De Wild Card Series liggen achter ons. We namen afscheid van vier teams, maar in elke League stromen de twee hoogstgeplaatste clubs in om het deelnemersveld voor de Division Series compleet te maken. Dit betekent dat we naast Xander Bogaerts en Ozzie Albies ook Richie Palacios hebben voor het oranje tintje. Op zaterdagavond 3 oktober begonnen de Division Series en bij SportAmerika volgen we ook deze weer op de voet!
AMERICAN LEAGUE DIVISION SERIES
(Best-of-5)
GAME 5: CLEVELAND GUARDIANS – CHICAGO WHITE SOX
Negen jaar geleden won Cleveland de twee eerste wedstrijden in een best-of-5 tegen de Yankees. New York kwam ijzersterk terug en won die serie uiteindelijk in vijf wedstrijden. Nu wilden de Guardians doen wat hen in 2017 was aangedaan. Chicago White Sox Won dit keer de eerste twee duels, maar lijkt dat momentum compleet kwijt. Hun manager Will Venable hoopte dat Sean Burke, de pitcher die in Game 2 zoveel goed werk deed voor de White Sox, dit momentum weer terug kon brengen. Voor de Guardians startte Gavin Williams. Inderdaad, diezelfde Gavin Williams die amper 48 uur eerder nog Game 4 voor hen in het slot gooide.
Het was aan Williams niet af te lezen dat hij in Game 4 nog op de heuvel had gestaan. De 27-jarige startend werper bewees zichzelf een enorme dienst door slechts 7 pitches te gebruiken in de eerste inning. En ook de 17 pitches in de tweede kwamen Williams goed uit. Tegenstander Sean Burke deed overigens niets voor hem onder. Waar de twee voorgaande wedstrijden eindigden met respectievelijk 12 en 14 runs, daar waren die runs in deze beslissende Game 5 een stuk duurder. Het was dan ook wachten tot het moment dat één van de twee startend werpers knipperde met de ogen in deze stare down. Helaas voor de White Sox was die Sean Burke in de vierde inning. Drie innings lang was er voor hem niets aan de hand, maar opeens was daar Jose Ramirez.
COMEBACK COMPLEET
Eerst kwam Steven Kwan door met een single, maar dat was eventueel nog wel te repareren. Dat Ramirez voor de tweede wedstrijd op rij de bal wegtimmerde voor een homerun kwam veel harder aan. Natuurlijk bracht deze 2-run homerun de fans in Progressive Field op de banken. Tot dat moment was het vooral ontzettend spannend en dit was een mooi moment om die spanning er even uit te schreeuwen. Het moet gezegd dat Burke zich daarna goed herstelde. Al was het leed al geleden. Williams (12 K’s!) op zijn beurt, kwam in de zesde inning in de problemen. Na een geraakt werper, een single en een vier wijd hadden de White Sox opeens alle honken in handen. In Munetaka Murakami hadden ze ook nog eens de juiste man aan slag. Echter liet reliever Erik Sabrowski de Japanner kansloos en stuurde hem met drie slag weg.
Achteraf was dit voor Chicago de beste kans om iets terug te doen. Na Sabrowski gaven ook Hunter Gaddis en Cade Smith weinig tot niets weg. In de achtste inning kregen de Guardians zelfs de beste mogelijkheid om de score uit te breiden. Cleveland wist echter niet te profiteren van volle honken en slechts één uit. Zo werd Jose Ramirez de held van de dag en zijn voor de White Sox de druiven enorm zuur. Het zal nog wel even duren voor zij trots kunnen zijn op een seizoen waarin zij van worst naar bijna first in de divisie gingen…
UP NEXT
Het duurde even, maar eindelijk kent Tampa Bay Rays de tegenstander in de American League Championship Series. De Rays hebben in deze best-of-7 het thuisvoordeel. In “onze” nacht van maandag op dinsdag (02.00 uur) wordt daar dan ook Game 1 gespeeld. Het is dan vijf dagen geleden dat de Rays voor het laatst in actie kwamen, dus zij zullen ongetwijfeld uitgerust aan deze ALCS beginnen. Cleveland heeft niet lang om bij te komen van deze knappe comeback in de ALDS, maar zij zullen gedragen worden door adrenaline en momentum. Daar zullen ze ook vertrouwen uit moeten putten, want van de zes onderlinge duels in het reguliere seizoen tussen hen en de Rays gingen er vijf naar de ploeg uit Florida.
Eindstand in de serie:Cleveland Guardians wint met 3-2
De Dallas Cowboys kregen het weer voor elkaar. De 0-4 Tampa Bay Buccaneers kwamen in AT&T Stadiumendeden niets bijzonders. Toch verloor de thuisploeg. De Dallas defense blijft ontzettend slecht, zelfs met de toevoeging van cornerback Joey Porter. En wanneer Dak Prescott niet speelt als een MVP kan een loss als dit gebeuren. Lees hier hoe de Dallas Cowboys het voor elkaar kregen om een ‘unloseable game’ te verliezen.
Deze editie van TNF wist niet te tippen aan de afgelopen paar edities. De eerste helft was erg langdradig met maar twee drives in het eerste kwart. Die van Dallas was vier minuten, best standaard. Die van Tampa Bay was tien minuten echter. Toch best lang. Gelukkig eindigden de eerste twee drives wel in touchdowns. De Cowboys waren efficiënt en gaven op het eerste gezicht een positief, veelbelovend begin aan de wedstrijd. Dak en RB Javonte Williams hielden de aanval op schema. Door twee 21-yard plays achter elkaar stonden de Cowboys al snel op de Tampa Bay 8-yardline. Uiteindelijk sloot de eerder benoemde Williams de drive af met een run voor zes punten.
Tampa Bay reageerde de volgende drive terug, ook met een touchdown. Nog steeds met rookie UDFA Jalon Daniels als QB was de hoop voor Dallas dat dit een wedstrijd was waar de defense zelfvertrouwen kon kweken. De wedstrijd beginnen met een drive toelaten van 15 plays, 73 yards en bijna elf minuten die eindigt in een touchdown hielp daar echter niet mee. Met wat ‘dinking-and-dunking’ kwamen de Bucs steeds verder het veld op. Zelfs wanneer de Cowboys verdediging een stop op third down wist te krijgen, werd deze weer teniet gedaan door een penalty. Dit ging zo maar door, tot uiteindelijk Bucky Irving voor een pass gevonden werd. Hij wist knap de verdediger mee te nemen in de endzone.
De hoop was dat dit een goede voorbode zou zijn op een top game, maar dat werd het niet. De eerste helft werd afgesloten met zes punts achter elkaar. De uiteindelijke halftime score van de wedstrijd was 7-10, door een field goal in de laatste drive van de Cowboys van de helft. WR Ryan Flournoy werd gevonden voor een 48 yard pass, die de Cowboys op de Tampa Bay 39-yardline plaatste. Echter werd de endzone niet gevonden, nadat de Bucs defense zich goed staande wist te houden en er niet veel tijd meer over was om nog veel te creëren. Cowboys kicker Brandon Aubrey trapte met 21 seconden over een 41 yard field goal tussen de palen. 7-10 voor halftime, kijken wat de tweede helft te bieden heeft.
TAMPA BAY MAAKT EFFECTIEF GEBRUIK VAN FOUTEN DALLAS
Het kostte niet veel tijd voordat de Cowboys de wedstrijd volledig weggaven. Bucky Irving slalomt in de eerste drive van de tweede helft meteen door de Dallas-defense heen voor een 72-yard run. Vervolgens maakte WR Emeka Egbuka het af met een Jet Sweep die hem voor 14 yards een TD-run gaf. De Cowboys volgde dit op met een interceptie nadat Flournoy een bal van zijn handen af liet ketsen. De Bucs maken hier goed gebruik van en scoren nog een touchdown. Deze keer was het Tez Johnson die een big play bracht. Met meer dan 10 yards ruimte tussen hem en de dichtstbijzijnde defender pakte hij 64 yards. Om het drama af te maken, gaf Dallas de bal meteen weer terug. Returner KaVontae Turpin liet tijdens de kickoff de bal uit zijn handen slaan. Ondanks de goede beginpositie kregen de Bucs er alleen drie punten uit.
In het vierde kwart was er toch nog veel om voor te spelen. Daarom begon Dak zijn eerste fourth quarter drive sterk. Eerst een 16 yard pass, dan een 15 yard pass en dan nog een 20 yard pass om binnen no time op de helft van de Bucs te komen. Met een beetje hulp van fullback Hunter Luepke op een third and two komen de Cowboys in de redzone. De eerste poging naar Jonathan Mingo mislukte, maar de tweede keer was het wel raak. George Pickens ving de touchdown. En toen de Bucs snel de bal teruggaven was er hoop, echter eindigde dit in misère. Dak gooit zijn tweede INT van de avond, omdat TE Jake Ferguson de bal van zijn handen laat ketsen. Bucs LB Alex Anzalone heeft geluk, en weet makkelijk de bal duikend binnen te halen. Dit gooide een slot op de wedstrijd.
Knap van de Bucs dat zij tegen een erg goede offense zich zo goed staande hebben gehouden. Daniels speelt voor een rookie UDFA veel beter dan dat de Bucs hadden gehoopt, en de Bucky Irving van deze wedstrijd hopen zij aankomende wedstrijd weer te mogen bewonderen. Daarentegen waren de Cowboys erg teleurstellend op alle fronten. Door fouten op offense, defense en special teams geven zij de eerste overwinning aan een 0-4 team. Het lijkt in Jerry’s World een echte rollercoaster te blijven. Het wordt interessant om te kijken of de Cowboys de rug kunnen rechten volgende week tegen de Packers.
Lees hier de Previews, en hier de Power Rankings van Week 5!
De eerste week van het nieuwe NHL-seizoen staat definitief in de boeken en kreeg de ijshockeyfan voldoende stof tot napraten. Zo waarde het blessurespook weer rond in Florida en kondigde Alex Ovechkin op zijn beurt aan dat hij aan het einde van dit seizoen zijn schaatsen aan de wilgen zal hangen. In Ontario kon het publiek voor het eerst op de banken staan voor Gavin McKenna en was San Jose zonder ‘haar’ oogappel Macklin Celebrini geen schim van de ploeg die het is mét Celebrini.
EASTERN CONFERENCE
NU ECHT DE LAATSTE VAN OVI!
Vorig seizoen deed Alex Ovechkin al een afscheidstournee langs alle arena’s in de NHL. De Russische topscorer aller tijden van de league dacht toen al dat hij z’n laatste wedstrijden in Noord-Amerika speelde. Toch hield de veertiger de deur wel op een kiertje. En niet ten onrechte. Capitals-GM Chris Patrick kwam met een vracht aan versterkingen in dit offseason en wist ook The Gr8 Eight te verleiden er nog een jaartje aan vast te plakken. Met onder meer aanwinsten Alex Tuch en Jordan Kyrou aan zijn zijde zag Ovechkin er wel brood in. Misschien, heel misschien kon hij met de Capitals nog wel een keer een gooi doen naar het allerhoogste in de sport.
Ovechkin's kids introduced him in his final home opener ❤️
What a moment for Alex Ovechkin, his family and all Caps fans in attendance ahead of his final season in the NHL 👏 pic.twitter.com/m5sx5xHTd8
Dat het ook daadwerkelijk één laatste keer wordt, maakte Alex Ovechkin afgelopen maandag bekend. Nadat hij deze zomer behoorlijk onder vuur kwam te liggen door zijn aanwezigheid in een reclamecampagne van Vladimir Putin, besloot Ovi dit keer de regie in eigen hand te nemen. In de kleedkamer, een paar uur voor de eerste thuiswedstrijd, kwam het hoge woord eruit. Ovechkin was van mening dat de mensen met wie hij dagelijks op het ijs stond als eerste moesten weten dat dit definitief zijn laatste jaar in de NHL is. Wat betreft het tijdstip van de bekendmaking vond Ovi dat ’t later in het seizoen mogelijk voor teveel afleiding zou zorgen. Waar wel iets voor te zeggen is, aangezien we van de Capitals toch best mooie dingen verwachten.
VOLGEND HOOFDSTUK IN SOAP ROND LARKIN
Hij wilde weg in het offseason en stak dat niet onder stoelen of banken. Vervolgens werd hem de “C” in Detroit afgepakt, kwam er geen trade en stond hij publiekelijk terecht tijdens de spelerspresentatie voor aanvang van de eerste thuiswedstrijd. Dylan Larkin schudde dit alles blijkbaar gemakkelijk van zich af, meldde zich voor de thuiswedstrijd tegen Ottawa en liet daar direct zijn aanwezigheid blijken. Niet nadat hij opnieuw een paar keer flink werd uitgejoeld, maar toch. Die negatieve geluiden verstomden ook alweer snel. En dat had Dylan Larkin volledig aan zichzelf te danken. De voormalig captain van de Red Wings ging tegen Ottawa Senators voorop in de strijd en zijn dadendrang en aanwezigheid leverden de eerste punten voor Detroit op.
Na die rare presentatie van vorige week en het falend management eerder deze zomer grepen de Red Wings-spelers deze week zelf de regie. Coach Todd McLellan vertelde na afloop dat zijn spelers de wens uitspraken om Larkin weer op te nemen in de line-up. Mét hem dachten ze een stuk sterker te zijn dan zonder hem. Die gedachte klopte inderdaad, want na twee nederlagen werd Ottawa verslagen voor de eerste punten van het seizoen. Dylan Larkin tekende in de eerste periode voor wat de eerste voorsprong van Detroit was dit seizoen. Daarna kwam hij nog met een assist op de proppen in de tweede. Detroit had ongelooflijk veel moeite om te scoren die eerste wedstrijden, maar opeens ging die bekende ketchup-fles open en stroomden de goals eruit. Met dank aan Larkin. Of in elk geval deels met dank aan hem.
NA BARKOV OOK MARCHAND (WEER) OUT
Het seizoen 2026-2027 lijkt bij Florida Panthers voorlopig erg op het seizoen 2025-2026. Aleksander Barkov maakte zijn NHL-rentree in de openingswedstrijd van het seizoen tegen Carolina. En viel vervolgens uit in de tweede wedstrijd in San Jose. Aanvankelijk werd gedacht dat Barkov wederom een zware knieblessure opgelopen had, maar dit lijkt relatief mee te vallen. Relatief, omdat de Panthers-captain nog wel zeker zes tot acht weken aan de kant zit. Helaas voor hem en de Panthers zit Barkov daar niet in zijn eentje.
Brad Marchand had to be helped off the ice and didn't seem to be able to put pressure on his left leg. pic.twitter.com/XK95J4zAON
Veel eerder dan verwacht maakte Brad Marchand eerder deze week zijn comeback. De 38-jarige aanvaller is afgelopen zomer geopereerd en zou pas ergens in november terugkeren in de line-up. Blijkbaar verliep de revalidatie dusdanig goed dat Marchand zondag zijn rentree al kon maken. Hij scoorde nog tegen de Ducks, maar bij de buren in Los Angeles ging het voor Marchand vreselijk mis. Spelers van Florida en LA kwamen wat in botsing in de crease van de thuisploeg. Daarbij leek Marchand ook nog in botsing met de paal te komen. Hij zakte vervolgens heel naar door zijn knie. Op ’t eerste gezicht zag het er heel naar uit, maar als we de berichten mogen geloven, is Marchand “slechts” een paar weken uit de roulatie.
Wat resultaten betreft, is er nog wel een behoorlijk verschil ten opzichte van vorig jaar. De Panthers hebben een lange road trip achter de rug, waarin ze bij de Hurricanes, Sharks, Ducks en Kings telkens de openingsceremonie voor de eerste thuiswedstrijd moesten doorstaan. Aan die vier wedstrijden hielden de Cats 6 punten over. In Carolina en LA werd gewonnen, de overige twee duels na verlenging verloren. Met hun eigen home opener voor de deur op zaterdag heeft de ploeg van coach Paul Maurice straks vijf keer zo’n ceremonie moeten ondergaan. Ruim 50 jaar geleden, in 1975-1976 maakten de Washington Capitals het nog bonter met zes verschillende home openers.
EERSTE VAN GAVIN MCKENNA
De verwachtingen waren enorm toen Gavin McKenna voor het eerst zijn schaatsen op het ijs zette in de NHL. Niet geheel ten onrechte, want de first-overall van de draft liet vorig jaar tijdens het WJC (4 goals en 10 assists in 7 wedstrijden) en de NCAA (15 goals, 51 punten in 35 wedstrijden) al hele mooie dingen zien. Dan vergeten we voor het gemak nog maar even dat McKenna in de jaren daarvoor ook al met de regelmaat van de klok het net vond. Dat de NHL toch een ander verhaal is, ondervond de Canadese tiener in zijn eerste wedstrijden. Drie duels gespeeld, 0 punten en een -3 rating. Normaal gesproken niets om je zorgen over te maken, maar McKenna speelt natuurlijk wel in Toronto. En daar ligt hij nog net iets meer onder een vergrootglas dan in andere plekken.
Afgelopen dinsdag, op 6 oktober, kwam die langverwachte verlossing voor het supertalent. Eerst was er een assist op een goal van John Tavares na vijf minuten spelen in de tweede periode. Zo’n tien minuten later was Gavin McKenna zelf het middelpunt van het feest. Op aangeven van Auston Matthews schoot hij de derde van de Leafs die avond tegen de touwen. En zorgde hij voor aansluiting tegen Nashville Predators. Die Preds hadden op dat moment nog een 4-3 voorsprong, maar die werd in de derde periode ongedaan gemaakt door Jack Roslovic. Het slotakkoord was voor de Maple Leafs-captain. Matthews had al 3 punten achter zijn naam en schoot in OT zijn Leafs naar een zwaarbevochten 5-4 overwinning. Zo kon de avond voor McKenna helemaal niet meer stuk.
PECH BLIJFT ROMANOV ACHTERVOLGEN, VARLAMOV TERUG
Vorig seizoen miste Alexander Romanov een groot deel vanwege een hardnekkige schouderblessure. De Russische blueliner van New York Islanders was er dan ook op gebrand om dit seizoen revanche te nemen voor dat verloren jaar. Helaas voor de 26-jarige Romanov wacht hem opnieuw een lange tijd van revalidatie en terugknokken. In de buren ruzie tegen New York Rangers deze week liep de Rus een zware knieblessure op. De club kwam al snel met het onheilspellende bericht dat Romanov meer dan waarschijnlijk de rest van deze jaargang is uitgeschakeld. Een flinke domper voor de club, maar vooral een persoonlijk drama voor de speler.
Per #Isles Ilya Sorokin established longest home shutout streak to begin a season in franchise history (117:26), besting Glenn ‘Chico’ Resch (107:20 in 1975-76). · Including 9/30 at Toronto, Sorokin had a career-long shutout streak of 165:31, sixth-longest in franchise history.
In diezelfde wedstrijd tegen de Rangers was er juist goed nieuws voor Semyon Varlamov. De goalie speelde bijna twee jaar geleden zijn laatste wedstrijd in de NHL. In die periode onderging hij twee zware knieoperaties en leek een pensioen soms dichterbij dat een terugkeer op het hoogste niveau. Hoewel de Islanders die wedstrijd in Madison Square Garden – en Romanov – verloren, voelde het voor de 38-jarige Varlamov ongetwijfeld als een overwinning. Zijn collega Ilya Sorokin verbrak donderdag een eigen record. Na een shutout tegen de kansloze Devils afgelopen weekend hield Sorokin tegen Chicago opnieuw bijna de 0. Bij een 3-0 voorsprong van de Islanders scoorde Frank Nazar de eretreffer namens Chicago. Daarmee maakte de Blackhawk een einde aan een reeks van ruim 165 minuten waarin Sorokin zonder tegengoal bleef. New York won het duel, waar de gemoederen nog even verhit raakten, met 4-1.
BUNTING MOET FLYERS REDDEN
Vijf jaar geleden eindigde Michael Bunting nog als derde in de Calder-verkiezing voor beste rookie. De winger was op dat moment al 26, maar hij presteerde het toch maar. Hoewel hij een laatbloeier is, zal Bunting toen waarschijnlijk niet hebben gedacht dat hij de start van het seizoen 2026-2027 clubloos vanaf de eigen bank moest bekijken. Het geval wil namelijk dat Michael Bunting na 2021-2022 nooit meer echt in de buurt kwam van de 63 punten die hij toen noteerde. Oke, hij had er nog 55 twee jaar later, maar dat was het ook wel. Bunting combineerde als “oude” rookie scorend vermogen met veel hits. Op beide vlakken leverde hij best veel in de laatste jaren, met als gevolg dat hij opgelucht ademhaalde toen Daniel Briere van de Philadelphia Flyers aan de lijn hing.
Zijn vorige contract had een waarde van $ 4.5 miljoen per jaar. Eerder deze week zette hij zijn krabbel onder een verbintenis dat hem dit seizoen $ 1.2 miljoen oplevert. Dat Briere en de Flyers bij hem uitkwamen, was niet zo vreemd. Michael Bunting mocht bij Arizona Coyotes onder huidig Flyers-coach Rick Tocchet al af en toe aan het grote werk ruiken. Die kennen elkaar dus, maar voor Tocchet is het bepaald geen vriendendienst. De Flyers zijn vreselijk slecht aan dit seizoen begonnen. Philadelphia wacht na vijf wedstrijden nog altijd op de eerste overwinning, krijgt weinig kansen en scoort zelden. Logisch dus wel dat er een aanvaller aangetrokken is, maar Bunting kon donderdag in zijn debuut niet voorkomen dat Ottawa met 2-1 won. Travis Konecny is met 3 punten topscorer van de Flyers. Daarmee heeft de aanvaller slechts 1 punt meer dan Rangers-goalie Igor Shesterkin…
WESTERN CONFERENCE
EERSTE WERKWEEK MIKE BABCOCK
Niet veel mensen hadden een jaar of wat geleden kunnen vermoeden dat Joel Quenneville en Mike Babcock elkaar nog eens zouden tegenkomen als head coach van respectievelijk Anaheim Ducks en Edmonton Oilers. Quenneville deed het natuurlijk vorig seizoen al prima met de Ducks. Met overwinningen op Vegas en Florida waren die nu ook weer prima aan dit seizoen begonnen. Daar in Anaheim zag Babcock een samenvatting van wat zijn team in de drie voorgaande wedstrijden ook al had laten zien. De Oilers scoren aan de lopende band, maar diezelfde Oilers zijn met name in ondertal ongelooflijk kwetsbaar.
De doelcijfers na vier wedstrijden vertellen een deel van het verhaal. Aan de 22 goals voor is te zien dat de Oilers ook onder deze coach gemakkelijk scoren. In die eerste vier kregen ze er ook al 16 tegen. Daarvan komen er 13 op het conto van de Canucks in de eerste twee wedstrijden van dit seizoen. Na die twee spektakelstukken is Edmonton niet per se veel beter gaan verdedigen, maar schoot de tegenstander minder met scherp. Anaheim had bijvoorbeeld afgelopen woensdag een veel grotere voorsprong moeten hebben na 20 minuten dan de 2-0 die toen op het bord stond. Beide goals scoorden de Ducks op de powerplay.
Dat is het volgende puntje waar Babcock aan zal moeten werken. De PK van zijn Oilers behoort tot de slechtste in de NHL na één week. Het zit nog net aan de goede kant van de 60% maar veel scheelt het allemaal niet. Wat, naast de ongelooflijke start van Evan Bouchard met 6 goals en 11 punten, ook opvalt, is dat Connor McDavid tot nu toe gemiddeld één minuut per wedstrijd méér speelt ten opzichte van vorig jaar. Zijn partner in crime Leon Draisaitl krijgt daarentegen van Babcock gemiddeld weer minder speeltijd dan vorig seizoen onder Kris Knoblauch.
SHARKS ZONDER CELEBRINI
Het kwam afgelopen maandag als donderslag bij heldere hemel. Macklin Celebrini miste de uitwedstrijd tegen Dallas Stars vanwege een lower-body injury. Vorig seizoen was San Jose Sharks ontzettend afhankelijk van hun beste speler. Voor general manager Mike Grier en coach Ryan Warsofsky was het dat ook de bedoeling om dat beter aan te pakken. In Dallas werd echter al heel snel duidelijk hoe belangrijk Celebrini voor deze groep is. Zonder hun captain zag het er hopeloos uit wat de Sharks lieten zien. De Stars vonden dat helemaal niet erg. Die zochten nog naar de eerste winst van het seizoen en vonden deze tegen San Jose: 5-0.
Donderdag in St. Louis leek Celebrini terug te keren, maar bleef hij toch aan de kant. Weer zag zijn team er tegen de Blues reddeloos verloren uit. In de eerste periode dan. Na die eerste periode, waarin de Blues een 1-0 voorsprong namen, toonden de jonge Sharks meer en meer hun ware gezicht. Na de gelijkmaker van Tyler Toffoli moesten ze opnieuw een tegengoal slikken, maar geen moment gingen de koppies dit keer hangen.
Warsofsky zag zijn ploeg ook daadwerkelijk als team opereren en de beloning bleef niet uit. Voor de derde keer belandden de Sharks dit seizoen in overtime en voor de derde keer gingen zij met 2 punten lopen. De winnende treffer kwam op naam van Darnell Nurse, maar Ivar Stenberg verdient een eervolle vermelding voor zijn geduld en assist. De second-overall begint zijn draai steeds beter te vinden in de NHL en dat is niet per se goed nieuws voor de rest van de league. Wanneer de Sharks het goede nieuws krijgen dat Celebrini weer beschikbaar is, is nog onduidelijk. De captain staat als day-to-day op de Injured Reserve.
VGK VOORLOPIG ZONDER OLOFSSON
Op het ijs gaat het tot nu toe crescendo voor Vegas Golden Knights. De verdedigend kampioen van de Pacific Division won vier van de eerste vijf wedstrijden. Voor die vierde, in de nacht van donderdag op vrijdag tegen Toronto, hadden ze wel een shoot-out nodig, maar dat mag de pret niet drukken. Toch is het niet allemaal hosanna daar in Sin City. Afgelopen week liep Victor Olofsson een blessure op, die hem waarschijnlijk enige tijd uit de line-up houdt. Vegas won dinsdag met 6-2 van Seattle, onder meer dankzij 2 treffers van Olofsson.
Ben Meyers catches Victor Olofsson in an awkward position and injures him.
Olofsson needed help getting off the ice. Looked pretty bad.
Halverwege de derde periode werd de 31-jarige Zweed hardhandig door tegenstander Ben Meyers tegen de boarding gekwakt. Het leverde Meyers een flinke straf op en Olofsson een vervelende blessure. De Zweed, dit seizoen al goed voor 4 goals en 5 punten, kon niet op eigen kracht het ijs verlaten. Donderdag liet Golden Knights-coach Ryan Craig weten dat de winger als week-to-week op de Injured Reserve is geplaatst.
OOK SLECHT NIEUWS IN NASHVILLE
Het moest voor Mavrik Bourque en William Trudeau een bijzondere wedstrijd worden in Montreal. Beide spelers van Nashville Predators zijn afkomstig uit Quebec en keerden dus soort van thuis. Voor hun team werd het inderdaad ook een bijzonder duel. Hoewel Montreal Canadiens grote delen van de wedstrijd de bovenliggende partij was, gingen de Predators er met een 5-2 overwinning vandoor. Helaas maakten Bourque en Trudeau het bescheiden feestje achteraf niet volledig mee. Trudeau viel al na één periode uit. Bourque miste de volledige derde periode. Zowel aanvaller Mavrik Bourque als verdediger William Trudeau zou kampen met een upper-body injury.
CONNOR ZARY OP WAIVERS IN CALGARY
Dat de situatie in Calgary nijpend zou zijn was in de basis geen publiekelijk geheim. Nadat de Flames de voorbije maanden al menig sterkhouder uitzwaaide was het zo klaar als een klontje dat de Flames zich flink in de strijd om de first overall pick zouden mengen. Met een roster dat niet bulkt van het (directe) talent en een hoop vraagtekens betreffende de prestaties van de sterkhouders was op voorhand duidelijk dat het een lang en zwaar seizoen in Calgary zou gaan worden.
De eerste paar resultaten laten daar overigens geen enkel misverstand over bestaan. Met een 0-4-0 record staan de roodhemden uit Alberta (als enige NHL-ploeg) nog zonder punten troosteloos onderaan in de NHL-rankings. Nadat Seattle Kraken al twee keer met 6-1 de Flames van het ijs poetsten, deed ook Colorado Avalanche daar met een 7-3 overwinning een schep(je) bovenop. Tekenend waren de woorden van head coach Ryan Huska tegenover de media, dat het Calgary-roster ‘zielloos’ over het ijs schaatst.
Connor Zary is on waivers. He's been a decent two-way contributor but lack of footspeed and size mixed with a lack of progress as a producer has clearly soured the Flames on him. Good motor though, willing to play through contact and has nice hands. pic.twitter.com/E2cEC5487y
Koud het seizoen aangevangen kwam daar plotsklaps het op waivers plaatsen van Connor Zary bij. De first-round pick van 2020 werd niet door een ander team geclaimd — mede ook vanwege de financiële haken en ogen aan zijn contract — en kon daarmee afdalen richting Calgary Wrangles in de AHL. Het waiven van Zary was een opvallende move van het Front Office in Calgary, daar de 25-jarige Canadees de voorbije jaren een stabiele(re) factor dan menig teamgenoot was. Desondanks heeft Zary tot op heden zijn potentie niet waar kunnen maken en is zijn productie sinds zijn rookie jaar (34 punten) louter naar beneden gegaan. Blessureleed is er grotendeels debet aan en gooiden “back-to-back” knieblessures behoorlijk wat roet in het eten.
Om de chaos compleet te maken werd het in de media indirect ook een wedstrijd modder gooien tussen Ryan Huska en Connor Zary. Waar Huska open en eerlijk in de media toegaf dat Zary zijn snelheid en mindset niet op NHL-niveau zijn op dit moment, beweerde Zary op zijn beurt dat hij de situatie totaal niet zag aankomen en dat het pijn doet. Het is overigens niet voor het eerst dat de naam van Zary opduikt in geruchten betreffende Calgary. De voorbije maanden stond de Canadees under the radar veelvuldig in de etalage en hebben de Flames naar verluidt zelfs een aantal voorzichtige aanbiedingen gehad.
De Wild Card Series liggen achter ons. We namen afscheid van vier teams, maar in elke League stromen de twee hoogstgeplaatste clubs in om het deelnemersveld voor de Division Series compleet te maken. Dit betekent dat we naast Xander Bogaerts en Ozzie Albies ook Richie Palacios hebben voor het oranje tintje. Op zaterdagavond 3 oktober begonnen de Division Series en bij SportAmerika volgen we ook deze weer op de voet!
AMERICAN LEAGUE DIVISION SERIES
(Best-of-5)
GAME 4: CHICAGO WHITE SOX – CLEVELAND GUARDIANS
Voor de tweede dag op rij maakte Hagen Smith zijn opwachting op de heuvel voor de White Sox. In Game 3 ging ’t niet zo voortvarend voor de jonge twintiger en helaas kwam Smith ook nu al rap in de problemen. Hoewel twee van de eerste drie Guardians die hij zag een out op het scorebord werden, gaf Hagen Smith drie van zijn eerste vijf tegenstanders vier wijd. Al vroeg in de wedstrijd dus dreiging van de Cleveland Guardians. Zonder dat deze daar zelf veel voor hoefden te doen. Ook al vroeg in de wedstrijd haalde Will Venable zijn startend werper van de heuvel en verving hem door de ervaren Eric Fedde. Deze trakteerde Angel Martinez op een strikeout en hielp de White Sox zo uit de inning.
Parker Messick bewoog zich veel eenvoudiger door de eerste innings dan zijn White S0x-collega’s, maar de jonge starter van Cleveland was wel de eerste die moest capituleren. In de derde inning gaf Messick de thuisploeg een goedkope run door Munetaka Murakami vier wijd te geven met de honken bezet. Reliever Shawn Armstrong moest direct daarna een volgende run incasseren na een sac fly van Sam Antonacci. Na een moeizame start hadden de White Sox het opeens prima voor elkaar, maar die uitgangspositie raakten ze in de vijfde inning kwijt. Een solo homerun van Patrick Bailey verkleinde de achterstand al. Een 2-run homerun van Jose Ramirez op reliever Jordan Hicks zette Cleveland zelfs op een 3-2 voorsprong.
GUARDIANS LOPEN WEG
Deze stand verdween ook al rap weer van de borden. Chicago nam in de gelijkmakende vijfde weer de leiding, maar kreeg hulp van Guardians-pitchers Tanner Bibee en Tim Herrin. Die eerste bewees zichzelf een slechte diens met twee keer vier wijd. Herrin loste hem af en raakte, met alle honken bezet, Antonacci waardoor Chase Meidroth de 3-3 scoorde. De fans konden nog niet gaan zitten. Na een sac fly liep Miguel Vargas de 4-3 namens de thuisploeg binnen. Achteraf zullen ze in Chicago nog wel even met weemoed aan dat moment terugdenken. In de zesde inning ging het voor de White Sox namelijk van kwaad tot erger. Anthony Kay had de eerste out nog wel rap te pakken, maar voordat Kay en later reliever Grant Taylor de tweede te pakken hadden, waren de Guardians al lang en breed uit het zicht verdwenen.
Het begon met een RBI-double van Travis Bazzana, die er 4-4 van maakte. Vervolgens hadden de Guardians aan een paar keer vier wijd en vier singles voldoende om de wedstrijd volledig open te breken. Van 4-4 liepen de bezoekers uit naar 9-4. Jose Ramirez, Chase DeLauter en Jo Adell tekenden elk voor één of meerdere RBIs op jacht naar die gelijke stand in de best-of-5. Die gelijke stand kwam er ook inderdaad. Daar kon ook de solo homerun van Miguel Vargas in de negende inning niets meer aan veranderen.
UP NEXT
Cleveland Guardians poetste een 0-2 achterstand in deze ALDS weg met twee ruime overwinningen in het hol van de leeuw. Ongetwijfeld zullen de Guardians ook met het beste gevoel aan Game 5 beginnen. Deze staat voor zondag (02.00 uur Nederlandse tijd) op het programma. In Cleveland dus, daar waar de White Sox de eerste twee duels in deze serie wonnen. Op het moment van schrijven is nog niet duidelijk wie startend werpers zijn voor de betreffende teams. Deze gelijke stand in deze ALDS betekent ook dat Tampa Bay Rays de tegenstander in de ALCS nog niet kent…
Komend weekend hebben de eerste teams al hun bye week. Zo snel raast het NFL-seizoen voorbij. Na de eerste vier weken durven we al onze eerste conclusies te trekken. Al zijn er ook nog steeds veel onzekerheden. En dat is eraan te zien in onze NFL Power Rankings, waar een nieuw team de toppositie heeft ingenomen!
1. (2) San Francisco 49ers
We hebben een nieuwe nummer één in de SportAmerika NFL Power Rankings! Na een knappe overwinning tegen de Denver Broncos zijn de San Francisco 49ers nog steeds ongeslagen na vier weken. En dat ondanks een indrukwekkende waslijst aan blessures. Brock Purdy is misschien wel de beste quarterback in de NFL na vier weken. Bovendien werd hij nog niet één keer gesackt! De Niners zijn een straf verhaal aan het schrijven.
2. (3) Kansas City chiefs
Net als de 49ers zijn ook de Chiefs nog ongeslagen. Als enige nog in de AFC. Na een knappe, maar nipte zege op de Raiders lijken de Chiefs weer hun vaste plek aan de top van de NFL ingenomen te hebben. En als Kenneth Walker op deze manier blijft presteren, dan is de sky de limit voor deze Chiefs.
3. (1) Buffalo Bills
Dit had niemand in West New York zien aankomen. In het eigen nieuwe Highmark Stadium gingen de Bills ten onder tegen de grote rivalen uit New England. Van een pijnlijke afgang gesproken. Josh Allen bleef niet foutloos en de secondary oogde erg kwetsbaar. En zo blijken de Bills plots niet meer zo onverslaanbaar als eerst gedacht.
4. (4) Jacksonville Jaguars
Zonder te flitsen wonnen de Jaguars relatief makkelijk van de Cincinnati Bengals. Vooral de defense maakte indruk met twee turnovers. Onder Liam Coen zijn de Jags een baken van stabiliteit geworden. Zal dat straks ook eindelijk succes opleveren wanneer het telt?
5. (5) Seattle Seahawks
De onverwachte misstap tegen de Commanders werd afgelopen weekend vlot goedgemaakt tegen de Chargers. Toch was de prestatie niet foutloos. Er zal meer nodig zijn om opnieuw de Super Bowl te bereiken.
6. (6) Baltimore Ravens
Het duurde nog geen drie minuten vooraleer Derrick Henry een touchdown scoorde tegen zijn ex-team. Van dan af werd het een relatief eenvoudige namiddag voor de Ravens tegen de Titans. Toch viel er ook slecht nieuws te rapen. Lamar Jackson verstuikte zijn enkel en zou misschien wat tijd kunnen missen.
7. (12) Chicago Bears
De Chicago Bears wonnen makkelijk van de Jets en hebben nu al met drie verschillende starting quarterbacks een wedstrijd gewonnen. Ben Johnson lijkt zijn hype waard. Wat gaat dat geven eens Caleb Williams opnieuw terug komt?
8. (7) Denver Broncos
De Broncos weigeren pertinent om een wedstrijd goed aan te vatten. Ook in San Francisco konden de mannen van Sean Payton slechts drie punten scoren voor de rust. Tegen de mindere goden in de NFL kan je daar nog van herstellen na de pauze. Maar niet tegen de nummer één uit onze NFL Power Rankings.
9. (8) Minnesota Vikings
Het derde ongeslagen team in de NFL is verrassend genoeg de Minnesota Vikings. Het is vooral een bewijs van hoe goed Defensive Coordinator Brian Flores het doet met de verdediging. Want aanvallend stellen de Vikings maar weinig voor. Het is afwachten tot wanneer het een keertje mis gaat.
10. (10) Las Vegas Raiders
Hun ongeslagen status zijn ze kwijt, maar iedereen is het er na de wedstrijd tegen de Chiefs wel over eens dat de Raiders oprecht een goed team zijn. Ze blinken nergens in uit, maar rookie HC Klint Kubiak is erin geslaagd om in snel tempo een competitief geheel te vormen. Bovendien zorgt ouwe getrouwe Kirk Cousins ervoor dat de #1 overall pick Fernando Mendoza rustig kan toekijken en leren alvorens hij voor de leeuwen gegooid wordt. Momenteel verloopt alles volgens plan in de woestijn.
11. (16)New England Patriots
Van een statement gesproken! De Patriots leken vorige week nog dood en begraven, nadat Drake Maye de slechtste prestatie uit zijn carrière afleverde. Maar kennelijk zorgde die afgang voor een klik in zijn hoofd. Op bezoek bij de Bills liet hij opnieuw zien dat hij wel degelijk een toptalent is. Het was nog niet helemaal foutloos, maar de fans in New England zijn er nu al zeker van dat de Pats helemaal terug zijn.
12. (13) Los Angeles Rams
Drie kwarten lang leken de Rams een groot probleem te hebben. Het spel leek nergens op in Philly en de voor het seizoen onklopbaar gewaande supermacht stond op een zucht van een 1-3 record. Maar toen hield coach Sean McVay een urgente teammeeting langs de zijlijn en knutselden zijn spelers een straffe comeback in mekaar. Is alles daarmee opgelost? Dat dan weer niet. Matthew Stafford gooide opnieuw twee intercepties en lijkt een stevige stap achteruit gezet te hebben na zijn MVP-seizoen van vorig jaar.
13. (9) Cincinnati Bengals
Het enthousiasme en optimisme van de eerste twee weken is alweer helemaal verdwenen in Cincinnati. De veelbelovende defense oogt weer kwetsbaar, de rungame is onbestaande en Joe Burrow maakt fouten die we van hem niet gewend zijn. Dat is geen recept voor succes.
14. (15) Cleveland Browns
12-1. Dat is het ongelooflijke record van de Cleveland Browns in thuiswedstrijden op donderdag. Het team van Todd Monken heeft de goeie vorm te pakken en staat zowaar aan de leiding in de AFC North. Wie had dat durven voorspellen? Het zijn vooral de vele rookies en sophomores die het mooie weer maken in Cleveland, waardoor de fans weer graag naar het stadion komen en hun team aanmoedigen. En ja, zelfs de quarterback wordt niet meer uitgefloten. Het kan verkeren.
15. (20) Dallas Cowboys
Als er één ding is dat we van de Cowboys dit seizoen kunnen zeggen, dan wel dat ze opnieuw entertaining zijn. Met zo’n offense kan dat ook moeilijk anders. Dak Prescott speelt weer op topniveau en Ceedee Lamb is een nachtmerrie voor iedere verdediger. Daartegenover staat wel dat de verdediging nog steeds zo lek als een mandje is. Voor de neutrale kijker is dit geweldig nieuws. Iedere wedstrijd van de Cowboys heeft het potentieel om een shoot-out te worden!
16. (24) Atlanta Falcons
De grootste stijger in onze Power Rankings is Atlanta. En dat is niet meer dan terecht. Op maandagavond, in prime time, veegden ze de divisierivalen uit New Orleans met gemak van de mat. In de Superdome. Vooral de prestaties van de twee Robinsons, Bijan en Brian, gooiden hoge ogen. De puzzelstukjes lijken in elkaar te vallen in Atlanta. Mogen ze dromen van de NFC South?
17. (11) Detroit Lions
De Lions hebben hetzelfde probleem als de Cowboys. Offensief is het zoals steeds heel leuk om naar te kijken. Maar de verdediging is ondermaats. Vooral de secondary is kaas met gaten. De offense zal niet elke wedstrijd meer dan 35 punten kunnen scoren. En dus gaan de Lions een rollercoasterseizoen tegemoet.
18. (18) New York Giants
Ongelooflijk maar waar. De Giants wonnen hun twee games sinds Jaxson Dart geblesseerd uitviel in Week 2. Hun seizoen leek toen voorbij, maar niets is minder waar. Het is echter af te wachten hoe lang dit nog kan duren. Afgelopen zondag kregen we opnieuw de volledige Jameis Winstonexperience. Dat gaat niet iedere week de W opleveren.
19. (19) Green Bay Packers
De Packers weten weer wat winnen is. Al kostte het tegen de Buccaneers erg veel moeite. Er is geen rungame die naam waardig en ook de verdediging staat op losse schroeven. De Packers mogen vrezen voor een lang en teleurstellend seizoen.
20. (26) Carolina Panthers
Net als hun prestaties gaan de Carolina Panthers op en neer in onze Power Rankings. In Week 4 was het opnieuw erg goed. Tegen de Detroit Lions toonde Bryce Young dat hij een serieuze stap voorwaarts heeft gezet in zijn ontwikkeling als quarterback. Het helpt natuurlijk ook dat hij kan rekenen op een ster in wording, Tetairoa McMillan. T-Mac ving 14 ballen voor 192 yards en 2 touchdowns. De Panthers lijken met de Falcons te zullen gaan strijden om de NFC South.
21. (14) Philadelphia Eagles
Niet alleen stortten de Eagles helemaal in tegen de Rams, ze verloren ook nog eens een heleboel spelers aan blessures. Daarbovenop kondigde toekomstig Hall of Famer Lane Johnson dinsdag zijn pensioen aan, vanwege persoonlijke redenen. Op woensdag stuurde Howie Roseman ook center Cam Jurgens naar Baltimore in ruil voor een 2028 second round pick. Is er een rebuild op til in Philadelphia?
22. (17) New Orleans Saints
In je eigen stadion een vreselijke pandoering krijgen van een divisierivaal, dat is bijzonder pijnlijk. Het overkwam de Saints op maandag tegen de Falcons. Vooral de prestaties van de offensive line moeten Kellen Moore zorgen baren. Tyler Shough laat leuke dingen zien, maar om echt mee te doen om de divisietitel is het wellicht nog te vroeg.
23. (22)Pittsburgh Steelers
Het was een opvallend beeld in Cleveland op donderdag. Aaron Rodgers en zijn head coach Mike McCarthy scholden elkaar uit als was het een getrouwd koppel. Ze zullen in Pittsburgh toch ook wel stilaan doorhebben dat er met de 42-jarige Rodgers geen Super Bowl meer gewonnen zal worden.
24. (21) Houston Texans
Het meest verrassende winloze team is zonder twijfel de Houston Texans. Ze spelen niet eens heel slecht. Maar waar in de eerste drie weken de defense hen in de wedstrijden hield, gaf deze tegen de Cowboys niet thuis. Al is het ook geen schande om geklopt te worden door een buitenaardse receiver als Ceedee Lamb. Vorig seizoen konden de Texans hun seizoen redden door tien keer op rij te winnen. Dat zal nu ook weer nodig zijn. Maar of het een tweede keer op rij lukt, valt ten zeerste te betwijfelen.
25. (25) Indianapolis Colts
De Colts wonnen de eerste London game van dit seizoen. Op het scorebord was het verschil groot, maar de prestaties lieten toch eerder te wensen over. De Colts mogen van geluk spreken dat ze Jonathan Taylor in hun team hebben zitten. En dat ze in Londen tegen een 7-th round rookie QB mochten spelen. Voorts zijn er vooral veel vraagtekens te plaatsen bij dit team.
26. (23) Washington Commanders
Al snel moest ene Athan Kaliakmanis aan de bak voor de Commanders in Londen. Back-up quarterback Marcus Mariota moest namelijk geblesseerd het veld af. De 223ste pick uit de afgelopen Draft deed zijn stinkende best, maar het seizoen van de Commanders lijkt alweer voorbij nog voor het goed en wel gestart is.
27. (27) New York Jets
Waar de Jets de eerste drie weken hun huid nog duur verkochten, gingen ze tegen de Chicago Bears plat op de buik. De Bears haalden 34 first downs op zondag. De Jets haalden 32… plays! Een beschamende vertoning van de troepen van Aaron Glenn, wiens stoeltje heter en heter aan het worden is.
28. (28) Los Angeles Chargers
De eerste helft van de Chargers op bezoek bij Seattle was niet om aan te zien. De offense van Mike McDaniel werkt simpelweg niet. Hij had het antwoord moeten zijn op de vraag of Herbert eindelijk zijn volledige potentieel kon waarmaken. Maar het pakt helemaal verkeerd uit. Behoudens een spectaculaire ommekeer zullen de Chargers in 2027 in de top 5 van de Draft kiezen.
29. (29) Arizona Cardinals
Jacoby Brissett deed lustig mee aan het interceptie-festijn tegen de New York Giants. Drie stuks gooide de veteraan. Intussen raakt rookie running back Jeremiyah Love steeds meer gefrustreerd omdat hij -vanwege zijn enkelblessure in het offseason- beperkt wordt in zijn speeltijd. Als dat maar geen tikkende tijdbom wordt.
30. (30) Tampa Bay Buccaneers
De Bucs zijn nog steeds op zoek naar hun eerste overwinning van het seizoen. Snel zal die er waarschijnlijk niet komen, want QB Baker Mayfield zal nog een aantal weken moeten missen. En zelfs met Baker op het veld lijkt er niet genoeg kwaliteit in dit team te zitten om écht mee te doen voor de prijzen. Zou de familie-Glazer al spijt hebben van het houden van HC Todd Bowles?
31.(31) Tennessee Titans
Week na week wordt het duidelijker. Cam Ward is niet het antwoord op quarterback voor de Titans. In 2027 mogen ze het nog maar eens proberen met een nieuwe verhoopte messias.
32. (32) Miami Dolphins
Er is één team in de ganse NFL die dit seizoen nog geen seconde op voorsprong heeft gestaan. De Miami Dolphins.
Lees hier de Sport Amerika NFL Power Rankings van volgende week.
De Wild Card Series liggen achter ons. We namen afscheid van vier teams, maar in elke League stromen de twee hoogstgeplaatste clubs in om het deelnemersveld voor de Division Series compleet te maken. Dit betekent dat we naast Xander Bogaerts en Ozzie Albies ook Richie Palacios hebben voor het oranje tintje. Op zaterdagavond 3 oktober begonnen de Division Series en bij SportAmerika volgen we ook deze weer op de voet!
NATIONAL LEAGUE DIVISION SERIES
(Best-of-5)
GAME 4: ATLANTA BRAVES – LOS ANGELES DODGERS
Tyler Mahle wist wat hem te doen stond. Om zijn Atlanta Braves in leven te houden, moest hij de Dodgers zo weinig mogelijk kansen geven om de knuppels te laten spreken. Een opendeur natuurlijk, maar zo was het wel. Zeker omdat Mahle en de overige pitchers nooit precies wisten welke versie van de Braves-slagploeg voor een bepaalde wedstrijd kwam opdagen. De ene keer was het alles, maar de laatste weken en maanden was het ook niet iets te vaak veel minder. Mahle kreeg alvast hulp in de eerste inning. Michael Harris II kwam door met een single, via een omweg bereikte hij ’t derde honk waarna een wild pitch van Tyler Glasnow de 1-0 inleidde. Een voorsprong die al snel van het bord verdween na fouten van Braces-catcher Sean Murphy en kortestop Mauricio Dubon. Shohei Ohtani hoefde zo niet eens veel moeite te doen voor de 1-1.
Die onnodige run schudde Mahle snel van zich af. Zoals ook Glasnow zijn weg vrijwel foutloos vervolgde na die wild pitch in zijn eerste inning. Het bleef daardoor lang spannend. Zeker voor de Braves-fans, die wisten dat elk foutje – hoe klein ook – al fataal voor hun seizoen kon zijn. Diezelfde Braves-fans veerden in de zesde inning op toen Ozzie Albies opende met een tweehonkslag en geen enkele uit. Het dwong Dave Roberts tot ingrijpen. De Dodgers-manager stuurde Edgardo Henriquez naar de heuvel om Glasnow af te lossen. Daarmee werd alle dreiging de kop ingedrukt. Albies bleef staan op twee en een mooie kans voor Atlanta ging verloren. Hoe belangrijk deze gemiste kans was, bleek al in de zevende inning. Nog altijd stond Mahle op de heuvel, maar dit keer stapelden de problemen zich op door de starter.
Ohtani werd nog wel de eerste nul, maar Teoscar Hernandez verjoeg Mahle na 85 pitches en 6.1 innings van de heuvel. Reliever Didier Fuentes begon nog wel goed, maar gaf Josue De Paula en Kyle Tucker vier wijd waardoor de honken vol liepen. Andy Pages wist daar wel raad mee. De outfielder sloeg met een 2-run RBI-single de hoop van Atlanta aan gruzelementen. Pinch runner Tommy Edman en De Paula scoorden de tweede en derde run namens LA. Een solo homerun van Max Muncy in de negende maakte er zelfs nog 1-4 van. Voor een Braves-aanval die in deze cruciale wedstrijd opnieuw vrij tandeloos bleek, werd het nu een hele klus. Zeker omdat Tanner Scott en Edwin Diaz de kunst van het op slot gooien goed verstaan. Zij hadden dan ook geen enkele moeite om de Braves het zwijgen op te leggen en de Dodgers opnieuw naar de NLCS te leiden: 4-1
UP NEXT:
Voor LA Dodgers wacht nu een treffen met de winnaar van de NLDS tussen Milwaukee en San Diego. Voor de Braves wacht nu, net als voor veel meer franchises, een onzekere tijd. Nog altijd is er veel onduidelijkheid over het seizoen 2027 en een lock-out lijkt met de dag waarschijnlijker. De spelersvakbond en de clubeigenaren worden het nog niet eens over een salary cap of eventuele cap floor. Een maximum aan salaris en/of een minimum aan salaris van ’t gehele roster. In de Noord-Amerikaanse media wordt al gesproken over een memo van Major League Baseball aan de clubs hoe te handelen in het geval van een lock-out (staking). Waarschijnlijk is zo’n memo niet voor niets verstuurd…
Eindstand in de serie:LA Dodgers wint met 3-1
GAME 4: SAN DIEGO PADRES – MILWAUKEE BREWERS
Kon San Diego Padres het momentum uit de gewonnen Game 3 meenemen naar die cruciale Game 4? Het was natuurlijk leuk en aardig dat de Friars die derde wedstrijd wonnen, maar bij een nederlaag in Game 4 zat het seizoen er voor Xander Bogaerts en de zijnen alsnog op. Dat momentum leek inderdaad opnieuw de kant van de thuisploeg te kiezen. Soort van dan. Padres-starter Walker Buehler begon prima en zag tegenstander Robert Gasser al in de eerste inning in zwaar weer belanden. Jackson Merrill noteerde een single waarna Manny Machade en Ty France hem volgden richting de honken. Met twee uit en de honken bezet kwam Xander Bogaerts aan slag. Helaas voor de Oranje-captain en de Padres sloeg hij de bal omhoog voor de derde nul.
Gasser mocht dan een zware inning hebben gehad, dat alles kostte hem uiteindelijk maar 18 pitches. Hij herpakte zich dan ook rap en kreeg in de derde inning zelfs wat run support. Een single en gestolen honk zette Sal Frelick op het tweede honk. Voor Garrett Mitchell was een RBI-single dan ook genoeg om de Brewers op voorsprong te zetten. Een voorsprong die direct in de derde ongedaan gemaakt werd door een solo homerun van Fernando Tatis Jr.. Deze 1-1 bleef op het bord staan tot de vijfde inning. Robbie Ray was Buehler komen aflossen namens de Padres, maar kreeg een driehonkslag van Mitchell om zijn oren. Jackson Chourio liet deze kans niet onbenut en hielp zijn teamgenoot met een RBI-single over de thuisplaat. Milwaukee had nu de leiding in handen. Voor San Diego werd de situatie nu wel erg penibel.
Die situatie werd er in de zesde niet beter op. Een single van Jake Bauers en een ground rule double van Cooper Pratt voerden de druk flink op. De ervaren Padres-reliever Jason Adam bezweek toen Frelick met een sac fly de 1-3 liet scoren. Voor de Padres werd het nu alle hens aan dek. Kanonnen als Mason Miller en de herstelde Joe Musgrove werden van stal gehaald om de Brew Crew van scoren te houden. Brewers-manager Pat Murphy antwoordde door onder meer Abner Uribe en Trevor Megill richting de heuvel te sturen. Een prima zet van Murphy, want zijn relievers hielden de deur voor San Diego gesloten. De ploeg met het beste record in de majors won deze Game 4 met 3-1 en mag naar de NLCS.
UP NEXT
De National League Championship Series gaat dus tussen de nummers 1 en 2 geplaatst na het reguliere seizoen. Milwaukee heeft dankzij hun 103 overwinningen het thuisvoordeel in de best-of-7. Naar verwachting zal deze serie in de nacht van zaterdag op zondag beginnen. Beide teams kwamen elkaar in het reguliere seizoen ook al zeven keer tegen. Daarin trok Milwaukee aan het langste eind. Nipt weliswaar, want de Brewers wonnen er vier en LA dus drie.
Eindstand in de serie:Milwaukee Brewers wint met 3-1
AMERICAN LEAGUE DIVISION SERIES
(Best-of-5)
GAME 3: NEW YORK YANKEES – TAMPA BAY RAYS
Lukte het New York Yankees om hun seizoen in leven te houden? Dit moest dan gebeuren aan de hand van Max Fried, een leftie die in dienst van de Braves al eens bewees over stalen zenuwen te beschikken toen hij Atlanta in 2021 de weg naar de World Series-titel wees. Deze Friend had weliswaar niet zijn allerbeste seizoen achter de rug, maar de Yankees hadden ongetwijfeld veel vertrouwen in hun starter. Namens Tampa Bay Rays had Kevin Cash dat zeker ook in zijn startend werper. Nick Martinez was immers een All-Star dit seizoen en won 15 duels voor de Rays. Het was ook deze Martinez die op voorsprong kwam. Met twee honken bezet in de derde inning sloeg Jonathan Aranda een RBI-single waarop Jonny DeLuca kon scoren. Het had voor Tampa Bay nog mooier kunnen zijn, maar Taylor Walls werd uit gegeven op de thuisplaat.
Het antwoord van de thuisploeg liet niet lang op zich wachten. Wie anders dan Ben Rice was het die de 1-1 binnensloeg. Dit keer niet met een homerun, maar “slechts” een RBI-single. Spencer Jones kreeg vier wijd van Martinez en die walk zou de Rays-starter lelijk opbreken. Dit duel leek daarna op een bokswedstrijd. De ene ploeg zette een run op het bord, die vrijwel direct werd beantwoord door de tegenstander. In de vierde inning was het namelijk Ryan Vilade die Tampa Bay met een solo homerun op 2-1 zette. Opnieuw waren de Yankees er als de kippen bij om gelijk te maken. Een RBI-double van Jones liet Anthony Volpe de 2-2 over de thuisplaat lopen.
FANS ROEREN ZICH…
In de zesde inning, met Fried nog altijd op de heuvel voor New York, sloegen de Rays opnieuw toe. Nu niet met één maar met twee runs. Fried dacht met twee rappe nullen eenvoudig door de inning te komen, maar Junior Caminero stak daar met een single een stokje voor. Een duur stokje, zo bleek snel. Victor Mesa Jr. nam de eerste pitch diep voor een 2-run homerun. Daarmee viel Yankee Stadium opeens stil. Door de 0-2 achterstand in de serie stond hun ploeg al voor een loodzware opgave en deze was met één klap nog een stuk zwaarder geworden.
Toch kwam er ook al snel weer hoop in de harten van de thuisfans. In de zesde inning dachten de Yankees door toedoen van Volpe langszij te komen. Zijn 2-run homerun werd echter omgezet in een RBI-double van Volpe omdat de arbitrage van mening was dat fans outfielder Mesa Jr. hinderden. Een enorme tegenvaller voor de Yankees, die dit ook niet meer te boven zouden komen. Hier en daar was er van beide ploegen nog wel wat dreiging, maar tot runs leidde dat niet meer. De Rays vonden dat allemaal prima. Zij zijn al na drie wedstrijden zeker van hun plek in de American League Championship Series.
UP NEXT
Richie Palacios mag dus met zijn Tampa Bay Rays gaan strijden voor een plek in de World Series. Behoorlijk onverwacht als je ziet waar deze Rays vandaan komen. De laatste twee jaar waren de play-offs ver uit zicht, maar dit keer is alles anders. Voor de Yankees komt er dus voortijdig een einde aan het seizoen. Hun reeks van jaren zonder World Series-titel gaat nu naar 17. Iets wat voor deze franchise ongekend is. In New York zullen ze vanaf dit weekend dan ook jaloers toekijken hoe de Rays het gaan opnemen tegen de White Sox of Guardians.
Eindstand in de serie:Tampa Bay wint met 3-1
GAME 3: CHICAGO WHITE SOX – CLEVELAND GUARDIANS
In Guaranteed Rate Field gingen de fans van de White Sox er eens goed voor zitten. Na jaren van kelderklasse-niveau stond de deur naar de ALCS voor hun favorieten wagenwijd open. Ze hoefden alleen nog maar even die derde overwinning tegen de Guardians over de streep te trekken. Niet voor het eerst dit seizoen besloot White Sox-manager te kiezen voor de ongebruikelijke weg. Geen starter, maar een opener die de wedstrijd in gang zette. Sean Newcomb kent dat kunstje wel. Hij was dan ook na 10 pitches al klaar en zag zijn slagploeg al in de eerste inning scoren. Sam Antonacci en Miguel Vargas zetten Daniel Espino direct onder druk. Een RBI-double van Kyle Teel bracht Antonacci binnen voor de eerste run. En heel veel vreugde op de tribune.
Die vreugde was maar van korte duur. Reliever Bryan Hudson kwam in de derde inning in de problemen en zag Cleveland dankzij een RBI-single van Steven Kwan langszij komen. Hagen Smith moest namens Chicago het brandje gaan blussen, maar in plaats daarvan ging het volledig mis voor de thuisploeg. Met alle honken bezet kwam Jo Adell met een triple op de proppen. Hij sloeg daarmee in één klap 3 runs binnen en zette de Guardians daarmee op een 4-1 voorsprong. Nu moesten de White Sox weer in de achtervolging. Door onder andere Tristan Peters en Sam Antonacci knabbelden ze hier en daar wel wat van de voorsprong af, maar telkens hadden de Guardians hun antwoord klaar. En meer dan dat zelfs.
Chase DeLauter, maar vooral Jose Ramirez in de achtste inning bleven Chicago pijn doen. Bij een 3-5 achterstand in de achtste hadden de White Sox nog hoop op een goed resultaat, maar die hoop werd door een 2-run RBI-triple van Ramirez volledig om zeep geholpen. Van de infielder was nog niet al te veel vernomen deze serie, maar dat maakte Ramirez letterlijk met één klap goed. Na twee wedstrijden waarin niet overdreven veel runs genoteerd werden, schoten de Guardians nu uit hun slof. Met 9-3 waren zij te sterk in Game 3 en dwongen zo een Game 4 af.
UP NEXT
In de nacht van donderdag op vrijdag (02.00 uur Nederlandse tijd) staat Game 4 in deze ALDS op het programma. De jonge Parker Messick staat gepland als startend werper voor de nog altijd wanhopige Cleveland Guardians. Voor Chicago staat Hagen Smith ingepland. Die laatste zal, mocht hij inderdaad starten, revanche willen voor de runs die hij in Game 3 opgaf. In Tampa Bay leunen ze alvast achterover in de luie stoel. De Rays zijn zeker van de ALCS en wachten op de uitkomst van deze serie.
Tussenstand in de serie:Chicago White Sox leidt met 2-1
De start van het seizoen ligt wel officieel achter ons. Het reguliere seizoen zit er al weer bijna voor een kwart op en de eerste twee teams hebben zelfs al hun bye-week. Maar ondanks dat er een wedstrijd minder is blijft er natuurlijk nog genoeg te genieten over. Daarom opnieuw de NFL Previews met vier prangende vragen over de komende speelweek.
1. Welk team dat nu eerste staat in de divisie wint deze uiteindelijk niet?
Timothy Donsen: “Er zijn een paar inkoppertjes voor deze vraag. Laat ik gaan voor de Cleveland Browns. Knap dat ze tot nu toe 3-1 staan samen met de Ravens, maar dat zal niet lang meer duren denk ik. Deshaun Watson blijft een gemankeerde QB en zal waarschijnlijk een aantal wedstrijden weggooien dit jaar. Ook zijn de Ravens te goed om niet eerste te staan aan het einde van het regular season.”
Arnold van der Werff: “De Giants. Ze hebben op QB te weinig consistentie om uiteindelijk zowel de Eagles als de Cowboys achter zich te laten. Zeker met het scorend vermogen van Dallas gaat het geel lastig worden om bovenaan te blijven staan, ondanks hun goede defensive line.
Marc Dorenbos: “De Vikings zijn op de een of andere manier ongeslagen maar dat gaat natuurlijk niet zo blijven. De defense is sterk, maar de offense vrij zwak vind ik. De Bears gaan bovenaan eindigen in de NFC North.”
Chris van Dijk: “Ik ben het met bovenstaande best eens, maar ik ga voor de Carolina Panthers. Ik ben onder de indruk van de Falcons met Michael Penix en denk dat zij ervoor gaan zorgen dat de NFC South niet meer het lachertje van de league is.”
2. Welk team met 0 of 1 overwinning heeft je qua spel positief verrast tot nu toe?
Timothy Donsen: “Ik zeg de Miami Dolphins. Ondanks dat zij hoogstwaarschijnlijk de #1 overall pick zullen hebben in de NFL draft, hebben zij elke week gestreden en wat positieve dingen laten zien. Het is tot nu toe heel knap hoe de staff is omgegaan met belachelijk weinig talent door de dead cap van het team. Ook verdient rookie LB Jacob Rodriguez complimenten. Hij ziet eruit als een geweldig talent voor Jeff Hafley’s defense.”
Arnold van der Werff: “Toch wel de Cardinals. Voor hoe slecht we allemaal dachten dat ze voor de dag zouden komen, doen ze toch wel mee in de wedstrijden die ze spelen.”
Marc Dorenbos: “De Saints hebben aardige dingen laten zien bij vlagen. Ik vind dat Tyler Shough het verrassend aardig doet. Veel zal het ze dit jaar niet opleveren, maar wie weet zijn ze wat op het spoor voor de toekomst.”
Chris van Dijk: “Ik ga ook voor de Dolphins. De laatste twee weken spelen ze leuk en doen ze het zeker niet slecht. Ze hebben tot nu toe een enorm zwaar schema gehad, want hun tegenstanders zijn 15-1 dit seizoen. Het wordt vanzelf makkelijker (hallo Jets) en ik denk dat de Dolphins niet de eerste pick gaan halen.”
3. Wie wordt de speler van de komende speelronde?
Timothy Donsen: “Ik zeg Dak Prescott. De eerste vier weken is Dak ontzettend goed begonnen, en ik vind dat hij meer waardering hoort te krijgen. Ik voorspel dat hij deze vorm doorzet tegen de 0-4 Bucs en hun helemaal omver gooit. Met CeeDee Lamb en George Pickens gaat dat zeker lukken!”
Arnold van der Werff: “Derrick Henry in de running back showdown tegen Bijan. Met Lamar unlikely to start zal hij een nog grotere rol gaan spelen in de offense. Hoewel de Falcons een goede run D hebben, zal hij met zijn ervaring die eens gaan platleggen.”
Marc Dorenbos: “Jahmyr Gibbs gaat de tijd van zijn leven hebben tegen de Arizona Cardinals.”
Chris van Dijk: “Derek Stingley Jr. wordt voor mij de uitblinker van dit weekend met minimaal twee intercepties. Het wordt ook tijd dat de verdedigers van de Texans opstaan, want als het zelfs niet gaat lukken om de Titans af te stoppen.”
4. Wat is het belangrijkste duel waar we komende week zeker naar moeten kijken?
Timothy Donsen: “49ers @ Seahawks. Twee Super Bowl contenders die niets liever willen dan de ander een loss geven. Voor de Niners is het seizoen ontzettend goed begonnen, maar de test die de Seahawks defense zal zijn kan aantonen of de Niners wel legit zijn. De Seahawks missen een run game, waardoor Darnold en JSN waarschijnlijk moeten dragen op offense. Kan de defense de 49er offense stoppen?”
Arnold van der Weff: “Bills – Rams in SoFi. Het zou zomaar een voorbode van de Superbowl komende februari kunnen zijn. Ik verwacht een offensieve showcase van twee superoffenses.”
Marc Dorenbos: “Seahawks versus Niners absoluut. Twee grootmachten die het gaan uitvechten in de NFC West. De Niners zijn heel goed en de Seahawks zijn sterker dan ik ze had ingeschat op voorhand.”
Chris van Dijk: “Texans @ Titans voor de nummer 1 pick in de komende draft. Nee, serieus gezien Eagles @ Jaguars. Voor de Eagles om te kijken of er genoeg spelers fit zijn om nog iets van hun seizoen te maken. En als dat zo is: zijn de Jags de Super Bowl-kandidaat die ze nu lijken te zijn. Ik ben erg benieuwd.
De Wild Card Series liggen achter ons. We namen afscheid van vier teams, maar in elke League stromen de twee hoogstgeplaatste clubs in om het deelnemersveld voor de Division Series compleet te maken. Dit betekent dat we naast Xander Bogaerts en Ozzie Albies ook Richie Palacios hebben voor het oranje tintje. Op zaterdagavond 3 oktober begonnen de Division Series en bij SportAmerika volgen we ook deze weer op de voet!
NATIONAL LEAGUE DIVISION SERIES
(Best-of-5)
GAME 3: ATLANTA BRAVES – LOS ANGELES DODGERS
Raakte de miljardenformatie uit LA van de leg na die verloren Game 2? Waarschijnlijk niet, want Dave Roberts wist maar al te goed welk vlees hij in de kuip had voor Game 3 in Atlanta. Yoshinobu Yamamoto was vorig jaar immers niet voor niets verkozen tot MVP van de World Series. De Japanner was simpelweg geweldig in het postseason en in Los Angeles hadden ze er alla vertrouwen in dat die versie van de werper opnieuw kwam opdagen. Daarmee was succes nog niet gegarandeerd. Verre van zelfs. Atlanta Braves stuurde een soortgelijke superster naar de heuvel in Chris Sale. Inmiddels 37 jaar, maar nog zeker niet versleten. Hij kreeg de bal van Walt Weiss en daarmee de loodzware taak om de Dodgers van scoren te houden.
Bij Sale begon het allemaal wat wankel in de eerste inning. Na een infield single en een defensieve fout raakten het eerste en tweede honk bezet. Voor Sale het teken om een paar tandjes bij te schakelen en de Dodgers vanaf daar kansloos te laten. Dit deed Yamamoto bij de Braves al vanaf zijn eerste bal. Atlanta heeft best een aardige slagploeg, maar die kwam er nauwelijks aan te pas. Sale hield de Dodgers ook drie innings in bedwang. Echter knipperde de veteraan in de vierde als eerste met zijn ogen. Na een single van Andy Pages nam Enrique Hernandez hem diep voor een 2-run homerun. En dus een 2-0 voorsprong voor de bezoekers. Het werd nog pijnlijker voor Sale en de Braves, want bij twee uit knalde Freddie Freeman er een solo homerun uit tegen de club waar hij zo lang voor speelde: 0-3.
Yamamoto op zijn beurt bleef maar domineren. Al kwam de Dodgers-starter in de vijfde wel in de problemen. Na wat singles en een walk liepen opeens de honken vol. Met een productieve out zorgde Drake Baldwin weliswaar voor 1-3, maar Atlanta had hier veel meer uit moeten halen. Die kansen deden zich daarna namelijk niet meer voor. Het goede nieuws voor de Braves was, dat hun relievers niks weggaven. Het slechte nieuws was dat Yamamoto, Tanner Scott en Edwin Diaz evenmin iets toestonden. Beide teams sloten de wedstrijd af met 5 hits, maar met 3 runs tegen 1 trok LA aan het langste eind.
UP NEXT:
Braves-fans fronsten een beetje de wenkbrauwen toen Tyler Mahle deze zomer werd aangetrokken. Diezelfde Mahle doet het tot nu toe echter voortreffelijk voor Atlanta en zal dit nog zeker één wedstrijd moeten volhouden. Mahle is de starter voor Game 4 en moet het seizoen van de Braves in leven houden. Naamgenoot Tyler Glasnow kwam twee weken geleden voor het laatst in actie. De werper, wiens loopbaan helaas toch wel een beetje getekend wordt door blessures, is dus volledig uitgerust voor dit duel. Bij winst zijn de Dodgers zeker van een plek in de NLCS. Dit vierde duel begint om 00.00 uur (Nederlandse tijd) in de nacht naar donderdag.
Tussenstandstand in de serie:LA Dodgers leidt met 2-1
GAME 3: SAN DIEGO PADRES – MILWAUKEE BREWERS
San Diego Padres moest en zou winnen in het eigen Petco Park. Zo niet, dan zat hun seizoen er (wederom) voortijdig op. Het voelde voor de Padres misschien ook wel een beetje onrechtvaardig. Ergens hadden zij het gevoel dat er meer in had gezeten daar in Milwaukee. De ervaren Nick Pivetta kreeg de schone taak om iets aan die 0-2 achterstand in deze best-of-5 te doen. Tegenstander Dustin May daarentegen was er alles aan gelegen om de Milwaukee Brewers van voormalig Oranje-bondscoach Pat Murphy nu alvast richting de NLCS te loodsen. Voormalig Dodger May startte voortvarend, maar liet in de derde inning tegen wat klappen aan.
Aangewezen slagman Samad Taylor kwam door met een single, een gestolen honk en een stootslag bracht hem uiteindelijk naar het derde honk. Daardoor kon Fernando Tatis Jr. met een productieve out zijn teamgenoot de score laten openen. Daarmee was May nog niet uit de brand. Jackson Merrill was de volgende met een single en gestolen honk. Een RBI-single van Manny Machado zorgde in die derde inning voor een 2-0 Padres’ voorsprong. William Contreras kwam door middel van een solo homerun razendsnel antwoord in de vierde inning. Met Jason Adam als vervanger van Pivetta kwamen de Brewers in de vijfde inning zelfs langszij. Cooper Pratt scoorde na een sac fly van Jackson Chourio, de man die Game 2 besliste in het voordeel van Milwaukee.
Het harde werken van de Friars leek zo voor niets, maar Jake Cronenworth dacht daar anders over. Zijn solohomerun in de vijfde bracht de leiding terug bij San Diego. Die voorsprong werd uitgebreid in de zesde inning door Xander Bogaerts. Onze landgenoot kwam door met een single, schoof op dankzij een wild pitch en kon vervolgens scoren door een defensieve fout: 4-2. Daarmee waren de Padres nog altijd niet van de Brewers verlost. Die kwamen in de zevende terug tot 4-3 dankzij een RBI-single van Christian Yelich. De nood was nu zo hoog in San Diego dat starter Michael King de laatste innings voor zijn rekening moest nemen. In de negende inning liet hij de achterban nog even zweten met een eerste en tweede honk bezet en één out. Een dubbelspel bracht echter redding. En een vierde wedstrijd in deze NLDS: 4-3.
UP NEXT
Komende nacht (04.00 uur Nederlandse tijd) verzorgen de Padres en Brewers het slotstuk van een hele drukke woensdag. Op het moment van schrijven zijn de startend werpers nog niet bekend. Wat wel bekend is, is dat de Padres linksom of rechtsom moeten winnen. Zij willen ten koste van alles deze serie voor een Game 5 terug naar Milwaukee brengen. Voor de Brewers hoeft dit natuurlijk niet. Zij vinden het prima als die serie eindigt in San Diego. Dan zijn zij verzekerd van hun tweede NLCS in twee jaar tijd.
Tussenstand in de serie:Milwaukee Brewers leidt met 2-1
De laatste wedstrijd van Week 4 bracht spektakel tussen bittere rivalen. De Atlanta Falcons gingen op bezoek bij de New Orleans Saints, twintig jaar na de ‘Domecoming’. De hoop was dat de emoties door Hurricane Katrina de Superdome extra luid zou maken, maar al snel werd het muisstil. De Falcons wisten de Saints te DOMEineren, met in de hoofdrol de ‘gebroeders’ Robinson: Bijan en Brian.
Het duurde niet lang voordat de eerste punten op het scorebord stonden. De Falcons hadden maar drie plays nodig. Bijan Robinson rende onaangeraakt 59 yards voor de eerste touchdown van de wedstrijd. Met uitmuntende blocking van iedereen moest Bijan alleen nog sneller zijn dan andere verdedigers. Een echte statement van de Falcons. De Saints konden er niet echt iets tegenover zetten. De eerste drive begon met een three and out, vervolgens werd na een prima drive de field goal door kicker Daniel Carlson net naast getrapt. In het eerste kwart was de Saints defense goed bezig. Ondanks de eerste drive wisten de Saints de twee volgende drives van de Falcons te veranderen in een snelle punt. Hierna ging het echter mis, en wisten de Saints geen enkele punt meer te forceren aan de kant van de Falcons voor de rest van de wedstrijd.
Op de eerste play van de Saints derde drive fumblede RB Kendre Miller. Tijdens de tackle op Miller wist C.J. Henderson de bal uit zijn grip te trekken voor een fumble. Dit plaatste de Falcons offense op de 22 yard line van New Orleans. Met vijf plays, en wat geluk, wisten de Falcons de score naar 14-0 te brengen. Door een defensive holding call op fourth and four kregen de Falcons een nieuwe set of downs. Vervolgens stond Bijan Robinson al snel zijn tweede touchdown te vieren. Het tweede kwart werd ook niet beter voor de Saints. De Falcons waren niet te stoppen. Met nog een touchdown en een field goal brachten de Falcons hun punten aantal op 24. De Saints gingen de rust in met maar 7 punten, nadat een 44 yard pass naar Chris Olave een TD run voor Alvin Kamara opzette. Tijd voor thee, 24-7.
TOUCHDOWN FESTIJN VOOR FALCONS
In de tweede helft wisten de Falcons alleen nog maar touchdowns te scoren. In het verleden gaven de Falcons soms een voorsprong weg, maar in dit geval niet. Het gameplan was simpel: neem zo veel mogelijk tijd van de klok af. De Falcons wisten dit goed te doen, met maar twee drives in het derde kwart. Na dertien plays kwamen de Saints alleen aan een fieldgoal, terwijl de Falcons wel een touchdown scoorden. Deze keer was het Brian Robinson voor zes punten. Het was echter niet gemakkelijk. Michael Penix moest met een aantal knappe passes naar Jahan Dotson en Drake London de drive levend houden. Dit maakte de score aan het einde van het derde kwart 31-10.
Vanaf het vierde kwart was het verschil in punten te groot geworden. De Saints wisten nog wel twee touchdowns te scoren, maar eigenlijk waren zij al te laat. De eerste kwam met wat geluk op een pass interference call tegen Avieon Terrell, en wat uitstekende passes van Tyler Shough. Alvin Kamara maakte Shough’s werk af met een vijf yard TD run. De Saints aanval probeerde de hele wedstrijd hun team in de wedstrijd te houden, maar de verdediging liet hun steeds in de steek. Na deze TD drive kwamen de Falcons al snel aan hun eigen touchdown. Met een goed getimede screen pass voor Kyle Pitts pakte de Falcons 28 yards. Na drie runs kwam de play-action pass, waarbij Penix, onder druk van Chase Young, een uitstekende pass geeft aan Jahan Dotson die werd gevonden in de endzone voor een 31 yard TD pass.
De eindstand was uiteindelijk 45-24 voor de Falcons. De Saints hebben de hele wedstrijd achter de feiten aangelopen, waardoor zij niet in hun eigen ritme konden komen. Daar verdienen de Falcons ook complimenten voor. Na de eerste twee weken met Cooper Rush dachten veel fans dat de Falcons een contender voor de #1 overall pick in de NFL draft zou zijn. Michael Penix heeft nieuw leven geblazen in de getalenteerde offense van Atlanta. Gepaard met een sterk defense zijn de Falcons wellicht de grootste kandidaat om de NFC South te winnen. Echter zijn deze conclusies nog te vroeg om te trekken. De Falcons voelen zich uitstekend en kijken uit naar volgende week, terwijl de Saints moeten kijken hoe zij zich kunnen herpakken na een pak slaag tegen de bittere rivaal.
Lees hier de vroege en hier de late recaps van NFL op zondag!
De Wild Card Series liggen achter ons. We namen afscheid van vier teams, maar in elke League stromen de twee hoogstgeplaatste clubs in om het deelnemersveld voor de Division Series compleet te maken. Dit betekent dat we naast Xander Bogaerts en Ozzie Albies ook Richie Palacios hebben voor het oranje tintje. Op zaterdagavond 3 oktober begonnen de Division Series en bij SportAmerika volgen we ook deze weer op de voet!
AMERICAN LEAGUE DIVISION SERIES
(Best-of-5)
GAME 2: TAMPA BAY RAYS – NEW YORK YANKEES
Na dat voortreffelijke pitcher’s duel in Game 1 lag de lat hoog voor Rays-starter Freddy Peralta en diens collega Cam Schlittler van New York. Die laatste voelde daarbij ook nog eens de druk om de achterstand in deze best-of-5 niet op te laten lopen tot 0-2. Toch kwam deze Schlittler al vroeg in de problemen. Nadat Peralta zich met slechts 8 pitches door zijn deel van de eerste inning werkte, had Schlittler veel meer dan dat nodig. Dat zijn defensie niet op de toppen van hun kunnen presteerde, hielp de Yankees-starter ook niet. Eerst was er een fout van eerstehonkman Ryan McMahon. Vervolgens ging Jazz Chisholm Jr. de fout in waardoor Tampa Bay in de persoon van Yandy Diaz de eerste run van de wedstrijd kon scoren.
Met zeker niet zijn eerste homerun van dit postseason poetste Ben Rice die achterstand in de vierde inning weg. Tot dat moment had Peralta nog geen kik gegeven. Vanaf dat moment bleek ook Peralta maar gewoon een mens van vlees en bloed. Rays-manager Kevin Cash besloot hem in de vijfde inning te vervangen door de ervaren Cam Boser. Met de honken bezet, wist de reliever ongeschonden door die inning te komen bij een 1-1 tussenstand. Hoe belangrijk dat was, werd in de gelijkmakende duidelijk. Jonathan Aranda en Junior Caminero raakten Schlittler direct met respectievelijk een single en double. Een productieve out van Liam Hicks maakte er 2-1 van en Chandler Simpson plaviede de weg naar 3-1.
Brent Headrick had inmiddels Schlittler afgelost toen Richie Palacios, met twee uit en twee honken bezet, zijn weg naar het slagperk maakte. De in New York geboren Oranje-international was de laatste weken al aardig bezig en onderstreepte dit nog maar eens met een hele belangrijke 2-run RBI-single. Chandler Simpson en Jonny DeLuca tilden de voorsprong naar een veilige 5-1. Die voorsprong was bij reliever Ian Seymour inderdaad in hele goede handen. Afgezien van een solo homerun van opnieuw Rice gaven de Rays-werpers nauwelijks iets weg. Hun closer Bryan Baker kon dan ook met een veilige 5-2 voorsprong dit tweede duel in de ALDS naar huis brengen. Slechts 9 pitches had hij nodig om een streep onder Game 2 te zetten.
UP NEXT
Max Fried moet in de “Nederlandse” nacht naar donderdag het seizoen van de Yankees zien te redden. Om 02.00 uur onze tijd staat hij op de heuvel tegenover Nick Martinez. Die laatste won in het reguliere seizoen al 15 wedstrijden voor Tampa Bay. Na ruim een week rust mag de 36-jarige All-Star zijn Rays richting de ALCS dirigeren. De Yankees zullen zijn aanwezigheid niet erg vinden. In drie pogingen lukte het Martinez dit seizoen nog niet om van de Bronx Bombers te winnen.
Tussenstand in de serie:Tampa Bay leidt met 2-0
GAME 2: CLEVELAND GUARDIANS – CHICAGO WHITE SOX
In Cleveland schrokken ze de laatste nachten nog wel eens wakker van de gemiste kansen in Game 1. En de gevolgen die dat had. Door de uiteindelijke nederlaag stonden de Guardians nu al enigszins met de rug tegen de muur. Beide thuiswedstrijden verliezen lijkt te zorgen voor een schier onmogelijke opdracht in Chicago. Het begin mocht er dan ook zijn van de Guardians. White Sox-starter Anthony Kay werd direct onder druk gezet met een single en een walk. Dit resulteerde dan weer in een hele vroege exit van diezelfde Kay, maar reliever Sean Newcomb hielp vervolgens de Guardians aan hun eerste runs door de bal heel slecht naar ’t eerste honk te gooien.
Waar Chicago aanvankelijk problemen kende op de heuvel, daar had Guardians-starter Gavin Williams het prima naar zijn zin. Williams bewoog zich betrekkelijk eenvoudig door de eerste drie innings, maar moest in de vierde capituleren na een RBI-single van Munetaka Murakami. Williams herpakte zich daarna weer vlot en hield het vol tot de zesde inning. Hij gaf daar de bal aan de bullpen, maar die liep daar tegen een paar flinke klappen aan. Miguel Vargas kwam door met een single, nog op Williams. Vervolgens begon reliever Erik Sabrowski te knoeien met een walk en een wild pitch. Daarmee kregen de White Sox twee honklopers in scorings positie en was een 2-run RBI-double van Braden Montgomery funest voor de voorsprong van de Guardians.
Chae Meidroth kwam in diezelfde zesde inning ook nog eens door met een RBI-single. Chicago kon het daardoor in die inning volledig omdraaien. Een 1-2 achterstand veranderde in een 4-2 voorsprong. Hun uitstekende starter Sean Burke stond inmiddels al een tijdje op de heuvel namens de White Sox en gaf de Guardians nauwelijks iets om mee te werken. In Cleveland waren ze dan ook blij dat dat reliever Grant Taylor de slotfase mocht afhandelen, maar meer dan één run leverde dat voor Cleveland niet op. Bij twee out in de achtste inning bereikte Chase DeLauter de honken met een single en werd hij over de thuisplaat geholpen door een RBI-triple van Jo Adell. Het waren de enige schoonheidsfoutjes tijdens het optreden van Taylor. Hij gooide de deur in de negende inning keihard dicht voor de Guardians en loodste Chicago naar de winst: 4-3.
UP NEXT
Cleveland Guardians ging er dan op het laatste moment met de AL Central vandoor, maar voorlopig heeft concurrent Chicago White Sox met afstand de beste kaarten in handen in deze ALDS. Woensdagavond (22.00 uur Nederlandse tijd) zal een ongetwijfeld uitzinnig Guaranteed Rate Field hun White Sox naar de ALCS willen schreeuwen. Wie dat vanaf de heuvel moet gaan doen, is op het moment van schrijven nog onduidelijk. Zoals ook de starter van de Guardians nog niet bekend is.
Tussenstand in de serie:Chicago White Sox leidt met 2-0
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
