Pagina 294 – SportAmerika

20 jaar na 9/11: First pitch van de hoop

MLB

-

11 september 2021

20 jaar na 9/11: First pitch van de hoop

Twee Wereldoorlogen (op D-Day na) of een Spaanse Griep kon MLB niet stoppen. We weten nu dat een andere pandemie dat wel lukte, maar ook twintig jaar geleden werd de league stilgelegd. Aanleiding toen waren de vreselijke aanslagen in New York, Washington en de verijdelde aanslag waarbij passagiers de terroristen wisten te stoppen. De Verenigde Staten staat deze week stil bij de gebeurtenissen van toen. Bij SportAmerika willen we ook terugblikken op die week waarin de wereld veranderde en het honkbal stopte.

END OF NORMAL

Het leek die avond in Orange County een heel normale wedstrijd. Voor de Seattle Mariners, oppermachtig in de AL destijds, een niemendalletje tegen middenmoter Anaheim. De Mariners wonnen voor de 104e keer dat seizoen. Op die 10e september 2001. Starter Freddy Garcia won zijn zestiende wedstrijd en kreeg in acht innings slechts 3 hits tegen. Ismael Valdez deed het namens de Angels een pak minder met 9 hits en 3 runs. Met 3 RBIs was David Bell, naast Garcia, de gevierde man bij de Mariners, die met 5-1 zegevierden. Ichiro Suzuki was de leadoff hitter en de Japanner bleef voor de tweede avond op rij verstoken van een hit. Een tegenvaller voor de toekomstig MVP en Rookie of the Year, maar het belangrijkste was dat zijn Seattle weer won. Toch?

Het duel in Anaheim begon rond 19.00 uur plaatselijke tijd en eindigde ruim drie uur later. Aan de oostkust van de VS wees de kalender op dat moment al 11 september aan. Op die dag werd eens te meer duidelijk hoe onbeduidend een paar wedstrijden zonder hits zijn. Of een 104e zege van het seizoen. Die dag, die datum, staat voor altijd in het geheugen van de Amerikanen gegrift. En niet alleen daar.

Rond 15.00 uur kwam deze schrijver thuis van school en hoorde iets over een ongeluk in het World Trade Center in New York. Ietsje later werd al heel snel en heel pijnlijk duidelijk dat het geen ongeluk betrof. De beelden van het tweede vliegtuig in het WTC, de aanslag op het Pentagon en alle andere vreselijke gebeurtenissen die dag gingen de wereld over. Die avond leek het de UEFA een goed idee om PSV nog in de Champions League te laten spelen tegen het Franse Nantes. Iets met belangrijkste bijzaak?

OPEENS ALLES ANDERS

In de VS waren ze daar vanzelfsprekend niet mee bezig. Daar waren de gedachten bij New York, Washington en bij al die families waar getreurd, gezocht en gerouwd werd. Sport is dan totaal onbelangrijk en het was dan ook heel logisch dat de competities werden stilgelegd. Die wedstrijd in Anaheim, die zege van Seattle, was het laatste duel in het “oude” Amerika. Het Amerika dat zich misschien wel onaantastbaar waande. Iemand die zich zeker onaantastbaar waande in die tijd was Barry Bonds. De outfielder van de Giants had twee dagen voor de aanslagen zijn 61e, 62e en 63e homerun van het seizoen geslagen. Hij liep daarmee nu voor op het schema van Mark McGwire, toen deze in ’98 tot 70 dingers kwam. Bonds zou ’t jaar afsluiten met 73 homeruns.

Natuurlijk smulden de Amerikanen van die klappen en de bijbehorende statistieken, maar op die 11e september 2001 viel ook het belang van die tikken van Bonds volledig weg. Bonds en Ichiro speelden voor een team aan de westkust, weliswaar van hetzelfde land, maar ver weg van het rampgebied. Natuurlijk voelden de Giants, de Angels en de Mariners de pijn, maar nergens werd dit zo gevoeld als in New York, waar de Yankees net een serie tegen de Red Sox achter de rug hadden. Achter Andy Pettitte wonnen de titelhouders op 9 september hun laatste wedstrijd voor de aanslagen met 7-2 en maakten daarmee de sweep compleet.

De New York Mets sloten in datzelfde weekend een road trip van zeven wedstrijden af, waarvan ze er zes wonnen. Na een sweep in Philadelphia leken ook de Marlins kanonnenvoer voor de ontketende Mets. Ze moesten alleen op zondag nog even winnen om er een perfecte road trip van te maken, maar dit feest ging niet door. De Marlins wonnen met 4-2, maar met een 6-1 record konden de Mets tevreden naar hun homestand toewerken. Dat die pas op 21 september zou beginnen, kon niemand in New York vermoeden op het moment dat ze huiswaarts keerden.

ONBELANGRIJK

Over de aanslagen zelf gaan we het op deze plek niet hebben. Wel over de manier waarop de MLB op deze enorme tragedie reageerde. Dat er op die tragische dag niet gespeeld ging worden, was logisch — al dacht de Europese voetbalbond daar op die dag dus nog even anders over. Al betrekkelijk snel na de aanslagen kwam commissioner Bud Selig met de mededeling dat er een streep door de wedstrijden van die avond ging. Een paar dagen later deelde Selig mee dat de competitie op 17 september hervat zou worden. Al zouden ze het willen, had dit ook niet veel eerder gekund. Het vliegverkeer lag immers een tijdje stil en veel spelers en teams zaten enige tijd vast op een ‘vreemd’ vliegveld.

Spelers waren aangedaan, teams waren volledig uit het veld geslagen en de fans hadden ook wel iets anders aan hun hoofd. Nergens was dit zo te merken als in New York. De Yankees waren bezig aan een sterk seizoen, maar dat alles verbleekte bij het leed dat hun stad werd aangedaan. De spelers en staf probeerden zo goed en zo kwaad als ’t kon wat hulp en troost te bieden. Bij de stadgenoot ging het weliswaar de laatste weken goed, maar veel kans op de play-offs gaven de Mets zichzelf toch niet meer. Hun toenmalige thuisbasis, Shea Stadium, deed in de dagen na 11 september dienst als uitvalsbasis voor hulpdiensten en op de parkeerplaatsen werden hulpgoederen opgeslagen.

DRAAD OPPAKKEN

De NFL had besloten de wedstrijden in het weekend na de aanslagen te schrappen. Na dat weekeinde pakte de MLB de draad weer op. De impact van de aanslagen was ongekend, dus eenvoudig was dit niet. Lang niet iedereen was het eens met ’t besluit, maar uiteindelijk werden op maandag 17 september de eerste ballen weer gegooid. De Mets waren het eerste team uit New York dat in actie kwam. Zij wonnen op een emotionele avond in Pittsburgh met 4-1 van de Pirates.

Een dag later was het de beurt aan de Yankees. Zij brachten een bezoek aan de Chicago White Sox en maakten iets opmerkelijks mee. De ‘arrogante’ Yankees zijn niet de populairste club in de VS, maar in de weken na de ramp omarmden de Amerikanen opeens Derek Jeter, Scott Brosius, Tino Martinez, Mike Mussina en hun teamgenoten. Het voelde vreemd, maar de doorgaans uitgejouwde Yankees kregen in vrijwel elke stad die ze nog aandeden een staande ovatie. De teams uit The Big Apple speelden daarnaast met caps van de NYPD en de NYFD. De politie en de brandweer, de ware helden op en na 11 september. En natuurlijk waren er vlaggen. Veel Amerikaanse vlaggen. Maar daarover later nog wat meer.

EMOTIONELE TERUGKEER

Het waren de New York Mets die op 21 september, tien dagen na de aanslagen, als eerste sportclub uit New York weer een thuiswedstrijd speelden. De tegenstander kwam uit Atlanta en de Braves waren verwikkeld in een strijd met de Phillies om de divisietitel. New York zat daar een wedstrijd of vijf achter. Deze vrijdagavond ging het niet over winst of verlies. Over een mogelijke bananenschil richting het postseason of over andere zaken waar het in de sport zo vaak om te doen is. Op deze vrijdagavond ging het over veel meer. New York ontwaakte heel, heel langzaam uit de ergste nachtmerrie die een stad kan treffen en deze wedstrijd van de Mets was een manier om dit, indien mogelijk, beter te laten verlopen. Sport was, zoals het eigenlijk ooit bedoeld is, een afleiding.

Eenmaal op het veld was dit voor de spelers anders. De emoties waren er. Het laat niemand onberoerd dat er een eerbetoon is aan alle slachtoffers van die ramp. Burgemeester Rudy Giuliani was één van de aanwezigen en Diana Ross en Liza Minnelli namen deel aan de ceremonie voorafgaand aan dit duel. Maar er werd dus gespeeld. Het waren de bezoekers die in de derde inning op voorsprong kwamen, maar de thuisploeg maakte direct gelijk. In de achtste was er opnieuw een voorsprong voor de Braves. En toen kwam daar in de gelijkmakende achtste inning Mike Piazza naar het slagperk.

De catcher uit Pennsylvania, die een groot deel van zijn loopbaan voor de Dodgers speelde, maar in 1998 in New York was neergestreken. De dertiger die al zoveel had meegemaakt. Al negen keer een ASG speelde, een batterij aan Silver Slugger Awards won. Die Mike Piazza liet New York in de achtste inning juichen zoals het zelden had gejuicht. Met één uit en één honk bezet joeg hij een pitch van Steve Karsay de duisternis van de avond in. De lucht droeg de bal de tribunes in en zorgde daar voor een enorme ontlading. Met zijn homerun gaf Mike Piazza niet alleen de Mets een 3-2 voorsprong (en een uiteindelijke overwinning), maar bovenal gaf hij New York iets belangrijkers: afleiding. Even niet denken aan rampspoed, maar vreugde om iets banaals als een homerun.

YANKEES GEVEN HOOP

De New York Yankees speelden ruim twee weken na de aanslagen hun eerste thuiswedstrijd (5-1 winst op de toenmalige Devil Rays). Net als de Mets speelden ook zij een rol in de verwerking. En deze rol werd steeds belangrijker. Zoals gezegd veranderden de Yankees van een lievelingsvijand in een publiekslieveling en dit werd eens te meer duidelijk tijdens de play-offs. De Yankees legden beslag op de titel in de AL East en namen het in de ALDS op tegen de Oakland A’s, een team dat 102 wedstrijden won en daarmee na Seattle (116-46) het beste record had.

Na twee wedstrijden leek deze best-of-5 de kant van Oakland op te vallen, maar de Yankees wisten zich te herpakken, Games 3 en 4 te winnen en vervolgens de allesbeslissende wedstrijd eveneens naar zich toe te trekken. Deze wederopstanding moest wel symbool staan voor een stad die zo zwaar getroffen was. De mensen in New York en ver daarbuiten konden zich met deze Yankees identificeren en de zo gehate pinstripes werden in de harten gesloten.

De volgende horde op weg naar de vierde opeenvolgende Fall Classic lag in Seattle. Tijdens het reguliere seizoen leken de Mariners onverslaanbaar, maar ook zij hadden vijf wedstrijden nodig om zich van de Indians te ontdoen. Vijf wedstrijden duurde de ALCS tegen de Yankees ook. De ploeg van manager Joe Torre had een missie en de Mariners bleken niet meer dan een vervelende mug die even geplet moest worden. New York opende met twee zeges in Seattle, werd daarna in Game 3 thuis met 14-2 van het veld geslagen, om de volgende twee duels in winst om te zetten.

DE AVOND VAN GEORGE W. BUSH

New York zat nog middenin een nachtmerrie, maar de Yankees zorgden ervoor dat deze werd afgewisseld met flarden van een mooie droom. Voor het vierde jaar op rij speelden de Yankees de World Series en de drie voorgaande werden gewonnen. Nu moest het gebeuren tegen de Arizona Diamondbacks van onder meer Curt Schilling en Randy Johnson. Net als de Yankees hadden zij in de NLCS aan vijf wedstrijden genoeg om een einde aan het seizoen van de Braves te maken.

Al rap bleek dat dit geen walk in the park werd voor New York. In Phoenix kregen de Yankees er ongenadig van langs. Arizona won de eerste twee duels en scoorde in totaal 13 runs. De Yankees? Die scoorden er één. Toen kwam Game 3, op 30 oktober in de Bronx. In Yankee Stadium was er eerst de vlag die van Ground Zero was gehaald. De gescheurde vlag, waarvan het beeld al meer zei dan duizend woorden. En er was George W. Bush. Niet voor het eerst gooide een zittend president de eerste pitch in de World Series, maar deze was anders. Heel anders.

Met zijn kleding bracht Bush een eerbetoon aan de hulpdiensten. Onder die kleding droeg de president een kogelvrij vest. De angst voor nieuwe aanslagen was er nog steeds, maar Bush liet zich niet tegenhouden. Uit duizenden kelen klonk het “USA! USA” op het moment dat de geplaagde president zijn gang naar de heuvel maakte. Daar aangekomen beantwoordde hij dit met onder meer een duimpje, maar bovenal een perfecte strike over de thuisplaat. Dit optreden van hun president was meer dan alleen een first pitch. Het hielp de Amerikanen in de verwerking en het gaf bovenal hoop. Jaren later is er van Bush’ reputatie rondom de aanslagen niets meer over. Toen was hij echter een baken waaraan iedere Amerikaan naar keek voor steun.

GEEN VOLMAAKTE WERELD

De wedstrijd werd gewonnen door de Yanks, met 2-1. Een dag later wonnen ze opnieuw. Na tien innings werd het 4-3 voor New York. Op de eerste dag van november maakten ze het zelfs nog spannender. Nu waren er twaalf innings nodig om de Diamondbacks met 3-2 op de knieën te krijgen. Na twee kansloze nederlagen in Arizona stonden de Yankees op de drempel van een vierde titel in vier seizoenen. Die titel kwam er niet. De Yankees liepen zich stuk op Curt Schilling en Randy Johnson, waarbij de laatste zelfs in zowel Game 6 als Game 7 een rol speelde.

Het verhaal van de New York Yankees in 2001 kreeg dus niet het gewenste, misschien wel verdiende, einde. Hun run in de play-offs en de manier waarop ze hun wedstrijden wonnen, gaven hun stad misschien wel meer dan een titel ooit kon doen. Het gaf de mensen in New York afleiding in die loodzware maanden na 11 september 2001, maar bovenal gaf de sport de New Yorkers en de Amerikanen hoop.

Coverfoto: Al Bello

Dutch Watch: historie voor Ozzie, Kieboom blijft scoren

MLB

Hans Mulder

-

10 september 2021

0

Dutch Watch: historie voor Ozzie, Kieboom blijft scoren

Nu we in de laatste maand van het reguliere seizoen zijn aanbeland, richten we in de Dutch Watch onze pijlen voornamelijk op de spelers die in aanmerking komen voor de play-offs. Natuurlijk laten we spelers als Jonathan Schoop en Carter Kieboom niet links liggen, maar ze zullen er de komende weken wel wat bekaaider vanaf komen. Dat geldt niet voor een speler als Ozzie Albies, die weer een bijzondere week achter de rug heeft. Over hem en de overige spelers van het Koninkrijksteam kun je weer alles vinden in deze Dutch Watch.

SEIZOENSSTATS: 539 AB, .258/.315/.494, .808 OPS, 89 R, 93 RBI, 34 2B, 27 HR, 17 SB, 109 OPS+

Veel sneller dan verwacht stond Ozzie Albies weer op het veld. Het zag er vorige week even akelig uit toen hij de bal tegen zijn eigen knie sloeg, maar uiteindelijk miste de infielder slechts twee potjes. Voor de Atlanta Braves was dit alleen maar goed nieuws, want in de race richting het postseason kan de regerend kampioen in de NL East alle hulp goed gebruiken. Vorige week kreeg de ploeg een sweep aan de broek van de Dodgers, maar in Denver probeerden de Braves weer naar grote hoogte te stijgen. Daarna keerden ze terug naar huis voor een serie tegen de Nationals.

WELCOME BACK OZZIE!

De gedwongen pauze pakte bepaald niet slecht uit voor Ozzie Albies. Hij miste de verloren laatste wedstrijd in LA en de met 6-5 gewonnen eerste wedstrijd tegen de Rockies, maar hij had vorige week vrijdag niet lang nodig om te acclimatiseren. Hij was terug als leadoff hitter en ramde de tweede bal die hij zag direct Coors Field uit. Zijn overige drie AB’s verliepen minder succesvol. Dat gold ook voor de wedstrijd als geheel. Voor de vierde dag op rij zat er slechts één run verschil tussen Atlanta en de tegenstander en voor de derde keer trokken de Braves aan het kortste eind: 3-4.

Die homerun van Albies bleek een voorbode op wat komen ging dat weekend. De tweedehonkman liet zijn 1-for-4 van vrijdag volgen door een 2-for-5 op zaterdag. Zoals het een goede leadoff hitter betaamd opende hij dit bal met een single en kon hij even later scoren na een productieve out van Austin Riley. Met een 2-2 tussenstand op het bord joeg hij in de derde inning de bal opnieuw het stadion uit voor zijn 25e homerun van het seizoen. Wederom was dit niet genoeg en weer ging een 1-run game naar de tegenstander: 6-7. Hoe anders was de vierde en laatste wedstrijd van deze serie. Al heel vlot namen de Braves afstand en weer was Albies de aanstichter van al dit geweld. De eerste pitch van de wedstrijd ging de tribunes in en daarmee legde de infielder (1-for-5) een basis voor een uiteindelijk 9-2 zege.

HISTORIE

Vorige week waren we op deze plek nog bang dat de Braves Albies enige tijd kwijt zouden zijn, maar er ging deze week een zucht van verlichting dat dit niet het geval was. Tussen 11 augustus en 14 augustus sloeg de infielder in vier achtereenvolgende wedstrijden een homerun en dit kunststukje herhaalde hij deze week. Hij nam drie dingers mee uit Denver en was dinsdag in de eerste wedstrijd tegen de Nationals opnieuw bij de pinken.

Zijn ploeg had zojuist een 5-1 voorsprong weggeven, maar in de zevende inning was daar opnieuw een homerun (met één ploeggenoot aan boord) van de man uit Willemstad. Dit betekende zijn 27e homerun en met Eddie Rosario aan boord was de klap goed voor 2 runs. In totaal tekende Albies dinsdag voor 4 RBIs en bracht zijn totaal daarmee op 93 voor het seizoen. Ozzie Albies is de eerste tweedehonkman van 24 jaar of jonger die in één seizoen minimaal 25 homeruns en 90 RBIs noteert. Ruim 80 jaar geleden was Joe Gordon de enige die hem voorging.

Na dit productieve optreden zweeg de knuppel van Albies op woensdag en prompt verloren de Braves met 2-4. Ook in de derde en laatste wedstrijd van deze serie weigerde de bat dienst. In de zevende inning kreeg Albies nog wel opzettelijk vier wijd met twee uit en twee honken bezet, maar pas in de tiende deed hij de Nats echt pijn. Of eigenlijk deed Joc Pederson dit. Door diens RBI-single kon Albies scoren en daarmee de Braves aan de 7-6 zege helpen. De home stand gaat dit weekend verder tegen de Marlins en Atlanta begint daaraan met een voorsprong van 3.5 wedstrijden op de Phillies en 5 op de Mets.

SEIZOENSSTATS: 459 AB, .298/.366/.501, .867 OPS, 77 R, 70 RBI, 33 2B, 20 HR, 5 SB, 128 OPS+

Waar Ozzie Albies razendsnel terugkeerde, daar liet de rentree van Xander Bogaerts op zich wachten. De kortestop testte positief op corona, maar bleek lang niet de enige van zijn team. De ene na de andere verdween op de Covid-list en manager Alex Cora kon praktisch dagelijks zijn filiaal in de Triple-A bellen voor één of meerdere spelers. Ondanks alle afwezigen (11!) waren de resultaten niet slecht deze week. De Red Sox wonnen vorige week twee van de vier wedstrijden tegen de Rays en pakten vervolgens de serie tegen de Indians. Deze week volgde opnieuw een belangrijk drieluik tegen de koploper in de divisie.

Bogaerts speelde daarin geen enkele rol van betekenis. Zijn naam ontbrak deze week op de wedstrijdformulieren vanwege Covid-19, maar in de loop van de week kwam er wel een goed bericht. De kortestop testte weliswaar positief, maar voelde zich goed. Volgens manager Alex Cora kan Bogaerts in het weekend van 10 september terugkeren in de line-up. Hij treft dan een team aan dat bijna in de geschiedenisboeken belandde. De Red Sox verloren afgelopen week achtereenvolgens één keer van de Indians en twee keer van de Rays. In de huidige staat is dat geen verrassing, maar wel dat de tegenstander telkens de dubbele cijfers haalde. Op fenway Park was dit sinds augustus 2006 niet meer voorgekomen. Een vierde blamage bleef hen bespaard, want woensdag werd met 2-1 gewonnen van de Rays en daarmee stonden de BoSox weer voor even tweede in de AL East.

SEIZOENSSTATS: 300 AB, .220/.278/.380, .658 OPS, 30 R, 42 RBI, 14 2B, 10 HR, 3 SB, 78 OPS+

Mede dankzij een 6-game winning streak mengden de Philadelphia Phillies zich weer in de debatten voor de titel in de NL East. Een groot deel van die overwinningen behaalden de Phillies zonder hun vaste kortestop. Didi Gregorius trok even naar Curacao om bij de geboorte van zijn kind te zijn. Afgelopen weekend maakte de international weer de oversteek naar Florida om zich bij zijn ploeggenoten in Miami te voegen. Na die serie zat de lange road trip er voor Philly nog niet op. Het ging deze week weer noordwaarts voor een drieluik tegen de Milwaukee Brewers.

Didi Gregorius had vier wedstrijden gemist toen hij vorige week vrijdag aantrad tegen de Miami Marlins. Vlekkeloos verliep die rentree bepaald niet. Voor de Phillies ging het aanvankelijk nog best aardig, maar dit gold niet voor Gregorius. Hij maakte zes innings vol en was daarin 0-for-3 aan slag. In die zesde inning liep het voor de bezoekers ook volledig in de soep. Miami scoorde 7 runs en legde daar de basis voor een 10-3 zege. Het tweede duel verliep voor Gregorius vele malen beter. Hij kwam in de eerste en de negende inning door met een single, maar zijn walk in de vierde deed de Marlins nog het meest pijn. Pitcher Ranger Suarez kwam vlak daarna door met een double en liet Gregorius de tweede run van de Phillies scoren. Genoeg voor de zege was dit niet, want in de achtste zetten de Fish er 3 runs tegenover.

Met een hit én een overwinning nam Gregorius afscheid van de Sunshine State. Met twee uit noteerde Gregorius in de vierde inning zijn 65^e hit van het seizoen. Dankzij een homerun van Freddy Galvis kon de infielder even later de thuisplaat passeren voor wat op dat moment een 3-1 voorsprong betekende. De Phillies gaven dit nog uit handen, maar trokken in extra innings alsnog aan het langste eind: 4-3. Met 3-for-11 zag Gregorius zijn slaggemiddelde stijgen naar .224.

SLECHT EINDE

De Phillies begonnen bewonderenswaardig aan de serie tegen de Brewers. Op maandag 6 september werd de Brew Crew door de bezoekers met 12-0 aan de kant gezet. Helaas voor Sir Didi deed dit duel zijn slaggemiddelde geen goed. Hij was 0-for-4 met een walk, na een lange at-bat, in de achtste. Die vier wijd mondde uit tot één van de zeven runs die de Phillies in deze inning zouden scoren. Milwaukee sloeg in de tweede ontmoeting hard terug door Philly met 10-0 te kloppen, maar Gregorius maakte deze afgang niet mee. Hij bleef aan de kant.

Een dag later maakte de kortestop wel weer zijn opwachting. Het was voor de Phillies de zesde en laatste wedstrijd in deze road trip, die eindigde zoals hij begon. Met een nederlaag. Onze landgenoot opende de tweede inning met een single en probeerde daarmee de Brewers onder druk te zetten. Helaas werkten zijn ploeggenoten niet mee. Met 3-4 werd dit duel verloren, waardoor de Phillies in de NL East achter de feiten en de Braves aan blijven lopen. Gregorius sloot deze road trip af met 4 hits in 17 AB’s. Met een .224 slaggemiddelde ging het huiswaarts. Dit weekend treffen de Phillies daar de Colorado Rockies.

SEIZOENSSTATS: 57.1 IP, 2-4 (30 SV), 2.51 ERA, 1.157 WHIP, 3.32 FIP, 20 R, 16 ER, 34 BB, 69 K, 160 ERA+

Een interessante serie voor de LA Dodgers vorig weekend. De titelverdediger nam het in San Francisco op tegen de Giants en op het spel stond de koppositie in de NL West. Voor Kenley Jansen betekende dit een weerzien met de ploeg die het hem al zo moeilijk maakte dit seizoen. De closer had voor aanvang van dit drieluik 16 earned runs opgegeven en 9 daarvan waren tegen de Giants. Van de in totaal 32 hits die Jansen dit seizoen moest toestaan, kwam bijna een derde deel van de knuppel van deze tegenstander. Voor de Dodgers stond er daarna nog een pittige serie op het programma. In St. Louis stonden de Cardinals op de titelhouder te wachten.

Kansen op saves kreeg Jansen vorig weekend niet. Na twee dagen rust mocht hij vrijdag in de eerste wedstrijd al zijn opwachting maken in San Francisco. Hij deed dit niet met een voorsprong op zak. Het was zijn taak om de Giants van scoren te houden en de 1-1 op het bord te houden. Dit ging niet vanzelf. Darin Ruf en Kris Bryant kregen elk vier wijd. Verder dan dat liet Jansen het niet komen. Alex Dickerson maakte er nog een lange at-bat van, maar werd de tweede nul. Buster Posey kon na drie pitches weer gaan zitten. Jansen had zijn job gedaan, liet zijn ERA dalen naar 2.56, maar zag zijn ploeg in elf innings verliezen. Helaas voor LA was dit niet de enige nederlaag van het weekend. San Francisco won twee van de drie duels en pakte na deze serie de leiding weer in de divisie.

GEDULD

Na zijn inning tegen de Giants nam Jansen plaats in de wachtkamer. Tegen de divisierivaal speelde hij niet meer en daarna werd ook in St. Louis zijn geduld op de proef gesteld. De eerste twee wedstrijden gingen eenvoudig naar LA en was de closer niet nodig. Het derde duel werd een prooi voor de thuisploeg en pas donderdag, bijna een week na zijn laatste wedstrijd, mocht Kenley Jansen weer eens opdraven.

In de vijfde inning hadden de Cardinals een 2-1 voorsprong genomen en het was aan Jansen om dit in de achtste inning niet verder op te laten lopen. Onze landgenoot zette zijn slagploeg weer razendsnel aan het werk. Tyler O’Neill werd met drie pitches en een K weggezet, daarna had Jansen nog zes pitches nodig om Nolan Arenado en Dylan Carlson te elimineren. In totaal 9 pitches en zijn ERA daalde hiermee naar 2.51. Helaas voor de Dodgers slaagde de aanval er niet in een tweede run te produceren, waardoor de vier wedstrijden in deze serie gelijk over de teams werden verdeeld. De titelverdediger moet in de NL West nu de rivaal uit San Francisco weer voor laten gaan.

SEIZOENSSTATS: 150 AB, .247/.335/.393, .729 OPS, 20 R, 20 RBI, 4 2B, 6 HR, 100 OPS+

Voor de Washington Nationals staat alleen nog de eer op het spel dit seizoen. Ze hopen dat ze hier en daar nog wat contenders in de wielen kunnen rijden en bovenal dat de jeugd de geboden kans grijpt. Wat dat laatste betreft, hebben ze over Carter Kieboom niet veel te klagen. Het begin in juli was lastig, maar daarna vertoonde zijn slaggemiddelde een stijgende lijn. Niet dat je steil achterover slaat van zijn prestaties, maar Kieboom laat zich goed zien bij de Nats.

WALK IT OFF!

Afgelopen week kreeg hij die kans tegen de New York Mets. Een tegenstander die nog altijd hoopt op een divisietitel, maar dan wel afhankelijk is van de Braves en Phillies. Kieboom begon de serie 0-for-4, maar met name in de tweede wedstrijd kwam hij sterk voor de dag. De derdehonkman was 3-for-5 met 3 runs en in de zevende inning zijn vierde double van dit seizoen. De dadendrang van de infielder hielp de Nationals opnieuw niet aan een zege. Het eerste duel ging met 6-2 verloren en Game 1 in de doubleheader met 9-11. Deel twee werd door de Nationals gewonnen en daarin mocht Kieboom al in de eerste inning een RBI bijschrijven, zijn17e van deze jaargang.

Ook in Atlanta bleef Kieboom productief voor de Nationals. De bezoekers uit Washington maakten het de Braves knap lastig en met 3 hits in 12 at-bats liet de derdehonkman zich niet onbetuigd. In zowel de eerste als de derde wedstrijd kwam Kieboom door met een RBI. Carter Kieboom staat na deze serie op 44 wedstrijden dit seizoen en daarin kwam de infielder tot 20 RBIs, 20 runs, 37 hits en 6 homeruns. De enige wedstrijd tegen de Braves waarin Kieboom geen RBI noteerde, werd gewonnen door Washington. Na een enerverende series finale, die in de tiende inning werd beslist, moest de kampioen van 2019 deze serie alsnog aan Atlanta laten.

SEIZOENSSTATS: 299 AB, .241/.348/.334, .682 OPS, 40 R, 29 RBI, 15 2B, 3 HR, 10 SB, 93 OPS+

Jurickson Profar hoopt met zijn San Diego Padres een wildcard te bemachtigen, maar het resterend programma voor de Friars liegt er niet op. Zo spelen ze nog tien keer tegen de Giants, komen ze nog regelmatig de Dodgers tegen en treffen ze nog de Cardinals en de Braves. Vrijwel allemaal teams die nog ergens voor spelen. De enige uitzondering troffen ze afgelopen week in de LA Angels. Dat was tevens de afsluiting van een home stand, die vorig weekend begon met een serie tegen de Houston Astros.

De Padres hadden tegen de Astros overwinningen nodig. Het liefst drie om in de race om de wildcards alles in eigen hand te houden. In de eerste wedstrijd had manager Jayce Tingler de hulp van Profar maar heel even nodig. Onze landgenoot mocht alleen in de negende inning even opdraven, maar leading off lukte het hem niet de honken te bereiken. San Diego verloor dit duel met 3-6, maar met Profar op het eerste honk herstelde de ploeg zich knap in de tweede ontmoeting.

BALK

Met een single, zijn enige deze dag, liet Jurickson Profar de honken vollopen in wat een productieve inning zou worden. Zelf zou de international vanaf het derde honk scoren na een balk en daarmee de Padres op een 4-2 voorsprong brengen. Profar (1-for-4) mocht de gehele wedstrijd blijven staan en na afloop mochten de Friars een bescheiden feestje vieren: 10-2.

De series finale op zondag ging grotendeels aan de man uit Willemstad voorbij. Pas in de zevende inning maakte Profar zijn eerste en enige gang naar het slagperk. Hij dwong vier wijd af, maar een dubbelspel maakte een einde aan dit optreden. Met een walk-off homerun van Jake Cronenworth beslisten de Friars ook dit duel in hun voordeel: 4-3.

Twee dagen na die zege was er voor Profar weer een complete game weggelegd. Vier keer stond hij tegen de LA Angels in het slagperk en met vier wijd in de tweede inning begon het hoopgevend. De volgende drie AB’s leverden echter niets op en ook zijn ploeggenoten konden geen potten breken. De Angels hielden de Padres van scoren. Ze wonnen in San Diego met 4-0. Woensdag volgde de revanche al voor de Friars, maar in de 8-5 zege speelde Profar slechts een bescheiden rol. Alleen in de zevende inning kwam ’t voormalig topprospect aan slag, maar zonder resultaat. Zijn slaggemiddelde zakt naar .241. Met de Padres reist Profar dit weekend naar LA voor een serie tegen de Dodgers.

SEIZOENSSTATS: 543 AB, .280/.320/.436, .756 OPS, 74 R, 73 RBI, 26 2B, 19 HR, 1 SB, 110 OPS+

Jonathan Schoop kon met zijn Tigers vorig weekend landgenoot Profar een handje helpen. Detroit ging op bezoek in Cincinnati en de Reds strijden met de Padres om de tweede wildcard. De Tigers zijn al lang en breed uitgespeeld, maar in het eerste weekend van september zaten ze Cincy aardig in de weg. Na die serie zat de road trip er nog niet op voor Schoop en de zijnen, want in Steel City stonden de Buccos hen op te wachten.

In Oakland was Schoop 2-for-12 in drie wedstrijden, maar die twee hits had hij in Cincinnati al na vijf innings en drie AB’s te pakken. Met zijn negentiende homerun van het seizoen zette Schoop de Tigers in de derde inning op een 3-1 voorsprong en de infielder zou deze dag afsluiten met 4 hits, 3 runs en 1 RBI. Met 15-5 wonnen de Tigers het duel eenvoudig. Ook in de overige twee wedstrijden liet Schoop zich niet onbetuigd. Hij was in die duels 3-for-9 met onder meer zijn 25^e double, 2 runs en zijn 73^e RBI van dit jaar. Met Detroit won Jonathan Schoop twee van de drie duels en dat deed met name de Reds veel pijn.

Voor zowel de Tigers als Jonathan Schoop liep de serie in Pittsburgh uit op een teleurstelling. De infielder was in dit drieluik 1-for-12 en zag daardoor zijn slaggemiddelde dalen naar .280. Zijn enige hit betrof een double in de zevende inning van de eerste wedstrijd. Voor Schoop was dit zijn 26e tweehonkslag van deze jaargang. Detroit wist de Pirates alleen in de derde wedstrijd te verslaan en daarin noteerde Schoop, na een walk, zijn enige run van deze serie. De Tigers keren nu terug naar Motown en treffen daar dit weekend de Tampa Bay Rays.

SEIZOENSSTATS: 377 AB, .220/.285/.273, .558 OPS, 36 R, 29 RBI, 11 2B, 3 HR, 11 SB, 57 OPS+

Voor de tweede keer in vijf jaar en de eerste keer in de laatste drie seizoenen zullen de Minnesota Twins de play-offs missen. Ze hebben de laatste weken echter wel de status van reuzendoder gekregen door vrijwel elke koploper in de divisie te verslaan. Die kans kregen ze vorig weekend opnieuw. In Florida kruisten ze de degens met de Tampa Bay Rays. Daarna trok het gezelschap naar Cleveland voor hun laatste serie daar tegen de Indians.

Voor Simmons draait het in de laatste maand van het seizoen vooral om het opvijzelen van zijn statistieken. Defensief is er, zoals te doen gebruikelijk, niet veel op de kortestop aan te merken. Aanvallend des te meer. Ook ’t drieluik in Tampa Bay bracht daar geen verandering in. Simmons speelde alleen de eerste twee wedstrijden, kwam in vijf officiële at-bats tot één hit en dwong daarbij ook nog één keer vier wijd af. Zijn Twins wonnen één van de drie wedstrijd. Toevallig net die ene waarin Simmons niet in actie kwam.

Bij hun laatste bezoek aan de Indians kwamen de Twins ijzersterk voor de dag. Ze wonnen de eerste drie van de vier wedstrijden, hielden de toekomstige Guardians twee duels op rij van scoren en Simmons mocht voor het eerst sinds 28 augustus weer een RBI aan zijn totaal toevoegen. In de tweede ontmoeting was de kortestop 2-for-3 met ook nog een walk en kwam hij in de vijde inning door met een RBI-single. Het was pas zijn 29e binnengeslagen run van dit seizoen. Minnesota won deze wedstrijd, net als een dag later zonder Simba, met 3-0. Voor Simmons bleef het bij deze 2 hits. De derde wedstrijd speelde hij niet en in de vierde, met 1-4 verloren, ontmoeting bleef het bij 2 AB’s.

SportAmerika en de KNBSB zijn een mediapartnership aangegaan. Als onderdeel daarvan zullen deelt Honkbalsoftbal.nl wekelijks onze Dutch Watch als Pro Update en zullen we in de toekomst nog meer content tussen onze sites delen. Voor alle informatie over de Nederlandse honk- en softbalcompetities, plus overige zaken uit de honkbalwereld, kijk je op Honkbalsoftbal.nl.

Cover photo: Todd Kirkland/Getty Images

NFL-seizoen trapt af met thriller: Buccaneers verslaan Cowboys

NFL

Toon Aerts

-

10 september 2021

0

NFL-seizoen trapt af met thriller: Buccaneers verslaan Cowboys

We hadden er met z’n allen maandenlang naar uitgekeken, maar gisteren was het dan eindelijk zover. In het Raymond James Stadium in Tampa Bay stonden de verdedigende Super Bowl-kampioenen de Buccaneers tegenover de Dallas Cowboys. Het werd geen walk-over van de Bucs, maar wel een beklijvende pot football die tot de allerlaatste seconden spannend bleef. Een finale one-minute drive van Tom Brady bezegelde uiteindelijk het lot van de moedige Cowboys. Ze verloren met een minimaal verschil: 29-31.

VUURWERK IN DE EERSTE HELFT

Een bomvol Raymond James Stadium zag beide teams stroef aan hun seizoen beginnen. Zowel de Buccaneers — die de toss hadden verloren — als de Cowboys moesten hun eerste drive afsluiten met een punt. Daarna begon pas het plezier. Tom Brady knutselde een solide drive in elkaar die eindigde met een touchdown-pass naar Chris Godwin. De eerste touchdown van het nieuwe seizoen was een feit! De Cowboys dienden Tampa Bay echter meteen van antwoord met een eigen touchdown. Dak Prescott — terug op het veld nadat hij een groot deel van het vorige seizoen miste met een afschuwelijke blessure — voltooide maar liefst acht passes na elkaar. De achtste was er één naar een vrijgelopen Ceedee Lamb die de bal binnen rende voor zes punten.

De Buccaneers klommen opnieuw op voorsprong via een touchdown van ouwe getrouwe Rob Gronkowski. Het zou niet de laatste keer zijn dat de klassieke connectie Brady-Gronk zijn vruchten zou afwerpen in deze game. Gronk zou uiteindelijk 90 receiving yards en twee touchdowns op het bord zetten. Een throwback-game voor de 32-jarige tight end. Kicker Greg Zuerlein kon de achterstand niet verkleinen toen hij een field goal vanop 31 yards miste, maar de Cowboys knokten zich toch terug in de wedstrijd toen Demarcus Lawrence de bal uit de handen van Ronald Jones sloeg en de Cowboys de bal recupereerden. Dak Prescott liet in de daaropvolgende drive een te lage snap niet aan zijn hart komen, raapte rustig de bal op van het veld en gooide een touchdown naar Amari Cooper. Greg was echter niet “the leg” tijdens de eerste helft en miste het extra punt.

Dak just doesn't quit on the play.

Touchdown, @DallasCowboys!

📺: #DALvsTB on NBC
📱: https://t.co/0VSAGL68p0 pic.twitter.com/3Fg7dNqrat
— NFL (@NFL) September 10, 2021

VOORSPRONG BUCCANEERS

Het spektakel in de eerste helft duurde voort, want Tom Brady gooide zijn eerste interceptie van de avond, toen Leonard Fournette een bal door zijn handen liet glippen en de bal pardoes in de handen van Trevon Diggs terecht kwam. Brady zou Brady echter niet zijn als hij in de daaropvolgende drive zich niet gewoon zou herstellen alsof er niets gebeurd was. Met een schitterende diepe bal van 47 yards vond hij de herboren Antonio Brown die de touchdown op zijn naam mocht zetten. Ook Brown leek in een teletijdmachine te zijn gestapt, met maar liefst 121 receiving yards.

TB to AB. Bucs answer back! #GoBucs

📺: #DALvsTB on NBC
📱: https://t.co/0VSAGL68p0 pic.twitter.com/14DPFytu1m
— NFL (@NFL) September 10, 2021

Nog voor de rust konden de Cowboys opnieuw de achterstand milderen met een field goal, maar Greg Zuerlein miste voor de tweede keer. Al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat deze poging een pak moeilijker was. De doelpalen stonden namelijk 60 yards van Zuerlein verwijderd.

DAK BLIJFT GOOIEN

In het derde kwart leken de Buccaneers eindelijk wat meer afstand te nemen van de Cowboys. Zuerlein lukte weliswaar eerst nog een field goal, maar in de volgende drive van de Cowboys liep het mis voor Dak en co. Een pass door het midden richting Ceedee Lamb werd onderschept door Carlton Davis, die de bal ook nog 25 yards terugliep. Het was een cadeau dat Tom Brady met plezier uitpakte. Hij vond opnieuw zijn beste vriend Gronkowski in de eindzone en bracht de Bucs op een voorsprong van negen punten.

Prescott wilde zich niet bij de situatie neerleggen. Hij bleef maar passes lanceren. In totaal zou hij op 58 pogingen uitkomen. Waarvan er bovendien 42 in de handen van een receiver terecht kwamen. Van een running game was er bij Dallas op donderdagavond niet echt sprake. En, zo moet Dak gedacht hebben, als ik maar genoeg kogels naar mijn fantastische receiver-korps lanceer, moet het een keer goedkomen. Dak kreeg gelijk. Met een prachtige pass van 21 yards vond hij Amari Cooper die zijn tweede touchdown van de avond ving.

SPANNEND SLOT

De Cowboys namen de wedstrijd nu over en forceerden een nieuwe turnover bij de Bucs. Chris Godwin ving een pass van Brady en spinde zich een weg naar de 2-yardlijn, waar Damonae Kazee de bal uit zijn handen beukte. “Them Boys” namen het balbezit over en klommen zelfs op voorsprong. Greg Zuerlein lukte nog een field goal. De blijdschap bij Dak en co maakte echter snel plaats voor stress, want op de klok stond nog één minuut en 39 seconden.

Tom Brady nam de bal vast en wist dat hij meer dan genoeg tijd kreeg om het veld over te steken. Met passes naar Giovanni Bernard, Rob Gronkowski en Antonio Brown boekten de Bucs al aardig wat terreinwinst. Het was echter een bom van 24 yards naar Chris Godwin die de Cowboys de das omdeed. Godwin won het duel van zijn belager en leverde Tampa Bay de perfecte veldpositie op. Ryan Succop miste niet vanop 36 yards en bezorgde de Tampa Bay Buccaneers de zege in deze thriller op donderdagavond!

Chris Godwin toootally redeemed himself! #GoBucs

(via @NFL) pic.twitter.com/YpVsdSSy6d
— Sports Illustrated (@SInow) September 10, 2021

Het NFL-seizoen is nu echt op gang getrapt! Lees hier de preview voor onze Game of the Week: de Browns tegen de Chiefs!

Coverfoto: Mike Ehrmann/Getty Images

NFL Game of the Week: nieuwe verwachtingen voor de Browns

NFL

Chris Van Dijk

-

9 september 2021

0

NFL Game of the Week: nieuwe verwachtingen voor de Browns

De verwachtingen in Cleveland zijn hooggespannen. Voor het eerst in 18 jaar wist de ploeg weer eens de play-offs te halen, maar hierdoor is de lat wel omhooggegaan voor de ploeg. Alleen de play-offs halen is niet meer voldoende. De Browns willen nu richting de Super Bowl. De Chiefs zijn hierbij een ideale graadmeter in week 1. Een heerlijk affiche voor de eerste Game of the Week.

De twee ploegen stonden eerder dit jaar ook al tegenover elkaar. In de play-offs kenden de Chiefs een vliegende start en stond de ploeg van Andy Reid bij rust al met 19-3 voor. Het duel draaide nog bijna om na een blessure van Patrick Mahomes, die met een hersenschudding het veld moest verlaten. De Browns kwamen sterk terug en Baker Mayfield kreeg de kans de partij nog naar hem toe te trekken, maar de verdediging maakte net genoeg stops om Kansas naar de Championship Game te sturen.

Zondag zal blijken hoe de ploegen uit het offseason zijn gekomen. Beide teams zullen vooral de long game spelen, waarbij ze weten dat de kans groot is dat ze de play-offs halen als hun sterspelers maar fit blijven. Ze hoeven daarom niet direct in topvorm te zijn, waardoor de druk op de Chiefs minder groot is. Niet alleen omdat zij zich al meerdere keren hebben bewezen, maar ook omdat de concurrentie in de AFC West minder sterk is dan in de AFC North. Een vroege nederlaag hoeft in dat geval het thuisvoordeel niet direct in gevaar te brengen.

DE VERDEDIGING VAN DE BROWNS

Mahomes afstoppen is een enorme opgave, maar voor de defensie van de Browns was elke tegenstander lastig af te stoppen. Vooral op third down was de verdediging niet goed genoeg. Daardoor moesten de spelers vaak te lang op het veld blijven staan. Vandaar dat bijna alle investeringen van de Browns in het offseason gericht waren op de defensie, waarbij vooral de secondary een flinke upgrade kreeg.

The #Browns might have some of the fastest CBs in the entire league.

Greg Newsome II- 4.38 40 yard dash
Greedy Williams- 4.37 40 yard dash
Denzel Ward- 4.32 40 yard dash pic.twitter.com/gIg2ZFKgHV
— MoreForYouCleveland (@MoreForYou_CLE) September 8, 2021

De wedstrijd tegen de Chiefs is voor de Browns een ideale pot om te kijken hoe ze er voor staan. Het is niet realistisch om te verwachten dat de unit direct op play-offniveau speelt, maar het wordt mooi om te kijken of er verbetering in zit en of de nieuwe spelers ook echt een versterking zijn.

DE AANVAL VAN DE BROWNS

Ook aanvallend zijn de verwachtingen voor de Browns hooggespannen. Odell Beckham Jr. is terug na een blessure. De connectie met Baker Mayfield is nog niet optimaal geweest in Cleveland, maar OBJ heeft natuurlijk nog altijd het talent van een topreceiver. Met het duo Nick Chubb en Kareem Hunt als running backs hoeft Beckham het zware werk ook niet alleen te doen.

Op papier heeft Cleveland een ideale groep spelers om tegenstanders in verwarring te houden. Gooien of rennen, het behoort altijd allebei tot de mogelijkheden. Hier liggen dan ook zeker kansen voor Cleveland, want de verdediging van de Chiefs is duidelijk de mindere kant van de ploeg. Als de Browns op voorsprong komen hebben ze de mogelijkheden om de wedstrijd over de grond dood te maken.

DE VERDEDIGING VAN DE CHIEFS

De verdediging van de Chiefs is over het algemeen hooguit middelmatig. Voor zondag heeft de ploeg van Reid nog een extra probleem: safety Tyrann Mathieu zit in het coronaprotocol en kan al dagen niet trainen. Het is nog onduidelijk of de aanvoerder van de defensie zondag kan spelen. Mocht Mathieu aan de kant blijven dan is dat een forse aderlating voor de Chiefs.

#Chiefs head coach Andy Reid says that C Austin Blythe (sport hernia) and S Tyrann Mathieu (COVID-19 list) won’t practice Wednesday ahead of Chiefs-Browns. Blythe will do some work and is coming along, per Reid.
— Pete Sweeney (@pgsween) September 8, 2021

Als Mathieu er niet is, wordt de secondary kwetsbaar. De Chiefs zullen dan waarschijnlijk proberen meer druk op Mayfield te zetten in de hoop fouten van de quarterback af te dwingen. In dat geval is er een belangrijke rol weggelegd voor nieuwkomer Jarran Reed. De defensive tackle moet de pass rush een boost geven, een onderdeel waar de verdediging afgelopen seizoen niet heel goed in was.

DE AANVAL VAN DE CHIEFS

Zelfs als Mathieu niet kan spelen en de verdediging op hetzelfde niveau of minder goed blijkt te spelen, hebben de Chiefs nog een kans om het duel met de Browns te winnen. Dit om de simpele reden dat ze Patrick Mahomes hebben. De quarterback is met afstand de beste speler in de NFL en heeft steeds weer laten zien wat hij kan. Door de nederlaag in de Super Bowl is Mahomes extra gemotiveerd om dit jaar uit te blinken.

De mogelijkheden heeft Kansas City ook wel. Waarbij de ogen zondag vooral op de nieuwe offensive line gericht zullen zijn. In de Super Bowl werd de O-line vernederd, waarna er vijf nieuwe spelers voor de lijn werden gehaald. Zij moeten Mahomes beschermen en hem de tijd geven om zijn wapens te vinden. Als ze dit lukt dan zal elke tegenstander de dag van het jaar moeten hebben om de Chiefs te verslaan.

CONCLUSIE

De Browns lijken dit jaar sterker dan vorig jaar. De ploeg heeft alles in zich om het duel met de Chiefs naar hun hand te zetten. Met Chubb en Hunt kunnen ze over de grond de klok uitmelken, maar is wel een probleem. De Chiefs hebben Mahomes en een fitte Mahomes is bijna altijd de favoriet. Dat zal zondag niet anders zijn, zeker in een luid Arrowhead. Uiteindelijk trekken de Chiefs het duel na rust naar zich toe.

Voorspelling: 34-28 Kansas City

Lees hier de NFL Power Rankings voorafgaand aan de eerste speelronde!

Coverfoto: Jay Biggerstaff/USA Today Sports

NFL 4-on-4: prangende vragen voor de start van het seizoen

NFL

Luuk Dokter

-

9 september 2021

0

NFL 4-on-4: prangende vragen voor de start van het seizoen

Vannacht gaat het seizoen van start met de ontmoeting tussen Super Bowl winnaar Tampa Bay Buccaneers en de Dallas Cowboys, beter bekend als “America’s Team”. Voordat het losbarst zijn er echter nog wat prangende vragen voor onze NFL-redacteuren. Wat hebben zij het meest gemist? Op welke spelers gaan zij letten? Wat wordt de grootste upset in de eerste speelronde? Welk team heeft de grootste vraagtekens? Lees het in de NFL 4-on-4 van deze week!

Coverfoto: John McDonnell/The Washington Post

Cooperstown verwelkomt Class of 2020 (in 2021)

MLB

Dennis Bakker

-

9 september 2021

0

Cooperstown verwelkomt Class of 2020 (in 2021)

Gisteravond waren alle ogen uit de Amerikaanse honkbalwereld gericht op Cooperstown, New York. Sinds 1939 is het kleine stadje in de staat New York het decor voor de introductie van nieuwe toevoegingen aan MLB’s Hall of Fame. Zo ook dit jaar. Derek Jeter, Larry Walker, Ted Simmons en wijlen Marvin Miller mochten zich — na lang wachten — opmaken voor de eeuwigheid.

Het heeft een tijd geduurd voor de heren daadwerkelijk in de Hall of Fame werden verwelkomd. De ceremonie dit jaar vertegenwoordigde de Class of 2020, daar de ceremonie vorig jaar werd afgelast door Covid-19. Bovendien behaalde in december 2020 niemand de gevraagde hoeveelheid stemmen voor een uitverkiezing dit jaar.

SUPERSTERREN AANWEZIG VOOR JETER

Zoals gebruikelijk vond de ceremonie plaats op het grasveld van het Clark Sports Center in Cooperstown, New York. Met een grote schare aan Yankee-fans draaide de ceremonie vooral om kortestop (en huidig president van de Miami Marlins) Derek Jeter. Toch waren er ook genoeg fans op de been voor Larry Walker en Ted Simmons.

Niet verrassend was er ook een flink aantal ex-supersterren op de inhuldiging van Jeter afgekomen. Tino Martinez, Mariano Rivera, CC Sabathia, Jorge Posada, Reggie Jackson, Willie Randolph en zelfs NBA-legende Michael Jordan waren gisteravond aanwezig.

Jeter, de zesde pick in de 1992 Draft, speelde zijn gehele carrière voor de Bronx Bombers. In 21 seizoenen was Mr November goed voor een .310/.377/.440 slash line, 3.465 hits, 14 All-Star-optredens en MVP-stemmen in twaalf verschillende seizoenen. Bovendien heeft hij in New York vijf World Series-titels aan zijn palmares toegevoegd.

Jeter werd niet unaniem verkozen tot de Hall; één (onbekende) schrijver hield zijn naam van het stembiljet. De kortestop zelf had daar nog wel een opmerking over tijdens zijn inauguratiespeech.

Derek Jeter at today's Baseball Hall of Fame induction speech: “Thank you to the baseball writers, all but one of you, who voted for me.” #Re2pect pic.twitter.com/dIGl6GCX6Z
— The Recount (@therecount) September 8, 2021

WALKER ALLEREERSTE ROCKIE IN DE HALL OF FAME

Voorafgaand aan de uitverkiezing van Larry Walker was er nog nooit een voormalig Colorado Rockie in de Hall of Fame opgenomen. Het was ook de enige franchise tot nu toe die dit bijzondere feit achter de naam had staan. Bovendien werd Booger pas de tweede Canadees in de Hall of Fame, na de uitverkiezing van Fergie Jenkins in 1991.

In zeventien seizoenen MLB, sloeg Walker een slashline .313/.400/.565 met in totaal 383 homeruns bij elkaar. Daarnaast werd hij vijfmaal als All-Star opgeroepen, behaalde hij driemaal het beste slaggemiddelde van MLB en werd hij National League MVP in 1997. Ondanks deze, en nog veel meer, indrukwekkende statistieken, duurde het voor Walker tot zijn tiende en laatste jaar op de ballot voor hij daadwerkelijk de benodigde 75% van de stemmen had verkregen.

Walker baarde tijdens de uitslag van de verkiezing opzien door een SpongeBob Squarepants shirt te dragen. Die associatie zette hij gisteravond voort door op zijn pak een speldje te dragen van het tekenfilmfiguur.

Larry Walker making his love of Spongebob one of the most prominent parts of Hall-of-Fame induction is the crossover event and recurring bit that I never knew I needed pic.twitter.com/Ft26QbDoNq
— Joon 이준엽 (@joonlee) September 8, 2021

MEER DAN 25 JAAR NA EERSTE KANS EINDELIJK UITVERKIEZING TED SIMMONS

Meer dan 25 jaar heeft Ted Simmons moeten wachten op een plek in de Hall of Fame. In 1994 ontving de voormalig catcher minder dan 5% van de stemmen bij zijn eerste stemronde, wat een toekomstige uitverkiezing via de Baseball Writers’ Association of America –beter bekend als BBWAA — onmogelijk maakte.

In 2017 miste Simmons via één van de Eras Committee al een uitverkiezing op één enkele stem. Iets wat in december 2019 met een 81,3 stempercentage wel lukte.

De 72-jarige Simmons begon zijn MLB loopbaan in 1968 in dienst van de St. Louis Cardinals. Via de Milwaukee Brewers en uiteindelijk de Atlanta Braves kwam de switch-hitter in 21 seizoenen MLB tot een .285 slaggemiddelde, 2472 hits, 248 homeruns en 1389 binnengeslagen punten. Naast zijn uitverkiezing tot MLB’s Hall of Fame is de voormalig catcher ook opgenomen in de St. Louis Hall of Fame, Milwaukee Brewers Wall of Honor en is zijn rugnummer 23 teruggetrokken uit de St. Louis-franchise.

MARVIN MILLER UITEINDELIJK TOCH OPGENOMEN IN HALL OF FAME

Voormalig directeur van de spelersvakbond MLBPA, Marvin Miller, heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij niet in de Hall of Fame opgenomen wilde worden. De man die aan de basis van free agency, salary arbitration en een pensioenplan voor spelers stond, liet na een aantal stemrondes in 2008 aan de BBWAA weten het op prijs te stellen niet meer verkiesbaar gesteld te worden.

Miller overleed in 2012 op 95-jarige leeftijd aan de gevolgen van leverkanker. Na zijn uitverkiezing in december 2019 liet zijn zoon Peter al weten de wensen van zijn vader te respecteren en de ceremonie niet te zullen bijwonen. Voormalig hoofd van de MLBPA en huidig hoofd van de NHL spelersvakbond Donald Fehr nam namens Miller de honneurs waar.

2022: LAATSTE KANSEN EN NIEUWE GEZICHTEN

Vier voormalig supersterren in de persoon van Barry Bonds, Roger Clemens, Curt Schilling en Sammy Sosa zullen dit jaar voor de tiende en laatste keer op het stembiljet van de BBWAA verschijnen. Desalniettemin is het nog altijd mogelijk, dat ze in de toekomst eventueel via het Veterans Commitee alsnog een plek in de Hall of Fame krijgen.

In het lijstje nieuwe namen die dit jaar voor het eerst op het biljet verschijnen, springen vooral Alex Rodriguez en Big Papi David Ortiz eruit. Op basis van de statistieken lijken de heren af te stevenen op een walk in the park voor wat betreft het vergaren van stemmen. A-Rod spant met 3115 hits, 696 homeruns en 2086 binnengeslagen punten de kroon. Bovendien is zijn 117.5 bWAR — na Barry Bonds — het hoogste van de afgelopen 60 jaar.

Verdere namen die op het biljet verschijnen zijn Mark Teixeira, Jimmy Rollins, Carl Crawford, Jake Peavy, Justin Morneau, Prince Fielder, Joe Nathan, Tim Lincecum, Jonathan Papelbon en Ryan Howard.

Coverfoto: Hans Pennink (AP)

NFL Power Rankings: hoe gaan de teams het seizoen in?

NFL

Chris Van Dijk

-

8 september 2021

0

NFL Power Rankings: hoe gaan de teams het seizoen in?

Ruim zeven maanden na de Super Bowl is het zover. Het nieuwe seizoen begint en de Tampa Bay Buccaneers gaan proberen hun titel te prolongeren. Geen enkele ploeg sinds de New England Patriots in 2004 heeft zijn titel weten te verdedigen. Is dat feit alleen al genoeg om de Bucs niet als topfavoriet het seizoen in te laten gaan? Lees hieronder de laatste ranking voor de start van het seizoen in de SportAmerika NFL Power Rankings.

1. (1) Kansas City Chiefs

Patrick Mahomes heeft weer wat te bewijzen. Hij is zijn MVP-titel en Super Bowl kwijt. In de Super Bowl waren de Bucs verrassend veel te sterk voor de Chiefs, maar het is te makkelijk om de Chiefs op basis van alleen die wedstrijd niet als favoriet te zien. De volledige offensive line is vervangen en verbeterd. Met een Mahomes erachter die zich weer wil bewijzen, is dit de grootste favoriet voor de titel.

2. (2) Tampa Bay Buccaneers

Noem het 1B, maar de Bucs staan hier nog steeds net achter de Chiefs. Alle 22 starters van de Super Bowl zijn terug. Alleen is de vraag of ze nog dezelfde honger hebben als vorig jaar. Soms is een beetje nieuw bloed ook goed om mee te blijven doen. Ze blijven wel de absolute favoriet in de NFC. Tenzij Tom Brady er ineens uitziet als een 44-jarige quarterback.

3. (6) Green Bay Packers

Much ado about nothing. Zo zullen de Packers het offseason en de geruchten over Aaron Rodgers noemen. In ieder geval voor dit seizoen. De MVP is terug en de Packers springen gelijk een stuk omhoog in de Power Rankings. De ploeg zal het gevoel hebben dat een titel erin zit, want er waren meer dan voldoende kansen om de Bucs te verslaan in de NFC Championship Game.

4. (3) Buffalo Bills

Relax Bills Maffia. De daling heeft meer te maken met de zekerheid dat Rodgers gaat spelen dan met de Bills zelf. Al blijft het een klein vraagteken hoe Josh Allen het gaat doen als hij weer in een heksenketel staat te spelen. Vorig jaar hadden ze maar één wedstrijd die er iets van weg had: de AFC Championship Game in Kansas. Het werd een dikke nederlaag. Tegen de Chiefs kan dit gebeuren, maar aangezien de weg naar de Super Bowl waarschijnlijk weer via Kansas leidt, is het wel een belangrijke vraag.

5. (5) Cleveland Browns

Het voelt vreemd om vertrouwen te hebben in de Browns. Het gevoel dat er echt sprake is van beleid en dat ze weten wat ze aan het doen zijn. Het past niet bij Cleveland. Nu moeten de spelers het ook nog op het veld laten zien. Op papier is dit nu namelijk het beste team in de AFC North. Kunnen ze ook met die druk omgaan?

6. (4) Baltimore Ravens

Het verlies van J.K Dobbins is een flinke aderlating. Al kunnen Gus Edwards en Lamar Jackson veel van de snaps overnemen. Een ander punt van zorg in Baltimore is het aangescherpte coronareglement. Die zijn een stuk strenger voor niet-gevaccineerde spelers, zoals Jackson. Het is voor de Ravens niet te hopen dat hij opnieuw lange tijd moet missen omdat hij weigert zich te laten inenten.

7. (7) LA Rams

Het verlies van Cam Akers voelt zwaar in Los Angeles, al heeft de ploeg met Sony Michel en Darrell Henderson nog voldoende talent op de positie over. De verdediging is nog steeds één van de beste in de NFL. Alles zal draaien om die ene vraag: hoeveel beter is Matthew Stafford dan Jared Goff? Alle ogen zullen gericht zijn op de quarterback.

8. (10) Tennessee Titans

De vrees was lange tijd in het offseason dat Ryan Tannehill minder wapens zou hebben dan afgelopen jaren. Daar kwam echter verandering in door de trade voor Julio Jones. Hierdoor zijn de Titans weer zowel over de grond als door de lucht gevaarlijk. Ze lijken hierdoor weer de grote favoriet te zijn in de AFC South.

Titans GM Jon Robinson: Julio Jones trade "a move that we needed to make"https://t.co/fiivkArnw8 pic.twitter.com/OPTu4UeOdS
— Around The NFL (@AroundTheNFL) June 9, 2021

9. (9) Seattle Seahawks

Het ging in de zomer in Seattle vooral om Russell Wilson die niet tevreden zou zijn over zijn bescherming op het veld. Die zorg is terecht, want Wilson moest te vaak rennen voor zijn leven. De grote vraag is of de offensive line nu wel op orde is. De Colts hebben altijd een prima defensie, maar de defensive line is niet de grote kracht. Als de Seahawks nu al in de problemen komen, belooft dat niet veel goeds voor de rest van het jaar.

10. (13) San Francisco 49ers

De Niners lijken terug te zijn. Zoveel blessures als vorig seizoen, dat kan toch haast niet? George Kittle miste acht wedstrijden en Nick Bosa veertien wedstrijden. Beide spelers zijn het hart van respectievelijk de aanval en de verdediging. Zij zullen fit moeten blijven voor een serieuze play-off run in Santa Clara. Tot die tijd zijn de ogen vooral gericht op Jimmy Garoppolo. Hoe lang kan hij zijn positie als starter houden?

11. (8) Indianapolis Colts

Het is nog onzeker of nieuwe quarterback Carson Wentz in week 1 kan spelen. Na zijn mysterieuze voetblessure belandde hij ook nog eens op de COVID-lijst. Op zich moet hij op tijd terug kunnen zijn, maar hij heeft nauwelijks kunnen trainen met de ploeg. De kans op een goede start van het seizoen is hierdoor flink afgenomen.

12. (11) Arizona Cardinals

Na negen weken leken de Cardinals vorig seizoen al op weg naar de play-offs. Een ineenstorting aan het einde van het jaar voorkwam echter dat de Cardinals die stap al konden zetten. Mogelijk gaf de schouderblessure van Kyler Murray hierin de doorslag. Voor de jonge quarterback is het een voordeel dat hij ondanks de resultaten niet onder druk staat. Die ligt volledig bij coach Kliff Kingsbury, die eindelijk moet laten zien dat zijn manier van spelen ook succes kan brengen.

13. (14) Dallas Cowboys

Dak Prescott is terug. De aanval lijkt nog gevaarlijker en beter dan vorig seizoen toen Prescott de frontrunner voor MVP was tot zijn blessure. De enige reden dat de Cowboys niet hoger staan, is dat de defensie zo lek is als een mandje. Een middelmatige verdediging moet genoeg zijn om de play-offs te halen. De defensie is nieuw met veel nieuwe gezichten, maar is nieuw ook beter?

14. (12) Miami Dolphins

De Dolphins wonnen vorig jaar genoeg wedstrijden om in een normaal jaar de play-offs te halen. In de laatste week ging het echter nog fout. De druk ligt daarom bij Tua Tagovailoa. Gaat de afwezigheid van Ryan Fitzpatrick — die vorig jaar in de slotfase een aantal keer werd ingezet om de wedstrijd nog te winnen — voor meer rust of meer druk zorgen bij de jonge quarterback? Tua bepaalt hoe ver de Dolphins kunnen komen.

15. (15) Pittsburgh Steelers

De Steelers stortten in de slotfase van het afgelopen seizoen compleet in. De club moet het voor het herstel vooral hebben van twee rookies. Running back Najee Harris kan rookie of the year worden en tight end Pat Freiermuth heeft het heel goed gedaan in preseason. Hij kan een tegenvallende Eric Ebron wel eens uit de basis gaan spelen. De kans lijkt echter klein dat het voldoende gaat zijn om het seizoen van vorig jaar te evenaren.

16. (17) LA Chargers

Het programma tot de bye-week is erg zwaar. De ploeg speelt in de eerste zes weken tegen vier play-offteams van vorig jaar en de Dallas Cowboys. Komt het team deze periode goed door, dan kunnen de Chargers zo maar eens mee gaan doen om de play-offs. Dan moet Brandon Staley natuurlijk wel een verbetering zijn ten opzichte van Anthony Lynn, maar die kans is wel vrij groot.

It seems like the players have bought into #Chargers head coach Brandon Staley’s vision and his message. From the moment he signed it was all about building relationships, which he has.https://t.co/bpJa9XhL1a
— Fernando Ramirez (@RealFRamirez) September 6, 2021

17. (18) New England Patriots

De grootste verrassing van de voorbereiding kwam uit Massachusetts. De ploeg nam op het laatste moment afscheid van Cam Newton. Er werd al gefluisterd dat zijn coronaquarantaine hem wel eens zijn startende positie zou kunnen kosten. Het zichzelf niet laten vaccineren kostte hem uiteindelijk zelfs zijn baan. Michael McCorkle Jones is vanaf dag één de starter in New England en dat hadden weinig mensen durven voorspellen.

18. (16) New Orleans Saints

De Saints hebben nog steeds een prima roster. Als iedereen fit is en niet geschorst, kan de ploeg zeker meedoen in de strijd om de play-offs. Zonder Michael Thomas (blessure), David Onyemata (schorsing) en Marshon Lattimore (mogelijke schorsing) wordt dit echter al een stuk lastiger. Met Jameis Winston is spektakel in ieder geval verzekerd.

19. (19) Minnesota Vikings

Aanvallend heeft Minnesota een prima team. Kirk Cousins is een prima quarterback en de wapens om hem heen zijn er ook met Delvin Cook en Justin Jefferson. Het probleem is vooral als de Vikings de bal niet hebben. De verdediging zakte vorig seizoen volledig door het ijs. De jonge unit moet dit jaar laten zien wel degelijk stappen te hebben gezet. Anders gaat het weer een lang seizoen worden in het noorden.

20. (22) Washington Football Team

Washington heeft een aantal zeer interessante spelers. Zo is Chase Young nu al een kandidaat om verdediger van het jaar te worden. In de aanval zit zeker ook potentie, maar het moet er wel uitkomen wil het Football Team ook in het tweede jaar van haar bestaan de play-offs halen. Vorig seizoen haalden ze het tenslotte alleen omdat ze de minst slechte ploeg van de NFC East waren en hadden ze het op hun record nooit gehaald.

21. (21) Chicago Bears

Justin Fields heeft de Bears-fans in de oefenwedstrijden reden genoeg gegeven om optimistisch te zijn voor de toekomst. Dat is echter wel langere termijn, want niet alleen is Andy Dalton de starter, ook met Fields wordt dit niet ineens een vlot lopende aanval. Daarvoor heeft de ploeg buiten Allen Robinson te weinig echte wapens. Met een verdediging die ook langzaam minder lijkt te worden, blijft er nog voldoende werk te verzetten in Chicago.

22. (25) Las Vegas Raiders

Bryan Edwards laat leuke dingen zien in Vegas. Hij werd door ploeggenoten al vergeleken met Terrell Owens en Davante Adams. Een mooi compliment en de Raiders gaan dat ook nodig hebben om een stap te zetten dit seizoen. Verder lijkt er namelijk weinig progressie in het team te zitten. De grote vraag is dan ook welke wedstrijd in een tie gaat eindigen zodat de Raiders op 8-8-1 uitkomen.

23. (20) Atlanta Falcons

De Falcons kunnen toch niet weer op zulke vreemde manieren verliezen als het afgelopen jaar? Toen was de ploeg een stuk beter dan het record, maar of dat nu weer zo is? Door het vertrek van Julio Jones naar Tennessee ligt er veel druk op rookie Kyle Pitts en op de defensie. Dat was afgelopen jaar namelijk de belangrijkste reden van het teleurstellende seizoen.

24. (24) Carolina Panthers

CMC is terug en dat is het beste nieuws wat de fans van de Panthers zich maar konden wensen. De Panthers hebben de potentie om de verrassing van het seizoen te worden. De vraag is alleen of ze dat zelf wel willen. Een optreden in de play-offs lijkt namelijk niet realistisch. Dan is een hoge draftpick op zoek naar die laatste puzzelstukjes een welkome beloning voor dit seizoen.

CMC says he’s exited to finally play in a game when the Panthers face the Jets next week. pic.twitter.com/qBQ3U3mYvz
— sharon thorsland (@sharonasports) September 2, 2021

25. (23) Denver Broncos

Het tijdperk Drew Lock lijkt over in Denver. Hij verloor de strijd met Teddy Bridgewater en is niet langer de startende quarterback. De kans is groot dat hij nog wel zijn wedstrijdjes mee zal pakken, maar dat het vertrouwen weg is, dat is wel duidelijk. Volgend seizoen staat er een nieuwe spelverdeler.

26. (27) New York Giants

Daniel Jones gooide vorig seizoen elf touchdown passes. Het is de reden dat er veel scepsis is of Kenny Golladay wel echt een versterking gaat zijn voor de Giants. De Lions lieten hem wel heel makkelijk gaan en dat terwijl ze in Detroit toch ook wel behoefte hebben aan talent en kwaliteit. Jones heeft een goede Golladay nodig om ook volgend jaar nog de starter te zijn.

27. (26) Philadelphia Eagles

Jalen Hurts liet vlagen van zijn potentie zien in de preseason wedstrijden en het trainingskamp. Uiteindelijk gaat het er echter om wat hij vanaf zondag laat zien. Kan hij Carson Wentz en Nick Foles doen vergeten? Niet de beste quarterbacks in de league — verre van natuurlijk — maar door de zege in de Super Bowl wel de maatstaf in Philly.

28. (30) New York Jets

Het is gevaarlijk om na het preseason conclusies te trekken, maar de Jets lijken met Zach Wilson de juiste keuze te hebben gemaakt. Niet dat het zich direct in resultaat gaat laten zien, daarvoor is de AFC East te sterk en het verlies van Carl Lawson te groot. De verdediger scheurde zijn achillespees en dat is een flinke aderlating voor een verdediging waar nog veel werk te verzetten is.

29. (29) Cincinnati Bengals

Er is waarschijnlijk geen speler een grotere tegenstander van een seizoen met zeventien wedstrijden als Joe Burrow. De quarterback van de Bengals is de toekomst van de franchise, maar wel één waar de club wel heel roekeloos mee omgaat. Het wordt nu een week langer rondrennen en hopen dat hij niet geblesseerd raakt voor Burrow.

30. (28) Jacksonville Jaguars

De grote vraag is niet of Trevor Lawrence het in zich heeft om een ster in de NFL te worden, maar of Urban Meyer de man is die het eruit gaat krijgen. De manier waarop Tim Tebow gebruikt werd en echt het veld op werd gestuurd in de oefenwedstrijden doet het ergste vermoeden. Het is niet te hopen dat Lawrence de nieuwe Sam Darnold gaat worden.

31. (31) Detroit Lions

De Lions gaan dit seizoen pijn aan de ogen doen. Het is te hopen dat ze op Redzone niet al te veel voorbij gaan komen, want de ploeg heeft aanvallend heel weinig wapens. De nieuwe filosofie betekent een goede O- en D-line, maar verder is er weinig talent te vinden. Dan Campbell moet een paar jaar de tijd krijgen om te bouwen, maar tot die tijd wel zo veel mogelijk van de tv worden verbannen.

32. (32) Houston Texans

Het grootste voordeel voor de fans van de Texans is dat er meer dan genoeg collegewedstrijden zijn om de week mee door te komen. Kunnen ze vast de spelers voor volgend seizoen scouten, want naar de eigen ploeg kijken zullen ze liever niet doen. Met Tyrod Taylor als quarterback en een puinhoop op bijna alle andere posities is dit de grootste kanshebber voor de eerste keuze in de draft.

Lees hier de vorige editie van de NFL Power Rankings.

Coverfoto: Mike Ehrmann/Getty Images

MLB Rookie Watch 2021: Week 20-21

MLB

Mick van der Nat

-

8 september 2021

0

Het MLB seizoen nadert steeds meer zijn einde. Waar sommige teams nog in een verhitte strijd zijn om een playoff plek, zijn sommige allang al uit gespeeld. Waar de playoff picture steeds duidelijker wordt, is de Rookie of the Year race nog niet beslist. Wander Franco zette zijn vorm door, maar ook Luis Garcia wierp goed in de laatste weken. Toch verschenen er ook nieuwe namen, pitcher Carlos Hernandez en midvelder DJ Peters. Verder nog vijf andere rookies in verschillende volorde.

CARLOS HERNANDEZ (Kansas City Royals)

Stats: 11.2 IP, 9 K’s, 3 BB, 6 H, 1 ER

De eerste naam in de Rookie Watch van week 20 en 21 is ook meteen een nieuwe. Carlos Hernandez werd midden juli toegevoegd aan de rotatie van de Kansas City Royals en groeide steeds meer in zijn nieuwe rol. Hij gooide negen strikeouts en kreeg één enkele earned run tegen. Deze kwam in de wedstrijd tegen de Chicago Cubs. Die wedstrijd tegen de Chicago Cubs was een hele sterke van de kant van Hernandez. Hij gooide als starter 7.0 innings, het hoogste uit zijn carrière en gooide acht strikeouts, ook het hoogste van zijn carrière.

Voor de 24-jarige werper was de gehele maand augustus een hele goede maand. Hij startte vier wedstrijden en verzamelde een 2.08 ERA. Verder had hij 24 strikeouts in 30.1 gegooide innings en kreeg hij zeven earned runs tegen. Hierom werd hij in de verkiezing door de Royals zelf uitgeroepen als hun Pitcher of the Month.

Congratulations to Salvador Perez and Carlos Hernández for being named our August Player and Pitcher of the Month!#TogetherRoyal pic.twitter.com/h7JBOVHmqV
— Kansas City Royals (@Royals) September 4, 2021

WANDER FRANCO (Tampa Bay Rays)

Stats: .347 (17-uit-49), HR, 7 2B, 4 BB, 8 RBI, .947 OPS

Net als de vorige twee edities bleef Wander Franco on fire en verdiende hij zijn plaats in de lijst. Dit keer had hij een slaggemiddelde van .347 in 49 slagbeurten. De kortestop sloeg één homerun, zeven doubles en 8 RBIs. Dat hij de bal op dit moment erg goed ziet, is ook te zien aan zijn strikeout-aantallen. Alleen Archie Bradley (Philadelphia Phillies) en Griffin Jax (Minnesota Twins) kregen het voor elkaar Franco aan de kant te zetten met drie slag.

Mede-rookie en ploeggenoot Randy Arozarena opende de tweede wedstrijd van de series tegen de Minnesota Twins met een triple, waarna Franco aan slag kwam. Hij vond een gaatje tussen de tweedehonkman en kortestop, waarmee hij een vroege voorsprong voor de Rays realiseerde. Uiteindelijk wonnen de Rays de wedstrijd met 11-4. Patrón (zijn bijnaam) had nog één extra hit en liep hij zelf twee keer een run over de plaat. Door zijn vroege hit hoefde hij zich ook geen zorgen te maken over zijn on-base streak. Na de wedstrijd met de Twins stond deze streak op 34 wedstrijden, maar vannacht rekte hij hem tot 36 wedstrijden: een record.

Leadoff triple from Randy Arozarena.
Wander Franco up next and knocks him in.@RaysBaseball wastes no time. pic.twitter.com/gBt0jD8Cgz
— FOX Sports: MLB (@MLBONFOX) September 4, 2021

LUIS GARCIA (Houston Astros)

Stats: 11.2 IP, 13 K’s, 3 BB, 9 H, 2 ER

De laatste vier Rookie Watches was hij afwezig, maar na twee goede weken is hij weer terug: Houston Astros pitcher Luis Garcia. 11.2 innings vanaf het begin op de heuvel tegen de Seattle Mariners (5.0 IP) en Kansas City Royals (6.2 IP). Hij kwam tot dertien strikeouts, waarvan zes kwamen tegen de Mariners. De belangrijkste K die hij gooide in de wedstrijd met de Mariners kwam aan het einde van de vijfde inning. Met Mitch Haniger aan slag en twee man op de honken moest hij de 2-1 voorsprong behouden. Met zijn zeventigste pitch van de avond gooide hij een fastball die Haniger miste. Het was een belangrijke strikeout en zijn laatste van de avond, maar hij bleef er erg rustig onder.

Luis Garcia gets Mitch Haniger SWINGING to get out of a jam in the 5th@astros lead the Mariners 2-1 after 5

Join us on AT&T SportsNet pic.twitter.com/XOJ05eWsk3
— AT&T SportsNet SW (@ATTSportsNetSW) August 31, 2021

Garcia is nog altijd groot kanshebber om Rookie of the Year te worden in de National League. Op dit moment staat hij tweede in de Rookie Power Rankings. Deze lijst vergelijkt rookies uit beide divisies met elkaar. De grootste tegenstanders voor Garcia in de National League zijn Jonathan India, de eerder genoemde Wander Franco en mede-pitcher Trevor Rogers. Garcia is echter leider van alle rookies in strikeouts (155) en winstpartijen (10), terwijl hij derde staat als het gaat om gegooide innings (134.0 IP). Het gaat een spannende race worden richting het einde van het seizoen.

Who do you like for the Rookies of the Year? 🤔https://t.co/utnloEko17 pic.twitter.com/INGiiC1JWx
— MLB (@MLB) August 31, 2021

DJ PETERS (Texas Rangers)

Stats: .259 (14-uit-54), 6 HR, 2 2B, BB, 13 RBI, .910 OPS

In de maand mei kreeg hij nog sporadisch een slagbeurt bij de Los Angeles Dodgers, maar uiteindelijk werd DJ Peters toch ge-DFA’d. De Texas Rangers pikten hem op en hij maakte aan het begin van augustus zijn debuut in de Majors voor de Rangers. Hij vond echter zijn draai in week 20 en 21, met vier homeruns in zijn laatste zeven wedstrijden en zes in totaal. Verder kwam hij nog tot twee doubles en sloeg hij dertien RBI over de plaat. Zijn eerste homerun van de afgelopen twee weken kwam tegen de Cleveland Indians. Met een 9-5 achterstand op het bord bracht hij de achterstand één punt dichterbij, maar met deze homerun kon hij ook niet voorkomen dat de Rangers weer een wedstrijd verloren.

DJ Peters playing only the greatest hits!#StraightUpTX pic.twitter.com/BCTDkhYMN7
— Bally Sports Southwest (@BallySportsSW) August 27, 2021

Waar hij op offensief gebied liet zien wat hij kon, maakte hij op defensief ook een prachtige vangbal. Hij stond in het linksveld in de wedstrijd tegen de Colorado Rockies toen Trevor Story aan slag was. Pitcher Jordan Lyles van de Rangers gooide een fastball aan de binnenkant van de plaat die de kortestop niet miste. De bal leek over het hoofd van Peters te gaan en over het hek te verdwijnen voor een homerun, maar de gelegenheid linksvelder ving de bal op een schitterende manier, waarmee hij ook twee punten redde. Het was in ieder geval een hoogtepunt in een wedstrijd tussen twee van de slechtste teams in MLB.

DJ PETERS. 😳

What can't he do?@Rangers | #StraightUpTX pic.twitter.com/eiknT1uwQD
— Bally Sports Southwest (@BallySportsSW) September 1, 2021

CASEY MIZE (Detroit Tigers)

Stats: 11.0 IP, 6 K’s, 3 BB, 8 H, 3 ER

Hij is dit seizoen een van de lichtpuntjes bij de Detroit Tigers en dat liet Casey Mize ook de afgelopen twee weken zien. In 11.0 innings gooide hij zes strikeouts en vergaf hij drie vrije lopen, acht hits en drie earned runs. Dit deed hij in wedstrijden tegen de St. Louis Cardinals en Minnesota Twins. De wedstrijd met de Cardinals sloot hij winnend af en de wedstrijd met de Twins ging verloren, waardoor hij zijn zevende verliespartij van het seizoen kreeg toegeschreven. Zijn record staat nu op zeven winstpartijen en zeven verliespartijen.

In de wedstrijd met de Cardinals kwam Mize ook voor het eerst in zijn Major League carrière aan slag. Met volle honken in de tweede inning was Jack Flaherty al vroeg in de problemen gekomen en Mize kon zichzelf aan een grotere voorsprong helpen. Hij kwam tot drie wijd en nul slag, waarna Flaherty weer aan de binnenkant gooide en zo kreeg Mize in zijn eerste slagbeurt vier wijd en één RBI. Met een batflip en de pijl en boog celebration die de Tigers doen na homeruns vierde hij zijn prestatie.

Casey Mize had his first at-bat in a #Tigers uniform and you WON'T BELIEVE what happens next! pic.twitter.com/VYjtw81QJr
— Detroit Tigers (@tigers) August 25, 2021

FRANK SCHWINDEL (Chicago Cubs)

Stats: .389 (21-uit-54), 6 HR, 3B, 4 BB, 14 RBI, 1.190 OPS

Frank Schwindel was in week 18 en 19 in vorm en zette dat door in week 20 en 21. Mede hierdoor werd hij ook een eervolle vermelding in het National League team van de maand. In de afgelopen twee weken had hij een slaggemiddelde van .389 met 21 hits uit 54 slagbeurten. Hij sloeg zes homeruns, één triple, kwam vier keer op het honk door vier wijd en had 14 RBI. Door zijn prestaties werd Schwindel gekozen als Rookie of the Month van de National League in de maand augustus, maar dat was niet de enige titel die hij mocht bijschrijven. In week 21 sloeg hij .462 (12-uit-26), met vijf homeruns en 12 RBI. Hierdoor verkoos MLB hem als Player of the Week van week 21.

In de series met de Pittsburgh Pirates was de 29-jarige eerstehonkman geweldig in vorm. In de vier wedstrijden durende serie sloeg hij in de laatste drie wedstrijden telkens één homerun. De verste homerun kwam in de derde wedstrijd tegen pitcher Duane Underwood Jr. In de onderste helft van de vijfde inning stonden de Cubs met 6-3 achter, toen hij voor zijn derde slagbeurt aan de plaat kwam. Underwood Jr miste zijn mikpunt, waardoor de bal perfect op de knuppel van Schwindel kwam. Vanaf het moment dat de bal op de knuppel kwam, was het duidelijk dat de bal over de hekken zou verdwijnen. 450 foot later kwam de bal neer tegen het videoscherm, waarmee de eerstehonkman de langste homerun uit zijn carrière had geslagen.

Frank Schwindel crushes a 450-footer off the Video Board! pic.twitter.com/VJfCxIuFvf
— Chicago Cubs (@Cubs) September 4, 2021

BAILEY OBER (Minnesota Twins)

Stats: 11.0 IP, 12 K’s, 1 BB, 9 H, 2 ER

De Minnesota Twins leverde deze week ook een nieuw gezicht voor de Rookie Watch. Bailey Ober startte twee wedstrijden tegen de Boston Red Sox en Detroit Tigers en gooide 11.0 innings. Hij kwam in deze 11.0 inings tot twaalf strikeouts en kreeg één vier wijd, negen hits en twee earned runs tegen. In de wedstrijd die hij startte tegen de Detroit Tigers gooide hij 6.0 innings. Het was pas voor de tweede keer in zijn nog korte carrière, dat hij die inning haalde en in aanmerking kwam voor een quality start. Hij kreeg deze toegewezen na de wedstrijd en doordat de Twins wonnen van de Tigers kon hij ook zijn tweede win uit zijn carrière bijschrijven.

De beste wedstrijd van de 26-jarige Ober was tegen de Boston Red Sox. Hij gooide 5.0 innings op Fenway Park en zette daarin zeven keer een Red Sox speler aan de kant met een drie slag. Verder kreeg hij vier hits en één vier wijd tegen. De Red Sox kregen het alleen niet voor elkaar om te scoren tegen de starter, waardoor hij in zijn laatste drie starts een ERA had van 1.10. Dit ERA steeg na de wedstrijd met de Detroit Tigers (zijn tweede start) naar 2.30.

That is the night for Bailey Ober, the @CofCBaseball great. 5 innings at Fenway. He strikes out 7, and doesn't give up a run.

He's got a 1.10 ERA over his last 3 starts. Dude is dealing. pic.twitter.com/ZHojGu5PbM
— Scott Eisberg (@SEisbergWCIV) August 26, 2021

RAMON URIAS (Baltimore Orioles)

Stats: .318 (14-uit-44), 5 2B, 7 BB, 9 RBI, .866 OPS

Baltimore Orioles kortestop Ramon Urias vond ook zijn draai in week 20 en 21. Veertien hits uit 44 slagbeurten leverde hem een .318 slaggemiddelde met vijf doubles en zeven vier wijd. Hiermee was hij een belangrijk deel van de Orioles die na een losing streak van negentien wedstrijden eindelijk weer eens een wedstrijd wonnen. Hiermee konden zij net voorkomen dat ze het record van de 1961 Philadelphia Phillies overnamen. Dat team verloor 23 wedstrijden op rij, maar de streak van de Orioles eindigde na een 10-6 overwinning op de Los Angeles Angels. In die wedstrijd had Urias één hit, één run en één vier wijd.

Ondanks de lange losing streak liet hij ook zijn kwaliteiten zien op defensief gebied. In de tweede wedstrijd van de series met de Tampa Bay Rays, hadden de O’s een voorsprong van 3-0 in de bovenste helft van de zevende inning. Met mede-rookie Wander Franco aan slag kreeg hij een bal als een racket richting kortestop geslagen. Met een knappe duik maakte hij de vangbal. Toch kon deze vangbal ook niet helpen dat later in de inning de Rays twee runs scoorden en later toch de wedstrijd wonnen. In ieder geval laat de Mexicaan zien dat hij in potentie een speler voor de toekomst kan zijn voor de Orioles.

Joyita a la defensiva de Ramón Urías 🇲🇽pic.twitter.com/EHuL2TIrvH
— Séptima Entrada (@septimaentrada_) August 29, 2021

JAKE MEYERS (Houston Astros)

Stats: .319 (15-uit-47), 4 2B, BB, 7 RBI, .738 OPS

Jake Meyers is de laatste naam in de Rookie Watch van week 20 en 21, maar hij liet ook zien goed spel in huis te hebben. De midvelder van de Astros maakte zijn debuut in de maand augustus en krijgt steeds meer slagbeurten van de organisatie. In de laatste twee weken sloeg hij .319 met twee doubles, één vier wijd en zeven RBI. Zijn hits kwamen ook op belangrijke momenten, zoals in de eerste wedstrijd van de series met de Texas Rangers. Met volle honken en een 4-0 achterstand kwam Meyers aan slag. Brett Martin gooide een pitch die Meyers in het rechtsveld sloeg over het hoofd van Adolis Garcia. Twee runs scoorden en uiteindelijk wonnen de Astros met 5-4.

JAKE MEYERS WITH A 2-RUN DOUBLE!! pic.twitter.com/U4VtAw7R3L
— Apollo Media (@ApolloHOU) August 28, 2021

De series met de Texas Rangers was naast zijn offensieve prestaties ook op defensief gebied een goede serie voor de 25-jarige midvelder. Zack Greinke gooide een breaking ball, die de eerder genoemde DJ Peters niet miste en diep in het midveld sloeg. De bal kwam net iets te kort voor een homerun. Meyers kon na een lange sprint half vallend de bal toch vangen. Een fantastische vangbal die niet kon voorkomen dat Adolis Garcia een run binnenliep, maar toch leverde het fantastische beelden op.

Not only does Jake Meyers wear No. 6, he's acting like Jake Marisnick out there pic.twitter.com/o49lfbjAuY
— Brian McTaggart (@brianmctaggart) August 29, 2021

Coverfoto: Jamie Squire / Getty Images

Wicked Wood SportAmerika Football Pool: meld je aan en win!

NFL

Luuk Dokter

-

8 september 2021

4

Wicked Wood SportAmerika Football Pool: meld je aan en win!

Sport Amerika daagt je uit! Gedurende het seizoen voorspellen we de winnaars van álle NFL-wedstrijden. De winnaar gaat ervandoor met eeuwige roem! Dit jaar maken we wederom gebruik van de CBS Sports Football Pool. Je kiest per wedstrijd welk team wint en voor elke goede pick krijg je één punt. We zullen wekelijks verslag doen van de tussenstand en interessante ontwikkelingen op SportAmerika.nl. Dit jaar wordt de Football Pool gesponsord door Wicked Wood Games. In dit bericht lees je ook meer over de prijzen.

AANMELDEN

Klik hier om je aan te melden voor de Sport Amerika Football Pool. Je moet hiervoor wel een account aanmaken bij CBS Sports. Zorg ervoor dat je username je echte naam is, zodat we precies weten wie de winnaar is. Het kan zijn dat gevraagd wordt om een staat en zip code. Vul dan voor staat ‘None’ in en voor zip code ‘00000’. Indien je graag de staat en zip code van je favoriete team wil gebruiken, klik dan hier om de bijbehorende zip code te vinden. In de toekomst kun je de pool gemakkelijk vinden, aangezien we onze eigen URL hebben: https://sportamerika.football.cbssports.com.

Mocht de bovenstaande link niet werken of ervaar je andere problemen bij het aanmelden, laat het ons dan weten in de comments.

Er is een bekend probleem met het inloggen. Je krijgt dan een melding als “You are logged in with userid X, which does not have access to this league. If you think this is wrong, please contact the league commissioner and ask for an invite”. De oplossing is als volgt: verander je wachtwoord, zorg dat je ingelogd blijft en klik dan op de eerste link onder het kopje ‘AANMELDEN’ naar onze pool.

HET SPEL

De spelregels van de Sport Amerika Football Pool zijn eenvoudig. Je kiest de winnaars van wedstrijden en ontvangt een punt per goede keuze. Tot vijf (!) minuten voor de wedstrijd kun je een keuze nog wijzigen. Mocht je onverhoopt zijn vergeten een week in te vullen, dan krijg je het laagste aantal behaalde punten van die week minus 1. Daardoor is je seizoen niet direct verloren na één vergeten week. De tie-breaker is het totale aantal punten in de Monday Night Football game.

Als we aan het eind van het seizoen deelnemers hebben die gelijk eindigen op de bovenste drie plekken maakt het aantal weekoverwinningen het verschil. Daarna het aantal keren dat iemand de totale score van MNF correct had en tenslotte wie gedurende het seizoen het dichtst bij de wekelijkse MNF score zat. Als dan nog steeds alles gelijk is, maken we gebruik van software die willekeurig kiest.

DE PRIJZEN

Voor de winnaar ligt er een Custom Cornhole Set klaar van je favoriete NFL-team, mede mogelijk gemaakt door Wicked Wood Games. De nummer twee krijgt een Tailgate Package en de nummer drie een Starter Kit.

Customized Cornhole Set
– Twee cornhole boards van je favoriete team
– 2×4 cornhole zakjes

Tailgate Package
– Twee cornhole boards
– 2×4 cornhole zakjes

Starter Kit
– Cornhole board
– 2×4 cornhole zakjes

Lees hier alle artikelen over de Wicked Wood SportAmerika Football Pool 2021/2022!

Coverfoto: Jason Behnken/AP Photo

De Tampa Bay Rays: MLB’s ‘Catch-22’

MLB

Jasper Roos

-

8 september 2021

0

Al jaren zijn de Tampa Bay Rays één van de meest fascinerende clubs in Major League Baseball. Waar grote clubs als de Yankees, Dodgers, Red Sox en Cubs met gigantische salarishuizen de top hebben bestormd, doen de Rays — met een fractie van die financiële middelen — hetzelfde. Aan de ene kant levert dat de club veel goodwill en positieve vibes van (neutrale) fans op. Successen zijn dus ook mogelijk zónder aan de lopende band honderden miljoenen aan spelers uit te geven. Er zit echter ook een keerzijde aan de medaille, een keerzijde die komende winter al eens op een vervelende manier naar voren kan komen.

Door de jaren heen zijn de Tampa Bay Rays synoniem geworden voor het ‘winnen zonder poen’-fenomeen in de Major League. Samen met Oakland, waar de payroll ook jaarlijks in de onderste regionen blijft hangen, zijn de West-Floridianen jaar in, jaar uit in staat om divisionaire grootmachten als Boston en New York te laten zweten. Ze houden ze in sommige seizoenen zelfs uit de playoffs. Sterker nog, Tampa Bay’s 224 regular season wins sinds de start van 2019 tot heden is het hoogste aantal in de American League en tweede in MLB achter LA’s 237 wins.

PAYROLL-GEGOOCHEL

In 2019 haalden de Rays de play-offs met een bescheiden payroll. Sterker nog, de club had de minste financiële verplichtingen van alle 30: slechts $64 miljoen. De Rays werden uitgeschakeld in de ALDS, door de Houston Astros. Kortom, ondanks dat de club qua financiën niet uit de onderste drie kwam, eindigde de club de laatste twee seizoen in de prijzen.

Ook in 2020, het jaar dat Tampa Bay de World Series bereikte, had de club slechts de 28e payroll in MLB. Alleen de Pittsburgh Pirates ($25 miljoen) en Baltimore Orioles ($23 miljoen) besteedden minder geld aan hun selecties. Ter vergelijking: de tegenstander van de Rays in de eindstrijd, de Los Angeles Dodgers, gaven $107 miljoen uit aan spelers en hadden slechts de Yankees voor zich ($111 miljoen).

(Noot: door het verkorte seizoen 2020 werden de salarissen van spelers bijgesteld en uitbetaald over 60 wedstrijden, niet 162. Uitgespreid over een ‘normaal’ seizoen zou LA dus ruim over de $200 miljoen zijn gegaan en zou Tampa Bay rond de $70 miljoen zijn uitgekomen).

EEN STAPJE VERDER

Dit seizoen hebben de Rays er nog een schepje bovenop gedaan. Niet financieel gezien, want de club staat nog steeds slechts 26e van de 30 als het op de salariskosten aankomt, maar wel sportief gezien. Van de onderste 10 teams in het salarisklassement doen, naast de Rays, alleen de Athletics nog soort-van mee voor de play-offs. Tampa Bay laat er echter geen twijfel over bestaan of ze in de running zijn: de club staat bovenaan in de hele American League.

Dat is nog niet alles. De Tampa Bay Rays staan namelijk… bijna overal bovenaan. Of het nu MLB betreft of één van de Minor League-takken: de Rays-organisatie luidt de klok.

Mocht je je afvragen welke MLB-club de boel momenteel het best op orde heeft: dit zijn de competitienoteringen van alle teams in de Tampa Bay Rays-organisatie.

– MLB: 1e
– AAA: 1e
– AA: 3e
– A+: 1e
– A: 1e
– FCL: 1e#SportAm
— Jasper Roos (@JasperRoos) September 6, 2021

Juist ja: waar je ook kijkt, de Rays staan bovenaan. Geweldig, toch? Ja en nee.

RAGS TO RICHES

Natuurlijk, het is fantastisch om te zien wat een club met weinig geld kan bereiken. Iedereen houdt van dit soort rags to riches-verhalen. De Rays zijn een schoolvoorbeeld van wat je met uitzonderlijk goede (en vergevorderde) scouting, opleiding, coaching en cultuurvorming kunt bereiken, ook als je geen geld, een knetterlelijk stadion en geen fans hebt. Geen fans, inderdaad, want het eigen Tropicana Field staat er om bekend dat er nooit een hond zit.

Tussen het einde van 2014, het jaar dat succesmakers Joe Maddon en Andrew Friedman vertrokken, en 2019 schommelden de Rays rond de 1,2 miljoen verkochte kaartjes per seizoen, oftewel gemiddeld 15.000 per thuiswedstrijd. Tropicana Field heeft bijna 43.000 zitplaatsen. Geen hond, dus. Zonder echte ticketinkomsten bleef de payroll jaar na jaar extreem laag en bleven successen uit. Toch was de ploeg in staat om uit de kelder te klimmen.

ANALYTICS, SCOUTING EN COACHING

De Tampa Bay Rays zijn in staat gebleken om het maximale uit het kleine budget te halen. De ene na de andere gedrafte of internationaal vastgelegde speler bleek over te lopen van het talent. De verregaande analytische scouting van de club en de geoliede opleidingsmachine brachten de Floridianen genoeg talent, zodat in 2019 de play-offs opnieuw werden bereikt. Onder aanvoering van één van de beste managers in de sport, Kevin Cash, wordt ieder seizoen het maximale uit een collectie op het oog willekeurig samengevoegde spelers gehaald.

Neutrale fans zullen het waarschijnlijk toejuichen. De hegemonie van de MLB Buyers Club (Dodgers, Yankees, Red Sox, etc.) wordt eindelijk eens aangevallen door een team dat het zonder al die financiële overvloed aanpakt.

Toch levert het succes van de Rays een probleem op.

GELD BOVEN ALLES

Eén ding voorop gesteld: MLB wil geld verdienen. Zeker sinds commissioner Rob Manfred, een voormalig arbeidsrechtadvocaat en zakenman, het stokje overnam van Bud Selig, lijkt de organisatie alleen maar rijker te worden. Spelerscontracten worden steeds massaler, clubs kunnen min of meer vrij blijven spenderen en het geld stroomt voor alle partijen binnen.

Zolang MLB en de spelersvakbond MLBPA allebei alleen maar rijker worden, zal er weinig veranderen. MLB is blij met de gegenereerde inkomsten en spelers (en dus vakbond) zijn blij met de stevige contracten. Wat de Tampa Bay Rays doen, strookt echter niet helemaal met deze kapitalistische manier van topsport bedrijven. Tampa Bay leunt volop op zelfopgeleid of aangekocht jong (en bovenal goedkoop) talent. En dat werkt.

TRENDSETTERS

Intussen proberen dus steeds meer clubs het (zaken)model van Tampa Bay te kopiëren. Vrijwel alle 30 organisaties zijn dezelfde analytische weg ingeslagen als de Rays. Vergeet ook niet dat de Floridianen de eerste waren die een jonge speler vroeg in zijn carrière langdurig (en goedkoop) aan zich bonden. Latere Rookie of the Year Evan Longoria tekende aan het begin van zijn rookieseizoen in 2008 op 22-jarige leeftijd een negenjarig contract ter waarde van een (achteraf) schamele $17,5 miljoen. De Rays wisten echter wat ze in huis hadden en grepen hun kans.

In 2011 deden ze het nog een keer, nu met werper Matt Moore. Vijf seizoenen, $14 miljoen. Na bijna de volle vijf jaar van hem te hebben geprofiteerd, stuurden de Rays Moore halverwege 2016 naar de Giants — slechts maanden voordat zijn contract afliep en ze (veel) dieper in de buidel hadden moeten tasten om hem te behouden. Ook dit werd de Tampa Bay Way: contracten heel vroeg — en zo goedkoop mogelijk — openbreken en vlak voor het aflopen van de overeenkomsten de speler weer verhandelen in ruil voor nieuw jong talent.

STROOMVERSNELLING

Langzaam maar zeker begonnen meer teams het nut van dit soort constructies te zien. De deal die de Royals in 2012 met een 21-jarige Salvador Perez sloten (vijf jaar, $7 miljoen!), bleek een gouden greep. Later kreeg Perez een sterk verbeterd contract van de club. De vierjarige verlenging die de Astros in 2013 aan Jose Altuve gaven ($17 miljoen) was ook een absolute steal, maar ook Altuve tekende later voor fors mee een nieuw contract.

Na negen jaar aan her en der verspreidde vergelijkbare constructies, werden meer clubs wakker en ontdekte men de trend die de Rays begonnen waren. De Chicago White Sox waren als eerstvolgende over de dam, met kortestop Tim Anderson in 2017. De toen 23-jarige Anderson tekende voor zes jaar en in totaal slechts $25 miljoen bij. De Philadelphia Phillies dachten in 2018 in de toen 23-jarige Scott Kingery hun ster voor de toekomst te hebben en legden hem voor zes jaar en $24 miljoen vast. Kingery flopte overigens.

De Atlanta Braves legden in 2019 al heel vroeg een 21-jarige Ronald Acuna Jr (8 jaar, $100 miljoen) en 22-jarige Ozzie Albies (7 jaar, $35 miljoen) vast. De Houston Astros gaven een 24-jarige Alex Bregman datzelfde seizoen zes jaar en $100 miljoen. Wederom de White Sox volgden dat met deals voor een 22-jarige Eloy Jimenez (zes jaar, $43 miljoen), 25-jarige Yoan Moncada (5 jaar, $70 miljoen) en 22-jarige Luis Robert (zes jaar, $50 miljoen). Ook de Mariners en Evan White (zes jaar, $24 miljoen) vonden elkaar. White, Jimenez en Robert kregen de contracten nog voordat ze ooit een inning op het hoogste niveau hadden gespeeld.

Deze strategie begon op te vallen en websites zoals The Ringer besteedden in 2019 al aandacht aan de eventuele gevolgen van deze nieuwe trend, net als Baseball America. Toen waren deze gevolgen echter allemaal nog toekomstmuziek.

GOEDKOPE STERREN

Bijna alle hierboven genoemde spelers zijn uitgegroeid (of bezig uit te groeien) tot de grootste sterren die de sport rijk is. Teams knijpen zich in de handen met het vooruitzicht dat het product op het veld dusdanig aantrekkelijk is voor fans om massaal te blijven komen, maar slechts een schijntje kost. Waarom zouden ze in de toekomst nog dikke Free Agent-contracten of verlengingen uitdelen?

En daar is MLB’s ‘Catch-22’, het probleem met het kopiëren van de Rays. Als iedereen op dezelfde manier te werk gaat, zullen spelers dus massaal minder geld gaan verdienen. Alleen de clubs zullen rijker en rijker worden. Als dit kwartje gaat vallen bij de spelersvakbond, gaan hier natuurlijk problemen van komen. Komende winter staan de onderhandelingen tussen MLB en MLBPA over de nieuwe CAO op het programma. Voor het eerst in decennia zijn er genoeg redenen om je zorgen te maken over het toenemende stakingsrisico.

FINGERS CROSSED, ADEM INHOUDEN

MLB denkt dus nu al hardop na over het ‘repareren’ van de financiële middenmoot. Het gat tussen de rijke en ‘arme’ clubs is enorm groot. Het nadoen van de Rays, als enige succesverhaal in een zee van (financiële) futiliteit, maakt de verschillen en problemen eigenlijk alleen maar groter. Het eerste (gelekte) voorstel van MLB richting de CAO-onderhandelingen is universeel afgeschoten en staat vol met slechte ideeën — een aantal overigens ook in het ‘nadeel’ van de Rays. De storm lijkt onderweg.

Intussen liggen de Tampa Bay Rays op ramkoers voor de World Series, als beste team in de American League. Dat doen ze met slechts één speler op de loonlijst — Kevin Kiermaier — die meer dan $10 miljoen per seizoen van de Rays krijgt bijgeschreven ($11,6 miljoen). Chris Archer ($6,5 miljoen) en Nelson Cruz ($5,1 miljoen) zijn de enige overige spelers die meer dan $5 miljoen krijgen. Ter vergelijking: de Los Angeles Dodgers betalen dit jaar vier spelers meer dan $20 miljoen (twee daarvan meer dan $30 miljoen) en negen spelers meer dan $12 miljoen.

Het blijft fantastisch om al het talent bij de Rays aan het werk te zien. De hele honkbalwereld volgt de ontwikkeling van de volgende potentiële superster die in St. Petersburg rondloopt. Het is namelijk ook gewoon leuk, zo’n kleine club die dapper weerstand blijft bieden tegen de schatrijke overheersing. Zenuwachtig maakt het echter wel. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Coverfoto: David Butler II – USA TODAY Sports

fitnessblog

fitnessblog

fitnessblog

END OF NORMAL

OPEENS ALLES ANDERS

ONBELANGRIJK

DRAAD OPPAKKEN

EMOTIONELE TERUGKEER

YANKEES GEVEN HOOP

DE AVOND VAN GEORGE W. BUSH

GEEN VOLMAAKTE WERELD

WELCOME BACK OZZIE!

HISTORIE

SLECHT EINDE

GEDULD

WALK IT OFF!

BALK

VUURWERK IN DE EERSTE HELFT

VOORSPRONG BUCCANEERS

DAK BLIJFT GOOIEN

DE VERDEDIGING VAN DE BROWNS

DE AANVAL VAN DE BROWNS

DE VERDEDIGING VAN DE CHIEFS

DE AANVAL VAN DE CHIEFS

CONCLUSIE

SUPERSTERREN AANWEZIG VOOR JETER

WALKER ALLEREERSTE ROCKIE IN DE HALL OF FAME

MEER DAN 25 JAAR NA EERSTE KANS EINDELIJK UITVERKIEZING TED SIMMONS

MARVIN MILLER UITEINDELIJK TOCH OPGENOMEN IN HALL OF FAME

2022: LAATSTE KANSEN EN NIEUWE GEZICHTEN

1. (1) Kansas City Chiefs

2. (2) Tampa Bay Buccaneers

3. (6) Green Bay Packers

4. (3) Buffalo Bills

5. (5) Cleveland Browns

6. (4) Baltimore Ravens

7. (7) LA Rams

8. (10) Tennessee Titans

9. (9) Seattle Seahawks

10. (13) San Francisco 49ers

11. (8) Indianapolis Colts

12. (11) Arizona Cardinals

13. (14) Dallas Cowboys

14. (12) Miami Dolphins

15. (15) Pittsburgh Steelers

16. (17) LA Chargers

17. (18) New England Patriots

18. (16) New Orleans Saints

19. (19) Minnesota Vikings

20. (22) Washington Football Team

21. (21) Chicago Bears

22. (25) Las Vegas Raiders

23. (20) Atlanta Falcons

24. (24) Carolina Panthers

25. (23) Denver Broncos

26. (27) New York Giants

27. (26) Philadelphia Eagles

28. (30) New York Jets

29. (29) Cincinnati Bengals

30. (28) Jacksonville Jaguars

31. (31) Detroit Lions

32. (32) Houston Texans

CARLOS HERNANDEZ (Kansas City Royals)

WANDER FRANCO (Tampa Bay Rays)

LUIS GARCIA (Houston Astros)

DJ PETERS (Texas Rangers)

CASEY MIZE (Detroit Tigers)

FRANK SCHWINDEL (Chicago Cubs)

BAILEY OBER (Minnesota Twins)

RAMON URIAS (Baltimore Orioles)

JAKE MEYERS (Houston Astros)

AANMELDEN

HET SPEL

DE PRIJZEN

PAYROLL-GEGOOCHEL

EEN STAPJE VERDER

RAGS TO RICHES

ANALYTICS, SCOUTING EN COACHING

GELD BOVEN ALLES

TRENDSETTERS