Het gerucht hing al een tijdje in de lucht, maar nu lijkt het ook bewaarheid te worden. Tim Tebow keert terug naar de NFL. Hij zal eerstdaags een eenjarig contract tekenen bij de Jacksonville Jaguars. Daar zal hij echter niet als quarterback aan de slag gaan, maar wel als tight end. De geruchtenmolen ging aan het draaien toen op de eerste dag van de afgelopen NFL Draft, toen uitlekte dat Tebow had getest bij de Jaguars als tight end. General manager Trent Baalke bevestigde de geruchten, maar gaf meteen ook aan dat het vastleggen van Tebow geen prioriteit was. Daar lijkt nu dus verandering in te komen. Verwacht wordt dat Tebow nog deze week officieel een Jaguar zal zijn.
Voor Tebow zelf is de move logisch. Hij is een kind van de streek – hij groeide op in Jacksonville – en wordt bij de Jags herenigd met zijn head coach van bij de Florida Gators, Urban Meyer. Onder Meyer won Tebow in 2006 de National Championship en in 2007 won hij de Heisman Trophy als beste College Football-speler van dat seizoen. Beide heren zullen hopen dat ze die successen nog eens kunnen herhalen.
Na zijn college-carrière ging het hard voor Tebow. In 2010 ging hij als 25ste pick van de draft naar de Denver Broncos. Tebow was immens populair en verkocht in zijn eerste seizoen al meteen het meeste aantal jerseys van alle spelers in de NFL. Hij eindigde 2010 als starter van de Broncos en scoorde een rushing touchdown in elk van zijn drie basisplaatsen. In 2011 kwam dan de echte doorbraak van Tebow. Hij verving al snel Kyle Ortonunder center en leidde met enkele spectaculaire comebacks zijn team naar de play-offs. In die play-offs hield de magie aan toen Tebow en de Broncos in overtime de maat namen van de Pittsburgh Steelers. Een week erop maakten de Patriots een einde aan het sprookje en dat zou ook meteen het einde van zijn run in Denver betekenen.
Tebow Time at QB produced one of the most electric playoff moments in recent memory…
Can he re-create his magic at tight end in Jacksonville?
In 2012 ging het steil bergaf met de NFL-carrière van Tebow. De Broncos hadden net Peyton Manning aangetrokken en ontdeden zich van Tebow. Tebow werd naar de Jets gestuurd, waar hij dat seizoen tot amper acht passes en 32 rushes kwam. De Jets wisten niet wat aan te vangen met Tim Tebow en lieten hem dan maar gaan in april 2013. In 2013 en 2015 zou Tebow het nog proberen als quarterback bij de New England Patriots en de Philadelphia Eagles, maar hij slaagde er niet in die teams te overtuigen en kon zelfs geen plek als back-up versieren.
Intussen had Tebow een andere passie gevonden: de nationale televisie. Hij tekende een contract bij ESPN als College Football analyst en is nog steeds de co-host van SEC Nation; een pre-game show voor de grote College Football games.
“Als het niet lukt in de NFL, dan maar MLB proberen” moet Tim Tebow gedacht hebben. In 2016 tekende hij een Minor League-deal bij de New York Mets. Parallel aan zijn football-carrière, begon ook deze onderneming als een sprookje. Bij de eerste pitch die hij zag knalde hij de bal meteen het stadion uit voor een home-run. Hij kon echter geen vervolg breien aan dat spectaculaire debuut en hij bleef de komende jaren rondzwerven in het Minor League-circuit. Op 17 februari jongstleden kondigde Tebow aan dat hij stopte met baseball.
De vraag is nu of Tim Tebow nog geschikt is voor een NFL-roster in 2021. Het is alweer negen jaar geleden sinds hij voor het laatst een NFL-wedstrijd speelde. Bovendien heeft hij klaarblijkelijk zijn droom om een NFL-quarterback te zijn finaal opgegeven. Al voor hij aan zijn NFL-carrière begon, drongen scouts bij hem aan om het als tight end te proberen, iets wat hij toen systematisch weigerde. Nu zal hij bij de Jaguars de concurrentie moeten aangaan met vijf andere spelers op die positie: Chris Manhertz, James O’Shaughnessy, Ben Ellefson, Tyler Davis en de recent gedrafte Luke Farrell. Op het eerste gezicht een weinig indrukwekkende TE-room, maar is Tebow dan wel het antwoord? Of gaat het hier eerder om een plan om met de local hero wat extra ogen – en centen – richting de Jacksonville Jaguars te krijgen?
Ook de vijfde week van het MLB seizoen zit erop en daarmee is het weer tijd voor de SportAmerika MLB Rookie Watch. In de afgelopen twee weken liet Adolis Garcia zien dat het slaan van homeruns hem goed afgaat en was de stuff van Shane McClanahan ‘on point’.Verder nog vijf andere rookies die opvielen vanwege hun prestaties, in willekeurige volgorde.
De 28-jarige Cubaan Adolis Garcia was on fuego de afgelopen weken. Hij sloeg vier homeruns, waarmee hij zijn seizoenstotaal naar negen krikte. Met zijn negen homeruns leidt hij alle rookies in MLB. Deze homeruns kwamen ook op belangrijke momenten.
Zo sloeg hij in de tiende inning in de wedstrijd tegen de Minnesota Twins een two-run homerun, waardoor de Rangers op een 5-3 voorsprong kwamen. In de tweede wedstrijd tegen de Seattle Mariners sloeg hij de gelijkmakende 7-7 op het scorebord. Hij verzamelde de afgelopen weken 30 total bases en 13 RBI’s. Vijf van deze twaalf RBI’s kwamen in de zondagswedstrijd tegen de Mariners. Een driepuntenhomerun en twee RBI-singles maakten het de productiefste wedstrijd ooit in de nog jonge MLB carrière van Garcia.
Adolis García 🔥 The @Rangers rookie, who extended his hit streak to 8⃣ games, homers for the second time in as many games. pic.twitter.com/DzP2SLq5uc
Slaan is niet het enige wat de jonge Cubaan kan. Hij liet eerder dit seizoen al eens zien een loper uit te kunnen gooien op de thuisplaat, maar hij kan het ook wanneer er druk op staat. Na een wat rare honkslag van J.P. Crawford, met lopers op het eerste en derde honk, scoorde Seattle de 9-8 en was de loper van het eerste honk op weg om de 9-9 te scoren. Echter wierp García perfect naar de thuisplaat en wonnen de Rangers 9-8.
J.P. Crawford Drives a single to center and Mitch Haniger Scores. Kyle Lewis tries for Home to tie the Game but Adolis Garcia throws him out to end the game and win it for the Rangers over the Mariners pic.twitter.com/ZGcfrNnZG4
— MLB Walk Offs & Game Winning Plays (@MLBWalk_Offs) May 9, 2021
TREVOR ROGERS (MIAMI MARLINS)
Stats:16.0 IP, 19 K’s, 5 BB, 14 H, 4 ER
Trevor Rogers stond de afgelopen weken drie keer op de heuvel voor de Miami Marlins en weer liet de 24-jarige starter zien dat hij tot de spelers behoort die Rookie of The Year kunnen winnen. De Rookie of the Month van de maand april in de National League gooide zestien innings en kreeg hierin maar vier earned run tegen, terwijl hij negentien drie slag uitdeelde.
Met zijn 1.89 ERA voert Rogers de ERA lijst aan van rookie startende werpers en hij staat zesde in de gehele MLB. Hij moet alleen Jacob deGrom (0.68), Danny Duffy (1.26), John Means (1.37), Gerrit Cole (1.61) en Brandon Woodruff (1.73) voor zich laten. Carlos Rodon komt nog 0.1 inning tekort om te kwalificeren voor dit rijtje, maar ook hij (0.58 ERA) hoort er eigenlijk tussen.
Andrew Vaughn, de derde pick van de Chicago White Sox in de eerste ronde van de 2019 draft, kende een onwennige eerste maand in de Majors. Toch lijkt het alsof de linksvelder steeds meer gewend begint te raken aan het niveau. Wat ook helpt, is dat manager Tony La Russa de jongeling steeds meer speeltijd gunt. Na en 0-uit-14 start van het seizoen slaat hij ondertussen een .290 slaggemiddelde. De rookie laat zien zich steeds meer op zijn gemak te voelen.
Andrew Vaughn this season:
First 3 Games: .000/.182/.000, 1 BB, 5 K Since: .300/.377/.417, 7 BB, 14 K
Ook liet hij zien op verdedigend gebied wat te kunnen betekenen voor de White Sox. In de laatste wedstrijd van de series met de Kansas City Royals sloeg Whit Merrifield een bal naar het linksveld, maar door een spectaculaire duik van Vaughn bleef de Royal van de honken.
Net als Trevor Rogers is het niet de eerste keer dat Dane Dunning de SportAmerika MLB Rookie Watch lijst haalt. Hij stond drie keer als startende werper op de heuvel in week vier en vijf van het MLB seizoen. Hij kwam hierin tot 15.2 gegooide innings. Zijn eerste start van de vijfde week was tegen de Minnesota Twins, waarin hij na 5.2 innings werd vervangen. Hij had toen vijf strikeouts gegooid en kreeg twee earned runs tegen.
De tweede wedstrijd van Dunning was zijn beste start tot nu toe dit seizoen. In vijf innings kregen de Seattle Mariners tien strikeouts om de oren, een persoonlijk record voor Dunning. Verder gooide hij in deze wedstrijd drie keer vier wijd en waren er zes hits. Uiteindelijk wonnen de Rangers met 10-2 en dus kon hij zijn tweede winst van het seizoen bijschrijven (en een stijlvolle hoed opdoen naar de persconferentie).
"It's exciting, everyone's pulling the rope the same direction… they work very hard and it's contagious."
De 23-jarige Alex Kirilloff speelde de afgelopen twee weken op een hoog niveau. De eerstehonkman/linksvelder sloeg in de eerste wedstrijd tegen de Kansas City Royals twee homeruns en in de twee wedstrijden die volgden telkens één homerun. In deze series verzamelde hij door zijn homeruns negen RBI’s en sloeg hij 16 Total Bases bij elkaar.
Kirilloff sloeg twee doubles in de eerste wedstrijd van de series tegen de Texas Rangers. Tijdens zijn eerste double, die onderstaand te zien is, slide hij naar het honk toe. Later bleek dat hij tijdens deze sliding zijn rechter pols heeft verstuikt. Hierom plaatste de Twins hem op 4 mei op de 10-day injured list. Kirilloff is dus minstens tot 14 mei uitgeschakeld. Of hij meteen terugkeert op zijn oude niveau is de vraag, maar hij heeft de wereld laten zien dat zijn potentie huizenhoog is.
Pitchers met nasty stuff, bij de Tampa Bay Rays lopen er al wat rond. maar Shane McClanahan is een nieuwe naam in het rijtje. Hij maakte op 29 april zijn debuut in MLB, maar afgelopen week maakte hij ook zijn opvolgende tweede en derde start.
In alle drie de wedstrijden gooide hij vier innings, waarbij hij ook nog eens vijftien keer drie slag noteerde. Van deze vijftien totale strikeouts kwamen twaalf via de slider en drie via de fastball. De fastball van McClanahan zit tussen de 95 en 100 mph en de slider heeft een gemiddelde snelheid van 90 mph. Toch had de slider een whiff% van 58.1%. Dat betekent dat vaker dan de helft van de keren dat de slider gegooid werd door hem een speler sloeg.
Verder kreeg de linkshandige starter vijf earned runs tegen, gooide hij vier keer vier wijd en kreeg hij elf hits om de oren. Doordat hij nog niet verder is gekomen dan de vierde inning is hij nog niet in aanmerking gekomen voor een overwinning.
Dylan Carlson uit Elk Grove, Californië is een echte singles-machine. Hij kwam 51 keer aan slag voor de St. Louis Cardinals en van de vijftien keer dat hij een honkslag sloeg, stopte hij dertien keer op het eerste honk. Ook kon hij vier RBI’s bij zijn totaal schrijven, waardoor hij nu zestien RBI’s heeft.
Na 35 gespeelde wedstrijden heeft Carlson een slaggemiddelde van .303 en daarmee staat hij elfde in de National League. Hij is ook de hoogstgeklasseerde rookie in de NL. Verder staat hij ook in de top 50 National League spelers in de volgende categorieën: Hits (22e 36), OBP (26e .380), OPS (34e .850), Total Bases (47e 56) en SLG (48e .471).
Dylan Carlson's pinch-hit single puts the #STLCards on the board.
Het NBA-seizoen 2020-21 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
2 APRIL – 9 MEI
DE STAND
Atlantic Division: 1. Philadelphia 76ers (47-21), 2. Brooklyn Nets (44-24), 3. New York Knicks (38-30), 4. Boston Celtics (35-33), 5. Toronto Raptors (27-41)
Central Division: 1. Milwaukee Bucks (43-24), 2. Indiana Pacers (31-36), 3. Chicago Bulls (29-39), 4. Cleveland Cavaliers (21-47), 5. Detroit Pistons (20-49)
Southeast Division: 1. Atlanta Hawks (37-31), 2. Miami Heat (37-31), 3. Charlotte Hornets (33-35), 4. Washington Wizards (32-36), 5. Orlando Magic (21-47)
IN DE SPOTLIGHTS
76ERS OP POLE POSITION, STRIJD OM TWEEDE PLEK
De Philadelphia 76ers liggen op koers om deze week de eerste plaats in de Eastern Conference binnen te halen. De ploeg van coach Doc Rivers kende een zeer succesvolle week, waarbij ze al hun vijf wedstrijden wonnen en hun winning streak uitbreide naar acht. De voorsprong op de nummer twee en drie, de Brooklyn Nets en Milwaukee Bucks, bedragen drie en vier overwinningen respectievelijk.
Voor de Brooklyn Nets was het een mindere week. Brooklyn verloor tweemaal van de Milwaukee Bucks en een keer van de Dallas Mavericks, waardoor ze nu evenveel verloren hebben als Milwaukee. Mocht Milwaukee hun inhaalwedstrijd winnen, gaan ze ook over de Nets heen naar de tweede plaats.
De deur naar de tweede plaats staat voor de Milwaukee Bucks wagenwijd open. Met een beter onderling resultaat dan de Nets hoeven ze enkel evenveel wedstrijd te winnen als Brooklyn. Qua resterend programma zullen de Nets het wel iets makkelijker hebben. Zij spelen namelijk nog tegen de San Antonio Spurs, Cleveland Cavaliers en twee keer tegen de Chicago Bulls. Milwaukee neemt het op tegen de San Antonio Spurs, Orlando Magic, Indiana Pacers, Miami Heat en Chicago Bulls.
SPANNING VOOR PLAATSEN VIER TOT EN MET ZES
Onder de drie topteams is het enorm spannend voor de resterende plaatsen. Op plaats vier staan de New York Knicks. Hun voorsprong op de nummer vijf, de Atlanta Hawks, is maar één overwinning. Zij staan dan weer exact gelijk met de Miami Heat, die zesde staan. De Knicks hebben een beter onderling resultaat tegen de Hawks, de Hawks een beter onderling resultaat tegen de Heat en de Heat een beter onderling resultaat tegen de Knicks. Het is dus één groot spektakel, maar mogelijk ook een rekenfestijn, voor wie zal eindigen als vierde in de Eastern Conference.
Deze ploegen komen elkaar onderling helaas niet meer tegen, maar toch zal het spannend worden. New York neemt het nog op tegen de Los Angeles Lakers, San Antonio Spurs, Charlotte Hornets en Boston Celtics. Laatste twee strijden nog om de play-in tickets voor de plaatsen zeven tot tien. Miami speelt deze week nog het loodzware programma tegen de Boston Celtics, Philadelphia 76ers, Milwaukee Bucks en Detroit Pistons. De laatste week voor Atlanta is tweemaal tegen de ploeg in vorm: de Washington Wizards. Daarna spelen ze nog tegen de Orlando Magic en Houston Rockets.
SPELER VAN DE WEEK
Giannis Antetokounmpo is verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De forward van de Milwaukee Bucks had statistisch gezien een enorm sterke week, maar kende ook een zeer belangrijke week voor zijn team. Allevier de wedstrijden werden gewonnen en de Bucks liggen nu op koers om de tweede plaats in de Eastern Conference te pakken. The Greek Freak had gemiddeldes van 31.3 punten, 10 rebounds en 5.8 assists per wedstrijd.
Met name in de eerste wedstrijd tegen de Brooklyn Nets was de forward ijzersterk. Met 49 punten, 8 rebounds en 3 blocks was hij zeer belangrijk voor Milwaukee in de 114-117 zege. Hij deed dit allemaal met een schotpercentage van 58.3% en exact 50% van achter de driepuntslijn.
VOORUITBLIK
Het belooft een zeer belangrijk week te worden voor de exacte verdeling van de playoff-tickets. Echter is het lastig om een concrete kijktip te geven, want exacte tijdstippen voor wedstrijden zijn nog niet bekend. Zo spelen de New York Knicks en Boston Celtics op 16 mei tegen elkaar, maar is er nog geen tijd bekend. Wel weten we dat de NBA van plan is om alle wedstrijden in het laatste weekend tussen 18 uur en 21:30 uur te plannen. Dat betekent heel veel NBA-spektakel op een voor Nederlanders prima tijdstip!
Vorig weekend brak de hel los in Green Bay toen er geruchten waren dat Aaron Rodgers niet meer voor de Packers wilde spelen. We zijn een week later en de saga duurt voort zonder oplossing in zicht. In dezelfde divisie gaven de Detroit Lions intussen flink wat geld uit om een stevige O-line neer te zetten die de komende jaren haar quarterback moet beschermen. De Ravens hadden hetzelfde idee en trokken een nieuwe offensive tackle aan. Dat en nog veel meer in deze NFL Weekly!
RODGERS-SAGA DUURT VOORT
Vorige week waren er al geruchten dat Aaron Rodgers weg wil uit Green Bay. De MVP van het vorige seizoen kan kennelijk niet meer door één deur met General Manager Brian Gutekunst en zou hebben laten weten dat hij onder geen beding terugkeert zolang Gutekunst de GM van de Packers is. Bob McGinn van The Athletic deed er deze week nog een schepje bovenop. Volgens McGinn zou Rodgers de draak gestoken hebben met Gutekunst in privéchats met teamgenoten. Daarin zou Rodgers naar Gutekunst verwijzen als Jerry Krause, de voormalige GM van de Chicago Bulls. Krause wordt verantwoordelijk geacht voor het opblazen van de Bulls-dynasty door Michael Jordan naar de uitgang te werken. Het is dus duidelijk wat Rodgers hier impliceert.
Packers have begun exploring QBs they can add to their roster for OTAs and training camp, per sources. Jordan Love currently is the only other quarterback on the roster, but the team also faces uncertainty surrounding Aaron Rodgers. Packers’ QB search includes some veterans.
Intussen zijn ze in Green Bay niet bij de pakken neer gaan zitten. Adam Schefter meldde dat de Packers begonnen zijn met het zoeken naar een quarterback om de rangen te komen versterken tijdens OTAs en het training camp. Zolang Rodgers namelijk geen akkoord vindt met Green Bay is Jordan Love de enige overgebleven quarterback.
RAVENS EN LIONS INVESTEREN IN O-LINE
De Baltimore Ravens en de Detroit Lions hebben de afgelopen week een serieuze investering gedaan in hun offensive line. De Ravens trokken veteraan Alejandro Villanueva aan voor twee jaar en 14 miljoen dollar. Daarvan is acht miljoen gegarandeerd. Villanueva komt over van de Pittsburgh Steelers, waar hij zeven seizoenen het mooie weer maakte. Hij blijft dus ook in een divisie die hij kent en die hem ligt: de AFC North. De tweevoudige Pro Bowler speelde bij de Steelers voornamelijk op left tackle, maar zal door de aanwezigheid van Ronnie Stanley vooral vanaf de rechterzijde opereren. Voor de Ravens is Villanueva de ideale vervanger van Orlando Brown die eerder werd getraded naar de Kansas City Chiefs.
In Detroit trokken de Lions de geldbuidel open om één van hun grootste talenten, center Frank Ragnow, langer aan zich te binden. Ragnow tekende een nieuw vierjarig contract ter waarde van 70 miljoen dollar. Met een jaarlijks salaris van ongeveer 13,5 miljoen dollar is Ragnow nu de duurste center in de NFL. Het mag duidelijk zijn dat de o-line de grootste prioriteit was voor de Lions dit tussenseizoen, nadat ze ook de zevende pick in de draft gebruikten om Penei Sewell binnen te halen. De Lions geven zo nieuwe quarterback Jared Goff – in de lente overgekomen van de Rams – alle kansen om zijn carrière nieuw leven in te blazen achter een meer dan solide offensive line.
Frank Ragnow is a terrific football player. He's also just a good, genuine person. pic.twitter.com/nnYESmtpxY
De Draft is nog geen week oud of er is al drama omtrent één van de picks. Rashad Weaver, de vierde ronde pick van de Tennessee Titans, wordt ervan beschuldigd een vrouw te hebben geslagen op 18 april dit jaar. Pas op 5 oktober komt er een eerste hoorzitting. Tot dan zullen de NFL en de Titans zelf reeds informatie inwinnen en eventuele acties ondernemen;
De Buffalo Bills hebben de fifth year options gelicht van zowel quarterback Josh Allen als linebacker Tremaine Edmunds. Beide spelers liggen nu nog zeker de komende twee seizoenen onder contract;
Thursday Night Football verhuist al in 2022 exclusief naar Amazon Prime Video. Dit seizoen wordt dus het laatste jaar dat TNF op Fox uitgezonden wordt. Initieel zou de wijziging pas in 2023 ingaan, maar de deal gaat dus een jaartje vroeger in;
Quinnen Williams, defensive tackle bij de New York Jets, heeft een breukje opgelopen in zijn voet. De blessure is niet al te ernstig en Williams zou opnieuw fit moeten zijn voor het training camp dat halverwege juli van start gaat;
Casey Hayward, voormalig cornerback bij de LA Chargers, tekende bij divisierivaal Las Vegas Raiders;
Tight End Darren Fells heeft de Houston Texans verlaten en tekende afgelopen week bij de Detroit Lions. Fells passeerde eerder in zijn carrière reeds in Detroit, in het seizoen 2017;
Kwity Paye kreeg donderdag de eer om als eerste first round pick uit de 2021 NFL Draft zijn contract te tekenen bij zijn nieuwe team, de Indianapolis Colts. De 21ste pick uit Michigan zal zo’n 2,4 miljoen dollar gaan verdienen in Indianapolis;
Jason McCourty maakte afgelopen week de overstap van de New England Patriots naar divisierivaal Miami Dolphins. De cornerback laat in New England zijn tweelingbroer Devin McCourty achter en tekende een eenjarig contract in Miami;
De Philadelphia Eagles hebben running back Kerryon Johnson van de waivers geplukt op vrijdag. Johnson was eerder deze week vrijgelaten door de Detroit Lions, maar hoefde dus niet lang te wachten op een nieuwe broodheer.
Met het grote aantal wedstrijden dat elke dag gespeeld wordt in de Major League is het soms lastig om het overzicht te bewaren en de krenten uit de pap mee te pikken. Daarom gaat SportAmerika dit seizoen elk weekend één pareltje eruit lichten. Het is chaos in de NL East, maar daardoor ook alles nog mogelijk. Dit weekend reizen de Philadelphia Phillies af naar Truist Park, het onderkomen van de Atlanta Braves.
NL EAST
Wanneer er gesproken wordt over de huidige stand in de NL East en het feit dat er slechts één team (Phillies) boven .500 staat, gaat het al snel over de vele onderlinge duels. Onderlinge duels resulteren echter altijd in een .500 record en verklaren dus niet waarom de divisie als geheel vier wedstrijden meer verloor dan won. Vergelijk dat bijvoorbeeld met hun streekgenoten in de American League. Daar won men voor dit weekend 11 wedstrijden mee dan ze verloren.
ACUÑA
De NL East komt dus vooralsnog zwakker voor de dag dan vooraf gedacht. Daar kan Ronald Acuña Jr niet van beschuldigd worden. De Venezolaan voert de National League aan in homeruns, runs, slugging, OPS en total bases. Aan de rechtsvelder ligt het dus niet dit jaar, dus de paniek moest groot zijn geweest bij de Braves toen Acuña zaterdag uitviel na op zijn hand te zijn geraakt. Röntgenfoto’s waren gelukkig negatief.
Het zijn vooral zijn medespelers die het tot nu toe laten afweten. Spelers als Freddie Freeman, Marcell Ozuna en onze landgenoot Ozzie Albies pakken nog wel hun homeruns mee, maar ontstijgen verder nauwelijks de offensieve middelmaat. Vooral Ozuna blijft erg achter in OPS+. Zijn 67 in die categorie is dus 33% minder dan league average en met -0.3 bWARkost hij zijn team zelfs punten.
YNOA
In Mike Soroka viel een belangrijke pion in de rotatie van de Braves weg. Tel daarbij op de weinig florissante start van het seizoen van Max Fried, Charlie Morton en Drew Smyly en de startende werpers van de Braves veranderen van een kracht in een achilleshiel. Het opende wel de deur voor de starter van komende zondag, Huascar Ynoa. Behalve hun beste man op de heuvel, bewees de Dominicaan ook al aan slag zijn waarde. In 13 slagbeurten sloeg hij twee homeruns, waarvan de laatste zelfs een grand slam was.
Since 2017, Didi Gregorius has the most grand slams (8) in @MLB.
Eén van onze landgenoten die dit duel in actie zal komen, produceerde onlangs ook een homerun die goed was voor vier runs. Het was voor Didi Gregorius alweer de achtste grand slam uit zijn carrière. Toch zal de kortestop voorlopig nog niet heel blij zijn met zijn prestaties in 2021. De inmiddels 31-jarige Curaçaoënaar noteert in bijna alle categorieën mindere cijfers dan in zijn eerste seizoen in Philadelphia.
REVANCHE
Ynoa kende tot dit seizoen nog weinig geluk in de majors. Hij begon het jaar dus ook niet in de rotatie, maar mede door blessures van collega’s mocht hij op 7 april als startend werper aantreden. De teller staat nu op 5 starts, waarin hij slechts één keer meer dan twee runs incasseerde. In dat duel met de Chicago Cubs kreeg hij maar liefst 6 punten te verwerken. Vijf van die runs kwamen voort uit de drie homeruns die hij om zijn oren kreeg. Elf dagen later revancheerde Ynoa zich op de Cubs met 5.1 puntloze innings. De pitcher zelf sloeg die dag meer homeruns dan de gehele Cubs-lineup.
Ondanks dat de Phillies het enige team zijn in de NL East met een winning record, staan zij als team in bijna alle statistieken onderaan in de middenmoot. Ze kunnen dit seizoen echter wel op hun twee beste starters, Zack Wheeler en Aaron Nola, rekenen voor sterke optredens. Met die tweede op de heuvel tijdens het duel van zondag, kan men dus met enige vertrouwen toeleven naar het treffen met een division rival. Met een ERA onder 3.00 en een WHIP onder 1.00 valt er weinig aan te merken op de prestaties van Nola.
OZUNA
De prestaties van Nola mogen dit seizoen hoopgevend zijn voor zondag, maar zijn ervaringen met de tegenstand van dit duel zijn dan weer verontrustend. Acuña sloeg bijvoorbeeld in 25 slagbeurten tegenover Nola twee homeruns en een slaggemiddelde van .360 bij elkaar. Hij is echter verre van de grootste angstgegner, want Marcell Ozuna deed Nola zelfs nog meer pijn. Hij hoopt zondag wat toe te kunnen voegen aan de drie homeruns en 7 RBI’s die hij al op het gooien van Nola sloeg.
HARPER
Naast Nola is Bryce Harper een andere Phillie die sterk is begonnen aan het seizoen. In zijn derde seizoen in Pennsylvania lijkt de 28-jarige outfielder de vorm van zijn weergaloze 2015 hervonden te hebben. Zelfs een fastball op zijn neus kon daar geen verandering in brengen. Opvallend genoeg staat de teller van zijn RBI’s pas op 10, terwijl Harper al wel zes keer zichzelf met een homerun over de thuisplaat sloeg. Zoals altijd kan de outfielder rekenen op een groot aantal vrije lopen, al is het maar de vraag of dat op het gooien van Ynoa ook zo zal zijn. De Dominicaan gooit dit seizoen slechts 2.1 BB/9.
OZZIE
Gregorius is natuurlijk niet de enige landgenoot die deze zondag in actie zal komen. De prestaties van Ozzie Albies blijven nog ver achter bij die van zijn goede vriend Acuña, maar hij lijkt een stijgende lijn te hebben gevonden. De tweedehonkman gaat het weekend in met een 10-game hitting streak. In die periode sloeg hij ook twee homeruns en maar liefst vijf doubles. Zijn slaggemiddelde steeg gedurende die tien duels van een miserabel .169 naar een aanmerkelijk betere .239.
CONCLUSIE
Het is lastig te voorspellen welke van de twee teams dit weekend zal winnen. De beide werpers ontlopen elkaar tot dusver nog niet veel en de slagploegen herbergen allebei absolute sterren. Bovendien lijkt het vormpeil van de ploegen ook redelijk overeen te komen. Na een moeizaam begin, zijn zowel de Braves als Phillies bezig aan een winning streak voorafgaand aan hun serie. Er kan dit weekend een tik uitgedeeld worden aan een directe concurrent, maar het lijkt waarschijnlijker dat beide teams wel een wedstrijd zullen winnen van deze serie.
De wedstrijd tussen de Phillies en de Braves is te kijken via MLB.tv en ESPN6. Het is een duel voor de nachtbrakers, want de eerste bal zal maandagochtend rond de klok van één uur gegooid worden.
Het honkbalseizoen is ruim een maand oud en na afgelopen nacht staat de teller van no-hitters op vier. Nadat John Means namens de Baltimore Orioles eerder in de week al een no-hitter wierp, was het dit keer Cincinnati Reds werper Wade Miley die hetzelfde kunstje uitvoerde. De Cleveland Indians slaagden er niet on om een honkslag te noteren op het werpen van Miley. Dat was voor de Indians al de tweede keer dit seizoen. Carlos Rodon van de Chicago White Sox wierp op 14 april een near perfect game tegen Cleveland. De Reds wonnen de wedstrijd afgelopen nacht met 3-0.
Door slechte weersomstandigheden begon de wedstrijd tussen Cincinnati en Cleveland anderhalf uur later dan gepland. Aan Wade Miley was echter niet veel te merken. De 34-jarige lefty leek door de langere warming-up te zijn getransformeerd tot een super-ace (hoewel dat ook kan zijn gekomen door de tijdelijke tattoo die hij van zijn zoontje had gekregen).
In de eerste vijf inning was de werper de Cleveland line-up meester. Zijn catcher, Tucker Barnhart, was overigens een briefje met scoutingsinformatie vergeten in de kleedkamer. Blijkbaar was die kaart vandaag niet nodig, want Miley was scherp. Hij zette in de eerste vijf innings zes spelers van Cleveland met drie slag aan de kant. Vooral de afwisseling van zijn cutter en changeup leek goed te werken. Wanneer de Indians in het slagperk de bal wel wisten te raken, was dat weinig gevaarlijk (gemiddelde exit velocity 84.7 MPH, seizoensgemiddelde van Miley is 83.6 MPH).
ZESDE INNING: SCHOONHEIDSFOUTJES
In de zesde inning ging de perfect game verloren. Amed Rosario sloeg de bal naar Reds tweedehonkman Nick Senzel. Senzel had moeite de bal goed te verwerken en nog grotere moeite om de bal goed aan te gooien naar het eerste honk. De bal schoot voorbij de eerstehonkman, waardoor Senzel een error op zijn naam kreeg. Later in de zesde inning gaf Miley vier wijd aan Cesar Hernandez. De honklopers van Cleveland scoorden echter niet en de no-hitter was nog intact.
REDS SCOREN PAS LAAT
Aanvallend wisten de Reds weinig raad met Cleveland starter Zach Plesac (8.0 IP, 3 Hits en 7 K’s). In de negende inning was de stand op het scorebord nog 0-0. Plesac werd op dat moment gewisseld voor closer Emmanuel Clase. Dat bleek, verrassend genoeg, in het voordeel van de Reds. Clase kreeg direct twee honkslagen te verwerken. Nick Senzel bereikte vervolgens veilig de thuisplaat na slordig veldwerk van de Indians. Clase vertoonde met honklopers schijn, waardoor Jesse Winker de score verdubbelde naar 0-2. Later in de inning kwam Nick Castellanos ook over de thuisplaat dankzij een honkslag van Mike Moustakas, 0-3.
Aan Miley de taak om de no-hitter te verzilveren. De laatste slagman van de wedstrijd, Jordan Luplow, sloeg de bal naar kortestop Kyle Farmer. Farmer wierp de bal foutloos aan op het eerste honk, waarmee de zeventiende no-hitter in Cincinnati Reds historie een feit was. De vreugde van Miley was met een oerkreet hoorbaar ver buiten Cleveland. De werper gooide uiteindelijk 114 pitches, waarvan 72 slagballen, 8 K’s en 1 BB. Hij kreeg een gamescore van 94.
EEN BEREISD WERPER
Wade Miley is bezig aan zijn elfde MLB-seizoen. De man uit Louisiana werd in 2008 gedraft door de Arizona Diamondbacks. Hij debuteerde voor de Diamondbacks in 2011 op 24-jarige leeftijde en in zijn tweede seizoen werd hij verkozen tot het All-Star Team. Ook eindigde hij tweede in de strijd om NL Rookie of the Year. Statistisch gezien is 2012 één van zijn beste seizoenen geweest met een 16-12 record, 122 ERA+, 3.15 FIP, 3.89 K/BB. Na afloop van het seizoen 2014 werd Miley geruild naar de Boston Red Sox. Na zijn periode bij Boston kwam de linkshandige werper achtereenvolgens uit voor de Seattle Mariners, Baltimore Orioles, Milwaukee Brewers en Houston Astros. In 2020 tekende hij voor de Cincinnati Reds waar hij nog tot 2022 onder contract staat.
2021: YEAR OF THE NO-HITTER?
Eerder dit seizoen noteerden Carlos Rodon (Chicago White Sox), Joe Musgrove (San Diego Padres) en John Means (Baltimore Orioles) een no-hitter. Miley is daarmee de vierde werper dit seizoen. Dat is niet uniek, want in 1917 waren er tot aan 7 mei vijf no-hitters.
Het record aantal no-hitters in een seizoen stamt uit 1884 met acht. In de seizoenen 1990, 1991 en 2012 werden zeven no-hitters gegooid. Overigens zijn door een regelwijziging no-hitters komen te vervallen. Zo kan een werper alleen nog een no-hitter krijgen, als het team de wedstrijd wint, want anders zou het record op 12 staan (1884) en zouden er in 1991 ook acht gegooid zijn.
De Cleveland Indians evenaarden de Seattle Mariners van 2019 door twee keer in een seizoen een no-hitter tegen te kregen.
De NFL Power Rankings zijn terug. De NFL-redactie van SportAmerika zal tijdens het seizoen wekelijks de teams gaan beoordelen op samenstelling, vorm en prestaties. In het off-season zullen we ook af en toe terugkomen om de stand van zaken van dat moment te bespreken. Nu de draft achter de rug is en de teams voor een belangrijk deel bekend zijn, is dit een ideaal moment om eens te kijken hoe de ploegen ervoor staan.
1. Kansas City Chiefs
De Chiefs zijn de beste ploeg van de afgelopen drie jaar en hebben alle belangrijke spelers weten te houden. Het grootste vraagteken was de offensive line. De Chiefs hebben hier flink wat geld in gestopt, onder meer via de trade voor Orlando Brown van de Ravens, maar ze zijn nog niet klaar. Met een goed beschermde Patrick Mahomes zijn de Chiefs weer de grote favoriet in de AFC.
2. Tampa Bay Buccaneers
De Bucs hebben hun kampioensploeg intact weten te houden. En waarom niet? De formule is al succesvol gebleken. Kan Tampa de eerste ploeg worden sinds 2004 die haar titel weet te verdedigen? Veel zal afhangen van Tom Brady. Er komt namelijk een moment dat we gaan merken dat de quarterback een jaartje ouder wordt. Toch?
3. Buffalo Bills
Het off-season van de Bills was weinig spectaculair, maar gezien de situatie in Buffalo is dat eerder goed dan slecht nieuws. Het gat met de twee titelfavorieten lijkt nog wel groot te zijn, maar men heeft adequaat draftkapitaal in de broodnodige edge rushers gestoken. Josh Allen zal daarnaast zijn ontwikkeling van afgelopen jaar door moeten zetten willen de Bills echt de laatste stap richting de top zetten.
4. Baltimore Ravens
Is Rashod Bateman de receiver die de Ravens zo hard nodig hebben? Het enige zwakke punt van de Ravens is de groep receivers voor Lamar Jackson. In free agency lukte het de ploeg niet om hier versterking te vinden. Het was daarom enigszins een zekerheidje dat de Ravens een receiver in de eerste ronde zouden draften. Toch lijken ze eerder naar beneden te moeten kijken richting de Browns dan dat ze het gat met de top drie kleiner hebben gemaakt.
5. Cleveland Browns
Het off-season van de Browns ziet er op papier uitstekend uit. De ploeg haalde John Johnson en Troy Hill in free agency en Greg Newsome II in de eerste ronde van de draft. Een flinke versterking voor de secondary; de zwakke plek van de ploeg afgelopen seizoen. Niet voor niets wordt de ploeg gezien als één van de winnaars van de draft. Het roster lijkt nu echt compleet en de Browns zijn een serieuze titelkandidaat in de AFC North.
6. Green Bay Packers
Een week geleden hadden de Packers nog in de top drie gestaan. De daling komt niet zozeer door de draft, maar vooral door de geruchten rond Aaron Rodgers. De MVP van afgelopen seizoen liet opnieuw weten ontevreden te zijn in Green Bay en weg te willen. Het zal niet snel gebeuren, maar goed voor de sfeer is het allemaal niet. Kan Rodgers alles opzij zetten en het ook komend jaar opbrengen om alles te geven voor de franchise?
According to sources, Aaron Rodgers has mocked GM Brian Gutekunst in group chats with his teammates by referring to him as Jerry Krause.
Krause, the GM of the Bulls during their run of six NBA championships, was loathed by Michael Jordan for some personnel moves. pic.twitter.com/eUFxTStH4p
De Rams hebben met Matthew Stafford een nieuwe quarterback. De vraag is in hoeverre hij echt een verbetering is ten opzichte van Jared Goff. De weggestuurde spelverdeler heeft meer play-off zeges dan zijn zeven jaar oudere opvolger. De druk op Stafford is dus enorm om te bewijzen dat het constante falen in Detroit te wijten is aan de coaching en front office en niet aan hem.
8. Indianapolis Colts
De Colts waren in de play-offs dichtbij een verrassende zege op de Ravens. De potentie is er dus. Alles zal afhangen van het spel van de nieuwe quarterback. Kan Carson Wentz zijn niveau van het Super Bowl-jaar benaderen? Of hebben alle blessures zijn tol geëist en kan hij niet meer beter dan hij afgelopen jaar in Philadelphia liet zien? Als dat laatste het geval is, kunnen de Colts een optreden in de play-offs wel vergeten.
9. Seattle Seahawks
De uitschakeling in de play-offs was pijnlijk tegen een gehavend Rams-team. In het off-season bleven echte versterkingen uit. De Seahawks kwamen eigenlijk alleen in het nieuws vanwege de onvrede van Russell Wilson met de club en het gebrek aan bescherming die hij heeft gekregen. Het lijkt erop dat de gouden jaren van de Seahawks voorlopig niet terug gaan komen.
10. Tennessee Titans
Jonnu Smith en Corey Davis hebben de club verlaten en de Titans hebben hier geen vervanging voor weten te strikken. De aanval bestaat hierdoor uit Derrick Henry en A.J. Brown. Verder heeft Ryan Tannehill nauwelijks opties. Verdedigend moet het met Bud Dupree wel iets beter gaan, maar het is niet voldoende om het verlies te compenseren.
11. Arizona Cardinals
Hét team om komend jaar in de gaten te houden. Onder aanvoering van Kyler Murray maakte de ploeg al een flinke stap en miste het maar net de play-offs. De verdediging is nog wat verder versterkt met J.J. Watt. Larry Fitzgerald gaat waarschijnlijk met pensioen, maar die leegte moet gevuld worden met A.J. Green. Alle ingrediënten zijn voor de Cardinals aanwezig om een serieuze rol in de NFC West te spelen.
12. Miami Dolphins
De Dolphins blijven maar verder bouwen. Vier picks in de eerste twee rondes erbij en dat bij een ploeg die tien wedstrijden won en op één wedstrijd de play-offs miste. Wel is Ryan Fitzpatrick natuurlijk vertrokken, maar dat kan voor de ontwikkeling van Tua Tagovailoa wel eens goed uitpakken. De kans dat hij op de bank gezet wordt als het wat minder gaat, is daarmee een stuk kleiner.
13. San Francisco 49ers
Rookie quarterbacks halen maar zelden de play-offs. De grote vraag is wat de San Francisco 49ers van plan zijn. De ploeg is helemaal gebouwd om nu te winnen, maar op de belangrijkste positie staat nog steeds een groot vraagteken. De stap vanuit de FCS zal waarschijnlijk enorm zijn voor Trey Lance, die afgelopen jaar door de coronapandemie maar één wedstrijd speelde. Het zorgt ervoor dat de verwachtingen van de Niners bescheiden zijn.
14. Dallas Cowboys
De Dallas Cowboys lijken op de weg terug naar de play-offs. Al is het alleen maar omdat de ploeg de favoriet is in een opnieuw zwakke NFC East. Dak Prescott zou op tijd fit moeten zijn. Na zijn blessure heeft iedereen kunnen zien hoe waardevol hij voor Dallas is. De verdediging was voor de blessure van Prescott de belangrijkste achilleshiel van de ploeg. De eerste zes spelers die de Cowboys in de draft kozen, waren dan ook allemaal verdedigers. Het ziet er daarom goed uit voor de grootste teleurstelling van het afgelopen jaar.
De Steelers begonnen vorig seizoen sterk, maar het stortte aan het eind van het jaar als een kaartenhuis in elkaar. De running game is versterkt, maar de ijzersterke defensie, de belangrijkste basis van afgelopen jaar, verloor Dupree aan Tennessee. Ben Roethlisberger is niet goed genoeg om dit verlies te compenseren en de Steelers zullen dan ook flink wegzakken.
16. New Orleans Saints
De supporting cast is er wel in New Orleans, maar gaat het verlies van Drew Brees de ploeg opbreken? Door de enorme uitgaven van de afgelopen jaren is de ploeg er ook in de breedte niet sterker op geworden. Het lijkt dan ook een overgangsjaar te worden in de Big Easy. Een nieuw optreden in de play-offs is daarom geen zekerheid.
17. LA Chargers
Kan Justin Herbert de volgende stap zetten? De fan favourite verraste iedereen in jaar 1. Kan hij het echter ook als de verwachtingen omhoog gaan? De offensive line is in ieder geval flink versterkt, dus daar kan het niet aan liggen. De grote vraag is dan ook vooral: kan de ploeg onder Brandon Staley de spannende wedstrijden eindelijk wél naar zich toetrekken?
18. New England Patriots
De Patriots zijn de grote winnaars van free agency. Tenminste als het gaat om de hoeveelheid geld dat uitgegeven is. De grote vraag is of alle puzzelstukjes ook bij elkaar passen. En wat gaat Mac Jones doen? Kan hij al snel Cam Newton van het veld spelen? Hoe zit het met de receivers? Er zijn veel versterkingen in de ploeg, maar niet in dit onderdeel. Het zorgt ervoor dat de Patriots misschien iets zullen verbeteren, maar de AFC is in de breedte zo sterk dat play-offs halen een behoorlijke opgave gaat worden.
19. Minnesota Vikings
Is de verdediging komend seizoen wel goed genoeg om mee te doen om de play-offs? Dat blijft de grote vraag. De Vikings hebben wel hun best gedaan om de unit te versterken, maar is Patrick Peterson goed genoeg? Kunnen alle rookies direct hun stempel drukken? Afgelopen seizoen bleek de onervarenheid al regelmatig de reden dat de Vikings het niet konden laten zien.
20. Atlanta Falcons
De Falcons zijn een team dat iedereen dit jaar wel eens kan verrassen. Een paar beschamende nederlagen minder en de Falcons doen al bijna weer mee. De wedstrijden van de Falcons worden in ieder geval prima om naar te kijken. De aanval met Matt Ryan, Julio Jones, Calvin Ridley en nu ook Kyle Pitts is een nachtmerrie voor verdedigingen. Tegelijkertijd geven ze zelf net zo hard punten op. Ook hier een kleine verbetering en de Falcons kunnen zo maar een winning record halen.
21. Chicago Bears
GM Ryan Pace stond in Chicago onder druk en dan moet je in actie komen. De trade voor Justin Fields was agressief, maar als Fields de quarterback wordt die hij een jaar geleden leek te worden dan zal hij elke opgegeven pick waard zijn. Hij heeft voorlopig alleen Allen Robinson om naar te gooien. De druk op de defensie zal groot blijven om het succes van dit jaar te herhalen.
22. Washington Football Team
Alex Smith was afgelopen seizoen een fantastisch verhaal, maar dat was Fitzmagic in Miami ook. Fitzpatrick deed dat door een verrassend hoog niveau te halen. Als hij dit in Washington ook kan, is het zomaar mogelijk dat de club uit de hoofdstad opnieuw de divisietitel wint. Als dat lukt, zal Football Team ongetwijfeld de definitieve naam van de club worden.
23. Denver Broncos
Denver is de light-versie van San Francisco. Een prima roster nu de verdedigende gaten gevuld zijn, maar op quarterback nog steeds een probleem. Het is dan ook een verrassing dat de Broncos in de draft niet voor Fields of Mac Jones kozen. Misschien dat die trade voor Aaron Rodgers dichterbij is dan de fans in Green Bay denken? Met Drew Lock en Teddy Bridgewater gaan de play-offs in ieder geval niet gehaald worden.
24. Carolina Panthers
De ploeg had vol ingezet op Deshaun Watson, maar al zijn privéperikelen maken een trade onmogelijk. Dan is Sam Darnold toch wel een stapje terug. Aan de jonge quarterback de taak om te laten zien dat alle problemen in New York vooral door Adam Gase kwamen en dat hij echt wel in staat is om een legitieme NFL-starter te worden. Hij moet het vertrouwen voelen, want de Panthers hadden de kans om een quarterback te draften, maar kozen voor de verdediging.
25. Las Vegas Raiders
We hebben in de Super Bowl gezien hoe belangrijk de offensive line is, maar blijkbaar zat de clubleiding van de Raiders tijdens die wedstrijd in één van de casino’s (can’t blame them). De Raiders hebben op de offensive line echter flink ingeleverd. Daar kan de mysterieuze selectie van Alex Leatherwood weinig aan veranderen. Het leek dat Jon Gruden langzaam een betere ploeg aan het bouwen was, maar dit is duidelijk een stap terug.
Alex Leatherwood is my No. 69 overall player.
Last year, Damon Arnette was my No. 99 overall player.#Raiders took both in Round 1
Dit is het team van Jalen Hurts. Als er iemand nog aan twijfelde dan hebben de Eagles het nu wel duidelijk gemaakt. Wentz is weg en in de draft werd gekozen voor versterkingen in de aanval. DeVonta Smith moet het nieuwe speeltje van de quarterback worden. De weg omhoog lijkt ingeslagen, maar het gaat wel even duren voor de Eagles weer een Philly Special in de Super Bowl kunnen laten zien.
27. New York Giants
Het wordt een cruciaal jaar voor quarterback Daniel Jones. De ploeg heeft met Kenny Golladay één van de beste wide receivers naar de Big Apple gehaald. Met de rentree van Saquon Barkley heeft Jones de mensen om hem heen om het maximale uit zijn spel te kunnen halen. Of dat goed genoeg is om mee te gaan doen, is nog maar de vraag. De klassering van de Giants zegt genoeg over onze verwachtingen.
28. Jacksonville Jaguars
Aan Trevor Lawrence de taak om alle verwachtingen waar te maken. Dat zal niet eenvoudig gaan worden, want Jacksonville had niet voor niets het slechtste record in de NFL. Urban Meyer neemt de tijd om de ploeg op te bouwen, want in free agency bleef Jacksonville redelijk rustig. Dat de Jaguars niet laatste staan in deze ranglijst is dan ook volledig aan Lawrence toe te schrijven.
29. Cincinnati Bengals
Het was een wonder dat het zolang duurde voor Joe Burrow in zijn eerste seizoen geblesseerd raakte, want de offensive line was een drama. In Cincinnati zijn ze daar blijkbaar nog niet helemaal van overtuigd, want heel veel moeite werd er niet gedaan om de o-line te versterken. Het is de vraag of de nieuwe toevoegingen er wel voor kunnen zorgen dat Burrow het seizoen af kan maken.
30. New York Jets
De Jets lijken iets van een normaal beleid te gaan voeren. Lees die zin nog maar eens goed. Het staat er echt. Er werden geen overdreven uitgaven gedaan in free agency zoals elders in de divisie (lees: Patriots). Met Robert Saleh kozen de Jets ook nog eens voor een op het oog capabele coach. Het is afwachten of iedereen die cultuuromslag wel aan kan. Het enige vraagteken is de quarterback. Is Zach Wilson na Lawrence echt de beste quarterback in de draft?
31. Detroit Lions
De Lions beginnen echt helemaal opnieuw. De club gunde Stafford een verblijf bij een serieuze franchise en nam het megacontract van Jared Goff over. Ook Golladay liet men zonder slag of stoot gaan. Waarschijnlijk omdat knieschijven afbijten niet het sterkste punt van de receiver is, zoals de nieuwe coach Dan Campbell verlangt van zijn spelers. Het is dat er in Texas een club is die er een nog grotere puinhoop van weet te maken, maar wat er in Detroit gebeurt, heeft niets met Power te maken.
32. Houston Texans
Het is bijna knap hoe de Texans in zo’n korte tijd van een play-offploeg met enorme potentie zijn afgegleden tot het lachertje van de NFL. En dat in een league waar de Jets en Jags vorig seizoen lange tijd samen op één (!) overwinning stonden. Sterspeler Deshaun Watson wilde logischerwijze weg en de kansen waren er voldoende om opnieuw te beginnen. Een serie rechtszaken later is die optie ook wel weg. Wat overblijft is een rokende puinhoop waar iedereen het liefst met een grote boog omheen loopt.
Het was voor de spelers van het Koninkrijksteam de week van de long ball. De meeste position players wisten de bal aardig te raken en hun beloning bleef niet uit. Helaas bleven voor een aantal spelers de overwinningen wel uit. Jonathan Schoop en de Tigers hebben het lastig, maar ook de Dodgers van Kenley Jansen hebben even de wind tegen.
Ozzie Albies heeft zich inmiddels aardig herpakt na een matige seizoensstart. De tweedehonkman van de Atlanta Braves bouwde vorige week in Florida zelfs gestaag verder aan een bescheiden hitting streak. De Braves waren daar voor een serie tegen de Toronto Blue Jays en deze verliep bepaald niet naar wens voor de bezoekers uit Georgia. Dit kon echter alweer rechtgezet worden in Washington, waar Albies en de zijnen drie keer tegenover de Nationals stonden.
Na een beroerde start, met 0 hits in zijn eerste vier wedstrijden, heeft het slaggemiddelde van Ozzie Albies de weg omhoog gevonden. Ook in de eerste wedstrijd tegen de Blue Jays, vorige week vrijdag, mocht Albies weer een hit bijschrijven. Met ’t tweede honk bezet ramde hij in de zevende inning zijn vijfde homerun van het seizoen het stadion uit. Veel schoten de Braves hier niet mee op, want na een kort nachtje verloor Atlanta de eerste ontmoeting met 13-5 van Toronto. De zevende inning bleek Albies goed gezind in deze serie, want ook in de tweede wedstrijd kwam hij in die inning door met een hit. Meer dan een single zat er dit keer niet in en in extra inning werd opnieuw verloren: 5-6.
STREAK DUURT VOORT
Zijn tiende double van deze jaargang sloeg Albies in de tweede inning van de derde wedstrijd. Het resulteerde in een run, maar opnieuw bracht het de Braves niet veel. Voor de vierde keer op rij werd verloren, maar ondanks de sweep kon Albies wel tevreden zijn over zijn eigen prestaties aan slag. Zijn hitting streak stond inmiddels op zeven wedstrijden.
Die streak kreeg ook in de hoofdstad een vervolg. Waar Albies de bal aanvankelijk niet kon raken, daar lijkt hij nu niet te kunnen missen. Soort van dan. Tegen de Nationals was de infielder 3-for-10 met ook nog 2 walks. Dinsdag verzilverde hij een infield single met een run in een inning waarin starter Huascar Ynoa een grand slam sloeg. De Braves wonnen met 6-1 en gaven dit een mooi vervolg in de tweede en derde ontmoeting. De streak van Albies overleefde deze serie, maar belangrijker was de run die hij scoorde in de met 3-2 gewonnen derde wedstrijd. Deze hielp de Braves aan een 3-2 zege en een sweep. Albies is nu bezig aan een 10-game hitting streak en heeft een slaggemiddelde van .236 achter zijn naam.
Xander Bogaerts moest best lang op zijn eerste homerun wachten, maar inmiddels vliegen de ballen vanaf zijn knuppel de stadions uit. Ook deze week was het weer een paar keer raak voor de international. Toch liepen de Boston Red Sox in Texas wat averij op. Na een bezoek aan de Rangers volgde een serie thuiswedstrijden tegen een andere laagvlieger. De Detroit Tigers kwamen naar Fenway Park.
Als de Red Sox hadden verwacht even over de Rangers heen te walsen, kwamen ze vorige week akelig bedrogen uit. De eerste waarschuwing kregen ze al direct in de eerste wedstrijd. Vorige week donderdag werden Bogaerts en de BoSox op een 4-1 nederlaag getrakteerd en onze landgenoot kwam niet verder dan 0-for-4 met twee strikeouts. Al in de eerste inning van de tweede ontmoeting werd dit door Bogey rechtgetrokken.
HOMER HAPPY
Direct nadat J.D. Martinez Boston middels een 3-run homerun op voorsprong had gezet, liet Bogaerts zien dit kunstje ook te beheersen. Met zijn vierde homerun van ’t jaar maakte hij er 4-0 van. De bezoekers uit Beantown wonnen dit duel met 6-1. Met een RBI-single in de vijfde inning hielp Bogaerts zijn Red Sox aan een 5-3 voorsprong in de derde wedstrijd. Onze landgenoot was weliswaar 2-for-4 met een run en dus die RBI, maar Texas won opnieuw: 8-6.
Voor de tweede keer in drie wedstrijden klapperde Bogaerts er zondag opnieuw een bal uit. In de tweede inning scoorde hij een run na een infield single en in de vierde noteerde Bogaerts z’n vijfde homerun. De productiviteit van onze landgenoot, die 3-for-4 was dit duel, was niet voldoende. Voor de derde keer dit weekend gingen de Rangers er met de zege vandoor: 3-5.
Met een slaggemiddelde van .349 begon Bogaerts aan de serie tegen de Tigers. Met zo’n batting average kun je al prima thuiskomen, maar het kan altijd nog beter. Dit bewees de kortestop door 5-for-12 te slaan tegen Detroit en hij deed er in de eerste ontmoeting ook maar weer een homerun bij. Met J.D. Martinez op de honken sloeg Bogaerts in de tweede inning zijn zesde dinger van ’t jaar. Boston wonnen het duel met 11-7, maar zouden in ’t tweede met 6-5 onderuit gaan. Mede dankzij een RBI-single van Bogaerts in de vierde inning sloten de Red Sox deze serie met winst af: 12-9. De infielder was 2-for-3 met ook nog een HBP en een walk in dit duel. Zijn batting average schoot door naar .356 en daarmee behoort onze landgenoot tot de beteren in de league.
Het was even schrikken vorige week. Opeens verscheen er een bericht dat Didi Gregorius op de Covid-19 injured list was gezet. Gelukkig voor de geboren Amsterdammer, die kampt met een nieraandoening, viel het achteraf mee en miste hij slechts één wedstrijd. Afgelopen zondag timmerde hij er zelfs alweer lustig op los tegen de New York Mets.
De eerste ontmoeting (2-1 winst) tegen de concurrent in de NL East moest Gregorius nog even laten schieten. Op 1 mei maakte de kortestop zijn rentree in de line-up, maar veel succes bracht ‘m dat niet. Gregorius was 0-for-4 aan slag en de Phillies legden het af tegen de Mets: 4-5. In de derde wedstrijd keken de Phillies opnieuw tegen een achterstand aan toen Gregorius in de zesde inning aan slag kwam.
Met ’t eerste en het derde honk bezet wist de Phillies-infielder de wedstrijd te kantelen. Zijn derde homerun leverde 3 runs en een 4-2 voorsprong op. Helaas voor de thuisploeg scoorden de Mets 6 runs in de achtste inning en legden ze daarmee de basis voor een 8-7 zege. Met 1-for-7 in deze serie zakte het slaggemiddelde van onze landgenoot naar .241.
YES IN-DIDI!
Het was al even geleden dat de Phillies een series hadden gewonnen, maar uitgerekend tegen de Brewers was het dan eindelijk zover. Afgetekend waren de wins niet, maar nipte overwinningen zijn ook overwinningen. Didi Gregorius was met een 11-game hitting streak begonnen aan ’t seizoen en zo’n reeks verdiend een mooi vervolg. Tegen Milwaukee opende hij met 2-for-3 en zijn derde double van het jaar.
Dinsdag bleef het bij één hit, maar in de derde inning betekende dit wel zijn 18e RBI. JT Realmuto kon scoren na de klap van Gregorius. Een dag later mocht Sir Didi in één klap 4 RBIs bijschrijven. Met de honken bezet ramde onze landgenoot al in de eerste inning een grand slam de tribunes is. Het gaf Philadelphia een 5-0 voorsprong en een uiteindelijke 5-4 zege.
Het kon voor Gregorius en de zijnen niet op tegen de Brew Crew. Niet alleen was er de winst in de serie, maar ze deden dit ook nog eens middels een sweep. Een dag na zijn grand slam besloot zijn knuppel er het zwijgen toe te doen. Sir Didi was 0-for-4 met twee strikeouts en bleef voor het eerst in vier wedstrijden zonder hit. Zijn ploeg won echter wel: 2-0. De sweep is er mede debet aan dat de Phillies als koploper in de NL East beginnen aan de serie tegen de Atlanta Braves.
De Los Angeles Dodgers moesten vorig weekend even pas op de plaats maken en verloren zelfs hun koppositie in de NL West. Voor manager Dave Roberts was er tegen de Milwaukee Brewers weinig aanleiding om een beroep op Kenley Jansen te doen, maar de reliever mocht toch zijn wedstrijdje meepakken. De titelverdediger vervolgde de road trip in Chicago, waar ze tegen de Cubs mochten bewijzen dat de serie in Milwaukee een schoonheidsfoutje was.
Het zijn gekke tijden. Zeker ook voor de Los Angeles Dodgers en Kenley Jansen. De club waar winnen een gewoonte is geworden, leert deze weken om te gaan met nederlagen. In elk van hun laatste series wisten de Dodgers maar één wedstrijd te winnen en die traditie zetten ze afgelopen weekend voort tegen de Brewers.
Nadat de Dodgers de eerste twee wedstrijden (1-2 en 1-3) al aan Milwaukee moesten laten, mocht Jansen opdraven in de derde. In de achtste inning, bij een 2-2 stand, was hij al de zevende pitchers voor LA. Hij gaf één keer vier wijd weg, maar maakte verder geen fout en had 15 pitches nodig om uit de inning te komen. In de elfde inning gingen de thuisspelende Brewers met een 6-5 overwinning aan de haal.
SAVES BLIJVEN UIT
Twee dagen na zijn optreden in Milwaukee deed Roberts opnieuw een beroep op Jansen. Dit keer in de zevende inning van de tweede wedstrijd tegen de Cubs. Het was aan Jansen om de Cubs bij een 1-1 stand van scoren te houden en de werper slaagde in zijn missie. Jason Heyward kreeg weliswaar vier wijd, maar Ildemaro Vargas sloeg de bal in een dubbelspel. Net als in Milwaukee had Jansen 15 pitches nodig en zag hij z’n ERA dalen naar 2.19. Voor de Dodgers was het resultaat uiteindelijk hetzelfde. Opnieuw werd er verloren en wederom was het nipt: 3-4.
No rest for the weary, want woensdag moest Jansen opnieuw de heuvel op. Zonder rust was Jansen dit seizoen nog niet sterk en ook nu gaf hij, in de tiende inning, drie keer vier wijd op. Twee daarvan opzettelijk. De Cubs scoorden één run, maar deze was niet earned. Hoewel de honken volliepen, bleef de schade beperkt. LA kwam terug in de tiende, maar ging in de elfde inning alsnog onderuit: 5-6.
Ook Jurickson Profar sloeg zich vorig weekend eindelijk van de hatelijke nul. In de home stand tegen de San Francisco Giants ramde het manusje-van-alles eindelijk zijn eerste homerun de tribunes in. Met de San Diego Padres deed Profar in de serie goede zaken. In de serie die volgde, werden ook de Pirates aan de zegekar gebonden, maar viel voor de Friars nog niet mee.
Jurickson Profar liet al in de eerste wedstrijd tegen de rival uit NoCal van zich horen. Zijn eerste twee slagbeurten liepen op niets uit, maar in de zesde inning kwam de outfielder, bij een 1-1 tussenstand, door met een single. Eric Hosmer en Jake Cronenworth konden de thuisplaat passeren en de 2 RBIs van Profar bleken uiteindelijk beslissend. San Diego won: 3-2.
In de wedstrijd van zaterdag maakte Profar pas in de achtste inning zijn opwachting. Hij kreeg slechts één AB, maar dat was genoeg om indruk te maken. Met zijn eerste homerun van ’t seizoen verschafte hij de Friars wat lucht op weg naar een 6-2 zege. Profar stond in de derde wedstrijd ‘gewoon’ weer in de starting line-up, maar verder dan een single in de vierde inning kwam hij niet. Een sweep voor de Padres bleef uit, want de Giants zegevierden met 7-1.
TEGENSPUTTERENDE BUCCO’S
De Pirates brachten daarna een bezoek aan San Diego, maar Profar mocht de eerste wedstrijd in deze serie van drie laten schieten. De Padres verpestten hierin een no-hitter van Tyler Anderson en hadden genoeg aan 3 hits om de wedstrijd met 2-0 te winnen. Dinsdag hadden ze één hit meer, maar ook één run minder. Met Profar, die 0-for-2 met twee walks was, in de gelederen was Pittsburgh dit keer te sterk: 2-1.
De Padres sloten de serie met een goed gevoel af. In de wedstrijd van woensdag noteerden ze 9 hits en één daarvan kwam op naam van Jurickson Profar. Zijn single in de vierde inning leidde echter tot niets, maar de Friars eindigden de homestand met een 4-2 zege. Jurickson Profar was in deze home stand, waarin hij vijf van de zes wedstrijden speelde, 4-for-15 met een homerun en 3 RBIs. Ook voert hij inmiddels de league aan in grounded-into-double-plays, wat dan weer een minder succesvolle statistiek is.
Vorige week konden we al niet veel positiefs melden over de Detroit Tigers en deze week is het niet veel anders. Heel af en toe laat Jonathan Schoop een glimp van zichzelf zien, maar aan al zijn statistieken valt wel af te lezen dat dit veel te weinig gebeurt. Schoop behoort, simpel gezegd, tot de minst productieve Major Leaguers van dit moment. De Tigers konden een productieve Schoop ook goed gebruiken. Ondanks de aanwezigheid van de jonge Akil Baddoo staat Detroit stijf onderaan in de AL Central. Dat zal, ook met een producerende Schoop, voorlopig niet veranderen.
Nee, fans van de Detroit Tigers worden niet vrolijk van het spel van hun favorieten, of van het record. Ook Jonathan Schoop kan zich niet aan de malaise onttrekken. In het eerste weekend van mei moesten de Tigers aantreden tegen de Yankees. Ze begonnen deze serie van drie met 8 overwinningen en daar stonden ze aan het einde van ’t drieluik ook nog op.
ZELDZAME WINST
Twee keer hielden de Bronx Bombers de bezoekers uit Detroit van scoren en de Tigers kwamen tot een totaal van 4 gescoorde runs. De helft daarvan werd binnengeslagen door Jonathan Schoop. Met het tweede en het derde honk bezet in de zevende inning van de tweede wedstrijd kwam de infielder door met een single. Na deze hit stond Schoop op 8 RBIs. Met 2-for-10 in deze serie zette hij z’n slaggemiddelde op .198.
Gemakkelijker werd het daarna niet voor de geplaagde Tigers. De road trip leidde hen via Chicago en New York naar Boston, waar de Red Sox ook wel even aan hun winning record wilden werken. Gemakkelijker werd het daarna niet voor de geplaagde Tigers. De road trip leidde hen via Chicago en New York naar Boston, waar de Red Sox ook wel even aan hun winning record wilden werken. Desondanks mochten ook de Tigers weer eens een W bijschrijven, maar dat was nadat de eerste ontmoeting verloren ging.
Na 1-for-10 te zijn in de eerste twee wedstrijden, raakte Schoop op dreef in de laatste wedstrijd. De tweede hadden de Tigers, in extra innings, met 6-5 gewonnen, maar dit kreeg ondanks de dadendrang van Schoop geen vervolg. De infielder was 2-for-5 met ook nog een walk. Daarnaast scoorde Schoop 2 van de 9 runs. Tegen de 12 van Boston was dit echter niet genoeg.
Andrelton Simmons moest in de serie tegen Cleveland zijn ritme nog even vinden, maar tegen de Royals was hij weer de oude. Net als Profar sloeg ook Simba deze week zijn eerste homerun van het seizoen. Helaas voor onze landgenoot liet hij dit volgen door een serie tegen de Rangers die hij en de Twins snel willen vergeten.
Op voorhand was verwacht dat de serie tussen de Twins en de Royals er één zou zijn tussen een team uit de top van de AL Central tegen één uit de kelder. Dat de Twins de bottom dweller in dezen zouden zijn, was dan weer niet verwacht. Toch draaide Minnesota de rollen vorige week om. Al in de eerste wedstrijd werd Kansas City op een ruime nederlaag (9-1) getrakteerd. Simmons was 1-for-3 met walk en een RBI-double in de achtste inning. Ook in de tweede wedstrijd kwam de kortestop door met een hit en was hij opnieuw 1-for-3 met een walk. Zijn single in de negende inning was leuk voor de statistieken, maar veranderde niets aan de 11-3 nederlaag.
Andrelton Simmons gaf in de laatste wedstrijd van deze serie het goede voorbeeld. Met Jake Cave op het eerste honk joeg Simba voor het eerst dit seizoen een bal het stadion uit. In de zesde inning mocht hij nog een single aan zijn totaal toevoegen en deze leidde dankzij Luis Arraez tot een run. Dit keer was het de beurt aan Minnesota om hard uit te halen, want de series finale ging met 13-4 naar de thuisploeg. Simmons was 4-for-10 in de serie en wuifde Kansas City met een slaggemiddelde van .288 uit.
OM SNEL TE VERGETEN
Dat het de Twins dit seizoen niet van een leien dakje gaat, werd nog eens extra duidelijk tegen de Rangers. Afgelopen maandag werd de eerste wedstrijd weliswaar nog met 6-5 gewonnen door de ploeg van Simmons, maar daarna was het pet. Dat gold ook voor de prestaties van Simba. Aan slag kon de kortestop bepaald niet imponeren tijdens deze serie van vier wedstrijden. In 13 AB’s noteerde Andrelton Simmons slechts 1 hit. Alleen in de tweede inning van het vierde duel kwam de international door met een single. Tegenover die ene hit stonden vier strikeouts. Defensief was hij ook niet vlekkeloos. Maandag ging hij voor de derde keer dit seizoen de fout in. Door zijn 1-for-13 dook zijn slaggemiddelde logischerwijs naar beneden. Dit ging van .288 naar .246.
Vannacht brachten de Los Angeles Angels naar buiten dat zij afscheid gaan nemen van Albert Pujols. De toekomstig Hall of Famer is, zoals dat zo mooi heet, designated for assignment. Het komt er kortgezegd op neer dat de Dominicaan uit Anaheim vertrekt en als er geen andere club meer voor hem komt, is hiermee een einde gekomen aan zijn illustere carrière.
Geheel onverwacht komt de beslissing van de Angels niet. In Shohei Ohtani beschikt de organisatie al over een speler die het leeuwendeel van Pujols’ slagbeurten als DH moet krijgen en aangezien de fysieke gesteldheid van de grote man het nauwelijks toelaat een veldpositie te spelen, kwam daarmee speeltijd voor de slugger steeds verder in gevaar. Naar verluidt is de beslissing om de samenwerking te beëindigen in goed overleg genomen.
MONSTERCONTRACT
De 41-jarige (or is he?) Pujols wil echter nog niet van een afscheid weten. Hij hoopt dat een andere organisatie hem de kans zal geven om een glansrijker einde aan zijn loopbaan te geven, dan dit tussentijdse vertrek via de achterdeur van Angel Stadium. Of er een club bereid is onderdak te bieden aan een inmiddels ondergemiddelde slagman die niet of nauwelijks in het veld inzetbaar is, lijkt misschien vergezocht, maar hij zou niet de eerste Hall of Fame baseball person zijn die tegen de verwachting nog een contract krijgt aangeboden.
Toen Albert Pujols in 2011 zijn monstercontract ($254 miljoen voor 10 seizoenen) bij de Angels tekende, was hij de meest gewilde speler in de majors; met grote afstand, mogen we wel zeggen. In het tenue van de St. Louis Cardinals had hij dan ook alles gewonnen wat er te winnen viel. Gedurende die tijd wonnen de Cards twee World Series, maar ook persoonlijk viel hij vaak in de prijzen: Rookie of the Year, drievoudig MVP (een zekere Barry Bonds snoepte er een paar van hem af), twee Gold Gloves, tien optredens in de All-Star Game, een batting title en zes Silver Sluggers, om maar wat te noemen.
DOORBRAAK IN ST LOUIS
En toch doe je Pujols daar bijna mee te kort. Weinig spelers zullen zo’n impact gehad hebben in hun eerste tien seizoenen. Het gekke is dat hij betrekkelijk uit het niets kwam. Waar we nu al jaren voor hun eerste slagbeurt of worp op het hoogste niveau spreken over jongens als Vladimir Guerrero Jr.Wander Franco of zelfs nog ongedrafte talenten als Kumar Rocker, was Pujols nog nagenoeg onbekend, toen hij in 2001 debuteerde.
Lang zou die onbekendheid niet duren, want al in zijn eerste seizoen was de Dominicaan van ongekende klasse. Hij sloeg dat jaar 37 homeruns, 47 doubles en kwam tot een slashline van .329/.403/.610/1.013. Het leverde hem zogezegd de Rookie of the Year Award op, maar hij behoorde daarmee ook in een keer tot de absolute elite. Dat hij verre van een eendagsvlieg was, bewees de eerstehonkman in de volgende tien seizoenen in dienst van St. Louis.
‘THE MACHINE’
In zijn elf seizoenen in Missouri hield hij namelijk dat buitenaardse niveau constant vast. Het leverde hem de bijnaam The Machine op en als je zijn cijfers over al die jaren naast die uit dat rookie season legt, snap je waarom. Gemiddeld sloeg hij namelijk per seizoen 40 homeruns, 41 tweehonkslagen en was zijn slashline .328/.420/.617/1.037. Misschien niet identiek, maar het komt eng dicht bij elkaar in de buurt. Pas in zijn laatste jaar bij de Cardinals werd zijn streak van seizoenen met 30 of meer homeruns en doubles, 100 of meer RBI’s en een slaggemiddelde van boven de .300 doorbroken. Pas voor de derde keer in elf jaar viel hij bij de MVP-verkiezing van dat seizoen buiten de top 3.
Achteraf kun je constateren dat toen al voor het eerste wat zand in de machine kwam, want ondanks enkele oplevingen was Pujols nooit meer de oude in Californië. Sinds 2012 doorbrak hij nooit meer de grens van .800 OPS. Hij sloeg in 2015 nog wel 40 homeruns, maar zijn slaggemiddelde kwam geen enkel seizoen meer in de buurt van .300. De slagman die ooit met kop en schouders boven de rest had uitgestoken, was plots weggezakt in de grijze middenmoot. Dat er aan die doorsnee speler een prijskaartje van een kleine $25 miljoen per jaar hing, maakte het er allemaal niet beter op.
SHO-TIME
Bovendien moest hij al snel de rol van tweede viool accepteren, toen in 2011 ene Mike Trout zijn intrede deed. De jongeling overvleugelde vanaf zijn debuut de meester en dat maakte het verval van Pujols misschien wel des te schrijnender. De ene toekomstige Hall of Famer bleek een prijzig blok aan het been van de andere, die nu al zeven jaar wacht op een terugkeer in het postseason. En zo brokkelde beetje bij beetje de reputatie van de gewezen topspeler af.
Toch bleef er tot voor kort altijd ruimte voor Pujols in de lineup van de Angels. Daar kwam verandering in toen Shohei Ohtani werd omgeturnd tot DH. Gezien de Japanners’ dubbele diensten als slagman en werper, en met diens blessures nog vers in het geheugen, kwam de beslissing om hem het veldspel te besparen, nauwelijks als een verrassing. Dat de Angels plots in hun maag zaten met hun oude slugger dus ook niet.
EN NU?
Na meer dan twintig jaar in de majors en met het einde van zijn contract nakende, zal Pujols zelf de bui ook hebben zien hangen. Dat de Dominicaan eerzuchtig is, weten we al lang. Hij heeft zijn hele carrière zijn lage draftpositie (hij werd pas in de 13e ronde gekozen) als motivatie gebruikt om het collectieve ongelijk te bewijzen en zal dus zeker een mooier slothoofdstuk van zijn carrière ambiëren, dan dat van ongebruikte, anonieme bankzitter.
That time Vladimir Guerrero Jr. introduced young teammate Santiago Espinal to Albert Pujols.
Bovendien gloren er nog enkele milestones aan de horizon. Hij kwam tot dusver tot 5955 total bases en misschien droomt hij wel van de kaap van de 700 homeruns. Dan moet een organisatie hem wel erg graag willen, want met zijn huidige aantal van 667 is hij daar nog minimaal dit en volgend seizoen van verwijderd. Misschien dat de mensen in St. Louis hem wel het afscheid willen geven dat hij verdient. Albert Pujols die afzwaait zoals we hem op zijn best zagen, in een Cardinals-tenue met zijn iconische nummer 5 op de rug. Er zijn slechtere scenario’s denkbaar.
Het seizoen is pas vijf weken oud, maar Baltimore Orioles-werper John Means gooide gisteravond alweer de derde no-hitter van het prille seizoen. De linkshandige control specialist slachtofferde de Seattle Mariners, nadat eerder dit seizoen Carlos Rodon (White Sox) en Joe Musgrove (San Diego Padres) ook al no-hitters hadden gegooid. Means’ huzarenstukje was de eerste one-pitcher no-hitter voor de Orioles in 52 jaar. Hall of Famer Jim Palmer hield in 1969 de Athletics hitless. In 1991 gooiden de O’s nog wel een combined no-hitter.
Means werd gisteren de eerste pitcher in de geschiedenis van de sport die een no-hitter gooide waarin de tegenstander het honk niet bereikte door een vrije loop, error, of hit by pitch. Tegen de Seattle Mariners stond de lefty tegenover het minimumaantal van 27 slagmensen, maar zijn Perfect Game verloor hij door een doorgeschoten bal na een strikeout op Sam Haggerty. De Mariner werd vervolgens alsnog van het honk gegooid, bij een poging het tweede honk te stelen.
Het was pas de derde keer in 15 jaar dat een werper een no-hitter gooide waarin hij het minimumaantal slagmensen tegenover zich kreeg, maar geen Perfect Game gooide. Edinson Volquez deed het voor de Marlins in 2017, door twee walks weg te geven, maar beide lopers met een double play alsnog uit te maken. Chicago White Sox-ace Mark Buehrle deed het in 2007, door vier wijd te geven aan Texas Ranger Sammy Sosa, maar hem vervolgens direct met een pickoff van het honk te gooien.
HELD UIT ONVERWACHTE HOEK
Er zijn vaker no-hitters uit onverwachte hoek gekomen, maar het optreden van Means is op z’n zachtst gezegd opvallend te noemen. Drie jaar geleden had nog nooit iemand gehoord van de lange lefty, maar gedurende de laatste drie seizoenen heeft hij zich opgewerkt tot de ace van de Orioles. Die status bereikte hij mede door het gebrek aan beter talent om zich heen, maar inmiddels toont Means bijna wekelijks aan een werper te zien op wie gebouwd kan worden.
Het verhaal begint voor Means op een kleine high school in Kansas. Zonder aanbiedingen van colleges besluit de jonge Means zich bij de universiteit van West Virgina als ‘walk-on’ te melden. Hij krijgt een kans van de coach en groeit bij WVU uit tot 11e ronde Draftkeuze van de Orioles. In 2018, als Means 25 jaar is, lijkt er geen toekomst voor de lefty in het honkbal. Hij oriënteert zich op een carrière na de sport, maar gooit nog één keer alles in zijn winterprogramma. Zijn trage fastball tikt een paar mijl per uur omhoog en hij krijgt, op een zatermiddag laat in het seizoen, met een biertje in zijn hand op de bank, een telefoontje van de club. Op naar de Majors.
ALL-STAR EN ACE
In 2019 bereikt Means de All-Star Game, als ‘excuusafgevaardigde’ voor een historisch slecht Orioles-team. Toen nog een grap, nu een gevestigde naam. Van zijn laatste 11 starts verloor Means er slechts één, won hij er zes en kreeg hij vier no-decisions (want nee, de Orioles zijn nog steeds niet goed). Indrukwekkender is misschien nog wel zijn 1.42 ERA over die 11 starts en een vrij absurde 80/13 strikeout-to-walk ratio.
Hoewel de lefty meer een controle-pitcher is die nooit superhoge strikeouttotalen zal overleggen, was dat gisteren anders. Maar liefst 12 van de 27 Mariners werden met drie slag naar de kant gestuurd. Dit bereikte Means door altijd vóór te komen in de count. 26 van de 27 slagmensen kregen als eerste pitch een strike om de oren; een ongelooflijke 96.3% first pitch strike ratio. Tegen een ploeg die één na laatste in MLB staat in slaggemiddelde en twee na laatste in OPS is dat gegarandeerd succes. De Mariners swingden dan ook frequent mis. Means verzamelde 26 swinging strikes, waarvan 14 op zijn changeup.
EINDE AAN EEN JONGENSBOEK
Na 113 pitches, 0 honkslagen, 0 keer vier wijd, 12 keer drie slag en één honkloper kwam er een einde aan het jongensboek van pitcher John Means. Zijn optreden kreeg een gamescore van 99, de hoogste in de geschiedenis van de Baltimore Orioles. Alleen Erik Bedard (2007, score 98) en Mike Mussina (2000, score 98) kwamen ooit in de buurt. De 113 pitches waren een career high voor de werper en het was zijn eerste complete game uit zijn carrière.
Means werd pas de achtste pitcher sinds 1901 die een complete game gooide met 12 strikeouts, maar zonder hits, walks of hit batters. De overige: Clayton Kershaw (2014), Felix Hernandez (2012), Matt Cain (2012), Sandy Koufax (1965), Nap Rucker (1908) en — voor de mensen die thuis Big Unit Bingo met ons spelen — Randy Johnson (2004).
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
