Home Blog Pagina 269

Wicked Wood SportAmerika Football Pool 2021/2022: Week 13

Luuk Dokter
-
0
Wicked Wood SportAmerika Football Pool 2021/2022: Week 13

Na week 13 hebben we wederom een kleine verschuiving in de top 3 van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool. Vorige week deelde Berkelaar zijn koppositie nog met Groenendaal, maar deze week gaat hij alleen aan kop. Niettemin blijf het onverminderd spannend in de top van de Pool. De weekwinnaars waren Dany Vrijsen en Frederik Schols. Beiden voorspelden 12 duels correct en verwachtten een MNF-totaalscore van 42. Niemand voorspelde die score correct.

Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 na week 13
Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 na week 13

In week 13 werden 14 duels gespeeld en het grootste deel van het deelnemersveld voorspelde tenminste negen duels correct. Overwinningen van de Arizona Cardinals en de Indianapolis Colts werden unaniem goed voorspeld, geen enkele keer gingen de deelnemers collectief in de fout. Er waren echter wel vijf teams waarin men veel vertrouwen had, maar die dit niet konden belonen. De Bengals, Vikings, Raiders, Ravens en 49ers gingen — tegen de verwachting van de meesten in — onderuit en bleken daarmee van groot belang in de uitkomst van het weekklassement. Het vertrouwen in Miami, Philadelphia en Kansas City werd echter wel uitbetaald. De Dolphins hebben een win streak van vijf, de Eagles zijn wisselvallig, maar tegen de Jets maakt dat niet uit en de Chiefs zijn defensief in topvorm.

VOORUITBLIK WEEK 14

In week 14 zijn er wederom vier teams met een bye. Het is de laatste week met een bye, dus vanaf week 15 zijn er wekelijks weer 16 duels te voorspellen. Vannacht trapt de veertiende speelronde af met de Steelers en Vikings. Twee teams die ieder om eigen redenen een bijzonder seizoen hebben; geen eenvoudige voorspelling. Buiten dit duel staan er nog drie krakers op het programma. De Browns en Ravens vechten hun divisievete onderling uit en de 49ers en Bengals vechten voor de play-offs. Tenslotte is er de ontmoeting tussen de Bills en de Bucs. Buffalo moet tegen Tampa Bay met een stevig antwoord komen, willen ze de Patriots nog kunnen bedreigen.

Heel veel succes in de veertiende week van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool!

Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 van week 13
Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 van week 13

Lees hier alle artikelen over de Football Pool!

Coverfoto: Jonathan Newton/The Washington Post

NHL Team of the Month November

Dennis Bakker
-
0
NHL Team of the Month November

De maand december is inmiddels een week oud, dus is het tijd om de beste spelers te selecteren uit de maand november. We zien wat nieuwe gezichten, maar ook een vertrouwde naam. Alex Ovechkin mag de dertig ruimschoots gepasseerd zijn, maar in het Team of the Month blijft de Rus terugkeren. Ook komen we een red hot Jack Campbell tegen en zorgt Leon Draisaitl voor meer Europese invloeden.

Door: Dennis Bakker en Hans Mulder

W / C | LEON DRAISAITL (EDMONTON OILERS)

Stats: 13 GP, 15G, 12A, 27P, 22:52 ATOI, 30,0 S%, 8PPG, 3PPA

Bij de benaming Mr. November gaat bij menig Amerikaans sportliefhebber meteen een (honkbal)lampje branden. Inderdaad, Derek Jeter. De voormalig kortestop van New York Yankees kreeg de bijnaam naar aanleiding van zijn sportieve uitspattingen in het postseason van MLB.

De bijnaam Mr. November kunnen we in de NHL dit seizoen moeiteloos toebedelen aan Leon Draisaitl. De centre / winger is al sinds dag van het seizoen één zo rood als een chili peper, maar deed er in november nog een schep bovenop. De 26-jarige Duitser leidde het NHL-klassement van november in goals (vijftien), punten (27), powerplay goals (acht), powerplay punten (elf) en game-winning goals (vier). In dertien wedstrijden met Draisaitl op het ijs, noteerden de Oilers een 9-4-0 record.

EVENARING LEMIEUX

Met zijn uitmuntende optredens evenaarde de Duitser een mooi record. Voor het eerst sinds Mario Lemieux in het seizoen 1995 – 1996, noteerde een speler in NHL in de eerste twintig wedstrijden van het seizoen minimaal twintig goals en twintig assists. Draisaitl had er in totaal slechts negentien wedstrijden voor nodig. De winnaar van de 2019 – 2020 Hart Memorial Trophy, Ted Lindsay Award en Art Ross Trophy staat nog tot 2025 onder contract in Edmonton en speelde afgelopen vrijdag zijn vijfhonderdste wedstrijd in de NHL.

LW | ALEX OVECHKIN (WASHINGTON CAPITALS)

Stats: 15 GP, 10G, 12A, 22P, 21:48 ATOI, 16,1 S%, 2PPG, 2PPA

Er staat dit seizoen andermaal geen maat op recordjager Alex Ovechkin. Ook in de maand november bemachtigt de 36-jarige Rus een plek in het Team of the Month. Vorige maand zette de winger zijn krabbel onder een vernieuwd contract, dat hem tot aan de zomer van 2026 aan de Capitals doet verbinden. De jaarlijkse $ 9.5 miljoen dollar die Ovechkin zal opstrijken tot de leeftijd de 41 passeert, lijken tot nu toe een juiste investering te zijn door Brian MacLellan en consorten.

BRETT HULL VOORBIJ

Dat het all-time record van Wayne Gretzky in het achterhoofd van de Rus meespeelt, is één ding wat duidelijk. In oktober passeerde The Great Eight na een formidabele start van het seizoen reeds Marcel Dionne (731 goals). Op 12 november vestigde Ovechkin zich als vierde op de all-time lijst na een goal tegen Columbus Blue Jackets.

Jaromir Jagr (766) is het volgende doelwit voor de winger. Het lijkt niet ondenkbaar dat de Russische ster zich dit seizoen al tot Europeaan met de meeste treffers ooit in NHL mag kronen. De totale teller in Washington staat inmiddels op 750 goals.

De laatste week van november was de Washington-legende goed voor vier goals en drie assists in een foutloze week. Tegen Florida Panthers voegde de Rus de achtentwintigste hattrick uit zijn carrière toe aan zijn uitpuilende lijst.

CAPITALS EN FUEGO

Buiten de uitmuntende prestaties van Ovechkin, gaat het in Washington dit gehele seizoen al crescendo. Met een 38 punten staan ze op een gedeeld eerste plaats in de NHL, samen met Toronto Maple Leafs en Florida Panthers. Staan ze met een +27 goal differential op een tweede plaats en voeren ze de Metropolitan Division aan. Dat het zowel aanvallend als verdedigend snor zit bij de ploeg van coach Peter Laviolette, bewijst John Carlson. De blueliner is eveneens onderdeel van het Team of the Month.

C | NAZEM KADRI (COLORADO AVALANCHE)

Stats: 10 GP, 4G, 17A, 21P, 18:39 ATOI, 11,4 S%, 2PPG, 7PPA

Colorado Avalanche en Washington Capitals zijn deze maand goed vertegenwoordigd. Waar Alex Ovechkin en John Carlson de hoofdstad vertegenwoordigen, zijn Nazem Kadri en Cale Makar de afgevaardigden uit Colorado.

De 31-jarige centre speelde een fantastische maand november. In tien wedstrijden noteerden de Avalanche een 7-2-1 record. Met gemiddeld 2.10 punten per wedstrijd (vier goals, zeventien assists) behaalde de Canadees het hoogste gemiddelde in de gehele NHL. Kadri was bovendien de eerste Avalanche sinds Joe Sakic (huidig GM, red.) in maart 2000, die in een kalendermaand gemiddeld meer dan twee punten per wedstrijd noteerde.

GETERGD DOOR SCHORSING

Ondanks het feit dat Kadri zijn uitmuntende prestaties hier niet aan wilt toeschrijven, lijkt het er sterk op dat zijn schorsing aan het einde van vorig seizoen een behoorlijke trigger voor de centre is geweest. Na een flinke charge tegen het hoofd van Justin Faulk in de eerste ronde van de playoffs, kreeg de Canadees een schorsing van acht wedstrijden aan de broek. De actie was meteen ook het laatste wapenfeit van de Canadees. In de tweede ronde van de playoffs waren Vegas Golden Knights het eindstation.

Het was niet de eerste schorsing voor Kadri. Het stempel enfant terrible kunnen we naast Anthony DeAngelo ook plakken op de 31-jarige Canadees. De teller staat inmiddels op zes schorsingen in zijn carrière (zestien playoff-wedstrijden, elf reguliere wedstrijden) en heeft hij verscheidene kassen reeds met $475.000 dollar gespekt.

FREE AGENT AAN HET EINDE VAN DIT SEIZOEN

De huidige vorm spreidt de 31-jarige centre op exact het juiste moment tentoon. Aan het einde van het huidige seizoen loopt zijn contract af en zal een meerjarige deal wellicht het laatste uit zijn carrière zijn. Zijn huidige contract ter waarde van $ 4,5 miljoen dollar is een “schijntje” met wat de Canadees ervoor terug geeft.

D | JOHN CARLSON (WASHINGTON CAPITALS)

Stats: 15 GP, 3G, 14A, 17P, 23:24 ATOI, 8,6 S%, 2PPG, 4PPA

Verdiende John Carlson in 2020 de Norris Trophy? Met z’n 75 punten had hij er in elk geval tien meer dan de uiteindelijke winnaar Roman Josi. De tweede plaats in die verkiezing was in elk geval nog maar eens de bevestiging dat Carlson van absolute wereldklasse is. En enorm belangrijk voor de Washington Capitals. Vorig seizoen eindigde de blueliner voor het eerst in drie seizoenen niet in de top vijf van de Norris. De twaalfde plaats werd zijn deel. Met 44 punten in 52 wedstrijden zat hij echter weer niet ver van een gemiddelde van een punt per game.

Dit seizoen begon het allemaal wat stroef voor de dertiger. In oktober moest Carlson zich tevreden stellen met vijf punten in acht wedstrijden. Van die vijf noteerde hij er twee in de laatste wedstrijd van de maand. Op 29 oktober scoorde John Carlson een goal en gaf hij een assist tegen de Arizona Coyotes. Het was een voorbode op wat komen ging in november.

De Capitals kregen daar weer de Carlson te zien die twee jaar geleden zo dicht bij het winnen van de Norris was. De 31-jarige verdediger uit Massachusetts speelde vijftien wedstrijden en in slechts vier duels (elk betrof een uitwedstrijd) verscheen zijn naam niet op het scoreformulier. Uiteindelijk kwam hij tot 1.133 points per game. Niet slecht voor een speler wiens primaire taak het is om goals te voorkomen.

WAAR VOOR HET GELD

Na Alex Ovechkin en Nicklas Backstrom is John Carlson de best betaalde speler op het roster. Evgeny Kuznetsov, toch ook geen onbelangrijke kracht, moet het doen met $ 7.8 miljoen ten opzichte van de $ 8 miljoen voor Carlson. Na een, voor zijn doen, matige eerste maand liet John Carlson in november zien dit salaris dubbel en dwars waard te zijn. Tegen Buffalo, Montreal en Carolina schoot de blueliner zelf met scherp, maar veel vaker is hij de aangever. Op 28 november, in die wedstrijd tegen de Canes, had John Carlson met een goal en twee assists een zeer belangrijk aandeel in de 4-2 overwinning. Al was die goal dan een empty-netter, de vreugde was er niet minder om.

Niet alleen de organisatie heeft veel vertrouwen in Carlson, anders geef je de man geen contract tot 2026. Ook coach Peter Laviolette heeft een hoge pet van hem op. Van alle skaters maakt de blueliner gemiddeld genomen de meeste minuten. In november stond Carlson gemiddeld zo’n 23.23 minuten per wedstrijd op het ijs.

Veel meer dan een willekeurige ploeggenoot, maar vergeleken met collega’s van andere teams valt ’t mee. Zo kregen 27 verdedigers in de league vorige maand meer speelminuten dan John Carlson. We weten inmiddels wel dat hij ’t meest deed met de tijd die hem werd geboden. Zijn plek in ons Team of the Month is dan ook meer dan verdiend.

D | CALE MAKAR (COLORADO AVALANCHE)

Stats: 8 GP, 7G, 7A, 14P, 23:15 ATOI, 23,3 S%, 1PPG, 5PPA

Waar John Carlson een no-brainer is op onze blauwe lijn, daar geldt dit niet voor zijn defensive partner. We hadden op deze plek bijvoorbeeld ook zomaar voor Quinton Hughes of Adam Fox kunnen kiezen. Met veertien punten in vijftien wedstrijden trok Hughes afgelopen maand in Vancouver aan een dood paard. Fox kwam tot dertien punten in twaalf duels en een keuze voor de winnaar van de laatste Norris Trophy was ook goed te verdedigen. Het is echter Cale Makar geworden. De jonge verdediger van de Colorado Avalanche speelde vanwege een blessure minder wedstrijden in november, maar liet zich wel degelijk gelden. Het bewijs? In de acht duels die Makar speelde, noteerde hij gemiddeld 1.556 punten per wedstrijd.

Niet in november, wel een schitterende actie.

Oktober eindigde mooi voor Makar. Op 28 oktober, tegen de St. Louis Blues, bereikte Makar een mooie mijlpaal. De Avs versloegen de Blues met 4-2 en de blueliner tekende voor een goal en een assist. Het zette hem op 100 punten in zijn NHL-carriere en daar had Makar slechts 108 wedstrijden voor nodig. Daarmee evenaarde hij Sergei Zubov, die er ook 108 wedstrijden over deed. De verdediger die de minste wedstrijden nodig had om tot 100 punten te komen was Harry Cameron. De blueliner uit Ontario deed dit 100 jaar geleden.

Terug naar onze tijd en Cale Makar in het bijzonder. Een upper-body injury hield hem de eerste anderhalve week van november aan de kant. Tegen de Canucks maakte hij op 11 november zijn rentree en de Avalanche wisten direct dat hun blueliner terug was. Mede dankzij twee assists van Makar werden de Canucks met 7-1 weggeblazen. Zes dagen later troffen de teams elkaar opnieuw.

KNAPPE STREAK

Het ging nu wat moeizamer, maar weer mocht Cale Makar twee punten aan zijn totaal toevoegen. In dit met 4-2 gewonnen duel schoot hij in de derde periode de uiteindelijke gamewinner binnen. Makar wist op dat moment nog niet dat die goal het begin was van een mooie scoring streak, die vijf wedstrijden zou duren en hem zeven goals opleverde.

Makar was niet de enige met een mooie reeks. Met hem terug in de line-up zetten ook de Alanache een serie neer van zes gewonnen wedstrijden. Nog altijd is de ploeg van Jared Bednar niet zo dominant als vooraf werd verwacht, maar ze hebben in de Central Division inmiddels wel de aansluiting met teams als St. Louis en Winnipeg. Dit hebben ze in Denver mede te danken aan een productieve defensie.

Alleen Cale Makar is al goed voor tien goals dit seizoen. Hij wist altijd het net wel gemakkelijk te vinden, maar in deze jaargang lijkt hij een nog hogere versnelling gevonden te hebben. Met z’n tien treffers houdt de blueliner gelijke tred met Mikko Rantanen en laat hij Gabriel Landeskog en Nathan MacKinnon achter zich.

G | JACK CAMPBELL (TORONTO MAPLE LEAFS)

Stats: 11 GP, 1.27 GAA, 0.959 sv%, 9W, 2L, 3SO

Dit wordt het jaar van de Maple Leafs! Zowel in Noord-Amerika als ook op onze website is het een beetje een running gag geworden. Aanvallend was er niets aan te merken op de traditieclub uit Ontario. Defensief schoot de ploeg de laatste jaren echter tekort op de belangrijke momenten. We zitten pas in december, dus het duurt nog even voordat we deze Leafs kunnen toetsen op die belangrijke momenten. Voorlopig ziet het er echter boven verwachting goed uit voor ze. Dit komt niet in de laatste plaats door de bloedvorm waarin goalie Jack Campbell verkeert. De sluitpost speelde elf wedstrijden in november en verloor er slechts twee. Eén daarvan tegen zijn oude werkgever uit LA.

Tristan Jarry en Andrei Vasilevskiy hadden ook een prima maand. Zowel de goalie van de Penguins als die van de Lightning sloten af met respectievelijk 1.70 en een 1.88 GAA en een save percentage boven de 93%. Het was niet genoeg voor een plek in ons Team of the Month, want Campbell presteerde nog veel beter.

Hij tikte een .959 sv% aan en stond gemiddeld niet meer dan 1.27 goals per wedstrijd toe. Dat moet wel leiden tot goede resultaten en de Leafs stelden dan ook niet teleur. Toronto speelde veertien wedstrijden en won er daarvan twaalf. Dat ze daarmee niet by far de beste in de Atlantic zijn, heeft te maken met de goede start van Florida en de kracht van diezelfde Panthers.

LAATBLOEIER

Campbell was al 27 toen hij echt een vaste waarde werd in de NHL. Bij de Kings stond hij lang in de schaduw van Jonathan Quick, maar daar kwam in 2018 verandering in. Een seizoen later verkaste hij naar Toronto, waar ze een betrouwbare, en bovenal constante, goalie wel konden gebruiken. Vorig seizoen moest hij zijn plek onder de lat delen met Frederik Andersen, maar nu is Campbell de onbetwiste starter. Het legt beide partijen geen windeieren. De goalie noteert dit seizoen een .942 sv% en dat maakt de Leafs levensgevaarlijk.

Uitgerekend op 8 november had Campbell een slechte dag. De Leafs verloren thuis met 5-1 van de Kings en vier goals kwamen op het conto van Jack Campbell. Het bleek ook zijn enige slippertje. Zijn volgende start, in Phildelphia, stelde hij met een shutout orde op zaken. Afgezien van de wedstrijd tegen de Kings moest Campbell in al zijn andere wedstrijden maximaal twee keer vissen.

Met dat gegeven in het achterhoofd is het voor de Maple Leafs natuurlijk heerlijk spelen. Als Campbell in vorm is, heb je genoeg aan twee of drie goals per wedstrijd en met de firepower van Toronto moet dat doorgaans geen probleem zijn.

Cover photo: Perry Nelson/USA TODAY Sports

NFL Power Rankings: Spannende slotfase op komst

Chris Van Dijk
-
0
NFL Power Rankings: Spannende slotfase op komst

De laatste ploegen hebben komende week hun byeweek. Daarna gaan we echt de slotfase van het reguliere seizoen in. Elke overwinning of nederlaag kan grote invloed hebben op het seizoen. Hoe gaan de ploegen deze cruciale fase in? Dat lees je in de nieuwste editie van de NFL Power Rankings.

1. (1) Arizona Cardinals

Kyler Murray en DeAndre Hopkins zijn terug en hebben gelijk hun waarde laten zien. Vooral Murray was belangrijk met zijn twee passing en twee rushing touchdowns. Vooral die laatste twee zijn een herinnering dat de Cardinals nog wel wat extra wapens in huis hebben als het straks moet. Als ze maandag winnen van de Rams zijn de NFC West en de #1 NFC seed binnen handbereik.

2. (2) Green Bay Packers

De byeweek stond vooral in het teken van de teen van Aaron Rodgers. De quarterback ging naar Los Angeles voor een second opinion. Uitkomt: rust is het belangrijkst. Rodgers zei zelf nog wel een extra byeweek te kunnen gebruiken. Gelukkig voor de Packers staat het bezoek van de Bears voor zondag op het programma. Veel dichterbij een extra weekje rust kun je niet komen.

3. (3) Tampa Bay Buccaneers

Tom Brady is niet zo goed als vorig jaar, maar dat geldt voor meer spelers. De 44-jarige quarterback is na een nieuwe wedstrijd met vier touchdowns (voor de zesde keer dit seizoen) toch wel één van de favorieten om de MVP te worden. Of het hem heel veel uitmaakt, valt nog te bezien. Waarschijnlijk vindt hij het belangrijker om de Cardinals nog in te halen voor de nummer 1 in de NFC.

4. (4) New England Patriots

De weersomstandigheden zorgden voor een bizar duel in Buffalo. Met de Patriots als winnaar en nu alleen koploper in de AFC. Hier had je in augustus flink wat geld mee kunnen verdienen. Is dit de beste prestatie van Bill Belichick in zijn loopbaan? Of het genoeg voor coach of the year is, dat is even afwachten, omdat Kliff Kingsbury in Phoenix net zo verrassend bezig is.

5. (5) Kansas City Chiefs

De Chiefs zijn een defensieve topploeg met een gemiddelde aanval. Het is de omgekeerde wereld, zoals eigenlijk zo veel dingen dit seizoen. Het zorgt er wel voor dat de Chiefs het beste team in de AFC lijken te zijn. Of het ook genoeg is om als eerste in de conference te eindigen, dat is maar de vraag. Daarvoor moeten de Patriots eerst nog een keer verliezen.

6. (9) Dallas Cowboys

Met de eerste van twee resterende wedstrijden tegen Washington op het programma staat de divisietitel nog op het spel. Dallas blijft de grote favoriet om de NFC East te winnen, maar dan moet Dak Prescott wel wat beter gaan spelen. Slecht is het niet, maar sinds zijn kuitblessure is het niet meer de MVP-kandidaat die we de eerste zeven weken van het seizoen hebben gezien.

7. (7) Buffalo Bills

Gemiste kansen. Dat vat het duel van de Bills tegen de Patriots vooral samen. Zeker in het vierde kwart wist Josh Allen zijn ploeg een aantal keer in de harde wind naar de redzone te leiden. Helaas voor hem krijg je alleen punten als je ook in de endzone komt. Het gaatje met de Patriots wordt op deze manier wel groot, dus de Bills mogen zich langzaam voor gaan bereiden op een aantal play-offwedstrijden on the road.

8. (10) Los Angeles Rams

Voor de tweede week op rij ving Odell Beckham Jr. een touchdown. Toch blijft hij verder onzichtbaar. Misschien dat het in Cleveland toch niet aan Baker Mayfield lag, ook al zegt de vader van OBJ van wel. Maandagavond tegen de Cardinals lijkt een goed moment voor OBJ om zijn potentie te laten zien. Dat zegt meer dan een zege op de Jaguars, maar dit geldt voor de hele ploeg.

9. (13) Indianapolis Colts

De Colts hebben nog maar één overwinning minder dan de Titans. Helaas spelen ze niet meer tegen elkaar en hebben de Titans de tiebreaker al. Het lijkt erop dat de ploeg zich zal moeten richten op de wildcards. Met de bye van deze week is het vooral hopen dat de concurrentie nog wat foutjes maakt, zodat de opdracht nog een beetje te doen is in de rest van het seizoen.

10. (6) Baltimore Ravens

John Harbaugh deed er in de slotminuten alles aan om zijn ploeg aan de overwinning te helpen. Zijn lef werd echter niet beloond. Lamar Jackson kreeg de bal net niet bij Mark Andrews. Gezien zijn kwaliteiten is het onvoorstelbaar dat Jackson maar drie van zijn dertien two point conversies heeft weten te benutten.

11. (14) Los Angeles Chargers

De touchdown pass van Justin Herbert naar Jalen Guyton is er een die maar weinig quarterbacks kunnen gooien. Door de zege staan de Chargers nu op plek 5 in de play-offrace in de AFC. Eén zege boven de nummer 12. De race is bizar spannend en de ploeg kan zich dan ook geen nederlaag veroorloven tegen de Giants.

12. (8) Cincinnati Bengals

De offensive line presteerde dit seizoen tot zondag boven verwachting, maar twee blessures waren te veel voor de lijn om op te vangen. Joe Burrow had het moeilijk, al was het vooral opvallend dat Joe Mixon onzichtbaar was. En dat tegen één van de slechtste run defensies in de league. Het is te hopen dat het een tijdelijk verlies is, willen de Bengals een serieuze kans hebben om de divisie te winnen.

13. (12) Tennessee Titans

De Titans hebben al een recordaantal spelers gebruikt dit seizoen door alle blessures. Het is even afwachten hoe de ploeg uit de byeweek komt en of er wat versterking voor Ryan Tannehill aan zit te komen. Normaal gesproken zijn de Jaguars een ideale tegenstander om er weer in te komen, maar voor een ploeg die al van de Texans en de Jets verloor, zijn er geen zekerheden meer.

14. (15) Miami Dolphins

Als je van de Jaguars en de Falcons verliest, hoor je niet thuis in de play-offs. Dat geldt ook voor de Dolphins, maar de poging die ze wagen is wel bewonderenswaardig. Met vijf zeges op rij zouden Brian Flores en Tua Tagovailoa hun toekomst bij de ploeg veiliggesteld moeten hebben. Maar goed, het blijft Miami.

15. (19) Washington Football Team

Hoe ze het doen, doen ze het. Het is niet altijd mooi, maar het Football Team wint wel zijn wedstrijden. Hierdoor staan ze opnieuw op een play-offplek en lijkt de NFC East hard op weg om minimaal twee ploegen in de play-offs te hebben. Wel moet de ploeg het doen zonder Logan Thomas, die geblesseerd raakte en niet meer terugkomt dit seizoen. Misschien geeft het de aanval wel dezelfde boost als de blessure van Chase Young aan de verdediging gaf.

16. (11) San Francisco 49ers

Op het moment dat je weer in de ploeg begint te geloven, stellen ze je teleur. Deze week past die quote bij de 49ers, maar het geldt voor veel ploegen dit seizoen. De nederlaag tegen de bijna uitgeschakelde Seahawks doet veel pijn in de Bay Area, al blijft San Fran een goede kandidaat voor een wildcard in de NFC. Zeker gezien het gunstige programma in de laatste weken van het seizoen.

17. (17) Cleveland Browns

Weinig mensen hadden aan het begin van het jaar verwacht dat de Browns op de laatste plaats in de divisie uit de byeweek zouden komen. Gelukkig voor Cleveland zijn de verschillen in de AFC klein. Om nog een serieuze kans te hebben, moet Baker Mayfield echter wel iets opgeknapt zijn, want als hij niet in de buurt van 100 procent is, gaat het lastig worden.

18. (16) Minnesota Vikings

Het zijn de Vikings geworden die als eerste (en uiteindelijk enige?) van de Lions verloren. Een pijnlijke nederlaag ook, want de druk wordt wel groot in Minneapolis. De Vikings hebben het talent om de play-offs te halen, zeker in deze NFC. Maar het vermogen om wedstrijden te verliezen die ze horen te winnen, is ongekend. Het lijkt onmogelijk dat Mike Zimmer dit soort nederlagen kan blijven overleven.

19. (21) Philadelphia Eagles

Gardner Minshew verving de geblesseerde Jalen Hurts met verve. Hij leidde de Eagles naar zeven scores op rij en een eenvoudige zege. Natuurlijk leverde dat in Philadelphia direct vragen op of Minshew niet de vaste starter moet worden. Door mensen die blijkbaar vergeten waren hoe matig de defensie van de Jets is. Als Hurts na de byeweek weer fit is, zal hij gewoon starten. En terecht.

20. (23) Pittsburgh Steelers

Elke keer als je de Steelers afschrijft, staan ze weer op. Dit keer kan het vooral op het conto worden geschreven van T.J. Watt. Hij was goed voor 3,5 sack op Lamar Jackson. Ondanks twee gemiste wedstrijden leidt hij de league in sacks. Daarmee is hij een favoriet om de defensieve speler van het jaar te worden. Is hij ook een outsider voor stemmen in de MVP-race? Dit is wel het jaar dat niet-quarterbacks een kans zouden moeten hebben.

21. (18) Las Vegas Raiders

Officieel zijn ze nog niet uit de race, maar gezien het spel van de laatste weken lijken de Raiders kansloos om de zaak nog om te draaien. De afgelopen jaren is een .500 finish een zekerheidje geworden bij de Raiders, maar hoewel ze met 6-6 op koers liggen, lijkt het een flinke opgave voor deze ploeg om nog twee wedstrijden te winnen en een tie af te dwingen.

22. (26) Seattle Seahawks

De Seahawks kwamen ineens tot leven. Het verder dramatische seizoen kreeg ineens nog wat kleur door de zege op de 49ers. Het was dan ook de beste wedstrijd van Russell Wilson dit seizoen. Een serie overwinningen zou Seattle nog in de play-offrace kunnen brengen, maar de ploeg heeft te weinig laten zien om daar echt in te geloven.

23. (20) Denver Broncos

De Broncos werden door de NFL zondag in primetime gezet. De verwachtingen waren dan ook hooggespannen in deze strijd om de divisietitel. Uiteindelijk kwam iedereen bedrogen uit. De verdediging wist Patrick Mahomes nog redelijk in bedwang te houden, maar aanvallend was het bedroevend. Nu heeft het hele land in ieder geval kunnen zien dat Teddy Bridgewater niet de oplossing is voor Denver.

24. (22) New Orleans Saints

De aanval zag er met Taysom Hill als quarterback een stuk beter uit. Tenminste de eerste drie kwarten, daarna gooide de quarterback/tight end drie intercepties in zes passes. Intercepties en gemiste kansen die lieten zien dat Hill natuurlijk geen quarterback is. Toch lijkt het een betere optie dan Trevor Siemian, zeker als Alvin Kamara eindelijk weer terug kan komen.

25. (25) Carolina Panthers

De Panthers gebruikten hun byeweek om OC Joe Brady aan de kant te zetten. Na de mindere wedstrijden van Cam Newton in de afgelopen weken zaten veranderingen er wel aan te komen. Teddy Bridgewater, Sam Darnold en Cam Newton zijn misschien geen top starters (meer), maar er moet toch meer uit deze aanval te halen zijn dan de afgelopen weken gebeurde? Met of zonder CMC.

26. (24) New York Giants

Weten we zeker dat Jason Garrett het grootste probleem was in de aanval van de Giants? Ook in de twee wedstrijden zonder hem scoren de Big Blue met de grootste moeite. Het lijkt erop dat er veranderingen in het spelersmateriaal nodig zijn om weer echt relevant te worden in de NFC East. Te beginnen bij Saquon Barkley, die na al zijn blessures de oude niet meer lijkt te gaan worden.

27. (27) Atlanta Falcons

De Falcons zitten midden in een rebuild. Het proces zou versneld kunnen worden als ze een nieuwe club voor Matt Ryan kunnen vinden. Zijn seizoen is echter ook niet echt een uithangbord waarvoor de aanbiedingen binnen zullen komen. Het lijkt er daarom op dat de fans van de Falcons geduld zullen moeten hebben. Beter dan dit lijkt het voorlopig niet te gaan worden.

28. (28) Chicago Bears

Grote kans dat Matt Nagy de dagen aan het aftellen is tot aan het einde van het seizoen. Een ontslag is nooit leuk, maar in dit geval is het ook iemand uit zijn lijden verlossen. Het spel van de Bears is zo inspiratieloos als je maar kunt voorstellen. Zes van de laatste zeven wedstrijden gingen verloren en nergens is er vooruitgang. Tot overmaat van ramp is Justin Fields, het mogelijke lichtpuntje voor de toekomst, geblesseerd en krijgt hij geen kans zich verder te ontwikkelen.

29. (29) New York Jets

De Jets hadden zich totaal niet voorbereid op Gardner Minshew als quarterback, ondanks de blessure van Jalen Hurts. Volgens cornerback Bryce Hall was dat ook niet nodig, want het zijn vergelijkbare spelers. “Ze doen dezelfde dingen”, zei hij na afloop van de nederlaag. Als je je zo voorbereid op wedstrijden verdien je het ook om structureel in de kelder van de league te bivakkeren.

30. (32) Detroit Lions

De Lions hielden hun play-offkansen in leven met de zege op de Vikings. Oke, oke, heel realistisch is het niet. Toch was het voor Dan Campbell en zijn ploeg een belangrijke beloning. De spelers lijken ondanks de nederlagen weg te lopen met hun coach. De zege is ook het bewijs dat ondanks het record Detroit niet de slechtste ploeg in de NFL is. In de AFC lopen een paar teams die duidelijk minder zijn.

31. (30) Jacksonville Jaguars

Urban Meyer heeft nu al meer wedstrijden verloren bij de Jaguars dan in zeven jaar bij Ohio State. Het zijn niet eens de nederlagen die ervoor zorgen dat de vraag gesteld kan worden of de coach wel kan slagen in de NFL. Het is de manier waarop verloren wordt. De ploeg lijkt nauwelijks vooruitgang te boeken en van Trevor Lawrence hebben we nog weinig gezien. Toch moeten we niet te vroeg conclusies trekken, want dachten we vorig jaar ook niet zo over de Bengals?

32. (31) Houston Texans

De Texans wisten voor de tweede wedstrijd dit seizoen geen punt te scoren. Hoe deze ploeg twee wedstrijden heeft gewonnen, is een grote vraag en het zegt veel over de tegenstanders. Het is erg moeilijk om lichtpuntjes te vinden bij deze ploeg. Het enige positieve wat we kunnen zeggen, is dat ze deze week twee quarterbacks hadden die meer passing yards hadden dan de Patriots in hun wedstrijd. Het is niet meer dan logisch dat de Texans als eerste officieel de play-offs niet meer kunnen halen.

Lees hier de NFL Power Rankings van vorige week.

Coverfoto: Jasen Vinlove/USA Today Sports

MLS Cup Final gaat tussen Portland Timbers en New York City FC

Robin Leijdekkers
-
0
MLS Cup Final gaat tussen Portland Timbers en New York City FC

Aankomende zaterdagavond (Nederlandse tijd) zal de hoogste Amerikaanse voetbalcompetitie een nieuwe kampioen kennen. We weten inmiddels dat Portland Timbers en New York City FC om de felbegeerde MLS Cup gaan strijden. Waar Portland in 2015 al eens aan de haal ging met de Philip F. Anschutz Trophy, kan New York City FC in de MLS Cup Final de prijs voor het eerst sinds de oprichting van de club veroveren.

PORTLAND IS EEN MAATJE TE GROOT

Portland Timbers werd afgelopen zondag kampioen van de Western Conference door Real Salt Lake met 2-0 te verslaan. Voorafgaand aan de wedstrijd was Portland al de grote favoriet, aangezien het in het reguliere seizoen al hoge ogen gooide. Daarbij was het vrij verrassend te noemen dat Real Salt Lake de finale van het Westen bereikte. De club uit Salt Lake City behaalde ternauwernood de playoffs.

Geheel in lijn met de verwachtingen had Portland het betere van het spel en kwam het al na 5 minuten op een 1-0 voorsprong. Spits Felipe Mora opende de score. Portland bleef de betere ploeg, met meer balbezit en meer kansen, maar het scoorde voor de rust niet meer. Na een uur spelen verdubbelde Santiago Moreno de stand door vanaf 20 meter de bal via de binnenkant van de paal binnen te schieten. Daarmee was de eindstand bereikt. Real Salt Lake liet alleen nog van zich horen door in de persoon van Aaron Herrera een rode kaart te pakken.

NEW YORK KAN HET OOK ZONDER CASTELLANOS

De verwachtingen voorafgaand aan de Eastern Conference Final waren anders dan in het Westen. Met New York City FC en Philadelphia Union stonden er namelijk twee ploegen tegenover elkaar die aan elkaar gewaagd zijn. Beide ploegen overtuigden in het reguliere seizoen en maakten in de voorgaande ronden van de playoffs ook indruk. New York City FC moest het echter stellen zonder de topscorer van de MLS, Valentin Castellanos. De Argentijn kreeg namelijk een rode kaart in de bloedstollende in de Conference Semi Final tegen New England Revolution.

New York liet echter zien ook zonder hun grote vedette te kunnen. Na een ietwat saaie, doelpuntloze eerste helft kwam de wedstrijd na rust pas echt op gang. Na een eigen doelpunt van Alexander Callens nam de ploeg uit Philadelphia een voorsprong. New York nam daarna het heft in handen en kwam via Maxi Moralez op gelijke hoogte. Na slap verdedigen aan de kant van Philadelphia Union maakte New York-invaller Talles Magno in de 88e minuut de winnende treffer. Daarmee staat New York dus voor het eerst in de grote MLS Cup Final. In de apotheose van het MLS-seizoen is Castellanos er weer bij.

Aankomende zaterdagavond om 21.00 Nederlandse tijd zal er worden afgetrapt in Portland, waar het Providence Park het decor is voor de MLS CUP Final. De winnaar vertegenwoordigt de Verenigde Staten (en Canada) op de CONCACAF Champions League. Ook New England Revolution krijgt overigens deze eer, aangezien die ploeg in het reguliere seizoen de meeste punten pakte en hiermee beslag legde op de MLS Supporters Shield.

Coverfoto: USA Today Sports

SportAm 2021 Heisman Trophy rankings

Lars Leeftink
-
0
SportAm 2021 Heisman Trophy rankings

Nu het reguliere seizoen erop zit en de bowl games bekend zijn, is het tijd om te kijken naar wie de 2021 Heisman Trophy gaat winnen. De finalisten zijn Bryce Young, CJ Stroud, Aidan Hutchinson en Kenny Pickett. Maar wie zou het volgens ons moeten worden? Dit is de lijst zoals die volgens SportAmerika zou moeten zijn.

#1: BRYCE YOUNG | QB | ALABAMA

Tot afgelopen weekend was er wel nog wat twijfel over wie de Heisman Trophy zou moeten winnen, ook omdat Young pas in de slotfase vs Auburn goed begon te spelen. Afgelopen weekend domineerde hij echter in zijn eentje de fantastische defense van Georgia. Young noteerde 421 yards (26-44) en gooide drie touchdowns. Daarnaast rusde hij ook voor 40 yards en een touchdown. Hiermee plaatste hij zichzelf voor ons definitief bovenaan de lijst voor de Heisman Trophy. Een ongekende prestatie tijdens zijn eerste seizoen als starter van Alabama.

#2: WILL ANDERSON JR | OLB | ALABAMA

Will Anderson Jr. werd, boven onder meer Kayvion Thibodeaux en Aidan Hutchinson, uitgeroepen als verdediger van het seizoen, maar staat niet tussen de finalisten van de Heisman Trophy-kandidaten. Terecht? Nee. Als Hutchinson bij de Heisman-kandidaten zit, moet Anderson er zeker ook bij zitten. Anderson is dan ook onze nummer twee. Hij noteerde 15.5 sacks, 27.5 tackles for a loss en 91 tackles in totaal over 12 wedstrijden. Een bizar en absurd aantal, wat het alleen maar lachwekkender maakt dat Anderson Jr niet bij de vier finalisten zit.

#3: AIDAN HUTCHINSON | EDGE | MICHIGAN

Het feit dat er een verdedigende speler genomineerd is voor de Heisman Trophy, geeft wel aan wat voor een fantastisch seizoen Aidan Hutchinson gedraaid heeft. Hutchinson noteerde dit seizoen in elf wedstrijden 14 sacks, 15.5 tackles for a loss en 58 tackles in totaal. Bizarre cijfers, die eigenlijk uit het niets komen gezien de voorgaande seizoenen. Tegen Ohio State verzekerde hij zichzelf definitief van een plek bij de Heisman-favorieten door drie sacks en drie tackles for a loss te noteren. Een ongekend seizoen voor een verdediger in college die meer dan terecht wordt beloond met een nominatie voor de Heisman Trophy.

#4: CJ STROUD | QB | OHIO STATE

Dat wat we hierboven over Bryce Young hebben geschreven, kan eigenlijk ook gezegd worden van CJ Stroud, die eigenlijk vanaf het begin van zijn eerste seizoen als starter er goed uit zag. Toch was Bryce Young de iets wat consistentere factor van de twee en kan tevens gezegd worden dat de wapens die Stroud tot zijn beschikking heeft, beter zijn dan die van Young. Daar komt nog eens bovenop dat Stroud niet actief zal zijn in de playoffs. Young wel. Dit alles bij elkaar opgeteld betekent dat Young net voor Stroud eindigt, met twee pass rushers ertussen. Statisch gezien ontlopen beide QB’s elkaar dit seizoen echter amper tot niets. Zeker als Stroud, zoals Young, 13 in plaats van 11 duels had gespeeld. Helaas gaat het van een playoff-matchup tussen de twee niet komen.

#5: KENNY PICKETT | QB | PITTSBURGH

Tot slot de laatste genomineerde, Kenny Pickett. Een van de QB’s die in de 2022 NFL Draft waarschijnlijk als first round pick gekozen zal worden. Pickett was de voorgaande jaren al goed, maar dit seizoen presteerde hij waanzinnig. Hij noteert vergelijkbare statistieken als Bryce Young en won met Pittsburgh de ACC Championship Game. Dankzij dit fantastische seizoen heeft hij zichzelf waarschijnlijk wel in de eerste ronde van de NFL Draft gespeeld. Zeker omdat hij al vier jaar aan ervaring als starter in de ACC achter zijn kiezen heeft. Meer dan terecht dat Pickett genomineerd is, maar toch zetten wij hem achter de vier uitblinkers van dit seizoen.

DE OVERIGE NAMEN

Zoals bij elke prijs zijn er ook hier spelers die een nominatie verdiend hadden. Het gaat in dit speciale geval vooral om Kenneth Walker III (RB, Michigan State), Jameson Williams (WR, Alabama) en Matt Corral (QB, Ole Miss). Walker kwam dit seizoen boven de 1500 rushing yards uit in 12 duels en was de voornaamste reden dat Michigan State tot ieders verrassing lang meedeed om de playoffs. Het onzichtbare duel vs Ohio State (25 yards) komst hem uiteindelijk een nominatie voor de Heisman Trophy, maar Walker had het meer dan verdiend om hierbij te zitten.

Matt Corral begon fantastisch aan het seizoen, maar zakte persoonlijk dankzij wat blessures richting het einde van het seizoen wat weg. Hij kon de productie van Stroud, Pickett en Young niet bijhouden, maar was met de benen (enorm veel rushing yards en vooral TD’s) wel een stuk productiever.

Tot slot Jameson Williams, de #4 receiver van Ohio State (achter Chris Olave, Garrett Wilson en Jaxon Smith-Nijigba) die transfereerde naar Alabama om daar vervolgens van de vier het beste seizoen te hebben. Een ongekende prestatie die helaas voor hem niet beloond werd met een plek bij de Heisman-finalisten. Onterecht was het niet geweest.

Foto: AP Photo/Vasha Hunt

MNF: Patriots blijven overeind in winderig Buffalo

Toon Aerts
-
0
MNF: Patriots blijven overeind in winderig Buffalo

Er werden zware weersomstandigheden voorspeld in Orchard Park in Buffalo. Wind, koude, regen en zelfs sneeuw behoorden tot de mogelijkheden voor deze geladen strijd in de AFC East. Hevige sneeuwval bleef uiteindelijk uit, maar de wind speelde wel een cruciale rol in de clash tussen de Buffalo Bills en de New England Patriots. Bill Belichick zag dat passen wellicht te moeilijk zou worden en dus zou zijn team moeten rennen. En rennen, dat deden de Patriots.

De Patriots kregen 49 offensieve pogingen in de wedstrijd. Bij 46 daarvan kozen Bill Belichick en Josh McDaniels voor de run. Je leest het goed. Slechts drie keer mocht Mac Jones aanleggen voor een pass. Hij voltooide er twee van. Het gameplan van de Patriots was zo klaar als een klontje en het werkte nog ook. In de eerste helft ontdeed Damien Harris zich van de verdediging en hij stoomde 64 yards vooruit naar een touchdown. Zelfs een extra punt durfden de Patriots niet te trappen in de briesende wind. Brandon Bolden kreeg de bal voor een 2-point conversion en beukte zich de eindzone in.

BUFFALO PROBEERT, NEW ENGLAND WEERSTAAT

Elk aspect van de wedstrijd werd door de weersomstandigheden beïnvloed. Ook het punten ging niet van een leien dakje. Op het einde van het eerste kwart wilde punt returner ad interim N’Keal Harry de bal laten doorschieten, maar het leer schampte zijn helm en dus konden de Bills de bal recupereren op de 15 yardlijn. Josh Allen had maar één poging nodig om van de fout te profiteren. Hij gooide de bal naar Gabriel Davis die de touchdown scoorde voor de Bills. De twee touchdowns in het eerste kwart zouden de enige touchdowns van de wedstrijd zijn.

De Patriots konden nog een field goal scoren om hun voorsprong uit te breiden, maar de weersomstandigheden bleven hun rol spelen. In het tweede kwart kon er bijvoorbeeld geen enkele score geregistreerd worden. Na de koffie zagen we een gelijkaardig spelbeeld. Vooral de Patriots bleven zich toeleggen op een grondoffensief, terwijl Josh Allen wel probeerde, maar er niet in slaagde om meer dan 50% van zijn passes te voltooien.

GEMISTE FIELD GOAL DOET BILLS DE DAS OM

In het derde kwart wisselden de Bills en de Patriots field goals uit. Beide teams ontliepen elkaar amper en dus zou het resultaat van de wedstrijd afhangen van details, zeker met de rukwinden die door Orchard Park gierden. Bij het begin van het vierde kwart mocht Tyler Bass aanleggen voor een field goal vanaf 33 yards. De bal zeilde naast de palen. Het werd de kortste misser uit de carrière van Bass. De impact van deze misser liet zich gevoelen in de laatste drive van Buffalo. De Bills geraakten tot de 13 yardlijn van de Patriots, maar daar stond de verdediging van New England pal. Door de gemiste field goal was Sean McDermott genoodzaakt om ook bij de vierde poging voor een pass te gaan, in plaats van een winning field goal te trappen. De pass ging mis en de Patriots mochten juichen in het hol van de leeuw.

Belichick en co behaalden de felbevochten zege en zetten zo hun ongeslagen reeks verder. Ze zitten nu al aan zeven zeges op een rij. Bovendien hebben ze met deze overwinning ook de leiding overgenomen in de AFC. Als je NFL games kan winnen met amper drie pass-pogingen, dan mogen de andere teams in de AFC zich terecht zorgen maken over hoe ver dit Patriots-team kan komen. De Buffalo Bills mogen intussen de borst nat maken voor een duel met de Tampa Bay Buccaneers en Tom Brady volgende week. Brady speelde al 35 keer tegen de Bills in zijn carrière. Hij verloor slechts driemaal.

Nog eens rustig de actie van afgelopen zondag herbeleven? Dat kan hier!

Coverfoto: Mark Konezny/USA TODAY Sports

Bijltjesweek in de NHL: Philadelphia Flyers sturen Alain Vigneault de laan uit

Dennis Bakker
-
0
Bijltjesweek in de NHL: Philadelphia Flyers sturen Alain Vigneault de laan uit

Na het ontslag van Travis Green bij Vancouver Canucks op zondag, heeft Philadelphia Flyers een dag nadien afscheid genomen van head coach Alain Vigneault. Het ontslag hing al enige tijd als een donkere wolk boven het hoofd van de 60-jarige Canadees. Na acht opeenvolgende nederlagen vond General Manager Chuck Fletcher het welletjes. Ook voor assistent coach Michel Therrien betekende de 7-1 oorwassing tegen Tampa Bay Lightning de laatste wedstrijd in dienst van Philadelphia.

Het verkregen congé past naadloos in de voorbeschouwing op de Metropolitan Division voorafgaand aan het seizoen. General Manager Chuck Fletcher kreeg het voor elkaar om zowel draft picks als trades te verpesten. Het lijstje van de GM tijdens de Entry Draft bleef tot aan plaats 46 (!) blanco. Nolan Patrick vertrok naar Vegas Golden Knights, Shayne Gostisbehere werd praktisch weggegeven aan Arizona Coyotes en fan-favourite Jakub Voracek streek in Columbus neer.

Uiteraard. Het trio Claude Giroux – Sean Couturier – Travis Konecny bleef onaangetast in Philly. Echter is het juichen bij menig fan ver te zoeken. Na 22 wedstrijden staat de teller op een 8-10-4 record. Met slechts 2.32 GF / G — 51 goals in totaal — en 3.18 GA / G bungelen de Flyers in de onderste regionen van het NHL-klassement.

VIERDE ONTSLAG VIGNEAULT

Voor Vigneault is het reeds zijn vierde, vroegtijdige vertrek na eerdere avonturen bij Montreal Canadiens, Vancouver Canucks en New York Rangers (bij de Canucks en Rangers reikte hij tot de Stanley Cup finale, red.). Op 15 april 2019 volgde de Canadees Scott Gordon op, die na het ontslag van Dave Hakstol tijdelijk de honneurs in Philadelphia waarnam.

Het begin was uitermate voortvarend. Meteen in zijn eerste seizoen schopten de Flyers het met een 41-21-7 record tot de tweede plaats in de divisie. In de eerste ronde van de playoffs werd Montreal Canadiens met 4-2 aan de kant gezet, om vervolgens in een best of seven door New York Islanders verslagen te worden. De goede prestaties met de Flyers leverde Vigneault een finaleplaats voor de Jack Adams Award op. Uiteindelijk werd de Canadees tweede in de uitverkiezing, achter Boston Bruins’ coach Bruce Cassidy. Helaas bleek het eerste seizoen ook meteen het beste. In het ingekorte COVID-seizoen, kwamen de Flyers niet verder dan een 25-23-8 record en een zesde plaats in de East Division.

Toch bereikte de coach in dat seizoen een bijzondere mijlpaal. Met een 3-0 overwinning op Buffalo Sabres, mocht Vigneault de zevenhonderdste overwinning uit zijn carrière bijschrijven. Slechts acht coaches in NHL gingen hem voor.

MIKE YEO NEEMT TIJDELIJK HET STOKJE OVER

Na het vertrek van Vigneault en assistent Therrien, neemt Mike Yeo tijdelijk op de bank plaats als head coach. De 48-jarige Canadees fungeerde sinds de aanstelling van Vigneault reeds als assistent.

Sinds zijn ontslag bij St. Louis Blues in november 2018 werkte hij nimmer meer als eindverantwoordelijke. Het is dan ook afwachten wat de Canadees op korte termijn teweeg kan brengen in de grootste stad van Pennsylvania. Saillant detail is overigens dat na het ontslag van Yeo, vervanger Craig Berube met de Blues meteen in datzelfde seizoen de Stanley Cup veroverde.

Afgelopen nacht was de spreekwoordelijke vuurdoop voor Yeo. In het eigen Wells Fargo Center gingen de Flyers met 7-5 onderuit tegen Colorado Avalanche. Het betekende alweer de negende nederlaag op rij. Bovendien was het voor het eerst sinds 1993, dat de ploeg uit Philadelphia twee wedstrijden op rij minimaal zeven goals moest slikken. Claude Giroux evenaarde vannacht met zijn 333ste powerplay punt het franchise-record van all-time hero Bobby Clarke.

CHECK HIER: NHL PODCAST IN AANTOCHT!

Coverfoto: Len Redkoles/NHLI 

NBA 4-on-4: Randle, blessure Porter Jr en de Suns

Niels van der Veen
-
0
NBA 4-on-4: Randle, blessure Porter Jr en de Suns

We zijn al een goed eind onderweg in dit seizoen. Dat gaat gepaard met blessures, onderbelichte teams, win-streaks en tegenvallende spelers. In deze NBA 4-on-4 bespreken we Michael Porter Jr., Trae Young en de Hawks, de tegenvallende Julius Randle en de win streak van de Phoenix Suns kan natuurlijk ook niet uit blijven.

Toen bekend werd dat Michael Porter Jr. weer met rugproblemen kampte was de NBA wereld al weer snel met het oordeel: een goede speler met heel veel potentie, maar met heel veel blessures. Nu hij ook daadwerkelijk onder het mes moet is het seizoen voor hem ten einde. Voor de Nuggets is het ook een flinke aderlating, nu ze het al zonder Jamal Murray en P.J. Dozier moesten doen. Last man standing in dit verhaal is Nikola Jokic. Kan hij de Nuggets op sleeptouw nemen, net als hij vorig seizoen bij de blessure van Murray heeft gedaan?

Lars Leeftink: Zonder Jamal Murray en Michael Porter Jr is te veel, zelfs voor Nikola Jokic. Tuurlijk gaan ze duels winnen, maar twee van je drie beste spelers missen is gewoon niet bevordelijk voor je prestaties als team. De Nuggets hebben misschien al wel een beetje spijt van dat enorme contract dat ze Porter Jr hebben gegeven afgelopen zomer. Porter is vrij blessuregevoelig gebleken, en dit seizoen is helaas niet anders.

Thijs Verkuil: De Nuggets zijn niet bezig aan hun allersterkste seizoen uit de geschiedenis, om het netjes te zeggen. Ook voor Michael Porter Jr. was het geen topjaar, met maar 9.9 punten per wedstrijd gemiddeld. Ja, het wordt nu zonder hem nog wat lastiger voor de Nuggets, want zonder hem verloren ze zeven van de twaalf wedstrijden al. Maar, het is niet dat één van de absolute sterspelers van dit seizoen wegvalt. Extra werk dus voor Jokic, maar zeker niet onmogelijk om dit team weer aan de praat te krijgen.

Thijs Lanen: Jokic doet ook dit jaar weer mee in de race voor MVP en dat is niet onterecht. Hij is gewoon verdergegaan waar hij vorig seizoen gebleven was. Qua stats heb je bij de center niets te klagen die op uitzonderingen na iedere wedstrijd een double-double aan punten en rebounds voor de Nuggets pakt en dit seizoen alweer twee triple-doubles op zijn naam heeft staan. Jokic zal Denver ongetwijfeld naar de play offs leiden, eenmaal daar zal het aankomen op de fitheid van Murray. Zonder Murray zie ik ze niet veel verder komen dan een first round exit.

Niels van der Veen: Het simpele antwoord is denk ik: nee. We zijn pas op een kwart van het seizoen dus hij moet nog wel even. Vorig jaar was Porter Jr. zelf goed aan het spelen, dus had Jokic nog een extra hulp. Dit seizoen doet Porter Jr. het een stuk minder goed, dus in dat opzicht mis je niet eens zo heel veel in aanvallend opzicht(9,9 punten per wedstrijd), maar het is alsnog te veel voor een speler om recht te trekken.

Dit seizoen gaat het vooral over de Warriors, Suns en de tegenvallende Lakers in het westen, en in het oosten gaat het vooral over de Wizards, Cavs en Ben Simmons. Waar het stil blijft is in Atlanta. Na vorig jaar zou je verwachten dat de Hawks weer mee zouden doen in de top 4, naast de 76ers, Nets en Bucks. Ze staan op een zevende plek in het oosten, met 3,5e wedstrijd achter de Nets voor de nummer 1 in het oosten. Dat komt mede door het sterke spel van Trae Young. Hij heeft in de laatste vijf wedstrijden minstens 30 punten gescoord. Komende maand gaat een belangrijke worden met twee wedstijden tegen de Bulls, Cavs en Sixers. Moment voor Young om zich van zijn beste kant te laten zien. Hoe komen de Hawks met Trae Young uit de december maand, en wat is zijn bijdrage?

Lars Leeftink: De Hawks staat straks gewoon in de top 5 van de eastern conference. Het team heeft veel te veel talent in huis om rond .500 te blijven bungelen. Dit geldt overigens voor meer teams in het oosten momenteel. Trae Young had een moeizame start, maar
komt nu in vorm. De rest van het team zal op een gegeven moment ook wel volgen. Nogmaals, daar heeft Atlanta te veel kwaliteit voor in huis.

Thijs Verkuil: Young is bezig aan misschien wel het beste seizoen uit zijn carrière. Niet qua statistieken, maar op het gebied van efficiëntie. Career high in schotpercentage en driepuntspercentage en een career low op het gebied van turnovers. Echter zijn het vooral zijn ploeggenoten die er voor zorgen dat de Hawks nog niet in die top 4 staan, want John Collins, Clint Capela, Bogdan Bogdanovic, Danilo Gallinari, De’Andre Hunter, Kevin Huerter en Lou Williams scoren allemaal minder punten per wedstrijd dan vorig seizoen. Dan mag Young zo effectief spelen als hij doet, maar dan moeten zijn teamgenoten hem niet in de steek laten.

Thijs Lanen: Er wordt echt te weinig over Trae Young gepraat in de NBA. Of dit nou ligt aan het feit dat hij altijd met Luka Doncic vergeleken zal worden en dat Luka echt ongekend goed is, geen idee. Maar Trae liet vorig jaar alle twijfelaars achter zich met een onwijs goede play-off run die ze in Atlanta al niet meer gezien hadden sinds 2017 toen ze er in de eerste ronde uitvlogen. Door zelfs twee wedstrijden te winnen in de conference finals tegen de uiteindelijke kampioenen van de Bucks is zeer knap.

Een 10e plaats op dit moment is echt te mager en de Hawks moeten in december moeilijke wedstrijden zoals tegen de Bulls, Philly, Denver en Brooklyn maar eens gaan bewijzen dat ze meedoen in het oosten. Doen ze dit niet dan zie ik het somber in voor de kansen op nog een play-off run, laat staan een conference final.

Niels van der Veen: Ik zelf was nooit fan van Trae Young in zijn eerste jaren in de NBA. Was. Wat hij nu laat zien is van zo’n hoog kaliber basketbal dat je er moeilijk geen fan van kan zijn. Ik denk wel dat de Hawks het perfecte team voor hem zijn met onder andere Bogdan Bogdanovic en John Collins in de gelederen. Deze maand is het do or die voor de Hawks, maar als Young blijft spelen hoe hij de afgelopen wedstrijden heeft gedaan gaan ze deze maand goed doorkomen. Ze moeten ook wel als ze hoog in de standings willen komen te staan aan het eind van het jaar.

Big money rules. Ook in de NBA. Vorig jaar speelde Julius Randle de sterren van de hemel in The Big Apple. Mede door het sterke spel van Randle leverde het de Knicks hun eerste playoffs in zeven jaar op. Voor Randle kwam daar ook nog een flinke contractverlenging bij. Voor een vier jarige verlenging van zijn contract krijgt hij $117 miljoen op zijn bankrekening gestort. Verwachtingen voor dit seizoen waren weer hoog maar niets is minder waar. Een 11-9 record lijkt dat te verbloemen, maar zijn individuele statistieken zijn wat duidelijker: lagere score en minder efficient. Randle is niet de enige wie dit gebeurd. Zou een contractverlenging daar invloed op hebben, en gaan de Knicks het seizoen recht trekken?

Lars Leeftink: Het is niet alleen bij Julius Randle het geval, maar in alle sporten werkt het zo. Spelers die spelen voor hun toekomst en een groot contract te bemachtigen halen meer uit hunzelf. Randle is daar voorlopig een typisch geval van. Sporters zijn gewoon extra
gemotiveerd als hun toekomst, een groot contract, on the line staat. Overigens loopt het bij de basis van de Knicks uberhaupt niet, dus wat dat betreft is Randle in dat team alleen al geen uitzondering.

Thijs Verkuil: De zaakwaarnemer van Julius Randle mag op dit moment een goed glas wijn inschenken, want hij heeft echt het onderste uit de kan er uitgehaald voor Randle. De forward is zeker geen slechte speler, maar hij lijkt nu een beetje te veel in zichzelf te gaan geloven. Laat Julius gewoon lekker de dingen doen waar hij goed in is: zijn lichaam gebruiken, de post in gaan en open driepunters schieten. Ik heb het gevoel dat hij denkt dat hij veel meer moet doen dan dat, en dat gaat ten koste van zijn statistieken/efficiëntie.

Thijs Lanen: Contractyears zijn altijd mooi. Spelers die er nog even alles uitpersen om te laten zien dat ze extra geld verdienen. Wat Randle betreft ben ik fan en denk ik dat hij even in een slump zit en daar vanzelf weer uit gaat komen. Ik denk dat de Knicks een leuke trade voor Kemba Walker zoeken en uiteindelijk wel de play offs halen.

Niels van der Veen: En of het er mee te maken heeft! Als je terug gaat naar sommige spelers en de statistieken per jaar bekijkt kan je zonder verdere informatie zien wanneer er een contractjaar aan zat te komen. Randle is hier dus geen uitzondering in. Hij is niet de enige die debet is aan het slechte spel van de Knicks. Als de bench players de starters outscoren zegt dat al heel wat. Ik denk dat de Kemba deal een slechte was waar ze nog wel last van gaan krijgen. Omdat het oosten een heel stuk sterker is geworden denk ik dat ze met moeite de play-in game gaan halen maar daarna…

De win streak van de Phoenix Suns is gestokt op 18 overwinningen. Een franchise record. Na overwinningen tegen Brooklyn en Golden State leken ze even onaantastbaar. Toch waren de Warriors thuis veel te sterk. Het lijkt er op dat de Suns en Warriors het uit gaan maken voor de plek in de Western Conference Finals. Wie was de grote aanjager tijdens de winstreak en gaat het echt tot een matchup in de playoffs komen?

Lars Leeftink: Je zou zeggen dat de Warriors er thuis al een einde aan gaan maken. Mocht dit niet gebeuren, dan zal het thuis vs de Celtics gebeuren.
Dit zou dan een winning stream van 20 betekenen, wat een ongekend aantal is. De Suns kwamen ook moeizaam uit de startblokken, maar de
hele maand november ongeslagen blijven is een ongekende prestatie. De Suns bleken inderdaad niet opgewassen tegen de Warriors, wat geen schande is. Een fantastische winning streak, waarschijn de beste van dit seizoen, is ten einde.

Thijs Verkuil: Vorig jaar verbaasden de Suns vriend en vijand met een plaats in de NBA Finals, maar ze gaan dit jaar rustig door. De 18 game win-streak was iets wat niemand aan zag komen, want vaak komen teams na een topjaar wat rustiger uit de startblokken. Voor mij was Chris Paul het hoogtepunt tijdens deze streak, want wat is die man goed. Tuurlijk hebben de Suns ook Devin Booker en DeAndre Ayton als uitblinkers en moet ook Mikal Bridges niet vergeten worden, maar Paul is voor mij de echte uitblinker.

Het lijkt er soms op of hij bewust ballen kan missen, want als hij echt locked in is, aan het einde van een wedstrijd, geven de Suns het echt niet meer weg dankzij rake midrange schoten van CP3. Je staat als verdediger dan echt op een eiland en je weet dat je dan niet meer te redden bent, want Chris Paul is klaar om je af te maken.

Thijs Lanen: Helaas is de streak opgehouden, maar Monty Williams heeft de Suns weer fantastisch aan de praat gekregen. Met een gedeelde eerste plek en beide een win-loss van 19-4 zijn de Suns en de Warriors dan ook de grote favorieten in het westen. Dit zou wel eens een 7 wedstrijd lange western conference final gaan worden en ik denk dat ik voor vele spreek als ik zeg dat ik daar gigantisch veel zin in heb!!

Niels van der Veen: Man man man wat heb ik genoten van de Suns. Toen ze de slechte start hadden dacht ik: daar gaan we weer. Goed einde van het vorige seizoen hebben en dan zo beginnen. Maar daarna kwamen ze in het ritme en gingen de partijen een voor een gewonnen. Dat kwam voornamelijk door Chris Paul en Devin Booker. Maar vergeet Mikal Brigdes en DeAndre Ayton niet. Het team is gewoon compleet, en ik denk dat ze, zonder langdurige blessures, wel eerste of tweede worden. Een match-up in de WCF vraag ik me af, want de Lakes en Clippers moet je nooit uitvlakken.

(Cover Foto: AP Photo/Brandon Dill)

NHL High Five: hoogtepunten van het afgelopen weekend

Hans Mulder
-
0
NHL High Five: hoogtepunten van het afgelopen weekend

Er viel weer genoeg te genieten deze week in de sterkste ijshockeycompetitie ter wereld en wij hebben weer vijf bijzondere momenten voor je op een rijtje gezet. De 750e van Alex Ovechkin verdient een vermelding, maar die goal kom je niet tegen. Wel een knappe actie in een shootout, een pijlsnelle Brady Tkachuk, een hattrick van Jake Guentzel en natuurlijk de Save of the Week.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

MATTHEW TKACHUK vs ANAHEIM DUCKS

Excuus voor de woordspeling, maar de Calgary Flames zijn ongelooflijk red hot. De troepen van Darryl Sutter openden het seizoen met nederlagen tegen Edmonton en Anaheim, maar daarna is er geen houden aan. Een belangrijke reden is de scoringsdrift van Andrew Mangiapane, maar ook Matthew Tkachuk heeft zijn vizier aardig op scherp staan. Geen van deze schutters kwam tot scoren in de wedstrijd tegen de Ducks, maar Tkachuk liet zijn kunsten tijdens de shootout wel even zien.

Relatief veel goals voor en de minste goals tegen. Zo hing de vlag er zaterdag na de wedstrijd tegen de Ducks bij voor de Flames. Dit zijn doorgaans kenmerken van kampioensteams. Rekenen we de Flames tot de favorieten? Het is allemaal minder flitsend dan bij de buren in Edmonton, maar Calgary is typisch zo’n team dat liever niemand wil treffen in een best-of-7. Vrijdag leken ze op weg naar een eenvoudige overwinning op Anaheim, maar de Ducks bleken taai en poetsten een 3-1 achterstand weg.

In de noodzakelijke shootouts pakte Matthew Tkachuk zijn moment. Het podium was kleiner, de belangen waren minder groot, maar de goal was er niet minder mooi om. Bijna 28 jaar geleden besliste Peter Forsberg de olympische finale met een actie die wel heel erg leek op die van Tkachuk afgelopen vrijdag. De poging van Forsberg werd vereeuwigd op een postzege. Dit zal Tkachuk voorlopig wel niet overkomen, maar zijn actie mocht er zijn. Het bleek de beslissing in deze wedstrijd, die met 4-3 door de Flames gewonnen werd. Voor hen alweer de vijftiende zege van dit seizoen en het verstevigde de koppositie in de Pacific.

MARK SCHEIFELE vs NEW JERSEY DEVILS

Als ze in Winnipeg de laatste jaren goals nodig hadden, werd al snel naar Mark Scheifele gekeken. De aanvaller is pas 28, maar al bezig aan zijn elfde seizoen in de NHL. Het is ook een seizoen waarin het met die goals niet zo wilde vlotten. Tot afgelopen vrijdag in de thuiswedstrijd tegen de New Jersey Devils. Scheifele miste een aantal wedstrijden vanwege Covid-19 en stond op slechts 2 goals in 16 duels. Wat aan de magere kant. En dat vond Scheifele dus zelf ook.

De Devils zaten niet in hun allerbeste periode van het seizoen. Ze wonnen een week eerder weliswaar van de Phildelphia Flyers, maar die zege werd gevolgd door 2-5 nederlagen tegen de Sharks en de Wild. In het westen van Canada begon New Jersey, door toedoen van Mark Scheifele, dramatisch. Met een knappe actie opende de center al vroeg de score en Nikolaj Ehlers en Kristian Vesalainen volgden het voorbeeld. Binnen acht minuten was deze wedstrijd beslist. Toch? Nee, de Devils beschikten over een gezonde portie mentale weerbaarheid en hadden een 76 seconden in de tweede periode zelfs een 4-3 voorsprong.

Nu was het aan de Jets om mentaal sterk in de schoenen te staan. Zij hadden immers net een 5-game losing streak achter de rug en zes van de laatste zeven verloren. Coach Paul Maurice hoefde niet te wanhopen. Doelpunten werden gevraagd en Mark Scheifele was het antwoord. Zijn vierde hattrick in de league(zijn derde tegen een team uit het oosten) hielp de Jets in een waanzinnig doelpuntrijk duel aan een 8-4 overwinning. Wat scorend vermogen betreft, is Winnipeg een echte middenmoter. Kyle Connor is een uitzondering op die regel, maar juist hij kwam niet tot scoren vrijdag.

JAKE GUENTZEL vs VANCOUVER CANUCKS

Jake Guentzel is on fire de laatste tijd voor de Pittsburgh Penguins. Hij begon zaterdag met een 11-game point streak aan het duel met Vancouver en bijna in zijn eentje zette hij de zeer teleurstellende Canucks opzij. Sidney Crosby en Evgeni Malkin misten de seizoenstart en dus moesten anderen de handschoen oppakken in Steel City. Ze wisten daar al wel langer dat je Jake Guentzel om een boodschap kunt sturen. In 2018-2019 was de forward immers al eens goed voor 40 goals. Daar kwam hij daarna niet meer in de buurt, maar dat had natuurlijk ook mede met de ingekorte seizoenen te maken.

Guentzel opende deze jaargang veelbelovend met een goal tegen de sterke Florida Panthers. Daarna viel de productie droog en scoorde Guentzel zes wedstrijden op rij niet. Vier van deze duels werden door de Penguins verloren. Halverwege de maand november begon het voor Jake Guentzel weer wat beter te lopen. Hij had inmiddels weer wat doelpunten gevierd toen hij op 13 november begon aan een reeks die nog altijd springlevend is. Zijn huidige point streak begon met een assist tegen de Senators, maar daarna volgden goals. Veel goals. Er volgde een serie van vijf wedstrijden waarin Jake Guentzel telkens één keer het net wist te vinden.

In Pittsburgh zagen ze weer die doelpuntenmachine van een paar jaar geleden en zaterdag in British Columbia onderstreepte Guentzel dit nog maar eens. Met zijn zesde hattrick in de NHL, zijn vijfde in een uitwedstrijd, legde hij de bedroevend zwakke Canucks het zwijgen op. In Vancouver werd al geroepen om het ontslag van GM Jim Benning, maar daar had Jake Guentzel maling aan. Met een hattrick en een assist was hij van cruciaal belang op weg naar de 4-1 zege. En hij zet zichzelf ook nog eens in een illuster rijtje dankzij z’n 12-game point streak.

BRADY TKACHUK vs COLORADO AVALANCHE

Broerlief Matthew kwamen we al tegen in deze High Five, maar ook Brady Tkachuk liet van zich horen dit weekend. De Senators hebben hun portie pech al wel gehad dit seizoen. Vanwege een uitbraak van het coronavirus moesten wat wedstrijden verplaatst worden en winnen wil ook nog niet echt lukken. Toen Darren Helm al binnen 90 seconden de score opende namens de veel sterker geachte Avalanche voelden ze in Ottawa de bui al hangen.

Groot was dan ook de verbazing dat de Senators in de tweede periode opeens een 5-2 voorsprong op het bord hadden staan. Tim Stutzle was daarbij belangrijk met twee goals en een assist, maar ook Brady Tkachuk nam zijn verantwoordelijkheid. De captain van Ottawa scoorde en nam eveneens een assist voor zijn rekening. Die ruime voorsprong was echter niet genoeg. Een prachtige treffer van Alex Newhook leidde een comeback van Colorado in.

De Avalanche stelden orde op zaken in de derde periode en de Senators leken het bekende aangeschoten wild. Een 5-2 voorsprong uit handen geven tegen een contender? Dat moest wel slecht voor ze aflopen. Dit was echter buiten Brady Tkachuk gerekend. De captain nam zijn team op sleeptouw en liet aan iedereen zijn speed en skills zien. De noodzakelijke OT was nauwelijks een minuut oud of Tkachuk liet alles en iedereen achter zich en verschalkte Justus Annunen, die de wederom tegenvallende Jonas Johansson was komen aflossen. Voor Ottawa was dit pas de zesde zege van dit seizoen, terwijl Colorado de zevende nederlaag leed. Zij zagen de achterstand op Minnesota oplopen naar 9 punten.

MORITZ SEIDER vs NEW YORK ISLANDERS

Wat goed is, komt snel. In Detroit houden twee rookies zich prima aan die uitdrukking. De 19-jarige Lucas Raymond voert met 10 goals en 22 punten de topscorerslijst van de Red Wings aan, maar de 17 punten van Moritz Seider zijn minstens zo indrukwekkend. De blueliner uit het Duitse Zell is niet de doelpuntenfabriek die Raymond wel is, maar met 14 assists is Seider ontzettend belangrijk voor de nieuwe Red Wings. Vrijwel iedereen verwachtte deze ploeg in de kelder van de Atlantic Division, maar voorlopig is het tegendeel waar.

Ook de New York Islanders doen precies het tegenovergestelde van wat werd verwacht. Bij de troepen van Barry Trotz zit werkelijk alles tegen. De UBS Arena was niet op tijd klaar voor de start van het seizoen waardoor de Isles openden met een 13-game road trip en slechts 12 punten pakten. Vervolgens keek Covid-19 om de hoek, werden ze uit het schema gehaald en kwam er een losing streak om u tegen te zeggen. Vanaf 6 november stonden de Islanders op 12 punten en pas afgelopen week kwam er één bij. Van de Sharks werd verloren in OT.

Hoe anders was de situatie bij de Red Wings. Met in het achterhoofd dat de laatste vier wedstrijden waren gewonnen, trokken Seider en de zijnen naar Long Island. Wings-goalie Alex Nedeljkovic had het iets minder druk dan zijn collega Ilya Sorokin, maar beide goalies werden elk drie keer gepasseerd tijdens de reguliere 60 minuten. Lukte het de Islanders dan eindelijk weer eens te winnen en daarbij tevens de eerste zege in het nieuwe thuis te noteren? Nee. Met zijn derde van het seizoen besliste Moritz Seider de wedstrijd in het voordeel van de Red Wings. Zij boekten hun vijfde zege op rij en dienden de Isles de tiende nederlaag op rij toe.

SAVE OF THE WEEK

JUUSE SAROS vs MONTREAL CANADIENS

De Minnesota Wild hebben de Central Division momenteel in een houdgreep, maar achter Kirill Kaprizov en consorten wordt het spannend. Vijf teams staan binnen twee punten van elkaar en één daarvan komt uit Nashville. We zullen maar eerlijk bekennen, dat wij eigenlijk niet goed wisten wat we van de Predators konden verwachten. De laatste seizoenen werden ze respectievelijk vijfde en vierde in hun (aangepaste) divisie en strandden ze in de eerste ronde van de play-offs. In 2018-2019 wonnen ze de Central. En strandden ze in de eerste ronde van het postseason.

Het zijn dit seizoen weer de bekende namen die het doen voor coach John Hynes. Mikael Granlund heeft de meeste punten en Matt Duchene de meeste goals. Statistisch gezien behoren de Preds zowel aanvallend (19e) als verdedigend (13e) niet tot de beste teams in de NHL. Ze hebben in Juuse Saros echter wel een goalie die punten pakt voor hen. De Fin nam de laatste jaren al steeds meer werk over van zijn illustere landgenoot Pekka Rinne en is nu de onbetwiste nummer één onder de lat.

Nashville speelde 25 wedstrijden dit seizoen en in 20 daarvan startte Saros. De Fin is goed voor een .921 sv% en 2.37 GAA. Zetten we dit af tegen de overige goalies, dan scoort Connor Ingram een 3.02 GAA en David Rittich 3.57 GAA. Het scheelt dus nogal of Saros speelt of één van de backups. Montreal had zaterdag de pech dat ze de Fin troffen. In een wedstrijd die redelijk in evenwicht was, maakte Saros in OT een beslissende save. Even later besliste teamgenoot Filip Forsberg de wedstrijd in het voordeel van de Predators.

OVERIG NIEUWS

We memoreerden het al. De Vancouver Canucks stellen zwaar teleur dit seizoen en helaas voor de coach en GM is dat niet voor het eerst de laatste jaren. Dit team begon aan het seizoen als één van de kanshebbers op een postseason-ticket. Niets van dat al na ruim een kwart van de competitie. Vancouver (8-15-2) bungelt onderaan in de Pacific en de organisatie bleek niet doof voor het ongenoegen van de eigen fans zaterdagavond.

General manager Jim Benning en coach Travis Green konden de koffers pakken en laatstgenoemde wordt opgevolgd door oudgediende Bruce Boudreau. Later deze week komen we in de NHL Power Play uitgebreid terug op het tijdperk Benning en Green in Vancouver.

Cover photo: Colby Spence

NFL op zondag: Verrassende nederlagen voor Ravens en 49ers

Chris Van Dijk
-
0
NFL op zondag: Verrassende nederlagen voor Ravens en 49ers

Het seizoen voor zowel de Pittsburgh Steelers en de Seattle Seahawks leek erop te zitten. Ondanks de overwinningen van dit weekend zijn de play-offs nog steeds niet waarschijnlijk voor de teams. Zondag wisten ze in ieder geval allebei een gehate divisierivaal een belangrijke nederlaag toe te brengen. Hoe? Dat lees je in de recaps van de late duels in de NFL op zondag.

FOURTH DOWN GOK RAVENS PAKT NIET GOED UIT

Baltimore Ravens @ Pittsburgh Steelers | 19-20

John Harbaugh deed wat meer coaches zouden moeten doen. In de slotseconden van het duel met de Steelers koos hij ervoor om het lot van zijn ploeg in handen van zijn beste speler te leggen. Na een touchdown gokte hij niet op de verlenging, maar ging hij voor de winst. Het was een beslissing die niet goed uitpakte, want quarterback Lamar Jackson slaagde er niet in om de two point conversie in de handen van Mark Andrews te krijgen.

De Steelers pakten hierdoor een nipte zege op de divisierivaal. In de week dat de geruchten sterker werden dat Ben Roethlisberger bezig is aan zijn laatste seizoen liet hij zien nog altijd de beste keuze te zijn willen de Steelers kans houden op de play-offs. Twee touchdowns en geen intercepties lagen aan de basis van de overwinning. Samen met het spel van de verdediging uiteraard, want Jackson werd zeven keer gesacked, waarvan de helft door T.J. Watt.

GOEDE SERIE 49ERS TEN EINDE NA VERLIES TEGEN SEAHAWKS

San Francisco 49ers @ Seattle Seahawks | 23-30

De kansen dat de Seahawks de play-offs halen is bijna nihil, maar de ploeg van Pete Carroll was zondag nog wel gemotiveerd om de kansen voor een divisierivaal wat te verkleinen. In een waar foutenfestival — beide ploegen hadden drie turnovers — trok het net aan het langste eind. De Seahawks namen de leiding met een fake punt. De verdediging van San Fran zag er hierbij niet goed uit, want die werd op een beschamende manier verrast.

Na drie kwarten stond de 30-23 eindstand al op het bord. Dat betekende niet dat het slotkwart saai was; verre van. De Seahawks leken vier minuten voor tijd op weg naar de beslissende touchdown, maar tight end Gerald Everett verloor de bal voor de derde keer in de wedstrijd, waardoor Jimmy Garroppolo een laatste kans kreeg. Wel moest hij zijn ploeg 98 yards over het veld leiden. Hij kwam tot 95. De twee pogingen om de bal in de endzone te krijgen mislukten, waardoor de Seahawks theoretisch gezien nog mogen hopen op de play-offs. De Niners staan nog steeds op een wildcardplaats, maar de concurrentie is weer een stapje dichterbij gekomen.

OVERIGE GAMES

Washington Football Team @ Las Vegas Raiders | 17-15: Zijn teamgenoten wisten voor de wedstrijd nauwelijks zijn naam, maar na afloop zal niemand die van Brian Johnson nog vergeten. De nieuwe kicker van het Football Team was ijskoud en schoot in de laatste minuut de winnende field goal binnen. Door de zege blijft Washington in de race om de play-offs, terwijl het voor de Raiders een steeds moeilijkere opgave wordt. Wil Las Vegas nog kans hebben, dan zal Derek Carr zijn niveau van eerder dit seizoen snel moeten halen. Hij maakte weliswaar geen fouten, maar één touchdown drive gaat in de meeste wedstrijden niet genoeg zijn.

Denver Broncos @ Kansas City Chiefs | 9-22: De Chiefs hadden weinig moeite met hun divisierivaal en pakten de gedeelde leiding in de AFC. Vic Fangio wist dat hij met de Broncos mee moest scoren en ging er twee keer voor op fourth down en in field goal range. Het leverde nul punten voor de Broncos en zes voor de Chiefs op dankzij een pick-six van Daniel Sorensen. Opnieuw was het de defensie van de Chiefs die uitblonk, waardoor de Chiefs ineens de beste ploeg in de AFC lijken.

Jacksonville Jaguars @ Los Angeles Rams | 7-37: De Jaguars waren voor de Rams de ideale tegenstander na drie nederlagen op rij. De thuisploeg domineerde aan beide kanten van de bal en zag de nieuwe aanwinsten steeds beter spelen. Voor het eerst was het te zien wat Von Miller toe kan voegen aan de Rams en Odell Beckham Jr. had maar twee vangballen, maar één was wel voor een touchdown. Komende zondag wachten de Cardinals, dat zal een betere graadmeter zijn om te kijken of de Rams de zaak echt op de rit hebben.

Lees hier de recaps van de vroege duels in de NFL op zondag.

Coverfoto: Philip G. Pavely/USA Today Sport

1...268269270...804Pagina 269 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU