Na weken van geruchten was er eindelijk nieuws over Julio Jones. De wide receiver verhuist een kleine vierhonderd kilometer naar het noordwesten, want hij gaat spelen voor de Tennessee Titans. Verder haalde Aaron Rodgers weer het nieuws. Dit keer omdat hij niet is verschenen voor het verplichte minikamp van de Green Bay Packers. Dat en meer in deze NFL Weekly.
JULIO JONES NAAR DE TENNESSEE TITANS
Het is eindelijk zo ver. De Atlanta Falcons hebben na maanden van geruchten een nieuw onderkomen gevonden voor hun sterspeler Julio Jones. De receiver wordt naar Nashville gestuurd om komend jaar voor de Titans uit te komen. In ruil voor Jones ontvangen de Falcons een tweede rondepick in 2022 en een vierde rondepick in 2023. De Falcons krijgen ook nog een zesde rondepick van de Titans in 2023 terug voor hun speler.
De 32-jarige Jones kwam tien jaar uit voor de Falcons, waarin hij vijf keer gekozen werd tot All-Pro. Door hamstringblessures kwam Jones het afgelopen seizoen maar negen keer voor de Falcons uit, waarin hij goed was voor 51 vangballen voor 771 yards.
Met Jones krijgt Ryan Tannehill in Tennessee toch weer een extra wapen. De ploeg besloot in free agency om de contracten van Corey Davis en Jonnu Smith niet te verlengen. Met Jones, Derrick Henry en A.J. Brown hebben de Titans in ieder geval weer de wapens om mee te doen in de AFC.
AARON RODGERS NIET NAAR MINIKAMP
Er is nog geen oplossing in zicht voor het conflict tussen de Green Bay Packers en Aaron Rodgers. Volgens de geruchten zou de MVP van het afgelopen seizoen bereid zijn om een jaar niet te spelen omdat hij ontevreden is met de manier waarop de clubleiding in Green Bay met hem omgaat.
De onvrede bleek afgelopen week in ieder geval tijdens het minikamp. Dit onderdeel van de voorbereiding op het nieuwe seizoen is verplicht, maar Rodgers besloot om deze teamactiviteiten aan zich voorbij te laten gaan. Omdat hij niet bij de driedaagse activiteiten verscheen kan Rodgers een boete van ongeveer 93.000 dollar verwachten. Aangezien hij door niet mee te doen aan andere activiteiten al eerder een contractbonus van een half miljoen liet schieten zal Rodgers ook van deze boete geen seconde wakker liggen.
De afwezigheid van Rodgers was vooral een belangrijk signaal omdat het de eerste verplichte bijeenkomst was die de quaterback liet schieten. Het volgende moment dat van belang is, is het trainingskamp. Dit kamp begint op 27 juli en als Rodgers hier niet komt opdagen dan worden de boetes snel hoger voor de Packer.
VOORMALIG GIANTS-COACH JIM FASSEL OVERLEDEN
Voormalig Giants-hoofdcoach Jim Fassel is maandag op 71-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartaanval overleden. Fassel leidde de Giants onder meer naar de Super Bowl, waar hij met zijn ploeg van de Baltimore Ravens verloor.
RIP to a man who played a big part in my life, Jim Fassel. Coach, you will be missed. You were not only a great coach but, more importantly, a great man and friend. To Coach Fassel’s family, my condolences and love go out to all of you. 🙏🏾❤️ pic.twitter.com/jHEzWNvtD0
Fassel speelde zelf ook korte tijd in de NFL, en wel voor de Bears, Chargers en de Houston Oilers. Maar al snel begon hij zich toe te leggen op het coachen. In 1991 belandde hij als een assistent op de bank bij de Giants, waar hij onderdeel was van de ploeg die niet veel later de Super Bowl won. Fassel werd in 1997 de hoofdcoach van de ploeg, nadat hij een paar jaar als assistent bij verschillende ploegen in de league had gewerkt.
In zijn eerste jaar werd hij de NFL coach van het jaar, maar Fassel staat vooral bekend om zijn uitspraak in 2000. Na een matige periode kwam hij onder druk te staan, waarna hij in de media garandeerde dat zijn ploeg de play-offs nog zou halen. Niet alleen lukte dat, de Giants wonnen ook de NFC, waar de Ravens uiteindelijk te sterk zouden zijn. In 2003 vertrok hij bij New York, wat zijn enige periode als hoofdcoach in de NFL zou blijken te zijn.
OVERIG NIEUWS:
Het blessurespook gaat maar niet weg in San Francisco. Tijdens het minikamp raakten OL Justin Skule en DB Tarvarius Moore zwaar geblesseerd. Skule raakte geblesseerd aan zijn knie, Moore scheurde zijn achillespees. Waarschijnlijk zullen beide Niners dit seizoen niet in actie kunnen komen;
De NFL kijkt welke Duitse stad het meest geschikt is voor NFL-wedstrijden. Vorige week werd bekend dat de league graag in Duitsland enkele wedstrijden wil spelen. Geïnteresseerde steden kunnen hun voorstel naar de NFL opsturen om te kijken welke stad het beste bij de NFL past;
Saquon Barkley weet nog niet wanneer hij weer fit is. De runningback van de Giants miste door een knieblessure de laatste veertien wedstrijden van het seizoen. Of hij er in 2021 vanaf de start bij is, wilde hij niet zeggen. “Ik bekijk het per dag”, zei hij tijdens de start van het minikamp;
De rentree van Kyle Long liep een flinke tegenslag op. De nieuwe aanwinst van de Kansas City Chiefs raakte in minikamp geblesseerd aan zijn onderbeen. Waarschijnlijk moet de offensive lineman het trainingskamp missen, maar hij zou op tijd fit kunnen zijn voor de start van het seizoen;
Kyler Murray heeft het honkbal nog niet helemaal uit zijn hoofd gezet. De quarterback van de Cardinals koos twee jaar geleden voor de NFL, “maar als ik de kans krijg in de MLB te spelen, dan zou ik er zeker voor gaan”, zo liet een zelfverzekerde Murray weten;
Cornerback Sam Beal van de Giants heeft verklaard twee overtredingen met een vuurwapen te hebben gemaakt. Beal werd in 2020 aangehouden omdat hij een illegaal wapen had en dat hij dat wapen niet goed zou hebben gedragen. In eerste instantie zei Beal onschuldig te zijn, maar tijdens de rechtszaak afgelopen week gaf hij zijn schuld alsnog toe. Beal kwam in 2020 niet in actie omdat hij een opt-out was door het coronavirus;
Richard Sherman wil komend seizoen uitkomen in de NFL en wacht op de juiste kans bij een titelkandidaat. Dat heeft de cornerback dit weekend in een interview laten weten. Sherman kwam afgelopen seizoen door kuitblessures tot maar vijf optredens bij de 49ers.
De tweede ronde is dan nu echt ik elke conference begonnen.Na elke game vatten we de belangrijkste wedstrijden samen. In dit artikel: game 2 en 3 van de semifinals in de NBA playoffs.
WESTERN CONFERENCE
GAME 2 | #4 LOS ANGELES CLIPPERS – #1 UTAH JAZZ: 111-117
De Los Angeles Clippers zijn net als in de vorige playoff-series tegen de Dallas Mavericks niet sterk begonnen. Na Game 1 werd ook Game 2 tegen de Utah Jazz verloren, waardoor ze met een 2-0 achterstand terugkeren naar Los Angeles.
In het eerste kwart gingen beide ploegen gelijk op. Hoewel de Clippers nooit op voorsprong kwamen en de Jazz halverwege het eerste kwart een voorsprong van acht punten hadden, stond er dankzij een rake driepunter van Luke Kennard een 29-30 stand aan het einde van het kwart. In de twaalf minuten daarna was het Donovan Mitchell die de Jazz op sleeptouw nam. Met onder andere 27 punten in slechts de eerste helft was hij grotendeels verantwoordelijk voor de voorsprong van 13 punten aan het einde van de eerste helft.
In de tweede helft ging Utah gewoon door. Ze liepen zelfs nog uit naar een voorsprong van 21 punten, maar niet veel later werden de Clippers eindelijk wakker. Onder aanvoering van Reggie Jackson, die 16 punten scoorde in het derde kwart, kwamen ze zelfs even aan de leiding. Het was echter weer Donovan Mitchell die de Jazz op de schouders nam en ze op een 2-0 voorsprong bracht.
Spida eindigde uiteindelijk met 37 punten. Rudy Gobert had vooral verdedigend veel input, met 13 punten, 20 rebounds, 2 steals en 3 blocks. Voor de Clippers eindigde Jackson met 29 punten, Paul George met 27 en Kawhi Leonard met ‘slechts’ 21 punten.
Na een aanvallende masterclass in Game 2, was het in Game 3 eerder een disaster class voor de Brooklyn Nets. In een cruciale wedstrijd voor de Milwaukee Bucks lukte het hun min of meer om de aanval van de Brooklyn Nets te stoppen en er met de zege vandoor te gaan.
Milwaukee kwam zoals verwacht vlijmscherp uit de startblokken. In het eerste kwart liepen ze al uit naar een voorsprong van maar liefst 21 punten, dankzij Khris Middleton en Giannis Antetokounmpo, die samen de volledige productie van de Bucks in het eerste kwart op zich namen. In het tweede kwart waren de rollen volledig omgedraaid, want de voorsprong van 21 verdween als sneeuw voor de zon. Met 12 punten en 6 rebounds was het de als center-spelende Bruce Brown die de achtervolging van de Nets inzette.
In de tweede helft was het Kevin Durant die de Nets eigenhandig in de wedstrijd hield. Alles werd geprobeerd om Durant uit zijn spel te krijgen, maar het mocht niet baten. Hij was in de tweede helft goed voor 23 van de in totaal 41 punten van de Nets. Echter bleven bij Milwaukee Giannis en Middleton ouderwets doorgaan. Samen waren zij in de tweede helft goed voor 32 van de 41 gescoorde punten van Milwaukee. Het was echter Jrue Holiday die met elf seconden te gaan een lay-up scoorde om Milwaukee op een 84-83 voorsprong te brengen. De Nets kregen via Bruce Brown nog een goede kans op de overwinning, maar hij mistte.
Het was de wedstrijd van de drie sterspelers. Durant verloor, maar was individueel wel goed voor 30 punten, 10 rebounds, 5 assists en 4 steals. Middleton noteerde 35 punten en 15 rebounds, terwijl Antetokounmpo zijn steentje bijdroeg met 33 punten en 14 rebounds.
OVERIGE UITSLAG
Game 3: #2 Philadelphia 76ers 127 – 111 #5 Atlanta Hawks (Joel Embiid 27 PTS, 9 REB, 8 AST) – Philadelphia leidt 3-1
Honkbal heet een teamsport te zijn, maar als je Jonathan Schoop deze week bezig zag tegen de Chicago White Sox ga je daar toch serieus aan twijfelen. Net als vorige week had de infielder het op zijn heupen. Voor de Braves rijgt Ozzie Albies de RBIs aaneen en Xander Bogaerts is zijn dip weer te boven. Helaas zien we Didi Gregorius nog altijd niet op het veld. Over deze en de andere internationals kun je weer alles lezen in deze Dutch Watch.
Ozzie Albies kwam met een goed gevoel uit de serie met de Nationals en we verklappen alvast dat hij dit moeiteloos doortrok tegen de Dodgers. De Atlanta Braves konden vorig weekend iets van revanche nemen voor de nederlaag in de NLCS vorig seizoen. Na het drieluik tegen LA wachtte de Braves een road trip die begon in Philadelphia.
Het duurde dit seizoen een AB of 20 voor Ozzie Albies zijn eerste hit mocht noteren, maar de infielder heeft dit inmiddels aardig rechtgetrokken. Voor hij begon aan de serie tegen LA had Albies in zes van de laatste zeven wedstrijden minimaal één run binnengeslagen en die goede reeks gaf hij vorige week vrijdag een vervolg. In de achtste inning van de eerste wedstrijd leverde een double 2 runs op. Helaas was de wedstrijd op dat moment al gespeeld. De 2-for-4 met een run, 2 RBIs en een walk van Albies konden een 9-5 nederlaag niet voorkomen.
In de derde inning van de tweede ontmoeting kwam Albies door met zijn 18e tweehonkslag van dit seizoen. Ronald Acuna Jr. en Freddie Freeman konden scoren en dus was de klap opnieuw goed voor 2 RBIs. Albies legde hiermee de basis voor een uiteindelijke 6-4 overwinning. De series finale werd eveneens een prooi voor de Braves en opnieuw mocht onze landgenoot een double bijschrijven. Ook deze bracht een run over de thuisplaat, waardoor Albies nu zes wedstrijden op rij minimaal één RBI noteerde. Zijn 4-for-13 (5 RBIs) in de serie bracht hem op een slaggemiddelde van .256.
STREAK TEN EINDE
Al in de eerste wedstrijd in Philadelphia liep die mooie reeks met RBIs spaak. Met een hit en twee walks hield hij de pitchers van de Phillies aardig bezig, maar runs of RBIs vielen er voor Albies niet te noteren in deze 9-5 overwinning voor Atlanta. Dat was ook woensdag niet het geval. De tweedehonkman was weliswaar 3-for-4 met zijn vierde triple van ’t seizoen, maar productief was het allemaal niet. En op ’t laatste moment ging het nog mis voor zijn Braves ook: 1-2.
Eenzelfde scenario ontwikkelde zich in de derde en laatste wedstrijd van deze serie. Starters Zack Wheeler en Ian Anderson waren uitstekend, maar met name in de bullpen van de Braves ging het mis. In de tiende inning werd eerst een 3-1 voorsprong gegrepen om deze vervolgens weer uit handen te geven en met 4-3 te verliezen. Ozzie Albies bereikte in de negende inning de honken door vier wijd, maar was 0-for-3 aan slag. Aan zijn slaggemiddelde veranderde niet veel deze week. Hij startte op .256 en staat nu op .258.
Vorige week konden we helaas niet veel positiefs over Xander Bogaerts schrijven, maar gelukkig haalt de kortestop nu even zijn gram. Afgelopen weekend was Bogey weer ouderwets op dreef en dat dit ook nog eens in de Bronx gebeurde, was helemaal mooi meegenomen. De Red Sox sloten daar hun road trip af om vervolgens terug naar huis te gaan en de Marlins te ontvangen.
Zes wedstrijden moest Bogaerts het zonder één schamele hit doen, maar vlak voor hij afscheid nam van Houston kwam de kortestop door met 2 hits. Dit was precies wat hij nodig had. Op bezoek bij de Yankees bevestigde Bogaerts dat zijn slump voorbij was. Al in zijn eerste at-bat was daar een single, die dankzij een homerun van Rafael Devers leidde tot een run. In de zesde inning kwam Bogaerts opnieuw over de thuisplaat. Hier ging een single en vervolgens een RBI-double van Marwin Gonzalez aan vooraf. De aartsrivaal werd door de Red Sox met 5-2 verslagen. Veel beter kon een weekend niet beginnen.
Het weekend werd voor Bogaerts en de BoSox nog veel beter. Het tweede duel bracht onze landgenoot een double, een run en een 7-3 zege. Niets is voor Boston lekkerder dan de Yankees sweepen en die mogelijkheid deed zich zondag voor. Met een sac fly had Bogaerts zijn ploeg in de achtste inning op een 4-3 voorsprong gezet, maar de Yankees kwamen terug in de negende. Toch lachte Xander Bogaerts het laatst. Zijn single liet Christian Vazquez en Bobby Dalbec scoren en dit bleken precies de runs die Boston nodig had. De ploeg won met 6-5 en Bogaerts was opeens weer bezig aan een 4-game hitting streak.
KEEP ON STREAKIN’
Dit trok hij keurig door in de inhaalwedstrijd tegen de Marlins. Bogaerts sloeg daarin 2-for-4 en liet één van de vijf runs over de thuisplaat voor de BoSox. Miami stelde daar drie runs tegenover. Onlangs verloor Boston vier keer op rij in Houston van de Astros en nu kregen ze kans op revanche. In Texas was het met 2-for-15 niet je van het met onze landgenoot, maar dat ging nu al beter in de eerste wedstrijd. De kortestop was 1-for-3 met een walk, maar voor zijn team was het resultaat hetzelfde als in Houston: een 1-7 nederlaag.
Afgelopen woensdag kregen de Red Sox opnieuw klop. Na een sac fly in de eerste inning sloeg Bogaerts in de vierde zijn elfde homerun van deze jaargang. Zijn 2 RBIs hielpen Boston niet veel, want Houston bleek met 8-3 te sterk. Net als tijdens de road trip hadden de Red Sox ook nu het beste tot het laatst bewaard. Donderdag werden de Astros met 12-8 verslagen. Bogaerts was 2-for-4 in dit duel met onder meer een double in de derde inning. Dit was zijn zeventiende van het seizoen. De kortestop scoorde daarnaast 2 runs en kwam in de zesde inning middels vier wijd op de honken. Xander Bogaerts timmert inmiddels aan een 8-game hitting streak en zag zijn batting average deze week stijgen naar .324.
Het blijft nog altijd stil rond Didi Gregorius. Op 24 mei mocht hij van de IL, maar we zijn inmiddels bijna drie weken verder en de Amsterdammer is nog altijd niet terug in de line-up. De line-up van de Phillies welteverstaan. Een treetje lager, bij Lehigh Valley in de Triple-A, staat Gregorius inmiddels weer op het veld. Als hij niet met tegenslagen te maken krijgt, hoopt de hoofdmacht volgende week weer over de kortestop te kunnen beschikken.
Zonder hun Oranje-international wonnen de Phillies de serie tegen de Braves en staan ze nu tweede achter de Mets in de NL East.
De LA Dodgers en Kenley Jansen trokken oostwaarts deze week. Eerst was er die serie tegen ’t team dat ze nog wel kenden van hun zegetocht richting de titel vorig jaar. Het begon mooi in Atlanta, maar de titelhouders zullen niet met een al te goed gevoel in het vliegtuig naar Pittsburgh zijn gestapt. Daar stond voor de Dodgers een serie met de Pirates op de planning.
Het begon zogezegd aardig voor de Dodgers in Georgia. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ze in Game 1 in het zadel geholpen werden door wat defensief gepruts bij de Braves, maar 8 runs in één inning scoren doe je niet zomaar. Kenley Jansen zag zijn ploeggenoten het verschil maken in de vijfde inning en daar de basis leggen voor een riante uitgangspositie. Er viel weliswaar geen save te verdienen, maar Jansen mocht de negende inning voor zijn rekening nemen.
Met twee walks was het begin niet om over naar huis te schrijven, maar de closer herpakte zich snel. Met Ronald Acuna, Freddie Freeman en Ozzie Albies trof hij niet de gemakkelijkste tegenstanders, maar stuk voor stuk werden ze door Jansen opzij gezet. LA zegevierde met 9-5, maar dit was ook de enige winstpartij voor hen in dat weekend.
SNEL VERDIENDE SAVE
In Pittsburgh kregen de Dodgers de kans die nederlagen weg te spoelen en daarvoor hadden ze direct Kenley Jansen nodig. Er was aanvankelijk niet veel aan de hand voor LA, dat met een 5-1 voorsprong aan de negende inning begon. Na twee homeruns van de thuisploeg werd het Dave Roberts toch iets te gortig en moest Jansen bij twee uit voor de derde zorgen. Drie pitches en een strikeout later had de closer zijn dertiende save te pakken. En de Dodgers hun 5-3 overwinning.
Veel kracht kostte die 0.1 inning niet, dus werd Jansen woensdag alweer aan het werk gezet. Dit keer al in de achtste inning, met twee nullen op het bord. Het kostte onze landgenoot nu wat meer energie. Hij gaf onder meer vier wijd weg, maar dat was het enige smetje op deze outing. Vijf batters zag Jansen tegenover zich en vier werden onverrichter zake teruggestuurd. Na 24 pitches was de 2-1 overwinning veiliggesteld en mocht Jansen zijn tweede save in twee dagen en zijn veertiende in totaal bijschrijven. Zijn ERA ging deze dagen in Steel City van 1.88 naar 1.75.
Na een lange road trip keerden de San Diego Padres vorig weekend weer thuis. Helemaal home, sweet home, was het nog niet voor de Friars. De serie tegen de New York Mets leverde wisselend succes op voor Jurickson Profar en de zijnen. Misschien dat ze al met een schuin oog keken naar de serie die volgde. De Chicago Cubs trakteerden de ambitieuze Padres onlangs nog op een sweep en deze week was er de kans op revanche.
Op 25 mei gaf het batting average van Jurickson Profar .255 aan. De veelzijdige international pakte daarna nog wel zijn hitjes mee, maar zijn slaggemiddelde vertoonde een dalende lijn. Vorig weekend tegen de New York Mets veranderde dit. In die serie pakte Profar helaas ook geen hits meer mee. Twee keer bereikte hij in dit drieluik de honken. De eerste keer middels een HBP die leidde tot een belangrijke run in de zevende inning. San Diego won deze wedstrijd mede dankzij deze run met 2-0.
Die nipte zege was een voorbode van de rest van dit weekend. De runs waren duur en de Friars zouden er in de volgende twee duels nog slechts 2 scoren. Elk daarvan in de derde wedstrijd. De tweede ging met 4-0 verloren en Profar was 0-for-4 met 2 K’s. In de rubber game dwong Jurickson Profar vier wijd af in de derde inning, maar was hij opnieuw 0-for-4. Met een 6-2 nederlaag namen de Padres afscheid van de Big Apple en de 0-for-10 zette het slaggemiddelde van onze landgenoot op .228. Het stond voor het laatst zo laag op 2 april, toen Profar zonder hits bleef in de eerste twee wedstrijden van het seizoen.
DALENDE LIJN ZET DOOR
Helaas ging het voor Profar niet beter in de serie tegen de Cubs. Hij was 0-for-2 met nog wel twee walks en 2 runs in de eerste (met 9-4 gewonnen) wedstrijd, maar daarna werd zijn bijdrage steeds beperkter. Na 2 AB’s en zes innings in de tweede had Jayce Tingler al genoeg gezien van onze landgenoot en in de derde was zelfs geen plek voor Profar in de starting line-up. Hij kwam in de achtste inning één keer aan slag en dit resulteerde in een K. Daarvan heeft Profar er inmiddels 37. Daar staan 41 hits tegenover. Het was niet alleen Profar die ondermaats presteerde tegen de Cubs. Aanvallend loopt het sowieso niet zo best bij de Friars. De overige twee duels gingen met respectievelijk 1-7 en 1-3 verloren.
De Detroit Tigers kregen het aardig voor de kiezen vorige week. In ’t weekend werkten ze een serie van vier af tegen de koploper in de AL Central. Ze konden daarin een Jonathan Schoop in topvorm goed gebruiken en de international liet zien dat zijn homeruns van een week eerder niet zomaar uit de lucht kwamen vallen. Schoop liet zijn spierballen weer zien, maar of dit voldoende was… Na ’t treffen met de White Sox kwamen de Tigers in rustiger vaarwater terecht. Hun volgende opponent kwam uit Seattle en staat niet bekend als één van de topteams.
Na een 3-for-5 met 2 homeruns en 3 RBIs kan het eigenlijk alleen maar minder gaan. Zo sloot Jonathan Schoop de serie tegen Milwaukee af en inderdaad hield het in de eerste wedstrijd tegen de White Sox niet over. In de tweede ontmoeting bewees Schoop echter dat het wel degelijk beter kan. Bijna in zijn eentje nam hij het op tegen de koploper in de AL Central. Schoop opende met slechts een single, maar daarna bouwde hij ’t op. Bij een 1-0 achterstand zette Schoop met een RBI-double de Tigers naast de White Sox. Zijn volgende twee slagbeurten verdwenen de tribunes in.
Schoop stond ze in Milwaukee al lekker te raken en die vorm nam hij mee naar deze serie. In de zesde inning moest hij het nog doen met een solo homerun, maar met twee man aan boord leverde zijn volgde long ball 3 runs op. Na die klap hadden de Tigers 6 runs op het bord staan en 5 daarvan waren door Jonathan Schoop binnengeslagen. Hij sloot de avond af met 4 hits, maar ook een 8-9 nederlaag. Het derde duel werd wel door Detroit (4-3) gewonnen, maar daarin bleef Schoop zonder hit. Met zijn zevende tweehonkslag van het seizoen sloot hij deze serie met 1-for-4 af, maar wederom trokken de White Sox aan het langste eind: 3-0.
GEEN GAS TERUG
In de serie tegen de Seattle Mariners pakte Jonathan Schoop zijn verzameling RBIs weer op. Afgelopen dinsdag sloeg de tweedehonkman, want daar acteerde hij weer, teamgenoot Derek Hill binnen voor de vijfde runs namens Detroit. De Tigers zouden deze openingswedstrijd van de serie met 5-3 winnen. Een sac fly van Schoop zette zijn ploeg woensdag op voorsprong in de vijfde inning. Net als een dag eerder was hij ook nu 1-for-4, maar de winst ging dit keer naar Seattle. Het had wat voeten in aarde, maar na elf innings was het beslist: 9-6.
Het was alweer bijna een week geleden sinds de laatste homeruns van Jonathan Schoop. De infielder vond het weer de hoogste tijd, dus klapperde hij donderdag al in de eerste inning een bal het stadion uit. Daarmee haalde Schoop de dubbele cijfers wat homeruns betreft. Het was zijn tiende dit seizoen en zijn zevende sinds 27 mei. Hij kwam een triple tekort voor een cycle, want in de zesde en achtste inning volgden respectievelijk een single en een double. Schoop was 3-for-4 met ook nog een walk. Hij hielp de Tigers aan een 8-3 overwinning en zag zijn slaggemiddelde naar .266 springen.
De Minnesota Twins slagen er maar niet in om de trap te vinden die hen uit de donkere kelder van de AL Central leidt. Afgelopen weekend kregen ze daar weer eens kans voor in de serie tegen de Royals, maar ook dit liep weer spaak. Helaas kon Andrelton Simmons weinig voor zijn ploeg betekenen. De enkel van de kortestop speelde weer op en zijn bijdrage bleef beperkt tot twee van de vier wedstrijden.
Drie wedstrijden had Andrelton Simmons gemist vanwege zijn opspelende enkel. Geen van die drie duels wisten de Minnesota Twins in winst om te zetten. Zonder hun vaste kortestop openden de Twins vorig weekend de serie tegen Kansas City met een 6-5 en een genante 14-5 nederlaag. Simba maakte zijn rentree in de derde ontmoeting en kwam in de tweede inning door met een single. Die hit kwam al met twee nullen op ’t bord en leverde verder ook niets op.
Minnesota won wel weer eens na vier nederlagen op rij. Het zoet van de overwinning smaakte zo goed dat ze ook de laatste wedstrijd van deze serie wonnen. Met 2-for-3 en een walk was Simmons belangrijk voor zijn ploeg. Zeker ook omdat hij, na een RBI-double van Miguel Sano, de eerste run over home plate liep. In een krappe 2-1 overwinning was deze erg belangrijk.
EINDELIJK WEER!
De Twins begonnen vervolgens aan een home stand tegen de Yankees. Het goede gevoel dat ze na de twee laatste wedstrijden in Kansas City hadden gekregen, verdween hier als sneeuw voor de zon. Simmons wist nu geen runs of RBIs op de borden te brengen, maar breidde zijn hitting streak wel wat uit. Die stond op vier wedstrijden toen deze serie tegen de Bronx Bombers begon en na hits in de eerste en tweede ontmoeting rekte hij de streak naar zes wedstrijden. Noch Simmons, nog zijn ploeg had er veel aan, want beide duels gingen verloren.
Toch sloot Simba met een goed gevoel af. Voor het eerst sinds 25 mei mocht hij weer een RBI aan zijn totaal toevoegen. Na een RBI-double van de kortestop, zijn eerste tweehonkslag sinds 29 mei, kon Miguel Sano een run scoren. Deze gaf de Twins blijkbaar vertrouwen, want ondanks een ruime achterstand wonnen Simmons en de zijnen met 7-5. De international zag zijn slaggemiddelde deze week stijgen van .250 naar .258. Hij is inmiddels bezig aan een 7-game hitting streak, maar staat met de Twins nog wel onderaan in de divisie.
Drie van de vier halvefinalisten zijn bekend en het laatste steentje kon afgelopen nacht vallen in Vegas. De Golden Knights herstelden zich uitermate knap van een bijna uitzichtloze 2-0 achterstand in de serie en kunnen voor eigen publiek deze best-of-7 in hun voordeel. De Colorado Avalanche hebben daar natuurlijk ook nog iets over te zeggen en wie van deze twee powerhouses uiteindelijk aan het langste eind trekt, lees je bij SportAmerika.
WEST DIVISION
Op één van de laatste dagen van de reguliere competitie kaapten de Colorado Avalanche de Presidents’ Trophy weg voor de neus van de Vegas Golden Knights. Of de ploeg uit Sin City daar zou rouwig om was, valt te betwijfelen. Het is bepaald geen zekerheid dat ’t team met de meeste punten in het regular season aan het einde met de Stanley Cup staat. In 2013 waren de Blackhawks de laatste die dit presteerden. Veel vaker eindigt het seizoen voor de winnaar van de Presidents’ Trophy in mineur.
Dat dreigt nu ook de Colorado Avalanche te gebeuren. De ploeg leek niet te stuiten in de eerste fase van het postseason, maar loopt nu tegen serieuze tegenstand aan. Afgezien van misschien Marc-Andre Fleury ontberen de Golden Knights een échte superster, maar ze hebben veel spelers in de categorie net daaronder. In Nathan MacKinnon hebben de Avs wel een superster, maar juist hij is stilgevallen in de laatste wedstrijden. Helaas voor Colorado geldt dit ook voor zijn maatjes Mikko Rantanen en Gabriel Landeskog. Zij zullen in gang moeten schieten om een Game 7 af te dwingen.
DE HEADLINES
De start was overweldigend. Nathan MacKinnon hield zich de laatste wedstrijden gedeisd, maar was de aangever bij de 1-0 van Devon Toews. Colorado had slechts 23 tellen nodig voor deze bliksemstart. Nog geen minuut konden ze genieten van deze uitgangspositie. Nick Holden, net als Toews een verdediger dus, probeerde het maar eens vanaf de blauwe lijn en zag dat Philipp Grubauer zich op het schot verkeek. De Duitser maakte dit foutje daarna goed met wat saves, maar kon de 2-1 van William Karlsson niet voorkomen.
De powerplay van de Avs was de laatste wedstrijden teleurstellend. In deze belangrijke Game 6 schoot de PP plotseling weer in gang. Mikko Rantanen was ’t goudhaantje die de 2-2 achter Fleury deponeerde. Anything can happen in Vegas. Dat bleek ook in Game 6 maar weer. Keegan Kolesar bracht de fans op de banken met de 3-2, maar Andre Burakovsky kwam in deze periode nog met het antwoord: 3-3. Alex Pietrangelo was al betrokken bij de goal van Kolesar, maar op het moment dat de spelers zich al naar de kleedkamers wilden begeven, schoot hij zelf de 4-3 binnen.
In de T-Mobile Arena gingen ze er goed voor zitten in de derde periode. Ze zagen de ene na de andere aanvalsgolf op Fleury afkomen, maar de Avalanche wisten de veteraan niet te breken. En toen was daar William Carrier. Met minder dan 10 minuten te spelen, klopte hij Grubauer voor de vijfde keer deze avond. Colorado was de grip kwijt en kreeg deze ook niet meer terug. Met de 6-3 van Max Pacioretty werd het boek definitief gesloten. De beste ploeg van het reguliere seizoen kan op vakantie en de Knights denderen door.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
Eindstand in de serie: Vegas wint met 4-2
Ze dachten het in Denver eindelijk goed voor elkaar te hebben. Voor het eerst sinds ’96 zou de Stanley Cup weer naar Mile Hiigh City gehaald worden. Op papier zag het er inderdaad ook uitstekend uit. Op het ijs was Game 6 tegen de Knights veelzeggend. Voor Vegas scoorden spelers uit de vierde lijn, terwijl bij de Avs eens te meer bleek hoe afhankelijk zij zijn van MacKinnon, Rantanen en Landeskog.
In de breedte was Colorado inderdaad beter dan de laatste jaren, maar als team hebben de Golden Knights de overhand. Zij stuiten in de halve finale op een spiegelbeeld. Bij de Canadiens moet ook alles wijken voor het teambelang, maar de spelers daar zijn toch net een tandje minder dan in Nevada. Deze serie start aanstaande maandag. Zondag is het eerst de beurt aan Tampa Bay en de Islanders.
Het is al jaren het slechtst bewaarde geheim in de honkbalsport: werpers gebruiken plakkerige substanties om hun grip op de bal te verbeteren en het aantal Revolutions Per Minute (RPM) te verhogen. Hoe hoger de RPMs, hoe harder je een bal kunt gooien, hoe harder je pitches ‘breken’ en hoe moeilijker ze dus te raken zijn. Wat ooit begon als een relatief onschuldig trucje (je hand door je haargel halen of rosin — het zakje witte poeder dat op elke werpersheuvel mag liggen en wordt gebruikt ter gripverbetering — mengen met de zonnebrandcrème op je arm) is inmiddels uitgegroeid tot een full-blown valsspeelcircuit.
MLB bevindt zich in een sticky situation, waar de ene na de andere ster inmiddels mee in verband wordt gebracht. Waar ging het mis?
GRIJS GEBIED
Beginnen bij het begin: MLB heeft al sinds 1920 een regel waarin staat dat je geen ‘foreign substance’ mag gebruiken bij het pitchen van een bal. Het probleem waar de overkoepelende organisatie echter mee kampt, is dat er nooit definitief is vastgesteld wat precies een foreign substance is. Vaseline en pine tar zijn bijvoorbeeld al jaren verboden, maar zonnebrandcrème dan weer niet.
Ondanks het verbod op foreign substances, doet MLB al 100 jaar een oogje dicht. Tot een jaar of tien kwam het vrijwel nooit voor dat er aandacht geschonken werd aan een overtreding. Hall of Famer Gaylord Perry, die tot in de jaren ’80 rustig vanalles aan de honkballen smeerde (‘spitballs’) om ze alle kanten op te laten zwabberen, werd pas op 43-jarige leeftijd voor het eerst ‘betrapt’ en uit het veld gestuurd. Het heeft hem niet uit de Hall of Fame kunnen houden. Binnen het spectrum ‘verboden substanties’ ligt nu eenmaal een gigantisch grijs gebied, waarbinnen veel onduidelijkheid heerst.
Na alle dopingproblemen van de vroege en middelste jaren 2000, was het gebruik van gripverbeterende middelen voor MLB ook niet zo’n probleem. De enkele keer dat een werper betrapt werd op het gebruik van een verboden gripmiddel — zoals bijvoorbeeld Joel Peralta (Rays, 2012), Michael Pineda (Yankees, 2014), Brian Matusz (Orioles, 2015) of Will Smith (Brewers, 2015) — volgde een korte schorsing van 8-10 wedstrijden en ging iedereen weer door met zijn leven. Zelfs als camera’s achteraf iets opmerkten, zoals in het geval van Red Sox-werper Matt Barnes in 2018, haalde iedereen de schouders op. (Het gelinkte artikel heeft de toepasselijke titel “MLB pitchers using pine tar is against the rules, but everyone’s OK with it”).
‘STICKY STUFF‘
Werpers gebruikten wel eens een niet-helemaal-legaal middeltje om hun grip op de bal iets te verbeteren, maar tot voor kort was het mixen van zweet, zonnebrandcrème en rosin zo’n beetje het meest extreme geval. De verbetering was, zo werd gedacht, verwaarloosbaar.
Tot een paar jaar geleden, als het fenomeen ‘spin rate’ zijn intrede in MLB doet. Dankzij high-tech camera’s kunnen clubs vanaf dat moment ineens het aantal rotaties van elke worp meten en kunnen de capaciteiten van een pitcher verregaand in cijfers worden uitgedrukt. Wat blijkt: hoe hoger het aantal RPMs, hoe beter de pitches. Een aantal clubs (waaronder opnieuw de Houston Astros) ontdekt vervolgens — al dan niet via niet nader bekende spelers — dat die RPMs enorm beïnvloed konden worden door plakkerige substanties aan de vingers van werpers.
Het hek is van de dam: ‘Sticky stuff’ is geboren.
TREVOR BAUER, MAD SCIENTIST EN KLOKKENLUIDER
Binnen de kortste keren groeit het gebruik van ‘sticky stuff’ uit tot het slechtst bewaarde geheim binnen de honkbalsport. Steeds meer spelers hinten in de richting van plakkende honkballen en de voordelen voor werpers. Zelfs van binnen de werpersbroederschap vormt zich afkeer, voornamelijk in de vorm van Trevor Bauer. Al in 2018 speelt Bauer, die later uitgroeit tot één van de topwerpers in de sport, de rol van klokkenluider.
If only there was just a really quick way to increase spin rate. Like what if you could trade for a player knowing that you could bump his spin rate a couple hundred rpm overnight…imagine the steals you could get on the trade market! If only that existed…
— Trevor Bauer (トレバー・バウアー) (@BauerOutage) May 1, 2018
De tweet waarop Bauer in 2018 reageert, van het beroemde Driveline, is inmiddels door hen verwijderd
Bauer claimt op Twitter al vijf jaar onderzoek te doen naar plakspul en de voordelen ervan voor werpers. Nadat verschillende Houston Astros-pitchers, onder wie Gerrit Cole en Justin Verlander, in 2016, 2017 en 2018 explosieve stijgingen in hun spin rate (de snelheid waarmee de bal draait) lieten zien, impliceert Bauer in 2018 dat dit niet zonder hulp is gebeurd. De werper schat dat zo’n 69% van de werpers in MLB op dat moment verboden plakspul gebruikt (hoewel dat percentage, Bauer kennende, ook uit meme-overwegingen geboren kan zijn — nice).
Hoe dan ook, Bauer slaat in 2017/2018 aan het experimenteren om zijn gelijk te bewijzen. In het off-season brouwt hij zijn eigen middeltjes om te kijken of ze plakkerig genoeg zijn om hem te kunnen helpen zijn spin rates te verhogen. Zijn bevindingen: Coca Cola, gemengd met firm grip en pine tar levert een enorme stijging in RPMs op. Bauer vertelt aan iedereen die het horen wil wat hij heeft ontdekt, maar gebruikt het middel niet in wedstrijden.
IF YOU CAN’T BEAT THEM, JOIN THEM
Bauer’s smeekbedes aan het adres van MLB, om ‘sticky stuff’ te reguleren en aan banden te leggen, valt in dovemansoren. Zoals zo vaak in het verleden lijkt de organisatie het verhaal in de doofpot te willen stoppen. In de aanloop naar het verkorte seizoen 2020 beschuldigt Bauer zijn oude UCLA-rivaal Cole opnieuw (indirect) van valsspelen.
I told all my spin rates to stop acting like such Coles all the time but they still went up 400 rpm. Will try to get them under control but sometimes they just don’t listen to me and make their own business decisions. 🤷🏻♂️ https://t.co/UKAzQVvveU
— Trevor Bauer (トレバー・バウアー) (@BauerOutage) March 7, 2020
Intussen handelt MLB nog steeds niet naar Bauer’s ontdekkingen. De werper lijkt dan ook, in de maanden dat er door COVID niet wordt gehonkbald, te besluiten dat hij dan maar mee gaat doen met het gebruik van sticky stuff. Het resultaat mag er zijn: Bauer’s spin rates exploderen. De werper domineert zijn tegenstanders, wint de eerste Cy Young Award uit zijn carrière en tekent in het off-season een contract bij de regerend kampioen Los Angeles Dodgers met de grootste jaarlijkse salariswaarde uit de geschiedenis van de sport.
Toch beginnen steeds meer mensen te luisteren naar Bauer’s verhaal. Al tijdens het seizoen, in augustus 2020, komt overduidelijk videobewijs dat Gerrit Cole plakspul aan zijn pet heeft zitten, als zijn vingers in de herhaling duidelijk vastgeplakt blijven zitten aan zijn klep.
Zoals MLB betaamt, doet de organisatie helemaal niets met deze ontdekking. Het grote publiek begint zich echter met de zaak te bemoeien. Het lijkt dan ook een kwestie van tijd voordat de bom barst. Lang hoeft men hierop niet te wachten.
DE OMMEKEER
Het seizoen 2021 begint in april en al na een paar weken is duidelijk dat het een seizoen als nooit tevoren is. MLB doet alsof het zich bewust is van de opborrelende situatie en confisqueert al in de eerste week een aantal door Bauer gegooide ballen om ze te controleren. Er wordt niets illegaals gevonden.
Intussen blijft het aantal strikeouts voor slagmensen historisch snel stijgen en neemt het aantal honkslagen exponentieel af. Nog kenmerkender voor de werpersdominantie is het feit dat in de eerste zeven weken van het seizoen maar liefst zeven individuele no-hitters worden gegooid: evenveel als er tussen 3 juni 2017 en 13 september 2020 plaatsvonden.
De irritatie bij slagmensen en fans begint te groeien. Outfielder Adam Duvallspreekt zich mid-mei uit over de extreem plakkerige honkballen die hij regelmatig opraapt. Anonieme spelers melden het geluid dat de sticky ballen maken (“alsof je een pleister van huid trekt”) en front office medewerkers spreken over ballen waar het logo door lijm van af lijkt gerukt. Iedereen weet wat er aan de hand is, maar ‘sticky stuff’ blijft op het hoogste niveau onbesproken. Tenminste, totdat MLB er niet meer omheen kan.
DE BEERPUT OPEN
Wie anders dan umpire Joe West dumpt uiteindelijk het deksel van de beerput. In een wedstrijd tussen de Chicago White Sox en St. Louis Cardinals op 26 mei gebiedt de record-umpire Cards-reliever Giovanny Gallegos zijn pet af te geven. Een vlek op de klep wordt aangewezen als foreign substance. De pet wordt als bewijsmateriaal naar het League Office gestuurd.
Een aantal dagen later, wanneer toevallig opnieuw de White Sox het opnemen tegen de Cleveland Indians, merken tv-commentatoren Steve Stone en Jason Benetti op dat Indians-reliever James Karinchak overduidelijk iets in zijn handschoen heeft zitten dat hij aan zijn vingers en aan de bal smeert.
White Sox broadcast going right at Indians pitcher James Karinchak for allegedly using sticky stuff
De combinatie van alle factoren (extreem dominante pitching, het doodvallen van de aanval, het ontploffen van strikeouts en no-hitters) leidt er uiteindelijk toe dat Sports Illustrated op vrijdag 4 juni 2021, twee dagen nadat MLB vier Minor League-werpers schorst voor het gebruik van verboden plakmiddelen, een enorme bom op het hele gebeuren gooit.
ENORM PROBLEEM
In een exposé met de titel “‘This Should Be the Biggest Scandal in Sports’: The inside story of how rampant pitch-doctoring in MLB is pumping pitchers up and deflating offenses” doet de website een boekje open over de extreme mate waarin valsspelen met sticky stuff op alle niveaus van het profhonkbal plaatsvindt. SI citeert spelers en coaches (anoniem en niet-anoniem) die een boekje opendoen over wat ze ervaren of wat ze zelf gedaan hebben.
Het percentage werpers dat naar schatting sticky stuff gebruikt, wordt op “80 tot 90%” gezet; hoger dan Bauer’s 69% uit 2018. Het spul is inmiddels zo sterk dat er over lijm gesproken kan worden. Eén (nog actieve) reliever vertelt dat hij een specifiek soort grip stick, Pelican Grip Dip, gebruikt — hetzelfde spul dat slagmensen mogen gebruiken om hun knuppel plakkeriger te maken.
Een andere reliefpitcher vertelt dat hij al langer zonnebrand en rosin gebruikt, maar dat hij in Spring Training 2019 van zijn werperscoach te horen kreeg dat “zoveel andere werpers sticky stuff gebruikten, dat wij het ook moesten overwegen”.
OORZAAK EN GEVOLG
Toch zijn er weinig werpers die de hand in eigen boezem steken. Men wijst veelvuldig naar MLB’s geklooi met de productie van de honkballen, de laatste jaren. In 2019 ontplofte de sport ‘de andere kant’ op. Door MLB’s nieuwe honkballen nam het aantal homeruns zo extreem toe, dat de overkoepelende organisatie bakzeil moest halen. Na het verkorte pandemieseizoen werden de ballen opnieuw veranderd, nu om homeruns minder makkelijk te maken.
Dit gehannes met ballen (hogere naden, lagere naden etc) zorgde er bij de werpers voor dat ze het ‘gevoel’ met een bal elk seizoen kwijtraakten. Grip stick, een mix van zaken (‘sticky stuff’), rosin of andere middeltjes zorgden er dus voor dat werpers enige mate van consistentie konden creeëren. Deze vlieger gaat natuurlijk niet helemaal op, want ook ver voordat MLB met de ballen aan de gang ging, gebruikten werpers een vorm van sticky stuff. Toch, alle veranderingen hebben mogelijk wel bijgedragen aan het verder ontwikkelen van de valsspelerij.
En ver ging het, als je het verhaal van Sports Illustrated leest. Clubs namen speciale scheikundigen aan om, in het geheim, de best mogelijke plakmiddelen te ontwikkelen. Voor wedstrijden gingen werpers dan een kamertje in om het spul op verschillende plekken aan te brengen. Sommige brouwsels waren zo chemisch dat één werper op het vliegveld werd tegengehouden, omdat een scanapparaat dacht dat hij bomresten aan zijn handen had.
HOE NU VERDER?
Eén ding is duidelijk: de aap is uit de mouw en er moet iets veranderen. Geen werper is meer veilig als er percentages als ‘90%’ rondzingen. Uiteraard zijn er werpers die verdachter zijn dan anderen. De al veelvuldig genoemde Gerrit Cole ligt onder vuur, nadat hij dinsdag tijdens een persconferentie zonder antwoord te geven eigenlijk toegaf al jaren vals te spelen.
Gerrit Cole had NO idea what to say when asked if he’s used sticky substances
Heel toevallig is de val van Cole niet. Los van de eerdere beschuldigingen aan zijn adres door Trevor Bauer, kelderden Cole’s spin rates in zijn laatste start. Niet geheel toevallig, want MLB had net die dag aangekondigd strenger te laten controleren op foreign substances. Overigens geldt hetzelfde voor Bauer: ook zijn spin rates namen in zijn eerste start na MLB’s mededeling af.
Dat lijkt voor nu dan ook een beetje het plan van MLB om sticky stuff tegen te gaan: strenger controleren, harder straffen. Momenteel werken commissioner Rob Manfred en de zijnen aan een uitbreiding van de regels, zodat er daadwerkelijk harder gestraft kan worden. Deze nieuwe regels zouden bij voorkeur al op 14 juni 2021 ingaan. Of MLB met deze late actie in staat blijkt om het tij te keren, valt te betwijfelen. Met het verlopen van de Collective Bargaining Agreement (de honkbal-CAO) na dit seizoen in het vooruitzicht, heeft de organisatie weinig speelruimte.
Voor de winnaar van de East Division is de tegenstander inmiddels bekend. De Tampa Bay Lightning rekenden in vijf wedstrijden betrekkelijk eenvoudig af met de Carolina Hurricanes. Zo eenvoudig hebben de New York Islanders en de Boston Bruins het bepaald niet. De Islanders stonden na Game 5 op matchpoint en konden dit in het eigen Nassau Coliseum verzilveren. Of dit gelukt is, lees je hieronder.
EAST DIVISION
Werpt het fysieke spel van de Islanders zijn vruchten af? Na Game 5 dreigt de serie de Bruins in elk geval door de vingers te glippen. De powerplay van de Isles maakte gehakt van de B’s en dat kon Bruce Cassidy moeilijk verkroppen. In niet mis te verstane woorden wees de coach van Boston naar de arbitrage en dat leverde hem een fikse boete op. Cassidy kan zich echter beter concentreren op zijn eigen ploeg.
Tuukka Rask zal zich in het luide Nassau Coliseum willen revancheren voor zijn matige optreden in Game 5. De Fin is echter niet helemaal okselfris. Na een sterke eerste ronde tegen de Capitals heeft Rask het lastiger tegen de Islanders. Die kopzorgen heeft Barry Trotz niet. Hij heeft twee fitte en betrouwbare goalies tot zijn beschikking en zag zijn topspeler nu al twee wedstrijden op rij scoren. Bij winst in Game 6 stuiten de Islanders in de halve finale op titelverdediger Tampa Bay.
DE HEADLINES
De fans hadden zich voorgenomen die extra skater te zijn en ze zagen hun Islanders de eerste minuten eens goed verteren. Hoewel de thuisploeg verstoken bleef van grote kansen namen de Isles wel het voortouw. Dat Travis Zajac, met zijn eerste van de play-offs, de score opende, was dan ook zeker niet onverdiend. In de slotminuten kregen de Bruins een uitgelezen mogelijkheid op de gelijkmaker. Eerst was er een 5-on-3, maar op de 5-on-4 was het raak. Brad Marchand stond in het middelpunt van de feestvreugde.
Na een succesvolle PK in de tweede periode dreigde het momentum de kant van de Bruins te kiezen, maar daar stok Brock Nelson een stokje voor. Oog in oog met Rask faalde de aanvaller niet. Het lukte Boston maar niet om grip op dit duel te krijgen en de opdracht werd voor hen nog moeilijker toen Nelson met zijn tweede er 3-1 van maakte. Daarmee was de lijdensweg voor de B’s nog niet voorbij in deze periode. Kyle Palmieri strafte een moment van onoplettendheid meedogenloos af voor de 4-1.
Die domper leek alle lucht uit de longen van de Bruins te slaan. De ploeg van Cassidy oogde vermoeid en werd bij vlagen ondersteboven gelopen door de Islanders. Een powerplay kwam dan ook als geroepen en de 4-2 van Brad Marchand al helemaal. De hoop die de B’s hiermee kregen, bleek uitgestelde teleurstelling. De Islanders lieten deze uitgangspositie niet in gevaar komen en het dak leek af en toe los te komen van het oude Coliseum. De empty-netters van Cal Clutterbuck en Ryan Pulock maakten het alleen nog maar mooier.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
Eindstand in de serie: New York Islanders wint met 4-2
De club met de laatste échte dynastie in de NHL mag nog altijd dromen van de Cup. Zij treffen in de Final Four in de Lightning een tegenstander die in alles een tandje beter is dan deze Bruins. Aanvallend kent Tampa Bay op dit moment z’n gelijke niet en defensief zit het ook snor. Dit boeit de Islanders niet. Zij hebben nu al twee teams geklopt die op papier beter waren, maar niet konden wedijveren met de ijver, werklust en kracht van de Isles.
In Boston zal GM Don Sweeney in gesprek gaan met Taylor Hall over een langer verblijf. Sweeney weet echter ook dat de contracten van zowel Jaroslav Halak als Tuukka Rask deze zomer aflopen. Hetzelfde geldt voor David Krejci. De general manager zal dus keuzes moeten maken, maar het staat wel vast dat de Bruins ook volgend seizoen weer een prima team hebben staan.
De tweede ronde is dan nu echt ik elke conference begonnen.Na elke game vatten we de belangrijkste wedstrijden samen. In dit artikel: game 1 en 2 van de semifinals in de NBA playoffs.
WESTERN CONFERENCE
GAME 1 | #4 LOS ANGELES CLIPPERS – #1 UTAH JAZZ: 109-112
Ook in het westen zijn de Semifinals inmiddels begonnen. Daar waar de Phoenix Suns hun eerste thuiswedstrijd met gemak wonnen van de Nuggets, was dat voor de Jazz niet het geval. De Clippers hadden hun pittige serie vs de Mavericks (4-3 zege) net achter de rug en mochten vervolgens naar Utah toe voor game 1. Dit deden ze in het begin vrij behoorlijk.
Zo goed zelfs dat ze in de eerste helft, die LA domineerde, op een gegeven moment met meer dan 15 punten voor stond. Kawki Leonard eindigde met 23 punten en 7 rebounds, maar kon niet voorkomen dat de Jazz de tweede helft vervolgens zouden domineren. Vooral Donovan Mitchell, die met 45 punten en 6 driepunters zou eindigen, kreeg het in de tweede helft op zijn heupen. Nadat het gat was gedicht en de voorsprong met nog vijf minuten te gaan daar was, kwamen de Clippers weer terug. Zo ontstond er een spannende slotfase, die uiteindelijk beslist werd door een fantastisch block van Rudy Gobert. De Jazz wonnen hierdoor met 109-112.
Beide teams ontliepen elkaar in de statistieken eigenlijk vrij weinig. De schietpercentages waren bijna exact hetzelfde en ook qua rebounds was er amper verschil. Het kwam dus echt neer op de laatste seconde, in het voordeel van de Jazz.
Daar waar de Hawks in game 1 verraste maar dit in game 2 niet konden herhalen, deden de Nets iets wat niemand van tevoren had verwacht: de Bucks compleet voor schut zetten. Zonder James Harden kenden de Nets tijdens game 2 totaal geen moeite met Giannis Antetokounmpo en Milwaukee.
Eigenlijk was dit vanaf de tip-off al het geval. De Nets wonnen het eerste kwart met 19-36 en besloten daarna niet te stoppen en alle andere kwarten ook maar gewoon te winnen. Kevin Durant scoorde 32 punten, Kyrie Irving eindigde met 22 punten en de Nets wonnen met speels gemak: 86-125. Nogmaals: zonder James Harden. Het hoogtepunt? De dunk van een herboren Blake Griffin.
De Nets schoten veel beter, hadden meer assists en minder turnovers. De enige categorie die ze niet domineerde, was rebounding. En toch schoten de Nets, dankzij de turnovers van de Bucks, tien keer vaker tijdens deze wedstrijd. De Bucks mogen in Milwaukee hun borst nat gaan maken. Een nederlaag lijkt namelijk al fataal te zijn. De Nets zijn ontketend.
OVERIGE UITSLAG
Game 2: #5 Atlanta Hawks 102 – 118 #1 Philadelphia 76ers (Joel Embiid 40 PTS, 13 REB) – serie staat 1-1
OVERIG NIEUWS
INDIANA PACERS STUREN NATE BJORKGREN NA EEN JAAR AL DE LAAN UIT
Dan nog even een ander nieuwtje: er is weer eens een trainer ontslagen. De Pacers stelde vorig jaar Nate Bjorkgren aan, zagen de ploeg vervolgens (zonder Victor Oladipo en met veel blessures) niet de playoffs halen en hebben nu besloten Bjorkgren maar weer naar huis te sturen. Conclusie: de Pacers zoeken – net zoals de Celtics, Portland Trail Blazers en Magic – vanaf nu dus ook naar een nieuwe head coach.
MLB lijkt wel elke week in de ban van een nieuw toptalent. Terwijl zij pas net legaal hun eerste biertje mogen bestellen, zijn er inmiddels al opvolgers van Ronald Acuna Jr. en Fernando Tatis Jr. gesignaleerd. Het zal een hard gelag zijn voor het belangrijkste exponent van een vorige generatie prospects, eentje die door aanhoudend blessureleed nog altijd wacht op zijn definitieve doorbraak, Byron Buxton.
COMEBACK
De swing was hard en zelfverzekerd, net als de sprint uit het slagperk. Nog voor de bal terugstuiterde van de muur in het linksveld en de outfielder het projectiel kon oprapen, rondde de honkloper al bijna het tweede honk met geen enkele intentie om op de rem te trappen. De sliding naar drie was meer uit gewoonte dan noodzaak. Een betere indicatie van zijn fitheid konden Rocco Baldelli en de Minnesota Twins-fans niet wensen. Buxton is er klaar voor.
Er mag weer gestemd worden voor de All Star Game. Weinig posities zijn natuurlijk een uitgemaakte zaak, maar die van de outfielders in de American League biedt wel een heel bijzondere casus. De twee beste spelers in deze categorie staan namelijk al een hele tijd aan de kant met een blessure. Voor Mike Trout zal dat even wennen zijn, maar zijn collega Buxton kent deze klappen van de zweep helaas maar al te goed.
HOOFD, SCHOUDER, KNIE EN TEEN
Pols, duim, hoofd, hamstring, knie en nu heup, het zijn alle lichaamsdelen die de Twin in zijn carrière op de Injured List deden belanden. Het is een jaarlijks terugkerende rubriek in onze voorbeschouwingen op een nieuw seizoen in Minnesota: Hoe fit gaat Buxton zijn? Het antwoord is eigenlijk bijna altijd hetzelfde: Niet. Dit is inmiddels het zevende seizoen dat hij in de majors speelt en slechts één daarvan kwam hij tot meer dan 100 duels. Het is een treurige conclusie voor de talentvolle honkballer.
De statistieken van Byron Buxton in de Major League. (Bron: Baseball Reference)
Want dat Buxton overloopt van het talent, moge duidelijk zijn. Dat toont hij al aan gedurende zijn middelbare schooltijd aan de Appling County High School in Georgia, waarna de Twins besluiten hem als tweede te kiezen in de Draft van 2012. MLB.com neemt hij nog datzelfde jaar als 28e op in hun rangschikking van de beste prospects. De drie seizoenen erna prijkt zijn naam zelfs bovenaan de lijst, voor latere toppers als Corey Seager, Carlos Correa en de helaas veel te vroeg overleden Oscar Taveras.
5-TOOL PLAYER
‘Hij kan alles op een honkbalveld,’ luidt het lovende oordeel over zijn talent. In zijn eerste seizoenen op het hoogste niveau komt het er echter nog niet allemaal uit. Ja, hij is snel. Heel snel. Hij klokt de snelste tijden van alle spelers op de honken. Ook zijn veldspel is van uitzonderlijk niveau. Het levert hem in 2017 een Gold en Platinum Glove op, zijn eerste individuele prijzen, maar al met al is het nog niet waar de organisatie op gehoopt had, een superster. Daarvoor bleven zijn offensieve statistieken simpelweg te ver achter.
Sinds 2019 lijkt Buxton daarin echter enorme stappen vooruit te hebben gemaakt. Hij kwam spiermassa aan en veranderde zijn swing. Het legde hem geen windeieren. In de 150 wedstrijden die hij sindsdien speelde, kwam hij tot een slaggemiddelde van .280, sloeg 32 homeruns en stal 21 honken. Dat begint er al wat meer op te lijken, al is het tegelijkerijd veelzeggend dat hij in de afgelopen tweeënhalf jaar slechts tot 150 duels kwam.
2021: ON FIRE
Dit jaar stond er geen maat op Buxton. Trout kende in april misschien wel de beste maand uit zijn illustere carrière, maar moest toch toezien hoe niet alleen wij bij SportAmerika, maar ook MLB de prestaties van Lord Byron verkozen boven die van de drievoudig MVP. Buxtons cijfers logen er dan ook niet om: 6 HR, 8 2B, 3 SB en 14 RBI met een slashline van .425/.523/.781. Dat levert hem dus een OPS van 1.304 op over die eerste maand.
Om zijn prestaties wat verder in perspectief te brengen. De afgelopen jaren eindigden de latere MVP’s steevast het seizoen met een bWAR rond de 8 à 9. Soms zit men er iets onder (Christian Yelich met 7.3 in 2018), soms er juist boven (Trout in 2016 met 10.5 en Mookie Betts in 2018 met 10.7), maar gemiddeld genomen ligt daar ergens de grens. Buxton kwam in 24 wedstrijden tot een bWAR van 2.7. Over 162 duels zou hem dat een duizelingwekkend eindtotaal van 18.2 opleveren.
WEER IN DE LAPPENMAND
Maar zoals zo vaak dus, sloeg het noodlot weer toe. In een duel met de Texas Rangers sloeg Buxton in de negende inning een rollertje het veld in. Zoals dat hoort, trok hij toch een sprint naar het eerste honk, waarbij hij echter iets verrekte in zijn heup. Het enige lichtpuntje in een verder gitzwart seizoen van de Twins viel ineens weg en zou meer dan een maand wegblijven.
De naderende terugkeer van Buxton zal voor zijn team waarschijnlijk nauwelijks meer zijn dan een lapje voor het bloeden, het gat met de rest is simpelweg te groot, maar voor de neutrale kijkers is dit fantastische nieuws. Als Buxton fit kan blijven, is hij namelijk een van de meest fascinerende spelers om in actie te zien. Laten we hopen dat zijn lichaam eens wat langer meewerkt en het ons gegund is om langer dan een maand van een ontketende Buxton te genieten.
De eerste halvefinalist is al bekend en afgelopen nacht kon Tampa Bay zich als tweede voor de laatste vier plaatsen. De Lightning moesten daarvoor wel in Raleigh winnen van de Carolina Hurricanes. In Denver ontvingen de Colorado Avalanche de rivaal uit Sin City. De Vegas Golden Knights wonnen de laatste twee duels en willen de winnaar van de Presidents’ Trophy serieus aan het wankelen brengen. Of dit gelukt is, lees je bij SportAmerika.
CENTRAL DIVISION
De Carolina Hurricanes kregen afgelopen maandag goed nieuws. Nino Niederreiter verscheen weer op de training en zou zijn ploeg in de oh zo belangrijke Game 5 kunnen helpen. Rod Brind’Amour zal waarschijnlijk nieuwsgierig zijn hoe zijn ploeg reageert op die bizar verlopen Game 4. Ze hadden de winst voor het grijpen, maar verloren hun hoofd en uiteindelijk ook de wedstrijd. Carolina gaf de powerplay van de Lightning te veel kansen en dat kwam ze ontzettend duur te staan.
Het is ook afwachten wie namens de Hurricanes onder de lat start. Petr Mrazek startte in de twee laatste duels, maar daarvoor deed Alex Nedeljkovic het goed. Die twijfels kent Jon Cooper niet. Andrei Vasilevskiy is bezig aan een goed postseason en als hij dan een keer een mindere dag heeft, schiet de aanval hem te hulp. Nikita Kucherov, die zijn honderdste play-offwedstrijd speelde, en Steven Stamkos waren in de achtbaan van Game 4 elk goed voor 3 punten.
DE HEADLINES
Rod Brind’Amour vertrouwde op Alex Nedeljkovic om het seizoen voor de Hurricanes te redden. De paar dagen rust hadden hem goed gedaan, want de rookie hield zich prima staande in de eerste minuten van de wedstrijd. Zijn ploeggenoten leken wat bevangen door de spanning. De Canes hadden even nodig om hun benen te vinden, maar zetten daarna koers naar de goal van Andrei Vasilevskiy. Die had echter besloten dat hij wat recht te zetten had. Zo’n wedstrijd als afgelopen zaterdag past niet bij een goalie van zijn kaliber.
Voor de Hurricanes was dit slecht nieuws. Zij moesten koste wat het kost winnen en een Vasilevskiy in vorm komt dan erg ongelegen. Een achterstand maakt het er dan niet gemakkelijker op. Carolina ging met wat meer discipline te werk, maar de powerplay van deze Lightning is wel erg sterk. Dat bevestigde Brayden Point nog eens met zijn 1-0. Nikita Kucherov kreeg een assist op zijn naam en voor hem was dit al zijn dertiende van deze play-offs.
De fans in Raleigh hadden er nog wel vertrouwen in, maar bij hun favoriete spelers op het ijs zakte de moed een beetje in de schoenen. Het aanvallende talent van Carolina werd in deze serie lamgelegd en na de 2-0 van Ross Colton wist Brind’Amour wel hoe laat het was. De coach wist dat voor zijn team het avontuur eindigde in deze tweede ronde. Zijn getalenteerde gezelschap liep zich stuk op Vasilevskiy en de geslepen Tampa Bay Lightning. Hen wacht een confrontatie met de winnaar van de serie tussen Boston en de Islanders.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
Eindstand in de serie: Tampa Bay wint met 4-1
Dat ging vlotjes voor de Tampa Bay Lightning. Ze hadden vooraf waarschijnlijk op een langere serie gerekend, maar het was aan Andrei Vasilevskiy te danken dat de Hurricanes bedwongen werden. De goalie had in Game 4 een mindere wedstrijd, maar zelfs die werd nog gewonnen. Je vraagt je dan ook langzaam maar zeker af wie deze ploeg van een tweede titel af gaat houden. Nikita Kucherov staat al op 18 punten en Steven Stamkos op 13. De captain miste de nodige wedstrijden tijdens het reguliere seizoen en Kucherov kwam pas in ’t postseason voor het eerst in actie. Al deze wapens werden de Canes te machtig. Daar hoopt GM Don Waddell snel Brind’Amour langer vast te leggen. Daarnaast lopen de contracten van Dougie Hamilton en de goalies af.
WEST DIVISION
Het momentum in deze serie behoort volledig toe aan de Vegas Golden Knights. Zij wonnen de laatste twee wedstrijden, in het eigen Las Vegas, maar waren eigenlijk al drie wedstrijden de betere ploeg. Het duurde lang voor ze een antwoord hadden op het spel van Philipp Grubauer, maar inmiddels hebben ze het schild van de Duitser aardig beschadigd. En ook het ego van de Avalanche. Die ploeg bewoog zich met speels gemak door de eerste vijf wedstrijden van de play-offs, had de wind mee in de zesde, maar krijgt het de laatste twee duels zwaar te verduren.
Grubauer noteerde een .894 sv% over die twee wedstrijden en moest acht keer de puck uit zijn net halen. De vedettes van de Avs gaven niet thuis in Vegas en dus hadden de fans in Denver alle reden om aan te nemen dat hun favorieten furieus aan Game 5 zouden beginnen. Aan Peter DeBoer de schone taak hier iets op te vinden. Zijn ploeg had moeite met de snelheid van deze tegenstander in Game 1, maar lijkt dit inmiddels prima onder controle te hebben. Het is nu aan de Knights om dit vast te houden en de grip niet opnieuw te verliezen.
DE HEADLINES
Dertien wedstrijden hadden ze op het eigen ijs al niet meer verloren en bij een veertiende zetten de Colorado Avalanche de Knights met de rug tegen de muur. Er zat in elk geval meer pit in het spel van de Avs tijdens de openingsfase. Jared Bednar haalde na de nederlaag in Game 4 uit naar zijn topspelers en die woorden misten hun uitwerking niet. Desondanks bleven de Golden Knights, mede dankzij Marc-André Fleury, overeind in deze storm. Met 0-0 het einde van de eerste periode halen zou een fijne opsteker zijn.
Bijna gebeurde dit ook. Uitgerekend Fleury zag er in de slotseconden niet goed uit toen een schot van Brandon Saad hem verraste in de korte hoek. Een mentale tik voor de bezoekers uit Vegas, maar nog tijd genoeg om iets aan de score te doen. Eenvoudig was dit niet, want de Avalanche waren de bovenliggende partij. Fleury had zijn foutje afgeschud en was weer ouderwets op dreef in de tweede periode. Op ’t schot van Joonas Donskoi moest hij echter het antwoord schuldig blijven. De Fin scoorde in de slotfase van de tweede periode 2-0.
Al heel vroeg in de derde bracht Alex Tuch de spanning terug. Dit gaf de aanvallers van Vegas vertrouwen dat er wel degelijk iets te halen viel. Dit werd eens te meer bewezen door Jonathan Marchessault die, met zijn zesde van de play-offs, voor 2-2 zorgde. Het bracht de Avs aan het wankelen, maar vallen deden ze niet. Dit gebeurde pas in OT. Colorado was misschien de iets betere, maar Mark Stone trok zich daar niets van aan: 3-2.
DE HIGHLIGHTS
UP NEXT
Tussenstand in de serie: Vegas leidt met 3-2
Mark Stone zadelt Jared Bednar met een groot probleem op. De captain van de Knights was verantwoordelijk voor de gamewinner in Game 5 en nu moeten de Avs vrijdag (03.00 uur Nederlandse tijd) winnen in Sin City om hun seizoen in leven te houden. Colorado zal dan in elk geval Marchessault beter in de gaten moeten houden. Hij is alleen in deze serie al goed voor 5 goals. De Golden Knights doen het wat dat betreft beter. Nathan MacKinnon is nog altijd topscorer bij de Avalanche, maar staat na Game 1 droog. De doelpunten moeten komen van Brandon Saad, maar zijn productie nemen de Knights op de koop toe.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
