De Los Angeles Chargers en de Pittsburgh Steelers schotelden de kijker een waar spektakel voor in hun SNF-game. Lange tijd leek LA op een eenvoudige overwinning af te stevenen, maar een ongekende comeback in het vierde kwart gooide bijna roet in het eten. In Kansas City was het allemaal een stuk minder indrukwekkend, maar de Chiefs defense liet zien haar vorm definitief te hebben teruggevonden. Voor de Cowboys was het aanvallend wederom een frustrerende avond. Lees hier de recaps van alle late duels op zondag.
CHARGERS HOUDEN STAND ONDANKS RAZENDE STEELERS COMEBACK
Pittsburgh Steelers @ Los Angeles Chargers | 37-41
In een krankzinnig duel waarin de Steelers van blowout loss naar legendarische comeback naar verloren shootout gingen, was de Chargers offense de ster van de avond. Bij aanvang van het vierde kwart stonden de Chargers met 27-10 voor en leek er geen vuiltje aan de lucht. Justin Herbert leidde zijn team vakkundig door de lucht (30/41, 382 yards, 3 TD, INT) en over de grond (90 yards uit negen rushes). In het vierde kwart kwam de motor van de Steelers echter op gang en gingen ze erop en erover.
Met ruim drie minuten te gaan, stond het 37-34 voor Pittsburgh en moest LA een touchdown halen voor de winst. Herbert moest daarvoor 75 yards overbruggen en dat gebeurde al snel en stijlvol met een 53-yard touchdown pass op wide receiver Mike Williams. Pittsburgh had nog twee minuten om iets terug te doen, maar de laatste drive eindigde in een turnover on downs na 19 verloren yards door sacks.
Herbert speelde weliswaar een sterk duel, maar dat was hem nooit gelukt zonder zijn drie voornaamste playmakers: Austin Ekeler, Keenan Allen en Mike Williams. Ekeler was zowel over de grond als door de lucht een plaag voor de Steelers defense met vier totale touchdowns. Williams bezegelde het lot van Pittsburgh met de game-winning touchdown en Allen ging over de 100 yards. Voor de Steelers is een terugkeer van T.J. Watt en Minkah Fitzpatrick essentieel om dit seizoen een rol van betekenis te blijven spelen.
CHIEFS OFFENSE DOET VOLDOENDE IN EERSTE HELFT
Dallas Cowboys @ Kansas City Chiefs | 9-19
Voor beide teams was het niet de eerste keer dat de offense dit seizoen niet presteert zoals het moet. Voor Kansas City was het ditmaal weliswaar niet zo erg als voor de Cowboys, maar toch blijft de gewenste vorm uit. De man van de wedstrijd was dan ook geen aanvaller, maar een verdediger. Chris Jones — de defensive end van de Kansas City Chiefs — was een ware plaag voor de O-line van de Cowboys en daarmee voor Dak Prescott. Jones was goed voor 3,5 sacks, zeven quarterback pressures, twee tackles for a loss, een forced fumble en een fumble recovery. Hij beperkte de scores van Dallas bijna eigenhandig tot drie field goals, maar ook de rest van de KC defense was in topvorm. Ze stonden slechts 276 aanvallende yards toe, geen enkele touchdown en forceerden drie turnovers. Het lijkt erop dat de Chiefs D haar Super Bowl vorm heeft hervonden.
Voor de Cowboys was het een minder fijne avond. Verdedigend was het goed, maar voor de offense was dit het tweede duel in de laatste drie dat het niet van de grond kwam. Prescott kon geen bescherming van zijn O-line genieten, maar was ondanks dat verrassend inaccuraat. Hij wist geen enkele pass over meer dan 20 yards af te leveren en gooide slechts drie keer verder dan 10 yards. De run game kwam ook niet van de grond en daardoor eindigde Dallas het duel zonder een touchdown. De Chiefs offense was beter, maar dat gold enkel in de eerste helft. Clyde Edwards-Helaire keerde terug en Mahomes begon sterk. Na rust kwamen ze door de stugge Cowboys defense echter niet verder dan een field goal.
OVERIGE GAMES
Cincinnati Bengals @ Las Vegas Raiders | 32-13: De Bengals hebben de bye-week gebruikt om de boel recht te zetten. Hun tegenstander op zondag — de Las Vegas Raiders — kon tot het vierde kwart aanvallend helemaal niets doen. Overigens gold dat ook een klein beetje voor de Bengals zelf, maar bij aanvang van het laatste kwart stond het 13-6. Joe Mixon had met twee touchdowns een sterk optreden en Joe Burrow wist zijn favoriete target — college-maatje Ja’Marr Chase — te bereiken voor een touchdown. De zorgen voor de Raiders blijven daarmee bestaan.
Arizona Cardinals @ Seattle Seahawks | 23-13: De Cardinals en de Seahawks blijven problemen houden op de quarterback-positie, maar Arizona lijkt die op wonderbaarlijke wijze enigszins te overleven. Het was de derde week op rij zonder Kyler Murray, maar dit keer speelde back-up Colt McCoy uitstekend (35/44, 328 yards, 2 TD). Russell Wilson had net als vorige week een slechte wedstrijd met zijn Seahawks. Dat kwam niet allemaal op zijn conto, maar een Seattle met Wilson is niet beter dan zonder en dat is zorgwekkend.
Lees hier de recaps van de vroege games op zondag.
De zegereeks van de Titans is over. Uitgerekend tegen de Houston Texans werd weer eens een keer verloren. Ook de nummer twee in de AFC, de Buffalo Bills gingen onderuit. Jonathan Taylor was in dat duel de grote uitblinker van de dag. Dat en meer in de recaps van de vroege duels in de NFL op zondag.
JONATHAN TAYLOR RENT BILLS OP EEN HOOPJE
Indianapolis Colts @ Buffalo Bills | 41-15
De Buffalo Bills zijn de eerste plaats in de AFC East kwijt. In een thuiswedstrijd tegen de Indianapolis Colts hadden ze geen antwoord op een ontketende Jonathan Taylor. Al van bij het begin hadden de Bills alle moeite van de wereld om de tweedejaars running back af te stoppen. De Colts scoorden bij hun eerste balbezit en dat was voor het eerst dit seizoen dat de Bills een touchdown tegen kregen in het eerste kwart. Jonathan Taylor opende zijn rekening met een touchdown van 3 yards, maar hij zou nog lang niet klaar zijn in Buffalo.
Nog in de eerste helft voegde Taylor twee touchdowns toe aan zijn verzameling. Zelfs door de lucht konden de Bills Taylor niet tegenhouden. Hij ving een pass van 23 yards van Carson Wentz en scoorde daarmee de enige passing touchdown van de Colts. De Bills hadden offensief geen antwoord klaar en hielpen hun tegenstander ook nog een handje door domme fouten te maken. Isaiah McKenzie draaide zich bij een kick-off onbegrijpelijk weg van de bal, waarna het leer van zijn voet stuitte en de Colts de bal konden veroveren. Het was een collectieve offday van de Buffalo Bills in het eigen Orchard Park.
In de tweede helft ging de grote Jonathan Taylor-show gewoon door. Hij scoorde nog eens twee touchdowns en bracht zijn totaal daarmee op vijf. Taylor haalde een duizelingwekkende 185 rushing yards en ging vanavond definitief voorbij Derrick Henry als rushing leider in de NFL. Als Taylor deze vorm aanhoudt, dan zal hij een serieuze kandidaat zijn om straks voor het eerst sinds Adrian Peterson in 2012 als niet-quarterback de MVP-titel te winnen. De Bills moeten na deze oplawaai hun wonden likken. Niet alleen is het de tweede nederlaag in drie games. Ze moeten nu ook de eeuwige rivalen uit New England voor zich dulden aan de top van de AFC East. De weg naar de Super Bowl zal nog lang en lastig zijn voor Josh Allen en co.
TITANS STRUIKELEN OVER TEXANS
Houston Texans @ Tennessee Titans | 22-13
Geen team in de AFC had meer momentum dan de Tennessee Titans. De Buffalo Bills, de Kansas City Chiefs en de Los Angeles Rams gingen de voorbije weken allemaal voor de bijl. Als je van al die teams kan winnen, dan moeten de Houston Texans toch een hapklaar brokje zijn, zou je denken. Niets was echter minder waar. De Titans bakten er in eigen huis werkelijk niets van tegen een gretig en gemotiveerd Houston. Het duurde tot halverwege het derde kwart vooraleer de Titans zelfs maar hun eerste score op het bord konden zetten. Ryan Tannehill beleefde een dramatische game en gooide niet minder dan vier intercepties. Ook zijn playmakers hadden het moeilijk. Enkel Nick Westbrook kon van een geslaagde namiddag spreken met 107 receiving yards.
De Houston Texans — onder leiding van quarterback Tyrod Taylor — deden wel voldoende om punten te scoren en om de voorsprong groot genoeg te houden. Alsof coach David Culley het heilige vuur had doen ontbranden in zijn spelers deden ze er alles aan om hun divisierivalen een neus te zetten. Taylor dook in het tweede kwart de eindzone in en scoorde daarmee de eerste touchdown buitenshuis voor de Texans dit seizoen. De veteraan deed er in de tweede helft nog een rushing touchdown bij en nam zo zijn team op sleeptouw naar een verdiende zege. Mike Vrabel van de Titans zag het met lede ogen aan. Eén ding staat vast: Als de Titans een serieuze gooi naar de Super Bowl willen doen, moeten ze dringend stoppen met het weggooien van games tegen de staartploegen. Nederlagen tegen de Texans en de Jets zijn simpelweg onaanvaardbaar.
SEIZOEN VIKINGS LANG NIET OVER NA ZEGE TEGEN PACKERS
Green Bay Packers @ Minnesota Vikings | 31-34
De Minnesota Vikings hebben hun seizoen nieuw leven ingeblazen. De ploeg van Mike Zimmer leek in het vierde kwart hard op weg om de 16-3 voorsprong van de eerste helft op kenmerkende wijze uit handen te geven, maar de Vikings wisten het beladen duel met hun divisierivaal toch nog naar zich toe te trekken.
De Packers namen in het vierde kwart even de leiding en kwamen twee minuten voor tijd weer opnieuw op gelijke hoogte. Er bleef alleen voldoende tijd over voor Kirk Cousins. Na bijna onderschept te worden leidde hij zijn ploeg naar de redzone. De Vikings kozen er echter voor om niet de touchdown te scoren maar zoveel mogelijk tijd van het bord te krijgen. Een riskante move, gezien de problemen die de Vikings met hun kicker hebben gehad, maar met twee seconden op de klok faalde Greg Joseph niet voor de belangrijke zege.
EAGLES VEEL TE STERK VOOR SAINTS
New Orleans Saints @ Philadelphia Eagles | 29-40
De Eagles hebben hun identiteit gevonden. Namelijk de rushing game. Jalen Hurts werd de eerste quarterback in de geschiedenis van de Eagles die drie rushing touchdowns wist te scoren. In totaal waren de Eagles goed voor 242 rushing yards, en dat tegen de ploeg die voor de wedstrijd nog de beste rundefensie had.
Het resultaat was een 27-7 voorsprong bij rust voor Philadelphia. Even leken de Eagles te vroeg gas terug te nemen, want in het vierde kwart kwamen de Saints onder leiding van Trevor Siemian nog terug tot 33-22. Verder liet Hurts de tegenstander niet komen. Zijn laatste touchdown was een 22 yard run en maakte aan alle hoop van de Saints een einde.
OVERIGE GAMES
Baltimore Ravens @ Chicaco Bears | 16-13 : De Baltimore Ravens moesten het op bezoek bij de Chicago Bears in extremis zonder Lamar Jackson rooien. Jackson had last van een virusinfectie en kon niet spelen en dus moest Tyler Huntley de meubelen redden voor de Ravens. Dat lukte aanvankelijk niet en tot anderhalve minuut van het einde leken de Bears op weg naar de zege. Back-up quarterback Andy Dalton was Justin Fields komen vervangen na een ribblessure en gooide een mooie touchdown-pass naar Marquise Goodwin. Huntley toverde echter net op het goede moment een mirakel uit zijn hoed. Met de perfecte 2-minute drive leidde hij zijn team het veld over. Devonta Freeman rende de eindzone in en sleepte alsnog de overwinning uit de brand voor de Baltimore Ravens.
Washington Football Team @ Carolina Panthers | 27-21: Het sprookje van Cam Newton kende geen happy end. De quarterback mocht starten bij de thuisploeg en leidde zijn ploeg tot twee keer toe naar een voorsprong. In de tweede helft was het echter Taylor Heinicke die de show stal en het Football Team op voorsprong bracht. Mede doordat Christian McCaffrey de tweede helft onzichtbaar was met maar vier carries konden de Panthers de zege van vorige week geen vervolg geven.
Detroit Lions @ Cleveland Browns | 10-13: Het hoeft niet altijd mooi te zijn. De Cleveland Browns hadden genoeg aan twee touchdowns om de Detroit Lions opzij te zetten. Baker Mayfield, die nog steeds met een aantal kwalen kampte, had opnieuw niet zijn beste dag. Hij gooide twee intercepties. Gelukkig voor hem konden de Detroit Lions — zonder Jared Goffunder center — daar niet van profiteren. Nick Chubb was de man die uiteindelijk het verschil maakte, met 130 rushing yards en een touchdown.
San Francisco 49ers @ Jacksonville Jaguars | 30-10: De 49ers deden in Jacksonville wat de ploeg aan zijn stand verplicht was. Vanaf de aftrap domineerden de bezoekers dit duel door snel naar een 17-0 voorsprong uit te lopen. Onder leiding van Jimmy Garoppolo — goed voor twee touchdowns — kwam San Francisco geen moment in de problemen. Een late touchdown van de Jaguars hielp om de eindstand nog enigszins draaglijk te maken.
Miami Dolphins @ New York Jets | 24-17: De New York Jets en de Miami Dolphins hielden elkaar grotendeels in evenwicht in deze AFC East-clash. Joe Flacco deed het verdienstelijk voor de Jets met 291 passing yards en twee touchdowns. De Dolphins waren in het vierde kwart echter net iets uitgekookter. Een touchdown van Myles Gaskin en een field goal van Jason Sanders waren voldoende voor de winst. Het was voor Miami de derde zege op rij, al lijken de play-offs toch nog steeds veraf.
Het onderstaande artikel is geschreven en ingezonden door schrijver en Rockets-fan Ricus van der Kwast.
Metamorfoses zijn doorgaans langdradige, tijdrovende processen, tenzij je als stier vermomd je vrouw wilt misleiden, het Bijbelse scheppingsverhaal al te letterlijk neemt, of de Houston Rockets volgt. Wie vandaag de Rockets ziet ploeteren, waant zich ontwaakt uit een jarenlange winterslaap. Wat is er intussen gebeurd?
A HAMSTRING AWAY FROM A TITLE
Op 24 mei 2018 spelen de Rockets de vijfde wedstrijd in de Western Conference Finals tegen de Golden State Warriors. Er zijn nog 53 seconden te spelen als spelverdeler Chris Paul na een schotpoging verkeerd terecht komt en zijn hamstring verrekt. Het betekent het einde van de playoffs voor CP3.
Houston wint de wedstrijd nog wel en neemt een 3-2 voorsprong in de serie. Maar de zesde wedstrijd gaat kansloos verloren en in de beslissende Game 7 gaan de Rockets, ondanks een comfortabele voorsprong bij rust, in eigen arena met 92-101 definitief ten onder. Die wedstrijd zal altijd herinnerd worden door de 27 gemiste driepuntpogingen op rij van de Rockets.
Op zo’n moment had je als Rocketsfan graag gezien dat Paul, CP3, The Point God, orde op zaken gesteld had en met een paar rake pull-up jumpers de haperende scoringsmachine weer op gang had gebracht.
A hamstring away from a title, het werd een gevleugelde uitdrukking in Rocketskringen. Zo gevleugeld dat menigeen daarbuiten er genoeg van kreeg, en waarschijnlijk niemand meer dan ESPN-verslaggeefster Rachel Nichols. Nichols, die al nooit op veel sympathie voor Houston te betrappen viel, ontlaadde zich in haar praatprogramma The Jump: “I’m done with the hamstring away“.
2018: HET SEIZOEN VAN ‘NET-NIET’
Toch waren de Rockets dat jaar akelig dicht bij de titel. Misschien hadden ze er ook wel recht op. In het reguliere seizoen had het team het beste record van allemaal neergezet (65 zeges, 17 nederlagen), wat tegelijk ook het beste uit de clubgeschiedenis was.
De Rockets plukten de vruchten van Analytics, de rationele en kwantitatieve aanpak van basketbal. Analytics kwam uit de koker van Daryl Morey, Houston’s general manager die in 2018 eindelijk gekroond werd tot NBA’s Executive of the Year. Sterspeler James Harden eindigde het seizoen voor het eerst als de league’s topschutter, iets wat hij de twee daaropvolgende seizoenen zou herhalen, en werd gekroond tot MVP.
Het begon inmiddels ook bij menigeen te dagen dat Harden, tot dan toe vooral bespot om zijn al dan niet vermeende defensieve tekortkomingen, een aardig potje kon meeverdedigen in de low post. Bovendien kon hij zich met zijn snelle handen met de besten meten als het om steals ging.
ROCKETS KENNEN GEEN GELUK
Er waren dus wat voorzichtige open doekjes voor de Rockets dat jaar. En speelde in die gewraakte Game 7 ook niet domme pech een rol? Al een dag na de match had FiveThirtyEight, de site met statistische analyses van vooral politiek en sport, die reeks van gemiste driepunters tegen het licht gehouden. Daarbij had ze rekening gehouden met alle bijzonderheden van de schotpogingen, de schutter, de verdediger, de afstand tussen de twee, de positie en afstand ten opzichte van de basket.
De kans dat die cold streak zich zou voordoen kwam uit op 0,0000139. 1 op 72.000! Maar ze gingen mis, alle zevenentwintig, en CP3 was er niet. Het seizoen van de Rockets was daarmee voorbij. De Warriors gingen door naar de Finals, waarin de Cleveland Cavaliers moeiteloos verslagen werden (4-0). Hun derde titel in vier jaar tijd was een feit.
Ook het volgende seizoen waren de Rockets weer titelkandidaat, maar de magie van een jaar eerder ontbrak. Weer bleken de Warriors te sterk, nu in de halve finales. Achteraf bezien is de ontbinding van de Rockets op die fatale vierentwintigste mei 2018 om tien voor half elf ‘s avonds begonnen, met minder dan een minuut op de klok, het begin van het verval dat uiteindelijk zou uitmonden in dat rampzalige seizoen 2020/21.
HET VERVAL BEGINT: ARIZA VERTREKT
De vijf starters van dat 2018-team waren Chris Paul, James Harden, Trevor Ariza, P.J. Tucker en Clint Capela. Hoewel drie van hen (Ariza, Paul en Tucker) inmiddels al de respectabele leeftijd van 36 bereikt hebben, spelen ze vandaag allemaal nog. Alleen spelen ze voor vijf verschillende teams, en geen van hen nog voor de Rockets.
Trevor Ariza was de eerste die Houston verliet. Ariza had zich in zijn jaren als speler van de Rockets ontwikkeld tot één van de meest betrouwbare 3-and-D specialisten van de league. Zonder uitzicht op contractverbetering in Houston verruilde hij direct na afloop van het seizoen 2017/18 de Rockets voor de Phoenix Suns.
Ariza is ook een journeyman zonder weerga en geniet de twijfelachtige eer de NBA’s all time leader in trades te zijn. In zijn 17-jarige loopbaan als speler in de NBA is Ariza elf keer verhandeld. Hij is voor tien teams uitgekomen, voor drie daarvan (Lakers, Rockets en Wizards) twee keer, en was betrokken bij zestien transfers. In een bijzonder drukke week in november 2020 veranderde de bestemming van zijn verhuisdozen zelfs drie keer: Houston, Detroit en uiteindelijk Oklahoma City. Hij zou geen minuut voor één van de drie teams spelen, maar kwam vanaf maart dit jaar uit voor de Miami Heat.
Trevor Ariza heeft zich bewezen als de ideale teamgenoot, omdat hij zich overal aanpast, zich ondergeschikt maakt aan supersterren, en altijd de koffers klaar heeft. Dit jaar heeft hij getekend bij de Los Angeles Lakers, het team waarmee hij al in 2009 aan de zijde van Kobe Bryant zijn tot dusverre enige kampioensring behaalde.
CHRIS PAUL LAAT HOUSTON ACHTER ZICH
Was het vertrek van Ariza nog een gevoelige aderlating, het vertrek van Chris Paul was een klap die de Rockets niet meer te boven zouden komen. In een vlaag van verstandsverbijstering had Houston hem en een karrenvracht aan draft picks geruild voor Russell Westbrook, de dynamische, maar ook grillige point guard van Oklahoma City Thunder.
Er zou sleet zitten op de Point God, zijn contract zou als een albatros op de club wegen. Een herboren Paul slaagde er echter in om met Oklahoma tegen alle verwachtingen in de playoffs te halen. Daarin moesten de Thunder uiteindelijk buigen voor, juist, de Rockets, maar niet voordat ze nog een zevende wedstrijd in de wacht hadden gesleept.
Weer een jaar verder bereikte Paul met de Phoenix Suns zelfs voor het eerst in zijn loopbaan de NBA Finals, verloren tegen de Milwaukee Bucks.
OOK CAPELA EN HARDEN HOUDEN HET VOOR GEZIEN
Na Pauls vertrek ging het snel. In februari 2020 was het de beurt aan Clint Capela. De Zwitserse center werd naar de Atlanta Hawks gestuurd, om zo ruim baan te maken voor de stormachtige rushes naar de basket van Russell Westbrook. Zo, zonder echte center, waren de Rockets veroordeeld tot “small ball”. Het experiment zou ze verder verzwakken.
Capela daarentegen bewees dat hij een gevestigde waarde in de NBA is en zijn NBA-bestaan niet alleen te danken had aan de alley-oop passes van James Harden. Het afgelopen seizoen noteerde hij de eerste triple double uit zijn carrière, een ongebruikelijke van punten (13), rebounds (19) en blocks (10). Aan het einde van het seizoen leidde hij de league in rebounds per game. Het seizoen sloot hij af als beste rebounder van de league (14.3 RPG).
Het small ball experiment in H-Town mislukte, zoals ook het paren van Westbrook aan Harden mislukt was, en toen vertrok The Beard zelf.
In een weinig verheffende episode uit zijn loopbaan dwong de man die vanaf 2012 het gezicht van de franchise geweest was een transfer af naar de Brooklyn Nets. Individueel had Harden in die acht jaren als speler van de Rockets de records aan elkaar geregen, maar een ring, dé ring, ontbrak.
Bij de Nets, waar Harden een supertrio ging vormen met Kevin Durant en Kyrie Irving, moest dat wel gaan lukken. Maar het lukte het afgelopen seizoen nog niet, onder meer omdat Harden voor het eerst in zijn carrière gekweld werd door blessureleed.
TUCKER WINT (ELDERS) EEN TITEL
Die NBA-titel kwam er wel voor de vijfde van het kwintet. Anthony Leon Tucker, beter bekend als P.J. (kort voor Papa Junior) Tucker, verliet als laatste het zinkende schip. Tucker had zich vanuit de G-League en buitenlandse avonturen in Israël, Oekraïne, Griekenland, Italië, Puerto Rico en Duitsland omhoog gewerkt naar de NBA-elite.
Buiten het veld heeft hij naam gemaakt als The Sneaker King, de man die een verzameling van meer dan 5000 top-notch basketbalschoenen koestert. De Imelda Marcos van het basketbal heeft voor zijn collectie intussen zelfs een eigen onderkomen geregeld. Binnen de lijnen was de bonkige, onverzettelijke Tucker de lijm van de Rockets, een ijzersterke verdediger die zijn team altijd voorging in de strijd en en passant een productieve corner three schutter geworden was.
Hij was het, en niet Harden, die afgelopen seizoen met de Milwaukee Bucks de titel bemachtigde. Maar ook daarmee is zijn honger nog niet gestild. Dit seizoen komt Tucker uit voor de ambitieuze Miami Heat.
Als het in 2018 al niet duidelijk was, dan hebben de 5 spelers het wel na hun vertrek bij de Rockets laten zien. Alle vijf speelden ze verleden jaar in de playoffs. De Hawks, Suns en Bucks haalden de Conference Finals; Paul en Tucker stonden tegenover elkaar in de Finals.
The Journeyman, The Point God, The Swiss Roll en The Sneaker King: ze waren meer dan figuranten in het schuttersfestijn van The Beard. ‘They were built to beat us’, zei Warrior Steph Curry onlangs nog. In 2018 vormden ze een team dat kampioen moest worden en ook was geworden, als die ene hamstring niet opgespeeld had.
VAN TITELKANDIDAAT NAAR ‘TANKER’
Alles liep anders. Alle vijf mogen ze ook dit jaar weer van een titel dromen met hun respectievelijke Lakers, Suns, Hawks, Nets en Heat. Maar als er één team is dat zich daarover geen enkele illusie maakt, dan is het hun oude team, de Houston Rockets.
The Best of the Bad, The Battle of the Tanks, zelfs de eigen fansite The Dreamshake put zich uit in zelfspot als de Rockets sporadisch winst ruiken omdat ze speler tegen een ander team dat zich focust op de komende jaren.
Eeuwige trouw zwoer ik aan de Rockets na het vertrek van Harden. Dat heb ik geweten. De Rockets eindigden als laatste team van de league. De 17 overwinningen en 55 nederlagen waren hun slechtste resultaat sinds het seizoen 1982/83. Met 20 nederlagen op rij boekten ze de langste losing streak uit de clubgeschiedenis.
Gedurende het seizoen maakten maar liefst 30 verschillende spelers speelminuten, en ook dat is een record, een NBA-record nog wel. Het ingekorte seizoen telde 72 wedstrijden en 43 keer verscheen er een ander vijftal aan de start. Je zag zoveel verschillende line-ups dat je gaandeweg niet meer wist wie er nog bij hoorde, wie geblesseerd was en wie alweer vertrokken was. Clubliefde wordt in zo’n geval zwaar op de proef gesteld.
NIETS IS MEER ZOALS HET WAS
Alles werd anders. Vandaag is er nog één speler uit de selectie van dat roemruchte seizoen 2017/18: Eric Gordon. In vergelijking met een jaar geleden zijn dat er nog steeds maar twee: naast Gordon Danuel House Jr. Coach Mike D’Antoni, general manager Daryl Morey, CEO Tad Brown vertrokken. Vaste verslaggever Bill Worrell, meer dan veertig jaar de stem van de Rockets, ging met pensioen. Color commentators Clyde Drexler en Matt Bullard hielden het voor gezien, al blijft de laatste binnen een andere functie betrokken bij de Rockets-organisatie.
Zelfs Rachel Nichols, Houston’s eigen nemesis en ooit sterreporter van ESPN, is er niet meer. Een privételefoontje waarin ze zich beklaagde over positieve discriminatie bij haar werkgever werd haar loopbaan fataal.
HOE NU VERDER?
Want ja: wie zijn er nog wel in functie? Good ol’ John Lucas, oud-speler uit de jaren zeventig en tachtig, neemt nog altijd de probleemgevallen, of ze nu worstelen met gedrag, verslaving of vrije worpen, onder zijn hoede. En Tilman Fertitta, de eigenaar is er nog, wat ClutchFans een bittere tweet ontlokte. Zelden zal een gedaantewisseling zo grondig geweest zijn. Of ze ook geslaagd is, valt nog te bezien.
Op papier staat er een team boordevol jong talent. Jalen Green voorop, de nummer twee van de laatste draft pick, maar ook Alperen Sengun, Usman Garuba en Josh Christopher zijn nog tieners. Spelverdeler Kevin Porter Jr. is amper 21. Vergeleken bij hen is potentiële all-star Christian Wood met zijn 26 een veteraan. Voorlopig verliezen ze voortdurend en ze zullen weer verliezen, vaak zelfs, maar hoe lang nog?
Er is nog een oude bekende, eentje die trouw de thuiswedstrijden blijft bezoeken. Aan de glimlach op zijn sfinxachtige gezicht kun je niet aflezen wat hij van het spel vindt. Maar hij zal terugdenken aan dat erbarmelijke seizoen 1982/83, toen de Rockets met 14-68 laatste waren. Het jaar daarop hadden ze de top pick en kozen ze Ralph Sampson. Sampson werd rookie van het jaar, maar het team was nog steeds laatste. Weer een jaar later kwam hij, Hakeem Olajuwon, als top pick, en de rest is geschiedenis.
Ricus van der Kwast is een publicist die voor verschillende Nederlandse en Vlaamse media schrijft, onder andere over de NBA.
Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
11 november – 18 november
EASTERN CONFERENCE STAND
Miami Heat: 11-5
Brooklyn Nets: 11-5
Washington Wizards:10-5
Chicago Bulls: 10-5
Charlotte Hornets: 9-7
Philadelphia 76ers: 9-7
New York Knicks: 8-7
Cleveland Cavaliers: 9-8
Boston Celtics: 7-8
Milwaukee Bucks: 7-8
Atlanta Hawks: 7-9
Toronto Raptors:7-9
Indiana Pacers: 6-1
Detroit Pistons: 4-10
Orlando Magic: 4-11
IN DE SPOTLIGHT
MIAMI VERSLAAT WASHINGTON IN TOPPER
In een directe confrontatie hebben de Miami Heat de koppositie overgenomen van de Washington Wizards. Na een sterk eerste kwart van de Wizards trok Miami uiteindelijk toch aan het langste eind: 97-112.
De Wizards moesten het doen zonder vijf (!) vaste krachten. Zo waren Spencer Dinwiddie, Rui Hachimura, Thomas Bryant, Davis Bertans en Daniel Gafford allemaal niet beschikbaar. Toch startte ze sterk, dankzij acht punten van Montrezl Harrell en zes van Bradley Beal in het eerste kwart. Daarna ging het snel achteruit voor Washington, want aan het einde van de eerste helft had Miami de touwtjes weer in handen: 40-47.
In de tweede helft gingen de Heat rustig door met waar ze gebleven waren. De ploeg van Erik Spoelstra schoot in alleen het derde kwart maar liefst zeven van de acht driepuntspogingen raak. Mede hierdoor liep Miami uit naar een voorsprong van achttien punten. In het vierde kwart lukte het Miami relatief eenvoudig om de voorsprong vast te houden.
Topscorer aan de kant van Miami was Jimmy Butler. De forward noteerde 32 punten, samen met 5 assists en 4 steals. Verder waren ook Bam Adebayo, PJ Tucker en Gabe Vincent belangrijk. Zij scoorden 20, 15 en 18 punten. Bradley Beal was met 30 punten topscorer van de bezoekers.
ONGESLAGEN WEEK VOOR HORNETS
De vorige week werd goed afgesloten door de Charlotte Hornets. Een nipte zege tegen de Memphis Grizzlies zou het startsein betekenen van een ijzersterk drieluik. Allereerst werden de New York Knicks verslagen en daarna moesten de toenmalige koplopers uit zowel het oosten als het westen er aan geloven.
Kemba Walker kwam terug in Charlotte met de Knicks, maar zijn 26 punten waren niet voldoende voor de zege. Gordon Hayward, Miles Bridges en Terry Rozier III waren scorend belangrijk voor de Hornets, met 22, 24 en 18 punten. Echter was het de statline van LaMelo Ball die in het oog sprong. 12 punten, 17 rebounds, 9 assists en 5 steals voor de point guard.
Ook tegen de Golden State Warriors scoorden drie spelers minimaal twintig punten. Nu waren dat andermaal Rozier (20) en Bridges (22), maar mocht ook Ball zich er bij voegen met 21 punten. Bij de Warriors werd Stephen Curry gehouden tot een schotpercentage van slechts 31.8%. Tegen de Washington Wizards scoorde niemand van Charlotte meer dan twintig punten, maar scoorden zes spelers elf punten of meer. Een echte topscorer was er dus niet in Charlotte, maar het is team basketball dat ze naar overwinningen leidt.
DE TEGENVALLER
BLESSUREGOLF IN CLEVELAND
De Cleveland Cavaliers waren bezig aan hun beste seizoensstart in vijf jaar. De grootste motoren achter dit succes zijn Jarrett Allen en rookie Evan Mobley. Ook guard Collin Sexton draagt met 16.6 punten zijn steentje bij. Deze week kregen de Cavs echter veel klappen te verduren, want bekend werd dat Mobley weken aan de kant zal zitten en Sexton er uit ligt met een gescheurde meniscus. Ook Allen moest door ziekte wedstrijden missen. Het resultaat? Drie nederlagen op rij.
Met name Allen en Mobley zijn enorm belangrijk voor de Cavs. Allen noteert 14.2 punten, 10.9 rebounds en een schotpercentage van 69.4%. Mobley scoort 14.6 punten per wedstrijd en pakt ook nog 8 rebounds. Ze leiden de ploeg in Player Effiency Rating, en zijn dus enorm belangrijk. In de laatste drie wedstrijd met Allen en Mobley, kregen de Cavaliers maximaal veertig punten tegen in de paint. Zonder Allen en Mobley kregen ze driemaal minimaal 42 punten tegen in de paint. Open huis zonder de bigs.
Waar Allen en Mobley er nog dagen tot weken uitliggen, zal Collin Sexton langer toe moeten kijken. De guard die goed was voor ruim 16 punten per wedstrijd, scheurde vorige week zijn meniscus in het duel tegen de New York Knicks. Hoe lang Young Bull er uit zal liggen is niet bekend gemaakt, maar dat het meerdere maanden zal duren staat wel vast.
SPELER VAN DE WEEK
Vorige week de schlemiel, deze week de held. Trae Young heeft zich met de Atlanta Hawks goed herpakt. Na een week met drie nederlagen, wonnen ze deze week drie van de vier gespeelde wedstrijden. Young had daarin een belangrijke bijdrage. Met 28.3 punten en 9 assists per wedstrijd leidde hij zijn ploeg aanvallend naar de zeges. Schotpercentages van 50.7% en 45.2% van achter de driepuntslijn zijn zeker ook niet misselijk.
Met name in de wedstrijd tegen de regerende kampioenen, de Milwaukee Bucks, speelde Ice Trae sterk. Hij schoot acht van de dertien driepunters raak en kwam uiteindelijk uit op 42 punten. Daarnaast gaf hij ook nog eens tien assists en pakte hij acht rebounds.
VOORUITBLIK
League Pass Alert! De aankomende week staan er twee wedstrijden op de planning die je eigenlijk niet mag missen. In de nacht van zaterdag op zondag, nemen de Charlotte Hornets het op tegen de Atlanta Hawks. Misschien wel de twee leukste teams om te zien, in de hele NBA. De nacht daarop gaan de New York Knicks met Derrick Rose op bezoek bij de Chicago Bulls. Ook een mooi potje, met twee teams die goed aan elkaar gewaagd zullen zijn.
Het was de week waarin de Hall of Fame wat nieuwe gezichten verwelkomde. Ook was het de week waarin de Florida Panthers hun captain zagen wegvallen en Sidney Crosby z’n eerste goal scoorde. In New York zwaaiden de Islanders Leo Komarov uit. Achter de schermen gebeurde er ook het nodige en dat alles is terug te vinden in deze NHL Power Play Friday. Na het lezen van deze editie ben je weer helemaal op de hoogte.
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
TORONTO VERWELKOMT CLASS OF 2020 (IN 2021)
Afgelopen maandag waren alle ogen uit de Noord-Amerikaanse ijshockeywereld op Toronto, Ontario gericht. De in 1943 opgerichte organisatie verwelkomde haar eerste Class reeds in 1945. Sinds 1958 is de locatie gevestigd in het Canadese Toronto en — na lang wachten — een aantal nieuwe namen aan de imposante lijst toevoegen. Marian Hossa, Jarome Iginla, Kevin Lowe, Kim St-Pierre, Doug Wilson en Ken Holland mochten zich opmaken voor de eeuwigheid.
Het heeft een behoorlijke tijd geduurd voor de heren en dame daadwerkelijk in de Hall of Fame werden verwelkomd. De ceremonie dit jaar vertegenwoordigde de Class of 2020, daar de ceremonie vorig jaar werd afgelast door Covid-19.
JAROME IGINLA BEET HET SPITS AF
Het zijn niet de minste namen die opgenomen zijn deze maandag. Doug Wilson, sinds mensenheugenis general manager van de Sharks, maar in een vorig leven een grootheid op het ijs namens de Blackhawks en diezelfde Sharks. Kim St-Pierre, drievoudig olympisch kampioen en vijfvoudig wereldkampioen met de Canadese vrouwenploeg. Ken Holland, thans GM in Edmonton, maar in diezelfde rol jarenlang succesvol in Detroit. Zesvoudig Cup-winnaar Kevin Lowe, eveneens een bekend gezicht in Edmonton en Marian Hossa. Drievoudig Cup-winnaar met de Blackhawks en tussen 2007 en 1010 met drie verschillende clubs actief in de SCF.
Jarome Iginla reflects on how players such as Grant Fuhr and Willie O'Ree, paved the way for his hockey career by breaking the sport's racial barrier. pic.twitter.com/vnsdnrf6na
En dan is er nog Jarome Iginla. Een Stanley Cup ontbreekt op zijn meer dan indrukwekkende palmares, maar met 625 goals en 1300 punten in meer dan 1500 wedstrijden heeft de voormalig Flames-captain zijn sporen meer dan verdiend. Iginla was twee keer van de partij toen Canada een gouden medaille veroverde op de Spelen. Hij was als aangever zelfs betrokken bij één van de belangrijkste doelpunten in de historie van het land. Iginla gaf de assist op de gamewinner van Sidney Crosby in de olympische finale van 2010. Daarnaast was Iginla de eerste zwarte speler die de grens van 1000 punten slechtte. Iggy schroomde ook niet om eens flink uit te delen en dat maakte hem tot een perfecte ploeggenoot. En voor ’t team in de andere kleedkamer een verschrikkelijke tegenstander.
TRANSFER TALK
LEO KOMAROV VERTREKT BIJ NEW YORK ISLANDERS
Forward Leo Komarov vertrekt na vier jaar bij New York Islanders voor een avontuur bij SKA Sint-Petersburg uitkomend in de Kontinental Hockey League. De 34-jarige Est stond sinds 1 juli 2018 bij de ploeg uit the Big Apple op de loonlijst en maakte via Instagram zijn vertrek bekend.
In 2006 werd de multi-forward in de zesde ronde van de NHL Entry Draft door Toronto Maple Leafs opgepikt. Na wat rijpingsjaren bij Dynamo Moskou in de KHL, streek Komarov na een gouden plak met Finland (hij groeide op in en komt uit voor Finland, red.) op het 2011 IHFF World Championship definitief in Toronto neer. Met het ondertekenen van een contract bij de Maple Leafs, werd Komarov hiermee de eerste in Estland geboren speler ooit in de NHL.
In totaal noteerde Komarov 170 punten (63 goals, 107 assists) in 491 wedstrijden voor respectievelijk Toronto Maple Leafs en New York Islanders. Dit seizoen werd de forward al na één wedstrijd naar Bridgeport Islanders in de American Hockey League gestuurd. Op 15 november tekende LK voor twee jaar in Rusland, om definitief terug te keren naar Europa.
BREAKING NEWS
MISERIE IN OTTAWA HOUDT AAN
Het coronavirus houdt flink huis bij de Ottawa Senators. Maar liefst tien spelers staan op het zogenaamde Covid-protocol. De NHL zag de situatie aanvankelijk even aan, maar na afgelopen weekend greep de league toch maar in. Drake Batherson was de tiende op de lijst en vanaf dat moment werd het de NHL schijnbaar te gortig. Austin Watson was op 5 november de eerste en daarna volgden de gevallen zich in rap tempo op. Dit gold ook voor de wedstrijden en de toch al niet overdreven sterke Senators leden nederlaag na nederlaag. Een 6-game losing streak, die al voor de uitbraak begon, eindigde op 13 november met een 6-3 zege op Pittsburgh.
Het noodverband was op dat moment al niet aan te slepen en na de 4-0 nederlaag tegen Calgary op 14 november greep de NHL in. Er ging een streep door de wedstrijden tegen de Devils, Predators en Rangers en pas in de nacht van maandag op dinsdag (Nederlandse tijd) duiken de Senators weer op in het schema. Als alles goed verloopt, hervat Ottawa het seizoen met een road trip. Deze begint in Denver en via San Jose en Anaheim eindigt de serie uitwedstrijden op 27 november in LA.
Of al deze duels daadwerkelijk doorgang vinden, hangt natuurlijk af van de grillen van het virus. Eind september liet general manager Pierre Dorion aan de media weten dat, voor zover hij wist, iedereen binnen de organisatie gevaccineerd was tegen Covid-19.
AVS MOETEN HET OOK ZONDER COMPHER EN BYRAM DOEN
Nathan MacKinnon stond al aan de zijlijn, maar de Colorado Avalanche wanhoopten niet. Coach Jared Bednar schoof J.T. Compher door en de centre beschaamde het vertrouwen niet. Met 5 goals en 9 punten in zijn eerste 12 wedstrijden vulde Compher zijn rol goed in. Tot vorige week ook hij iets voelde knappen. De Colorado Avalanche hadden zaterdag weinig moeite met de verrassende San Jose Sharks, maar zagen wel de vervanger van MacKinnon op de eerste lijn uitvallen met een upper-body injury. Later bleek dat ook Compher een maand uit de roulatie is.
Bowen Byram is aan de beterende hand. De 20-jarige blueliner liep eerder deze maand een hersenschudding op, maar stond deze week weer op het ijs tijdens een training. Fysiek contact is nog niet geoorloofd, maar voor Byram schijnt er in elk geval licht aan het einde van de tunnel. Een tunnel die voor hem maar al te bekend is. Vorig seizoen miste hij ook al de nodige wedstrijden vanwege een hersenschudding.
PANTHERS MOETEN BARKOV MISSEN
Een flinke domper voor de Florida Panthers. De koploper in de Atlantic Division moet het voorlopig stellen zonder captain Aleksander Barkov. De Fin kwam dinsdag tegen de New York Islanders in botsing met Scott Mayfield en liet daarbij een zogenaamde lower-body injury op. Barkov kon aanvankelijk niet zelfstandig het ijs verlaten, maar kon zich even later wel naar de kleedkamer bewegen. De knee-on-knee collision zag er niet goed uit, maar de club informeerde al snel dat een operatie niet nodig was.
Barkov zal wel een tijdje uit de roulatie zijn. Achter zijn naam staat week-to-week. De Panthers versloegen de Islanders met 6-1 en bliezen donderdag ook de Devils met 4-1 van het ijs. Enigszins geflatteerd was het wel, want met 45 saves was goalie Spencer Knight de grote man bij Florida.
OVERIG NIEUWS
MOOIE MIJLPAAL VOOR LAATBLOEIER GREENE
Op relatief late leeftijd debuteren in de NHL, maar toch tot een mooie milestone komen. Andy Greene bewees deze week dat het wel degelijk mogelijk is. De blueliner speelde maandag tegen de Tampa Bay Lightning zijn 1000e wedstrijd in de NHL. Helaas voor de jubilaris ging dit gepaard met een 4-1 nederlaag, maar na een tijdje zal het gevoel toch overheersen dat het een knappe prestatie is. Greene werd in 2006-2007 door de New Jersey Devils opgepikt in de NCAA en was op dat moment al 24 lentes jong. De verdediger zou 14 jaar de kleuren van de Devils dragen. In 2019-2020 maakte hij de overstap naar de buren op Long Island. Inmiddels staat Greene op 1001 wedstrijden en daarin scoorde hij 50 goals.
GETZLAF 1000E PUNT
Het zijn mooie weken voor Ryan Getzlaf. Eind oktober loste de captain Teemu Selanne af aan de kop van de all-time topscorerslijst van de Ducks. Ruim twee weken later is Getzlaf de eerste speler die namens deze franchise de 1000 punten haalt. Hij is de 92e speler in de geschiedenis van de NHL die deze mijlpaal bereikt. Getzlaf is echter pas de 44e die dit doet voor één franchise. De tweevoudig olympisch kampioen en Cup-winnaar met de Ducks begon in 2005 als broekie bij de Mighty Ducks en 16 jaar later verdedigt hij nog altijd de kleuren van die organisatie.
Ryan Getzlaf is uitstekend bezig dit seizoen. De captain scoorde pas één goal, maar heeft al wel 17 assists op zijn naam. Getzlaf heeft nu al meer punten (18) dan in het gehele vorige seizoen (17). Samen met Troy Terry (16-game point streak) is de veteraan de drijvende kracht achter het verrassende succes van de Ducks. De club gaat aan kop in de Pacific en won acht van de laatste negen wedstrijden. Donderdag maakten de Hurricanes een einde aan de winning streak door de Ducks met 2-1 te verslaan.
ISLANDERS KEREN EINDELIJK HUISWAARTS
Waar alle andere teams al de nodige home stands en road trips hebben gehad, daar leefden de New York Islanders tot nu toe vanuit hun koffer. Het nieuwe onderkomen was nog niet helemaal gebruiksklaar en dus zat er voor de Isles niets anders op dan te beginnen met een 13-game road trip. Ruim tien jaar geleden waren alleen de Vancouver Canucks langer van huis. Vanwege de Olympische Winterspelen konden ze destijds een paar weken niet in de eigen arena spelen. Dat was echter een road trip die startte in januari en eindigde in maart, onderbroken door de Winterspelen.
The Islanders’ 13-game road trip is the second-longest in NHL history at any stage of a season, behind a 14-game stretch for the Canucks in 2009-10. I’ll ask Matt Martin about it on “The Point” today. ESPN2 3pm est. https://t.co/Y6l61weW3p
De Islanders begonnen hun jaargang met een lange road trip. De troepen van Barry Trotz oogden deze week, met onder meer een 6-1 nederlaag tegen de Panthers, vermoeid. Voor hen was het een kwestie van damage control. Na een record van 5-6-2 begint voor hen zaterdag het seizoen opnieuw. De hekkensluiter in de Metropolitan opent dan de UBS Arena met een wedstrijd tegen de Flames. Blueliner Ryan Pulock zal dit niet actief meemaken. Hij is vier tot zes weken uit de roulatie met een lower-body injury. Pulock liep de blessure afgelopen maandag op in het verloren duel met de Lightning.
STAPLES CENTER KRIJGT NIEUWE NAAM
Het thuis van de LA Kings krijgt vanaf 25 december een nieuwe naam. AEG Worldwide, de eigenaar van Staples Center, maakte deze week bekend dat het iconische stadion een naamsverandering ondergaat. Vanaf Eerste Kerstdag zal deze arena als Crypto.com Arena door het leven gaan. Het huidige Staples Center werd in 1999 geopend en de bouwkosten worden geschat op zo’n $ 375 miljoen.
Het platform voor cryptogeld, dat in Singapore gesitueerd is, betaalt maar liefst $ 700 miljoen om de naam voor de komende twintig jaar aan het stadion te verbinden. Naast de Kings spelen onder meer ook de Lakers en de Clippers in de Crypto.com Arena. Voor de Clippers zal het niet lang hun thuisbasis zijn, want zij zijn bezig met een eigen onderkomen.
SUPERSTERREN LATEN ZICH (WEER) ZIEN
De sterren straalden op de donderdagavond. Voor de Pittsburgh Penguins verliep dit seizoen nog niet zoals gehoopt, maar de Montreal Canadiens bleken een uitstekend medicijn voor de kwakkelende ploeg. Slechts twee van de laatste tien duels werden door de Pens in winst omgezet met als gevolg een voorlaatste plaats in de divisie. Sidney Crosby had in zijn eerste drie wedstrijden het net nog niet gevonden, maar daar kwam donderdag na ruim drie minuten verandering in. Zijn eerste van het seizoen gaf de Penguins zoveel vertrouwen dat de Canadiens in Montreal geen schijn van kans hadden: 0-6. Bij de thuisclub keerde Cole Caufield terug in de line-up na een kort verblijf in de AHL.
Aan de bovenkant van de league vinden we al het gehele seizoen de Edmonton Oilers terug. Met Leon Draisaitl en Connor McDavid als blikvangers lijken zij dit keer een serieuze kandidaat voor de Stanley Cup. Een paar weken geleden betoverde McDavid de fans al met een magistraal doelpunt tegen de New York Rangers. We weten allemaal waar McDavid toe in staat is, maar toch vond hij het nodig te bewijzen dat die wonderschone goal geen toevalstreffer was. En dus deed hij het donderdag tegen de Winnipeg Jets opnieuw. In de noodzakelijke SO besliste de captain het duel overigens in het voordeel van zijn Oilers: 2-1.
PITTSBURGH PENGUINS IN ANDERE HANDEN
Wat hebben Liverpool FC, Boston Red Sox en Pittsburgh Penguins met elkaar gemeen? Ze zijn allen (bijna) eigendom van Fenway Sports Group. Dit gold al langer voor de Red Sox en de traditierijke voetbalclub, maar sinds deze week heeft FSG ook de Penguins in het vizier. De club was al enige tijd eigendom van Mario Lemieux, die niet alleen als speler maar later ook als eigenaar zijn stempel op deze franchise drukte. Super Mario redde de Penguins van de ondergang, maar hij wenste ook wel eens wat terug te zien voor alle financiële moeite. Die kans biedt Fenway Sports Group hem nu. De laatste plooien moeten nog wel worden gladgestreken.
BREAKING: Source tells me Penguins will be sold to Fenway Sports Management, owner of Red Sox, and Liverpool FC, but that Mario Lemieux will retain a minority stake. Ron Burkle won't. He's out. Upper management, including David Morehouse, will stay
De Lemieux Group LLC was in 1999 belangrijk voor het voortbestaan van de club en had een flinke vinger in de pap bij de bouw van de huidige PPG Paints Arena. Lemieux maakte de Penguins tot wat het nu is. Op het ijs succesvol en naast het ijs een modelclub. Super Mario kon echter geen geschikte koper vinden. Tot deze kans zich voordeed. Naar verluidt betaalt Fenway Sports Group ruim $840 miljoen voor de club en houdt tevens Lemieux aan boord. Wat het voor de toekomst van ’t team betekent, is nog niet duidelijk. Kijken we naar de overige clubs in de portefeuille, dan hoeven de fans zich geen zorgen te maken. Met de Red Sox en de voetbalclub gaat het bepaald niet slecht.
Afgelopen nacht werd in Amerika een definitieve punt achter het MLB-seizoen 2021 gezet. Bryce Harper (Philadelphia Phillies) en Shohei Ohtani (Los Angeles Angels) wonnen met gemak de MVP Awards voor resp. de National en American League. Eerder deze week werden ook al de prijzen voor beste rookies, beste managers en beste werpers uitgereikt. Met het afronden van de Most Valuable Player Awards zijn alle prijzen, individueel en op clubniveau, nu vergeven en kan de focus verhuizen naar de probleemwinter die op de loer ligt.
AMERICAN LEAGUE ROOKIE OF THE YEAR: RANDY AROZARENA
Het Awards-seizoen trapte 15 november af met de Rookie of the Year-verkiezing in beide leagues. Pre-season favoriet Randy Arozarena van de Tampa Bay Rays ging zoals verwacht met de eer aan de haal. De cult-outfielder bleef Astros-werper Luis Garcia en teamgenoot Wander Franco, die mogelijk in de komende dagen een tienjarige contractverlenging zal tekenen, voor.
Arozarena ontving 22 van de 30 ‘first place votes. Hij was afgelopen seizoen de enige rookie die een 20/20-seizoen afleverde en zijn .815 OPS en 3.3 fWAR waren het beste van alle rookies in de AL. Arozarena werd pas de zesde Cubaanse rookie of the year in de geschiedenis van de sport.
Randy Arozarena is the 6th Cuban-born player to win Rookie of the Year.
De enige twee andere spelers die stemmen kregen, waren Adolis Garcia (Texas Rangers) en Emmanuel Clase (Cleveland Guardians).
NATIONAL LEAGUEROOKIE OF THE YEAR: JONATHAN INDIA
In de National League won Jonathan India (Cincinnati Reds) met overmacht de prijs voor beste rookie. Hij kreeg maar liefst 29 van de 30 ‘first place votes’. De 24-jarige infielder is de achtste Cincinnati Red en de eerste sinds Scott Williamson (1999) die de prijs wint. India bleef Miami Marlins sterpitcher Trevor Rogers en St. Louis Cardinals-outfielder Dylan Carlson voor.
India voerde alle kwalificerende rookies aan met een 3.9 fWAR en .835 OPS. Daarnaast was hij één van slechts twee rookies die meer dan 20 homeruns sloeg (21) en meer dan 10 honken stal (12).
Rogers had de competitie waarschijnlijk gewonnen, ware het niet voor een periode in de tweede helft van het seizoen waarin de jonge pitcher tijdelijk non-actief was. Zijn beide ouders kregen heel zwaar COVID en hij verloor in één week tijd zijn beide grootvaders aan de ziekte. Door de gemiste wedstrijden kwam hij aan het eind van het seizoen tekort.
.@JonathanIndia is the Jackie Robinson NL Rookie of the Year!
De prijs voor Manager of the Year in de American League ging naar Tampa Bay’s Kevin Cash. Hij ontving in totaal 109 stempunten, 38 meer dan nummer twee Scott Servais van de Seattle Mariners (71 punten). Houston’s Dusty Baker (33 punten), Charly Montoyo (Blue Jays, 23 punten), Alex Cora (Red Sox, 16 punten), Tony La Russa (White Sox, 15 punten) en A.J. Hinch (Tigers, 3 punten) ontvingen ook stemmen.
Cash leidde zijn Rays opnieuw naar de playoffs en voerde lange tijd de ploeg met het beste win/loss record in baseball aan. De ploeg kwam in de playoffs uiteindelijk tekort, maar Cash won met overwacht de prijs voor beste manager.
In de National League ging de prijs naar Gabe Kapler van de San Francisco Giants. Na te zijn geflopt bij de Phillies, leidde Kapler de Giants vanuit het niets naar een NL West-titel en een plek in de playoffs. Ondanks dat het team voorafgaand aan het seizoen door niemand een kans werd toebedicht, haalde Kapler het maximale uit de ploeg. Hij kreeg 143 punten.
Milwaukee’s Craig Counsell (75 punten), de inmiddels ontslagen Mike Shildt (Cardinals, 25 punten), World Series-winnaar Brian Snitker (Braves, 21 punten) en LA’s Dave Roberts (6 punten) eindigden op grote afstand.
AMERICAN LEAGUE CY YOUNG AWARD: ROBBIE RAY
In de American League waren drie finalisten in de race voor de prijs voor de beste werper van de league: Gerrit Cole (New York Yankees), Robbie Ray (Toronto Blue Jays) en Lance Lynn (Chicago White Sox). De AL Cy Young Award ging uiteindelijk naar Ray, die uit het niets en met slechts een éénjarig contract op zak de beste overall pitcher in de American League was.
Ray pitchte in 2021 193.1 innings, noteerde een 2.84 ERA en had het op één na beste strikeoutpercentage van alle werpers in de league. Hij ontving uiteindelijk 207 punten. Cole eindigde als tweede (123 punten) en Lynn als derde (48 punten), als één van maar liefst vier Chicago White Sox-werpers die stemmen kregen. Carlos Rodon (34 punten) eindigde als vijfde, één plek achter Boston’s Nathan Eovaldi (41 punten). Liam Hendriks (achtste met 10 punten) en Lucas Giolito (11e met 1 punt) waren de andere twee White Sox-pitchers die stemmen kregen.
De gaten tussen alle Chicago-armen werden opgevuld door Frankie Montas (Athletics, zesde plek, 21 punten), Lance McCullers Jr. (Astros, zevende plek, 14 punten), Jose Berrios (Twins/Blue Jays, negende plek, 8 punten), Chris Bassitt (Athletics, 10e plek, 2 punten) en Raisel Iglesias (Angels, 12e plek, 1 punt).
NATIONAL LEAGUE CY YOUNG AWARD: CORBIN BURNES
Aan de National League-kant ging Milwaukee Brewer Corbin Burnes er met de prijs voor beste werper vandoor. De ace bleef Zack Wheeler (Philadelphia Phillies) nipt voor: 151 punten vs. 141 punten. Voormalig meervoudig winnaar Max Scherzer (Nationals/Dodgers) werd derde met 113 punten.
Burnes was afgelopen seizoen bij tijd en wijle de beste werper aller tijden. Met ongelooflijke reeksen zonder runs en walks tegen, en legio strikeouts, was het nooit een feestje om tegen het langharige monster van Milwaukee te moeten spelen. Door blessures gooide Burnes slechts 167 innings, maar daarin wierp hij wel een ongelooflijke 234 strikeouts. Een 2.43 ERA en 0.94 WHIP maakten het plaatje af.
In totaal ontvingen negen werpers stemmen in de NL. Scherzer’s teamgenoot Walker Buehler eindigde als vierde (70 punten), terwijl Burnes’ rotatiegenoot Brandon Woodruff met 21 punten als vijfde eindigde. Kevin Gausman (Giants, zesde plek, 7 punten), Adam Wainwright (Cardinals, zevende plek, 3 punten), Julio Urias (Dodgers, achtste plek, 3 punten) en Jacob deGrom (Mets, negende plek, 1 punt) vulden de verdere lijst.
AMERICAN LEAGUE MVP: SHOHEI OHTANI
De belangrijkste prijs van het seizoen in de American League ging naar Shohei Ohtani. De Japanse superster van de Los Angeles Angels was misschien wel de beste speler in het hele Amerikaanse honkbal in 2021. Het feit dat hij zowel op de heuvel, als aan slag domineerde, maakt van Ohtani de unanieme (!) winnaar van de AL MVP Award. Vladimir Guerrero Jr.(Toronto Blue Jays) en diens teamgenoot Marcus Semien eindigden als tweede en derde.
De 27-jarige Japanner is de volgende MVP van de Angels, nadat teamgenoot Mike Trout al meerdere keren met de prijs aan de haal ging. Ohtani sloeg dit seizoen .257/.372/.592 met 46 homeruns, 26 doubles, acht triples (beste in MLB), 100 RBIs, 103 runs en 26 gestolen honken. Op de heuvel ging hij 9-2 met een 3.18 ERA en 156 strikeouts in 130.1 innings (23 starts).
Aan de andere kant van de league won Bryce Harper (29) zijn tweede MVP Award uit z’n carrière. Hij is, na Barry Bonds, pas de tweede speler in de geschiedenis die voor zijn 30e verjaardag (tenminste) twee MVP Awards voor verschillende teams wint. Bonds deed dat op zijn 25e en 27e voor de Pirates (’90 en ’92) en op zijn 28e voor de Giants (’93).
Harper verzamelde dit seizoen een 5.9 bWAR, nadat hij .309/.429/.615 met een 1.044 OPS sloeg. Hij noteerde 101 runs, 84 RBIs, 13 gestolen honken en sloeg 35 homeruns. Zijn 179 OPS+ was het hoogste in de Major League, voor Juan Soto’s 175 en Vlad Guerrero Jr.’s 169.
Harper eindigde uiteindelijk op 348 punten en zag Soto (Washington Nationals) tweede worden met 274 punten. Fernando Tatis Jr. (San Diego Padres) eindigde als derde met 244 punten.
Bryce Harper is your 2021 NL MVP!
He's now one of five players in MLB history to win MVP on multiple teams.
Sinds de 28-3 achterstand in Super Bowl 51 hebben de New England Patriots in duels met de Atlanta Falcons nooit meer omgekeken. Ze wonnen er drie op rij en scoorden sinds die achterstand 79 punten tegenover zeven voor Atlanta. Vannacht was het een eenzijdig duel waarin vooral de defense en kicker Nick Folk de doorslag gaven voor de Patriots.
Toen de eerste field goal van de avond binnenzeilde, was het duel al gespeeld. De Patriots defense wond er namelijk geen doekjes om: deze Falcons zouden de hele avond niet scoren; en zo geschiedde. Het was vooral op de momenten dat Atlanta nog maar weinig nodig had voor een first down dat de Pats D opstond. Uiteindelijk bereikten de Falcons slechts tweemaal de redzone en daar hield New England stand. De eerste keer eindigde het in een lange, gemiste field goal poging door penalty’s en een sack. De tweede keer leidde tot een turnover on downs. De pass protection van Matt Ryan hielp daar niet aan mee. Meer dan de helft van de tijd stond hij onder druk en daarom was er nauwelijks tijd om een target te zoeken. Tegelijkertijd was de rushing game van de Falcons zodanig innefficiënt dat het hem geen lucht gaf.
De New England offense was niet spectaculair, maar wel efficiënt. Met 134 tegenover 40 rushing yards en 174 tegenover 125 passing yards deden ze het simpelweg beter dan de Falcons. Mac Jones (22/26, 207 yards, TD, INT) had hier een groot aandeel in. Over de laatste twee duels heeft hij een completion percentage van 83.7%; van zijn 49 passes kwamen er maar liefst 41 aan. De rookie groeit zichtbaar in zijn eerste NFL-seizoen.
Nelson Agholor touchdown!! The Falcons forgot to cover him and the Patriots take advantage.
Overigens werd hij aanvallend flink geholpen door running backs Rhamondre Stevenson (69 yards) en Damien Harris (56 yards). Jones is namelijk efficiënt en heeft de uitstraling van een veteran quarterback, maar tegen de Falcons werd het richting de endzone lastig voor hem. Daardoor viel de aanvallende output met één touchdown ietwat tegen. Dit keer zorgde Nick Folk voor de redding, maar tegen betere teams kan er een hoge prijs op staan. Folk scoorde vier van zijn vier field goals en gaf de zege daarmee iets meer kleur. Helaas voor Folk viel er nog wel iets aan te merken op zijn optreden: hij miste namelijk een one-point conversion. Naast de field goals en de touchdown pass van Jones op Agholor bepaalde een pick six van Kyle Van Noy de eindstand op 25-0.
Lees hier alle previews voor de overige duels in week 11!
Vannacht begint de elfde week van dit seizoen. In de wekelijkse NFL Previews doet een NFL-redacteur van SportAmerika op geheel eigen wijze zijn voorspellingen voor de duels van die week. Zo kan aan het einde van het seizoen opgemaakt worden wie de beste kijk op de competitie heeft. In beide conferences hopen er nog veel ploegen op de play-offs. Wie haakt er deze week af? Ontdek het in deze editie van de NFL Previews!
New England Patriots (6-4) @ Atlanta Falcons (4-5)
Mercedes-Benz Stadium| Donderdagnacht | 02.20
De Falcons hebben maar weinig tijd om te herstellen van de nederlaag tegen de Cowboys. En dan komen ook nog eens de Patriots op bezoek, die in uitwedstrijden veel beter presteren dan in Foxborough. De records liggen niet heel ver uit elkaar, maar dit is de grootste mismatch van deze week. Voorspelling: Patriots
Miami Dolphins (3-7) @ New York Jets (2-7)
MetLife Stadium| 19.00
Joe Flacco is terug. De ervaren quarterback is volgens coach Robert Saleh beter tegen de blitz van de Dolphins. Het lijkt een wanhoopszet van een coach die er alles aan doet om zijn baan te houden. De Dolphins en Jets zullen allebei de play-offs uit hun hoofd hebben gezet, dus ze spelen vooral voor de eer en om met een goed gevoel verder te kunnen. Uiteindelijk ligt het probleem van de Jets in de defensie, dus maakt het niet uit wie de quarterback is. Voorspelling: Dolphins
New Orleans Saints (5-4) @ Philadelphia Eagles (4-6)
Lincoln Financial Field| 19.00
De grote vraag is of Alvin Kamara weer kan spelen. Hij miste de nederlaag tegen de Titans, maar stond woensdag wel weer op het trainingsveld. Na de blessure van Jameis Winston is hij met afstand de belangrijkste aanvaller van de Saints. In dit duel kan hij weleens het verschil maken. Voor de Eagles komt het gevaar vooral van de running game. Helaas voor de thuisploeg staan de Saints het minste aantal rushing yards toe tot nu toe. Voorspelling: Saints
Indianapolis Colts (5-5) @ Buffalo Bills (6-3)
Highmark Stadium| 19.00
Hoe gek dit ook voor de Bills klinkt, toch is het een duel tussen twee ploegen die moeten bewijzen het tegen goede ploegen te kunnen. De Bills zijn verre van constant en hebben al een paar teleurstellende nederlagen geleden. De Colts hebben zich hersteld van een moeizame start, mede door een eenvoudig deel van het programma. Uiteindelijk gaat in dit duel de quarterback die het hoogste niveau haalt het duel winnen. Normaal is dat Josh Allen, maar dat is dit jaar niet zo’n zekerheidje als vorig seizoen. Voorspelling: Bills
Baltimore Ravens (6-3) @ Chicago Bears (3-6)
Soldier Field| 19.00
De Bears zijn de ideale tegenstander voor de Ravens. Chicago is verdedigend beter tegen de pass dan de rush, terwijl de Ravens vooral over de grond gevaarlijk zijn. Andersom geldt hetzelfde. De Ravens hebben een betere rushing defense dan tegen de pass en de Bears zijn met Fields juist de minste NFL-ploeg door de lucht. De Ravens komen snel voor en herstellen zich van de nederlaag tegen de Dolphins. Voorspelling: Ravens
Detroit Lions (0-8-1) @ Cleveland Browns (5-5)
FirstEnergy Stadium| 19.00
De Lions verloren dan wel niet zondag, toch bood het spel weinig reden voor optimisme. De nederlaag tegen de Patriots was voor de Brown fors en teleurstellend, de ploeg heeft nog steeds veel te veel kwaliteit om het moeilijk te hebben met de Lions. Voorspelling: Browns
Houston Texans (1-8) @ Tennessee Titans (8-2)
Nissan Stadium| 19.00
We hebben afgelopen weken al veel verrassende uitslagen gezien en de goede run voor de Titans gaat niet aanhouden tot het einde van het seizoen. Ook zij gaan tegen een verrassende nederlaag aanlopen, maar natuurlijk niet tegen de Texans. Voorspelling: Titans
Green Bay Packers (8-2) @ Minnesota Vikings (4-5)
U.S. Bank Stadium| 19.00
Geen ploeg is moeilijker te voorspellen dan de Vikings. Het record had ergens tussen 8-2 en 2-8 kunnen en misschien wel moeten zijn. Welke ploeg zien we in dit cruciale divisieduel? Weer het team dat drie kwarten goed speelt om het duel toch weg te geven? Dit keer hebben de Vikings het geluk dat de Packers wat blessures hebben. Zo kunnen ze mee blijven doen in de NFC play-offrace. Voorspelling: Vikings
Washington Football Team (3-6) @ Carolina Panthers (5-5)
Bank of America Stadium| 19.00
Met Stephon Gilmore en Cam Newton is de ploeg een stuk sterker dan aan het begin van het seizoen. Washington heeft juist de beste spelers verloren. Het is zeker dat Ryan Fitzpatrick niet meer terugkomt dit seizoen, al zou het ook raar zijn om hem nu ineens weer te laten starten. De Panthers hebben met Newton een nieuwe vibe gekregen en zijn ineens misschien wel favoriet om één van de drie wild cards binnen te halen. Voorspelling: Panthers
San Francisco 49ers (4-5) @ Jacksonville Jaguars (2-7)
TIAA Bank Field| 19.00
Wat is het echte San Francisco? De ploeg die van een gehavend Arizona verloor of die van de Rams won? Het is het verhaal van de 49ers onder Kyle Shanahan. Een goed seizoen afgewisseld met teleurstellende jaren. De Jaguars zijn minder getalenteerd, maar na een moeizame start lijkt Urban Meyer de controle te hebben gepakt. De Jaguars spelen hard en weten de laatste weken elk duel spannend te maken. Ze zorgen dit weekend voor een stuntje. Voorspelling: Jaguars
Cincinnati Bengals (5-4) @ Las Vegas Raiders (5-4)
Allegiant Stadium| 22.05
Wie herstelt zich het beste van een serie nederlagen? Dat is de vraag voor dit duel. De Bengals hebben een week vrij gehad, dus je zou mogen verwachten dat Joe Burrow zijn connectie met Ja’Marr Chase heeft weten te herstellen. En dat de defensie weer het niveau van de eerste weken weet te halen. Bij de Raiders liggen de problemen dieper. Daar is buiten het veld te veel gebeurd. Voorspelling: Bengals
Dallas Cowboys (7-2) @ Kansas City Chiefs (6-4)
GEHA Field at Arrowhead Stadium| 22.25
Patrick Mahomes gooit dit seizoen veel te veel intercepties. Dus noteer voor zondag maar minimaal een interceptie van Trevon Diggs. Waarschijnlijk ook een touchdown tegen omdat hij verkeerd gokt. Toch maakt het voor Dallas niet veel uit. De ploeg is dit seizoen beter in de aanval en de verdediging en gaan dit duel ook winnen. Voorspelling: Cowboys
Arizona Cardinals (8-2) @ Seattle Seahawks (3-6)
Lumen Field| 22.25
Kyler Murray zegt zo goed als klaar te zijn om terug te keren. De vraag is of de Cardinals het risico willen nemen, omdat ze nog steeds de leiding in de divisie hebben en na het bezoek aan Seattle een extra week hebben om rust te nemen. Bij de tegenstander kunnen ze zien wat het oplevert als je sterquarterback te vroeg terugkeert. Voor het imago van Russell Wilson was het goed, voor de prestaties op het veld niet. Voorspelling: Cardinals
Pittsburgh Steelers (5-3-1) @ Los Angeles Chargers (5-4)
SoFi Stadium| Zondagnacht | 02.20
T.J. Watt, Joe Haden en Ben Roethlisberger zijn allemaal vraagtekens voor dit duel. Hoe goed de eerste twee ook zijn, de afwezigheid van Big Ben zou het meeste pijn doen. Als je Mason Rudolph moet starten kun je je de reis naar Los Angeles beter besparen. Voor de Chargers komen de problemen in Pittsburgh wel goed uit. Justin Herbert kan een goede wedstrijd wel weer gebruiken. Voorspelling: Chargers
New York Giants (3-6) @ Tampa Bay Buccaneers (6-3)
Raymond James Stadium| Maandagnacht | 02.15
Twee nederlagen op rij zorgden er voor dat Bruce Arians openlijk kritiek uitte op Tom Brady. Die zal wel extra gemotiveerd zijn, zeker op prime time. De Giants moeten rekening houden met een nieuwe 400 yard, vier touchdown optreden van Brady, waarbij het duel na het eerste kwart eigenlijk al over is. Voorspelling: Buccaneers
Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week
12 NOVEMBER – 18 NOVEMBER
WESTERN CONFERENCE STAND
Golden State Warriors 12-2
Phoenix Suns 11-3
Utah Jazz 9-5
Dallas Mavericks 9-5
Los Angeles Clippers 9-5
Denver Nuggets 9-5
Portland Trail Blazers 8-8
Los Angeles Lakers 8-8
Memphis Grizzlies 7-7
OKC Thunder 6-8
Sacramento Kings 6-9
Minnesota Timberwolves 5-9
San Antonio Spurs 4-10
New Orleans Pelicans 2-14
Houston Rockets 1-14
IN DE SPOTLIGHT
WARRIORS AAN KOP
De Warriors staan bovenaan in de Western Conference. Het record van 12-2 is indrukwekkend, maar de manier waarop al helemaal. Klay Thompson is nog altijd geblesseerd. Het team eromheen doet het hartstikke goed, maar het draait weer allemaal on Steph Curry in de Bay Area. The Chef is de points per game leader van het seizoen met 28,7. Oud-Warrior Kevin Durant staat op de tweede plaats met 28,6 ppg. Punten zeggen vaak niet alles, maar Curry en KDgaan aan kop in de MVP race.
Uiteraard zijn er een aantal uitdagers zoals Nikola Jokic, die vorig jaar de MVP-Award won. Curry en Durant namen het deze week tegen elkaar op. De Golden State wonnen met maar liefst 117-99 van de Brooklyn Nets. The Chef was goed voor 37 punten. Kevin Durant kwam niet verder dan 19. James Harden scoorde het meest aan de kant van Brooklyn met 24 punten. Curry kreeg zelfs ”MVP!” chants te horen bij het verlaten van het veld.
PHOENIX SUNS ONVERSLAANBAAR
De Phoenix Suns kwamen de eerst paar wedstrijd wat moeilijk op gang, maar inmiddels draaien ze op volle toeren. De Suns hebben inmiddels een winreeks neergezet van maar liefst 10 wedstrijd. De ploeg staat daarmee op de tweede plaats in de Western Conference met een record van 11-3. Chris Paul speelde tijdens deze winning stream een grote rol vanwege zijn passing natuurlijk. Hij staat met 10,5 bovenaan de lijst van assists per game.
Devin Booker is uiteraard de topscorer van de ploeg met 23 ppg. Daarmee staat hij overigens niet in de top 20 van de topscorerslijst, maar de verschillen met de spelers boven hem zijn klein. De laatste wedstrijd was tegen het Luka Doncic loze Dallas. De Suns wonnen met 105-98.
DE TEGENVALLERS
LAKERS NIET IN BESTE VORM
Er zijn in de Western Conference een aantal teams duidelijk aan het tanken. De Houston Rockets bijvoorbeeld. We hebben al een aantal prachtige dunks gezien van Jalen Green. Hij doet zijn achternaam eer aan, aangezien er een hoop NBA-spelers zijn geweest die voor dunkshows hebben gezorgd en Green als achternaam hadden. Daarnaast zijn er ook de Pelicans, waar een hele grote dunker nog steeds geblesseerd is. Zion Williamson is dit seizoen nog niet in actie gekomen en zijn herstel kan ook nog wel even duren.
Maar: de Lakers gaan voor een Championship dit jaar en ze zijn 8-8 aan dit seizoen begonnen. Op dit moment staan ze daarmee ook op de achtste plaats en dat is voorlopig natuurlijk nog geen ramp. De Lakers hadden met dit veteranen All-Star team alleen meer verwacht. LeBron James is nog geblesseerd en hij is natuurlijk een groot gemis. Zijn herstel komt wel dichterbij, maar wanneer precies is nog niet duidelijk. De Lakers hebben het zonder LeBron heel moeilijk. Voor een aantal overwinningen was ook overtime nodig terwijl ze nog steeds een paar grote namen in het veld hebben staan. Ze beleven in ieder geval nog niet het seizoen waar ze op hadden gehoopt.
SPELER VAN DE WEEK
We doen het niet expres en we hebben daadwerkelijk naar andere spelers gekeken, maar Steph Curry is in deze editie weer de SportAmerika Speler van de Week. De wedstrijd tegen de Nets is de voornaamste reden. Hij liet weer ongelooflijke dingen zien zoals alleen Curry dat al jaren consistent doet. Daarnaast liet hij concurrenten voor zowel de MVP als de topscoorderslijst ver achter zich tijdens de wedstrijden. Iets eerder deze week brak hij zelfs het record waarvan we allemaal wisten dat het een kwestie van tijd zou zijn. Curry haalde Ray Allen in op de lijst van meest gemaakte driepunters aller tijden. The Chef haalde Ray Allen in tijdens de wedstrijd met de Bulls.
De grootste uitdager voor de prijs van deze week was Nikola Jokic. Hij neemt de Nuggets op sleeptouw, terwijl hij niet ver van zijn MVP-statistieken van vorig jaar af zit. Denver staat er daarnaast prima voor met een record van 9-5.
VOORUITBLIK
De Warriors nemen het vannacht (donderdag) op tegen de Cavaliers, waar Curry aan zijn driepuntersrecord mag werken. De Suns spelen een dag later als eerste weer tegen de Mavericks, maar de Lakers staan diezelfde nacht tegenover de eeuwige aartsrivaal: de Boston Celtics. Op zondag hebben we een mooie wedstrijd, op een voor ons nog mooier tijdstip. De Dallas Mavericks gaan op bezoek bij de Los Angeles Clippers. Het duel begint voor ons om 21:30.
Voor het eerst blijft de top 3 van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool ongewijzigd. Berkelaar, Groenendaal en Vrijsen voorspelden allen zes van de 14 duels correct. Dat lijkt weinig, maar door de vele upsets voorspelden de meeste deelnemers slechts zeven of zes duels goed. De weekwinnaar was Arjan Kruithof. Hij was de enige die negen duels goed voorspelde. Er waren er slechts drie die er acht goed hadden. Tot slot nog een eervolle vermelding voor Jeroen Polman. Hij was de enige die de MNF-totaalscore van 41 voorspelde.
Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 na week 10
Dat het grootste aantal deelnemers slechts zes of zeven van de 14 duels goed voorspelden, zegt veel over week 10. Eigenlijk zegt het veel over dit seizoen, want bijna iedere week gaat het in deze analyse over de vele verrassingen. In week 10 begon het al met de TNF-overwinning van de Dolphins op de Ravens. Miami loste eindelijk haar belofte in van serieuze play-offkandiaat en gaf Baltimore geen kans. In het weekend deden ook het Football Team tegen de Buccaneers, de Panthers tegen de Cardinals en de Vikings tegen de Chargers een verrassende duit in het zakje. Monday Night Football kon natuurlijk niet achterblijven en daarom versloegen de geplaagde 49ers de Super Bowl hopefuls Los Angeles Rams. Naast het onverwachte gelijkspel tussen de Lions en Steelers zorgden die verrassingen voor lage scores in week 10. Door te vertrouwen op de 49ers, Patriots, Vikings en Eagles werd Kruithof — ondanks dat hij ook winst van de Seahawks verwachtte — de weekwinnaar.
MAHOMES VS. PRESCOTT IN WEEK 11
Net als in alle andere weken staan er in week 11 een paar wedstrijden op het programma die nogal eenzijdig lijken. Neem bijvoorbeeld New England vs. Atlanta, Baltimore vs. Chicago, Tennessee vs. Houston, San Francisco vs. Jacksonville en Tampa Bay vs. New York (Giants). Als de afgelopen weken ons echter iets hebben geleerd, is het dat minimaal één van deze wedstrijden een verrassende uitkomst zal hebben. Welke dat wordt, zal de tijd ons leren. Overigens staan er ook een paar echte krakers op het programma. De opgeleefde Chiefs onder leiding van Patrick Mahomes nemen het op tegen de Cowboys van Dak Prescott. Verder wordt het ook spannend bij de Bengals vs. de Raiders en de Saints vs. de Eagles. De divisieontmoeting tussen Arizona en Seattle is normaal gesproken het duel van de week, maar met Kyler Murray en Russell Wilson nog half in de lappenmand kan dit wel eens gaan tegenvallen.
Heel veel succes in de elfde week van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool!
Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 van week 10
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
