De eerste helft van het reguliere seizoen van de Major League Soccer zit er bijna op. Nu ook de Gold Cup begonnen is en de Amerikaanse voetbalcompetitie daarom maar liefst 58 internationals mist, is het een goed moment om eens terug te blikken op het seizoen tot nu toe. We zoomen in op de topploegen, verrassingen, tegenvallers en Nederlanders die tot nu toe in actie kwamen dit seizoen in de MLS.
DE TOPPLOEGEN
Het is geen verrassing dat de Seattle Sounders het dit seizoen weer erg goed presteren. Dat was namelijk de afgelopen seizoenen ook het geval. In de laatste vijf seizoenen haalde de ploeg uit de staat Washington vier keer de MLS-finale en won het die twee keer. Ook dit seizoen gaan de Sounders weer fier aan kop in de regular season en presteerde de club het beste van alle deelnemende teams, met 29 punten uit 13 wedstrijden. Vooral de Peruviaanse spits Raúl Ruidíaz blinkt dit seizoen uit. Hij scoorde al negen keer.
Naast de Seattle Sounders voldoen vooral LA Galaxy, Sporting Kansas City, New England Revolution en Orlando City aan de hoge verwachtingen door een goed seizoen te draaien. Deze hoge verwachtingen zijn vooral gebaseerd op de prestaties van de clubs in de afgelopen twee seizoenen. Vooral Kansas City pakte veel punten in de Western Conference en staat knap tweede achter Seattle. Dat is vooral te danken de veelscorende spelers Dániel Sallói en Allan Pulido. In de Eastern Conference staat New England Revolution bovenaan met 24 punten uit 13 wedstrijden.
Seattle Sounders verbreekt het record van langste ongeslagen reeks aan het begin van het seizoen. Al 13 wedstrijden op rij niet verloren in de MLS. 😮 pic.twitter.com/p32gDnRP0j
Er zijn ook enkele ploegen die tegen de verwachtingen in goed presteren in de huidige jaargang van de MLS. Zo doen de Colorado Rapids het erg goed in de Western Conference. Vorig seizoen haalde het voor het eerst in 5 jaar de playoffs, maar werd het direct in de eerste ronde uitgeschakeld. Dit seizoen gaat het echter voor de wind: de Rapids haalden 20 punten uit 11 wedstrijden en bezetten de vierde plek in de Western Conference. Dat is niet onopgemerkt gebleven: de ploeg uit Denver levert maar liefst drie Amerikaans internationals tijdens de Gold Cup.
Ook CF Montréal presteert boven verwachting goed dit seizoen. In de afgelopen 4 seizoenen wist de ploeg uit Canada de MLS playoffs niet te bereiken. Een uitschakeling in de eerste ronde van de playoffs van het MLS is Back Tournament was de beste prestatie van de ploeg in jaren. Momenteel draait Montréal bovenin mee in de Eastern Conference. Ook Nashville SC presteert naar behoren. Ook die ploeg draait bovenin mee in de Eastern Conference, ondanks dat de club pas vorig jaar zijn vuurdoop beleefde in de MLS. Het is duidelijk dat Nashville niet lijkt te hoeven wennen aan de MLS.
Waar er ploegen zijn die vriend en vijand verrassen, zijn er ook altijd ploegen die een teleurstellend seizoen beleven. Zo ook in de MLS. Hoewel er nog van alles kan gebeuren, is het duidelijk dat de regerend kampioen van MLS, Columbus Crew, tegenvallend presteert. De ploeg uit de staat Ohio bezet momenteel de achtste plek in de Eastern Conference en gaat bij deze stand de playoffs niet halen. Daar komt nog eens bij dat de ploeg de komende weken vijf spelers mist vanwege deelname aan de Gold Cup. Dit zal ze niet helpen om de nodige punten binnen te slepen voor plek in de playoffs.
Verder zal David Beckham nog niet tevreden zijn met hoe zijn Inter Miami presteert in de MLS. De club van de Engelsman zag in 2020 het levenslicht en trok enkele grote spelers aan (onder andere Blaise Matuidi en Gonzalo Higuaín), maar kon vorig seizoen nog geen potten breken. Ook dit seizoen bivakkeert Miami in de onderste regionen van de Eastern Conference. Met 8 punten uit 11 wedstrijden staat het, samen met het eveneens tegenvallende Toronto FC, onderaan.
— Magic City Soccer (@MagicCitySoccer) June 20, 2021
DE NEDERLANDERS
Ook Nederlandse spelers die actief zijn in de MLS zullen overwegend ontevreden terugkijken op de eerste helft van het reguliere seizoen. Momenteel zijn enkel Eloy Room (Columbus Crew), Kenneth Vermeer (Cincinnati FC), Jamiro Monteiro (Philadelphia Union) en Johan Kappelhof (Chicago Fire) basisspeler bij hun club. De overige actieve Nederlanders zitten vooral op de bank of zijn geblesseerd. Denk dan aan Vito Wormgoor (Columbus Crew) en Kelvin Leerdam (Inter Miami), Nick Marsman (Inter Miami) en Danny Hoesen (Austin FC).
Een kleine uitzondering is Silvester van der Water. Hij schippert bij Orlando City tussen bank en basis en boekt mooie resultaten. De ex-speler van Heracles Almelo vormt vaak een voorhoede met MLS-ster Nani en scoorde tot nu toe één keer in competitieverband. Verder hebben we natuurlijk nog het Cincinnati FC van trainer Jaap Stam, waar naast Kenneth Vermeer ook altijd nog Maikel van der Werff en Jürgen Locadia spelen. Het team van Stam lijkt echter niet op weg naar een plek in de playoffs. Cincinnati verzamelde tot nu toe slechts 12 punten in 11 wedstrijden en staat daarmee in de onderste regionen van de Eastern Conference.
Mega veel curve? Yes please! 😄
Jaap Stam wint met FC Cincinnati en staat niet meer onderaan in de Eastern Conference (MLS). pic.twitter.com/KO4zz7ZNdn
Precies de helft van het MLB seizoen zit erop. 81 wedstrijden speelden de teams, waarin genoeg rookies schitterden. In de laatste week voor de All-Star break waren daar opeens onbekende namen zoals John Nogowski of Tylor Megill. Toch komen ook wat bekendere namen langs als Jazz Chisholm en Andrew Vaughn. Verder nog vier andere rookies in verschillende volgorde.
Met twee geblesseerde eerstehonkmannen hadden de Pittsburgh Pirates een probleem op die plek. Ze klopten aan bij de St. Louis Cardinals voor de 28-jarige John Nogowski en in ruil voor wat geld kwam hij naar de Buccos. Op 5 juli maakte hij zijn debuut voor de Pirates.
Bij de Cardinals was hij een bankwarmer die zijn slagbeurten alleen kreeg als pinch-hitter. Hij sloeg één hit in achttien slagbeurten, waarna hij ge-DFA’d werd door de Redbirds. Bij de Pirates kende hij een betere start. In zijn eerste week sloeg hij veertien hits in achttien slagbeurten en sloeg hij vijf teamgenoten over de plaat. Eén van zijn RBI’s sloeg hij tegen de New York Mets in de eerste helft van de negende inning. Hiermee trok hij de stand gelijk. Zelf kwam hij later ook over de plaat en daardoor wonnen de Pirates hun laatste wedstrijd voor de All-Star break.
Nogowski blijkt een man van vele gezichten. In de laatste wedstrijd van de serie met de Atlanta Braves sloeg hij vier hits in vijf slagbeurten en stond hij één inning op de heuvel. Door de hoogopgelopen score van 14-3, in het voordeel van de Braves, koos manager Derek Shelton ervoor om zijn bullpen te sparen en een veldspeler op de heuvel te zetten. Het werd Nogowski. Hij kreeg één hit tegen, maar de score liep niet verder op. Het leverde tenminste wel mooie beelden op.
— Major League GIFs (@MajorLeagueGIFs) July 7, 2021
TYLOR MEGILL (New York Mets)
Stats:8.2 IP, 14 K’s, 5 BB, 6 H, 2 ER
Tylor Megill maakte zijn debuut in het hoogste niveau op 23 juni tegen de Atlanta Braves. In week 14 gooide hij — verdeeld over twee wedstrijden — 8.2 innings voor de Mets; 5.0 innings tegen de Milwaukee Brewers en 3.2 innings tegen de Pittsburgh Pirates.
Megill deelde in totaal veertien keer drie slag uit en dat deed hij eerlijk verdeeld over de twee wedstrijden. Hiermee voerde hij alle rookies in week veertien aan. In beide wedstrijden kreeg hij echter niet de winst toegekend. Tegen de Brewers stond er een gelijke stand van 3-3 op het bord en wonnen de Mets uiteindelijk en in de wedstrijd met de Pirates stonden de Mets wel voor maar gooide hij niet genoeg innings om de winst toegekend te krijgen.
Hij sprak zelf na de wedstrijd met de Pirates met de pers. Het is namelijk snel gegaan met Megill in de laatste maanden. Hij begon het seizoen nog in Double-A, waarna hij drie wedstrijden in Triple-A gooide. Daar bleek hij het adequaat te doen en de Mets riepen hem op naar de Majors. Alle vier de keren dat hij op de heuvel stond wonnen de Mets, dus misschien is er wel een plaatsje voor hem weggelegd in de rotatie.
Tylor Megill on his journey from AA to the majors this year:
"My goal coming into the season was to finish here, but I never expected it to come this early" pic.twitter.com/CHHasXv22n
Hij is terug van weggeweest. De laatste keer dat Jazz Chisholm een plaats veroverde in de Rookie Watch was in week drie en toen had hij ook nog blauw haar. Inmiddels is het haar veranderd naar roze en heeft hij zijn slump achter zich gelaten. Een .300 slaggemiddelde met één double, één vrije loop, één gestolen honk en twee homeruns. Eén van die homeruns kwam tegen de Los Angeles Dodgers en pitcher Julio Urías. Chisholm sloeg als eerste in de slagvolgorde en ramde de derde pitch van de wedstrijd over de hekken. De bal eindigde 136 meter verderop in de tweede ring. Naast snelheid heeft hij dus ook kracht.
Defensief gezien liet de Bahamaan ook zijn kwaliteiten zien. In dezelfde serie met de Dodgers zorgde hij met een spectaculaire duik ervoor, dat Justin Turner op het eerste honk uitgegooid kon worden. Hiermee liet Chisholm ook zijn defensieve kwaliteiten zien en maakte hij nogmaals duidelijk een serieuze naam te zijn in de Rookie of the Year kandidatuur.
— Bally Sports Florida: Marlins (@BallyMarlins) July 7, 2021
VLADIMIR GUTIERREZ (Cincinnati Reds)
Stats:12.0 IP, 6 K’s, 4 BB, 10 H, 3 ER
Weer een nieuwe naam die nog niet is voorgekomen in de Rookie Watch. Vladimir Gutierrez is een 25-jarige rechtshandige startende pitcher, geboren op Cuba. Hij gooide dit seizoen in totaal 50.1 innings, waarvan 12.0 in de afgelopen week. Hierin gooide hij zes strikeouts, maar kreeg hij wel tien hits en drie earned runs tegen.
Vooral zijn curveball tegen Jorge Soler zag er nasty uit. Het is normaliter niet zijn favoriete pitch om een slagman drie slag te geven, want hij deed het vóór Soler’s at-bat maar acht keer eerder. Vooral zijn 4-seam fastball of zijn slider laten de slagman misslaan. Daarmee behaalde hij 24 strikeouts. Zolang de nummer dertien prospect van de Reds zich blijft ontwikkelen, gaan we de pitch vast vaker zien.
Hij was de absolute favoriet (ook bij onze redactie) aan het begin van het seizoen om Rookie of the Year te winnen. Echter werd Ke’Bryan Hayes aan het begin van het seizoen getroffen door een polsblessure en had hij bij terugkomst moeite om mee te komen met het niveau. Tot vorige week, want eindelijk kwam hij los uit zijn slump.
Een slaggemiddelde van .333 met vier doubles, vijf vrije lopen en één homerun. Zijn enige homerun sloeg hij in de 11-1 overwinning op de Atlanta Braves. Met Adam Frazier op de honken raakte hij een pitch van Josh Tomlin op het uiteinde van zijn knuppel, maar met zoveel kracht dat deze in het opposite field eindigde. Het was zijn vierde homerun van het seizoen, waardoor hij nog één homerun nodig heeft om gelijk te komen met seizoentotaal van vorig jaar.
De reis naar MLB voor Spenser Watkins was niet makkelijk. Hij werd in 2014 gedraft in de dertigste ronde als pick nummer 910 door de Detroit Tigers. Na één seizoen op rookie-niveau speelde hij in 2015 in Single-A. Het jaar wat daarop volgde werd hij voor vijftig wedstrijden geschorst na een positieve drug test. Watkins werd nooit opgeroepen naar de Majors door de Tigers en met de uitbraak van het coronavirus speelde hij in 2020 geen enkele wedstrijd. In juli van dat jaar werd zijn contract verscheurd. Hij kreeg een nieuwe kans van de Baltimore Orioles en dat terwijl hij de favoriet was om manager te worden van Paradise Valley High School.
Hij koos uiteindelijk toch voor zijn eigen carrière en kwam terecht bij de Norfolk Tides, het Triple-A team van de Orioles. Het duurde zeven wedstrijden totdat de O’s hem een kans wilde geven op het hoogste niveau. Na één inning van relief pitching tegen de Los Angeles Angels startte hij zijn eerste wedstrijd op de heuvel tegen de Toronto Blue Jays. Na 5.0 innings was zijn dag voorbij, maar hij kon drie vinkjes zetten. Zijn eerste start, zijn eerste strikeout en zijn eerste winst. Sommige rookies hebben een slechter debuut.
De Dominicaan Jesus Sanchez is ook nieuw in de lijst. Hij sloeg acht honkslagen en kreeg één vrije loop in week veertien, waarmee zijn slaggemiddelde .333 was voor die week. In totaal sloeg hij nu in 23 wedstrijden een gemiddelde van .265 en daarmee liet hij grote verbetering zien ten opzichte van zijn debuutseizoen. Daarin had hij één hit in 29 slagbeurten en een .040 slaggemiddelde.
Van zijn acht hits sloeg hij één homerun, één double en één triple. Zijn double en triple kwamen in dezelfde wedstrijd. In de laatste wedstrijd met de Atlanta Braves ging hij drie uit vier en miste hij alleen een homerun voor een cycle. Tijdens zijn triple liet de 23-jarige linksvelder zijn snelheid zien. Hij mag dan wel 100 kilo wegen en 1.90 meter lang zijn, maar rennen kan hij wel.
Jesús Sánchez has tripled. He is a homer shy of the cycle.
De derde Miami Marlins-speler in de lijst en de vierde keer dat hij zichzelf terugvindt in de Rookie Watch. Trevor Rogers laat dit seizoen zien een hele goeie pitcher te zijn en deed dat ook weer in week 14, met 9.0 innings vanaf de heuvel tegen de Los Angeles Dodgers en Atlanta Braves. Hij eindigde met 12 K’s en moest alleen Tylor Megill (14 K’s) voor zich laten als leider van rookies in de categorie strikeouts. Tegen de Dodgers gooide hij acht keer drie slag en daarmee kwam hij gelijk met de te vroeg overleden Jose Fernandez. Fernandez gooide in zijn eerste 24 starts 157 strikeouts en na 24 starts stond Rogers precies op hetzelfde aantal als de op 24-jarige leeftijd overleden pitcher.
8 strikeouts for Trevor Rogers
He’s tied with José Fernández with the most strikeouts through 24 career starts with 157 pic.twitter.com/nupihy1sIX
Door zijn goede prestaties werd Rogers verkozen tot All-Star. Het leek manager Don Mattingly een goed idee om dat niet in een normaal gesprek te zeggen. In een stiekem plan zette hij een geheime camera neer en riep de pitcher zijn kantoor binnen. Daar vertelde de manager Rogers dat hij terug werd gestuurd naar het Triple-A team de Jacksonville Jumbo Shrimp. De wat verbaasde Rogers kreeg vervolgens toch maar te horen dat hij niet naar Jacksonville moest, maar naar Denver. Hij moest gaan gooien in de All-Star game. Het leverde leuke beelden op.
Don Mattingly pranked Trevor Rogers by first telling him he was being sent down to Triple-A to manage innings
When in reality, he was headed to Denver as an MLB All-Star
Met Andrew Vaughn als derde pick in de eerste ronde van 2019 door de White Sox lijken zij een goede slag te hebben geslagen. Door de blessure in Spring Training van Eloy Jimenez hadden de White Sox een nieuwe linksvelder nodig. Zodoende kreeg Vaughn een plekje als everyday starter op een voor hem volledig nieuwe positie: het linksveld. Het was tot nu toe hoge pieken en lage dalen voor hem, maar week veertien was net zoals week vier en vijf een piek voor hem.
In de wedstrijd tegen de Baltimore Orioles stond de eerder genoemde Spenser Watkins op de heuvel. Die gooide een 4-seam fastball aan de binnenkant van de slagzone en deze kwam perfect op de knuppel van Vaughn. De bal eindigde over de hekken, waarmee hij de White Sox terug bracht tot 2-1. Twee innings later sloeg hij weer een homerun. Dit keer stonden Adam Engel en Leury Garcia op de honken, waarmee hij zijn RBI-totaal tot vier bracht voor week 14.
Nadat het All-Star-spektakel vorig seizoen door COVID-19 niet door kon gaan, kwamen de grootste sterren uit de Major League dit jaar wel weer bij elkaar. Voor de achtste editie op rij heeft de American League afgelopen nacht de All-Star Game winnend afgesloten. Het Junior Circuit won de demonstratiewedstrijd op Coors Field in Colorado met 5-2. Startende werper Shohei Ohtani (Los Angeles Angels) kreeg de win op zijn naam; Vladimir Guerrero Jr. van de Toronto Blue Jays kreeg de MVP Award.
AFZEGGINGEN
De startende lineups van de beide teams waren indrukwekkend, maar niet zo indrukwekkend als ze waren geweest zonder afzeggingen. Aan beide kanten lieten meerdere sterren voorbij gaan. Zo zegden aan de kant van de American League alle Houston Astros-spelers af. Jose Altuve had geen zin, Carlos Correa staat ’toevallig ineens op de COVID-lijst, Michael Brantley kampte met kleine pijntjes en Ryan Pressly had als enige een goed excuus: hij was met vaderschapsverlof. Tim Anderson (Chicago White Sox), Chris Bassitt (Oakland Athletics), Whit Merrifield (Kansas City Royals) en Joey Wendle (Tampa Bay Rays) vervingen het Houstonse kwartet. Verder haakte ook de lang geblesseerde Mike Trout af.
Voor de National League lieten onder meer catchers Buster Posey (San Francisco Giants) en zijn eerste vervanger Yadier Molina (St. Louis Cardinals) de wedstrijd aan zich voorbijgaan. Milwaukee’s Omar Narvaez nam de plek over. Jacob deGrom (New York Mets), Yu Darvish (San Diego Padres), Brandon Woodruff (Milwaukee Brewers) en Kevin Gausman (San Francisco Giants) konden o.a. vanwege het speelschema niet meedoen. Ronald Acuña Jr (Atlanta Braves) scheurde afgelopen weekend zijn kruisband en is een jaar uitgeschakeld. Mookie Betts (Los Angeles Dodgers) kampte ook met een lichte blessure en besloot niet mee te doen.
STARTENDE STERREN
Toch was er nog voldoende te zien tijdens de wedstrijd, want beide lineups barsten uit hun voegen van de star power. Ohtani, Guerrero Jr., Xander Bogaerts (Boston Red Sox), Aaron Judge (New York Yankees), Rafael Devers (Boston Red Sox), Marcus Semien (Toronto Blue Jays), Salvador Perez (Kansas City Royals), Teoscar Hernandez (Toronto Blue Jays) en Cedric Mullins (Baltimore Orioles) mochten vanaf het begin meedoen voor de AL.
Speciaal voor Shohei Ohtani waren de regels van de wedstrijd een klein beetje aangepast. Ohtani startte het duel als werper én als lead-offslagman voor de American League. Hij was dus tegelijkertijd pitcher én aangewezen slagman.
Op de heuvel werd Ohtani gedurende de wedstrijd gevolgd door Lance Lynn (Chicago White Sox), Kyle Gibson (Texas Rangers), Nathan Eovaldi (Boston Red Sox), Gregory Soto (Detroit Tigers), Chris Bassitt (Oakland Athletics), Andrew Kittredge (Tampa Bay Rays), Matt Barnes (Boston Red Sox) en Liam Hendriks (Chicago White Sox). Alleen Lynn (1), Bassitt (1) en Hendriks (1) gooiden strikeouts. Soto en Bassitt kregen als enige AL-werpers runs tegen.
Hendriks baarde opzien door tijdens zijn optreden, waarbij hij — zoals meerdere spelers gedurende de wedstrijd — een microfoon droeg, niet bepaald op zijn taalgebruik te letten. Later bleek dat Hendriks dacht dat zijn microfoon het niet deed, omdat het oortje dat hij droeg geen signaal doorgaf van commentator Joe Buck. Het oortje deed het misschien niet, maar de microfoon wel…
Corbin Burnes was de gebeten hond; hij kreeg een kanonskogel van Vladimir Guerrero Jr. tegen, waardoor de AL de voorsprong verdubbelde. Het was de 200e homerun in de geschiedenis van de All-Star Game. Rogers kreeg twee unearned runs tegen na een error van Brandon Crawford (San Francisco Giants). Taijuan Walker zag Mike Zunino (Seattle Mariners) een homerun slaan, waarmee alle vijf de runs op het bord stonden.
Bij de National League zorgden J.T. Realmuto (solo homerun) en een doorgeschoten bal waarop Manny Machado scoorde voor de enige runs.
MOST VALUABLE PLAYER
Aan het eind van de wedstrijd werd Vladimir Guerrero Jr. uitgeroepen tot MVP van de wedstrijd. De enige All-Star met meer dan één honkslag was Boston’s Xander Bogaerts. Ook hij sloeg een punt over de plaat. Joey Gallo (Texas Rangers), Juan Soto (Washington Nationals) en Tim Anderson bleven zonder slagbeurt. Ze kwamen defensief wel in actie.
De NBA Finals van 2021 zijn begonnen. Woensdagnacht (03:00) staat Game 4 in Milwaukee op het programma. Een preview.
NBA FINALS
GAME 4 | #2 PHOENIX SUNS – #3 MILWAUKEE BUCKS
Nadat de Suns in eigen huis game 1 en game 2 gewonnen hadden, bleken de Bucks in eigen huis tijdens game 3 veel te sterk te zijn voor de ploeg uit Phoenix. Zeker in het tweede en derde kwart bleken de Bucks veel beter te presteren. De voorsprong die vlak voor en na rust werd opgebouwd werd in het vierde kwart niet meer weggegeven.
STATISTIEKEN GAME 3
De Bucks domineerde overal. Ze schoten beter van achter de driepuntlijn (29% om 39%), scoorde negen punten meer van de free throw line, controleerde de rebounds (36-47) en hadden minder turnovers (9 om 14) en persoonlijke fouten (18 om 24) dan de Suns. Al met al een vrije eenvoudige zege.
De enige categorie waar de Suns in mee konden, was field goal percentage. Beide teams schoten 48% van het veld. Topscoorder van het duel was Giannis Antetokounmpo, die wederom boven de 40 punten uit kwam en zo op de helft is van een legendarische streak van Michael Jordan (40 punten in vier NBA Finals games achter elkaar). De Griek eindigde met 41 punten, 13 rebounds en 6 assists. Bij de Suns kwam niemand boven de 20 punten uit.
GAME 3 BLESSURES
Torrey Craig bleek verrassend genoeg toch fit te zijn voor game 3, waardoor de ziekenboeg weer leeg is. Donte DiVincenzo (Bucks) en Dario Saric (Suns) zijn de enige spelers die ontbreken als woensdagnacht game 3 begint. Het is ook redelijk duidelijk inmiddels dat Antetokounmpo zijn ritme en vorm heeft gevonden na zijn blessure vlak voor de NBA Finals.
SITUATIE
De Suns kunnen geen sweep meer halen, maar een zege in game 4 zorgt er wel voor dat de Bucks drie keer achter elkaar van de Suns moeten winnen om het kampioenschap te winnen. En twee van die duels zou uit zijn in Phoenix. Kortom: de Bucks moeten winnen om de serie weer in balans te brengen, de Suns kunnen met een zege de helft van de ringen eigenlijk al ophalen.
NBA FINALS GAME 4 BETTING
Ook tijdens game 4 ligt de over/under weer hoog. Wij dachten dat de over niet gehaald zou worden tijdens game 3, maar dat bleek wel het geval te zijn. En hoe. Tijdens game 4 is de lijn op dit moment 220,5 punten. Het is tot nu toe altijd de over geweest in de zes duels die de Suns en Bucks dit seizoen tegen elkaar hebben gespeeld, dus er is weinig reden om aan te nemen dat het tijdens game 4 anders zal zijn.
De Bucks zijn 4,5 punt favoriet tijdens game 4, wat minder hoog dus dan tijdens game 3. Dit komt omdat de bezoekers historisch gezien beter presteren tijdens game 4 dan game 3. Toch, gezien de dominantie van de thuisploegen tot nu toe in deze serie en de uitslag van game 3, zou je verwachten dat de Bucks dit wel moeten kunnen halen.
Na de Magic vorige week zijn nu de New Orleans Pelicans aan de beurt om hun nieuwe head coach vast te leggen. Suns-assistent Willie Green zal vanaf komend seizoen voor de groep staan.
NOG GEEN ERVARING ALS HEAD COACH
Net zoals de nieuwe head coach van de Magic is ook Willie Green vooral ervaren als het aankomt op assistent zijn in de NBA. Dit was hij tussen 2016 en 2021 bij de Warriors (Steve Kerr) en Suns (onder meer Monty Williams). Met de Suns speelt hij momenteel in de NBA Finals. Hij werd eerder met de Warriors al twee keer kampioen.
Als speler was Green onder meer lid van de 76ers, Hornets, Hawks, Clippers en Magic. Als NBA-speler won hij nooit iets, zowel individueel als met zijn teams niet.
Sources: The Pelicans are planning to hire Suns assistant Willie Green. Green, 39, has played 12 NBA seasons and has developed a strong reputation across five seasons as an assistant, including two titles in Golden State.https://t.co/sdjV49uw3h
Potentie. Heel veel potentie. Van de spelers die er nu zijn, zijn PF James Johnson en C Willy Hernangomez unrestricted free agents, terwijl SG Josh Hart en PG Lonzo Ball restricted free agents zijn. Zeker de laatste twee namen zijn van grote waarde gebleken de afgelopen jaren. De Pelicans mogen elke aanbieding die Ball en Hart van NBA-teams krijgen matchen.
De rest, waaronder Brandon Ingram en Zion Williamson, liggen nog voor meerdere jaren vast. De starting line-up bestaat momenteel uit Eric Bledsoe, Nickeil Alexander-Walker, Brandon Ingram, Zion Williamson en Steven Adams. Er zullen waarschijnlijk nog wel wat trades gedaan worden, terwijl ook de bank nog versterkt zal worden. Zeker op PG en SG is het namelijk vrij karig momenteel.
De All-Star Game in Denver staat voor de deur en dat geeft ons de gelegenheid om terug te blikken op de eerste seizoenshelft. Dat Ozzie Albies en Xander Bogaerts zijn geselecteerd voor respectievelijk de National League en de American League zegt genoeg over hen. Jonathan Schoop was met name in juni op oorlogspad en Kenley Jansen laat de concurrentie bij tijd en wijle duizelen. Helaas kunnen Jurickson Profar, Andrelton Simmons en Didi Gregorius om uiteenlopende redenen niet terugblikken op een overdreven goede seizoenshelft.
Ozzie Albies mocht voor de tweede keer in zijn nog prille loopbaan de gang naar de ASG maken. In 2018 debuteerde hij op het jaarlijkse feestje van de MLB. Voor hij naar Denver mocht, moest hij met de Braves eerst nog aantreden tegen Miami, Pittsburgh en nog een keer Miami. Met zijn club bivakkeert Albies net onder de .500 en daarmee is een vierde divisietitel voor de Braves voorlopig ver weg. Atlanta zal in de tweede seizoenshelft, zonder superster Ronald Acuna Jr. flink wat terrein moeten goedmaken op de New York Mets (4 gewonnen wedstrijden achterstand).
Dat Ozzie Albies op de nominatie voor de ASG stond, was al een prestatie op zich. Zo goed begon onze landgenoot namelijk niet aan het seizoen. Pas in zijn twintigste AB kwam Albies door met een hit, maar daarna was hij ook vertrokken. Na zes wedstrijden moest hij het nog doen met een .091 slaggemiddelde, maar aan het einde van de maand april stond er al een wat acceptabeler .227 achter zijn naam. Hij sloeg in die eerste maand 9 doubles en dat bleek een voorbode op wat komen ging. De naam van Albies vinden we terug in de bovenste regionen van de majors als het om XBH gaat.
ZON GAAT SCHIJNEN VOOR OZZIE
De statistieken van mei leken op die van de maand april. Albies sloeg 4 homeruns en dat was er één minder dan in de eerst maand. Dit keer moest de infielder tevreden zijn met 4 tweehonkslagen, maar daar kwamen dan wel weer zijn eerste triples (3 stuks) bij. Al met al waren het nog geen cijfers die je direct in verband brengt met een All Star. Die kwamen pas in juni. Ozzie Albies sloeg in de eerste twee maanden (186 AB’s) van het seizoen in totaal 27 runs binnen. In de eerste zomermaand deed hij daar een flinke schep bovenop en timmerde Albies in 112 at-bats 29 runs binnen. Daarbij gingen 6 ballen het stadion uit, noteerde Albies 36 hits en kwam zijn slaggemiddelde die maand uit op .321.
Ozzie Albies was vorige maand ontzettend belangrijk voor zijn Atlanta Braves en heeft de uitverkiezing voor de ASG met name in juni dikverdiend. In de NL komt geen enkele tweedehonkman ook maar in de buurt van zijn cijfers. Jake Cronenworth van de Padres sloeg 27 runs binnen en dat staat in schril contrast tot de 59 RBIs van onze landgenoot. In de AL mag Jose Altuve van de Astros met 52 RBIs nog een beetje in de schaduw van Albies staan. Voor de Braves en Ozzie Albies, die defensief overigens vrijwel foutloos is, is het te hopen dat het na deze ASG beter gaat dan in 2018. De klad kwam er toen een beetje in en de infielder was destijds in de tweede seizoenshelft lang niet zo productief dan in zijn eerste maanden dat jaar.
Dat Xander Bogaerts de gang naar de ASG mag maken, komt niet als een verrassing. De kortestop behoort al jaren tot de absolute elite in de majors en dit jaar vormt daarop geen uitzondering. Dat onze landgenoot ze lekker staat te raken, blijkt wel uit zijn cijfers. Met zijn slaggemiddelde en aantal hits behoort hij tot de top van de MLB. Dat geldt ook weer voor de Boston Red Sox, die in de AL East, met een kleine voorsprong op de Tampa Bay Rays, aan de tweede seizoenshelft gaan beginnen.
Net als Albies kwam Bogaerts wat moeizaam uit de startblokken. Bij de kortestop bleef dit echter beperkt tot drie wedstrijden, want in zijn vierde, tegen de Tampa Bay Rays, toonde hij zijn enorme potentie. Met 4-for-5 was hij dat duel een plaag voor de vijandelijke pitchers. Zijn slaggemiddelde schoot omhoog naar .294. In diezelfde serie was hij 3-for-3, waardoor zijn gemiddelde op .375 uitkwam. Dit was niet vol te houden, al deed hij wel zijn best en tikte Bogaerts zelfs nog even de .412 aan. Zijn slaggemiddelde zou in de eerste seizoenshelft echter geen moment meer onder de .300 komen.
ZWITSERS UURWERK
Met de regelmaat van de klok komt de rappe Bogaerts door met een double, maar op zijn eerste homerun moest hij 16 wedstrijden wachten. In de serie tegen Toronto brak hij de ban en sloeg hij op twee achtereenvolgende dag de bal het park uit. Inmiddels staat de teller op 14 en daarmee blijft hij iets achter op 2019. In dat jaar stokte de teller wat homers betreft op 33, een persoonlijk record. Drie jaar eerder speelde Bogaerts zijn eerste ASG en in dat jaar timmerde hij de bal 21 keer weg. Dat aantal moet hij in deze jaargang moeiteloos kunnen halen.
Wat productiviteit betreft, steekt de maand mei er iets bovenuit. In 90 at-bats sloeg Bogaerts 18 runs binnen en verliet de bal 6 keer het stadion. Het was echter ook de maand met het laagste slaggemiddelde (.311) en het hoogste SLG (.567). Hij liet die maand volgen door een juni met 34 hits, waaronder 10 tweehonkslagen. Daar koppelde hij 3 homeruns en 17 RBIs aan. Zijn slaggemiddelde tikte die maand .347 aan en zijn .541 SLG was nu het laagste van ’t seizoen tot nog toe.
Bogaerts heeft inmiddels vijf wedstrijden met 3 RBIs achter zijn naam staan en twee duels met 4 hits. Op zijn positie heeft Bogaerts het beste slaggemiddelde in de league, maar wat productiviteit betreft moet hij er nog wel wat voor laten gaan. Defensief kent Bogaerts een gemiddeld seizoen. Zijn .978 fld% (7 errors) komt overeen met wat hij in andere jaren laat zien.
Na vijf jaar in de pinstripes van de Yankees begon Didi Gregorius aan zijn tweede seizoen in Philadelphia. De geboren Amsterdammer trapte af met een 11-game hitting streak, dus een beter begin kon Gregorius zich nauwelijks wensen. Toch werd zijn eerste seizoenshelft er niet één om met een goed gevoel op terug te kijken. Het was even schrikken toen hij op de covid-lijst terechtkwam, maar halverwege mei volgde een veel langer verblijf op de IL. Inmiddels is Sir Didi terug en pakt hij de draad moeiteloos op.
Didi Gregorius was een zekerheidje aan slag tijdens de eerste weken van het seizoen. Op 1 april kwam hij in de achtste inning door met zijn eerste single van de jaargang en tot en met de doubleheader op 13 april noteerde de international elke wedstrijd minimaal één hit. Gregorius sloeg in die periode 9 runs binnen, maar 4 daarvan kwamen in de wedstrijd tegen de Braves op 11 april. Een 3-run homerun van Gregorius legde daarin de basis voor een belangrijke 7-6 zege van de Phillies op de divisierivaal.
HERPAKKEN
Op 14 april kwam er een einde aan die mooie reeks. Dat viel Gregorius nauwelijks kwalijk te nemen, want manager Joe Girardi gebruikte zijn kortestop als pinch-hitter en hij kreeg slechts één AB. Dat die streak niet uit de lucht kwam vallen, bewees Gregorius in de wedstrijden daarna. Hij maakte veelvuldig contact en sloeg onder meer een grand slam op 5 mei tegen de Brewers. Gregorius kwakkelde op dat moment al wat met zijn gezondheid en moest al een paar wedstrijden aan zich voorbij laten gaan. Het slaggemiddelde van Gregorius bevond zich enige tijd rond de .300, maar in mei zakte het wat weg. Op 12 mei, tegen de Nationals, werd Gregorius na vijf innings gewisseld en stond er nog .229 achter zijn naam. Het werd zijn laatste duel in bijna twee maanden.
Een vorm van jicht hield de kortestop aan de kant, maar op 2 juli was daar zijn langverwachte rentree. Aan ritme had Gregorius niets ingeboet, want in zijn eerste drie wedstrijden terug van de IL ging de bal al twee keer het stadion uit. Afgelopen donderdag, tegen de Cubs, sloeg hij al zijn derde homerun deze maand. In dat duel was Sir Didi 3-for-5 met ook nog zijn zesde tweehonkslag van het jaar. Zijn slaggemiddelde kruipt voorzichtig weer omhoog en dat is een indicatie dat Gregorius fit is.
Vanwege die blessure is het niet helemaal eerlijk om zijn huidige statistieken te vergelijken met die uit het verleden. Sinds 2015 steekt zijn slaggemiddelde steevast boven de .250 uit. Een uitzondering was er in 2019 (.238) maar ook in dat jaar kampte Gregorius met een blessure. In het veld houdt het dit seizoen vooralsnog niet over. Zijn fielding percentage staat op .953 en dat was niet eerder zo laag in de MLB. Na 40 wedstrijden staat er al 7 errors achter de naam van onze landgenoot.
Kenley Jansen won vorig seizoen de World Series met de Dodgers. Hoewel de teamprestatie formidabel was, zal Jansen over zijn eigen prestaties niet geheel tevreden zijn geweest. Zijn 3.33 ERA volgde op een jaar waarin hij 3.71 noteerde. In 2016 en 2017, de jaren waarin hij respectievelijk tot 47 en 41 saves kwam, lag dit ERA ver onder de 2.00. Dat waren ook de jaren waarin Jansen zijn opwachting mocht maken in de Midsummer Classic. Vreemd was het dan ook niet dat er voor aanvang van dit seizoen getwijfeld werd aan Kenley Jansen. Er werd zelfs gefluisterd dat hij zijn rol als closer kon verliezen. In de eerste helft van dit seizoen heeft Jansen al die twijfels weggenomen. Hij is ouderwets op dreef, maar dit werd niet beloond met een trip naar Denver.
Alleen zijn ERA is al iets om even bij stil te staan. Na 35 wedstrijden en 35.1 innings staat dit op 1.27. We zijn pas halverwege, maar zelfs tijdens zijn beste jaren was dit niet zo laag. Alleen 2017 komt met 1.32 in de buurt. Nemen we zijn wedstrijden onder de loep, dan zien we dat Jansen op 28 mei, in de verloren wedstrijd tegen de Giants, 2 hits en 2 earned runs te slikken kreeg. Voor dit duel stond zijn ERA op 1.25, maar na deze nederlaag schoot het omhoog naar 2.01. Na 28 mei besteeg Jansen nog 14 keer de heuvel en gaf hij geen enkele earned run meer op. Wel waren er 7 hits en 6 walks.
Met 5 saves en een ERA van 2.61 sloot Jansen de eerste maand van het seizoen af. Hij kwam negen keer in actie, stond 3 hits toe en tevens 3 earned runs. Helemaal vlekkeloos verliep april dus niet, maar hoe anders was dat in mei. Op 5 mei was daar, tegen de Cubs, eerst nog zijn tweede blown save, maar vanaf 11 mei ging het opeens in gestrekte draf. Tussen 11 mei en 27 mei verzamelde Jansen de ene na de andere save en ging zijn ERA steeds verder omlaag. Helaas trof hij de Giants op de 28e en sloot hij de maand enigszins in mineur af.
BELEDIGING
In mei had Jansen al bewezen zijn status als closer meer dan waard te zijn. Dit trok hij in juni door. Elf keer werd hij door Dave Roberts aan het werk gezet en de vijandelijke batters wisten gezamenlijk tot slechts 4 hits te komen. Aan het einde van die maand stond hij op 20 saves en een 1.38 ERA. Spelers en fans gingen al voorzichtig denken aan de ASG en daarin zou Jansen ook zeker niet misstaan. Die mening bleek de closer ook zelf te hebben. Dat bleek eerder deze maand wel toen hij reageerde op het feit dat hij geen uitnodiging had gekregen. Jansen vatte het op als een belediging, maar wilde er ook niet te lang bij stilstaan. Hij mag tevreden zijn over zijn seizoen tot dusver en Jansen legt zijn criticasters het zwijgen op. De man uit Willemstand toont aan dat hij nog altijd tot de elite behoort.
In 2017, misschien wel zijn beste jaar, stond hij rond deze tijd ook op 21 saves. Zijn ERA was toen zelfs nog beter met 0.96 en van blown saves had hij dat jaar nog niet gehoord. Z’n succes in het verleden lijkt Jansen een beetje in de weg te zitten nu, maar onze landgenoot heeft ook te maken met andere geweldige closers in de NL. Mark Melancon van de Padres voert de lijst van closers aan met 27 saves, maar noteert wel een 2.09 ERA. Josh Hader van de Brewers heeft net als Jansen 21 saves en koppelt dit aan een 1.01 ERA. Met 0.57 zit Craig Kimbrel van de Cubs daar zelfs nog onder. Alex Reyes van de Cardinals mag zich ook opmaken voor de ASG, hij is 20-for-20 in save changes al is zijn 1.52 ERA minder dan dat van Jansen.
Als we aan Jurickson Profar denken, dan komt al snel het woord “veelzijdigheid” naar boven. Het voormalige topprospect was bij de Rangers en de Athletics vaak het manusje-van-alles en ook in zijn eerste jaar in San Diego pakte hij verschillende posities mee. Dit seizoen is dat niet anders. Profar verlengde zijn contract bij de Padres en daar sprak vertrouwen uit. Geheel ontrecht was dit niet, want het korte seizoen van 2020 was bepaald niet slecht. Zijn .278 batting average was nimmer hoger in de majors en het was dan ook zaak om dit in 2021 door te trekken.
In San Diego was zich langzaam maar zeker een sterrenensemble gaan vormen en Profar moest zich maar staande zien te houden. Dat lukte aanvankelijk vrij aardig dit seizoen. Hij was vaak één van de outfielders en aan slag lukte het Profar regelmatig om contact te maken. Zijn slaggemiddelde zwierf lang boven de .250, maar erg productief was hij daarbij niet. In april vielen die cijfers nog alleszins mee. Profar kwam tot 86 officiële AB’s, kwam 21 keer door met een hit en sloeg 9 runs binnen.
DALENDE LIJN
In mei moest Profar wat wedstrijden laten schieten vanwege corona. Hij zat ongeveer een week in quarantaine en daarna een sterke serie tegen de Mariners waarin hij 6-for-15 was. Op 3 juni, tegen de Mets, was Jurickson Profar 2-for-4 met een RBI. Daarna trad een lange periode van droogte in. Tien wedstrijden op rij bleef de international verstoken van een hit en in deze periode verloor hij ook zijn status van vaste waarde.
Steeds vaker moest hij het, als pinch-hitter, doen met één AB per wedstrijd. Eerder deze maand, op 2 juli, mocht hij een gehele wedstrijd spelen tegen de Phillies. Met 2-for-4 en 2 RBIs was hij belangrijk voor de Friars, maar niet belangrijk genoeg om zijn plek in de starting line-up te behouden. Er staan inmiddels 237 AB’s achter zijn naam en 55 hits. Zijn eerste en enige homerun van het seizoen sloeg hij op 1 mei tegen de Giants.
De 20 RBIs van Profar zijn ook bij lange na niet genoeg om een plek bij de beste negen af te dwingen. Met 20 homeruns en 77 RBIs namens de Rangers in 2018 leek Profar op de goede weg. Een jaar later noteerde hij namens de A’s soortgelijke cijfers. Dit jaar komt hij daar in San Diego niet aan toe. Dat komt mede ook door de concurrentie, maar Profar is wel een voormalig topprospect en die status kan hij helaas ook nu niet waarmaken.
Op het moment dat Jonathan Schoop zijn krabbel zette onder een nieuw contract bij de Detroit Tigers wist hij al dat de kansen op play-offs erg klein waren. Hij moest de motivatie zogezegd uit zichzelf halen en dat viel hem de eerste maanden van het seizoen erg zwaar. De Tigers presteerden niet best, maar dat gold zeker ook voor Jonathan Schoop. De tweedehonkman, die ook veelvuldig op het eerste te vinden is in 2021, speelde in 2017 zijn enige ASG. Toen nog in dienst van Baltimore. Hij is nu helemaal niet ver van die statistieken verwijderd en dat heeft alles te maken met een meer dan geweldige juni.
Alsof hij een aanloopje moest nemen. In april speelde Schoop 24 wedstrijden en kwam daarin tot 16 hits, 6 RBIs en 2 homeruns. Magere getallen voor een slagman van zijn statuur. Het bijbehorende slaggemiddelde (.198) was ook al niet om over naar huis te schrijven. In de eerste week van mei zakte dit zelfs nog naar .180. Schoop en de Tigers speelden daarna een serie tegen de Kansas City Royals en vanaf dat moment begon het een beetje te draaien bij onze landgenoot. Schoop was 5-for-9 in de eerste twee wedstrijden van dat drieluik en die AB’s leken voor het broodnodige zelfvertrouwen te zorgen.
RED HOT
In normale jaren is Jonathan Schoop altijd wel goed voor minimaal 20 homeruns. Zijn eerste 190 at-bats van dit jaar leverden hem slechts 5 long balls op. In minder dan 3% van de gevallen ging de bal het stadion uit. Twee jaar geleden, in dienst van de Twins, sloeg hij in ruim 5% van de AB’s een homerun. Van zijn drie homers in mei sloeg hij er twee in de laatste vijf wedstrijden van die maand. Het kondigde zich dus al aan, maar dat hij dit liet volgen door zo’n sterke juni had Schoop waarschijnlijk zelf ook niet kunnen bedenken. De infielder noteerde 106 AB’s in de eerste zomermaand en niet minder dan 10 keer timmerde hij de bal de tribunes in. Logischerwijs maakte ook zijn aantal RBIs een enorme vlucht. Dit ging van 18 in de eerste twee maanden naar 27 in juni.
Bij al dit geweld kon het niet anders dan dat ook zijn slaggemiddelde omhoog vloog. Op 8 mei stond dit dus op .180. Een maand later kwam het al uit op .257 om vervolgens door te stoten naar .283 aan het begin van juli. Schoop is dit seizoen van ver gekomen en zal straks tijdens de trade deadline ongetwijfeld interessant zijn voor verschillende teams. Zijn opleving kwam te laat om nog serieus mee te dingen naar een nominatie voor de All-Star Game, maar onze landgenoot laat in elk geval zien dat hij het slaan nog niet verleerd is. Met 6 errors in 79 wedstrijden gaat het verdedigend ook niet onaardig.
Na zijn jaren in Los Angeles bij de Angels wilde Andrelton Simmons wel weer eens spelen om de prijzen. In de Minnesota Twins hoopte hij daarvoor een geschikte danspartner te vinden. Met twee divisietitels in de laatste twee seizoenen en drie keer play-offs in de laatste vier jaar was dat ook geen rare gedachte. We zijn pas halverwege het seizoen, maar we kunnen nu al concluderen dat Andrelton Simmons ook dit seizoen al na het reguliere seizoen klaar is. Als hij voor de trade deadline niet van werkgever verandert tenminste, maar zijn statistieken geven daar geen enkele aanleiding toe.
Vier Golden Gloves staan er in huize Simmons op de schoorsteenmantel en we weten allemaal dat de kortestop het vooral van zijn defensieve kwaliteiten moet hebben. Met 8 errors in 69 wedstrijden valt ’t dit jaar niet mee. Zijn .971 fld% is voor zijn doen vrij laag. Dit brengt Simmons nog maar net bij de beste 15 shortstops in de league. Vorig seizoen bleef dit percentage steken op .960 en het jaar daarvoor op .974. Dat was in 2019. Het jaar dat Simmons voor het eerst geplaagd werd door een enkelblessure.
TELEURSTELLEND SEIZOEN
Ook dit seizoen hield Simmons de pechduivel niet buiten de deur. Het seizoen was nog geen twee weken oud of er was een uitbraak van het coronavirus bij de Twins. Simmons was één van de getroffen spelers. Zoiets komt natuurlijk altijd ongelegen, maar in dit geval zeker. De kortestop had het aan slag op zijn heupen in de openingsfase en tikte na tien wedstrijden een .355 slaggemiddelde aan. Hij had op dat moment al 11 hits in 31 AB’s. Ook met de resultaten van zijn Minnesota Twins viel het tot dat moment nog best mee. Ze mochten zelfs nog heel even genieten van de koppositie in de AL Central, maar vanaf de tweede helft van april ging het keihard bergafwaarts.
Het virus hield Simmons tien wedstrijden aan de kant en de kortestop had daarna moeite om aan te pikken. In de resterende vier wedstrijden van april was hij 1-for-14 en zag hij zijn batting average duikelen naar .267. De vreemde maand april liet Simba volgen door een vrij gemiddelde maand mei. Hij kwam 21 keer door met een hit, sloeg zijn eerste homerun en schreef 9 RBIs bij. Helaas speelde de enkel weer op in juni, maar lukte het Simmons wel om wat meer contact te maken. Dit blijkt wel uit zijn .254 slaggemiddelde. Hij toonde ook wat meer discipline in het slagperk. Na zijn 21 K’s in mei verliet hij vorige maand 9 keer het strijdtoneel met drie slag.
Simba staat halverwege het seizoen op 3 homeruns en slechts 18 RBIs. Daarnaast wist hij ook nog geen enkel honk te stelen, iets wat hem voor 2019 regelmatig lukte. De international tekende voor één seizoen in Minnesota, maar zal met een sterke tweede seizoenshelft op de proppen moeten komen om een (mooi) contract voor 2022 af te dwingen.
Na een knotsgekke top 10 aan picks in de MLB Draft, normaliseerde de boel een beetje vanaf pick 11. Hieronder bespreken we kort de spelers die in het staartstuk van de eerste ronde werden gekozen: van picks 21 tot 29 en als bonus de comp- picks van 30-36.
21 | CHICAGO CUBS LHP Jordan Wicks (Kansas State)
De Cubs wisselen de laatste jaren aardig af, als het aankomt op first round draft picks. Pitchers, veldspelers, van alles een beetje. Veel succes hebben de meest recente first rounders echter niet gehad voor de Cubs, maar met Jordan Wicks hopen ze daar verandering in te brengen. Wicks werd door MLB Network aangeduid als een ‘offspeed wizard’ en is een werper die veel strikeouts gooit. Hij lijkt op het oog geen ace, maar heeft als plafond een solide nummer-3 in een rotatie. Geen upside pick, maar een zekerheidje. Voor een club die behoorlijk in de hoek zit waar de klappen vallen, is het een te begrijpen move.
22 | CHICAGO WHITE SOX SS Colson Montgomery (Southridge HS, IN)
De laatste keer dat de White Sox een highschooler kozen? Courtney Hawkins in 2012. Hawkins flopte zo extreem dat de White Sox sindsdien niets anders dan collegespelers hebben gedraft in de eerste ronde. Het merendeel van hen (Tim Anderson, Zack Collins, Jake Burger, Garrett Crochet en Carlos Rodon) draagt momenteel in de Majors een fors steentje bij aan het succes van dit seizoen; twee van hen (Anderson en Rodon) zijn zelfs All-Stars. Je kunt dus zeggen dat de White Sox het afgelopen decennium goed hebben gedraft.
Nu de club meedoet voor de prijzen en in de Minors een klein gaatje lijkt te ontstaan in de lagere regionen, durfden de Sox het weer aan om een high schooler te kiezen. Colson Montgomery komt uit de buurt (uit buurstaat Indiana) en is een multi-sport-ster. Met zijn 19 jaar is hij al een oudere highschooler, maar het talent spat van hem af. Van meerdere kanten wordt de lange, slanke infielder vergeleken met Corey Seager, wat een best-case scenario zou zijn voor de White Sox. Voorlopig heeft de club nog een franchise kortestop in de vorm van Anderson, maar diens eventuele opvolger staat al klaar.
23 | CLEVELAND INDIANS RHP Gavin Williams (East Carolina University)
Heb je het over upside met een onbekendheidsrisico, heb je het over Gavin Williams. Aan de goede kant van de analyse bezit Williams een 100 mph fastball en een arsenaal aan nasty pitches. Aan de onbekendere kant van de medaille heeft hij in zijn eerste jaren nooit een plek in de rotation van East Carolina afgedwongen. Tot dit seizoen. Williams was fantastisch gedurende dit jaar en is een werper die de gemakkelijkste snelheid in zijn pitches heeft die je in deze draft aantreft. Hij gooit heat en hij wordt vergeleken met werpers als Lance Lynn, Brandon Woodruff en Gerrit Cole. Jup, dat werkt. Williams is een beest van een pitcher die wordt toegevoegd aan een organisatie die overloopt met pitchertalent.
24 | ATLANTA BRAVES RHP Ryan Cusick (Wake Forest)
Over beesten gesproken: Ryan Cusick is een beer van een werper. Een K/9 van 14 en een naam als ‘hardstgooiende startende werper in college baseball’, daar kunnen de Braves — waar pitching opleiden de laatste jaren redelijk oké gaat — wel wat mee. Opvallend genoeg draftten de Braves vorig seizoen ook al een werper van Wake Forest met hun eerste keuze, dus Cusick wordt herenigd met zijn voormalig teamgenoot Jared Shuster. Het is nu te hopen dat de Braves hem fit kunnen houden, wat ze bij meerdere andere jonge werpers niet is gelukt.
25 | OAKLAND ATHLETICS SS Max Muncy (Thousand Oaks HS, CA)
Max Muncy, geen familie van de Los Angeles Dodgers eerstehonkman (maar wel geboren op dezelfde datum), is waarschijnlijk de beste all-around high schoolslagman in de Draft. Hij wordt vergeleken met Alex Bregman en zal mogelijk ook dezelfde weg (kortestop naar derde honk) bewandelen. Een goede, maar geen geweldige verdediger, met een boomstick van een knuppel in zijn handen: deze Max Muncy kan weleens de top prospect-lijstjes gaan bestormen.
Oh en wat betreft die andere Max Muncy: die is ooit ook gedraft door de Oakland Athletics. De overeenkomsten zijn eindeloos.
Er waren sterke geruchten op draft day dat Petty naar de tweede ronde zou vallen, maar de Minnesota Twins laten het niet zover komen. Dat is wel te begrijpen, want Petty is één van de hardstgooiende highschoolpitcher… aller tijden. That’s right, hij zit in Hunter Greene-territorium. De Twins draften al jaren wat moeizaam, maar sinds er meer op upside wordt gedraft (Alex Kirilloff is een goed voorbeeld), lijkt het allemaal iets bij te trekken in het hoge noorden. Petty heeft upside door zijn aderen stromen.
27 | SAN DIEGO PADRES SS Jackson Merrill (Severna Park HS, MD)
Weer een highschool kortestop. Het hield niet op op dag één van de draft. Opvallend genoeg draftten de Padres recentelijk ook al CJ Abrams, ook een highschool kortestop. Daarnaast hebben ze voor de komende 14 jaar ook nog een zekere Fernando Tatis Jr. vastliggen. Abrams is momenteel zwaar geblesseerd, maar toch: het lijkt erop dat de Padres een soort monopoly op middle infielders willen afdwingen. Eén van de drie wordt trade bait, zoveel is inmiddels wel duidelijk. Merrill is intussen de minste van de drie genoemde spelers, maar ook de jongste. Als ik de Padres was geweest, had ik hier Ty Madden gekozen, want pitchers heb je nooit genoeg in San Diego…
28 | TAMPA BAY RAYS SS Carson Williams (Torrey Pines HS, CA)
En dat maakt 10 kortestops in de eerste 28 picks. Hoewel, Williams is eigenlijk een two-way player, die ook als pitcher goed uit de voeten kan. Toch heeft hij zijn meeste kwaliteiten als veldspeler, waar hij ook zijn snelheid en gevorderde knuppel kan etaleren. Het is wel opvallend dat de Rays hem hier kiezen, want die hebben al vaker two-way players gedraft (zoals bijvoorbeeld Brendan McKay). Williams is pas krap 18, dus de Majors zijn nog wel even van hem verwijderd.
29 | LOS ANGELES DODGERS LHP Maddux Bruns (UMS-Wright Prep HS, AL)
98 mph met behoorlijk ruwe randjes, dat is de 18-jarige Maddux Bruns. Hij is een projectje, want hoewel het talent niet te ontkennen is, gooit Bruns regelmatig zijn pitches aan alle kanten langs de plaat, in plaats van erover. De Dodgers hebben regelmatig draftsucces geboekt met werpers, maar dan vooral met redelijk gepolijste spelers. Bruns is allesbehalve dat. Nu mogen de Dodgers gaan bewijzen dat ze ook met jonge jongens die veel training nodig hebben toppers kunnen leveren.
30 – 36: DE COMPENSATIERONDE
Veel teams in de compensatieronde, in 2021. Hieronder kort hun picks.
#30: CINCINNATI REDS: Jay Allen II (OF, John Carroll Catholic HS, FL). Atletische outfielder met snelle handen aan slag en een goed balgevoel.
#31: MIAMI MARLINS: Joe Mack (C, Williamsville East HS, NY). Eén van de top highschool catchers in het land. Het is een catcher, dus de ontwikkeling gaat lang duren, maar het is een zekere achtervanger in de toekomst.
#32: DETROIT TIGERS: Ty Madden (RHP, Texas). De mogelijke steal van de draft gaat naar de Tigers. Madden is een geweldige werper en het is onbegrijpelijk dat hij pas op plek 32 ging. 2021 BIG12 Pitcher of the Year. Beetje polijsten en boem, Detroit heeft weer een kanon erbij.
#33: MILWAUKEE BREWERS: Tyler Black (2B, Wright State). De eerste geboren Canadees in de lijst. Goede slagman, stevige blessure achter de rug. Matt McLain-lite.
#34: TAMPA BAY RAYS: Cooper Kinney (2B, Baylor School, TN). Moeizame fielder, geweldige slagman. 2021 Tennessee Gatorade Player of the Year. Het ziet er allemaal niet zo mooi uit, maar hij kan slaan.
#35: CINCINNATI REDS: Matheu Nelson (C, Florida State). De derde pick van de Reds en ze balanceren het mooi. ACC Player of the Year in 2021. Veel strikeouts, maar ook veel power. De Reds hebben drie ‘up the middle’ players gedraft; dat zijn meestal waardevolle spelers.
#36: MINNESOTA TWINS: Noah Miller (SS, Ozaukee HS, WI). Miller is de nr. 1 draft prospect in Wisconsin dit jaar en na Gavin Lux en Jarred Kelenic is hij de volgende interessante highschooler uit de staat. Leuke speler, met meer upside dan op het oog lijkt.
Na een knotsgekke top 10 aan picks in de MLB Draft, normaliseerde de boel een beetje vanaf pick 11. Hieronder bespreken we kort welke spelers bij welke teams terecht zijn gekomen. Later vandaag volgen de laatste picks van de eerste ronde.
11 | WASHINGTON NATIONALS SS Brady House (Winder Barrow HS, GA)
De regio 11-20 trapte af met de derde van de vier high school kortestops die in de top 10 werden voorspeld. Brady House uit Georgia — wat ook wel behoorlijk te horen is — werd de mogelijke opvolger van Trea Turner bij de Washington Nationals. House is een power hitter pur sang, die in de pro’s uit kan groeien tot de volgende slugging shortstop in de league. Er zitten wel wat haken en ogen aan zijn spel, dus de Nationals zullen hem goed moeten begeleiden. Talent te over en een mogelijke steal op plek 11.
12 | SEATTLE MARINERS C Harry Ford (North Cobb HS, GA)
Op plek 12 ging opnieuw een high schooler uit Georgia, maar deze keer een catcher. Harry Ford stond nummer 13 op MLB.com’s draft prospect-lijst en hij gaat uiteindelijk op 12 naar de Mariners; keurig in lijn met de verwachtingen. Ford is een alleskunner op het veld, wat hem zowel interessant, als een lastig te peilen prospect maakt. Blijft hij catchen, dan is hij meer waard dan wanneer hij op een andere veldpositie eindigt. Hoe dan ook hebben de Mariners een begrijpelijke keuze gemaakt — ook wel eens leuk voor een club die er notoir naastzit met.. eigenlijk alles, altijd.
13 | PHILADELPHIA PHILLIES RHP Andrew Painter (Calvary Christian Academy, FL)
Hallo, 2.00 meter lang en 102 kg zwaar. Andrew Painter is een boom van een werper met een spijkerharde fastball, hamercurve en gevaarlijke slider. Dat klinkt perfect, dus waarom ging hij pas op plek 13? Kort gezegd: zijn lengte. Dusdanig lange werpers hebben over het algemeen moeite hun gooibeweging in sync te houden en zijn dus vaak het slachtoffer van frequente controleproblemen. Of dat voor Painter ook het geval zal zijn, is even afwachten. De Phillies kunnen wel een opsteker gebruiken, na een week waarin de club opnieuw als te dom voor woorden voor de dag kwam.
14 | SAN FRANCISCO GIANTS RHP Will Bednar (Mississippi State)
Will Bednar heeft een prima paar weken. Hij gooide onlangs zijn ploeg nog naar een College World Series-titel en mag zich nu opmaken voor een carrière als prof bij de organisatie die momenteel bovenaan staat in MLB. Dit lijkt een prima match, tussen club en speler. Bednar doet veel goed, weinig fout en lijkt een beetje op vroege-carrière-Kevin Gausman. Als ook hij onder leiding van de Giants uit kan groeien tot wat Gausman nu is, dan hebben de Giants eindelijk weer eens een goeie first rounder gekozen.
15 | MILWAUKEE BREWERS OF Sal Frelick (Boston College)
Milwaukee en eerste-ronde-outfielders… Het is geen match made in heaven. Lewis Brinson is geflopt, Corey flopt momenteel en toch kiest de club opnieuw voor een outfielder in de vorm van Sal Frelick. Hij is klein van stuk, maar enorm atletisch. In high school speelde hij drie sporten (honkbal, ijshockey en football) en in college groeide hij uit tot een honkballer. Hij had een goed 2019, slecht 2020 en prima 2021, dus er is ook hier weer wat risico, maar Frelick profileert, als alles goed gaat, als een leadoff-hitter voor de komende jaren in Milwaukee.
Eén van de meer onbegrijpelijke drops in de draft was Kahlil Watson. De kortestop uit North Carolina werd over het algemeen in de top 5 ingeschat, maar uiteindelijk moeten de Marlins op plek 16 er aan te pas komen om Watson op te pikken. Waardoor dat is gekomen, niemand weet het. Een gerucht dat hij wat gedragsproblemen zou hebben, gonsde rond, maar of dat op waarheid of op onversneden latent racisme gestoeld was, is niet duidelijk. Watson is een superatleet die een echte difference maker kan zijn voor een club. Het feit dat de progressieve Front Office bij de Marlins, onder aanvoering van Hall of Fame kortestop Derek Jeter en Kim Ng, de trekker overhaalt, is cool
17 | CINCINNATI REDS SS Matt McLain (UCLA)
Hij werd al een keer gedraft door de Arizona Diamondbacks, maar hij eindigt uiteindelijk bij de Cincinnati Reds. Matt McLain staat al jaren te boek als een talent, maar niet een talent groot genoeg voor de top 15. Daar valt hij dus ook nu weer net buiten, maar de Reds hebben een zekerheidje binnen. De vloer voor McLain lijkt hoe dan ook in de Majors te liggen, terwijl zijn plafond hoger dan gemiddeld lijkt. Een complete speler, waar veel clubs wat aan zouden kunnen hebben.
18 | ST. LOUIS CARDINALS RHP Michael McGreevy (UC Santa Barbara)
Cardinals en collegepitchers, waar hebben we dat eerder gehoord? Spoiler: heel vaak eerder. McGreevy is een erg goede werper, waar nog behoorlijk wat rek in lijkt te zitten. Hij kan nog wat groter en sterker worden en misschien wel uitgroeien tot zijn college-genoot Shane Bieber? Dat is mogelijk wat teveel gevraagd, maar McGreevy is een degelijke pitcher met upside, wat een beetje de modus operandus is geweest voor de Cardinals in de laatste 5-10 jaar.
19 | TORONTO BLUE JAYS RHP Gunnar Hoglund (Ole Miss)
Had Gunnar Hoglund zijn UCL niet afgescheurd in mei van dit jaar, dan was hij waarschijnlijk in de top 10 geëindigd. Alas, dat gebeurde wel en dus zakte de controlespecialst van Ole Miss richting de 20e plek, waar de Toronto Blue Jays hem oppikten. Dat is een logische pick, op meerdere vlakken. De Jays hebben pitching nodig (want ze hebben veel te weinig goede werpers) en ze hebben pitchers nodig die relatief snel klaar zijn om in de Majors te opereren. Hun raam om mee te doen voor titels staat wijd open, met hun geweldige offense. Hoglund is een werper wiens ontwikkeling snel kan gaan wanneer hij weer terug is van zijn blessure.
20 | NEW YORK YANKEES SS Trey Sweeney (Eastern Illinois)
Een lichte verrassing op plek 20 voor de New York Yankees, die college kortestop Trey Sweeney oppikten. Eastern Illinois is geen powerhouse college en het was nota bene de enige universiteit die Sweeney een scholarship aan hadden geboden vanuit high school. Bij Eastern Illinois groeide Sweeney uit tot een slagman met een hoog slaggemiddelde, maar met een swing waar nog wat problemen in te ontdekken zijn door tegenstanders. Het is de vraag of hij op kortestop blijft of uiteindelijk op het derde honk of in het linksveld terechtkomt.
De MLB Draft zou dit jaar sowieso al iets anders aanvoelen dan in alle voorgaande jaren. Commissioner Rob Manfred en de zijnen hadden bedacht dat het misschien een leuk idee zou zijn om de Draft in plaats van Sunday Night Baseball in de All-Star break te doen. Dat niet alleen, maar er werd voor het eerst in de geschiedenis ook publiek toegelaten tot de eerste ronde. Dat heeft MLB’s hoogste baas geweten; hij werd — a la NFL commissioner Roger Gooddell — vreselijk uitgejoeld, iedere keer dat hij zijn gezicht liet zien. Het was slechts één van vele zaken die anders verliepen dan gepland, want vanaf de eerste selectie stond de Draft op zijn kop. Hieronder lopen we de eerste 10 draft picks van de eerste ronde langs. De rest volgt later.
1 | PITTSBURGH PIRATES C Henry Davis (University of Louisville)
De consensus nummer-1-speler in de Draft, high school kortestop Marcelo Mayer, werd totaal tegen alle verwachtingen in niet als eerste gekozen. In plaats daarvan klom Louisville-catcher Henry Davis een paar plekken en ging hij naar de Steel City. Opzich is de pick te verdedigen. Pittsburgh heeft aan jonge jongens in het Minor League-systeem geen gebrek, dus een collegespeler lijkt niet onlogisch in 2021. Daarbij is Davis ook nog eens de beste collegeslagman in de Draft en catchers zijn schaars. Toch gooide dit de plannen van andere teams volledige overhoop. De toon was gezet en het werd alleen maar gekker.
2 | TEXAS RANGERS RHP Jack Leiter (Vanderbilt)
De Texas Rangers waren lang geïnteresseerd in één van de vier top-10 high school kortestops, maar besloten uiteindelijk toch voor de beste collegepitcher te gaan. Jack Leiter is inmiddels een bekende naam in de honkbalwereld en niet in de laatste plaats omdat zijn vader, Al Leiter, een succesvolle Major League-werper was. De Rangers hebben één van de slechtste opleidingssystemen van MLB op dit moment. Jack Leiter geeft daar een enorme impuls aan. Hij is in één klap de beste prospect die de Texanen rijk zijn. Het is voor hem te hopen dat de Rangers nu eens in staat blijken om meer goede spelers om hem heen te verzamelen.
3 | DETROIT TIGERS RHP Jackson Jobe (Heritage HS, OK)
De mogelijk grootste blunder van de eerste ronde is gemaakt door de Detroit Tigers (maar wacht, er is meer). Niets ten nadele van Jackson Jobe, want dat is een uitstekend high school-werper. Werpers, die hebben ze in de Minors in Detroit echter genoeg. Een positiespeler, bijvoorbeeld een impactspeler als Marcelo Mayer, zou hier de betere keuze zijn geweest. Was het niet dat Detroit later in de eerste ronde, op plek 32, hun haken achter de ver gevallen Ty Madden konden krijgen, dan zou de positie van GM Al Avila zwaar onder vuur zijn komen te liggen.
4 | BOSTON RED SOX SS Marcelo Mayer (Eastlake HS, CA)
We schreven in onze preview al dat de Red Sox eigenlijk in een ideale positie konden draften op plek vier. Wie van de toppers nog beschikbaar was, of het nu Davis, Leiter, Mayer of één van de andere consensus top-5-jongens was, die pak je. Door de vreemde move van de Tigers om Mayer te laten lopen op plek drie, konden de Red Sox toeslaan. De club voegt nu dus de als nummer-1 ingeschatte kortestop toe aan hun farm system. Een eventuele opvolger voor Xander Bogaerts hebben ze daar, met ook Jeter Downs al in de gelederen, zeker klaarstaan.
5 | BALTIMORE ORIOLES OF Colton Cowser (Sam Houston State)
Vorig seizoen pakten de Orioles Heston Kjerstad veel vroeger dan men van tevoren ingeschat had, met als enige doel: een lagere bonus kunnen geven, zodat het geld in latere ronden uitgegeven kon worden. Diezelfde truc lijkt de club dit jaar met Colten Cowser uit te willen voeren. Cowser is zonder enige twijfel één van de beste outfielders in de Draft (net als Kjerstad vorig jaar), maar een top-5-selectie leek van tevoren wat hoog te zijn voor de slugger van het onbekende Sam Houston State. Ballen kan hij echter wel, dus wie weet hebben de Orioles hier een dubbelslag geslagen.
6 | ARIZONA DIAMONDBACKS SS Jordan Lawlar (Jesuit Prep HS, TX)
Jordan Lawlar was één van de vier high school kortestops die in de top 10 voorspeld werden te gaan. Hij werd uiteindelijk de tweede (en laatste) in de top 10, achter alleen Mayer. Hoewel de pick enigszins verrast, geeft hij wel een duidelijk signaal af: de Diamondbacks gaan voor de lange rebuild, niet de korte. De club is natuurlijk momenteel met afstand de slechtste in baseball en zal een volledige overhaul moeten doormaken. Mogelijk willen ze ook bewijzen dat ze wel met first round kortestops om kunnen gaan, nadat ze Dansby Swanson in één van de slechtste trades ooit heen hebben gezonden. Lawlar moet de nieuwe hoeksteen van de organisatie worden.
7 | KANSAS CITY ROYALS LHP Frank Mozzicato (East Catholic HS, CT)
De meest bizarre selectie van de eerste ronde komt op naam van de Kansas City Royals. Linkshandige werper Frank Mozzicato stond niet in de Draft Prospect top 30 (!) van MLB.com — hij checkte in op plek 39. De Royals lijken echter bang te zijn geweest dat hij in de tweede ronde niet meer beschikbaar zou zijn. Na eerder dit seizoen vier no-hitters op rij te hebben gegooid, was KC blijkbaar helemaal verliefd op de potentie van deze werper, die één van de jongste spelers in de Draft is. Op plek 7, met jongens als Kumar Rocker nog beschikbaar, is de selectie echter volkomen geschift.
8 | COLORADO ROCKIES OF Benny Montgomery (Rutland HS, PA)
Deze pick was wijd verspreid voorspeld, dus de Rockies deden geen gekke dingen. Benny Montgomery is één van de beste high school outfielders in het land. De lange, razendsnelle Montgomery profileert als een intrigerende speler, die de komende jaren uit kan groeien tot één van de meer electric spelers in baseball.
9 | LOS ANGELES ANGELS RHP Sam Bachman (Miami of Ohio University)
De Angels zouden de Angels niet zijn geweest als ze niet weer iets vreemds deden. De club kan simpelweg niet draften, zoveel is in de jaren nadat ze Mike Trout per ongeluk in de schoot geworpen kregen wel duidelijk geworden. Niets ten nadele van collegewerper Sam Bachman, want die jongen kan er ook niets aan doen dat hij nu naar LA moet, maar er waren meerdere spelers beschikbaar op plek 9 die veiliger en logischer voor de Angels waren dan hij. Bachman gooit loeihard, maar heeft een stevig blessuredossier en weinig track record. Voor een club die al 10 jaar niet in staat is pitchers fit en goed te houden, lijkt dit de minst geschikte pick mogelijk.
10 | NEW YORK METS RHP Kumar Rocker (Vanderbilt)
Hè hè, eindelijk was daar Kumar Rocker. Mets-fans over de hele wereld moeten een sprongetje in de lucht gemaakt hebben toen de rightie van Vanderbilt nog beschikbaar bleek op plek 10. Het nieuwe Front Office in Queens maakte gelukkig geen fout. Wat er ook gebeurt met Rocker, dit is een pick die je moet maken als je de kans krijgt. Vorig seizoen was Rocker nog de gedoodverfde nummer-1 pick in baseball, maar na een (voor zijn doen) iets minder seizoen, werd hij tussen plek 3 en 7 voorspeld. Dat het 10 werd, is ongelooflijk — maar mooi voor de Mets.
Aaron Rodgers staat nog niet op het trainingsveld bij de Green Bay Packers. Zijn toekomst in Wisconsin blijft onzeker. Intussen verscheen hij wel op het golfterrein waar hij en Bryson DeChambeau de maat namen van Tom Brady en Phil Mickelson. Verder ontsloegen de Atlanta Falcons met onmiddellijke ingang linebacker Barkevious Mingo nadat die opgepakt werd voor ongepast seksueel contact met een minderjarige. Dit en meer in de NFL Weekly.
AARON RODGERS KLOPT TOM BRADY OP DE GREEN
Voor Packers-fans is er voorlopig nog geen licht aan het eind van de tunnel. Aaron Rodgers blijft mist spuien over zijn toekomst in Green Bay. Ze konden afgelopen dinsdag wel hun hart ophalen met Rodgers’ optreden in “The Match”; een jaarlijkse golfwedstrijd voor het goede doel. Dit jaar stonden Rodgers en Bryson DeChambeau, de US Open kampioen van 2020, tegenover Tom Brady en Phil Mickelson, de winnaar van de meest recente PGA Championship. Het was Rodgers zelf die zijn team de nipte overwinning schonk met de beslissende putt op de 16e hole.
Uiteraard kon de regerende League MVP vragen over zijn toekomst niet ontlopen. Zoals al het hele tussenseizoen reageerde Rodgers ontwijkend en laconiek. Op de vraag wie er de quarterback voor Green Bay zou zijn bij de seizoensopener tegen de Bears was het antwoord kort. “We zullen zien. Ik weet het niet”.
FALCONS ONTSLAAN BARKEVIOUS MINGO NA ONGEPAST CONTACT MET MINDERJARIGE
De Atlanta Falcons hebben met onmiddellijke ingang een einde gemaakt aan het contract van linebacker Barkevious Mingo. Mingo werd afgelopen donderdag gearresteerd in Arlington, Texas wegens ongepast seksueel contact met een minderjarige. Op zo’n misdrijf staat in de staat Texas een gevangenisstraf tot 20 jaar. De Falcons onderzochten de zaak van hun kant en besloten prompt om Mingo te ontslaan.
De advocaat van Mingo, Lukas Garcia, noemt de aantijgingen intussen compleet onwaar en ongefundeerd. Garcia gaat ervan uit dat de valse beweringen ingegeven zijn door financiële motieven. Voor Mingo ziet zijn toekomst in de NFL er op dit moment in ieder geval niet positief uit. Hij versleet de afgelopen vijf seizoen al vijf teams. Daar ging dit seizoen een zesde team bijkomen, maar aan de samenwerking met de Atlanta Falcons komt dus vroegtijdig een einde.
OVERIG NIEUWS
Het is nog steeds niet duidelijk of Larry Fitzgerald komend seizoen nog in de NFL zal spelen. Op dit moment is de veteraan een free agent, maar op de vraag of het nu tijd is om de cleats aan de wilgen te hangen, antwoordde Fitzgerald dat hij nog niets beslist heeft. Voegt hij er alsnog een achttiende seizoen aan toe bij de Arizona Cardinals? Of bij een ander team? Enkel de tijd zal het uitwijzen;
Defensive End Frank Clark heeft nu ook officieel een beschuldiging aan zijn been voor het bezit van een automatisch vuurwapen. In maart van dit jaar werd Clark aangehouden met een Uzi op de achterbank. Als hij ook effectief schuldig wordt bevonden, dan hangt Clark in het slechtste geval een gevangenisstraf boven het hoofd. De Chiefs weigeren voorlopig commentaar te geven op het voorval;
Er zullen dit seizoen geen spelers kiezen voor de opt-out ten gevolge van de COVID-19-pandemie, zo meldde de NFL op dinsdag. Vorig seizoen kozen nog 67 spelers voor een jaartje aan de zijlijn. Voor Aaron Rodgers had de opt-out een mechanisme kunnen zijn om Green Bay te vermijden zonder loonverlies, maar ook de League MVP maakt er dus geen gebruik van in 2021;
Wide Receiver N’Keal Harry heeft bij zijn team de New England Patriots een trade-verzoek ingediend. Volgens Jamal Tooson, de manager van Harry, is het hoog tijd om andere oorden op te zoeken. Harry was de 32ste pick in de eerste ronde van de 2019 NFL Draft en moest het nieuwe dodelijke wapen van Tom Brady worden in New England. Het potentieel kwam er echter nooit uit en met slechts 45 recepties en 4 touchdowns in twee seizoenen bleef Harry ver onder de verwachtingen. Hij hoopt nu op een nieuwe kans en een nieuwe start bij een ander team in de NFL.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
