Na 14 jaar op het hoogste niveau actief te zijn geweest, heeft outfielder/eerstehonkman Ryan Braun (37) gisteren aangekondigd zijn honkbalcarrière te beëindigen. De National League MVP uit 2011 en zesvoudig All-Star was dit seizoen nog niet in actie gekomen nadat zijn club, de Milwaukee Brewers, zijn contract na vorig seizoen niet had verlengd. Braun had zijn pensioen uitgesteld om zijn opties open te houden, maar met drie weken te gaan in het seizoen vond hij het mooi geweest. Braun beëindigt zijn carrière met 352 homeruns, 1.154 RBIs, 809 extra-base hits, 3.525 Total Bases, 1.080 runs, 1.963 hits en 216 gestolen honken.
Ryan Braun speelde zijn volledige carrière voor dezelfde club. De Milwaukee Brewers draftten de collegester in de eerste ronde van de 2005 MLB Draft (vijfde overall), vanuit de University of Miami. De geboren Californian sloeg in zijn drie jaar in college 45 homeruns in iets meer dan 500 slagbeurten en OPS’te nooit onder de 1.045. Een top-5 draftselectie was dan ook geen verrassing.
Today, more than 14 years after I first took the field as a Milwaukee Brewer, I’ve decided to retire. While it’s impossible to summarize my emotions, what I feel most is one, simple thing – gratitude.
I just wanted to take a moment to say ‘thank you’.
Bij de Brewers is Braun direct een sensatie. Na slechts twee seizoenen in de Minors debuteert de dan 23-jarige Braun in 2007 in de hoofdmacht. Hij slaat 34 homeruns in zijn rookieseizoen en voert de National League aan in slugging percentage (SLG). Zijn 154 OPS+ in dat jaar is het op twee na hoogste OPS+ uit zijn carrière. Braun wordt na het seizoen uitgeroepen tot National League Rookie of the Year, 1% boven Troy Tulowitzki en mijlenver voor nummer drie Hunter Pence. Ook finisht hij als 24e in de MVP-stemming.
In de vijf jaren die volgen, groeit Braun uit tot één van de supersterren in Major League Baseball. In 2008 is hij onderdeel van het Brewers-team dat voor het eerst in 26 jaar de playoffs bereikt. Van 2008 tot 2012 wordt hij elk seizoen verkozen tot de All-Star Game en wint hij vijf Silver Slugger Awards op rij.
MOST VALUABLE PLAYER
In 2009 voert hij de league aan in hits (203). In 2011 noteert hij een 30-30 seizoen (30 homeruns, 30 steals) en leidt hij de wereld in SLG en OPS. Na afloop van het seizoen 2011 ontvangt hij de NL MVP Award. Braun eindigt voor Matt Kemp (Los Angeles Dodgers), teamgenoot Prince Fielder, Arizona’s Justin Upton en Albert Pujols (St. Louis Cardinals).
In 2012topt Braun de lijst in runs (108), homeruns (41), OPS (.987) en Total Bases (356). Ook legt hij een 40-30 seizoen op het veld. Hij eindigt uiteindelijk achtereenvolgens 3e, 11e, 15e, 1e en 2e in de National League MVP-stemmingen na die seizoenen.
Aan het begin van die reeks tekent Braun al een lucratieve contactverlenging: acht jaar, ca. $50 miljoen in 2008. Al in 2011 breken de Brewers het contract open en verlengen het met nog eens vijf seizoen na afloop van de eerste deal. Braun ontvangt $105 miljoen gedurende die periode.
SCHEURTJES
Ondanks zijn geweldige prestaties op het veld begint het imago van Braun al vroeg wat scheurtjes te vertonen. In oktober 2011 test de dan 27-jarige slugger positief op het gebruik van testosteron. Hij ontkent in alle toonaarden en klaagt de dopingcontroleur in kwestie, Dino Laurenzi Jr., aan. Braun’s rechtsbijstandsteam claimt dat Laurenzi Jr. te lang heeft gewacht met het wegbrengen van het specimen en schetst hem als een incompetente, anti-semitische Cubs-fan (Braun is Joods en de Cubs zijn een divisierivaal van de Brewers, red.).
Mede dankzij Braun’s status als de Golden Boy van MLB, wordt de zaak uiteindelijk geseponeerd. Hij geeft een persconferentie die later op dat moment al als ongemakkelijk en ietwat ongeloofwaardig wordt gezien. Achteraf blijkt die analyse juist, want de kous is nog niet af voor Braun.
VAN ZIJN VOETSTUK
Begin 2013 komt de aap uit de mouw. Het Biogenesis-schandaal klapt en de Miami New Times meldt dat meerdere MLB-supersterren op grote schaal bezig zijn met dopinggebruik via een kliniek in Florida. Onder meer Alex Rodriguez, Bartolo Colon én Ryan Braun worden aan de zaak gelinkt.
Een maandenlang onderzoek van MLB volgt, met als resultaat stevige schorsingen voor Rodriguez (211 wedstrijden) en Braun (65 wedstrijden). Een reeks andere spelers, van wie alleen Nelson Cruz het vermelden waard is, krijgt 50 wedstrijden aan de broek.
Braun’s imago is aan stukken, want zijn ontkenningen en gewonnen zaak uit 2011 maken van hem niet alleen een valsspeler, maar ook een leugenaar. De outfielder bekent zijn overtredingen en betuigt spijt, maar wordt uiteindelijk nooit meer dezelfde speler.
KAPOT IMAGO, KAPOT LICHAAM
Braun keert in 2014 terug in de Majors bij de Brewers, maar een combinatie van vele (door dopingmisbruik veroorzaakte?) blessures en het gebrek aan stimulerende middelen zorgen ervoor dat The Hebrew Hammer nooit meer het niveau uit de eerste vijf jaar van zijn carrière haalt. Eén All-Star Game (2015) en één klassering in het MVP-lijstje (2016, 23e) zijn de laatste accolades die Braun aan zijn palmares mag toevoegen.
De laatste jaren drukt Braun vooral op de Brewers-begroting en wordt hij voorbijgestreefd door jongere, betere spelers die zijn plek als ster van het team overnemen. Christian Yelich wordt de eerste Brewer na Braun die de National League MVP Award wint en hij groeit uit tot het nieuwe gezicht van de franchise. Een laatste poging Braun naar voren te schuiven als leider, door hem het gezicht van de COVID-vaccinatiecampagne bij de Brewers te maken, schiet bij veel mensen — vanwege zijn dopingverleden — in het verkeerde keelgat.
Toch houden veel Brewers-fans goede herinneringen over aan hun gevallen superster. Braun zette de club jaren geleden weer op de honkbalkaart en heeft er na zijn dopingschorsing alles aan gedaan om zijn fout recht te zetten. Met tientallen ‘clutch hits’ op zijn naam, en als franchise leader in een dozijn aanvallende statistische categorieën, blijft Braun een legende in Milwaukee.
Op 26 september wordt er een grootse afscheidscerenomie gehouden voor Braun, in het stadion waar hij groot werd, neerviel en weer terugkeerde. Na 14 jaar Milwaukee eindigt de carrière van Braun waar hij begon.
Afgelopen nacht hebben de San Francisco Giants zich tot ieders verrassing als eerste team in MLB geplaatst voor de play-offs. Op Oracle Park verzekerden de Giants zich met een 9-1 overwinning voor het eerst sinds 2016 weer van postseason honkbal.Het was tevens de achtste overwinning op rij voor de ploeg van manager Gabe Kapler.
Als je aan het begin van het seizoen een plekje voor de San Francisco Giants had ingeruimd in het play-off bracket, dan had zelfs de doorgewinterde Giants-fan je vriendelijk verzocht toch nog een tweede keer het schema in te vullen. Ook wij, bij SportAmerika, voorspelden een derde plek in de divisie, achter de sterker geachte Dodgers en Padres. Vijf maanden later verzekerden The Boys from the Bay zich echter als eerste team in MLB voor het postseason. De laatste keer dat Los Gigantos zich als eerste team voor de play-offs was in 1987. Bovendien plaatsten ze zich nooit eerder zo vroeg in het seizoen voor het postseason.
San Francisco Giants ➡️ 2021 MLB Postseason
They were +800 to make the playoffs prior to the season 💰
Met een .653 winstpercentage staan de Giants fier aan kop in de National League West. De strijd om de divisie is echter nog lang niet beslist. De LA Dodgers doen wat er van ze verwacht wordt, winnen. Het verschil tussen de Giants en de Dodgers is op dit moment 2,5 wedstrijd. Het sterrenensemble van manager Dave Roberts staat met .634 op een tweede plaats in de National League. Met +16.5 wedstrijd voorsprong op de Wild Card plaatsen is het een kwestie van tijd voordat ook zij in het play-off bracket genoteerd worden. Mochten de Giants de divisietitel winnen, zou dit de eerste divisiewinst sinds 2012 zijn. Dat was tevens een jaar waarin de club uiteindelijk de World Series won.
IJZERSTERK SEIZOEN TOT NU TOE
Met het beste record van MLB is het niet verrassend dat The Orange & Black in vele klassementen in de top vijf zijn terug te vinden.
Aanvallend hebben de Giants de zaken keurig op orde en zijn ze dit seizoen uitgegroeid tot een ware homerunmachine. Met een totaal van 217 bezetten ze — achter de Toronto Blue Jays — de tweede plaats in het MLB-klassement. Ook met 1202 hits (vijfde), .768 OPS (vierde) en +182 run differential (derde) staan de Giants in de top vijf van MLB.
Op pitchinggebied zijn de Giants dit seizoen ook goed bezig. Met een 3.26 ERA bezetten ze na de Dodgers (2.94) de tweede plaats in MLB. Hun 3.32 K/BB ratio, 530 runs tegen en een 1.13 WHIP zijn eveneens goed voor een tweede plaats in het MLB-klassement. Bovendien hebben ze tot nu toe met 15.68 pitches per inning het minste aantal in MLB nodig gehad.
In de rotatie is Kevin Gausman bezig aan zijn beste seizoen ooit in de Majors. Met een 2.65 ERA bezet hij op dit moment de vijfde plaats in de National League. De 30-jarige Amerikaan heeft ook voor het eerst de grens van 200 strikeouts gepasseerd (201) en mocht ook in juli voor het eerst in zijn carrière op de heuvel plaats nemen tijdens de All-Star Game. De werper van twee immaculate innings (negen pitches, drie strikeouts, red.) in zijn carrière werd in mei verkozen tot National League Pitcher of the Month.
With 9 strikeouts today, Kevin Gausman has eclipsed the 200 strikeout mark in a season for the first time in his career (201). pic.twitter.com/Y4wXZ5GtIj
Het resterende programma van de Giants is allerminst eenvoudig te noemen. Van de achttien resterende wedstrijden zijn de San Diego Padres nog negenmaal de tegenstander. Verder staat er nog een drieluik met National League East lijstaanvoerder Atlanta Braves op het programma. Het is dus prettig dat de club zich geen zorgen hoeft te maken over het winnen of verliezen van een paar duels. De overige wedstrijden zijn respectievelijk tegen de Arizona Diamondbacks en de Colorado Rockies. Of dit voldoende zal zijn voor de divisietitel zal de tijd uitwijzen. Feit is dat het huidige seizoen nu al geslaagd is aan de westkust van Amerika. maar de honger is nog lang niet gestild.
De Baltimore Ravens waren de grote favoriet voor de eerste Monday Night Football van het seizoen. Na de reguliere speeltijd stond het echter 27-27 en was het tijd voor overtime. De Las Vegas Raiders wisten door te dringen tot de one-yard line van Baltimore, maar moesten in de Ravens endzone een interceptie van Anthony Averett toestaan. De Raiders rechtten de rug, Carl Nassib haalde Lamar Jackson neer voor een fumble recovery van Darius Philon en daarmee keerde Las Vegas terug in de endzone van hun opponent. Ditmaal was het niet een Raven die de bal onderschepte, maar Las Vegas wide receiver Zay Jones die de bal ving en de Raiders in extase bracht: 33-27.
WEDSTRIJD KOMT TRAAG OP GANG
Het nieuwe stadion van de Raiders, Allegiant Stadium, had zich geen betere opening kunnen wensen. Het duel begon wat traag met één touchdown in het eerste kwart, maar daarna barstte het aanvallende geweld los. In het vierde kwart kwamen er zelfs 27 punten bij op het scorebord. Derek Carr wist zijn receivers goed te bereiken en leidde drie opeenvolgende drives met een score. De Raiders zouden echter de Raiders niet zijn als er niet iets mis zou gaan. Dat gebeurde in overtime toen Carr via Willie Snead en het hoofd van DeShon Elliott een interceptie gooide, maar ditmaal was het niet fataal.
De overwinning kwam echter niet volledig op het conto van de Raiders offense. De defensive line maakte het Lamar Jackson dikwijls lastig om zijn spel te spelen. Voornamelijk defensive end Maxx Crosby was een plaag voor de Ravens offense. Hij wist Jackson negenmaal onder druk te zetten, raakte hem acht keer en haalde hem tweemaal neer. Jackson moest regelmatig zoeken naar een uitweg en vaak bestond die uitweg niet. Dat de Raiders hiertoe in staat waren zonder Yannick Ngakoue biedt perspectief voor de rest van het seizoen.
RAVENS PROBEREN MEER DOOR DE LUCHT
Het feit dat de Baltimore Ravens in het offseason enkele wijzigingen doorvoerde, droeg ook bij aan de gammele aanvallende start van het seizoen. Lamar Jackson werd dikwijls in de pocket geplaatst en vond zijn targets met wisselende resultaten. Marquise Brown en Sammy Watkins waren samen goed voor ruim 160 receiving yards, maar Jackson produceerde ook enkele zeer lelijke ballen en twee forced fumbles. Desondanks was het met 19 uit 30 passes, 235 yards, een touchdown en 12 rushes voor 86 yards een net optreden.
Het optreden van Las Vegas quarterback Carr had door de lucht een flink groter volume: 34 uit 56 passes voor 435 yards, twee touchdowns en een interceptie. De passing game moest echter wel even op gang komen, want in eerste instantie gooide Carr bijna alleen maar naar zijn tight end. Darren Waller werd maar liefst 19 keer gezocht door zijn quarterback en ving daarvan tien ballen voor 105 yards en een touchdown. Naarmate het duel vorderde wist Carr ook Bryan Edwards te vinden. Edwards was goed voor vier gevangen ballen en 81 yards. Zijn catches kwamen op belangrijke momenten, maar geen catch was zo belangrijk als de game-winning catch van Zay Jones.
Lees hier de reviews van de vroege en late games op zondag!
De wedstrijden op zondagnamiddag leverden de beloofde spanning op. In Arrowhead Stadium konden de Chiefs maar op de valreep winnen van de moedige Cleveland Browns. Verder naar het oosten wonnen de Miami Dolphins met het kleinste verschil mogelijk van de New England Patriots en hun debuterende quarterback Mac Jones. Dit en meer in de reviews van de late games in NFL op zondag!
CHIEFS ZETTEN SCHEVE SITUATIE RECHT TEGEN BROWNS
Cleveland Browns @ Kansas City Chiefs | 29-31
Het Arrowhead Stadium in Kansas City was het decor voor een heruitgave van de Divisional play-off game van vorig jaar tussen de Chiefs en de Cleveland Browns. De Browns geloofden in hun kansen op revanche. Zeker gezien de afwezigheid van Tyrann Mathieu en Frank Clark in de verdediging van Kansas City. Bij de Browns zelf ontbrak Odell Beckham Jr.
Cleveland vatte de koe meteen bij de hoorns. De eerste drive van de game leverde meteen een touchdown op via Nick Chubb. Met een two-point conversion van zijn maatje Kareem Hunt liep de voorsprong zelfs meteen op tot acht punten. Intussen liepen de gemoederen hoog op langs de zijlijn. Safety Ronnie Harrisons potje kookte over toen hij hardhandig een coach van de Chiefs wegduwde. Het leverde hem een uitsluiting op. Het mag duidelijk zijn dat er een gezonde rivaliteit aan het broeden is tussen de Chiefs en de Browns.
De uitsluiting deerde de Browns echter niet en nog voor de rust scoorde Cleveland nog eens twee touchdowns. Eerst duwde Jarvis Landry de bal over de achterlijn na een mooi uitgevoerde jet sweep. Vlak voor rust was het opnieuw aan Nick Chubb die plots een boulevard voor zich kreeg en de bal vrij mocht binnenlopen. De Chiefs konden tussen die twee scores door zelf ook een eerste touchdown scoren. Patrick Mahomes stuurde met een schijnbeweging zijn belagers de verkeerde kant uit en liep zelf het leer in de eindzone.
Er is de afgelopen seizoen een gouden regel ontstaan in de NFL. Als je de Chiefs wil verslaan, moet je ze ofwel van het veld houden, ofwel een karrevracht aan punten scoren. Dat werd nog eens extra duidelijk in de tweede helft, toen de motor van Patrick Mahomes en co pas echt aansloeg. Het begon meteen met een touchdown-pass van Mahomes naar zijn favoriete tight end Travis Kelce. Het zou niet de laatste keer zijn in deze game dat deze connectie de Browns pijn zou doen.
Waar de motor van de Chiefs aansloeg in de tweede helft, gebeurde het omgekeerde bij de Browns. Ze leken ineens het scoren verleerd. Nick Chubb verloor zelfs een zeldzame keer de bal. Het leverde de Chiefs geen touchdown op, maar het momentum zat duidelijk bij de regerende AFC Champions. Nog één keer zouden de Browns daarna de eindzone vinden. Ondanks de fumble, kreeg Nick Chubb opnieuw het vertrouwen en dat beloonde hij met enkele stevige runs. Het was uiteindelijk Kareem Hunt die de score kon maken met een 2-yard rush. De Browns hadden opnieuw een voordeel van twee scores en dat in het vierde kwart. Dat moest volstaan, toch?
DOLLE DRIE MINUTEN
Alsof de vorige touchdown niet had plaatsgevonden, greep Mahomes de bal en ging hij aan het werk. Eén enkele — weliswaar schier onmogelijke — worp volstond om Tyreek Hill vrij te spelen en een snelle touchdown te scoren. Op enkele seconden tijd was het verschil opnieuw gekrompen tot twee luttele puntjes.
Arrowhead begon te kolken en het publiek speelde duidelijk zijn rol. Punter Jamie Gillan verkwanselde een punt en de Chiefs namen de bal over op de 15-yardlijn. Het stadion ontplofte. Zo’n kans moest je Patrick Mahomes niet geven en hij vond opnieuw Travis Kelce die zijn tweede touchdown van de namiddag scoorde. Voor het eerst in de wedstrijd klommen de Chiefs op voorsprong en die zouden ze niet meer weggeven.
De Browns forceerden wel nog kansen op een comeback. Op het beslissende moment, in de laatste drive van de game, stond de defensie van de Chiefs echter pal. Baker Mayfield, vastbesloten om de overwinning alsnog te forceren, gooide een slechte pass richting Jarvis Landry. Die kon enkel maar toezien hoe Mike Hughes zich tussen aanvaller en bal wierp om de onderschepping te vangen. De Chiefs voltooiden de comeback en wonnen opnieuw een razend spannende pot van de Cleveland Browns.
In Foxborough, Massachussetts stond de start van een nieuw tijdperk op het programma. Mac Jones, de vijftiende pick van de meest recente draft, kreeg de sleutels van het Patriots-koninkrijk in handen als startende quarterback. Hij kreeg meteen een stevig karwei voorgeschoteld met de bezoekende Miami Dolphins van mede-Alabama-alumnus Tua Tagovailoa.
Het waren de bezoekers die de eerste tik uitdeelden. Tua Tagovailoa zelf verraste de Patriots-defensie met een run in de redzone en zette de eerste touchdown op het bord. De Patriots leken op dat moment nog niet goed wakker, want in de daaropvolgende drive verloor rookie Rhamondre Stevenson de bal bij zijn allereerste poging ooit in de NFL. Een wankele start voor de nieuwkomer.
Die andere nieuwkomer, Mac Jones, deed het dan weer meer dan aardig. Mac Jones — McCorkle voor de vrienden — knutselde enkele goede drives in elkaar en wierp in het tweede kwart de eerste touchdown van zijn NFL-carrière. Hij vond nòg een nieuwkomer bij de Patrios, Nelson Agholor, in de eindzone en bracht zo zijn team op voorsprong. Jones toonde de hele wedstrijd kalmte en vastberadenheid aan de bal en eindigde de game met een oerdegelijke 281 passing yards.
Zijn tweedejaars tegenstrever aan de overkant deed het ook niet onaardig en opende het derde kwart met een goeie drive die helemaal tot het einde droeg. Myles Gaskin vond een paar keer het gaatje voor een nieuwe eerste poging en uiteindelijk gooide Tua de bal naar rookie wide receiver Jaylen Waddle die ook zijn eerste touchdown van zijn carrière mocht vieren. De Dolphins klommen opnieuw op voorsprong.
TE GROTE FOUTENLAST BIJ NEW ENGLAND
Mac Jones en co mochten aan de bak. Was hij effectief de “nieuwe Tom Brady” zoals hij her en der al in het offseason werd genoemd? Hij deed er alleszins alles aan, maar hij werd niet echt geholpen door zijn teamgenoten. De Patriots stapelden de overtredingen en penalty-yards op en toen ze dan toch op weg leken naar een game-winning drive, ging één van de betere spelers van de namiddag, Damien Harris, ook nog eens gruwelijk in de fout. Harris had al 100 rushing yards op zijn conto, maar op het beslissende moment, verloor hij de bal. Xavien Howard dook er als een wildeman op en bezegelde het lot van de rivalen uit de AFC East.
Ondanks 130 meer offensieve yards en dertien minuten meer balbezit konden de New England Patriots de nederlaag niet voorkomen. De ijzersterke redzone-defensie van de Dolphins en de foutenlast bij de Patriots zelf hebben het team van coach Bill Belichick de das omgedaan. De Dolphins stapten als overwinnaar — én als leider in de AFC East — van het veld in Gillette Stadium.
OVERIGE DUELS
Green Bay Packers @ New Orleans Saints | 3-38: vanwege Hurricane Ida kon deze game niet in New Orleans gespeeld worden, maar moesten de Saints uitwijken naar Jacksonville. Het belette hen niet om Aaron Rodgers en co een oplawaai van jewelste te verkopen. Met Jameis Winston als quarterback scoorden de Saints maar liefst vijf touchdowns, terwijl de Packers daar helemaal niets tegenover konden stellen. Een valste start voor de nummer 1 seed in de NFC vorig jaar.
Denver Broncos @ New York Giants | 27-13: de Denver Broncos wonnen zonder al te veel moeite op bezoek bij de Giants. Teddy Bridgewater (28/36, 264 yards, 2TD) kende een solide debuut, terwijl zijn collega aan de overkant Daniel Jones vooral opnieuw uitblonk in wisselvalligheid. De blessure van wide receiver Jerry Jeudy was dan weer een domper op de feestvreugde bij Denver.
Chicago Bears @ LA Rams | 14-34: de LA Rams hadden geen kind aan de Chicago Bears in een volgelopen SoFi Stadium. Matthew Stafford begon flitsend aan zijn carrière als Ram met 20 uit 26, 321 passing yards en drie touchdowns. Andy Dalton kon niet bekoren in zijn debuut als Bear. Bij Chicago was running back David Montgomery met zijn 108 yards en een touchdown een lichtpuntje, maar daarmee hebben we de positieve punten voor Chicago meteen ook gehad.
Lees hier de recaps van de vroege games op zondag!
Max Scherzer heeft vannacht tegen divisiegenoot San Diego Padres de magische grens van 3.000 strikeouts bereikt. In een goedgevuld Dodger Stadium in Los Angeles wonnen Scherzer en de Dodgers met 8-0, maar na afloop ging hetvooral over de mijlpaal van de 37-jarige veteraan.
Lang hebben de fans in Los Angeles niet op de record-K hoeven wachten. In slechts zijn zevende start voor de Dodgers bereikte Mad Max als negentiende werper in de historie van de sport de grens van 3.000 strikeouts. De laatste ace die dit aantal bij elkaar gooide, was Justin Verlander. Hij ontkurkte op 28 september 2019 de champagne, tegen de Los Angeles Angels.
Het werd voor Scherzer uiteindelijk een avond met een gouden randje. Naast het feit dat hij zijn 3000e strikeout behaalde — het slachtoffer was Eric Hosmer — stevende de 37-jarige Amerikaan tot aan de achtste inning op een Perfect Game af. Bovendien gooide hij de derde immaculate inning (negen pitches, drie strikeouts, red.) uit zijn carrière, wat hem samen met Sandy Koufax en Chris Sale nu MLB’s all-time leader maakt in dit klassement.
In tegenstelling tot een behoorlijk aantal andere records, telt het lijstje met pitchers die de 3.000 strikeouts gepasseerd zijn slechts 19 namen. Dat de prestatie van de 37-jarige Amerikaan bijzonder is, ziet men wel aan het feit dat maar liefst 14 van deze 19 werpers in de Hall of Fame zijn opgenomen. Eén van de namen op de lijst is onder meer de in Zeist geboren Bert Blyleven.
Naast Scherzer ontbreken Clemens en Schilling vanwege de vele controversiële incidenten nog in Cooperstown. CC Sabathia is nog niet verkiesbaar en Justin Verlander is nog altijd actief.
SCHERZER HARD OP WEG NAAR COOPERSTOWN
Over het feit dat de rechtshandige werper ooit in de Hall of Fame zal worden opgenomen, bestaat geen twijfel. Achtmaal All-Star, driemaal Cy Young Award-winnaar, vier keer lijstaanvoerder in wins, driemaal lijstaanvoerder in strikeouts in de National League en in 2015 ook nog eens twee no-hitters.
Over no-hitters gesproken. Van de negentien pitchers in het 3.000 klassement, zijn er slechts vier die meerdere no-hitters in de glansrijke carrière bij elkaar wierpen; Nolan Ryan, Randy Johnson, Justin Verlander en Max Scherzer.
Hij is tevens de jongste pitcher ooit die een win behaalde tegen ieder MLB-team en heeft in het afgelopen decennium de meeste wins (161) en strikeouts (2452) verzameld.
VIERDE CY YOUNG AWARD IN HET VERSCHIET
Ook dit seizoen is de Dodgers-ace één van de smaakmakers in MLB. Tot aan zijn trade van de Washington Nationals naar de Los Angeles Dodgers eerder dit jaar noteerde hij een 2.76 ERA en een 5.25 K/BB. Tevens werd hij dit seizoen geselecteerd voor de All-Star Game.
Sinds de in Chesterfield geboren righty in LA is neergestreken, stijgt zijn niveau steeds verder. In zeven starts noteerde hij een 0.67 WHIP met 72 strikeouts in 51 innings en een 6-0 record. Over het gehele seizoen voert Scherzer ook vrijwel ieder klassement aan. Zijn 2.17 ERA, 0.82 WHIP en ..239 BABIP zijn het laagste van geheel MLB.
Mocht er daadwerkelijk een vierde Cy Young Award komen, zal Scherzer pas de tweede pitcher in de geschiedenis van MLB zijn die de prijs wint nadat hij halverwege het seizoen van club wisselde. In 1984 stapte Rick Sutcliffe van Cleveland over naar de Chicago Cubs, om vervolgens de prestigieuze Award op zijn naam te schrijven.
Misschien nog wel belangrijker zal Scherz’ zich met een vierde Cy Young in het rijtje voegen van Roger Clemens, Randy Johnson, Steve Carlton en Greg Maddux. Allen wonnen vier of meer Cy Young Awards in hun carrière.
Een helft lang leek er niets aan de hand voor de Buffalo Bills. De Steelers kregen totaal geen voet aan de grond, maar na rust wisten de bezoekers het duel nog om te draaien. Een prestatie die de Lions en Jets net niet voor elkaar kregen. De Seahawks en Cardinals lieten ondertussen zien waarom de NFC West gezien wordt als sterkste divisie, want zij wonnen overtuigend hun eerste wedstrijd. Lees hier de reviews van de vroege games in NFL op zondag!
OVERTUIGEND BEGIN RUSSELL WILSON
Seattle Seahawks @ Indianapolis Colts | 28-16
Van enige spanning tussen Russell Wilson en de Seahawks was niets te merken. Na een onrustig offseason begon de quarterback van Seattle uitstekend aan het nieuwe seizoen. Wilson gooide in de eerste helft al drie touchdowns, waarbij de laatste een bom van 69 yards naar Tyler Lockett was. Dit zorgde ervoor dat de Seahawks bij rust al met 21-10 voorstonden. In de tweede helft kwamen ze vervolgens niet meer in de problemen.
De nederlaag was voor de Colts vooral teleurstellend, omdat de verwachtingen voor vooral de defensie hooggespannen waren. Nieuwe quarterback Carson Wentz was op tijd hersteld van zijn voetblessure en gooide twee touchdowns en geen intercepties. Toch kon hij niet voorkomen dat de Colts voor de achtste keer op rij de eerste wedstrijd van het seizoen verloren.
BLESSURE FITZPATRICK OVERSCHADUWT NEDERLAAG WFT
Los Angeles Chargers @ Washington Football Team | 20-16
Het Washington Football Team verloor niet alleen de openingswedstrijd van de Chargers, maar erger nog is dat de ploeg ook startend quarterback Ryan Fitzpatrick kwijtraakte. Na een hit in het tweede kwart moest hij met een heupblessure het veld verlaten. Fitzpatrick werd vervangen door Taylor Heinicke, die de vroeg opgelopen achterstand in het derde kwart om wist te zetten in een 16-13 voorsprong.
Toch gingen de Chargers er uiteindelijk nog met de zege vandoor. In het vierde kwart stond de Justin Herbert van vorig jaar weer op. Hij begon direct met een touchdown, maar had daarna een ongelukkige middag. Met onder meer een fumble door de endzone voor een balverlies en een interceptie had hij het lastig. Gelukkig werd hij geholpen door de verdediging, die gelijk de bal terugveroverde, waarna Herbert de winnende touchdown gooide.
STEELERS DEFENSE IS BILLS TE MACHTIG
Pittsburgh Steelers @ Buffalo Bills | 23-16
Eén van de favorieten voor de AFC Championship — en zelfs de Super Bowl — begint met een valse start aan het seizoen. De Buffalo Bills wisten niet door de ijzersterke Steelers defense heen te dringen en verloren. Geruime tijd leek er — ondanks de lage score — weinig aan de hand voor Buffalo. De Steelers kwamen niet verder dan field goals en scoorden bij een 10-6 achterstand hun eerste touchdown. Het ging mis voor Buffalo toen punter Matt Haack een punt geblokkeerd zag die direct werd omgezet in een TD: 20-10.
De offense onder leiding van Josh Allen kwam tegen de uitmuntende defense van Pittsburgh niet op gang. Het was daardoor lastig om terug te komen van de double digit achterstand. Door een field goal werd het nog teruggebracht tot zeven punten, maar de zoveelste field goal van Chris Boswell deed dit teniet. Buffalo kwam nog terug tot 23-16, maar de onside kick had geen succesvol resultaat. De Steelers beginnen met een verrassende overwinning en de Bills staan na week 1 direct met beide benen op de grond.
MURRAY FILEERT TITANS MET HOPKINS EN KIRK
Arizona Cardinals @ Tennessee Titans | 38-13
De Tennessee Titans kwamen onverwacht veel tekort tegen de Arizona Cardinals. In het eigen Nissan Stadium wist de quarterback aan de overkant — Kyler Murray — zijn receivers zonder problemen te vinden. DeAndre Hopkins en Christian Kirk waren ieder goed voor twee touchdowns. De mobiliteit en passvaardigheid van Murray waren een groot probleem voor de Titans defense.
De problemen voor Tennessee beperkten zich echter niet tot de defense. Aanvallend werd er weinig klaargespeeld en in niets leek dit op een team dat in Julio Jones een ster receiver extra had. Het leek er juist op dat ze offensief minder slagkracht hadden dan in het vorige seizoen. Gedeeltelijk komt dat op het conto van de Cardinals defense. J.J. Watt was een plaag voor Derrick Henry en Chandler Jones was goed voor maar liefst vijf sacks. Als de Arizona D dit kan vasthouden, is Murray niet het enige probleem voor opponenten.
OVERIGE DUELS
Philadelphia Eagles @ Atlanta Falcons | 32-6: de twee slechtste teams in de NFC van afgelopen seizoen stonden in Atlanta tegenover elkaar. Onder leiding van nieuwe coaches zijn beide ploegen bezig met een rebuild. Dat de Eagles er beter voorstaan werd zondag wel duidelijk. Onder leiding van Jalen Hurts was Philadelphia in een rommelig duel veel te sterk voor de Falcons.
Jacksonville Jaguars @ Houston Texans | 21-37: zonder quarterback Deshaun Watson en met een roster met gebrek aan talent wisten de Texans van de Jaguars te winnen. Een flinke wake up call voor head coach Urban Meyer en zijn jonge team. Waar Tyrod Taylor excelleerde aan de kant van de Texans had rookie Trevor Lawrence een lastig begin. Het grootste probleem voor de Jags was de onderlinge afstemming, maar dat is een kwestie van tijd.
Minnesota Vikings @ Cincinnati Bengals | 24-27: het grootste deel van de wedstrijd gingen de Bengals aan de leiding. In de laatste seconden van het duel dwongen de Vikings echter overtime af. Een fumble van Dalvin Cook in overtime bracht de Bengals weer in balbezit. Na een goede drive kwam Cincinnati binnen field goal range en wonnen zo de wedstrijd.
San Francisco 49ers @ Detroit Lions | 41-33: het werd nog zweten voor de fans van de 49ers, ondanks dat San Francisco bij de two-minute warning nog met 41-17 voorstond. De ploeg dacht dat de buit binnen was, maar had buiten de Lions gerekend. Twee snelle touchdowns en een geslaagde onside kick maakten het nog spannend. De Lions kregen de bal namelijk nog terug in de laatste minuut. Goff slaagde er echter niet in de stunt te voltooien. Toch zullen de Niners niet met een goed gevoel teruggaan naar de Bay Area. Running back Raheem Mostert en cornerback Jason Verrett raakten namelijk geblesseerd.
New York Jets @ Carolina Panthers | 14-19: welkom in de NFL, Zach Wilson. De nieuwe quarterback van de Jets had een helft nodig om aan de snelheid van de NFL te wennen. Dat kwam mede door de lekke O-line voor hem. De tweede helft ging het een stuk beter, maar het gat was al te groot voor de Jets om nog terug te komen in het duel. Daardoor begon Sam Darnold zijn loopbaan bij de Panthers met revanche op zijn oude ploeg.
Lees hier de previews en voorspellingen van de games van afgelopen zondag!
Afgelopen nacht hebben Milwaukee Brewers-werpers Corbin Burnes en Josh Hader op Progressive Field in Cleveland voor de negende no-hitter van het seizoen gezorgd. In een 3-0 overwinning tegen de (nu nog) Cleveland Indians gooiden ze het stokoude record van acht no-hitters uit het seizoen 1884 definitief de verleden tijd in. Bovendien sneuvelde er nog een ander record.
De fans in Milwaukee hebben er lang op moeten wachten. In 1987 was Juan Nieves de eerste en tevens laatste Brewer die een no-hitter gooide. Burnes en Hader zorgden vannacht na 34 jaar voor een opvolger van de huidige Detroit Tigers assistent pitching coach.
CLEVELAND ANDERMAAL DE TEGENSTANDER
Niet alleen voor de Brewers was het een historische dag; ook de Cleveland Indians kregen een record achter de naam. Na de no-no van gisteravond waren de Indians dit seizoen al drie keer* de klos. Na de no-hitter van Carlos Rodon (White Sox) op 14 april en dezelfde prestatie van Wade Miley (Cincinnati Reds) op 7 mei, is de ploeg uit Cleveland nu de eerste franchise ooit die driemaal in één seizoen geen honkslag wist te produceren in een wedstrijd. Saillant detail is dat in alledrie de wedstrijden Zach Plesac als startend werper bij de Indians op de heuvel verscheen.
* De Indians bleven tegen de Tampa Bay Rays op 7 juli ook op nul hits steken. Deze wedstrijd was echter onderdeel van een zeven-inning doubleheader. Vanwege het feit dat er maar zeven innings werden gespeeld, wordt deze prestatie niet als een officiële no-hitter beschouwd.
PERFECT TOT AAN ZEVENDE INNING
Corbin Burnes domineerde vanaf de eerste pitch de lineup uit Cleveland. Tot het moment dat Indian Myles Straw een vrije loop naar het eerste honk kreeg, was de 26-jarige Amerikaan geheel foutloos. Na acht innings, 115 pitches en veertien K’s werd Burnes vervangen door Josh Hader.
In de achtste inning hield de Brew Crew nog even de adem in. Met twee uit stond Owen Miller aan slag. Met een liner tussen het mid- en rechtsveld leek de droom uiteen te spatten. Midvelder Lorenzo Cain maakte tegen alle verwachtingen in een waanzinnige vangbal en continueerde hiermee de no-hitter.
Met zijn veertien strikeouts heeft Burnes nu voor het eerst in zijn carrière meer dan 200 strikeouts in één seizoen verzameld. Na zijn waanzinnige wedstrijd van gisteren heeft Burnes nu een 2.25 ERA — laagste ERA in MLB in 2021 — , 1.49 FIP een strikeout percentage van 35,4% — op gelijke hoogte met Max Scherzer — en een National League laagste vier wijd percentage van 4,9%. Deze statistieken en zijn no-no van vannacht, maken de te bouwen case voor een Cy Young Award alleen maar groter.
BREWERS IN TOPVORM OP WEG NAAR POSTSEASON
De Brewers draaien een geweldig seizoen tot nu toe. Met een winstpercentage van .615 stevenen ze feilloos op de divisietitel af. Met 33 wins boven de .500 stevenen ze ook af op een franchise record. Nooit eerder sloot de ploeg uit Milwaukee het reguliere seizoen af met zo’n hoog aantal wins boven de .500. Zoals het er nu naar uit ziet wachten de Atlanta Braves in de National League Division Series. Met een Corbin Burnes in vorm tegen een in vorm verkerende Braves’ offense wordt het smullen geblazen.
“Seven of hours of commercial-free football starts now!”. Dat zijn de woorden waar menig NFL-liefhebber al driekwart jaar op wacht. Dit weekend is het eindelijk zover: de NFL op zondag — en daarmee ook NFL Redzone — trapt af. Ondanks dat het seizoen nog niet begonnen is en de verhoudingen onbekend zijn, staan er al wel wat krakers op het programma. Neem bijvoorbeeld de Browns op bezoek bij de Chiefs en de Steelers op bezoek bij de Bills. Daarnaast hebben Miami en New England een divisie-onderonsje en speelt Darnold met de Panthers tegen zijn oude werkgever. Lees hier de Football on Sunday en MNF previews van week 1!
Jacksonville Jaguars @ Houston Texans
NRG Stadium | 19.00
De Houston Texans worden bijna unaniem genoemd als het slechtste team in de NFL. Daarmee zijn ze een mooie vuurdoop voor rookie quarterback en number one overall pick Trevor Lawrence. Het is echter geen uitgemaakte zaak dat de talentvolle Jaguars zomaar winnen van de Texans. De mannen uit Houston zijn niet de beste, maar wel een doorgewinterde formatie met Tyrod Taylor under center. Voorspelling: Jaguars.
LA Chargers @ Washington Football Team
FedEx Field | 19.00
Het Washington Football Team rijgt het ene na het andere schandaal aaneen, maar wonnen vorig seizoen toch verrassend de NFC East. Dit jaar ziet de selectie er veelbelovend uit en wordt er voorzichtig gesproken over divisiewinst mét een winnend record. De kans op divisiewinst is groot, maar het is iets te gortig om een overwinning op Justin Herbert en de zijnen te verwachten. Zelfs Chase Young en Ryan Fitzpatrick zijn daar niet voldoende voor. Voorspelling: Chargers.
Seattle Seahawks @ Indianapolis Colts
LucasOil Stadium | 19.00
Er kan haast geen groter quarterback-contrast bestaan dan die in deze wedstrijd. Russell Wilson is al jarenlang de gevierde man bij Seattle en bij de Colts is het maar hopen dat Carson Wentz terugkeert op zijn niveau van voor 2020. In dat geval het liefst ook nog zonder blessures. In potentie kan dit duel alle kanten op, maar de kans is klein dat Wentz daarvoor genoeg chemie met zijn receivers heeft. Voorspelling: Seahawks.
New York Jets @ Carolina Panthers
Bank of America Stadium | 19.00
De New York Jets gaan op bezoek bij de broodheer van hun voormalige first round pick. Quarterback Sam Darnold staat dit seizoen bij de Panthers under center en hoopt daar zijn carrière nieuw leven in te blazen. Een gok voor beide partijen aangezien Carolina Justin Fields en Mac Jones liet lopen voor een toekomst met Darnold. De Jets willen laten zien dat ze met Zach Wilson ditmaal wel de juiste QB kozen. Voorspelling: Panthers.
Minnesota Vikings @ Cincinnati Bengals
Paul Brown Stadium | 19.00
Naast de Bills en de Colts zijn de Vikings één de teams waarvan de vaccinatieproblemen op straat liggen. In Minnesota weigert quarterback Kirk Cousins zich tot frustratie van zijn coach Mike Zimmer te vaccineren. In Cincinnati is Joe Burrow terug en die wil maar al te graag via de lucht verbinden met Tee Higgins en Jamarr Chase. Over de grond is Joe Mixon klaar voor een dijk van een comeback season, maar aan de kant van de Vikings zijn Dalvin Cook en Justin Jefferson ook klaar voor een nieuw seizoen. Voorspelling: Vikings.
Arizona Cardinals @ Tennessee Titans
Nissan Stadium | 19.00
Het 2020 van Kyler Murray zal voor altijd getekend worden door de Hail Murray tegen de Bills. Een pleister op de wond, want de Bills haalden wel de play-offs en de Cardinals niet. In 2021 moet dat beter, maar de divisie is de zwaarste in de league en het seizoen begint tegen de Titans van Derrick Henry. De defense laat dan wel eens een steekje vallen, maar de offense is in staat tot een ongelofelijke productie. Voorspelling: Titans.
San Francisco 49ers @ Detroit Lions
Ford Field | 19.00
Jimmy G begint aan het seizoen voor de San Francisco 49ers en tegen de Detroit Lions is dat voor hem een vrij veilige start. Dit seizoen hebben ze weliswaar Goff under center, maar verdedigend houdt het niet over in Detroit. Zeker niet als de 49ers op het programma staan. Dat betekent in week 1 weinig risico voor Garoppolo, maar Trey Lance zal iedere week hard op de deur kloppen. Voorspelling: 49ers.
Pittsburgh Steelers @ Buffalo Bills
Highmark Stadium | 19.00
De Bills en Steelers ontmoetten elkaar in de tweede helft van het vorige seizoen en toen waren de Bills de bovenliggende partij. Verdedigend zijn de Steelers wederom ijzersterk, maar met Ben Roethlisberger in zijn huidige staat en een rookie running back is er aanvallend te weinig output. Tegen de vuurkracht van Buffalo met Josh Allen en Stefon Diggs kom je dan tekort. Al helemaal als je ook nog eens in het hol van de leeuw moet spelen. Voorspelling: Bills.
Philadelphia Eagles @ Atlanta Falcons
Mercedes-Benz Stadium | 19.00
Deze twee rosters doen weinig voor elkaar onder qua gebrek aan kwaliteit. Nog niet zo lang geleden stonden deze teams in een Super Bowl en de Eagles wisten die zelfs te winnen. Het laat zien dat niets zo vergankelijk is als succes in de NFL. Met Matt Ryan under center en targets als Calvin Ridley en Kyle Pitts hebben de Falcons echter een klein voordeel ten opzichte van Philadelphia. Voorspelling: Falcons.
Cleveland Browns @ Kansas City Chiefs
Arrowhead Stadium | 22.25
Dit is het affiche van de eerste speelronde: de Browns met een roster dat barst van het talent tegen de Kansas City Chiefs. Het is fijn als je aan beide kanten van de bal extreem goed bezet bent, maar uiteindelijk draait het om de quarterback. Patrick Mahomes is misschien wel het grootste talent ooit op die positie en rondom Baker Mayfield heerst nog steeds grote twijfel. Precies daarom wordt deze strijd in het voordeel van de Chiefs beslecht. Lees hier de uitgebreide preview van deze Game of the Week! Voorspelling: Chiefs.
Green Bay Packers @ New Orleans Saints
EverBank Field | 22.25
Na het pensioen van Drew Brees lijken ze bij de Saints even met de handen in het haar te zetten. De cap is opgeblazen om met Brees te proberen een gooi te doen naar een Super Bowl dus nu staat LASIK Jameis Winston under center. De Packers treden gewoon weer aan met good oldAaron Rodgers en zouden normaal gesproken weinig moeite moeten hebben met New Orleans. Ware het niet dat Winston wel eens kan verrassen en dat de mannen uit de Big Easy aan beide kanten van de bal erg getalenteerd zijn. Voorspelling: Packers.
Denver Broncos @ New York Giants
MetLife Stadium | 22.25
Het experiment met Drew Lock in Denver werd beëindigd door het aanstellen van Teddy Bridgewater als startende quarterback. Daarmee blijft de belangrijkste positie niet duurzaam ingevuld en dat is zonde; de rest van het roster is namelijk van goed niveau. Bij de New York Football Giants is er nog geen definitief oordeel over hun man under center, Daniel Jones. Zijn wapens zijn goed, maar de offensive line houdt te wensen over. In principe heeft Big Blue net een streepje voor, maar Bridgewater kan serieuze schade aanrichten met zijn leger aan targets. Voorspelling: Giants.
Miami Dolphins @ New England Patriots
Gillette Stadium | 22.25
De Dolphins eindigden in 2020 voor het eerst in jaren weer eens boven de Patriots, maar dat kan zomaar eens van korte duur zijn. Het roster barst natuurlijk van het talent, maar Tua is nog steeds een twijfelgeval en New England heeft flink geïnvesteerd. Mac Jones heeft voornamelijk een sterke groep tight ends tot zijn beschikking en de Patriots defense is dankzij terugkerende COVID opt-outs weer op sterkte. Een serieuze proeve van bekwaamheid voor beide teams in week 1. Voorspelling: Patriots.
Chicago Bears @ Los Angeles Rams
SoFi Stadium | Zondagnacht | 02.20
Zeg je Chicago Bears dan zeg je Justin Fields, maar toch start the Red Rifle — Andy Dalton — under center tegen de Rams van Sean McVay. Aaron Donald zal zich de vingers alvast aflikken bij dat vooruitzicht; zeker met die O-line. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat Matt Nagy Fields nog even achter de hand houdt. Dit wordt een eenvoudige overwinning voor LA waar Matthew Stafford zijn Rams-debuut maakt. Voorspelling: Rams.
MNF: Baltimore Ravens @ Las Vegas Raiders
Allegiant Stadium | Maandagnacht | 02.15
Normaal gesproken is Monday Night Football een heuse kraker, maar ditmaal is het vooral een lekker begin voor de Ravens. De offensive line van de Raiders is gehavend en defensief is het niet veel beter dan in 2020. Baltimore bleef echter zijn stabiele zelf en wist zich zelfs iets te versterken. De blessures van J.K. Dobbins en Gus Edwards zijn teleurstellingen, maar met Lamar Jackson in de gelederen niet cruciaal tegen een team als Las Vegas. Voorspelling: Ravens.
Lees hier alle previews van Football on Sunday en MNF!
Iedereen die vandaag in gedachten 20 jaar terug in de tijd gaat, weet nog precies waar zij op dat moment waren. De aanslagen van 11 september 2001 — 9/11 — staan in het collectieve wereldgeheugen gegrift. Twee vliegtuigen boorden zich in de Twin Towers in het midden van New York City. Het derde vliegtuig vloog in de westkant van het Pentagon en een vierde stortte neer in een veld in Pennsylvania. Het doel van dat laatste vliegtuig was het Witte Huis of het Capitool, maar passagiers namen de controle over. De wereld was geschokt en de onaantastbaarheid van Amerika op eigen grondgebied was voor het eerst sinds Pearl Harbor ernstig gekrenkt. Enkele dagen voor 9/11 begon de NFL-competitie. Hoe ging de League 20 jaar geleden om met de terreuraanslagen?
Voormalig NFL Commissioner Paul Tagliabue was het centrale figuur in de manier waarop de NFL omging met de aanslagen. Op dinsdag 11 september 2001, een rustdag voor NFL teams, schakelde hij met de toenmalig executive director van de NFL Players Association (NFLPA), Gene Upshaw. Tagliabue bekommerde zich om de NFL owners en zette een kleine werkgroep op om beslissingen te nemen. In die werkgroep zaten onder andere Wellington Mara (eigenaar van de Giants), Robert Kraft (Patriots), Jerry Jones (Cowboys) en Lamar Hunt (Chiefs). Upshaw bekommerde zich om de spelers en zorgde ervoor dat zij en hun families veilig waren.
EEN ONGEMAKKELIJK DILEMMA
Die eerste avond kwam er een onvermijdelijke doch ongemakkelijke vraag op het bordje van de NFL: gaan we week 2 spelen? In 1963 besloot de voorganger van Tagliabue, Pete Rozelle, om 48 uur na de moord op John F. Kennedy gewoon te spelen na aandringen van de persvoorlichter van de president. De beslissing om na 9/11 wel of niet te spelen, werd niet direct gemaakt. Daardoor zagen NFL teams de woensdag als een reguliere trainingsdag.
Geboren New Yorker en New York Jets quarterback Vinny Testaverde zei die dag in een interview: “Waarom zijn we hier überhaupt?”. Later die dag zei hij tegen general manager Terry Bradway: “Ik ben niet in staat om te spelen. Als we gaan spelen, kan ik niet spelen”. Bij de Giants werd gedacht aan het opgeven van de wedstrijd; dezelfde geluiden klonken bij de Jets.
In de league bestond er echter geen unanimiteit over het spelen of niet spelen van de wedstrijden in week 2. Voor sommige eigenaren en coaches voelde het als buigen voor terroristen om niet te spelen. Bij anderen heerste de angst om te vliegen en het besef van de duizenden doden in alleen al New York City. Daarbij kwam ook nog het praktische probleem van het speelschema. Wanneer moesten de wedstrijden van week 2 dan worden gespeeld? Wat gebeurt er met de Super Bowl? Is er een andere datum nodig? Een andere locatie?
Mara illustreerde één van de lugubere fenomenen na de aanslagen. Op de parkeerplaats naast het stadion van de New York Giants was namelijk een park and ride voor forensen. In de dagen en weken na de aanslagen bleven tientallen auto’s op hun plaats. De eigenaren zouden nooit terugkeren.
Op donderdag — twee dagen na de aanslagen — kwam het statement naar buiten dat de NFL week 2 niet zou spelen. Er waren nog geen beslissingen genomen over het inhalen van duels, het verloop van de play-offs of de Super Bowl. De NFL ging op zwart, net als de rest van het land.
HET VERVOLG VAN DE COMPETITIE
In week 3 ging de NFL weer van start, evenals discussies over het speelschema. Tegelijkertijd wilde de League een gevoel van saamhorigheid creëren. Dat werd een optreden van Jon Bon Jovi die — geflankeerd door brandweerlieden — voor één van de zwaarst getroffen kazernes in Manhattan “America the Beautiful” zong. Deze opname werd vervolgens in ieder stadion getoond.
De plannen voor het vervolg van de competitie lagen grotendeels in de handen van Jim Steeg. Hij was de league executive die verantwoordelijk was voor de Super Bowl. Hij maakte een plan met meerdere opties en de NFL verklaarde alle 16 speelronden af te werken. Dat betekende echter wel impact op het postseason. De wildcard-ronde moest geschrapt worden, er moest een midweekse speelronde plaatsvinden of de Super Bowl moest worden uitgesteld.
MOEILIJKHEDEN RONDOM EEN NIEUWE SUPER BOWL DATUM
Dat laatste was nogal problematisch, want de National Automobile Dealers Association (NADA) had de week na de Super Bowl haar jaarlijkse conferentie in New Orleans. Alle hotels zaten vol en de NADA was onvermurwbaar. Daardoor ging de NFL op zoek naar andere steden, maar de overheid van Louisiana maande NADA en Tagliabue om tot een oplossing te komen.
Jim Steeg verklaarde later dat de logistieke man van NADA een hekel had aan de NFL en haar jaarlijkse Super Bowl. De NADA plande hun conferentie namelijk 10 jaar vooruit en iedere keer als de NFL met de Super Bowl schoof, verloren zij deelnemers. Uiteindelijk kostte het de NFL een bedrag van 8,5 miljoen dollar om de datum van NADA te krijgen. Daarmee werd de Super Bowl verplaatst naar 3 februari 2002.
Daar bleef het echter niet bij, want in verband met de winterspelen in Salt Lake City waren er nauwelijks bussen beschikbaar. Trouwzalen moesten worden afgelast, want wie trouwt er nou tijdens een Super Bowl weekend? Er was een worsteltoernooi voor de staat van Louisiana en voor hen werden de hotelkosten astronomisch; zei eisten een vergoeding van de NFL. Een vergelijkbare eis kwam van een groep vrouwen die een kaarttoernooi hadden in Vegas en hun reservering vaarwel moesten zeggen. Tenslotte waren er luchtvaartmaatschappijen als Delta en American die geen geld wilden teruggeven voor reeds geboekte tickets. Na druk van senatoren veranderden zij hun beleid.
VEILIGHEID EN HET LOGO
Het vinden van een datum was slechts een begin. Door verscherpte maatregelen moest het hele veiligheidsprotocol worden herzien, evenals de festiviteiten rondom de wedstrijd en er was een passend Super Bowl logo nodig. Dat laatste was het meest eenvoudig. Normaal gesproken heeft iedereen een mening, maar dit keer was het incorporeren van de Amerikaanse vlag voldoende.
David J. Phillip/Associated Press
Qua veiligheid moest bijna alles veranderen. De Super Bowl werd aangemerkt als een “National Special Security Event” waardoor de federale overheid de leiding had over de beveiliging. Men moest van papieren toegangsbewijzen naar gelamineerde tickets. Er moesten barricades rondom het gebouw worden geplaatst en overal waren camera’s nodig. Zes weken voorafgaand aan het duel werd het gebouw hermetisch afgesloten. Alle luchtschachten werden vervolgens onderzocht en voorzien van camera’s zodat niemand er iets kon plaatsen. Rondom het stadion stonden vrachtwagens vol water die mensen moesten afspuiten bij een anthrax-aanval. Niets werd aan het toeval overgelaten.
DE PREGAME EN HALFTIME SHOWS
Naast het logo en de beveiliging werden ook de pregame en halftime shows aangepast. De Bee Gees zouden in eerste instantie de pregame show doen en Janet Jackson was geboekt voor de rust. De pregame show werd een combinatie van meerdere artiesten die passende liedjes zongen als “Let Freedom Ring” en “America the Beautiful”. Het was echter het “Freedom”-optreden van Paul McCartney tijdens de pregame show dat memorabel werd.
De keuze om Janet Jackson te vervangen, kwam nadat enkele NFL executives een optreden van U2 in Madison Square Garden bijwoonden. Het was één van de eerste grote evenementen in New York City na de aanslagen. Tijdens het concert waren de namen van alle slachtoffers zichtbaar op een groot scherm en Bono droeg een jasje gevoerd met de Amerikaanse vlag. Naast de legendarische halftime show van U2 werd ook Mariah Carey gestrikt voor het volkslied; iets dat daarvoor nooit lukte.
SUPER BOWL XXXVI
Achteraf bleek dat deze memorabele Super Bowl niet uitverkocht was. Een aantal teams gaf de aan hun toegewezen kaarten terug aan de League, maar de NFL verkocht deze vervolgens niet op de vrije markt. De angst was dat dit onrust zou creëren bij fans die al een kaartje hadden. Er bestond na 9/11 logischerwijs veel angst over vliegen en het samen zijn in grote gebouwen. Het succesvol en zonder incidenten uitvoeren van de winterspelen in Salt Lake City en de Super Bowl in New Orleans was volgens Jim Steeg essentieel in het herstel van het land; en zo geschiedde.
In Super Bowl 36 stonden de St. Louis Rams en de New England Patriots tegenover elkaar. Het waren de Patriots die met een jonge quarterback voor de verrassing zorgden na een field goal van 48 yards door Adam Vinatieri. Het was de eerste Super Bowl overwinning voor Tom Brady. Patriots-eigenaar Robert Kraft sloot — terwijl hij de Lombardi trofee hooghield — een uniek en emotioneel seizoen af met de tekst “We are all Patriots”.
Lees hier hoe het seizoen in de MLB verliep na 9/11
Twee Wereldoorlogen (op D-Day na) of een Spaanse Griep kon MLB niet stoppen. We weten nu dat een andere pandemie dat wel lukte, maar ook twintig jaar geleden werd de league stilgelegd. Aanleiding toen waren de vreselijke aanslagen in New York, Washington en de verijdelde aanslag waarbij passagiers de terroristen wisten te stoppen. De Verenigde Staten staat deze week stil bij de gebeurtenissen van toen. Bij SportAmerika willen we ook terugblikken op die week waarin de wereld veranderde en het honkbal stopte.
END OF NORMAL
Het leek die avond in Orange County een heel normale wedstrijd. Voor de Seattle Mariners, oppermachtig in de AL destijds, een niemendalletje tegen middenmoter Anaheim. De Mariners wonnen voor de 104e keer dat seizoen. Op die 10e september 2001. Starter Freddy Garcia won zijn zestiende wedstrijd en kreeg in acht innings slechts 3 hits tegen. Ismael Valdez deed het namens de Angels een pak minder met 9 hits en 3 runs. Met 3 RBIs was David Bell, naast Garcia, de gevierde man bij de Mariners, die met 5-1 zegevierden. Ichiro Suzuki was de leadoff hitter en de Japanner bleef voor de tweede avond op rij verstoken van een hit. Een tegenvaller voor de toekomstig MVP en Rookie of the Year, maar het belangrijkste was dat zijn Seattle weer won. Toch?
Het duel in Anaheim begon rond 19.00 uur plaatselijke tijd en eindigde ruim drie uur later. Aan de oostkust van de VS wees de kalender op dat moment al 11 september aan. Op die dag werd eens te meer duidelijk hoe onbeduidend een paar wedstrijden zonder hits zijn. Of een 104e zege van het seizoen. Die dag, die datum, staat voor altijd in het geheugen van de Amerikanen gegrift. En niet alleen daar.
Rond 15.00 uur kwam deze schrijver thuis van school en hoorde iets over een ongeluk in het World Trade Center in New York. Ietsje later werd al heel snel en heel pijnlijk duidelijk dat het geen ongeluk betrof. De beelden van het tweede vliegtuig in het WTC, de aanslag op het Pentagon en alle andere vreselijke gebeurtenissen die dag gingen de wereld over. Die avond leek het de UEFA een goed idee om PSV nog in de Champions League te laten spelen tegen het Franse Nantes. Iets met belangrijkste bijzaak?
OPEENS ALLES ANDERS
In de VS waren ze daar vanzelfsprekend niet mee bezig. Daar waren de gedachten bij New York, Washington en bij al die families waar getreurd, gezocht en gerouwd werd. Sport is dan totaal onbelangrijk en het was dan ook heel logisch dat de competities werden stilgelegd. Die wedstrijd in Anaheim, die zege van Seattle, was het laatste duel in het “oude” Amerika. Het Amerika dat zich misschien wel onaantastbaar waande. Iemand die zich zeker onaantastbaar waande in die tijd was Barry Bonds. De outfielder van de Giants had twee dagen voor de aanslagen zijn 61e, 62e en 63e homerun van het seizoen geslagen. Hij liep daarmee nu voor op het schema van Mark McGwire, toen deze in ’98 tot 70 dingers kwam. Bonds zou ’t jaar afsluiten met 73 homeruns.
Natuurlijk smulden de Amerikanen van die klappen en de bijbehorende statistieken, maar op die 11e september 2001 viel ook het belang van die tikken van Bonds volledig weg. Bonds en Ichiro speelden voor een team aan de westkust, weliswaar van hetzelfde land, maar ver weg van het rampgebied. Natuurlijk voelden de Giants, de Angels en de Mariners de pijn, maar nergens werd dit zo gevoeld als in New York, waar de Yankees net een serie tegen de Red Sox achter de rug hadden. Achter Andy Pettitte wonnen de titelhouders op 9 september hun laatste wedstrijd voor de aanslagen met 7-2 en maakten daarmee de sweep compleet.
De New York Mets sloten in datzelfde weekend een road trip van zeven wedstrijden af, waarvan ze er zes wonnen. Na een sweep in Philadelphia leken ook de Marlins kanonnenvoer voor de ontketende Mets. Ze moesten alleen op zondag nog even winnen om er een perfecte road trip van te maken, maar dit feest ging niet door. De Marlins wonnen met 4-2, maar met een 6-1 record konden de Mets tevreden naar hun homestand toewerken. Dat die pas op 21 september zou beginnen, kon niemand in New York vermoeden op het moment dat ze huiswaarts keerden.
ONBELANGRIJK
Over de aanslagen zelf gaan we het op deze plek niet hebben. Wel over de manier waarop de MLB op deze enorme tragedie reageerde. Dat er op die tragische dag niet gespeeld ging worden, was logisch — al dacht de Europese voetbalbond daar op die dag dus nog even anders over. Al betrekkelijk snel na de aanslagen kwam commissioner Bud Selig met de mededeling dat er een streep door de wedstrijden van die avond ging. Een paar dagen later deelde Selig mee dat de competitie op 17 september hervat zou worden. Al zouden ze het willen, had dit ook niet veel eerder gekund. Het vliegverkeer lag immers een tijdje stil en veel spelers en teams zaten enige tijd vast op een ‘vreemd’ vliegveld.
Spelers waren aangedaan, teams waren volledig uit het veld geslagen en de fans hadden ook wel iets anders aan hun hoofd. Nergens was dit zo te merken als in New York. De Yankees waren bezig aan een sterk seizoen, maar dat alles verbleekte bij het leed dat hun stad werd aangedaan. De spelers en staf probeerden zo goed en zo kwaad als ’t kon wat hulp en troost te bieden. Bij de stadgenoot ging het weliswaar de laatste weken goed, maar veel kans op de play-offs gaven de Mets zichzelf toch niet meer. Hun toenmalige thuisbasis, Shea Stadium, deed in de dagen na 11 september dienst als uitvalsbasis voor hulpdiensten en op de parkeerplaatsen werden hulpgoederen opgeslagen.
DRAAD OPPAKKEN
De NFL had besloten de wedstrijden in het weekend na de aanslagen te schrappen. Na dat weekeinde pakte de MLB de draad weer op. De impact van de aanslagen was ongekend, dus eenvoudig was dit niet. Lang niet iedereen was het eens met ’t besluit, maar uiteindelijk werden op maandag 17 september de eerste ballen weer gegooid. De Mets waren het eerste team uit New York dat in actie kwam. Zij wonnen op een emotionele avond in Pittsburgh met 4-1 van de Pirates.
Een dag later was het de beurt aan de Yankees. Zij brachten een bezoek aan de Chicago White Sox en maakten iets opmerkelijks mee. De ‘arrogante’ Yankees zijn niet de populairste club in de VS, maar in de weken na de ramp omarmden de Amerikanen opeens Derek Jeter, Scott Brosius, Tino Martinez, Mike Mussina en hun teamgenoten. Het voelde vreemd, maar de doorgaans uitgejouwde Yankees kregen in vrijwel elke stad die ze nog aandeden een staande ovatie. De teams uit The Big Apple speelden daarnaast met caps van de NYPD en de NYFD. De politie en de brandweer, de ware helden op en na 11 september. En natuurlijk waren er vlaggen. Veel Amerikaanse vlaggen. Maar daarover later nog wat meer.
EMOTIONELE TERUGKEER
Het waren de New York Mets die op 21 september, tien dagen na de aanslagen, als eerste sportclub uit New York weer een thuiswedstrijd speelden. De tegenstander kwam uit Atlanta en de Braves waren verwikkeld in een strijd met de Phillies om de divisietitel. New York zat daar een wedstrijd of vijf achter. Deze vrijdagavond ging het niet over winst of verlies. Over een mogelijke bananenschil richting het postseason of over andere zaken waar het in de sport zo vaak om te doen is. Op deze vrijdagavond ging het over veel meer. New York ontwaakte heel, heel langzaam uit de ergste nachtmerrie die een stad kan treffen en deze wedstrijd van de Mets was een manier om dit, indien mogelijk, beter te laten verlopen. Sport was, zoals het eigenlijk ooit bedoeld is, een afleiding.
Eenmaal op het veld was dit voor de spelers anders. De emoties waren er. Het laat niemand onberoerd dat er een eerbetoon is aan alle slachtoffers van die ramp. Burgemeester Rudy Giuliani was één van de aanwezigen en Diana Ross en Liza Minnelli namen deel aan de ceremonie voorafgaand aan dit duel. Maar er werd dus gespeeld. Het waren de bezoekers die in de derde inning op voorsprong kwamen, maar de thuisploeg maakte direct gelijk. In de achtste was er opnieuw een voorsprong voor de Braves. En toen kwam daar in de gelijkmakende achtste inning Mike Piazza naar het slagperk.
De catcher uit Pennsylvania, die een groot deel van zijn loopbaan voor de Dodgers speelde, maar in 1998 in New York was neergestreken. De dertiger die al zoveel had meegemaakt. Al negen keer een ASG speelde, een batterij aan Silver Slugger Awards won. Die Mike Piazza liet New York in de achtste inning juichen zoals het zelden had gejuicht. Met één uit en één honk bezet joeg hij een pitch van Steve Karsay de duisternis van de avond in. De lucht droeg de bal de tribunes in en zorgde daar voor een enorme ontlading. Met zijn homerun gaf Mike Piazza niet alleen de Mets een 3-2 voorsprong (en een uiteindelijke overwinning), maar bovenal gaf hij New York iets belangrijkers: afleiding. Even niet denken aan rampspoed, maar vreugde om iets banaals als een homerun.
YANKEES GEVEN HOOP
De New York Yankees speelden ruim twee weken na de aanslagen hun eerste thuiswedstrijd (5-1 winst op de toenmalige Devil Rays). Net als de Mets speelden ook zij een rol in de verwerking. En deze rol werd steeds belangrijker. Zoals gezegd veranderden de Yankees van een lievelingsvijand in een publiekslieveling en dit werd eens te meer duidelijk tijdens de play-offs. De Yankees legden beslag op de titel in de AL East en namen het in de ALDS op tegen de Oakland A’s, een team dat 102 wedstrijden won en daarmee na Seattle (116-46) het beste record had.
Na twee wedstrijden leek deze best-of-5 de kant van Oakland op te vallen, maar de Yankees wisten zich te herpakken, Games 3 en 4 te winnen en vervolgens de allesbeslissende wedstrijd eveneens naar zich toe te trekken. Deze wederopstanding moest wel symbool staan voor een stad die zo zwaar getroffen was. De mensen in New York en ver daarbuiten konden zich met deze Yankees identificeren en de zo gehate pinstripes werden in de harten gesloten.
De volgende horde op weg naar de vierde opeenvolgende Fall Classic lag in Seattle. Tijdens het reguliere seizoen leken de Mariners onverslaanbaar, maar ook zij hadden vijf wedstrijden nodig om zich van de Indians te ontdoen. Vijf wedstrijden duurde de ALCS tegen de Yankees ook. De ploeg van manager Joe Torre had een missie en de Mariners bleken niet meer dan een vervelende mug die even geplet moest worden. New York opende met twee zeges in Seattle, werd daarna in Game 3 thuis met 14-2 van het veld geslagen, om de volgende twee duels in winst om te zetten.
DE AVOND VAN GEORGE W. BUSH
New York zat nog middenin een nachtmerrie, maar de Yankees zorgden ervoor dat deze werd afgewisseld met flarden van een mooie droom. Voor het vierde jaar op rij speelden de Yankees de World Series en de drie voorgaande werden gewonnen. Nu moest het gebeuren tegen de Arizona Diamondbacks van onder meer Curt Schilling en Randy Johnson. Net als de Yankees hadden zij in de NLCS aan vijf wedstrijden genoeg om een einde aan het seizoen van de Braves te maken.
Al rap bleek dat dit geen walk in the park werd voor New York. In Phoenix kregen de Yankees er ongenadig van langs. Arizona won de eerste twee duels en scoorde in totaal 13 runs. De Yankees? Die scoorden er één. Toen kwam Game 3, op 30 oktober in de Bronx. In Yankee Stadium was er eerst de vlag die van Ground Zero was gehaald. De gescheurde vlag, waarvan het beeld al meer zei dan duizend woorden. En er was George W. Bush. Niet voor het eerst gooide een zittend president de eerste pitch in de World Series, maar deze was anders. Heel anders.
Met zijn kleding bracht Bush een eerbetoon aan de hulpdiensten. Onder die kleding droeg de president een kogelvrij vest. De angst voor nieuwe aanslagen was er nog steeds, maar Bush liet zich niet tegenhouden. Uit duizenden kelen klonk het “USA! USA” op het moment dat de geplaagde president zijn gang naar de heuvel maakte. Daar aangekomen beantwoordde hij dit met onder meer een duimpje, maar bovenal een perfecte strike over de thuisplaat. Dit optreden van hun president was meer dan alleen een first pitch. Het hielp de Amerikanen in de verwerking en het gaf bovenal hoop. Jaren later is er van Bush’ reputatie rondom de aanslagen niets meer over. Toen was hij echter een baken waaraan iedere Amerikaan naar keek voor steun.
GEEN VOLMAAKTE WERELD
De wedstrijd werd gewonnen door de Yanks, met 2-1. Een dag later wonnen ze opnieuw. Na tien innings werd het 4-3 voor New York. Op de eerste dag van november maakten ze het zelfs nog spannender. Nu waren er twaalf innings nodig om de Diamondbacks met 3-2 op de knieën te krijgen. Na twee kansloze nederlagen in Arizona stonden de Yankees op de drempel van een vierde titel in vier seizoenen. Die titel kwam er niet. De Yankees liepen zich stuk op Curt Schilling en Randy Johnson, waarbij de laatste zelfs in zowel Game 6 als Game 7 een rol speelde.
Het verhaal van de New York Yankees in 2001 kreeg dus niet het gewenste, misschien wel verdiende, einde. Hun run in de play-offs en de manier waarop ze hun wedstrijden wonnen, gaven hun stad misschien wel meer dan een titel ooit kon doen. Het gaf de mensen in New York afleiding in die loodzware maanden na 11 september 2001, maar bovenal gaf de sport de New Yorkers en de Amerikanen hoop.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
