Home Blog Pagina 244

Season Preview 2022: National League West

0

Door de lockout en de bijbehorende CBA-problemen begon Spring Training dit jaar minder dan 30 dagen voor de start van het seizoen. Dit jaar dus geen SportAmerika ’30 teams in 30 dagen previewserie’. In plaats daarvan blikken we deze hele week elke dag vooruit naar de divisies. Vandaag duiken we in de NL West.

In 2013 was de NL West nog het lachertje van de National League. Alleen de Los Angeles Dodgers hadden een record boven .500. De andere teams noteerden een record van .500 of lager. In een klein decennium is er een hoop veranderd. De kapitaalkrachtige Dodgers voeren nog steeds de boventoon, maar worden uitgedaagd door de San Francisco Giants en de San Diego Padres. Deze teams schuwen investeringen evenmin. De uitbreiding van het play-off format naar zes teams per league creëert de mogelijkheid dat de Dodgers, Giants en Padres allen de play-offs halen in 2022. Voor de Colorado Rockies en Arizona Diamondbacks is play-off honkbal toekomstmuziek.

2021: GIANTS DOORBREKEN DIVISIEREEKS DODGERS

Voorafgaand aan 2021 keek iedereen uit naar de race in de NL West. De Los Angeles Dodgers hadden acht jaar op rij de divisie gewonnen, maar de San Diego Padres hadden zich enorm versterkt. Mike Clevinger, Blake Snell en Yu Darvish waren neergestreken in San Diego en Fernando Tatis Jr. had een megacontract getekend. Door deze flitsende moves keek iedereen over de San Francisco Giants heen. Een team met veel ervaren spelers. Zonder enige druk stegen de Giants boven zichzelf en de andere divisiegenoten uit. De Giants werden de kampioen van de NL West door één wedstrijd (107 overwinningen, een franchise record) meer te winnen dan de Dodgers. San Diego eindigde teleurstellend als derde.

1. LOS ANGELES DODGERS

VERTROKKEN: RHP Max Scherzer, SS Corey Seager, RHP Kenley Jansen, RHP Joe Kelly, RHP Corey Knebel, 1B/DH Albert Pujols, OF Steven Souza Jr., LHP Cole Hamels, OF AJ Pollock

AANGETROKKEN: 1B Freddie Freeman, IF Hanser Alberto, OF Kevin Pillar, LHP Andrew Heaney, RHP Craig Kimbrel, RHP Daniel Hudson, LHP Tyler Anderson

Los Angeles is al jaren zeer slagvaardig op de free agent markt en dat was ook dit jaar niet anders. Freddie Freeman zette zijn handtekening onder een dik contract van zes jaar is L.A. De overige deals van de Dodgers zijn minder spraakmakend, al is de naam Craig Kimbrel (in ruil met de Chicago White Sox overgekomen voor AJ Pollock) nog wel een grote. Daartegenover staat het vertrek van Pollock, Seager, Scherzer en Jansen die samen in 2021 goed waren voor 11.5 WAR. Het administrative leave van Trevor Bauer wordt ook steeds verlengd. Je kunt je afvragen of de Dodgers dit keer een offseason iets hebben ingeleverd.

Manager Dave Roberts gelooft in ieder geval heilig in de kansen van zijn team. In een interview gaf Roberts aan dat zijn team de World Series gaat winnen.

OFFENSE: IETS MINDER STAR POWER, NOG STEEDS STERK

Grote namen mogen dan wel de City of Angels hebben verlaten, laat er geen misverstand over bestaan. De lineup van de Dodgers bevat nog steeds enorm veel talent en voormalig World Series-winnaars. Mookie Betts, new arrival Freddie Freeman, Trea Turner, Cody Bellinger (die wel in een behoorlijke vormcrisis verkeert), Justin Turner en Gavin Lux zijn namen waar menig pitcher het liever niet tegen opneemt. Vergeet ook zeker catcher Will Smith, homerun hitter Max Muncy en de te vaak onderschatte Chris Taylor niet. Al jaren behoort deze lineup tot de top van MLB en daar lijkt in 2022 een verandering in te komen.

PITCHING: AREA OF STRENGTH

De Dodgers hadden vorig seizoen de beste rotatie van MLB. Ze noteerden het laagste ERA, WHIP, BB/9 en K/9 van alle dertig teams. Een indrukwekkende halve seizoensbijdrage kwam van Max Scherzer. Mad Max besloot echter om niet terug te keren bij de Dodgers.

Walker Buehler en Julio Urias verkeerden vorig seizoen in topvorm en vormen samen een sterke 1-2. Clayton Kershaw kampte met in 2021 wederom met blessures en meeste daardoor veel tijd. Nu lijkt hij weer fit voor het nieuwe seizoen, alleen de vraag is voor hoe lang. Nieuwkomer Andrew Heaney en Tony Gonsolin nemen de plekken vier en vijf van de rotatie in. Het lijkt hypothetisch, maar mogelijk dat Trevor Bauer op enig moment nog terugkeert in de rotatie.

Kimbrel moet Kenley Jansen opvolgen als closer. Andere opties zijn bekenden als Blake Treinen en Brusdar Graterol. Met Daniel Hudson en Tyler Anderson zijn twee nieuwelingen toegevoegd aan de bullpen.

CONCLUSIE

Er is in Los Angeles weliswaar afscheid genomen van wat bekende gezichten, maar met de komst van spelers als Freeman en vorig jaar al Turner is het team er niet slechter op geworden. Wees gewaarschuwd: Zodra de Dodgers het niet lijken te gaan halen, grijpt men flink in om de beste spelers die beschikbaar zijn te halen. Dat hebben we vorig seizoen gezien toen Trea Turner en Max Scherzer overkwamen rond de trade deadline. Dit team is klaar voor een nieuwe reis naar de World Series.

Players to watch: Iedereen is nieuwsgierig naar 1B Freddie Freeman bij zijn nieuwe club. Daarnaast heeft L.A. met Mookie Betts een waardige MVP-kandidaat in de lineup.

Rookie(s) to watch: LHP Justin Bruihl stoomde vorig seizoen door naar het MLB-team. Wellicht geen impact player, maar een nuttige arm in de bullpen.

Voorspelling: De favoriet voor de divisietitel.


2. SAN DIEGO PADRES

VERTROKKEN: OF Tommy Pham, RHP Mark Melancon, RHP Daniel Hudson, LHP Matt Strahm, RHP Keone Kela, OF Jake Marisnick, RHP Vince Velasquez, RHP Jake Arrieta, LHP Ross Detwiler

AANGETROKKEN: LHP Sean Manaea, DH Luke Voit, C/OF Jorge Alfaro, OF/1B Matt Beaty RHP Nick Martinez, RHP Robert Suarez, RHP Luis Garcia

De spelers die afscheid namen van San Diego na vorig seizoen zijn geen key pieces. Er is dus geen reden voor achteruitgang in 2022. Zeker niet gezien de diverse versterkingen die de Friars hebben binnengehaald. Dit keer werden versterkingen gehaald door middel van trades, waar het in de voorbije jaren vaak via de free agent markt was. Afgelopen weekend kwam Sean Manaea in een ruil over van de Oakland Atheltics. Eerder werden trades gemaakt voor power hitters Matt Beaty en Luke Voit.

De grootste problemen in 2021 waren de vele blessures en het gebrek aan teamgevoel. De Padres stonden bovenaan de ranglijst van aantal dagen (2.558) dat spelers op de injured list stonden. Een hoge notering in die categorie maakt het lastig om in je sterkte opstelling te spelen. Daarnaast waren er enkele schermutselingen tussen de sterspelers. De nieuwe manager Bob Melvin mag gaan zorgen voor meer chemie in het team.

OFFENSE: READY TO COMPETE

De San Diego Padres moeten het seizoen helaas beginnen zonder sterspeler Fernando Tatis Jr.. Hij mist de eerste weken door een polsbreuk. Vorig seizoen miste de kortestop door blessures ook de nodige tijd. Toen hield de offense zich goed staande. Toch maakte Tatis Jr. een fenomenale indruk in de speeltijd die hij wel in actie kon komen (6.0 WAR). Met hem erbij nemen de kansen op de play-offs voor de Padres enorm toe.

De lineup is verder nagenoeg ongewijzigd met namen als Trent Grisham, Manny Machado (2021: 5.0 WAR), Jake Cronenworth, Wil Myers, Austin Nola en Jurickson Profar. Eric Hosmer behoort ook nog tot het gezelschap, maar er gaan flinke trade geruchten dat hij verplaatst gaat worden.

Met name aan stootkracht was ruimte voor verbetering, want het team eindigde in 2021 als 23ste in MLB in de categorie HR. De komst van Voit en Beaty zijn wat dat betreft een directe impuls.

PITCHING: GENOEG KWALITEIT

Als alle werpers fit zijn, dan is de rotatie van de San Diego Padres misschien wel de beste van de divisie: Blake Snell, Yu Darvish, Joe Musgrove en Mike Clevinger. Laatstgenoemde miste vorig seizoen door Tommy John surgery, maar Clevinger is op de weg terug. Vorige maand is de in Japan spelende Nick Martinez gecontracteerd als potentiële starter en afgelopen weekend is lefty Sean Manaea daar nog bijgekomen. Met ook nog Chris Paddack, Dinelson Lamet (beide onderdeel van de bullpen) en MacKenzie Gore (werkt zich ook terug van een blessure) achter de hand, zit het aan startende werper opties wel goed in San Diego.

In de groep vertrekkende spelers zaten de nodige werpers uit de bullpen. Er kwamen slechts twee werpers voor terug: Robert Suarez en Luis Garcia. Het relief corps bestaat naast de eerder genoemde Paddack en Lamet ook uit bewezen krachten Craig Stammen, Emilio Pagan, Pierce Johnson, Austin Adams en (als hij fit is) Drew Pomeranz. Keuzes te over voor manager Melvin.

CONCLUSIE

Soms heeft een team tijd nodig om naar elkaar te groeien. 2021 kan achteraf een leerjaar zijn geweest voor de Padres. Op papier oogt de selectie wederom sterk genoeg om de divisie te winnen. Met Bob Melvin is een coach aangesteld die ervaring heeft om teams naar de play-offs te loodsen. Het zou iedereen verrassen als dat met dit materiaal niet zou lukken.

Players to watch: Als SS Fernando Tatis Jr. en RHP Mike Clevinger fit zijn, zijn ze must see tv.

Rookie(s) to watch: LHP MacKenzie Gore

Voorspelling: 2de in de NL West en serieuze wild card contender.


3. SAN FRANCISCO GIANTS

VERTROKKEN: C Buster Posey (gestopt), RHP Kevin Gausman, OF Kris Bryant, RHP Johnny Cueto, IF Donovan Solano, RHP Tony Watson, RHP Aaron Sanchez, LHP Jose Quintana, OF Alex Dickerson, RHP Scott Kazmir

AANGETROKKEN: OF Joc Pederson, LHP Carlos Rodon, RHP Alex Cobb, RHP Jakob Junis, LHP Matthew Boyd

GM Fahran Zaidi en manager Gabe Kapler hebben vorig seizoen een team samengesteld waarmee ze vriend en vijand hebben verrast. De grote vraag is of de Giants in 2022 opnieuw verrassen. 107 overwinningen in een seizoen is voor ieder team lastig te evenaren. Al helemaal voor een team waar vorig seizoen ieder puzzelstukje op de goede plaats viel. Het evenaren van het aantal wins zal het doel dus niet zijn, maar het meedoen om de play-off plekken wel. Hopelijk zelfs weer het strijden om de divisietitel.

Een aantal sterkhouders zwaaiden na het seizoen af, waaronder Giants-held Buster Posey. Hij besloot met pensioen te gaan. Voor de vertrokken Bryant, Gausman en Cueto zijn vervangers aangetrokken in Pederson, Rodon en Cobb.

OFFENSE: SUCCESFORMULE WEINIG GEWIJZIGD

De lineup van de Giants is veelal hetzelfde gebleven. Gegeven de prestaties van vorig seizoen (6de in OBP, 6de in runs scored en 2de in HR van MLB), is er weinig reden tot verandering. Het vertrek van Posey moet opgevangen worden door Joey Bart en Pederson neemt de plaats in van Kris Bryant.

De lineup vol dertigers verraste aanvallend positief, vooral Brandon Crawford, Brandon Belt, Darin Ruf en Evan Longoria (miste veel van de tweede helft vorig seizoen en mist de eerste zes weken van 2022 door een blessure). De grote vraag of deze ervaren spelers opnieuw die slagprestaties weten te evenaren.

PITCHING: SOLID+

Vorig seizoen was de rotatie van San Francisco veel beter dan verwacht. Qua opzet lijkt de rotatie van 2022 op die van vorig seizoen, al zijn de namen dit seizoen wellicht zelfs beter. Logan Webb is op weg een ace te worden. Met Carlos Rodon is een van de betere werpers in MLB erbij gehaald (tekende voor twee jaar 44 miljoen dollar). Alex Cobb past het profiel van een ervaren en bewezen werper die zichzelf opnieuw kan uitvinden bij de Giants. Kevin Gausman ging hem voor. De andere twee in de rotatie zijn Alex Wood en Anthony DeSclafani. Het is niet de sterrenrotatie zoals die van de Dodgers of Padres, maar een meer dan solide gezelschap.

De bullpen kreeg vorig seizoen weinig runs tegen en was statistisch een van de betere in MLB. Qua spelers is de ‘pen van de Giants intact gebleven.

CONCLUSIE

Om opnieuw boven de Los Angeles Dodgers en San Diego Padres te eindigen is niet onmogelijk, maar het heeft er alle schijn van dat de Giants iets zullen terugvallen. Het team is sterk genoeg om de strijd om de divisie aan te gaan en de play-offs te bereiken.

Players to watch: RHP Logan Webb, OF LaMonte Wade Jr.

Rookie(s) to watch: C/1B Joey Bart

Voorspelling: 3de in de NL West, met kansen op een wild card.


4. COLORADO ROCKIES

VERTROKKEN: SS Trevor Story, RHP Jon Gray, U Chris Owings, RHP Yency Almonte, OF Raimel Tapia

AANGETROKKEN: OF Kris Bryant, OF Randal Grichuk, SS José Iglesias, RHP Chad Kuhl, RHP Alex Colome

De Rockies willen dolgraag omhoog, maar dat is gegeven de concurrentie geen eenvoudige opgave. De wispelturigheid van de Rockies front office doet vermoeden dat een gericht plan om de top te bereiken lijkt te ontbreken. Aan Bill Schmidt (officieel op 2 oktober aangesteld als GM en daarvoor interim GM) de vrijheid om een koers naar de top uit te stippelen. Als interim GM liet hij opvallend genoeg Trevor Story en Jon Gray transfervrij de deur uitlopen in plaats van hen weg te ruilen voor talenten. Schmidt moest op zoek naar vervangers voor deze maar ook andere spelers op het roster. Hij is uitgekomen bij adequate vervangers en een topversterking: Kris Bryant. Aanvallend is het verlies van Story zodoende opgevangen. Toch is het team er verder niet veel op vooruit gegaan.

OFFENSE: BENODIGDE POWER TOEGEVOEGD

De Rockies eindigden 21ste in homeruns van alle teams in MLB vorig seizoen. De komst van Kris Bryant en Randal Grichuk zijn dan ook welkome power versterkingen in de lineup. Samen met de talentvolle jongelingen Ryan McMahon (2021: 4.0 WAR) en Bryan Reynolds (2021: 1.4 WAR) moet Bryant de Rockies de komende jaren vooruit helpen. Voor nu helpen spelers als eerstehonkman C.J. Cron en catcher Elias Diaz (in 106 wedstrijden een 2.2 WAR en OPS+ 96) daar goed bij. Cron was vorig seizoen een positieve verrassing (OPS+ 130 en 3.4 WAR). De 32-jarige leek zich thuis te voelen en verlengde zijn aflopende contract tijdig met twee jaar.

De andere namen in de lineup werpen minder hoge ogen met Iglesias, Sam Hilliard. Leadoff hitter in Colorado is nog altijd Charlie Blackmon.

Een lineup die in potentie zeker schade kan aanrichten.

PITCHING: ZELDEN EEN STRENGTH IN DENVER

Coors Field zal nooit een fijne plek voor werpers worden en dat was het afgelopen seizoen ook niet. De Rockies staff noteerde gemiddelden in ERA, WHIP die behoorden tot de onderkant van de middenmoot. De rotatie is nagenoeg onveranderd en degelijk. German Marquez, Kyle Freeland, Antonio Senzatela en Austin Gomber maakten vorig jaar ook onderdeel uit van de rotatie. Nieuw in de rotatie is Chad Kuhl. Hij heeft als free agent bij de Rockies getekend nadat hij vorig seizoen in actie kwam voor Pittsburgh (2021: 5-7, 4.82 ERA 5.31 FIP).

De bullpen, die vorig jaar tot een van de slechtste in MLB behoorde, moet een impuls krijgen door de komst van Alex Colome. Het valt te bezien of het een positieve impuls is.

CONCLUSIE

Vorig seizoen eindigden de Rockies met een record van 74-87 op de vierde plaats. Er is genoeg gedaan om vooruit te gaan, maar het lijkt zeker niet genoeg om de top 3 van de NL West aan te gaan vallen. Een seizoen om door te selecteren naar een core die in de nabije toekomst de concurrentie aangaat in de divisie.

Players to watch: OF Kris Bryant, 3B Ryan McMahon

Rookie(s) to watch: Connor Joe is weliswaar niet de jongste (29 jaar), maar maakte een verdienstelijke indruk vorig seizoen (1.6 WAR). Mede door een goede Spring Training wordt hij door sommige ingewijden getipt als mogelijk aangename verrassing.

Voorspelling: 4de in de NL West


5. ARIZONA DIAMONDBACKS

VERTROKKEN: OF Kole Calhoun, RHP Tyler Clippard

AANGETROKKEN: RHP, Mark Melancon, RHP Ian Kennedy, RHP, Zach Davies, OF/1B Jordan Luplow, IF Sandy Alcantara,

Na een aantal hoopvolle dagen bij de start van 2021, werd een duikvlucht ingezet in Arizona. De Arizona Diamondbacks eindigde als 5de in de NL West met een record van 52-110.

In de afgelopen seizoenen zijn waardevolle spelers als Paul Goldschmidt en Zack Greinke ingeruild voor talenten. Langzaam beginnen die talenten door te breken op het hoogste niveau. Reden voor GM Mike Hazen om niet te veel de free agent markt af te struinen op zoek naar versterkingen, maar te kijken hoe het huidige roster zich de komende jaren gaat ontwikkeling. De grootste nieuwsberichten waren zodoende de contractverlengingen van stamspelers Ketel Marte (vijfjarig contract ter waarde van 76 miljoen dollar) en Merrill Kelly (tweejarig contract ter waarde van 18 miljoen dollar).

OFFENSE: NIEUWE GENERATIE KRIJGT KANS

De Snakes hadden in 2021 een van de slechtste offenses in MLB. Toch heeft Hazen weinig gedaan om daar verandering in aan te brengen of in de breedte spelers toe te voegen. Dit geeft jongelingen de ruimte om zich te ontwikkelen. Zo liet Daulton Varsho vorig seizoen al aan slag zijn talent zien. Datzelfde gold eveneens voor Pavin Smith. Dit jaar krijgen Seth Beer en Geraldo Perdomo de kans op het hoogste niveau. Naast de ontwikkeling van deze jongelingen, hoopt Hazen vermoedelijk op een wederopstanding van spelers als David Peralta en Ketel Marte.

De eerste problemen zijn er overigens ook. Josh Rojas, Nick Ahmed en nieuwkomer Luplow kampen allen met blessures en gaan opening day missen.

PITCHING: WEINIG VERNIEUWING

De belangrijkste versterking qua pitching voor Arizona is misschien wel de nieuwe pitching coach. De 73-jarige Brent Storm verliet de Houston Astros om te genieten van zijn pensioen. Daar kwam hij na drie dagen op terug en hij tekende in Phoenix.

De rotatie in Arizona is nagenoeg hetzelfde als die van vorig seizoen met Madison Bumgarner (opening day starter), Zac Gallen, Luke Weaver en Merrill Kelly. Gallen (in potentie een ace) en Weaver misten vorig seizoen aanzienlijke tijd door blessures. Met Zach Davies (2021: 6-12, 5.78 ERA 5.45 FIP) is een ervaren werper gevonden die de vacature van vijfde man invult. Vorig seizoen hebben Tyler Gilbert (wierp een no-hitter) en Taylor Widener al laten zien wat ze op het hoogste niveau kunnen, maar zij zijn voor nu nog te wisselvallig.

In de zoektocht naar werpers voor de bullpen is Arizona uitgekomen bij NL West journeyman Mark Melancon en oude bekende Ian Kennedy. Aan deze ervaren mannen de taak om iets meer stabiliteit toe te voegen.

CONCLUSIE

Na een debacleseizoen is er weinig gedaan om het team te versterken. Het is dan ook niet reëel om te verwachten dat de Diamondbacks grote stappen vooruit gaan zetten. Toch zit er potentie en talent in het team. Daarmee moet het mogelijk zijn om de strijd met de Rockies om plek 4 (voor wat het waard is) aan te gaan.

Players to watch: RHP Zac Gallen, U Ketel Marte, C/OF Daulton Varsho

Rookie(s) to watch: 1B/DH Seth Beer

Voorspelling: Een verbetering van een record, maar geen verbetering van de klassering. 5de in de NL West.

Coverfoto: Bo Schalbroeck (BoGraphix) / SportAmerika

NHL High Five: bijzondere momenten van het afgelopen weekend

0

In het weekend dat de Florida Panthers zich als eerste plaatsten voor de play-offs speelden ze ook een zeer opmerkelijke wedstrijd tegen de New Jersey Devils. Kirill Kaprizov liet weer van zich horen en Jack Eichel bewees waarom Vegas diep in de buidel tastte voor hem en Trevor Zegras toverde weer eens. Er gebeurde weer genoeg dit weekend in de mooiste competitie ter wereld en SportAmerika heeft weer wat mooie momenten voor je geselecteerd!

TREVOR ZEGRAS vs ARIZONA COYOTES

Circus Zegras streek dit weekend neer in Glendale en de Coyotes stonden er bij en keken er naar. Niet voor het eerst dit seizoen kwam de Ducks-belofte met een zogenaamde lacrosse-goal op de proppen en liet hij de vijandelijke defensie vertwijfeld achter. Trevor Zegras is een bezienswaardigheid op zich geworden en dat is alleen maar goed voor de NHL. In Zegras hebben de Ducks een speler die met lef speelt en niet bang is om bijzondere dingen te laten zien. Het zal ongetwijfeld ook eens niet goed gaan, maar dat moeten de volgers en zijn teamgenoten maar op de koop toe nemen.

Toegegeven, de Ducks speelden deze vrijdag tegen de Coyotes en niet tegen één van de hoogvliegers in de NHL. Toch getuigt de actie van Zegras van veel lef. Anaheim had immers 11 wedstrijden op rij verloren en stond op het punt de abominabele reeks uit 2018-2019 te evenaren. In december en januari verloren ze destijds 12 duels op rij. Er zijn spelers die dan onder de druk bezwijken. En je hebt Trevor Zegras die gewoon lekker gaat spelen en dit soort goals uit de hoge hoed tovert.

Nu was het voor Zegras en de zijnen deze vrijdag eindelijk eens de speeltuin waar ze zo naar verlangden. Al in de eerste periode nam Anaheim afstand van de belabberde tegenstander. Halverwege die periode kwam Zegras, 9th overall in de draft van 2019, met het absolute hoogtepunt. Cam Fowler, bezig aan wedstrijd 801 in het shirt van de Ducks, gooide het in de tweede periode definitief op slot. De 22-jarige Isac Lundestrom bepaalde in de derde de eindstand op 5-0. Een heerlijke overwinning en daar was men in Orange County wel aan toe!

JACK EICHEL vs SEATTLE KRAKEN

De lat ligt hoog in Vegas. Het uitmuntende eerste seizoen, waarin ze maar direct de Western Conference wonnen, smaakte naar meer in Sin City en dat zou de NHL weten. En het salarishuis ook. De ene na de andere grote naam werd naar Vegas gehaald, maar aan grote namen kleven doorgaans ook grote salarissen. Zo ook bij Jack Eichel, die in november werd opgehaald in Buffalo. Zijn talent en klasse staan buiten kijf, maar de operatie aan zijn nek maakte het voor alle partijen wel even spannend. Eerder dan verwacht keerde Eichel, met een jaarsalaris van $ 10 miljoen, terug in de line-up. Dit werd mede mogelijk gemaakt door de LTIR, waar onder meer Mark Stone en Max Pacioretty op staan. Samen goed voor ruim $ 16 miljoen per jaar.

Tot zover even de financiële sores in Vegas. Op het ijs gaat het de laatste tijd namelijk crescendo. De club wint en dat is hard nodig ook. Vooraf werden de Golden Knights gezien als de belangrijkste kandidaat voor het winnen van de Pacific, maar blessures gooien roet in het eten. Nu is het knokken voor een plek in de play-offs en dan is het lekker als Eichel het op de heupen krijgt. Gescoord had hij al wel een paar keer voor zijn nieuwe werkgever, maar een 2-goal game ontbrak nog. Daar bracht de voormalig 2nd overall pick tegen de Kraken verandering in.

Met een goal in de eerste en één in de tweede periode legde Eichel de basis voor een uiteindelijk 5-2 overwinning. Het bezorgde de Vegas Golden Knights hun vierde overwinning op rij. Peter DeBoer en de zijnen zullen de komende weken de tussenstanden bij andere wedstrijden in de gaten houden, maar ook de cap space. Tijdens het reguliere seizoen kan de coach praktisch niet over zijn sterkste team beschikken omdat dan de salariskosten boven de grens van $ 81.5 miljoen komt. Tijdens het postseason kan DeBoer wel zijn beste spelers opstellen. Maar dan moet hij dat wel eerst halen.

YEGOR SHARANGOVICH vs FLORIDA PANTHERS

Dat was even wennen! De laatste hattrick die de Devils-fans mochten begroeten van een eigen spelers was in oktober 2019. Blake Coleman was twee jaar geleden de laatste Devil die, in een uitwedstrijd tegen de Maple Leafs, drie keer scoorde. Zaterdag was die eer weggelegd voor Yegor Sharangovich. De 23-jarige aanvaller uit Wit-Rusland is bezig aan een goed seizoen en zette tegen de Panthers een voorlopige kroon op het werk. Bezig aan zijn tweede seizoen is dit zijn eerste hattrick in de League.

De Devils hadden wat recht te zetten. Ze verloren donderdag met 8-1 van de Bruins en wisten daarna dat het postseason definitief uit zicht was. De eerste twee periodes mochten er zijn voor het jonge grut van Lindy Ruff. Niet de Florida Panthers, maar de New Jersey Devils waren oppermachtig en aan de hand van hun Wit-Rus stond het na 40 minuten ijshockey 6-2 in het voordeel van de thuisploeg. De Devils dus.

Het was dus al even geleden dat een Devils-speler hoofddeksels mocht verzamelen na een hattrick. Wat die wedstrijden voor New Jersey gemeen hadden, was dat ze zowel in 2019 als in 2020 werden verloren. Met een comfortabele 6-2 voorsprong zou dat nu toch niet gebeuren? Toch? Florida besloot in de derde periode serieus gas te geven en bracht de Devils aan het wankelen. Stukje bij beetje kwamen de Panthers terug om er in OT alsnog met een 7-6 overwinning vandoor te gaan. Een flinke domper voor Sharangovich en de Devils, maar de manschappen van Ruff zijn de laatste tijd wel een traktatie voor het oog.

KIRILL KAPRIZOV vs CAROLINA HURRICANES

In februari leken de Minnesota Wild even van slag, maar de laatste maand is de ploeg weer ouderwets op dreef. Dit is niet in de laatste plaats te danken aan Kirill Kaprizov. De Rus kwam vorig seizoen vrijwel wekelijks voorbij in deze rubriek en heeft ook nu weer zijn plekje verdiend. Zaterdag scoorde Kirill the Thrill zijn 39e van het seizoen en daarmee bewijst hij dat z’n geweldige eerste jaar niet op toeval berustte.

Mede dankzij de goal van Kaprizov wonnen de Wild met 3-1 van de Carolina Hurricanes. Het was voor Minnesota tevens de achtste overwinning in negen wedstrijden. Donderdag waren de Penguins in OT te sterk voor de ontketende Wild en staken zo een stokje voor een achtste overwinning op rij. Zaterdag pakten ze de draad dus weer op. Weer werd een topteam in de NHL verslagen, want in de reeks van zeven overwinningen versloeg Minnesota onder meer al de Knights, Bruins en de Avalanche.

Net als zijn team is ook Kaprizov bezig aan een uitstekende periode. Z’n goal tegen de Canes was alweer de zesde wedstrijd op rij waarin de Rus het net vond. De streak begon op 24 maart tegen de Canucks en liep door tot en met 2 april. Een dag later wonnen de Wild weliswaar met 5-1 van de Capitals, maar wist Kaprizov het net niet te vinden. Joel Eriksson Ek deed dit wel en voor de Zweed was dit wel even een momentje. Bezig aan zijn zesde seizoen in de NHL scoort hij voor het eerst minimaal 20 goals. Overigens verdient ook Cam Talbot een dikke pluim. De goalie is bezig aan een geweldige serie en won acht van zijn laatste negen wedstrijden.

LEON DRAISAITL vs ANAHEIM DUCKS

Afgelopen donderdag was Auston Matthews de eerste met 50 goals dit seizoen, maar wat de Amerikaan kan, kan Leon Draisaitl natuurlijk ook. De Duitser van de Edmonton Oilers ging zondag voor de tweede keer in zijn carrière door de grens van 50 doelpunten. Met zijn team was Draisaitl veel te sterk voor de onmachtige Anaheim Ducks, die met 6-1 een flink pak slaag kregen. Leon Draisaitl moest wel even geduld hebben, want pas vier minuten voor tijd mocht hij zijn feestje vieren. Zijn goal betekende tevens de laatste van de avond.

In 2018-2019 scoorde de toen 23-jarige Draisaitl ook al eens 50 goals. Dit was toen na een volledig seizoen, maar de Duitser heeft nu nog een paar weken te gaan om zijn record scherper te zetten. Een paar minuten eerder had de aanvaller al een andere mijlpaal bereikt. Zijn assist op de 5-1 van aanwinst Brett Kulak betekende het 100e punt dit seizoen voor Leon Draisaitl. Het is de derde keer dat hij die barrière slecht.

Connor McDavid bereikte de 100 punten vorige week al. Voor de vijfde keer in de loopbaan van de 25-jarige superster. Toch vierde ook McDavid tegen de Ducks een soort van jubileum. Na negen minuten zette hij, op de powerplay, de Oilers op een 2-0 voorsprong tegen de Ducks. Voor de Oilers-captain was dit zijn 40e goal van het seizoen. Dit lukte hem twee keer eerder. In 2017-2018 en 2018-2019 stokte de teller bij 41 treffers. Hij en Draisaitl hebben nog 12 wedstrijden om hun persoonlijke records te verbeteren.

SAVE OF THE WEEK

BRIAN ELLIOT vs MONTREAL CANADIENS

Een herhaling van de Stanley Cup Final, maar wel onder heel andere omstandigheden. Zaterdag stonden de Tampa Bay Lightning en de Montreal Canadiens weer tegenover elkaar en nu ging het slechts om 2 punten. Voor de Habs niet eens meer belangrijk, want zij zijn al uitgeschakeld voor de play-offs. Die punten waren voor de Bolts nog wel degelijk van belang, want zij zullen in de eerste ronde van de play-offs de Panthers willen ontlopen.

Dat de belangen anders waren, bleek wel uit de goalie die Jon Cooper op het ijs zette. Niet sterkhouder Andrei Vasilevskiy, maar backup Brian Elliott mocht het dit keer laten zien. Zijn Russische ploeggenoot had vrijdag immers nog gespeeld tegen de Blackhawks (5-2 zege) en Cooper wil Vasilevskiy ook niet te veel belasten. Tegen de Habs gingen de Bolts voor hun vijfde overwinning op rij. Iets wat hen dit seizoen al twee keer eerder lukte.

De Lightning hadden vrijwel het gehele duel de overhand, maar toch zag Brian Elliott nog even kans zich te onderscheiden in de eerste periode. Met een geweldige save hield hij de bezoekers uit Quebec van scoren, maar op de inzet van de jonge Jesse Ylonen bleef de veteraan het antwoord schuldig. In de noodzakelijke shootout schoot Nick Suzuki de Canadiens zelfs naar de onverwachte 5-4 overwinning. Achter de Panthers is het nu dringen geblazen voor plek twee. Toronto, Tampa Bay en Boston staan op slechts twee punten van elkaar.

Cover photo: Gary A. Vasquez/USA TODAY Sports

Ontknoping in de Eastern Conference: wie eindigt waar?

0

Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.


27 maart – 3 april


EASTERN CONFERENCE STAND

  1. Miami Heat: 51-28
  2. Boston Celtics: 49-30
  3. Milwaukee Bucks: 48-30
  4. Philadelphia 76ers: 48-30
  5. Chicago Bulls: 45-33
  6. Toronto Raptors: 45-33
  7. Cleveland Cavaliers: 43-36
  8. Atlanta Hawks: 41-37
  9. Charlotte Hornets: 40-38
  10. Brooklyn Nets: 40-38
  11. New York Knicks: 35-44
  12. Washington Wizards: 34-44
  13. Indiana Pacers: 25-54
  14. Detroit Pistons: 23-56
  15. Orlando Magic: 20-59

IN DE SPOTLIGHT


DE STRIJD OM DE EERSTE PLAATS

Over exact een week zit het reguliere NBA-seizoen er echt op. Bovenin de Eastern Conference maken nog altijd vier teams kans op de eerste plaats: Miami Heat, Boston Celtics, Philadelphia 76ers en Milwaukee Bucks. Maar wie heeft de beste tickets om het seizoen op de eerste plaats af te sluiten?

Met een voorsprong van twee overwinningen en drie te spelen wedstrijden hebben de Miami Heat de beste uitgangspositie. Daarnaast komen ze ook in actie tegen de Orlando Magic, wat een gegarandeerde winst lijkt. De wedstrijd Charlotte Hornets zijn een stuk lastiger, aangezien zij ook strijden voor playoff of play-in-plaatsen. Twee overwinningen zijn genoeg voor de eerste plaats, maar met slechts één overwinning zijn ze afhankelijk van de rest.

Zo staan de Celtics en Bucks twee en drie overwinningen achter Miami, maar ontmoeten zij elkaar nog één keer. In de nacht van donderdag op vrijdag staan ze om 01:30 uur Nederlandse tijd tegenover elkaar in Milwaukee. Cruciaal in de strijd om de tweede plaats, met misschien ook nog wel hoop om door te schieten naar de eerste plaats. Boston neemt het ook nog op tegen de Chicago Bulls en Memphis Grizzlies, terwijl de Bucks nog vier wedstrijden te spelen hebben. Zo spelen zij tegen de Chicago Bulls, Detroit Pistons en Cleveland Cavaliers. Op papier lijkt het makkelijker, maar met de Memphis Grizzlies al verzekerd van de tweede plaats in het Westen, laten zij belangrijke spelers misschien toekijken.

76ERS

De vierde ploeg in dit verhaal zijn de Philadelphia 76ers, net als de Bucks 2.5 wedstrijden achter de Miami Heat. De Sixers hebben het makkelijkste programma van de vier teams, met wedstrijden tegen de Indiana Pacers (2x), Toronto Raptors en Detroit Pistons. Wel is Philadelphia in het nadeel wat betreft tiebreakers, aangezien ze die niet hebben ten opzichte van de Boston Celtics en Milwaukee Bucks. Ze moeten dus echt één overwinning los staan, om hun te passeren. Maar, in de krankzinnige NBA is veel mogelijk.

BULLS EN RAPTORS IN NIEMANDSLAND VOOR PLAATS 5

De Chicago Bulls en Toronto Raptors strijden samen nog voor plaats 5, drie overwinningen achter plaats 4 en drie overwinningen voor plaats zeven. Met allebei nog vier wedstrijden te gaan, wordt dat een spannende strijd.

Zo nemen de Chicago Bulls het op tegen de Milwaukee Bucks, Boston Celtics, Charlotte Hornets en Minnesota Timberwolves. De situaties van de Bucks en Celtics hebben we besproken, de Hornets komen zo aan bod, maar zijn ook nog volop aan het strijden en de Minnesota Timberwolves mogen nog hopen op een directe play-off-plaats in het Westen. Vier loodzware wedstrijden.

De Toronto Raptors hebben geen makkelijk schema. Zij nemen het op tegen de Atlanta Hawks, Philadelphia 76ers, Houston Rockets en New York Knicks. Met name de eerste twee wedstrijden zijn erg lastig.

Bij een gelijke stand hebben de Chicago Bulls de tiebreaker in handen. Drie van de vier ontmoetingen wist Chicago te winnen, in wedstrijden die altijd spannend waren. Toch hebben de Raptors qua speelschema het voordeel, maar it ain’t over till the fat lady sings.

DE STRIJD OM DE PLAY-IN TICKETS

Dat de NBA twee jaar geleden de play-ins in het leven riep, komt dit jaar als een geschenk uit de hemel. Op plaats zeven staan de Cleveland Cavaliers, 1.5 overwinning voor de Atlanta Hawks op plaats acht, maar vlak achter de Hawks staan de Charlotte Hornets en Brooklyn Nets exact gelijk, met ook maar één overwinning minder.

De Cavaliers begonnen sterk aan het seizoen en verraste vriend en vijand. Zes van de laatste tien wedstrijden werden wel verloren, mede wegens recente blessures bij Jarrett Allen, Evan Mobley en Dean Wade. Met wedstrijden tegen de Milwaukee Bucks, Orlando Magic en Brooklyn Nets, staan er nog twee cruciale wedstrijden op het programma.

Achter de Cavaliers staan de Hawks, die afgelopen weekend een cruciale zege boekte tegen de Brooklyn Nets. Ze staan nu één overwinning voor op de Nets, terwijl ze voor de wedstrijd onder de Nets stonden omdat Brooklyn de tiebreaker heeft. Met nog vier wedstrijden te gaan tegen de Toronto Raptors, Washington Wizards, Miami Heat en Houston Rockets, moeten er zeker twee overwinningen in zitten voor Atlanta. Of dat genoeg zal zijn moet nog blijken.

HORNETS EN NETS

Want de Charlotte Hornets en Brooklyn Nets hijgen hun in de nek. Charlotte heeft namelijk ook nog vier wedstrijden te spelen, waar er zeker twee overwinningen goed mogelijk lijken. Ze spelen namelijk tegen de Miami Heat, Orlando Magic, Chicago Bulls en Washington Wizards. Met zeven zeges in de laatste tien wedstrijden zit de vorm er goed in.

Het makkelijkste schema hebben de Brooklyn Nets én zij hebben Kevin Durant. Toch wil dat niet zeggen dat ze favoriet zijn voor de achtste plaats, want ondanks de 55 punten van Durant tegen de Hawks, verloren zij deze wedstrijd. Brooklyn speelt nog tegen de Houston Rockets, New York Knicks, Cleveland Cavaliers en Indiana Pacers. Op papier het makkelijkste schema en ze hebben de meeste sterspelers van de teams om hun heen, maar dat dat geen garantie is op succes, laat hun huidige tiende plaats goed zien.


SPELER VAN DE WEEK


Jaylen Brown is verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De forward van de Boston Celtics speelde een belangrijke rol in een week waarin zijn ploeg drie van de vier gespeelde wedstrijden won en doorstootte naar de tweede plaats in de Eastern Conference. Brown noteerde namelijk gemiddeldes van 30.8 punten, 7.5 rebounds en 5 assists.

Een ware uitschieter zoals de 55 punten van Kevin Durant of de 44-14 van Giannis Antetokounmpo had Brown niet, getuige de 31, 28, 32 en 32 punten die hij deze week scoorde. Toch erg cruciaal, want hij leidde zijn ploeg naar belangrijke zeges. Op een efficiënte manier, want hij deed dit tegen schotpercentages van 58.4%. Verder schoot hij 58.3% achter de driepuntslijn en ook nog 95% vanaf de vrijeworplijn.


VOORUITBLIK


Nog één week genieten van de chaos in de NBA voordat de play-offs beginnen. Komende nacht zijn er geen wedstrijden door de finale van de NCAAA. Daarna gaan we echter los. Er staan dus nog echt veel belangrijke wedstrijden op de planning. Hieronder een uitgebreid programmaboekje, van alle cruciale wedstrijden in de onderlinge duels, in Nederlandse tijd.

Woensdag, 1:30 uur: Charlotte Hornets – Miami Heat en Atlanta Hawks – Toronto Raptors
Woensdag, 2:00 uur: Milwaukee Bucks – Chicago Bulls
Donderdag, 2:00 uur: Boston Celtics – Chicago Bulls
Vrijdag, 1:30 uur: Boston Celtics – Milwaukee Bucks
Vrijdag, 1:30 uur: Philadelphia 76ers – Toronto Raptors
Zaterdag, 1:30 uur: Cleveland Cavaliers – Brooklyn Nets
Zaterdag, 2:00 uur: Atlanta Hawks – Miami Heat en Charlotte Hornets – Chicago Bulls
Zondag, 21:30 uur: Milwaukee Bucks – Cleveland Cavaliers

Coverfoto: John E. Sokolowski-USA TODAY Sports

Grizzlies blijven winnen, Lakers dreigen play-in te missen

0

Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.


26 MAART – 3 APRIL


WESTERN CONFERENCE STAND

  1. Phoenix Suns 62-15
  2. Memphis Grizzlies 55-23
  3. Golden State Warriors 49-29
  4. Dallas Mavericks 48-30
  5. Utah Jazz 46-32
  6. Denver Nuggets 46-32
  7. Minnesota Timberwolves 44-34
  8. Los Angeles Clippers 38-40
  9. New Orleans Pelicans 34-43
  10. San Antonio Spurs 32-45
  11. Los Angeles Lakers 31-46
  12. Sacramento Kings 29-49
  13. Portland Trail Blazers 27-50
  14. Oklahoma City Thunder 22-55
  15. Houston Rockets 20-58

IN DE SPOTLIGHT


GRIZZLIES BLIJVEN WINNEN

De Memphis Grizzlies blijven maar winnen. De nummer twee van de Western Conference hebben negen van hun laatste 10 wedstrijden gewonnen. Door de zegereeks staat hun positie vast: de Grizzlies kunnen niet meer van de tweede plek gestoten worden.

Voor de Grizzlies ging het alleen mis tegen de Hawks (105-120), maar werden wedstrijden tegen de ‘grote jongens’ (Nets, Bucks, Warriors, Suns) wel gewonnen. Het knappe is dat ze dit zonder superster Ja Morant doen. Door zijn afwezigheid kunnen andere spelers het verschil maken. Zo scoren zes spelers in deze periode (laatste 10 wedstrijden) meer dan 10 punten per wedstrijd, met Dillon Brooks (22,8), De’Anthony Melton (19,8) en Desmond Bane (19,3) als meest productieve spelers.


DE TEGENVALLER


LAKERS VERLIEZEN PLAY-IN PLEK AAN SPURS

De Los Angeles Lakers hebben hun tiende plek, de laatste play-in plek, vergeven aan de San Antonio Spurs. Door twee wedstrijden te verliezen tegen directe concurrent New Orleans Pelicans lijkt het er op dat de Lakers de laatste plek voor het play-in toernooi gaan missen. De Lakers staan maar een wedstrijd achter de Spurs, maar die hebben, op het oog, een makkelijker schema. Zo moeten de Lakers nog twee keer tegen de Nuggets, tegen de Suns, tegen de Warriors en nog tegen de Thunder. De Spurs moeten nog tegen de Blazers, Nuggets, Timberwolves, Warriors en Mavericks. Volgens deze berekening hebben de Lakers een kans van 22% om bij de beste 10 te horen. De Spurs staan daar ruim boven met 78%.

De Lakers moeten in hun resterende vijf wedstrijden hun uiterste best doen om kans te maken op de laatste plek, maar of het genoeg gaat zijn is maar de vraag.


SPELER VAN DE WEEK


Deze week is de SportAmerika Speler van de Week een hele lastige om uit te kiezen. Het gaat hier tussen LeBron, Doncic en Jokic.

Zo staat LeBron hoog op de lijst van gemiddeld aantal punten (38,5 punten per wedstrijd), maar heeft hij beide gespeelde wedstrijden verloren. Luka Doncic heeft drie van vier gespeelde wedstrijden gewonnen, met een gemiddelde van 34,3 punten, 9,5 rebounds en 9 assists per wedstrijd. Hiermee lijken ze dichterbij de Warriors te komen met de derde plek, maar nog belangrijker: ze lijken een gaatje te hebben geslagen met de Jazz en Nuggets voor de vierde plek. Over de Nuggets gesproken: een 3-1 record afgelopen week, met ook een niet-Amerikaanse superster die het team op zijn schouders neemt: Nikola Jokic. Hij was goed voor 34 punten, 15,8 rebounds en 9 assists per wedstrijd. Mede door het hoge aantal rebounds en een betere +/- (14,3 tegenover 5,5) kiezen we hier voor Jokic.


VOORUITBLIK


Het reguliere seizoen duurt nog maar week. De playoffs komen steeds dichterbij en de laatste wedstrijden gaan nog voor heel wat spektakel zorgen. Zo word het lot van de Lakers bepaald en word duidelijk wie de plekken drie tot en met zeven krijgt. Ook spelen de teams waar het om gaat ook nog tegen directe concurrenten: smullen dus!

Om te beginnen zijn alle wedstijden van de volgende teams extreem belangrijk: de Lakers, Pelicans en Spurs voor het behalen van het play-in toernooi. De wedstrijden van de Warriors, Mavericks, Jazz, Nuggets en de Timberwolves zijn belangrijk voor het behalen van de plekken drie tot en met zeven. Om een paar wedstrijden uit te lichten is niet te doen, zonder alle wedstrijden van bovengenoemde teams op te noemen. Geniet van de laatste NBA-week!

Coverfoto: Steve Dykes/Getty Imagess

Season Preview 2022: American League East

0

Door de lockout en de bijbehorende CBA-problemen begon Spring Training dit jaar minder dan 30 dagen voor de start van het seizoen. Dit jaar dus geen SportAmerika ’30 teams in 30 dagen previewserie’. In plaats daarvan blikken we deze hele week elke dag vooruit naar de divisies. Vandaag duiken we in de AL East.

Een divisie die zowel de New York Yankees als de Boston Red Sox herbergt, kan altijd op de nodige aandacht rekenen. Afgelopen jaar bleek dat zeker terecht. De AL East was met afstand de beste divisie in de American League en bleef bovendien tot op de laatste dag spannend. Alleen de Baltimore Orioles zijn het lelijke eendje in deze groep en ook komend seizoen zullen zij nog niet uitgroeien tot een prachtige zwaan, helaas.

2021: SPANNEND TOT HET EIND

Die spanning gold overigens niet voor de bovenste plek, want daarvan hadden de Tampa Bay Rays zich al enige tijd verzekerd, maar daarachter was het dringen geblazen. De Toronto Blue Jays leken in de laatste weken de best-of-the-rest, maar hun mindere start van het seizoen kwam hen uiteindelijk duur te staan. De Boston Red Sox eindigden dankzij een beter onderling record net voor de New York Yankees op de tweede plek. Daaracter bleven de Canadezen dus nipt met lege handen achter.

Waar alle vier de topteams meer dan 90 overwinningen boekten, bleef de teller van de O’s steken op 52.

1. TORONTO BLUE JAYS

VERTROKKEN: 2B Marcus Semien, LHP Robbie Ray, LHP Steven Matz, OF Randal Grichuk, OF Corey Dickerson, RHP Joakim Soria, RHP David Phelps, RHP Kirby Yates, OF Jarrod Dyson

AANGETROKKEN: LHP Yusei Kikuchi, RHP Kevin Gausman, 3B Matt Chapman, OF Raimel Tapia, OF Dexter Fowler, RHP Yimi Garcia

Ze bleven vorig jaar dus enigszins gedesillusioneerd achter, maar wel in de wetenschap dat hun dagen van oogsten nog moeten komen. De ploeg beschikt al enkele seizoenen over een talentvolle, jonge kern met spelers als Vlad Guerrero Jr, Bo Bichette en Cavan Biggio, en voegde daar deze en vorige winter ervaren versterkingen aan toe, zodat er nu een sterk geheel is ontstaan.

OFFENSE: VLADDY, MATTY EN DE REST

Guerrero Jr. was vorig jaar slechts een Shoehei Ohtani verwijderd van zijn eerste MVP Award. De zoon van Hall of Famer Vladimir Guerrero oogt steeds fitter en niks lijkt een nieuw monsterjaar in de weg te staan. Dat mag hij komend seizoen aan de zijde van Matt Chapman doen. De defensief beresterke Chapman werd opgepikt in de koppjeshoek van de Oakland Athletics en moet behalve zijn geweldige veldspel ook aanvallend het verlies van Marcus Semien enigszins zien op te vangen.

In de lineup wordt Guerrero’s rug gedekt door misschien wel één van de meest onderschatte slagmannen in de majors. De Dominicaan moet zeker in staat geacht worden om net als vorig seizoen meer dan 30 homeruns te produceren.

Iemand anders die als een halve versterking aanvoelt, is George Springer. De voormalig Astro miste een groot deel van het vorige seizoen door blessureleed, maar toen hij op het veld stond, voegde ook hij flink wat power toe. In nog geen 80 wedstrijden sloeg hij maar liefst 22 homeruns. Indien hij fit blijft mogen dus ook van hem zeker wel 30 homeruns verwacht worden.

PITCHING: DIEPE ROTATIE

Elke organisatie die een Cy Young-winnaar kwijtraakt, levert kwaliteit in, maar de Blue Jays lijken deze winter het vertrek van Robbie Ray goed opgevangen te hebben. Uit Seattle kwam Yusei Kikuchi over. De Japanners verblijf in de Major League valt vooralsnog wat tegen, maar hij lijkt het nog altijd in zich te hebben om een volgende stap te zetten. Hij mag dat in Canada ietwat in de luwte doen, want hij staat vooralsnog ingevuld als vijfde arm in de rotatie, achter Jose Berrios — de man die vorig seizoen al zoveel toevoegde aan de rotatie –, Kevin Gausman — een andere nieuweling –, Hyun Jin Ryu en talent Alek Manoah.

Is de bullpen dan hun achilleshiel? Nee, niet direct, want die lijkt zich ook aardig te kunnen weren. Voormalig toptalent Nate Pearson mag zijn herstel volmaken als reliever en hij voegt zich daar bij closer Jordan Romano (2.14 ERA en 23 saves), Adam Cimber (1.69 ERA), Tim Mayza (3.40 ERA). De relieve core werd daarnaast versterkt met de komst van Yimi Garcia, vorig jaar nog actief in de World Series namens de Houston Astros.

CONCLUSIE

In een divisie met de altijd leverende Rays en de grootmachten uit New York en Boston wordt de eerste plek niet makkelijk vergeven, maar dit jaar kunnen de Blue Jays weleens het neusje van de zalm zijn in de AL East. Hoewel hun window pas net open is, lijken zij dit jaar al een belangrijke contender in de American League te zijn. Zou er weer eens een titel naar Canada kunnen gaan? Het is zeker niet onmogelijk!

Players to watch: Te veel om op te noemen, maar Yusei Kikuchi zou een openbaring kunnen worden.

Rookie(s) to watch: Catcher Gabriel Moreno zou Danny Jansen weleens achter de plaat kunnen verdrijven.

Voorspelling: AL East-kampioen


2. BOSTON RED SOX

VERTROKKEN: OF Hunter Renfroe, OF/1B Danny Santana, LHP Eduardo Rodriguez, RHP Adam Ottavino, OF/1B Kyle Schwarber, RHP Garrett Richards, LHP Martin Perez

AANGETROKKEN: 2B Trevor Story, OF Jackie Bradley Jr, RHP Michael Wacha, LHP Rich Hill, LHP Jake Diekman, LHP Matt Strahm, LHP Derek Holland, LHP James Paxton

Geheel tegen de verwachtingen voorafgaand aan het seizoen in waren de Red Sox vorig jaar hard op weg naar de World Series, tot een late comeback van de Astros in Game 3 een momentum shift inleidde en zij uiteindelijk de AL-afvaardiging in de Fall Classic werden. Nu is Chris Sale er weel (bijna) volledig bij en werd Trevor Story voor veel geld binnengehaald.

OFFENSE: DE KRACHT VAN HET TEAM

Aanvallend konden de Red Sox al wel wedijveren met de allerbeste, maar met de komst van free agent Trevor Story is men er aan die kant van de bal alleen maar verder op vooruitgegaan. Dan moeten zijn statistieken buiten de ijle lucht van Denver natuurlijk wel overeind blijven. De gewezen Rockie wordt toegevoegd aan een lineup met supersterren als Rafael Devers, onze landgenoot Xander Bogaerts en designated hitter JD Martinez.

Op die laatste lijkt echter langzamerhand wel wat sleet te komen. Hij begon ijzersterk aan het vorig seizoen en leek zich zo te revancheren voor een zwakker coronaseizoen, maar die vorm wist hij niet vast te houden. Als mentor van jonge slagmannen als Bobby Dalbec en als het goed is ook Triston Casas heeft de oude slugger nog altijd een dankbare rol te vervullen.

Als aanval inderdaad de beste verdediging zou zijn, dan zouden de Red Sox bij de beste verdedigende ploegen behoren, maar het tegenovergestelde is waar. Rafael Devers weert zich kranig in de hot corner, maar hij lijkt toch voorbestemd voor de rol van aangewezen slagman zodra Martinez dat plekje opgeeft.

Het zal interessant zijn om de ontwikkelingen op korte stop te volgen in Beantown. Bogaerts is de captain van deze selectie en heeft aangegeven zijn positie niet op te willen geven, maar Story is van de twee duidelijke de betere fielder en dus ook de betere optie op deze belangrijke veldpositie. Vraag is dus of de organisatie de wens van Bogaerts boven het teambelang zal blijven prevaleren.

PITCHING: HOE FIT BLIJFT MEN?

Op papier is de rotatie van de Red Sox prima. Nathan Eovaldi en Chris Sale hebben zich in het verleden uitstekende opties aan de top ervan getoond en Nick Pivetta kende een goed einde van het seizoen in dienst van Boston. Met Michael Wacha en Rich Hill zal het hopen zijn dat zij de klok enkele jaren terug kunnen draaien, want hun beste tijd lijkt toch wel achter hen te liggen.

Tanner Houck is ook een interessante optie in de rotatie. Hij werd in het verleden wel de rechtshandige Sale genoemd, omdat beide een gelijkaardige wergdraaiende slider in huis hebben. Houck bevindt zich echter aan het tegenovergestelde uiteinde van het loopbaanspectrum van zijn collega’s Wacha en Hill. De righty komt net kijken, heeft vooral vanuit de bullpen gegooid en het is dus maar de vraag hoe consistent hij komend jaar zal kunnen presteren.

Er was duidelijk behoefte aan linkshandige relievers en die heeft manager Alex Cora nu tot zijn beschikking gekregen in Diekman en Strahm. Met Garrett Whitlock, Darwinzon Hernandez, Hirokazu Sawamura en closer Matt Barnes lijkt de bullpen van de Red Sox niet meer een zwakte te zijn.

CONCLUSIE

Als de selectie fit blijft, en dan vooral de rotatie, dan kunnen de Red Sox net als vorig jaar lang meedoen om de titel. Dat is echter een stevige als. Met Wacha en Hill als vangnet voor de kwetsbare Eovaldi en Sale zou de ploeg flink wat kwaliteit inleveren en lijkt een plek in de playoffs een illusie.

Players to watch: Bogaerts, Devers en een fitte Sale zijn de bekende namen, maar ga ook vooral eens zitten voor een optreden van Houck.

Rookie to watch: Triston Casas komt met grote verwachting naar Fenway Park.

Voorspelling: Stuivertje wisselen om de tweede plek in de AL East met de Yankees.


3. NEW YORK YANKEES

VERTROKKEN: C Gary Sanchez, 3B Gio Urshela, IF Rougned Odor, OF Clint Frazier, RHP Corey Kluber, LHP Andrew Heaney, OF Brett Gardner, 1B Luke Voit

AANGETROKKEN: 3B Josh Donaldson, UT Marwin Gonzalez, SS Isiah Kiner-Falefa, OF Tim Locastro, OF Ender Inciarte, C Ben Rortvedt

Voor de meeste sterren in de Bronx breekt hun prime aan of bevinden zij zich daar midden in of zelfs al in de eindfase ervan. Geen wonder dus dat de organisatie vol in de ‘win-now’-modus is gegaan deze winter. Er werd met de Josh Donaldson doorgeselecteerd op Gary Sanchez en Gio Urshela en het bracht ze een speler die ook nu zal moeten oogsten.

OFFENSE: ZO VEEL POWER

Aaron Judge, Giancarlo Stanton, Joey Gallo en nu ook Josh Donaldson, als pitcher moet je er maar aan gaan staan. Weinig teams kunnen, indien fit, zo hard met een knuppel zwaaien als de mannen in pinstripes. Het probleem is alleen dat ze even krachtig als kwetsbaar zijn. Voor Judge waren de 148 wedstrijden die hij in 2021 speelde een welkome verbreking van zijn streak aan seizoenen waarin hij ongeveer een derde miste. Stanton ontbrak over de afgelopen drie jaar ook in meer dan de helft van de duels, maar net als voor Judge waren zijn 138 optredens in 2021 hoopgevend.

Opvallend genoeg zou er een einde aan de basisplek van DJ LeMahieu kunnen komen. De veelzijdige infielder eindigde in de top 4 van de MVP-verkiezing in zijn eerste twee seizoenen in New York, maar was vorig jaar geen schim van zichzelf. Hij zakte bijna .100 op zijn slaggemiddelde en zelfs exact .300 op zijn OPS. Mocht hij zijn oude vorm vinden dan kan dat ten koste gaan van tweedehonkman Gleyber Torres of die schuift door naar kortestop en nieuwkomer Kiner-Falefa mag gaan banken.

De Yankees hebben een offense met ervaring, kwaliteit en schrikbarend veel power, maar of ze fit blijven en of het genoeg is om de rotatie te dragen, dat valt te bezien.

https://www.youtube.com/watch?v=ueCusX2GH2k
PITCHING: GERRIT COLE & THE QUESTION MARKS

Gerrit Cole & The Question Marks, zo omschreef Anthony Castrovince de rotatie van de Yankees op mlb.com. Waar de offense al een dik vraagteken achter de fitheid heeft staan, geldt dat nog vetter gedrukt voor de rotatie. Cole zal in orde zijn, zelfs met een lagere spin rate, maar hoe staat het met Jameson Taillon, en Luis Severino. Als beide pitchers fit zijn, dan is deze rotatie plots een stuk afschrikwekkender. Probleem is dat ze dat de laatste jaren nauwelijks zijn.

Jordan Montgomery en Nestor Cortes zijn de andere twee starters in de rotatie en zij kunnen allebei terugkijken op een zeer goed 2021. Vooral het ERA+ van Cortes wek verwachtingen voor komend seizoen. Het is nogal een ommekeer ten opzichte van de eerste drie seizoenen van zijn carrière, waarin hij met een ERA van 6.72, FIP van 6.69, WHIP van 1.709 en ERA+ van 66 bij de zwakkere pitchers in de majors hoorde. Hoopgevend is zijn opleving dus zeker, maar toch misschien wat vroeg om al van een zekerheidje te spreken.

De bullpen wordt ook in 2022 aangevoerd door closer Aroldis Chapman. Hij wordt omringd door een uistekende supporting cast met als blikvangers Jonathan Loaisiga, Lucas Luetge, Chad Green, Luis Cessa, Clay Holmes en Wandy Peralta. Er zijn maar weinig teams die zoveel relievers met een ERA ten zuiden van 3.50 kunnen voorleggen. Mochten de starters fit zijn, dan is dit een uitstekend slot op de deur.

CONCLUSIE

Als de Yankees fit blijven, dan kunnen ze de AL East winnen, maar kwakkelen ze met hun gezondheid, dan is een vierde plek ook niet uitgesloten. Vorig jaar waren zij en de Red Sox immers niet ver verwijderd van de lage notering. Door de nieuwe opzet zou dat echter nog altijd goed kunnen zijn voor de playoffs. Daarin zou andermaal de fitheid van de selectie de doorslag kunnen geven.

Players to watch: Aaron Judge in een contractjaar moet vuurwerk kunnen opleveren.

Rookie(s) to watch: Deivi Garcia wacht nog steeds op zijn definitieve doorbraak. Mocht de rotatie door blessures geteisterd worden, kan dit zijn seizoen worden.

Voorspelling: Stuivertje wisselen met de Red Sox om plek twee in de AL East


4. TAMPA BAY RAYS

VERTROKKEN: DH Nelson Cruz, RHP Michael Wacha, LHP Rich Hill, RHP Collin McHugh, RHP Brent Honeywell Jr. IF Joey Wendle, UT Mike Brosseau, RHP Diego Castillo

AANGETROKKEN: RHP Corey Kluber, OF Harold Ramirez, LHP Brooks Raley, RHP Jason Adam

Een ezel stoot zich doorgaans geen tweemaal aan dezelfde steen, maar ik ben een man van tradities en wat zou een AL East Preview zijn zonder onderschatting van de Rays. Ind e schaduw van de grootmachten uit New York en Boston zijn de Floridianen inmiddels al zo’n vijf jaar de beste ploeg in deze divisie. Het blessurespook gaat echter ook al enige tijd met de botte bijl door hun selectie, wat de kansen van de Rays verkleind. De diepe zakken van de concurrentie maken de margin for error ook groter. Dat kan zich dit seizoen gaan wreken voor Tampa.

OFFENSE: WANDERLUST!

Zijn reputatie was hem natuurlijk al jarenlang vooruit gesneld, maar vorig jaar was daar dan eindelijk het langverwachte debuut van Wander Franco. De jonge Dominicaan stelde niet teleur en hij zal de komende jaren de pijler onder deze ploeg vormen. Daarbij zal hij waarschijnlijk aanvallend vooral ondersteund worden door Rookie of the Year Randy Arozarena, Brandon Lowe en Austin Meadows.

Offensief zullen de Rays niet snel het geweld van de andere ploegen bijbenen, maar ze hebben hun lineup voor een keer bij elkaar weten (willen?) houden en dus valt een verval op dit vlak niet te verwachten. Hoe anders is dat voor de pitching…

PITCHING: VOLLE LAPPENMAND

Blessures zijn een belangrijk thema in deze preview en waar het bij de Yankees en Red Sox een kwestie van vrezen is, weten de Rays inmiddels al hoe laat het voor hen is. Tyler Glasnow, talent Shane Baz en relievers Nick Anderson en Pete Fairbanks beginnen allen dit seizoen op de Injured List.

Glasnow onderging zo’n jaar geleden Tommy John en hij zal er naar alle waarschijnlijkheid nog wel een tijd uitliggen. Met hem staat ook Anderson op de 60-day IL, terwijl de andere twee day-to-day zijn en dus op korte termijn zouden kunnen terugkeren.

Tot die tijd moeten de Rays het doen met een rotatie van Shane McClanahan (3.43 ERA), Drew Rasmussen (2.84 ERA), Corey Kluber (3.83 ERA), Ryan Yarborough (5.11 ERA) en Luis Patino (4.31 ERA). De cijfers zijn verre van slecht, maar Rasmussen brak vorig jaar pas door en had het seizoen daarvoor nog het dubbele aan ERA, de fitheid van Kluber zal de rest van zijn loopbaan een vraagteken blijven en Patiño is een groot talent, maar heeft nog alles te bewijzen op het hoogste niveau.

De bullpen is zelfs ondanks de blessures en het vertrek van McHugh en Castillo nog een prima groep, maar ook hierin zijn de Rays er dus niet op vooruitgegaan ten opzichte van een jaar eerder. Andrew Kittredge de rol van closer over van Castillo. Hij wordt komend seizoen voorafgegaan door JT Chargois, J.P. Feyereisen, Jeffrey Springs, Brooks Raley en Matt Wisler.

CONCLUSIE

De Rays zijn er op alle fronten op achteruitgegaan. Bij elke andere organisatie zou je dan zeggen dat een pas op de plaats gemaakt zou moeten worden, maar de Rays zouden de Rays niet zijn als ze niet toch een manier zouden vinden om succes te boeken en ons ongelijk te bewijzen.

Player(s) to watch: Franco en Arozarena doen honkbalharten sneller kloppen.

Rookie(s) to watch: Shane Baz blijft een intrigerende prospect en Vidal Brujan maakt dit jaar ook misschien wel de overstap.

Voorspelling: Een vierde plek in de AL East. Een playoff-plek zal erom hangen.


5. BALTIMORE ORIOLES

VERTROKKEN: UT Pat Valaika, C Pedro Severino, LHP Fernado Abad, RHP Matt Harvey

AANGETROKKEN: IF Rougned Odor, C Robinson Chirinos, C Jacob Nottingham, UT Chris Owings, RHP Jordan Lyles, LHP Cionel Perez, RHP Bryan Baker

Als ik even veel moeite zou steken in deze preview als de organisatie uit Baltimore heeft gestoken in dit seizoen, dan zou dit deel over de O’s inmiddels geëindigd zijn. Het is niet makkelijk om in de AL East altijd te moeten opboksen tegen de rijke heren uit New York en Boston, de slimme jongens in Tampa. Zeker niet als er net een window van de Blue Jays opengaat. Dan kan je inderdaad maar beter talent hamsteren tot je een team bij elkaar hebt dat niet meer dan 100 duels verliest, maar de Birds maken het wel heel bont.

OFFENSE: WAITING FOR ADLEY

De lineup van de Orioles is een allegaartje van zelf opgeleid talent als Cedric Mullins, Ryan Mountcastle en Trey Mancini, en via waivers of Rule 5-picks bijeengeraapte middelmaat als Rougned Odor, Jorge Mateo en Ramon Urias. Vooral deze laatste passanten zullen in de komende seizoenen plaats moeten maken voor betere spelers. Catcher en top prospect Adley Rutschman is het gezicht van deze volgende lichting en hij zou in 2022 weleens zijn debuut kunnen gaan maken. Het zou een van de weinig hoogtepunten van een nieuw seizoen kanonnenvoer kunnen zijn.

PICHTING: NIET VEEL BETER, HELAAS…

John Means gooide vorig seizoen een no-hitter en dat maakte van 2021 een niet volledig te vergeten seizoen, waarin de O’s op bijna veertig wedstrijden van alle andere teams in de AL East eindigden. Dat Jordan Lyles een welkome versterking is voor de rotatie en waarschijnlijk achter Means de tweede starter zal zijn, zegt meer over de zwakte van de rest dan over de kracht van Lyles. Het bespreken van de bullpen zou helaas tot niet veel meer dan een herhaling van zetten leiden. Waar je bij de andere teams moet zoeken naar de zwakke plekken en telkens weer uitkomt bij fitheid, is het voor de Orioles niets anders dan een gebrek aan kwaliteit.

Players to watch: Mullins, Mountcastle, Mancini en hopen op een nieuw huzarenstukje van Means.

Rookie(s) to watch: Hopelijk kunnen Rutschman en Grayson Rodriguez deze organisatie weer enigszins tot leven wekken.

Voorspelling: Het zou al een wonder zijn als de Orioles op minder dan twintig overwinningen van de rest in de AL East eindigen.

Coverfoto: Bo Schalbroeck (BoGraphix) / SportAmerika

Kansas en North Carolina door naar finale March Madness

Kansas en North Carolina zullen in de nacht van maandag op dinsdag (03:20) uit gaan maken wie 2022 college basketbalkampioen gaat worden. Kansas versloeg Villanova overtuigend, terwijl North Carolina na een fantastisch duel rivaal Duke versloeg.

#1 KANSAS – #2 VILLANOVA: 81-65

Kansas heeft als enige #1 seed dit jaar zijn status waar kunnen maken. Het was de enige #1 seed in de Final Four en was favoriet voorafgaand aan het duel met Villanova. Deze rol nam het in de beginfase van de wedstrijd meteen op zich.

Kansas begon met een voorsprong die al snel liep richting de tien punten. Op een gegeven moment was de voorsprong zelfs bijna 20 punten, maar richting de rust kon Villanova het gat verkleinen naar 29-40. In de tweede helft deed Villanova alles wat het kon om het gat kleiner te maken, maar Kansas had telkens een antwoord. Dichter dan tien punten kwamen Villanova dan ook eigenlijk niet.

Bij Kansas blonk center David McCormack uit. Hij scoorde 25 punten en greep 9 rebounds. Ochai Agbaji, de sterspeler van de Jayhawks, scoorde 21 punten en ging 6-7 van achter de driepuntlijn. Bij Villanova kwamen Collin Gilllespie (17 punten), Brandon Slater (16 punten) en Caleb Daniels (13 punten) boven de tien punten uit. Het was niet genoeg voor een plek in de finale van March Madness.

#2 DUKE – #8 NORTH CAROLINA: 77-81

North Carolina heeft het voor elkaar gekregen om als #8 seed de finale van March Madness te halen. Na een spectaculair duel met veel punten en NBA-talent in veelvoud waren het de Tar Heels die uiteindelijk hun rivaal, Duke, naar huis stuurde.

Zo zag het er in de eerste helft echter niet uit. Duke was, zeker tijdens de tweede tien minuten van de eerste helft, de betere ploeg en had op een gegeven moment ook een voorsprong van ongeveer zes punten. North Carolina ging echter toch maar met een achterstand van drie punten (37-34) de rust in, waardoor het zichzelf in de tweede helft een kans gaf.

In de tweede helft schoot North Carolina uit de startblokken en kwam het zelfs even zes punten voor. Duke had vervolgens een antwoord, waarna de rest van de wedstrijd het zo close was dat er om de 30 seconden wel weer een lead change was. Uiteindelijk waren driepunters van Brady Manek (14 punten) en uitblinker Caleb Love (28 punten) beslissend. Ook RJ Davis (18 punten) speelde een fantastische wedstrijd, terwijl Armando Bacot met 11 punten en 21 rebounds deed waar hij om bekend staat.

Bij Duke blonken toekomst top-3 pick Paolo Banchero (20 punten, 10 rebounds) en schutter Trevor Keels (19 punten) uit. Het bleek niet genoeg om Coach K het gedroomde afscheid te geven. De legendarische coach neemt op deze manier dus na tientallen jaren afscheid van college basketbal.

Foto: David J. Phillip/APs

Season Preview 2022: American League Central

0

Door de lockout en de bijbehorende CBA-problemen begon Spring Training dit jaar minder dan 30 dagen voor de start van het seizoen. Dit jaar dus geen SportAmerika ’30 teams in 30 dagen previewserie’. In plaats daarvan blikken we deze hele week elke dag vooruit naar de divisies. Vandaag staat de AL Central op het programma.

Vorig jaar was de American League Central de ‘slechtste’ divisie in Major League Baseball. Men ging in 2021 met twee competitieve teams het seizoen in: het met sterren gevulde ensemble van de Chicago White Sox en de divisiekampioen uit 2020, Minnesota Twins. De Cleveland Indians (nu Cleveland Guardians) waren ongebalanceerd en top heavy, terwijl de andere twee teams — Detroit Tigers en Kansas City Royals — volop aan het wederopbouwen waren.

De verwachtingen waren dus al niet bijster hoog voor de AL Central in 2021. Desondanks viel de divisie nog steeds tegen.

2021: NO CONTEST

De Chicago White Sox wonnen uiteindelijk met eenvoud de Central, ondanks het langdurig zonder sterren Eloy Jimenez, Luis Robert en Yasmani Grandal te hebben moeten stellen. Een vreemdelingenlegioen aan tijdelijke vervangers, aangevuld met uitstekende eerste optredens in de Majors van top-rookies Andrew Vaughn, Gavin Sheets en Jake Burger, hield de boot drijvende tot de eindstreep, terwijl alle geblesseerde krachtpatsers langzaam terugkwamen.

Met een voorsprong van 13.0 winstpartijen op Cleveland won Tony La Russa bij zijn terugkeer uit ‘retirement’ meteen weer een divisietitel. In de play-offs struikelden de Sox over de Astros, waarna het vizier op 2022 kon gericht worden.

De andere pre-season-favoriet, die uit Minnesota, ging languit op z’n smoel. De ploeg van manager Rocco Baldelli leek van de ene op de andere dag te zijn vergeten hoe je ook alweer moet honkballen. Na een divisietitel in 2020 eindigde min of meer hetzelfde collectief stijf onderaan in 2021, liefst 20.0 wedstrijden achter de White Sox.

Ertussenin deden de Tigers en Royals goede ontwikkelingszaken, maar waren ze geen moment gevaarlijk. Dat is mogelijk in 2022 iets anders.

2022: UP-AND-COMERS EN EEN FAVORIET

In 2022 is er maar één club favoriet voor de AL Central-titel en dat is opnieuw de Chicago White Sox. Met een arsenaal aan aanvallende en verdedigende sterren, plus de beste (en duurste…) bullpen in de American League lijkt er opnieuw een weg te liggen naar de play-offs voor de ChiSox.

1. CHICAGO WHITE SOX

VERTROKKEN: LHP Carlos Rodon, RHP Ryan Tepera, 2B Cesar Hernandez, OF Brian Goodwin, OF Billy Hamilton, RHP Craig Kimbrel
AANGETROKKEN: RHP Joe Kelly, RHP Kendall Graveman, 2B Josh Harrison, RHP Vince Velasquez, OF Adam Haseley, OF A.J. Pollock

Geen team is zó favoriet om hun divisie te winnen als de White Sox in 2021. Een combinatie van zwakke tegenstand en star power op hun eigen roster maakt van hen de te kloppen unit. Gezien de namen in de selectie is dat ook niet heel gek.

OFFENSE: SAME PROCEDURE AS LAST YEAR

De White Sox keren qua core vrijwel intact terug voor 2022. Tim Anderson zal eens temeer de ploeg op sleeptouw nemen, als gezicht van de franchise en één van de uithangborden van MLB. American League MVP uit 2020, de 35-jarige José Abreu, is de onbetwiste ’teamvader’. Hij gaat het laatste jaar van zijn contract in. Aangevuld met slugger Eloy Jimenez, five-tool center fielder Luis Robert, Yoan Moncada en Yasmani Grandal staat er een kern om u tegen te zeggen op het veld.

Nieuw aangetrokken veteraan Josh Harrison (35) is de vervanger van Cesar Hernandez op het tweede honk, wat alleen het rechtsveld tot vraagteken bombardeert. Na een rookie-seizoen 2021 in het linksveld, als vervanger van de ernstig geblesseerde Eloy Jimenez, lijkt de van nature eerstehonkman Andrew Vaughn één van de kandidaten om het rechtsveld in te vullen, maar het binnenhalen van voormalig All-Star A.J. Pollock (34), in een trade op 1 april voor Craig Kimbrel, geeft de White Sox wat dieptemogelijkheden.

Over diepte gesproken: eind maart werd voormalig first round Draft Pick van de Phillies, Adam Haseley, aan het 40-man roster toegevoegd via een trade. Haseley zal waarschijnlijk in AAA Charlotte zijn weg terug na mentale gezondheidsproblemen voortzetten.

Op papier is de White Sox-aanval top 3 in de American League. Het feit dat het team vorig jaar een half seizoen op twee-derde kracht speelde en nog steeds de AL regelmatig sterretjes liet zien, moet White Sox-fans positief stemmen voor 2022.

PITCHING: DUIZEND BOMMEN EN GRANATEN

Er is bijna geen club in de Majors te vinden die zo’n vervaarlijk collectief aan werpers heeft verzameld als de White Sox. Hoewel Chicago Carlos Rodon in Free Agency verloor aan de Giants, maakte dat ruimte in de rotation voor raketwerper Michael Kopech, die vorig jaar 103 strikeouts in 69.1 relief-innings gooide (124 ERA+, 13.4 K/9).

De startende rotatie van de White Sox bestaat aan het begin van het seizoen uit Lucas Giolito, Lance Lynn, Dylan Cease (226 strikeouts in 165.2 innings in 2021), Kopech en Dallas Keuchel. De bullpen bestaat zo mogelijk uit nog serieuzere kanonnen. Liam Hendriks, de nieuw vastgelegde Joe Kelly en Kendall Graveman, Garrett Crochet en Aaron Bummer geven de White Sox zes van de beste 35 relievers in baseball in 2021. Long relievers Reynaldo Lopez, Jose Ruiz en nieuw gezicht Vince Velasquez completeren het collectief.

Met nog slechts een paar dagen te gaan voor de start van het seizoen verloor de Sox bullpen nog wel twee armen: Kimbrel vertrok zoals gezegd naar de Dodgers en vlammenwerper Garrett Crochet scheurde zijn UCL. De electrische lefty zal naar alle waarschijnlijkheid Tommy John-elleboogreconstructie moeten ondergaan en keert pas in 2023 terug op de velden.

CONCLUSIE

Deze White Sox zijn op zijn minst op papier het beste team in de Central en top 3 in de AL. Het moet dan ook geen probleem voor dit collectief zijn om de divisie naar zich toe te trekken. Er is slechts een kleine foutmarge, want buiten het 26-man roster is er niet veel om op te vertrouwen. Als iedereen redelijk fit blijft, loopt deze ploeg met deze divisie weg.

Players to watch: uiteraard de sterren, maar houd een oogje op Andrew Vaughn en Gavin Sheets.
Rookie(s) to watch: Micker Adolfo (mits hij het team haalt uit Spring Training)

Voorspelling: AL Central-kampioen


2. MINNESOTA TWINS

VERTROKKEN: 3B Josh Donaldson, SS Andrelton Simmons, C Willians Astudillo, C Mitch Garver, RHP John Gant, RHP Alex Colome, RHP Michael Pineda, C Ben Rortvedt
AANGETROKKEN: SS Carlos Correa, RHP Dylan Bundy, RHP Sonny Gray, C Gary Sanchez, 3B Gio Urshela, RHP Joe Smith, RHP Chris Archer

De Minnesota Twins waren enorm actief op de markt, zonder echt veel beter te worden. Sterker nog…. wie gaat er in hemelsnaam pitchen in Minneapolis?

OFFENSE: UPGRADES EVERYWHERE

Laten we later op de pitching terugkomen, want aan aanvallende kant is er genoeg positiefs te bespreken voor de Twinkies. Ondanks het verlies van Josh Donaldson en Mitch Garver, is er namelijk voldoende slagkracht in de plaats gekomen. Gary Sanchez is, aan slag dan, een stevige upgrade over Garver. Hoewel Sanchez betonnen handen heeft achter de plaat mept hij gerust enkele tientallen ballen per seizoen het stadion uit.

Hij doet dat in een lineup met meer dan voldoende ander slagkracht, aangevoerd door verse ‘100 million dollar man’ Byron Buxton. De extreem getalenteerde center fielder tekende vlak voor de lockout nog een zevenjarige contractverlenging en zal — mits fit — in 2022 weer de sterren van de hemel spelen in ‘Minny’.

De Twins waren sowieso niet bang om geld uit geven, want uit het niets lijfde de organisatie top Free Agent Carlos Correa in. De voormalig Astro, alom genoemd als doel voor de Yankees, tekende voor drie jaar en $105 miljoen in Minnesota — hoewel hij wel twee opt-outs heeft, dus de vraag is of hij de drie jaar vol maakt. De upgrade van Andrelton Simmons naar Correa is echt waanzinnig.

Verder keren de meeste bekende namen terug: Luis Arraez, Jorge Polanco, Miguel Sano, Max Kepler en jong talent Alex Kirilloff omringen de bovengenoemde mannen plus Gio Urshela, die het stokje van Donaldson op het derde honk overneemt.

PITCHING: NOPE

De Twins lijken gedacht te hebben: “Als we nou 500 homeruns slaan, hoeven we geen pitching te hebben”. De starting rotation is namelijk een regelrechte puinhoop. Nadat de club vorig seizoen Jose Berrios lieten vertrekken, en hem een verlenging zagen tekenen bij de Toronto Blue Jays, haalden de Twins dit off-season ineens wel weer Sonny Gray van de Cincinnati Reds. Daarvoor moet Minnesota overigens diep in de prospectbuidel tasten: supertalent Chase Petty (18 jaar jong, 100+ mph fastball) was de prijs.

Na Gray is het echter onduidelijk wat de Twins van plan zijn in de rotation. Dylan Bundy werd van de FA-hoop gehaald als nummer twee, terwijl Kenta Maeda inmiddels op de 60-day IL staat na een Tommy John-operatie. Randy Dobnak vergezelt de Japanner, met een kapotte vinger. Dat betekent plek voor Bailey Ober, Joe Ryan en Lewis Thorpe in de rotation onder Gray en Bundy. Dat vijftal boezemt, zeker in vergelijking met wat de White Sox en Tigers bijvoorbeeld op hun lijst hebben staan, weinig angst in.

Dat laatste moeten de Twins ook gedacht hebben, want veteraan Chris Archer werd laat in Spring Training vastgelegd. ‘Flaco Fuerte’ tekende voor één jaar en $3.5 miljoen om de rotation wat diepte te geven. Archer is echter ook, met alle respect, niet meer de Chris Archer van een paar jaar geleden.

De 38-jarige Joe Smith is de enige nieuwe toevoeging aan de bullpen, terwijl Jharell Cotton ook een kans maakt om als long man de ‘pen te halen.

CONCLUSIE

Aan de aanval gaat het in Minnesota dit seizoen niet liggen. Met meer dan genoeg ervaring in de lineup en behoorlijk veel talent lijkt de ploeg op dat gebied een streepje voor te hebben op de concurrentie. Door het volledige gebrek aan pitching en de uitgebreide blessuregeschiedenis van anker Sonny Gray, kan het echter zomaar helemaal foutlopen.

Players to watch: Byron Buxton, natuurlijk. Let ook op de ontwikkeling van Alex Kirilloff, die ’toekomstig All-Star’ op zijn voorhoofd heeft staan.
Rookie(s) to watch: RHP Joe Ryan.

Voorspelling: Tweede plek AL Central.


3. CLEVELAND GUARDIANS

VERTROKKEN: C Roberto Perez, RHP Blake Parker, C Wilson Ramos
AANGETROKKEN: C Luke Maile, RHP Enyel De Los Santos, C Sandy Leon

Reminder: de Indians van voorheen heten nu Guardians. Goed, dat uit de weg geruimd: de club lijkt vrij stevig af te varen op een ‘saaie’ plek in het midden van de divisie. Het nog aanwezige talent is groot genoeg om de rebuildende teams achter zich te houden, maar Cleveland deed deze winter niets om het team te verbeteren. Daarmee verliezen ze de slag van de White Sox en Twins.

OFFENSE: ALLE BALLEN OP JOSE

Dit zou een mooie plek zijn geweest voor de bekende ‘shrug’ emoji, want ja, deze offense is wat hij is. Alles draait natuurlijk in deze lineup om Jose Ramirez, die nog steeds tot de absolute top op het derde honk in de AL behoort. De 29-jarige is jaar in, jaar uit goed voor 25-35 homeruns, is een on-base-machine en het team vaart zoals hij vaart.

Nu heeft Cleveland door de jaren heen wel het één en ander gedaan om hem te omringen met talent, maar waar dat toe gaat leiden, is momenteel niet duidelijk. Natuurlijk, Franmil Reyes biedt ideale line-upbescherming en Reyes ramt gerust 40 tot 50 ballen het stadion uit als je niet uitkijkt, maar het verlies van Francisco Lindor is nooit echt opgevangen. Om nu wonderen te gaan verwachten van Amed Rosario en Andres Gimenez is misschien ook wat teveel gevraagd.

Als je voor de rest op namen als Steven Kwan, Bobby Bradley, Bradley Zimmer, Yu Chang, Owen Miller en Oscar Mercado moet leunen, dan is dat vragen om problemen.

PITCHING: INTRIGEREND, MAAR…

Iedere rotation aangevoerd door iemand als Shane Bieber is de moeite van het bespreken waard. Bieber, de Cy Young Award-winnaar uit 2020, had echter een dramatisch seizoen in 2021. Niet vanuit statistisch perspectief, maar vanuit gezondheidsperspectief.

De ace miste 90 van de 162 wedstrijden met schouderproblemen. Desondanks noteerde hij nog steeds de op één na meeste strikeouts van alle Cleveland-werpers en hoefde hij slechts vier werpers voor zich te dulden in innings. Dat geeft ook gelijk aan hoe ‘up and down’ het seizoen voor de ploeg uit Ohio was.

Er zit heus wel talent in deze rotation. Achter Bieber staan Cal Quantrill, Zach Plesac, Aaron Civale en Triston McKenzie op de lijst: stuk voor stuk werpers met wie je een wedstrijd kunt winnen. Triston McKenzie is een potentiële breakoutkandidaat, na vorig jaar in de tweede helft van het jaar al een kleine explosie te hebben doorgemaakt. Een bullpen-anker als Emmanuel Clase, met zijn 100+ mph frisbee-cutter, geeft het reservecollectief ook bij uitstek een slot op de deur. De rest van de ‘pen zal in principe ook voldoende ervaren moeten zijn om wedstrijden geregeld uit te gooien.

Players to watch: Franmil Reyes, Emmanuel Clase
Rookie(s) to watch: Steven Kwan, I guess…?

Voorspelling: Derde in de AL Central


4. DETROIT TIGERS

VERTROKKEN: INF Niko Goodrum, LHP Matthew Boyd, C Grayson Greiner, LHP Derek Holland, RHP Jose Urena, RHP Julio Teheran
AANGETROKKEN: SS Javier Baez, C Tucker Barnhart, LHP Eduardo Rodriguez, RHP Michael Pineda, LHP Andrew Chafin

Een behoorlijke rij wisselingen van de wacht in bovenstand blokje geeft aan dat de Detroit Tigers de volgende fase van hun rebuild zijn ingegaan. Ballast overboord, serieuze versterkingen erbij en kijken hoe ver je kunt komen in 2022. En dat zou wel eens verder kunnen zijn dan vooraf gedacht.

OFFENSE: WEER EEN STAPJE VOORUIT

Vorig seizoen deden de Tigers heel behoorlijk mee op offensief gebied. Het was wat weinig constant allemaal, maar er waren lichtpuntjes te vinden in donkere dagen. Rule 5 Draft Pick Akil Baddoo zette Detroit bij tijd en wijle in vuur en vlam, Jeimer Candelario zette een volgende stap in zijn ontwikkeling en Eric Haase verraste vriend en vijand met een productief seizoen (22 homeruns, gedeeld tweede in het team met Jonathan Schoop, één achter leider Robbie Grossman). Zelfs oude, gammele Miguel Cabrera deed een duit in het zakje met 15 homeruns en 75 RBI’s (eentje achter Schoop voor de team lead).

In 2022 zijn enkele zwakke punten in de lineup geadresseerd. Er is ‘up the middle’ hulp gekomen in de vorm van Gold Glove catcher Tucker Barnhart, die overkwam van de Cincinnati Reds. De grootste ‘splash’ haalde Detroit echter in de vorm van Javier Baez. De kortestop, vorig jaar 4.5 WAR waard als onderdeel van de Cubs en Mets, tekende voor zes jaar en $140 miljoen als Free Agent in de Motor City.

Met überprospect Spencer Torkelson als mogelijke Rookie of the Year-kandidaat ‘in the wings’ is er weer genoeg om op aanvallend gebied naar uit te kijken bij Detroit. Dat andere supertalent, Riley Greene, laat ook een indrukwekkende Spring Training zien. Als hij ook dit seizoen debuteert: hou je vast! Ook voor de Motor City Kitties geldt echter: de diepte ontbreekt. Een kniesoor die zich daar voor het seizoen echter druk om maakt.

PITCHING: VER BOVEN DE ANDERE NIET-WHITE SOX

Waar geen team in de divisie kan tippen aan de pitching (zowel rotation als bullpen) van de White Sox, verdienen de starters in Detroit de glansrijke tweede plaats. Een rotation bestaande uit de van Boston overgekomen lefty veteraan Eduardo Rodriguez, young guns Casey Mize, Tarik Skubal en Matt Manning en wildcard Michael Pineda (ex-Twins) is niet te onderschatten. Dit is een vijftal waarvan elk onderdeel, op ieder willekeurig moment, uitzonderlijk lastig te verschalken kan zijn.

Natuurlijk is dat veel vragen van het trio Mize/Skubal/Manning, die respectievelijk 24, 25 en 24 zijn op Opening Day. Hun 2021 liet echter al doorschemeren hoeveel talent er in de armen van het drietal zit. Een logische volgende stap in hun ontwikkeling maakt van hen de armen ’to watch’.

In de bullpen keren uitsluitend bekende gezichten terug, met de aanvulling van Andrew Chafin. De lefty komt over van de Oakland Athletics. De bullpen is de enige plek waar de Tigers meer hadden moeten doen om zich te verbeteren. Dat afzichtelijke collectieve ERA van vorig jaar (mid-4’s) moet omlaag.

CONCLUSIE

De Tigers zijn beter dan vorig jaar, toen ze als derde eindigden in de divisie. Dat kwam echter mede door de instorting van de Twins, dus als die weer herrijzen, lijkt plek drie opnieuw het hoogste haalbare voor Detroit. De grens van .500 doorbreken aan het eind van het jaar, dat lijkt een goede maatstaf van het seizoen in Detroit. De ploeg is ontegenzeggelijk verbeterd ten opzichte van vorig seizoen en met de doorstroom van talent kan dit wel eens een verrassende outsider zijn in de AL Central. Voor plek twee, that is.

Players to watch: Casey Mize, Tarik Skubal, Matt Manning.
Rookie(s) to watch: Spencer Torkelson, kandidaat voor Rookie of the Year.

Voorspelling: Vierde in de AL Central


5. KANSAS CITY ROYALS

VERTROKKEN: RHP Greg Holland, RHP Wade Davis, RHP Ervin Santana, RHP Jesse Hahn, 1B Ryan McBroom, SS Lucius Fox, LHP Mike Minor
AANGETROKKEN: RHP Zack Greinke, LHP Amir Garrett, RHP Taylor Clarke

Het is knokken in de onderste regionen. Zowel de Guardians, als de Tigers, als de Royals zouden in theorie aanspraak kunnen maken op plek 3 in de divisie. Het complete gebrek aan een competente pitchingstaff in KC zorgt er echter voor dat de Royals dit jaar als laatste eindigen.

OFFENSE: SNEAKY GOOD EN STEEDS BETER

Wat de tussenkop zegt. De Royals hadden vorig seizoen al een sneaky goed seizoen op aanvallend gebied en ze voegen dit jaar een bommenwerper toe aan een toch al sterke lineup. Beginnen bij het begin: de aanval is vrijwel volledig ongewijzigd.

Dat betekent weer een jaar van Whit Merrifield, Nicky Lopez, Salvador Perez, Andrew Benintendi, Carlos Santana, Hunter Dozier, Adalberto Mondesi en Michael A. Taylor. Er zijn echt wel slechtere lineups te vinden, zeker als je in je achterhoofd houdt dat hierboven maar acht namen staan; geen negen. We missen nog één belangrijke schakel in dit verhaal.

Heeft Detroit Spencer Torkelson, dan heeft Kansas City Bobby Witt Jr. Het zou niemand verbazen als dit tweetal aan het eind van het seizoen uitmaakt wie de American League Rookie of the Year wordt, want net als Torkelson komt het talent bij Witt Jr uit zijn oren lopen. De pas 21-jarige infielder ramde er vorig jaar in de Minors op los en ook in Spring Training spatten de ballen van zijn knuppel af. Als er één strijd in de AL Central is, is het die tussen KC en Detroit om plek vier (of meer..?) en dus die tussen Torkelson en Witt.

PITCHING: TWINS 2.0

Als we dan zo weg zijn van KC’s lineup, waarom hebben we ze dan laatste in de divisie? Om dezelfde reden dat de Twins in onze ogen geen schijn van kans maken om het de White Sox moeilijk te maken: geen pitching.

Natuurlijk is het een schitterend verhaal dat Zack Greinke is teruggekeerd op het oude nest. De 38-jarige werper is echter ook meteen de ace van deze staff en dat is — met alle respect voor Greinke — hoe je het ook bekijkt een probleem. Als er niemand in je rotation zit die beter is dan een 38-jarige met meer dan 3000 innings op zijn arm, dan is het moeilijk juichen.

Brad Keller is de nummer twee. Dat is ook gelijk probleem nummer twee, want Brad Keller is niet zo’n goede pitcher. Achter het bovenste tweetal wordt het tenminste nog intrigerend. Brady Singer is een groot talent en bij tijd en wijle gooit hij de mooiste sliders in de American League. Toch kun je van hem niet verwachten deze rotation nu al te dragen. Kris Bubic wisselt goede starts af met enorme clunkers, dus hoewel hij een prima nummer-4 in je rotation is, wil je wel een 1-3 erboven hebben die te vertrouwen zijn. Carlos Hernandez gooide niet onverdienstelijk in 2021, maar werd na 85 innings in de koelkast gezet. Ook voor hem geldt: je weet niet wat je krijgt.

De bullpen is in orde en met Amir Garrett en Taylor Clarke (ex-Diamondbacks) hebben de Royals tenminste twee relatief betrouwbare armen toegevoegd, maar of deze ‘pen beter is dan die van Detroit? We durven het niet te zeggen.

CONCLUSIE

Het leukste gevecht in deze divisie lijkt de strijd om koning middenmoot te worden tussen de Guardians, Royals en Tigers. Kansas City is minder bezig geweest met een échte rebuild zoals Detroit doorgemaakt heeft, maar talent bezit de lineup wel degelijk. De pitching blijft een probleem, ook hier.

Players to watch: Amir Garrett, als hij tegen de Tigers (en dus Javier Baez) moet pitchen, en breakout-kandidaat Edward Olivares.
Rookie(s) to watch: Bobby Witt Jr, topkandidaat voor Rookie of the Year.

Voorspelling: Laatste in de AL Central

Coverfoto: Bo Schalbroeck (BoGraphix) / SportAmerika

NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

0

Daniel Sprong is uitstekend begonnen in Seattle en bij SportAmerika blikken we terug op zijn eerste anderhalve week als Kraken. Verschillende franchises lieten de toekomst alvast binnen en legden talenten vast, maar helaas waren er deze week ook veel blessuregevallen. Zo viel er bij de Leafs weer een goalie uit, waren er zorgen om Kotkaniemi en kwam Clayton Keller hard in aanraking met de boarding. Gelukkig was er ook goed nieuws en dan met name voor Auston Matthews en Jonathan Toews!

DE EERSTE WEEK VAN DANIEL SPRONG

Eind 2018 vertrok Daniel Sprong bij de Pittsburgh Penguins, de club die hem draft in 2015, om zijn geluk te zoeken in de Golden State. Aan de westkust had de Amsterdammer zijn draai snel gevonden, want al in zijn eerste wedstrijd voor de Anaheim Ducks was het raak. De toen 21-jarige Daniel Sprong had slechts 6 minuten nodig om de mensen in Orange County voor zich te winnen. Mede dankzij zijn goal versloegen de Ducks de bezoekende Blackhawks. Tien dagen later, op bezoek bij de Columbus Blue Jackets, schoot Sprong opnieuw met scherp. In zijn vijfde wedstrijd voor Anaheim was het nu twee keer prijs.

Het verhaal zal bij de meeste volgers wel bekend zijn. Onze landgenoot kwam in ruim twee jaar Anaheim tot 55 wedstrijden en 15 goals. In 2021 dook Sprong op in Washington om aan de zijde van Alex Ovechkin op jacht te gaan naar de Stanley Cup. Bij vlagen deed de forward het zeker niet slecht in de hoofdstad, maar daar ligt waarschijnlijk precies zijn problemen. Het gaat bij Daniel Sprong inderdaad bij vlagen. De ene keer lijkt hij alles aan te kunnen om vervolgens weer een paar wedstrijden onzichtbaar te zijn. Helaas is de Nederlander niet op enige regelmaat te betrappen. Zelfs niet met leermeesters als Ovechkin of Kuznetsov.

BELANGRIJKE MAAND

Dit seizoen bleek een herhaling van zetten. Af en toe speelde Sprong een prima partij om vervolgens weer in de press box terecht te komen na wat mindere optredens. Af en toe kwam de aanvaller zelfs niet eens tot 10 minuten speeltijd. Een teken aan de wand? Op 21 maart kon daar een bevestigend antwoord op worden gegeven. Samen met twee toekomstige draft picks werd Sprong naar Seattle gestuurd in ruil Marcus Johansson. De Zweed keerde daarmee terug naar de club die hem niet beschermde tijdens de expansion draft. Sprong op zijn beurt, keerde weer terug naar de westkust.

Voor Daniel Sprong is dit meer dan zomaar een trade. Deze zomer loopt zijn huidige contract af en is hij RFA. Clubs mogen hem een contract voorschotelen en dan is het aan Seattle om dit bod minimaal te evenaren. Het zou echter ook zomaar kunnen zijn dat geen enkele club in de NHL hem een contract voorlegt. Als we kijken naar zijn eerste week in dienst van de Seattle Kraken lijkt het alsof ook Sprong beseft dat hij niet veel kansen meer krijgt. Natuurlijk zal hij met de Kraken de Cup niet winnen, maar voor de Amsterdammer moet het voelen als een stap terug om er straks weer twee vooruit te zetten. De aanvaller is nog altijd maar 24, zal moeten investeren in zijn carrière en daar later de vruchten van plukken.

UITSTEKEND DEBUUT

Vanaf zijn debuut wordt Sprong geprezen vanwege zijn schot. Als junior was dit al goed ontwikkeld en op het hoogste niveau bleek daar ook niets mis mee. Net als in Anaheim maakten ze ook in Seattle al snel kennis met het scherpe oog van onze landgenoot. Een dag na de trade, op 22 maart, had Sprong anderhalve periode nodig om zijn eerste goal voor de Kraken af te vinken. Op de powerplay schoot hij zijn nieuwe werkgever in de tweede periode tegen de Coyotes langszij. Seattle zou het duel met 4-2 winnen.

Tegen de Coyotes speelde Sprong 11:24 minuten, maar vier dagen later tegen de Kings kreeg hij bijna 15 minuten van coach Dave Hakstoll. Weer was het raak en weer in de tweede periode. Effectief was het ook, want Sprong noteerde slechts 2 SOG. Op 28 maart moesten Sprong en de zijnen opnieuw in LA aantreden tegen de Kings en voor de derde wedstrijd op rij vond de Nederlander zijn gang naar het scoreformulier. In de derde periode zette Sprong zijn handtekening onder de zesde en laatste goal van Seattle in deze met 6-1 gewonnen wedstrijd. Je krijgt maar één keer de kans om een eerste indruk achter te laten en dan kan deze maar beter goed zijn!

TAKE ONE FOR THE TEAM

Helaas voor Daniel Sprong en de Kraken kwam er geen vierde op rij. Bij zijn debuut voor eigen publiek kon hij geen potten breken. De Golden Knights waren woensdag met 3-0 te sterk en de Kraken moesten het doen met 22 SOG. Vier daarvan kwamen op naam van Sprong en daarmee was hij de meest schietgrage speler van de thuisploeg. Wederom kreeg hij ruim een kwartier speeltijd. In dat kwartier wist Daniel Sprong voor de zevende wedstrijd op rij geen enkel schot te blocken.

Dat is niets nieuws, want in die statistiek vinden we hem steevast terug in de onderste regionen van zijn team. Of dit nu in Pittsburgh was, of in Anaheim of in Washington. Waar zijn schot vaak wordt geprezen, daar is er vaak kritiek op zijn defensieve arbeid. Dat was al zo toen hij als broekie de NHL betrad, maar een paar jaar later lijkt dit nog niet veel verbeterd te zijn. Verschillende coaches hebben daar al op gewezen en Sprong heeft nu nog een maand de tijd om aan te tonen dat hij de boodschap begrepen heeft.

Daniel Sprong stond ook uitgebreid centraal in aflevering negen van SportAmerika’s Power Play Podcast!

LET’S TALK CONTRACTS

GOLIGOSKI WEET VAN GEEN OPHOUDEN

Bill Guerin lijkt erg gehecht aan zijn huidige spelersgroep, want de general manager van de Minnesota Wild heeft opnieuw een contract verlengd. De 36-jarige Alex Goligoski zal ook de komende twee seizoenen de kleuren en blauwe lijn van de Wild verdedigen, nadat hij afgelopen woensdag zijn krabbel zette. De voormalig draft pick van de Pittsburgh Penguins mag nu nog $ 5 miljoen bijschrijven, maar doet in salaris wel een stapje terug. Goligoski, die ook nog voor de Stars en Coyotes speelde, is tevreden met $ 2 miljoen per jaar.

JAKE SANDERSON KLOPT OP DE DEUR

Deze week tekenden verschillende talenten hun entry-level contract en één van de grootste talenten luistert naar de naam Jake Sanderson. De pas 18-jarige Amerikaan speelde voor zijn land al op de Olympische Spelen en werd twee jaar geleden door de Senators als vijfde opgepikt in de draft. Sanderson tekende tot medio 2024. Het toptalent is dan altijd nog maar 21. In 2020 won hij met de VS het WJC en alle scouts zijn lyrisch over zijn spel. Bij hem moet de toekomst van de Ottawa Senators in goede handen zijn.

ABRUZZESE TEKENT IN TORONTO

Nog een olympiaganger die zijn handtekening zette onder een ELC. Nick Abruzzese mocht, net als Sanderson, mee naar Beijing. De centre speelde vier wedstrijden en noteerde één goal en vier punten. In tegenstelling tot Sanderson speelde Abruzzese niet op een WJC. De 22-jarige Amerikaan werd in 2019 zelfs pas in de vierde ronde gedraft door de Toronto Maple Leafs. Via de NCAA speelde hij zich in de kijker voor Team USA. Namens Harvard kwam Abruzzese in 28 wedstrijden tot 8 goals en 33 punten. De Leafs lijken in Nick Abruzzese pas in de relatief late rondes een pareltje gevonden te hebben en daar mogen ze met name de scouts ook dankbaar voor zijn.

MONTREAL HEEFT WEER EEN ROY

De Montreal Canadiens hebben weer een Roy op de loonlijst staan. Naamgenoot Patrick groeide uit tot een legende, dus Joshua kan zijn borst nat maken. De pas 18-jarige winger werd deze week door de Habs vastgelegd en dat was niet voor niets. Nog geen jaar geleden kozen ze Joshua Roy pas in de vijfde ronde van de draft, maar de aanvaller ontwikkelde zich bijzonder goed in dienst van de Sherbrooke Phoenix in de QMJHL. Op het moment van schrijven heeft Roy in 51 wedstrijden al 37 keer gescoord en gaf hij 57 assists.

BREAKING NEWS

DROUIN, GALLAGHER EN PETRY UIT DE ROULATIE

Voor de Montreal Canadiens kan dit seizoen niet snel genoeg afgelopen zijn. De verliezend finalist van de vorige jaargang was nu als eerste uitgeschakeld voor ’t postseason. Daarnaast blijven de blessuregevallen zich maar opstapelen. Jonathan Drouin viel deze week weg, Brendan Gallagher raakte (even) geblesseerd en verdediger Jeff Petry belandde eveneens in de lappenmand. Petry viel vorige week uit in het duel met de Panthers. De blueliner heeft last van een zogenaamde lower-body injury en lijkt voorlopig niet terug te keren.

Jonathan Drouin is in contact geweest met iemand die besmet bleek met Covid-19 en miste daardoor vorige week het met 3-4 verloren duel met de Panthers. Deze week keerde de aanvaller echter niet terug, want nu staat hij met een upper-body injury op IR. Drouin heeft het in zich om één van de sterkhouders te zijn in Montreal, maar het lukt ‘m maar niet fit te blijven. Dit gaat ook Brendan Gallagher deze week niet goed af. Een lower-body injury speelt de aanvaller parten en hij is tevens ziek (geweest). Ondanks deze afwezigen wisten de Habs het de Panthers twee keer knap lastig te maken en zelfs te winnen van de Toronto Maple Leafs.

ONFORTUINLIJKE KELLER NAAR ZIEKENHUIS

De Arizona Coyotes wonnen woensdag met 5-2 van de San Jose Sharks, maar verloren onderweg één van hun beste spelers. Clayton Keller knalde in de slotfase van de derde periode hard en ongelukkig tegen de boarding en bleef daarna lang op het ijs liggen. De club communiceerde na afloop dat hun sterkhouder naar het ziekenhuis is gebracht voor verder onderzoek. Met z’n duim liet Keller aan het publiek weten dat het naar omstandigheden goed met hem ging. Een dag later werd duidelijk dat Keller maanden uit de roulatie is met een gebroken been.

BOLTS ZONDER MCDONAGH

De Tampa Bay Lightning hebben hun laatste drie wedstrijden gewonnen en hebben daardoor weer een sprongetje gemaakt in de Atlantic Division. Deze bescheiden winning streak kwam tot stand zonder één van de sterkhouders op de blauwe lijn. Ryan McDonagh raakte vorige week tegen de Boston Bruins geblesseerd bij het blocken van een schot. De 32-jarige verdediger kampt met een upper-body injury en zal waarschijnlijk pas volgende week terugkeren in de line-up.

CANES WEKEN ZONDER KOTKANIEMI

De wedstrijd was al lang en breed gespeeld, maar Lars Eller vond het nodig om in de slotseconden nog even een overtreding te maken op Jesperi Kotkaniemi. De Fin van de Carolina Hurricanes, die de Capitals met 6-1 gingen verslaan, moest met een beenblessure het ijs verlaten. Kotkaniemi, die onlangs nog een monstercontract tekende en zich voor acht seizoenen aan de Hurricanes verbond, zal naar verwachting minimaal twee weken aan de kant staan met een lower-body injury. Hij lijkt dus ruim op tijd fit voor de play-offs.

MRAZEK VALT UIT TEGEN BRUINS

Het is nog niet het seizoen van Petr Mrazek. Een .890 sv% houdt niet over en een 3.31 GAA maakt ook weinig indruk. Daarnaast is de Tsjech te vaak geblesseerd en dat laatste is ook nu weer het geval. Weer kampt Mrazek met een liesblessure en deze liep hij op in de met 6-4 gewonnen wedstrijd tegen de Bruins. De sluitpost liep zijn blessure al in de eerste periode op en moest de rest van het duel aan rising star Erik Kallgren laten.

De jonge Zweed kun je wel om een boodschap sturen, maar richting het postseason is ’t wel een onzekere factor. Gelukkig voor de Leafs staat Jack Campbell op het punt terug te keren in de line-up. Donderdag werd bekend dat Mrazek zeker zes weken uit de roulatie is en de start van het postseason dus zal moeten missen.

OVERIG NIEUWS

WILD EN RANGERS RED HOT, DUCKS BLIJVEN IJSKOUD

De New York Rangers zijn op dit moment in het bezit van de langste winning streak in de NHL. Artemi Panarin en de zijnen wonnen hun laatste vier wedstrijden en staan knap tweede in de Metropolitan. Tijdens deze reeks wonnen ze onder meer twee keer van de Pittsburgh Penguins. Dit zou heel goed de tegenstander kunnen zijn in de eerste ronde van de play-offs. De Hurricanes lijken niet meer te achterhalen en de voorsprong op de Bruins, die vierde staan, is groot. Diezelfde Penguins maakten donderdag overigens een einde aan de 7-game winning streak van de Minnesota Wild. Het keurkorps van Dean Evason rukt zich nu enigszins los in het gedrang van de Central Division.

De club met de langste losing streak is dezelfde als vorige week. Het lukte de Anaheim Ducks ook deze week niet een wedstrijd te winnen. Dallas bleek donderdag in OT met 3-2 te sterk voor de geplaagde Ducks, die voor de elfde keer op rij verloren. Jamie Benn was de boosdoener die de winnende scoorde. Een negatief clubrecord is het nog niet voor de Ducks, want tussen 18 december 2018 en 15 januari 2019 gingen twaalf duels op rij verloren. In de Eastern Conference wachten de Blue Jackets al vijf wedstrijden op een overwinning.

EERSTE TEAMS UITGESCHAKELD

Vorig seizoen bleven ze als laatste over en verloren de Stanley Cup Final. Nu hadden de Montreal Canadiens de twijfelachtige eer om als eerste club uitgeschakeld te zijn voor de play-offs. Onder Martin St. Louis gaat het niet eens zo slecht, maar het leed was al geleden met Dominique Ducharme aan het roer. Al had de vorige coach de wind ook bepaald niet in de zeilen, want zijn beste spelers vielen één voor één weg met blessures, Covid-19 of ander ongemak.

De Habs zijn inmiddels niet meer de enige die kansloos zijn voor het postseason. Nu het einde van het reguliere seizoen nadert, wordt dit rijtje elke dag langer. In het oosten zijn de New Jersey Devils (na de nederlaag tegen Boston) en de Philadelphia Flyers geëlimineerd. Arizona en Seattle weten in het westen dat hun seizoen na 82 wedstrijden ten einde komt.

JUBILEUMTREFFER VOOR MATTHEWS

Auston Matthews is dit seizoen de eerste speler met 50 goals in de National Hockey League. Het is de eerste keer dat de 24-jarige superster van de Maple Leafs deze barrière slecht. In 2019-2020 stokte de teller bij 47 treffers. Dat was het jaar waarin het reguliere seizoen vanwege de pandemie niet werd afgemaakt. De vijftigste van Matthews zal niet worden herinnerd als zijn mooiste. Toronto was donderdag met 7-3 te sterk voor de Winnipeg Jets en Matthews nam de zesde treffer voor zijn rekening. Een empty-netter. Daarmee versloeg hij Leon Draisaitl in de race naar 50. De Duitser van de Oilers staat op 49 goals, maar komt pas vrijdag weer in actie.

We moeten flink graven willen we de laatste Leaf tegenkomen met 50 goals in het reguliere seizoen. Bijna dertig jaar geleden, in 1993-1994, joeg Dave Andreychuk de puck 53 keer achter de vijandelijke doelman. Rick Vaive (drie keer aan het begin van de jaren tachtig) en Gary Leeman (1989-1990) zijn de enige andere spelers die namens de Leafs tot minimaal 50 goals kwamen. Toronto, dat achter Florida tweede staat in de Atlantic, won de laatste drie wedstrijden en scoorde daarin een totaal van 18 goals.

MOOIE MIJLPAAL JONATHAN TOEWS

Een bijzondere avond voor Jonathan Toews. De captain van de Chicago Blackhawks speelde donderdag zijn 1000e wedstrijd in de NHL en bereikt daarmee een mooie mijlpaal. Een groot feest bleef in Sunrise achterwege. De Florida Panthers hadden een mooi eerbetoon gemaakt voor de captain van de tegenstander, maar cadeautjes gaven ze niet weg. Chicago werd met 4-0- verslagen door de koploper in de Atlantic.

Al zijn duizend wedstrijden speelde Jonathan Toews voor de Chicago Blackhawks. De 33-jarige centre was goed voor 355 goals en 489 assists. Met onder meer drie Stanley Cups, twee olympische titels en één wereldtitel behoort Toews tot de Triple Gold Cup. De captain had deze mijlpaal al eerder kunnen bereiken, maar ziekte hield hem vorig seizoen aan de kant. Met 10 goals en 29 punten is Toews dit seizoen minder productief dan we van hem gewend zijn.

EN DAN NOG EVEN DIT…

Cover photo: Amy Irvin/The Hockey Writers

Season Preview 2022: American League West

0

Door de lockout en de bijbehorende CBA-problemen begon Spring Training dit jaar minder dan 30 dagen voor de start van het seizoen. Dit jaar dus geen SportAmerika ’30 teams in 30 dagen previewserie’. In plaats daarvan blikken we deze hele week elke dag vooruit naar de divisies. Vandaag staat de American League West in de spotlights.

De American League West-titel was vorig jaar opnieuw een prooi voor de Houston Astros; hun vierde in vijf jaar tijd. Het ingekorte coronaseizoen was het enige jaar dat de ploeg niet bovenaan eindigde. In 2021 keerde de hegemonie dus weer terug in de divisie. De Seattle Mariners probeerden de Astros wel uit te dagen, maar eindigden op gepaste afstand. De Northwesterners hielden wel knap de sterke Oakland Athletics achter zich.

Verder kenden de Los Angeles Angels weer een teleurstellend seizoen. MLB zag dan wel het ongekende talent van Shohei Ohtani, maar verloor Mike Trout en Anthony Rendon aan lange blessures. Hierom eindigden de Angels in een niemandsland op de vierde plaats. Er was namelijk nog één team slechter: Texas Rangers.

2021: HETZELFDE LIEDJE

De Houston Astros wonnen dus weer de divisie. Toch ging niet alles vanzelf bij de ploeg. Justin Verlander moest het gehele seizoen missen door een Tommy-John operatie en George Springer vertrok naar de Toronto Blue Jays. Tevens keerden fans voor het eerst terug in de stadions na het uitkomen van het sign stealing-schandaal. Er was dus veel boegeroep richting spelers en zelfs gejuich als Astros geraakt werden door pitches. Toch trokken de Astros aan het langste end.

Met 5.0 wedstrijden voorsprong op de directe concurrent pakten de Astros de AL West. In de playoffs die volgden versloegen zij de Chicago White Sox en Boston Red Sox. De Astros moesten alleen hun meerdere erkennen in de World Series tegen de Atlanta Braves.

2022: KAN ER IEMAND VERASSEN?

Het antwoord op de bovenstaande vraag is: ja, het kan. Toch zijn de Houston Astros weer favoriet om de American League West te winnen. Als de Los Angeles Angels hun selectie fit kunnen houden, zouden zij de Astros kunnen verrassen. Dat is echter wel een probleem gebleken voor de Angels.

1. HOUSTON ASTROS

VERTROKKEN: SS Carlos Correa, RHP Kendall Graveman, RHP Zack Greinke, RHP Yimi Garcia
AANGETROKKEN: RHP Hector Neris, 2B Niko Goodrum

Hoewel de Houston Astros favoriet zijn om de divisie te winnen, moet er toch goed gekeken worden naar de andere teams in de divisie. Waar de Astros belangrijke spelers verloren, heeft de concurrentie zich versterkt. Met de sterren die de ploeg rijk is, bestaat de kans welzeker dat de Astros er opnieuw met de divisietitel vandoor gaan.

OFFENSE: DEZELFDE STERREN

De Astros zagen in het offseason van 2021 George Springer bij Toronto tekenen en dit jaar verliet Carlos Correa de ploeg voor een avontuur bij de Minnesota Twins. Hiermee ging heel wat offensieve kracht verloren, maar alsnog hebben de Astros voor 2022 een stevige aanval.

Jose Altuve keerde in 2021 terug naar zijn vorm van voor het coronaseizoen (.278/.350/489) en met Yordan Alvarez heeft de ploeg een echte homerun-machine in huis. De designated hitter sloeg vorig seizoen 33 homeruns met 104 RBI en voor volgend seizoen wordt voorspeld dat hij eindigt op 37 homeruns en 110 RBI.

De 34 — bijna 35 — jaar oude Michael Brantley is samen met Martin Maldonado (35 jaar) en Yuli Gurriel (37 jaar) de ervaren tak van de groep. Zij zullen zich vooral ontfermen over Jeremy Pena, de kortestop die Carlos Correa zal moeten doen vergeten. De 24-jarige Dominicaan speelde nog geen wedstrijd in MLB en is daarom nog altijd de nummer één prospect van de organisatie.

Ook zweeft nog altijd de vraag of derdehonkman Alex Bregman fit genoeg is. Zijn 2021 werd gekenmerkt door blessures en hij onderging na het einde van het seizoen een handoperatie. voor hem zal 2022 vooral in het teken staan van een terugkeer naar de vorm die hij in 2019 had. Outfielder Kyle Tucker is misschien wel de dark horse MVP-kandidaat binnen de line-up. Hij sloeg vorig jaar .294/.359/.557, met 30 homeruns en 92 RBI.

PITCHING: DE TERUGKEER VAN ‘JV’

Als er één werper het komend seizoen in de spotlights staat, is het Justin Verlander. De nu 38-jarige startende werper keert terug van Tommy-John operatie en liet in Spring Training zien het vak niet verleerd te zijn. Hiermee versterkt hij de startende rotatie van de Astros, die toch nog niet helemaal blessure vrij is. Lance McCullers Jr. heeft nog altijd last van een blessure aan een pees in zijn elleboog en mist de start van het seizoen.

De rotation zal nu hierom aan het begin van het seizoen bestaan uit Justin Verlander, Jake Odorizzi, Framber Valdez, Luis Garcia en Jose Urquidy, al heeft Cristian Javier ook nog kans op een plekje. Odorizzi kampt al een jaar met verschillende kwetsuren, dus Javier zal zijn kansen krijgen.

CONCLUSIE

Als de Houston Astros fit blijven en de grote sterren verder bouwen op hun vorm van vorig jaar is de kans groot dat de club weer hoge ogen gooit. Daarbij is het zeer interessant om te kijken hoe de kortestoppositie ingevuld gaat worden en of Kyle Tucker de verwachtingen kan waarmaken.

Players to watch: Dezelfde sterren als de afgelopen jaren (Altuve, Bregman, Brantley, Alvarez). Houd toch ook Kyle Tucker in de gaten.
Rookie(s) to watch: Jeremy Pena.

Voorspelling: Winnaar AL West.


2. LOS ANGELES ANGELS

VERTROKKEN: RHP Alex Cobb, RHP Dylan Bundy, RHP Steve Cishek
AANGETROKKEN: RHP Noah Syndergaard, LHP Aaron Loup, RHP Ryan Tepera, RHP Michael Lorenzen, RHP Archie Bradley, SS Tyler Wade

De Los Angeles Angels trokken in Free Agency spelers aan om hun rotation te versterken. Toch ziet het er naast de 1-2 combinatie van Ohtani en Syndergaard niet heel goed uit. Kunnen de sterspelers eindelijk een heel seizoen fit blijven?

OFFENSE: SHO(w)TIME

Vorig jaar stond heel MLB in het teken van Shohei ‘Sho-Time’ Ohtani. Hij won Most Valuable Player in de American League en een Silver Slugger Award. Hiermee was hij een lichtpuntje in het vrij saaie seizoen van de Angels, die wederom niet de playoffs haalden. De laatste keer dat dit de franchise lukte, was in 2014. Groot verlies voor de organisatie waren de blessuregevallen van Mike Trout, Anthony Rendon en Justin Upton. Toch brachten jonge spelers als Jared Walsh, Brandon Marsh en Jo Adell wel kwaliteit. Het was niet genoeg om de klap op te vangen.

De Angels voegden in het offseason geen offensieve kracht toe. Dus moet de ploeg het doen met dezelfde krachten als vorig jaar. Een fitte Mike Trout is altijd een MVP-kandidaat en Anthony Rendon liet van 2017 tot 2020 zien dat hij een geweldige honkballer is. Het lijkt erop dat de carrière van de 34-jarige Justin Upton aan zijn einde lijkt te komen, maar misschien kan hij in 2022 nog één keer fantastisch presteren.

PITCHING: FANTASTISCHE 1-2 COMBINATIE, MAAR…

Noah Syndergaard werd aangetrokken in Free Agency om het probleemkindje van de Angels, de pitching, te verbeteren. Vorig jaar was Ohtani de ster van de Angels-rotation, die verder erg middelmatig was. Dylan Bundy stelde teleur met een ERA+ van 74 en ook Andrew Heaney deed niet voor hem onder met 85 ERA+.

Beide heren zullen niet meer terugkeren in de startende rotatie van komend seizoen. Die zal wel bestaan uit Shohei Ohtani, Noah Syndergaard, Patrick Sandoval, Michael Lorenzen en Jose Suarez. De twee nieuwe namen, Syndergaard en Lorenzen, moesten een versterking zijn, maar of Lorenzen dat ook echt is, kun je vraagtekens bij zetten. Sandoval maakte vorig jaar indruk met 87 innings en een Whiff% van 51.4%, maar de nog onervaren pitcher zal constant moeten presteren. Ook is daar nog Reid Detmers. Vorig jaar gooide hij al 20.2 innings. De jongeling zal, als hij komend seizoen mag starten, een werper zijn om in de gaten te houden.

CONCLUSIE

Als de Angels dit jaar hun supersterren blessurevrij houden, hebben zij een goede line-up. Het begin van de slagvolgorde (Ohtani, Trout, Walsh en Rendon) is er een die niet veel teams hebben. Toch is het de vraag hoe de pitching zich gaat houden en of deze werkelijk is verbeterd ten opzichte van 2021. Ohtani en Syndergaard zijn een mooie 1-2, maar de rest is onzeker.

Players to watch: Natuurlijk Shohei Ohtani en de van blessure terugkerende sterren Mike Trout, Anthony Rendon, Justin Upton en Noah Syndergaard. Houd ook breakoutkandidaten Brandon Marsh en Jo Adell in de gaten.
Rookie(s) to watch: Reid Detmers.

Voorspelling: Tweede in de AL West.


3. SEATTLE MARINERS

VERTROKKEN: LHP Yusei Kikuchi, LHP James Paxton, LHP Tyler Anderson, RHP Joe Smith, LHP Sean Doolittle, RHP Justin Dunn, LF Jake Fraley
AANGETROKKEN: LHP Robbie Ray, LF Jesse Winker, 3B Eugenio Suarez, 2B Adam Frazier, RHP Sergio Romo

De Seattle Mariners verbaasden vorig seizoen vriend en vijand door tweede te worden in de AL West. Voor het eerst sinds 2003 won de club 90 wedstrijden en dat terwijl ESPN ze vooraf nog een 70-92 record toedichtte. De vraag is nu of de ploeg met veel talent en goede aanwinsten de volgende stap kan zetten.

OFFENSE: HOMERUNS UIT CINCINNATI EN JONG TALENT

In Seattle was men er na het akkoord voor een nieuwe CBA snel bij om Jesse Winker en Eugenio Suarez weg te halen uit Cincinnati. Suarez moet de vervanger worden op het derde honk voor Kyle Seager en Jesse Winker wordt de startende linksvelder. Hiermee haalden de Mariners, zeker als het gaat om Winker, twee spelers binnen die weten hoe ze de bal ver over de muur moeten slaan. Eén kanttekening: het tweetal vertrekt uit één van de meest homerungunstige stadions in MLB en speelt vanaf dit seizoen in één van de lastigere locaties.

Ook werd Adam Frazier binnen gehaald. De tweedehonkman slaat niet veel homeruns, maar hij is wel een on-base machine.

Deze drie nieuwe aanwinsten moeten op offensief vlak de Mariners helpen de volgende stap te zetten. Daarbij hoopt de franchise ook op de verdere ontwikkeling van jonge talenten als Jarred Kelenic, Abraham Toro, Evan White en Ty France. Toro kan met het tekenen van Suarez en Frazier over het gehele binnenveld neergezet worden, terwijl Kelenic zijn vorm van de laatste periode van het seizoen zal moeten doortrekken.

Met Mitch Haniger in het rechtsveld, die in 2021 een OPS sloeg van .804 met 39 homeruns en 100 RBIs, heeft de ploeg ook nog een extra wapen. Rookie of the Year uit 2020, Kyle Lewis, is opnieuw geblesseerd en heeft de zoveelste knie-operatie uit zijn jonge carrière ondergaan. Hij staat dus voorlopig op de Injured List.

Als laatste lijkt Julio Rodriguez het team te gaan halen vanuit Spring Training. De top prospect in baseball is, met Detroit’s Spencer Torkelson en Kansas City’s Bobby Witt Jr., één van de topkandidaten voor Rookie of the Year.

Als de Mariners op aanvallend gebied klikken, kan het voor veel pitchers een zware dag worden.

PITCHING: SOLO-ARTIEST RAY

Met het tekenen van Robbie Ray haalden de Mariners de American League Cy Young Award-winnaar van 2021 binnen. Ray presteerde geweldig door MLB te leiden met 248 strikeouts en de AL te leiden in ERA, met 2.84. De Mariners besloten hem te belonen met een contract van $115 miljoen voor vijf jaar. Kan hij het kunstje van vorig jaar herhalen?

Buiten Ray om hebben de Mariners alleen een probleem. De spoeling in de pitching rotation is dun en na Ray zakt het niveau aardig naar beneden. Marco Gonzales, Chris Flexen, Logan Gilbert en Matt Brash zullen de rotation volmaken. Al kan de vijfde plek, nu nog bezet door Brash, na Spring Training zomaar toegeëigend zijn door Justus Sheffield, Nick Margevicius of George Kirby. Brash heeft een zieke slider, maar is verder vrij onervaren, net als de rest van het stel.

Logan Gilbert is wel interessant om in de gaten te houden. De voormalig first round draft pick vanuit Stetson University (dezelfde universiteit als Jacob deGrom en Corey Kluber) gaat zijn tweede jaar in met enige hype.

CONCLUSIE

Als op offensief gebied de puzzelstukjes samenvallen en de jonge rotation naast Ray standhoudt, kunnen de Mariners zich mengen in de strijd om plaats twee. Ze zullen die strijd toch gaan verliezen, mede doordat de Angels beschikken over een fitte Mike Trout. De line-up is alleen jong en er lopen genoeg jongens rond die de Mariners later in hun carrière naar hoge pieken kunnen leiden.

Players to watch: Jarred Kelenic, Mitch Haniger en aanwinsten Robbie Ray, Jesse Winker en Eugenio Suarez.
Rookie(s) to watch: Julio Rodriguez.

Voorspelling: Derde in de AL West.


4. TEXAS RANGERS

VERTROKKEN: SS Isiah Kiner-Falefa, RHP Nick Martinez, RHP Jordan Lyles
AANGETROKKEN: SS Corey Seager, 2B Marcus Semien, RHP Jon Gray, C Mitch Garver, 2B Brad Miller, RHP Garrett Richards, RF Kole Calhoun, LHP Martin Perez

In 2021 waren de Texas Rangers slecht, heel erg slecht. Het team eindigde het seizoen met 60 overwinningen en 102 verliespartijen. Hiermee kon het alleen de Baltimore Orioles en Arizona Diamondbacks onder zich houden. Een lichtpuntje in de lijdensweg van vorig jaar was Adolis Garcia, althans zijn eerste halfjaar. In het offseason besloot de franchise de portemonnee te trekken en werd er $580 miljoen uitgegeven. Kunnen de Rangers weer eens meedoen?

OFFENSE: HET GELD VLIEGT JE OM DE OREN

Er werd dus genoeg geld uitgegeven door de Rangers. Corey Seager kwam voor tien jaar en $325 miljoen in Arlington spelen, terwijl Marcus Semien een contract tekende voor zeven jaar en $175 miljoen. De Rangers verzekerden zich met twee echte sterren in het team die de aanval moeten gaan dragen.

Semien sloeg in 2021 .265/.334/.538 met 45 homeruns, 102 RBI en een 133 OPS+. Verder mocht hij zichzelf voor het eerst in zijn carrière All-Star noemen, won hij een Gold Glove Award en een Silver Slugger Award en werd hij derde in de MVP-stemming. Het was dus het beste jaar uit de carrière van de tweedehonkman, waar hij rijkelijk voor werd beloond. Zijn nieuwe partner naast zich op kortestop, Corey Seager, sloeg .306/.394/.521 en had een OPS+ van 145. Hiermee gaan de Rangers er niet een stuk op vooruit, maar een hele wereld.

Naast de twee supersterren tekende ook Kole Calhoun een contract bij de Rangers. De buitenvelder die vooral bekend werd door zijn fantastische balvangsten in het buitenveld naast Mike Trout, kende de afgelopen jaren een terugval in zijn statistieken. De Rangers zullen hopen dat hij het spel dat hij in 2015 liet zien weer op de diamant kan leggen.

Verder beschikken de Rangers nog over Adolis Garcia en Nathaniel Lowe. Garcia presenteerde zich vorig jaar plots op het grote toneel en verbaasde iedereen. Hij werd verkozen tot de All-Star Game en werd vierde in de Rookie of the Year-verkiezing. Toch stortte hij na de All-Star Game volledig in.

Met 18 homeruns, 72 RBI en 101 OPS+ was het seizoen van Lowe gemiddeld, maar constant. Precies het laatste hebben de Rangers van hem nodig en hoewel hij niet een geweldige eerstehonkman is, staat hij zijn mannetje.

PITCHING: HOOGSTENS GEMIDDELD

Naast Seager en Semien was er nog een nieuwe speler die veel aandacht kreeg. Jon Gray tekende een contract van vier jaar en $56 miljoen. Hij werd hiermee de ace van de Rangers pitching rotatie, maar beter dan gemiddeld was 2021 niet voor Gray. Naast de 30-jarige rechtshandige pitcher keerde Martin Perez terug. Perez stond van 2012 tot 2018 al onder contract bij de organisatie en is nu de nummer twee achter Gray.

De nummer drie en vier van de rotatie zijn interessante spelers. Dane Dunning gooide vorig jaar zijn eerste volledige jaar in de majors en deed dat niet onverdienstelijk (4.51 ERA, 97 ERA+). Op plek vier staat Taylor Hearn. De 27-jarige linkshandige pitcher startte vorig jaar nog in de bullpen, maar werd uiteindelijk starter. Zowel Dunning als Hearn zijn interessant genoeg om in de gaten te houden.

CONCLUSIE

De Rangers zijn beter geworden, een heel stuk beter. Dit jaar zullen zij niet honderd wedstrijden verliezen en ook niet laatste worden in de AL West. Met het tekenen van Seager en Semien heb je twee supersterren, maar ook de rest van het team zal moeten presteren. Er zijn genoeg vraagstukken die het komend seizoen leuk zullen gaan maken om naar de Rangers te kijken. Toch duurt het nog even voordat zij een gooi naar de titel kunnen gaan doen.

Players to watch: Corey Seager en Marcus Semien. Het is ook kijken of Adolis García zijn vorm uit het eerste halfjaar van 2021 kan terugvinden.
Rookie(s) to watch: Josh Jung, mocht hij debuteren. Momenteel is hij geblesseerd.

Voorspelling: Vierde in de AL West.


5. OAKLAND ATHLETICS

VERTROKKEN: 3B Matt Chapman, 1B Matt Olson, RHP Chris Bassitt, CF Starling Marte, LF Mark Canha, LHP Andrew Chafin, C Yan Gomes, LHP Jake Diekman, 2B Josh Harrison, RHP Sergio Romo
AANGETROKKEN: CF Cristian Pache, C Shea Langeliers, C Stephen Vogt, 3B Kevin Smith, LHP Kirby Snead, RHP Brent Honeywell Jr., RHP Adam Oller

2021 moest het jaar worden van de Oakland Athletics. In het verkorte pandemieseizoen versloegen zij de Astros om de divisietitel en dus gloorde er hoop dat dat kunstje herhaald kon worden. Het lukte niet. Het gevolg: een leegverkoop van al het meubilair, inclusief de manager, die naar de San Diego Padres vertrok.

OFFENSE: NIET OM AAN TE GLUREN

Waar de ploeg eerst nog bestond uit sterren als Matt Chapman, Matt Olson en Starling Marte zal komend seizoen geen enkele ster op het roster staan. Marte tekende een Free Agent-contract bij de New York Mets, Matt Olson vertrok in een blockbuster trade naar de Atlanta Braves voor een handvol prospects en Matt Chapman werd door de Toronto Blue Jays ingelijfd.

Met Cristian Pache en Shea Langeliers, beide producten uit de Olson-trade, hebben de A’s toch nog wat rookies om naar uit te kijken. Vrijwel niemand zal komend seizoen vrijwillig de televisie aanzetten om een wedstrijd van de Athletics te gaan kijken, zeker niet als de leegloop nog voortduurt.

Van de namen die komend seizoen op het roster zullen staan, steken er twee bovenuit: Tony Kemp en Elvis Andrus. De 30-jarige Kemp zal volgend seizoen zijn zevende jaar in MLB spelen en was vorig jaar na Matt Olson één van de belangrijkste aanvallende bijdragers. Elvis Andrus kwam in 2021 over via een trade tussen de A’s en Texas Rangers. In zijn eerste jaar bij de Athletics verbeterde hij licht ten opzichte van 2020. Andrus zat echter met .243/.294/.320 en 73 OPS+ nog altijd ver onder het gemiddelde.

PITCHING: BLIJVEN MANAEA EN MONTAS?

Met het wegtraden van Chris Bassit en het niet verlengen van Andrew Chafin en Sergio Romo verloren de A’s al het hart van de pitching. Het lijkt er niet op dat de Athletics klaar zijn met de leegverkoop, want rondom Sean Manaea en Frankie Montas hangen nog altijd veel trade-geruchten. Zolang die twee nog op het roster van de club staan, zijn zij de onbetwiste 1-2 combinatie van de startende rotatie. Mochten zij toch vertrekken is het de vraag wie er opschuiven naar de startende rotatie, niemand die het weet.

Door het goedkoop binnenhalven van voormalig Rays-prospect Brent Honeywell Jr. hebben de A’s toch nog één pitcher voor wie je zou gaan kijken. De door blessures geplaagde werper staat echter momenteel weer aan de kant. Het is niet de eerste blessure voor de alweer bijna 27-jarige screwballer. Hoe lang het enige pluspunt van de A’s rotatie dit keer aan de kant zal staan, is nog onduidelijk.

CONCLUSIE

Het staat al met potlood ingevuld dat de Oakland Athletics onderaan de divisie zullen eindigen. Hoe slecht het spel van de ploeg gaat zijn onder nieuwe manager Mark Kotsay moeten de eerste weken gaan uitwijzen. Daarbij helpen de rondzwevende trade-geruchten en de onzekerheid over de startende rotatie niet. Niemand zet komend jaar voor zijn plezier en genot de televisie aan om naar de ploeg te kijken. Er zal opnieuw gebouwd moeten worden in Oakland.

Players to watch: Is er überhaupt nog iemand over? Misschien kunnen Tony Kemp en Elvis Andrus het jaar nog een beetje kleur geven.
Rookie(s) to watch: Cristian Pache.

Voorspelling: Laatste in de AL West.

Coverfoto: Bo Schalbroeck (BoGraphix) / SportAmerika

NFL Draft needs: AFC South

0

Met de start van de combine is het tijd om de ogen op de NFL Draft te richten. Wat zijn hierbij de grootste behoeften van elke ploeg? Met ook de free agency periode in volle gang is dat lastig te zeggen, maar we wagen een poging. Per divisie zetten we de grootste behoeften voor de draft op een rij. In deel 8: de AFC South.

HOUSTON TEXANS

1. Running back

De lijst met posities die de Texans niet nodig hebben, is waarschijnlijk korter dan wat ze wel nodig hebben. Houston is een ploeg in opbouw en zowel aanvallend als verdedigend is er veel hulp noodzakelijk om succesvol te worden. De nieuwe coach Lovie Smith heeft al gezegd dat het voor zijn manier van spelen belangrijk is dat ze kunnen rennen. Daar zijn nieuwe spelers voor nodig. De Texans zullen deze niet op dag 1 kiezen, maar het lijkt een zekerheid dat er later in de draft wel een of meer running backs gekozen gaan worden.

2. Safety

Niet alleen in de aanval moet er veel gebeuren, ook verdedigend kan Houston wel versterking gebruiken. De trade van Deshaun Watson naar Cleveland heeft voor extra picks gezorgd en misschien zijn de Texans wel nog niet klaar. Het traden van de derde pick lijkt zeker een optie, want er zijn teams die wel een quarterback zullen willen draften. Dit kapitaal kan gebruikt worden voor een nieuwe safety.

3. Edge

Een ander punt van aandacht is de pass rush. Er zitten een aantal goede defensive ends in de draft. Misschien niet het grootste punt van zorg, maar qua aanbod kan dit wel eens de eerste pick van de Texans worden. In het meest ideale scenario weten ze Kayvon Thibodeaux binnen te halen.

INDIANAPOLIS COLTS

1. Wide receiver

De Colts hebben met Matt Ryan een opvolger voor Carson Wentz gevonden. Wel tegen een flinke prijs, want voor Wentz hebben de Colts een eerste ronde pick opgegeven en nu weer een derde pick om hem te kunnen vervangen. Hierdoor hebben de Colts pas een pick in de tweede ronde. De ploeg heeft vooral extra wapens nodig voor hun nieuwe quarterback, want met alleen Jonathan Taylor en Michael Pittman komen ze er niet.

2. Cornerback

Verdedigend liggen er ook nog wel wat zwakke punten bij de Colts. Vooral in de secondary kan de club wat versterking gebruiken. Gelukkig is dit een goede groep aan cornerbacks. Hierdoor mogen de Colts hopen dat ze op dag twee of drie nog wel een goede corner kunnen vinden.

3. Edge

De Colts kunnen wel wat extra druk op de vijandelijke quarterback gebruiken. Vooral in de breedte is de groep niet heel sterk, waardoor er hier wel wat aandacht in de draft kan komen voor deze positie. Zeker omdat de Colts niet veel picks hebben moet de ploeg keuzes maken waar zich te versterken. Op deze positie is zeker winst te boeken voor de Colts.

JACKSONVILLE JAGUARS

1. Edge

In free agency hebben de Jaguars flink geïnvesteerd in de aanval. Dit is ook nodig om Trevor Lawrence succesvol te laten zijn. Dat betekent wel dat in de draft een belangrijk deel van de aandacht op de verdediging zal komen te liggen. De pass rush zal hier, net als de rest van de divisie, belangrijk zijn. Gelukkig hebben de Jaguars de eerste pick, dus kunnen ze selecteren wie ze willen. De verwachting is dat Aidan Hutchinson de keuze van de Jaguars zal worden.

2. Wide receiver

De Jaguars hebben veel, misschien wel te veel, uitgegeven aan Christian Kirk als nieuwe receiver. Samen met Zay Jones heeft Lawrence wat extra wapens, maar een jonge receiver erbij zou geen kwaad kunnen. Vandaar dat de receiver waarschijnlijk wel op het verlanglijstje van de Jaguars zal staan.

3. Linebacker

Het vertrek van Myles Jack naar de Steelers zorgt voor een gat in de verdediging. De Jaguars kunnen hierdoor wel een nieuwe linebacker gebruiken, dus de kans is groot dat de ploeg er hier eentje op gaat pikken in de komende draft.

TENNESSEE TITANS

1. Right tackle

De Titans kunnen vooral versterking in de aanval gebruiken. Met het vertrek van David Quessenberry is vooral right tackle een probleem voor de Titans. Met maar twee picks in de eerste ronden zullen de Titans keuzes moeten maken, maar de kans is groot dat er een tackle bij een van de eerste picks zal zitten.

2. Wide receiver

Met Austin Hooper en Robert Woods hebben de Titans al wat versterking gekregen voor Ryan Tannehill, al zal Julio Jones vertrekken. Hierdoor kan de ploeg wel wat versterking gebruiken, zeker omdat Woods geblesseerd is en het afwachten is hoe hij terugkomt en wanneer hij weer op het veld kan staan.

3. Running back

Ja, de Titans hebben nog steeds Derrick Henry. En Henry is normaal gesproken nog steeds heel goed. Maar D’Onta Foreman is vertrokken naar de Panthers en de Titans hebben zelf afscheid genomen van Darrynton Evans. Hierdoor is er achter King Henry wel een gat gevallen en is er een goede kans dat de Titans een van hun latere picks gebruiken om een running back te draften.


Lees hier de draft needs van alle andere divisies.

Coverfoto: Matt Stamey/Associated Press