Na week 11 hebben we een kleine verschuiving in de top 3 van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool. Vorige week vormden Berkelaar, Groenendaal en Vrijsen nog de top van het klassement. Door de uitslag van week 11 viel Vrijsen uit de top en werd zijn plek ingenomen door Julius Groenendaal. De weekwinnaar was Lucas Steinebach. Hij was de enige die 13 duels goed voorspelde. Tot slot nog een eervolle vermelding voor Jacko Rink. Hij was de enige die de MNF-totaalscore van 40 voorspelde.
Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 na week 11
Week 11 had een stuk minder verrassingen dan week 10. Behalve de Packers, Titans en Bills lieten de favorieten namelijk geen steken vallen. Overigens hielp het ook mee dat er maar twee teams met een bye waren. Daardoor was de mogelijkheid op een hogere score standaard al iets groter. Zoals gezegd stelden drie teams teleur, maar daar stond de door iedereen goed voorspelde winst van de Buccaneers tegenover. Ook de overwinningen van de Patriots, Ravens, Browns, Dolphins, Eagles, 49ers en Bengals — ondanks dat ze niet unaniem goed voorspeld waren — leverden bijna iedereen punten op. In de top van het weekklassement werd het kaf voornamelijk van het koren gescheiden door overwinningen van de Vikings op de Packers en het Football Team op de Panthers. Tenslotte bestond er verdeeldheid over de duels tussen Dallas en KC en Arizona en Seattle, maar die maakten niet het verschil.
THANKSGIVING KELDERKRAKER
In week 12 hebben we de Thanksgiving games: Bears vs. Lions, Raiders vs. Cowboys en Bills vs. Saints. Eén kraker in de kelder van de league en twee duels met meer aansprekende namen. Het leukste aan deze drie duels is dat verrassingen door de Lions, Raiders of Saints absoluut niet uitgesloten zijn. Dat betekent dat het voorspellen extra moeilijk is. Overigens geldt dat voor meer wedstrijden in week 12. Zo nemen de Rams het op tegen de Packers en de Vikings tegen de 49ers. Tegelijkertijd gaan de leiders van de AFC — de Tennessee Titans — op bezoek bij de in goede vorm verkerende New England Patriots. Tenslotte gaat het geplaagde Seattle op bezoek bij Washington. Taylor Heinicke heeft zich in de laatste twee duels herpakt en is daarmee — wie had dit ooit gedacht — een geschikte uitdager voor Russell Wilson en de zijnen.
Heel veel succes in de twaalfde week van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool!
Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 van week 11
Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week
19 NOVEMBER – 24 NOVEMBER
WESTERN CONFERENCE STAND
Golden State Warriors 15-2
Phoenix Suns 14-3
Utah Jazz 11-6
Dallas Mavericks 10-7
Los Angeles Clippers 10-8
Portland Trail Blazers 10-8
Memphis Grizzlies 9-8
Denver Nuggets 9-9
Los Angeles Lakers 9-10
Minnesota Timberwolves 8-9
OKC Thunder 6-11
Sacramento Kings 6-12
San Antonio Spurs 4-12
New Orleans Pelicans 3-14
Houston Rockets 1-16
IN DE SPOTLIGHT
TRAIL BLAZERS KOMEN OP GANG
Na een matig begin van het seizoen hebben de Trail Blazers hun vorm gevonden. Met Damian Lillard voorop heeft Portland nu vier wedstrijden op rij gewonnen. De point guard was in die vier wedstrijden goed voor 27,5 ppg en 7,5 apg. De Trail Blazers versloegen de Raptors, Bulls, 76ers en Nuggets. CJ McCollum deed ook zijn werk met 22 ppg en 4,8 apg. Portland is geklommen naar de zesde plaats met een record van 10-8. In de laatste wedstrijd speelde de Nuggets weliswaar zonder Nikola Jokic en de nog altijd zwaar geblesseerde Jamal Murray, maar de Blazers wonnen nog steeds indrukwekkend met 119-100.
MINNESOTA TIMBERWOLVES SLUITEN AAN
Bij Minnesota ging het ook niet soepel in de beginfase van het nieuwe seizoen. Net als de Blazers hebben ook de Timberwolves nu hun draai gevonden. Minnesota staat momenteel op een winreeks van vier wedstrijden. Bij hun is het alleen een center die het scoren op zich neemt in plaats van een point guard. Karl-Anthony Towns is de beste speler van Minnesota. Hij staat de afgelopen vier wedstrijden op 24 ppg, 8,3 rpg en 3,3 apg. De Timberwolves behaalden de winreeks tegen de Kings, Spurs, Grizzlies en de Pelicans. In de afgelopen wedstrijd was het ook Towns die met 28 punten het scoren op zich nam. Bij de Pelicans ontbreekt Zion Williamson nog steeds, maar Brandon Ingram stond in het veld. BI speelde alleen dramatisch met een schotpercentage van ongeveer 15 procent.
DE TEGENVALLERS
LAKERS BLIJVEN INCONSISTENT
Ondanks de terugkeer van LeBron James gaat het niet beter met de Lakers. LBJ heeft dit seizoen al elf van de negentien wedstrijden gemist. De Lakers hebben onder meer de strijd tegen de eeuwige rivaal Boston verloren. Het duel met de Pistons werd wel gewonnen, maar overschaduwd door een opstootje. LeBron James is dankzij dit opstootje voor het eerst geschorst in de NBA. Hij gaf volgens zichzelf onopzettelijk een elleboog aan Isaiah Stewart, die daarna door het lint ging. LeBron werd ook naar de kleedkamer gestuurd. De volgende wedstrijd was tegen de Knicks en die werd, zonder LBJ, verloren. De Lakers hebben hun draai nog niet helemaal gevonden. Ze staan er niet heel slecht voor, maar blijven op een plek staan voor het play-in toernooi in plaats van directe kwalificatie.
SPELER VAN DE WEEK
We hebben dit seizoen al ontzettend veel aandacht besteed aan Steph Curry. Hij heeft het ook absoluut verdiend, maar deze week hebben we besloten om naar een andere guard te kijken. Damian Lillard is dit keer onze SportAmerika Speler van de Week. Al staat The Chef op een net iets hogere ppg, Dame heeft zijn team wat niet in vorm was er weer bovenop gebracht.
VOORUITBLIK
De Suns en Jazz staan er goed voor in de Western Conference. Zij nemen het vannacht op tegen de Cavs en Thunder. Daarna hebben we Thanksgiving, een van de weinige dagen zonder basketbal vanaf het moment dat het seizoen begint. Op vrijdag hebben we weer een mooie pot op een mooi tijdstip. De Clippers krijgen om half tien de Pistons op bezoek. Van zaterdag naar zondagnacht spelen de Timberwolves uit bij de 76ers. Op zondagavond zelf krijgen we weer de Clippers te zien om half tien, maar dit keer tegen de show die je niet mag missen: The Golden State Warriors. Als je besluit om maar naar één NBA wedstrijd te kijken deze week. Kies dan voor de Warriors tegen de Clippers.
Donderdag is het Thanksgiving. In de Verenigde Staten is dat een feestdag, maar voor de NFL-liefhebbers geldt dat net zo. Drie wedstrijden op rij, waarvan één op een normale tijd voor ons, maar hoe staat de league ervoor op deze bijzondere dag? Dat lees je in de nieuwste editie van de NFL Power Rankings.
1. (2) Arizona Cardinals
De Cardinals zijn het voorbeeld dat blessures geen excuus zijn in de NFL. De Cardinals spelen al drie wedstrijden zonder Kyler Murray, DeAndre Hopkins, Chase Edmonds en J.J. Watt. En toch wist de ploeg twee van de laatste drie wedstrijden te winnen; met Colt McCoy als quarterback. De ploeg staat bovenaan in de NFC en Kliff Kingsbury hoort de coach van het jaar te worden. Wat een seizoen in Phoenix.
2. (1) Green Bay Packers
De Packers snakken naar de bye-week. Niet eens zo zeer gezien de resultaten, want die zijn ondanks de nederlaag tegen de Vikings nog best goed. Veel spelers zijn echter niet fit of hebben last van pijntjes. Hopelijk kan de ploeg zich na de wedstrijd tegen de Rams opladen voor de race naar de finish en in de play-offs weer het niveau van eerder dit seizoen laten zien.
3. (6) Tampa Bay Buccaneers
De Giants waren een ideale opponent na twee nederlagen op rij. Het eerste anderhalve kwart liep het nog wat stroef — onder meer door de vijfde interceptie van Tom Brady in drie wedstrijden — maar daarna nam vooral de defensie het over. Het hele seizoen spelen de Bucs nog niet zo indrukwekkend als vorig seizoen. Dat moet een griezelig vooruitzicht zijn voor de rest van de NFC.
4. (8) New England Patriots
De verrassing van het seizoen komt uit Boston. Met de vijfde zege op rij werd de koppositie in de AFC East overgenomen. De komende weken wordt het programma wat uitdagender voor de Patriots, maar ook deze tegenstanders zijn op dit moment niet in topvorm. Maar goed, buiten de Pats, wie is dat wel?
5. (7) Baltimore Ravens
Geen Lamar Jackson, geen probleem. Oké, dat is wat overdreven. De Ravens hadden het geluk dat Jackson de wedstrijd tegen de Bears miste, want tegen zeker 25 andere ploegen had dit een nederlaag betekend. De komende weken wordt de AFC North beslist met bijna wekelijks wel een divisiewedstrijd op het programma. Voor de Ravens begint het met een bezoek van de Browns.
6. (9) Kansas City Chiefs
Is de verdediging de betere unit van de Chiefs? Het lijkt er wel op, want de afgelopen weken is de defensie niet meer zo lek als in het begin van het seizoen. Aanvallend zit er (soms) wat progressie in, maar het is vooral nog heel wisselvallig. Gelukkig heeft Patrick Mahomes nog een week of zes om zijn aanval op orde te krijgen en de juiste vorm te vinden.
7. (4) Dallas Cowboys
Geen Amari Cooper en een blessure van CeeDee Lamb in de loop van de wedstrijd. Het zijn verzachtende omstandigheden voor de Cowboys. De defensie stond na een stroeve start haar mannetje en gaf Dak Prescott tot het einde aan toe de kans om het duel te winnen. Deze nederlaag geeft minder reden tot zorgen dan het verlies van twee weken terug tegen de Broncos.
Wat de Bills de laatste weken aan het doen zijn, is één groot raadsel. Een paar weken geleden waren ze nog de grote favoriet voor de nummer 1 seed en de bye in de play-offs. Nu staan ze op plek zeven in de AFC en geen Jets op het programma om het slechte gevoel weer weg te spoelen. Sean McDermott en Josh Allen mogen in de komende weken laten zien over veerkracht te beschikken en echt die kampioenskandidaat te zijn die iedereen voor het seizoen verwachtte.
9. (3) Tennessee Titans
Meer dan 230 aanvallende yards meer hebben en alsnog verliezen. Daar waar het in de weken ervoor enorm meezat voor de Titans valt het kwartje nu ineens de verkeerde kant op. De blessures mogen deze week niet als excuus worden gebruikt. Daarvoor zijn de Texans te slecht en daarom hoorden de Titans ook van deze ploeg te winnen.
10. (10) Los Angeles Rams
Het weekje rust kwam voor de Rams op het juiste moment. Niet alleen had de ploeg twee wedstrijden op rij verloren, er is nu ook wat meer tijd om Von Miller en Odell Beckham Jr. in te passen. De Rams gaan hun aanwinsten hard nodig hebben in de strijd met de Cardinals in de NFC West. Anders wacht er in januari een play-offwedstrijd op vijandelijke bodem.
11. (12) Los Angeles Chargers
De Chargers deden er in het vierde kwart alles aan om te verliezen. Een voorsprong van veertien punten werd weggegeven en de Steelers kwamen zelfs voor. Een bekend recept in Los Angeles, maar Justin Herbert liet het niet gebeuren. Een schitterende pass over 53 yards naar Mike Williams bezorgde de Chargers alsnog een cruciale overwinning om in het spoor te blijven van de Chiefs.
12. (15) Indianapolis Colts
De Colts kunnen het ook tegen een goede ploeg. Of nou ja, Jonathan Taylor kan het ook tegen een goede ploeg, want er was dit weekend maar één echte uitblinker en dat was Taylor met vijf touchdowns. Het gat naar de Titans lijkt niet meer te overbruggen, maar de Colts zitten middenin de strijd om de wildcards. Daar had niemand in Indianapolis na vier weken nog aan durven denken.
13. (16) Cincinnati Bengals
Of het voor de Bengals nou de bye-week was of het treffen van de Raiders op het juiste moment zullen we nooit weten. Het is in ieder geval duidelijk dat de Bengals na twee nederlagen op rij niet van plan waren de play-off race op te geven. Als de connectie tussen Joe Burrow en Ja’Marr Chase zo goed blijft, kunnen de Bengals wel eens van laatste naar eerste gaan in de AFC North.
14. (17) Minnesota Vikings
De Vikings hebben in elke wedstrijd een voorsprong van zeven punten gehad. Een ongeslagen seizoen had dus tot de mogelijkheden behoord. De Vikings zijn dan ook beter dan hun 5-5 record, dus de zege tegen de Packers mag niet als een verrassing zijn gekomen. Kan de ploeg de goede lijn nu eindelijk doorzetten en zich in de play-offs spelen?
15. (18) Philadelphia Eagles
De Eagles hebben hun identiteit gevonden: de running game. Jalen Hurts werd de eerste quarterback in de geschiedenis van de Eagles met drie rushing touchdowns. Met twee wedstrijden in New Jersey op het programma heeft Philadelphia een ideale kans om zich in de strijd om de wild cards te storten.
Het was heel slecht tegen de Lions, maar ook die overwinningen tellen. Het vertrouwen voorafgaand aan de dubbele ontmoeting met de Ravens zal niet groot zijn. Vooral de staat van Baker Mayfield baart zorgen. De quarterback zal meer moeten laten zien om de Browns naar de play-offs te leiden en zijn eigen toekomst in Cleveland veilig te stellen.
17. (19) San Francisco 49ers
De 49ers lijken op tijd genoeg spelers terug te hebben om aan de play-offs te mogen denken. De Rams en Cardinals zijn wel uit zicht, maar niemand lijkt de laatste twee wild cards in de NFC te willen pakken. Met een lastig resterend programma lijkt San Fran niet de grootste favoriet, maar de ploeg heeft het talent om het toch te halen.
18. (11) New Orleans Saints
Zonder Alvin Kamara is de aanval van de Saints onthoofd en met alle blessures is de nederlaag tegen de Eagles verklaarbaar. De grootste zorgen zullen er in The Big Easy vooral zijn om de defensie. De verdediging gaf tot zondag nauwelijks iets weg tegen de run, maar de ploeg werd — door vooral Jalen Hurts — aan alle kanten voorbij gelopen. De defensie zal op moeten staan om in de play-off race te blijven.
19. (14) Pittsburgh Steelers
Dit was de beste wedstrijd van Ben Roethlisberger dit seizoen. Kan hij de Steelers toch nog leiden in de race om de play-offs? Dan zullen de defensieve sterkhouders wel snel terug moeten komen. Zondag hebben de Steelers kans om revanche te nemen voor de thuisnederlaag tegen de verrassende Bengals. Bij een nederlaag kan er wel eens een scheiding in de divisie ontstaan die niet meer te overbruggen is.
20. (27) Miami Dolphins
Too little, too late. Daar lijkt de wederopstanding van de Dolphins op. Ook al spelen ze de komende weken tegen de Panthers, Giants en Jets. Een ideale kans om de win streak naar zes wedstrijden te tillen en op een respectabel record uit te komen. Een ontwikkeling die ze in Philadelphia met lede ogen aan zullen zien. Daar gaat de gehoopte top drie pick.
21. (21) Carolina Panthers
Cam Newton deed wat er van hem werd verwacht en meer, maar het was niet voldoende voor de zege. Vooral de in de weken ervoor geprezen verdediging gaf niet echt thuis, waardoor Taylor Heinicke de show kon stelen. Met de Dolphins en Falcons als komende tegenstanders zijn overwinningen noodzakelijk om de play-offs te halen.
22. (20) Las Vegas Raiders
Oakland of Las Vegas maakt voor Derek Carr weinig uit. Niet voor het eerst in zijn loopbaan zakt hij in het tweede deel van het seizoen weg na een goede start. Natuurlijk is het ontbreken van Henry Ruggs een belangrijk gemis, maar ook de rest van de aanval haalt niet het niveau van de eerste wedstrijden van het seizoen. Ze moeten met Thanksgiving winnen van de Cowboys, anders kan het wel eens gedaan zijn met de play-off aspiraties van de ploeg.
23. (23) Denver Broncos
Met nog vijf divisieduels te gaan, is er in principe nog alles mogelijk voor de Broncos. Toch is het vertrouwen in een goede afloop klein. Daarvoor was de nederlaag tegen de Eagles te kansloos. Teddy Bridgewater lijkt de laatste weken te vechten voor zijn toekomst als starter in de NFL. Na een mislukt seizoen in Carolina kan hij zich niet nog een teleurstellend einde veroorloven met een aflopend contract op zak.
24. (28) Washington Football Team
Taylor Heinicke bezorgde zijn ploeg de zege tegen de Panthers. Vorig seizoen mochten de ploegen in de NFC East lang hopen op de play-offs omdat er niemand de divisie wilde winnen. Dit jaar lijken de Cowboys zeker van de titel, maar de wild card ligt nog wel open. Met nog twee ontmoetingen met de Eagles op het programma mogen deze ploegen uitvechten wie de nummer twee wordt en daarmee mag blijven dromen van het post-season.
25. (22) Seattle Seahawks
Het seizoen van de Seahawks is over. Het is een conclusie die zelfs Pete Carroll getrokken heeft, nadat hij op de persconferentie zei niet gewend te zijn aan het verliezen en niet meer leek te weten wat hij moest doen. De blessure van Russell Wilson leek een goed excuus voor het mindere spel, maar nu hij terug is, gaat het nog niet veel beter in Seattle.
After cutting off his postgame presser early, Pete Carroll later returned and answered more questions. He said he’s not used to having to handle this much losing and called it the most frustrated he’s been. pic.twitter.com/9PajEkZVq1
Aanvallend was het opnieuw mager wat de Giants lieten zien. Dat terwijl Saquon Barkley na anderhalve maand eindelijk weer terug was. Het kostte Jason Garrett dinsdag zijn baan als offensive coordinator bij de Giants. In 26 wedstrijden onder zijn playcalling wisten de Giants slechts één keer meer dan dertig punten te scoren. Of het echt gaat helpen, valt nog maar te bezien. Als het Joe Judge echter lukt om een jaartje te overleven, is het sowieso de moeite waard geweest.
27. (24) Atlanta Falcons
Een 25-0 nederlaag was uiteindelijk een verbetering met de week ervoor toen er met nog grotere cijfers van de Cowboys werd verloren. Het is zo erg dat de Falcons met angst en beven naar Jacksonville gaan. Een grotere teleurstelling is er dit seizoen bijna niet te vinden in de NFL. En dat terwijl er veel meer slechte ploegen lijken te zijn dan in andere seizoenen.
28. (26) Chicago Bears
Hoelang heeft Matt Nagy nog? Zelfs bij wedstrijden van de Chicago Bulls wordt al om het ontslag van de coach gevraagd. Volgens de geruchten in de Windy City wordt het duel met de Lions op Thanksgiving sowieso het laatste duel van Nagy als hoofdcoach van de Bears. De ploeg zou dan anderhalve week de tijd hebben om de boel een beetje op de rit te krijgen voor de slotfase van het seizoen.
29. (32) Houston Texans
Wat een league. De Texans hadden onder leiding van Tyrod Taylor slechts 190 total yards. Het was door vier intercepties echter voldoende om de Titans te verslaan, ondanks dat die 230 yards meer wisten te behalen. Het is naast de zege van de Jaguars op de Bills de grootste verrassing van het jaar. En met het bezoek van de Jets op komst is een win streak zo maar mogelijk in Houston.
30. (29) Jacksonville Jaguars
De Jaguars lieten de voorgaande weken een paar keer hun tanden zien, vooral door de verdediging. Die kreeg echter geen vat op de 49ers. Met als gevolg een kansloze nederlaag, want aanvallend zet de ploeg maar kleine stapjes dit seizoen. Trevor Lawrence laat nog niet zien dat hij het grote talent is zoals werd voorspeld, maar dat kan heel goed aan de rest van de ploeg liggen. Hij heeft duidelijk meer kwaliteit om zich heen nodig.
31. (31) New York Jets
Er zijn maar weinig lichtpuntjes voor de Jets, maar Elijah Moore is er wel één van. De wide receiver had een stroeve start van het seizoen, maar laat zijn potentie zien. Verder is het opnieuw drama in de Meadowlands, maar dat moeten de fans ondertussen wel gewend zijn. Zondag staat het duel met de Texans op het programma. Het is te hopen dat ze deze wedstrijd zo min mogelijk op Redzone laten zien.
32. (30) Detroit Lions
Het is de derde keer dat de Lions op Thanksgiving in actie komen zonder een wedstrijd gewonnen te hebben dat seizoen. Er is hoop dat Jared Goff donderdag kan spelen. De quarterback heeft dit jaar nog niet laten zien dat hij de oplossing voor de Lions is, zeker niet, maar met Tim Boyle ging het zeker niet beter. Het bezoek van de Bears, die zo hun eigen problemen hebben, blijft de beste kans om dit jaar in ieder geval één wedstrijdje te winnen.
Met de start van een nieuwe college basketbal-seizoen zijn ook de Nederlanders weer begonnen met een poging March Madness in maart te halen. Het zijn er nogal wat, maar in dit artikel proberen wij de meest spelende Nederlanders aan jullie voor te stellen.
POWER FIVE CONFERENCE
Zijn er Nederlanders die bij power five conferences, het hoogste college niveau, spelen? Zeker. En ze maken nog veel minuten ook. Quinten Post, een center, speelt bij Boston College 22 minuten per duel en noteert voorlopig 8 PPG en 5 RPG.
Jesse Edwards is een bekendere naam en speelt 21 minuten per duel bij Syracuse. Tijdens deze minuten noteert hij tot nu toe 9 PPG en 4.7 RPG. Ook in de ACC speelt David N’Guessan, net zoals Post een center. Hij maakt 17 minuten per duel voor Virginia Tech en noteert 6.6 PPG en 3.4 RPG.
Tot slot Tristan Enaruna, de PF die zijn minuten niet meer bij Kansas maar bij Iowa State maakt. Hij speelt daar 17 minuten per wedstrijd en noteert 5.8 PPG, 4 RPG en zowel een steal als een block per wedstrijd.
Met Iowa State is Enaruna 4-0 aan het seizoen begonnen. Zo doen de Cyclones het, samen met het Virginia Tech van N’Guessan, het best van de universiteiten die hierboven genoemd zijn. De Hokies van N’Guessan zijn zelfs 5-0 begonnen aan het seizoen. Boston College (3-3) en Syracuse (2-1) moeten hun vorm nog vinden.
NEDERLANDERS BUITEN DE POWER FIVE
Er spelen echter genoeg Nederlanders buiten de power five. Van al deze spelers speelt Tyler Patterson de meeste minuten (30.50 per duel). De shooting guard speelt bij Montana State (1-3), waar hij 11 PPG noteert na vier duels. Hij speelt daar samen met Nederlandse teamgenoot PF Lagio Grantsaan (23 MPG, 9.5 PPG). Verder komen er nog drie andere spelers boven de 25 minuten per duel uit. Dylan Van Eyck, een small forward, speelt 25 minuten per duel voor Iona, dat 5-0 aan het seizoen begonnen is. Van alle Nederlanders scoort hij momenteel de meeste PPG (12 PPG), terwijl hij ook nog 5.6 RPG en 2.8 APG verzameld per duel.
🇳🇱 Dylan van Eyck (@dyl_ve) is off a great start and was a key contributor for @IonaGaelsMBB in wins against App State and Harvard. The 6-9 forward brings versatility and tons of energy, is a dynamic finisher, consistently makes high IQ plays on both ends. pic.twitter.com/C8VmWsIQwO
Bij Bradley, dat 1-5 is begonnen, spelen de andere twee Nederlanders die boven de 25 minuten uit komen. Dit zijn center Rienk Mast (27 MPG) en power forward Malevy Leons (26 MPG). Zij vormen het frontcourt van Bradley, maar scoren tot nu toe niet zo veel. Mast noteert 8.3 PPG, terwijl Leons 9.5 PPG scoort.
Er zijn op dit moment drie Nederlanders die meer dan tien punten per duel scoren. Dylan Van Eyck (Iona) en Tyler Patterson (Montana State) hebben we al genoemd, maar Siem Uijtendaal nog niet. De guard van Canisius scoort 12 PPG en noteert ook nog eens 2 steals per duel. Hij heeft bij zijn universiteiten ook nog een Nederlandse teamgenoot in PF Jacco Fritz (23.8 MPG, 8.6 PPG, 6.4 RPG). Canisius is echter 1-4 begonnen aan het seizoen.
Verder verdienen PF Calvin Poulina (Bethune-Cookman, 24 MPG, 3 PPG, 2 RPG), PF Bas Leyte (UNC Greensboro, 21.3 MPG, 8.7 PPG, 6.7 RPG) en Jamie Bergens (Oral Roberts, 17 MPG, 5.3 PPG, 3.0 APG) ook een vernoeming. Deze Nederlanders spelen tot nu toe dit seizoen 15 minuten of meer per duel voor hun college.
Buck with the sweet pass to Bas Leyte for a deuce.
Voorlopig zijn Tristan Enaruna (Iowa State), David N’Guessan (Virginia Tech) en Dylan Van Eyck (Iona) 4-0 of 5-0 begonnen aan het seizoen. De echte zware tegenstanders moeten zeker nog komen, maar vooral de eerste twee namen maken een goede kans om het toernooi te halen. Voor de rest gaat dit een stuk lastiger worden. Toch wordt er ook van het Syracuse van Jesse Edwards wel verwacht dat ze lang om een plek in March Madness mee zullen doen. Bas Leyte is met UNC-Greensboro verder 4-2 begonnen en zou ook een kans kunnen maken als de conference gewonnen wordt.
De grootste kanshebbers zijn echter misschien wel Norbert Thelissen (Utah State) en Joryam Saizonou (St. Bonaventure). Utah State is 4-1 begonnen, terwijl het St Bonaventure van Saizonou zelfs de #16 van het land is en onder meer Clemson en Marquette dit seizoen al heeft verslagen (5-0). Helaas voor Thelissen als voor Saizonou spelen zij tot nu toe maar 2 en 3 minuten per duel voor hun team, waardoor hun impact nihil is. Toch maken zij van alle Nederlanders voorlopig de grootste kans om March Madness in 2022 mee te maken.
Afgelopen weekend lijkt er, tijdens een knotsgek weekend in college football, wat meer duidelijk te zijn geworden over de strijd om de Heisman Trophy. Kenneth Walker III kende geen goeie wedstrijd, terwijl Ohio State met QB C.J. Stroud Michigan State compleet van de mat veegde. Ondertussen speelde ook Alabama QB Bryce Young een fantastische wedstrijd.
C.J. STROUD DOMINEERT MET OHIO STATE
Van tevoren was het duel tussen Ohio State en Michigan State, twee teams die in de top tien staan en strijden om de playoffs, een duel waar naar uitgekeken werd. Het bleek niet zo heel lang spannend te zijn. Ohio State schoof Michigan State met speels gemak aan de kant: 7-56. De running game deed zijn werk, de drie top receivers van de Buckeyes eindigde allemaal boven de 100 receiving yards en verzamelde vijf touchdowns. Vijf touchdowns die allemaal werden gegooid door C.J. Stroud, voor het eerst dit seizoen een starter.
Stroud ging 32-35 voor 432 yards en 6 touchdowns. Een ongekende prestaties, ondanks dat het aanwezige offensieve talent natuurlijk wel helpt. Deze statistieken zijn, ongeacht het aanwezige talent, enorm knap. Zeker voor een QB die (na Oregon) pas zijn tweede ranked matchup speelt. Geniet vooral even van de eerste pass hieronder, die perfect moet zijn om überhaupt te slagen.
Met deze prestaties doet zowel Ohio State als C.J. Stroud fantastische zaken. Ohio State staat, mocht het winnen van Michigan komend weekend, waarschijnlijk wel in de playoffs. Stroud is op zijn beurt voor de Heisman Trophy nu in een tweestrijd met een andere QB die voor het eerst dit seizoen als starter college football speelt.
Die andere QB is Bryce Young, die gedurende het seizoen eigenlijk amper tot niet op een fout te betrappen is. Afgelopen weekend vs #21 Arkansas was het wederom genieten geblazen. Young ging 31-40 voor 559 yards en vijf touchdowns. Ja, dat lees je goed. Er is geen pass die Bryce Young op deze leeftijd niet kan maken, iets wat gewoon puur op talent gebaseerd is. Diepe ballen, passes on the move, het maakt allemaal niet uit. Young kan het allemaal.
Hoogtepunt van zijn wedstrijd was deze diepe ball op Jameson Williams. Met deze touchdown laat hij zijn armtalent, ball placement en precisie zien. Voor iemand die dit jaar voor het eerst als starter zijn minuten in college maakt is Young al extreem compleet en zelfverzekerd. Niet zo gek, gezien het aanwezige talent en de statistieken die hij momenteel noteert.
BRYCE YOUNG IS A BADDDDDD MAN 🔥 31-40 🔥 561 yards 🔥 5 TDs
The Crimson Tide have a 42-28 lead with 5 minutes remaining
Alabama zal in de SEC Champioship Game tegen #1 Georgia gaan spelen, misschien wel de echte vuurdoop voor Bryce Young. Een goede prestaties tegen dat team en Alabama staat in de playoffs. Dit gegeven zou het mogelijk kunnen maken dat CJ Stroud en Bryce Young in de playoffs tegen elkaar gaan spelen. Het zou voor elke college football-fan en scout van een NFL-team een droom zijn.
Zoals elk seizoen stond ook afgelopen weekend weer het Cheez-It basketball Hall of Fame Tip-Off toernooi op het programma, vergelijkbaar met de Champions Classic van een week geleden. Dit seizoen deden vier ranked teams mee: #5 Villanova, #6 Purdue, #17 Tennessee en #18 North Carolina. Purdue maakte het meeste indruk en won als enige twee keer.
Purdue brengt dit seizoen enorm veel ervaring terug, en het is te merken ook. Het begon allemaal met het duel vs North Carolina, dat met 93-84 gewonnen werd. Mede dankzij deze nederlaag is North Carolina nu niet meer ranked. Bij Purdue zijn er drie uitblinkers: SG/SF Sasha Stefanovic, PF Trevion Williams en G Jaden Ivey. Vooral de laatstgenoemde maakt enorm veel indruk en is een toekomstige top 10 pick in de NBA Draft. De combinatie van zijn atletisch vermogen en snelheid maken hem een enorm gevaar in transition, zoals hieronder binnen 20 seconden duidelijk wordt.
Jaden Ivey with the most electric 20 second sequence you'll see in college basketball pic.twitter.com/nzy1RiabiP
Ivey scoorde vs North Carolina 22 punten, greep 10 rebounds en gaf 6 assists. Dat laatste doet hij meestal met flair en precisie, iets wat hem zeker in de pick en roll enorm gevaarlijk maakt. Dit liet hij vooral zien tegen #5 Villanova, een duel dat Purdue met 74-80 won na een fantastische wedstrijd. Ivey scoorde 10 punten, greep 7 rebounds gaf 7 assists.
Jaden Ivey's jump-passes were a lot of fun to watch this weekend. At-times criticized for being too hungry a scorer, Ivey showed some real maturity looking to get others involved unselfishly in two huge Purdue wins at Mohegan Sun. Could make a run at being the first guard drafted pic.twitter.com/6bnaQkPLTu
Ivey was beslissend door in de slotfase de bal in de handen te nemen en eigenhandig het duel op slot te gooien. Dankzij deze twee zeges en het fantastische spel van Ivey, Stefanovic (vooral een shooter) en Williams (traditionele power forward met fantastische post offense) staat Purdue nu #3 in de AP Poll. Samen met Gonzaga, UCLA, Duke, Villanova en Kansas behoren ze momenteel tot de beste universiteiten van het land.
VILLANOVA EN TENNESSEE PRIMA, WERK AAN DE WINKEL VOOR NORTH CAROLINA
Wat de ander teams betreft: Villanova zakt dankzij de nederlaag tegen Purdue naar #7. Ze blijven wel een grote kanshebber om in maart het toernooi te winnen. Tennessee, dat verloor van Villanova en won van North Carolina, is nu #15 en heeft genoeg talent in huis om het toernooi met speels gemak te halen. De vraag is of zij Alabama en Kentucky in de SEC daadwerkelijk kunnen uitdagen. Zeker Freshman point guard Kennedy Chandler, de beste point guard in de 2022 NBA Draft, maakt indruk met zijn passing en finishing.
Kennedy Chandler with three straight assists in the pick and roll. A maestro as the ball-handler in the PnR and it shows here. Such a good passer and playmaker that plays with good poise relative to his age. Very crafty with the ball. Nice bounce back game. pic.twitter.com/ZCJUVXzeNm
Het meeste werk is er voor North Carolina, dat verloor van Purdue en Tennesse. Geen schande. Zeker verdedigend gezien is er wel werk aan de winkel voor de Tar Heels. Zeker als ze Florida State en Duke in de ACC willen uitdagen.
De Baseball Hall of Fame heeft gisteren officieel de lijst met 30 namen van kandidaten voor 2022 gepubliceerd. Door een behoorlijke schifting over de laatste jaren, waarbij veel langdurig genomineerden van het biljet afvielen óf (eindelijk) de Hall of Fame ingestemd werden (hoi Larry Walker!), is het dit jaar make or break voor enkele van de grootste namen in de geschiedenis van de sport. Vorig jaar haalde geen enkele speler de benodigde 75% van de stemmen om aan de geschiedenisboeken te worden toegevoegd. De vraag is of dat dit jaar anders is. Het grootste deel van de steroid era komt hoe dan ook in januari ten einde.
Bron: Ryan Thibodaux (@NotMrTibbs op Twitter)
LAATSTE KANS: BONDS EN CLEMENS
Voor vier bijzonder omstreden kandidaten is dit jaar de tiende en laatste mogelijkheid om via de reguliere weg de Hall of Fame te bereiken. Ze staan op het biljet onderstreept. Barry Bonds, Roger Clemens en Sammy Sosa moeten hopen op vergiffenis voor hun (extensieve) dopingverleden. Curt Schilling’s walgelijke karakter en dito uitspraken (plus zijn verzoek om niet meer op het stembiljet te verschijnen, dat overigens duidelijk niet ingewilligd is) maken ook van hem een omstreden kandidaat.
Dat wil overigens niet zeggen dat deze vier kandidaten op basis van hun prestaties op het veld geen Hall of Famers zouden zijn. In elk geval Bonds en Clemens waren al vóór hun dopinggebruik onder de beste spelers ooit in het honkbal. Bang om de boot te missen tussen al het andere dopinggeweld om hen heen, zijn zij op (veel) latere leeftijd alsnog verboden middelen gaan gebruiken. Hierdoor zijn ze uitgegroeid tot de gezichten van een probleem dat zij niet veroorzaakt, maar wel in stand gehouden hebben. Vorig jaar bleven de twee steken op 61,8% (Bonds) en 61,6% van de stemmen, wat lijkt aan te geven dat het iconische tweetal na dit jaar van de ballot af zal vallen.
LAATSTE KANS II: SOSA EN SCHILLING
Sosa is een aparter geval, want zijn carrière nam een enorme vlucht nadat hij steroïden begon te gebruiken. Daarnaast is Sosa ook eens betrapt op het gebruiken van gekurkte knuppels. Valsspelen lijkt dus een beetje in het DNA van de slugger verwoven, hoewel zijn statistieken hem Hall of Fame-waardig maken. Sosa bleef vorig jaar steken op 17% en zal dit jaar zijn kansen ten einde zien komen.
Schilling… tsja. Geweldige werper tijdens zijn carrière. Tot mythische hoogten gestegen door zijn periode bij de Boston Red Sox. Daarnaast ook een enorme openlijke antisemiet, Qanon-gekkie, haatverspreider, racist en all-around zum kotsen persoonlijkheid. Vorig jaar, nadat er geen nieuwe Hall of Famers werden verkozen, trok hij zich boos terug, ondanks dat hij 71,1% van de stemmen kreeg en dichterbij dan ooit is.
TERUGKERENDE NAMEN I: ABREU, BUEHRLE, HELTON, HUDSON, HUNTER
Naast de vier bovengenoemde kandidaten zijn er nog 13 terugkerende namen ten opzichte van vorig seizoen op het biljet te vinden. In de linkerkolom staan opnieuw outfielder Bobby Abreu (8,7% in 2021), pitcher Mark Buehrle (11%), eerstehonkman Todd Helton (44,9%), pitcher Tim Hudson (5,2%) en outfielder Torii Hunter (9,5%). Hudson lijkt het dichtst bij zijn laatste optreden. Hij overtrad slechts met 0,2% de grens om nog een jaar langer op het biljet te mogen staan.
De overige heren lijken, zeker met de hoeveelheid anti-doping-stemmers in de Baseball Writers Association of America (BBWAA), een goede kans te maken om nog een jaar te overleven.
TERUGKERENDE NAMEN II: ANDRUW, KENT, PETTITTE
De middelste kolom kent slechts drie terugkerende namen: outfielder Andruw Jones (33% in 2021), tweedehonkman Jeff Kent (32,4%) en werper Andy Pettitte (13,7%). Ook deze drie lijken nog een jaar te overleven op het stembiljet. Andruw maakte vorig jaar een enorme sprong, van bijna 15%. Het wordt interessant om te zien of deze trend aanhoudt en de legendarische outfielder een nieuwe stap richting de Hall kan zetten. Kent steeg met 5% en lijkt langzaam te stagneren. Pettitte steeg slechts 2% ten opzichte van het jaar ervoor.
TERUGKERENDE NAMEN III: MANNY, ROLEN, SHEFFIELD, VIZQUEL, WAGNER
In het rechterrijtje staan misschien wel de meeste polariserende namen, for better or for worse. Manny Ramirez en Gary Sheffield zijn ex-dopers die in de schaduw van de grote dopingjongens ook buiten de Hall zijn gehouden. Manny scoorde vorig jaar voor het tweede jaar op rij 28,2% van de stemmen en lijkt geen fanbase te hebben binnen de stemmers. Sheffield steeg 10%, naar 40,6% van de stemmen. Hij mag nog lichte hoop houden.
Omar Vizquel zal naar verwachting de grootste val ooit meemaken. Zijn stempercentage daalde vorig jaar al licht (van 52,6% naar 49,1%), vanwege vermeend huiselijk geweld. Sindsdien is echter ook naar buiten gekomen dat Vizquel verdacht wordt van seksueel misbruik van een autistische bat boy. De voormalig tovenaar op de kortestoppositie lijkt dit jaar onder de moraliteitsclausule van het merendeel van de biljetten te worden verwijderd.
Dan is er in dit rijtje ook nog positief nieuws: Scott Rolen en Billy Wagner kunnen mogelijk profiteren van aanhoudende online campagnes. Rolen zag vorig jaar al een enorme toename van stemmen: 52,9% na slechts 35,3% in 2020. Wagner, één van de meest dominantie closers in de geschiedenis, eindigde in 2021 op 46,4% (31,7% in 2020).
NEW KIDS ON THE BLOCK I
Dan zijn daar nog de nieuwe namen, de debutanten op de lijst. In de linkerrij voert outfielder Carl Crawford de lijst aan, gevolgd door sluggers Prince Fielder en Ryan Howard. Hoewel alledrie de spelers dominant waren tijdens hun carrière, lijken ze geen van drieën dit jaar al een kans te maken om verkozen te worden. Overleven lijkt het devies.
Werper Tim Lincecum, eerstehonkman Justin Morneau, closer Joe Nathan, DH David Ortiz, closer Jonathan Papelbon, werper Jake Peavy en catcher A.J. Pierzynski vormen de middelste groep aan nieuwe gezichten. De laatste twee lijken one and dones te worden en ook voor Nathan zal de berg hoog zijn. Morneau zit op de grens. De Canadees heeft een MVP achter zijn naam, maar zag zijn carrière door een hersenschudding als een nachtkaars uitgaan. Lincecum zal vrijwel zeker overleven en de heftige Boston-bias van de Amerikaanse honkbalmedia zal ook Big Papi en Papelbon vrij gemakkelijk een jaar op de ballot houden; overigens niet onterecht, zeker in het val van Ortiz.
NEW KIDS ON THE BLOCK II: VRAAGSTUK A-ROD
Er staan slechts drie nieuwe spelers in het rechterrijtje, maar één ervan is wel één van de grootste aller tijden: Alex Rodriguez maakt zijn debuut. A-Rod is tijdens zijn carrière meerdere keren geschorst voor dopinggebruik en wordt algemeen gezien als een zondaar van het kaliber Bonds/Clemens. Toch lijkt A-Rod een kans te maken om ruimschoots te overleven. Hij is al jaren bezig aan een charme-offensief, geeft (uitzonderlijk slecht) wedstrijdcommentaar op ESPN en is zich duidelijk bewust van zijn status in de honkbalwereld. Rodriguez is één van beste honkballers die MLB ooit gezien heeft, maar de vraag die blijft hangen is: hoeveel ervan was A-Rod en hoeveel was de spuit?
Jimmy Rollins en Mark Teixeira lijken ook one and dones. Niet vanwege gebrek aan talent, maar wel vanwege de veel betere namen die om hen heen op de lijst staan.
CONCLUSIE
Het zal niet makkelijk worden om een ballot van maximaal 10 namen samen te stellen voor dit jaar. Het dopingverhaal hangt zwaarder dan ooit boven de te maken keuzes en verschillende biases (zij het recency bias of Boston bias) kunnen een behoorlijke invloed hebben verschillende keuzes. Spelers die relatief safe lijken voor een overlevingskans, zouden zomaar weg kunnen vallen als men er toch voor kiest om de dopers de Hall in te stemmen, of als spelers van populaire clubs stemmen af gaan snappen.
Ondanks de verhoogde moeilijkheids- en irritatiegraad van de ballot van dit jaar, gaan we bij SportAmerika weer onze voorkeuren blootleggen. Over de komende paar weken verschijnen van verschillende redacteuren hun stembiljetten met verantwoording. Stay tuned.
Na twee nederlagen op rij waren de Tampa Bay Buccaneers blij weer eens een thuiswedstrijd te spelen. In Tampa is de ploeg van Tom Brady nog ongeslagen en dat bleef ook zo tegen de New York Giants, want met 30-10 boekten de Bucs een eenvoudige zege. Na de nederlaag lijkt het seizoen voor de New Yorkers dan ook definitief voorbijen kan de nederlaag al deze week gevolgen gaan hebben voor de coaches.
De eerste helft konden de Giants nog redelijk bijblijven, mede dankzij een interceptie die Brady gooide. Tot die ongelukkige onderschepping was er helemaal niets aan de hand voor Tampa. De ploeg kreeg de bal en de 44-jarige quarterback leidde zijn ploeg binnen vier minuten naar de eerste touchdown.
Daniel Jones bracht zijn ploeg eveneens in de redzone, maar zoals al bijna het hele jaar kwam hij niet verder. De Giants hebben de meeste field goals in de league; een teken dat de aanval in de laatste fase van het spel niet goed genoeg is. De Bucs zetten hier ook een field goal tegenover, waarna de Giants snel moesten punten bij een 10-3 achterstand.
Dit is het moment van de ongelukkige interceptie van Brady. De bal stuiterde op de borst van Mike Evans zo in de handen van Adoree’ Jackson, die de bal naar de 5-yard lijn kon brengen. Het was het enige schoonheidsfoutje in een verder prima wedstrijd van Brady, die zich zo ook herstelde van twee mindere wedstrijden waarin hij beide keren twee intercepties gooide. Eén van de hoogtepunten in dit duel was een 10-yard run van de Brady die voor een nieuwe first down zorgde.
Jones kreeg door de interceptie een nieuwe kans en dit keer wist hij de endzone wel te vinden. Hij deed dat via een pass over twee yards naar left tackle Andrew Thomas, die de eerste touchdown van zijn loopbaan kon vangen. De big man touchdown is daarmee het andere hoogtepunt van deze wedstrijd.
BIG MAN TOUCHDOWN 🚨
Giants OL Andrew Thomas makes the grab for the score 🙌
Het was het laatste echte wapenfeit van de Giants, die wel weer konden beschikken over Saquon Barkley. De runningback leek echter nog niet helemaal fit, want hij kreeg maar zes carries in dit duel. Wel ving hij ook nog zes ballen van Jones, maar het was niet voldoende om een vuist te maken tegen de Bucs.
TWEE INTERCEPTIES DANIEL JONES
De Bucs hadden hierdoor geen spectaculair optreden nodig om te winnen. De ploeg was in de breedte veel sterker dan de Giants, wat ook wel bleek uit de verdeling van het aantal ballen. Evans, Chris Godwin en de teruggekeerde Rob Gronkowski vingen ieder zes ballen voor tussen de 65 en 73 yards. Die variatie was te veel voor de verdediging van de Giants, die bij rust tegen een 17-10 achterstand aankeken.
In de tweede helft begonnen de Bucs direct met een nieuwe touchdown en mede door twee intercepties van Jones zat een echte comeback er nooit in. Het krachtsverschil was zo groot dat Bruce Arians het zich in het vierde kwart kon veroorloven om Brady voortijdig naar de kant te halen en nog wat speeltijd aan Blaine Gabbert te geven. Het leverde niet veel punten meer op, waardoor het duel bij 30-10 eindigde.
Met de overwinning wisten de Bucs weer een gaatje te slaan in de NFC South. De Saints hadden de afgelopen weken een paar keer de kans om de koppositie te grijpen, maar ook die ploeg verloor de laatste paar wedstrijden. Met de divisietitel binnen handbereik kunnen de Bucs zich richten op de strijd om de nummer 1 seed in de NFC, met maar één nederlaag meer dan de Cardinals. Zondag gaat de ploeg op bezoek bij de Colts, de ploeg in vorm.
Voor de Giants lijkt het seizoen na de nederlaag wel over. Coach Joe Judge trok maandag de schuld voor de nederlaag naar zich toe. “Spelers moeten het uitvoeren, dat is hun werk, maar het is onze taak om het ze te leren. Wij moeten ze in de juiste positie brengen om succes te hebben.”
TOEKOMST JASON GARRETT ONZEKER
De grote vraag is welke gevolgen deze nederlaag gaat hebben. Er werden al vragen gesteld over de toekomst van OC Jason Garrett. In 26 wedstrijden onder zijn leiding slaagde New York er maar één keer in om meer dan 30 punten te scoren, ondanks flinke investeringen in de aanval. Receiver Kenny Golladay kreeg maandag slechts twee ballen, waarvan hij er slechts één ving.
Judge wilde niet te diep ingaan op de toekomst van zijn assistent. “Ik heb vertrouwen in alle mensen in ons team, spelers, coaches, iedereen”, zo zei hij over Garrett. “We evalueren alles als een team en zullen de wijzigingen maken die nodig zijn met het oog op de toekomst”, zo besloot Judge zijn persconferentie.
Lees hier de recaps van de vroege en late games van zondag.
Ook deze week hebben we weer bijzondere momenten uit de NHL voor je geselecteerd in onze High Five. In Denver werd het contract van Jared Bednar verlengd en dit vierde de club met een klinkende zege op de Kraken. Matt Duchene scoorde pas zijn tweede hattrick in z’n carriere, de jonge Alexandre Texier toonde zijn kunsten tegen de Golden Knights en de Islanders openden hun nieuwe arena. Natuurlijk zijn we ook nu de goalies niet vergeten. Dit keer wordt een ploeggenoot van onze eigen Daniel Sprong uitgelicht.
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
ERIK JOHNSON vs SEATTLE KRAKEN
Vrijdag werd bekend dat Jared Bednar nog twee seizoenen de coach van de Colorado Avalanche blijft. De nu 49-jarige Canadees uit Saskatchewan volgde in 2016-2017 de legendarische Patrick Roy op in Denver. De voormalig goalie stond drie jaar aan het roer, maar bereikte alleen in zijn eerste seizoen de play-offs. Onder Roy wonnen de Avs in 2013-2014 de Central Division, maar in de eerste ronde van de play-offs bleek Minnesota over zeven wedstrijden te sterk. Daarna werd het allemaal wat minder in Mile High City. Drie jaar bungelden ze onderaan in hun divisie, maar vanaf 2017-2018 zijn ze weer van de partij in het postseason.
De laatste seizoenen behoort Colorado steevast tot de topfavorieten, maar Bednar kon zijn ploeg nog niet voorbij de tweede ronde in de play-offs leiden. Met supersterren als Nathan MacKinnon, Mikko Rantanen, Gabriel Landeskog en Cale Makar zou het er dit seizoen dan eindelijk van moeten komen. Blessures zitten de favoriet echter dwars in de eerste weken van het seizoen.
Zonder de pijlsnelle MacKinnon hadden de Avs het behoorlijk op de heupen de laatste tijd. Nadat begin november nog twee keer werd verloren van Columbus gingen de Avalanche vanaf 11 november helemaal los. Tegen achtereenvolgens Vancouver, San Jose en opnieuw Vancouver werden maar liefst 17 goals gescoord. Genoeg reden voor de Seattle Kraken om met angst en beven de ontmoeting tegemoet te zien.
Dit was niet zonder reden, want ook tegen de Kraken vond het keurkorps van Bednar eenvoudig de weg naar het vijandelijke doel. Starter Chris Driedger kon al vlot gaan douchen, maar met voormalig Avalanche-goalie Philipp Grubauer ging het al niet veel beter. Voor de Avs stokte de teller uiteindelijk bij zeven treffer. Met een 7-0 voorsprong lieten ze in de derde periode de teugels wat vieren, waardoor Seattle nog drie keer mocht scoren. De goal van Johnson was één van de hoogtepunten deze avond. Een avond die Seattle overigens de zesde nederlaag op rij opleverde.
ALEXANDRE TEXIER vs VEGAS GOLDEN KNIGHTS
Onlangs schonken we al aandacht aan Cole Sillinger, maar bij de Columbus Blue Jackets lopen meer jonge, interessante spelers rond. Alexandre Texier loopt langer meer dan Sillinger, maar is toch ook nog maar net 22 jaar. De Fransman werd vier jaar geleden in de tweede ronde gedraft. Texier maakte in 2018-2019 zijn debuut in de NHL, maar het bleef bij twee duels dat seizoen. In de seizoenen die volgden, werd de centre meer en meer een vaste waarde bij de club die zoveel sterkhouders zag vertrekken. Dit seizoen acteert de jonge Fransman vaak op de derde lijn en zorgt daar voor de nodige depth scoring.
Voor iemand met respectievelijk 6 en 4 goals in de laatste twee seizoenen had Texier al een productief weekje achter de rug. De Fransman scoorde al tegen de Rangers en de Red Wings, maar de spreekwoordelijke kers op de taart volgde afgelopen zaterdag. De Blue Jackets hadden slechts 45 tellen nodig om via Gustav Nyguist op voorsprong te komen tegen de Vegas Golden Knights. De eerste periode was nog niet halverwege toen Texier besloot de trukendoos open te trekken. Na wat schitterende moves rondde de Fransman bekwaam af: 0-2. Heel voorzichtig mochten de verrassende Blue Jackets denken aan hun tiende zege van dit seizoen.
De Knights hadden echter heel andere plannen. In Sin City keert de ene na de andere sterkhouder terug uit de lappenmand en staat er gewoon weer een ijzersterk team. Peter DeBoer zag zijn manschappen vier van de eerste vijf wedstrijden verliezen, maar in de volgende dertien duels leden de Knights slechts drie nederlagen. Ze wisten namelijk ook de wedstrijd tegen Columbus te kantelen. Keegan Kolesar, Reilly Smith en Mattias Janmark bezorgden de Knights een zwaarbevochten 3-2 overwinning.
MATT DUCHENE vs MONTREAL CANADIENS
We moeten het op deze plek toch eens hebben over Matt Duchene. In 2009 pikten de Colorado Avalanche hem als derde op in de draft. De kenners voorspelden de spelmaker een grote toekomst, maar in Denver waren de partijen na een paar seizoenen op elkaar uitgekeken. De club vond dat Duchene wel erg veel op zijn talent vertrouwde en de speler vond op zijn beurt dat zijn club weinig ambitie toonde.
Op 5 november 2017 eindigde het huwelijk en opmerkelijk genoeg was die trade een aanzet tot wat de Avalanche tegenwoordig zijn. Samuel Girard en Bowen Byram zijn nu jonge, zeer talentvolle verdedigers die in Denver spelen dankzij Duchene. De centre zelf vertrok naar Ottawa, waar ze inderdaad dichtbij de SCF kwamen, maar er daarna vooral een potje van maakten.
De laatste seizoenen leek de sleet er al op te komen bij de nog altijd pas 30-jarige Duchene. Na zijn 31 goals in 2018-2019 volgden jaargangen met respectievelijk 4, 13 en 6 goals. Inmiddels speelt Duchene in Nashville, waar hij met de Predators alsnog een gooi naar de Cup hoopt te doen. Die kans lijkt niet overdreven groot, maar dat ligt dit seizoen zeker niet aan Matt Duchene. De Canadees is meer dan uitstekend aan het seizoen begonnen en heeft na 17 wedstrijden zijn doelpuntentotaal van 2019-2020 (13G) al bijna geëvenaard.
Op het scorebord speelden de Nashville Predators zaterdag een kansloze wedstrijd tegen de Canadiens. De verliezend finalist van vorig seizoen won pas 4 van de 19 wedstrijden en moet het nog altijd zonder Carey Price stellen. Sam Montembeault bleek echter 40 minuten lang een vervelende sta-in-de-weg voor Nashville en de goalie werd ook nog eens gesteund door zijn akelig effectieve ploeggenoten. Met een 5-0 voorsprong begonnen de Habs aan de derde periode, maar hier greep Duchene zijn moment. Met een natural hattrick bracht de centre de Preds terug tot 5-3. Voor Matt Duchene was het pas zijn tweede hattrick in de league en zijn eerste sinds 4 november 2011. Het zette hem op 12 goals voor dit seizoen, maar de wedstrijd ging met 6-3 verloren.
BROCK NELSON vs CALGARY FLAMES
Eindelijk zagen de New York Islanders zaterdag hun eigen fans weer eens. Na een reis die begon in Raleigh, hen voerde langs onder meer Las Vegas en Winnipeg was het eindelijk tijd voor een thuiswedstrijd. De road trip van 13 wedstrijden leverden de Islanders slechts 12 punten op. Het brengt hen de laatste plaats in de sterk bezette Metropolitan Divsion en dus wordt het tijd voor een flinke inhaalrace. Voor één van de topfavorieten dreigt het seizoen al voorbij te zijn voor ’t goed en wel begonnen is. Het helpt dan ook niet als je ’t nieuwe onderkomen opent met een waslijst aan afwezigen. Zonder onder meer Anthony Beauvillier, Anders Lee, Josh Bailey en Adam Pelech werd de nieuwe UBS Arena zaterdag gedoopt.
Het bezoek aan Long Island betekende voor de Calgary Flames de zesde van zeven uitwedstrijden op rij. De trip begon met nederlagen in Montreal en Toronto, maar de 5-0 zege op Buffalo afgelopen donderdag gaf het keurkorps van Darryl Sutter vertrouwen. Op zijn oude dag zal Brad Richardson voor altijd in de boeken staan als de eerste doelpuntenmaker in deze nieuwe arena. De 36-jarige aanvaller zette de Flames na ruim vier minuten op voorsprong. Met zijn dertiende van het seizoen maakte Andrew Mangiapane het later in de eerste periode nog erger voor de Isles. Toch mochten de fans nog in de eerste twintig minuten een treffer van hun favorieten begroeten. Brock Nelson was de man die namens de thuisploeg de eerste goal scoorde.
Brock Nelson: The first @NYIslanders goal-scorer in UBS Arena history. ✅
De naam van Nelson verscheen in de derde periode nogmaals op het scoreformulier. Tussendoor toonde Mangiapane zich opnieuw trefzeker voor Calgary. Na de 2-3 van Nelson maakte de goed bezette UBS Arena zich op voor een spannend slot. De thuisploeg kwam echter kwaliteit tekort op deze bijzondere avond om de overwinning van Calgary nog serieus te bedreigen.
In de slotminuten gooiden Trevor Lewis en Johnny Gaudreau het duel definitief op slot: 5-2. Het zal voor Barry Trotz en de zijnen een hele toer worden om de opgelopen schade weg te werken. De achterstand op de Rangers, die derde staan in deze divisie, is inmiddels al 11 punten. Er komen weliswaar nu veel thuiswedstrijden aan voor de Islanders, maar deze moeten vanwege de nodige coronabesmettingen wel worden afgewerkt met een gehavende ploeg.
ROOPE HINTZ vs ST. LOUIS BLUES
Vorig jaar, in de bubbel van Edmonton, stonden de Dallas Stars in de Stanley Cup Final. Daarna volgde een meer dan teleurstellend seizoen 2021. De club werd zwaar getroffen door Covid, moest vrijwel het hele seizoen achtervolgen en schoten vervolgens tekort voor een plaats in de play-offs. Dit moest het seizoen van de revanche worden, maar voorlopig is het wederom een teleurstellende jaargang in Big D. Van de eerste tien wedstrijden wonnen de Stars er slechts vier en geen daarvan ging binnen de reguliere 60 minuten. De eerste regulation win kwam vorig week pas, toen de Flyers met 5-2 werden verslagen.
Een paar dagen later werden de Red Wings met dezelfde cijfers geklopt, maar pijnlijk werd het in Minnesota. De trotse Stars werden met 7-2 afgeschminkt en daarmee werd niet met al te veel vertrouwen toegewerkt naar de volgende wedstrijd. Tijdens ’t zo succesvolle 2019-2020 nam de defensie, met Ben Bishop en Anton Khudobin in een hoofdrol, het team bij de hand.
Bishop staat al het hele jaar op de IR en Khudobin heeft het momenteel even niet getuige zijn .873 sv%. Braden Holtby en de jonge Jake Oettinger proberen echter te redden wat er te redden valt. Volgens een bekende uitdrukkingen moeten zij op de PK de beste spelers zijn, maar met die wet spotte Roope Hintz dit weekend tegen de sterke St. Louis Blues.
De 25-jarige Fin speelde tegen St. Louis zijn 175e wedstrijd in de NHL. In de 174 voorgaande scoorde Hintz precies 2 shorthanded goals. De eerste maand van het seizoen hield het over de gehele breedte niet over wat productiviteit betreft. Met slechts drie goals in 15 wedstrijden begon Hintz aan het duel met de Blues, maar al deze goals scoorde hij op of na 10 november. Die goede vorm trok centre door tegen St. Louis. Hij verdubbelde opeens zijn aantal shorty’s en had met die twee shorthanded goals een belangrijk aandeel in de uiteindelijke 4-1 overwinning. Vier van de vijf treffers werden overigens gescoord door de special teams. De laatste betrof een empty-netter.
CARTER VERHAEGHE vs MINNESOTA WILD
Met 29 punten zijn de Florida Panthers op dit moment het beste team in de NHL. In de eigen Atlantic Division laten ze onder meer Toronto en Tampa Bay achter zich, maar ook de Carolina Hurricanes (28) kunnen niet tippen aan het puntenaantal van de Panthers. Florida begon het seizoen met een 8-game winning streak, liep vervolgens tegen wat nederlagen aan, maar heeft de smaak de laatste paar dagen weer te pakken. Deze week werden de Islanders, Devils en de Wild op een nederlaag getrakteerd door de troepen van Andrew Brunette.
Eén blik op de statistieken is voldoende om te zien waarom de Panthers staan waar ze staan. Na 18 wedstrijden hebben al 9 spelers op het roster minimaal 10 punten. Met 6 goals en 18 punten prijkt de naam van Jonathan Huberdeau bovenaan de lijst. Eenzaam aan de top is het bepaald niet, want Carter Verhaeghe, de nummer vier op de topscorerslijst, heeft slechts 3 punten minder.
The @FlaPanthers improved to 10-0-0 at FLA Live Arena, tied for the second-longest home win streak to start a season in NHL history (also MTL in 2016-17 & SEN in 1925-96). The Blackhawks hold the record with an 11-game stretch in 1963-64.#NHLStats: https://t.co/B99LL9Qixppic.twitter.com/0hGgUHHHsc
Als relatieve laatbloeier, hij debuteerde pas op 24-jarige leeftijd in de NHL, heeft Verhaeghe al een opmerkelijke loopbaan achter de rug. Pas in de derde ronde van de draft pikten de Maple Leafs hem in 2013 op, maar Verhaeghe speelde geen wedstrijd voor de traditieclub. In 2015 werd hij betrokken in een trade naar de Islanders, maar ook daar schopte hij het niet tot de hoofdmacht. Dit gebeurde pas in Tampa Bay, waar hij onderdeel was van het team dat in 2020 de Cup won. Niet lang daarna tekende hij als free agent in Sunrise.
Daar was hij vorig seizoen goed voor 18 goals en 36 punten. Dit seizoen is Verhaeghe opnieuw goed onderweg. De teller staat inmiddels op 6 goals en 16 punten en deze treffer afgelopen zaterdag tegen Minnesota zal toch zeker één van zijn mooiste in z’n loopbaan zijn. Het was al de derde wedstrijd op rij waarin de aanvaller scoorde en de 5-4 zege betekende voor de Panthers de tiende thuiszege. De club is nog ongeslagen in Sunrise en heeft een mooi record in zicht.
SAVE OF THE WEEK
Geen Nicklas Backstrom en al een tijdje geen Anthony Mantha. De Washington Capitals krijgen ook hun portie fysiek ongemak dit seizoen wel, maar ze hebben natuurlijk altijd nog die geweldige Rus. Alex Ovechkin lijkt liever vandaag dan morgen Wayne Gretzky te overtreffen en staat na 19 wedstrijden al op 15 goals. En 15 assists. Daniel Sprong, momenteel actief op de tweede lijn en goed voor 3 goals en 6 punten dit seizoen, is een gelukkig man dat hij zo’n fenomeen van dichtbij mag aanschouwen.
Met Ovechkin, Evgeny Kuznetsov, Tom Wilson en John Carlson hebben de Capitals aan stootkracht geen gebrek. Defensief heeft coach Peter Laviolette zijn zaken echter ook uitstekend op orde. Dat heeft te maken met de goede vorm waarin Ilya Samsonov steekt op dit moment. De pas 24-jarige Rus is dit seizoen nauwelijks te passeren en heeft al drie shutouts achter zijn naam staan. Afgelopen week deed hij dit zelfs back-to-back. Eerst hield Samsonov de Kings van scoren en zaterdag wisten ook de Sharks geen puck voorbij de Rus te krijgen.
Ilya Samsonov werd eerder deze maand geplaagd door een blessure en kwam mede daardoor tot acht optredens dit seizoen. Zes van die wedstrijden werden door Washington gewonnen en in de overige twee ging het telkens in OT mis. Het is voor de Rus zijn derde seizoen in de NHL. Hij werd als 22e gekozen in de draft van 2015, debuteerde in ’t seizoen 2019-2020 en lijkt nu van zins één van de beste goalies in de league te worden.
Cover photo: Christopher Hanewinckel/USA TODAY Sports
Nu we bijna op een vijfde van het seizoen zitten, zitten we niet meer in de afwachtingsfase maar in de fase dat de teams zijn wie ze zijn. Met verrassingen als de Warriors, Wizards en Hornets en het tegenvallen van oa de Hawks en Lakers. Ook op individueel niveau steken spelers met kop en schouders boven de rest uit. Zo doen de MVP Kandidaten het top, maar vallen er ook rookies een beetje tegen, zoals Conningham en Green. Genoeg te bespreken zou je zeggen!
Nu we bijna op een vijfde van het seizoen zitten, zijn de teams ondertussen wie ze zijn. Daarin zitten positieve noten, maar ook echte tegenvallers. Wat zijn, per conference de meevallers en de tegenvallers?
Thijs Verkuil: De Eastern Conference zitten vol met verrassingen. In de top 5, staan vier teams die daar vorig jaar niet stonden en enkel de Brooklyn Nets zijn hier geen verrassing. De grootste meevaller zijn voor mij de Washington Wizards, omdat zij met een heel gericht selectiebeleid een stuk beter presteren dan de teams met echte star power. Waar veel positieve uitschieters zijn, zijn ook een hoop negatieve uitschieters. Ik kies hier voor de Milwaukee Bucks. Ondanks veel blessures, lukt het Antetokounmpo nog niet echt om zijn team naar de zeges te leiden. Ze staan tiende in het Oosten, veel te laag voor de regerend kampioen.
In de Western Conference moet ik gaan voor de Golden State Warriors als verrassing. Tuurlijk, ze hebben Stephen Curry en Draymond Green als ruggengraat van de ploeg, maar ik had echt niet verwacht dat ze eerste zouden staan, na vijftien gespeelde wedstrijden. Chapeau, Steve Kerr en zijn mannen. De grootste teleurstelling is voor mij de San Antonio Spurs. Dejounte Murray vind ik een enorm toffe speler om naar te kijken en hoewel hij het dit jaar weer iets beter doet, valt het allemaal nog wat tegen. Helaas heeft hij ook niet echt de hulp van zijn teamgenoten, want Derrick White, Bryn Forbes en Lonnie Walker IV slaan allemaal een groter modderfiguur.
Thijs Lanen: In het westen: Degene die me het positiefst verrast hebben zijn de Warriors. Heel naïef om te denken dat zij geen contender meer zouden zijn. Steph speelt echt uitzonderlijk goed, Andrew Wiggins lijkt eindelijk iets van zijn potentie aan te tikken en dan moeten Klay Thompson en de nr. 2 pick van de 2020 draft, James Wiseman, nog terugkomen van blessures. De grote tegenvallers zijn mijn favoriete team waar we later nog op terug komen en de Lakers. LeBron James heeft dit seizoen pas 7 van de eerste 17 wedstrijden kunnen meedoen door een blessure en de Lakers lijden hieronder. De resultaten zijn bij lange na niet goed genoeg en de Lakers vinden zichzelf dan ook terug op een 9e plek, wat net goed genoeg is voor een play-in plek.
In het oosten vallen mij vooral de Wizards en de Hornets in positieve zin op. De Bulls kunnen ook niet ongenoemd blijven, maar na hun fantastische off-season was een goed seizoen redelijk te verwachten. De Wizards waren op het eerste gezicht niet eens echt heel erg versterkt. Maar het team van Bradley Beal presteert echt heel goed en vinden zich met 10 overwinningen en 5 nederlagen terug op de 4e plek in het oosten. Ook de Hornets hebben al 10 overwinningen, wat vooral te danken is aan het goede spel van LaMelo Ball en Miles Bridges. De grote tegenvaller in het oosten is de huidige kampioen. De Bucks staan op de 10e plek, wat als laatste plek recht geeft op het play-in tournement. Dit hebben de Bucks te danken aan een langzame start waarin blessures en slecht schieten van achter de driepuntlijn voor de matige resultaten zorgden.
Tim Hartog: In het Oosten de Wizards en Cavaliers als meevallers. Met de vernieuwing in personeel was het voor de Wizards dit seizoen een beetje gokken hoe het zou lopen maar er wordt voorlopig boven verwachting gepresteerd, en dat nog zonder Rui Hachimura en Thomas Bryant. Ik ben heel benieuwd hoe Washington zich gaat handhaven in de top van de Eastern Conference.
De Cavs waren een zo mogelijk grotere verrassing. Er werd lacherig gedaan over de personele transacties: ‘’wat moeten ze daar met al die bigs?’’ Maar het zag er leuk uit en werkte opvallend goed met Jarret Allen, Evan Mobley en Lauri Markkanen naast elkaar. Voor de Cavaliers wordt het, door de blessures van Sexton en nu ook Mobley, denk ik lastig de goede seizoenstart door te trekken.
Tegenvallers in het Oosten zijn voor mij Atlanta en Indiana. De Hawks werden verwacht bovenin de conference mee te draaien, maar zijn nu in een winning streak bezig om boven de .500 te geraken. En bij de Pacers was er, met de nieuwe coach Rick Carlisle, hoop op een mini revival. Die lijkt, met de nederlaag tegen laagvlieger Detroit als dieptepunt deze week, ver weg.
In het Westen zijn voor mij de Warriors en Clippers de meevallers. Golden State omdat ze simpelweg de beste ploeg in de NBA zijn momenteel. En dat vooraf niet werd verwacht, ondanks dat ze hier en daar als outsiders werden betiteld. Wat een verschil met vorig seizoen: van een 9e plek in het Westen naar de absolute koplopers. En dat met een grotendeels zelfde starting unit. Het grote verschil voor mij zijn de nieuwe role players en een rotatie die daarmee klopt. En dan de wetenschap dat Klay Thompson nog rustig kan terugkomen dit seizoen…
De Clippers verbazen mij minder, omdat ik geen hoge verwachtingen voor dit seizoen had. De ploeg was hevig afhankelijk van Kawhi Leonard en aangezien die deze jaargang (bijna) volledig zal missen leek het mij een optelsom. Aan de hand van Paul George posten de Clippers vooralsnog een winning record en dat met Marcus Morris en Serge Ibaka die nog van blessures zullen terugkeren.
Voornaamste tegenvaller zijn natuurlijk de Pelicans. Zonder Zion Williamson blijft er weinig over van deze ploeg. En dat begint toch een steeds duidelijker resultaat van het technisch beleid te worden. Slechts twee overwinningen in zestien wedstrijden. Een treurig aangezicht op de ranglijst, slechts een plek boven de Houston Rockets, die het ook niet best doen, maar middenin een rebuild zitten. Dat geldt niet voor de Pelicans… Toch? Het zou mij verbazen als General Manager David Griffin het einde van het seizoen haalt.
Niels van der Veen: De tegenvallers zijn voor mij vrij duidelijk: In het oosten Atlanta, Indiana en Boston. En dan vooral de Indiana Pacers. De Pacers zijn niet echt lekker begonnen. Met een zeer solide team zouden ze in het oosten beter moeten kunnen dan een 13e plek en een 6-11 record. Met nieuwe coach Carlisle zou ik ze nog een paar wedstrijden geven, maar daarna zie ik het seizoen somber in. Ook in Boston draait het nog niet naar (eigen) verwachting: 8-8 is een degelijk record, maar voor het talent wat de Celtics hebben met Jason Tatum en Jaylen Brown is dit gewoon niet genoeg. Er moet blijkbaar een derde optie bij komen om in ieder geval Tatum van de bal te ontzien en meer te creëren.
De positieve noten zijn eigenlijk allemaal al benoemd: de Wizards, Hornets en Cavs. De Wizards doen dat met bijna een heel nieuw team. Harrel, KCP en Kuzma zijn gekomen voor Westbrook en ik zou zeggen dat de Wizards deze trade vrij overtuigend gewonnen hebben. Het meest indrukwekkende van dit alles is datBeal absoluut niet zijn sterkste seizoen draait. Met (voor zijn doen) maar 23,9 punten per wedstrijd doet hij het nog rustig aan.
Waar hij eerst de grote ster was waar getraded voor zou gaan worden zou het wel eens de andere kant op kunnen gaan zodat de Wizards weer een super duo hebben. De Hornets zijn verder gewoon een ontzettend goed in elkaar gezet team. Alles klopt aan het team, maar vooral Lonzo Ball is gewoon een genot voor het oog. Wat hij laat zien in zijn tweede jaar is gewoon prachtig om te zien.
In het westen liggen de kaarten niet heel veel anders. Ook hier zijn de tegenvallers vrij duidelijk. De New Orleans Pelicans doen het niet zo als zou moeten. Zion en Ingram zijn minstens spelers die een team moeten kunnen dragen. Ik weet: Zion is geblesseerd, maar het ziet er niet naar uit dat hij snel zijn rentree gaat maken. Ingram moet dan zijn team op sleeptouw nemen, maar dat laat hij nog niet zien.
De positieve verrassing in het westen zijn (natuurlijk) de Warriors. Het plezier is terug in ”The Bay”, Curry is nóg beter dan vorig jaar, Green heeft zijn niveau weer te pakken. Het verschil met voorgaande jaren is dat ze nu een diep team zijn. Schutters als Otto Porter Jr. en Nemanja Bjelica zijn super belangrijk. Vergeet Jordan Poole en Gary Payton trouwens ook niet want zonder hun zou het niet zo goed gaan als nu. Ik zie, mochten Klay en James goed terugkomen een team wat ook in de playoffs hoge ogen gaat gooien, zeker na de vernedering in en tegen de Nets.
Ook de rookies hebben hun eerste wedstrijden achter de rug en zijn mogelijk al gewend aan het schema van de NBA. Toch passen sommigen zich beter aan dan anderen. Ook hier de vraag: wie vallen jullie in positieve zin op, en van wie hadden jullie toch meer verwacht?
Thijs Verkuil: De grootste verrassing qua rookies is voor mij wel Chris Duarte, van de Indiana Pacers. 13e pick in de draft, maar speelt mee bij de Pacers alsof het al zijn derde jaar is, bij wijze van spreke. Heeft zich zonder problemen aangepast aan het spel van de NBA en dat verdient applaus. Ook Evan Mobley verdient credits, want waar ik de draftkeuze van de Cavs in de sezioenspreview een beetje belachelijk maakte, doet hij het boven verwachting goed in Cleveland. Uiteraard verdient ook Scottie Barnes hulde voor zijn prestaties.
De grootste tegenvaller is voor mij Jalen Green. Ook als tweede pick, werd hij door velen gezien als ‘lock’ voor Rookie of the Year, maar vooralsnog lijkt dat kansloos. Hij krijgt enorm veel ruimte om zichzelf te ontwikkelen, maar dat lukt nog niet echt. Schotpercentages van 36% en 3 turnovers per wedstrijd. Yikes. Andere tegenvallers zijn voor mij Cameron Thomas en James Bouknight. In de Summer League blonken ze allebei uit voor hun teams, maar krijgen in de NBA nauwelijks tot geen speeltijd.
Thijs Lanen: Top: Evan Mobley is echt heel erg goed begonnen aan zijn NBA Carrière. Helaas is de nr. 3 pick van de Cavaliers geblesseerd geraakt en zal hij een aantal weken van de kant moeten toekijken. Ook nr. 1 pick Cade Cunningham is erg sterk bezig. Cade moest het begin van het seizoen missen door een blessure, maar komt in zijn eerste 10 wedstrijden tot 14.2 pts 5.8 reb en 4.1 ast. Hij begint steeds meer zijn draai te vinden. Het belooft dan ook een mooie strijd te worden om rookie of the year.
Flop: Nr. 2 pick Jalen Green’s Rockets zijn bezig aan een dramatisch seizoen waarin zij strak onderaan terug te vinden zijn met een 1-14 win-loss. Jalen kan nog niet veel anders doen dan 14.4 punten scoren in 32.2 minuten. Mede rookie bij de Rockets Alperen Sengun doet het in vele ogen een stuk beter in de minuten die hij krijgt.
Tim Hartog: Scottie Barnes en Evan Mobley vallen positief op, ondanks dat ze beide top-5 draft picks waren. Beiden allround, verdedigend sterk en direct in staat een impact te hebben op het team waar ze binnen komen vind ik knap. Hopelijk kan Mobley na terugkeer van zijn elleboogblessure (2-4 weken) deze lijn doortrekken.
Tegenvaller is Jalen Green. Verwachtte ik veel van, maar blijkt voorlopig inefficiënt en in constant. Dat laatste is voor een rookie niet heel gek, maar dan helpt het ook niet dat je bij de Rockets zit en dus niet heel erg aan het team kunt vastklampen in periodes of stretches dat het minder loopt.
Niels van der Veen: Scottie Barnes en Evan Mobley doen het gewoon meer dan goed. Solide spelers die al meer dan een goede bijdrage leveren aan hun teams. Scottie Barnes voegt verdedigend zo veel toe aan de Raptors. Zonder Barnes zouden ze een slechter record hebben dan de 8-9 die ze nu staan. Mobley heb ik net al besproken. Zo’n atletische point-center bij het team van de Cavs is gewoon lekker en hij laat het zien. Prachtig. Tegenvaller is toch Rocket Jalen Green. Als scorer nieuw de NBA binnen komen is niet makkelijk, maar ik had meer verwacht. In ruim 32 minuten ruim 14 punten scoren in een team zonder echte scorer is niet echt bijster goed.
De New Orleans Pelicans doen het niet bijster goed, om het maar zo te zeggen. Deels door de trades die ze afgelopen zomer gemaakt hebben, maar ook omdat Zion er niet bij is door een blessure. Hij heeft laten zien dat hij geweldig kan spelen, maar is er toch vaak niet bij vanwege een blessure. Is er een manier voor hem om zich toch nog te kunnen laten gelden als nummer 1 draft pick, of is hij stiekem toch al een bust?
Thijs Verkuil: Williamson is zeker weten nog geen bust. Tuurlijk, zijn fysieke gesteldheid neemt veel problemen met hem mee en hij zal er veel aan moeten doen om meer een stuk fitter te worden. Maar, als hij eenmaal fit is en niet veel te zwaar, dan is hij zo goed. Vergeet niet dat hij vorig jaar 27 punten en 7 rebounds noteerde tegen een schotpercentage van 61.1% in 61 wedstrijden. Mits fit, behoort Zion zeker tot de 10 meest dominante spelers in de NBA, en misschien wel nog hoger.
Thijs Lanen: Haal bij ieder willekeurig team de twee beste spelers voor enige tijd weg en de organisatie zakt als een kaartenhuis in elkaar. Zo ook mijn favoriete team helaas. De Pels missen Zion nu al het hele seizoen en ook All Star Brandon Ingram heeft 7 van de eerste 17 wedstrijden aan de kant gezeten met een blessure. In mijn optiek heeft Zion zich meer dan genoeg bewezen in de wedstrijden die hij gespeeld heeft, hij is niet voor niks al All Star. De Pelicans zullen wel een plan moeten maken om Zion op een constant gewicht te houden, om zo het aantal blessures te verminderen.
Tim Hartog: Een bust is te vroeg. Speelde vorig seizoen 61 van de 72 wedstrijden en was een All-Star. Wordt duidelijk wel gehinderd door blessures en zal serieus om zijn lichaam moeten gaan geven om te voorkomen dat zijn carrière door fysiek ongemak een vroeg einde krijgt. Zijn talenten zijn onomstreden en als hij speelt, maakt dat een wereld van verschil voor de Pelicans. Los van zijn lichaam zal hij ook aan zijn schot moeten blijven werken. Maar die tijd en ruimte is er, als derdejaars speler van nog maar 21 jaar oud. Ik hoop voor hem dat zijn GM zo snel als mogelijk wordt weggestuurd en zijn opvolger werk kan gaan maken van het neerzetten van een stabiel team met talent, zodat zijn inzetbaarheid ook beter gemanaged kan worden in de toekomst.
Niels van der Veen: Een bust is het nog niet echt, maar het begint er wel langzaam op te lijken. Zijn derde jaar begint met het feit dat hij te veel gewicht op z’n voeten heeft staan. Vorig jaar had hij ook al problemen met zijn durability en ik zie dat niet zo snel veranderen. Als ik nu zou vragen wie de eerste pick in de draft had moeten zijn zouden de meesten niet meer kiezen voor Zion maar voor Ja. Voor mij hebben de Pelicans nog een jaar om er wat van te maken maar anders..
De coaches van de slechte teams krijgen altijd de kans om zich te doen laten gelden. Toch komt er een moment dat de maat van de GM vol is en ze hun biezen mogen pakken. Wie is de eerste coach die ontslagen wordt?(dit was voor het nieuws dat de Kings Luke Walton ontsloegen)
Thijs Verkuil: Luke Walton moet toch gaan uitkijken in Sacramento. De eerste twee jaar sloot hij af met records van 31-41 en ook dit jaar is hij niet al te sterk begonnen met 6-9. Veel andere teams die laag staan, hebben een nieuwere coach of in het geval van Dwane Casey bij de Detroit Pistons, een coach met net een nieuw contract. Walton heeft tot en met 2023 een contract en heeft dus ook niet het voordeel dat de GM zegt: “Zing je contract maar uit en ga dan weg.” Daarom verwacht ik dat Luke Walton de eerste coach is die zijn biezen mag gaan pakken.
Thijs Lanen: De eerste coach die ontslagen gaat worden zal Frank Vogel worden. De Lakers zijn dit seizoen weer all-in gegaan, maar dit is voor als nog niet aan de resultaten terug te zien. En als er ergens een team is waar de druk altijd hoog is… De Lakers staan op het moment 9e in het westen, wat recht geeft op een play-in plaats. Mochten ze daar uit vallen dan zullen er ongetwijfeld trades komen, mensen ontslagen worden en boe geroep klinken in (voor nu nog) Staples Center.
Tim Hartog: Luke Walton van de Sacramento Kings. Al een wonder dat hij er nog zit eigenlijk. Als er toch een ploeg is die al jaren onder presteert met toch wel aardig talent, en een ontevreden fanbase, dan is het Sacramento. Ik raak meer en meer benieuwd wat een hopelijk gearriveerde coach met dit team en jongens als Tyrese Haliburton, De’Aaron Fox, Richaun Holmes en Buddy Hield kan doen. Niet alleen aanvallend, maar vooral ook verdedigend.
Niels van der Veen: Luke Walton. Met het team wat hij bij elkaar heeft gesprokkeld is 6-10 gewoonweg niet genoeg. Hij lag vorig jaar ook al onder een vergrootglas, maar is toen het jaar doorgekomen. Dit jaar gaat hij het niet redden. Een nieuwe, doorgewinterde, coach zou de fanbase en hopelijk de spelers goed doen.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
