Home Blog Pagina 2

NHL Highlights: Mooi moment voor Kulich, fijne eerste indruk voor Tuch, Marchand al terug

Hans Mulder
-
0
NHL Highlights: Mooi moment voor Kulich, fijne eerste indruk voor Tuch, Marchand al terug

De NHL is bijna een week onderweg en dus is het de hoogste tijd voor onze NHL Highlights. Een aantal spelers liet deze week alvast een prima eerste indruk achter bij de nieuwe werkgever en een enkeling zorgde zelfs voor een eigen verjaardagscadeau. We hebben ook aandacht voor spelers en clubs die de laatste tijd nogal in de spotlights stonden. Al dan niet positief…

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

NHL HIGHLIGHTS

ALEX TUCH vs CAROLINA HURRICANES

Is het de champagne, is het vermoeidheid of is het toch de kracht van de tegenstanders? Hoe dan ook, stond Carolina Hurricanes na vrijdagavond nog altijd op 0 overwinningen en slechts 1 zwaar bevochten punt. Nadat Florida heb in de season opener al beentje lichtte, was het vrijdag de beurt aan een concurrent in de eigen divisie. Washington Capitals hield deze zomer aardig huis op de spelersmarkt en heeft in korte tijd een team neergezet waar ze in Carolina nog een hele kluif aan krijgen. Zoveel werd al duidelijk in die eerste onderlinge ontmoeting. Eén van die nieuweling bij de Capitals had zelfs maar een kwartiertje nodig om zijn stempel te drukken.

Alex Tuck verruilde deze zomer Buffalo voor Washington. Om daar aan de zijde van Alex Ovechkin een gooi te doen naar de Stanley Cup. Tuch bewees in de eerste wedstrijd voor de Capitals alvast dat zijn scorend vermogen niet is achtergebleven in Buffalo. Hij scoorde de eerste van ’t seizoen namens de Caps na ruim 6 minuten in de openingsperiode en herhaalde dit kunstje na een klein kwartier. Tussendoor had Cole Hutson al voor de 0-2 gezorgd. Uiteindelijk stapten de Capitals in Carolina met een 2-5 zege van het ijs. Voor hen een heerlijke start van ’t seizoen, maar voor de titelhouder al de tweede nederlaag. Nu zullen ze niet direct in de vlekken schieten van een paar verloren potjes. Toch was juist een goede seizoenstart doorgaans zo kenmerkend voor de Hurricanes.

Over Ovechkin gesproken, die maakte maandag bekend dat dit definitief zijn laatste seizoen in de NHL zal zijn.

LEO CARLSSON vs VEGAS GOLDEN KNIGHTS

Zonder dat hij er zelf veel aan kon doen, was Leo Carlsson aan het begin van dit offseason het gesprek van de dag. Het offersheet van de Flyers, het gigantische salaris en uiteindelijk de witte rook uit Anaheim. Leo Carlsson bleef behouden voor de Ducks. Door al deze ophef was het niet raar als de jonge Zweed met een last op zijn schouders aan dit seizoen zou beginnen. Mocht dat al zo zijn, dan was dit niet terug te zien in zijn prestaties of statistieken. Op bezoek bij de Golden Knights, de tegenstander die een paar maanden geleden nog in de tweede ronde een einde maakte aan het Ducks-seizoen, liet Leo Carlsson zijn aanwezigheid direct blijken. Net als Tristian Luneau, waarover ook veel gesproken werd de laatste dagen, was Carlsson als aangever betrokken bij de openingstreffer van Beckett Sennecke. Anaheim hield in de eerste periode gelijke tred met het favoriete Vegas en kwam dankzij Sennecke knap op voorsprong.

Het werd voor de bezoekers nog veel mooier. In de tweede periode liepen ze in sneltreinvaart uit naar 4-0. Die vierde, na iets meer dan zeven minuten spelen, kwam op het conto van Carlsson. Deze treffer leek ook de Knights wakker te schudden. Vegas was niet eens zoveel minder dan de Ducks, maar keken wel tegen een flinke achterstand aan. Pas in de derde periode trapten ze het gaspedaal verder in en wisten ze ook eindelijk een weg voorbij Lukas Dostal te vinden. De 26-jarige Tsjech moest drie keer vissen in die derde periode, maar wist uiteindelijk zijn team én de voorsprong overeind te houden. Daarmee leden de Golden Knights een toch wel wat verrassende 3-4 nederlaag in eigen huis tegen een Anaheim dat er op papier niet beter op is geworden.

MASON MCTAVISH vs DALLAS STARS

Tijdens onze 32-in-32 vroegen we ons af wat we met St. Louis Blues moesten beginnen. Diezelfde vraag stelde Dallas Stars zichzelf ook, maar dan tijdens de wedstrijd van afgelopen vrijdag. De Blues hadden deze zomer Mason McTavish overgenomen van Anaheim. De voormalig third-overall had weinig tijd nodig om de harten van zijn nieuwe fans te winnen. En die van de Stars te breken. Om precies te zijn 94 seconden na de eerste face-off was het al raak voor de 23-jarige center. Daarmee begonnen de problemen voor Dallas pas. Met steeds uitstekende rosters hikken de Stars al jaren tegen die Stanley Cup aan. Willen ze dit jaar een serieuze kans maken, dan zal er ten opzichte van die openingswedstrijd veel verbeterd moeten worden.

Joel Hofer hield namelijk zijn doel schoon voor de Blues. De goalie kreeg in de slotminuten zelfs nog een assist achter zijn naam toen Pius Suter de puck in de lege goal deponeerde. Dit was het resultaat van een wanhoopsoffensief van Stars-coach Glen Gulutzan, die wel opgelucht kon ademhalen wat betreft Roope Hintz. De Finse aanvaller leek geblesseerd naar de grond te gaan na een knietje van Brandon Carlo. Niet veel later kon Hintz echter alweer zijn minuten maken. Al kon hij uiteindelijk een fikse nederlaag niet voorkomen.

In onze voorbeschouwing op het seizoen van de Stars gaven we hoog op over hun schotpercentage en effectiviteit vorig seizoen. Dat het ook anders kan, bewezen de Stars zaterdag tegen Nashville. Slechts één van de dertig schoten vond een weg naar het net achter Predators-goalie Juuse Saros. Aangezien Nashville op de powerplay wél effectief was en twee keer scoorde, leden de Stars alweer hun tweede nederlaag van het seizoen. De PPG van Nils Hoglander laat in de eerste periode maakte daar het verschil.

THOMAS NOVAK vs MONTREAL CANADIENS

Pittsburg was uitmuntend aan dit seizoen begonnen met een 7-0 oorwassing in Philadelphia voor de Flyers. Het was de bedoeling dat die start een mooi vervolg kreeg in de eerste thuiswedstrijd. Al was dat gemakkelijker gezegd dan gedaan, want tegenstander Montreal Canadiens had soortgelijke plannen. Die hadden op de eerste avond in Toronto de Maple Leafs verslagen en zochten in Steel City hun tweede winstpartij. Martin St. Louis zag zijn team echter vooral zoeken naar vorm, energie en bovenal zichzelf. Cole Caufield zette de Habs nog wel op 0-1, maar daarna was het Pittsburgh dat de klok sloeg. Evgeni Malkin zorgde nog in de eerste periode voor de gelijkmaker en daarna gingen de Penguins helemaal los.

Declan Carlile, Samuel Girard, Thomas Novak en Benjamin Kindel bewezen dat deze Penguins niet enkel en alleen afhankelijk waren van Sidney Crosby en Malkin. Al besloot die laatste de avond wel met 3 punten. Vorig seizoen overkwam het Pittsburgh net iets te vaak dat ze een grote voorsprong verspeelden. Je zou denken dat daar in dit offseason aandacht aan is besteed, maar dat was in elk geval tegen de Canadiens niet te merken. Die begonnen aan een immense klauterpartij om terug in deze wedstrijd te komen. Mede dankzij onder meer de eerste van Chris Kreider en de eerste van ’t seizoen voor Ivan Demidov draaiden de Habs het helemaal om. Met Kreider en Demidov die scoorden in de laatste 68 tellen van het duel. Meer dan een puntje leverde die comeback niet op voor Montreal. De prima spelende Thomas Novak besliste dit spektakelstuk in OT alsnog in het voordeel van de thuisploeg: 6-5.

VICTOR EKLUND vs NEW JERSEY DEVILS

Je twintigste verjaardag opfleuren met je eerste NHL-goal. Het is er niet veel gegeven, maar Victor Eklund pakte dit cadeautje toch even voor zichzelf uit. Afgelopen zaterdag was de jonge Zweedse rookie één van de zes doelpuntenmakers namens New York Islanders tegen de Devils. Die Isles waren het seizoen begonnen met een nederlaag bij de Leafs. Voor hen kwamen de Devils als geroepen. In hun vorige ontmoeting op Long Island walsten de Islanders met maar liefst 9-0 over de hopeloze troepen van Sheldon Keefe heen. Zo erg als toen werd het nu niet, maar met 6-0 stonden er opnieuw vernederende cijfers op het bord.

New Jersey was het seizoen opnieuw begonnen met de nodige verwachtingen. Vervolgens werd in hun eerste wedstrijd met de nodige pijn en moeite Philadelphia verslagen. Tegen de buren van Long Island leek er aanvankelijk niets aan de hand. Gescoord werd er niet in de eerste periode, maar de Devils gaven ook weinig weg. Hoe broos het vertrouwen daar is, werd in de volgende veertig minuten duidelijk. Simon Holmstrom liet de eigen fans juichen na ruim drie minuten. Die fans konden blijven staan, want iets later was het de “oude” Brayden Schenn (35) die op aangeven van jonkies Eklund en Matthew Schaefer al voor 2-0 zorgde. Daarmee leken de Devils te veranderen in aangeschoten wild. En kon Eklund in de derde periode zichzelf een wel heel mooi cadeau geven. Ook dankzij Calum Ritchie en Schenn, laten we dat niet vergeten.

JIRI KULICH vs CHICAGO BLACKHAWKS

Jiri Kulich had twee uitstekende jaren in de AHL gehad. Met respectievelijk 24 en 27 goals voor de Rochester Americans in de AHL durfde hoofdmacht Buffalo Sabres het vorig jaar wel aan met de jonge Tsjech in de NHL. Met 3 goals en 5 punten in twaalf wedstrijden was het niet super wat Kulich aanvankelijk liet zien, maar ook zeker niet slecht. Daar moeten we ook nog even aan toevoegen dat de Sabres in de eerste weken ook bepaald niet de pannen van het dak speelden. Begin november 2025 verdween Kulich opeens uit de line-up. Hij klaagde vaak over duizeligheid en liet zich onderzoeken. Er werd een bloedprop (blood clot) bij hem gevonden en pas in maart 2026 kon hij daar operatief aan geholpen worden. Kulich zou na 1 november 2025 niet meer in actie komen. De Tsjech vreesde zelfs even voor zijn loopbaan, maar gelukkig kon hij deze zomer “gewoon” weer zijn trainingen oppakken.

Na het vertrek van onder meer Tuch hebben de Sabres een dringende behoefte aan scorend vermogen. In Buffalo denken ze dat Kulich hen daar bij kan helpen. Tijdens de openingswedstrijd van het seizoen, de 6-3 nederlaag in Columbus, kon de Tsjech niet overtuigen. Zoals dat overigens voor veel meer Sabres gold. Hoe anders was dat zaterdag in de eerste thuiswedstrijd. Tegen Chicago Blackhawks poetsten de Sabres een 0-2 en 2-3 achterstand van het bord om in Kulich uiteindelijk de held van de avond te krijgen. Met minder dan zeven minuten te spelen, was het Jiri Kulich die de beslissende 4-3 scoorde. Een mooi moment voor de Sabres, maar vooral een prachtig moment voor de speler zelf.

SHAYNE GOSTISBEHERE vs PHILADELPHIA FLYERS

Driemaal is scheepsrecht. Ook voor de titelverdediger in de National Hockey League. In hun twee eerste pogingen om de eerste winst van het seizoen te pakken, ging het mis voor Carolina Hurricanes. Florida versloeg hen in OT en Washington was, enigszins geholpen door Canes-goalie Brandon Bussi, binnen de reguliere 60 minuten te sterk. Tegen het ook al niet subliem begonnen Philadelphia Flyers schoot Sebastian Aho al na 10 tellen met scherp. Een pikstart, die geen al te best vervolg kreeg. Owen Tippett en Matvei Michkov toonden zich trefzeker voor de thuisspelende Flyers, waardoor Carolina opnieuw tegen een achterstand moest opboksen.

Niet voor het eerst dit seizoen kwam de hulp uit Finland. Aho opende het bal deze wedstrijd en schoot Carolina in de derde periode ook weer langszij. Een goal die bepaald niet uit de lucht kwam vallen, want traditiegetrouw namen de Hurricanes het vijandelijke doel veelvuldig onder vuur. Op de shot clock stond na afloop een hele duidelijke 40-18 in het voordeel van de titelhouder. Het was dan ook, net als tegen de Devils, voornamelijk aan Joseph Woll te danken dat de Flyers een punt pakten. Woll zag in deze twee duels in totaal 84 pucks op zich afkomen en moest zes keer capituleren. Twee keer viel de beslissing pas in OT. En twee keer was de matchwinner een blueliner. Na Luke Hughes was het voor Carolina Shayne Gostisbehere die voor vreugde en vooral opluchting zorgde.

BRAD MARCHAND vs ANAHEIM DUCKS

In de tweede wedstrijd van ’t seizoen verloor Florida Panthers captain en sterkhouder Aleksander Barkov. In ’t verloren duel met San Jose kwam de Fin akelig neer met zijn knie. Hoewel de ware aard van de blessure nog onduidelijk is, plaatsten de Panthers hem (weer) op Long Term Injured Reserve. Een paar dagen later in Anaheim zagen we opeens een verrassende naam opduiken in de line-up die juist zijn rentree maakte. Een rentree die pas ergens in november verwacht werd. Die naam behoorde toe aan Brad Marchand. De 38-jarige aanvaller is deze zomer geopereerd en volgens de eerste verwachtingen hoefden we hem in de eerste maand niet op het ijs te verwachten. Niet voor het eerst verbaasde Marchand vriend, vijand en misschien zelfs zichzelf met het vlotte herstel.

Achteraf gaf Marchand toe dat deze wedstrijd in Anaheim hem tegenviel. Hij had pas een paar trainingen in de benen en het spel ging wel heel erg snel voor de veteraan. Ondanks dat was hij toch nog belangrijk voor de Cats. Door twee keer Cutter Gauthier hadden de Ducks tot twee keer toe de leiding genomen. Eerst was het Carter Verhaeghe die de gelijkmaker produceerde en pas op het laatste moment in de derde periode sleepte Marchand nog een punt uit het vuur voor Florida. Zo speelde de Panthers hun derde wedstrijd, waren ze voor de derde keer te gast bij een season opener van de tegenstander én pikten ze ook nog eens hun derde OT mee. Na de winst in Carolina en het verlies bij de Sharks ging het ook dit keer mis voor de favoriet uit Florida. Met zijn eerste van het seizoen – en het derde punt van Gauthier van deze avond – besliste Ducks-captain Mikael Granlund de wedstrijd in het voordeel van Anaheim: 3-2.

MACKIE SAMOSKEVICH vs CALGARY FLAMES

In Seattle willen ze elke dag wel aantreden tegen Calgary Flames. In de eerste dagen van het seizoen waren de Kraken te gast bij de season opener in Calgary. Dat duel ging met 6-1 naar de bezoekende Kraken. Zondag stond ditzelfde affiche op het programma, maar dit keer in Seattle. Ook voor hen was het de eerste wedstrijd voor eigen publiek. Waarschijnlijk was er de Flames ontzettend veel aan gelegen om de tegenstander met gelijke munt terug te betalen. Helaas voor Calgary leek het daar geen moment op. De energie van de fans gierde nog door de arena en die energie gebruikten de Kraken om binnen acht minuten al op 3-0 te staan. In de tweede en derde periode werd het nog erger voor de Flames, die voor de tweede keer in een paar dagen met 6-1 onderuit gingen tegen dezelfde tegenstander.

Twee van de treffers kwamen in dit duel op het conto van Mackie Samoskevich. De 23-jarige winger kwam deze zomer over van Florida in een trade die ruimte maakte voor Brady Tkachuk. In Seattle krijgt de voormalig first-rounder meer speeltijd. En dus meer tijd om zichzelf te laten zien. Van wat ze zondag van hem zagen, werden ze bij de Kraken waarschijnlijk erg blij. Nadat hij zaterdag tegen Edmonton relatief onzichtbaar was in zijn debuut (1-3 nederlaag) voor Seattle, gaf Samoskevich met 2 goals in 3 doelpogingen kleur aan zijn tweede optreden. Calgary zou zo’n efficiënte speler ontzettend goed kunnen gebruiken. De Flames zoeken nog altijd naar hun eerste punten van dit seizoen en hebben na Dallas (1) en Detroit (2) de minste goals. In drie duels scoorden de Flames nog maar 3 keer.

KYLE CONNOR vs DETROIT RED WINGS

Zondagavond “onze” tijd stonden in Detroit twee teams tegenover elkaar waar toch wel het nodige gebeurde de laatste weken en maanden. Of eigenlijk gebeurde er niets, want zowel Connor Hellebuyck bij Winnipeg als Dylan Larkin in Detroit zijn nog altijd niet van club veranderd. Waar ze in Winnipeg hun goalie schorsten, daar lijken de Red Wings veel meer in hun maag te zitten met Larkin. Ook werkt de onduidelijke situatie rond RFA Simon Edvisson zeker niet mee. Het zou Todd McLellan en de overige Wings dan ook een flink eind op weg helpen als Detroit een goede seizoenstart kende. Helaas was dit tegen de Rangers niet het geval en liepen ze zondag tegen de Jets ook al rap tegen een paar tikken aan.

Stuart Skinner probeert de schoenen van Hellebuyck zo goed en zo kwaad als het gaat te vullen. Voor hem ziet de goalie een team dat nog best aardig in elkaar steekt. De Jets zullen – zonder Hellebuyck – niet direct getipt worden voor een lange run in de play-offs, maar met spelers als Kyle Connor, Mark Scheifele, Josh Morrissey en het aanstormende talent Viggo Bjorck is het toch ook geen roster om je voor te schamen. Zeker niet als de powerplay loopt zoals zondag in Detroit. Met name Kyle Connor bewees eens te meer dodelijk te zijn. Met 2 goals en een assist nam de goalgetter zijn Jets aan de hand richting een 3-2 overwinning. Daarmee kwam Winnipeg op 3 punten uit 2 wedstrijden. Dat zijn er precies 3 meer dan Detroit in hun eerste twee duels heeft verzameld.

Cover photo: Timothy T. Ludwig/USA TODAY Sports

NFL op zondag: Chiefs, Vikings en 49ers blijven ongeslagen

Chris Van Dijk
-
0
NFL op zondag: Chiefs, Vikings en 49ers blijven ongeslagen

Na vier wedstrijden zijn er nog altijd meerdere teams ongeslagen. De Chiefs, Vikings en 49ers hadden het allemaal niet eenvoudig, maar wisten hun duels uiteindelijk wel naar zich toe te trekken. Hoe het ging? Dat lees je hier in de recaps van de late duels in de NFL op zondag.

CHIEFS ZETTEN RAIDERS TERUG OP AARDE

Kansas City Chiefs @ Las Vegas Raiders | 30-27

De Las Vegas Raiders weten weer wat verliezen is. Na een verrassende start met drie zeges op rij ging de ploeg onderuit tegen de Kansas City Chiefs. Het was sowieso een bijzonder duel, want het was voor het eerst dat de twee divisierivalen elkaar tegenkwamen terwijl ze allebei nog ongeslagen waren na minimaal drie wedstrijden gespeeld te hebben. In de nederlaag kwamen de Raiders zeker in de eerste helft wel goed voor de dag. Onder leiding van de ervaren en herboren Kirk Cousins hadden de Raiders drie kwarten de overhand in het duel. De thuisclub ging met een 13-10 voorsprong de rust in.

De Chiefs wisten dit in het slotkwart nog om te draaien. Ze deden dit zonder Rashee Rice, die met een blessure niet meer terugkwam na rust. In het slotframe verloor de ploeg na een diepe vangbal ook nog Tyquan Thornton met een op het oog zware blessure. De vangbal zette de score op die de Chiefs op voorsprong zette en na de aftrap verloren de Raiders ook nog de bal door een fumble. Kenneth Walker liep opnieuw een touchdown binnen om zo het verschil op het bord te zetten. Toch kregen de Raiders nog een laatste kans. Brock Bowers ving een touchdown en de verdediging zorgde ervoor dat de Chiefs moesten punten. Kirk Cousins bracht zijn ploeg op de rand van een gelijkmakende fieldgoal, maar hij werd bij zijn laatste pass geraakt. De Chiefs onderschepten de bal en pakten zo de zege in het duel.

49ERS BLIJVEN ONGESLAGEN

Denver Broncos @ San Francisco 49ers | 14-24

De 49ers hebben ook hun vierde wedstrijd van het seizoen gewonnen. In de derde thuiswedstrijd op rij werden dit keer de Denver Broncos verslagen. Voor het eerst dit seizoen ging het niet gemakkelijk voor de ploeg uit San Francisco. In de eerste helft wisten beide teams hun aanval niet op gang te krijgen. Punts en turnover on downs domineerden lange tijd het duel. De bezoekers namen een 3-0 voorsprong via een fieldgoal, en halverwege het tweede kwart scoorden de 49ers eveneens zo. Tekenend voor het duel was de geblokte fieldgoal van de 49ers vlak voor rust, want aanvallend lukte er weinig.

Na rust kon de defensie van Denver het goede werk van de eerste helft niet voortzetten. Dit kwam mede door het uitvallen van Patrick Surtain. De DPOY van twee jaar geleden moest met een op het oog ernstige blessure naar de kant. Vlak voor het einde van het derde kwart wist Brock Purdy de eerste goede drive van de wedstrijd neer te zetten en die leverde een Deebo Samuel touchdown op. Met deze voorsprong op zak kwam er meer vertrouwen bij de thuisploeg en er volgden in het slotkwart nog twee touchdowns. De Broncos konden hier niet voldoende tegenover zetten om het duel spannend te houden. Hierdoor bleven de 49ers ongeslagen en vallen de Broncos naar 2-2.

OVERIGE GAMES

Los Angeles Chargers @ Seattle Seahawks | 23-30: Het nachtmerrieseizoen van de Chargers gaat maar door. Niet alleen verloor de ploeg van Justin Herbert kansloos van de Seahawks, het team verloor ook offensive lineman Joe Alt en wide receiver Ladd McConkey door blessures. Door de nederlaag tegen de regerend kampioen zijn de Chargers nog altijd zonder overwinning. De bezoekers mochten in Seattle na een snelle fieldgoal hopen op een goed resultaat, maar daarna was het snel over. De Seahawks scoorden twintig punten op rij. Dit keer was uitblinker niet Jaxon Smith-Njigba, die redelijk in bedwang werd gehouden. Runningback Emanuel Wilson was goed voor twee touchdowns en hielp zo zijn ploeg weer in het zadel na de nederlaag van vorige week.

Miami Dolphins @ Minnesota Vikings | 10-15: De Dolphins gaven de Vikings goed partij, maar tot opluchting van iedereen (inclusief de fans van de Dolphins) wisten de Vikings uiteindelijk wel te winnen. Minnesota deed dit vooral door een goede defensie en kicker Will Reichard. De Vikings speelden zonder Justin Jefferson. De sterreceiver kon door een blessure niet in actie komen en werd node gemist. Zo wist Kyler Murray met de aanval niet een keer de endzone te vinden. De Vikings kwamen niet verder dan vijf fieldgoals. Toch was dat genoeg, want de defensie stond maar twee scores toe. Ollie Gordon was goed voor de enige touchdown van de wedstrijd, maar met verder alleen een fieldgoal was het niet genoeg om de eerste zege van het jaar te boeken.

Detroit Lions @ Carolina Panthers | 26-32: In een duel waarin beide verdedigingen moeite hadden om stops te maken ging het in de eerste helft gelijk op. Na rust maakte de thuisploeg snel het verschil. Opnieuw werd de secondary van de Lions aan alle kanten geklopt, met touchdowns van Teteiroa McMillan en Chuba Hubbard als gevolg. De Lions kwamen tussendoor niet verder dan een fieldgoal, waardoor de Panthers ineens twee scores voorstonden. In het vierde kwart stokte de aanval van de thuisploeg ineens, waardoor de Lions een touchdowns konden scoren om weer dichterbij te komen. De Lions kregen met minder dan twee minuten op de klok nog een laatste kans, maar op 4th down gooide Jared Goff de bal ver voor de plek die nodig was voor een first down, waardoor de Panthers opgelucht adem konden halen voor de tweede zege van het seizoen.

Lees hier de recaps van de vroege duels in de NFL op zondag.

Coverfoto: Steve Marcus/Getty Images

MLB Play-Offs 2026: Braves langszij, Chourio verpest fenomenaal optreden King

Hans Mulder
-
0
MLB Play-Offs 2026: Braves langszij, Chourio verpest fenomenaal optreden King

De Wild Card Series liggen achter ons. We namen afscheid van vier teams, maar in elke League stromen de twee hoogstgeplaatste clubs in om het deelnemersveld voor de Division Series compleet te maken. Dit betekent dat we naast Xander Bogaerts en Ozzie Albies ook Richie Palacios hebben voor het oranje tintje. Op zaterdagavond 3 oktober begonnen de Division Series en bij SportAmerika volgen we ook deze weer op de voet!

NATIONAL LEAGUE DIVISION SERIES

(Best-of-5)

GAME 2: LOS ANGELES DODGERS – ATLANTA BRAVES

Onder meer door blessures was de spoeling in de starting rotation van Atlanta Braves al wat dun. Als de manager dan in Game 3 van de NLWCS ook nog eens de beste starter gebruikt als closer, wordt het er allemaal niet beter op. Zou je denken. Na de nederlaag in Game 1 had Atlanta eigenlijk een overwinning in Game 2 nodig om serieus hoop op de NLCS te houden. Walt Weiss greep daarom terug op een beproefd recept. Ray Kerr begon als opener aan die derde wedstrijd tegen de Phillies vorige week. Hij deed dat zo prima dat Weiss hem nu in LA opnieuw de bal besloot te geven. Kerr en de Braves konden hun borst nat maken, want tegenstander LA Dodgers besloot Blake Snell aan het werk te zetten. Een tweevoudig Cy Young-winnaar, maar wel eentje die al in de eerste inning in de problemen kwam.

Ronald Acuna Jr. kwam door met een single. Pitchers weten maar al te goed dat wanneer de outfielder op de honken staat, hij levensgevaarlijk is. Zo ook nu. Hij stal het tweede honk, maar kon opschuiven na drie nadat Matt Olson en Ozzie Albies vier wijd kregen. Een simpele single van Maurico Dubon was genoeg om de eerste run te laten scoren. Blake Snell herstelde zich daarna wel, maar de Dodgers kregen op hun beurt weinig grip op Kerr. Diens vervanger Grant Holmes werd in de vierde inning dan weer keihard geraakt door voormalig Brave Freddie Freeman. Met een solo homerun hing de eerstehonkman de bordjes weer gelijk. Die 1-1 stond niet al te lang op het bord. Met Kris Bubic inmiddels op de heuvel voor LA kwam Michael Harris II door met een triple. Met al twee nullen op het bord leek daarmee niet heel veel aan de hand, maar een wild pitch van Bubic hielp Harris II over de thuisplaat: 1-2.

WÉÉR HARRIS

In de zevende inning deed diezelfde Harris II de Dodgers opnieuw pijn. En weer met twee out. Matt Olson stond op het eerste honk toen zijn outfielder een RBI-double sloeg. Olson scoorde de derde run namens de Braves, waardoor de solo homerun van Max Muncy in de negende minder pijnlijk was. De jonge Didier Fuentes lukte het nét niet om de laatste vier innings foutloos voor zijn rekening te nemen. Raisel Iglesias was bij die 2-3 stand nodig voor de laatste en beslissende out.

 UP NEXT:

Voor Games 3 en 4 verplaatst het hele circus zich naar Atlanta. Door staat in de nacht van dinsdag op woensdag (00.00 uur Nederlandse tijd) Game 3 op het menu. Bij de Braves zal fenomeen Chris Sale zijn opwachting maken, maar met Yoshinobu Yamamoto stuurt Dave Roberts een waardige tegenstander naar de heuvel. Met name in Atlanta zullen ze even blij zijn met die dag rust. De armen in de rotation en bullpen zijn daar wel aan toe.

Tussenstandstand in de serie: teams in evenwicht 1-1

GAME 2: MILWAUKEE BREWERS – SAN DIEGO PADRES

Het dak van het American Family Field in Milwaukee hield de gemoederen nogal bezig nadat ’t die potentiele homerun van Ty France in de weg zat. Voor Game 2 besloten de Brewers dat dak maar open te gooien. Ook al omdat het weer ’t toeliet. Onder die blauwe hemel mocht Michael King proberen zijn Padres weer naast de Brewers te zetten. De 31-jarige startend werper heeft een goed regulier seizoen achter de rug, was vorige week uitstekend tijdens zijn outing in de NLWCS tegen de Cubs en trok die lijn in Milwaukee moeiteloos door. Of eigenlijk wist hij zichzelf in Milwaukee nog eens te overtreffen. Het is flauw om te zeggen dat King een koninklijke wedstrijd gooide, maar die beschrijving komt wel het best in de buurt. De eerste 14 Brewers werden door hem namelijk vakkundig geëlimineerd.

King begon al met een voorsprong aan zijn wedstrijd. In de eerste inning liet Ty France zien dat hij met een open dak wél een homerun kan slaan. Logan Henderson en de Brew Crew moesten daardoor snel in de achtervolging. In de vierde inning werd die te beklimmen berg nog wat hoger. Een productieve out van Dustin Harris liet Luis Campusano de 0-2 namens San Diego scoren. Een veilige marge, zeker gezien het fenomenale werk van King op de heuvel. Bijna vanuit het niets kwamen er in de vijfde inning opeens barsten in het pantser van Michael King. Hij had al twee out toen Christian Yelich als eerste Brewer een hit noteerde. Sal Frelick hielp hem binnen voor de eerste run van de thuisploeg: 1-2. Met een RBI-single herstelde Ty France in de zevende inning de marge weer naar 2 runs in het voordeel van de Padres.

CHOURIO, CHOURIO BABY…

Een marge die, mede door toedoen van de Padres-defensie, weer teruggebracht werd naar één run in de gelijkmakende zevende inning. Ze wisten in San Diego en omstreken ook dat Mason Miller stond te trappelen om voor de Padres de wedstrijd in het slot te gooien. De closer mocht al in de achtste inning aan de bak, maar kwam in de negende zwaar in de problemen. Doorgaans is Miller betrouwbaarder dan een Zwitserse bank. Echter gaf hij na een dominante en rappe achtste inning in de negende drie walks op rij weg. Bij de levensgevaarlijke Jackson Chourio mocht Miller daarom geen fouten maken. Hij was ook één slag verwijderd van een 1-1 stand in de serie tot Chourio anders besloot. Dat deel van het dak wat nog aanwezig was, ging er volledig af na zijn 2-run RBI-single. Vreselijk pijnlijk voor Miller, Bogaerts en de Padres maar Milwaukee stapt met een 2-0 voorsprong in deze best-of-5 in het vliegtuig naar Californië.

UP NEXT

In de nacht van dinsdag op woensdag (03.30 uur Nederlandse tijd) telt voor San Diego alleen de winst. Zij moeten zowel Game 3 als Game 4 met steun van de eigen fans winnen om deze serie nog terug naar Milwaukee te brengen voor een Game 5. De eerste stap moet worden gezet door Nick Pivetta. Hij moet de Brewers van scoren houden, zoals Dustin May dat hoopt te doen bij de Padres. May heeft niet zijn beste maanden achter de rug sinds hij St. Louis verruilde voor Milwaukee, maar deze Game 3 is een uitstekende manier om daar mee af te rekenen.

Tussenstand in de serie: Milwaukee leidt met 2-0

Cover photo: Michael McLoone/Imagn Images

NFL op zondag: Blessures en comebacks in week 4!

Arnold van der Werff
-
0
NFL op zondag: Blessures en comebacks in week 4!

Met de eerste van een reeks Europese wedstrijden begon NFL Sunday van Week 4. Met eerste interceptions, defensieve masterclasses en veel blessures was het een enerverende early slate. Toch waren er veel blessures en late lead changes, die voor veel spanning zorgden in de games. Lees de vroege window recaps hier bij NFL op zondag!

CEEDEE’S COWBOYS WINNEN VAN TEXANS

Dallas Cowboys @ Houson Texans | 34-30

De Houston Texans schoten uit de startblokken. C.J. Stroud leidde zijn offense direct dwars door de defensie van Dallas heen en wist uiteindelijk Nico Collins te vinden voor een touchdown. Hij leek het verschil te maken, nadat hij afgelopen weken moest missen door een blessure. Met 118 yards op 7 receptions was hij van onschatbare waarde voor Stroud. Tegelijkertijd hadden de bezoekers moeite om in het ritme te komen. Alleen CeeDee Lamb werd continu gevonden door Dak Prescott. Toch stond de Texans defense wederom als een huis en scoorden ze maar 6 punten voor halftime. Zo stond het 6-16 bij rust.

Na rust leken de Cowboys helemaal terug in de wedstrijd. Javonte Williams ontpopte zich tot een ware plaag voor de Texans en scoorde al na twee minuten de aansluitende touchdown. Later in de tweede helft zou hij nog twee touchdowns binnenlopen. De grote showman was echter Lamb. Hij ving maar liefst 17 keer de bal voor 189 yards. In het vierde kwart golfde de score op en neer. Met nog slechts 37 seconden op de klok keek Dallas tegen een achterstand aan, 27-30. Onder grote druk gooide Dak alles in de strijd en vond hij CeeDee in de endzone voor de beslissende touchdown. De hail mary van Stroud werd op de doellijn niet meer gevangen, waardoor de Cowboys er nu wel met de winst vandoor gingen.

LATE COMEBACK BEZORGT RAMS OVERWINNING

Los Angeles Rams @ Philadelphia Eagles | 24-20

In Lincoln Financial Field hoopten de Philadelphia Eagles revanche te nemen op hoe ze vorige week voor de dag kwamen. Tijdens de eerste twee kwarten lieten ze dan ook uitstekend spel zien. Jalen Hurts stuurde zijn offense goed aan en vond in het tweede kwart Darius Cooper tot tweemaal toe in de endzone voor een touchdown. De Rams hadden daar tussenin ook een score gemaakt via Puka Nacua, die goed was voor 125 yards. Na een field goal aan beide kanten in het eerste kwart, kwam de wedstrijd dus na 15 minuten echt tot leven. Uiteindelijk ging Philadelphia met een 20-10 voorsprong de rust in.

Het duel kantelde in het derde kwart volledig, mede door een blessure van Saquon Barkley, die met een hamstringblessure het veld moest verlaten. Zonder de aanvalsleider stokte het spel van de Eagles volledig. Ook Tank Bigsby en Will Shipley konden de rungame niet redden. Bigsby raakte bovendien ook nog eens geblesseerd in het vierde kwart en die blessures werden het verhaal van de tweede helft. Later zouden ook nog Jonathan Greenard en Quinyon Mitchell uitvallen, wat voor serieuze gaten bij de Eagles zorgde. De Rams zagen hun kans schoon en namen de wedstrijd over. Kyren Williams wist zich twee keer de endzone in te wurmen en zo werkte hij eigenhandig de achterstand eigenhandig weg, 24-20. Hurts werd in de allerlaatste drive tot twee keer toe hardhandig tegen de grond gewerkt. Bovendien eindigde de wedstrijd met een naar de grond werd geslagen pass richting de end zone.

Zo gaven de Eagles een toch wel grote voorsprong weg en kregen de Rams uitgebreid de kans om tot 2-2 voor het seizoen te komen, net als Philadelphia. Zo lijken ze, ondanks hun kwetsbare start, toch weer langzaamaan naar een goede vorm te gaan. Het is voor Sean McVay bovendien wel fijn dat hij weer over Puka Nacua als echter nummer 1 receiver kan beschikken. Voor de Eagles zal het de vraag zijn hoe erg de blessures bij de key spelers zijn in de komende week.

PATRIOTS WINNEN IN BUFFALO

New England Patriots @ Buffalo Bills | 29-26:

Drake Maye leek in week 4 eindelijk weer op de quarterback die hij vorig seizoen was. Zo begon hij de wedstrijd met een mooie touchdown op Romeo Doubs en eindigde hij op een nog mooiere manier. Met minder dan twee minuten op de klok en een 26-21 achterstand vond hij Efton Chism III. Die plukte de bal op zijn beurt op fantastische wijze met één hand uit de lucht. Toch had je als Patriotsfan maar weinig vertrouwen in een goede afloop.

Josh Allen had namelijk nog alle time-outs en iets minder dan twee minuten op de klok. Hij heeft al vaker laten zien dat hij daar genoeg aan heeft om een game winning drive te produceren. Toch gooide hij, op onbegrijpelijke manier, de bal in double coverage en werd deze intecepted door de Patriots. Zo wonnen de Patriots de divisiekraker in Highmark Stadium, waarbij Maye zijn ploeg continu in de wedstrijd hield. Waar Allen zijn team een score bezorgde, antwoordde hij weer met eenzelfde mooie drive. Maye bewaarde het beste dus voor de slotdrive, waarna safety Craig Woodson met de interceptie op Allen de overwinning definitief over de streep trok.

JAGUARS VERSLAAN OOK BENGALS

Jacksonville Jaguars @ Cincinnati Bengals | 22-17:

Een groter contrast met de eerste drie weken was er bij beide teams niet te vinden. De offense van beide teams liep als een malle en er werd dan ook erg uitgekeken naar deze matchup. Toch lukte het niet om dat te laten zien in de eerste helft, want beide teams scoorden in principe alleen field goals. Toen maakte Joe Burrow een fout door een interception te gooien. Jourdan Lewis zorgde voor een goede return, waarna de Jaguars wel profiteerden van deze fout door een touchdown te scoren. Niemand anders dan Brian Thomas Jr. ving de bal in de end zone en dat was iets wat hij dit seizoen wel kon gebruiken.

Zo stond het 13-3 bij rust, wat toch aan de lage kant is gezien het kaliber van de teams. Na halftime scoorde Mike Gesicki nog wel de aansluiter, maar het waren de Jaguars die steeds het voortouw namen. Het eindigde nog enigszins chaotisch met een kans voor de Bengals om er met de winst vandoor te gaan, maar uiteindelijk hielden Trevor Lawrence en de zijne stand.

OVERIGE GAMES

New York Jets @ Chicago Bears | 12-23: De Chicago Bears wonnen thuis redelijk eenvoudig van de New York Jets. Met Tyson Bagent weer under center, die overigens solide maar niet heel goed speelde, raakten ze geen moment in de problemen. Na een 3-13 voorsprong bij rust, na wat field goals van Caïro Santos en een touchdown van Kyle Monangai om te beginnen, was er al een afstand gecreëerd. Daar keek Geno Smith en de offense met veel afschuw naar, want de enige scores die zij konden maken was tussen de palen. Alleen in garbage time lukte het nog om Isaiah Williams in de end zone te vinden, maar dat verkleinde puur de achterstand met nog een half 4e kwart te spelen. Met twee verschillende backups op een rij cruisen de Bears dus naar een 3-1 record voor het jaar, terwijl de Jets juist naar 1-3 vallen.

Tennessee Titans @ Baltimore Ravens| 17-19: Deze wedstrijd verliep eigenlijk zoals je zou vooraf had verwacht. De Ravens waren met Derrick Henry en Zay Flowers duidelijk een maat te groot voor de Titans, die nog wel goed begonnen. Nadat Henry had gescoord, was het aan de andere kant Tony Pollard die weer eens een touchdown scoorde. Daarna liep Baltimore aan de hand van Lamar Jackson en Flowers verder weg en was het al 24-7 bij rust. Na rust kwam Lamar echter niet meer terug het veld in. Hij had een enkelblessure en de Ravens wilden gezien de tegenstander en tussenstand geen risico nemen. Uiteindelijk pakte dat goed uit, want

Green Bay Packers @ Tampa Bay Buccaneers | 17-14: Deze wedstrijd werd er een om snel te vergeten. De Packers konden opnieuw over de grond niets bereiken. Marshawn Lloyd fumblede opnieuw een bal en kon met 13 yards total geen rol spelen. Toch begonnen ze goed met een touchdown van Matthew Golden op de eerste drive. Even later antwoordden de Buccaneers met een run van Sean Tucker, waardoor de spanning voor rust in ieder geval aanwezig bleef. Met undrafted free agent Jalon Daniels als quarterback was het sowieso al lastig voor Tampa Bay om een resultaat te gaan halen. Dat liet hij ook zien met maar liefst 3 interceptions. Toch bracht een interception van Jordan Love in het vierde kwart nog wat spanning terug. Ternauwernood wisten de Packers de overwinning mee naar Green Bay te nemen.

Arizona Cardinals @ New York Giants | 24-36: De slotseconden van deze game zorgden voor een zucht van verlichting voor de Giants. Toen cornerback Deonte Banks een pass van Jacoby Brissett in de eigen endzone onderschepten en een 98 yard touchdown binnenliep, bezegelde hij de overwinning voor de thuisploeg. De Cardinals kregen een aantal interceptions van Jameis Winston in hun schoot geworpen. Zo pakten ze een 14-3 voorsprong via Marvin Harrison Jr. en Tyler Allgeier. De Giants vochten zich nog voor rust knap terug naar 19-17. Hoewel Arizona in het derde kwart de leiding heroverde, nam New York daarna de regie definitief over. Met een touchdown van tight end Theo Johnson en een field goal van Dominic Zvada. De Cardinals leken in de slotfase vanaf de 4-yard lijn alsnog de winnende punten te gaan scoren, maar de interceptie van Banks maakte abrupt een einde aan hun kansen en de wedstrijd.

Indianapolis Colts @ Washington Commanders | 30-13: Wat een waardeloze game werd er opnieuw in Londen gespeeld. De eerste van de Europese international games gaf helaas niet thuis. Het hielp natuurlijk niet dat Marcus Mariota al snel uitviel met een knieblessure. Drew Stevens had Washington nog wel op voorsprong gezet met twee field goals, maar daarna werd het de grote Jonathan Taylor show. Met 95 yards en twee touchdowns stond hij aan de basis van het eindresultaat. Hoewel third string quarterback Athan Kaliakmanis nog iets terugdeed met zijn eerste touchdown pass op Treylon Burks, was het kwaad al geschied. Daniel Jones deed ook nog een duit in het zakje door in het laatste kwart een drive binnen te lopen. Zo werd de tussenstand twee scores en zat de game in het slot. Zo komen de Colts terug op .500 en zakken de Commanders 1-3 voor het jaar.

Lees hier hoe het op TNF verliep!

Coverfoto: Ryan Meyer/Bengals

MLB Play-Offs 2026: Braves en Padres onderuit, Rays en White Sox op voorsprong

Hans Mulder
-
0
MLB Play-Offs 2026: Braves en Padres onderuit, Rays en White Sox op voorsprong

De Wild Card Series liggen achter ons. We namen afscheid van vier teams, maar in elke League stromen de twee hoogstgeplaatste clubs in om het deelnemersveld voor de Division Series compleet te maken. Dit betekent dat we naast Xander Bogaerts en Ozzie Albies ook Richie Palacios hebben voor het oranje tintje. Op zaterdagavond 3 oktober begonnen de Division Series en bij SportAmerika volgen we ook deze weer op de voet!

NATIONAL LEAGUE DIVISION SERIES

(Best-of-5)

GAME 1: LOS ANGELES DODGERS – ATLANTA BRAVES

LA Dodgers wordt door velen gezien als dé topfavoriet voor de World Series. Toch zullen ze dan in de NLDS moeten afrekenen met een tegenstander die hen al vijf keer wist te kloppen dit seizoen. Atlanta Braves weet dus hoe ’t is om dit sterrenensemble te verslaan. Om die eerste stap te zetten, deed Braves-manager Walt Weiss in Game 1 een beroep op een opener in plaats van een starter. Dylan Dodd komt normaal gesproken pas in de late innings aan bod, maar kreeg nu direct de bal in handen. Zijn tegenstander deze zaterdag was niet de minste. Tarik Skubal moest Atlanta van scoren houden en zijn Dodgers de gelegenheid geven om de roest van de vrije week af te schudden. Eerlijk is eerlijk, dit deed Skubal voortreffelijk.

Dodd deed echter weinig onder voor de 29-jarige tweevoudig winnaar van de Cy Young. Hij leverde drie vrijwel foutloze innings af en gaf de bal voor de vierde aan reliever Victor Mederos. Deze kreeg het direct al een stuk lastiger. Na vier wijd voor Freddie Freeman zette Teoscar Hernandez de Dodgers op een 2-0 voorsprong. Zijn 2-run homerun zorgde ervoor dat AJ Smith-Shawver teamgenoot Mederos snel afloste. Voor de Dodgers bleef Skubal uitstekend zijn ding doen. Tot in de zesde inning Sean Murphy de bal in de tribunes joeg voor een solo homerun. Heel even leek er wat druk van de Braves te komen, maar die werd ook al snel weer de kop ingedrukt.

Sterker nog, in diezelfde zesde inning namen de Dodgers definitief afstand. Hernandez raakte Smith-Shawver voor een single, maar Kyle Tucker bewees dat dit harder kon. Een 2-run homerun bracht de marge voor LA op 4-1. In diezelfde inning deed Max Muncy er nog een schepje bovenop door ook de bal weg te slaan voor een homerun: 5-1. Ozzie Albies deed in de negende inning nog iets terug namens Atlanta. Met Ronald Acuna Jr. al op de honken sloeg onze landgenoot voor de tweede wedstrijd op rij een homerun, maar deze mocht uiteindelijk niet baten: 5-3.  

UP NEXT:

Voor Game 2 grabbelt Dodgers-manager de volgende tweevoudig Cy Young-winnaar uit zijn grabbelton. Blake Snell lag er dit seizoen lang uit, maar maakte net op tijd zijn rentree. Sinds augustus maakte Snell acht keer zijn opwachting en gaf in die starts niet één keer meer dan 1 run op. In LA zullen ze er dan ook alle vertrouwen in hebben dat ze in “onze” nacht naar maandag (02.00 uur) richting een 2-0 voorsprong in de serie gaan. Wie Atlanta naar de heuvel stuurt, is op het moment van schrijven nog niet bekend.

Tussenstandstand in de serie: LA Dodgers leidt met 1-0

GAME 1: MILWAUKEE BREWERS – SAN DIEGO PADRES

Twee franchises die nog wachten op hun eerste World Series-titel en twee teams in vorm. Dat laatste geldt met name voor de San Diego Padres van Xander Bogaerts. Dankzij twee fantastische laatste maanden staan de Friars waar ze staan. Ze rekende simpel af met de Cubs in de NLWCS en wisten dat de volgende opdracht een hele lastige zou worden. Milwaukee Brewers won 103 wedstrijd dit seizoen, de meeste in Major League Baseball. De ploeg van voormalig Oranje-bondscoach Pat Murphy had in Jacob Misiorowski ook nog eens een voortreffelijke troef in handen om deze Game 1 alvast naar zich toe te trekken.

Zijn fastballs tikken niet zelden de 100 mph aan en alleen daarom is The Mizz al een attractie op zich. Toch had de jonge starter het lastig in deze eerste wedstrijd. De Padres hadden het tegen de Cubs al op de heupen en trokken die lijn door in Milwaukee. Met een single bereikte Bogaerts in de tweede inning de honken. Luis Campusano hielp hem even later over de thuisplaat voor de eerste run dit duel. Een run die al snel gezelschap kreeg door toedoen van Jake Cronenworth: 0-2. Daarmee kreeg Padres-starter Robbie Ray de run support die hij verdiende. De 35-jarige werper kwam moeiteloos door de eerste twee innings en legde de Brew Vrew vakkundig aan banden. Echter moest Ray een flinke teleurstelling wegslikken in de derde. Met Garrett Mitchel aan boord klapperde Jackson Chourio er een 2-run homerun uit om de stand gelijk te trekken.

Deze 2-2 bleef vervolgens lang op de borden staan. De relievers van beide teams deden uitstekend hun werk. Tot in de zevende inning, bij twee nullen op het bord, Brewers-catcher Willson Contreras verwoestend uithaalde. Zijn solo homerun op een pitch van Adrian Morejon bleek uiteindelijk de beslissing. Al mochten de Padres zich best even bekocht voelen toen het dak van American Family Field een potentiele homerun van Ty France tegenhield…

UP NEXT

Lang om over die curieuze bal na te denken, is er niet voor San Diego. Zondagavond 22.00 uur (Nederlandse tijd) start Michael King namens de bezoekers. In Logan Henderson treffen de Padres opnieuw een jonge starter. De 24-jarige Texaan startte 18 wedstrijden voor Murphy en boekte niet minder dan 11 overwinningen. Daarbij is zijn 2.47 ERA ook bepaald niet misselijk.

Tussenstand in de serie: Milwaukee leidt met 1-0

AMERICAN LEAGUE DIVISION SERIES

(Best-of-5)

GAME 1: TAMPA BAY RAYS – NEW YORK YANKEES

Tropicana Field in Tampa was het strijdtoneel van de volgende clash tussen deze twee AL East-rivalen. Van de Yankees verwachtte iedereen voor aanvang van het seizoen wel dat ze in die ALDS zouden staan. Dat Tampa Bay Rays, met zelfs het beste record in de American League, hier acte de presence geeft, is veel verrassender. Zij hielden de Yankees achter zich in de divisie, maar moeten nu in een best-of-5 opnieuw bewijzen dat ze beter zijn dan de fameuze Bronx Bombers. Bij die Bombers ontbreekt overigens captain Aaron Judge, die wederom geblesseerd is.

Yankees-manager Aaron Boone ging voor een veilige keuze wat betreft zijn starter. Gerrit Cole heeft al vaak bewezen geboren te zijn voor grote uitdagingen. In Drew Rasmussen trof de zesvoudig All-Star echter een uitmuntende tegenstander. Game 1 in deze ALDS liep dan ook uit op een geweldig pitcher’s duel. Rasmussen was fenomenaal voor de Rays. Hij had 101 pitches nodig om zich door acht volledige innings te bewegen. Zo lang hield Cole het niet vol. Hij stond vijf innings op de heuvel voor de Yankees en incasseerde in de derde inning de enige run van deze wedstrijd. Een solo homerun van Jonathan Aranda maakte het verschil in een wedstrijd waarin slechts 6 hits te noteren waren. Daarvan kwamen er 5 van de knuppels van de thuisploeg. Richie Palacios sloeg er daar één van. Een tweehonkslag in de tweede inning.

UP NEXT

Yankees-manager Boone en Rays-manager Kevin Cash hebben een extra dag om het gameplan voor Game 2 te bepalen. Dinsdag (02.00 uur Nederlandse tijd) krijgt Freddy Peralta de bal voor de thuisploeg en neemt het dan op tegen All-Star Cam Schlittler, die met zijn 1.95 ERA een meer dan geweldig regulier seizoen achter de rug heeft. Boone mag vertrouwen hebben in zijn ace. Schlittler gaf in drie wedstrijden tegen Tampa Bay slechts 6 runs op dit seizoen.

Tussenstand in de serie: Tampa Bay leidt met 1-0

GAME 1: CLEVELAND GUARDIANS – CHICAGO WHITE SOX

Twee stokoude franchises tegenover elkaar in deze ALDS. Twee teams ook die elkaar tot het laatste moment bestreden om de titel in de AL Central. Deze ging uiteindelijk naar Cleveland, waardoor die een bye hadden in de ALWCS. De White Sox rekenden daarin vrij eenvoudig af met Houston en hadden dus iets meer ritme voor aanvang van deze best-of-5. Deze oude franchises deden overigens voor Game 1 elk een beroep op een jonge starter. De 25-jarige Parker Messick mocht in zijn eerste volledige MLB-seizoen direct naar de All-Star Game. En starten in deze belangrijke Game 1 namens Cleveland. Hagen Smith is nog drie jaar jonger en kreeg die verantwoordelijkheid namens de White Sox.

Van zenuwen leken de twee weinig last te hebben. Messick moest weliswaar honklopers toestaan in de eerste, maar leek zich verder senang te voelen. Van Smith konden we dat aanvankelijk ook zeggen. De 22-jarige kwam in de derde echter zwaar in de problemen. Die hij zichzelf had aangedaan overigens. Drie keer op rij vier wijd zorgde voor volle honken met Guardians. De thuisploeg wist de trekker niet over te halen en ging zonder runs de volgende inning in. Daar bleken de White Sox een stuk effectiever. Miguel Vargas opende de vierde inning met een single. Direct gevolgd door een 2-run homerun van de Japanse slugger Munetaka Marakami.

Deze score bleef, ondanks veelvuldig blaffen van de Guardians, lang op het bord staan. In de zevende inning, toen beide starters al van de heuvel waren, kwam Colson Montgomery namens de bezoekers door met een RBI-double. Kyle Teel passeerde de thuisplaat voor de derde run namens Chicago en bepaalde daarmee de eindstand op 0-3.

UP NEXT

Maandagavond (23.00 uur Nederlandse tijd) mogen de Guardians een volgende poging wagen om runs op de borden te krijgen. Kansen waren er voor hen wel degelijk in Game 1, maar die werden niet benut. Gavin Williams is nu al aangewezen als starter voor die Game 2 namens Cleveland. De man die in het reguliere seizoen maar liefst 248 K’s liet noteren kent echter zijn tegenstander nu nog niet.

Tussenstand in de serie: Chicago White Sox leidt met 1-0

Cover photo: Nathan Ray Seebeck/Imagn Images

NHL Power Play Friday: Blockbuster brengt Marchenko naar Leafs, Shesterkin kan ook scoren en veel meer!

Hans Mulder
-
0
NHL Power Play Friday: Blockbuster brengt Marchenko naar Leafs, Shesterkin kan ook scoren en veel meer!

De NHL is terug en dus is ook de NHL Power Play Friday van SportAmerika terug. Net als voorgaande jaren lees je hier op vrijdag het laatste nieuws uit de National Hockey League. Deze week betreft het wat puntjes die te laat bekend werden om nog mee te nemen in onze serie previews, maar er vielen hier en daar ook al wat milestones en bijzondere momenten te vieren. Zo hebben we na één jaar afwezigheid alvast weer een goalie goal voor je!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

EASTERN CONFERENCE

TORONTO EN COLUMBUS VINDEN ELKAAR IN BLOCKBUSTER

Een kleine 24 uur voor aanvang van het nieuwe NHL-seizoen kregen Toronto Maple Leafs en Columbus Blue Jackets het voor elkaar om de ijshockeywereld weer eens even flink op te schudden. Kirill Marchenko en Matthew Knies werden het stralende middelpunt van een (toch wel) redelijke blockbuster. Het was al langer geen publiek geheim meer dat Kirill Marchenko aan zijn laatste maanden in Columbus bezig was. De Russische juggernaut vermeed in de media iedere vorm van bevestiging dat hij zijn verblijf in Ohio zou verlengen en was het een kwestie van tijd alvorens de trade geruchten op gang kwamen.

Met het overhalen van de trekker hengelt Leafs-GM John Chayka met succes naar de diensten van Marchenko – die in zijn kielzog ook nog Miles Wood en Elvis Merzlikins met zich meeneemt richting Ontario –. In ruil voor de Russische forward ontvangt Columbus Matthew Knies, Steven Lorentz en Emil Andrae (die notabene dit offseason onderdeel was van de Joseph Woll trade vanuit Philadelphia).

Marchenko heeft zich in het blauw van de Blue Jackets opgewerkt tot één van de betere doelpuntenmakers in de NHL. In zijn laatste drie seizoenen Columbus eindigde de 26-jarige Rus steevast op plek één in aantal doelpunten voor de franchise en is zijn duizelingwekkende 61.5% On-Ice Goals For (5 v 5) over de laatste drie seizoenen alleen door Nathan MacKinnon beter gedaan. Koud geland in Ontario tekende Marchenko direct een zesjarig contract (6 x $15 miljoen dollar) en verzekert het Front Office zich ook op de lange termijn van een aanvaller met behoorlijke upside.

HAALT COLUMBUS MUNITIE VOOR WERENSKI BINNEN?

Columbus Blue Jackets haalt op haar beurt met Matthew Knies een van de betere power forwards in de NHL naar Ohio. De 23-jarige Amerikaan kan echter meer dan dat en is ook in de aanvallende zone een belangrijk wapen met een goed schot en dito %- goalverhouding. Bovendien lost GM Don Waddell met de trade meer dan één vraagstuk op, daar ook het behoorlijke contract van Miles Wood van de lijst geschrapt kan worden en de kwakkelende Elvis Merzlikins ook de deur in Columbus achter zich dicht trekt. Knies is overigens prima begonnen in het shirt van de Blue Jackets. In zijn eerste twee wedstrijden noteerde de Amerikaan reeds twee goals en één assist in de 6-3 winst op Buffalo.

Samen met het nieuwe contract voor Adam Fantilli is het allicht ook belangrijke munitie voor het Front Office om de gesprekken met Zach Werenski nieuw leven in te blazen. De Amerikaan liet eerder dit jaar doorschemeren dat hij niet onwelwillend tegenover een vertrek uit Columbus zou staan en lag er qua pakket zelfs al een akkoord klaar met Dallas Stars, die onder meer Thomas Harley mogelijkerwijs richting Columbus hadden gestuurd.

DRUKTE OP LONG ISLAND

Mathieu Darche heeft als general manager van New York Islanders een drukke week achter de rug. Natuurlijk moest alles in gereedheid worden gebracht om klaar te zijn voor de season opener, maar in aanloop naar die eerste wedstrijd moesten er nog wat knopen doorgehakt worden. Zo werd er in Bo Horvat een opvolger gevonden van de naar Utah vertrokken Anders Lee. De 31-jarige aanvaller droeg de laatste twee seizoenen al een “A” op Long Island, maar ruilt deze nu dus in voor de “C”. Een letter die hij ook al droeg in Vancouver tussen 2019 en zijn vertrek naar de Isles in 2022-2023. Matthew Schaefer zal één van de alternate captains van de ploeg zijn.

De GM vond ook nog even tijd om Logan Stanley een contract aan te bieden. Stanley zat nog zonder club nadat hij vorig seizoen de Jets verruilde voor Buffalo. De blueliner meet ruim 2 meter en is fysiek sterk. Waarschijnlijk mikte de 28-jarige op een meerjarig contract en een flink salaris, maar die trein kwam niet voorbij. Nu tekent hij voor één jaar en een salaris van $ 1.5 miljoen. Met Stanley in hun midden is de defensie van de Islanders er overigens bepaald niet zwakker (en kleiner) op geworden.

PASTA PROMOVEERT BIJ BOSTON

Voor de mensen in Boston was het waarschijnlijk een no-brainer. David Pastrnak is al jaren één van de, zo niet de beste, spelers van de Bruins. Inmiddels heeft de 29-jarige Tsjech de nodige vlieguren gemaakt en is hij ook nog één van de meest ervaren spelers op het roster. Meer dan genoeg redenen om Pasta te promoveren tot captain van deze traditierijke franchise. Sinds 2021 stond er al een “A” op zijn shirtje, maar die wordt nu dus ingeruild voor de “C”. Pastrnak is daarmee de 28e captain in de clubgeschiedenis en opvolger van Brad Marchand. Die laatste vertrok in maart 2025 bij de club en de B’s besloten ’t vorig seizoen te doen zonder “echte” captain.

Deze Amerikaanse franchise van meer dan een eeuw oud kende voornamelijk Canadese captains. Toch is Pasta niet de eerste Europese aanvoerder van deze Original Six-club. Die eer was weggelegd voor Zdeno Chara, die maar liefst 14 seizoenen de “C” droeg. Dat valt dan overigens weer in het niet bij Sidney Crosby, die aan zijn twintigste seizoen als captain van de Penguins is begonnen. De eerste wedstrijd met Pasta als officiële aanvoerder verliep prima voor de Bruins. In Boston werd, mede dankzij een hele knappe goal van aanwinst JJ Peterka, met 3-0 gewonnen van de Rangers.

PANTHERS VERPESTEN FEESTJE CANES

Afgelopen dinsdag begon het nieuwe NHL-seizoen in Raleigh, daar waar titelhouder Carolina Hurricanes nog één keer terugblikte op hun succes een paar maanden geleden. Nog één keer stond de Stanley Cup in het Lenovo Center om straks weer opgeborgen te worden tot ergens laat in het voorjaar. In deze eerste thuiswedstrijd van het nieuwe seizoen ging ook de banner met daarop het jaartal van de behaalde titel naar de nok van de arena. Zo had deze dinsdag alles in zich om opnieuw een leuk feestje te worden. Alleen hadden de Canes zichzelf waarschijnlijk andere visite gegund. Tegenstander Florida Panthers bekeek de festiviteiten van afstand, maar aan alles was te merken dat deze Cats niet even figurant wilde zijn op dit feestje.

Dit werd de Hurricanes op het ijs al razendsnel duidelijk. Florida speelde zoals we dit seizoen van Florida verwachten. Snel, hard en daar waar het moet over het randje. In de eerste periode had titelhouder Carolina dan ook niets te vertellen. Na die eerste 20 minuten gooiden de Hurricanes de schroom wat van zich af en werd het meer een wedstrijd. Wel eentje waarin niet werd gescoord. Daardoor viel de eerste goal van het seizoen niet in de eerste wedstrijd, maar in het duel in Toronto tussen de Leafs en Canadiens. William Nylander was daar (even) de gelukkige. In Raleigh waren het de Panthers die ’t laatst lachten. De lijstjes voor een shoot-out waren al bijna klaar, maar Gustav Forsling voorkwam 5 seconden voor het verstrijken van OT dat die nodig waren.

In Toronto deden de nieuwe Leafs uiteindelijk wat de “oude” vorig seizoen net wat te vaak deden: verliezen. De Canadiens openden hun seizoen met een 3-2 overwinning op één van de grootste rivalen. Het NHL-debuut van Gavin McKenna, die ruim 15 minuten op het ijs stond, kreeg zo niet het gewenste gouden randje.

BARKOV MOET DUEL STAKEN

Donderdagavond speelden de Panthers hun tweede wedstrijd. Net als in Raleigh moesten ze opnieuw een hele ceremonie ondergaan omdat tegenstander San Jose Sharks hun eerste thuiswedstrijd speelde en daar het een en ander voorgesteld moest worden aan het publiek. Die Sharks legden titelfavoriet Florida verrassend hun wil op in grote delen van de wedstrijd. San Jose kwam in een bijzonder vermakelijk en enerverend duel met 3-0 voor, maar zag de Cats terugkomen tot 3-3. In OT was het de jonge blueliner Luca Cagnoni die op aangeven van de sterk spelende Will Smith dit duel alsnog in het voordeel van San Jose besliste.

Dat was de leuke kant van het verhaal. Althans, voor Sharks-getrouwen. Voor de Panthers was die nederlaag in OT nog wel de minste zorg. Ergens in de tweede periode zag Paul Maurice namelijk zijn captain Aleksander Barkov uitvallen. De geweldige Finse center miste vorig seizoen vanwege een zware knieblessure en leek ook nu volledig verkeerd te landen. Barkov kon niet verder en keerde ook niet terug voor de derde periode. Na afloop vertelde coach Paul Maurice dat deze kwetsuur geen verband hield met zijn vorige blessure. Pas dit weekend zal er waarschijnlijk meer bekend zijn over de ernst van deze blessure.

GOALIE GOAL! NU AL!

Vorig jaar duurde het 181 lange minuten voor de Rangers-fans konden juichen voor de eerste goal van hun favorieten in Madison Square Garden. Dit seizoen moest dat natuurlijk anders en Mika Zibanejad gaf daar alvast gehoor aan. Er stonden nog geen zes minuten op de klok of de Zweed had zijn rekening voor dit seizoen geopend. Je hoorde bijna een collectieve zucht van verlichting door MSG gaan. Zeker ook omdat hun Blueshirts in hun eerste wedstrijd weinig te vertellen hadden in Boston. Tegen Tampa Bay Lightning deelden de Rangers op het eigen ijs de lakens uit. En zorgde Igor Shesterkin voor verbazing én historie!

In New York vierden de Rangers vorig seizoen hun eeuwfeest. Een feest dat helaas voor hen niet opgeluisterd kon worden met mooie prestaties. Zo’n mooie prestatie kwam er donderdag wel in de home opener. Zijn Lightning keek tegen een 4-1 achterstand aan. Om nog iets te forceren, besloot coach Jon Cooper zijn goalie van het ijs te halen. Met iets minder dan drie minuten te spelen, vond Shesterkin de puck voor zijn stick. De Russische sluitpost zag dat verlaten doeltje aan de andere kant van het ijs en waagde maar eens een poging. Het rubberen schijfje verdween in het lege net en Shesterkin had zichzelf de geschiedenisboeken in geschoten. Nooit eerder wist een Rangers-goalie namelijk te scoren. Vorig seizoen moesten we het doen zonder een goalie goal, maar nu is het dus al na een paar dag raak!

Met deze treffer bepaalde de goalie de eindstand overigens ook op 5-1. Om toch nog even terug te gaan naar vorig seizoen. Toen wonnen de Rangers pas op 10 november hun eerste thuiswedstrijd.

WESTERN CONFERENCE

EICHEL VINKT MIJLPAAL AF

Op de eerste persoonlijke mijlpaal van dit seizoen hoefden we niet lang te wachten. Al op de eerste speeldag was het Jack Eichel die zichzelf deze mooie dienst bewees. De 29-jarige superster van de Vegas Golden Knights – één van de velen daar – stond na afloop van het vorige seizoen op 698 punten in zijn loopbaan. Halverwege de eerste periode had hij dankzij een assist op de openingstreffer van Victor Olofsson nummer 699 al te pakken. Na een kwartier in de tweede periode stond Eichel zelf aan het einde van een aanval. Op aangeven van Ivan Barbashev was zijn mijlpaal een feit.

Nog in diezelfde wedstrijd, thuis tegen Chicago Blackhawks, was punt 701 ook al een feit. Eichel gaf de assist op de empty-netter van Vegas-captain Mark Stone, die de eindstand op 5-2 bepaalde. Net als de ploeg kende Eichel zo een heerlijke start van het nieuwe seizoen. Hij speelde zijn 691e wedstrijd in de league, dus scoort hij gemiddeld meer dan één punt per wedstrijd. Met zijn goal en 2 assists bezorgde Eichel en passant ook zijn nieuwe head coach Ryan Craig een debuut om niet snel te vergeten. Craig was de laatste jaren werkzaam voor de Knights-organisatie in de American Hockey League en werd deze zomer doorgeschoven om de hoofdmacht naar nieuwe successen te leiden.

Tot die hoofdmacht zal ook William Karlsson nog even behoren. De inmiddels 33-jarige Zweed is nog één van de overgebleven originele “misfits”, zoals de bijnaam van het eerste roster luidde. Karlsson werd de laatste jaren door pech en blessures achtervolgd, maar kreeg wel een nieuw, tweejarig contract voorgeschoteld. Met een AAV van $ 6.75 miljoen toont de organisatie hun dankbaarheid richting de – mits fit – belangrijke Karlsson en houdt tevens de vinger aan de pols wat betreft de uitgaven.

MINNESOTA WILD GERUIME TIJD ZONDER FABER EN GUSTAVSSON

Een heel vervelend, triest einde van de voorbereiding voor Minnesota Wild en blueliner Brock Faber in het bijzonder. De jonge  verdediger liep vorige week vrijdag, in de laatste oefenwedstrijd, tegen Dallas Stars een schedelbreuk op. Een schot van Miro Heiskanen belandde op het hoofd van Faber, ongeveer op de plek rond het oor, waar de helm net iets minder bescherming biedt. De 24-jarige Amerikaan ging tegen het ijs, maar kon op eigen kracht naar de kant. Zondag is Faber met succes geopereerd. De organisatie weigert logischerwijs op de zaken vooruit te lopen en iets te zeggen over het moment waarop ze Faber weer terug verwachten.

Er kwam nog meer slecht nieuws uit de Twin Cities deze week. Goalie Filip Gustavsson staat namelijk tot zeker begin november aan de kant. De Zweed kampt met een heupblessure en dat heeft tijd nodig om daarvan te herstellen. Door de blessure van zijn landgenoot is Jesper Wallstedt voorlopig de startend goalie van de Wild. Met een .950 savepercentage en 3-1 winst op Nashville is die alvast goed aan dit seizoen begonnen.

BOUCHARD HATTY NIET GENOEG

Bij thuisclub Edmonton Oilers stond Mike Babcock voor het eerst als head coach achter de bank. Manny Malhotra maakte zijn debuut als coach van Vancouver Canucks. En tevens in de NHL. De minst ervaren van de twee zal met ’t meeste plezier op z’n debuut terugkijken. Al scheelde het niet veel of ’t werd een heel zuur debuut voor Malhotra. De Oilers blinken de laatste jaren niet uit in openingswedstrijden. Zij verloren de voorgaande drie en keken nu, met nog een kwartier te gaan, tegen een 2-5 achterstand aan. Niet dat Vancouver nu zoveel beter was, maar Kevin Lankinen pakte net wat meer schoten dan Tristan Jarry in het net van Edmonton.

In het laatste kwartier schakelden de Oilers een paar tandjes bij. Die achterstand verdween opeens als sneeuw voor de zon. De fans kregen zelfs de gelegenheid hun hoofddeksel richting het ijs te werpen om een hattrick te vieren. Met spelers als Connor McDavid en Leon Draisaitl in de ploeg moet je je als Oilers-fan nooit teveel hechten aan je petje. Hattricks zijn bij wijze van spreken eerder regel dan uitzondering. Toch was dit wel een bijzondere. Evan Bouchard was namelijk de architect van deze hattrick en is pas de eerste blueliner sinds Mark Howe in 1980 die in de openingswedstrijd van ’t seizoen minstens drie keer scoort. Bert Cobeau in 1919 is de enige andere verdediger die dit presteerde.

DEFENSE? WELKE DEFENSE?

Meer dan een punt leverde dat kunststukje van Bouchard overigens niet op. In OT was het Paul Cotter die Vancouver naar een hele verrassende 6-5 overwinning schoot in Edmonton. Deze teams stonden donderdag opnieuw tegenover elkaar. Dit keer in Vancouver. Voor wie dacht dat de defensieve teugels, met name door de favoriete Oilers, werden aangetrokken, kwam bedrogen uit. Met een goal en 2 assists had Evan Bouchard opnieuw een fantastische wedstrijd, die hem al op een recordaantal van 8 punten in het seizoen zette. Echter lukte het ook dit keer de Oilers niet om de puck uit het eigen net te houden. Na 40 minuten had Edmonton een 8-3 (!) voorsprong, maar na een geweldige comeback van Vancouver in de derde ging het ze nog bijna (weer) mis: 9-7. Wie anders dan Connor McDavid was met 1 goals en 4 assists weer eens de grote man bij de Oilers. Zoals Marco Rossi dat met 2 goals en een assist bij de Canucks was.

JONGE KAPITEINS

Bo Horvat is de aangewezen persoon om de Islanders te leiden. David Pastrnak draagt de “C” in Boston en in de Western Conference dragen twee franchises het stuur over aan twee jonge fenomenen. Connor Bedard is de nieuwe captain van Chicago Blackhawks en Macklin Celebrini is dat in San Jose. In beide gevallen is het niet echt verrassend. Zowel Bedard in Chicago als Celebrini in San Jose worden gezien als het heden en toekomst van de betreffende franchises. En de NHL. Bedard is met zijn 21 jaar na Jonathan Toews de jongste captain in de Blackhawks-geschiedenis. Hij is tevens de 37e captain in de clubgeschiedenis. Het zal alleen nog wel even duren voor hij ook daadwerkelijk met die “C” op het ijs staat. Bedard zit voorlopig nog in de lappenmand.

Macklin Celebrini was eerder dit jaar al captain van het Canadese team op het WK. De 20-jarige center zal die rol nu ook bij de Sharks op zich nemen. Celebrini is daarmee de 11e captain in de historie van de franchise en opvolger van Logan Couture. In zijn geval is hij wel de jongste captain ooit in de clubgeschiedenis. Macklin Celebrini is ook één van de jongste aanvoerders ooit in de league. De al genoemde Toews was net wat jonger, maar het record blijft voorlopig nog even in handen van Connor McDavid, die nog een tiener was toen hij die eer kreeg in Edmonton.

JARED BEDNAR LANGER IN DENVER

Het waren drukke dagen voor Jared Bednar. Niet alleen bereidde hij zijn Avalanche voor op de openingswedstrijd tegen de Kings, maar tussendoor moest hij ook nog even een nieuw contract ondertekenen. Zijn vorige verbintenis liep komende zomer af. Daardoor kwamen er al de nodige geruchten op gang wat de volgende stap van zowel Colorado Avalanche als Jared Bednar zou zijn. Die geruchten werden door de partijen deze week vakkundig de kop ingedrukt. De 54-jarige Bednar tekende voor vier seizoenen bij, waardoor hij nog tot de zomer van 2031 onder contract staat in Denver. Bednar nam als jonge, onervaren coach in 2016 het stokje over van Patrick Roy bij de Avs. Hij leidde hen via een pijnlijke rebuild naar grote successen en uiteindelijk de Cup in 2022.

Zijn spelers hadden een leuk cadeau voor de coach in petto. Woensdag openden de Avalanche het seizoen in eigen huis en deden dat met goals. Heel veel goals. Colorado won met 8-4, maar voor Bednar was het vooral goed om te zien dat de powerplay beter klikte dan vorig seizoen. Toen kwamen de technisch vaardige Avs maar net boven de 17% uit. Met 4 PPG in 5 mogelijkheden zit dat percentage na de eerste wedstrijd op 80%. Dit zullen ze vanzelfsprekend nooit vasthouden, maar de aangebrachte wijzingen lijken hun vruchten af te werpen. Helemaal geweldig was het overigens ook niet. De Kings scoorden namelijk 2 short-handed goals in dit duel.

PAT VERBEEK LAAT LUNEAU NIET GAAN

Olen Zellweger, Trevor Zegras, Jamie Drysdale, Mason McTavish en bijna Leo Carlsson. Zomaar wat namen van jonge, toptalenten die de laatste paar seizoenen (bijna) vertrokken uit Anaheim. Deels omdat Ducks-GM Pat Verbeek het niet eens kon worden over een nieuw contract met de destijds toekomstige RFA’s. Het meest recente en pijnlijkste voorbeeld was natuurlijk Leo Carlsson. Verbeek kon het aanvankelijk niet eens worden met de Zweed, tot Philadelphia zich er mee bemoeide en Anaheim gedwongen was om Carlsson dat monstercontract ter waarde van $ 18 miljoen te geven.

Blijkbaar heeft de general manager geleerd van het verleden. Of misschien ook juist wel niet. Donderdagavond stuurden de Ducks een bericht de ether in dat Tristian Luneau voor de komende zes seizoenen is vastgelegd voor een jaarsalaris van $ 7.2 miljoen. Mocht deze naam niet direct een belletje laten rinkelen, dan neemt niemand je dat kwalijk. Luneau is een 22-jarige blueliner, bezig aan zijn derde en laatste jaar van z’n Entry-Level Contract. Op het moment van tekenen had Luneau slechts 14 NHL-wedstrijden in de benen. Niet eerder kreeg iemand met zo weinig wedstrijden zo’n vet contract voorgeschoteld. Ter verdediging van Verbeek, de NHL en de cap space zijn in de loop der jaren natuurlijk ook gigantisch veranderd, maar toch blijft het een opmerkelijke beslissing. Een beslissing voornamelijk gebaseerd op zijn prestaties in de minors. Daar doet en deed de uit Quebec afkomstige Canadees het namelijk voortreffelijk met bijvoorbeeld 83 punten in 65 wedstrijden voor Gatineau in 2022-2023.

Cover photo: Dan Hamilton/Imagn Images

TNF: Browns pakken koppositie in de AFC North

Chris Van Dijk
-
0
TNF: Browns pakken koppositie in de AFC North

Ja, het staat er echt. Voor het eerst sinds 2014 staan de Cleveland Browns alleen aan kop in de AFC North. De ploeg van Todd Monken won donderdag voor de derde week op rij. Dit keer werden de Pittsburgh Steelers met 27-24 verslagen.

In het begin van de wedstrijd waren de Steelers juist nog de bovenliggende partij. De verdediging dwong twee punts af, terwijl de aanval tussendoor op een lange drive ging. Het ontbrak aan echt explosieve of spectaculaire plays, maar in 17 plays ging de ploeg wel het veld over voor een touchdown.

De tweede drive van de Steelers verliep minder succesvol. Quarterback Aaron Rodgers werd geraakt op zijn elleboog tijdens een lange pass, waardoor de bal te kort was en onderschept kon worden. Het was het keerpunt in het duel. Onder leiding van Deshaun Watson wisten de Browns in het tweede kwart drie touchdowns op rij te scoren. De Steelers konden hier mede door een gemiste fieldgoal niets tegenover zetten. Pas op slag van rust scoorde Chris Boswell wel voor een 21-10 ruststand.

FRUSTRATIES ZICHTBAAR

Na rust werd het duel een stuk slordiger. Er werden veel overtredingen gemaakt en beide ploegen kwamen aanvallend niet in een ritme. Hierdoor werd er in het derde kwart helemaal niet gescoord. Het zorgde ervoor dat vooral bij de Steelers de frustraties steeds duidelijker zichtbaar werden. Zowel bij Rodgers en de aanvallers als T.J. Watt en de verdediging.

Het hielp blijkbaar om de boel op de rit te krijgen. In het vierde kwart kwamen de Steelers langszij. De eerste drive kwam na een bijzondere call op het veld. Watson gooide een interceptie, maar kreeg in eerste instantie een vlag mee voor pass interference. Maar de pass van Watson was aangeraakt, waardoor interference niet meer mogelijk was en de interceptie bleef staan.

De Steelers kwamen vervolgens op gelijke hoogte via twee touchdowns. Na de eerste score misten de bezoekers nog de two-point conversie, maar na de tweede score lukte het wel. Dit keer hield Rodgers de bal zelf en scoorde hij op 42-jarige leeftijd via de sneak. Het bracht beide ploegen op gelijke hoogte, maar er stonden wel nog bijna twee minuten op de klok.

VIJFDE ZEGE OP RIJ

Voor de herboren Watson was het voldoende. In zeven plays wist hij zijn ploeg in fieldgoal range te brengen en Andre Szmyt maakte van 56 yards geen fout. Voor Rodgers en de Steelers bleven er nog maar tien tellen over. Dat betekende een kans om nog minimaal gelijk te maken. Rodgers had geen keuze behalve de bal diep te gooien, waarbij deze werd onderschept door de Browns-defensie.

Het betekende de zege voor de Browns, die voor het vijfde jaar op rij in eigen huis van de Steelers wisten te winnen. Door de zege staan de Browns met 3-1 aan kop van de AFC North, een positie die ze in ieder geval tot zondag vast zullen houden. Het is voor het eerst in twaalf jaar dat Cleveland alleen aan kop van de divisie staat.

Lees hier de previews voor deze speelronde.

Coverfoto: David Richard/AP Photo

MLB Play-Offs 2026: Ozzie Albies helpt Atlanta Braves voorbij Phillies in NLWCS

Hans Mulder
-
0
MLB Play-Offs 2026: Ozzie Albies helpt Atlanta Braves voorbij Phillies in NLWCS

Drie van de vier Wild Card Series zijn al na twee wedstrijden beslist. Alleen in Atlanta gingen de Braves en Philadelphia Phillies voor de volledige drie duels. Afgelopen nacht werd ook in deze serie de winnaar bekend. Deze wist op voorhand al dat in de NLDS een best-of-5 tegen LA Dodgers wachtte.

NATIONAL LEAGUE WILD CARD SERIES

(Best-of-3)

GAME 3: ATLANTA BRAVES – PHILADELPHIA PHILLIES

Alle ogen waren gericht op Truist Park in Atlanta. Alleen al omdat dit de enige locatie nog was waar een serie in de WildCard Series gaande was. Atlanta verspeelde in Game 2 een 3-1 voorsprong in de late innings, waardoor Philadelphia Phillies iets van momentum gevoeld zal hebben. Braves-manager Walt Weiss besloot dit keer niet voor een starter te gaan. Ray Kerr komt doorgaans in relief, maar vond zichzelf nu al terug op de heuvel voor de eerste pitch van het duel. Weiss hoopte dat de 32-jarige Kerr hem één, misschien twee innings kon geven. Kerr gaf hem echter veel meer dan dat. Pas in de vierde inning, met daar al één nul op het bord, besloot de manager zijn opener te gaan halen. Een staande ovatie van de Braves-aanhang was de beloning voor Kerr, die in die innings slechts één hit en één keer vier wijd toestond.

Don Mattingly gooide wel “gewoon” een starter naar buiten voor deze allesbeslissende wedstrijd. Met ’t seizoen op het spel moest Aaron Nola zijn Phillies redden. Echter kwam Nola al in de eerste inning in grote problemen. Ronald Acuna Jr. en Matt Olson kregen vier wijd van hem. Die kwamen Nola ontzettend duur te staan. Uitgerekend de man die in Game 2 zo ongelukkig aan slag was met twee ballen in een dubbelspel, joeg nu de bal de tribunes in voor een 3-run homerun. Michael Harris II gaf daarmee zijn pitchers een heerlijke buffer om mee te werken. Niet dat z’n pitchers dit nodig hadden. In navolging van Kerr deden ook de relievers namelijk hun werk.

LONG BALLS FOR SALE

Grant Holmes kwam Kerr vervangen in de vierde inning en kreeg al in de vijfde wat meer run support. Zack Wheeler bemande inmiddels de heuvel voor de Phillies. Hij gaf vier wijd aan Austin Riley en wederom werd deze vier wijd keihard afgestraft. Ozzie Albies had in Game 1 al een flink aandeel in de winst en liet nu ook weer van zich horen. Zijn 2-run homerun zette Atlanta op een veilige marge van 5-0. Deden de Phillies dan helemaal niks aan slag? Pas in de zesde inning, met Robert Suarez als reliever, deden ze wat terug. Net als in Game 2 moest het komen van de top van de line-up. Kyle Schwarber en Bryce Harper bereikten de honken en Alec Bohm hielp met een productieve out die eerste over de thuisplaat.

Mogelijk dat deze run voor iets van geloof bij de Phillies zorgde, maar dit drukte Matt Olson razendsnel de kop in. Voor de derde keer deze avond werd een fan blij gemaakt met een souvenir, want ook Olson pikte zijn homerun mee. Zijn solo shot maakte er 6-1 van. De bezoekers kwamen nog terug tot 6-2, waardoor Weiss met een opvallende “closer” kwam voor dit duel. Chris Sale was de fenomenale starter in Game 1 en mocht nu de klus klaren in Game 3. Met 3 K’s, 1 hit en geen enkele run in die laatste 1.1 innings deed Sale meer dan wat van hem verwacht werd. Hij gooide de deur voor de Phillies op slot en stak met Atlanta de drempel over naar de NLDS tegen Los Angeles Dodgers.

UP NEXT:

Zaterdagavond 22.00 uur (Nederlandse tijd) begint in LA de serie tussen de Dodgers en Braves. Twee clubs die al een tijdje het landschap in de National League bepalen. Waar Atlanta een lastige week met een moeilijke tegenstander achter de rug heeft, daar komen de Dodgers voor het eerst sinds afgelopen zondag weer in actie. Wat betreft de Phillies kwam er donderdag een einde aan een bewogen seizoen. Een seizoen dat abominabel begon onder Rob Thomson, maar dat dankzij Don Mattingly nog eindigde met een wildcard.

Eindstand in de serie: Atlanta wint met 2-1

Cover photo: Todd Kirkland

NFL Previews: week 4

Chris Van Dijk
-
0
NFL Previews: week 4

Het is weer die tijd van het seizoen. De eerste wedstrijd in Europa komt eraan, wat betekent zondag 13 uur lang NFL op de tv. Maar meestal is het ook de tijd dat de eerste coaches ontslagen worden. Wie dat worden? Daar buigen vier van onze redacteuren zich over in een nieuwe editie van de NFL Previews.

1. Welke speler is tot nu toe jouw grootste verrassing (positief of negatief) van dit seizoen?

Timothy Donsen: “Amarius Mims. Tot nu toe de meest dominante offensive tackle in de NFL. Uit de draft een paar seizoenen terug wisten teams dat het een ruwe diamant was, maar zo snel al dit niveau aantikken is ontzettend knap.”

Arnold van der Werff: “Kalif Raymond. Wie had gedacht dat hij naast Odunze en Burden zo’n grote rol zou gaan spelen als receiver.”

Toon Aerts: “Twee quarterbacks: Kirk Cousins en Geno Smith. Beiden QBs die even goed op pensioen hadden kunnen zijn. Beiden die eigenlijk gewoon een tijdelijke noodoplossing zijn tot wanneer de nieuwe Messias eraan komt. En toch doen ze het beiden goed tot zeer goed. Cousins is zelfs ongeslagen! Geno gooide nog geen interceptie dit seizoen. En dat bij de Jets. In negatieve zin hebben twee andere quarterbacks mij evenzeer verrast. Maar sta me toe het nu niet over Drake Maye en Justin Herbert te hebben.”

Chris van Dijk: “Kirk Cousins is hier voor mij wel het meest voor de hand liggende antwoord. Ik had nooit verwacht dat hij nog een echte starter in de NFL zou kunnen zijn. En hier staan ze dan op 3-0. Als je over tegenvallende spelers hebt dan heb ik een heel lijstje. Je kunt ze allemaal vinden op https://www.nfl.com/teams/los-angeles-chargers/roster.

2. Welke wedstrijd moeten we komend weekend echt kijken?

Timothy Donsen: “Chiefs @ Raiders. Een ontzettend interessante AFC West matchup. Kunnen de Raiders bewijzen dat zij dit seizoen mee doen om de play-offs? Zijn anders de Chiefs weer terug in contentie? Veel om naar uit te kijken op zondag.”

Arnold van der Werff: “Bengals tegen de Jaguars, twee interessante teams met shifty offenses en ik ben benieuwd die battle gaat winnen!”

Toon Aerts: “Broncos at 49ers, omdat ik er zelf commentaar zal bij geven 😀. Daarnaast is Cowboys at Texans erg interessant. Als de Texans deze ook verliezen, gaan ze 0-4 en mogen we toch wel echt gaan concluderen dat hun seizoen er nu al op zit. Als de Cowboys verliezen,is Jerry Jones wederom de pispaal van Texas.”

Chris van Dijk: “Er zitten veel leuke potjes tussen, maar ik ga dan toch voor de TNF-matchup. De Steelers zagen er de laatste wedstrijd ineens leuk uit en de Browns winnen bijna altijd thuis op donderdag. Vaak omdat ze tegen andere slechte teams worden ingepland omdat niemand een blowout wil in primetime, maar toch. Een van deze ploegen gaat op 1 oktober al drie overwinningen hebben.

3. Wie gaat de NFC South winnen?

Timothy Donsen: “De Falcons, niet omdat ik een Falcons fan ben maar omdat zij het meest complete team hebben. De defense is tot nu toe uitstekend. Gepaard met Bijan, Drake London en hopelijk een stabiele Penix maken zij de meeste kans.”

Arnold van der Werff: “Ik denk dat de Bucs toch nog wel een fix vinden, wellicht nadat Bowles weg is, maar ze hebben toch wel het beste team op papier.”

Toon Aerts: “Na de hoopgevende prestatie van Michael Penix vorige donderdag, durf ik voorzichtig de Falcons naar voor schuiven. Als hij gewoon middelmatig kan zijn, moet dat al volstaan om de wapens op offense in stelling te brengen. Ik wil ook gewoon Bijan Robinson een keer in de play-offs zien!”

Chris van Dijk: “Ik zit helemaal op de Saints-bandwagen. Het is nog niet zo dat ik het stuur in handen heb, maar ik sta wel redelijk vooraan. Chris Olave is als hij geen hersenschudding of andere blessure heeft een heerlijke receiver. Tyler Shough blijft verbazen en ik denk dat Kellen Moore een goede coach is. Ook omdat ik de Eagles-offense heb gezien sinds hij weg is. Ik gun het de Saints.

4. Wie wordt de eerste coach die dit seizoen ontslagen wordt?

Timothy Donsen: “De logische optie is Todd Bowles, maar de loyaliteit van de Bucs zorgt er waarschijnlijk voor dat hij nog een seizoen krijgt. Dan zeg ik toch Dan Quinn bij de Commanders. Slecht seizoen vorig jaar en het er lijkt nog niet veel groei in te zitten.”

Arnold van der Werff: “Nick Sirianni als het echt zo slecht blijft lopen als afgelopen week. Ik zie de andere teams toch te veel nog vast willen houden, zeker de Commanders en Buccaneers die niet zo snel zullen verdergaan met een nieuwe HC.”

Toon Aerts: “Sinds de Glazer-familie de Buccaneers in handen kregen, hebben zij nog nooit een coach in het midden van een seizoen ontslagen. Zou het dit jaar voor het eerst kunnen gebeuren? Ik ga toch gokken dat Bowles alsnog het einde van het seizoen haalt. Dan kom ik bij Robert Saleh in Tennessee uit. Ja, hij is er nog maar pas, maar de Titans openen volgend seizoen een gloednieuw stadion. Dat zullen ze toch niet in volle mineur en duisternis willen doen. En dus denk ik dat ze, wanneer het seizoen alweer helemaal voorbij is in november, schoon schip zullen maken en de zoektocht naar een “big name coach” voor 2027 zo snel mogelijk zullen willen inzetten.”

Chris van Dijk: “Ik vrees voor Shane Steichen bij de Colts. Hopelijk heeft de zege op de Texans hem iets van lucht gegeven, maar na de slechte serie van vorig jaar moet het beter. En dat is het nog niet. Met wedstrijden tegen de Commanders, Steelers en Titans op het programma nu moet er wel gewonnen blijven worden, anders gaat het klaar zijn.

Lees hier de Power Rankings van deze week.

Kevin Sabitus/NFL

MLB Play-Offs 2026: Phillies leven nog, Bogaerts en Padres, White Sox en Yankees al door

Hans Mulder
-
0
MLB Play-Offs 2026: Phillies leven nog, Bogaerts en Padres, White Sox en Yankees al door

Er staat een dikke streep onder het reguliere seizoen. Hoogste tijd voor de play-offs in Major League Baseball. Nog twaalf franchises maken kans op de titel en acht daarvan binden de strijd aan in de Wild Card Series. Bij SportAmerika houden we je dagelijks op de hoogte van alle ontwikkelingen!

NATIONAL LEAGUE WILD CARD SERIES

(Best-of-3)

GAME 2: ATLANTA BRAVES – PHILADELPHIA PHILLIES

Philadelphia Phillies had de Cristopher Sanchez van de eerste seizoenshelft hard nodig om deze NLWCS naar een Game 3 te tillen. In die eerste maanden was de leftie uit de Dominicaanse Republiek meer dan uitstekend. Getuige ook zijn 2.62 ERA. De laatste maanden ging het allemaal minder voorspoedig. Totaal het tegenovergestelde was het geval bij zijn tegenstander Tyler Mahle. Sinds zijn komst naar Atlanta leek de dertiger wel een andere werper en wist zijn ERA zelfs onder de 2.00 te houden. Toch was het wel Mahle die als eerste moest capituleren in Game 2. Trea Turner begroette hem met een double in de allereerste slagbeurt. Diezelfde Turner werd vervolgens door Bryce Harper middels een RBI-single over de thuisplaat geslagen.

Sanchez op zijn beurt gaf Ronald Acuna Jr. vier wijd met zijn eerste pitches. De outfielder van de Braves stal vervolgens brutaal zowel het tweede als derde honk. Een RBI-single van Matt Olson was dan ook voldoende om de gelijkmaker te scoren. Na deze run grepen beide starters dan echt de macht. Het was wachten tot de zevende inning voor er weer gescoord werd. Niet dat de Braves hun kansen niet hadden, maar volle honken met één uit was aan hen niet besteed. In die zevende kregen ze hulp uit onverwachte hoek. In het outfield verkeek Harper zich op een klap van Drake Baldin. Vanaf het eerste honk kon Sean Murphy Atlanta weer aan de leiding brengen. Ha-Seong Kim tekende voor de derde run na een sac fly van Olsson. Eén van de beste bullpens in de majors kon aan de slag met een 3-1 voorsprong.

Dylan Lee is doorgaans een uiterst betrouwbare reliever, maar kreeg nu direct flinke klappen. Eerst was het Kyle Schwarber die er met een solo homerun 3-2 van maakte. Direct gevolgd door Bryce Harper, die zijn gram haalde. De in Atlanta structureel uitgejoelde Harper ramde de bal eveneens weg voor een solo homerun en een 3-3 stand. Nu lag het momentum volledig bij de Phillies. Heel vreemd was het dan ook niet dat zij, dankzij wederom een solo homerun, aan het langste eind trokken. Reliever Didier Fuentes had al twee nullen in de tiende, maar Alec Bohm verpestte diens optreden door de bal diep te nemen. In de gelijkmakende tiende bleven de Braves het antwoord schuldig: 3-4.

 UP NEXT:

In de nacht van donderdag op vrijdag (02.00 uur Nederlandse tijd) staat voor beide clubs het seizoen op ’t spel. Op het moment van schrijven is nog niet bekend wie Walt Weiss naar de heuvel stuurt voor de Braves. Of aan wie Don Mattingly de bal geeft namens de Phillies. Die laatste zullen ongetwijfeld met een beter gevoel aan deze beslissende wedstrijd beginnen. Atlanta gaf immers een late voorsprong weg en heeft waarschijnlijk closer Raisel Iglesias niet tot de beschikking. Hij heeft de laatste dagen al de nodige ballen gegooid…

Tussenstand in de serie: teams in evenwicht 1-1

GAME 2: SAN DIEGO PADRES – CHICAGO CUBS

Na het pak slaag in Game 1 wisten Kevin Gausman en de Cubs wat hen te doen stond. De slagploeg van San Diego aan banden leggen in de hoop dat Chicago Cubs de eigen knuppels dit keer wel aan de praat kregen. Net als collega Nick Pivetta voor de Padres begon Gausman sterk aan dit duel. Waar de Padres-starter weinig problemen kende in zijn eerste inning, daar bewoog Gausman zich ook probleemloos door de gelijkmakende eerste. Pivetta kwam terug in de tweede inning om daar de Cubs opnieuw relatief rap te elimineren. Dat kon niet worden gezegd van Gausman. Ty France kwam direct door met een tweehonkslag waarna Jackson Merrill genoeg had aan een infield single.

Gausman zocht nog altijd naar de eerste out, maar Xander Bogaerts weigerde hem die te geven. De Oranje-international brak de ban met een RBI-single. France scoorde vanaf drie en Merrill schoof op naar dat derde honk. Dat laatste was niet onbelangrijk, want een sac fly van Ethan Salas was nu voldoende om de tweede run te laten scoren. In de vierde inning scoorden de Cubs dan eindelijk hun eerste run van deze serie. Een RBI-single van Nico Hoerner was voldoende om Seya Suzuki te laten scoren vanaf het tweede honk. Dit was ook direct het laatste wapenfeit van Nick Pivetta. Padres-manager Craig Stammen greep in en zette vanuit de bullpen Brafgley Rodriguez aan het werk.

Gausman mocht nog wel aan de vierde inning beginnen, maar na een double van Bogaerts was ook hij klaar. Niet dat de Cubs er veel mee opschoten. Reliever Daniel Palencia zag Gavin Sheets de bal in de tribunes slaan voor een 2-run homerun, die ook Bogaerts liet scoren. Vanaf daar wisten de Cubs deze tegenstander wel aan banden te leggen. Helaas voor Chicago lukte dit de Padres ook alleraardigst. Zelfs superster Pete Crow-Armstrong lukte het maar niet om zijn knuppel goed tegen de bal te krijgen. PCA was 0-for-7 in dit tweeluik en kan zich, net als de rest van de Cubs, richten op een volgend seizoen. Padres wonnen, met 4-1.

UP NEXT

Voor Xander Bogaerts en de Padres wacht nu een trip naar het oosten, waar Milwaukee Brewers hen met open armen ontvangen. Hoewel… De Brewers mogen dan een geweldig regulier seizoen achter de rug hebben, in de onderlinge wedstrijden moest Milwaukee toch vier van de zes keer hun meerdere erkennen in de Padres. Deze best-of-5 in de National League Division Series begint in “onze” nacht van zaterdag op zondag.

Eindstand in de serie: San Diego wint en gaat door naar NLDS tegen Milwaukee

AMERICAN LEAGUE WILD CARD SERIES

(Best-of-3)

GAME 2: NEW YORK YANKEES – BOSTON RED SOX

Hoe herstelden de Boston Red Sox zich van het pak slaag in Game 1? En hoe vlogen ze dit keer Ben Rice aan, die goed was voor 6 RBIs in die wedstrijd? Het waren vragen die manager Chad Tracy min of meer op het bordje plaatste van veteraan Sonny Gray. Het was aan de 36-jarige startend werper om The Bronx stil te krijgen. En vooral te houden. Bij de Yankees was het Max Fried die een poging waagde om Boston voor de tweede wedstrijd op rij van het scorebord te houden. De voormalig Brave begon prima aan de wedstrijd en gaf Boston weinig reden tot juichen. Helaas voor de Yankees-getrouwen deed ook Gray zijn werk voortreffelijk. Althans, dat deed hij in de eerste drie innings.

In de vierde inning was het Luis Garcia Jr. die de Yankees met een solo homerun op het scorebord zette. Een klap waar Gray zich overigens goed van herstelde. In de vijfde kwam hij opnieuw in de problemen. Met het eerste en derde honk bezet, besloot Tracy reliever Erik Miller in te brengen. Diens derde pitch werd door Cody Bellinger gepromoveerd tot RBI-single. Austin Wells kon daardoor de Yankees op 2-0 zetten. Die voorsprong werd door een solo homerun van Willson Contreras gehalveerd. Echter hadden de Red Sox maar weinig plezier van dat juichmomentje in de zesde inning. In de gelijkmakende zesde verdween voor hen een goed resultaat namelijk volledig uit zicht.

Dat was deels door eigen falen. Slordigheden van Garrett Crochet en Adley Rutschman leidden de 3-1 al in. Vervolgens zag reliever Garrett Whitlock de Yankees naar 5-1 lopen, maar toen moest de grootste dreun nog komen. Met twee honken bezet, maar ook twee nullen op het bord, sloeg Cody Bellinger met een 3-run homerun dit seizoen van Boston Red Sox definitief de geschiedenisboeken in. New York had nu een 8-1 voorsprong en die kwam in die laatste innings natuurlijk niet meer in gevaar. Uiteindelijk stond er na negen innings een wederom hele duidelijke eindstand op het bord: 9-2.

UP NEXT

Een fenomenale tweede seizoenshelft van Boston Red Sox eindigt uiteindelijk in tranen. Onder Chad Tracy maakten Ceddanne Rafaela en consorten een ongekende opmars, maar eenmaal in de play-offs valt het doek al na twee kansloze nederlagen. Rafaela kon weinig potten breken en zal vanuit zijn luie stoel moeten aanschouwen hoe de Yankees het in de ALDS opnemen tegen divisiewinnaar Tampa Bay Rays. De Rays hebben hier het thuisvoordeel in de best-of-5 die in de nacht van zaterdag op zondag (00.30 uur Nederlandse tijd) van start zal gaan.

Eindstand in de serie: New York wint met 2-0 en gaat door naar ALDS tegen Tampa Bay

GAME 2: HOUSTON ASTROS – CHICAGO WHITE SOX

Houston Astros had tot het laatste moment gestreden voor hun divisie én postseason-ticket. Eenmaal in dat postseason kregen ze in Game 1 klop van Chicago White Sox. De 28-jarige Hunter Brown kreeg van Astros-manager Joe Espada de verantwoordelijkheid om Houston in deze serie te houden. Sean Burke daarentegen was er alles aan gelegen om zijn White Sox voor het eerst sinds 2021 weer naar de ALDS te loodsen. Het liefst al na twee wedstrijden. Burke moest echter nogal geduld hebben voor hij woensdag richting de heuvel mocht. Dit had alles te maken met een wel heel succesvolle eerste inning van zijn White Sox. En een dramatische voor de Astros.

Het begon allemaal met een tweehonkslag voor Sam Antonacci. Een RBI-single van Kyle Teel liet Antonacci al snel de score openen namens Chicago, dat daarna hulp van Houston kreeg. Defensieve fouten lieten onder meer Teel scoren, maar daar kwamen ook nog wat RBI-singles van Andrew Benintendi en Tristan Peters om de hoek kijken. Veel, zo niet alles, wat mis kon gaan voor Houston, ging ook mis in die eerste inning. Nog voor White sox-starter Burke ook maar één bal had gegooid, was zijn hele slagploeg al aan de beurt geweest. Met een veilige 4-0 voorsprong kon Burke vervolgens aan het werk. Misschien nog niet helemaal scherp werd hij razendsnel wakker geschud door de solo homerun van Jeremy Pena. Het Daikin Park wat in de eerste inning Brown nog uitfloot toen deze vervangen werd, had er opeens weer vertrouwen in. Vertrouwen dat nog eens toenam na de solo homerun van Cam Smith in de tweede inning.

Op het moment dat Jose Altuve er, opnieuw met een solo homerun, 4-3 van maakte in de vierde inning gingen ze er in Houston goed voor zitten. Er was nog meer dan genoeg tijd om die achterstand volledig weg te poetsen en misschien zaten de gedachten van deze White Sox al wel in de volgende ronde. Die gedachten móchten ook naar die volgende ronde. In de zesde inning maakte een 3-run homerun van Chase Meidroth namelijk aan alle onzekerheid een einde. Met 7-3 wonnen de White Sox ook Game 2 en gaan zij richting de ALDS tegen Cleveland.

UP NEXT

Voor Houston eindigt een toch al niet fameus seizoen al na twee wedstrijden in het postseason. De ploeg die in 2022 nog de beste van allemaal was, eindigde het reguliere seizoen met een vrij teleurstellend .500-record. Een record dat alsnog genoeg was voor de divisietitel. Zo’n divisietitel moest Chicago aan Cleveland Guardians laten, maar de White Sox krijgen vanaf zaterdagavond (19.00 uur Nederlandse tijd) de kans op revanche. Zij nemen het in de best-of-5 van de ALDS namelijk op tegen diezelfde Guardians, dat wel het thuisvoordeel heeft.

Eindstand in de serie: Chicago wint met 2-0 en gaat door naar ALDS tegen Cleveland

Cover photo: Denis Poroy

123...802Pagina 2 van 802

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU