Het is ze eindelijk gelukt. De Detroit Lions hebben een game gewonnen dit seizoen en dat tegen de Minnesota Vikings. Het was niet de enige verrassing van de namiddag, want ook de Cincinnati Bengals gingen verrassend onderuit. De LA Chargers gingen met de zege aan de haal. Minder verrassend was de overwinning van de Arizona Cardinals tegen de Chicago Bears. Arizona blijft zo eerste in de NFC. Ook de Tampa Bay Buccaneers konden weer winnen. Ze hadden weinig moeite met de Atlanta Falcons.
LIONS BEHALEN EINDELIJK EERSTE ZEGE TEN KOSTE VAN VIKINGS
Minnesota Vikings @ Detroit Lions | 27-29
Fans in Detroit en omstreken hebben er 364 dagen op moeten wachten, maar op zondagnamiddag was het dan eindelijk zover. De Detroit Lions hebben hun eerste zege beet. Slachtoffers van dienst waren de Minnesota Vikings uit de eigen NFC North. Het was een ware thriller in Detroit, waar Amon-Ra St. Brown in de allerlaatste seconde de winnende touchdown-ball ving voor zijn team. Het dak ging eraf in Ford Field, waar de thuisploeg de zege allerminst gestolen had. De Lions hadden namelijk het grootste deel van de wedstrijd op voorsprong gestaan. Dat kwam mede door de uitstekende start van Jared Goff. In de eerste helft gooide Goff twee touchdowns naar T.J. Hockenson en Brock Wright. Hij bracht zijn team bovendien tweemaal dicht genoeg om er nog eens twee field goals bij te doen.
In de tweede helft werden de Vikings wakker en zetten ze de comeback in. Met drie touchdowns klom het team van Mike Zimmer zelfs op voorsprong diep in de tweede helft. Kirk Cousins was goed voor twee touchdown-passes, waarvan één naar de grote uitblinker Justin Jefferson. Jefferson ving maar liefst 182 passing yards van Cousins. Bijna was het voldoende voor de zege. Te meer omdat de Lions opnieuw vervielen in hun traditionele blunders. Jared Goff wierp een interceptie en verloor nog eens de bal bij een strip sack. Toch kreeg de voormalige LA Ram nog één kans op glorie. Zonder time-outs nota bene. Tot ieders verbazing geraakten de Lions op de 11 yardlijn, waar Jared Goff alle vier van zijn pogingen nodig had om het sprookje te voltrekken. Geen nieuwste hartverscheurende verlies voor de Lions, maar eindelijk die eerste -toch wel verdiende- zege voor het team van Dan Campbell.
CHARGERS PROFITEREN OPTIMAAL VAN FOUTEN BENGALS
Los Angeles Chargers @ Cincinnati Bengals | 41-22
De AFC blijft een moeilijk te voorspellen conference. De withete Cincinnati Bengals ontvingen de LA Chargers in eigen huis en keken ernaar uit om het met Joe Mixon op te nemen tegen de slechtste run-defense van de NFL. Mixon werd echter grotendeels in bedwang gehouden door de gretige Chargers-defense. Hij haalde 54 rushing yards uit 19 pogingen en een touchdown. Bovendien maakte hij een cruciale fout op het einde van het derde kwart, net toen het leek alsof de Bengals een achterstand van 24 punten zouden uitwissen. Mixon verloor de bal, Tevaughn Campbell raapte het leer op en liep ermee tot in de eindzone van de Bengals. Het was het kantelmoment dat de wedstrijd in een definitieve plooi legde. De Bengals konden zich van deze klap niet meer herstellen.
Mixon was weliswaar niet de enige Bengal die onder zijn niveau bleef tegen de Chargers. Ook de andere twee sterren, Joe Burrow en Ja’Marr Chase, maakten kostbare fouten. Burrow gooide twee intercepties en verloor een fumble. Chase was verantwoordelijk voor één van die onderscheppingen, toen hij een vangbare bal uit zijn handen liet glippen in de armen van Michael Davis. De Chargers namen de cadeaus met plezier in ontvangst en wonnen uiteindelijk overtuigend. Justin Herbert gooide voor 317 yards en 3 touchdowns en was de betere quarterback op het veld.  Hij was ook de beter beschermde quarterback. Burrow stond achter een wankele O-line en werd maar liefst zes keer gesackt. Hij kampte ook met een pijnlijke vinger voor het grootste deel van de wedstrijd.
De Chargers herstellen zich met deze knappe zege van de pijnlijke nederlaag tegen de Broncos vorige week. Ze springen zelfs over de Bengals in de Wild Card race en houden alle kaarten in handen om de play-offs te bereiken. De Bengals missen op hun beurt een unieke kans om de Ravens onder de druk te zetten aan de top van de AFC North.
CARDINALS DEFENSE WIJST DE WEG NAAR ZEGE
Arizona Cardinals @ Chicago Bears | 33-22
Tegen de Chicago Bears was het niet de Arizona offense die de doorslag gaf. Immers, er kwamen slechts 257 aanvallende yards op het bord tegenover 329 voor Chicago. Het was de Cardinals defense die de wedstrijd compleet controleerde. Bears quarterback Andy Dalton werd vier keer onderschept en dat leverde in totaal 23 punten op. Aangezien Chicago er 22 scoorde, maakte het verdedigende aandeel het verschil. Bears running back David Montgomery had vrij spel met 21 carries voor 90 yards en een touchdown, maar de passing attack kwam niet lekker van de grond. Dalton werd maar liefst 44 keer onder druk gezet. Hierin had Jordan Hicks een groot aandeel. Hij eindigde het duel met 13 tackles en twee sacks. De secondary was daarnaast goed voor drie van de vier intercepties. Een echte team effort van de Arizona defense.
Overigens was het niet zo dat de Cardinals offense helemaal niets liet zien. DeAndre Hopkins en Kyler Murray kwamen terug van blessures en wilden zich direct laten gelden. Qua passing stelde het bij Murray niet veel voor (11/15, 123 yards, 2 TDs), maar over de grond liet hij zijn kwaliteiten weer eens zien. De kleine veldheer rende 10 keer voor 59 yards en twee touchdowns. Hopkins ving twee passes voor 32 yards en één touchdown. Van overblijfselen van zijn blessure leek geen enkele sprake.
BUCCANEERS HEBBEN AB NIET NODIG
Tampa Bay Buccaneers @ Atlanta Falcons | 30 – 17
Het was even wennen voor de Tampa Bay Buccaneers zonder Antonio Brown. Immers, met AB wonnen ze en zonder hem verloren ze drie van de vier wedstrijden. Tegen Atlanta lieten Tom Brady en de zijnen echter zien dat ze ook zonder Brown kunnen. Brady (38/51, 368 yards, 4 TDs, INT) draaide de Falcons defense dol met korte passjes waarvan er net iet minder dan de helft (15) naar Chris Godwin gingen. Leonard Fournette — die wederom een sterk duel speelde — ving zeven ballen, evenals Mike Evans. Long time Brady target Rob Gronkowski mocht vier keer een pass uit de lucht plukken waarvan er twee tot een touchdown leidden. Zelfs zonder Brown heeft deze offense meer dan voldoende targets.
Waar Tampa Bay het zonder één van de vele uitzonderlijke receivers moet missen, doen Atlanta en Matt Ryan het dit seizoen zonder twee uitzonderlijke receivers en is er verder niet veel over. Julio Jones vertrok naar de Tennessee Titans en Calvin Ridley verliet de NFL voor onbepaalde tijd om aan zijn mentale gezondheid te werken. Desondanks speelt de 36-jarige Ryan (30/41, 297 yards) nog steeds op hoog niveau. Zeker als de run offense ook haar duit in het zakje doet, bereikt Ryan zonder moeilijkheden zijn receivers. Zwitsers zakmes Cordarrelle Patterson deed het dit weekend vooral over de grond en ook Mike Davis had met een touchdown een keer een aandeel in de Falcons offense.
OVERIGE GAMES
New York Giants @ Miami Dolphins | 9-20: De Miami Dolphins hebben hun vijfde zege op een rij gehaald. Thuis tegen de New York Giants -zonder Daniel Jones– kwamen de ‘Fins nooit in de problemen. Tua Tagovailoa was wederom degelijk met 244 passing yards en twee touchdowns. Zijn rookie wide receiver Jaylen Waddle was goed voor 90 van die 244 yards. Bij de Giants kon de back-up quarterback Mike Glennon geen potten breken. Na een desastreuze start van het seizoen, zijn de play-offs nog steeds een realistische doelstelling voor de Miami Dolphins.
Indianapolis Colts @ Houston Texans | 31-0: De Houston Texans hebben de divisierivalen uit Indianapolis geen strobreed in de weg kunnen leggen. Zelfs punten scoren, lukte niet. Jonathan Taylor was opnieuw de uitblinker met 143 rushing yards en twee touchdowns. Voor Houston kan het seizoen niet snel genoeg gedaan zijn.
Philadelphia Eagles @ New York Jets | 33-18: Eagles back-up quarterback Gardner Minshew II was de man van de avond. Jalen Hurts deed niet mee en daarom moest hij het spel verdelen voor Philadelphia. Met 80% voltooide passes voor 242 yards twee touchdowns en een passer rating van 133,7 deed hij dat uiterst verdienstelijk. Ondanks de nederlaag zullen de Jets positief terugkijken op dit duel: Zach Wilson liet weer wat verbetering zien en Elijah Moore was voor hem een betrouwbaar target.
Het was alweer een tijdje geleden, maar Antonio Brown heeft nog eens van zich laten spreken. Helaas voor de fans van AB was het nieuws niet positief. Hij kreeg een schorsing van drie games opgeled voor het vervalsen van een vaccinbewijs. Een terechte straf voor Brown? Verder laten onze redacteuren hun licht schijnen op de toekomst van Baker Mayfield, de vorm van de Baltimore Ravens en de winstkansen van de Detroit Lions. Ontdek de hete en minder hete takes in deze NFL 4-on-4!
From NFL Now: Interpreting the comments of #Browns GM Andrew Berry when it comes to Baker Mayfield and his long-term future. pic.twitter.com/joU6Bv6R2t
1. Het leverde al menig verhitte discussie op, maar wat denken jullie? Moeten de Browns Baker Mayfield aan boord houden? Of is het tijd om een nieuwe koers te varen in Cleveland?
Chris van Dijk: “Er zijn voor volgend seizoen drie quarterbacks die mogelijk beschikbaar zouden zijn en een verbetering zijn ten opzichte van Mayfield. Dit zijn Russell Wilson, Deshaun Watson en Aaron Rodgers. Lukt het om een van de deze drie te krijgen (ervanuit gaande dat Watson volgend jaar mag spelen) dan is het interessant om afscheid te nemen van Baker. Zo niet, dan zou ik Mayfield nog een jaar houden. De rest van het roster is gebouwd om nu te winnen, dus aan een rookie heb je niet zo heel veel nu. Laat Mayfield fit worden in de zomer en ga er volgend jaar opnieuw voor. Lukt het niet, dan kun je altijd nog afscheid nemen en op zoek gaan naar een nieuwe quarterback.”
Luuk Dokter: “Uit zijn first round draft class is alleen Sam Darnold een grotere teleurstelling, maar dat was dan ook een keuze van de Jets. Het probleem met Baker is zijn extreme inconsistentie; hij zakt te vaak door de bodem. De Browns hebben een sterk team, aan beide kanten van de bal, en zouden in potentie mee moeten kunnen doen om de prijzen. Mayfield is niet de enige, maar wel een grote factor in het onvermogen van de Browns om een serieuze rol te spelen. Daarom denk ik dat het tijd is om een nieuwe koers te varen, maar welke?”
Toon Aerts: “Budgettair gezien zou het logisch zijn om gewoon die 5th year option van Baker te lichten dit tussenseizoen en om hem nog een allerlaatste kans te geven. Tenslotte zijn quarterbacks als Jared Goff en Jimmy Garoppolo ook ooit in de Super Bowl geraakt. Als alles in de juiste plooi valt in Cleveland, moet Baker dat ook wel kunnen. Ik denk echter niet dat hij de langetermijnoplossing is. En als Russell Wilson komend offseason terug huiswaarts wil keren -hij werd in Ohio geboren- dan moet je natuurlijk deze winter al de trekker overhalen.”
Jurian Ubachs: “Kan Baker Mayfield zich terugvechten tot een rol als starter in de NFL? Ik denk het wel. Talent heeft hij best. Maar soms moet je accepteren dat een huwelijk niet werkt en tussen de Browns en Mayfield komt het niet meer goed.”
Breaking: The NFL announced Antonio Brown has been suspended without pay for the next three games for violating the NFL-NFLPA COVID-19 protocols. pic.twitter.com/wCSM2l6fJb
2. Antonio-Boulevard is terug van weggeweest. Antonio Brown kreeg een schorsing van drie games opgelegd voor het vervalsen van zijn vaccinatiebewijs. Is dit een terechte straf?
Chris van Dijk: “Zeker. De NFL heeft alles erop gericht dit jaar dat gevaccineerde spelers een voordeel hebben in vergelijking met niet-gevaccineerde spelers. Door de boel zo op te lichten hebben de Bucs dus sportief een voordeeltje gehad. Bovendien geeft het wel een krachtig signaal in de strijd tegen het virus. De NFL neemt vaccineren serieus en accepteert het niet als hier mee wordt gefraudeerd. Naast Brown werd trouwens ook safety Mike Edwards voor hetzelfde vergrijp voor drie wedstrijden geschorst. Het komt natuurlijk voor niemand als een verrassing dat het team van Tom Brady betrapt wordt op valsspelen dit seizoen….”
Luuk Dokter: “Het lijkt alsof AB onbeperkt krediet heeft, omdat hij zo goed ballen vangt. Aan de andere kant heeft Aaron Rodgers dat ook. Goed, zijn list en bedrog was van een andere orde. Men wist (blijkbaar) dat hij een twijfelachtige keuze had genomen en AB heeft het willens en wetens achter gehouden. Iemand die zich keer op keer misdraagt, moet je eigenlijk niet meer in de League willen hebben. In die zin vind ik de straf te weinig.”
Toon Aerts: “Ik vind dat hij er met drie games goed van af komt. Zeker aangezien hij ook met een blessure sukkelt. Dus hij had misschien sowieso deze games gemist. Persoonlijk had ik een schorsing voor de rest van het seizoen, inclusief play-offs, terechter gevonden.”
Jurian Ubachs: “Ja. Vervalsing van geschriften is strafbaar. Los daarvan is het niet erg collegiaal, al zal niemand dat verbazen van AB. Wel kun je je afvragen of Aaron Rodgers dan niet ook een zwaardere straf had verdiend. Hij liet mensen immers ook geloven dat hij gevaccineerd was, maar deed het zonder een documentje te vervalsen. Als AB’s overtreding drie wedstrijden waard is, had Rodgers er in mijn ogen ook wel eentje verdiend. Maar goed, het is niet de eerste (of laatste) keer dat de NFL met twee maten meet natuurlijk.”
3. De Baltimore Ravens hebben zich naar de top van de AFC gespeeld, zij het niet zonder slag of stoot. Kunnen ze hun plekje aan de top veilig stellen dit seizoen of komt er nog een terugval?
Chris van Dijk: “Ik ben dit seizoen nog niet onder de indruk van de Ravens. Ze weten veel van hun wedstrijden te winnen, maar ook tegen mindere ploegen gebeurt dit met veel moeite. Dit is vaak geen recept voor succes in de play-offs. Ik verwacht dan ook dat ze dit geluk niet vol kunnen blijven houden. Ze gaan tegenstanders krijgen die wel profiteren als Lamar Jackson weer vier intercepties gooit. Uiteindelijk gaan ze de nummer 1 seed niet vasthouden en ik geef zelfs de Bengals nog een goede kans om de divisie te winnen.”
Luuk Dokter: “Ik vind het allemaal erg magertjes wat Baltimore laat zien. Overwinningen in overtime en met minieme cijfers lijken me niet duurzaam. Daarom is het volgens mij onvermijdelijk dat er een terugval komt, maar we hebben gekkere dingen gezien in de NFL.”
Toon Aerts: “Gekscherend noemde ik het het geluk van de kampioen vorige week, maar dat is het ook wel een beetje. Winnen in de NFL is moeilijk. Het is dus best indrukwekkend dat de Ravens ondanks vele blessures en heel veel spannende games aan de top van de AFC staan. Het zou me niet verbazen als ze deze “vorm” kunnen vasthouden en de 1st seed in de AFC binnenhalen. Dan kunnen ze een beetje fitter worden tijdens de bye week en wie weet tot wat zijn ze dan in staat in de play-offs.”
Jurian Ubachs: “Kan het? Ja. In de AFC is er momenteel geen duidelijke ’top dog’ dus waarom zouden de Ravens die #1 dan niet kunnen behouden? Maar de Ravens hebben al heel wat potjes nipt gewonnen en zo’n dubbeltje kan ook eens verkeerd vallen. Ik dicht met name de Chiefs nog steeds betere kansen toe. En mochten de Patriots of de Bills in staat zijn beide onderlinge ontmoetingen te winnen, dan zie ik de winnaar van die twee ook boven de Ravens komen.”
Lions haven’t scored 20 points in a game since Week 1.
*Ten straight <20 is the longest same-season streak for an @NFL team since the 2005 Ravens.
*Lions haven’t scored less that 20 in 11 straight since 1942.@StatsBySTATS
4. Het wil maar niet lukken voor de Detroit Lions. Wat denken jullie, kunnen ze nog een eer reddende zege pakken dit seizoen?
Chris van Dijk: “Ik ben bang dat ze hun beste kansen al gehad hebben dit seizoen. Al zou het wel typerend voor de Vikings zijn om zondag op voorsprong te komen en dan alsnog te verliezen. Toch zie ik het niet gebeuren. Ik denk dat ze geen wedstrijd gaan winnen. Maar eerlijk is eerlijk, dat leken de Jets vorig seizoen ook niet en die wonnen er in de slotweken zelfs nog twee. In de NFL geldt nog altijd dat On Any Given Sunday…”
Luuk Dokter: “Nee, dat station is al gepasseerd. De enige optie die ik nog zie, is dat de Packers in week 17 de #1 seed in de NFC in de tas hebben en met third stringers komen opdraven.”
Toon Aerts: “Volgens mij kan het zeker nog. Twee weken terug voorspelde ik met 99% zekerheid nog een zege voor de Lions en ik ben bereid op die heuvel te sterven. Ik zie nog twee realistische kansen. Op tweede kerstdag nemen ze het op tegen de heel slechte Atlanta Falcons (het slechtste 5-win team dit jaar, toch?). Of waarom niet de week voordien, tegen de Arizona Cardinals? Dit is het seizoen van de upsets en de Lions hebben die van hun nog tegoed.”
Jurian Ubachs: “Ja. Mijn eerder in deze rubriek beschreven scenario, waarbij de Packers al klaar zijn in Week 18 en de Lions een wedstrijdje winnen van hun back-ups, leeft nog steeds!”
Lees hier nog eens alle previews voor de komende NFL op zondag!
Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
29 november – 4 december
EASTERN CONFERENCE STAND
Brooklyn Nets: 16-7
Chicago Bulls: 16-8
Milwaukee Bucks: 15-9
Washington Wizards: 14-9
Miami Heat: 14-10
Cleveland Cavaliers: 14-10
Charlotte Hornets: 13-11
Boston Celtics: 13-11
Philadelphia 76ers: 12-11
Atlanta Hawks: 12-11
New York Knicks: 11-12
Toronto Raptors: 10-13
Indiana Pacers: 9-16
Orlando Magic: 5-19
Detroit Pistons: 4-18
IN DE SPOTLIGHT
CHICAGO BULLS VERSLAAN BROOKLYN NETS IN TOPDUEL
De Chicago Bulls hebben voor de tweede keer dit seizoen de Brooklyn Nets verslagen. In een spannende wedstrijd gaven de Nets een voorsprong van elf punten weg, waardoor de Bulls uiteindelijk vertrokken uit het Barclays Center met een 111-107 zege.
De Nets begonnen sterk aan de wedstrijd, met een voorsprong van negen punten in het eerste kwart. Ook in het tweede kwart waren de Nets lang de bovenliggende partij, maar de Bulls vochtten zich terug tot vier punten. DeMar DeRozan had daar een belangrijke rol in met veertien punten in de eerste helft.
In de tweede helft begonnen de Nets andermaal sterk en liepen uit naar hun maximale voorsprong van de avond: 60-71. Echter was het vanaf dat moment Chicago dat de klok sloeg. Met 15 punten voor DeRozan en 19 voor Zach LaVine in de tweede helft, namen de Bulls het heft in handen. Met nog ruim acht minuten te spelen pakte Chicago de voorsprong, die ze niet meer uit handen gaven.
Waar bij de Bulls DeRozan en LaVine uitblonken met 29 en 31 punten, schitterde James Harden en Kevin Durant door afwezigheid. Samen schoten ze 17 van hun 47 schotpogingen slechts raak en scoorden ze 42 punten.
JARRETT ALLEN UITBLINKER VOOR CLEVELAND CAVALIERS
De Cleveland Cavaliers hebben aan de hand van center Jarrett Allen een ongeslagen week achter de rug. De center was goed voor gemiddeldes van 25 punten en 12.7 rebounds per wedstrijd en een schotgemiddeld van maar liefst 76.2%
De week werd geopend met de zware wedstrijd tegen de Dallas Mavericks. Luka Doncic noteerde een triple-double voor de Mavs, maar kwam ondanks te kort met zijn ploeg. De Cavaliers waren uiteindelijk te sterk: 114-96.
Ook tegen de Miami Heat wisten de Cavs ruim te winnen: 111-85. De derde wedstrijd van de week tegen de Washington Wizards werd andermaal gewonnen met vijftien punten verschil: 116-101. Center Allen noteerde 28 punten en 13 rebounds, maar het was point guard Darius Garland die de meeste indruk maakte. Hij was namelijk goed voor 32 punten, 8 rebounds en 10 assists.
DE TEGENVALLER
WANNEER WORDT HET REBUILD MODE IN INDIANAPOLIS?
De Indiana Pacers zijn niet bezig aan een goed seizoen, om het netjes uit te drukken. De ploeg van coach Rick Carlisle staat na een kwart van het seizoen op de dertiende plaats in de Eastern Conference, met 9 overwinningen en 16 nederlagen.
De Pacers mistten vorig jaar ook de playoffs en werden de vijf jaar ervoor iedere keer in de eerste ronde uitgeschakeld. Ondanks deze tegenvallende resultaten, hebben ze in Indiana de selectie de afgelopen jaren niet drastisch omgegooid. Er werden soms versterkingen binnengehaald zoals Malcolm Brodgon of Caris LeVert, maar er vertrokken ook belangrijke spelers zoals Bojan Bogdanovic en de geblesseerde Victor Oladipo.
De Pacers hebben vaak te kampen met blessures, zoals de voetblessure van TJ Warren of een niercarcinoom voor Caris LeVert. Daarnaast hebben ze bijna altijd wel een korte winstreak tijdens het seizoen, wat het allemaal lijkt te verbloemen. Echter lukt het de ploeg al jaren niet om ook in de playoffs om een vuist te maken. De vraag die dan resteert: wanneer wordt het tijd voor de Pacers om het roer om te gooien en in rebuild mode te gaan?
SPELER VAN DE WEEK
DeMar DeRozen is verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De forward van de Chicago Bulls kende een sterke week, zowel individueel als met het team. Alle drie de wedstrijden werden gewonnen en DeRozan scoorde daarin gemiddeld 30.3 punten per wedstrijd.
In de spannende wedstrijd tegen de New York Knicks speelde DeRozan zijn sterkste wedstrijd van de week. Met 34 punten en een schotpercentage van 63.2%, leidde hij de Bulls naar een krappe 119-115 zege.
VOORUITBLIK
Het is weer een ouderwets lekkere week in de Eastern Conference! Aankomende nacht nemen de Charlotte Hornets het op tegen de Atlanta Hawks. Hoewel de Hornets meerdere spelers missen vanwege het coronaprotocol, wordt het een spannende wedstrijd. De laatste vijf ontmoetingen werden allemaal beslist met tien punten of minder verschil. Vrijdagavond zien we de Atlanta Hawks weer in actie, als ze het opnemen tegen de Brooklyn Nets. De eerste ontmoeting van het jaar ging lang gelijk op en dat terwijl Trae Young een off-night had. Dat zal dit keer niet zo zijn, dus maak je borst maar nat voor een mooie wedstrijd.
5 December. Voor menigeen de mooiste dag van het jaar. Speculaas, kruidnoten, banketstaven, chocoladeletters. Vrijwel alle lekkernijen passeren de revue. Waar het Sinterklaasfeest normaal gesproken een feest voor de kinderen is, heeft de Sint dit jaar vanuit Spanje ook een verrassing voor de ijshockeyfans mee naar Nederland genomen. Onderstaand bericht vond SportAmerika afgelopen week in haar schoen en de redactie kon niet wachten dit met jullie te delen.
De Sint zat eens te denken Wat zal hij de ijshockeyfans van SportAmerika eens schenken. Een puck, schaatsen en een stick. De Power Play Friday en Monday High Five zijn inmiddels vaste prik. Alle ins en outs over de mooiste sport op aard. De Sint voelt zich na het lezen van de updates als een ruiter te paard. Bij het vullen van de schoenen, kwam de Sint op een idee. En dacht, hier kunnen de heren van de redactie wel wat mee. NFL, NBA en MLB gingen reeds voor. De Sint brengt de heren met dit gedicht op het juiste spoor. Twee microfoons, een line-up en een half uur van je tijd. VANAF JANUARI IS DE NHL POWER PLAY PODCAST EEN FEIT!
Met trots kondigen wij aan, dat NHL in de voetsporen zal gaan treden van de collega’s van NFL, NBA en MLB. Vanaf januari zal op de diverse, bekende kanalen de NHL Power Play Podcast beschikbaar zijn. Al het relevante nieuws op het gebied van contracten, trades, blessures, records enzovoorts in de enige echte Nederlandse NHL-podcast.
Ook dit jaar onthullen meerdere SportAmerika MLB-redacteuren hun Hall of Fame-ballot. Zeker in 2022, wanneer er een grote groep PED-gebruikers op de lijst staan, is er voldoende ruimte voor een frisse discussie. Wil je alle genomineerden nog even op een rijtje hebben, dan kun je hier meer lezen. Net als vorig jaar gebruiken we het stembiljetformat van Ryan Thibodaux (@MrTibbs op Twitter), de onofficiële Hall of Fame-tracker van het internet.
Redacteur Hans Mulder is de vierde SportAmerika’er die zijn ballot openbaart.
ANDRUW JONES
In het jaar waarin de Braves de World Series winnen, kan het toch niet anders dat onze Andruw de gang naar Cooperstown gaat maken? Misschien kijk ik met een iets te oranje (en Braves) bril naar de beste man, maar in zijn hoogtijdagen was Jones werkelijk een genot om naar te kijken. Zowel aanvallend als verdedigend. Toegegeven, hij kwam vorig seizoen niet heel erg in de buurt van de Hall of Fame en mogelijk zal de voormalig international ook nu weer (flink) tekortschieten.
Daar is hij natuurlijk vooral zelf debet aan. Na zijn tijd in Atlanta kwam de magistrale Andruw slechts sporadisch opdagen. Daarom vergeten we maar even dat hij niet meer in de buurt kwam van zijn .263 slaggemiddelde of geen enkele Gold Glove meer won. In het uniform van de huidige wereldkampioen behoorde Andruw Jones (10 Gold Gloves, 5 All-Star Games, Silver Slugger) tot de beste spelers van zijn generatie en heeft daarmee zijn plekje in Cooperstown verdiend.
MARK BUEHRLE
Vorig jaar ontbrak deze naam op mijn lijstje. Tijdens alle lockdowns had ik ’s avonds meer dan genoeg tijd over, werden eens wat verhalen uit de oude doos gehaald en kwam er al snel de conclusie dat de southpaw wel degelijk een gang naar Cooperstown verdient te maken. Nee, zijn statistieken laten je niet direct duizelen, maar zijn de verhalen achter de pitcher niet veel mooier?
Als het bekende Gallische dorpje dapper overeind blijven in een strijd getekend door De Spuit. Van succesvol starter voor één dag veranderen in een succesvol closer en mede daardoor de World Series winnen. En natuurlijk mogen we de no-hitter in 2007 en de perfect game van Mark Buehrle twee jaar later niet vergeten.
ALEX RODRIGUEZ
Het S-woord viel bij Buehrle al even. De Spuit. Helaas kon Alex Rodriguez de verleiding niet weerstaan. Hij speelde 22 jaar op het allerhoogste niveau, debuteerde voor de Mariners, speelde namens die club al wat All-Star Games, pakte wat individuele prijzen, dus was toen al erg goed. Naar eigen zeggen vonden de Texas Rangers dat nog niet goed genoeg. Daar ging hij, aan het begin van deze eeuw, aan de dope. We weten inmiddels dat hij niet de enige was. Rodriguez nam al vier Silver Sluggers en vier optredens in een ASG mee naar Texas. Daar breidde hij zijn persoonlijke prijzenkast verder uit en verdiende A-Rod een trade naar de Yankees.
Ik ga op deze plek niet een kleine kwart eeuw aan prestaties van Rodriguez doornemen. Zijn erelijst spreekt voor zich: de World Series in 2009, drie keer verkozen tot MVP, 2 Gold Gloves, uiteindelijk tien Silver Sluggers en een batting title, om maar eens wat te noemen. A-Rod was misschien niet de meest sympathieke speler van zijn generatie, niet de eerlijkste en al helemaal niet de schoonste. Rodriguez was echter wel één van de allerbeste spelers van de laatste decennia en op basis daarvan hoort hij thuis in de Hall of Fame.
SCOTT ROLEN
Vorig jaar een twijfelgeval. Nu een keuze. Gold Gloves, Silver Slugger, All-Star, Rookie of the Year en een ring. Scott Rolen heeft het allemaal. Daarbij zijn z’n statistieken ruim voldoende. Nee, hij is geen Chipper Jones of Paul Molitor, maar Rolen misstaat zeker niet in Cooperstown. Slechts vijf Hall of Famers op zijn positie sloegen meer homeruns en slechts twee hebben meer honken gestolen. Dat laatste staat niet direct met hoofdletters aangegeven in de taakomschrijving van een derdehonkman, maar is toch leuk meegenomen.
BILLY WAGNER
Gevalletje copy-paste. Net als Rolen vorig jaar een twijfelgeval, maar na ampel beraad heeft Wagner het dit keer wel gehaald. Hij was in zijn tijd één van de weinige closers die ten noorden van de 100 mph kwam. Vroeger een bezienswaardigheid, nu zit het bijna standaard op een goede closer gebouwd. Mariano Rivera heeft de lat wat betreft closers nogal hoog gelegd. Bij diens cijfers komt Wagner ook niet in de buurt. Generatiegenoot Trevor Hoffman is echter ook opgenomen in de Hall of Fame.
Tussen zijn cijfers en die van Wagner zit nauwelijks ruimte. Wagner kreeg tijdens zijn loopbaan 491 kansen op een save en in 422 gevallen (86%) trok hij de wedstrijd over de streep. Hoffman heeft wat meer saves, maar kreeg ook meer save opportunities. De Hall of Famer kon je in 89% van de gevallen vertrouwen. Het ERA van Wagner (2.31) is beter en met zijn 187 ERA+ moet Billy Wagner alleen Rivera voor zich dulden. Trevor Hoffman een Hall of Famer? Dan Billy Wagner toch zeker ook!
BARRY BONDS
De man met de meeste homeruns in de historie behoort in Cooperstown. Punt. Barry Bonds kreeg inderdaad wat hulp later in zijn loopbaan, maar als (heel) veel spelers van de verboden vruchten snoepen is er nog altijd een soort van level playing field. Bij Bonds gaat het vaak over zijn recordaantal homeruns, maar wat de man daarnaast nog heeft gepresteerd is ook niet misselijk. Acht seizoenen met minimaal 40 homeruns, 14 keer All-Star namens de NL, 12 keer winnaar van de Silver Slugger Award, 7 keer MVP van de NL, 12 seizoenen met minimaal 100 RBIs en in zijn beginjaren ook nog een seizoen met 50 stolen bases.
ROGER CLEMENS
De meeste Cy Youngs in de historie van de sport. Dat alleen zou al genoeg kunnen zijn voor een eigen hoekje in Cooperstown. Roger Clemens deed er ook nog eens 4.672 K’s bij en hij won in totaal 354 wedstrijden. Maar ja, ook hier stootte iemand het hoofd tegen die beruchte dopinglamp. Athans, zo is het vermoeden. De werper heeft de schijn tegen, maar was ook voor het dopingtijdperk al dominant en één van de beste pitchers van zijn generatie. Wat mij betreft, net als Bonds, een no-brainer voor Cooperstown.
MANNY RAMIREZ
Prachtig bruggetje… Een no-brainer is Manny Ramirez niet. Tussen zijn 26e en 36e levensjaar was Ramirez een vaste klant bij de ASG. Ook stond zijn naam steevast in de top 10 van de MVP-verkiezing. Daar voegen we nog twee World Series, een Batting Title en 9 Silver Sluggers aan toe. Als we Manny even vergelijken met Andruw, dan was onze landgenoot defensief toch wel een tandje of twee beter. Vanwege zijn offensieve statistieken verdient Ramirez het, ondanks twee positieve dopingtesten, Hall of Famer te zijn.
JEFF KENT
Sympathie en klasse gaan op deze ballot maar zelden samen. We moeten goed zoeken als we mensen willen vinden die Jeff Kent aardig vinden. Zelfs onder zijn eigen ploeggenoten waren er veel die zijn bloed wel konden drinken. Diezelfde ploeggenoten wisten echter ook dat ze zonder Kent heel wat minder aan winstpremies verdienden.
Rogers Hornsby is nog altijd de tweedehonkman met de meeste homeruns in de Hall of Fame. Dit aantal verbleekt echter bij het aantal ballen dat Kent uit het stadion sloeg: 377. Vier keer kreeg de tweedehonkman een Silver Slugger Award uitgereikt en vijf keer maakte hij een ASG mee. Een ring ontbreekt op zijn palmares, maar als we naar zijn offensieve statistieken kijken, is er geen reden om Kent niet op te nemen in de Hall of Fame.
ZIJ DIE MIJN LIJST NIET HAALDEN
Curt Schilling: Hall of Shame? Absoluut! Hall of Fame? Laten we maar niet doen. Op de heuvel had hij de klasse die hij als mens ontbeert. Hall of Famers hoeven geen ideale schoonzonen te zijn, maar iemand met dergelijke ideeën tussen de groten der aarde plaatsen? Nee!
A.J. Pierzynski: Prima catcher, maar daar zijn er wel meer van. Wat mij betreft geen HoF materiaal.
Justin Morneau: Ach, een tikfout op het ballot. Kan de beste overkomen!
Jonathan Papelbon: Een bijzonder kind…en dat is ‘ie. Hij mag lekker gaan bijkletsen met zijn niet zo grote vriend Curt Schilling, maar dit gesprek gaat niet in Cooperstown plaatsvinden.
Mark Teixeira: Prima eerstehonkman, maar in mijn ogen (nog) geen Hall of Famer.
Omar Vizquel: Mag Schilling vergezellen in de Hall of Shame. Hij vanwege zijn walgelijke gedrag.
Jimmy Rollins: Een speler die je er in de MLB-games goed bij kon hebben, maar niet onmisbaar en geen Hall of Famer.
Prince Fielder: Voor mij toch iets te veel een one-trick pony.
Tim Lincecum: Viel nu net af, maar sluit een stem in de toekomst zeker niet uit!
Sammy Sosa: Geweldige strijd met McGwire, mooie statistieken, maar wel heel erg geholpen door de verboden substanties…
Andy Pettitte: Uitstekende werper en vijf ringen. Toch wil ik er nog een nachtje of 365 over slapen voor ik hem opneem.
Ryan Howard: Deze kan sneller. Een erg goede speler, maar erg goed is niet goed genoeg voor Cooperstown.
Carl Crawford: Och, was hij maar… in Tampa Bay gebleven…
Todd Helton: Ook een uitstekende spelers. Anders sta je ook niet op deze lijst, maar Coors Field heeft hem wel erg geholpen…
Er gebeurde weer genoeg in de National Hockey League deze week. We nemen door wat de gevolgen van het ontslag van Marc Bergevin zijn in Montreal en in San Jose staat Evander Kane weer op het ijs. Beter nieuws kwam er uit de regio New York. Daar kregen de Islanders groen licht na een Covid-uitbraak en verlengde Jack Hughes zijn contract bij de Devils. Over dit en nog veel meer lees je in deze editie van de Power Play Friday.
Door Hans Mulder en Dennis Bakker
DE ERFENIS VAN MARC BERGEVIN
Het is al bijna dertig jaar geleden dat de Montreal Canadiens, als laatste Canadese club, de Stanley Cup wonnen. Wie toen had gezegd dat het ijshockeygekke land zo lang in de wachtkamer werd geplaatst, was waarschijnlijk niet serieus genomen. Met name in Montreal waren ze gewend geraakt aan succes. Alleen al tussen 1965 en 1979 wonnen ze tien keer de Cup. Ook ná de expansion in ’67 dus.
Hoewel die tijden ver achter ons liggen, zijn de verwachtingen nog altijd enorm hooggespannen in Quebec. Het lukte Marc Bergevin niet die verwachtingen waar te maken. Niet helemaal althans. De finaleplaats van afgelopen seizoen was toch wel aan hem toe te schrijven en mocht wel degelijk gezien worden als een succesje.
WEINIG LICHTPUNTJES
Het bleek een kortstondig succes. Deze zomer vertrokken onder meer Phillip Danault en Jesperi Kotkaniemi uit Montreal. Carey Price werd geopereerd, maar de goalie moest helaas ook in gevecht met mentale problemen, terwijl captain Shea Weber dusdanig veel fysiek ongemak heeft dat zijn loopbaan in gevaar is. Als vervolgens meerdere spelers niet thuis geven, wordt het voor Dominique Ducharme lastig er een winnend geheel van te maken.
We vinden de trotse Habs dan ook terug in de onderste regionen van de NHL. In de eigen Atlantic houden ze Ottawa nog net onder zich, maar de Senators hebben vanwege Covid-19 wel een aantal wedstrijden minder gespeeld. Het contrast met ’t afgelopen voorjaar en zomer is groot. Vanuit het niets stond Montreal opeens in de Stanley Cup Finale en dat schiep natuurlijk verwachtingen.
Christian Dvorak en Mike Hoffman moesten het gemis van Danault en Tatar opvangen. Hoffman scoorde vier keer, maar is nu geblesseerd. Dvorak scoorde eveneens vier keer, maar had hier wel 24 duels voor nodig. Josh Anderson is momenteel topschutter in Montreal, maar met 7 goals is dat nauwelijks iets om trots op te zijn. De aanvaller raakte donderdag geblesseerd in de met 4-1 verloren wedstrijd tegen Colorado en is daarmee de volgende in de lappenmand.
OUDE WIJN IN NIEUWE ZAKKEN
Middelmaat is de beste wijze om het tijdperk Bergevin te beschrijven. Ja, de general manager leidde de club naar de SCF, maar als we naar zijn gehele oeuvre kijken, was dit meer de vlag op een modderschuit. Bergevin was negen jaar de baas, kwam slechts drie keer voorbij de eerste horde in de play-offs en haalde zelfs drie keer die play-offs niet eens.
In 2016-2017 pakte de GM een oud draaiboek uit de kast. Michel Therrien werd als coach ontslagen en Claude Julien werd benoemd als zijn opvolger. Niet alleen was diezelfde Julien niet lang daarvoor ontslagen in Boston, maar aan het begin van deze eeuw werd Therrien ook al eens ontslagen… en opgevolgd door Julien.
Wat trades betreft, schudde Bergevin af en toe ook wat verrassingen uit zijn mouw. De tot dit seizoen erg productieve Jeff Petry werd voor een paar draft picks overgenomen van de Oilers. Ook de trade van captain Max Pacioretty naar Vegas pakte niet slecht uit. In ruil voor hem kwamen onder meer Nick Suzuki en Tomas Tatar naar Quebec. Laatstgenoemde is ondertussen alweer vertrokken.
Zijn meest opmerkelijke trade vond waarschijnlijk in de zomer van 2016 plaats. De populaire P.K. Subban verkaste naar Nashville in ruil voor de (veel) oudere Shea Weber. Subban bereikte in zijn eerste jaar als Predator de Stanley Cup Final, leek daarna niet meer de oude, maar met de kennis van nu zal Bergevin toch spijt van deze trade hebben.
GEEN GELUKKIGE KEUZE
Weber was weliswaar de captain van de ploeg die vorig seizoen zo verraste, maar door al het blessureleed lijkt zijn loopbaan ten einde. Het contract van de blueliner loopt echter nog vier jaar door en daarin vangt Weber bijna $ 8 miljoen per jaar. Dat is bijna $ 3 miljoen meer dan de beoogde superster Jonathan Drouin. In 2017 haalde Bergevin de technisch vaardige aanvaller weg bij de Lightning in ruil voor Mikhail Sergachev. Waar de Rus inmiddels twee Cups pakte en veel wedstrijden speelde, daar kampte Drouin voornamelijk met fysiek en mentaal ongemak.
Dominique Ducharme dit que Josh Anderson pourrait rater de 2 à 4 semaines.
Dominique Ducharme says Josh Anderson could be out for 2-4 weeks.
Wat Bergevin ook niet populair maakte bij eigenaar Geoff Molson, was het kiezen van Logan Mailloux in de draft afgelopen zomer. De jongeling was in Zweden zijn boekje te buiten gegaan door een foto van een vrouw te maken die seksuele handelingen verrichtte, terwijl zij daar geen toestemming voor had gegeven. De vrouw in kwestie was hevig ontdaan, maar de speler had geen spijt van zijn actie. Veel clubs streepten daarna Mailloux van hun lijst, maar de Habs gebruikten zelfs hun top pick voor hem. Niet direct iets wat je verwacht van een organisatie met zoveel klasse.
HOE NU VERDER?
Al vrij snel na het ontslag van Bergevin werd Jeff Gorton aangesteld als executive vice-president of hockey operations. Een soort GM, maar toch ook weer niet. En daar wordt het interessant. De Canadiens willen een Franstalige general manager aanstellen. Daniel Briere en Patrick Roy worden al genoemd. De nieuwe GM zal echter wel Gorton, voormalig general manager van de Rangers, naast en/of boven zich weten in de rangorde. Dit levert geen problemen op als de partijen het eens zijn over een bepaalde kwestie, maar bij wie ligt de verantwoordelijkheid als Gorton en de nog te benoemen GM het niet eens zijn?
TRADE TALK
DEVILS SPREKEN VERTROUWEN UIT IN HUGHES
New Jersey Devils heeft met Jack Hughes overeenstemming bereikt over een vernieuwd, achtjarig contract. Met de deal — die bij aanvang van het seizoen 2022 – 2023 begint — strijkt de first overall draft pick uit 2019 in totaal $ 64 miljoen dollar op. Hiermee spelen de Devils tijdig in op zijn eventuele restricted free agent status aan het einde van dit seizoen. Waar broertje Luke zijn commitment aan de University of Michigan gaf (door de Devils als vierde overall opgepikt in de 2021 Entry Draft, red.), wordt Jack langzaamaan tot aankomend boegbeeld neergezet.
Jack Hughes, signed to an 8x$8M extension by NJ, is a phenomenally talented young centre who took a massive step forward across the board in his sophomore season. The Devils are obviously paying for potential here. #NJDevilspic.twitter.com/ZdGkpDeghD
De aankondiging van de verlengde samenwerking kwam slechts uren voordat Hughes tegen de San Jose Sharks zijn rentree op het ijs maakte. Op 19 oktober verliet de 20-jarige centre tegen Seattle Kraken al na zeven minuten de arena met een uit de kom geschoten schouder.
Sinds zijn NHL-debuut op 4 oktober 2019 tegen de Winnipeg Jets liet Hughes zien, dat de Devils goud in handen hebben. In 120 wedstrijden staat de teller op twintig goals en 35 assists. Bovendien was de jonge Amerikaan de enige forward, die in elk van de 56 gespeelde wedstrijden minuten maakte op het ijs.
DEBRUSK HEEFT HET WEL GEZIEN IN BOSTON
Jake DeBrusk heeft het gehad in Boston. De 25-jarige aanvaller zet in op een trade en de aanleiding daarvoor is dat coach Bruce Cassidy hem afgelopen zondag tegen de Canucks op de tribune zette. Een paar dagen eerder liet DeBrusk zijn defensieve taken versloffen waardoor Artemi Panarin kon scoren namens de Rangers. Misschien dat een andere omgeving DeBrusk weer aan de praat kan krijgen. In zijn eerste drie seizoenen als Bruin kwam DeBrusk in 203 wedstrijden tot 62 goals. Hij vond slechts 8 keer het net in zijn laatste 58 duels. Dit seizoen is de winger goed voor 3 goals en 2 daarvan scoorde hij in de eerste 4 wedstrijden.
Het was overigens niet de eerste keer dat Cassidy zijn vraagtekens zette bij de werkethiek van zijn winger. In het verleden compenseerde DeBrusk dit nog wel eens met wat goals, maar als gezegd is zijn productiviteit tanende. Daarnaast is de zoon van voormalig Oiler en huidig commentator Louie DeBrusk na het vastleggen van Taylor Hall gedaald in de hiërarchie.
SABRES HALEN SUBBAN NAAR BUFFALO
Na de verrassende start (3-0-0) valt het kwartje bij Buffalo de laatste weken telkens verkeerd. Aanvallend zijn de Sabres een redelijke middenmoter, maar defensief is het gatenkaas. Het helpt dan ook niet als goalie Dustin Tokarski op de Covid-lijst komt te staan en alles op de schouders van Aaron Dell terecht komt. De backup begon donderdag met een .862 sv% en 4.56 GAA aan het duel met de Panthers (4-7 nederlaag). Voor die wedstrijd roerden de Sabres zich al op de markt. Voor future considerations namen ze Malcolm Subban over van de Chicago Blackhawks. Subban speelde dit seizoen zijn wedstrijden in de AHL en kwam namens Rockford tot een 3.38 GAA en .893 sv%.
BREAKING NEWS
MACKINNON ONDERUIT BIJ RENTREE
Na bijna een maand afwezigheid is Nathan MacKinnon terug bij de Colorado Avalanche. Afgelopen woensdag maakte hij, op bezoek bij de Maple Leafs, zijn rentree. Het verging de Avs zonder hun superster opmerkelijk goed, want in de Scotiabank Arena stonden twee teams tegenover elkaar die een uitstekende maand november achter de rug hadden.
Hoewel zijn zogenaamde lower-body injury hem een maand buitenspel zette, was MacKinnon met 2 assists direct belangrijk. Zijn teamgenoten lieten hem echter in de steek en met name goalie Jonas Johansson kende wel betere avonden. Hij kreeg 8 goals om zijn oren en ging met de Avs hard onderuit: 8-3. Auston Matthews was in dit duel goed voor een hattrick, zijn vierde in de NHL.
COVID-19 BLIJFT STEMPEL DRUKKEN
Het lukt de spelers en stafleden nog maar niet om Covid-19 op afstand te houden. Ook onder dit kopje komen we de Bruins weer tegen. Daar werd coach Bruce Cassidy eerder deze week in ’t beruchte Covid-protocol opgenomen. Of Cassidy ook daadwerkelijk positief heeft getest, is niet duidelijk. Het kan ook zijn dat iemand in zijn naaste omgeving positief testte. Binnen de organisatie is Bruce Cassidy niet de enige in het protocol. Bij de hoofdmacht valt het mee, maar in de AHL is er bij de Providence Bruins wel een uitbraak.
Bij de Hurricanes was Ethan Bear al het haasje, maar deze week moesten ook Brett Pesce en Tony DeAngelo in quarantaine. Defensief wordt de spoeling dun voor Rod Brind’Amour met als gevolg een 4-1 nederlaag bij de Stars. Overigens moet Brind’Amour een boete van $ 25.000 betalen voor zijn uitlatingen tegenover de arbitrage in de met 4-2 verloren wedstrijd tegen de Capitals afgelopen zondag. Naast de al genoemde clubs zijn ook Edmonton (Cody Ceci), Detroit (Tyler Bertuzzi) en St. Louis (Jordan Binnington en Justin Faulk) getroffen.
ISLANDERS TERUG
Goed nieuws kwam er uit de UBS Arena. Bij de New York Islanders stonden ze woensdag weer op het ijs nadat ze vorige week even uit het schema werden gehaald vanwege veel besmettingen. In de nacht van donderdag op vrijdag (Nederlandse tijd) speelden ze voor eigen publiek weer een wedstrijd. Ondanks een vroege goal van Matthew Barzal bleken de Sharks in OT met 2-1 te sterk. Voor de bezoekers hun derde zege op rij en voor de Islanders de negende wedstrijd op rij die verloren werd. De ploeg waarvan ontzettend veel werd verwacht, zit in grote problemen.
Een streep door de rekening voor Andrew Brunette en de Florida Panthers. Zij moeten het voorlopig stellen zonder Gustav Forsling. De 25-jarige Zweed uit Linkoping raakte zaterdag geblesseerd in het met 1-4 verloren duel met Seattle. Al vrij snel werd Forsling (12A, 24 BLK) als week-to-week op de IL geplaatst. Florida moet het al enige tijd doen zonder captain Aleksander Barkov, maar de Fin heeft de training hervat. Anthony Duclair is ook al ruim een week uitgeschakeld, maar hij kan waarschijnlijk snel weer aansluiten.
OVERIG NIEUWS
SCHORSING BRAD MARCHAND
A player you love to hate. Dat gaat wel zo ongeveer op voor Bruins-aanvaller Brad Marchand. Ontzettend productief en een enorm gewaardeerde medespeler, maar als tegenstander haalt Marchand bij tijd en wijle het bloed onder je nagels vandaan. Afgelopen zondag ging het enfant terrible weer eens de fout in.
Hij haalde Oliver Ekman-Larsson onderuit waardoor de speler van Vancouver hard in aanraking met de boarding kwam. Het leverde hem een schorsing van drie wedstrijden op. Dit is niet nieuw voor Marchand, want het betreft alweer zijn zevende schorsing in zijn loopbaan. Zes jaar geleden werd hij voor een soortgelijke overtreding ook al eens geschorst.
LEMIEUX MOET VIJF WEDSTRIJDEN BROMMEN
Afgelopen maandag was in de High Five al te lezen, dat Brendan Lemieux volledig de kluts kwijt was in de wedstrijd tegen Ottawa Senators. Met nog een kleine zes minuten op de klok in de derde periode, belandde Lemieux in een handgemeen met Brady Tkachuk. Al rollend over het ijs, zette de winger zijn gebit in de hand van de 22-jarige Amerikaan.
Deze week kwam het nieuws naar buiten, dat een schorsing van vijf wedstrijden voor Lemieux op tafel lag. Het is niet de eerste keer dat de 25-jarige LA King in opspraak is gekomen. Zo werd hij in 2018 al een keer geschorst na een keiharde check tegen het hoofd van Vincent Trocheck. In 2020 volgde zijn tweede sanctie na een interference overtreding op Joonas Donskoi. Bovendien kreeg hij in datzelfde seizoen een boete van $2.000 dollar voor elbowing.
EVANDER KANE TERUG OP HET IJS
Het is al een tijdje geleden dat we het over Evander Kane hebben gehad. Na een faillissement, gokverslaving, problemen met zijn (ex-)vrouw, problemen met zijn teamgenoten en een vals vaccinatiebewijs het een opmerkelijk jaar voor de aanvaller. Voor het laatste vergrijp werd hij 20 wedstrijden geschorst door de NHL en was hij sinds 30 november weer speelgerechtigd. Je zou denken dat een team dat zicht heeft op de play-offs hun topscorer van vorig seizoen met open armen ontvangt. Niet in San Jose. Meerdere spelers gaven deze zomer aan GM Doug Wilson te kennen niet meer samen te willen spelen met Evander Kane.
This is why I have no time for people starting to write an Evander Kane redemption arc.
He still takes absolutely zero ownership or responsibility for his actions.
He’s in the AHL right now for a reason and he’s acting like he doesn’t know why https://t.co/PMgIcZv4PM
Het zadelt de club op met een gigantisch probleem. Geen van de Sharks zei het hardop, maar tussen de regels werd duidelijk dat geen enkele speler zat te wachten op de terugkeer van de winger. Een trade zou een oplossing kunnen zijn, maar welke club neemt een erkend probleemkind op in de groep? En dan ook nog voor een salaris van $ 7 miljoen op jaarbasis. Dat ook nog eens vier jaar doorloopt. Voor dat laatste hebben de Sharks al een oplossing aangedragen. Zij zijn bereid tot een maximum van 50% het salaris voor hun rekening te nemen. Het grootste probleem in dit geval lijkt echter het vinden van een geschikte danspartner voor de trade.
Op de lange termijn lijkt een buy-out de meest logische oplossing. Dat is nu echter nog niet mogelijk, waardoor de 30-jarige Kane voorlopig zijn dagen slijt in de AHL bij de San Jose Barracuda. Voor de club is het te hopen dat hij daar geen slechte invloed heeft op de talenten van de Sharks. Kane lijkt het best te gedijen in een team waar de hierarchie duidelijk is. Met Joe Pavelski en Joe Thornton nog in de Bay Area was de winger een prima ploeggenoot. Na het vertrek van de veteranen stapelden de problemen zich op.
PRIMEUR VOOR MIKKO KOIVU
Voor het eerst in de historie van deze franchise stuurt de Minnesota Wild een rugnummer met pensioen. Die eer komt Mikko Koivu toe. De Fin speelde in 15 seizoenen 1028 wedstrijden voor de club, scoorde 205 goals en verzamelde 709 punten. Koivu is de jongere broer van voormalig Canadiens-captain Saku Koivu en net als zijn broer zou ook Mikko de “C” opgeplakt krijgen. Hij werd in 2009 de eerste “vaste” captain van de Minnesota Wild, die daarvoor werkten met meerdere captains. De man uit Turku zou 11 seizoenen captain van de Wild zijn.
Mikko Koivu zette eerder dit jaar zijn schaatsen definitief in het vet. Hij deed dat niet in het shirt van de Wild, maar van de Blue Jackets. Voor die club speelde de Fin slechts 7 wedstrijden. Op 13 maart wordt het rugnummer 9 bij de Wild uit de roulatie gehaald. Op de avond van de thuiswedstrijd tegen Nashville wordt Koivu door de club geëerd met de bijbehorende ceremonie.
DETROIT HEEFT VLEUGELS, FLYERS JUIST VLEUGELLAM
Een aantal teams in de NHL zijn bezig aan een sterke periode. Van de Maple Leafs en de Wild (5 zeges op rij) werden vooraf wel goede prestaties verwacht. In de Metropolitan Division vinden we de New York Rangers terug op de tweede plaats. De Blueshirts wonnen hun laatste vier duels, staan op drie punten van koploper Washington, maar hebben drie wedstrijden minder gespeeld.
De Red Wings zijn ook opmerkelijk sterk bezig. Net als de Rangers wonnen ook zij de laatste vier wedstrijden en voorlopig hebben ze zich helemaal gemengd in de debatten voor ’t postseason. Dat geldt ook voor Dallas, dat na een moeizaam begin al zes duels op rij won en daarmee de beste serie in handen heeft.
Waar er positieve uitschieters zijn, daar zijn er natuurlijk ook teams die momenteel zwaar tegenvallen. De Islanders hebben we reeds behandeld, maar in diezelfde Metropolitan Division zijn ook de Philadelphia Flyers het winnen verleerd. Met 5 zeges in de eerste 8 wedstrijden begon het keurkorps van Alain Vigneault nog zeer acceptabel aan deze jaargang. Ze wonnen echter voor het laatst op 16 november en zetten daarna een vrije val in. Zeven duels op rij gingen verloren.
Dat de Amerikaanse Major League Soccer dit seizoen een nieuwe kampioen gaan krijgen weten we inmiddels al een tijdje. In tegenstelling tot vorig seizoen wist het Columbus Crew van Nederlanders Vito Wormgoor en Eloy Room geen potten te breken in het reguliere seizoen. Het is echter vooral New England Revolution dat indruk wist te maken in het reguliere seizoen. Toch trokken zij aan het verkeerde eind in de Conference Semi Finales tegen New York City FC. We blikken terug op de afgeronde speelrondes in de playoffs en lichten de clubs uit die het deelnameveld van de Conference Finals vormen.
WESTERN CONFERENCE
In het Westen zal Portland Timbers het op gaan nemen tegen Real Salt Lake. De club uit Portland is een bekend gezicht in de eindfase van de playoffs. Ze bereikten de laatste vier jaar steeds de nacompetitie, met als hoogtepunten een finaleplaats in 2018 en het veroveren van de MLS Is Back-troffee. Ook dit jaar zijn de prestaties goed. De Timbers plaatsten zich namelijk als vierde van het Westen voor de playoffs. Ze versloegen daarin achtereenvolgens Minnesota United en Colorado Rapids. De 0-1 winst op Colorado Rapids was knap te noemen, aangezien zij aan het einde van het reguliere seizoen de Western Conference aanvoerden.
De club uit de staat Oregon zal het in de Western Conference Final dus op gaan nemen tegen Real Salt Lake. Salt Lake plaatste zich nipt voor de playoffs en is sindsdien aan een verassende reeks bezig. In de eerste ronde van de playoffs versloegen ze namelijk Seattle Sounders, de ploeg die steevast om de prijzen speelt en daarmee altijd tot de favorieten behoort. Een ronde later werd Sporting Kansas City eveneens nipt verslagen. Met een plek in de Conference Finals presteert de club van oud-eredivisie speler Albert Rusnák beter dan laatste, ietwat teleurstellende, seizoenen.
In het reguliere seizoen maakte New England Revolution van alle MLS-teams de beste indruk. De club uit Boston pakte maar liefst 72 punten en plaatste zich als koploper met speels gemak voor de playoffs. Ze werden zodoende gebombardeerd tot de grote favoriet om aan de haal te gaan met de MLS Cup. In de halve finale van de Eastern Conference gooide New York City echter roet in het eten door na strafschoppen te winnen van New England. Na 90 minuten stond het 1-1 en werd er een spectaculaire verlenging gespeeld. Zo werd er door beide ploegen nog eens gescoord. Vervolgens pakte MLS-topscorer Valentín Castellanos 5 minuten na zijn doelpunt nog een rode kaart. Dit weerhield New York City FC er niet van om de strafschoppenserie met 5-3 te winnen.
In de finale van het Oosten treft New York Philadelphia Union, een ploeg die de afgelopen jaren vrij goed presteerde. Met een tweede plek in het reguliere seizoen van de Eastern Conference gooide ploeg van oud-Heraclied Jamiro Monteiro wederom hoge ogen. Om de Eastern Conference te bereiken versloeg Philadelphia achtereenvolgens New York Red Bulls (1-0) en Nashville SC (1-2). De ploeg van trainer Jim Curtain pakte nog nooit een MLS-titel en zal hier graag verandering in willen brengen.
Beide Conference Finals worden gespeeld in de nacht van 4 op 5 december (Nederlandse tijd). De grote MLS-finale, waarin de winnaars van de Conference Finals het tegen elkaar op zullen nemen, staat gepland voor 11 december.
Ook dit jaar onthullen meerdere SportAmerika MLB-redacteuren hun Hall of Fame-ballot. Zeker in 2022, wanneer er een grote groep PED-gebruikers op de lijst staan, is er voldoende ruimte voor een frisse discussie. Wil je alle genomineerden nog even op een rijtje hebben, dan kun je hier meer lezen. Net als vorig jaar gebruiken we het stembiljetformat van Ryan Thibodaux (@MrTibbs op Twitter), de onofficiële Hall of Fame-tracker van het internet.
Redacteur Sander Grasman is de derde SportAmerika’er die zijn ballot openbaart.
Vorig jaar was ik eindelijk overstag gegaan om de dopingzondaars het voordeel van de twijfel te gunnen, als de statistieken voor hun vermeende dopinggebruik dat echter toelieten. Dit jaar brengt ene Alex Rodriguez deze keuze weer aan het wankelen. Hoe weeg je de prestaties van een notoire valsspeler van wie allerminst vaststaat wanneer hij zichzelf chemisch begon te versterken? Mogelijk is zijn hele carrière gebouwd op het gebruik van prestatiebevorderende middelen.
Ook persoonlijke voorkeur speelt hierin natuurlijk een rol. A-Rod staat niet bepaald hoog op mijn lijst van favoriete spelers — dat geldt overigens voor een groot aantal spelers op deze ballot –, maar David Ortiz wel. Big Papi was ook één van de vele spelers die in het Mitchell Report aangewezen werd als dopingzondaars, maar toch zet ik voor zijn naam als eerste een vinkje. Ik zal dus zeker niet beweren dat ik geheel objectief ben in mijn keuzes.
DAVID ORTIZ
86 jaar wachtten de Boston Red Sox in 2004 op een nieuwe titel. Ted Williams en Carl Yastrzemski waren gekomen en gegaan in Beantown zonder eindwinst. Weinig spelers waren zo belangrijk voor de BoSox in het doorbreken van The Curse of the Bambino als David Ortiz. Eerder nog dan zijn 541 homeruns, 55.3 bWAR als DH of 141 career OPS+ zou ik Papi Cooperstown instemmen om zijn prestaties in de playoffs. Niet alleen in ’04, maar ook in ’07 en ’13 was de slugger van grote waarde in het winnen van de World Series.
ANDRUW JONES
Nog een persoonlijke voorkeur. The Curaçao Kid voerde in 2005 het homerunklassement aan met 51 dingers, sloeg in zijn hele carrière 434 homeruns en tussen 1998 en 2007 was hij elk jaar goed voor minimaal 25 homeruns. Met een OPS+ van 111 is hij een bovengemiddelde slagman, maar boven alles is hij in mijn ogen vooral de beste centerfielder sinds Willie Mays.
BARRY BONDS & ROGER CLEMENS
Het lot van deze twee lijkt aan elkaar gekoppeld. Dat blijkt ook wel uit de stemmen die ze de afgelopen jaren ontvingen. Ofwel laten de stemmers hun prestaties voor zich spreken – en dan vooral die van voor hun dopinggebruik – of ze vinden dat de twee een uitverkiezing niet verdienen op basis van hun vals spel. Het lijkt om een principiële keuze te gaan en men heeft inmiddels hun stelling ingenomen. Kleine kans dus dat hun kansen dit jaar veel zullen verschillen van voorgaande edities. Voor mij gaat dat inmiddels ook op en dus stem ik ook dit jaar weer voor het tweetal.
GARY SHEFFIELD
Is Gary SheffieldBarry Bonds lite of Barry Bonds Gary Sheffield on steroids? Dat laatste is lastig te zeggen, want Sheffield was al Sheffield on steroids. Toch gaat in mijn ogen voor de oud-Marlin hetzelfde op als zijn opgepompte tijdgenoot: zijn schone statistieken waren al Hall of Fame-waardig en dus verdient hij ook mijn stem. De neef van Dwight Gooden sloeg meer dan 500 homeruns, was jaarlijks een kandidaat voor de MVP (zonder hem ooit te winnen) en zijn bWAR van 60,5 had een stuk hoger gereikt als hij niet zo’n slechte veldspeler was geweest (of vaker als DH was opgesteld).
SCOTT ROLEN
Scott Rolen was seizoenen achter elkaar een van de beste slagmannen in de Major League. Daarnaast was hij ook een meer dan uitstekende derdehonkman. Zevenvoudig All Star, World Series-winnaar in 2006 met de St. Louis Cardinals en acht Gold Gloves in de kast. Met 70,1 bWAR en een career OPS+ van 122 heeft Rolen zijn plaqueje in de Hall of Fame wel verdiend.
TODD HELTON
Natuurlijk heeft het Todd Helton geen windeieren gelegd dat hij Coors Field zijn thuishaven mocht noemen, maar het zou hem schromelijk tekort doen om al zijn succes daarop af te schuiven. Niet alleen was Helton ook buitenshuis heel goed, zijn statistieken zijn er simpelweg te goed voor. Zeker de eerste helft van zijn carrière was hij één van de sterkste slagmannen in de league. Bovendien was hij een positieve teamgenoot, wat zeker niet van iedereen op deze lijst gezegd kan worden.
BILLY WAGNER
Closers worden vaak weggezet als ‘one trick ponies’, maar het vergt ijzeren zenuwen om de heuvel op te stappen als de wedstrijd over de streep getrokken moet worden. Billy Wagner was één van de beste closers uit de historie van de sport en dus mijn stem voor de Hall of Fame waardig.
MARK BUEHRLE
Het blijft een lastige afweging om te kiezen tussen langdurige top, zoals in het geval van Mark Buehrle, of kortstondige uitblinkers als Tim Lincecum en Jake Peavy. Die laatste twee wonnen Cy Youngs, waren een paar jaar de allerbeste, maar zagen hun vlam ook heel snel uitdoven en verdwenen voor hun dertigste naar de marge. Buehrle bleef innings vreten voor zijn White Sox en gooide en passant ook een no-hitter en een perfect game. Bovendien was hij belangrijk in de door de Southsiders gewonnen World Series. Voorlopig blijf ik trouw aan mijn pick van vorig jaar.
TIM LINCECUM
Ik had met mijn laatste stem heel veel kanten op kunnen gaan, sinds Omar Vizquel zijn eigen glazen ingooide, maar koos uiteindelijk niet voor A-Rod of Manny Ramirez (draaideurdopeurs), Jeff Kent (tot zijn 30e een gemiddelde slagman, maar dat veranderde in 1998 – trek hieruit je eigen conclusies) of Jake Peavy, maar dus wel voor Tim Lincecum. Zijn piek was uitermate kort, maar een ERA+ van 170 en twee Cy Youngs in zijn eerste twee volledige seizoenen zegt wel wat over zijn dominantie. Lincecum won bovendien drie World Series met zijn Giants, al was zijn inbreng in zeker die laatste overwinning gering.
ZIJ DIE DE LIJST NIET HAALDEN
Op alfabetische volgorde de afvallers die mijn lijstje net niet haalden:
Bobby Abreu: Lang goed, nooit absolute top. In mijn Hall of Very Good, voorlopig.
Carl Crawford: Heel goed in Tampa, daarna geen schim meer van zichzelf. Hij vond dat zelf overigens ook wel best.
Prince Fielder: Had al een zwak voor zijn vader Cecil en dat gold ook voor hem. Sluit een stem voor hem in de toekomst niet uit, maar voor nu een te korte piek en te weinig veelzijdig.
Ryan Howard: Begon geweldig, maar ging al snel ten onder aan blessures.
Jeff Kent: Kwal van een vent en werd op verdacht late leeftijd in een verdacht tijdperk ineens een stuk beter.
Justin Morneau: Was ooit MVP, maar vraag niet hoe. De volgende Twin die echt in aanmerking gaat komen is zijn collega Joe Mauer.
Jonathan Papelbon: Een paar jaar een geweldige closer voor de Red Sox, later vooral onuitstaanbaar.
Jake Peavy: Net iets minder dominant dan Lincecum in zijn prime years.
Andy Pettitte: Goede pitcher in een geweldig team, maar met een ERA van 3.80+ en als toegegeven dopingzondaar valt hij buiten mijn lijst.
Manny Ramirez: Vorig jaar nog wel op mijn lijst, maar nu niet. Noem mijn wispelturigheid een ode aan Manny being Manny.
Alex Rodriguez: Ik ben het nooit eens met Jose Canseco, maar in zijn haat jegens A-Rod ga ik een heel eind met hem mee. De kortestop was een onverbeterlijke valsspeler en ik durf mijn hand voor geen van zijn prestaties in het vuur te steken.
Jimmy Rollins: Lid van de 30-30-club, eenmalig MVP, maar ook niet meer dan Hall of Very Good.
Curt Schilling: In deze lijst vol met verschrikkelijke figuren spant hij de absolute kroon. Wilde zijn naam eigenlijk uit de lijst hebben, maar ik heb hem er graag tussen. Dan kan ik hem actief negeren.
Sammy Sosa: Sosa was zonder doping niet goed genoeg. Hij heeft zijn moment in de spotlights gehad.
Mark Teixeira: Als ik ooit terugkom op mijn besluit om de dopingzondaars het voordeel van de twijfel te geven, is de voor zover ik weet schone Tex zeker een optie.
Omar Vizquel: Extreem huiselijk geweld en seksueel misbruik van een kwetsbare jongen zijn meer dan genoeg reden om Omars borderline Hall of Fame-cv aan de kant te schuiven.
Eindelijk was het zover. Nadat hij vorige week een nieuw lucratief vierjarig contract tekende, mocht Taysom Hill eindelijk starten als volwaardig quarterback van de New Orleans Saints. De fans in de Superdome waren er klaar voor, maar helaas voor hen draaide de herstart van Hill op een sisser uit. Hill kreeg zijn offense niet aan de praat en de Cowboys wonnen al bij al makkelijk in The Big Easy met 27-17.
Dallas was de betere ploeg, maar om nu te zeggen dat ze brandhout hebben gemaakt van de Saints, dat zou een brug te ver gaan. Ook de Cowboys speelden niet fantastisch. Beide teams hadden moeite om de game op gang te krijgen. Pas in de zesde drive werden de eerste punten gescoord. Michael Gallup bleef nog net met zijn tenen in de eindzone toen hij een boogballetje van Dak Prescott ving voor de touchdown. Het leek de game in een stroomversnelling te brengen. Meteen daarna scoorden de Saints namelijk ook hun eerste punten. Taysom Hill slingerde een bal naar Lil’Jordan Humphrey die de bal in de eindzone kon lopen en de touchdown kon scoren.
HILL MET DE BENEN
Helaas viel de game daarna opnieuw stil. De defensies namen opnieuw het commando over en lieten geen touchdowns meer toe tot de rust. Taysom Hill gooide nog een interceptie, terwijl de Cowboys hun voorsprong konden uitbouwen met twee field goals van Greg Zuerlein. Er moest wat veranderen na de rust en Taysom Hill zette dan maar zelf zijn benen aan het werk. De verdediging van Dallas wist niet hoe te reageren op deze nieuwe situatie en Hill verzamelde uiteindelijk 101 rushing yards uit 11 pogingen. Hij was daarmee ook de beste renner van zijn team. Mark Ingram en Ty Montgomery haalden samen niet eens 50 yards.
Ondanks de nieuwe strategie lukte het de Saints niet om een touchdown te scoren. De Cowboys sloegen daar wel in. De running game bij de ‘Boys was grotendeels onbestaande, tot Tony Pollard zich losrukte van de verdediging en een run van 58 yards opzette. Safety Marcus Williams had hem wellicht nog kunnen afstoppen, maar besloot om een of andere reden om niet vol de achtervolging in te zetten. Pollard kon de doellijn overschrijden en scoorde de touchdown.
INTERCEPTIES EN PUNTS
Het bleek de beslissende fase in de game te zijn. Wat daarna volgde was een festival van punts. Geen van beide quarterbacks kon nog potten breken en zo kregen we in het vierde kwart alleen al vier punts. In totaal mochten de punters in deze wedstrijd 13 keer aanleggen. Als er niet gepunt werd, dan was het de verdediging die een play maakte. Vooral de defensie van de Cowboys stond op en intercepteerde Taysom Hill driemaal op rij. Trevon Diggs deed uiteraard opnieuw zijn duit in het zakje en ving al zijn negende interceptie van het seizoen. Ook Dak Prescott werd overigens nog onderschept.
Taysom Hill kon nog een tweede touchdown-pass gooien op het einde van de wedstrijd, maar het kalf was dan al verdronken. De Saints hebben nu al voor de vijfde keer op rij verloren en moeten stilaan concluderen dat hun seizoen er wellicht op zit. De Cowboys daarentegen houden de touwtjes stevig in handen in de NFC East en mogen hun ticket voor de play-offs beginnen boeken.
Lees hier hoe de teams ervoor staan in de laatste versie van onze NFL Power Rankings!
Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week
25 NOVEMBER – 2 DECEMBER
WESTERN CONFERENCE STAND
Phoenix Suns 18-3
Golden State Warriors 18-3
Utah Jazz 14-7
Dallas Mavericks 11-9
Memphis Grizzlies 11-10
Los Angeles Lakers 12-11
Los Angeles Clippers 11-11
Portland Trail Blazers 11-11
Minnesota Timberwolves 11-11
Denver Nuggets 10-11
Sacramento Kings 9-14
San Antonio Spurs 6-13
Oklahoma City Thunder 6-15
New Orleans Pelicans 6-18
Houston Rockets 5-16
IN DE SPOTLIGHT
SUNS WINNEN 17 KEER OP RIJ
In een mogelijke preview van de Western Conference Finals namen de Phoenix Suns het op tegen de Golden State Warriors. Als er een ploeg een einde had kunnen maken aan de winreeks van de Suns dan zouden het de Warriors zijn. Het bloedstollende duel eindigde uiteindelijk met 104-96 in het voordeel van Phoenix. Steph Curry werd uitstekend verdedigd door Mikal Bridges, die zelf maar goed was voor twee punten. The Chef eindigde met maar 12 punten. Curry schoot slechts 4 keer raak van 21 schotpogingen. Dat is op basis van percentages zijn slechtste wedstrijd ooit.
Jordan Poole maakte wel indruk met 28 punten en Otto Porter was goed voor 16 vanaf de bank. Dat was niet voldoende voor de team-effort van Phoenix. Devin Booker moest het veld verlaten met een hamstringblessure na een kwartier speeltijd. Hij had toen 10 punten, maar uiteindelijk eindigde vijf spelers in dubbele cijfers aan de kant van de Suns. Deandre Ayton was de topscorer van zijn ploeg met 24. Chris Paul had de meeste assists van de wedstrijd met 11 stuks. De Suns hebben nu 17 wedstrijden op rij gewonnen. Dat staat gelijk aan een franchise record van 2006/2007. Phoenix staat nu bovenaan in de Western Conference.
ROCKETS AAN WINREEKS BEGONNEN
De Houston Rockets staan nog altijd onderaan in de Western Conference. Toch zijn ze wel aan een opmars begonnen. Nadat ze 15 wedstrijden op rij hadden verloren, stonden de Bulls op het programma. Houston won tot dat moment nog maar een enkele keer te winnen dit seizoen. Chicago wist vervolgens niet wat het overkwam toen ze met een 118-113 nederlaag Texas moesten verlaten. Daarna kwam Charlotte op bezoek bij de Rockets. Er was dit keer overtime nodig voor de overwinning in de nagelbijter van een wedstrijd. Het werd maar liefst 146-143 voor Houston. Vervolgens wonnen de Rockets twee keer op rij van de OKC Thunder. Nu staat de reeks aan overwinningen op vier wedstrijden. New Orleans heeft nog maar een voorsprong van één overwinning. Misschien zien we volgende week wel een andere hekkensluiter. De Spurs en Thunder staan ook pas op zes overwinningen net als de Pelicans. Het gat met het play-in toernooi is opeens niet zo groot meer voor Houston.
SPELER VAN DE WEEK
CHRIS PAUL AAN HET ROER
Chris Paul is onze SportAmerika Speler van de Week. Uiteraard heeft de kraker tegen Golden State ermee te maken. Ondanks dat LeBron James uitkwam op een gemiddelde van 34 ppg en de Lakers weer boven .500 staan, hield Chris Paul een absurde reeks in leven. Devin Booker viel weg tegen de Warriors en het was aan de Point God om zijn ploeg te leiden. CP3 heeft de afgelopen vier wedstrijd 17 ppg en 9,5 apg behaald. Phoenix is eindelijk weer een ploeg om serieus te nemen sinds Chris Paul erbij zit. Na een hele lange playoff-droogte werd vorig jaar zelfs de twee plaats behaald in het Westen, terwijl de verwachtingen een stuk lager waren. Nu staat Phoenix bovenaan en dat is waar ze willen eindigen. Hoe lang Devin Booker er uit ligt, is alleen nog niet duidelijk. Het zal spannend blijven de komende week, maar de winreeks is nu al een prachtige prestatie.
VOORUITBLIK
De Denver Nuggets, die met de Jokic Brothers een feestje vierde in Miami, spelen zaterdag om 19:00 (NL-tijd) tegen de Knicks. Dat is een heel mooi tijdstip om The Joker in actie te zien. Michael Porter Jr. moet wel een rugoperatie ondergaan. Die is voor een lange tijd uitgeschakeld. Jamal Murray is ook nog steeds afwezig door een zware blessure. Het moet bij de Nuggets dus echt van Nikola Jokic komen.
Op zondag zien we nog een ploeg uit het Westen in actie komen op een mooi tijdstip. Utah Jazz gaat om 21:30 op bezoek bij de Cleveland Cavaliers. Utah werd vorig jaar eerste in de Western Conference. Donovan Mitchell maakt ook dit jaar weer veel indruk, maar voorlopig zal Jazz op de derde plaats blijven staan.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
