De Gonzaga Bulldogs waren 31 wedstrijden ongeslagen. De finale in het NCAA Tournament tegen Baylor was er echter net eentje te veel. De Bears uit Waco, Texas domineerden vanaf het begin en wonnen met overtuigende cijfers (86-70).Baylor pakt zo de eerste NCAA Tournament-titel uit de geschiedenis van de universiteit.
GONZAGA – BAYLOR: 70-86
De finale was daarmee een tikkeltje teleurstellend. De droomfinale was bereikt met de twee beste teams in het toernooi maar in die finale was er één ploeg overduidelijk de beste. Gonzaga, wellicht nog moe van de krankzinnige overtime win tegen UCLA, had precies nul seconden de leiding in de wedstrijd. Daarentegen gaf Baylor een masterclass in alle opzichten. Ze namen betere schoten, noteerden meer rebounds en forceerden meer turnovers. De leiding werd alleen in de eerste helft al uitgebouwd naar 19 (!) punten, de grootste achterstand die de Bulldogs dit jaar hebben gehad.
Met name de guards van Baylor waren hierin van groot belang. Jared Butler (22), Macio Teague (19) en Davion Mitchell (15) waren niet af te stoppen. Butler was zelfs de eerste speler sinds Carmelo Anthony in 2003 die minimaal 22 punten en zeven assists noteerde. Maar ook de grote mannen voorin, met Mark Vital en zijn 11 rebounds voorop, waren dominant. De 16 offensive rebounds tegenover de magere vijf van Gonzaga zeggen wat dat betreft genoeg. Gonzaga’s sterren, Corey Kispert (12), Jalen Suggs (22) en Drew Timme (12), leken simpelweg hun meerdere te hebben gevonden in een team dat dit seizoen geen enkele moment eerste heeft gestaan in de AP Poll.
Gonzaga heeft zodoende de eer om het eerste team sinds 1979 te zijn dat ongeslagen een finale verliest. Aan de andere kant pakt Baylor een voor de Texaanse universiteit historische titel. Coach Scott Drew werd in 2003 aangesteld en op dat moment had Baylor al 15 jaar geen NCAA Tournament gehaald. Sterker nog, tussen het eerste NCAA Tournament (1939) en de aanstelling van Drew waren de Bears bij slechts vier (!) toernooien aanwezig.
Maar de vele jaren van geduld in Waco hebben zich uiteindelijk uitbetaald. Het lelijke eendje uit Texas is nu een powerhouse geworden. Een powerhouse met een nationale titel op zak na een dominant staaltje basketbal gedurende dit NCAA Tournament.
Het NBA-seizoen 2020-21 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
De Utah Jazz hebben op dit moment negen wedstrijden op rij gewonnen. Ze stijgen er dit seizoen boven alle verwachtingen uit. Met 38 overwinning en maar 11 verloren partijen staan ze overtuigend bovenaan. Sterspelers Donovan Mitchell en Rudy Gobert werden als laatste gekozen in de All-Star Draft, maar dat maakt de ploeg niks uit. LeBron James zei nog dat niemand met Jazz speelt op NBA 2K als voornaamste reden dat het zolang duurde voordat de twee sterren van Utah werden gekozen. De Memphis Grizzlies speelden maar liefst drie keer tegen Utah Jazz in de afgelopen 10 wedstrijden. Alle drie de duels gingen naar de ploeg uit Salt Lake City, terwijl Spida Mitchell er de laatste pot niet bij was.
PHOENIX SUNS ONHOUDBAAR
Ook de Phoenix Suns zijn nauwelijks te stoppen dit seizoen. Zij staan tweede in de Western Conference met maar liefst vier nederlagen minder dan de Lakers en de Clippers. De ploeg uit het warme Arizona staat op dit moment op een winreeks van vijf duels. Tegen de Charlotte Hornets was overtime nodig om uiteindelijk met 101-97 te winnen. Het aantrekken van Chris Paul heeft het team duidelijk goed gedaan. CP3 werd ook tot All-Star benoemd, net als Devin Booker. D-Book werd uiteindelijk als vervanger van de geblesseerde Anthony Davis opgeroepen. De Phoenix Suns hebben al sinds 2021 de playoffs niet gehaald. Alleen de Sacramento Kings hebben de postseason langer moeten missen (sinds 2006). De Suns gaan deze matige reeks naar alle waarschijnlijkheid de komende maanden doorbreken.
DE TEGENVALLERS
LAKERS VERLIEZEN DERBY
De Los Angeles Lakers hadden het zwaar zonder LeBron James en Anthony Davis. Beide sterspelers zijn geblesseerd. The Purple & Gold moet het momenteel hebben van spelers als Schröder, Kuzma, Gasol. Dat viel niet mee tegen de Clippers. Bankspelers Montrezl Harrell en Talen Horton-Tucker deden het een stuk beter, maar dat was lang niet genoeg om van de stadsrivaal te winnen. Met een verschil van bijna 20 punten wonnen de Clippers.
PANIEK BIJ DE WARRIORS
De Warriors hebben op dit moment drie wedstrijden op rij verloren. Van de laatste 10 duels wonnen ze er zelfs maar drie. Zelfs tegen de Rockets, die nu op 13-36 staan, wilde het niet lukken. De Atlanta Hawks versloegen de Golden State Warriors in hun laatste wedstrijd met 117-111. De Chicago Bulls zijn de laatste waar de ploeg uit San Francisco van wist te winnen. 29 maart werden zij met 116-102 verslagen. Tegen de Raptors verloren de Warriors met een verschil van 53 punten, wat de grootste nederlaag van alle teams is dit seizoen in de NBA.
SPELER VAN DE WEEK
Rudy Gobert is de Sport Amerika speler van de week van de Western Conference. Mede dankzij hem blijft Utah Jazz alsmaar winnen. Zijn blocks en rebounds zijn cruciaal voor het team succes, wat nu een winreeks van negen wedstrijden heeft.
VOORUITBLIK
De Dallas Mavericks krijgen Utah Jazz op bezoek terwijl de Suns het opnemen tegen de Houston Rockets op 5 april. De Lakers en de Clippers komen een dag later in actie. The Purpe & Gold nemen het op tegen de Toronto Raptors. Kawhi Leonard en Paul George zijn de gastheren voor Damian Lillard en de Portland Trail Blazers. De Clippers hebben al wat wedstrijden meer gespeeld, maar hebben maar een enkele nederlaag minder dan de Trail Blazers inmiddels.
Het seizoen is begonnen en daarmee ook de SportAmerika MLB Rookie Watch. In de afgelopen week liet Yermin Mercedes meteen van zich horen en sloeg Akil Baddoo een homerun op de eerste pitch die hij in zijn MLB-carrière te zien kreeg. Verder nog zes andere rookies die opvielen vanwege hun prestaties.
Yermin Mercedes kon in zijn eerste twee wedstrijden in 2021 voor de Chicago White Sox geen enkele bal missen. In de seizoensopener tegen de Angels ging hij vijf uit vijf met vier éénhonkslagen en één tweehonkslag, waarmee hij twee teamgenoten over de thuisplaat hielp. Alsof dat nog niet genoeg was, mocht hij van manager Tony La Russa ook de tweede wedstrijd tegen de Angels beginnen als DH en sloeg hij opnieuw drie hits in zijn eerste drie slagbeurten (homerun, double, single).
Hiermee schreef de Dominicaan geschiedenis. Het was nog nooit in de moderne geschiedenis (na 1900) voorgekomen dat een speler het seizoen begint met acht opeenvolgende honkslagen. Het vorige record (na de Expansion Era, vanaf 1961) stond op naam van Chris Stynes, van de Cincinnati Reds. In 1997 sloeg hij in zijn eerste zeven slagbeurten een honkslag. Het MLB-record voor opeenvolgende honkslagen staat op elf en is handen van twee spelers. Dustin Pedroia (2016) en Bernie Williams (2002) behaalden allebei deze prestatie.
Debuteerde als tweedehonkman voor Cincinnati Reds in hun opening series tegen de St. Louis Cardinals. In zijn debuutwedstrijd, die met 11-6 verloren ging, sloeg hij een double en een single in vier slagbeurten. Na een vrije vrijdag probeerden Reds opnieuw hun eerste winstpartij binnen te halen. Jonathan India startte opnieuw als tweedehonkman.
In drie slagbeurten sloeg hij twee éénhonkslagen, waarmee hij ook zijn eerste RBI binnen harkte en dit keer wonnen de Reds wel. Het sluitstuk van de series tegen de Cardinals was op zondag. Hierin kwam India tot één éénhonkslag, waarmee hij weer een teamgenoot over de plaat hielp. India slaat nu na zijn eerste drie wedstrijden in MLB .455/.500/.545, met een 1.045 OPS en twee RBI’s.
TANNER HOUCK (BOSTON RED SOX)
Stats: 5.0 IP, 8 K’s, 1 BB, 6 H, 2 ER
De eerste pitcher op het lijstje. Tanner Houck startte de tweede wedstrijd voor de Boston Red Sox tegen de Baltimore Orioles. Dit terwijl hij pas op 1 april opgeroepen werd vanuit de alternate training site, om de geblesseerde Eduardo Rodriguez te vervangen. Hij gooide in de 4-2 verliespartij vijf innings. Hierin kreeg hij drie runs tegen, waarvan twee earned. Het begin van Houck was erg sterk. Alleen Cedric Mullins sloeg een éénhonkslag, waarna hij negen van de tien Orioles die volgde uit wist te krijgen. Daarbij kregen zes Orioles een strikeout om de oren.
De laatste twee innings leverde alleen wat problemen op voor Houck, waardoor zijn statistieken wat vertekend lijken. Zo kwamen de drie runs in deze twee innings en gaf hij ook één vrijeloop en kreeg hij vier hits tegen. Zijn strikeout totaal krikte hij nog wel omhoog van zes naar acht, waarna hij vervangen werd voor het begin van de zesde inning. Hiermee eindigde hij zijn eerste start in 2021 met een 3.60 ERA, 0.91 FIP en 1.400 WHIP.
Mocht zijn debuut maken, omdat veteraan Michael Brantley uitviel met een polsblessure en deed dat niet onverdienstelijk. In zeven slagbeurten tijd, noteerde hij .286/.375/.857, met een OPS van 1.232, één homerun, één tweehonkslag en vier RBI’s. Naar alle waarschijnlijkheid keert Michael Brantley dinsdag weer terug van zijn polsblessure en dan moet Chas McCormick het veld weer ruimen. Maar hij heeft wel laten zien klaar te zijn voor het hoogste niveau.
JORGE MATEO (SAN DIEGO PADRES)
Stats: .375 (3-uit-8), 1.000 OPS
De veelzijdige Dominicaan kwam in de openingseries van de San Diego Padres tegen de Arizona Diamondbacks acht keer aan slag in twee gestarte wedstrijden in het linksveld. Hierbij sloeg Jorge Mateo twee keer een tweehonkslag en één keer een éénhonkslag. Met zijn twee tweehonkslagen leid Mateo op dit moment ook de National League. Verder slaat hij op dit moment .375/.375/.625, met een 1.000 OPS.
Toch viel Mateo niet het meest op voor zijn slagprestaties. In de tweede wedstrijd tegen de Diamondbacks maakte hij namelijk een schitterende vangbal om een homerun te voorkomen. Hiermee werd hij de eerste speler die dat dit seizoen voor elkaar kreeg.
De man met misschien wel de mooiste naam in MLB op dit moment, Akil Baddoo, mocht op zondag 4 april 2021 zijn debuut maken voor de Detroit Tigers tegen de Cleveland Indians. Aan het begin van de derde inning stond Aaron Civale tegenover de 22-jarige Rule 5 pick op de heuvel en Baddoo deed toen iets wat sinds 19 juni 2016 al niet meer was voorgekomen in MLB. De eerste pitch die hij zag, sloeg hij over de hekken in het linksveld van Comerica Park.
In de gehele geschiedenis van MLB is Akil Baddoo pas de 31e speler die een homerun sloeg op de eerste pitch die hij in zijn MLB-carrière kreeg. De laatste speler die dit lukte was Willson Contreras voor de Cubs. Hij sloeg op 19 juni 2016 als pinch-hitter zijn eerste pitch als homerun.
IAN ANDERSON (ATLANTA BRAVES)
Stats: 5.0 IP, 7 K, 2 BB, 4 H, 1 ER
Is één van de grootste pitching talenten die rondloopt in Major League Baseball en liet dat zondag 4 april weer zien. Na een fantastisch 2020 (1.95 ERA en 11.4 K/9) startte Ian Anderson zijn eerste wedstrijd op de heuvel tegen de Philadelphia Phillies. In vijf innings tijd ontvingen zeven Phillies een strikeout en kreeg hij vier hits en één run tegen. Uiteindelijk verloren de Braves met 2-1, Anderson kreeg hierin een no-decision.
Ian Anderson was dealing for the @Braves in his first start of the season:
Buiten een prima start in het pitching aspect, liet Anderson ook zien te kunnen slaan. In zijn eerste slagbeurt in MLB sloeg de 22-jarige pitcher een bal in de ruimte tussen de centrum- en de rechtsvelder en eindigde hiermee op het tweedehonk.
GARRETT WHITLOCK (BOSTON RED SOX)
Stats: 3.1 IP, 5 K, 0 BB, 3 H, 0 ER
Werd in december door de Boston Red Sox overgenomen via een Rule 5 pick van de New York Yankees en moet hierom het gehele seizoen op het MLB roster blijven staan. Hij maakte zijn debuut vanuit de bullpen in de 11-3 verliespartij tegen de Orioles op zondag 4 april en deed het alleraardigst. In 3 1/3 inning kreeg hij nul runs tegen en gooide hij vijf strikeouts.
Whitlock’s eerste klus was het oplossen van de problemen die Garrett Richards en Josh Taylor hadden gecreëerd. Met twee man op de honken en twee uit liet hij Maikel Franco een makkelijke vangbal in het centrumveld slaan, waardoor de schade niet verder opliep. Na deze inning vond hij een uitweg uit zijn eigen gegraven gat, door twee strikeouts te gooien. De zes slagmannen die volgden er drie een strikeout kregen en de andere drie ook geen honk bereikten. Een sterk begin aan zijn MLB-carrière.
Het NBA-seizoen 2020-21 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
28 MAART – 3 APRIL
DE STAND
Atlantic Division: 1. Philadelphia 76ers (34-15), 2. Brooklyn Nets (34-15), 3. New York Knicks (25-25), 4. Boston Celtics (24-25), 5. Toronto Raptors (19-30)
Central Division: 1. Milwaukee Bucks (32-17), 2. Indiana Pacers (22-26), 3. Chicago Bulls (19-28), 4. Cleveland Cavaliers (17-32), 5. Detroit Pistons (14-35)
Southeast Division: 1. Charlotte Hornets (25-23), 2. Miami Heat (26-24), 3. Atlanta Hawks (25-24), 4. Washington Wizards (17-31), 5. Orlando Magic (17-32)
IN DE SPOTLIGHTS
WESTBROOK SCHRIJFT GESCHIEDENIS
Russell Westbrook blijft de triple-doubles aaneen rijgen. Deze week behaalde hij in drie van de vier wedstrijden een triple-double, waardoor hij er nu al weer 18 heeft genoteerd. Met de triple-double tegen de Indiana Pacers schreef hij zelfs historie.
In een 124-132 overwinning tegen de Indiana Pacers was Westbrook goed voor 35 punten, 14 rebounds en 21 assists. Daarmee is hij de eerste speler in de geschiendenis van de NBA die een triple-double behaald met 35 punten en 20 assists of meer. Enkel Magic Johnson en Oscar Robertson kwamen ooit in de buurt met allebei 32 punten in 1988 en 1961.
Ondanks de matige resultaten van de Wizards is Westbrook statistisch gezien bezig aan een ijzersterk seizoen. De guard ligt op schema om voor de vierde keer in vijf seizoenen gemiddeld een triple-double per wedstrijd noteren. Hij deed dit eerder in 2017, 2018 en 2019. In de geschiedenis lukte het meer één keer om een seizoen een triple-double te noteren. In 1962 was Oscar Robertson goed voor 30.8 punten, 12.5 rebounds een 11.4 assists per wedstrijd.
ORLANDO MAGIC KUNNEN TOCH WINNEN
Op de laatste dag voor de trade deadline vertrokken Nikola Vucevic, Aaron Gordon en Evan Fournier uit Orlando. De rebuild leek te beginnen, maar de hernieuwde Magic blijken toch nog te kunnen winnen. Deze week werden de New Orleans Pelicans en de Los Angeles Clippers verslagen.
Vooral de zege tegen de Clippers maakt indruk. Hoewel de Clippers aantraden zonder Paul George, stonden de Magic ook niet ongeschonden op het veld. Door blessures ontbraken Gary Harris, Markelle Fultz, Jonathan Isaac en Cole Anthony nog. Toch werd er gewonnen, vooral dankzij een sterke wedstrijd van rookie Chuma Okeke. Hij scoorde 18 punten, had 3 steals en schoot 7 van de 11 schotpogingen raak.
Orlando staat nu op de 13de plaats in de Eastern Conference en 25ste in de NBA. Het liefst zouden ze nog wat verder willen zakken, in de hoop op een betere draft pick. Met de behaalde zeges van afgelopen week zakken ze echter niet op de ranglijst.
DE TEGENVALLER
KNICKS VERLIEZEN WEDSTRIJDEN EN ROBINSON
De New York Knicks hebben een lastige week achter de rug. Allereerst werd er bekend dat ze center Mitchell Robinson voorlopig moeten missen met een gebroken voet en daarna werden er drie duels achter elkaar verloren.
Robinson mistte dit jaar al veel wedstrijden en was pas net vier wedstrijden terug voor de ploeg van coach Tom Thibodeau. In die wedstrijden verloren ze nipt van de Philadelphia 76ers, maar wonnen tweemaal van de Washington Wizards. Eén wedstrijd later tegen de Milwaukee Bucks raakte Robinson na zes minuten al geblesseerd. In een poging om een pass te onderscheppen kwam hij bij zijn landing niet goed neer en raakte hij geblesseerd aan zijn rechtervoet.
De Knicks begonnen sterk aan het seizoen en stonden zelfs even vierde in de Eastern Conference. Nu zijn ze weggezakt naar de zevende plaats, kort voor de Boston Celtics. Wel hebben ze nog een voorsprong van zes wedstrijden op de Toronto Raptors, die elfde staan. Daarmee moet het heel gek lopen mochten ze zich niet plaatsen voor het play-in tournament voor de laatste playoff-tickets.
SPELER VAN DE WEEK
Russell Westbrook is verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De point guard van de Washington Wizards behaalde met zijn team een matige 1-3 week, maar behaalde wel zeer indrukwekkende individuele statistieken. Westbrook noteerde gemiddeldes van 24.8 punten, 13.5 rebounds en 13.0 assists per wedstrijd: een onvervalste triple-double.
Zoals eerder benoemd, was de wedstrijd tegen de Indiana Pacers een nieuw record in de NBA. Met 35 punten en 21 assists was hij direct betrokken bij 81 van de 124 punten van de Wizards. Ook werd de wedstrijd gewonnen, waardoor het ook nog een zeer nuttige prestatie was.
VOORUITBLIK
Deze week staat de derde editie van de “Battle of the Boroughs” van dit seizoen op de agenda. In de nacht van maandag op dinsdag gaan de New York Knicks op bezoek bij de Brooklyn Nets. Brooklyn won de eerste twee edities en kunnen het misschien weer doen met Kevin Durant, die dan mogelijk terugkeert na weken absentie. Eén nacht later staat er ook een mooie wedstrijd op het programma, want dan staan de Boston Celtics en Philadelphia 76ers tegenover elkaar in Boston.
Nu het reguliere seizoen voorbij is gaat de focus langzamerhand weer op de NFL Draft. En dus zijn er prospects om te bespreken. De komende twee maanden gaat elke positie onder de loep genomen worden. De op papier grootste talenten worden besproken, waarna de rest van de class kort wordt doorgenomen. Na een break van een week is het tijd om te beginnen aan de verdedigende posities. We trappen af met de defensive lineman, misschien wel de minst ingevulde positie van de aankomende NFL Draft. Na Barmore en Onwuzurike is het tijd om de rest van de DL class, waaronder Daviyon Nixon en Marvin Wilson, onder de loep te nemen.
DAVIYON NIXON
Daviyon Nixon is onze DL2 van deze DL class. Zijn statistieken afgelopen seizoen in acht duels waren fantastisch: 45 tackles, 13.5 tackles for a loss, 5.5 sacks, een interception en een forced fumble. Daarnaast kan ook Nixon rekenen op een korte blessuregeschiedenis. Waar Nixon vooral in uitblinkt is het snel penetreren van de offensive line. Hij is zo snel en explosief uit zijn stance dat hij vanaf de snap eigenlijk al een stapje voor heeft op de meeste centers en guards. Vervolgens is hij zowel qua pass rush als in de running game in staat om plays vaak compleet overhoop te gooien door de QB of de RB achter de line of scrimmage uit te schakelen. Hij gebruikt hierbij vooral zijn technische vaardigheden en niet zijn fysieke kracht, die wel degelijk aanwezig is.
Als hij al deze tools nog gaat combineren met een wat betere positionering, dan gaan zijn statistieken er nog angstaanjagender uitzien. Hij liet afgelopen seizoen namelijk zeker wat kansen liggen om zijn statistieken aan te vullen. Er zijn bij Nixon twee grote vraagtekens. Ten eerste zijn run defense, die op bepaalde momenten prima was maar soms ook te wensen overliet. Zijn positionering (gaan we weer) en inschattingsvermogen kunnen tijdens run defense nog wel wat hulp gebruiken, net zoals het wat effectiever van een block afkomen om een RB te tackelen. Wat dat betreft moet hij misschien wat beelden van Owuzurike gaan bekijken. Daarnaast speelde hij het afgelopen seizoen in de BIG 10, waar het niveau bedenkelijk was. Dit is dan ook een groot verschil met bijvoorbeeld Barmore, die het op het allerhoogste niveau in college al heeft laten zien.
Toch is Nixon een DL die in de NFL met goede coaching nog grote stappen kan gaan zetten. Nixon zal waarschijnlijk in de tweede ronde gekozen gaan worden, maar heeft qua potentie first round talent.
DE OVERIGE DL CLASS
Marvin Wilson
Dan misschien wel het meest trieste verhaal van deze class. Marvin Wilson kende een uitstekende 2019-seizoen en had als een van de beste DL in de 2020 class gedraft kunnen worden, maar besloot als senior terug te gaan naar Florida State. Dit bleek niet zo’n goed idee, aangezien hij veel verschillende blessures (waaronder zijn knie) opliep en zich nooit echt kon laten zien. Het was ook niet de eerste keer dat hij geblesseerd was. Ook in 2019, en in high school liep Wilson al aardig wat blessure op.
Dit, samen met zijn geringe atletisch vermogen zorgt ervoor dat hij flink is gedaald in de pikorde. Toch is Wilson ergens tussen ronde 3 en 5 een interessante nose tackle om te overwegen. Prima run defender en een aardig als pass rusher als hij zijn kracht kan gebruiken. Wilson was echter ook tegen de goede tegenstanders in de ACC vaak afwezig en heeft dus een flinke lijst aan blessures (en onzekerheid) die hij meeneemt richting de NFL.
Tommy Togiai en Jay Tufele
Twee spelers die veel op elkaar lijken. Togiai heeft het echter op het allerhoogste niveau laten zien; de BIG Ten en de playoffs. Tufele moest het daarentegen doen met de PAC-12. Voor beide spelers geldt dat hun waarde vooral ligt in run defense en hun atletisch vermogen om moves van RB’s te kunnen counteren. Togiai heeft echter al wat meer laten zien dat hij een goede pass rusher kan worden, daar waar Tufele daar toch nog wel een flinke non-factor is. Togiai heeft echter ook zo zijn zwaktes: hij is maar 1.88 en heeft tevens alleen vorig jaar echt als starter gespeeld. Small sample size dus.
Wat beide spelers echter wel hebben is explosiviteit en snelheid vanaf de snap. Hiermee brengen ze veel centers en guards in de problemen, alhoewel het zich dus tot nu toe voornamelijk vertaald in de running game. Beide spelers zullen als pass rushers beter moeten worden om in de NFL niet gelimiteerd te worden tot een 1st en 2nd down DL.
OVERIGE OPTIES
Tyler Shelvin
Tyler Shelvin is samen met Marvin Wilson het lastigst om in te schatten. Daar waar het bij Wilson vooral om zijn blessures gaat, is dat bij Shelvin vooral vanwege zijn small sample size. Hij speelde eigenlijk alleen in 2019 en was toen bij LSU niet eens echt de starter. Vervolgens besloot hij in 2020 niet in actie te komen, waardoor het aantal duels dat hij in college gespeeld heeft gering is.
Shelvin is vooral heel erg zwaar en sterk. Hij weegt bijna 160 kilo, maar is ook klein voor een DL (1.90) en heeft daarnaast niet het meest atletische profiel van deze DL class. Het is dan ook vooral een nose tackle die in de running game een goede verdediger zal zijn en zo af en toe met zijn 160 kilo op de QB zal komen te liggen. Aan de andere kant: nul sacks in 13 duels (2019) is ook niet erg overtuigend.
Jaylen Twyman
TWyman is, samen met Barmore, de beste pass rusher in deze DL class. Zo goed dat hij misschien wel eerder in de categorie EDGE hoort. Hoe dan ook: pass rush is duidelijk zijn grootste kwaliteit. In 2019 noteerde hij in 13 duels 10.5 sacks. Hij was sowieso veel in het backfield te vinden, met in totaal 12.0 tackles for a loss. Zijn run game defense en positionering kan nog wel wat werk gebruiken (wat wederom een goede reden is om hem misschien op DE/EDGE te zetten), maar over het algemeen is dat al op een acceptabel niveau.
Enige zorg: hij heeft maar een seizoen echt goed gepresteerd (small sample size) en hij is niet echt lang voor een DL (onder de 1.90). Kortom: wie extra pass rushing hulp nodig heeft: Twyman is de man.
De twee duels in de Final Four waren afgelopen nacht een groot contrast van elkaar. Baylor won met gemak van Houston, terwijl Gonzaga met een buzzer-beater op bizarre wijze UCLA versloeg. Op deze manier krijgen we maandagnacht dus de finale die iedereen verwacht had: Gonzaga – Baylor.
#1 BAYLOR – #2 HOUSTON: 78-59
Het openingsduels van de Final Four bleek het compleet tegenovergesteld te zijn van het tweede duel. Baylor maakte in de eerste halve finale gehakt van Houston, dat eigenlijk vanaf de eerste minuut niet zoveel te vertellen had: 78-59.
Na de eerste helft had Baylor al een 20-45 voorsprong bij elkaar gespeeld. De enige reden dat het nog een beetje spannend was, was omdat Marcus Sasser 17 van de 20 punten in de eerste helft voor zijn rekening nam. Sasser zou uiteindelijk met 20 punten eindigen, maar de Cougars schoten gezamenlijk 38% van het veld en 32% van de driepuntslijn.
Baylor deed het, op zijn zachtst uitgedrukt, wat beter. De Bears, die hun voorsprong in de tweede helft met gemak behielden, waren niet te stoppen. Baylor schoot 53% van het veld en 46% van de driepuntlijn. Topscoorder was Jared Butler met 17 punten, maar er waren maar liefs vijf spelers die boven de tien punten uit zouden komen. Zo plaats Baylor zich voor het eerst sinds 1948 voor de finale en gaan ze maandagnacht proberen hun eerste nationale kampioenschap ooit te veroveren.
#1 GONZAGA – #11 UCLA: 93-90
Dan door naar het beste duel van het 2021 NCAA Tournament. #11 UCLA is de verrassing van dit toernooi. Onder leiding van Johnny Juzang zijn de Bruins helemaal vanuit de First Four naar de Final Four gekomen. Dit bleek afgelopen nacht na een waar spektakelstuk ook het eindstation te zijn. Gonzaga, de grote favoriet, had enorm veel moeite met UCLA maar won in overtime op ongekende wijze met 90-93.
Er waren gedurende de wedstrijd eigenlijk geen runs te bekennen. Beide teams waren enorm aan elkaar gewaagd en schoten zowel van het veld (58% en 59%) als van de driepuntlijn (47% en 33%) fantastisch. Zeker UCLA was vanaf de driepuntlijn niet te stoppen. Bij Gonzaga waren Joel Ayayi (22 PTS) en Drew Timme (25 PTS) de uitblinkers. Timme was degene die in de slotfase samen met free throws van Jaime Jaquez (19 PTS) ervoor zorgde dat het duel naar overtime ging. Beide teams kregen in de slotfase van de reguliere speeltijd hun kans om de wedstrijd te winnen, maar zowel Gonzaga als UCLA faalde. Overtime dus.
Net zoals de voorgaande duels nam Johnny Juzang UCLA vervolgens op sleeptouw. Hij zou aan het einde van de wedstrijd uitkomen op 29 punten en scoorde in overtime de basket die de stand op 90-90 bracht. Met nog drie seconden te gaan dacht iedereen: dit wordt een tweede overtime. Jalen Suggs (16 PTS), toekomstig top-5 pick in de 2021 NBA Draft, dacht daar anders over. Hij besloot de bal midcourt te vangen, een paar dribbels te nemen en ver achter de driepuntlijn een poging te wagen. Raak. Zoals Kobe Bryant en Dwyane Wade al eens voor hem deden, besloot Suggs uit gekheid maar op de tafels te gaan staan. Gonzaga won 93-90 en plaatst zich zo na 2017 ook in 2019 voor de Championship Game. Net zoals Baylor zal ook Gonzaga maandagnacht een poging wagen zijn eerste kampioenschap te veroveren.
Gisteren maakte Major League Baseball bekend dat de hoogste honkbalkoepel heeft besloten de All-Star Game en MLB Draft, die beide voor dit jaar in Atlanta stonden gepland, naar een andere stad te verplaatsen. Aanleiding is de invoering van een nieuwe stemwet in de staat Georgia. Eerder deze maand tekende de Republikeinse gouverneur van de staat die wet, die het democratische stemrecht voor minderheden of gekleurde inwoners van de staat voortaan ernstig bemoeilijkt. Na een oproep van de spelersvakbond (MLBPA), grote bedrijven als Coca-Cola en meerdere prominente sporters heeft commissioner Rob Manfred nu besloten de beide belangrijke evenementen te verplaatsen.
De beslissing van Manfred is verrassend te noemen, maar misschien niet alleen om de meest voor de hand liggende redenen. Natuurlijk, MLB staat over het algemeen niet bekend als het sportorgaan met de vinger aan de pols als het om maatschappelijke kwesties gaat. Met een fanbase die de laatste 20 jaar steeds ouder en witter is geworden, is MLB er alles aan gelegen niet dat laatste beetje fans ook te verspelen. Waar de NBA en NFL met enige regelmaat vooraan staan als het op maatschappelijke ontwikkelingen — zoals Black Lives Matter, Black History Month en andere dergelijke zaken — aankomt, is MLB altijd een beetje het achtergebleven stiefkind geweest op dit gebied.
KENTERING
Aan die afwachtende houding werd vorig seizoen al een kleine draai de goede richting op gegeven, toen meerdere teams weigerden te spelen tijdens de sociale onrusten rondom de gewelddadige dood van Jacob Blake in Kenosha, Wisconsin, vorige zomer. Onder meer de Milwaukee Brewers, Seattle Mariners, San Diego Padres, Cincinnati Reds, San Francisco Giants en Los Angeles Dodgers weigerden die dag hun wedstrijd te spelen. Ook enkele individuele spelers, zoals Rockies-outfielder Matt Kemp, besloten niet te spelen, terwijl hun team wel in actie kwam.
In het verleden zou een dergelijke werkweigering waarschijnlijk niet door MLB zijn geaccepteerd en zouden er dreigementen over boetes en schorsingen zijn gevolgd. Manfred toonde zich echter verrassend begripvol en doortastend. Voor het eerst in zijn periode als commissioner leek hij aan te voelen wat de sport nodig had. MLB liet het daar ook niet bij, want meerdere initiatieven ter promotie van social justice volgden in de daaropvolgende maanden.
ALL-STAR GAME EN DRAFT
De volgende opvallende stap die Manfred durft te zetten, is dus het afgelasten van twee van de grotere evenementen tijdens het honkbalseizoen. Nadat Tony Clark, president van de Major League Baseball Players Association, vorige week door de Boston Globe al liet optekenen dat de MLBPA graag met MLB om de tafel zou willen over het verplaatsen van de ceremoniële wedstrijd, en de LA Times de druk nog even verder opvoerde, is Manfred dus door de knieën gegaan.
Stacey Abrams, het politieke gezicht van de Democratische Partij in Georgia en één van de belangrijkste Democratische politici in de Verenigde Staten, gaf in een statement aan het jammer te vinden dat haar staat moet lijden onder de acties van Republikeinse politici, maar zich gesteund te voelen door het feit dat MLB en de spelers zich uitspreken tegen stemrechtonderdrukking.
Het is overigens niet de eerste keer dat een sportbond een statement maakt door het verplaatsen van een All-Star Game. De NBA deed dit in 2017 ook al, door de stad Charlotte (North Carolina) de wedstrijd te ontnemen nadat de staat zijn anti-discriminatie-wetgeving verder had uitgekleed.
GUNSTIGE BIJKOMSTIGHEID
Naast de verrassend doortastende manier waarop MLB nu een maatschappelijk standpunt in durft te nemen, biedt deze situatie ook een perfecte gelegenheid voor het orgaan om toenadering te zoeken tot de spelersvakbond. MLB en de MLBPA liggen al tijden vrijwel constant met elkaar overhoop. Gaat het niet om het invoeren van een aangewezen slagman in de National League, dan is er wel ruzie over expanded playoffs.
Daarbij verloopt de Collective Bargaining Agreement (de honkbal-CAO) na dit seizoen. De aanstaande onderhandelingen hierover zijn al enige jaren een heet hangijzer binnen de sport. Voor het eerst sinds de jaren ’90 wordt er gevreesd dat sportbond en vakbond het niet eens kunnen worden. Een impasse zou kunnen leiden tot een staking van de spelers, wat in 1994/1995 de sport bijna definitief de kop kostte.
Door nu snel te handelen na een oproep van MLBPA zoekt Manfred misschien wel wat toenadering richting dit off-season. Met de beslissing de All-Star Game en Draft te verplaatsen, slaat MLB drie vliegen met één klap: de bond toont zich maatschappelijk betrokken, zoekt toenadering tot de vakbond en zet de eerste stap in het voorkomen van een staking.
Het is op dit moment nog niet bekend waar de All-Star Game en Draft nu zullen plaatsvinden. Milwaukee wordt als alternatief genoemd, aangezien MLB in Atlanta flink wat aandacht aan de recent overleden honkballegendeHenry Aaron zou willen besteden. Aaron speelde van 1954 tot 1965 in Milwaukee, voordat de lokale club naar Atlanta verhuisde.
Afgelopen donderdag was het Opening Day en voor het eerst in de geschiedenis werd er een vol schema aan wedstrijden afgewerkt. Beter gezegd: een bijna-vol schema, want twee wedstrijden moesten om uiteenlopende redenen worden afgelast. Ook op de tweede dag van het seizoen werd er, in tegenstelling tot voorgaande jaren, volop gehonkbald. Na twee speelrondes is er dus genoeg gebeurd om zomaar even vijf willekeurige zaken uit te lichten.
1. COVID-19 ZEGT (WEER) HOI
Het liep in Spring Training allemaal veel te soepel, maar de dag voor het seizoen begon was het raak. Een coronabesmetting bij de Washington Nationals leverde een quarantainesituatie op voor vijf spelers en een coach, met mogelijkheid tot het verder uitbreiden van de positieve gevallen. De openingskraker tussen Jacob deGrom van de New York Mets en Max Scherzer van de hoofdstedelingen werd dus afgelast. Een dag later volgde het bericht dat de hele serie is afgelast, zolang er nog getest, gecontact-traced en uitgeziekt wordt bij de Nationals. Het was ook te mooi om waar te zijn.
Even leek het ook bij de Boston Red Sox foute boel, maar de positieve test van reliever Matt Barnes was blijkbaar niet betrouwbaar genoeg om de seizoensopener tegen de Baltimore Orioles op COVID-gronden af te gelasten. Dat gebeurde wel vanwege ‘regen’, hoewel het best droog bleef in Boston. De twee clubs openden hun seizoen dus op vrijdag, hoewel de Red Sox, speltechnisch, blijkbaar nog een dagje vrij hadden genomen. De Orioles wonnen met 3-0.
2. TREVOR BAUER ‘AS ADVERTISED’
De grote aankoop van het off-season voor de regerende kampioen Los Angeles Dodgers, was natuurlijk Trevor Bauer. De National League Cy Young-winnaar van 2020 debuteerde op vrijdagavond in het Dodger Blue en was zijn geld waard. Tegen een, toegegeven, bijzonder zwakke Colorado Rockies domineerde Bauer zes innings lang. Hij noteerde 10 strikeouts en zag pas in de zevende inning zijn no-hitter ten einde komen. Trevor Story was de man die Bauer de kans ontnam om de eerste Dodger sinds Hideo Nomo te worden die een no-hitter gooide op Coors Field.
Bauer was overigens niet de enige ace in een nieuw uniform die een goede indruk maakte op zijn nieuwe club. Ook Blake Snell (San Diego Padres) debuteerde met een knal: 8 strikeouts in (slechts) 4.2 innings. Normaal gesproken zou het lage aantal innings wenkbrauwen doen fronsen, maar in 2021 is dit blijkbaar het nieuwe normaal, want….
3. STARTENDE WERPERS ZIJN EIGENLIJK LONG-RELIEVERS?
Bijna geen startende werper die in de eerste twee dagen op de heuvel stond, gooide ‘into the seventh’. Alleen Aaron Nola (Phillies, 6.2 IP), Kevin Gausman (Giants, 6.2 IP), John Means (Orioles, 7.0 IP) en dus Trevor Bauer (Dodgers, 6.1 IP) gingen voorbij de zes innings in hun start. 36 startende werpers hielden bij maximaal zes innings, terwijl Kyle Gibson (Texas, 0.1 IP, 4 hits, 3 walks, 5 earned runs) en Brad Keller (Royals, 1.1 IP, 9 hits, 6 earned runs) er in dezelfde wedstrijd een potje van maakten.
Het lijkt er dus op dat MLB managers sneller en sneller naar hun bullpen grijpen. De rol van de gemiddelde reliever wint dus opnieuw aan waarde.
4. TIM LOCASTRO EVENAART RECORD TIM RAINES
Diamondbacks-outfielder Tim Locastro beleeft een interessante start aan zijn carrière, die opzich al in 2017 begon. De toen 24-jarige Locastro debuteerde voor de Dodgers en kreeg één slagbeurt. Hij ging 0-uit-1, maar eindigde het seizoen wel met één gestolen honk in één poging en dat is belangrijk voor dit verhaal.
In 2018 volgden nog 14 plate appearances, waarin hij twee hits noteerde en … 4-uit-4 ging in gestolen honken, voordat de Dodgers hem naar de Yankees stuurden. De New Yorkers hadden weinig interesse en verhandelden hem snel door naar de Diamondbacks, van wie hij in 2019 een solide 250 slagbeurten kreeg. Hij sloeg .250 met een sub-.700 OPS, maar hij stal 17 honken… in 17 pogingen. Fun fact: hij eindigde het seizoen met evenveel steals als RBI’s.
Je begint misschien te snappen waar dit verhaal heengaat: Tim Locastro is uitzonderlijk succesvol als het op honken stelen aankomt. In het verkorte pandemieseizoen 2020 ging hij opnieuw 4-uit-4, waardoor de teller na het seizoen op 26-uit-26 stond. Het record van aantal gestolen honken op rij aan het begin van een carrière was in handen van Hall of Famer Tim Raines, die er ooit 27 op rij stal tussen 1979 en 1981.
Tim Locastro evenaarde vrijdagavond dat record. Waar Raines zijn carrière begon met twee, vijf en 71 (!) steals in zijn eerste drie seizoenen, is dat voor Locastro niet te verwachten. Toch, het is leuk als oude records uit onverwachte hoek aangevallen worden.
Daarover gesproken….
5. YERMIN MERCEDES EVENAART 88 JAAR OUD RECORD
Locastro was niet de enige grote onbekende die vrijdag een oud record evenaarde. White Sox DH Yermin Mercedes deed namelijk hetzelfde. In de eerste Major League-start uit zijn carrière ging Mercedes 5-uit-5 met 4 RBI’s en een run scored. Met de vijf hits (vier singles en een double) evenaarde de slugger Cecil Travis, die in 1933 in zijn eerste career start ook vijf hits noteerde — hij ging toen 5-uit-7.
Nu hoor ik je denken: Yermin wie? Dat is niet geheel onterecht. Yermin Mercedes is namelijk ook niet bepaald een grote bekende in de MLB-wereld, maar toch loopt de 28-jarige Dominicaanse catcher al een tijdje mee. Zoals ik elders vorige week al over hem schreef, begon de carrière van Mercedes tien jaar geleden (!) in de Washington Nationals-organisatie. De Nats lieten hem, ondanks drie goede seizoenen, gaan en Mercedes tekende als Free Agent bij Baltimore.
In de Orioles-organisatie sloeg Mercedes 59 homeruns in drie seizoenen, maar de club beschermde hem niet voor de Rule 5 Draft. De White Sox pikten hem op in de Minor League-fase van die draft en zagen Mercedes onverstoorbaar doorgaan met homeruns slaan: 14 in 2018 en 23 in 2019 (.968 OPS in Double-A en Triple-A). In Spring Training 2020 voerde Mercedes de White Sox aan in homeruns (4), Slugging Percentage (.955) en OPS (1.371), maar de pandemie gooide roet in het eten. Als pinch-hitter kreeg Yermin één slagbeurt, laat in het seizoen, maar het duurde tot zijn eerste start, gisteren tegen de Angels, voor hij zijn statement kon maken. Wat een verhaal.
Met het grote aantal wedstrijden dat elke dag gespeeld wordt in de Major League is het soms lastig om het overzicht te bewaren en de krenten uit de pap mee te pikken. Daarom gaat SportAmerika dit seizoen elk weekend één pareltje eruit lichten. Deze week het tweede duel uit de openingsserie tussen twee pretendenten om de troon in de AL East. De Toronto Blue Jays gaan op bezoek bij de New York Yankees.
TITATENSTRIJD
Voorafgaand aan het seizoen voorspelde onze redactie unaniem dat de New York Yankees er dit jaar met de titel in de AL East vandoor gaan. Achter hen zagen we een spannende strijd ontbranden tussen de Tampa Bay Rays en de Toronto Blue Jays, waarbij een kleine meerderheid de Canadezen als favoriet voor de tweede plek zien. De openingsserie tussen de Jays en de Yanks is dus meteen een strijd tussen onze nummer één en twee in de divisie. Eén van beide ploegen kan meteen de toon zetten voor de rest van het seizoen.
BLUE JAY-BLESSURES
Onze voorspellingen dateerden nog van voor de blessures van een paar belangrijke aanwinsten van de Blue Jays. Zij zagen in Spring Training namelijk de van de Houston Astros overgekomen George Springer wegvallen met een buikspierkwetsuur en ook beoogd closer Kirby Yates is het komende jaar niet beschikbaar nadat hij een Tommy John-operatie heeft ondergaan. Dat de reliever een potentieel blessuregeval zou zijn, was bij zijn medische keuring al duidelijk geweest. In tegenstelling tot andere gegadigden besloten de Blue Jays de slechte voortekenen te negeren en de werper vast te leggen. Daar betalen ze nu de prijs voor.
OPENING DAY
Op Opening Day gingen de Canadezen er in het eerste duel van de serie na verlenging met de zege vandoor. De Yankees hadden geen antwoord op de tweehonkslag waarmee Randal Grichuk — de vervanger van de geblesseerde Springer — in de tiende inning pinch runner Jonathan Davis over de thuisplaat sloeg. De thuisploeg kon zichzelf verwijten dat zij de kansen niet had benut. Maar liefst 22 lopers lieten de Yankees achter op de honken. Samen met het goede veldspel van de Jays op een paar hachelijke momenten, zorgde dat ervoor dat de New Yorkers tot slechts 2 runs kwamen. Een homerun van catcher Gary Sanchez leverde die enige punten op.
TEOSCAR
De Jays sprokkelden hun punten dan weer bij elkaar. Lourdes Gurriel Jr. had genoeg aan een honkslag om Teoscar Hernandez in de tweede inning de score te laten openen en diezelfde outfielder kon vier innings later nog een keer over de thuisplaat komen, nadat hij zelf de bal ver over de hekken gejaagd had. Starter Gerrit Cole wist hoe laat het was, zodra de knuppel van de Domicaan contact maakte met zijn pitch. De Cy Young-kandidaat kende verder een behoorlijke eerste outing, al zal hij zelf niet tevreden zijn geweest met slecht 5.2 innings en een no-decision achter zijn naam.
GAME 2
Op vrijdag stond er geen wedstrijd gepland tussen de twee teams, dus de serie herstart pas weer op zaterdag. Met een geplande aanvang van 19:05 uur (onze tijd) is dit bij uitstek een wedstrijd om als Nederlandse volgers eens voor te gaan zitten. Als Game 2 in een serie tussen twee titelkandidaten zou je wel een sterkere pitching match-up verwachten. Het pitchersduel Corey Kluber versus Ross Stripling biedt de lineups dan wel weer de kans om te bewijzen hoe sterk ze zijn.
Corey Kluber kwam in 2020 slechts eenmaal in actie. Na achttien worpen kwam er al een einde aan zijn seizoen. De 34-jarige righty gold tussen 2014 en ’18 als een van de beste werpers in de league, maar kwakkelt sindsdien met blessures. Ook in 2019 bleef het aantal gegooide innings van de tweevoudig Cy Young-winnaar namelijk beperkt tot 35.2. De Yankees verwedden er 11 miljoen dollar om dat Kluber enigszins terug kan keren naar zijn oude vorm. Of de fastball van de pitcher daar nu nog voor gemaakt is, valt echter te betwijfelen. Die verloor de afgelopen seizoenen al steeds meer snelheid en het zal lastig worden voor een pitcher van zijn leeftijd om die neerwaartse spiraal te doorbreken.
STRIPLING
Waar Kluber een slecht jaar kende door zijn blessureleed, waren het voor Ross Stripling de prestaties op het veld die hem ongelukkig gemaakt zullen hebben. In veel van de Statcast-statistieken bungelde de rechtshandige starter onderaan. Het was genoeg voor de Los Angeles Dodgers om de pitcher samen met een player to be named later richting het noorden te sturen. Een voordeel voor beide werpers is dat de slagmannen die zij zaterdag tegenover zich treffen nog niet bekend zijn met hun arsenaal. Daar kunnen zij de eerste innings — als Kluber zover komt — mogelijk van profiteren.
YANKEES’ SLAGKRACHT
De lineup van de Yankees heeft iets goed te maken na Game 1. In die wedstrijd kwamen ze tot slechts 6 hits, waarvan er maar eentje meerdere honken waard was. De eerste vier, toch niet de minsten met DJ LeMahieu, Aaron Judge, Aaron Hicks en Giancarlo Stanton, ging 1 uit 18 met achtmaal drie slag. Niet de cijfers waarop manager Aaron Boone gehoopt zal hebben. Voormalig Rockie LeMahieu is dan wel weer de man met de meeste ervaring tegenover Stripling. In zestien slagbeurten kwam hij tot een slaggemiddelde van .316, maar daarin bleef hij wel zonder homeruns en RBI’s.
De jonge slagmannen van de Blue Jays lagen nog bijna op de commode van hun beroemde papa’s, toen Kluber zijn hoogtijdagen kende. Alleen Marcus Semien nam het ooit tegen hem op in een officiële wedstrijd. Daar kan de oud-Oakland-speler weinig vertrouwen uit putten. In alle negen slagbeurten mocht hij keurig het bankje weer opzoeken. Belangrijke aanvallende wapens als Vladimir Guerrero Jr. en de imposante Teoscar waren in 2020 duidelijk sterker tegen rechtshandige werpers en dat belooft dus wat voor dit duel.
VERWACHTING
De kans dat Kluber andermaal na één inning de handdoek zal moeten gooien, lijkt klein. Hoe goed hij nog is, blijft echter wel een vraagteken. Het kan van grote invloed zijn op het seizoen van de Yankees of ze in de ervaren werper een legitieme nummer 2-optie hebben of dat zijn beste dagen inmiddels toch ver achter hem liggen. In dit duel kan hij terugvallen op de sterke offense. Zij zullen tegenover Stripling het verschil moeten maken. We verwachten dus heel wat offensief geweld, met uiteindelijk een overwinning voor de Yankees.
De wedstrijd tussen de Yankees en Blue Jays is te kijken via MLB.tv. De wedstrijd wordt niet uitgezonden op ESPN.
Topkandidaten Joel Embiid en LeBron James zijn beide langdurig geblesseerd. Voormalig MVP Steph Curry heeft een aantal wedstrijden gemist en moet snel weer in vorm komen om zijn Warriors in de playoff race te houden. Vorige maand probeerde we te definiëren aan welke criteria een MVP moet voldoen. Deze keer kijken we naar de sterkhouders van dit seizoen en welke spelers in de running zijn voor MVP.
De Denver Nuggets waren één van de winnaars tijdens de trade deadline. Ten eerste haalden ze Aaron Gordon van de Orlando Magic en ten tweede haalden ze een stand-in voor Nikola Jokić door JaVale McGee terug te halen. Het lijkt erop dat Nuggets klaar zijn om de elite in de Western Conference aan te vallen.
De Servische superster van Denver heeft dit seizoen nog geen wedstrijd gemist. Als je naar zijn advanced statistics kijkt kan je niet anders dan concluderen dat hij de meest waardevolle speler op dit moment is. Hij leidt de league in de volgende categorieën:
Player Efficiency Rate, hierbij wordt gekeken naar zijn productie per minuut waarbij 15 het gemiddelde is. Jokić gemiddelde: 31.6 (net als Joel Embiid)
Offensive Win Shares, het gemiddelde aandeel in aanvallend opzicht dat een speler heeft in overwinningen voor zijn team. Jokić gemiddelde: 8.4 (#2 is Damian Lillard met 6.7)
Win Shares, het gemiddelde aandeel, aanvallend en verdedigend, dat een speler heeft in overwinningen voor zijn team. Jokić gemiddelde: 10.7 (#2 Giannis Antetokounmpo en Rudy Gobert met 7.3)
Met Aaron Gordon erbij heeft Jokić een extra aanspeelpunt in de aanval, verdedigend is Gordon in staat sterren als Kahwi Leonard en LeBron James aan banden te leggen. Als “the Joker” rust nodig heeft kan JaVele McGee de center-positie innemen. Daarnaast brengt McGee zijn kampioen-ervaring, welke zeker van pas gaat komen in de playoffs. De Denver Nuggets horen hierdoor tot één van de kanshebbers om kampioen te worden. Nikola Jokić is de absolute superster en leider van het team.
De regerend MVP lijkt steeds meer op de speler van de voorgaande seizoenen waarin hij tweemaal achter elkaar tot MVP werd uitgeroepen en vorig jaar ook nog Defensive Player of the year werd. Zijn Milwaukee Bucks kenden een rommelige start. Misschien dat de tegenvallende resultaten in de playoffs en het korte offseason hier debet aan waren, maar inmiddels staan de Bucks er goed voor.
“The Greek freak” domineert weer als vanouds. Hij leidt zijn team in alle reguliere statistieken en is een nachtmerrie voor elke tegenstander. Waar hij in het begin van het seizoen verdedigend werd gekoppeld aan mindere tegenstanders staat hij nu weer tegenover de sterren van de tegenpartij.
Verdeigend zijn de Bucks er sowieso op vooruit gegaan met de komst van P.J. Tucker, die ze hebben verlost van de Houston Rockets. Het geeft de Bucks de mogelijkheid om Giannis defensief op center te laten spelen en daarmee de aanval van de tegenstander te ontregelen. In die rol kan hij als vliegende keep overal bijspringen waar dat nodig is.
Coach Mike Budenholzer heeft zijn team weer op de rit. Het team is wat minder grillig en nieuwe aanwinsten kennen inmiddels hun rol. Eén ding scheelt: de Toronto Raptors kunnen geen roet meer in het eten gooien en spelen niet langer een rol in de Eastern Conference. Vorig jaar werden ze verslagen door de Miami Heat, maar ook dat team zit nog niet in een goede flow. Giannis is erop gebrand om zijn Bucks door de playoffs te leiden. Hij zal met niets minder dan de finale genoegen nemen.
De Brooklyn Nets staan eerste in de Eastern Conference en dat hebben ze te danken aan James Harden. Sinds zijn komst hebben de Nets het op één na beste record achter de Utah Jazz. Het is des te knapper als je bedenkt dat Harden maar 10 wedstrijden samen met Kevin Durant heeft gespeeld en Kyrie Irving ook met regelmaat ontbreekt.
Harden is league leader in assists met 11.1 per wedstrijd. In vergelijking met vorig seizoen heeft hij minder vaak de bal en is hij minder de “ballhog” dan voorgaande jaren. Hij scoort ook een stuk minder punten per wedstrijd, maar brengt zijn teamgenoten makkelijker en vaker in stelling. Het gemiddelde niveau van de Nets is simpelweg vele malen hoger dan dat bij zijn oude team.
Steve Nash heeft bewezen dat Harden en Irving perfect samen kunnen spelen. Hij heeft Harden zover gekregen om minder dominant te zijn, maar wel mega efficiënt te blijven. De buy-out market heeft het team veteranen Blake Griffin en LaMarcus Aldrigde opgeleverd, waardoor het team nog sterker is geworden.
Het siert Harden echter niet dat hij zichzelf betitelt tot MVP. De manier waarop hij de Houston Rockets heeft verlaten draagt ook niet bij aan zijn status en maakt hem niet geliefd bij journalisten die uiteindelijk mogen stemmen wie de MVP wordt. Neemt niet weg dat hij altijd in staat is om een wedstrijd te winnen.
De league leading Jazz blijven domineren met hun geweldige teamspel. Ze rijgen de ene na de andere winning-streak aan elkaar. Zo hebben ze momenteel zeven wedstrijden op rij gewonnen. Rudy Gobert is de gedoodverfde favoriet voor Defensive player of the year en Jordan Clarkson staat bovenaan de ranking voor Sixth man of the year.
Het is echter Donovan Mitchell die het gezicht van het team is. Sinds hij in 2017 gedraft werd dragen de fans hem op handen. Elk seizoen is hij beter geworden en wordt hij aanvallend gevaarlijker. Als de Jazz een score nodig hebben is hij hun go-to-guy. In het verleden was hij wel eens teveel op zoek naar eigen succes. Dit jaar heeft hij meer oog voor zijn teamgenoten. Een lobpass naar Gobert, een kick-out naar Mike Conley of Bojan Bogdanovic, er is altijd wel een afspeel optie. Dit geeft hem tegelijkertijd weer de ruimte om makkelijker tot een eigen kans te komen.
De sleutel tot succes ligt in het samenspel van de Jazz. Alles wijst erop dat iedereen in het team zich bewust is van zijn taken. Ze kennen elkaars sterke en zwakke punten. De chemie die ze elke wedstrijd weer tonen maakt ze tot het gevaarlijkste team in de NBA.
Het dynamische duo Damian Lillard en CJ McCollum hebben dit jaar maar 22 van de 47 wedstrijden samen gespeeld. Laatstgenoemde heeft een lange tijd in de lappenmand gezeten en al die tijd heeft Lillard zijn team in de playoff race gehouden. De trade-deadline kreeg een verassende wending toen de Portland Trail Blazers nog een shooting guard binnenhaalden met Norman Powell van de Toronto Raptors. Iedereen verwachtte een sixth man rol voor Powell, maar coach Terry Stotts heeft een basisplaats ingeruimd voor de nieuwkomer. Tot nu toe pakt dit goed uit.
Het moge duidelijk zijn dat Lillard genoeg goede spelers om zich heen heeft om een goede playoff-run te maken. De terugkeer betekent ook dat er minder druk op zijn schouders rust en hij zich kan gaan opladen voor de belangrijkste periode van het seizoen.
Opvallende statistiek is dat zijn team een negatieve winstratio heeft van 7-11 als Lillard minder dan 30 punten scoort. Het team is ontzettend afhankelijk van de prestaties van hun ster. Hij staat bekend als ultieme clutch-schutter en ook dit seizoen maakt hij de verwachtingen waar. Als je zijn gamewinners ziet bergrijp je meteen dat het om een speciale speler gaat.
De Trail Blazers zijn een offensieve Mastodant onder de bezielende leiding van Lillard. Aan vuurkracht zal het in ieder geval niet liggen, maar of ze verdedigend sterk genoeg zijn om zich staande te houden in de playoffs is nog maar de vraag.
Overige kandidaten
Joel Embiid / Philadelphia 76ers / 32-15 / 31.6 PER
De center van de 76ers stond standaard in de top vijf in de MVP ranking. Een knieblessure heeft hem nu al negen wedstrijden aan de kant gehouden, maar het lijkt erop dat hij spoedig zijn rentree zal maken. In de tussentijd hebben zijn teamgenoten zes van de negen wedstrijden gewonnen.
LeBron James / Los Angeles Lakers / 30-18 / 24.7 PER
Het zit de kampioen niet mee dit jaar. Eerst verloren ze Anthony Davis met een kuitblessure en nu is LeBron James ook voor langere tijd geblesseerd aan zijn rechter enkel: zes tot acht weken. Er werden slechts twee van de laatste zes wedstrijden gewonnen en het is te hopen dat ze niet in het play-in toernooi belanden (plaats zeven tot en met 10 in de standings spelen een afzonderlijk toernooi voor de laatste twee playoff-plaatsen). Als pleister op de wond is het de Lakers wel gelukt Andre Drummond op te pikken via de buy-out market. Hij is in zijn eerste wedstrijd helaas uitgevallen met… jawel: een blessure.
Stephen Curry / Golden State Warriors / 23-24 / 25.1 PER
De Warriors lijken een wonder nodig te hebben om de playoffs te halen. Draymond Green is niet meer de verdedigende alleskunner van weleer en het team is simpelweg niet goed genoeg zonder Steph Curry. Hij heeft maar zeven wedstrijden gemist dit seizoen, maar daar werden er zes van verloren. Het is de vraag of Curry het in zich heeft om nog een tandje extra bij te schakelen.
Kawhi Leonard / Los Angeles Clippers / 32-17 / 27 PER
De Clippers hebben een goed seizoen. Ze vallen niet echt op, staan keurig derde in de Western Conference en bouwen gestaag aan een betere chemie. Luke Kennard begint eindelijk zijn draai te vinden, Rajon Rondo is gehaald voor extra playmaking en alle Clippers hopen dat ze de Kawhi van twee jaar geleden terugzien in de playoffs. Want als hij op zijn best is zijn de Clippers een heel vervelende tegenstander!
Luka Dončić / Dallas Mavericks / 25-21 / 26.5 PER
De jonge ster van de Mavs zit in een rommelig seizoen. Vorig jaar sloten ze af als beste aanvallende team in de league. In de eerste maanden werden ze geteisterd door blessureleed en Corona perikelen. Van de laatste 15 wedstrijden werden er echter 10 gewonnen en is er sprake van continuïteit. Opvallend genoeg lijkt het erop dat het team iets minder afhankelijk is van Luka.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
