Home Blog Pagina 271

NFL Previews: Week 13

Luuk Dokter
-
0
NFL Previews: Week 13

Vanavond begint de dertiende week van dit seizoen met het duel tussen de Dallas Cowboys en de New Orleans Saints. In de wekelijkse NFL Previews doet een NFL-redacteur van SportAmerika op geheel eigen wijze zijn voorspellingen voor de duels van die week. Zo kan aan het einde van het seizoen opgemaakt worden wie de beste kijk op de competitie heeft. Deze week staat deel 1 in het tweeluik om de AFC East op het programma. Ontdek wie de eerste klap uitdeelt in deze editie van de NFL Previews!

Dallas Cowboys (7-4) @ New Orleans Saints (5-6)

Caesars Superdome | Donderdagnacht | 02.20

De laatste drie keer dat Dallas op bezoek ging in New Orleans verloren ze. Het totale puntenverschil over die drie verliespartijen bedraagt 40 (!) punten. Normaal gesproken is dat een slecht voorteken, maar dit seizoen niet. De Saints zijn namelijk niet meer wat ze geweest zijn en de Cowboys zijn superieur op ieder front. Voorspelling: Cowboys

New York Giants (4-7) @ Miami Dolphins (5-7)

Hard Rock Stadium | Zondag | 19.00

Het is wellicht niet iedereen opgevallen, maar de Dolphins die dit seizoen zo slecht startten hebben een win streak van vier duels. In die vier duels kregen ze nooit meer dan 17 punten tegen. De opleving lijkt te laat om nog een rol van betekenis te spelen, maar voor een overwinning op de Giants draaien ze hun hand niet om in Miami. Voorspelling: Dolphins

Indianapolis Colts (6-6) @ Houston Texans (2-9)

NRG Stadium | Zondag | 19.00

Tegen de Buccaneers durfden de Colts lange tijd hun identiteit (Jonathan Taylor, red.) niet te tonen. Toen ze dat eenmaal wel deden, stond er in no time een touchdown op het scorebord. Dit weekend wordt het tegen de zwakke run defense van de Texans — 31e in de League — een ware speeltuin voor de beste running back in de NFL. Voorspelling: Colts

Minnesota Vikings (5-6) @ Detroit Lions (0-10-1)

Ford Field | 19.00

Het lijkt erop dat de Lions tegen de Bears de laatste kans hebben laten glippen om dit seizoen nog te winnen. Tegen de Vikings — en iedere andere tegenstander — gaat ze dat namelijk niet meer lukken. Alhoewel de kans natuurlijk groot is dat Green Bay op 9 januari — de laatste wedstrijd van het seizoen — nergens meer voor speelt en Jordan Love de wei instuurt. Dat terzijde; de Vikings winnen zondag, want dat deden ze al acht keer op rij tegen de Lions. Voorspelling: Vikings

Philadelphia Eagles (5-7) @ New York Jets (3-8)

MetLife Stadium| 19.00

De Eagles hebben een record in handen tegen de Jets. Er is namelijk geen enkel team dat 11 duels van dezelfde tegenstander wist te winnen zonder ook maar één keer te verliezen. Daar komt deze week geen verandering in; ondanks mogelijk gestuntel van Jalen Hurts. Het gestuntel aan de kant van New York is namelijk veel meer wijdverbreid. Voorspelling: Eagles

Arizona Cardinals (9-2) @ Chicago Bears (4-7)

Soldier Field | 19.00

De Cardinals hebben dit seizoen buitenshuis nog niet gefaald. De Bears zijn ook niet het team waartegen dat onverhoopt zou kunnen gebeuren. Van de laatste zes duels wonnen ze er namelijk maar vijf en geen van hun twee opties op quarterback kunnen zorgen voor een ommekeer. Voorspelling: Cardinals

Los Angeles Chargers (6-5) @ Cincinnati Bengals (7-4)

Paul Brown Stadium | 19.00

De laatste vijf keren dat deze twee teams elkaar in het reguliere seizoen ontmoetten, werden beslist door een touchdown of minder. De kans is groot dat dit weekend niet veel anders zal zijn. Cincinnati verkeert in bloedvorm en de Chargers hebben het lastig, maar beschikken over voldoende talent. De goede vorm maakt hier het verschil. Voorspelling: Bengals

Tampa Bay Buccaneers (8-3) @ Atlanta Falcons (5-6)

Mercedes-Benz Stadium | 19.00

Dat de Falcons een 5-6 record hebben, is een wonder. Meer dan dat hoeft niet gezegd te worden over deze wedstrijd. Brady heeft een 9-0 record tegen Atlanta. Voorspelling: Buccaneers

Jacksonville Jaguars (2-9) @ Los Angeles Rams (7-4)

SoFi Stadium | 22.05

In de eerste acht games van het seizoen kregen de Rams slechts één keer 28 punten of meer tegen. De afgelopen drie duels gebeurde dat ook. Nu spelen ze dit weekend tegen de Jaguars en die staan niet bekend om het zijn van een offensief powerhouse. Toch is het reden tot zorg, maar nog niet voor deze zondag. Voorspelling: Rams

Washington Football Team (5-6) @ Las Vegas Raiders (6-5)

Allegiant Stadium | 22.05

Het Football Team zit in de lift, maar komend weekend zegt dat niets. Alle uitslagen van de Raiders zijn voorafgaand aan het seizoen namelijk al met een coin flip bepaald. Dit weekend winnen ze weer; vooral omdat Derek Carr maar weer eens laat zien waarom hij het hoogste aantal passing yards per wedstrijd heeft. Voorspelling: Raiders

Baltimore Ravens (8-3) @ Pittsburgh Steelers (5-5-1)

Heinz Field | 22.25

Er is maar één team dat minder rushing yards per wedstrijd toelaat dan de Baltimore Ravens (TB). Aangezien de Steelers offense niet meer kan rekenen op Big Ben Roethlisberger betekent dit een onmogelijke opgave voor de mannen uit Pittsburgh. Najee Harris is een groot talent, maar hij kan het niet alleen. Eindelijk een duel waarin Baltimore niet in overtime of met minimaal verschil wint, hopelijk. Toch? Voorspelling: Ravens

San Francisco 49ers (6-5) @ Seattle Seahawks (3-8)

Lumen Field | 22.25

Bij de Steelers is het kommer en kwel, maar bij de Seahawks is het nog erger. Beide mastodonten hebben stevige veranderingen nodig om er weer bovenop te komen. Ondanks dat de 49ers na een goede reeks weer enigszins gehavend zijn — Deebo Samuel en Fred Warner raakten geblesseerd — winnen ze wel gewoon van een machteloos Seattle. Voorspelling: 49ers

Denver Broncos (6-5) @ Kansas City Chiefs (7-4)

GEHA Field at Arrowhead Stadium | Zondagnacht | 02.20

De Chiefs begonnen slecht aan het seizoen, maar hebben zich onder de radar redelijk hersteld. Vooral de defense haalt inmiddels een zeer hoog niveau. Voor de Broncos geldt ook dat ze ondanks de wisselvalligheid toch een redelijk net seizoen draaien. Op bezoek gaan bij de Chiefs tijdens primetime is echter lastig voor iedereen en dat geldt zeker voor dit Denver. Voorspelling: Chiefs

New England Patriots (8-4) @ Buffalo Bills (7-4)

Highmark Stadium | Maandagnacht | 02.15

De Buffalo Bills leken de gedoodverfde favoriet voor divisiewinst, maar de New England Patriots hebben zich met een sloot aan offensieve versterkingen en een rookie quarterback naast hen genesteld in de top van de AFC. Het seizoen begon nog wat stroef, maar inmiddels zijn ze in vorm. In deze ontmoeting kunnen ze hun kwaliteit bevestigen, want de overwinningen kwamen niet tegen tegenstanders die menig NFL team angst inboezemen. Voorspelling: Bills

Bye week: Tennessee Titans, Carolina Panthers, Cleveland Browns, Green Bay Packers.

Stand na week 12

1.Chris van Dijk39-23(.629)
2.Toon Aerts35-24(.593)
3.Luuk Dokter29-29(.500)

Lees hier de NFL Power Rankings van deze week.

Coverfoto: XX/XX

Lockout in MLB een feit, spelers en bond ver uit elkaar

Jasper Roos
-
0
Lockout in MLB een feit, spelers en bond ver uit elkaar

Twee weken geleden blikten we al vooruit naar de mogelijkheid dat Major League Baseball en de Players Association (MLBPA) op een lockout afstevenden. Inzet: een nieuwe Collective Bargaining Agreement (CBA). Afgelopen nacht was het dan zo ver: de Amerikaanse honkbalbond (en bij extensie de clubs) sloot zijn spelers buiten. De laatste ‘Hail Mary’-bijeenkomst van gisterenavond duurde precies zeven minuten, voordat alle onderhandelaars de locatie verlieten. Een ‘lockout’, waarbij alle activiteiten rondom spelers stil komen te liggen, is nu een feit. Wat is een lockout concreet en wat merken fans er van?

Het is niet zo het verlopen van de CBA op 1 december automatisch een lockout in werking stelde. Een lockout is een keuze, in dit geval van commissioner Rob Manfred, Major League Baseball en de clubs. Let wel: dit is geen staking. Waar in het verleden, bijvoorbeeld in 1994, spelers het werk neerlegden om zo de league tot verandering te dwingen, is het bij een lockout precies andersom. MLB en de clubs weerhouden momenteel de spelers van het uitoefenen van hun vak. Het is voor het eerst sinds 1990 dat er een lockout plaatsvindt.

MLB heeft het kinderachtige aspect van een lockout overigens nog een stapje verder gebracht. De organisatie heeft alle spelersfoto’s van de 40-man-rosterspelers op de officiële website verwijderd.

HOE NU VERDER: KORTE TERMIJN

De hamvraag ‘hoe nu verder?’ kun je indeling in korte termijn en lange termijn. Op de korte termijn zijn de gevolgen duidelijk. Tijdens een lockout mogen er geen nieuwe contracten getekend worden, mogen Free Agents of hun agents geen contact hebben met afgevaardigden van clubs en worden er geen trainingskampen of wat dies meer zij belegd, totdat er een nieuwe cao is. Officieel mogen geblesseerde spelers niet eens revalideren op de faciliteiten van de clubs, hoewel dit in de praktijk moeilijk te reguleren is. Ook de Winter Meetings in Orlando, die voor volgende week op het programma stonden, komen te vervallen.

De Rule 5 Draft had in theorie door kunnen gaan, maar ook deze is opgeschoven. Het al dan niet doorgaan hing namelijk vast op het punt dat spelers die voor deze draft in aanmerking komen — spelers met een x-aantal jaren in de minors die blootgesteld worden aan claims van andere clubs — géén lid van de vakbond MLBPA zijn zolang ze niet gekozen worden in de Rule 5.

Pas op het moment dat een club een speler claimt, en hem verplicht aan het 40-man roster toevoegt, is de speler automatisch lid van de vakbond. De Minor League-fase gaat wel door. De laatste betreft namelijk geen spelers die lid moeten worden van de vakbond.

HOE NU VERDER: LANGE(RE) TERMIJN

Op de langere termijn is het lastiger bepalen waar we nu heen gaan. De hoop is dat clubs en vakbond er zo snel mogelijk uitkomen en de lockout wordt opgeheven. In de praktijk liggen beide organen echter mijlenver uit elkaar. Als we het over de langere termijn hebben, moeten we dus al vooruit kijken naar evenementen in januari, bijvoorbeeld de salarisarbitragedeadline en de internationale contractperiode.

Salarisarbitrage is makkelijk: die zaken worden uitgesteld tot na het overeenkomen van een nieuwe cao, omdat het allemaal om Major League-spelers gaat. De internationale signingperiode zou in theorie door kunnen gaan, want het gaat om amateurspelers die de Minor League ingaan, maar in de praktijk zullen MLB en MLBPA de periode ook willen uitstellen. Daar komt bij dat er een kans bestaat dat in een nieuwe CBA het internatiole signing-systeem op de schop gaat en bijvoorbeeld wordt omgezet naar een draft.

Wat wel doorgaat in januari: de Hall of Fame-aankondiging. Dat dan weer wel..

SPRING TRAINING

Mocht het arbeidsconflict inderdaad zo lang duren als er wordt gevreesd, zal ook Spring Training op de tocht komen staan. Half februari melden pitchers en catchers zich normaal gesproken in Florida en Arizona voor de voorjaarscompetitie. De situatie wordt dan penibeler voor eigenaren en clubs, want Spring Training is financieel gezien pure winst voor clubs.

Clubs betalen spelers namelijk niet hun contractuele salaris tijdens de anderhalve maand trainingskamp. Ze ontvangen zakgeld, maar niet hun contractuele salaris; dat wordt alleen tijdens de zes maanden regular season betaald. Als er dus wedstrijden afgelast worden omdat het conflict voortduurt, kost dat de clubs geld en niet de spelers.

OPENING DAY

En dan is er nog Opening Day, op 31 maart om precies te zijn. Dat is ook het moment dat beide partijen ineens geld gaan verliezen als er nog geen deal is en wedstrijden afgelast moeten worden. De clubs verliezen geld vanwege misgelopen recette en spelers omdat ze hun contractueel overeengekomen salaris niet uitbetaald krijgen.

Aangezien we nog vier maanden verwijderd zijn van dat moment, is er voldoende reden om aan te nemen dat deze lockout niet zomaar morgen voorbij is.

WAT ZIJN DE HETE HANGIJZERS?

Er is een hele lijst aan punten waarop de vakbond en de league van mening verschillen, maar een paar probleemgevallen springen eruit; de meeste draaien om — je verwacht het niet — geld. Aan de ene kant vinden de spelers dat de contracten niet evenredig meegroeien met de financiële winsttoename van MLB en de clubs. Waar de laatste jaren de inkomsten van de clubs enorme proporties aannemen, dalen de gemiddelde jaarsalarissen voor spelers. De spelers vinden dat ze recht hebben op een groter stuk van de taart.

Daarnaast is het tegenhouden van de doorstroom van ‘big league ready’ prospects uit de Minor League een doorn in het oog van de vakbond. De enige reden voor clubs om een speler een paar weken langer in de Minor League te stallen, is het ‘uitrekken’ van de periode waarin ze voor een minimumsalaris over de speler kunnen beschikken.

Ook is ’tanken’ een probleem voor de spelers. Doordat minstens de helft van de MLB-clubs jaar na jaar alleen maar wil verliezen — om zodoende hoge draftpicks te verkrijgen — en hun duurdere spelers wegtraden om geld te besparen, ontstaat er een situatie waarbij oudere spelers steeds vaker al vroegtijdig zonder werk zitten en jongere spelers ‘uitgebuit’ worden voor lagere salarissen. De vakbond wil dus beter voorwaarden voor de rookiecontracten, maar ook meer garanties voor de veteranen. De clubs willen uiteraard zo min mogelijk verbeteringen in de arbeidsvoorwaarden voor hun spelers, zeker wanneer die geld kosten.

WAT NU?

Afwachten. Meer zit er voor de fans en volgers van de sport niet op. Eén ding kunnen we ons door geruststellen: er is zowel de eigenaren als de spelers alles aan gelegen om dit zo snel mogelijk — het liefst voor Kerstmis — te hebben geregeld. Of dat gaat lukken, is echter de vraag.

Coverfoto: CBS Sports

Hall of Fame ballot 2022: Mick van der Nat

Mick van der Nat
-
0
Hall of Fame ballot 2022: Mick van der Nat

Ook dit jaar onthullen meerdere SportAmerika MLB-redacteuren hun Hall of Fame-ballot. Zeker in 2022, wanneer er een grote groep PED-gebruikers op de lijst staan, is er voldoende ruimte voor een frisse discussie. Wil je alle genomineerden nog even op een rijtje hebben, dan kun je hier meer lezen. Net als vorig jaar gebruiken we het stembiljetformat van Ryan Thibodaux (@MrTibbs op Twitter), de onofficiële Hall of Fame-tracker van het internet.

Vandaag op het hakblok: redacteur Mick van der Nat.

BARRY BONDS EN ROGER CLEMENS

In mijn mening zijn beide heren fout geweest voor het gebruiken van prestatiebevorderende middelen, maar beide begonnen pas met het gebruik in de nadagen van hun carrière. Bonds was voor zijn gebruik in 1999 al een superster en Clemens’ statistieken waren ook superieur voor zijn dopingavontuur in 1998.

Barry Bonds sloeg in de dertien jaar die hij vóór zijn PED-gebruik speelde in 6621 slagbeurten, 1917 hits (.290 slaggemiddelde), waarvan 411 ballen over de muur eindigden. Verder had hij een OPS+ van 164, wat hem in die jaren 64% beter maakte dan de gemiddelde MLB-speler. Roger Clemens won vóór 1998 al vijf Cy Young Awards, wat hem nu met aftrek van de twee later gewonnen trofeeën nog altijd samen met Randy Johnson bovenaan plaatst. Bovendien leidde hij de American League vijf keer in strikeouts en zes keer in ERA en had hij een 151 OPS+.

Zowel Bonds als Clemens waren voor het gebruik al geweldig, het is het laatste jaar voor beide op het ballot en nu is het tijd dat ze zichzelf een Hall of Famer mogen noemen.

MARK BUEHRLE

Mark Buehrle is een naam die niet genoeg aandacht krijgt voor de prestaties die hij bereikte. Vorig jaar lichtte ik aan de hand van het artikel van Jasper Roos verder toe waarom Buehrle thuishoort in de Hall of Fame. Om het nog eens op te sommen: hij gooide een perfect game, de snelste wedstrijd in de geschiedenis met 99 minuten, een no-hitter, won een World Series ring (Chicago White Sox 2005), won vier Gold Gloves en werd geslecteerd voor vijf All-Star Games. In mijn ogen is het zekere zaak, Mark Buehrle hoort thuis in Cooperstown.

PRINCE FIELDER

De eerste nieuwe naam op mijn lijstje vergeleken met vorig jaar. Zelf heb ik lang getwijfeld tussen Prince Fielder en Manny Ramirez, maar Fielder trok toch aan het langste eind vooral door het PED-verleden van Ramirez. Op zichzelf is de carrière van Fielder in mijn optiek ook Cooperstownwaardig. Hij werd zes keer verkozen tot All-Star, eindigde zes keer in de top twintig van de MVP-verkiezing, waarvan vier keer binnen de top vijf en leidde de National League één keer in homeruns.

Het is zeker waar dat Prince Fielder een vrij ééndimensionale speler was. Bij hem draaide het vooral om het slaan met kracht, maar dat kon hij dan ook erg goed. In seizoenen waarbij hij meer dan honderd wedstrijden speelde sloeg hij op uitzondering van het seizoen 2015 altijd meer dan 25 homeruns. Daarbij heb ik zelf altijd een zwak gehad voor Fielder, dus hoop ik dat hij het haalt.

TIM LINCECUM

In 2014, het jaar dat ik honkbal begon te volgen, was er één team wat mijn aandacht trok: de San Francisco Giants. Uiteindelijk zouden de Giants de World Series winnen door onder andere een geweldige Madison Bumgarner, maar ook Tim Lincecum maakte deel uit van die fantastische pitching rotation.

In zijn eerste drie jaar in de Majors won Lincecum twee Cy Young Awards en werd hij in zijn eerste vijf jaar vier keer uitgeroepen tot All-Star. Tevens gooide hij in 2014 ook nog een no-hitter, iets wat hij in 2013 ook deed. Verder was Lincecum tussen 2008-2010 leider in strikeouts van de National League. Als je alles op een rijtje zet, plus mijn voorkeur voor Lincecum, is hij voor mij een Hall of Famer.

DAVID ORTIZ

De derde achtereenvolgende nieuwe naam op mijn lijst. David Ortiz, ook wel Big Papi, is potentieel ook een doper. Zijn schuld is echter (nog) niet bewezen. Hij verkreeg een mythische status in Boston bij de Red Sox tijdens zijn veertien jaar durende carrière daar. Hij speelde voor zijn tijd bij de Red Sox zes jaar bij de Minnesota Twins, maar kon daar nooit zijn stempel drukken. Zijn contract werd ontbonden door de Twins en hij werd opgepikt door de Boston Red Sox in 2003. Vanaf dat moment begon zijn Hall of Fame-carrière.

Uiteindelijk stokte zijn teller op 2408 wedstrijden, met 8640 slagbeurten (.286 slaggemiddelde). Big Papi sloeg in totaal 2472 hits, waarvan 632 doubles, 541 homeruns en 1786 RBI. Edgar Martinez werd in 2019 als designated hitter al verkozen in de Hall of Fame. Echter sloeg Ortiz meer hits (225) en homeruns (232) dan Martinez en speelde hij de meeste wedstrijden aller tijden op de designated hitter-positie. Ik kan er dus niet omheen. Als Edgar Martinez in de Hall of Fame thuishoort, hoort David Ortiz dat ook.

ANDY PETTITTE

Klopt, het is waar dat Pettitte een gebruiker was van verboden middelen, maar dat was in 2002 en 2004. Beide jaren zijn echter totaal niet noemenswaardig in de rijke carrière van de pitcher. In totaal won hij vijf World Series-ringen in zijn achttien jaar durende carrière en hij pitchte in totaal 267.2 innings in de playoffs. Hiermee is hij leider van alle pitchers aller tijden. Tevens sloot hij de 44 wedstrijden die hij startte in het postseason negentien keer winnend af. Ook hiermee is hij nummer 1 aller tijden. Andy Pettitte was altijd de beste versie van zichzelf als het aankwam in oktober en verdient mede daardoor mijn stem.

ALEX RODRIGUEZ

Nog een veelbesproken vraag: hoort Alex Rodriguez in de Hall of Fame thuis? Als je het aan mij vraagt wel. Zijn prijzenkast puilt uit, A-Rod heeft duizelingwekkende statistieken, maar ook hij werd gepakt voor het gebruik van doping, in 2013. Je kunt echter iemand die zoveel voor de sport betekend heeft en zoveel gewonnen heeft niet uit de Hall of Fame houden.

A-Rod won drie MVP’s (2003, 2005 en 2007), één World Series (2009), twee Gold Gloves (2002 en 2003), tien Silver Slugger Awards (1996, 1998-2003, 2005 en 2007-2008), één Batting Title (1996) en hij werd veertien keer uitgeroepen als All-Star (1996-1998, 2000-2008 en 2010-2011).

Naast die waslijst aan prijzen heeft A-Rod ook nog eens statistieken die fantastisch zijn. 10566 slagbeurten (.295 slaggemiddelde), 2021 runs, 2086 RBI, 696 homeruns, 329 gestolen honken, een OPS+ van 140 en 177.5 WAR. Op de JAWS lijst voor kortestops staat hij op de tweede plaats aller tijden, waarbij alleen de legendarische Honus Wagner hoger staat. In totaal laat A-Rod ook nog 27 Hall of Famers achter zich. Het is duidelijk: Alex Rodriguez behoort in Cooperstown.

MARK TEIXEIRA

De laatste nieuwe naam op mijn lijst is Mark Teixeira. De eerstehonkman speelde vier seizoenen bij de Texas Rangers, maar zal vooral herinnerd worden door zijn tijd bij de New York Yankees. Teixeira kon niet alleen goed slaan .268/.360/.509, 127 wRC+ met 409 homeruns, nee defensief stond hij ook zijn mannetje (92 DRS). Op de JAWS lijst voor eerstehonkmannen staat Teixeira op een 31e plaats. In deze lijst moet hij achttien Hall of Famers voor zich laten en onder andere ook de nog spelende Albert Pujols (2de), Miguel Cabrera (11de), Joey Votto (12de) en Paul Goldschmidt (25ste). Als je alle statistieken zo voor je ziet kan je niet anders zeggen dan dat Mark Teixeira een Hall of Famer is.

BILLY WAGNER

Met een beruchte fastball, die vaak 100 mph aantikte, terroriseerde Billy ‘The Kid’ Wagner zestien jaar lang slagmensen in MLB. Hij pitchte in 853 wedstrijden, maakte hiervan 703 wedstrijden af als closer en schreef 422 saves op zijn naam. Zijn 422 saves maken hem de zesde closer aller tijden, achter Mariano Rivera (652), Trevor Hoffman (601), Lee Smith (478), Francisco Rodriguez (437) en John Franco (424). Verder had Wagner tijdens zijn carrière een 11.9 strikeouts per 9 innings pitched ratio (K/9). De hoogste ooit voor een Major League pitcher met meer dan 750 innings in de boeken. Alleen de beste closers horen thuis in Cooperstown en tot die groep hoort Billy Wagner.

ZIJ DIE DE LIJST NIET HAALDEN

Op alfabetische volgorde de afvallers die mijn lijstje net niet haalden:

  • Bobby Abreu: Kreeg vorig jaar nog mijn stem, nieuwe namen op de lijst hadden alleen net een betere case voor de Hall in mijn ogen. Volgend jaar kan deze on-base machine wel weer op mijn stem rekeningen, mits hij het nog een jaar overleeft.
  • Carl Crawford: Niets aan zijn carrière maakt hem een Hall of Famer.
  • Todd Helton: Zie zaak Bobby Abreu.
  • Ryan Howard: Teveel blessures aan het einde van zijn carrière.
  • Tim Hudson: Hall of Very Good.
  • Torii Hunter: Goed, maar net niet goed genoeg.
  • Andruw Jones: Niet stabiel genoeg in zijn laatste vijf jaar.
  • Jeff Kent: Defensief niet goed genoeg als tweedehonkman.
  • Justin Morneau: Verder dan de Minnesota Twins Hall of Fame hoeft hij niet te komen.
  • Joe Nathan: Een goede closer, behoort alleen niet tot de beste.
  • Jonathan Papelbon: Precies hetzelfde als Joe Nathan.
  • Jake Peavy: Na 2007 behoorde hij niet meer tot de absolute top, mede door blessures. Hierdoor heeft hij niet genoeg goede jaren gehad voor Cooperstown.
  • A.J. Pierzynski: Geen enkele statistiek springt in het oog, ik denk dan ook niet dat hij het overleeft.
  • Manny Ramirez: Lang getwijfeld tussen ‘Manny’ en Prince Fielder, uiteindelijk kreeg Fielder het voordeel door het gebruik van ‘Manny’. Misschien krijgt hij volgend jaar weer mijn stem.
  • Scott Rolen: Zit in hetzelfde schuitje als Tim Hudson.
  • Jimmy Rollins: Fantastische carrière, alleen net niet goed genoeg.
  • Curt Schilling: Racisten moet je nooit een platform geven.
  • Gary Sheffield: Viel dit jaar van mijn lijst door de nieuwe namen, maar als hij weer een jaar overleeft krijgt hij volgend jaar weer mijn stem.
  • Sammy Sosa: Niet goed genoeg zonder doping.
  • Omar Vizquel: Slaat vrouwen en wordt verdacht van het misbruiken van een autistische bat boy, hoort daardoor niet thuis op het ballot.

Coverfoto: Hall of Fame

Wicked Wood SportAmerika Football Pool 2021/2022: Week 12

Luuk Dokter
-
0
Wicked Wood SportAmerika Football Pool 2021/2022: Week 12

Na week 12 hebben we wederom een kleine verschuiving in de top 3 van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool. Vorige week stonden Kuijpers, Berkelaar en Groenendaal bovenaan. Deze week steeg Groenendaal naar de gedeelde koppositie en greep Bob van den Berg de koppositie. De weekwinnaar was Luuk Dokter. Hij voorspelde 11 duels goed en zat met een voorspelling van 34 dichtbij de MNF-totaalscore van 32. Tot slot nog een eervolle vermelding voor Frank Metsemakers. Hij was de enige die de MNF-totaalscore van 32 voorspelde.

Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 na week 12
Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 na week 12

Week 12 had vijf grote verrassingen voor de deelnemers aan de SportAmerika Football Pool. Bijna niemand zag de Dallas Cowboys verliezen van de Las Vegas Raiders en weinigen verwachtten een voortdurende win streak voor de Miami Dolphins. Ook de kelderkraker tussen de Jets en Texans werd niet gewoon door het thuisspelende team, zoals door velen gedacht. Tenslotte waren het de Eagles en Chargers die onnodig hun uitgangspositie voor de play-offs verslechterden tegen respectievelijk de Giants en Broncos. De overige duels werden grotendeels goed voorspeld, maar alleen bij Buffalo, Cincinnati en Baltimore was dit bijna unaniem.

STRIJD OM DE AFC EAST

Naarmate het seizoen vordert, wordt steeds duidelijker welke teams serieus meedoen en welke teams al naar de draft kijken. Dat heeft ook zijn weerslag op de onderlinge verhoudingen. Zo is er in week 13 een vrij hoog aantal eenzijdige duels, maar dit seizoen heeft ons ook geleerd dat echt iedereen van elkaar kan winnen. De echt spannende duels — en ook mooie affiches — zijn Chargers vs. Bengals en Football Team vs. Raiders met als kers op de taart de strijd om de AFC East. MNF gaat namelijk tussen de Buffalo Bills en de New England Patriots. Voorafgaand aan dit seizoen was Buffalo de gedoodverfde favoriet voor de divisie, maar New England vormt een serieuze bedreiging. Het is samen met de Chargers – Bengals game de lastigste pick van dit weekend. Immers, de uitkomst van Football Team – Raiders is al met een coin flip bepaald.

Heel veel succes in de dertiende week van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool!

Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 van week 12
Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 van week 12

Lees hier alle artikelen over de Football Pool!

Coverfoto: Eric Smith/AP Photo

Michigan verslaat Ohio State dankzij onstuitbare Haskins en Hutchinson

Lars Leeftink
-
0
Michigan verslaat Ohio State dankzij onstuitbare Haskins en Hutchinson

Afgelopen weekend was het dan eindelijk weer eens zover voor Michigan. In ‘The Game’, de belangrijkste sinds jaren, wonnen de Wolverines voor het eerst sinds acht rechtstreekse duels van Ohio State. Daardoor staat Michigan nu met een voet in de playoffs.

MICHIGAN BEWIJST ZICHZELF EEN DIENST TIJDENS OPENINGSFASE

De ploeg van Jim Harbaugh kon de wedstrijd winnen omdat de start van de Wolverines uitstekend was. Michigan kwam meteen op een 7-0 voorsprong en gaf deze voorsprong gedurende de wedstrijd niet meer uit handen. Vanaf de 7-0 voorsprong kon Michigan het spel spelen waar hun ploeg voor gemaakt is: fysiek, defense en de run game. Met zo af en toe een splijtende pass van QB Cade McNamara. Het bleek, zoals al zo vaak dit seizoen, de winnende formule te zijn. Dit was vooral te danken aan één man: Hassan Haskins.

HASSAN HASKINS LOOPT OVER OHIO STATE HEEN

De RB van Michigan kent, samen met Blake Corum, een uitstekend seizoen als leider van de run game van de Wolverines. Daar waar Corum 6 carries had voor 87 yards en vooral de snelle en explosieve RB is van de twee, is Haskins de power back met fantastisch voetenwerk die Corum en Haskins zo’n uitstekende combinatie maken.

Haskins zou 169 yards na 28 carries noteren. Dat is echter nog niet het meest opvallende. Haskins scoorde vijf touchdowns, een record in ‘The Game’. Hij was, samen met Aiden Hutchinson, zo’n beetje in zijn eentje verantwoordelijk voor de zege van Michigan tegen Ohio State.

AIDEN HUTCHINSON PROFILEERT ZICH VS OHIO STATE ALS #1 TALENT IN 2022 NFL DRAFT

Daar waar iedereen het vooral heeft over Kayvion Thibodeaux als de #1 pick in de 2022 NFL Draft, krijgt Aiden Hutchinson nu steeds meer de aandacht die hij zou moeten krijgen. Sommige mensen zien hem na het duel vs Ohio State zelfs als het #1 talent in de aankomende draft. Het hele seizoen al loopt Hutchinson tegenstanders en QB’s het leven zuur te maken. Tegen Ohio State zag de hele wereld het echter.

Hutchinson noteerde vs Ohio State zeven tackles, drie sacks en drie tackles for a loss. Het verdedigende talent in de aankomende NFL Draft is, zeker op de posities EDGE en CB, enorm. De eerste tien picks in deze draft zouden met gemak allemaal verdedigende spelers kunnen zijn. Kijk er alleen niet gek van op als de Lions begin 2022 toch Hutchinson boven Thibodeaux verkiezen. Zo gek is die gedachte namelijk helemaal niet.

GEVOLGEN VOOR DE COLLEGE FOOTBALL PLAYOFFS

Voor Michigan betekent de zege op Ohio State dat de Wolverines komend weekend alleen nog moeten winnen van Iowa in de Big Ten Championship Game. Als ze dat lukt, gaan ze als derde of misschien wel als tweede naar de CFB Playoffs. Wie dat van tevoren had verwacht, was voor gek verklaart. Wanneer Michigan van Iowa verliest, lijkt de vierde plek het hoogst haalbare. De vraag is dan echter vooral wat Alabama, Oklahoma State en Cincinnati doen en hoe de playoff commisie Notre Dame beoordeelt.

Ohio State moet vooral hopen dat Michigan, Oklahoma State, Cincinnati en Alabama verliezen en Ohio State hoger wordt ingeschat dan Notre Dame. Als dit gebeurt, is de kans vrij groot dat de Buckeyes alsnog de playoffs halen. Zij lijken hun kans vs Michigan en vooral eerder dit seizoen vs Oregon echter verkeken te hebben.

Foto: Junfu Han/Detroit Free Press

NFL Power Rankings: Grote stijgers en pijnlijke dalers

Chris Van Dijk
-
0
NFL Power Rankings: Grote stijgers en pijnlijke dalers

De top vier in de NFL Power Rankings is deze week ongewijzigd gebleven. Toch zijn er wel een paar ploegen die flinke sprongen hebben gemaakt. Wie dit zijn? Dat lees je hieronder. Net als welke ploegen flink hebben moeten inleveren na opnieuw een teleurstellend optreden.

1. (1) Arizona Cardinals

Twee wedstrijden gewonnen met Colt McCoy als quarterback. Na de bye-week nog steeds de nummer 1 seed in de NFC. Het kan niet op in Phoenix. De grote vraag is of Kyler Murray zondag weer fit is. Kliff Kingsbury wil er nog niet veel over zeggen, maar de tekenen zijn gunstig voor de Cardinals. Voor zondag en voor de rest van het seizoen.

2. (2) Green Bay Packers

De byeweek komt op een goed moment voor de Packers, want Aaron Rodgers kan zich deze week laten opereren aan zijn kleine teen. Als het goed gaat, hoeft hij geen wedstrijd te missen en het voordeel voor de Packers is dat ze na de bye tegen de Bears moeten. Een ideale tegenstander om er weer rustig in te komen.

3. (3) Tampa Bay Buccaneers

Rob Gronkowski is terug en dat is te merken. De tight end miste vijf wedstrijden en kon er twee niet afmaken. Hij ziet er beter uit dan ooit en leidde de Bucs dan ook direct in receiving yards. Tom Brady heeft niet het jaar wat we van hem gewend zijn met opvallend veel intercepties, maar voor dit team maakt dat niet uit. Dit keer was het de verdediging die het oppakte door vijf turnovers af te dwingen.

4. (4) New England Patriots

Is Bill Belichick bezig met zijn beste kunststukje in jaren? Kunnen de Patriots serieus de Super Bowl halen? Of zelfs winnen? Vragen die je moeilijk kunt beantwoorden na een zege op de gehavende Titans. In de komende drie wedstrijden (twee keer Bills en uit naar de Colts) moet er wel veel duidelijk worden over hoe goed de Pats en Mac echt zijn geworden.

5. (6) Kansas City Chiefs

De AFC West kan nog alle kanten op met alle vier de teams binnen een wedstrijd. Toch heb je het gevoel dat de Chiefs naar boven kijken en niet meer naar de rest van de divisie. Het resterende programma is niet heel eenvoudig, maar omdat de AFC zo krankzinnig is, zijn de Chiefs misschien wel de favoriet om als eerste te eindigen. Wie had dit een maand geleden gedacht?

6. (5) Baltimore Ravens

Vier intercepties van Lamar Jackson en toch winnen; tegen de Browns nog wel. Een cruciale zege voor Baltimore om aan kop te blijven in de AFC. Het zorgt er echter wel voor dat de gebruikelijke vragen weer opkomen. Is het spel van Lamar goed genoeg in de play-offs? De kans is dan namelijk klein dat ze dan weer met deze fouten wegkomen.

7. (8) Buffalo Bills

De passing game van Josh Allen is nog lang niet op het niveau van vorig jaar, dat bleek donderdag weer uit zijn twee intercepties. Met zijn benen compenseerde de jonge quarterback dat meer dan voldoende. Hij behaalde cruciale first downs en was hiermee een belangrijk wapen dat de ploeg met het oog op de ineens spannende divisierace toch maar weer uit de kast getrokken lijkt te hebben.

8. (13) Cincinnati Bengals

De bye kwam voor de Bengals op het ideale moment, gezien de twee indrukwekkende overwinningen erna. Het resterende programma is niet eenvoudig, maar de ploeg moet vertrouwen hebben getankt in de afgelopen wedstrijden. De over/under aan het begin van het jaar lag op 6,5 overwinning en een laatste plek in de AFC North. Een aantal dat al in november werd overtroffen. De Bengals ontpoppen zich als serieuze titelkandidaat.

9. (7) Dallas Cowboys

De afwezigheid van Amari Cooper (COVID) en CeeDee Lamb (hersenschudding) was duidelijk tegen de Raiders. Gelukkig zullen beide receivers er niet al te lang uit zijn en heeft Dak Prescott snel weer wat extra wapens tot zijn beschikking. Hij zal ze nodig hebben, want de divisietitel die al weken binnen leek te zijn, is ineens toch niet zo heel zeker.

10. (10) Los Angeles Rams

Het aantrekken van Von Miller en Odell Beckham Jr. was een duidelijk signaal. De Rams gaan vol voor de Super Bowl dit seizoen. Het is dan ook teleurstellend dat de ploeg voor de derde wedstrijd op rij verloor, al kan dat gebeuren op Lambeau Field. Voor Matthew Stafford wordt het nu tijd om op te staan en te bewijzen dat hij een quarterback is die een goede ploeg kan dragen.

11. (17) San Francisco 49ers

We zien eindelijk de 49ers die iedereen aan het begin van het seizoen had verwacht. Het commentaar dat Trey Lance moet starten, is verstomd en dat lijkt Jimmy Garoppolo goed te doen. Wel typerend voor San Francisco is dat nu het eindelijk weer een paar weken goed gaat dat er belangrijke spelers geblesseerd raken. Dit keer waren het Deebo Samuel en Fred Warner. Als zij meerdere wedstrijden moeten missen, hebben de Niners toch een probleem.

12. (9) Tennessee Titans

De belangrijkste winst voor de Titans kwam zondag uit Indianapolis, waar de Colts van de Bucs verloren. Hierdoor blijft de voorsprong drie wedstrijden in de AFC South. Dit moet zelfs voor deze gehavende ploeg voldoende zijn. Het is wel te hopen dat er snel spelers terugkomen, want van naar de Titans van zondag moeten kijken in de play-offs wordt niemand vrolijk.

13. (12) Indianapolis Colts

De zure nederlaag tegen de Bucs zorgt ervoor dat de divisietitel nu wel definitief uit bereik is. De ploeg maakt echter een goede kans om de wildcard nog te halen, maar dan moet het niet vergeten dat het Jonathan Taylor in de selectie heeft. De Colts hadden zondag 26 passing plays op een rij. Met JT in de ploeg is dat niet het recept voor overwinningen.

14. (11) Los Angeles Chargers

Justin Herbert heeft zijn uitstekende start van het seizoen niet door kunnen zetten. De laatste weken is hij enorm wisselvallig, net als de rest van de aanval. De verdediging is wel constant, maar dan vooral constant niet goed tegen de rushing offense van de tegenstander. Met als gevolg dat ze niemand af kunnen stoppen als het echt nodig is. De play-offs hangen hierdoor aan een zijden draadje.

15. (20) Miami Dolphins

Dat is overwinning vier op een rij. De zegereeks lijkt net te laat te komen voor de Dolphins om de play-offs nog te halen, maar voor Brian Flores en Tua Tagovailoa zijn het belangrijke overwinningen. Zo krijgen zij hopelijk het vertrouwen om volgend seizoen door te kunnen gaan. Zeker omdat het niet voorbij is, want ook in volgende vier wedstrijden hebben de Dolphins een uitstekende kans om te winnen.

16. (14) Minnesota Vikings

De enige ploeg die elke wedstrijd dit seizoen een voorsprong van minimaal zeven punten heeft gehad. Toch staan ze nu buiten de play-offs. Dat komt omdat de ploeg elke week weer op een nieuwe, komische wijze de fout in gaat. Is het niet het gebruik van de klok door Mike Zimmer, dan is het wel Kirk Cousins die bij de snap achter de verkeerde speler staat. De potentie moet er snel uit gaan komen, anders wordt het jaar heel teleurstellend in Minneapolis.

17. (16) Cleveland Browns

Het optreden in Baltimore was pijnlijk om te zien en de vragen over Baker Mayfield komen weer terug. Is hij de quarterback van de toekomst voor Cleveland? De Browns kunnen zijn optie nog lichten en er een jaartje over nadenken. Hem fit laten worden en in 2022 een nieuwe kans geven. Dit jaar gaat het hem niet worden. Theoretisch kan het nog, maar de ploeg straalt niet uit echt in een wederopstanding te geloven.

18. (22) Las Vegas Raiders

De laatste strohalm. Dat is wat de Raiders wisten te pakken in Dallas. Er was een verlenging voor nodig, maar de Raiders hebben weer een winning record en zijn nog een play-offkandidaat. Er was eindelijk ook wat goed nieuws in Las Vegas. De knieblessure van tight end Darren Waller lijkt mee te vallen en hij zou dit seizoen zeker nog in actie moeten komen. Zonder hem wordt het namelijk een kansloos verhaal in de sterke AFC West.

19. (24) Washington Football Team

Als de play-offs zondag zouden beginnen, mag het Football Team meedoen. Dit komt vooral door de verdediging, die sinds de blessure van Chase Young eindelijk het verwachte niveau haalt. Niet dat het de schuld van Young is, maar we zien nu wel de defensie die we in de hoofdstad hadden verwacht. Met nog twee duels tegen de Cowboys te gaan, is zelfs de divisie niet helemaal uit zicht.

20. (23) Denver Broncos

Winnen van de Cowboys en de Chargers om tussendoor thuis van de Eagles te verliezen. Het is het NFL-seizoen van 2021 in een notendop. Niets is zeker. Hierdoor blijven ook de Broncos kanshebber om de play-offs te halen ook al leek de trade van Von Miller naar de Rams erop te duiden dat ze er ook in Mile High geen vertrouwen meer in hadden. Zondag mogen ze laten zien of het terecht is dat de NFL hun wedstrijd in primetime heeft gezet.

21. (15) Philadelphia Eagles

De weg naar de play-offs lag open voor de Eagles. Bij een zege op de Giants hadden ze er bijgestaan. Uitgerekend in dit duel gooide Jalen Hurts echter drie intercepties. Gelukkig voor hem ging de aandacht na de wedstrijd niet uit naar zijn fouten, maar naar die van Jalen Reagor. De wekelijks teleurstellende receiver liet twee ballen vallen die de zege voor de Eagles hadden betekend.

22. (18) New Orleans Saints

Het moet pijnlijk zijn geweest voor de fans van de Saints in de Superdome donderdag. Drew Brees werd in de rust geëerd voor zijn loopbaan. Ervoor en erna moesten ze kijken naar Trevor Siemian. De quarterback die fantastisch inviel tegen de Bucs, maar daarna niets meer heeft laten zien. De grote vraag is nu waar Taysom Hill is en waarom ze hem een enorme contractverlenging hebben gegeven.

23. (19) Pittsburgh Steelers

Ben Roethlisberger loopt echt op zijn laatste benen. Helaas voor de Steelers is er geen alternatief. Mason Rudolph speelde gelijk tegen de Lions. Het enige wat de ploeg kan doen, is een afscheidstournee van zes wedstrijden organiseren voor Big Ben en beginnen met de zoektocht naar een vervanger voor volgend jaar. Door dit jaar kan een dikke streep.

24. (26) New York Giants

Het ontslag van Jason Garrett lijkt weinig verschil te hebben gemaakt. Ook zonder de OC was het aanvallend niet goed, maar gelukkig voor de Giants deden de Eagles het nog minder. Al kwam dit ook door de defensie, die het hele jaar al een hoog niveau weet te halen. Hierdoor mogen zelfs de Giants nog hopen op een plekje in de play-offs, want de laatste wildcardplek is nog niet helemaal uit zicht.

25. (21) Carolina Panthers

Na Teddy Bridgewater en Sam Darnold is ook Cam Newton niet het antwoord voor Matt Rhule. De coach heeft in twee jaar leuke dingen laten zien, maar over het algemeen valt het toch tegen. Gezien de huidige vorm lijkt het onwaarschijnlijk dat de Panthers zich hier nog overheen kunnen zetten en zich weer in de play-offrace vechten.

26. (25) Seattle Seahawks

De Seahawks waren ook met Russell Wilson, D.K. Metcalf en Tyler Lockett aanvallend onmachtig tegen de verdediging van het Football Team. Het einde van een tijdperk lijkt nu toch wel in zicht. Het wordt tijd om het dynamiet uit de schuur te halen en de boel op te blazen. De geruchten waar Russ volgend jaar zijn kunsten mag laten zien, kunnen in ieder geval weer beginnen.

27. (27) Atlanta Falcons

Is dit het slechtste 5-6 team in de geschiedenis van de NFL? Het is onbegrijpelijk hoe deze ploeg vijf wedstrijden heeft kunnen winnen en nog serieus aan de play-offs mag denken. Grote kans dat de Bucs aan al die dromen wel een einde maken, want buiten Cordarrelle Patterson gebeurt er aanvallend weinig in Atlanta.

28. (28) Chicago Bears

Matt Nagy heeft zijn baan nog. De geruchten gingen dat hij na de wedstrijd op Thanksgiving ontslagen zou worden. Hoewel die wedstrijd gewonnen werd, was het spel zo bedroevend dat een ontslag niemand zou verrassen. Toch lijkt de geplaagde coach het seizoen af te mogen maken. Waarschijnlijk ook omdat er in Chicago niet veel meer te winnen lijkt dit jaar.

29. (31) New York Jets

Zach Wilson kwam terug na een blessure en de Jets wonnen weer eens een wedstrijd. Of er ook echt een verband tussen zit, dat is nog maar de vraag. De rookie gooide één van de meest verbijsterende intercepties door een bal op de rug van zijn blokkende running back te gooien. Het grote geluk voor Wilson was dat het tegen de Texans gebeurde. De komende weken mag Wilson laten zien dat hij echt progressie maakt in ontmoetingen met betere ploegen.

30. (30) Jacksonville Jaguars

Met Dan Arnold verliest Trevor Lawrence één van zijn weinige betrouwbare wapens. Het is een zwaar seizoen voor de nummer één pick, wat natuurlijk niet volledig zijn schuld is. Duidelijk is in ieder geval dat de Jags ook in de komende draft en het off-season hun aandacht aan de aanval moeten besteden. Er moeten betere spelers om Lawrence heenkomen om de rookie een serieuze kans te geven.

31. (29) Houston Texans

De Texans wisten in de tweede helft aanvallend slechts 45 yards te behalen. Tegen de Jets, die de slechtste defensie in de league hebben. Met als gevolg dat de Jets er alsnog met de zege vandoor konden gaan. De Texans lieten een ideale kans liggen op een zege, maar de kans is nog steeds aanwezig dat ze alle verwachtingen overtreffen. Met de Lions in de league eindigen ze namelijk niet als laatste.

32. (32) Detroit Lions

De Lions worden geprezen om hun harde werk, maar verliezen toch vaak door domme, onnodige fouten. Hoofdcoach Dan Campbell doet hier net zo hard aan mee. De ploeg had bij een PAT een speler te veel op het veld — volgens commentator Joe Buck omdat ze niet gewend zijn touchdowns te scoren — en geeft de Bears gratis yards door twee time-outs op rij te scoren, waardoor zijn ploeg de bal niet meer terugkreeg. Nog meer van dit soort fratsen en Detroit zal in januari weer op zoek gaan naar een nieuwe coach.

Lees hier de NFL Power Rankings van vorige week.

Coverfoto: Katie Stratman/USA Today Sports

Hall of Fame ballot 2022: Jasper Roos

Jasper Roos
-
0
Hall of Fame ballot 2022: Jasper Roos

Ook dit jaar onthullen meerdere SportAmerika MLB-redacteuren hun Hall of Fame-ballot. Zeker in 2022, wanneer er een grote groep PED-gebruikers op de lijst staan, is er voldoende ruimte voor een frisse discussie. Wil je alle genomineerden nog even op een rijtje hebben, dan kun je hier meer lezen. Net als vorig jaar gebruiken we het stembiljetformat van Ryan Thibodaux (@MrTibbs op Twitter), de onofficiële Hall of Fame-tracker van het internet.

Hoofdredacteur Jasper Roos trapt de reeks met stembiljetten af.

Ik keer dit jaar terug bij vrijwel alle mannen van vorig jaar, om verschillende redenen. Laat me beginnen met de twee meest polariserende recidivisten.

ROGER CLEMENS & BARRY BONDS

Bij mijn uitleg van vorig jaar was ik al vrij duidelijk: in mijn optiek zijn deze twee spelers van dusdanig historisch belang dat ze in de Hall of Fame thuishoren. Los van hun statistische prestaties, die later in hun carrière inderdaad door steroïdengebruik zijn verbeterd, waren dit twee mannen die de sport al voor hun dopage waren ontstegen. Jongenskamers hingen vol met hun posters; ze waren larger than life op het veld.

Later in hun carrière groeiden de twee uit tot de gezichten van het dopingprobleem in Major League Baseball. Toch begonnen beide sterren pas halverwege hun 30s (Bonds was 34 en Clemens 35) met doping. Ze hebben 10 jaar moeten wachten en hebben elk jaar hun stempercentages licht zien toenemen. Ze zijn genoeg gestraft. Get it done.

MARK BUEHRLE

Mijn jeugd draaide om een handvol White Sox-spelers die heel stilletjes tot de top van de Major League behoorden, maar daar nooit echt de credits voor gekregen hebben — voornamelijk doordat ze overvleugeld werden door het dopinggeweld om hen heen. Het was zonde dat Paul Konerko een paar jaar geleden na één jaar al van het biljet afviel door te weinig stemmen. Mark Buehrle was dat lot gelukkig niet toebedeeld, maar ik wil zijn verblijf nog een jaar redden. Vorig jaar kreeg hij 11% van de stemmen.

Het hele verhaal rondom Buehrle schreef ik vorig jaar al. Het komt voor hem dit jaar op hetzelfde neer: werpers die een no-hitter, een Perfect Game, een World Series-ring, meerdere All-Star Games, meerdere Gold Gloves en een save in de World Series hebben behaald, kun je op één vinger tellen. Het is namelijk Mark Buehrle. Als dat niet historisch significant is, dan weet ik het ook niet meer.

TODD HELTON

Er is voor mij niets veranderd sinds ik vorig jaar op Helton stemde. 17 jaar op het hoogste niveau, dan doe je ergens iets goed. Helton was een gevreesde slagman en een geliefd teamgenoot die zijn club zijn hele carrière trouw bleef. 61.8 WAR doorbreekt ook de anekdotische grens voor Hall of Famers. Na Larry Walker is het nu tijd voor Helton om de Rockies te representeren in Cooperstown.

ANDRUW JONES

We zijn een Nederlandse website, dus ik ga er vanuit dat ik niet hoef uit te leggen waarom Andruw in de Hall of Fame thuishoort. Chauvinisme terzijde, het is bij Andruw ook gewoon een kwestie van de trends in de gaten houden. In mijn ballot-verhaal van vorig jaar voorspelde ik een grote jump voor Jones. Die voorspelling bleek juist, want Andruw zag zijn stempercentage bijna verdubbelen (van 19% naar 33%). Ik zie niet in waarom die trend niet aan zou houden.

10 jaar lang bij de beste spelers in de league horen, 62.7 WAR, 10 Gold Gloves, Silver Slugger: Andruw hoort in de Hall.

JEFF KENT

Kent blijft een omstreden keuze, want er zijn ook argumenten te maken tegen zijn Hall of Fame-kandidatuur. Toch blijft voor mij bovenaan staan dat hij de beste homerun-hittende tweedehonkman in de geschiedenis is. Een MVP, Silver Sluggers, All-Star Games: you name it en Kent heeft het in de kast staan. Ik zie weinig bezwaar voor het vergeven van een Hall of Fame-plek aan Jeffrey Franklin Kent.

ALEX RODRIGUEZ

Ik zal niet liegen: bijna had ik Manny dit jaar ook gewoon op mijn lijstje laten staan ten faveure van Alex Rodriguez. Ze ontlopen elkaar qua dopingverleden niet veel — beide zijn meermaals gepakt en hebben bewezen uitzonderlijk hardleers te zijn. Puntje bij paaltje, zowel statistisch als qua prijzenkast, is A-Rod de betere speler. 117.5 WAR, meer dan 10.000 slagbeurten, bijna 700 homeruns, 2000+ runs, 2000+ RBI’s, 300+ gestolen honken: Rodriguez is niet alleen historisch significant (want laten we wel wezen, er zijn weinig spelers zo groot geweest als Rodriguez), maar ook statistisch waanzinnig.

A-Rod’s prijzenskast is indrukwekkend: 14-voudig All-Star, drievoudig MVP én MLB Player of the Year, 10-voudig Silver Slugger, twee Gold Glove Awards, een World Series-titel en een batting title.

En ja, ook hij zit onder de dopingstickers. Er gaan zelfs verhalen dat hij in high school al zo nu en dan een pilletje slikte. Toch werd hij pas in zijn 20e seizoen, in 2013, voor het eerst geschorst. Hij was toen al 37. Natuurlijk is het aannemelijk dat hij (ver) ervoor, middenin het steroïdentijdperk, al aan de dope zat. De enorme sprong in offensieve output die hij op zijn 20e doormaakte, spat echt van de pagina af en is hoogst dubieus. Toch ontbreekt het aan hard bewijs. Vooruit dan maar: steroid ballot, assemble.

SCOTT ROLEN

Rolen is één van de 10 beste derdehonkmannen in de geschiedenis van de sport. Meer hoef je toch niet te weten? Vorig jaar gooide ik er al wat statistieken tegenaan, dus ik kan het denk ik hier wel bij laten. Het is eigenlijk heel gek dat hij nog steeds best veel stemmen tekort komt.

GARY SHEFFIELD

Sheffield is eigenlijk Barry Bonds lite: zijn statistieken voor zijn dopingperiode en na zijn dopingstart zijn… vergelijkbaar. Natuurlijk heeft hij zichzelf later in zijn carrière kunstmatig verbeterd. Natuurlijk is hij een eikel, die altijd overhoop lag met de pers. Dat doet echter weinig af aan het feit dat hij een generationeel talent was. Ook voor Sheffield geldt dat hij een historisch significante speler is, al was het alleen maar vanwege zijn iconische swing die zó herkenbaar is dat zelfs een casual volger van de sport weet wie hij is.

BILLY WAGNER

Ik recycle maar weer even Wagner’s stats die ik vorig jaar ook gebruikte. In de lijst werpers met minimaal 750 innings achter hun naam, staat Wagner op:

  • 422 saves (#6)
  • 2.31 ERA (#2, achter Mariano Rivera)
  • 187 ERA+ (#2, achter Rivera)
  • 0.998 WHIP (#2, achter Addie Joss)
  • 11.9 K/9 (#1)
  • 33.2% strikeout rate (#1)
  • .187 Batting Average Against (#1)

Klaar.

GEEN RUIMTE VOOR…

Vooraf: Ik heb hieronder meerdere spelers op de lijst staan die ik onder normale omstandigheden als Hall of Famer zie. Ik denk echter ook dat ze dit jaar kunnen overleven en dat ik volgend jaar wel op ze kan stemmen. Een aantal mannen op wie ik hierboven heb gestemd, zit behoorlijk in tijdnood en heeft mijn nietszeggende stem harder nodig. Tactisch stemmen slaat nergens op, maar de Hall werkt het in de hand.

  • Bobby Abreu: Vorig jaar beloofde ik dit jaar op hem te stemmen. Niet gelukt. Ik denk dat hij het nog een jaar overleeft, dus misschien heb ik volgend jaar ruimte.
  • Carl Crawford: Een paar jaar was Crawford ontzettend leuk om naar te kijken, maar hij is absoluut geen Hall of Famer.
  • Prince Fielder: Ik denk dat Fielder de 5% cut-off haalt, dus dan kan ik volgend jaar wat dieper over hem nadenken. Hij was een ster, maar een ontzettend ééndimensionale. Op het oog twijfel ik nu al.
  • Ryan Howard: Teveel blessures, te ééndimensionaal, teveel gaten in zijn game.
  • Tim Hudson: Haalde vorig jaar 5.2% van de stemmen en ik denk dat hij er dit jaar afvalt.
  • Tim Lincecum: Over een jaar gegarandeerd een stem van me, want als je het over een historisch significante speler hebt, komt Lincecum naar voren. Ik had dit jaar geen ruimte.
  • Justin Morneau: Eén van de meest onzinnige MVP-winnaars ooit. Geen knock tegen hem, maar hij was het jaar dat hij de MVP won (2006) niet eens de MVP in zijn eigen team — laat staan in de hele American League. Als Paul Konerko na één jaar op de ballot er al vanaf valt, moet Morneau dat ook. Konerko’s carrière was (veel) beter.
  • Joe Nathan: Alleen de aller-, allerbeste closers horen in de Hall of Fame. Nathan staat niet in dat rijtje.
  • David Ortiz: Boston-bias laat hem wel een jaar overleven. Ik twijfel een beetje, omdat dat hele mythische gebeuren dat Red Sox-fans (en MLB/ESPN) altijd om hem heen hebben gehangen me een beetje tegenstaat. Wel historisch significant. Ook een potentiële doper. Volgend jaar dieper nadenken.
  • Jonathan Papelbon: Zie Nathan, Joe.
  • Jake Peavy: Zou leuk zijn als hij het één jaar overleeft, maar ik denk dat het lastig wordt voor Peavy. Blessures gooiden roet in het eten.
  • Andy Pettitte: Eindigde vorig jaar met minder stemmen dan Mark Buehrle en dat is terecht. Vergeet niet: ook Pettitte is een bewezen doper. Buehrle deed vergelijkbare dingen, maar dan zonder dope. Ik stem voorlopig niet op deze linkshandige pitcher.
  • A.J. Pierzynski: Hall of Fame verhalenverteller, met (zeker voor een catcher) een geweldige carrière, maar A.J. is geen Hall of Famer. De soft spot die ik voor hem heb is zo groot als Texas, maar de Hall in zou te ver gaan.
  • Manny Ramirez: Het is krom, maar ik kan niet hem wel en A-Rod niet op de lijst zetten, als het tussen die twee gaat. Dan wordt het A-Rod. Volgend jaar weer Manny?
  • Jimmy Rollins: Nah. Goede speler, hoor. Erg goede speler zelfs, maar geen Hall of Famer.
  • Curt Schilling: Ik stem niet op racistische, antisemitische QAnonners, hoe goed ze ook konden pitchen. Het is geen 1920 meer: achterlijke denkbeelden mag je tegenwoordig wél gewoon afstraffen.
  • Sammy Sosa: Jammer voor Sosa, maar helaas. Teveel controverse, te weinig positieve aanknopingspunten. Hij is klaar..
  • Mark Teixeira: Zelfde groepje als Howard voor mij.
  • Omar Vizquel: Na het in elkaar slaan van zijn vrouw, bleek hij ook tenminste één autistische bat boy seksueel te hebben misbruikt. Van de ballot ermee.

Coverfoto: Hall of Fame

Coaching carrousel zet college football op zijn kop: Riley naar USC, Kelly naar LSU

Lars Leeftink
-
0
Coaching carrousel zet college football op zijn kop: Riley naar USC, Kelly naar LSU

Alsof het huidige seizoen al niet spectaculair en bizar genoeg was, kwam afgelopen weekend de coaching carrousel op volle gang. Lincoln Riley verraste met zijn overstap naar USC, terwijl een dag later Brian Kelly besloot naar LSU te gaan. Oklahoma en Notre Dame zoeken daardoor naar een head coach voor 2022.

Is Lincoln Riley de aanwinst die de PAC-12 nodig heeft?

Afgelopen weekend, vlak voor het duel tussen Oklahoma en Oklahoma State, werd de college football-wereld opgeschrikt door het gerucht dat Lincoln Riley wel eens naar LSU zou kunnen gaan. Riley gaf tijdens de persconferentie na afloop van de verloren wedstrijd aan niet de volgende head coach van LSU te worden. Dat klopt. Hij wordt namelijk de volgende head coach van USC. Amper een dag na de wedstrijd vs Oklahoma State kwam het gerucht naar buiten. USC kwam op maandag vervolgens met het statement dat Riley vanaf volgend seizoen de nieuwe head coach van de Trojans zal zijn. Volgens de geruchten zal Riley $110 miljoen gaan verdienen bij USC, dat de coach voor 10 jaar vast zal leggen.

Het is de boost die de PAC-12, op Oregon na, erg hard nodig heeft. Daar waar alle andere conferences geregeld meedoen aan de CFB Playoffs, is dit voor de PAC-12 een behoorlijke uitdaging. Alleen Oregon komt bijna elk seizoen in de buurt van de top 4. Toch zal ook Oregon hiervan profiteren.

Als de PAC-12 in zijn algemeenheid beter wordt, wat zou kunnen gezien het feit dat Riley recruitment bij in ieder geval USC een boost zal geven en het overloopt van talent in California en omstreken, wordt het schema van Oregon ook zwaarder. Dit betekent weer dat Oregon een betere kans heeft om de playoffs te halen, omdat het schema wat ze spelen niet meer als zwak gezien zal worden. Riley is hoe dan ook een aanwinst die de PAC-12 als geheel nodig heeft.

Kelly ziet werk bij Notre Dame beloond worden door LSU

Amper een dag later, dinsdag 30 november, werd duidelijk dat Bryan Kelly, head coach van Notre Dame, de overstap gaat maken naar LSU. Ed Orgeron nam afgelopen weekend afscheid, en Kelly wordt met deze overstap beloond voor zijn harde werk en succes bij de Fighting Irish. Met Notre Dame haalde hij onder meer de CFB Playoffs. Ook Kelly gaat flink verdienen bij LSU, misschien wel meer dan Lincoln Riley bij USC.

Voor Kelly zal recruitment echter een grotere uitdaging worden. De SEC als geheel recruit namelijk heel erg sterk. Toch staat LSU zelf eigenlijk elk seizoen wel in de top tien qua recruitment class. Dit was echter vooral dankzij het succes van LSU de afgelopen jaren en de aanwezigheid van Orgeron. Hoeveel impact de aanwezigheid van Kelly gaat hebben op de recruitment class is nog even afwachten. Aan talent zal LSU ook volgend seizoen in ieder geval geen gebrek hebben. Dat staat vast.

Florida vindt in Billy Napier nieuwe head coach voor 2022

Ook Florida was, voor het weekend begon, al zeker van zijn head coach voor volgend jaar. Blly Napier komt over van Louisiana Lafayette, waar hij het de afgelopen jaren fantastisch deed. Ook hij wordt dus beloond met een plek bij een enorm grote universiteit waar er geen gebrek aan talent zal zijn. Ook Napier zal een prima salaris krijgen, alhoewel het niet in de buurt zal komen van dat van Riley en Kelly.

Ook Florida zal qua recruitment enorme concurrentie hebben. Nog meer dan LSU. Met Georgia nog steeds als de grote naam in de regio wordt het voor Napier en co toch vooral genoegen nemen met de restjes die Georgia achter laat. Dit is de afgelopen jaren de harde realiteit. Toch is er zelfs met die realiteit meer dan genoeg talent waarover Napier bij Florida zal beschikken om Georgia volgend jaar uit te dagen en te beginnen met bouwen aan iets moois.

Welke andere universiteiten hebben een head coach nodig?

Het zijn er nogal wat. 11, om precies te zijn. In totaal zijn er voor zover bekend 23 veranderingen qua head coaching. Daarvan zijn er dus een paar (Florida, LSU, USC, Texas Tech, TCU) inmiddels ingevuld. Toch zijn er nog een paar mooie banen voor head coaches in college football voor het oprapen. De meest interessantste zijn natuurlijk Notre Dame en Oklahoma, die de laatste jaren hebben bewezen steady mee te kunnen doen om de playoffs en goede te kunnen recruiten. Daarachter ontstaat een flink gat naar universiteiten als Fresno State, Virginia Tech, Louisiana en Duke. Toch een stuk minder aansprekende bestemmingen.

Wat zijn de namen die het meest genoemd worden? Kliff Kingsbury wordt in verband gebracht met Oklahoma, maar de kans dat dit gaat gebeuren lijkt klein. Daarnaast is ook Luke Fickell een populaire naam. Fickell doet het al jaren fantastisch met Cincinnati, en zal waarschijnlijk wel bij Notre Dame of Oklahoma uit gaan komen. Meer dan verdiend ook, gezien zijn prestaties met Cincinnati dit seizoen en voorgaande seizoenen. Ook de naam van Urban Meyer wordt veel genoemd. Dit zal echter vooral voor Oklahoma en Notre Dame zijn.

Andere namen zijn Matt Campbell (Iowa State), Kyle Whittingham (Utah), Jamey Chapwell (Coastal Carolina) en tal van van namen uit de NFL-wereld. Zeker de Notre Dame en Oklahoma-positie zal die laatste groep namen wel interessant lijken, zeker omdat deze contracten financieel gezien meestal lucratiever zijn dan in de NFL. De coaching carrousel is hoe dan ook nog lang niet voorbij.

Photo: Alonzo Adams / Associated Press

MNF: Football Team stopt Seahawks net op tijd af

Chris Van Dijk
-
0
MNF: Football Team stopt Seahawks net op tijd af

Het Washington Football Team domineerde bijna de hele wedstrijd tegen de Seahawks. Alleen wist de ploeg dit niet in een ruimere voorsprong op het scorebord te zetten. Hierdoor kreeg Seattle een laatste kans om een verlenging af te dwingen, maar de verdediging hield net stand voor een 17-15 overwinning.

Het Football Team leek af te stevenen op een eenvoudige overwinning. Alleen in het eerste kwart was Seattle gewaagd aan de hoofdstedelingen. De thuisploeg nam in het eerste kwart wel de voorsprong na een field goal van Joey Slye, maar toen nam Russell Wilson het over. Een pass over 55 yards naar Tyler Lockett zorgde ervoor dat ook de Seahawks in de redzone kwamen.

In tegenstelling tot Washington wist Seattle wel de endzone te vinden. De pass van Wilson naar Gerald Everett was perfect, waardoor de Seahawks een 7-3 voorsprong namen. Het zou echter lange tijd het enige zijn wat we van de aanval van de Seahawks zouden zien. De volgende drive leverde nog een first down op, maar daarna was het over en duurde het tot in het vierde kwart voor de Seahawks weer een keer meer dan tien yards in een drive wisten te behalen.

GEBLOKT EXTRA PUNT

Toch zouden de Seahawks voor de rust nog een keer scoren. Het Football Time scoorde in de laatste drive voor rust nog een touchdown en leek in de laatste minuut van de eerste helft de voorsprong te nemen. Dat deden ze ook voor een paar tellen, tot na het extra punt. Die trap van Slye werd namelijk geblokt en teruggelopen voor twee punten door Seattle. Hierdoor stond het halverwege 9-9.

De geblokte field goal had grote gevolgen voor het Football Team. Niet alleen leverde het twee punten voor de tegenstander op, Slye blesseerde zijn hamstring waardoor hij in de tweede helft niet meer in actie kon komen. Ron Rivera moest er dus na rust steeds voor gaan op fourth down en na een touchdown.

ONZICHTBARE WIDE RECEIVERS

Dat laatste zou maar één keer gebeuren in het derde kwart en met succes. De touchdown leverde zo acht punten op en een 17-15 voorsprong. Omdat de Seahawks-aanval belabberd was, bleef deze stand lang op het bord. Vooral de bekende wide receivers waren onzichtbaar. Lockett had behalve zijn lange catch nog twee andere vangballen en D.K. Metcalf ving slechts één bal. De running game was ook onzichtbaar met in totaal 34 yards, waarvan twaalf op een scramble van Wilson.

Het Football Team domineerde hierdoor de tweede helft, maar wist geen definitieve afstand te nemen van de ploeg uit de westkust. Door de blessure van Slye kon het Football Team geen field goal trappen toen ze in de slotminuten van het duel bijna in de endzone waren. Met iets meer dan twee minuten te gaan leek Tyler Heinicke Logan Thomas in de endzone te vinden voor de beslissende score, maar na review bleek de bal net de grond geraakt te hebben, waardoor de Seahawks een laatste kans kregen.

KENDALL FULLER INTERCEPTIE

Wilson leek deze mogelijkheid met beide handen aan te grijpen. De aanval kwam ineens tot leven. In tien plays leidde de quarterback zijn ploeg over het veld voor een touchdown, maar omdat het Football Team eerder een two point conversie had voltooid, moesten ook de Seahawks ervoor gaan. Deze pass van Wilson werd door Kendall Fuller onderschept.

Toch was het voor de Seahawks nog niet helemaal gedaan. Met nog vijftien tikken op de klok resteerde er alleen nog de onside kick voor de bezoekers. Het Football Team greep volledig naast de bal en Seattle leek er met de bal vandoor te gaan. Alleen gooide een overtreding roet in het eten, waardoor de trap opnieuw gedaan moest worden en het Football Team de bal en de zege nu wel binnen kon halen.

Door de derde overwinning op rij is het Football Team nu ineens een play-offteam. De formatie heeft de laatste wildcard positie voorlopig in handen. Voor de Seahawks lijkt alle hoop met de derde verliespartij op rij wel echt vervlogen. Hier kan men na gaan denken over een toekomst zonder Wilson en/of hoofdcoach Pete Carroll.

Lees hier de recaps van de vroege en de late games in de NFL op zondag.

Coverfoto: Geoff Burke/USA Today Sports

Banchero vs Holmgren: Duke verslaat juggernaut Gonzaga

Lars Leeftink
-
0
Banchero vs Holmgren: Duke verslaat juggernaut Gonzaga

Voormalig #1 Gonzaga heeft dit seizoen al veel topduels gespeeld. Zo werd er gewonnen van Texas en UCLA, twee top 15 teams in college basketbal. Afgelopen weekend stond de grootste uitdaging echter op het programma: een ongeslagen en herboren Duke was de tegenstander. Oftewel: een matchup tussen de twee grootste talenten van de aankomende NBA Draft: Paolo Banchero en Chet Holmgren.

Banchero domineert Gonzaga

De matchup werd zowel qua team als op persoonlijk niveau gewonnen door Paul Banchero, die met Duke de Bulldogs met 81-84 versloeg. Banchero zelf scoorde 21 punten (8-17 FG, 3-8 3PT) en greep 5 rebounds. Banchero liet tegen Gonzaga zijn gehele arsenaal zien. Zijn playmaking kan en zal nog wat beter moeten, maar de basis is aanwezig. De manier waarop hij dit seizoen schiet van achter de driepuntlijn (34%) is echter al beter dan menigeen had verwacht. Sommige, zoals hieronder, indrukwekkender dan de ander.

Daarnaast is Banchero echter ook een speler die kan profiteren van zijn NBA-ready lichaamsbouw en zijn kwaliteiten in de post en in de midrange. Hieronder besloot hij Holmgren maar eens een les te leren. Een les die viraal ging op social media.

Holmgren’s kwaliteiten en tekortkomingen komen boven water

Ook Chet Holmgren maakte indruk. De lange center eindigde met 16 punten (8-13, 0-3 3PT), 7 rebounds en 3 blocks. Holmgren toonde zelfs tegen misschien wel het beste team in college dat zijn balbehandeling een ongekend wapen is. Zeker voor iemand die zo lang is. Om dit goed in beeld te brengen moeten we echter wel een moment uit het duel vs UCLA erbij pakken. Eerst het block, daarna de balbehandeling en de dunk. Ongekende wilde voor een center.

Tegen Duke liet hij echter ook zien over een ongekend skill niveau te beschikken. Holmgren heeft het voetenwerk van een speler die zeker een centimeter of 20 kleiner is dan hem, en gezien zijn enorm lange armen is het voor een verdediger nagenoeg onmogelijk om iets tegen schoten als hieronder te kunnen doen.

Toch is het ook duidelijk waar Holmgren nog in moet verbeteren. Zeker ten opzichte van Banchero mist hij een consistente driepunter (31% 3PT maar minder pogingen) en is hij qua lichaamsbouw absoluut nog niet NBA-ready. Deels heeft dit gewoon met zijn lengte te maken en hij zal dan ook nooit zo gebouwd zijn als Banchero bijvoorbeeld, maar er zal echt wat meer spiermassa en gewicht bij moeten komen. Zo niet, dan zal hij ondanks zijn lengte en zijn kwaliteiten als shot blocker constant opgezocht worden in de paint.

Conclusie

Ten eerste gaan we beide spelers terugzien tijdens March Madness, waarin ze op het allerhoogste niveau zichzelf nog meer in de kijker kunnen spelen. Voorlopig lijkt Banchero de completere en volwassenere speler die meer klaar is voor het fysieke spel van de NBA. Holmgren heeft misschien wel meer puur talent. Kortom: beide heren zijn komende zomer een lock om in de top 5 van de 2022 NBA draft terecht te komen. Welke plaats zal echter afhangen van hun ontwikkeling dit seizoen en wie er onderaan de NBA gaat eindigen. Tot die tijd is het vooral genieten van de twee toekomstige NBA-sterren.

Photo: Ethan Miller/Getty Images

1...270271272...804Pagina 271 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU