Het is tijd om, met nog een maand te gaan, te gaan beginnen aan de skill posities aan de aanvallende kant van de bal. Te beginnen met de tight Ends. Een talent als Kyle Pitts ontbreekt, maar in de breedte is deze Tight End class vanaf de tweede ronde enorm interessant.
DE BESTE TIGHT ENDS
Voor het merendeel van de mensen is Trey McBride, zeker na zijn prestaties tijdens de Senior Bowl en de Draft Combine, TE1 van deze draft class. Na vijf jaar bij Colorado State, waarin hij vier jaar productief was, is het nu tijd voor de NFL. Vooral vorig jaar explodeerde de getalenteerde en atletische TE voor 1121 yards en 90 catches. Zijn kwaliteiten als pass catcher zijn overduidelijk.
Bij Colorado State werd hij gebruikt als 1vs1 wapen aan de zijkant, als slot receiver en als motion wapen rondom de offensive line. Zijn ball skills zijn elite, terwijl zijn route running voor een tight end meer dan prima is. Toch valt vooral zijn lichaamsbouw en kracht enorm op.
Trey McBride can handle the Y-TE duties vs DEs that outweigh him by 20lbs…
Op het oog lijkt McBride alleen een pass catching tight end, maar dit is zeker niet het geval. Hij is namelijk ook een fantastische run blocker die het liefst zijn tegenstander de grond in werkt en gaten kan creëren. Vandaar dat hij ook zo vaak rondom de offensive line te vinden was, omdat hij vanaf daar en als receiver en als blocker (zo nodig in motion) kon fungeren.
Een pass protector is McBride niet en snel en explosief zul je hem ook niet zien zijn. Daarnaast ving McBride vorig jaar maar 1 touchdown, wat vrij weinig is. Een echte redzone threat kan McBride dan ook nog niet genoemd worden. McBride lijkt gemaakt te zijn voor het systeem van bijvoorbeeld de Rams, 49ers of Dolphins (met nieuwe head coach Mike McDaniel). Wanneer McBride in een systeem van de Sean McVay tree terecht komt, gaat McBride moeilijk te stoppen zijn.
Isaiah Likely zou ook in zo’n systeem passen. Likely noteerde afgelopen seizoen bij Coastal Carolina 59 catches, 912 yards en 12 touchdowns. Veel meer dan McBride dus, tegen ongeveer hetzelfde niveau qua tegenstand. Likely stond wat meer opgesteld in de slot en was ook veel in motion te vinden. Zeker als hij moest run blocken, wat ook hem een natuurlijke fit maakt bij teams als de 49ers, Rams en Dolphins.
Coastal Carolina's TE Isaiah Likely is an athletic FREAK. You immediately notice his speed on tape and his ability to break tackles and maintain his balance is already NFL ready. Very excited for his 2021 campaign!
Likely is wat explosiever, sneller en atletischer dan McBride, waardoor hij ook wat meer een vertical deep threat is. Likely mist echter wat pure kracht. Daardoor is hij vooral met ruimte voor zich en als lead blocker een goeie run blocker die technisch gezien verfijnd is maar niet de power heeft die McBride heeft. Toch is de grote vraag, net zoals bij McBride, hoe hij het doet als het niveau een stuk omhoog gaat. Van de Sun Belt Conference naar de NFL is namelijk nogal een stap.
Tot slot een compleet ander type tight end: Jalen Wydermyer van Texas A&M. Wydermyer is vooral een lange en fysiek sterke TE die een mismatch is voor elke verdediger die hem moet coveren. Wydermyer is geen snelle, explosieve TE die veel routes rent, maar vanuit de slot wel de juiste gaten kan vinden en lastig te tackelen is.
Jalen Wydermyer makes some really tough catches…exciting middle of field+RZ threat in this TE class pic.twitter.com/qaYUw18VVE
Daarnaast liet Wydermyer bij de Aggies in de SEC zien tegen de beste tegenstanders erg goed te spelen. Zijn statistieken in het algemeen (40 catches, 515 yards en 4 touchdows) zijn niet per se fantastisch, maar Wydermyer is naast zijn kwaliteiten als pass catcher ook een uitstekende run blocker. Daar kan hij zijn fysiek kracht en lengte gebruiken. Soms stond hij zelfs in pass protection opgesteld, met afwisselend succes. Een compleet andere TE dan Likely en McBride dus.
OVERIGE TE’S DIE GEDRAFT GAAN WORDEN
Greg Dulcich van UCLA doet erg denken aan Robert Tonyan van de Green Bay Packers. Hij een atletische, snelle TE die vooral rondom de OL of als slot receiver opgesteld stond. Hij is een multifunctioneel wapen met prima ball en route running skills. Tevens is Dulcich, als hij de bal eenmaal heeft, vrij lastig neer te halen. Ook mag Dulcich vanwege zijn snelheid gezien worden als een deep threat, samen met Likely de beste van deze TE class. Waar hij echter wat minder goed in is, is run blocking. Zijn positionering is vaak matig en qua kracht is Dulcich ook niet de meest indrukwekkende TE. Toch kan hij wel in een soort run blocking motion worden gebruikt om vervolgens als pass catcher te fungeren, iets wat UCLA veel deed. Hij zal echter, totdat hij sterker wordt, in de NFL vooral functioneren als pass catcher.
Jeremy Ruckert heeft wat dat betreft ongeveer dezelfde skillset, ook al is hij een iets betere blocker dan Dulcich. Ruckert speelde vier jaar bij Ohio State, waar hij niet enorm overtuigende cijfers in de passing game kon overbruggen. Dit kwam echter vooral door de enorme concurrentie, want hij moest als pass catching TE de catches delen met Garrett Wilson, Jaxson Smith-Nijigba, Chris Olave en nog veel meer andere receivers.
Ruckert kan zeker run blocken, maar is toch vooral een pass catching TE die zowel naast de OL als in de slot opgesteld stond. Met zijn prima route running en ball skills stond hij zelfs soms als outside receiver, iets wat met zijn lengte kon zorgen voor mismatches. Verwacht in de NFL echter dat hij vooral een TE gaat zijn die, net zoals Dulcich, het midden van het veld zal invullen en zo af en toe als verrassende deep threat gebruikt wordt.
Tot slot nog wat aandacht voor Jake Ferguson van Wisconsin. In een run heavy offense was Ferguson vier jaar lang erg steady als pass catcher. Zijn mobiliteit en route running zijn niet fantastisch, maar dankzij zijn lengte en lichaamsbouw is hij extreem goed in het maken van contested catches en het zijn van een readzone threat. Combineer dit met zijn ball skills en het vinden van gaten in zowel zone als man to man coverage en hebt een solide talent zonder al te veel upside. Ferguson is verder ook een prima run blocker, iets wat wel moet als je een TE in de offense van Wisconsin wil zijn.
SPORTAM 2022 TIGHT END RANKINGS
Er zal, in tegenstelling tot vorig jaar, geen tight end gekozen worden in de eerste ronde. McBride en Likely zijn de grootste kanshebbers om de tweede ronde te halen. Wydermyer maakt verder nog een kleine kans heeft om hun te volgen. De rest zal vanaf de derde ronde in beeld komen bij veel teams.
De stofwolken van de trade deadline zijn opgetrokken en dus zijn we terug met een nieuwe High Five. Deze keer met onder meer Timo Meier, Evgeni Malkin en onze eigen Daniel Sprong in een hoofdrol. We blikken ook terug op de bizarre editie van The Battle of Alberta van afgelopen zaterdag en zetten Jake Allen in het zonnetje in de Save of the Week. Daarnaast is er op deze plek een eervolle vermelding voor Evgenii Dadonov, die een bewogen week afsloot met een gamewinner in OT tegen de Blackhawks.
ANDREW COPP vs PITTSBURGH PENGUINS
Het was één van de grote trades op de dag van de deadline. Andrew Copp die Winnipeg verliet en naar de New York Rangers trok. Chris Drury gaf er onder meer twee (voorwaardelijke) second-round picks voor op. De 27-jarige Copp moet de Rangers aanvallend dieper maken en hen in staat stellen zich te meten met de beste teams in de Eastern Conference. Eenvoudig zal dit niet worden, maar de nieuweling begon in elk geval goed met 2 assists in de verloren wedstrijd tegen de Devils. Afgelopen vrijdag, drie dagen na dat debuut, was het ook tijd voor de eerste goal van Andrew Copp. Met de Rangers liet hij inderdaad zien op te kunnen boksen tegen de beste teams, want met 5-1 werden de Penguins eenvoudig aan de kant gezet.
Artemi Panarin sends a terrific centering pass in to a wide-open Andrew Copp, who beats Jarry for his first as a member of the Rangers!#NYRpic.twitter.com/NthdQ8KOxh
De centre uit Michigan kwam in zijn loopbaan nog nooit tot 20 goals, maar Copp weet de vijandelijke defensie doorgaans wel bezig te houden. En hij loopt zelf ook niet weg voor verdedigende arbeid. Zijn speeltijd in de play-offs – de laatste jaren gemiddeld minimaal 21 minuten per wedstrijd – toont dit ook aan. De Penguins maakten deze vrijdag hardhandig kennis met de nieuwe Rangers. Copp kwam tot 21 shifts en stond 18:37 minuten op het ijs. Hij liet zien een welkome versterking te zijn voor een toch al sterk team.
SHORTY! Chris Kreider chips the puck out of the zone and then puts home Zibanejad's dish on the ensuing odd-man rush to give the Rangers the 4-0 lead!#NYRpic.twitter.com/MPEEvf6DzS
Copp scoorde weliswaar zijn eerste goal als Blueshirt, maar het waren twee bekende gezichten die aan de basis stonden van deze ontmanteling der Penguins. Chris Kreider voegde nog maar eens twee goals aan zijn toch al ongekende totaal toe en stond na dit duel op 44 treffers. Zo trefzeker is Mika Zibanejad niet. De Zweed is meer van de assist. Dit liet hij ook tegen de Penguins weer zien, want de forward van de Rangers was bij 3 goals betrokken.
BATTLE OF ALBERTA
We konden hier simpelweg niet kiezen. Een hattrick voor Leon Draisaitl? De 5 assists van Johnny Gaudreau of toch de 4 punten van Elias Lindholm? De Oilers en Flames zorgden zaterdagavond voor zo ontzettend veel spektakel in hun Battle of Alberta dat we de gehele samenvatting pakken. Het was een clash tussen twee topteams uit de Pacific, maar de Flames lieten in eigen huis wel even zien wie de baas is. Met 9-5 wasten ze de grote rivaal de oren en boekten de Calgary Flames hun veertigste overwinning van dit seizoen.
In de Scotiabank Saddledome was het genieten van het eerste tot ’t laatste moment. Bijna letterlijk. Al na 32 tellen lag de eerste puck binnen. Derick Brassard debuteerde donderdag al met een goal tegen de Sharks voor de Oilers en kreeg nu na 32 tellen de openingstreffer op zijn naam. Het bleek de aanzet tot een lawine aan goals in de eerste dertig minuten van deze wedstrijd. Leon Draisaitl vijzelde zijn productie op met drie treffers en kwam uit op 47 na deze Battle. Johnny Gaudreau is na wat mindere jaren weer helemaal zichzelf. Vrijdag was Johnny Hockey nog goed voor 2 doelpunten, waardoor hij nu op 30 treffers staat voor dit seizoen en op 200 in z’n loopbaan. Tegen de Oilers liet hij het scoren aan anderen, maar gaf hij wel 5 assists.
Leon Draisaitl is the first NHL player to have a hat trick and a plus-minus of -4 or worse in the same game since Toronto's John Anderson on January 12, 1983.
Ook Elias Lindholm, Mikael Backlund en Matthew Tkachuk hadden met respectievelijk 2, 3 en 4 punten een uitstekende avond. De eerste aanvalslijn van de Flames leek niet te stoppen door de Oilers. Connor McDavid (-4), Leon Draisaitl (-4) en Evander Kane (-4) hadden het wel eens beter naar hun zin wat betreft de plus/minus rating. Cody Ceci kwam zelfs uit op -5. Voor de twee rivalen was het de vierde ontmoeting van dit seizoen en beide teams hebben er twee gewonnen. Het kan zomaar een eerste ronde in de play-offs zijn en dan gaan we er eens goed voor zitten!
TIMO MEIER vs ANAHEIM DUCKS
We want taco’s! Bij de San Jose Sharks trakteren ze de fans op gratis taco’s als de thuisclub minimaal vier keer scoort én wint. Het komt dit seizoen niet al te vaak voor, maar zaterdag roken de fans hun kans. Met een 8-game losing streak kwamen de Anaheim Ducks naar de Shark Tank en daar troffen ze een Zwitser die dit seizoen korte metten maakt met de rivalen uit de eigen staat. Timo Meier scoorde dit kalenderjaar al vijf keer tegen de LA Kings en dankzij de Zwitser kon het publiek na afloop aan de taco’s. De Sharks wonnen met 4-1 en Meier scoorde zijn tweede hattrick van dit seizoen.
De Anaheim Ducks zagen deze week wat sterkhouders verkassen en harkten de nodige picks binnen. Jake Middleton en Andrew Cogliano vertrokken uit San Jose en de Sharks gingen door op de ingeslagen weg. Proberen om zonder rebuild en met het huidige belegen roster weer een contender te worden. Tomas Hertl gaat daar deel van uitmaken en ze hopen op de een of andere manier ook Timo Meier in de plannen te betrekken. De 25-jarige Zwitser wordt in 2023 RFA en kan met een gerust hart aan de onderhandelingstafel gaan zitten. Voor de tweede keer in zijn loopbaan slecht hij de grens van 30 goals en dan is het seizoen nog niet eens afgelopen.
Marc-Edouard Vlasic stays patient and opens the scoring for the Sharks with a terrific shot from the high slot!#SJSharkspic.twitter.com/a9hWasdYSs
Naast Meier hadden de Sharks in James Reimer een andere uitblinker. De goalie is vrijwel het gehele seizoen al goed bezig en het was aan Reimer te danken dat zijn team in de eerste periode in de wedstrijd bleef. Hij hield de Ducks, ondanks hun overwicht, van scoren en kreeg zelfs hulp uit onverwachte hoek. Marc-Edouard Vlasic staat bepaald niet bekend om zijn doelpunten, maar diens openingstreffer brak het verzet van Anaheim. Timo Meier deed vervolgens de rest, waarbij met name zijn laatste goal van grote schoonheid was.
DANIEL SPRONG vs LA KINGS
Vorige week werd Daniel Sprong door de Washington Capitals op het vliegtuig naar Seattle gezet. Daar, bij de Kraken, maakt de geboren Amsterdammer het seizoen af. Voor Sprong een belangrijke periode, want hij moet een contract zien te verdienen voor 2022-2023. Onze landgenoot is deze zomer RFA en zal nog ergens onderdak moeten vinden. Voorlopig zet hij zichzelf aardig in de etalage bij de Kraken, want na z’n goal tegen de Coyotes bij zijn debuut was het zaterdag tegen de Kings opnieuw raak.
De start van Sprong bij zijn nieuwe werkgever doet denken aan zijn eerste weken bij de Anaheim Ducks. Nadat de Penguins hun second-rounder in december 2018 van de hand deden, leek Sprong in Orange County zijn belofte in te lossen. Slechts 55 wedstrijden speelde hij voor de Ducks en daarin scoorde Sprong 15 keer. De Capitals pikten hem op, maar daar werd ’t voor de aanvaller weer dringen geblazen. De ene keer speelde hij wel, dan weer een aantal wedstrijden niet.
Deze trade naar de Kraken zou voor Sprong op het perfecte moment kunnen komen. In de luwte kan hij werken aan zijn spel en de eerste twee wedstrijden beloven veel. Afgelopen zaterdag combineerde de aanvaller twee sporten waarin zijn vaderland uitblinkt. Heel snel schaatsen en goed overweg kunnen met een stick. Zijn goal kon de Kraken niet aan twee punten helpen. Die gingen namelijk naar de Kings. De revelatie van het seizoen won met 4-2 en houdt de Oilers en Golden Knights voorlopig nog achter zich in de Pacific Division.
EVGENI MALKIN vs DETROIT RED WINGS
Ook in de National Hockey League is er baas boven baas. De Calgary Flames joegen zaterdag 9 keer de puck tegen het net, maar een dag later gingen de Pittsburgh Penguins daar nog eens overheen. Voor het eerst sinds 16 november 1993 scoorden de Pens, aan de hand van een ontketende Evgeni Malkin, 11 goals in één wedstrijd. De arme Detroit Red Wings wisten niet waar ze het zoeken moesten en werden met 11-2 van het ijs geveegd.
Evgeni Malkin is inmiddels 35 jaar, begon geblesseerd aan dit seizoen, maar draait al een hele tijd op volle toeren. Na zijn strafexpeditie tegen de Wings zit de Rus weer op een gemiddelde van meer dan een punt per wedstrijd en dat kan op de lange termijn nog wel eens van pas komen. Het contract van Malkin, zonder twijfel één van de beste spelers van zijn generatie, loopt deze zomer af en het zal nog een hele puzzel worden om hem in het salarishuis te passen. Malkin zelf wil graag in Steel City blijven, maar liet tegen Detroit eens te meer zien dat hij een mooi salaris verdient.
Brian Boyle sweeps home the rebound to give the Penguins their 10th tally of the evening! What an offensive performance from Pittsburgh!#LetsGoPenspic.twitter.com/DF9Ut7Nbda
Zelden zullen de Red Wings zich zo kansloos hebben gevoeld als deze zondag in Steel City. De Penguins wilden zich herpakken na het pak slaag in New York en de Wings waren een gewillig slachtoffer. Na 28 minuten stond het al 6-0 en Pittsburgh was niet van plan de voet van het gaspedaal te halen. Na 6 minuten in de derde periode had Malkin zijn dertiende hattrick in de NHL te pakken en het was Brian Boyle die een minuutje later voor dubbele cijfers zorgde. Drie minuten voor tijd bepaalde Rickard Rakell de eindstand op 11-2. Voor hem was ’t zijn eerste goal in dienst van de Penguins.
SAVE OF THE WEEK
JAKE ALLEN vs TORONTO MAPLE LEAFS
Het viel heel goed te verdedigen als we op deze plek de heldendaden van Thatcher Demko tegen de Dallas Stars hadden bezongen. Met 35 saves op 36 SOG was de Amerikaan ontzettend belangrijk voor zijn Canadese werkgever in de 4-1 zege op de Stars. Een nederlaag die er overigens voor zorgde dat de Stars na deze wedstrijd weer buiten de play-offs vielen.
Thatcher Demko with an absolutely UNBELIEVABLE sequence in net, making a half-dozen stops to keep the Canucks lead intact in the third!#Canuckspic.twitter.com/Z306FYfkv0
Een collega van Demko had het echter nog vele malen drukker en was bijna in zijn eentje verantwoordelijk voor de 4-2 overwinning van de Montreal Canadiens op de Toronto Maple Leafs. Daar leek het in eerste instantie totaal niet op, want binnen een minuut moest Jake Allen al voor de eerste keer vissen. Auston Matthews had zojuist zijn 47e van het seizoen gescoord en met de Maple Leafs wilde de Amerikaan de Canadiens wegblazen. De runner-up van vorig seizoen was niet lang daarvoor de eerste club in de NHL geworden die officieel uitgeschakeld was voor de play-offs.
Allen herpakte zich na die openingstreffer razendsnel en kwam met één van zijn beste wedstrijden op de proppen. Zijn teamgenoten hadden aanvallend niets te vertellen (slechts 18 SOG na 60 minuten) maar dankzij hun goalie mocht Montreal blijven hopen op hun momentjes. Die kwamen er in de tweede periode. En de derde. Cole Caufield tekende voor zijn 14e van dit seizoen en de rookie blijft meer dan geweldig presteren onder Martin St. Louis. Goals van Paul Byron en Christian Dvorak in de slotminuten bezegelden het lot van de Leafs. Ondanks al hun vuurkracht liep Toronto zich stuk op een muur die luistert naar de naam Jake Allen.
Voor de Maple Leafs was dit tevens een nederlaag met gevolgen. Zij zakten naar de vierde plaats in de Atlantic Division. In dit geval betekent dat een wildcard aan het einde van de rit. Geen enkele tegenstander in de Eastern Conference zal zo even opzij worden gezet door de Leafs, maar een ontmoeting met Carolina of Florida wil je zo lang mogelijk uitstellen.
North Carolina en Kansas hebben zondag korte metten gemaakt met hun tegenstanders en zo hun ticket voor de Final Four komend weekend geboekt. Respectievelijk Saint Peter’s en Miami werden kansloos gelaten.
MIDWEST REGION
#1 KANSAS – #10 MIAMI: 76-50
Kansas was voorafgaand de grote favoriet in deze regio, en die rol hebben de Jayhawks compleet waargemaakt. In de Elite Eight had Kansas totaal geen moeite met verrassing Miami.
De #10 ranked Hurricanes deden in de eerste helft nog wel aardig mee en gingen zelfs met een 35-29 voorsprong de rust in. Alles was nog mogelijk, maar in de tweede helft werd Miami compleet overklast. Kansas won de tweede helft met 47-15 (dat lees je goed), waardoor de zege al snel een zekerheid werd.
Bij Kansas was Ochai Agbaji met 18 punten de topscoorder, terwijl ook David McCormack met 15 punten een belangrijke rol speelde. Bij Miami konden alleen Kameron McGusty (18 PTS) en Isaiah Wong (15 PTS) zich onderscheiden. Het was bij lange na niet genoeg. In de Final Four zal Kansas spelen tegen Villanova.
EAST REGION
#8 NORHT CAROLINA – #15 SAINT PETERS’: 69-49
Het sprookje van Cindirella Saint Peter’s is ruw verstoord door North Carolina, dat gedurende het duel in de Elite Eight geen spaan heel lied van de Peacocks. Het was een vrij kansloze vertoning van de verrassing van dit toernooi, dat hiervoor nog Kentucky en Purdue uitschakelde.
De Tar Heels bleken twee maatjes te groot. Na de eerste helft stond het al 38-19 en was het gat zelfs eventjes dertig punten. Saint Peter’s vocht in de tweede helft wel terug, maar dichter bij dat 20 punten kwamen ze niet. North Carolina liep zelfs weer eventjes uit naar een gat van 30 punten.
Bij North Carolina blonk Armando Bacot met 20 punten en 22 rebounds (ja echt) uit. Ook Brady Manek (19 PTS, 8 REB) was goed. Bij Saint Peter’s kwamen alleen Fousseyni Drame (12 PTS) en KC Ndefo (10 PTS) boven de tien punten uit. Het sprookje van Saint Peter’s is ten einde. De volgende tegenstander van North Carolina? De grote rivaal: de Duke Blue Devils.
Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
20 maart – 26 maart
EASTERN CONFERENCE STAND
Philadelphia 76ers: 46-27
Miami Heat: 47-28
Boston Celtics: 46-28
Milwaukee Bucks: 46-28
Chicago Bulls: 43-41
Toronto Raptors: 42-32
Cleveland Cavaliers: 41-33
Brooklyn Nets: 39-35
Charlotte Hornets: 38-36
Atlanta Hawks: 37-37
New York Knicks: 32-42
Washington Wizards: 31-42
Indiana Pacers: 25-50
Detroit Pistons: 20-54
Orlando Magic: 20-55
IN DE SPOTLIGHT
SPANNING IN DE TOP VAN DE EASTERN CONFERENCE
Met nog minder dan tien wedstrijden te spelen, nadert de ontknoping in de Eastern Conference. Zo staat de gehele top vier binnen slechts één overwinning van elkaar en valt er geen pijl op te trekken wie er uiteindelijk welke positie zal bekleden.
De Philadelphia 76ers hebben namelijk afgelopen nacht de leiding overgenomen, zonder zelf in actie te komen. De Miami Heat kwamen in actie, maar verloren op bezoek bij de Brooklyn Nets hun vierde wedstrijd op rij. Ook de Milwaukee Bucks hadden de kans om de koppositie over te nemen, maar verloren ruim van de Ja Morant-loze Memphis Grizzlies: 102-127.
En met alle nederlagen om hun heen, kunnen ook zomaar de Boston Celtics gaan profiteren. Sinds 1 januari hebben de 29 van de 38 gespeelde wedstrijden gewonnen en hebben ze het beste record uit de Eastern Conference. Onder leiding van een fenomenaal spelende Jayson Tatum klommen ze snel omhoog en misschien leidt dat nog tot de eerste plaats.
Negen wedstrijden voor Philadelphia, acht voor Boston en Milwaukee en zeven wedstrijden voor Miami en dan weten we pas zeker wie waar zal gaan spelen in de eerste ronde van de play-offs. Iets wat we wel zeker weten is dat het heel spannend gaat worden, want er staan ook nog drie onderlinge wedstrijden op de planning de komende twee weken!
DE TEGENVALLER
ONRUST IN MIAMI NA NEDERLAGEN EN RUZIE OP DE BANK
Ondanks hun plek hoog in de Eastern Conference is het de laatste tijd toch niet altijd koek en ei voor de Miami Heat. Na een nederlaag tegen de Philadelphia 76ers kwamen de Golden State Warriors op bezoek. Golden State won onder andere dankzij een sterke Andrew Wiggins, wat leidde tot een opstootje op de bank tussen coach Erik Spoelstra, gesteund door veteraan Udonis Haslem, en sterspeler Jimmy Butler.
Butler heeft de reputatie van een sterspeler met een vurig karakter, iets wat hij al eerder liet zien in zijn periodes bij de Chicago Bulls, Minnesota Timberwolves én Philadelphia 76ers. Toch blijft het ook een fenomenale speler die de Heat onder andere in 2020 naar de NBA Finals leidde. Ook dit jaar is Miami erg goed bezig en Butler draagt daar aan bij met 21 punten, 6 rebounds en 5 assists per wedstrijd.
Toch kwam het in de wedstrijd tegen de Golden State Warriors tot een duidelijk moment van onvrede tussen coach en sterspeler, nadat Spoelstra een time-out aanvroeg na een 13-0 run van de Warriors aan het begin van het derde kwart. Jordan Poole gooide namelijk een ware hail mary driepunter raak aan het einde van de schotklok en de coach leek niet tevreden met de manier waarop Butler verdedigde.
Helaas werd dit niet opgevangen door de microfoons, waardoor het gissen blijft wat er exact werd gezegd. Na de wedstrijd vertelde Spoelstra als een echte coach, dat de ruzie ging om de locatie waar er ’s avonds gegeten zou worden. Een mooi excuus voor een moment waar alle NBA-drama fans van smullen.
De twee wedstrijden daarna tegen de New York Knicks en Brooklyn Nets werden ook verloren, waardoor Miami nu vier wedstrijden op rij heeft verloren en op de tweede plaats staat in de Eastern Conference
Wobvestigation: Jimmy Butler, Erik Spoelstra, Udonis Haslem, and The Miami Heat Altercation. pic.twitter.com/6dQ6NNRgHp
Pascal Siakam is verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De forward van de Toronto Raptors kende een sterke week met zijn ploeg en won drie van de vier gespeelde wedstrijden. Individueel droeg Siakam daar met 26.5 punten, 6.5 rebounds en 5.5 zeker aan bij. Ook deed hij dit zeer efficiënt met een schotpercentage van 58% en 53.3% van achter de driepuntslijn.
Met name in de zeer cruciale wedstrijd tegen de Cleveland Cavaliers blonk de Kameroener uit. In de wedstrijd die zeer belangrijk is om de zesde plaats was hij goed voor 35 punten, 5 rebounds en 6 assist en schoot hij 6 van de 7 driepuntspogingen raak. Zoals een echte sterspeler doet, nam hij het team op zijn schouders wanneer nodig.
VOORUITBLIK
De ontknopingen voor de eerste plaatsen én de play-in plaatsen blijven erg spannend, maar gelukkig zijn er komende week weer drie belangrijke wedstrijden waar er onderling wordt gespeeld door de teams. Zo nemen de Milwaukee Bucks het op tegen de Philadelphia 76ers, staan de Miami Heat tegenover de Boston Celtics en vechten de Charlotte Hornets het uit tegen de Brooklyn Nets.
Afgelopen nacht hebben de Duke Blue Devils en de Villanova Wildcats zich weten te plaatsen voor de Final Four van het March Madness toernooi. Duke versloeg Arkansas overtuigend, terwijl Villanova wat meer moeite had met Houston.
WEST REGION
#2 DUKE – #4 ARKANSAS: 78-69
Het einde voor Coach K is nog niet in zicht. De legendarische coach, die na dit seizoen afscheid neemt en met pensioen gaat, moet deze plannen voorlopig nog even uitstellen. De Duke Blue Devils hebben zich namelijk geplaatst voor de Final Four van March Madness door Arkansas te verslaan.
Na een gelijkopgaand begin van het duel liep Duke richting het einde van de eerste helft uit naar een 45-33 voorsprong. Deze voorsprong zou in de tweede helft, waarin Arkansas deed wat het kon, niet meer weggegeven worden. Bij Duke was AJ Griffin (18 PTS) samen met toekomstig #1 pick Paolo Banchero (16 PTS. 7 REB) de uitblinker. Bij Arkansas speelden vooral Jaylin Williams (19 PTS, 10 REB), Stanley Umude (14 PTS) en JD Notae (14 PTS) een prima wedstrijd. Het was niet voldoende om de Final Four te halen.
SOUTH REGION
#2 VILLANOVA – #5 HOUSTON: 50-44
In een duel dat zoals verwacht gedomineerd werd door defense, veel turnovers en veel inzet bleek Villanova net iets te sterk te zijn voor Houston. Beide teams kwamen de afgelopen jaren vaker ver in het toernooi, en ook dit jaar was dit voor beide universiteiten het geval.
Vanaf de eerste helft schoot Villanova uit de startblokken en had het al snel een voorsprong van ongeveer zes a acht punten. Soms schoot het naar tien punten, maar Houston bleef eigenlijk tijdens het duel constant in de buurt van Villanova. Dit ondanks dat het aanvallend gezien veel schoten aan het missen was. Dankzij hun defense bleef Houston in de wedstrijd.
Uiteindelijk waren de 15 punten van Taze Moore niet genoeg in een wedstrijd waarin offense amper te vinden was. Bij Villanova, dat naar de Final Four gaat, waren Jermaine Samuels (16 PTS, 10 REB) en Caleb Daniels (12 PTS, 6 REB) de uitblinkers. 50 punten scoren bleek genoeg voor de Wildcats om de laatste vier te bereiken.
Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
17 MAART – 25 MAART
WESTERN CONFERENCE STAND
Phoenix Suns 60-14
Memphis Grizzlies 51-23
GS Warriors 48-26
Utah Jazz 45-29
Dallas Mavericks 45-29
Denver Nuggets 43-31
Minnesota Timberwolves 43-32
LA Clippers 36-39
NO Pelicans 31-42
LA Lakers 31-42
SA Spurs 29-44
Portland Trail Blazers 27-46
Sacramento Kings 26-48
OKC Thunder 21-52
Houston Rockets 19-55
IN DE SPOTLIGHT
SUNS NIET MEER VAN PLEK ÉÉN TE STOTEN
De Phoenix Suns hebben het beste teamrecord in de NBA dit seizoen al binnen. Met nog 8 wedstrijden te gaan zijn ze niet meer in te halen. Dat werd bevestigd dankzij de knappe 140-130 overwinning op de Nuggets. Devin Booker explodeerde voor 49 punten en verbrak daarmee zijn season-high aan meeste punten in één wedstrijd. Hij had ook nog 10 assists tegen Denver. Het was de 60e overwinning van Phoenix. Aangezien de teams in de Eastern Conference nog veel verder achter liggen hebben de Suns al 100 procent zeker het beste record in de NBA en dus thuisvoordeel voor de playoffs. De Grizzlies staan momenteel tweede met negen overwinningen minder dan de Suns.
LEBRON JAMES HAALT KARL MALONE IN OP TOPSCORERSLIJST
LeBron James heeft deze week Karl Malone ingehaald op de topscorerslijst aller tijden in de NBA. The Mailmain ging met pensioen nadat hij 36.928 punten had verzameld in 1476 wedstrijden. LeBron James staat inmiddels op 36.985 in 1364 wedstrijden. Hij haalde Malone dus in met ruim honderd wedstrijden minder te hebben gespeeld. LBJ staat nu tweede met alleen nog Kareem Abdul-Jabbar boven hem. Die beëindigde zijn basketbal carrière met 38.387 punten.
LeBron James ging tijdens de wedstrijd tegen de Washington Wizards. Het duel werd verloren met 127-119, maar na de lay-up waarmee Malone werd ingehaald kreeg, hij een staande ovatie van de Lakers supporters. De mijlpalen blijven maar opstapelen voor de King, maar verder gaat het niet heel goed met de ploeg nu. De Lakers staan op de 10e plaats en LeBron kwam de laatste wedstrijd tegen de Sixers niet in actie vanwege last aan zijn knie. De Lakers verloren ook dat duel. De tiende plaats betekent nog steeds een plek in het play-in toernooi, maar het gat met de Spurs en de Trail Blazers is niet heel groot en de Purple & Gold heeft nog negen wedstrijden te gaan.
SPELER VAN DE WEEK
Vorige week kozen we nog maar net voor Karl-Anthony Towns. Deze week is het toch echt LeBron James. LBJ is onze SportAmerika Speler van de Week. Niet alleen heeft hij een hele bijzondere mijlpaal behaald. Hij heeft ook nog eens voor 38 ppg gezorgd deze week en is daarmee de nieuwe ppg topscorer van de NBA dit seizoen. De King staat nu prachtig op precies 30 punten per wedstrijd. 0,2 meer dan Joel Embidd en 0,3 meer dan Kevin Durant en Giannis Antetokounmpo. Alleen KD heeft weliswaar minder wedstrijden gespeeld. Jayson Tatum heeft de meeste punten verzameld in totaal met 1889 stuks. Daar wordt in de NBA alleen minder naar gekeken dan ppg. Op die lijst staan LBJ tiende met 1618 punten.
VOORUITBLIK
Het reguliere seizoen duurt nog maar een paar weken. De playoffs komen eraan met eerst het play-in toernooi natuurlijk. Aankomende zaterdag is er een belangrijke wedstrijd tussen de Spurs en de Pelicans. San Antonio komt heel dichtbij het play-in toernooi als ze winnen. Het duel begint om 22:00 Nederlandse tijd. Op zondag komen verschillende teams uit het westen om 23:00 in actie: Timberwolves vs Celtics, Warriors vs Wizards en Sixers vs Suns. De Lakers spelen misschien wel de belangrijkste wedstrijd van het seizoen om middennacht tegen de Pelicans.
De tweede week van het NCAA Tournament is aangebroken en daarin gaat de laatste schifting gemaakt worden richting de Final Four. Met #1 Kansas blijft er ieder geval nog één #1 seed in het toernooi maar het grootste nieuws was de gigantische stunt van #15 Saint Peter’s dat als eerste #15 seed ooit richting de Elite Eight gaat.
EAST REGION
#3 PURDUE – #15 SAINT PETER’S: 64-67
De #15 Saint Peter’s Peacocks hebben geschiedenis geschreven. Nog nooit had een #15 seed de Elite Eight behaald, maar de Peacocks brachten daar in Philadelphia verandering in. De universiteit die tot dit jaar nog nooit een NCAA Tournament-wedstrijd had gewonnen en dit seizoen niet eens zijn eigen conference won (in het reguliere seizoen) staat zo uit het niets bij de laatste acht.
Na eerdere stunts tegen #2 Kentucky en #7 Murray State moest ook #3 Purdue eraan geloven. De Boilermakers leken vooral met hun lengte een mismatch en maakte hier ook gretig gebruik van. Tegelijkertijd maakten de Peacocks gebruik van hun defensie en forceerden 14 turnovers gepaard met hun 9 steals. Omdat daarnaast buiten de big men van Purdue bij niemand het vizier echt op scherp stond, kon Saint Peter’s continu in de buurt blijven.
Wat dat betreft hanteerde de ploeg uit New Jersey hetzelfde recept als in de vorige rondes. Blijf dichtbij, creëer een klein gaatje en maak het dan af met vrije worpen. Hoewel toekomstig NBA-speler Jaden Ivey met een late driepunter het nog even spannend maakte, ging zijn laatste poging er niet in. De Peacocks schrijven geschiedenis, en krijgen nu op papier in de Elite Eight cijfermatig hun makkelijkste matchup tot nu toe…
#4 UCLA – #8 NORTH CAROLINA: 66-73
In een gevecht tussen twee historische programs trokken de #8 North Carolina Tar Heels aan het langste eind. In een seizoen vol twijfels staan de mannen van Hubert Davis nu ineens bij de laatste acht en ook #4 UCLA, dat vorig jaar nog de Final Four haalde, moest eraan geloven.
Caleb Love was daarin van essentieel belang met 30 punten en twee cruciale driepunters die de Tar Heels niet alleen naast de Bruins brachten, maar vervolgens ook er voorbij. En met alleen nog het kleine #15 Saint Peter’s in de weg hebben de Tar Heels straks de kans om mogelijk samen met aartsrivaal #2 Duke (dat in het westen zit) naar de Final Four te gaan.
De matchup tussen de eerder besproken Peacocks en de Tar Heels wordt ieder geval een bijzondere. Want waar #15 Saint Peter’s nu ook meteen de eerste #15 seed kan worden die een Final Four haalt, heeft #8 North Carolina de kans om het recordaantal van 20 (!) Final Fours te verbeteren.
MIDWEST REGION
#1 KANSAS – #4 PROVIDENCE
We kunnen stellen dat er dit seizoen oprecht sprake is van March Madness. Maar in alle gekkigheid zorgt #1 Kansas ieder geval voor wat rust. Waar namelijk alle #1 seeds van het toneel zijn verdwenen, hebben de Jayhawks wel zoals verwacht de Elite Eight gehaald.
Vanaf het begin was de ploeg van Bill Self een maatje te groot voor de #4 Providence Friars. Al snel was er een leiding van 13 punten omdat niks bij de Friars erin ging. Maar in de tweede helft kwam Providence terug, wankelde Kansas voor een moment totdat de grote mannen van de Jayhawks opstonden. Remy Martin scoorde 23 punten vanaf de bank en lijkt vooralsnog dé catalysator van de motor die Kansas heet.
Ondanks alle successen is het voor Kansas toch alweer de eerste keer sinds 2018 dat ze zover komen, maar de verwachtingen zijn in jaren niet zo hooggespannen geweest als nu. Veel titelfavorieten liggen er immers al uit en ook hun eigen route richting de Final Four lijkt op papier niet moeilijk. Maar tegelijkertijd: het is maart, en dat betekent madness.
#10 MIAMI – #11 IOWA STATE: 70-56
In een jaar waarin de ACC, de Atlantic Coast Conference, zwakker dan ooit leek, hebben ze nu ineens drie teams bij de Elite Eight. Naast Duke en North Carolina zit ook #10 Miami er nu bij. In misschien wel de meest onverwachte matchup, een #10 tegen een #11, trokken de Hurricanes tegen de Iowa State Cyclones aan het langste eind.
Bij Miami was Kameron McGusty (27 punten) niet te stoppen terwijl de Hurricanes verdedigend juist heel goed de tegenstander wisten af te stoppen. Het zorgde voor een historisch moment voor Miami, dat nog nooit de Elite Eight heeft gehaald maar straks wel de zwaarst mogelijke tegenstander krijgt in #1 Kansas. Maar coach Jim Larranaga weet wat er gevraagd wordt om de Final Four te halen, daar hij in 2006 ook zover kwam met het kleine George Mason.
Voor #11 Iowa State zal het vooral als een gemiste kans voelen gezien de matchup en kon landgenoot Tristan Enaruna helaas weinig impact maken. De Nederlander kreeg gedurende het toernooi niet heel veel speeltijd meer en was ook tegen Miami slechts goed voor drie speelminuten.
De coaches en hun teams weten waar ze aan toe zijn. Nu de Trade Deadline achter ons ligt, zijn de rosters bekend en kan het vizier op de play-offs. Bij SportAmerika maken we nog snel de balans op van de afgelopen weken. Wie is er sterker geworden en voor wie liep het uit op een sof? Helaas waren er ook de nodige blessures deze week. Tot slot besteden we aandacht aan wat bijzondere momenten van deze week.
DE BALANS NA DE TRADE DEADLINE
WINNAAR ATLANTIC DIVISION
In de podcast zeiden we het al. De Florida Panthers zijn de glorieuze winnaar van deze trade deadline. Ze strikten in Claude Giroux de grootste vis van allemaal en hengelden en passant ook Ben Chiarot nog even binnen. Een toch al niet misselijke aanval is alleen nog maar beter geworden. Een speler als Sam Reihart, goed voor ruim 20 goals, dreigt door de komst van Giroux op de derde lijn terecht te komen. Bill Zito moest in Owen Tippett wel een voormalig first-rounder opgeven en tevens zijn first-round draft pick in 2024. Dit laat de Cats in de eerste drie drafts zonder keuze in de eerste ronde. Het zal ze een zorg zijn als de Cup binnenkort naar Sunrise wordt gebracht.
Ben Chiarot zorgt voor een wat steviger fundament in de verdediging. De blueliner maakte vorig jaar al de knappe run van de Montreal Canadiens mee en de Panthers kunnen dus ook nog eens putten uit die ervaring. Ook in deze trade verdween een first-round pick van het bord voor Florida en dit keer uit 2023. In Robert Hagg kwam er nog een verdediger naar de Sunshine State, maar dit lijkt meer een breedteversterking. De van Buffalo overgekomen Hagg zal gaten vullen als deze door blessures ontstaan. Bill Zito heeft deze Panthers van een contender in de topfavoriet in het oosten veranderd.
VERLIEZER ATLANTIC DIVISION
Of je in het geval van de Sabres echt van een verliezer kunt spreken, laten we even in het midden. Buffalo heeft meer dan genoeg draft picks en richt de blik duidelijk op de toekomst. Ze hadden er graag nog een paar picks bij gehad, maar niemand zat schijnbaar te wachten op een Cody Eakin, Vinnie Hinostroza of Colin Miller. Het maakte deze deadline voor de fans van Buffalo tot een saaie. Overigens hebben ook de Senators-fans wel eens spectaculairdere deadlines gehad.
WINNAAR METROPOLITAN DIVISION
Chris Drury heeft de New York Rangers een uitstekende trade deadline bezorgd. Ze zochten naar wat meer diepte in de aanval en Drury leverde. Andrew Copp is een forward die jaarlijks moeiteloos de dubbele cijfers aantikt, Frank Vatrano was een gewaardeerde kracht in Florida en Tyler Motte pikt z’n puntjes ook regelmatig mee. In de trade die Copp naar The Big Apple haalde, moesten de Rangers twee second-round picks (conditional) opgeven en ook prospect Mogan Barron verdween van de loonlijst.
Drury zag zijn defensie af en toe wankelen, maar ook hier is een medicijn voor gevonden. Of dat hoopt de GM althans. De oerdegelijke, bijna saaie, Justin Braun komt over van de Philadelphia Flyers. Vanuit New York gaat een third-round pick in 2023 naar Philadelphia. De genoemde spelers maken de Rangers beter en een gevaarlijker klant in het postseason. De Blueshirts hebben echter wel de pech dat ze straks op moeten boksen tegen de Hurricanes, Panthers, Lightning en eventueel Penguins.
VERLIEZER METROPOLITAN DIVISION
We zouden hier eventueel voor de Flyers kunnen kiezen, die misschien niet het onderste uit de kan hebben gehaald bij Giroux. De captain zelf had echter het stuur in handen bij een trade en waarschijnlijk valt de club hier niet eens veel kwalijk te nemen. Wat hier wel ontbreekt, is een duidelijk plan van aanpak. Deze zomer zal echt duidelijk moeten worden welke kant deze franchise op wil gaan. Een volledige rebuild of blijft het kwakkelen?
De Washington Capitals hebben met het terughalen van Marcus Johansson eigenlijk ook een signaal afgegeven. De kampioen van 2018 had de oud-speler niet beschermd tijdens de expansion draft, maar schijnbaar was Johansson nu waardevol genoeg om onder andere Daniel Sprong (straks meer over de Amsterdammer) en twee draft picks op te geven. De Zweed is niet meer de goalgetter die hij ooit was en de eveneens aangetrokken Johan Larsson zal ook niet opeens een doelpuntenmachine worden. De twee maken de Capitals wel wat dieper.
Een goalie werd niet gehaald tijdens de afgelopen deadline. En dat geeft te denken. Het management lijkt niet in een Cup te geloven en gezien de kracht van de concurrentie is dat meer dan terecht. In Washington draait het de komende jaren om het record van Alex Ovechkin en is een tweede Stanley Cup mijlenver weg.
WINNAAR CENTRAL DIVISION
De Central Division kent twee winnaars. Joe Sakic ging voor Claude Giroux naar de markt, maar kwam terug met Artturi Lehkonen, Andrew Cogliano, Nico Sturm en Josh Manson. Niet de grote namen die misschien verwacht werden, maar stuk voor stuk spelers die deze Avalanche nog sterker maken. Lehkonen bewees zich vorig seizoen in de play-offs al, Cogliano is een door de wol geverfde veteraan, Josh Manson een prima verdediger en Sturm is een goede vervanger van Tyson Jost. Nu de stofwolken zijn opgetrokken en we weten met welke spelers de teams ’t moeten gaan doen, blijft Colorado de topfavoriet voor de Cup.
In ’t postseason zouden de Minnesota Wild de Avs echter goed partij kunnen geven. Tussen de palen was Cam Talbot de man, maar die plek staat hij nu af aan Marc-Andre Fleury. De geruchten over Flower schoten alle kanten op, maar uiteindelijk gaat Bill Guerin met deze prijs lopen. Jake Middelton en Nicholas Deslauriers zijn twee andere spelers die naar The State of Hockey trekken. Middelton, overgenomen van de Sharks, en voormalig Duck Deslauriers zorgen voor wat meer hardheid en stabiliteit. Na deze deadline legt Guerin zijn lot en dat van de Wild in handen van de technische staf en de spelersgroep. De GM had niet veel meer kunnen doen dan dit.
VERLIEZER CENTRAL DIVISION
Veel schokkends gebeurde er niet in deze divisie. Eén van de belangrijkste wapenfeiten hier was een trade of move die niét werd gemaakt. Filip Forsberg is namelijk nog altijd speler van de Nashville Predators. Voor de korte termijn is dit natuurlijk goed, maar De veel scorende Zweed is UFA over een paar maanden en een langer verblijf in Music City lijkt uit den boze.
Onderhandelingen laten op zich wachten en tussen de regels door lijkt Forsberg wel een beetje klaar te zijn bij de Predators. Onder meer de Ducks worden met hem in verband gebracht. In Nashville zien ze straks meer dan waarschijnlijk één van hun beste spelers voor nop vertrekken.
WINNAAR PACIFIC DIVISION
De Ducks en Kraken stapelden picks, de Kings hielden vast aan hun plan, de Oilers werden ietsje sterker, maar geen van deze franchises kon tippen aan de Calgary Flames. Op de trade deadline zelf waren ze niet eens zo actief. Alleen Ryan Carpenter werd uit Chicago opgehaald. Brad Treliving had in de weken daarvoor zijn schaapjes al op het droge. Eerst was er die trade voor Tyler Toffoli en vorige week sloeg de GM ook Calle Jarnkrok nog aan de haak.
Het maakt de Flames tot de absolute topfavoriet voor de Pacific Division en een serieuze uitdager van de Avalanche. Darryl Sutter heeft dit team gekneed tot een machine, die nauwelijks te stoppen lijkt, al zullen ze daar in San Jose (drie keer winst) anders over denken. Met Jakob Markstrom onder de lat, een solide defensie en een nog sterkere aanval zijn de Flames hard op weg naar de divisietitel en een lange run in de play-offs.
VERLIEZER PACIFIC DIVISION
De Vegas Golden Knights bestormden vanaf 2017 de toppen van de NHL en veranderden in minder dan geen tijd in een kandidaat voor de Stanley Cup. Het eerste jaar reikten ze zelfs tot de SCF, waarin Washington te sterk bleek. Daarna kwam er telkens een grote naam naar Vegas. En een nog grotere. En weer één. Afgelopen november streek Jack Eichel ook nog eens neer in Sin City. Het kon niet op! Of eigenlijk, het kon niet. Het salarishuis werd langzaamaan een probleem en momenteel tikt het roster de $ 100 miljoen aan, waar ruim $ 80 miljoen is toegestaan. De LTIR biedt, zoals de Lightning ons heeft geleerd, uitkomst. Maar slechts tot op zekere hoogte.
Evgenii Dadonov in the right place at the right time! Dadonov tucks home the loose puck on the power play to give Vegas the three goal lead!#VegasBornpic.twitter.com/SuzY5xfaxT
Op het ijs waren er wel problemen die aangepakt moesten worden. Bijvoorbeeld de positie tussen de palen. General manager Kelly McCrimmon koos echter voor het salarishuis. Evgenii Dadonov werd naar Anaheim getrade in ruil voor Ryan Kesler, de geblesseerde Ryan Kesler, en John Moore. Eveneens een kandidaat voor de LTIR. Op het laatste moment moest die trade er door worden geduwd, maar het lukte de clubs maar niet. Nu bleek Dadonov de Ducks op zijn NTC te hebben staan. Het lijstje van clubs waar hij niet wil spelen. Zo’n 48 uur na de daadwerkelijke deadline sprongen alle seinen op rood. Vegas heeft Dadonov weliswaar nog, maar ook een groot financieel probleem. En op het ijs gaat het ook al niet crescendo. De club die vooraf werd beschouwd als favoriet voor de Pacific, moet serieus vrezen voor het postseason.
TRADES DIE NIET GEBEURDEN
Jakob Chychrun stond praktisch vanaf de jaarwisseling in de schijnwerpers. De Arizona Coyotes staken niet onder stoelen of banken dat hun blueliner voor de trade deadline op te halen was. Maar dan wel tegen een niet te weigeren bod. Uiteindelijk bleek Chychrun dat bot wat een hond voor z’n neus krijgt, maar op het moment supreme blijft dat heerlijke bot gewoon in de dierenspeciaalzaak. Zo ook met Chychrun. Het niet te weigeren bod kwam niet en Jakob is nog altijd speler van de Desert Dogs.
In diezelfde kleedkamer kan hij nog altijd Phil Kessel in de ogen kijken. Het contract van de voormalig Leaf en Penguin loopt af en in Glendale dachten ze de forward wel te kunnen slijten. Kessel is echter bezig aan één van zijn slechtste seizoenen ooit (7G) en de jaren gaan ook nog eens tellen. De aanvaller is nog altijd speler van de Coyotes en voor hem wordt het een interessante zomer. Een meerjarig contract wordt voor hem lastig. Hij zal hooguit ergens onderdak vinden waar hij zich moet bewijzen.
Aan de oostkust zitten ze in New Jersey nog altijd in de maag met P.K. Subban. De blueliner kan de neerwaartse spiraal maar niet doorbreken en z’n salaris van $ 9 miljoen werkt ook niet mee in een trade. De Devils zullen hem over een paar maanden uitzwaaien en opgelucht zijn dat dit salaris eindelijk uit de boeken kan. Collega John Klingberg is ook nog altijd speler van de Dallas Stars. Die franchise zit in een spagaat, want er is nog altijd een goede kans op de play-offs. Daarin komt Klingberg natuurlijk meer dan goed van pas. Worden die play-offs niet gehaald, dan moet GM Jim Nill met een heel creatieve boekhouding komen om de verdediger in Big D te houden.
BREAKING NEWS
KAAPO KAKKO OP DE WEG TERUG
We riepen de New York Rangers al uit tot één van de winnaars van deze trade deadline en in april komt er nog een welkome versterking bij. Kaapo Kakko speelde op 21 januari zijn laatste wedstrijd en werd daarna geopereerd aan zijn pols. Ergens begin april denkt coach Gerard Gallant weer over de Fin te kunnen beschikken. Kakko speelde 37 wedstrijden en scoorde daarin 5 goals. De second overall uit 2019 zal met zijn terugkeer zorgen voor nog meer diepte in de aanval.
SLECHT NIEUWS VOOR ISLES
De rol van de New York Islanders is dit seizoen al lang en breed uitgespeeld. Helaas sluit Cal Clutterbuck zich daar nu bij aan. De aanvaller zette maandag zijn handtekening onder een nieuw contract op Long Island, maar kan zich alvast gaan richten op 2022-2023. Een schouderoperatie zet een streep door de rest van zijn seizoen. Clutterbuck blijft daardoor steken op 6 goals in 59 wedstrijden.
#Isles Injury Updates: Forward Cal Clutterbuck will miss the remainder of the season with a shoulder injury that will require surgery. Defenseman Scott Mayfield will miss 4-6 weeks with a lower body injury.
Op de blauwe lijn kan Barry Trotz voorlopig niet beschikken over Scott Mayfield. De verdediger, dit seizoen goed voor 3 goals in 61 wedstrijden, kampt met een zogenaamde lower-body injury. De verwachting is dat Mayfield minimaal een maand uit de roulatie is, maar de Islanders hopen de blueliner dit seizoen nog weer in actie te zien. De 29-jarige Mayfield speelde gemiddeld bijna 20 minuten per wedstrijd en daar zal Trotz dus een oplossing voor moeten vinden.
EINDE SEIZOEN KORPISALO
Joonas Korpisalo staat nog altijd op de loonlijst van de Columbus Blue Jackets, maar zal dit seizoen niet meer in actie komen. De Finse goalie is UFA na dit seizoen en dan is het logisch dat zijn naam werd genoemd in het geruchtencircuit tijdens de trade deadline. De reden dat een trade nooit van de grond kwam, is mogelijk zijn blessure. Korpisalo moet, net als zijn landgenoot Tuukka Rask vorig jaar, geopereerd worden aan zijn heup. Een vervelend moment voor de goalie, die dus uit zijn contract loopt en dat niet met de beste statistieken doet. Zijn save percentage staat op .877 en hij kreeg gemiddeld 4.15 goals per wedstrijd tegen. Vervelend ook voor de Blue Jackets, maar zij hebben niets meer te winnen dit seizoen.
SILFVERBERG UIT DE ROULATIE
Twee weken geleden verscheen de naam van Jakob Silfverberg op de IR. Het was even onduidelijk wat er nu precies met de winger aan de hand was, maar deze week kwam er meer duidelijkheid. Er is een bloedpropje gevonden in zijn been, waardoor Silfverberg voorlopig uit de roulatie is. De Anaheim Ducks hopen hun 31-jarige aanvaller dit seizoen nog in actie te zien, maar de club is vooral opgelucht dat het probleem zo vroeg aan het licht kwam. Op zijn eerste seizoen (Ottawa) na speelt Silfverberg zijn gehele loopbaan in Orange County, maar de laatste twee seizoenen is hij niet meer zo trefzeker. Na 53 duels staan er slechts 5 goals achter zijn naam in deze jaargang.
BLUES EVEN ZONDER KRUG
De St. Louis Blues versloegen de Washington Capitals deze week met 5-2 en riepen daarmee hun 3-game losing streak een halt toe. Ondanks die streak doen ze het nog altijd prima in de Central Division. St. Louis strijdt met Minnesota en Nashville om de tweede plaats achter Colorado en er is die ploegen veel aangelegen om niet tegen een wildcard aan te lopen. Dan zijn de Avs of de Flames namelijk de tegenstander. Dat gevecht voor een plek bij de beste drie in de divisie zullen ze voorlopig moeten voeren zonder Torey Krug, De 30-jarige blueliner viel tegen Washington geblesseerd uit in de tweede periode en kampt met een upper-body injury.
HOWDEN LAAT KNIGHTS SCHRIKKEN
Wat scoreverloop betreft, was het een mooie donderdagavond. De Vegas Golden Knights liepen de Nashville Predators met 6-1 ondersteboven en hielden daarmee zicht op een postseason-ticket. In de eerste periode was er echter een schrikmoment. Knights-aanvaller Brett Howden botste met Filip Forsberg en knalde hard tegen de boarding.
Hij werd met een brancard van het ijs gehaald, maar liet met zijn arm weten dat hij bij kennis was en stelde daarmee de toeschouwers enigszins gerust. Howden, goed voor 9 goals en 20 punten dit seizoen, werd naar het ziekenhuis gebracht en vrijdag zal er meer duidelijkheid komen over de ernst van de eventuele blessure.
OVERIG NIEUWS
DANIEL SPRONG SCOORT BIJ DEBUUT
Daniel Sprong begon zijn NHL-loopbaan in Pittsburgh, ging vervolgens naar Anaheim, keerde terug aan de oostkust bij Washington en zit na deze trade deadline weer aan de westkust. In de trade die Marcus Johansson naar de Capitals bracht, werd de Amsterdammer op het vliegtuig naar Seattle gezet. Van een contender naar een bottom dweller en dat is eigenlijk voor het eerst in de loopbaan van onze landgenoot. De Ducks raakten weliswaar in verval tijdens zijn verblijf, maar in Pittsburgh en Washington was er vooral de druk van het moeten presteren. De druk ook van het bekende vergrootglas.
In het geval van Sprong zou dit heel goed een stap terug kunnen zijn om er straks twee vooruit te zetten. De aanvaller is na dit seizoen RFA en kan zich de komende tijd in de kijker spelen. Gezien de vele picks die de Kraken heeft verzameld, is daar een duidelijk plan aanwezig. Het zou voor Sprong niet zo verkeerd zijn om daar deel van uit te (willen) maken. Hij liet in elk geval een goede eerste indruk achter, want tijdens zijn debuut voor de Kraken was het meteen raak. Mede dankzij zijn goal werden de Coyotes met 4-2 verslagen.
OILERS TOP, DUCKS FLOP
We hebben deze week de Anaheim Ducks complimenten gegeven voor het gevoerde beleid. Met de blik gericht op de toekomst verzamelden ze de nodige draft picks. Die nieuwe talenten kunnen straks ingepast worden in een team dat ook al een Trevor Zegras en Jamie Drysdale heeft lopen. Op het ijs gaat het de laatste weken minder crescendo. Heel even mochten de Ducks ruiken aan de play-offs, maar sinds 31 januari wonnen de Ducks slechts 4 wedstrijden en verloren ze er 15. Anaheim is nu bezig met een 8-game losing streak, de langste momenteel in de NHL.
In diezelfde divisie zijn de Edmonton Oilers juist weer bezig aan een opmars. Connor McDavid en consorten hebben de zinnen gezet op de tweede plaats in de divisie en wonnen 5 van hun laatste 7 wedstrijden. Eerder deze week wisten de Colorado Avalanche maar net een 6-game winning streak van de Oilers te voorkomen. In OT waren de Avs in Denver met 3-2 te sterk. Voor de Oilers en hun gevolg een teken dat ze zich wel degelijk kunnen meten met de beste teams in de NHL.
JOEL ERIKSSON EK IN OT! Eriksson Ek beats Demko with a beautiful move on the breakaway, winning it for the Wild!#mnwildpic.twitter.com/x0KuFKb7S5
De club met de langste winning streak van dit moment speelt in de Central Division. Minnesota won de laatste vier duels en deed dit telkens met Cam Talbot onder de lat. Donderdag hielp Talbot, met 26 saves op 28 SOG, de Wild voorbij de Vancouver Canucks. Talbot won de laatste 6 wedstrijden waarin hij startte en kreeg daarin 12 goals tegen, maar 5 daarvan in de wedstrijd tegen Detroit. Die goede prestaties van Cam Talbot geven Marc-Andre Fleury de kans om te acclimatiseren. Flower wacht namelijk nog op zijn eerste minuten voor z’n nieuwe club.
PASTRNAK EN BRUINS ZETTEN BOLTS OP HUN PLEK
In de Atlantic Division is het weer wat interessanter geworden. Met 6 nederlagen in de laatste 8 wedstrijden zijn de Tampa Bay Lightning niet bezig aan hun beste periode van het seizoen. Donderdag ging het mis tegen de Boston Bruins, waar David Pastrnak weer eens excelleerde. De nog altijd pas 25-jarige Tsjech was weer eens van grote waarde voor de B’s en met zijn veertiende hattrick in de NHL leidde Pastrnak Boston naar een 3-2 overwinning.
Door deze nederlaag zakken de Bolts naar de vierde plaats in de divisie. Staan ze daar aan het einde nog, dan betekent dit een treffen met Florida of Carolina in de eerste ronde. Boston en Toronto delen de tweede plaats in de Atlantic na deze dag.
De Philadelphia Flyers verloren Claude Giroux, ze verloren Justin Braun, maar de Flyers verloren de laatste tijd ook heel veel uitwedstrijden. Op 29 december 2021, in Seattle, was de laatste keer dat ze de punten mee mochten nemen naar de kleedkamer van de bezoekers. Daarna volgden 13 opeenvolgende nederlagen on the road. Op donderdag 24 maart 2022 mochten ze eindelijk weer eens proeven van ’t zoet van een overwinning. Mede dankzij twee goals van Travis Konecny en een eerste van Hayden Hodgson werden de Blues in St. Louis met 5-2 verslagen.
De tweede week van het NCAA Tournament is aangebroken en daarin gaat de laatste schifting gemaakt worden richting de Final Four. Wat ieder geval zeker is, is dat we twee andere finalisten krijgen in vergelijking met vorig jaar. Nadat #1 Baylor vorige week werd uitgeschakeld, was het nu aan #1 Gonzaga dat voor de zoveelste keer zijn favorietenstatus niet volledig waarmaakt. En de Bulldogs waren op deze avond niet de enige #1 seed die niet tot de Elite Eight wist te komen.
WEST REGION
#1 GONZAGA – #4 ARKANSAS: 68-74
Zoals aangegeven in de introductie: #1 Gonzaga ligt eruit. De Bulldogs waren ook dit jaar weer dé favoriet om eindelijk na alle goede jaren een titel binnen te slepen. Met de terugkeer van meerdere spelers die er vorig jaar bij waren, inclusief de komst van top-prospect Chet Holmgren, stond Gonzaga er ieder geval goed voor. Nu voor de zevende keer op rij de Sweet Sixteen werd gehaald, werd het nu weleens tijd voor wat silverware.
Maar daarin was geen rekening gehouden met de #4 Arkansas Razorbacks. Het enige overgebleven team uit de SEC deed wat nog weinig teams dit jaar hebben gedaan tegen Gonzaga en dat is van begin tot eind de Bulldogs fysiek frustreren. Guard J.D. Notae ging 9-uit-29 (!) maar was desondanks samen met big men Jaylin Williams (15 punten en 12 rebounds) en Trey Wade (15 punten en 7 rebounds) de grote reden dat Gonzaga niet tot zijn spel kwam. Defensief vloog Arkansas – in de goede zin van het woord – alle kanten op om voor het eerst in de geschiedenis een #1 seed uit te schakelen. De tien pogingen hiervoor waren allemaal in een nederlaag geëindigd.
Voor Eric Musselman, coach van Arkansas, werd het zodoende een fijne terugkeer in San Francisco. Van 2002 tot en met 2004 was de ervaren coach namelijk eindverantwoordelijke bij de Golden State Warriors en speelde zelf college ball ‘om de hoek’ bij San Diego.Voor Mark Few is het weer een toernooi om te vergeten, wederom was de titel het einddoel, maar wederom wordt dat einddoel bij lange na niet gehaald.
#2 DUKE – #3 TEXAS TECH: 78-73
Als een boksgevecht tussen een stel zwaargewichten deelden de #3 Texas Tech Raiders en de #2 Duke Blue Devils de ene na de andere klap uit. Lange tijd leken de klappen van de Raiders het hardst aan te komen, maar toch overleefde Duke. Mike Krzyzewski noteert daarmee zijn 100e overwinning en kan er nog maximaal drie aan toevoegen.
Vooral het einde van Duke was ijzersterk te noemen, want terwijl Texas Tech heel goed startte en dus vaak de wedstrijd naar zich toe leek te trekken, maakte de Blue Devils de laatste acht opeenvolgende schoten om de overwinning binnen te halen. Essentieel waren daarin Paolo Banchero (22), Mark Williams (16) en Jeremy Roach (15).
Voor Duke wacht nu een matchup in de Elite Eight tegen Arkansas waarin de Blue Devils nu op papier met hun #2 seed de favoriet zijn. En voor Coach K is het de kans om het recordaantaal NCAA Tournament-overwinningen aan te scherpen en overwinning nummer 101 te noteren.
SOUTH REGION
#2 VILLANOVA – #11 MICHIGAN: 63-55
Als er een zekerheidje in het leven is, dan is het wel dat #2 Villanova onder leiding van Jay Wright vrijwel altijd wint van de zogeheten double digit seeds in het NCAA Tournament. En om een lang verhaal kort te maken: ook #11 Michigan kon daar geen verandering in brengen.
Beide teams maakten er niet bepaald een aanvallende show van, en onder die omstandigheden waren de Wildcats van Villanova net iets beter dan de Wolverines die net als in hun eerste twee wedstrijden veel in de achtervolging moesten. Het sterke spel van Jermaine Samuels (22 punten) gepaard met het uitzonderlijk goede schieten van de vrije worpen (beste percentage in het land) zorgden ervoor dat Michigan voor het eerst in drie wedstrijden de comeback niet kon voltooien.
Voor Villanova betekent het dat zij voor het eerst sinds de titel in 2018 weer eens terug zijn in de Elite Eight met een team dat net zoals altijd staat voor degelijkheid. Echte supersterren vindt je niet in dit team, maar ze zijn inmiddels met negen overwinningen op rij – allemaal in maart – in bloedvorm waardoor ze op moment van schrijven de lichte favoriet zijn richting de Final Four in deze regio.
#1 ARIZONA – #5 HOUSTON: 60-72
Het was een slechte dag voor de favorieten van de westkust. Want naast Gonzaga, verloor ook voormalig Gonzaga-assistent Tommy Lloyd met zijn #1 Arizona Wildcats. De #5 Houston Cougars hadden het hele seizoen nog niet van een grote ploeg gewonnen maar bewaarden hun meest indrukwekkende prestatie voor de Sweet Sixteen. Hierdoor blijft er nu nog slechts één #1 seed over in het NCAA Tournament in Kansas, dat aankomende nacht in actie komt tegen #4 Providence.
Het DNA van de Cougars is simpel: fysiek, fysieker en fysiekst. Houston heeft misschien niet de bekende namen en toekomstige NBA-sterren maar heeft wel een sterk collectief waarbij de twee guards (Jamal Shead met 21 punten en Kyler Edwards met 19) de leiding namen. Vanaf het begin zorgden zij ervoor dat Arizona, dat in de vorige ronde nog ontsnapte tegen TCU, dit keer niet een tweede Houdini-act op touw kon zetten.
Kelvin Sampson en de Houston Cougars komen in de Elite Eight nu #2 Villanova tegen en kunnen voor het tweede opeenvolgende seizoen de Final Four halen. Wederom zal iedereen kijken naar de Wildcats als favoriet, maar zoals altijd zullen de Cougars het fysiek maken en daarmee kijken hoever ze komen.
Met de start van de combine is het tijd om de ogen op de NFL Draft te richten. Wat zijn hierbij de grootste behoeften van elke ploeg? Met ook de free agency periode onderweg is dat lastig te zeggen, maar we wagen een poging. Per divisie zetten we de grootste behoeften voor de draft op een rij. In deel 7: de NFC South.
ATLANTA FALCONS
1. Wide receiver
Nu Calvin Ridley een jaar geschorst is en Russell Gage richting Tampa Bay is vertrokken, hebben de Falcons naast Kyle Pitts weinig receivers in dienst. De Falcons zullen dan ook op zoek gaan naar een goede receiver in de draft. Er zitten een aantal goede receivers in de draft class en Atlanta heeft een hoge pick, dus de kans is aanwezig dat deze behoefte vervuld gaat worden.
2. Quarterback
Dit is een lastige. Icoon Matt Ryan is getrade naar de Colts en nu is Marcus Mariota voor twee jaar vastgelegd. Mariota is niet de quarterback die Ryan gaat doen vergeten, dus Atlanta zal in de draft ook de quarterbacks in de gaten houden. Toch is de kans aanwezig dat de Falcons het een jaar met Mariota gaan doen en wachten op een meer getalenteerde quarterback class volgend jaar.
3. Edge
Atlanta heeft veel posities waarop versterking nodig is. Eén van de plekken waarop versterking het meest gewenst is, is de edge. De edge class van 2022 is getalenteerd, dus er bestaat een goede kans dat Atlanta in staat blijkt een goede edge rusher te draften.
CAROLINA PANTHERS
1. Quarterback
Sam Darnold voldeed afgelopen jaar alles behalve bij de Panthers. Cam Newton werd teruggehaald en ook dat was geen succes. De kans is dus levensgroot dat de Panthers een quarterback gaan draften, zeker nu Deshaun Watson niet naar Carolina komt.
2. Center
Wie de quarterback ook wordt in Carolina, er zal geïnvesteerd worden in zijn bescherming. De Panthers kunnen met name een center goed gebruiken. Ze zullen deze positie dus in de gaten houden tijdens de draft.
3. Linebacker
De linebacker positie is sterk vertegenwoordigd in de draft, dus de Panthers gaan hier zeker aandacht aan besteden. De huidige linebacker room van Carolina is niet om over naar huis te schrijven, dus daar kan in geïnvesteerd worden.
NEW ORLEANS SAINTS
1. Offensive tackle
Nu Terron Armstead definitief niet terugkeert bij de Saints moet het team in de draft gaan kijken naar een vervanger. De OL draft class is behoorlijk sterk, dus de Saints hebben wat te kiezen.
2. Wide receiver
Michael Thomas lijkt aankomend seizoen zijn terugkeer te maken bij de Saints. Toch zullen de Saints kijken naar ondersteuning van Thomas, aangezien hij het afgelopen seizoen niet heeft gespeeld. Zoals gezegd zitten er een aantal goede receivers in de draft, dus de Saints kunnen hier mogelijk een goede draft keuze maken.
3. Tight end
De tight end class van 2022 is redelijk onderbelicht. De Saints kunnen een tight end gebruiken dus zij zullen toch gaan kijken naar deze positie. Met een pick in één van de latere rondes kunnen de Saints deze behoefte prima stillen.
TAMPA BAY BUCCANEERS
1. Offensive guard
Nu Tom Brady toch nog even doorgaat, zullen de Bucs er alles aan doen om de quarterback te beschermen. De OL van de Bucs is zeker niet slecht, maar een nieuwe guard kunnen ze goed gebruiken. Deze zijn zeker aanwezig in de draft, dus dat moet goed komen voor Tampa Bay.
2. Cornerback
De secondary van de Bucs is niet de sterkste. Een goede cornerback zou een welkome versterking zijn. Zoals eerder vermeld zitten er meerdere uitstekende cornerbacks in de draft, dus dit moet mogelijk zijn voor het team van Bruce Arians.
3. Defensive line
Mannen als Ndamukong Suh, Jason Pierre-Paul en William Gholston zullen niet allemaal terugkeren bij de Bucs, dus ze zullen gaan kijken naar een goede vervanger in de draft. De defensie van de Bucs was de afgelopen twee jaar een hele sterke unit, dit zullen ze aankomend jaar ook weer door willen zetten.
Lees hier de draft needs van alle andere divisies.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
