Home Blog Pagina 292

Dutch Watch: ticket voor Kenley, grand slam voor Schoop

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: ticket voor Kenley, grand slam voor Schoop

Vanaf de knuppel van onze landgenoten vlogen deze week weer de nodige ballen het stadion uit. Voor Jonathan Schoop was er zelfs een klein jubileum. Hij sloeg zijn vijfde grand slam in zijn loopbaan. Feest was er ook in Los Angeles. Voor het negende jaar op rij plaatsten Kenley Jansen en de Dodgers zich voor de play-offs. Over dit alles en nog veel meer kun je lezen in deze Dutch Watch.

SEIZOENSSTATS: 561 AB, .258/.315/.490, .806 OPS, 90 R, 94 RBI, 34 2B, 28 HR, 17 SB, 108 OPS+

Voor Ozzie Albies en de Atlanta Braves telt elke serie en zeker een serie waarvan je weet dat je die moet winnen. Afgelopen weekend speelden de Braves zo’n serie. De tegenstander kwam uit Miami en de Marlins zijn vooral bezig met de toekomst. Het heden gebruiken ze vooral om hun jonge pitchers alvast wat ervaring op te laten doen. Die jonge pitchers maakten het Albies en consorten niet eenvoudig. In de dagen daarna stuitten ze op een ploeg die ze nog niet zo lang geleden nog troffen in Denver: de Colorado Rockies.

Voor Ozzie Albies begon de home stand geweldig, maar na die wedstrijd tegen de Nationals waarin hij tekende voor 4 RBIs viel de productie stil. Slechts sporadisch blijft de tweedehonkman twee wedstrijden op rij verstoken van een hit, maar nu gebeurde dit zelfs drie wedstrijden. De laatste twee tegen Washington en vorige week ook in de eerste tegen de Marlins. Generatiegenoot Trevor Rogers trakteerde Albies op diens 110e strikeout van het seizoen. Helaas bleef het daar niet bij, want van zijn 5 AB’s eindigden er drie in een K. Met 0-for-5 droeg Albies aanvallend dan ook niets bij aan de 6-2 zege van de Braves.

VLEES NOCH VIS

Na drie wedstrijden zonder hit kwam Albies in de eerste inning van de tweede ontmoeting weer eens door met een single. De Braves hadden het deze zaterdag moeilijk met Elieser Hernandez en zagen voormalig shorttracker Eddy Alvarez zijn eerste homerun in de majors slaan. Hij was één van de drie Marlins die de long ball hanteerde en Miami zodoende aan een 6-4 zege hielp. Albies stond inmiddels vier wedstrijden droog wat homeruns betreft, maar aan die droogte kwam zondag een einde. Met een 3-3 tussenstand op het bord was onze landgenoot in de zevende inning weer eens heel belangrijk voor Atlanta. Zijn 28e homerun brak het verzet van de Marlins op weg naar een 5-3 zege.

De Colorado Rockies hadden de Braves vorig weekend goed geholpen door drie keer van de Phillies te winnen. Op bezoek in Atlanta besloten de Rockies nu Philly een handje te helpen. Twee keer was het knap spannend, maar twee keer trok Colorado aan het langste eind. De eerste ontmoeting, op dinsdag, ging met 5-4 naar de bezoekers. Een dag later hadden de Rockies extra innings nodig om met 3-2 te winnen. Deze serie zou eigenlijk over drie wedstrijden gaan, maar waar woensdag ondanks de regen nog gespeeld werd, daar ging donderdag een streep door de series finale. Met 3-for-8 was het aan slag niet slecht wat Albies liet zien, maar de tweedehonkman overtuigde ook niet.

SEIZOENSSTATS: 480 AB, .300/.368/.506, .875 OPS, 82 R, 71 RBI, 34 2B, 21 HR, 5 SB, 130 OPS+

Xander Bogaerts testte op 1 september positief op Covid-19, werd op wonderlijke wijze van het veld gebonjourd en maakte vorige week vrijdag zijn rentree. Het werd de kortestop niet eenvoudig gemaakt. Met de Boston Red Sox moest hij het in Chicago opnemen tegen die andere Sox. In tegenstelling tot de rode waren de witte sokken al zo goed als zeker van de play-offs en de titel in hun divisie. Na dit drieluik zette Boston de road trip voort aan de westkust, waar de Seattle Mariners bezocht werden.

Bogaerts had acht wedstrijden gemist toen hij vorige week vrijdag zich weer meldde in de line-up. Zijn eerste AB werd geen succes, maar in de vierde en zesde inning kwam Bogaerts door met een single. In de achtste mocht hij opnieuw de gang naar het eerste honk maken. Nu na vier wijd. Met zijn 2-for-3 kreeg hij zijn slaggemiddelde weer boven de .300 maar lang duurde dit niet. Bij zijn rentree verloor Bogaerts met 4-3.

Een dag later draaiden Boston en Chicago overuren. Op deze zaterdag kreeg onze landgenoot in zowel de eerste als de derde inning vier wijd. Met name die walk in de derde deed de White Sox pijn. Bogaerts scoorde één van de maar liefst zeven runs deze inning. De White Sox sloegen letterlijk hard terug in de vierde. Pas in de tiende inning werd dit duel beslist in het voordeel van de bezoekende Red Sox: 9-8. Xander Bogaerts was 0-for-3 in zijn officiële at-bats en zag zijn batting average opnieuw onder de 300 duiken. In de series finale kreeg hij slechts één kans hier iets aan te doen. Bogaerts kwam in de achtste inning als pinch hitter binnen de lijnen, was 0-for-1 en verloor dit duel met 2-1.

VENIJN IN DE STAART

In Seattle was het aanvankelijk ook behelpen voor Bogaerts. Zijn eerste twee AB’s aan de westkust liepen op niets uit, maar in de zesde inning kwam hij door met zijn eerste tweehonkslag van deze maand. In de achtste werd het nog mooier voor de kortestop. Met al twee nullen op het bord had reliever Paul Seward van de Seattle Mariners alleen Bogaerts nog nodig om uit de inning te komen, maar zijn derde pitch werd keihard geraakt. Diens 21e homerun van dit seizoen bracht de achterstand van de Red Sox terug tot 5-3. Boston zou nog terugkomen tot 5-4, maar opende deze serie wel met een nederlaag.

De wedstrijd op dinsdag begon voor Bogaerts gelijk aan die van de maandag. Met dat verschil dat nu de eerste drie at-bats niks opleverden. Opnieuw waren de late innings hem echter gunstig gezind. Eerst was er in de achtste inning z’n eerste triple van 2021 en deze liet hij in de negende volgen door een single. In beide gevallen kon hij een run scoren en met name die in de achtste was belangrijk. Het gaf de Red Sox de broodnodige voorsprong op weg naar een 8-4 zege.

OVERUREN

We dreigen in herhaling te vallen, maar ook in de series finale moest Bogaerts lang wachten op zijn eerste (en enige) hit. Pas in de tiende inning kwam hij, met nul uit en twee honken bezet, door met een single. Hij zou uiteindelijk scoren en zo Boston aan een 9-4 overwinning helpen. Met 5-for-14, 5 runs, een double, triple en een homerun kan Xander Bogaerts terugkijken op een productief bezoek aan Seattle. Zijn slaggemiddelde ligt nu op .300. Met de Red Sox deelde hij na dit drieluik de tweede plaats in de divisie met de Blue Jays en de Yankees.

SEIZOENSSTATS: 323 AB, .217/.275/.375, .650 OPS, 31 R, 47 RBI, 14 2B, 11 HR, 3 SB, 75 OPS+

Vrijwel het gehele seizoen zijn de Phillies aan het achtervolgen. Eerst op de Mets en de laatste weken moeten ze de Braves zien te achterhalen. En de Mets voor zien te blijven. Hoewel ze in Philly het gevoel zullen hebben dat de divisie hen door de vingers glipt, hoeven Didi Gregorius en kompanen niet te wanhopen. Ze komen de Mets nog tegen, spelen daarna zeven wedstrijden tegen Baltimore en Pittsburgh om vervolgens naar Atlanta af te reizen. Ze hebben alles nog redelijk in eigen hand, maar dan moet een serie als die tegen de Rockies wel goed afgesloten worden.

GEDULDIG WACHTEN

Vier keer speelden de Phillies vorig weekend tegen de Rockies en vier keer speelde Didi Gregorius de gehele wedstrijd. De eerste ontmoeting leverde de kortestop in de negende inning zijn 42e RBI van deze jaargang op. Hij was weliswaar 0-for-3 in zijn officiële AB’s, maar een productieve out hielp Brad Miller over de thuisplaat. Het bleek de laatste run in een wedstrijd die de Phillies met 3-4 verloren. Een dag later liet Gregorius opnieuw in de negende inning van zich horen. Hij was deze avond opnieuw productief, maar dit keer dankzij zijn elfde homerun van dit seizoen. Met zijn klap zette Gregorius de Phillies, die een volkomen kansloze wedstrijd speelden, op het bord. De ploeg verloor uiteindelijk met 11-2.

Voor de derde wedstrijd op rij mocht onze landgenoot zaterdag een RBI aan zijn totaal toevoegen. Na een productieve out en een homerun gebeurde dat deze keer dankzij vier wijd. Met de honken bezet kreeg Gregorius vier wijd waardoor Jean Segura de thuisplaat kon passeren. Voor de geboren Amsterdammer betekende het zijn 44e RBI en de eerste keer sinds 13 april dat hij in drie opeenvolgende wedstrijden minimaal één RBI noteerde. De Phillies wonnen deze wedstrijd met 6-1 en dit bleek de enige overwinning in deze serie te zijn. De series finale op zondag werd met name voor Gregorius geen succes. Hij was 0-for-4 met 3 strikeouts. Met 5-4 trok Colorado ook dit duel naar zich toe.

BELANGRIJKE ZEGES

De Phillies zitten middenin een belangrijk deel van hun schema. Na de Rockies troffen ze deze week de Cubs en vervolgens wachten de Mets, Orioles en Pirates. Wedstrijden waarvan het, als je meedingt naar een ticket voor het toetje, merendeel gewonnen moet worden. Dit lukte dinsdag nog niet tegen de Cubs. Met een RBI-single in de zesde inning repareerde Gregorius nog wel iets van de opgelopen schade, maar de kortestop kon de 6-3 nederlaag niet voorkomen.

Met het eerste en het derde honk bezet kwam Gregorius in de vierde inning van het tweede duel aan slag. Hoewel Bryce Harper kon scoren, kreeg de Amsterdammer geen RBI achter zijn naam. Hij sloeg de bal in een dubbelspel. De thuisploeg maakte het nog knap spannend na een 3-0 voorsprong, maar won uiteindelijk met 6-5. Met 0-for-4 zag Gregorius zijn slaggemiddelde naar .217 duikelen. De series finale op donderdag mondde uit in een krankzinnig duel. Eerst was er de 7-0 voorsprong voor de Cubs en vervolgens sloegen de Phillies ongenadig hard terug met 17 runs verdeeld over de laatste vijf innings. Met 2 RBIs in de zesde inning sloot ook Gregorius aan in de hitparade. Zijn slaggemiddelde bleef door z’n 1-for-5 evenwel steken op .217.

SEIZOENSSTATS: 61.1 IP, 2-4 (33 SV), 2.35 ERA, 1.092 WHIP, 3.18 FIP, 20 R, 16 ER, 34 BB, 73 K, 172 ERA+

Afgelopen weekend was het weer eens zover. Een clash tussen de uitdager en de titelhouder en niet voor het eerst dit seizoen bleek de uitdager uit San Diego niet bij machte de titelhouder uit LA aan het wankelen te brengen. De titelverdediger zelf moest weer alle zeilen bijzetten om in ’t spoor van de San Francisco Giants te blijven. Een serie tegen hekkensluiter Arizona kwam deze week dan ook wel als geroepen. En Kenley Jansen kreeg de kans om zijn aantal saves op te vijzelen en zijn ERA te drukken.

DRUKKE TIJDEN

No rest for the weary. Op donderdag 9 september moest Kenley Jansen even de heuvel op om tegen de Cardinals weer wat ritme op te doen, maar in de dagen daarna ging het weer om het echie voor de closer. Al in de eerste wedstrijd tegen de Padres mocht Jansen aan de bak. Starter Julio Urias lag op koers om zijn zeventiende overwinning te boeken, maar daarvoor moest zijn closer nog wel even de 3-0 voorsprong verdedigen. Kenley Jansen ging uiterst effectief te werk. Na drie pitches had hij nog maar één uit nodig. Adam Frazier hield met een single de Padres nog even in leven, maar twee pitches later was het al bekeken. Slechts zeven pitches had Jansen nodig om de 3-0 en zijn 31e save veilig te stellen.

Op zaterdag stond er na acht innings een 5-4 voorsprong voor de Dodgers op het scorebord. Dit betekende dat Kenley Jansen voor de derde dag op rij aan de slag moest en dit keer was er geen ruimte om een foutje te maken. Dat foutje kwam er ook niet. Weer had de closer na drie pitches al twee nullen te pakken. Trent Grisham probeerde het Jansen nog een beetje lastig te maken, maar de outfielder kon uiteindelijk met drie slag gaan zitten. Met minimale inspanning (15 pitches in totaal) bereikte Jansen een maximaal resultaat. Twee overwinningen voor de Dodgers, zelf stond Jansen nu op 32 saves en zijn ERA had hij teruggebracht tot 2.43. Met 8-0 won de titelverdediger ook de derde wedstrijd, waardoor het voor LA een perfect weekend was.

NIET TE RAKEN

Afgelopen woensdag benaderde Jansen zelf de perfectie, maar een dag eerder kwam hij ook al in actie. De 8-4 overwinning op de Arizona Diamondbacks bracht hem weliswaar geen save, maar gaf de LA Dodgers wel het laatste zetje naar het postseason. Kenley Jansen had in dit duel 12 pitches nodig om drie batters weg te zetten en daarna mochten hij en zijn teamgenoten een bescheiden feestje vieren. Ze zijn zeker van een wildcard, maar doel blijft nog altijd de titel in de NL West. Het was voor de titelverdediger tevens de vijfde overwinning op rij.

Daar kon woensdag een zesde aan worden toegevoegd. Op de avond waarop Jose Urias zijn achttiende overwinning boekte, was er dit keer wel een save voor Kenley Jansen weggelegd. De closer werkte een vrijwel perfecte inning af. Hij had 11 pitches nodig en daarvan belandden er 9 in de strikezone. Jansen zag drie batters tegenover zich en stuk voor stuk werden ze met drie slag terug naar de dug-out gestuurd. Jansen is bezig aan een uitstekende maand en heeft zijn ERA inmiddels terug op 2.35 gekregen. Dat is iets onder het gemiddelde in zijn gehele loopbaan (2.39).

SEIZOENSSTATS: 169 AB, .225/.314/.355, .696 OPS, 22 R, 20 RBI, 4 2B, 6 HR, 84 OPS+

Twee jaar geleden nog maar wonnen de Washington Nationals de World Series. Vorige week zakte de ploeg naar de laatste plaats in de divisie. Nieuw is het niet voor de franchise, maar pijnlijk wel. Deze week stonden er series op de rol tegen gelijkgestemden. Eerst werkte Carter Kieboom met zijn team een drieluik af in Pittsburgh tegen de Pirates om vervolgens huiswaarts te keren voor wat wedstrijden tegen de Marlins.

MINDERE PERIODE

Kieboom was bezig aan een bescheiden 4-game hitting streak toen hij vorig weekend aantrad tegen de Buccos. Wat hits betreft ging het in september best aardig voor de derdehonkman, maar dat gold niet voor zijn twee wedstrijden in Pittsburgh. Kieboom maakte alleen op vrijdag en zaterdag acte de presence. Op die eerste dag bereikte hij middels vier wijd de honken in de tweede inning en zou later scoren. Daar bleef het dit weekend bij voor de infielder. Kieboom was 0-for-8 tegen de Pirates en zag zijn slaggemiddelde van .247 naar .234 gaan.

Die dalende lijn zette door tegen de Miami Marlins. Carter Kieboom sloot de serie in Pittsburgh zonder hits af en wist ook in de eerste wedstrijd van de home stand de honken niet te bereiken. Pas in de achtste inning van het tweede, met 8-2 gewonnen, duel kwam de infielder weer eens door met een single. Daarmee kwam er een einde vaan 15 officiële AB’s waarin Kieboom zonder honkslag bleef. Zijn single in de achtste inning resulteerde in de vijfde run van zijn ploeg. De series finale op woensdag werd met 8-6 een prooi voor de Marlins. Carter Kieboom keerde vijf keer onverrichter zake terug uit het slagperk en zag zijn slaggemiddelde dalen naar .225. Een week geleden stond dit nog op .248.

SEIZOENSSTATS: 320 AB, .238/.339/.341, .679 OPS, 44 R, 31 RBI, 17 2B, 4 HR, 17 SB, 91 OPS+

De San Diego Padres wilden ergens om spelen dit seizoen, maar waarschijnlijk hadden ze daarbij niet de wildcards in gedachten. Na een acceptabele eerste seizoenshelft wordt er sinds juli vaker verloren dan gewonnen. Inmiddels zitten de Reds, Cardinals en zelfs de Phillies en de Mets hen op de hielen. Deze week namen de Friars het op tegen de twee teams die boven hen staan in de NL West. Eerst bracht het gezelschap een bezoek aan LA om vervolgens door te vliegen naar San Francisco. Helaas was er opnieuw geen hoofdrol weggelegd voor Jurickson Profar. Het voormalig topprospect is de laatste tijd niet veel meer dan een figurant bij de Padres.

ERROR

Het weekend in Los Angeles begon nog hoopvol met een plek in de starting line-up. Profar mocht het laten zien als eerstehonkman, maar liet in de zesde inning een steekje vallen. Het kostte hem zijn vijfde error van dit seizoen, maar de fout bleef zonder gevolgen. De Dodgers hadden op dat moment al 3 runs gescoord en zouden het daar bij laten. Aan slag kwam Profar er niet aan te pas. Hij was 0-for-4 en bleef in september op slechts één hit staan in 16 at-bats.

In de overige twee wedstrijden bleef die teller op één staan. Profar hield weer vooral de bank warm en moest tevreden zijn met een rol als pinch hitter. Vorige week zaterdag maakte de international zijn opwachting in de zevende inning en een dag later in de negende. In beide gevallen bleef het bij één AB en deze liepen voor Profar op niets uit. Zijn teamgenoten brachten het er niet veel beter vanaf. Alleen in de tweede ontmoeting produceerden de Padres wat runs, maar op vrijdag en zondag bleef die hatelijke nul op het scorebord staan.

BOVENAAN HET LIJSTJE

Tegen de San Francisco Giants hoopten de Friars beter voor de dag te komen. In de eerste van vier wedstrijden was er slechts een bijrol voor Profar. Hij kwam alleen in de vijfde inning aan slag, maar verder dan een fly out kwam hij niet. De Padres verloren het duel met 1-9 en deden het in de tweede ontmoeting met 1-6 al niet veel beter. Jurickson Profar mocht starten en kwam in de derde inning door met een tweehonkslag naar het rechtsveld. De outfielder scoorde even later de eerste en enige run voor zijn ploeg. Voor Profar was het zijn 16e double en de volgende liet niet lang op zich wachten.

Afgelopen woensdag deed Profar opnieuw dienst als outfielder en fungeerde hij zelfs als leadoff hitter. San Diego zocht al vijf wedstrijden naar een zege, maar mede dankzij Profar kwam aan die zoektocht een einde. Hij opende de wedstrijd met een double en zou na een RBI-double van Adam Frazier de score openen. In de zevende inning liet de international nog eens van zich horen. Met twee uit en Ha-Seong Kim op het eerste honk maakte Profar er een lange AB van. De beloning bleef niet uit. Onze landgenoot haalde verwoestend uit en sloeg voor de vierde keer dit seizoen de bal het park uit. Met 2-for-6, een double, een homerun en 2 RBIs kan hij terugkijken op een goede wedstrijd. Die door de Padres met 9-6 gewonnen werd.

BESCHEIDEN STREAK

Met 7-4 ging ook de vierde ontmoeting naar San Diego. Weer was Profar de leadoff hitter en voor de derde wedstrijd op rij kwam hij door met een hit. Zijn single in de vijfde inning resulteerde in een run na een RBI-double van Tommy Pham. Met 4-for-15, 4 runs en 2 RBIs was Profar van waarde voor de Padres in deze belangrijke serie. Of hij daarmee weer een vaste plek in de line-up verovert, wordt de komende weken duidelijk.

SEIZOENSSTATS: 564 AB, .278/.319/.436, .755 OPS, 78 R, 77 RBI, 27 2B, 20 HR, 1 SB, 110 OPS+

Vorige week verlieten we jullie met het bericht dat Jonathan Schoop zich tegen de Pittsburgh Pirates gedeisd hield. Met de kennis van nu kunnen we zeggen dat hij zijn knuppel spaarde voor de serie tegen de Tampa Bay Rays. Met de Detroit Tigers is Schoop al maanden uit beeld voor de play-offs, maar ze kunnen nu wel een luis in de pels van contenders zijn. Ze kregen daar een dubbele kans voor, want nadat de Rays vertrokken waren, trokken de Milwaukee Brewers naar Detroit.

GRAND SLAM!

De Tigers legden de Rays op 10 september het vuur aan de schenen, maar begonnen desondanks met een 4-3 achterstand aan hun deel van de zevende inning. In die inning greep Schoop zijn moment. Met één uit en alle honken bezet sloeg onze landgenoot zijn vijfde grand slam in z’n loopbaan en legde met die klap de basis voor een uiteindelijke 10-4 overwinning. Naast zijn homerun kwam Schoop in dit duel ook nog door met een single in de negende inning. Ook in de overige twee wedstrijden hield Jonathan Schoop zijn knuppel aan de praat. In deze serie was hij 5-for-15 met één double, een homerun en vier RBIs. Daarnaast was hij zelf goed voor 4 runs en was Schoop met de Tigers in twee van de drie wedstrijden te sterk voor Tampa Bay.

Ook voor de koploper in de NL Central bleken de Tigers een te harde noot om te kraken. Detroit speelde deze week twee keer tegen Milwaukee en trok twee keer aan het langste eind. De Brewers kwamen zelfs niet verder dan één schamele run. Jonathan Schoop was ook niet erg aanwezig. Met 0-for-6 deed zijn slaggemiddelde geen goede zaken. Alleen in de eerste ontmoeting, die in extra innings met 1-0 gewonnen werd, bereikte Schoop twee keer de honken. Eén keer gebeurde dit door een HBP en één keer met vier wijd. Het was voor de Oranje-international de vijfde keer dit seizoen dat hij door een werper werd geraakt.

SEIZOENSSTATS: 390 AB, .223/.285/.277, .562 OPS, 36 R, 30 RBI, 12 2B, 3 HR, 1 SB, 58 OPS+

Andrelton Simmons is al vanaf zijn debuut in 2012 vooral de man van de mooie defensieve acties. De knuppel is weliswaar een niet onbelangrijk onderdeel van de sport, maar in de ogen van Simba af en toe een noodzakelijke kwaad. Een powerhitter is Simmons nooit geweest, maar hij eindigde vrijwel altijd het seizoen met een meer dan acceptabel slaggemiddelde. Hoe anders is dat in 2021. Andrelton Simmons hoopte een rol van betekenis te spelen met de Twins, maar zowel de club als de kortestop vallen vies tegen dit jaar. Vorig weekend gaf de bat van Simba tegen de Royals zowaar een teken van leven.

In die serie tegen de Royals kregen de Twins de kans om van die rode lantaarn af te komen. Met singles in de tweede en vierde inning van de eerste ontmoeting deed Simmons in elk geval zijn best. Met 2-for-3 deed zijn slaggemiddelde goede zaken, maar zijn club niet. Minnesota moest na extra innings deel één van dit drieluik aan de Royals laten. Deel twee werd wel gewonnen (9-2) maar dit gebeurde zonder Andrelton Simmons. De kortestop stond zondag wel weer binnen de lijnen, maar verder dan een single in de derde inning kwam hij niet. Zijn overige slagbeurten eindigden in een strikeout. Toch tilde hij zijn slaggemiddelde naar .225 in deze serie, maar met de Twins verloor hij wel twee keer van Kansas City.

PRODUCTIEF

De Twins kregen deze week ook nog de Indians op bezoek, maar tussendoor brachten ze een bezoek aan de New York Yankees. De ploeg die recent nog 13 wedstrijden op rij won, zat nu in de bekende hoek van de klappen. Minnesota nam een 5-0 voorsprong, maar gaf deze in de late innings ook net zo gemakkelijk weer weg. Andrelton Simmons was 0-for-4 in dit duel, dat met 6-5 verloren ging. Op dinsdag wachtte de Twins thuis een doubleheader tegen Cleveland en in het eerste deel (1-3) was Simba verantwoordelijk voor de enige run namens de thuisploeg. Ben Rortvedt kon scoren na de RBI-double van Simmons, die daarmee zijn 30e binnengeslagen run mocht noteren. In het tweede deel (6-3 winst) was de kortestop 0-for-2. De derde wedstrijd ging met 12-3 naar Cleveland, maar Simmons kwam daarin niet in actie.

Cover photo: Duane Burleson/Getty Images

SportAmerika en de KNBSB zijn een mediapartnership aangegaan. Als onderdeel daarvan deelt Honkbalsoftbal.nl wekelijks onze Dutch Watch als Pro Update en zullen we in de toekomst nog meer content tussen onze sites delen. Voor alle informatie over de Nederlandse honk- en softbalcompetities, plus overige zaken uit de nationale honkbalwereld, kijk je op Honkbalsoftbal.nl.

TNF: Washington verslaat New York in nieuwe thriller op donderdag

Toon Aerts
-
0
TNF: Washington verslaat New York in nieuwe thriller op donderdag

Thursday Night Football is dit seizoen een schot in de roos. Na de fantastische opener tussen Tampa Bay en Dallas van vorige week leverden het Washington Football Team en de New York Giants deze week een nieuw spektakelstuk af. De twee teams wisselden maar liefst zes keer de leiding af en hielden het spannend tot de allerlaatste seconde. In die laatste seconde kon Dustin Hopkins na een herkansing de winnende field goal tussen de palen trappen en bracht zo zijn team de eerste zege van het seizoen.

JONES NEEMT DE BENEN

Beide teams kwamen hongerig het veld op na een nederlaag in de eerste speelronde. Het waren echter de G-men uit New York die de meeste honger toonden en zowel defensief als offensief de bovenhand namen in het eerste kwart. Daniel Jones schudde de zwakke prestatie van vorige week van zich af met goede, snelle passes en een aantal goed uitgekozen runs. Het was uiteindelijk één van die runs die de Giants een touchdown opleverde, toen Jones zes yards door het midden mocht lopen, recht de eindzone in. De benen van Jones bleken overigens een effectief wapen op donderdagavond. De derdejaarsquarterback rende voor maar liefst 95 yards in totaal.

Pas op het einde van het eerste kwart slaagde het Washington Football Team erin om een antwoord te bieden aan de scherpte van de Giants. Taylor Heinicke zocht zijn meest betrouwbare receiver — Terry McLaurin — en vond hem vier keer voor in totaal 43 yards. De vierde keer leverde het Football Team meteen ook een touchdown op. “Scary Terry” zou Heinickes favoriete target van de avond worden met 14 targets. Hij bedankte voor het vertrouwen met 11 recepties voor een alleraardigste 107 yards.

WISSELS VAN DE MACHT

Nog voor de rust kwamen beide ploegen een keer aan de leiding. Graham Gano, de quasi-volautomatische kicker van de Giants, lukte een poging vanop 23 yards, maar deze drive had New York net zo goed zeven punten kunnen opleveren. Daniel Jones had nog maar eens de straalmotoren aangezet voor een rushing touchdown van 58 yards, maar die werd teruggefloten met een lichte holding-call.

WFT antwoordde met een sterke laatste drive van Taylor Heinicke. De vervanger van de geblesseerde Ryan Fitzpatrick leek zich steeds comfortabeler te voelen op het veld en strooide de bal naar vijf verschillende receivers. Running back J.D. McKissic was de man die uiteindelijk het leer kreeg vlakbij de eindzone en de bal over de achterlijn duwde. Washington nam weer de leiding over.

FESTIVAL VAN FIELD GOALS

Heel erg lang kon het Football Team niet van de voorsprong genieten. Met een field goal en een touchdown in hun eerste twee drives van de tweede helft, deden de Giants opnieuw haasje-over met hun tegenstander. De touchdown was er één van de hoogste kwaliteit, met een prachtige regenboogpass van “Danny Dimes” naar Darius Slayton, die 33 yards verder de bal kon vangen in de eindzone. Diezelfde Slayton zou later nog een fenomenale kans op de touchdown krijgen, maar zonder een verdediger in de buurt liet hij de bal van zijn handen springen.

Wat volgde was een waar festijn van field goals. Vier drives leverden vier field goals op, twee voor elk team. Vooral Gano gooide hoge ogen. Twee keer mocht hij aanleggen vanop meer dan 50 yards en twee keer leek het hem niet de minste moeite te kosten om de bal tussen de palen te trappen. Het afwisselen van de leiding was echter nog niet gedaan in deze game. Washington ging opnieuw aan kop na een mooie touchdown-pass van Heinicke naar Ricky Seals-Jones.

TWEE KANSEN OP WINST

Het Football Team ging de wedstrijd nu wel op slot gooien, zou je denken. Dat was echter buiten Taylor Heinicke gerekend. In plaats van de klok uit te lopen, probeerde Heinicke een pass naar Terry McLaurin. James Bradberry gooide zich echter in de baan van de bal en ving de onderschepping. De Giants profiteerden van de fout en klommen wederom op voorsprong, na al de vijfde gelukte field goal van Graham Gano.

Heinicke kreeg nog exact twee minuten om zijn fout recht te zetten. Met behulp van McKissic, McLaurin en Adam Humphries knutselde hij een bewonderenswaardige two-minute drill in mekaar die het Football Team tot op de 30-yardlijn van de Giants bracht. Dustin Hopkins kreeg de kans om zijn team naar de overwinning te schieten… maar miste! Toch was het nòg niet gedaan, want DE Dexter Lawrence was te vroeg van zijn lijn bij de trap. Een nieuwe kans voor Hopkins dus en dit keer miste hij niet! De Giants zagen de overwinning door hun vingers glippen, terwijl Dexter Lawrence ongetwijfeld een slapeloze nacht tegemoet ging.

Lees hier de SportAmerika previews voor Week 2!

Bron coverfoto: Ricky Carioti/The Washington Post

Salvador Perez evenaart homerunrecord Johnny Bench

Sander Grasman
-
0
Salvador Perez evenaart homerunrecord Johnny Bench

Met een homerun in de eerste inning in het met 7-2 verloren duel tegen de Oakland Athletics evenaarde Kansas City Royals’ catcher Salvador Perez een eenenvijftig jaar oud record van de legendarische Johnny Bench. Het betekende namelijk zijn 45e homerun van het seizoen. Nooit sloeg een catcher meer homeruns in één jaargang.

De zevenvoudig All Star miste heel 2019 na een Tommy John-operatie, maar sinds hij gedurende het verkorte coronaseizoen terugkeerde, staat er geen maat meer op de Venezolaan. In de 182 wedstrijden sinds zijn terugkeer sloeg hij maar liefst 56 homeruns en was hij goed voor een OPS+ van 136.

Al meer dan een maand is Perez in ongelooflijke vorm. In 31 wedstrijden sloeg hij 16 ballen over de hekken. Met deze laatste rake klap komt hij tevens op de tweede plek op de ranglijst van slagmannen met de meeste homeruns in dienst van de Royals. Vooralsnog deelt hij die positie met Mike Sweeney, maar het is slechts een kwestie van tijd voor hij ook hem achter zich laat.

HOMERUN KING

In 1970 waren diens 45 homeruns genoeg voor Big Red Machine-catcher Bench om de homeruntitel — en MVP Award — op te eisen. Perez zal er waarschijnlijk nog een paar meer bij moeten slaan, wil hij ook dat kunststukje van de oud-Red evenaren. Op dit moment staat hij wel bovenaan, maar slechts op gelijke hoogte met Vladimir Guerrero Jr. en moet hij diezelfde Guerrero en Shohei Ohtani in elk geval voor zich dulden in de MVP-race.

CAPTAIN

Het is een goed teken voor de Royals dat hun 31-jarige Captain nog lang niet versleten is. Hij zal (mogelijk samen met Andrew Benintendi) één van de ervaren bouwstenen moeten vormen in het fundament dat de organisatie in de toekomst nieuwe successen moet gaan opleveren.

Als hun jonge pitchers en toptalent Bobby Witt Jr. klaar zijn voor de Major League, kan de aanwezigheid van iemand die het allemaal al eens meemaakte (Perez werd MVP in de door de Royals gewonnen World Series van 2015) een groot goed zijn.

Coverfoto: Jay Biggerstaff / USA Today Sports

NFL Previews: Week 2

Chris Van Dijk
-
0
NFL Previews: Week 2

De tweede week van de NFL staat voor de deur. In de wekelijkse NFL previews doet een NFL-redacteur van SportAmerika hun voorspellingen voor de duels van die week. Zo kan aan het einde van het seizoen opgemaakt worden wie de beste kijk op de competitie heeft. Ook in week 2 staan er weer heerlijke potjes op het programma. Daarbij zijn de ogen vooral gericht op de ploegen die afgelopen week een valse start kenden.

New York Giants @ Washington Football Team

FedEx Field | Donderdagnacht | 2.20

Ryan Fitzpatrick raakte al in zijn eerste wedstrijd voor het Washington Football Team geblesseerd en moet enkele weken toekijken. Toch heeft Washington met Taylor Heinicke nog steeds de betere quarterback in dit duel. Hij bezorgt zijn ploeg de zege in week 2. Voorspelling: Football Team.

Buffalo Bills @ Miami Dolphins

Hard Rock Stadium | 19.00

Het duel tussen de twee favorieten in de AFC East. Buffalo wil zich bewijzen na de mindere wedstrijd van afgelopen week en laten zien dat het wel degelijk nog de aanval van vorig seizoen heeft. Uiteindelijk zal dit te veel zijn voor de Dolphins, die zich waarschijnlijk moeten richten op een wildcard plekje. Voorspelling: Bills.

New England Patriots @ New York Jets

MetLife Stadium | 19.00

Het duel tussen de twee onderste ploegen in de AFC East met natuurlijk een duidelijke favoriet. Ze hebben de betere rookie quarterback, de betere coach en dan ook nog eens het thuisvoordeel. Voorspelling: Jets.

Denver Broncos @ Jacksonville Jaguars

EverBank Field | 19.00

De ploeg met een jonge talentvolle quarterback tegen de ploeg die alles heeft, behalve een talentvolle quarterback. Het verlies van Jerry Jeudy doet pijn bij de Broncos, maar tegen de Jaguars komen ze hier wel mee weg. Trevor Lawrence gooide al drie intercepties tegen de Texans. Hoe moet hij dan de veel betere defensie van de Broncos overleven? Voorspelling: Broncos.

San Francisco 49ers @ Philadelphia Eagles

Lincoln Financial Field | 19.00

De belangrijkste vraag voor dit duel is: welke speler van de 49ers loopt nu tegen een blessure aan? Het is namelijk week 2 van het nieuwe seizoen en de blessures stapelen zich nu al op. Jason Verrett en Raheem Mostert missen de rest van het seizoen. Er blijft echter voldoende kwaliteit over om de koploper van de NFC East te verslaan. Voorspelling: San Francisco 49ers.

Los Angeles Rams @ Indianapolis Colts

Lucas Oil Stadium | 19.00

Matthew Stafford maakte indruk in zijn eerste duel voor zijn nieuwe ploeg. Carson Wentz? Dat ging duidelijk wat minder. Natuurlijk heeft Stafford ook een betere ploeg om zich heen. De Colts waren zondag kansloos en zijn dat deze week opnieuw. De Rams zijn een serieuze uitdager in de NFC. Voorspelling: Rams.

Las Vegas Raiders @ Pittsburgh Steelers

Heinz Field | 19.00

Twee ploegen die het seizoen begonnen met een verrassende zege. De verdediging van de Steelers heeft onder leiding van T.J. Watt duidelijk geen stap terug hoeven zetten. Big Ben misschien wel, maar als het tegen de Bills genoeg was, moet het zeker voldoende zijn om de Raiders te verslaan. Voorspelling: Steelers.

Cincinnati Bengals @ Chicago Bears

Soldier Field | 19.00

Hopelijk is het de laatste keer dat Bears-fans naar Andy Dalton moeten kijken. Of het moeten beelden van de bank zijn na een play van Justin Fields. De Bears haalden vorig seizoen met geluk de play-offs en gaan dat niet herhalen. Start de rookie! De verdediging van de Bears is ook minder dan die van afgelopen jaren en de Bengals stelen hun tweede overwinning op rij tegen een NFC North-ploeg. Voorspelling: Bengals.

Houston Texans @ Cleveland Browns

FirstEnergy Stadium | 19.00

De Browns. Ondanks de zege van de Texans van afgelopen zondag hoeven we hier niet dieper op in te gaan. Voorspelling: Browns.

New Orleans Saints @ Carolina Panthers

Bank of America Stadium | 19.00

Een aanval met Alvin Kamara en een verdediging met Marshon Lattimore zijn nog steeds goed. Who knew? De Saints zijn geen gevaar voor de Bucs, maar wel te goed voor de rest van de divisie. Jameis Winston vergooit vast nog wel een paar wedstrijden door een stuk of vier domme intercepties, maar niet zondag. Voorspelling: Saints.

Minnesota Vikings @ Arizona Cardinals

University of Phoenix Stadium | 22.05

Kyler Murray was fantastisch tegen de Titans en was niet eens de beste speler van zijn ploeg. De Vikings hebben tegen de Bengals al bewezen geen goede verdediging te hebben. Voor zover ze dat vorig jaar al niet hadden laten zien. Nu moeten ze op bezoek bij de Cardinals. Dit is een kansloze missie. Voorspelling: Cardinals

Atlanta Falcons @ Tampa Bay Buccaneers

Raymond James Stadium | 22.05

De slechtste ploeg uit de NFC op bezoek bij de beste. Dat belooft niet veel goeds. Las Vegas verwacht dat de Bucs met 12,5 punten verschil gaan winnen. Dat worden er wel meer, want als je zelfs de Eagles al niet af kan stoppen… Voorspelling: Bucs.

Tennessee Titans @ Seattle Seahawks

Lumen Field | 22.25

De twaalfde man van Seattle is eindelijk weer terug. Bijna nergens is het thuisvoordeel zo groot als bij de Seahawks. Alleen dat al is een groot probleem voor de Titans, die aanvallend tegenvielen tegen de Cardinals. Verdedigend was het ook niet best, maar dat is niet anders dan verwacht. Russell Wilson gaat hiervan profiteren en wordt weer even een kanshebber om MVP te worden. Net zolang tot hij later in het seizoen weer zal terugvallen. Voorspelling: Seahawks.

Dallas Cowboys @ LA Chargers

SoFi Stadium | 22.25

De Chargers hielden het een halve wedstrijd spannend tegen het Football Team; vooral door eigen fouten. De Cowboys presteerden daarentegen boven verwachting. Dak Prescott is weer helemaal terug en de enige fout die de ploeg maakte, was te veel tijd geven aan Tom Brady voor een field goal drive. Oké en een kostbare field goal en een PAT missen. Tegen de Chargers komen ze hier wel mee weg. Voorspelling: Cowboys.

Kansas City Chiefs @ Baltimore Ravens

M&T Bank Stadium | Zondagnacht | 2.20

De Browns deden driekwart wedstrijd alles goed en verloren alsnog van de Chiefs. De start van de Ravens was een stuk minder. De run-defense van de Chiefs is niet zo goed, dus dat is de enige kans die Baltimore heeft. Toch zal het uiteindelijk niet genoeg zijn. Patrick Mahomes lijkt op een missie en Baltimore heeft niet genoeg in huis om dit tegen te houden. Voorspelling: Chiefs.

Detroit Lions @ Green Bay Packers

Lambeau Field | Maandagnacht | 2.20

UPSET ALERT. Bijna twee keer zoveel yards en elf keer zoveel punten. De sample size mag misschien klein zijn, maar met Jared Goff hebben de Lions duidelijk een veel betere aanval dan de Packers. Toch weten de Packers voor een stuntje te zorgen en verslaan ze tijdens MNF de Lions. Voorspelling: Packers.

Stand na week 1

1.Luuk Dokter6-9*(.400)
2.Toon Aerts0-0(.000)
3.Chris van Dijk0-0(.000)
*toen Luuk zijn eerste voorspelling deed, was TNF nog geen onderdeel van deze reeks

Bekijk hier de voorspellingen van Luuk van vorige week.

Coverfoto: Harry How/Getty Images

Wicked Wood SportAmerika Football Pool 2021/2022: Week 1

Luuk Dokter
-
0
Wicked Wood SportAmerika Football Pool 2021/2022: Week 1

De eerste week van de NFL was direct een week vol met upsets. Slechts 33 deelnemers aan de Wicked Wood SportAmerika Football Pool zetten een positief record neer. Andre van Dijk was de weekwinnaar en gaat daarom aan de leiding. Hij wist maar liefst twaalf wedstrijden goed te voorspellen waaronder upsets door Cincinnati, Houston en Las Vegas. Geen enkele deelnemer voorspelde de totaalscore (60) van het knotsgekke MNF-duel.

Wicked Wood SportAmerika Football Pool: Top 10 na week 1
Football Pool: Top 10 na week 1

Zoals gebruikelijk in onze Football Pool zit na de eerste week alles nog dichtbij elkaar. De gewaagde keuzes door de top 11 zorgden er echter voor dat zij 10, 11 of zelfs 12 wedstrijden juist voorspelden. André van Dijk is de koploper en Maarten Vrijsen en Wessel Kiltz delen de tweede plek. Daarachter wisten acht deelnemers 10 duels goed te voorspellen. Doorgaans is in week 2 het stof van de onberekenbare openingsronde ietwat neergedaald, waardoor het aantal upsets vermindert. Teams als Arizona, Cincinnati, Las Vegas en New Orleans zullen bijvoorbeeld beter op waarde worden geschat.

Desondanks zijn er vast weer wat upsets, want “on any given Sunday”. Neem bijvoorbeeld de ontmoeting tussen de Eagles en 49ers waarin San Francisco de grote favoriet is. Of de Chiefs die op bezoek gaan bij de Ravens die een gevoelige nederlaag leden tegen de Raiders. Een wederopstanding van de Titans tegen de Seahawks is ook niet geheel uitgesloten. Tenslotte zijn er altijd enkele duels die zich lastig laten voorspellen. Bij de ontmoetingen tussen de Bengals en de Bears, de Cowboys en de Chargers en in mindere mate de Bills en de Dolphins kan het beide kanten op.

Heel veel succes in de tweede week van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool!

Wicked Wood SportAmerika Football Pool: Top 10 van week 1
Football Pool: Top 10 van week 1

Lees hier alle artikelen over Football Pool!

Coverfoto: James Gilbert/Getty Images

NHL update: Penguins en Sharks in last, dromen van Spelen

Hans Mulder
-
0
NHL update: Penguins en Sharks in last, dromen van Spelen

Over minder dan een maand gaat het weer los in de NHL en bij SportAmerika beginnen we al voorzichtig warm te draaien. Een echte preview zal pas in oktober volgen, maar we hebben alvast wat nieuws voor je verzameld om een beetje in de stemming te komen. Zo beginnen de Penguins het seizoen met twee sterkhouders in de ziekenboeg en zitten de Sharks juist in de maag met een sterkhouder. Ook is er nieuws over de Spelen, die binnen een half jaar beginnen en stoeiden de Hurricanes en Canadiens met elkaar op financieel gebied.

PENGUINS OPENEN ZONDER STERKHOUDERS

Wel. Niet. Wel. Niet, maar uiteindelijk toch wel. Een veel beroerdere timing konden ze zich in Pittsburgh niet wensen wat betreft een operatie voor Sidney Crosby. Op 12 oktober beginnen de Penguins hun seizoen in Florida bij de Tampa Bay Lightning en ze weten nu al dat dit zal zijn zonder Evgeni Malkin en Sidney Crosby.

Malkin is deze zomer geopereerd aan zijn knie en het enige dat de organisatie daarover kwijt wil, is dat Geno de seizoenstart niet haalt. Op welke termijn we de Rus wel terug mogen verwachten, is vooralsnog niet bekend. De Penguins hielden zich redelijk gedeisd tijdens free agency en dat geeft min of meer aan dat Malkin niet heel lang out is. Brock McGinn en Danton Heinen zijn de enige noemenswaardige nieuwelingen.

Ze hielden er waarschijnlijk geen rekening mee dat ook Sidney Crosby niet beschikbaar is in de eerste wedstrijden van het seizoen. De captain kampt al langere tijd met een polsblessure en telkens werd een eventuele operatie op de lange baan geschoven. Vorig seizoen miste Crosby slechts één wedstrijd, dus leek hij weinig last van zijn pols te hebben. Met gemiddeld 1.13 punten per wedstrijd leidde Sidney Crosby de Penguins naar de titel in de East Division, maar tegen de Islanders kwam hij vervolgens in het stuk niet voor met slechts 2 punten.

In de eerste week van september bracht de club naar buiten dat Crosby een operatie aan zijn pols heeft ondergaan. Hij zou minimaal zes weken nodig hebben om daarvan te herstellen en dat houdt in dat hij in elk geval de eerste week van het nieuwe seizoen zal missen. Naast het duel met de Lightning zal Crosby ook nog even moeten wachten op zijn eerste kennismaking met de nieuwe Panthers, Stars en Blackhawks.

BLOK AAN HET BEEN

Waar ze in Pittsburgh balen van het gemis van hun twee belangrijkste spelers, daar balen ze in San Jose dat hun topscorer nog steeds in de Bay Area rondloopt. Evander Kane was al niet van onbesproken gedrag toen hij vlak voor de trade deadline in 2018 neerstreek in San Jose. Kane heette een aparte vent te zijn. Was flamboyant en daar kon de toch wat conservatieve ijshockeywereld slecht mee omgaan. Zo liet hij zich eens fotograferen met een pak bankbiljetten in zijn hand, die hij bij wijze van grap als telefoon gebruiken. Een foto die, met de kennis van nu, druipt van de ironie.

Vorig jaar liet Evander Kane van zich horen tijdens het racisme-debat. Hij vond en vindt dat de sportwereld, en het ijshockey in het bijzonder, nog altijd gebukt gaat onder discriminatie. De winger van de Sharks, nooit te beroerd om zijn mening te geven, werd een spreekbuis en kreeg de aandacht die hij wilde en (in die periode) verdiende. Kane werd één van de boegbeelden van een organisatie die werd opgezet om discriminatie in het ijshockey tegen te gaan.

MOOIE TOEKOMST IN HET VERSCHIET

Kane werd in 2009 als vierde gekozen in de draft. Door de toenmalige Atlanta Trashers. Hij debuteerde in 2009-2010, finishte als negende in de Calder Trophy en hem werd een grote toekomst voorspeld. In zekere zin is dat ook wel uitgekomen. Hij verhuisde met de Trashers mee naar Winnipeg, waar hij nog een paar seizoenen speelde voor de Jets. In zijn eerste jaar in Canada slechtte hij voor het eerst de grens van 30 goals. Toch waren ze in Manitoba niet overdreven dol op de jongeling. Kane was uitgesproken, maar gedroeg zich ook niet altijd even voorbeeldig. Hij verkaste in 2015 naar Buffalo en daar was het verhaal niet veel anders.

Het talent was overduidelijk. Kane weigerde echter in de pas te lopen en ook bij de Sabres hadden veel mensen daar moeite mee. De winger scoorde, nam de ploeg bij tijd en wijle aan zijn hand, maar kreeg de haperende motor in Buffalo toch ook niet aan de praat. Ook aan de oostkust bleef Kane zijn mening ventileren, bleef hij er een flamboyante levensstijl op na houden en bleef hij mensen tegen de schenen schoppen. Tot daar in februari 2018 opeens een belletje kwam. Evander Kane kon het vliegtuig pakken en gaan spelen voor een contender. De San Jose Sharks hadden hem nodig.

In een team met onder meer Joe Thornton en Brent Burns kon Kane zowaar zichzelf zijn. Joe Pavelski was de captain van de ploeg en Kane had zich maar aan te passen aan de grote mannen in de kleedkamer. Dit ging lang goed. Tot Pavelski vertrok. En ook Thornton de koffers pakte. De hiërarchie in de kleedkamer veranderde en Kane ging zijn boekje weer te buiten. Eerst kwam er een gigantische gokschuld aan het licht. Evander Kane, met een jaarsalaris van $ 7 miljoen, was failliet en kreeg een peloton aan schuldeisers op zijn dak. Vanuit de Sharks werd er geopperd zijn contract te verscheuren. Een wat vreemde actie als je bedenkt dat het over één van je beste spelers gaat. En zoveel hebben ze er inmiddels niet meer daar.

OPMERKELIJK SEIZOEN

Dit alles speelde rond de start van vorig seizoen. Kane bewees mentaal behoorlijk sterk te zijn door als één van de weinige Sharks met een bovengemiddeld seizoen op de proppen te komen. Hij scoorde 22 goals en verzamelde 49 punten in het ingekorte seizoen. Daarmee deed hij het 6 punten beter dan Tomas Hertl, de nummer twee op de topscorerslijst in San Jose. En toen werd er een volgende bom gelegd onder de samenwerking. Dit keer uit onverwachte hoek. Mevrouw Kane deed uit de doeken hoe haar bijna ex-man gokte op wedstrijden en daarbij ook de Sharks regelmatig liet verliezen. Harde bewijzen ontbreken voorlopig nog, maar tumult leverde het opnieuw op.

Opeens kwamen uit alle hoeken en gaten de opmerkingen over hoe Kane veranderd was na het vertrek van Pavelski en Thornton. Hoe de sfeer in de kleedkamer verziekt werd en dat een aantal spelers inmiddels bij general manager Doug Wilson had aangegeven niet meer te willen samenspelen met Kane. Namen en rugnummers werden niet genoemd, maar Tomas  Hertl gaf aan een Tsjechische krant een interview waarin hij zijn twijfel uitte over zijn toekomst in San Jose. Het is misschien te kort door de bocht om daar een conclusie aan te verbinden, maar opmerkelijk is het wel. En wellicht ook iets te toevallig.

WILSON IN LASTIG PARKET

In de eerste zomer na zijn trade naar de Bay Area legden de Sharks Kane tot en met het seizoen 2024-2025 vast. Voor het lieve sommetje van $ 7 miljoen per jaar. Dat je er dan nog in slaagt een schuld van ruim $ 27 miljoen op te bouwen, mag een prestatie heten maar dat terzijde. Destijds werden al vraagtekens gezet bij het contract en als een boemerang slaat deze nu terug. Wilson kende de reputatie en het karakter van zijn winger. Hij wist dat het een soort tikkende tijdbom was.

Nu is de GM aan handen en voeten gebonden. Een deel van de kleedkamer wil Kane niet terug en welke club is er zo gek om Evander Kane in een trade te betrekken voor dit salaris? Het zullen ongetwijfeld interessante en spannende weken worden daar in Californië, want Wilson zal iets moeten doen om de neuzen dezelfde kant op te krijgen. In een lastige markt als die in San Jose kunnen de Sharks zich niet nog een waardeloos seizoen veroorloven. Als je niet bulkt van de kwaliteit moet er een hecht team op het ijs staan en daar is toch ook allerminst sprake van…

IN DE VOETSPOREN VAN SENIOR

Halverwege het eerste decennium van deze eeuw was Zach Parise voorbestemd het Amerikaanse antwoord op Sidney Crosby te worden. Een jongensachtige en vriendelijke uitstraling en Parise kon ook heel behoorlijk met een stick en puck overweg. Hij debuteerde bij de New Jersey Devils in een periode waarin het bereiken van de play-offs eerder regel dan uitzondering was en niet zelden deden de Devils dit als winnaar van hun divisie. Helaas voor de club was een early exit ook eerder regel dan uitzondering. Alleen in 2012 waren de Devils onder Peter DeBoer heel dicht bij het winnen van de Stanley Cup. Ze verloren in de finale van de LA Kings.

Drie jaar eerder, in 2008-2009, kende Parise zijn beste seizoen in de NHL. Hij verzamelde dat jaar 45 goals en 49 assists. Parise was 25 aan het einde van dat seizoen en de beste jaren zouden nog moeten komen. Helaas voor de Amerikaan gebeurde dit niet. De Stanley Cup Final bleek zijn laatste wapenfeit voor de Devils en in het seizoen daarna keerde hij terug naar huis. Parise is geboren in Minnesota en ging spelen voor de Wild. De Amerikaan bleef zijn goals wel maken, maar leek vorig jaar het gevecht tegen de tijd te verliezen. De dertig ruimschoots gepasseerd kreeg hij van de Wild te horen dat zijn contract verscheurd werd. Parise was vrij om te gaan waar hij wilde.

BLESSURELEED

Helemaal fit en okselfris (problemen met zijn rug) was hij de laatste jaren niet en het werd dan ook niet eenvoudig om een nieuwe club te vinden. Deze maand hing er opeens een oude bekende aan de lijn. Lou Lamoriello verdiende zijn sporen in de organisatie van de Devils en is nu alweer een paar jaar werkzaam voor de Islanders. Lamoriello wilde Parise polsen of hij zin had in een avontuur op Long Island en de aanvaller kon dit niet weigeren. Hij wordt bij de Isles omringd door het nodige talent en het geeft hem mogelijk nog een kans om voor die ontbrekende titel te spelen. Daarbij kan de ervaring en kennis van Parise de Islanders mogelijk helpen die laatste stap te zetten.

Tevens treedt Parise in de voetsporen van zijn in 2015 overleden vader. J.P. Parise speelde veertien seizoenen in de NHL en in vier daarvan verdedigde hij de kleuren van de Islanders. In 1974 schreef Parise senior historie namens de Islanders. In de beslissende derde wedstrijd van de eerste ronde tegen de Rangers scoorde J.P. Parise in OT de winnende goal. Het was de eerste serie in de nog korte geschiedenis die door deze franchise werd gewonnen. In 2003 vervloekten de Islanders-fans hun organisatie dat ze Parise junior niet oppikten in de draft, maar 18 jaar later komt het huwelijk dus alsnog tot stand.

OLYMPISCH VUUR GAAT WEER BRANDEN

De NHL kwam onlangs met mooi nieuws! Voor het eerst sinds 2014 keren de NHL-spelers terug op de Olympische Spelen. Daarmee levert het olympisch toernooi in Beijing weer het beste wat deze sport te bieden heeft. Team Canada won in 2010 (in het eigen Vancouver) en Sochi goud. De laatste Spelen, in Pyeongchang, werd het goud een prooi voor de Russische atleten, zoals ze ook toen al door het leven moesten. Kirill Kaprizov en Ilya Kovalchuk behoorden destijds tot de gouden ploeg.

Vorig jaar werd tijdens de onderhandelingen bereikt dat de NHL weer spelers af zou vaardigen naar de Spelen in 2022 en 2026. Helemaal van harte ging dat niet, want het betekent dat de competitie moet worden stilgelegd en dat de aandacht zich voor een paar weken verplaatst naar, in dit geval, de andere kant van de wereld. De NHL zou de NHL dan ook niet zijn als er niet een clausule werd ingebouwd. Het zal niemand verbazen dat deze te maken heeft met het coronavirus.

MITSEN EN MAREN…

Indien het virus weer serieus de kop opsteekt, dan kan de NHL alsnog op de rem trappen en weigeren spelers af te staan. Ook heeft de NHL bedongen de overeenkomst op te zeggen als er, door corona, veel wedstrijden verplaatst moeten worden en het reguliere seizoen in ’t geding komt. Sinds de Spelen in Tokio weten we dat de maatregelen in Azië nog altijd veel strakker zijn dan in Europa en Noord-Amerika.

Er sijpelden vanuit China al berichten door dat dit in Beijing waarschijnlijk nog wat strakker wordt. Of in de CAO van vorig jaar ook rekening is gehouden met afwijkende procedures, verplichte quarantaines, vaccinaties en meer van dat soort zaken is niet bekend. De league zal bijvoorbeeld niet staan te springen als spelers voor aanvang van de Spelen eerst weken in quarantaine moeten.

Liefhebbers mogen zich verheugen op een prachtig ijshockeytoernooi met onder meer het olympisch debuut van Connor McDavid, David Pastrnak, Auston Matthews en ga zo nog maar even door. Dit alles valt en staat echter wel met het gedrag van het virus en de protocollen in China. Er is dus nog wel degelijk een voorbehoud.

IN THE EYE OF THE HURRICANE

Eind augustus was er een interessant bericht. Jesperi Kotkaniemi vervolgt zijn loopbaan bij de Carolina Hurricanes. Op zich niets bijzonders, maar dit is wel een overgang met een verhaal. Kotkaniemi was een RFA bij de Montreal Canadiens. Dat wil zeggen dat andere clubs hem een aanbieding mogen voorleggen, maar als zijn huidige werkgever, de Canadiens in dit geval, het bod evenaart, de speler in kwestie blijft waar hij is. Kotkaniemi kreeg eind augustus een aantrekkelijke aanbieding van $ 6.1 miljoen uit Carolina en Marc Bergevin kon dit niet beantwoorden.

Om het interessante achter dit verhaal te begrijpen, moeten we twee jaar terug in de tijd. Sebastian Aho was in augustus 2019 een RFA bij de Hurricanes en de Canadiens legden hem een contract voor. Carolina zag het talent in de Fin en deed Aho dezelfde aanbieding. Door de bemoeienis uit Montreal lag deze iets hoger dan beoogd en dat waren ze in Raleigh duidelijk niet vergeten toen Kotkaniemi op de markt kwam.

CURIEUZE PLOEGGENOOT

De Fin, in 2018 als derde gekozen in de draft, is in 2021-2022 dus te bewonderen in de kleuren van de Canes. Rod Brind’Amour heeft daarmee opnieuw een talentvolle aanvaller tot zijn beschikking. De coach zag echter ook zijn twee goals én Dougie Hamilton verkassen. Met Frederik Andersen en Antti Raanta heeft Carolina twee ervaren sluitposten binnen gehengeld. Defensief zijn Ian Cole, Ethan Bear en Anthony DeAngelo de nieuwe namen en met name de laatste deed de wenkbrauwen fronsen.

DeAngelo was al niet van onbesproken gedrag toen hij debuteerde in de NHL. Niet zelden liet de aanvallend ingestelde verdediger zich racistisch of homofoob uit. De Rangers wisten wat ze in huis haalden toen ze hem DeAngelo overnamen van de Coyotes. In New York wilden ze hem best een tweede of zelfs derde kans geven, maar begin dit jaar liep de emmer over en wilden ze de blueliner niet meer zien. Tony DeAngelo is een uitgesproken Trump-aanhanger en doet in zijn gedrag ook wel denken aan de voormalig president. Die Tony DeAngelo krijgt nu opnieuw een kans in de NHL bij de Carolina Hurricanes. Ook in Raleigh kennen ze zijn reputatie, maar durven ze het aan met dit ongeleid projectiel.

Cover photo: Jeff Chiu/Associated Press

NFL Power Rankings: stijgers en dalers na week 1

Chris Van Dijk
-
1
NFL Power Rankings: stijgers en dalers na week 1

Het nieuwe seizoen is onderweg en er zijn al direct een paar flinke verrassingen. Natuurlijk, het is slechts één wedstrijd, maar vooral de nederlaag van de Green Bay Packers en de overwinning van de Seattle Seahawks hebben de NFL Power Rankings flink op zijn kop gezet.

1. (1) Kansas City Chiefs

Het duurde driekwart wedstrijd voor de defensie van de Chiefs op stoom kwam en de Browns enigszins af wist te stoppen. Gelukkig voor Kansas City is dat alles wat het nodig heeft, zolang Patrick Mahomes, Travis Kelce en Tyreek Hill op het veld staan. Zondag op bezoek bij de Ravens mag de defensie laten zien of het er vanaf het begin kan staan.

2. (2) Tampa Bay Buccaneers

Vier turnovers, 100 penalty yards en 450 yards tegen. Tampa Bay is het eerste team dat ondanks dit toch nog weet te winnen. Glas halfvol: op een mindere dag winnen maakt je kampioen. Glas halfleeg: de Bucs hebben nog veel werk te verzetten om echt kans te maken op titelprolongatie. In de play-offs kom je hier namelijk niet mee weg.

3. (7) L.A. Rams

Matthew Stafford slaagde glansrijk voor zijn eerste test. Hij lijkt op een missie om te bewijzen dat de nederlagen in Detroit niet aan hem lagen. Ook de verdediging stond er weer zoals we van de Rams mogen verwachten. Als er een zwakke plek is, dan is het de rungame, want Darrell Henderson en Sony Michel konden het verlies van Cam Akers niet echt opvangen.

4. (9) Seattle Seahawks

De Seahawks zijn weer traditioneel sterk aan het seizoen begonnen. De Colts werden op alle fronten afgetroefd. Het is echter niet voor niets dat Russell Wilson nog nooit een stem heeft gekregen als MVP van de league. De vraag is dan ook: hoelang gaat hij dit niveau dit seizoen vasthouden?

5. (5) Cleveland Browns

De Browns speelden een foutloze eerste helft tegen de Chiefs en stonden terecht voor. Alleen blijven het natuurlijk wel de Chiefs. Twee foutjes en hoe goed je ook speelt, ze weten de wedstrijd om te draaien. Zondag tegen de Texans kunnen de Browns zich deze foutjes waarschijnlijk wel veroorloven.

6. (4) Buffalo Bills

De Bills leken in de eerste helft weg te komen met een mindere wedstrijd van Josh Allen. Na rust wisten de Steelers echter twintig punten op rij te scoren. Het grootste punt van zorg: het lage percentage van Allen (59 procent); tien procentpunt onder zijn nauwkeurigheid van vorig seizoen. De Steelers kozen echter nauwelijks voor de blitz om de quarterback onder druk te zetten, maar dat deerde Allen vorig seizoen ook niet.

7. (6) Baltimore Ravens

Ook zonder J.K Dobbins en Gus Edwards hadden de Ravens in de eerste week weer de meeste rushing yards van de hele NFL. Uiteraard met dank aan Lamar Jackson. Het waren echter wel zijn twee fumbles die uiteindelijk de doorslag gaven in het spektakelstuk in de woestijn.

8. (3) Green Bay Packers

Een ronduit shockerend optreden van de Packers. Bijna alles wat fout kon gaan, ging ook daadwerkelijk fout voor Green Bay. Maar goed, het is pas week 1 en de ploeg heeft dit jaar zelfs een week langer om alles weer op de rit te krijgen. Rodgers kennende gaat dit lukken ook.

9. (12) Arizona Cardinals

Kyler Murray wordt gezien als kanshebber om de nieuwe MVP te worden en tegen de Titans bleek wel waarom. Toch stond de quarterback zondag in de schaduw van Chandler Jones. De pass rusher ligt op schema om een recordaantal van 85 sacks te noteren dit jaar.

10. (10) San Francisco 49ers

Een ruime voorsprong en een eerste glans van Trey Lance als het er echt om gaat. Het had een prima zondag kunnen zijn voor de 49ers. Na afloop ging het echter vooral om de bijna weggeven 41-17 voorsprong en de blessures van Raheem Mostert en Jason Verrett. Wat dat betreft is er weinig veranderd in Santa Clara

11. (18) New Orleans Saints

Met 38-3 winnen in Jacksonville is een resultaat waar mensen normaal niet te lang over napraten. Tenzij je uitgeweken bent en daar de Packers ontvangt. Jameis Winston is de terechte nieuwe quarterback van de Saints en Sean Payton kan dingen bedenken die met Drew Brees niet konden. Dat moet nog wel wat verrassingen (en intercepties) gaan geven.

12. (15) Pittsburgh Steelers

Na de ineenstorting van vorig seizoen werd de ploeg door velen afgeschreven voor het seizoen begon, maar Big Ben is er nog. Al was hij niet de belangrijkste reden voor de zege van de Steelers. Dat waren de defensie en de special teams, onder meer vanwege een blocked punt waaruit een touchdown werd gescoord.

13. (14) Miami Dolphins

Alle aandacht ging zondag uit naar Mac Jones, maar het was Tua Tagovailoa die als winnende quarterback Foxborough verliet. De verdediging van de Dolphins ging door waar het vorig seizoen was gebleven en dwong twee cruciale turnovers af. Tua was niet spectaculair, maar het was goed genoeg voor de zege. Met de Bills op het programma kan Miami in het begin van het seizoen al een duidelijk signaal afgeven in de AFC East.

14. (13) Dallas Cowboys

Een kleine nederlaag op bezoek bij de kampioen. Het laat zien dat de traditioneel hooggespannen verwachtingen dit jaar niet helemaal onterecht zijn. Toch zullen de Cowboys het gevoel hebben een gouden kans te hebben laten liggen. Kicker Greg Zuerlein ligt nu al onder een vergrootglas.

15. (16) L.A. Chargers

Op een gekke interceptie na leek Justin Herbert geen last te hebben van een sophomore slump. Ook al verzuimden de Chargers in de eerste helft het duel te beslissen. Dat lag vooral aan de receivers, die na acht maanden vergeten leken te zijn hoe je een bal moet vangen. Toch wisten de Opladers een spannende wedstrijd te winnen. Alleen dat is al een welkome verandering in vergelijking met voorgaande jaren.

16. (8) Tennessee Titans

De Titans moeten in de achtervolging op de Houston Texans. Het staat er echt. Wat de Titans-fans vooral zorgen moet maken is de manier waarop er van de Cardinals werd verloren. En dat doen ze ook, getuige het boegeroep dat de spelers hoorden toen in de rust het veld verlieten. Wat is het heerlijk dat de fans weer terug zijn in de stadions.

17. (11) Indianapolis Colts

Carson Wentz zou in Indianapolis opleven omdat hij hier wel een offensive line voor zich zou hebben die hem kan beschermen. Drie sacks en tien quarterbackhits later lijkt dat ook niet uit te komen. Gecombineerd met een verdediging die Wilson voor rust niet wist te stoppen, zorgt dat voor een nederlaag die groter voelde dan de eindstand aangaf.

18. (22) Las Vegas Raiders

De Raiders verrasten met een zege in de openingswedstrijd van het seizoen. Vooral omdat de ploeg van Jon Gruden helemaal niet zo goed speelde. Veel slechte passes, drops en persoonlijke fouten. Rookie Alex Leatherwood bewees waarom er veel kritiek was op zijn keuze in de eerste ronde, want zijn valse start kostte de ploeg bijna de zege. Er moet nog wel wat verbeteren bij de Raiders willen ze mee kunnen met de rest van de AFC West.

19. (25) Denver Broncos

Teddy Bridgewater liet zien waar de Broncos behoefte aan hebben op quarterback. Een gamemanager die geen fouten maakt en geen turnovers gooit. Vandaar dat de Broncos de Packers al hebben gebeld om te zeggen dat ze Aaron Rodgers mogen houden en hem niet meer nodig hebben.

20. (17) New England Patriots

Na afloop had niemand het over de nederlaag, maar vooral over het spel van Mac Jones. De nieuwe quarterback speelde het beste van alle rookie spelverdelers, zonder opvallende hoogtepunten te produceren. Het was onnodig balverlies van Damien Harris dat ervoor zorgde dat het debuut van Jones niet eindigde met een overwinning.

21. (27) Philadelphia Eagles

Het meest verrassende optreden kwam misschien wel van de Philadelphia Eagles. Aan beide kanten van de bal zag het spel er beter uit dan verwacht. Dat er tegen de Falcons gescoord zou worden, is geen verrassing, maar dat de verdediging geen touchdown toe zou staan is dat zeker wel. Een mooie opsteker op weg naar een zwaar programma, want de volgende wedstrijden zijn tegen de 49ers, Cowboys, Chiefs, Panthers en de Buccaneers.

22. (24) Carolina Panthers

Matt Rhule puntte vanaf de 33-yard lijn, van de Jets. In plaats van een 51-yard FG ging hij voor een 18-yard punt. Tegen de Jets kwam hij er mee weg, maar tegen betere ploegen zullen de Panthers agressiever moeten zijn om een kans te maken.

23. (29) Cincinnati Bengals

Ja’Marr Chase was fantastisch in zijn debuut en de connectie met Joe Burrow was direct weer zoals in college. De enige manier waarop de Bengals die pick echter kunnen verantwoorden, is als Burrow het hele seizoen heel blijft. Zondag werd namelijk weer pijnlijk duidelijk dat de offensive line versterking nodig heeft om de jonge quarterback echt te beschermen.

24. (20) Washington Football Team

Na zes passes moest Ryan Fitzpatrick het veld verlaten met een heupblessure. Een aandoening die je eerder bij Tom Brady zou verwachten, maar het is voor het Football Team te hopen dat de schade meevalt en dat Fitzmagic dit seizoen nog terug kan komen. Taylor Heinicke deed het prima als invaller, maar hij is niet goed genoeg om het Football Team naar de play-offs te leiden. Zelfs niet in de NFC East.

25. (19) Minnesota Vikings

Zit Mike Zimmer al op de hotseat? De coach klaagde in het preseason al regelmatig over de inzet van zijn spelers. Tegen de Bengals bleek dat ze er niet echt goed op hebben gereageerd. De comeback in de tweede helft verbloemde veel, maar de Vikings begonnen met een pijnlijke nederlaag. Met uitwedstrijden tegen de Bears en Steelers op het programma kan het snel onrustig worden in Minneapolis.

26. (21) Chicago Bears

Het wordt met de wedstrijd vreemder waarom Andy Dalton de starter is. Zeker als je Justin Fields hebt. De rookie leert het spelen in de NFL alleen door ook daadwerkelijk veel in de NFL te spelen. Met Dalton beginnen is symboolpolitiek. Al zal Matt Nagy vooral naar de stand wijzen. Gedeeld koploper in de NFC North is beter dan veel critici voorafgaand aan het seizoen hadden verwacht.

27. (26) New York Giants

Wie had gehoopt dat een lang offseason en goede voorbereiding Daniel Jones zou helpen, kwam bedrogen uit. De jonge quarterback laat af en toe potentie zien, afgewisseld met dom balverlies. Dat laatste komt misschien nog wel vaker voor ook, want Jones staat na zijn fumble van zondag al op 40 keer balverlies in 26 wedstrijden. Geen recept voor overwinningen.

28. (32) Houston Texans

De Texans hebben de verwachtingen van veel mensen voor dit seizoen al overtroffen en de zege op de Jaguars was niet eens gestolen. Tyrod Taylor zag er prima uit als quarterback. Of dit vooral hoop voor de Texans of slecht nieuws voor de Jaguars is, zal zondag blijken. Tegen de Browns wordt het voor de Texans namelijk een heel ander verhaal.

29. (23) Atlanta Falcons

Een thuiswedstrijd tegen de Eagles leek een prima wedstrijd om het seizoen mee te openen en wat zelfvertrouwen op te doen. Daar zal weinig meer van over zijn. De Eagles waren op alle fronten beter. Dat een aanval met Matt Ryan, Calvin Ridley en Kyle Pitts niet verder dan twee fieldgoals kwam, is wel heel teleurstellend. Het roept de vraag op of de Falcons een idee hebben waar ze mee bezig zijn.

30. (28) New York Jets

De nederlaag tegen de Carolina Panthers moet de fans van de Jets wel wat lichtpuntjes hebben gegeven. De ploeg herstelde zich na rust en Robert Saleh straalde vertrouwen in zijn spelers uit. Wel moet de offensive line hem zorgen baren, want zoals er zondag gespeeld werd, is het wachten op een blessure van Zach Wilson.

31. (31) Detroit Lions

Dan Campbell zal wijzen op de laatste twee minuten van zijn ploeg, waarin de Lions bijna een 41-17 achterstand goed wisten te maken. Het feit blijft echter wel dat de Lions twee minuten voor tijd 24 punten achterstonden en met wat geluk de wedstrijd nog een spannend slot wisten te geven.

32. (30) Jacksonville Jaguars

De vraag is niet of Urban Meyer spijt heeft van zijn keuze voor de Jaguars, maar hoeveel. Het lijkt namelijk geen gelukkig huwelijk te worden. Of de tegenvallende start van Trevor Lawrence daar mee te maken heeft, is onmogelijk te zeggen. Er waren zeker positieve plays van de rookie, maar de drie intercepties waren volledig zijn eigen fout. Het blijft bizar dat dit de eerste nederlaag van Lawrence is in het reguliere seizoen; in high school, college en NFL.

Lees hier de vorige editie van de Power Rankings!

Coverfoto: Justin Casterline/Getty Images

De renaissance van Andrew Benintendi

Sander Grasman
-
0
De renaissance van Andrew Benintendi

Een jaar geleden zat Andrew Benintendi’s carrière op een dood spoor. Het oneindige vertrouwen dat de Boston Red Sox en haar fans ooit in de jonge outfielder had gehad, werd met de dag brozer en steeds vaker werd ‘Benny Baseball’ genoemd als een mogelijke trade chip. Zelfs dat viel tegen, toen de linksvelder deze winter via de achterdeur vertrok naar Kansas City en de organisatie er niet veel meer dan Franchy Cordero voor terugkreeg.

Afgelopen week werd de 27-jarige speler uit Madeira, Ohio — een voorstadje van Cincinnati — samen met toekomstig Hall of Famer Max Scherzer door MLB uitgeroepen tot Speler van de Week. Het is één van de weinige lichtpuntjes voor zijn nieuwe club, maar voor hem persoonlijk wel eentje met mogelijk grote betekenis. In de betrekkelijke anonimiteit van een small-market team kon hij eindelijk in rust proberen zijn enorme potentieel alsnog te realiseren en die kans lijkt hij langzaamaan te grijpen.

PROSPECT

Als tweedejaars student aan de universiteit van Arkansas brak Benintendi nationaal door als een van de grootste talenten van het land. In dienst van de Razorbacks sloeg hij in iets meer dan 60 wedstrijden 20 homeruns en stal hij 24 honken. Het leverde hem een afgeladen prijzenkast op (SEC Player of the Year, Baseball America College Player of the Year, Golden Spikes Award en de Dick Howser Trophy voor beste collegiate slagman), maar bovenal een selectie door de Boston Red Sox met hun zevende pick in de MLB Draft.

KILLER B

Ook zijn professionele loopbaan ging gelijk als een komeet. Een klein jaar na de draft maakte hij zijn debuut in de majors en daar stelde hij andermaal niet teleur. In zijn eerst at-bat in de playoffs van 2016 sloeg hij een bal van Trevor Bauer de tribunes in. Met die klap is hij de jongste speler die in het tenue van de Red Sox een homerun sloeg in de playoffs. Samen met Jackie Bradley Jr. en Mookie Betts vormde hij het homegrown Killer B-outfield dat een jaar later een essentiële rol zou spelen in het winnen van de World Series.

FYSIEKE PROBLEMEN

Om wat meer power aan zijn sterke contact-capaciteiten toe te voegen, had Benintendi in de winter van 2019 meer spiermassa opgebouwd. In plaats van een versterking bleek het hem juist te hinderen. Zijn intuitieve, soepele swing werd er door vertraagd en zijn statistieken daalden. Bovendien kreeg de outfielder steeds vaker last van pijntjes. Uiteindelijk zou hij bijna het gehele ingekorte corona-seizoen missen. Dat was echter een geluk bij een ongeluk, want het spel van Benny was abominabel. Met een slaggemiddelde van .103 en 0 homeruns was er weinig overgebleven van de ooit gevreesde slagman.

OPLEVING

Na zijn overstap verging het Benintendi in Kansas City aanvankelijk nauwelijks beter. Na bijna drie weken bij zijn nieuwe club stond de homerun-teller nog altijd op 0 en was de Mendoza-line (.200 slaggemiddelde) zelfs ver uit het zicht. In de daaropvolgende anderhalve maand bleek de outfielder echter een diesel en hervond hij zijn vertrouwde swing. In die periode, tot hij op 13 juni met een blessure naar de IL werd verwezen, sloeg hij 3 doubles, een triple, acht homeruns, stal hij 4 honken en had hij een slashline van .323/.374/.506. Niet gek in slechts 42 wedstrijden.

PLAYER OF THE WEEK

Na drie weken keerde Benintendi terug in de lineup, maar weer zou hij opstartproblemen kennen. In juli maskeerden drie homeruns het feit dat zijn spel terug was op het niveau van voor zijn opleving, maar sindsdien hervond hij de lijn omhoog met als ultieme beloning zijn recente uitverkiezing tot Speler van de Week. Hij ging in die week 14-uit-28, sloeg drie tweepitters en drie homeruns en leidde de Major League niet alleen in hits, maar ook in RBI’s (14).

BENNY BEING BENNY (AGAIN)

Dat de Kansas City Royals in hun trade met de Red Sox aan het langste eind trokken, was al wel duidelijk toen die laatste Cordero naar de minors verbanden, maar de echte winnaar van de deal lijkt toch voornamelijk Andrew Benintendi zelf te zijn. Indien hij langere tijd fit kan blijven, kunnen we de komende tijd misschien wel weer genieten van de good ol’ Benny.

Coverfoto: Charlie Riedel/Associated Press

Dodgers halen voor negende jaar op rij de play-offs

Dennis Bakker
-
0
Dodgers halen voor negende jaar op rij de play-offs

De Los Angeles Dodgers hebben zich vannacht als tweede team in MLB geplaatst voor de play-offs. In navolging van divisiegenoot San Francisco Giants verzekerde het sterrenensemble van manager Dave Roberts zich na een 8-4 overwinning op de Arizona Diamondbacks definitief van postseason-honkbal.

Dat The Blue Crew zich zou plaatsen voor het seizoenstoetje komt niet geheel uit de lucht vallen. De titelverdediger was en is nog altijd de gedoodverfde favoriet om voor het eerst sinds de New York Yankees in 1999 hun kampioenschap te prolongeren. De Yankees wonnen tussen 1998 en 2000 de titel zelfs drie keer op rij.

MONEYBALL

De Dodgers geven de laatste jaren de term Moneyball een nieuwe dimensie. Al tijdens het offseason toonden ze andermaal de spierballen met het aantrekken van NL Cy Young Award winnaar Trevor Bauer. De 30-jarige Amerikaan tekende in februari een recordbrekend contract van $102 miljoen dollar verspreid over drie jaar.

Op Trade Deadline Day werd er nog een flinke schep bovenop gedaan door het aantrekken van het Nationals-duo Max Scherzer en Trea Turner. Zowel op financieel gebied, als qua ruilprospects moesten de Dodgers flink in de buidel tasten. Zo vertrokken onder meer nummer één en twee prospects Keibert Ruiz en Josiah Gray richting de hoofdstad. Toch was het de kosten waard. Scherzer — die onlangs de grens van 3.000 strikeouts passeerde — en kortestop Trea Turner hebben de ploeg draaiende gehouden tussen de bedrijven door.

Zonder Bauer leek er echter wel wat zand in de machine te komen, want tot aan het moment van Bauers’ verdenking pleging van seksuele mishandeling en de daaropvolgende plaatsing op de administrative leave op 2 juli, voerde de pitcher met een 2.59 ERA en 137 strikeouts in 107.2 innings het MLB-klassement aan.

EXCELLERENDE BULLPEN

Zowel op aanvallend gebied, als op pitching-gebied zijn de Dodgers in de bovenste regionen van de MLB-klassementen terug te vinden. Turner staat zowel met een .318 slaggemiddelde, als met 168 hits op de tweede plaats in MLB. Max Muncy is met een OPS+ van 145 goed voor een toptien-notering en heeft daarnaast 33 homeruns bij elkaar geslagen. Met 709 binnengeslagen punten, 5.05 gescoorde punten per wedstrijd en 206 homeruns zijn de teamtotalen dan ook opvallend goed.

De pitching is dit seizoen om van te watertanden. In vrijwel ieder relevant klassement voeren de Dodgers de lijst aan. Een 2.94 ERA, 1.095 WHIP, 6.8 hits per negen innings en bovendien als enige franchise met 992 hits nog onder de grens van de 1.000.

Mad Max koerst met een 2.17 ERA (laagste in MLB), 186 ERA+ (tweede), 0.821 WHIP (eerste) en 5.6 hits per negen innings stevig op zijn vierde Cy Young Award af. Walker Buehler volgt Scherzer met een 2.32 ERA (derde), 0.952 WHIP (derde) en 6.3 hits per negen innings (tweede) op de voet. Ook Julio Urias is bezig aan een waanzinnig seizoen. De 25-jarige Mexicaan is op dreef en voert met een 17-3 record het MLB-klassement aan. Bovendien is hij de derde Dodger met een ERA onder de 3.00 (2.98).

De terugkeer van Clayton Kershaw en Tony Gonsolin maken de bullpen weer een stuk dieper en presteren bovendien weer als vanouds. Kersh is hersteld van een hardnekkige ontsteking in de onderarm en liet in de eerste start na zijn terugkeer slechts één hit toe in 4.1 innings. Gonsolin sukkelde het gehele seizoen al met een ontsteking in de rechterschouder, die hem tot tweemaal toe een plek op de injury list bezorgde.

UP NEXT

Toch is de equipe uit Los Angeles nog niet verzekerd van een divisietitel. Met nog zestien wedstrijden te gaan, staan de Dodgers nog altijd 2,5 wedstrijd achter op de verrassende San Francisco Giants, die zich gisteren al voor de playoffs plaatsten. In de jacht op de negende divisietitel op rij lijkt het resterende programma van de Dodgers echter een stuk eenvoudiger dan dat van de Giants. Onder meer de Colorado Rockies en de Arizona Diamondbacks zijn op papier kanonnenvoer voor de manschappen van Dave Roberts.

Coverfoto: Gary A. Vasquez-USA TODAY Sports

Upset in ’the Shoe’: hoe CJ Verdell en Oregon de Buckeyes in Ohio versloegen

Lars Leeftink
-
0
Upset in ’the Shoe’: hoe CJ Verdell en Oregon de Buckeyes in Ohio versloegen

De eerste grote upset van het 2021 CFB-seizoen is een feit. Afgelopen weekend werd de toen #3, Ohio State, in eigen huis verrast door de toen #12 Oregon. De vraag is dan: hoe kon dit gebeuren en wat doet dit met de kansen van Ohio State en Oregon als het aankomt op de CFB playoffs?

CJ VERDELL EN RUN GAME OREGON SLOPEN OHIO STATE

Het voornaamste probleem bij Ohio State dit seizoen is, wederom, de defense. En dan vooral de run defense en de defensive line en linebackers. De secondary deed het afgelopen weekend tegen de Ducks meer dan prima en kon de passing offense van Oregon limiteren. De defensive line van Ohio State werd echter gedomineerd door de Oregon offensive line en de linebackers van de Buckeyes trapte elke keer weer in pre-snap motions van de Ducks of werden uitstekende uitgeschakeld door blocks van TE’s en de offensive line. Daardoor ontstonden er veel gaten.

Gaten waar de run offense van Oregon wel raad mee wist. Onder leiding van CJ Verdell (20 carries, 161 yds en 2 TD’s) rushde de Ducks voor 269 yards. De grootste play van de wedstrijd was van Verdell, die een 77-yard run af kon ronden met een touchdown. Ook hier is de pre-snap motion de voornaamste reden dat het gat, en dus de touchdown, ontstaat.


Toch was het voornaamste probleem naast de pre-snap motion van Oregon de DL van Ohio State die gedomineerd werd door Oregon. Bij de plays hieronder is goed te zien dat Oregon eigenlijk constant met dezelfde play Ohio State versloeg. Het leverde meestal touchdowns of big gains op.

CJ STROUND SOLIDE, MAAR NIET GOED GENOEG

Ten eerste kwam dit vooral door de defense van Ohio State, die zijn QB eigenlijk pas in het vierde kwart echt kon ondersteunen met een paar stops. Verder moest Stroud met zijn offense vooral reageren op scores van de Ducks. Dit deed hij op zich prima: 35-54, 484 yards en drie touchdowns. Er waren wat drops van de receivers, maar toch was het talent van Stroud bij passes zoals deze twee hieronder weer overduidelijk zichtbaar.


Toch was ook Stroud niet foutloos, iets wat niet zo gek is voor een QB die zijn tweede start van zijn carrière maakt tegen een top-15 team in CFB. Een paar passes waren te hoog (zie GIF 2 hieronder), terwijl er ook twee a drie diepe ballen waren die net te hard gegooid werden door de jonge QB.


Tot slot maakte de jonge QB onder druk in de slotfase zijn enige echte grote fout. Daar waar hij beter out of bounds had kunnen lopen of de bal weg had moeten gooien, besluit hij te forceren. Resultaat: interception en de beslissing.

IMPLICATIES PLAYOFFS

Die kunnen voor beide universiteiten best wel groot zijn. Aanvallend gezien is er in de BIG Ten niemand die in de buurt komt van de kwaliteiten van Ohio State. Alles zal vanaf nu echter wel gewonnen moeten worden. Pas dan hebben de Buckeyes een realistische kans te op de playoffs. Daarnaast zal Oregon ook een ongeslagen seizoen moeten kennen, zodat de nederlaag vs de Ducks er niet zo slecht uitziet.

Oregon zal op zijn beurt moeten hopen dat Ohio State voor de rest alles wint, zodat de zege van de Ducks in Ohio een uitstekende zege is voor hun resumé. Daarnaast moeten de Ducks ongeslagen PAC-12 Champion worden. De Ducks zullen hopen dat de conference zelf een paar top-25 teams af kan leveren. Daarmee zou de kwaliteit van de conference verbeteren en ziet ook Oregon er beter uit.

Photo: Adam Cairns/Columbus Dispatch

1...291292293...804Pagina 292 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU