Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op de ‘depth chart’: alles komt aan bod. In deel 32 het team dat op jacht gaat naar de repeat: de Tampa Bay Buccaneers.
De Packers, Dolphins, twee keer de Steelers, 49ers, Cowboys, Broncos en als laatste de Patriots: het is in de geschiedenis van de NFL een team acht keer gelukt om een Super Bowl-titel met succes te verdedigen. Toen de Patriots er in 2004 voor het laatst in slaagden, was Tom Brady al de quarterback. De spelverdeler die vadertje tijd steeds weer te slim af is, mag het dit seizoen met de Buccaneers nog eens gaan proberen. Eens zien of dat toch al zo idioot dikke jongensboek nog iets dikker kan worden.
Hoe het seizoen ook verloopt, de missie van Brady en de Bucs is eigenlijk al geslaagd. Toen de quarterback New England na bijna twintig jaar verliet en in Tampa Bay ging spelen, werd uitgesproken dat in twee jaar tijd de Super Bowl halen het doel was. Alle betrokkenen stelden daarbij dat dat het tweede jaar waarschijnlijk realistischer zou zijn dan direct in het eerste jaar. Het team moest immers aan elkaar wennen. De geschiedenis is bekend: vanaf halverwege het seizoen kwam de Bucs-trein op stoom. De trein stopte pas toen er een Lombardi Trophy naar Tampa Bay ging.
FREE AGENCY
Dat de Tampa Bay Buccaneers er op voorhand vanuit gingen dat het tweede jaar van Brady en consorten kansrijker zou zijn, heeft alles te maken met de visie van de club. Zelden kwam die visie sterker voor de dag dan in free agency. De Buccaneers wisten namelijk alle tweeëntwintig in de Super Bowl startende spelers aan boord te houden. Lavonte David, Shaquil Barrett en Chris Godwin zetten hun handtekening onder een nieuwe deal. Ook vraagtekens Antonio Brown, Rob Gronkowski, Ndamokung Suh en Leonard Fournette bleven. Dat alles werd mede mogelijk gemaakt door de contractverlenging voor Tom Brady. Daarmee maakten de Buccaneers 19 miljoen dollar aan cap space vrij voor het komende seizoen.
Een team dat zijn Super Bowl-winnend roster vasthoudt, heeft weinig nieuws nodig. Toch werd running back Giovani Bernard aangetrokken. Aangezien Ronald Jones II en Fournette er ook nog zijn, maakt dat de strijd om snaps in Tampa nog net iets interessanter.
NFL DRAFT
Waar de meeste teams de draft ingaan met duidelijke missies en op te vullen gaten, lag dat voor de Tampa Bay Buccaneers dus anders. Dat bood hoofdcoach Bruce Arians en GM Jason Licht de kans sterke punten verder te verbeteren en alvast te denken aan het tijdperk ná Tom Brady. Een toch al uitstekende front seven werd verder versterkt met Joe Tryon, een edge rusher van de Washington Huskies. In de tweede ronde kreeg Florida-quarterback Kyle Trask de mooiste leerplek van de NFL: back-up en wellicht ooit opvolger van Tom Brady.
Later in de draft werden nog offensive tackle Robert Hainsey (Notre Dame), wide receiver Jaelon Darden (North Texas), linebacker K.J. Britt (Auburn), cornerback Chris Wilcox (BYU) en linebacker Grant Stuard (Houston) toegevoegd. Hainsey moet de diepte voor de offensive line weer op peil brengen na het vertrek van de veelzijdige back-up Joe Haeg.
OFFENSE
De aanval was, is en blijft loaded. De man om wie alles draait, is uiteraard Tom Brady. Over hem kunnen we eigenlijk niets schrijven dat al niet duizend keer eerder gezegd is. De Greatest of all Time weet zich verzekerd van een ingespeeld team om zich heen en voor zijn neus. Center Ryan Jensen bouwde vorig jaar in rap tempo vertrouwen op met Brady terwijl Donovan Smith als left tackle ook indruk maakte. Tussen hen in staat Ali Marpet, die vorig jaar geen enkele sack en maar tien quarterback pressures toestond. Right guard Alex Cappa keert terug nadat hij de Super Bowl-run moest missen door een enkelblessure. Tristan Wirfs gaat als right tackle zijn tweede seizoen in na een indrukwekkend rookie season. Daarin stond hij slechts 24 quarterback pressures toe.
Geven de grote mannen Brady genoeg tijd en clean pockets, dan wordt het ongetwijfeld smullen geblazen. In Mike Evans, Chris Godwin en Antonio Brown hebben de Bucs nog steeds een fantastisch trio op wide receiver. Op tight end is er ook voldoende talent. Daar hebben ze Rob Gronkowski, Cameron Brate en de van een blessure terugkerende O.J. Howard. Op running back mogen Jones, Fournette en Bernard uitvechten wie de meeste snaps krijgt. Bernard is van dat trio waarschijnlijk de back voor third down. Hij staat bekend als een goede vanger.
DEFENSE
Defense wins Championships, zo weten we al jaren. Tampa Bay bewees het vorig jaar maar weer eens. Hoewel de aanval sterk is, was het namelijk niet de aanval die Kansas City in de pan hakte in de Super Bowl. De Chiefs — die toch beschikken over één van de beste aanvalsformaties in de league — kwamen niet verder dan negen (!) punten. Patrick Mahomes moest rennen voor zijn leven en kwam geen moment in zijn spel. De Buccaneers wisten continu druk op de bal te zetten en gaven de receivers van Kansas City bijzonder weinig ruimte.
Bij wie moet je beginnen? Het trio Ndamokung Suh, Vita Vea en William Gholston kan zich meten met de beste defensive lines — als ze dat zélf al niet zijn. De vier startende linebackers zijn zo mogelijk nog beter: Jason Pierre-Paul, Devin White, Lavonte David en Shaquill Barrett. Deze front seven was vorig jaar goed voor 48 sacks en 116 quarterback hits. Daarmee waren ze respectievelijk vierde en tweede in de NFL.
Voorafgaand aan de Super Bowl waren analisten het er over eens: de kansen voor de Chiefs zouden liggen in de secondary van de Bucs. Het bleek ijdele hoop. Terwijl de voorste verdediging druk zette, hielden safeties Jordan Whitehead en Antoine Winfield Jr. samen met cornerbacks Carlton Davis, Sean Murphy-Bunting en Jamel Dean het veld potdicht. Dat belooft veel goeds voor 2021. De Buccaneers lijken de meest complete verdediging van de league te hebben.
CONCLUSIE
Alles draait om de repeat en zelden was er een team beter in positie om dat te bewerkstelligen dan deze Tampa Bay Buccaneers. Het Super Bowl-winnende team bleef vrijwel volledig intact. Toen Brady arriveerde in Tampa keek men al uit naar het tweede seizoen met Brady in de aanval van Bruce Arians. Dat het ultieme doel al bereikt is, verandert dat eigenlijk niet. De grote vraag is dan ook: wie gaat deze Bucs stoppen? Er liggen uiteraard opnieuw kansen voor teams als de Packers en de Chiefs. Beide misten in de play-offs belangrijke pionnen in de offensive line en dat kwam de Buccaneers uiteraard niet slecht uit.
Er is echter weinig reden om niet te geloven in deze Buccaneers, die in staat moeten zijn de hoogste seed in de NFC relatief makkelijk te pakken. Een interessante halte op de weg naar dat doel is in week 4. Dan gaan Brady en de Bucs op bezoek bij de Patriots in Foxboro. Saillant detail: er is een kans dat Brady tijdens die wedstrijd het all-time passing yards record van Drew Brees breekt. Dat is overigens iets dat behoudens een blessure in elk geval ergens dit seizoen zal gebeuren. Blessures kunnen uiteraard elke favoriet parten spelen en zelfs uitschakelen. Als er echter niets geks gebeurt in Tampa Bay doen de mannen van Arians in januari gewoon weer mee om een plek in de Super Bowl.
Voorspelling: 14-3
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Eén van de meest genoemde namen in het huidige MLB-seizoen is ongetwijfeld die van Vladimir Guerrero Jr. De pas 22-jarige ster van de Toronto Blue Jays haalde al diverse malen het Team van de Maand bij SportAmerika en werd tijdens de All-Star Game verkozen tot MVP. Hiermee werd hij niet alleen de eerste Canadese MVP (Vladito is Canadees/Dominicaans, red.) en eerste Blue Jay die tot MVP werd verkozen, maar daarbovenop werd hij ook nog eens de jongste in de historie van MLB. Met een leeftijd van 22 jaar en 119 dagen nam hij het oude record van Ken Griffey Jr. uit 1992 over.
De statistieken van Vlad Jr. in 2021 zijn om van te watertanden. In vrijwel elke categorie staat de zoon van Vlad Sr. bovenaan in de American League: .321 slaggemiddelde, .410 OBP, 1.014 OPS, 105 runs en 162 hits. Samen met onder meer Shohei Ohtani is hij één van de kanshebbers op de American League MVP-titel.
VEERTIGSTE HOMERUN ZORGT VOOR RECORDS
Niet alleen werd Vlad Jr. de jongste Blue Jay ooit die het aantal van veertig homeruns bewerkstelligde, maar hij sloeg naast zichzelf ook zijn vader de MLB-geschiedenis in. Zowel Vlad Sr. als Vlad Jr. hebben in één seizoen meer dan veertig homeruns geslagen.
Vladimir Sr. sloeg in 1999 op 24-jarige leeftijd voor het eerst meer dan veertig ballen over de hekken (42), in dienst van de Montreal Expos. Hij overtrof dit in 2000, met een totaalaantal van 44. De teller van de Hall of Famer bleef na zijn afscheid in 2011 staan op 449.
Slechts één keer eerder in de historie van MLB kwam het voor dat zowel vader, als zoon veertig of meer homeruns in een seizoen sloegen. Prince Fielder sloeg er in 2007 in dienst van de Milwaukee Brewers 40 en werd toen samen met vader Cecil Fielder het eerste vader-zoon-duo met deze accolade.
Als klap op de vuurpijl sloeg Prince er in datzelfde seizoen nog een paar meer bij, waardoor hij 50 homeruns bereikte. Prince en Cecil zijn tot op de dag van vandaag het enige vader-zoon-duo met vijftig of meer homeruns in één seizoen. Cecil sloeg in 1990 in dienst van de Detroit Tigers 51 homeruns.
DUO BONDS EN GRIFFEY KOMEN NET TEKORT
Het meest in de buurt van dit record komen Bobby en Barry Bonds. Barry, de all-time homerunleider in MLB (762) sloeg in acht van zijn 22 actieve seizoenen veertig of meer homeruns. Vader Bobby — ook een powerhouse — kwam er in 1973 in dienst van de San Francisco Giants met een totaal van 39 nog het dichtste bij.
Ook Ken Griffey Jr. en Sr. ontbreken. Griffey Jr. sloeg in zijn Hall of Fame-carrière zeven keer tenminste veertig homeruns. Vader Griffey Sr. kwam niet verder dan een maximaal aantal van 21, verdeeld over de New York Yankees en de Atlanta Braves in 1986.
Coverfoto: Tom Szczerbowski / Marie-France Coallier
Afgelopen weekend begon dan eindelijk een nieuwe seizoen college football, met een heerlijk openingsweekend. Voorafgaand waren er veel kanshebbers voor de titel ‘beste QB in de 2022 NFL Draft’ en ‘beste QB in CFB’. Veel QB’s hadden het echter lastig tijdens hun openingsduel. Wie deden het goed en wie wat minder?
QB’S DIE MOEIZAAM UIT DE STARTBLOKKEN KWAMEN
Spencer Rattler en Sam Howell
Jawel. De twee op papier beste QB’s in college football kende alles behalve een soepel begin van het seizoen. Te beginnen met Sam Howell, die vrijdagnacht met #10 North Carolina meteen onderuit ging bij Virginia Tech. Dit kwam echter niet 100% door Howell. De offensive line van de Tar Heels zag er dramatisch uit en de wapens die dit seizoen de zo succesvolle wapens van vorig jaar (Javonte Williams, Michael Carter, Dazz Newsome en Dyami Brown) moeten vervangen waren niet aanwezig. Alleen slot receiver Josh Downs (132 yards, 1 TD) liet zich zien.
Voor Howell zelf geldt dat hij amper tot geen tijd kreeg om te gooien en daardoor niet verder kwam dan 17-32 voor 208 yards, een touchdown en drie interceptions. Twee van de drie interceptions waren echter niet de schuld van Howell. De laatste was echter wel zijn fout, en niet zo’n klein beetje ook. Howell kan veel beter, maar zal ook hulp moeten krijgen van de rest van het team. Want de Mahomes in de 2021 Super Bowl-achtige praktijken vs Virginia Tech gaat hij geen heel seizoen volhouden.
Ook Spencer Rattler begon alles behalve soepel aan het seizoen. Hij won met #2 Oklahoma weliswaar van Tulane (35-40), maar ook Rattler was niet in vorm. In tegenstelling tot bij Howell was het echter wel vooral de vorm van Rattler die teleurstellend was. Rattler ging 30-40 voor 302 yards en een touchdown, maar hij gooide ook twee dramatische interceptions. En dat hadden er makkelijk meer kunnen zijn, want veel van zijn tien incompletions waren te hoog en niet goed geplaatst.
Dat Oklahoma alsnog meer dan 30 punten scoort is een teken dat de offense van Oklahoma dit jaar uitstekend gaat zijn, maar Rattler zelf zal beter moeten spelen dan hij tegen Tulane deed. Want in de BIG 12 zal de weerstand nog wat zwaarder worden, om maar niet te spreken van de playoffs.
DJ Uiagalelei en JT Daniels
Ook deze twee QB’s stonden op de shortlist voor de Heisman Trophy. In het duel van het week 1, Clemson – Georgia, kwamen ze elkaar meteen tegen. Laten we zeggen dat de offense werd gedomineerd door de defense. Georgia won 10-3 en zeker DJ Uiagalelei speelde een matige wedstrijd.
Veel ballen van DJ kwamen niet aan en waren inaccuraat. Omdat ook de running game niet liep bij de Tigers en de offensive line compleet gedomineerd werd door Georgia, had Uiagalelei geen schijn van kans (19-37, 178 yds en een interception). Tuurlijk: dit is deels te wijten aan jeugdigheid en het feit dat hij tegen de beste defense van college football stond, maar toch was het een teleurstellende nacht voor de nieuwe QB van Clemson.
JT Daniels speelde bij de Bulldogs ook niet bijzonder, maar dat hoefde ook niet per se. Het plan was vooral om korte passes te gooien en zo snel yards te verzamelen en om de pressure heen te spelen. Dit lukte aardig (22-30, 135 yds en een int). De runnin game en de defense deden de rest. Daniels zelf maakte echter ook wat foutjes en was daarnaast niet accuraat met de deep ball. Hij wist zijn fouten echter, in tegenstelling tot de Clemson QB, te limiteren.
Emory Jones
Tot slot de QB die misschien wel de grootste klap kreeg: Emory Jones. De QB die Kyle Trask moet doen vergeten viel afgelopen weekend compleet door de mand als passer. Jones ging 17-27 voor 113 yards, een touchdown en twee interceptions vs Florida Atlantic en was totaal niet comfortabel in de pocket.
Het hielp vervolgens ook niet dat zijn back-up, Anthony Richardson, vervolgens 3-8 ging voor 40 yards een zelfverzekerde indruk maakte en vooral 160 rushing yards en een touchdown noteerde. Of Richardson volgend weekend al meteen gaat starten in plaats van Jones valt te betwijfelen, maar als Jones het vs Florida Atlantic al zo lastig heeft kan het in de SEC alleen maar lastiger worden.
QB’S DIE UITBLONKEN
CJ Stroud
Goed: tijd voor wat positieve uitblinkers. Te beginnen met debutant CJ Stroud. De nieuwe Ohio State QB had het in het begin vs Minnesota logischerwijze even lastig, maar kwam daarna in vorm. Hij eindigde uiteindelijk 13-22 voor 294 yards en vier touchdowns. Vooral zijn connectie met Chris Olave (117 receiving yards en 2 TD’s) viel op.
Stroud was comfortabel in de pocket en liet ook zien buiten de pocket een prima QB te zijn. Voor iemand die hiervoor nog maar acht snaps had gespeeld en nog geen pass in college had gegooid, was dit een prima start. De Buckeyes lijken zich dan ook geen zorgen te hoeven maken over hun offense. De defense is de doorslaggevende factor in het wel of niet halen van de playoffs. Want aan C.J. Stroud en zijn offense zal het niet liggen.
Desmond Ridder
De QB van de grootste playoff-kanshebber buiten de power five conferences, Cincinatti, begon het seizoen on fire. Ridder ging vs Miami (OH) 20-25 voor 295 yards en vier touchdowns. Vooral zijn diepe bal viel op, die tegen Miami veel gebruikt werd en touchdowns en grote gains opleverde.
Ridder liet daarnaast goede pocket mobility zien en was niet onder de indruk van wat er op hem afkwam. De ervaren QB begin zo goed aan een misschien wel memorabel seizoen voor Cincinnati. Misschien dat de meest underrated QB in college na dit seizoen wellicht wel de aandacht zal krijgen die hij verdient.
Bryce Young
Toch was de grootste uitblinker onder de QB’s afgelopen weekend een QB van Alabama. Bryce Young zat al een tijdje op zijn kans te wachten, en na het vertrek van Mac Jones krijgt hij dit seizoen de kans. Hij mocht tegen Miami meteen aan de bak, en moest dit doen zonder Najee Harris, Jaylen Waddle, Devonta Smith, flink wat O-Lineman en een nieuwe offensive coördinator.
Het maakte allemaal niet uit. Young ging 27-38 voor 344 yards en vier touchdowns en was op geen fout te betrappen. Een enorm knappe prestaties tijdens je eerste echte start. Young liet met Alabama de Hurricanes, de #14 van het land, eruit zien als amateurs. Kortom: Alabama is niet weg. Alabama is met Bryce Young misschien nog wel beter dan ooit tevoren.
Jack Coan, Matt Corral en Kedon Slovis
Tot slot nog even deze drie QB’s. Jack Coan transfereerde vanuit Wisconsin en krijgt dit seizoen de zware taak om QB Ian Book bij Notre Dame te vervangen. Dit deed hij in zijn eerste duel voor de Fighting Irish vs Florida State meer dan verdienstelijk. Coan ging zondagnacht 26-35 voor 366 yards en vier touchdowns. Hij was stabiel en comfortabel in de pocket. Hij is niet zo mobiel als Book, die elite was in het voorkomen van sacks, maar als Coan zo blijft gooien zal niemand bij Notre Dame zich daar zorgen om maken.
Matt Corral sloot met Ole Miss de eerste week van college football af met een 24-43 zege op Louisville. Corral was indrukwekkend: hij noteerde 381 yards na 22-32 te zijn gegaan en gooide en touchdown. De running game en play-action game deed de rest voor de Rebels. Corral is een QB om in de gaten te houden, en voor duels met hoge scores ben je bij Ole Miss aan het juiste adres.
Kedon Slovis won met #15 USC eenvoudig van San Jose State. De QB van de Trojans ging 25-36 voor 263 yards en twee touchdowns. De tegenstand was natuurlijk minimaal, maar op deze manier begint de potentiële first round pick van de komende draft in ieder geval foutloos aan het seizoen.
Na bijna vijf uur honkbal op Fenway Park stond er gisteren een 11-10 overwinning op het scorebord voor de Tampa Bay Rays op bezoek bij de Boston Red Sox. Na afloop ging het echter niet alleen over de comeback of over het schokkend slechte veldspel van de thuisploeg, maar vooral over Wander Franco. De 20-jarige Rays-kortestop evenaarde met een triple een record van Hall of Famer Mickey Mantle.
Het was al in de eerste inning van de wedstrijd dat de 20-jarige Dominicaan op een worp van Chris Sale zijn triple mocht bijschrijven. Daarmee breidde hij zijn on-basestreak uit naar 36 wedstrijden, de langste actieve streak in Major League Baseball. Bovendien kwam hij met de hit op gelijke hoogte met Hall of Famer Mickey Mantle. In dienst van de New York Yankees volbracht The Mick, tussen september 1951 en mei 1952, hetzelfde kunstje .
ZEVEN WEDSTRIJDEN ACHTER FRANK ROBINSON
Franco bezet nu samen met Mantle de tweede plaats in het on-base streak-klassement voor spelers onder de twintig jaar. Recordhouder blijft nog altijd mede-Hall-of-Famer Frank Robinson. In dienst van de Cincinnati Reds behaalde Robinson in 1956 een reeks van 43 wedstrijden op rij op het honk.
Het is overigens niet het enige record dat Franco uit de boeken sloeg. Met zijn driehonkslag evenaarde hij het record van langste on-base streak van een rookie kortestop, bewerkstelligt door Hanley Ramirez in 2006. In dienst van de Miami Marlins kwam Ramirez tot 36 wedstrijden op een rij. Daarnaast is het de langste reeks ooit van een rookie in de historie van de Tampa Bay Rays en is Franco hard op weg naar Rays-voorgangers Ben Grieve (37) en Johnny Damon (39). Het all-time Rays record van Tommy Pham — die in 48 wedstrijden op een rij op de honken kwam — zit al voorzichtig in het achterhoofd.
WAANZINNIG EERSTE SEIZOEN
Franco’s eerste seizoen in de Major League is er nu al één om in te lijsten. Met een overall slashline van .290/.349/.475, 26 extra honkslagen, 36 binnengeslagen punten en 48 runs sinds zijn debuut tegen de Red Sox op 22 juni van dit jaar lijkt er geen maat te staan op de nummer 1 prospect in de sport.
Op 24 juli kwam Franco voor het laatst niet op de honken, tegen de Cleveland Indians. Sindsdien noteert hij .321/.388/.533 met dertien doubles, twee triples, vier homeruns, 26 binnengeslagen punten en 33 runs.
Bijzonder aan dit verhaal is het feit dat de Dominicaan tot aan zijn debuut tegen de Red Sox op 22 juni slechts 39 wedstrijden in Triple-A had gespeeld, voordat hij opgeroepen werd naar de Majors. In 2020 miste hij door het ontbreken van een minor-league seizoen zelfs een volledig jaar aan speeltijd. In 2018 liet hij ook al van zich horen door in Rookie Ball met een .351 slaggemiddelde en een OPS van boven de 1.000 iedereen achter zich te laten in de klassementen.
COMEBACK RAYS
Niet alleen Wander Franco was onderwerp van gesprek gisteravond. Na twee innings keken de Rays tegen een 7-1 achterstand aan. Een ‘Little League grand slam’ van Nelson Cruz in de vierde inning en een gelijkmakende inside-the-park homerun van Austin Meadows in de negende inning trokken de Rays na tien innings een 11-10 overwinning over de streep. De comeback was compleet.
Mede door deze overwinning hebben de Tampa Bay Rays met een .630 winstpercentage het beste record van de American League. Bovendien voeren ze het MLB-klassement in binnengeslagen punten (692), gescoorde runs (733) en gemiddelde gescoorde punten per wedstrijd (5.35) aan.
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 31 het team waarvoor het halen van de Super Bowl niet meer genoeg is: de Kansas City Chiefs.
Het was een schokkende ervaring. Patrick Mahomes bleek in de afgelopen Super Bowl ineens ook maar een mens te zijn. De blessures op de offensive line eisten eindelijk zijn tol. Hoewel Mahomes met zijn scrambles nog een aantal bizarre ballen wist te gooien, waren de Bucs namelijk veel en veel te sterk. Het was nog net niet voor het eerst dat Mahomes een wedstrijd verloor, maar het was wel voor het eerst dat hij dit deed met meer dan één touchdown verschil.
Desondanks zijn de verwachtingen van de Chiefs ook dit jaar weer hooggespannen. Mahomes is nog steeds de beste quarterback van de league en de rest van de selectie is er niet minder op geworden. Blijft Mahomes fit, dan zijn de Chiefs opnieuw de grote favoriet om de Super Bowl te winnen.
FREE AGENCY
General Manager Brett Veach liet er geen gras over groeien. Na het debacle in de Super Bowl werd de volledige offensive line na het seizoen bedankt voor de bewezen diensten en aan de kant gezet. De Chiefs gaan het in week 1 doen met een compleet nieuwe offensive line. Joe Thuney was de beste left guard die beschikbaar was en met een vet contract werd hij van Foxborough naar Kansas City gelokt. Naast hem komt Orlando Brown te staan. Hij werd in ruil voor een first round pick uit Baltimore gehaald.
Ook op de rest van de lijn kwamen nieuwe gezichten naar de stad. Austin Blythe kwam over van de Rams en Kyle Long werd overgehaald om zijn loopbaan weer voort te zetten. Daarnaast komen Laurent Duvernay-Tardif en Lucas Niang nog terug nadat ze afgelopen seizoen vanwege het coronavirus besloten niet in actie te komen.
Verder bleef het rustig in Kansas City dit offseason. Sammy Watkins en Bashaud Breeland vertrokken. Breeland hing al een schorsing boven het hoofd omdat hij drugs gebruikt zou hebben en daar kwam in april ook nog een arrestatie bij. Defensive tackle Jarran Reed was de belangrijkste aanwinst in de zomer, buiten de spelers op de offensive line.
NFL DRAFT
Door de trade met de Ravens hadden de Chiefs geen pick in de eerste ronde. De belangrijkste aanwinst in de draft was Nick Bolton, die in de tweede ronde werd gekozen. De linebacker van Missouri zou wat extra jeugd en snelheid in de defensie van de Chiefs kunnen brengen.
De Chiefs hadden nog een tweede pick in de tweede ronde en daarmee werd center Creed Humphrey gekozen. Hiermee krijgt Kansas nog een extra puzzelstukje voor de offensive line. Humphrey zal de strijd aan moeten gaan met Blythe om de starter te worden. Gezien de blessures van afgelopen seizoen lijkt het echter een zekerheid dat Humphrey zijn snaps wel zal gaan krijgen komend seizoen.
Met de overige picks in de draft kozen de Chiefs vooral spelers met het oog op de toekomst. Het is het leven van een rookie bij een kampioenskandidaat. Je moet direct een hoog niveau hebben om speeltijd te krijgen. De vraag is of Joshua Kaindoh, Noah Gray en Cornell Powell dat niveau gaan halen. Gezien de sterkte van de selectie hebben de Chiefs die spelers zeker in het begin van het jaar helemaal niet nodig. Het echte seizoen voor de Chiefs begint pas in januari.
OFFENSE
Het is de laatste jaren waarschijnlijk wel opgevallen. De Chiefs hebben de beste quarterback van de NFL en misschien wel het grootste talent op de positie ooit. Met Mahomes in de gelederen hebben de Chiefs automatisch een kampioenswaardige aanval. Alleen moet Mahomes dan wel op het veld staan. Daarom zullen de ogen dit jaar voor het eerst niet vooral op de quarterback zijn gericht, maar op de vijf mannen die hem moeten beschermen. Mahomes heeft namelijk al wat blessures gehad, waaronder een hersenschudding in de play-offs.
Op papier is GM Veach erin geslaagd om de offensive line flink te verbeteren. Analytici zien in de nieuwe lijn de zevende o-line in de league. Natuurlijk moet op het veld nog blijken of de spelers ook echt een unit kunnen vormen. Gezien de ervaring van de meeste spelers zou dit echter geen probleem moeten zijn.
Met een goede offensive line en een fitte Mahomes wordt het voor iedere ploeg een uitdaging om deze aanval af te stoppen. Met Travis Kelce hebben de Chiefs met afstand de beste tight end in de league. Hij vormt een uitstekende combo met receiver Tyreek Hill. Clyde Edwards-Helaire liet als rookie al zien waar hij toe in staat is en moet — zeker met een betere offensive line — nog beter tot zijn recht komen in jaar twee. Buiten Hill en Kelce heeft Mahomes nog geen bewezen wapens om naar te gooien. Door het vertrek van Watkins krijgen die echter wel meer kansen om te groeien. De groep is jong en de potentie is er zeker.
DEFENSE
Kansas City heeft flink geïnvesteerd in de aanval. Daar staat tegenover dat de defensie de zwakke plek van de ploeg is. Vorig jaar eindigde de verdediging als 22e en het is de vraag of ze veel beter zijn geworden. Vooral in de pass rush hadden de Chiefs afgelopen jaar problemen. Hiervoor werd Reed aangetrokken, die op de lijn voor meer druk op de quarterback moet gaan zorgen.
Het is niet zo dat Kansas City het talent niet heeft. Chris Jones en Frank Clark zijn gevestigde namen met dikke contracten. Zij zullen het opnieuw moeten laten zien voor de verdediging. Als het ze lukt om de pass rush te versterken, hoeft de verdediging minder op de blitz te vertrouwen en kan er meer één op één worden verdedigd.
De verdediging kreeg in de draft wel een flinke boost. Rookie Bolton is uitstekend in de tackles en heeft een goed instinct voor waar zijn tegenstander naartoe gaat. Hij zal waarschijnlijk aan de buitenkant beginnen, maar heeft alles in zich om snel de middelste linebacker te worden. In de secondary is Tyrann Mathieu het hart van de verdediging. Stiekem zullen de ogen hier echter ook gericht zijn op cornerback L’Jarius Sneed. Hij had een uitstekend rookie-seizoen en heeft alles in zich om een ster te worden die de verdediging op Super Bowl-level kan houden.
CONCLUSIE
De Chiefs zijn de laatste jaren de ploeg waar iedereen naar kijkt. Er was een ineenstorting van de offensive line voor nodig om de ploeg eindelijk op de knieën te krijgen. Het is indrukwekkend om te zien hoe Veach er ondanks alle beperkingen in is geslaagd om dit probleem ogenschijnlijk in één zomer op te lossen. De lijn lijkt zelfs beter te zijn dan vorig jaar, met als gevolg dat de complete aanval nog meer potentie heeft.
De verdediging zal dit jaar minder goed zijn dan die van de concurrentie in de AFC. Dit was vorig jaar echter ook al het geval en ook toen stonden de Chiefs gewoon in de Super Bowl. Op het moment dat het echt moest — nadat Mahomes met een hersenschudding was uitgevallen — trok de verdediging het duel alsnog over de streep.
Het betekent dat de Chiefs sowieso weer de grote favoriet in de AFC zijn. Misschien wel weer in de hele NFL. Het zorgt er in ieder geval voor dat het seizoen alleen geslaagd als ze weer met die trofee in hun handen staan. Voor alleen het halen van de Super Bowl doen de Chiefs het al niet meer.
Voorspelling: 13-4
FANZONE
In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we – indien mogelijk – bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Kansas City Chiefs: Paul Driessen.
“Patrick Mahomes doet dingen die niemand kan. Zelfs als hij moet rennen voor zijn leven zoals in Super Bowl LV. Hoe graag ik ook terugkijk naar die hachelijke momenten tegen de Bucs, ik zie de baby GOAT toch liever goed beschermd. Dat lijkt te gaan gebeuren dankzij gehaalde spelers in het offseason. De grote vraag voor aanvang van het aanstaande seizoen: geven de nieuwe mannen voor zijn neus Mahomes meer tijd in een schone pocket? Moet je eens voorstellen wat hij met die extra secondes kan doen. In de wetenschap dat Travis Kelce, Tyreek Hill en Mecole Hardman een eindje verderop lopen te hunkeren naar de bal. Veeg na dit vooruitzicht maar even de mond af; er is vast wat kwijl ontsnapt.”
“Lost running back Clyde Edwards-Helaire zijn belofte in? Dat is een andere vraag die samenhangt met de komst van beschermheren als Orlando Brown en Joe Thuney. Het rookie-jaar van CEH was meestal prima, maar het kan beter voor de first round pick van 2020 — zeker in zo’n aanval. Die offense gaat ook dit seizoen bepalend zijn in een jaar vol prachtige affiches. Ravens in week twee, Bills in week vijf, Titans in week zeven, Packers in week negen. Zul je zien dat ze die allemaal winnen op pure vuurkracht en dan in week zes struikelen over het Washington Football Team. Mijn voorspelling: 15-2 in het reguliere seizoen en daarna glanzende play-offpotten. Met minder dan de Lombardi Trophy zullen Andy Reid en zijn mannen hoe dan ook geen genoegen nemen.”
“De Chiefs trappen hun seizoen af tegen de Browns. Dat doen ze in de tempel die sinds dit jaar officieel GEHA Field at Arrowhead Stadium heet. Het is voor ons fans te hopen dat ook de verdediging meteen vanaf die start de goede lijn doorzet. Al hoeft de D niet letterlijk voor net zoveel vuurkracht te zorgen als de aanval, zoals Frank Clark mogelijk dacht. De defensive end werd aan het begin van de zomer van de weg gehaald met een semi-automatisch geweer in zijn auto. Zo’n arrestatie of andere fratsen kunnen we niet gebruiken in Kansas City. Net zo min als de blessures die ons vorig jaar parten speelden.”
“Als alles en iedereen echter fit blijft en geen gekke dingen doet, kunnen de fans alvast een ticket boeken naar de Golden State. Daar staat in het SoFi Stadium op 13 februari Super Bowl LVI op het programma. Het is hier in Nederland dan al een kalenderdag later. Een prima moment om de liefde te betuigen aan dé MVP: Patrick Mahomes.”
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge draftees en de nieuwe stand van zaken op de depth chart: alles komt aan bod. In deel 30 het team dat in 2021 wederom de Chiefs wil proberen te onttronen in de AFC: de Buffalo Bills.
De groei van de Buffalo Bills in de laatste jaren komt vooral door een zeer duurzame rosteropbouw van general manager Brandon Beane. Combineer dat met de uitstekende coaching van Sean McDermott en je doet altijd mee om de play-offs. Het was echter de ongekende groei van Josh Allen in de afgelopen drie seizoenen die de Bills in een Super Bowl contender veranderde. Allen brak met alle wetten van de NFL en hoefde qua quarterback rating alleen Patrick Mahomes en Aaron Rodgers voor zich te dulden. De man uit Firebaugh, CA tekende een welverdiende contractverlenging van zes jaar voor 258 miljoen dollar. De Bills hebben eindelijk de opvolger van Jim Kelly in huis. In 2021 moet dat zich vertalen naar het eerste Super Bowl optreden in ruim 25 jaar.
FREE AGENCY
In free agency was het erg rustig rondom de Buffalo Bills. Er werden geen grote namen aangetrokken en geen enkele bepalende speler vertrok. De focus lag voornamelijk op het behoud van de eigen spelers. Cornerback Levi Wallace was een restricted free agent en keert terug op een eenjarig contract. Hij biedt de Bills een solide optie, maar het eenjarige contract onderstreept dat hij niet de man is voor de lange termijn. Dat geldt wel voor linebacker Matt Milano. De fifth round pick ontpopte zich tot misschien wel de meest belangrijke defensieve speler voor Buffalo. Een contractverlening was daarom een no-brainer. Ook over het verlengen van de veelzijdige offensive linemen Jon Feliciano en Daryl Williams en special teams aceIsaiah McKenzie bestond geen twijfel.
Qua inkomende en uitgaande spelers was het echter niet volledig stil in Buffalo. Wide receiver John Brown vertrok via de achterdeur naar de Las Vegas Raiders en ter vervanging werd Emmanuel Sanders gehaald. Defensive end Efe Obada versterkt de D-line en met Matt Breida kunnen Devin Singletary en Zack Moss ontlast worden. Een opmerkelijke zet was het niet verlengen van punter Corey Bojorquez. Hij kende een sterk seizoen, maar zijn salariseisen waren te gortig voor een punter. Daarom punt voormalig Dolphin Matt Haack in 2021 voor de Bills. De grootste naam die werd toegevoegd in free agency was Mitchell Trubisky. De voormalig first round pick van de Bears vervangt Matt Barkley als back-up van Josh Allen.
In free agency waren er weinig grote verliezen te noteren voor de Buffalo Bills. Levende special teams legende Andre Roberts vertrok naar de Houston Texans, maar de verlenging van McKenzie biedt soelaas. Defensive tackle Quinton Jefferson trok ook de deur achter zich dicht. Hij ging met John Brown mee naar Las Vegas. Tenslotte vervolgt de 36-jarige tackle Ty Nsekhe zijn carrière bij de Dallas Cowboys.
NFL DRAFT
In de 2021 NFL Draft hadden de Buffalo Bills de 30e keuze. Aangezien de defensive line — en voornamelijk druk op de quarterback van de opponent — een probleem waren, werd aan die kant van de bal geïnvesteerd. Met de 30e pick koos men namelijk voor defensive end Gregory Rousseau (Miami). Samen met Ed Oliver kan hij voor de druk zorgen die vorig seizoen werd gemist. Rousseau heeft een high ceiling, maar vereist nog wel enige ontwikkeling. In de tweede ronde kozen de Bills wederom voor een defensive end: Carlos ‘Boogie’ Basham Jr. (Wake Forest). Hij leek meer pro-ready dan Rousseau, maar het preseason liet het omgekeerde zien. Met deze focus op de pass rush is het duidelijk wat de Bills wilen: meer druk op de quarterback.
In de derde en vijfde ronde werden er twee offensive tackles binnengehaald: Spencer Brown (Northern Iowa) en Tommy Doyle (Miami). Beide heren zijn enorm: ruim twee meter groot en 145 kilo zwaar. Brown dient als vervanger van Ty Nsekhe, maar hij heeft nog wat tijd nodig om te groeien. Datzelfde geldt voor Doyle. De diepte op de positie is echter goed, dus zij kunnen in alle rust wennen aan de NFL.
Met drie picks in de zesde ronde kon verder aan de diepte van het roster worden gewerkt. Wide receiver Marquez Stevenson (Houston) is extreem snel en liet in het preseason zijn waarde als return specialist zien. Safety Damar Hamlin (Pittsburgh) zorgt voor meer diepte en eventueel special teams werk. In een spannende offseason strijd won hij een roster spot ten koste van Josh Thomas. Met de laatste pick in de zesde ronde werd de cornerback depth vergroot. Rachad Wildgoose (Wisconsin) — de man met de mooiste achternaam in de draft — haalde uiteindelijk de practice squad. Datzelfde geldt voor de laatste pick van de Bills in de zevende ronde: guard Jack Anderson (Texas Tech). Verder haalde iedere rookie het definitieve roster.
OFFENSE
De 38-24 AFC Championship Game nederlaag tegen de Kansas City Chiefs was een reality check voor de Buffalo Bills. Na een sterk seizoen waarin men 13-3 eindigde, waren Patrick Mahomes en de zijnen in aanvallend en verdedigend opzicht de betere. Aanvallend gezien moeten de Bills voornamelijk voortbouwen op één van de beste duo’s in de NFL: Josh Allen en Stefon Diggs. In 2020 eindigden de Bills als de derde passing attack en zetten ze een franchise record met 501 punten in het reguliere seizoen. De ontwikkeling van Allen en de chemie met Stefon Diggs (127 catches, 1.535 yards, acht TDs) was daarin van groot belang.
De Bills braken franchise records als team, maar Josh Allen liet zich individueel ook niet onbetuigd. Hij brak alle quarterback records, waaronder die van Jim Kelly voor de meeste touchdowns in één seizoen. Zijn accuracy nam een onvoorstelbare sprong van 58,8% naar 69,2%; Tom Brady behaalde dat percentage nooit. Allen is groot, sterk, mobiel en mentaal enorm sterk. De financiële buit is binnen na het tekenen van zijn monstercontract, maar hij blijft hongerig.
De groei van Allen was echter niet mogelijk geweest zonder offensive coordinator Brian Daboll. Ieder seizoen vindt hij weer nieuwe manieren om optimaal gebruik te maken van de unieke skillset van zijn quarterback. Tegelijkertijd heeft Buffalo de back-up situatie van haar meeste waardevolle bezit verbeterd. Mitch Trubisky kwam over van de Bears en wil zijn carrière in Buffalo een nieuwe impuls geven.
Als het gaat om wapens voor Allen hebben de Bills het in 2021 ook goed voor elkaar. Naast Diggs beschikken ze over Cole Beasley in de slot en Gabriel Davis als deep threat. Het vertrek van John Brown werd opgevangen door de komst van Emmanuel Sanders. Van Davis wordt een breakout year verwacht en Beasley vormt enigszins een gevaar door zijn vaccinatie-opvattingen en zijn invloed op teamgenoten. Sanders heeft echter veel ervaring in de slot en zou zijn afwezigheid zodoende kunnen opvangen. Qua tight ends zijn de Bills onderbezet: Dawson Knox kan nog niet consistent imponeren en Tommy Sweeney heeft weinig minuten gemaakt.
De offensive line voorzag Allen vorig seizoen van een solide pass protection, maar de run blocking liet nogal te wensen over. De hoop is dat Devin Singletary en Zack Moss komend seizoen op meer gaatjes kunnen rekenen. Het gebrek aan aanvallende diversiteit brak Buffalo namelijk op tegen onder andere de Chiefs.
DEFENSE
In de afgelopen jaren was het voornamelijk de defense die de Bills in wedstrijden hield. In 2020 lag dit echter net iets anders. De offense droeg het team. Voornamelijk in het eerste deel van het seizoen leek de verdediging een schim van de units die Sean McDermott en Leslie Frazier doorgaans op het veld zetten. Er waren wel redenen voor: Star Lotulelei koos voor een COVID opt-out, Matt Milano was vaak geblesseerd en men was in free agency enkele sterkhouders verloren.
Lotulelei is echter terug en Milano tekende een stevige contractverlenging. Vervolgens werd in de draft veel kapitaal in de pass rush gestoken. Bij de Bills begint het met de vier mannen vooraan: Lotulelei en Ed Oliver in het midden, Jerry Hughes en Mario Addison op de flanken. Het lijkt erop dat rookie Rousseau en voornamelijk tweedejaars A.J. Epenesa vaak met Hughes en Addison zullen roteren.
Door de blessure bij Milano en een wat shaky begin van Tremaine Edmunds waren de prestaties van de Bills linebackers ondermaats in 2020. Een fitte Milano en een Edmunds met weer een jaar ervaring erbij moet zorgen voor een hogere productie. Qua diepte beschikt Buffalo over A.J. Klein, Tyrel Dodson en special teams specialist Tyler Matakevich.
Tot slot is de secondary van Buffalo één van de betere in de league. Alleen tegenover cornerback Tre’Davious White zou een betere collega een welkome aanvulling zijn. Levi Wallace heeft de strijd voor die positie gewonnen, maar hij is niet de oplossing voor de lange termijn. Tussen White en Wallace in vinden we nickel CB Taron Johnson; een jonge speler die zijn plafond nog niet heeft bereikt. De secondary bestaat verder nog uit misschien wel het beste safety-duo in de NFL: Jordan Poyer en Micah Hyde. Zij zijn al in de dertig maar waren in 2020 samen goed voor 194 tackles en drie picks.
CONCLUSIE
De Buffalo Bills willen jagen op de Chiefs, maar moeten zich niet blind staren op de equipe van Mahomes. De voornaamste onvolkomenheden zijn namelijk de run blocking en de pass rush. Andy Reid wist die gebreken vakkundig uit te buiten en bood de league daarmee de sleutel tot het verslaan van de Bills. De pass rush lijkt verbeterd, maar de offensive line blijft nog een vraagteken. Als het goed uitpakt, kraait er geen haan naar. Als de running game wederom niet van de grond komt en Allen niet vrijelijk uit de pocket kan bewegen, zijn de problemen groot. De twijfels beperken zich dan niet tot het afgelopen offseason, maar zullen zich ook richten op jaren van investeringen in de defensive line terwijl de O-line het met minder moest doen.
Desondanks lijkt 2021 een vergelijkbaar jaar te worden voor de Buffalo Bills. Het team is grotendeels gelijk gebleven en die consistentie brengt vaak succes. Zeker als er in de afgelopen vier jaar drie keer play-offs zijn gespeeld. Er zijn echter wel twee factoren van onzekerheid. De eerste is dat Buffalo — onder de bezielende leiding van Cole Beasley — één van de slechtst gevaccineerde teams in de league is. De tweede is dat er in 2021 weer veel crowd noise zal zijn. Kan Josh Allen dan ook op hoog niveau acteren?
Voorspelling: 13-4
FANZONE
In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we – indien mogelijk – bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Buffalo Bills: Mick Dreijer.
“Als football fan ben je natuurlijk ieder jaar optimistisch over je kansen voor het komende seizoen. Bills fans zijn hierin geen uitzondering. Jarenlang, 17 jaar om precies te zijn, is dat optimisme ieder jaar weer onterecht gebleken. Tot 2017. Het jaar dat we op nieuwjaarsavond eindelijk de play-offs haalden. Wat een moment, wat een opluchting. Sindsdien is het optimisme in de Bills wél terecht. En dat komt vooral door drie mannen: Brandon Beane, Sean McDermott en natuurlijk ons Joske (Josh Allen, uiteraard).”
“Ik ben nu zo’n 10 jaar fan van de Bills. Afgelopen seizoen was overduidelijk het allerbeste seizoen wat iedereen zich kon wensen. Josh Allen nam een gigantische stap naar voren, en is nu een van de beste Quarterbacks van de NFL. De nummer 10 in de NFL top 100 heeft hij dan ook dubbel en dwars verdient. Deze stap heeft hij natuurlijk niet kunnen zetten zonder de nummer 11 van de NFL top 100, Stefon Diggs. Zonder twijfel de beste WR die ik in Bills uniform heb zien spelen, en de chemie met Josh spat er vanaf. Het is een genot dat we deze twee de komende seizoenen nog in huis mogen hebben.”
“Afgelopen off-season zijn de Bills er ook niet slechter op geworden, integendeel zelfs. Er zijn geen echte key-players weggegaan maar wel versterkingen binnengekomen waarvan Sanders toch wel de bekendste en de beste is. Het komende seizoen beloofd dan ook veel goeds. Als Josh Allen nóg beter weet te spelen dat afgelopen seizoen dan zou hij zomaar MVP kunnen worden. Vorig jaar hebben ze al bewezen om tegen iedereen een competitieve wedstrijd te kunnen spelen. Komend seizoen verwacht ik dat dit weer het geval is. Terugkeren in de AFC Championship game is wat mij betreft op zijn minst het doel.”
“Exciting times in Buffalo. GO BILLS!“
Voorspelling: 20-0
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks voor het aankomende seizoen!
Afgelopen nacht hebben de Atlanta Braves zich verzekerd van een record. De wedstrijd tegen de Colorado Rockies ging weliswaar met 7-6 verloren, maar landgenoot Ozzie Albies sloeg de Braves met een homerun de recordboeken in.
NEDERLANDS TINTJE
In de derde inning sloeg Albies de bal over het rechtsveld de tribunes in. Hiermee noteerde de 24-jarige tweedehonkman zijn vijfentwintigste homerun van het seizoen en bovendien zorgde hij hoogstpersoonlijk voor een record: het gehele startende infield van de Atlanta Braves heeft dit seizoen 25 of meer homeruns geslagen. Regerend National League MVP Freddie Freeman (28), Austin Riley (28) en Dansby Swanson (26) gingen de Curaçaoenaar al voor.
In het MLB-homerunklassement bezetten de Braves op dit moment met 196 stuks de derde plaats achter de San Francisco Giants (201) en de Toronto Blue Jays (200).
The @Braves are just the 2nd team to have their 4 infielders all hit 25+ HR in a season.
Dat het een record is, bewijst het feit wel dat het in de gehele MLB-historie slechts één keer eerder voorkwam. In 2008 volbrachten Hanley Ramirez (33), Mike Jacobs (32), Dan Uggla (32) en Jorge Cantu (29) dit kunststukje bij de — toen nog — Florida Marlins. Ondanks dit record werd het seizoen 2008 geen succes. Met een 84-77 record misten de Marlins voor het vijfde jaar op rij de playoffs.
VECHTEN VOOR DE DIVISIETITEL
Records bieden echter geen garantie op succes. In de National League East staan de Braves weliswaar bovenaan, maar met de hete adem van de Philadelphia Phillies en de New York Mets in de nek zullen The Bravos in de resterende wedstrijden nog flink aan de bak moeten. Zeker gezien het feit dat de tweede plaats in de NL East op dit moment ook geen playoffs oplevert.
AFWEZIGHEID RONALD ACUÑA JR
Grote afwezige in dit plaatje is Ronald Acuña Jr. De nog altijd slechts 23-jarige Venezolaan beleefde een waanzinnig seizoen tot dusverre. Met 24 homeruns, .283 slaggemiddelde, een OPS van .990 en 72 runs ging hij aan de leiding in het MLB-klassement. Verder mocht de buitenvelder een National League Player of the Month April bijschrijven na een monstermaand (.341/.443/.705) en werd hij gekozen voor het National League All Star Team samen met ploeggenoten Freddie Freeman en Ozzie Albies.
Op 10 juli ging het tegen de Miami Marlins echter volledig mis. In een poging een fly ball te vangen scheurde Acuña Jr. de voorste kruisband van zijn rechterknie, wat meteen ook een einde maakte aan zijn voortvarende seizoen.
Het NFL-seizoen komt er langzaam aan en om jou als volger van SportAmerika optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen, nemen we in de 32-in-32 reeks elk team onder de loep! Van de nieuwkomers, tot de jonge ‘draftees’ en de nieuwe stand van zaken op de ‘depth chart’: alles komt aan bod. In deel 29 het team dat in onzekerheid was over zijn QB en dit jaar toch weer een poging gaat wagen om de Super Bowl te winnen: de Green Bay Packers.
De Packers gaan dit jaar nog één laatste poging wagen om met Aaron Rodgers een ring te winnen. Komen ze dit keer wel verder dan de Conference Finals? Welke gevolgen heeft het eventuele succes op de toekomst van Rodgers na dit seizoen?
FREE AGENCY
Dit kopje kan eigenlijk zo kort gehouden worden dat het amper een kopje genoemd mag worden. Corey Linsley – jarenlang de center van Aaron Rodgers – vertrok naar de Chargers en LB Christian Kirksey speelt komend seizoen voor de Texans. Hetzelfde geldt voor guard Lane Taylor en CB Ka’Dar Hollman, terwijl ook Montravius Adams (Patriots), RB Jamaal Williams (Lions) en QB Tim Boyle (Lions) vertrokken. WR Devin Funchess komt dit jaar verder ook niet in actie voor de Packers. Alleen Linsley, Kirksey en Williams speelden vorig jaar echt een belangrijke rol.
Is er dan ook wat bijgekomen? Amper. CB Josh Jackson werd getrade naar de Giants in ruil voor positiegenoot Isaac Yiadom en WR Randall Cobb kwam op aanbevelen van Rodgers over van de Texans. Ervaren LB De’Vondre Campbell kwam daarnaast ook nog over van de Cardinals. Tot slot kwam right tackle Dennis Kelly over van de Titans. Toch is de belangrijkste gebeurtenis het feit dat Aaron Jones een nieuw vierjarig contract ter waarde van 48 miljoen dollar tekende. Hij had bij andere teams veel meer kunnen verdienen, maar besloot terug te keren naar de Green Bay Packers.
NFL DRAFT
De aanwinsten van de Green Bay Packers kwamen voornamelijk uit de draft. Dit jaar was het – in tegenstelling tot vorig jaar – geen quarterback. In de eerste ronde werd de secondary versterkt met Georgia CB Eric Stokes. Hij zal, op termijn, de dit seizoen terugkerende Kevin King moeten vervangen. In de tweede ronde was daar de vervanger van Corey Linsley: Josh Meyers van Ohio State. Hij zal als center meteen voor de neus van Aaron Rodgers staan.
Vervolgens werden WR Amari Rodgers (ronde 3), OL Royce Newman (ronde 4), DL T.J. Slaton (ronde 5), CB Shemar Jean-Charles (ronde 5), OL Cole Van Lanen (ronde 6), LB Isaiah McDuffie (ronde 6), en RB Kylin Hill (ronde 7) toegevoegd aan het roster. Veel van deze namen zullen meteen een belangrijke rol (moeten) gaan spelen.
OFFENSE
Aaron Rodgers, Aaron Jones en Davante Adams. Dat is de offense van de Packers. Dat was het vorig jaar en dat zal dit jaar niet anders zijn. Zeker de combinatie Rodgers – Adams was gedurende het seizoen niet te stoppen, terwijl Jones zeker aan het begin van het seizoen fantastisch was.
De vraag is echter hoe alles daaromheen zal functioneren. Coach Matt LaFleur kreeg zijn offense vorig jaar weer in de top tien van bijna alle belangrijke categorieën. Zijn unit mocht dan ook gezien worden als één van de beste offenses in de NFL. De grote vraag is vooral hoe de offensive line zich zal houden. Op center staat een rookie: Josh Meyers. Hij zal tijd nodig hebben om zich aan de NFL aan te passen. Verder zullen Lucas Patrick en rookie Newman waarschijnlijk de guards zijn, terwijl alleskunners Elgton Jenkins en Billy Turner de tackles zullen zijn. Dit is noodgedwongen de line-up totdat David Bakhtiari weer volledig fit is om op left tackle weer in actie te kunnen komen. Newman zal dan het slachtoffer zijn en Jenkins gaat dan weer naar guard.
Daarnaast is de vraag natuurlijk wie zich naast de drie grote namen op de skill posities gaat laten zien. Randall Cobb en Amari Rodgers zullen vooral in de slot te vinden zijn. Marquez Valdes-Scantling zal weer de deep threat zijn, ook al zullen de Packers stiekem hopen dat hij wat meer kan zijn dan dat. Dan is er ook nog Robert ’touchdown’ Tonyan op TE en alleskunner Allen Lazard. Kortom: op de center na is de line-up van de Packers hetzelfde als die van vorig jaar. Gezien het verloop van dat seizoen is dat een goed voorteken. De enige andere grote verandering is dat RB A.J. Dillon de rol van Jamaal Williams over zal nemen en Kylin Hill weer de rol van Dillon als RB3 op zich neemt. Voorlopig in ieder geval.
DEFENSE
In de defense liggen voornamelijk de vraagtekens. De run defense en secondary zijn al jaren niet de kracht van dit team. Daar hebben de Green Bay Packers dit offseason duidelijk werk van gemaakt. Lowry, Clark en Keke zullen in een 3-4 defense weer de frontlinie zijn, met daarachter onder meer Tyler Lancaster en rookie T.J. Slaton. Ook Rashan Gary zou daar kunnen spelen. Op de OLB-positie staan Preston Smith en Za’Darius Smith weer, met daarachter Rashan Gary en Jonathan Garvin als voornaamste back-ups. Zij moeten gaan zorgen voor de sacks.
In de secondary — daar waar het vorig jaar in de conference final tegen de Buccaneers allemaal fout ging — staat de beste speler van de defense in Green Bay: Jaire Alexander. De cornerback is al jaren een top-5 speler op zijn positie. Hij zal samen met Kevin King starten, terwijl nieuwe namen Eric Stokes en Isaac Yiadom samen met Chandon Sullivan de back-ups zullen zijn. Op safety ziet het er weer fantastisch uit, met Adrian Amos en Darnell Savage die dit jaar weer een dodelijk duo op deze positie zullen vormen.
CONCLUSIE
De Green Bay Packers offense gaat dit jaar dankzij de aanwezigheid van Aaron Jones, Davante Adams en Aaron Rodgers weer top tien zijn. Sterker nog: ze hoeven niet eens zo goed te zijn als vorig jaar. De vraag is vooral of de defense — en dan vooral de run defense en secondary — stappen kunnen maken en fit kunnen blijven. Als dat gebeurt en deze defense — onder leiding van nieuwe defensive coördinator Joe Barry — een top 10 à 15 defense kan zijn en big plays kan voorkomen, is dit team de grootste uitdager van de Buccaneers in de NFC.
Het schema — met dit seizoen de gehele NFC West en NFC South en ook nog eens de Chiefs op het programma — is alles behalve makkelijk. Dit zal het record wat aantasten en zorgen voor meer nederlagen dan vorig jaar. Toch gaat dit team normaal gesproken de NFC North weer domineren en zich plaatsten voor de play-offs. De vraag die dan rest is: eindigt het dit keer niet in de conference finals?
Voorspelling: 11-6
FANZONE
In de SportAmerika NFL 32-in-32 reeks laten we – indien mogelijk – bij ieder team een fan aan het woord om hun licht op het aankomende seizoen te laten schijnen. Voor de Green Bay Packers: Dictus Miedema.
“Gewoon eens rustig genieten van de draft. Het lijkt Packers fans de afgelopen jaren niet gegund. Vorig jaar deed de Jordan Love pick de wenkbrauwen fronsen en naar verluidt iPads door kamers vliegen. Dit jaar ging de ophef niet over picks. Nee, het drama draaide ditmaal om drievoudig MVP Aaron Charles Rodgers. Het was Adam Schefter die met één simpele tweet het jaarlijkse shiny new toys feestje van hoop en optimisme uiteen deed spatten – en dat was pas het startschot.”
“De media mallemolen ging op volle toeren draaien: AR12 is ontevreden, boos, wil weg. AR12 gaat vanavond nog naar de Broncos getrade worden. Jake Kumerow – of all people – moet terug, anders gaat AR12 met pensioen. AR12 gaat sowieso met pensioen, AR12 gaat in holdout, AR12… Afijn, het zal je niet ontgaan zijn.”
“Het bericht van Schefter bevatte een kern van waarheid, maar de al dan niet bewuste timing en “he does not want to return” toonzetting was pure clickbait. Beide kampen hielden de lippen lang opeen. Toen het stof neerdaalde, bleken de opties die de front office en Aaron Rodgers hadden, niet heel gevarieerd. Lokale beatwriters – met meer oog voor feiten en minder voor clicks – doken erin en het werd overzichtelijk. Aaron kon met pensioen (maar bleef dan onder contract), er kon een trade komen (GM Gutekunst: “not gonna happen”), en Aaron kon in hold out. Over dat laatste waren bekenden van Rodgers, zoals James ‘The Hoodie’ Jones en AJ Hawk, duidelijk: no way.”
“Kortom: dat AR12 in week 1 under center zou staan, was altijd de meest waarschijnlijke uitkomst. Dat hij de niet verplichte OTA trainingen skipte om met z’n verloofde over Hawaii te struinen: hey, doe je ding. Het vervelendste van die periode? Het eindeloze non-nieuws dat over Twitter werd uitgestort.”   
“Wat nu? Alles pais en vree in Title Town? Nee. Het heeft er alle schijn van, dat dit wél het laatste jaar is dat Packer Nation van deze onvolprezen QB-magiër kan genieten. Ja, dat doet pijn, maar we gaan eerst genieten van een epic seizoen.”
“Het team is er niet zwakker op geworden: center Linsley is moeilijk te vervangen, maar second round pick Josh Myers ziet er overtuigend uit. Met Amari Rodgers (AR8!) en the return of Randall Cobb heeft de offense ook weer echte slot receivers. De blessure van Bakhtiari was een dure in de NFCCG, maar hij is op de weg terug en de O-line is sowieso sterk. Met AJ ‘Quadzilla’ Dillon en draft steal Kylin Hill achter Aaron Jones is de running game absoluut iets om naar uit te kijken. Met de komst van D# coordinator Joe Barry zijn ook de verwachtingen aan die kant van de bal hooggespannen. Special teams? Ja, die unit is op de betrouwbare Mason Crossby na geheel volgens traditie zwaar ondermaats.”
“Ik verwacht een 2014-esque seizoen op offense met een ontketende AR12 en Adams. Dat moet toch een keer genoeg zijn om all the way te gaan? Daarbij, wie weet, wie weet wordt AR12 “gewoon” Super Bowl MVP en tekent hij alsnog bij. Sweet dreams are made of cheese.“
Voorspelling: 13-4, Kings of the NFC North, Super Bowl or bust, baby!
Lees hier alle artikelen in de NFL 32-in-32 reeks!
Dit seizoen stellen we op SportAmerika aan het eind van elke maand een roster samen van de beste spelers van die maand in Major League Baseball. Vandaag werpen redacteur Mike van Dijk en hoofdredacteur Jasper Roos een blik op het National League Team van de Maand. Als je voornaam Tyler is, dan zat je deze maand goed.
Will Smith groeit dit seizoen echt uit tot één van de topcatchers in baseball. De positie blijft schaars, maar Smith toont elke maand aan beter te worden. Zijn 8 homeruns in één maand tegenover één double geven aan dat zijn linedrive power van voorheen inmiddels ingeruild is voor homerun power. Met Willson Contreras op IL blijft alleen J.T. Realmuto over in de National League, als concurrent voor de sterkspelende Smith.
C.J. Cron van de Colorado Rockies staat voor de maand augustus in bijna aanvallende categorieën bovenaan. Hij won dan ook MLB’s Player of the Month in de National League. De 31-jarige speler raakte de bal vaak (12 multi-hit games) en hard (.441 ISO), waarmee hij een ongekend sterke maand noteerde. Met elf homeruns en acht doubles kwam zijn sluggingpercentage bijna .200 punten uit boven de eerstvolgende in dat klassement, Frank Schwindel van de Chicago Cubs (eervolle vermelding).
Coors Field is slagmensen gunstig gezind, maar er moet gezegd worden dat van de elf homeruns er vijf in uitwedstrijden werden geslagen. In de thuisserie tegen de Miami Marlins wist Cron in twee van de drie wedstrijden, twee homeruns te slaan.
Andere eervolle vermeldingen gaat naar Paul Goldschmidt (St. Louis Cardinals).
Edman voerde alle National League-tweedehonkmannen in augustus aan in gescoorde runs (22) en tweehonkslagen, en finishte in de top-5 in RBIs. Heel veel meer hoef je hier niet bij te vermelden. Edman is ontzettend nuttig geweest voor de Cards en piekte de afgelopen maand. Hij blijft Trea Turner (Los Angeles Dodgers), Brendan Rodgers (Colorado Rockies) en Jean Segura (Philadelphia Phillies) voor.
De 24-jarige Austin Riley debuteerde in het seizoen 2019 in MLB. Dit seizoen, het eerste 162-wedstrijden seizoen voor de derdehonkman, noteert hij tot op heden het beste seizoen uit zijn carrière. Het is dan ook niet gek dat alle persoonlijke records van counting stats als runs, homeruns en RBI al zijn verbeterd, maar ook zijn gemiddelde scores gaan vooruit. Daarmee is Riley een rijzende ster in Atlanta, die door sommigen voorzichtig wordt genoemd als MVP-contender. Een ijzersterke juli maand trok de speler uit Memphis in augustus door. Hij is dan ook logischerwijs gekozen in het team van de maand.
Swanson voegt zich bij zijn infieldmaatje Riley met een geweldige maand op kortestop. Los van de 20 RBIs, 20 runs, 1.1 WAR in augustus en 5 homeruns, springt ook zijn strikeoutrate eruit: slechts 12.6% (meer dan 10% onder het leaguegemiddelde voor kortestops). Alleen Didi Gregorius had met 11% een lagere K-rate. Swanson was fantastisch in augustus en verdient deze eer boven Trevor Story (Colorado Rockies), Corey Seager (Los Angeles Dodgers) en Willy Adames (Milwaukee Brewers).
Tyler O’Neill had een aantal zeer productieve multi-hit games voor de St. Louis Cardinals in augustus. Ook sloeg de 26-jarige Canadees halverwege de maand in één week tijd drie homeruns. De concurrentie in de personen van Connor Joe (Colorado Rockies), Yadiel Hernandez (Washington Nationals) en A.J. Pollock (Los Angeles Dodgers) maakten de keuze lastig, maar uiteindelijk tellen de overall stats op in het voordeel van O’Neill. Overigens moet gezegd worden dat O’Neill in bijna 32% van zijn slagbeurten met een strikeout aan de kant is gezet. Ook lijkt hij met een BABIP van .435 geluk te hebben gehad. De kans dat O’Neill in september opnieuw in deze rubriek verschijnt, is dan ook klein.
Tyler Naquin of Babe Ruth in augustus? De outfielder van de Reds klapte alles en iedereen helemaal de moeder in de afgelopen maand, to the tune of 16 extra-base hits en een whopping .495 wOBA. Niemand anders in het centerfield kwam ook maar in de buurt. Hij slugde alleen al meer dan 100 punten boven de nummer twee op de lijst, Odubel Herrera (Philadelphia Phillies), en 200 punten boven de nummer 3, Rafael Ortega (Chicago Cubs). En passant had hij een 17-game hitting streak, die op 29 augustus ten einde kwam (0-uit-2 tegen de Marlins).
I can’t stop watching this.
Tyler Naquin is the hottest hitter in the world right now. Marlins announcer talking about how it’s because he hits at GABP.
De Philadelphia Phillies struikelden de afgelopen weken en maanden nogal eens, maar augustus was met 17 overwinningen hun meest succesvolle maand tot nu toe. Een belangrijke bijdrage aan de prestaties van eht team wordt geleverd door de best betaalde speler van het team: Bryce Harper. Harper is bezig aan een zeer goed seizoen met een slaggemidelde van boven de .300, 26 homeruns, 166 wRC+ en 5.3 WAR. Hij wordt dan ook terecht genoemd als een van de MVP-kandidaten. Om met de Phillies de play-offs te halen (op dit moment 2 wedstrijden achterstand de Braves en 2,5 wedstrijd achterstand in de race om de wild card) is een vergelijkbare maand als augustus zeer gewenst.
Eervolle vermeldingen: Juan Soto (Washington Nationals, OBP in augustus .505) Avisail Garcia (Milwaukee Brewerss)
Hij werd uitgeroepen tot MLB National League Pitcher of the Month, dus ook bij ons is Adam Wainwright weer terug op het hoogste niveau. Tijdloos, Waino. Hij gooide een complete game shutout in augustus, iets wat steeds zeldzwamer wordt en hield zijn ERA onder de 1.50. Toch… de strikeouts bleven uit en zijn xFIP is 2.5 keer zo hoog als zijn ERA, dus er is wel wat aan te merken op de 40-jarige werper. Maarja, als MLB hem de beste vindt…
Als hij goed is, is Corbin Burnes heel erg goed. Zo nu en dan heeft hij een mindere periode, al dan niet COVID-gerelateerd, en zijn anti-vaxx-houding is verre van prijzenswaardig, maar zijn pitchingprestaties liegen er niet om. Burnes lijkt de aanpassing zonder sticky stuff te boven te zijn gekomen, want een 37/6 K/BB ratio in 33 innings is echt sick. Zijn FIP is bijna net zo laag als zijn ERA, dus dit is wie Burnes nu is.
SP3: BLAKE SNELL (SAN DIEGO PADRES) 36.2 IP 3-1, 1.72 ERA, 54 K, 12 BB, 19 H, 2.93 xFIP
Ook Blake Snell lijkt weer wat van zijn oude vorm terug te hebben gevonden. In augustus hield hij na 36.2 innings een miniscuul 1.72 ERA over en gooide hij een fenomenale 54/12 K/BB ratio bij elkaar. Zelfs als je deze variant van Snell in een neutraal stadion zou neerzetten, zou hij nog een sub-3.00 ERA hebben geproduceerd.
Het is voor San Diego te hopen dat deze Snell de ‘nieuwe oude’ Snell is.
Dat augustus een absurde pitchingmaand was, blijkt uit het feit dat we Walker Buehler SP4 hebben gemaakt. Ook Buehler had een geweldige maand en hoort daarmee in de lijst, maar normaal gesproken zou hij eerste of tweede zijn geëindigd met zulke stats. Alas, het mocht niet zo zijn, want Snell, Burns en Wainwright waren nóg beter, maar toch: Buehler is gearriveerd.
Zoals ook in voorgaande maanden het geval was, krijgen werpers die een no-hitter noteerden automatisch een uitverkiezing in het team van de maand. Zo ook voor Tyler Gilbert. In zijn eerste Major League start wist hij de San Diego Padres knuppels te ontwijken. De 27-jarige rechtshandige werper gaat daarmee gelijk de geschiedenisboeken in. Van de schaarse overwinningen van de Arizona Diamondbacks dit seizoen, zal deze 7-0 winstpartij zo’n beetje de enige zijn die blijft hangen in het geheugen.
Dit seizoen stellen we op SportAmerika aan het eind van elke maand een roster samen van de beste spelers van die maand in Major League Baseball. Vandaag werpen redacteuren Dennis Bakker en Mick van der Nat een blik op het American League Team van de Maand. Daarin komen we een aantal bekende namen tegen, maar kent deze maand vooral invloeden uit Chicago, New York en Cleveland.
Salvador Perez was het gehele seizoen goed in vorm en in de maand augustus trok hij deze vorm door. Hij sloeg in 97 slagbeurten 26 hits, waarmee zijn slaggemiddelde op .268 kwam te staan. Van zijn 26 hits eindigden twaalf ballen over de hekken. Hiermee kwam zijn seizoentotaal op 38 homeruns; 21 meer dan welke andere speler op het roster van de Royals en derde in MLB.
Om aan zijn twaalf homeruns te komen, sloeg Perez twee keer twee homeruns in één wedstrijd. De eerste kwam op 10 augustus tegen de New York Yankees en de tweede verderop in de maand op 20 augustus tegen de Chicago Cubs. Hij werd om zijn prestaties door de Royals zelf uitgeroepen tot speler van de maand augustus.
De catcher verbond zichzelf door een contractverlenging in maart nog tot minimaal 2025 aan de Kansas City Royals. Hij zal hopen dat de komende jaren de Royals weer omgetoverd kunnen worden tot een team wat mee kunnen gaan doen voor de playoffs binnen de divisie.
Op het eerste honk kan er deze maand maar één naam genoteerd worden. De 34-jarige Cubaan Jose Abreu was en fuego in de maand augustus. In 112 slagbeurten noteerde de eerstehonkman 10 homeruns en 24 binnengeslagen punten. Ondersteund door een .330 slaggemiddelde, een OBP van .382 en een OPS van 1.043 heeft hij met afstand recht op een plek in het Team van de Maand augustus.
Dat Abreu op de juiste momenten weet te pieken, heeft hij in augustus andermaal bewezen. In het drieluik tegen de Yankees – waaronder een Field of Dreams Game – excelleerde de Cubaan. Vooral bijzonder was de allereerste, officiële MLB-homerun ooit geslagen in Iowa op een worp van Andrew Heaney tijdens de memorabele wedstrijd.
De huidige American League MVP is sowieso bezig aan een ijzersterk seizoen. Een .840 OPS, 27 homeruns en 102 binnengeslagen punten – wat hem de lijstaanvoerder in de American League maakt — laten twijfel bestaan over de constante productie van de Cubaan. Hij kan zelfs de eerste speler worden sinds Cecil Fielder die driemaal op een rij het RBI-klassement in de American League aanvoert. De voormalig Detroit Tiger deed dat tussen 1990 en 1992 drie jaar op rij. Abreu deed dit kunstje dusverre in 2019 en 2020. Ook heeft hij in zes van zijn acht seizoenen in de Major League de 100 RBIs achter zich gelaten. Eén seizoen kwam hij dicht in de buurt, maar gooide een blessure roet in het eten. De andere misser? Het pandemieseizoen 2020, toen hij 60 punten binnensloeg in 60 wedstrijden…
Hij werd nog niet eerder verkozen in het team van de maand, maar door zijn prestaties in de maand augustus konden wij niet meer om hem heen. Een slashline van .348/.393/.554 maakte Ty France de tweedehonkman met het beste slaggemiddelde en de nummer elf in MLB.
Als er een categorie is waarin Ty France dit jaar opvalt, is het de Hit By Pitch statistiek. Maar liefst 21 keer werd de tweedehonkman dit seizoen al geraakt door een gegooide bal. Hiermee moet hij alleen Mark Canha van de Oakland Athletics voor zich laten. Canha werd één keer vaker geraakt. France staat dan wel niet bovenaan in MLB, wel zette hij een record neer binnen de Mariners. Er werd nog nooit een slagman van de Mariners zo vaak geraakt.
Ook in de maand Augustus was het weer raak. In wedstrijden tegen de Texas Rangers, New York Yankees en Houston Astros kreeg hij een bal op zich geworpen. Genoeg blauwe plekken en daarom dacht men, we maken er een highlight real van.
Op het derde honk is er deze maand een plek voor Cleveland Indian Jose Ramirez ingeruimd. De 29-jarige Dominicaan maakte met een .273 slaggemiddelde, .350 OBP en een OPS van .977 een uitstekende maand door. De switch hitter noteerde daarnaast negen homeruns, 22 binnengeslagen punten en acht gestolen honken.
Meest in het oog springende wedstrijd was die tegen de Texas Rangers op 26 augustus. Na een error in de derde inning – waarbij er twee Rangers over de thuisplaat kwamen – was de Dominicaan aanjager van de aanstaande overwinning. Ramirez ging vier uit vijf met drie binnengeslagen punten, stal vervolgens drie honken en de gehele line-up bleef defensief verder foutloos.
Waar zijn teamgenoot Jose Ramirez verkozen werd op het derde honk, won Amed Rosario de strijd op de kortestoppositie. 113 slagbeurten en 42 hits leverden hem een .372 slaggemiddelde op. Met zijn 42 hits was hij alleenheerser in dat klassement onder kortestops. Nummer twee Isiah Kiner-Falefa sloeg acht hits minder.
De beste wedstrijd van Rosario kwam op de laatste dag van augustus. Op bezoek bij Kansas City ging hij vijf-uit-vijf, met twee homeruns en drie singles. Zijn eerste homerun kwam in de eerste inning op de negende pitch van Jokob Junis. Het werd een inside the park homerun, omdat rechtsvelder Edward Olivares de bal miste en tegen de muur aan knalde. Rosario was in de tussentijd blijven lopen en zonder probleem kwam hij over de thuisplaat.
Zijn andere homerun kwam in de zevende inning op een curveball van Kyle Zimmer. Hiermee bracht hij de stand naar 5-0, uiteindelijk wonnen de Indians met 7-2. De elf total bases die Rosario verzamelde, was het hoogste aantal dat hij in één wedstrijd dit seizoen behaalde.
When was the last time you saw this? A stand-up inside the park home run!
In het linksveld de man die na een aantal maanden afwezigheid weer ouderwets liet zien dat hij één van de dragende krachten in Chicago is. Tijdens Spring Training scheurde de geboren Dominicaan zijn borstspier, na een wilde poging Oakland A’ Sean Murphy van een homerun af te houden. Na een operatie en daaropvolgend een revalidatie van circa vijf maanden, maakte Jimenez op 26 juli tegen de Kansas City Royals zijn rentree in de White Sox line-up.
Met zeven homeruns, 27 binnengeslagen punten en een OPS van .865 was er weinig twijfel over de keuze in het linksveld. Nota bene tegen zijn voormalig werkgever Chicago Cubs excelleerde Jimenez op 8 augustus weer als vanouds. De winnaar van de Silver Slugger in 2020 completeerde met twee homeruns, 1 double en een totaal van tien bereikte honken hiermee de sweep van de White Sox in de Crosstown Classic.
Snelheidsduivel Starling Marte speelde een goede maand augustus. In de eerste maand bij zijn nieuwe werkgever — hij werd getraded op de deadline — sloeg hij 41 hits, waarvan negen doubles en twee homeruns. Binnen de Athletics leidde hij alle spelers in de maand augustus in de categorieën: runs, hits, doubles, gestolen honken, slaggemiddelde en WAR.
Het grootste wapen van de midvelder is zijn snelheid en dat liet hij ook zien bij de A’s. Hij leidde de gehele MLB in de maand augustus in gestolen honken, maar ook over het gehele seizoen tipt er niemand aan hem. Hij rende zelfs de geschiedenisboeken in. Door twintig honken te stelen in zijn tijd bij de Athletics werd hij de eerste speler ooit in MLB, die minimaal twintig honken stal in twee verschillende competities.
Oud MLB-speler Harold Reynolds analyseerde het honklopen van Marte en kwam tot een ontdekking. De explosiviteit van Marte is doorslaggevend. Of hij nou kort bij het honk stond of een grotere afstand nam, zijn explosiviteit zorgde ervoor dat hij niet uitgooid kon worden. De vraag aan pitchers is nu, wat is de oplossing?
Het Team van de Maand levert in augustus ook een aantal Yankees af. In het rechtsveld vinden we de eerste in Aaron Judge. Dat een aantal Yankees door de redactie geselecteerd zou worden, was niet meer dan logisch. De Yankees behaalden in augustus een 21-8 record met een maximale streak van dertien (!) overwinningen op rij.
Met een .345 slaggemiddelde, een .422 OBP en een OPS van 1.040 kwam er geen rechtsvelder in de buurt van de cijfers van de Bronx Bomber. Kleine kanttekening bij de uitverkiezing van Judge is wellicht het feit dat hij ook een aantal wedstrijden in het midveld of als aangewezen slagman werd opgesteld.
Speciale aandacht gaat ook bij de 29-jarige Amerikaan uit naar de Field of Dreams Game. In zijn vier slagbeurten tussen de maisvelden in Iowa, sloeg Judge twee homeruns en zorgde daarmee voor in totaal vijf punten op het scorebord — uiteindelijk verloren de Yankees met 8-9.
Tweede Yankee in de line-up is Giancarlo Stanton. De aangewezen slagman deed in de maand augustus de bijnaam Bronx Bombers eer aan. In 98 slagbeurten noteerde de Amerikaan een .327 slaggemiddelde, .402 OBP en een OPS van 1.045. Tel daarbij zijn negen homeruns en 25 binnengeslagen punten bij op en je hebt een unanieme uitverkiezing voor het Team van de Maand te pakken.
Ook Stanton mocht tijdens de Field of Dreams Game een homerun aan zijn scorekaart toevoegen, maar vooral in de laatste anderhalve week van augustus was de National League MVP van 2017 niet te stoppen. In de series tegen de Atlanta Braves en de Oakland Athletics beukte hij bal na bal over de hekken (vier homeruns in vier wedstrijden).
Na het spelen van een uitmuntende maand augustus, begint het er steeds rooskleuriger uit te zien voor de Yankees met het oog op de play offs. Hopelijk mogen de fans het slaggeweld uit The Bronx ook in Postseason bewonderen.
Giancarlo Stanton has 9 HR tracked at 470+ feet since 2015.
SP1: ROBBIE RAY (Toronto Blue Jays) 41.0 IP, 1-0, 1.76 ERA, 52 K, 8 BB, 27 H, 0.85 WHIP
Robbie Ray stond in de maand augustus 41 innings op de heuvel. Alhoewel hij maar één winstpartij mocht bijschrijven, was het een uitstekende maand. Bob, zoals zijn bijnaam luidt, schreef 52 strikeouts bij. Hierdoor kwam zijn seizoentotaal op 202. Ray is daarmee de nummer twee in de American League, kort achter New York Yankees werper Gerrit Cole, die de AL leidt met 215 K’s.
De goede prestaties van de 29-jarige pitcher bleven ook niet onopgemerkt bij MLB. Hij werd onlangs uitgeroepen als Pitcher of the month voor de maand augustus. Onder andere door zijn goede prestaties doen de Blue Jays nog altijd mee in de playoff race.
Ray schreef ook een record op zijn naam. Door in de derde wedstrijd van de series met de Chicago White Sox veertien keer drie slag uit te delen. Hij werd hiermee de eerste linkshandige werper uit de geschiedenis van de organisatie om dat voor elkaar te krijgen.
Marco Gonzales kreeg nog een eervolle vermelding in het American League Team of the Season van 2020, maar dit seizoen verdiende hij zijn plaats nog niet, tot nu. Met 40 gegooide innings moest hij alleen de eerder genoemde Robbie Ray voorlaten in dat klassement in de maand augustus. Verder zette hij 27 spelers aan de kant met drie slag en was zijn 1.58 ERA goed genoeg voor plek twee in dat klassement.
Waar hij in twee andere categorieën nog op plek twee eindigde, presteerde Gonzales toch iets wat geen enkele andere American League pitcher lukte in de maand augustus. Hij gooide een complete game. In de wedstrijd met de Texas Rangers kreeg de pitcher twee hits en één earned run tegen. Het was de derde uit de carrière van Gonzo en de eerste dit seizoen voor de Seattle Mariners.
Al met al liet Marco Gonzales eindelijk zien dat hij ook dit seizoen zijn niveau kan halen en daarmee verdiende hij zijn plaats in deze rotatie zeker.
De 26-jarige Cal Quantrill heeft zijn eerste uitverkiezing in de rotatie meer dan verdiend. De zoon van voormalig reliever en lid van de Canadese Hall of Fame Paul Quantrill noteerde in augustus een 2-0 met een ERA van 1.42, een 1.00 WHIP en een K/9 van 9.47.
Bijzonder aan zijn uitverkiezing is vooral het feit dat de Canadees het seizoen in de bullpen is begonnen. Mede door blessureleed bij het trio Zach Plesac, Shane Bieber en Aaron Civale moesten de Indians noodgedwongen bouwen op Logan Allen, Triston McKenzie — verderop in dit artikel onderwerp van gesprek — en Cal Quantrill.
Quantrill was betrokken in de Mike Clevinger deal in 2020 en heeft zich mede door zijn goede spel dit seizoen definitief door de poorten van MLB geworpen.
Ook in de rotatie is er een plaats ingeruimd voor een speler uit de Dominicaanse Republiek. Frankie Montas van de Oakland Athletics heeft zich — na een waardeloos begin van het seizoen — uitstekend herpakt. De 28-jarige Dominicaan bezet met een ERA van 2.27 in de tweede helft van het seizoen de tweede plaats op de American League pitchers klassement, vlak achter Robbie Ray van de Toronto Blue Jays.
In de maand augustus springt er voor Montas één wedstrijd in het bijzonder uit. Op 28 augustus nam hij als startend werper plaats op de heuvel tegen de New York Yankees. In zeven innings kreeg de A’s werper geen punt tegen en zorgde hij er mede voor dat de dertien wedstrijden durende winning streak van de Yankees ten einde kwam.
Met een 2.03 ERA, 1.00 WHIP en een K/9 van 10.16 in de maand augustus, is het niet meer dan terecht dat hij in de rotatie plaats neemt.
In de maand augustus mogen we zelfs twee pitchers van de Cleveland Indians verwelkomen in de rotatie. De 23-jarige Triston McKenzie heeft — ondanks zijn recente opname op de 10-day injury list — een ijzersterke maand augustus achter de rug.
In zijn vier starts kreeg de geboren New Yorker slechts twaalf hits tegen, wat het laagste aantal in de American League is van de maand augustus. Ook zijn 0.50 WHIP en .126 slaggemiddelde tegen zijn de laagste van de American League.
Net als teamgenoot Cal Quantrill bewees McKenzie bij afwezigheid van het trio Plesac, Bieber, Civale dat er de komende jaren op pitching vlak genoeg te genieten zal gaan vallen. Op 31 mei van dit jaar vestigde hij een franchise record door in de wedstrijd tegen de Chicago White Sox acht slagmannen op een rij met drie slag terug naar de bank te sturen.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
