Home Blog Pagina 259

NHL High Five: bijzondere momenten van het afgelopen weekend

0

We blikken terug op een weekend waarin de Florida Panthers een ongekende scoringsdrang voelden, Adrian Kempe nu al een persoonlijk record aan flarden schoot en je heel goed moest opletten omdat je anders een goal van de Wild miste. Vanzelfsprekend vergeten we ook deze week de goalies niet en dit keer zetten we het tandem van Colorado in het zonnetje. Er valt dus weer genoeg te beleven in onze NHL High Five!

MATS ZUCCARELLO vs ANAHEIM DUCKS

Hij schiet sneller dan zijn schaduw. Het is een tekst uit een bekende tekenfilm, maar deed afgelopen vrijdag ook prima dienst bij de wedstrijd tussen de Anaheim Ducks en de Minnesota Wild. In vier seconden kan een mens niet zo gek veel doen, maar Matt Boldy en Mats Zuccarello lieten zien dat twee goals scoren in elk geval tot de mogelijkheden behoren. De 20-jarige Boldy en de 14 jaar oudere Zuccarello deelden met die razendsnelle goals de genadeklap uit aan de Ducks, die uiteindelijk met 7-3 zouden verliezen.

Na een 8-game winning streak moesten de Wild vijf nederlagen op rij slikken. De ploeg moest de leiding in de Central afstaan, maar pakte vorige week de draad weer op. Na de nederlaag in de Winter Classic werd achtereenvolgens gewonnen van Boston en Washington. In beide gevallen met 3-2. Met de Ducks ging het evenmin crescendo. Zij voerden even de Pacific aan, maar de laatste tijd is het wisselvalligheid troef in Anaheim. En de Wild bleken vrijdagavond in Minneapolis een paar maten te groot voor de jonge garde van Dallas Eakins.

Boldy en Zuccarello lieten in de eerste periode al van zich horen met een assist (Boldy) en een goal (Zuccarello). In die eerste 20 minuten liepen de Wild naar een 3-1 voorsprong. De derde periode was net een halve minuut oud toen Boldy, met zijn tweede goal in de NHL, voor 4-1 tekende. Een keer heel snel knipperen met de ogen en de 5-1 lag ook al achter Anthony Stolarz. Slechts vier tellen zat er tussen de goal van Boldy en de tweede van de avond voor Mats Zuccarello. Een clubrecord was het nog net niet, maar snel was het zeker! In 2004 zat er eens drie seconden tussen de goals van Jim Dowd en Richard Park.

SAM BENNETT vs DALLAS STARS

Jamie Benn had zich iets anders voorgesteld bij zijn 900e wedstrijd in de NHL. De captain van de Dallas Stars bereikte vrijdag een mooie mijlpaal, maar trof op deze avond net de verkeerde tegenstander om daar een feestelijke aangelegenheid van te maken. De Florida Panthers hadden 38 keer gescoord in hun laatste zeven wedstrijden en hun honger naar goals was nog niet gestild. Daar kwamen de Dallas Stars in Sunrise ook op een pijnlijke wijze achter. Met vijf winstpartijen in de laatste zes duels mochten de Stars best met vertrouwen naar Florida afdalen. Thuis hadden ze immers al gewonnen van The Cats, maar in eigen huis zijn Jonathan Huberdeau en consorten dit seizoen bijna niet te verslaan.

Jake Oettinger won zijn laatste wedstrijden, niet altijd door geweldig te spelen, maar de Stars-goalie zegevierde wel vier keer op rij. Nu moest de jonge goalie al na ruim 3 minuten vissen. Gustav Forsling werd door de offense betrokken in de aanval en de blueliner schrok zelf ook van zijn kans, maar was niet minder trefzeker. Waar het voor Forsling zijn eerste was, daar is Anthony Duclaireen vaste waarde op het scoreformulier. Hij was de maker van de 2-0. In de tweede periode ging het echter pas echt los. Carter Verhaeghe, Jonathan Huberdeau en twee goals van Sam Bennett tilden de score naar 6-0. Bennett liep onlangs nog tegen een schorsing aan, niet zijn eerste in de NHL, maar de voormalig Flame liet vrijdag nog maar eens zien dat hij ook over een scoring touch beschikt.

Roope Hintz redde in de derde periode nog iets van wat er over was van de eer voor Dallas. De ploeg deed het op de shot clock niet eens veel minder dan de Panthers, maar ze kregen bij tijd en wijle alle hoeken van het BB&T Center te zien. Vier minuten voor tijd maakten The Cats de zevenklapper compleet en voor de derde keer deze avond was Bennett het goudhaantje. Voor de 25-jarige center uit Holland Landing in Canada was het zijn derde hattrick in de NHL en zijn tweede van dit seizoen. Zijn eerste scoorde hij in oktober tegen de Islanders. Overigens lieten de Panthers deze zevenklapper een dag later volgen door een nieuwe monsterzege. De Blue Jackets werden met 9-2 weggeblazen.

ILYA MIKHEYEV vs ST. LOUIS BLUES

Op 16 november hielden de St. Louis Blues voor het laatst niets over aan een thuiswedstrijd. Die dag waren uitgerekend de Arizona Coyotes met 3-2 te sterk voor het keurkorps van Craig Berube. Op 18 november begonnen de Blues aan een serie van zeven thuisoverwinningen op rij, onderbroken door een verlies in OT tegen de Ducks op 12 december. Vervolgens werden de volgende vijf thuiswedstrijden weer gewonnen. Dertien duels op rij konden de fans in het Enterprise Center dus minimaal één punt begroeten voor hun favoriete club. Aan die knappe reeks kwam zaterdag echter een einde.

Na vier minuten was er nog niets aan de hand. Ryan O’Reilly opende namens de gastheren de score tegen Toronto. De Maple Leafs hadden echter maar vijf minuten nodig om de wedstrijd volledig te laten kantelen. Michael Bunting, Mitch Marner en John Tavares stuurden de bezoekers met een 3-1 voorsprong de eerste intermission in. St. Louis liet in de tweede periode niet op zich zitten. Zij scoorden drie keer en aangezien Toronto Blues-goalie Jordan Binnington één keer wist te verschalken, begonnen de teams met een 4-4 stand aan de laatste 20 minuten.

Met zijn derde van het seizoen leek Niko Mikkola de streak van St. Louis in stand te houden. Auston Matthews, met diens 25e, wilde daar echter niets van weten. Halverwege de derde periode schoot de Amerikaan zijn Leafs weer langszij. Met een gelijke stand na 60 minuten hielden de Blues hun point streak ook in leven, maar daar stak Ilya Mikheyev een stokje voor. Met zijn vijfde goal in z’n zevende wedstrijd dit seizoen schoot hij niet alleen de Leafs naar 2 punten, maar ook de reeks van St. Louis aan stukken.

JOSHUA NORRIS vs EDMONTON OILERS

Op 14 december liet een fan de Edmonton Oilers even schrikken. In eigen huis verloren de Oilers die dag met 5-1 van de Toronto Maple Leafs en dit betekende op dat moment de zesde nederlaag op rij voor Edmonton. Een teleurgestelde fan liet zijn ongenoegen blijken door het shirt weg te gooien. Op het ijs dus. Het leek allemaal wat voorbarig. Twee weken eerder hadden de Oilers immers nog een 16-5-0 record en een losing streak kan zelfs de beste overkomen. Toch?

Inderdaad pakten de Oilers na die nederlaag de draad weer op, maar zeges op Columbus en Seattle kun je nauwelijks indrukwekkend noemen. Mogelijk had die fan op 14 december een vooruitziende bliek. Het gaat sinds 29 december van kwaad tot erger met de Edmonton Oilers. Van de eerste 20 wedstrijden wonnen de Oilers er 15. Van de volgende 15 duels werden er slechts 3 gewonnen en 2 keer hielden ze er een punt aan over.

De wedstrijd tegen de Ottawa Senators was kenmerkend voor de Oilers van dit moment. Ze scoren nog best vaak, maar wat wil je ook met Connor McDavid en Leon Draisaitl in de gelederen. Tijdens hun sterke periode schoten ze gemiddeld bijna vier keer raak per duel en dat is gezakt naar 2.7 goals. Tot december kregen ze gemiddeld 2.9 goals tegen en dat is de laatste anderhalve maand naar 3.8 gegaan. Thuis tegen de Sens werd dit nog maar weer eens onderstreept. Edmonton trakteerde de fans op 4 goals, maar ze gaven er ook 6 weg. Vier minuten voor tijd kreeg Joshua Norris, op de PP, de winnende op zijn naam. Een empty-netter van Zach Sanford was alleen nog leuk voor de statistieken.

ADRIAN KEMPE vs SEATTLE KRAKEN

We hadden aanvankelijk geen hoge pet op van de Los Angeles Kings. Oudgedienden als Anze Kopitar, Drew Doughty en Dustin Brown moesten de kar gaan trekken en voor de opvolgers kwam een plek in de spotlights dit seizoen nog te vroeg. De seizoenstart bevestigde wat we al dachten. LA opende met een overwinning, maar verloor er vervolgens zes op rij. Een verblijf in de kelder van de NHL leek een zekerheidje, maar opeens was daar een 7-game winning streak. Dat was ook het moment waarop Adrian Kempe een paar versnellingen hoger schakelde. Toen de Zweed debuteerde, leken de Kings een doelpuntenmaker in huis te hebben. Als jonge twintiger kwam hij immers al tot 16 goals.

Het hield de laatste seizoenen niet over in LA en helaas voor Kempe en de Kings kon ook de forward niet imponeren. Hij haalde telkens wel de dubbele cijfers, maar de 16 treffers uit 2017-2018 evenaarde hij niet. Heel voorzichtig waren er al wat twijfels, maar die criticasters snoert Kempe dit seizoen de mond. Met slechts één goal in de eerste negen wedstrijden was het begin nog niet je dat, maar op het moment dat het met de Kings beter ging, begon ook Kempe te scoren.

Inmiddels zijn de Kings één van de verrassingen van dit seizoen. In de Pacific Division bezetten ze de tweede plek achter Vegas en houden onder meer Calgary en Edmonton (ver) achter zich. Captain Anze Kopitar is ook dit seizoen de man met de meeste punten, maar de speler met de meeste goals luistert naar de naam Adrian Kempe. De Zweed lijkt zijn belofte in te lossen en schoot afgelopen zaterdag voor de zeventiende keer dit seizoen raak. Voor de aanvaller een nieuw persoonlijk record en hij had er maar 38 wedstrijden voor nodig. Zijn Kings versloegen de Kraken met 3-1 en boekten hun vierde zege op rij. De Kraken gaat het minder voor de wind. Zij verloren voor de negende keer op rij. Kempe maakt ook even pas op de plaats. Hij kwam zondag in het Covid-protocol terecht.

SAVE OF THE WEEK

PAVEL FRANCOUZ vs ARIZONA COYOTES

Een ode aan een tandem dit keer. Over de skaters van de Colorado Avalanche wordt al genoeg gezegd en geschreven. Gabriel Landeskog, Nathan MacKinnon, Mikko Rantanen en Cale Makar komen vrijwel dagelijks voorbij tijdens de highlights van de dag. Zij scoren doorgaans meer dan genoeg goals om de Avs aan weer een zege te helpen, maar dit weekend lieten toch ook de helden onder de lat zich niet onbetuigd. Pavel Francouz toonde zijn waarde met een geweldige save in de eerste wedstrijd tegen Arizona. Een dag later deed Darcy Kuemper iets wat hem in het tricot van Colorado nog niet was gelukt.

Laten we beginnen bij Francouz. De Tsjech speelde afgelopen vrijdag pas zijn vierde wedstrijd van dit seizoen. De beoogde backup van Kuemper stond lang aan de kant met een enkelblessure en testte tevens positief op Covid-19. Op 16 december speelde Francouz zijn eerste duel en verloor deze van de Preds. Er volgden daarna twee wins, maar alleen tegen Toronto (.947 sv%) maakte hij indruk. In de eerste wedstrijd van de back-to-back tegen Arizona hield het ook niet over (.885 sv%) maar met deze uitstekende save voorkwam Francouz een OT. Met 4-3 ging vrijdag de eerste slag naar Colorado. Mede dankzij hun Tsjechische sluitpost.

Een dag later stonden de twee teams opnieuw tegenover elkaar. Dit keer in Glendale. Voor de Coyotes was er geen eer te behalen, daarvoor waren de Avs opnieuw veel te sterk. Daarnaast hadden ze ook nog een goalie die iets te bewijzen had. Darcy Kuemper speelde vier seizoenen voor de Desert Dogs en noteerde in die periode een .920 sv%. In dienst van de Avalanche komt hij daar nog niet in de buurt. Zijn laatste optreden in Nashville (.844 sv%) was matig. De wedstrijd daarvoor, tegen Toronto, ronduit slecht (.625 sv% en na een kwartier gewisseld). In de voor hem bekende Gila River Arena was Kuemper echter bij de pinken. Zijn oude werkgever bezorgde hem niet al te veel werk (20 SOG),  maar telkens had de goalie zijn antwoord klaar. Het leverde hem z’n eerste shutout in dienst van Colorado op.

Cover photo: Lindsey Wasson/Associated Press

Wild Card Weekend: 49ers verrassen in Dallas, Bucs en Chiefs winnen

0

De San Francisco 49ers zijn er tot nu toe als enige uitploeg in geslaagd om de volgende ronde in de play-offs te halen. In een zinderend duel werden de Dallas Cowboys verslagen. De Buccaneers en de Chiefs hadden veel minder moeite in het Wild Card Weekend. De Eagles en Steelers waren bij rust al kansloos.

COWBOYS ONDERUIT IN DUEL VOL FOUTEN EN OVERTREDINGEN

San Francisco 49ers @ Dallas Cowboys: 23-17

De Cowboys hebben hun terugkeer in de play-offs weinig kracht kunnen bijzetten. De ploeg van Mike McCarthy verloor met 23-17 van de San Francisco 49ers. Vooral over het einde van het duel zal nog lang worden nagepraat, want de thuisploeg liet door de bijzondere playcalling een kans liggen om in ieder geval een poging te doen de wedstrijd nog te winnen.

De Cowboys kregen namelijk bij een 23-17 achterstand de bal met nog iets meer dan een halve minuut op de klok. Dak Prescott wist zijn team snel op de helft van de 49ers te krijgen en had met veertien seconden nog te gaan de bal op 41-yardlijn. In plaats van twee of drie pogingen richting de endzone koos de ploeg voor een run door het midden van het veld. Dit leverde zeventien yards op, maar op het moment van de volgende snap stond de klok op nul seconden en was de wedstrijd gespeeld.

PERFECTE DRIVE 49ERS

Dat de Cowboys nog een kans hadden om de wedstrijd te winnen, was al een klein wonder. De 49ers domineerden het duel namelijk vanaf de aftrap. Onder leiding van Jimmy Garoppolo begon de ploeg met een perfecte drive voor een touchdown en die voorsprong werd steeds verder uitgebreid tot een 23-7 voorsprong na drie kwarten. Hierbij ook geholpen door de Cowboys, die maar liefst veertien overtredingen begingen, waarvan veel voor de snap, waardoor de ploeg nooit lekker in de wedstrijd kwam.

Toch kwamen de Cowboys terug. Vooral geholpen door een interceptie van Jimmy G. Het was een kans die Prescott met beide handen aanpakte. Het zorgde voor de 23-17 tussenstand. De Cowboys kregen twee keer de bal, waaronder de laatste, nu al legendarische, drive, maar zonder succes. Hierdoor mogen de 49ers, die vorige week ternauwernood de play-offs wisten te halen, volgende week naar Lambeau Field voor een bezoek aan de Green Bay Packers.

BUCS EENVOUDIG LANGS EAGLES

Philadelphia Eagles @ Tampa Bay Buccaneers: 15-31

Titelverdediger Tampa Bay had geen enkele moeite met de Philadelphia Eagles. Ondanks meerdere blessures won de ploeg van Tom Brady met 31-15. En het krachtsverschil was nog groter dan de eindstand doet vermoeden. De Bucs namen namelijk een 31-0 voorsprong voor de Eagles in het laatste kwart nog wat terug mochten doen.

Al na een kwart wedstrijd was duidelijk dat de Bucs nog een maatje te groot zijn voor de jonge Eagles. De Bucs kregen de bal en Brady leidde zijn ploeg direct zonder problemen naar de eerste touchdown. Mede door de goede offensive line kreeg Philly geen vat op de tegenstander, die nog voor het einde van het eerste kwart ook de tweede touchdown van de wedstrijd wist te scoren.

INTERCEPTIE IN DE ENDZONE

In het tweede kwart kregen de bezoekers iets meer vat op de Bucs. Dit kwam mede door een blessure van Tristan Wirfs, één van de O-liners van de Bucs. De verdediging kon meer druk op Brady zetten, onder meer via drie sacks. Hierdoor kwamen de Bucs nog wel tot een field goal, maar de thuisploeg werd wel uit de endzone gehouden. Toch werd het niet spannend, want aanvallend kon Jalen Hurts zijn stempel niet drukken. Op slag van rust leek hij op weg naar een touchdown, maar hij gooide een interceptie in de endzone, waardoor ook deze kans op punten op niets uitliep.

In het derde kwart bleven de Eagles druk geven op de verdediging. Dit leidde tot een punt, die door Jalen Reagor via een fumble werd verloren. De Bucs profiteerden onmiddellijk en scoorden opnieuw een touchdown. Pas in het vierde kwart kwamen de Eagles op het bord door een run van Boston Scott, gevolgd door een touchdown pass van Hurts en een two point conversie. Hierdoor werd het verschil nog maar twee scores, maar dichterbij kwamen de Eagles niet, waardoor zij zich met hun drie picks in de eerste ronde op de draft mogen richten. De Bucs spelen volgende week opnieuw thuis, dit keer tegen de winnaar van het duel op maandag tussen de Rams en de Cardinals.

STEELERS KUNNEN HET DE CHIEFS EEN KWART LASTIG MAKEN

Pittsburgh Steelers @ Kansas City Chiefs: 21-42

De Pittsburgh Steelers konden de Chiefs zondagavond een kwart bijhouden. Of nou ja, T.J. Watt kon dat. De beste verdediger in de league was verantwoordelijk voor een deflectie van een pass van Patrick Mahomes en scoorde vervolgens de eerste touchdown van de wedstrijd na een afgedwongen fumble. Hierdoor stond het halverwege het tweede kwart verrassend 7-0 in het voordeel van de bezoekers.

Daarna zagen we, misschien wel voor het eerst dit seizoen, de oude Mahomes terug. Hij wist zijn receivers met gemak te vinden. Niet alleen via de korte passes waar hij de afgelopen weken patent op had, maar ook met onder meer een 48-yard pass op Travis Kelce en een 31-yard pass op Tyreek Hill. Hierdoor draaide Kansas de achterstand in iets minder dan zes minuten om in een 21-7 voorsprong.

TRAVIS KELCE GOOIT TOUCHDOWN

De tweede helft was het beeld hetzelfde. De Chiefs domineerden en de verdediging van de Steelers kon Mahomes niet afstoppen. De quarterback van de Chiefs gooide nog twee touchdowns om het duel helemaal te beslissen. In totaal zou Mahomes goed zijn voor 402 yards en vijf touchdowns. Hij was hiermee pas de tweede QB die dit in de play-offs voor elkaar kreeg, alleen zijn tegenstander van zondag, Ben Roethlisberger, ging hem voor.

De Chiefs hadden ook nog een zesde passing touchdown, alleen niet door Mahomes, maar dit keer kreeg Kelce de eer om de bal de endzone in te gooien. Het was een teken dat alles lukte voor de Chiefs, die door de zege volgende week zondag de Bills op bezoek krijgen in de Divisional Round. Voor de Steelers eindigt het seizoen hier, waarmee er hoogstwaarschijnlijk een einde is gekomen aan de Hall of Fame-loopbaan van Big Ben.


Lees hier de recaps van de wedstrijden van zaterdag in de Super Wild Card Round.

Coverfoto: Richard Rodriguez/Getty Images

Kuzma uitblinker bij Wizards, Reddish getrade naar Knicks

0

Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.


9 januari – 15 januari


EASTERN CONFERENCE STAND

  1. Chicago Bulls 27-14
  2. Brooklyn Nets: 27-15
  3. Miami Heat: 27-16
  4. Milwaukee Bucks: 27-18
  5. Philadelphia 76ers: 25-17
  6. Cleveland Cavaliers: 26-18
  7. Charlotte Hornets: 23-20
  8. Toronto Raptors: 21-19
  9. Washington Wizards: 22-21
  10. New York Knicks: 22-21
  11. Boston Celtics: 22-22
  12. Atlanta Hawks: 17-25
  13. Indiana Pacers: 15-28
  14. Detroit Pistons: 10-31
  15. Orlando Magic: 8-35

IN DE SPOTLIGHT


ZELFVERZEKERDE KUZMA BLINKT UIT IN WASHINGTON

Met een sarcastische waarschuwing voor zijn ploeggenoten wilde Kyle Kuzma laten weten dat hij goed in zijn vel zit. De forward van de Wizards blinkt de laatste tijd uit en voelt zich net LeBron James. “Als mijn teamgenoten niet presteren, dan stuur ik ze weg”, zei hij grappend na de zege tegen de Orlando Magic.

Kuzma is langere tijd al goed in vorm. In de maand december noteerde hij gemiddeld 13.4 punten, 6.2 rebounds en 3 assists per wedstrijd. In januari heeft hij de punten en rebounds bijna verdubbeld. 26.4 punten, 11.9 rebounds en 3.7 assists per wedstrijd noteert de forward nu.

Aan de hand van de prestaties van Kuzma kruipen de Wizards langzamerhand weer richting de betere play-in plaatsen. Met een wedstrijd met daarin 27 punten en 22 rebounds, hielp Kuzma zijn ploeg aan een week met drie overwinningen. Na 43 wedstrijden staan ze negende, twee zeges achter de Cleveland Cavaliers.

DETROIT PISTONS KUNNEN ZOWAAR WINNEN

De Detroit Pistons zijn van de laatste plaats in de Eastern Conference af. Dwane Casey kent een lastig jaar met zijn ploeg, maar heeft deze week zowaar winnend afgesloten. Van de drie wedstrijden werden er twee gewonnen en allebei ook met minimaal tien punten verschil.

Allereerst werden de Toronto Raptors verslagen. Een sterke eerste helft van de Pistons was de basis voor de ruime 87-103 zege. Trey Lyles, Hamidou Diallo en Cade Cunningham scoorden allen meer dan tien punten in de eerste helft. In de tweede helft scoorde niemand van de thuisploeg dubbele cijfers, maar werd de zege binnengehaald met solide team basketball.

Vervolgens werd er kansloos verloren van de Chicago Bulls, maar werd de week winnend afgesloten tegen een ‘Rudy Gobert-loze’ Utah Jazz. Zonder Gobert lag de weg open voor Cunningham, die uiteindelijk goed was voor 29 punten en 8 assists. Ook Saddiq Bey was op schoot. Hij scoorde 29 punten tegen een schotpercentage van maar liefst 71.4%.


DE TEGENVALLERS


NEDERLAGEN STAPELEN ZICH OP VOOR ATLANTA HAWKS

De Atlanta Hawks bevinden zich in de hoek waar de klappen vallen. De ploeg van head coach Nate McMillan heeft al vijf wedstrijden op rij verloren en raakte ook nog Cameron Reddish kwijt, die naar de New York Knicks vertrok.

Allereerst het verhaal rondom Reddish. De forward gaf aan het begin van het seizoen aan graag een grotere rol te krijgen binnen de ploeg, maar met Trae Young en John Collins om hem heen lukte dat dit jaar nog niet. Hij scoort gemiddeld 11.9 punten per wedstrijd, maar tegen een mager schotpercentage van 40.2%. Deze week werd bekendgemaakt dat de Hawks hem daarom traden, samen met Solomon Hill, voor Kevin Knox II en een 2026 1st round draft pick naar de New York Knicks. Het was de eerste echte trade van het huidige seizoen, maar het zal zeker niet de laatste zijn.

Ook op het veld verloren de Hawks van de Knicks. Op zaterdag nacht gingen de Hawks op bezoek in MSG. RJ Barrett en Julius Randle waren samen goed voor 50 punten en daar hadden de Hawks geen antwoord op. Eerder in de week werd er verloren van de Los Angeles Clippers en tweemaal van de Miami Heat.


SPELER VAN DE WEEK


RJ Barrett is benoemd tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De forward van de New York Knicks kende een zeer succesvolle week met overwinningen tegen de Atlanta Hawks, Dallas Mavericks en San Antonio Spurs.

Barrett noteerde gemiddeldes van 29.7 punten, 5.0 rebounds en 3.0 assists per wedstrijd. Daarnaast zat hij boven de 50% schotpercentage op zowel twee- als driepunters. Met name tegen de Dallas Mavericks blonk hij uit. Hij was goed voor 32 punten, 7 rebounds en 4 rake driepunters.


VOORUITBLIK


We blikken deze week alleen even vooruit op maandagavond. Jawel, maandagavond. Het is dan namelijk Martin Luther King Jr. Day, wat betekent dat er heel veel NBA wedstrijden zijn die ’s middags worden gespeeld. Zo nemen de Charlotte Hornets en New York Knicks het tegen elkaar op om 19 uur, gevolgd door de Nets en Cavaliers om 21 uur en dat gaat door tot 4:30 uur ’s nachts. Genoeg basketbal dus om te kijken!

Coverfoto: Brad Mills-USA TODAY Sports

Wild Card Weekend: Bills domineren, Bengals doorbreken vloek

0

Het Super Wild Card Weekend in de NFL begon met twee mooie affiches in de AFC. De Cincinnati Bengals mochten in eigen huis proberen voor het eerst een play-offwedstrijd te winnen sinds 1991. De tegenstanders waren de Las Vegas Raiders. In een oorverdovend Cincinnati lukte het de Bengals ook om komaf te maken met de langstlopende play-offdroogte in de NFL. Nadien was het de beurt aan de Buffalo Bills en de New England Patriots om een nieuw hoofdstuk te schrijven in hun lange rivaliteit. Aan de Patriots moeten er in dat hoofdstuk niet veel woorden vuilgemaakt worden. Ze werden helemaal zoek gespeeld door de schier perfecte Buffalo Bills.

BENGALS WINNEN EERSTE PLAY-OFFWEDSTRIJD SINDS 1990

Las Vegas Raiders @ Cincinnati Bengals: 19-26

Nergens was het zo moeilijk om nog een kaartje voor een game te bemachtigen dan in het Paul Brown Stadium in Cincinnati. De Bengals openden er het Super Wild Card Weekend tegen de Las Vegas Raiders. Het stadion zat bomvol en dat was er aan te horen. De fans schreeuwden de longen uit hun lijf om hun team aan een eerste play-offzege in meer dan dertig jaar te helpen. Het leek met name in de eerste helft ook echt te helpen. Derek Carr had moeite om met zijn team te communiceren, waardoor elke offensieve drive moeilijk tot stand kwam. Bovendien verloor Carr in de tweede drive van de wedstrijd nog eens de bal bij een fumble veroorzaakt door Trey Hendrickson. De Bengals-offense was intussen punten aan het verzamelen bij elke drive. Joe Burrow had geen enkele last van stress en wierp twee touchdowns in de eerste helft.

Toch liepen de Bengals niet weg van de Raiders. Een 2-minute drive van de Raiders op het einde van de eerste helft beperkte het verschil tot zeven punten. Het voelde dan wel alsof de Bengals het betere team waren, dankzij een mooie catch van Zay Jones in de eindzone was het nog steeds een spannende wedstrijd. Na de rust bleef het spannend. De Bengals waren minder dominant en de Raiders hadden vertrouwen geput uit hun laatste drive. Maar ook de scheidsrechters vielen op. Met enkele bizarre calls lieten ze zich niet onbesproken. Zo was er een duidelijk hoorbaar fluitsignaal bij de tweede touchdown van de Bengals terwijl de bal nog door de lucht zoefde. In theorie had die touchdown geannuleerd moeten worden, maar de officials gebaarden van krommenaas. Ook in de tweede helft was de wedstrijdleiding niet op niveau en ze haalden de flow en het tempo uit deze wedstrijd.

BURROW EN CHASE NEMEN OVER

Touchdowns werden er niet meer gescoord, maar de Bengals sloegen er wel in Las Vegas steeds op minstens zeven punten afstand te houden. Dat kwam onder meer omdat Joe Burrow opnieuw blindelings connecteerde met zijn oude LSU-teammaat Ja’Marr Chase. De rookie ving negen passes voor 116 yards. Zeven van die negen catches leverden een first down op. Chase werd pas de tweede rookie in de geschiedenis van de Bengals die in zijn eerste seizoen meer dan 100 yards kon vangen in een play-offwedstrijd. De eerste was Chris Collinsworth. Een mooie prestatie van de vermoedelijke Rookie of the Year.

In de laatste twee minuten van de game kregen de Raiders na een ultieme stop van de Bengals-offense nog een laatste kans om overtime te forceren. Bijna lukte het nog ook. Een absurde roughing the passer-call hield de drive in leven en Carr geraakte met enkele gemeten passes tot in de redzone. Daar ging het echter gruwelijk mis. Carr wilde bij een vierde poging — een ultieme poging — Zay Jones bereiken, maar die werd door twee verdedigers omringd. Germaine Pratt gooide zich tussen aanvaller en bal en onderschepte Derek Carr. Het stadion ontplofte, want de Cincinnati Bengals hadden net hun eerste play-offzege geboekt sinds 6 januari 1991.

BILLS SPELEN PERFECTE WEDSTRIJD EN VERNEDEREN PATRIOTS

New England Patriots @ Buffalo Bills: 17-47

Wat aangekondigd werd als een spannende, door de weersomstandigheden beïnvloede coaching-battle, is uitgedraaid op een totale afslachting zoals we die nog maar zelden gezien hebben in de play-offs. Het was ijzig koud in Orchard Park en dus ging iedereen uit van een defensieve strijd met weinig punten tussen de Bills en de Patriots. Josh Allen had echter geen zin in zo’n type wedstrijd. Josh Allen had een missie: de New England Patriots wegvegen en het commando definitief overnemen in de AFC East. De vierdejaarsquarterback slaagde op fabelachtige wijze in deze missie. Hij haalde de Patriots door de gehaktmolen en liet de Bills Mafia drie uur lang kirren van plezier.

Al van bij het begin van de game waren de Bills duidelijk het betere team. Josh Allen deed de Patriots-defensie van bij de kick-off pijn met zijn arm en zijn benen. Hij wierp een touchdown-pass naar Dawson Knox achteraan in de eindzone om de eerste tik uit te delen. Later zou Allen verklaren dat hij eigenlijk de bal weg wilde werpen na een mislukte play. Het is het beetje geluk dat toppers doorgaans zelf afdwingen. Ook defensief zetten de Bills meteen de toon. Mac Jones leidde eerst nog zijn team prima over het veld. Vervolgens wierp hij een mooie pass naar Nelson Agholor, maar als een duiveltje uit een doosje kwam Micah Hyde er langs gevlogen om de bal voor de neus van Agholor weg te plukken. Eigenlijk wist iedereen bij de Patriots toen al hoe laat het was. Het zou een moeilijke avond worden in een kolkend Highmark Stadium.

JOSH ALLEN SPEELT HISTORISCHE WEDSTRIJD

De rest van de game kan vrij kort samengevat worden. Al kan er niet met genoeg superlatieven naar Josh Allen gegooid worden. Na de eerste touchdown leverden alle daaropvolgende drives van de Bills een touchdown op. Enkel de allerlaatste drive, waarbij de victory formation werd aangenomen, resulteerde niet in punten. Zeven touchdowns uit zeven (echte) drives, het was niets minder dan een totaalprestatie. De Bills hadden hun punter even goed thuis op de bank kunnen laten en ook kicker Tyler Bass moest enkel aanleggen voor extra punten. Hij miste er overigens twee. Josh Allen wierp vijf touchdown-passes en slechts vier incompletions. De Bills hadden bovendien geen enkele turnover. Het was simpelweg perfect.

De Patriots moesten het ondergaan. Mac Jones deed nog wel zijn best om het bloeden wat te stelpen, maar hij ging mee ten onder met de rest van zijn team. Hij wierp nog twee touchdowns naar Kendrick Bourne in de tweede helft. Meer dan wat window dressing was het niet. De Patriots kunnen na deze vernedering terug naar de tekentafel. De Bills gaan een ronde verder, waar ofwel de Chiefs ofwel de Bengals in de ogen zal gekeken worden. Na deze knalprestatie zijn ze alvast meteen hèt te kloppen team geworden in de AFC.


Het Super Wild Card Weekend gaat vandaag onverminderd verder. Lees onze NFC previews hier!

Coverfoto: Adrian Kraus / AP Photo

NFL Previews: De NFC Wild Cards

0

Gisteren werd het AFC-luik van het Super Wild Card Weekend voorspeld. Vandaag is de NFC aan de beurt. Kunnen de Eagles stunten bij Tom Brady en de Buccaneers? Wie trekt het laken naar zich toe in de historische match-up tussen de Cowboys en de 49ers? Welk van beide NFC West teams plaatst zich maandagnacht als laatste voor de Divisional Round? De voorspellingen van de NFC Wild Cards!

Philadelphia Eagles (9-8) @ Tampa Bay Buccaneers (13-4)

Raymond James Stadium | Zondag | 19.00

De Philadelphia Eagles zijn één van de verrassingen in deze play-offs. Niemand gaf een stuiver om de kansen van het team van rookie head coach Nick Sirianni toen ze halverwege het seizoen tegen een record van 3-6 aankeken. De Eagles rechtten echter de rug, vonden zichzelf heruit en stoomden nog naar een winning record en een plek in de play-offs. Toegegeven, het resterende schema was aan de zachte kant — de Eagles klopten dit seizoen maar één keer een team met een winning record, de Saints — maar toch is de comeback bewonderenswaardig.

De Eagles bouwden aan een identiteit als run-first team en werden het beste rushing team in de NFL. Miles Sanders, Boston Scott en Kenneth Gainwell kunnen elke verdediging in verlegenheid brengen, maar het is vooral de rennende quarterback die echt het verschil maakt. Jalen Hurts is de joker van de Eagles en heeft zich dit seizoen in de harten van alle Eagles-fans gespeeld. Kunnen ze het echter ook waarmaken tegen één van de betere run-defenses in de NFL?

De Bucs lijken minder in vorm dan in dezelfde periode vorig jaar en ze kampen nog steeds met een aantal blessures. Leonard Fournette staat weliswaar dicht bij een terugkeer. Play-off Lenny kan het verschil maken voor de Buccaneers in deze play-offs en mogelijk dus al tegen de Eagles. Hoe dan ook zijn de Bucs in theorie het betere team en moeten ze de Eagles opzij kunnen zetten. Tom Brady zal leunen op Mike Evans en Rob Gronkowski en zolang hij Darius Slay zoveel mogelijk vermijdt, moet het goedkomen voor Tampa Bay. Voorspelling: Buccaneers

San Francisco 49ers (10-7) @ Dallas Cowboys (12-5)

AT&T Stadium | Zondag | 22.30

De rivaliteit tussen de Dallas Cowboys en de San Francisco 49ers kleurt al sinds de jaren ‘70 de NFL. Zondag schrijven beide teams een nieuw hoofdstuk in het boek met een onvoorspelbare Wild Card game. De Cowboys hebben vorige week vertrouwen getankt door meer dan 50 punten te scoren tegen de Eagles. De 49ers zitten ook op een roze wolk, na de onwaarschijnlijke comeback-zege in overtime tegen de LA Rams. Bij beide teams zit het momentum dus goed. Bovendien doen ze qua talent op het roster niet voor elkaar onder. Het zal dus op details aankomen.

Eén van die details zou wel eens het Zwitserse zakmes Deebo Samuel kunnen zijn. Samuel speelde tot hiertoe een topseizoen en zowel als receiver als over de grond is hij een belangrijk wapen in de offense van Kyle Shanahan. Samuel scoorde 14 touchdowns in het reguliere seizoen en werd voor die productie beloond met een selectie in het All Pro First Team. Ook zijn team genoot Trent Williams viel die eer te beurt. Williams heeft dit seizoen een PFF-score van 98,3; een waanzinnig cijfer. Hij zal ook tegen de Cowboys op zijn best moeten zijn, wil hij zijn quarterback Jimmy Garoppolo beschermen.

De Cowboys hebben namelijk een levensgevaarlijke verdediging. Micah Parsons in het bijzonder is een probleem voor elke offense. De rookie voelt zich “fris” na zijn eerdere COVID-besmetting en hij zal zijn All-Pro First Team selectie luister willen bijzetten met een knalprestatie. Tegen de topteams hebben de Cowboys het dit seizoen echter vaker dan niet laten afweten. Zondag ligt eenzelfde scenario klaar. Jimmy G zal zijn foutenlast beperken, de bal aan zijn playmakers geven en zo zijn team naar een Wild Card-zege leiden. Voorspelling: 49ers

Arizona Cardinals (11-6) @ Los Angeles Rams (12-5)

SoFi Stadium | Maandagnacht | 2.15

De finale van het Super Wild Card Weekend is een treffen tussen NFC West-rivalen Cardinals en Rams. Het staat 1-1 in de onderlinge confrontaties dit seizoen en dus is ook deze clash een moeilijk te voorspellen wedstrijd. Beide teams beginnen met kopzorgen aan de play-offs, na nederlagen tegen respectievelijk de Seahawks en de 49ers vorige week. Waar de Rams een voordeel hebben, is de ziekenboeg. Op Robert Woods en Jordan Fuller na lijkt iedereen fit, terwijl de Cardinals DeAndre Hopkins en J.J. Watt missen en ook vraagtekens kunnen plaatsen bij de fitheid van James Conner, Chase Edmonds en Rondale Moore.

Het gebrek aan variatie in de wapens zou wel eens het verschil kunnen maken voor de Cardinals. Zonder Hopkins heeft Kyler Murray het moeilijker en wordt de offense van de Cardinals snel eentonig. Als ook de running backs niet 100% zijn, wordt het al helemaal een moeilijk verhaal voor Arizona. Temeer omdat de run-defense van de Rams meer dan degelijk is. Met hun defensie kunnen ze de Rams misschien wel in verlegenheid brengen. Matthew Stafford staat de laatste weken bijzonder onregelmatig te spelen en wierp in zijn laatste vier wedstrijden maar liefst acht intercepties. In de play-offs is er geen ruimte voor een dusdanig hoge foutenlast. Rams coach Sean McVay zal alleszins kunnen bouwen op twee unaniem verkozen All-Pro first teamers, Cooper Kupp en Aaron Donald.

Wat ultiem het verschil zal maken, is het gebrek aan vertrouwen bij de Cardinals. Ze verloren vier uit hun laatste vijf duels —waaronder de blamage tegen de Lions — en gaan dus vertwijfeld het naseizoen in. Daar moeten de Rams van kunnen profiteren. Bovendien staat de recente geschiedenis aan de kant van de Rams. Sinds Sean McVay er head coach werd, verloren de Rams nog maar één keer van hun rivalen uit de woestijn. Na maandagnacht zal dat totaal nog altijd op één staan. Voorspelling: Rams


Lees hier de voorspellingen van de AFC Wild Cards.

Coverfoto: Katelyn Mulcahy/Getty Images

NFL Previews: De AFC Wild Cards

0

Komend weekend beginnen de play-offs in de NFL. Maar liefst zes games krijgen we voorgeschoteld gedurende het Super Wild Card Weekend. Vandaag staat de Wild Card-ronde in de AFC in de picture. Kunnen de Bills en de Chiefs hun favorietenrol waarmaken? Welk sprookje krijgt zaterdag een vervolg? Dat van de Bengals of de Raiders? De eerste play-offvoorspellingen zijn hier!

Las Vegas Raiders (10-7) @ Cincinnati Bengals (10-7)

Paul Brown Stadium | Zaterdag | 22.25

Deze teams ontmoetten elkaar al eens eerder dit seizoen; in Week 11 in Las Vegas. De Bengals wonnen toen met duidelijke cijfers, al speelden geen van beide teams een wereldpartij. Intussen zijn beide teams geëvolueerd. De offense van de Bengals is een gevaarlijke bulldozer geworden, onder leiding van Joe Burrow en Ja’Marr Chase. De Raiders van hun kant leven nog steeds op een roze wolk na de dramatische zege tegen de Chargers vorige zondag.

Hoe dan ook kunnen we een game met veel punten verwachten. Noch de Raiders, noch de Bengals hebben geweldige defensies om op te rekenen. In de laatste negen wedstrijden van het seizoen hebben de Raiders een passer rating van 101,2 toegelaten, alsook 17 touchdowns. Maxx Crosby zal op zijn allerbest moeten zijn om Joe Burrow een kater te bezorgen. Ook de Bengals laten relatief veel touchdowns toe. Zij hebben er 18 toegelaten in de laatste tien wedstrijden. Derek Carr zal wel beter moeten spelen dan tegen de Chargers. Met Hunter Renfrow die in de vorm van zijn leven zit, moet dat echter mogelijk zijn.

De Cincinnati Bengals hebben geen play-off game meer gewonnen sinds 1990. De druk zal dus hoog zijn in Cincy. Toch is er voldoende offensief talent aanwezig om die 22-jarige vloek eindelijk te doorbreken. Voorspelling: Bengals

New England Patriots (10-7) @ Buffalo Bills (11-6)

Highmark Stadium | Zaterdagnacht | 2.15

De Patriots en de Bills kijken elkaar al voor de derde keer dit seizoen in de ogen. In het reguliere seizoen hebben ze de buit netjes verdeeld. Een overwinning voor elk team. De eerste ronde werd in een extreem winderig Buffalo gespeeld, waar de Patriots met slechts drie pass-pogingen een nipte zege haalden. In de terugronde in New England speelden de Bills wellicht hun beste wedstrijd van het seizoen. Josh Allen maakte brandhout van de doorgaans sterke Patriots-defense met zowel zijn arm als met zijn benen.

Het spel van Allen is sinds die prestatie alweer wat afgekoeld. Althans, zijn passing-game is heeft wat blutsen en builen opgelopen, vooral in de wedstrijd tegen de Falcons. Met de benen is Allen echter een gesel voor elke defensie. Samen met de herrezen Devin Singletary voegt de running game eindelijk een nieuwe dimensie toe aan de aanval van de Bills. Op de running game zullen ook de Patriots moeten steunen. Mac Jones heeft er niet zijn beste weken opzitten op het einde van het seizoen en lijkt nu toch op zijn limieten als rookie te botsen. Van de laatste vier wedstrijden, gingen er drie verloren.

Komende zondag wordt er opnieuw extreem weer voorspeld in Buffalo. Ditmaal zou het vriezen dat het kraakt. Dat lijkt op het eerste gezicht een voordeel op te leveren voor de Patriots. Coaching geeft doorgaans de doorslag wanneer het weer een factor speelt en Bill Belichick mag nog altijd hoger ingeschat worden dan Sean McDermott. Daarom is er een upset in de maak! Voorspelling: Patriots

Pittsburgh Steelers (9-7-1) @ Kansas City Chiefs (12-5)

Arrowhead Stadium | Zondagnacht | 2.15

Van alle games in het Super Wild Card weekend wordt dit wellicht de minst spannende. De Steelers zijn met de hakken over de sloot de play-offs ingeraakt en zelfs Ben Roethlisberger gelooft niet in de kansen van zijn team. “We horen hier waarschijnlijk niet thuis. We zijn niet een heel goed football team,” liet Big Ben optekenen. Hij geeft zijn team geen enkele kans tegen de Chiefs. Of hij nu sarcastisch was of niet, geef hem maar eens ongelijk.

De Chiefs hebben er gevoelsmatig een minder seizoen opzitten, maar offensief halen ze nog steeds de op twee na meeste yards per game. Ook qua punten per game staan de Chiefs netjes vierde dit seizoen. Daartegenover staat een matige Steelers-defensie die voornamelijk dankzij buitenaardse prestaties van T.J. Watt en Cameron Heyward hoog aangeschreven staat. Mahomes zal onder druk komen te staan, maar de Chiefs zullen hoe dan ook de Steelers pijn kunnen doen in hun secondary en door gebruik te maken van de running backs. In die zin is het evenwel uitkijken of Clyde Edwards-Helaire fit zal geraken. Maar zelfs zonder fitte CEH zijn de Chiefs veel te sterk voor deze Steelers. Komende zondag zit de carrière van Big Ben er definitief op. Voorspelling: Chiefs


Lees hier hoe onze redactie naar de aankomende play-offs uitkijkt!

Coverfoto: Joshua Bessex/AP Photo

NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

0

De populariteitsprijs zal hij niet snel winnen, maar Brad Marchand is wel een akelig goede ijshockeyer. De hoogste tijd om op deze plek de forward van de Boston Bruins eens uit te lichten. De club begroette deze week in Tuukka Rask een oude bekende en ook in Pittsburgh keerde een sterkhouder op indrukwekkende wijze terug. Ook zijn de selecties voor de All-Star Game bekend. Een ramvolle Power Play Friday dus!

GESCHONDEN NEUS HOUDT MARCHAND NIET TEGEN

Wie zijn neus schendt, schendt zijn aangezicht. Het is een bekend gezegde in Nederland, maar Brad Marchand wil er niets van weten. De spraakmakende forward van de Boston Bruins zette zichzelf deze week nog maar weer eens in de spotlights in het duel met de Washington Capitals. De B’s bliezen de Caps in de hoofdstad van het ijs en dat was mede te danken aan een uitstekende avond van Marchand. Zelfs een geschonden neus kon hem niet stoppen.

PRODUCTIEF WEEKJE

Al op 11 december speelde Marchand zijn laatste wedstrijd van 2021. Pas op Nieuwjaarsdag kwam hij weer in actie, maar kon hij zijn scoring streak niet uitbreiden. De forward scoorde in zijn laatste twee duels van het oude jaar, maar moest het tegen Buffalo doen met 2 assists. Hij had echter niet lang nodig om weer op gang te komen. Op 6 januari schoot de aanvaller weer met scherp, maar kon zijn goal een 3-2 nederlaag tegen Minnesota niet voorkomen. Voor Marchand was dit slechts een voorbode op wat ging komen. De man mag niet de meest populaire speler in de NHL zijn, maar hij is deze week zeker één van de meest productieve.

Na die nederlaag tegen de Wild speelden de Bruins twee uitwedstrijden. En niet tegen de minste tegenstanders. Eerst werd een bezoek gebracht aan de Tampa Bay Lightning, maar de titelverdediger bleek geen partij voor de red hot Bruins. Met twee goals, de tweede een empty-netter, toonde Marchand zijn goede vorm. Ook David Pastrnak had het naar zijn zin in Florida en deed met twee treffers eveneens een duit in het zakje. Met 5-2 werden de Bolts aan de zegekar gebonden, maar twee dagen later in Washington schakelden de Bruins nog een tandje bij.

REVANCHE

Het bleek echter wel een diesel, want het waren de Caps die als beste uit de startblokken schoten. Twee goals van Conor Sheary in het eerste kwartier hielpen Washington aan een comfortabele 2-0 voorsprong. Daarna gingen Pastrnak en Marchand zich met dit duel bemoeien. Met name voor laatstgenoemde was dit een bijzondere goal, want niet lang daarvoor nam de stick van Nic Dowd de neus van Marchand te grazen. De veteraan spoedde zich naar de bank, werd even geholpen en revancheerde zich nog in diezelfde periode door op de lange PP voor de gelijkmaker te tekenen.

De Bruins zouden in de tweede periode ook nog vier keer scoren en daarmee de Caps een ongenadig pak slaag geven. Bij een stand van 6-3 was halverwege de derde periode het laatste woord aan Brad Marchand. Met een gehavend aangezicht bepaald de aanvaller de eindstand op 7-3, maar daarmee was zijn honger naar goals nog altijd niet gestild. Afgelopen woensdag stond de clash met aartsrivaal Montreal op het programma. Een team dat door blessureleed en coronabesmettingen minimaal zo gehavend was als de neus van Brad Marchand.

OPMERKELIJK FEITJE

Marchand scoorde 5 keer in de laatste 3 wedstrijden. Tegen de Habs begonnen de B’s opnieuw wat moeizaam, maar binnen een kwartier stond er toch een 2-0 voorsprong op het bord. Brad Marchand opende de score na 14:43 minuten de score en 15 tellen later had diezelfde Marchand zijn tweede van de avond al in het netje liggen. Zijn totaal aantal doelpunten kwam daarmee op 7 in 4 wedstrijden. Om het verschil met Montreal even aan te geven, daar is Nick Suzuki topschutter met 7 treffers alleen dan in 35 wedstrijden.

Voor Marchand zou het niet bij 2 goals blijven. Na ruim 7 minuten in de tweede periode maakte hij zijn hattrick compleet. Daarmee komt zijn totaal op 8 goals in de laatste 4 wedstrijden en op 19 in totaal. Hij voegt daar ook nog eens 20 assists aan toe. Die 39 punten zijn ruimschoots voldoende om de topscorerslijst in Beantown aan te voeren. Marchand laat Patrice Bergeron (11G, 17A) en David Pastrnak (13G, 14A) op gepaste afstand volgen.

Dit zijn de enige drie spelers op het roster met meer dan 10 goals. Dat lijkt in Boston momenteel het enige probleem. Op vrijwel alle lijstjes staat ’t team van Bruce Cassidy bij de beste tien in de league. Alleen het gemiddeld aantal goals per wedstrijd (3.12) blijft wat achter. Daarmee staan ze nog net in het “linkerrijtje”. Met gemiddeld 2.53 goals tegen per wedstrijd bezetten de B’s de vierde plaats in de NHL. Carolina (2.32) gaat hier aan de leiding. Met 4.30 GF/G kan niemand tippen aan de Avalanche.

TRADE TALK

TUUKKA RASK TERUG IN BOSTON

Het geduld van Tuukka Rask is beloond. De Finse goalie werd deze zomer geopereerd aan zijn heup en hij was op dat moment free agent. Ondanks dat malheur kon Rask op genoeg interesse rekenen, maar hij wilde maar één ding: terug naar Boston. Onlangs meldden we op deze plek al dat hij zich mocht meldden bij de Providence Bruins en deze week volgde het voor Rask verlossende woord.

Hij mocht aansluiten bij de hoofdmacht en tekent tot het einde van dit seizoen. Met $ 1 miljoen is het geen vet contract, maar daar heeft Rask maling aan. Hij is terug bij zijn geliefde club en mocht donderdag al starten tegen de Flyers. Linus Ullmark en Jeremy Swayman deden het niet slecht, maar waarschijnlijk zal laatstgenoemde terug worden gestuurd naar de Providence Bruins in de AHL. Mede dankzij een hattrick van David Pastrnak vierde Rask zijn rentree met een 3-2 (25 saves) zege op de Flyers.

WILD BINDEN JON MERRILL

Jon Merrill zal ook na dit seizoen verbonden blijven aan de Minnesota Wild. Afgelopen zomer kwam hij naar de State of Hockey en dat bevalt beide partijen dusdanig goed dat de blueliner free agency niet afwacht. Met 15 goals in meer dan 430 wedstrijden is Merrill geen doelpuntenmaker. Hij is wel een ontzettend betrouwbare defensieve kracht en dat is precies wat de Wild zochten.

Deze week verlengde Merrill zijn contract met drie seizoenen en daarin gaat hij in totaal $ 3.6 miljoen verdienen. Dit seizoen moest hij genoegen nemen met $ 850.000. Dat Merrill een relatief goedkope kracht is, komt GM Bill Guerin wel gelegen. Minnesota wil de huidige kern behouden, maar trekt daar ook veel geld voor uit. Zo zijn alleen Kirill Kaprizov en Jared Spurgeon samen al goed voor 20% van de cap space.

PITLICK NAAR HABS

Rem Pitlick heeft “zijn” Minnesota alweer verlaten en is deze week verder naar het noorden getrokken. De aanvaller werd geboren in Minnesota, speelde daar als amateur ook zijn wedstrijden, maar het waren de Predators die hem in 2016 oppikten in de draft. In Nashville brak Pitlick niet door en in het laatste off-season lijfden de Wild hem in. Een hattrick tegen de Kraken op 13 november moest de ommekeer worden, maar ook hier bleef een echte doorbraak uit. Minnesota zette Pitlick op waivers, maar een trip naar de AHL bleef uit. Daar staken de gehavende Canadiens een stokje voor.

SOAP KANE DUURT VOORT

Speeltijd in de NHL heeft Evander Kane nog niet gezien. Aandacht in onze artikelen des te meer. Ook deze week deed het enfant terrible zijn uiterste best om weer opgenomen te worden in de Power Play Friday. Dit keer lag het echter niet alleen aan Kane zelf. We schreven zondag al dat de Sharks zijn contract willen verscheuren, maar dat de NHLPA daar nog iets over te zeggen heeft.

Deze week kwam er wat meer informatie naar buiten over de reden van SJ. Kane had het vliegtuig naar Vancouver gepakt, terwijl dit niet was toegestaan. Daarvoor hangt hem mogelijk nog een schorsing boven het hoofd, maar dat stoort Ken Holland en de Edmonton Oilers niet. Zij zien wel brood in een samenwerking met Evander Kane en als we goed naar de persconferentie van Connor McDavid luisteren, ligt het contract al klaar.

BREAKING NEWS

SABRES ZIJN DOOR GOALIES HEEN

Wat hebben Aaron Dell, Dustin Tokarski, Craig Anderson, Ukko-Pekka Luukkonen en Malcolm Subban met elkaar gemeen? Stuk voor stuk speelden de goalies dit seizoen al wedstrijden voor de Buffalo Sabres, maar op Dell na zitten ze allemaal in de lappenmand. Luukkonen en Subban meldden zich daar deze week, waardoor de hoofdmacht Dell (8 wedstrijden, 3.87 GAA dit seizoen) maar weer opriep.

Michael Houser werd deze week vastgelegd door de Sabres om het keepersprobleem enigszins op te lossen. Hij speelde al in de minors, maar kon in de AHL en ECHL geen potten breken. Vorig seizoen speelde Houser vier wedstrijden in de hoofdmacht, maar kreeg gemiddeld 3.46 goals tegen. Met Dell onder de lat waren de Sabres donderdag overigens met 4-1 te sterk voor de Predators, die daarmee een einde zagen komen aan hun 5-game winning streak.

CANADIENS ZIEN ZIEKENBOEG LEEGSTROMEN

Voor het eerst sinds lange tijd (1 januari) stonden de Montreal Canadiens deze week weer op het ijs voor een wedstrijd. In Boston ging de verliezend finalist met 5-1 de bietenbrug op, maar toch was er iets van goed nieuws. Het was voor de Habs de elfde nederlaag in twaalf wedstrijden, maar coach Dominique Ducharme zag in elk geval weer spelers op de bank die hij herkende. Christian Dvorak, Mike Hoffman, Jeff Petry en Joel Armia waren zomaar wat namen die weer op het wedstrijdformulier stonden. Ook Jake Allen keerde terug onder de lat, maar helaas voor de goalie was dat van korte duur. Al in de eerste periode liep Allen een liesblessure op en Montreal vreest hem (weer) enige tijd kwijt te zijn.

EICHEL PAKT TRAINING OP

In november onderging Jack Eichel, inmiddels in dienst van de Vegas Golden Knights, zijn gewenste nekoperatie. Twee maanden later staat de voormalig superster van de Buffalo Sabres weer op het ijs. Eichel had in december het schaatsen al weer enigszins opgepakt, maar waagde zich nog niet aan een groepstraining. Die drempel heeft hij deze week genomen, maar Eichel draagt nog wel een zogenaamd non-contact jersey.

Volgens coach Peter DeBoer zal het ook nog wel even duren voor de aanwinst volledig mee kan trainen en dus weer gereed is voor wedstrijden. Na zijn operatie werd uitgegaan van een revalidatie die drie tot vijf maanden zou duren. Op dit moment lijkt de balans meer naar de drie dan naar de vijf maanden uit te slaan.

INDRUKWEKKENDE RENTREE MALKIN

Het ging de laatste weken al best crescendo met de Pittsburgh Penguins en afgelopen week is het keurkorps van Mike Sullivan nog een stukje sterker geworden. Evgeni Malkin is hersteld van zijn knieoperatie en maakte tegen de Anaheim Ducks dinsdag zijn rentree. De 35-jarige Rus liet dit onopgemerkt voorbij gaan en was direct belangrijk voor de red hot Penguins. Pittsburgh won in Orange County met 4-1 en Malkin nam 2 goals en een assist voor zijn rekening.

Met 11 overwinningen in de laatste 12 wedstrijden zijn de Penguins bezig aan een ongekende opmars. Ze zijn aangesloten bij de topteams in de Metropolitan én hebben nu ook nog eens de beschikking over een fitte Malkin. Het wordt interessant hem de komende maanden te volgen. Zijn contract en dat van veel ploeggenoten loopt af in Pittsburgh en GM Ron Hextall zal dus keuzes moeten gaan maken.

OVERIG NIEUWS

STREAKS

Meer dan een eeuw geleden openden de Toronto Maple Leafs de deuren al. In het bestaan van de club waren het ook niet de minsten die het blauw-wit droegen. Turk Broda, Mats Sundin en Tim Horton om er zomaar een paar te noemen. Toch lukte het geen enkele Leaf om in negen opeenvolgende uitwedstrijden te scoren. Tot deze week. Auston Matthews hoopt later in één adem genoemd te worden met de clublegendes en heeft nu alvast een record in handen. Afgelopen woensdag scoorde Matthews in Sin City tegen de Vegas Golden Knights en dat was de negende uitwedstrijd op rij waarin hij het doel vond. De reeks startte overigens op 24 november in LA.

https://twitter.com/NHL/status/1481490792514568192?s=20

De langste winning streak is momenteel in handen van de Boston Bruins, die hun laatste vier duels wonnen. Door een nederlaag in St. Louis staat de losing streak van Seattle inmiddels op acht wedstrijden. De Philadelphia Flyers dreigen die kant ook op te gaan. Zij verloren hun laatste zes duels. Edmonton begon furieus aan deze jaargang, maar zakt de laatste tijd compleet door de hoeven. Scoren is even een probleem en als er dan te weinig wordt tegengehouden levert dat een 5-game losing streak op. De New York Islanders lijken begonnen aan een inhaalslag. Zij wonnen drie wedstrijden op rij en hebben veel minder wedstrijden gespeeld dan de clubs boven hen in de stand.

We sluiten dit kopje af in Denver, waar de naam van Nazem Kadri op dit moment verrassend bovenaan de topscorerslijst staat. De voormalig speler van de Leafs is niet te stoppen en bouwt vrolijk verder aan wat op dit moment al een 13-game point streak is.

ALL-STAR GAME

Donderdag zijn de selecties voor de All-Star Game in Vegas bekendgemaakt. Alex Pietrangelo en Mark Stone zullen de gastheer vertegenwoordigen op het ijs, terwijl Peter DeBoer de coach van de Pacific zal zijn. Stone begint aan zijn eerste ASG. Voor Pietrangelo wordt het zijn derde. De Golden Knights zijn één van de acht clubs met twee spelers op de ASG.

Connor McDavid zal de “C” dragen voor de Pacific Division, terwijl Auston Matthews dit doet namens de Atlantic. Nathan MacKinnon voert de troepen van de Central aan en Alex Ovechkin hoopt de Metropolitan naar de eindzege te leiden. Jordan Eberle is de eerste speler die namens de Kraken naar een ASG trekt. Andrew Brunette (Atlantic), Rod Brind’Amour (Metropolitan) en Jared Bednar (Central) zijn naast DeBoer de overige coaches in Vegas.

BIG POINTS IN BIG D

Je zou denken dat Joe Pavelski in zijn bijna 1300 wedstrijden alles al heeft meegemaakt, maar toch was er woensdag nog een primeur voor de 37-jarige Amerikaan. Met de Dallas Stars was The Big Pavelski in het eigen American Airlines Center met 5-2 te sterk voor de Seattle Kraken. Voor de nieuwkomer was het de zevende nederlaag op rij en daarmee hebben ze het oude record van zes opeenvolgende nederlagen scherper gezet. Er was één naam die maar bleef verschijnen op het scoreformulier en dat was de naam van Pavelski. De man die in 2003 als 205e in de draft werd gekozen door de Sharks scoorde 2 goals en was drie keer als aangever betrokken bij een doelpunt. Niet eerder verzamelde Pavelski in één wedstrijd vijf punten.

Enigszins in de schaduw van zijn teamgenoot zette ook Jason Robertson een mooie prestatie neer. Voor de 22-jarige winger was het zijn elfde thuiswedstrijd op rij met minimaal een punt en dat doet momenteel niemand in de NHL hem na. Uitwedstrijden meegerekend was het overigens zijn achtste wedstrijd op rij dat Robertson een goal of assist noteert. De laatste keer dat hij in eigen huis niet bij een goal betrokken was, dateert van 20 november. De St. Louis Blues werden die dag met 4-1 verslagen, maar Robertson hield zijn kruit droog.

KINGS EN VISRAM SCHRIJVEN GESCHIEDENIS

Er is weer een barrière geslecht in de NHL. Donderdagavond was Aisha Visram de eerste vrouw in de geschiedenis van de league die tijdens het reguliere seizoen dienst deed als Athletic Trainer. Visram is niet nieuw in de sport en al helemaal geen onbekende bij de franchise van de LA Kings. Zij werkt namelijk voor de Ontario Reign in de AHL. Normaal gesproken zal Visram daar straks ook weer terugkeren. Achter de schermen zijn meer vrouwen werkzaam in de NHL. Zo hebben de Arizona Coyotes een vrouwelijke schaatstrainer.

Cover photo: Amy C. Irvin

NFL 4-on-4: Blik op de play-offs

0

In de NFL 4-on-4 van deze week blikken onze NFL-redacteuren vooruit op de play-offs. Er zijn namelijk een aantal underdogs ingeslopen, maar spelen zij straks een rol van betekenis? We kunnen het echter niet over underdogs hebben zonder de Colts te bespreken en er wordt een blik geworpen op ontslagen coaches en openstaande vacatures. Tot slot voorspellen de mannen de divisional round play-offs.

1. De Indianapolis Colts grepen op onthutsende wijze naast een plek in de play-offs. Koppen rolden er echter nog niet in Indianapolis. Zou dat moeten gebeuren als je van het slechtste team in de NFL verliest en daarom de play-offs mist? Zo ja, wie?

Chris van Dijk: “Het was een beschamende prestatie van de Colts, maar ik weet niet of er iemand echt om ontslagen moet worden. Ze hebben in ieder geval meer dan zes punten gescoord tegen de Jaguars, dat kan niet elk play-offteam zeggen. Het is ook lastig om een verklaring voor die wedstrijd te geven. Carson Wentz speelde niet eens slecht, maar de Jaguars leken — zoals wel vaker thuis tegen de Colts — boven zichzelf uit te stijgen, maar de druk voor volgend jaar is nu al groot in Indianapolis. De stoel van Frank Reich is in ieder geval een stuk warmer geworden.”

Toon Aerts: “Ik vrees dat het gewoon één van die dagen was voor Indy. Het was natuurlijk wel een instorting zoals je die niet vaak ziet. Laten we namelijk niet vergeten dat twee weken eerder de Colts nog bestempeld werden als het team waar niemand tegen wil spelen in de play-offs. Welnu, niemand zal er tegen moeten spelen in de play-offs, dus dat scheelt. Er kan nu gemakkelijk naar Carson Wentz gewezen worden en deels vind ik dat ook terecht. Hij had de leider moeten zijn die zijn team door de moeilijke periode trok, maar het was toch eerder een collectieve off-day, want ook de O-line en de running game hielden niet over tegen Jacksonville.”

Lars Leeftink: “Ik denk dat de Colts daar niet zoveel voor hoeven te doen. De OC en DC van het team gaan de komende tijd veel interviews afnemen voor plekken als head coach. Het ontslag van Frank Reich gaat verder niet zo heel veel oplossen. De pass offense moet worden voorzien van meer wapens naast Pittman en defense moet met het aanwezige talent consistenter zijn dan het de laatste weken was. Of Wentz de QB is die ze naar de play-offs gaat brengen? Ik vraag het mij af. De laatste stappen moeten deze lente gezet gaan worden. Het fundament staat.”

Jurian Ubachs: “Nee. Laten we niet overdrijven hoe goed de Colts zijn. Op momenten hoorden ze bij de top vijf in de AFC, maar op andere momenten ook niet en de COVID-besmetting voor Wentz kwam op een ongelukkig moment. Je weet niet wat de nasleep daarvan is. Een combinatie van pech en net niet zó goed zijn dat je ook met pech de play-offs wel haalt.”

2. Als we kijken naar het deelnemersveld van het post-season zijn er op basis van het reguliere seizoen vier underdogs: de Las Vegas Raiders, Pittsburgh Steelers, Philadelphia Eagles en San Francisco 49ers. Wat zijn hun kansen in de play-offs?

Chris van Dijk: “Ik vind de 49ers geen enorme underdogs. Een ploeg met Deebo, Bosa, Williams, Kittle, Aiyuk hoort in de play-offs thuis. Ze hebben alleen hun potentie niet waargemaakt door onnodig van de Titans en de back-ups van de Cardinals te verliezen. San Francisco kan hierdoor best nog wel een run maken. De Eagles hebben ook nog wel een kans op een verrassing, zo praat ik mezelf moed in. De aanval kan het over de grond iedereen lastig maken. Al zal Gronk het duel uiteindelijk wel beslissen. De andere twee ploegen zijn kansloos en mogen maandag op vakantie.”

Toon Aerts: “Ik denk dat de 49ers een heel sterk roster hebben en dat zij van iedereen kunnen winnen. Ik voorspel zelfs dat de Cowboys komend weekend al ten onder gaan. Voor de andere teams wordt het moeilijker. De Eagles komen met hun sterke run-offense uit tegen één van de beste run-defensies. Dat wordt lastig, maar niet onmogelijk. De Raiders ontmoeten de Bengals die heel veel momentum hebben en die eindelijk nog eens een play-off-game willen winnen. De Steelers maken volgens mij geen enkele kans op bezoek bij de Kansas City Chiefs. In het kort denk ik dus dat drie van deze vier teams er komend weekend al uit gaan.”

Lars Leeftink: “De Steelers zijn voor mijn gevoel kansloos tegen de Chiefs. De Raiders maken een kansje als hun pash rush de matige OL van de Bengals kan verslaan en hun eigen matige OL het goed doet. De Eagles zie ik het de Buccaneers wel een tijdje lastig maken, maar toch verliezen. De 49ers hebben in mijn ogen van deze vier het meeste talent in huis en hebben een prima kans om de Cowboys te verslaan.”

Jurian Ubachs: “Zeg maar gerust vijf, want de Patriots staan momenteel echt niet ver boven bijvoorbeeld de Raiders. Ik vind de Niners van dit rijtje gewoon een kanshebber. De aanval is op het juiste moment op stoom gekomen. De verdediging kan beter, maar het talent is er wel. Ik heb de Niners zelfs als prominente outsider genoteerd staan. Raiders, Steelers en Eagles zie ik allemaal niet in de Championship Round komen.”

3. Black Monday had — behalve het ontslag van Brian Flores — weinig verrassende namen. a) Welk team is het meest interessant om nu in te stappen? b) En nu de job openings bekend zijn: welke HC-franchise combo is een match made in heaven?

Chris van Dijk: “De Vikings-baan is wel het meest interessant. Kirk Cousins is niet de topquarterback, maar goed genoeg om de play-offs mee te halen. De rest van het roster heeft veel talent. Mike Zimmer kreeg er niet alles meer uit, maar de Vikings hadden zeker drie wedstrijden meer kunnen winnen. Ideaal om in te stappen dus. En voor die andere vraag: gezien de puinhoop die Joe Judge ervan heeft gemaakt in New York de laatste maanden lijkt hij mij de perfecte coach voor de Jaguars. Past helemaal in de lijn Urban Meyer.”

Toon Aerts: “Ik vind de Bears een interessant team, aangezien zij met een veelbelovende jonge quarterback zitten die enkel maar beter zou moeten worden. Althans, dat wens ik Justin Fields wel toe. Ze hebben bovendien nog wel wat andere elementen waarmee een play-offwaardig team gebouwd kan worden. David Montgomery, Darnell Mooney, Khalil Mack en Robert Quinn komen meteen bij me op. Voor het tweede deel van de vraag kom ik opnieuw bij de Bears uit. Ik denk dat Jim Harbaugh uitermate geschikt zou zijn om succes te boeken met de Bears, net zoals hij dat in het begin van het vorige decennium in San Francisco deed.”

Lars Leeftink: “Op vraag A is in mijn ogen de Vikings het antwoord. Het aanvallende talent dat daar rondloopt, ga je bijna nergens anders vinden. Als de defense versterkt kan worden, kun je daar meteen de playoffs en misschien wel meer mee halen. Het antwoord op vraag B is Bill O’Brien bij de Vikings als HC of als OC bij de Lions zou voor een offensive mind als hem fantastisch zijn. Verder zou ik Flores bij de Broncos ook een prima combi vinden die Denver wellicht meteen de play-offs kan gaan opleveren.”

Jurian Ubachs: “Wat een goede combinatie zou zijn, durf ik niet te voorspellen. Daar ken ik de coaching stijlen van de beschikbare coaches ook niet goed genoeg voor. Op voorhand lijkt Miami er echter goed voor te staan. Het team kwam dicht bij de play-offs en heeft interessante talenten in huis. Verder zijn de Bears en Vikings beide prachtige franchises, waarbij ik de Vikings momenteel hoger aansla als het gaat om beschikbaar talent, dus ook daar zal voldoende interesse zijn.”

4. Het post-season is altijd a different kind of animal. De wetten van het reguliere seizoen gaan niet meer op. Welke match-ups zien we straks in de divisional play-offs? Met andere woorden: make your picks voor de wildcard ronde!

Chris van Dijk: “In de AFC zie ik geen verrassingen nu de Patriots tegen de Bills spelen. Daar krijgen we volgende week dus gewoon Titans – Bengals en Chiefs – Bills. In de NFC is er meer potentie voor verrassingen. Ik kies toch voor Dallas — dan kan het alleen maar meevallen als ze eruit gaan. Daarnaast gaan de Cardinals — JJ Watt maakt het verschil — en de Eagles door. Dus dan wordt het volgende week Packers – Eagles en Cowboys – Cardinals.”

Toon Aerts: “Het gaat vriezen in Buffalo, dus de Patriots gaan winnen. Het staat in de sterren geschreven. Voorts denk ik dat de Bengals en de Chiefs doorstoten in de AFC. In de NFC zie ik zoals eerder gezegd de 49ers wel winnen van de Cowboys. Bij hen zullen zich voegen: de LA Rams en de Tampa Bay Buccaneers. “

Lars Leeftink: “Ik zie eigenlijk alleen bij de 49ers – Cowboys wel iets verrassends gebeuren. In de NFC winnen de Bucs en Rams hun duels tegen de Eagles en Cardinals. Dan ga ik bij de 49ers – Cowboys voor de verrassing en zeg ik de 49ers. Kortom: Packers – 49ers en Bucs – Rams. In de AFC winnen de Bengals, Chiefs en Bills. Misschien dat de Raiders en Patriots tegen de Bengals en Bills een kans hebben, maar ik zie hier niks verrassends gebeuren. Kortom: Titans – Bengals en Chiefs – Bills.”

Jurian Ubachs: “In de AFC winnen de Patriots, Bengals en Chiefs, dus de Patriots gaan dan op bezoek bij de Titans terwijl Burrow en zijn high flying offense naar Arrowhead mogen. In de NFC winnen de 49ers, Rams en Buccaneers dit weekend, dus dat wordt dan Niners at Packers en Rams at Bucs in de Divisional Round. Dat wordt smullen.”


Lees hier de laatste Power Rankings van het reguliere seizoen!

Coverfoto: John Hefti/Associated Press

Curt Flood, de man die het opnam tegen MLB en alles verloor

0

Met de Major League in lockout en weinig hoop op een snelle doorbraak, biedt dat ons de perfecte gelegenheid om de herinnering aan Curt Flood, de speler aan wie de huidige honkbalmiljonairs in grote maten hun verdiensten, maar — misschien nog belangrijker — een zekere vrijheid te danken hebben, in leven te houden.

DE ‘RESERVE CLAUSE’

Aanvankelijk leek het een alledaagse trade tussen de St. Louis Cardinals en de Philadelphia Phillies. Byron Browne, Tim McCarver, Joe Hoerner en Curt Flood werden geruild voor Dick Allen, Cookie Rojas en Jerry Johnson. Deze doorsnee deal zal echter de geschiedenisboeken ingaan als het begin van het einde van de reserve clause. Maar wat was precies de reserve clause?

In de begintijd van het Amerikaanse honkbal lag alle macht bij de spelers. Hierdoor ontstond er een situatie waarin spelers als een soort huurlingen gingen spelen voor de club die hen het meeste geld betaalde. Dat kon soms zelf per maand verschillen. Om dit tegen te gaan werd ruim 150 jaar geleden de National League opgericht, met daarbij de afspraak dat spelers zonder toestemming van hun eigen club niet voor een ander konden spelen: de reserve clause.

FLOOD WEIGERT

In 1969, het jaar van de genoemde trade, was de reserve clause nog altijd actief. Curt Flood weigerde zich daar echter bij neer te leggen. Hij had absoluut geen zin in een overstap naar Philadelphia, want hij had het niet alleen heel erg naar zijn zin in St. Louis in het algemeen en bij de Cardinals specifiek, maar hij moest er bovendien niet aan denken om net als Dick Allen als oud vuil door de aanhang en organisatie van de Phillies behandeld te worden.

De brief van Curt Flood aan commissioner Bowie Kuhn.

John Quinn, general manager van de Phillies, deed er alles aan om Flood te overtuigen, maar die bleef bij zijn weigering. Toen de speler bovendien de steun kreeg van Marvin Miller, de toenmalige executive director van de spelersvakbond, besloot de outfielder in een brief aan commissioner Bowie Kuhn een vrije transfer op te eisen. Kuhn weigerde, waarop Flood naar de rechter stapte.

RACISME

In zijn jeugd was Curt Flood aan de westkust van Amerika redelijk gevrijwaard gebleven van de racistische Jim Crow-wetten die het leven in het zuiden van het land dicteerden. Daar kwam verandering in, toen hij als minor leaguer van de Cincinnati Reds in zuidelijke contreien kwam te spelen. Niet alleen werd hij door fans en spelers van de tegenpartij racistisch bejegend, maar ook teamgenoten en soms zelfs zijn eigen coaches zagen hem niet voor vol aan.

Hoe goed hij ook speelde — hij werd zelfs speler van het jaar met vooral geweldige offensieve statistieken –, bleven sommigen hem liever kwijt dan rijk. Deze ervaringen op en rond de stadions, plus de behandeling daarbuiten, waarbij hij als tweederangsburger apart van de witte spelers moest reizen en overnachten, zou Flood voor de rest van zijn leven met zich meedragen.

ALL STAR

Zijn goede spel zette Flood door in de major league. Vooral zijn transformatie van binnenvelder tot centerfielder pakte goed uit. In die tijd werd zijn spel op die positie zelfs vergeleken met dat van tijdgenoot en levende legende Willie Mays. Hij won zeven gold gloves, maar niet alleen defensief stond hij zijn mannetje.

Vanaf het jaar van zijn definitieve doorbraak in 1961 tot en met zijn gewraakte transfer acht jaar later had hij een slaggemiddelde boven de .300. Daarin sloeg hij meer dan 1.500 hits. In drie van die seizoenen mocht Flood aantreden in de All Star Game. Hij was met zijn defensieve én offensieve kwaliteiten een belangrijke pion in de successen van de Cardinals. Met hem in de gelederen won St. Louis tweemaal de World Series en ging de Fall Classic eenmaal verloren.

REMBRANDT

Curt Flood was al van kleins af aan anders dan zijn teamgenoten. Om te ontsnappen aan het — in zijn woorden — ruwe, harde honkbalwereldje, tekende en schilderde hij graag. Een van zijn schilderijen, een portret van Martin Luther King, zou via diens weduwe zelfs in het Witte Huis van George Bush Sr. terechtkomen. Van teamgenoten kreeg hij vanwege zijn schilderstalent de bijnaam Rembrandt.

Curt Flood was tevens een begenadigd schilder (bron: Hall of Fame archief).

Flood was geliefd in St. Louis. Niet alleen omdat hij zo goed kon honkballen, maar ook vanwege die artistieke kant, zijn uitbundige levensstijl en zijn chique manier van kleden. Het maakte hem een graag gezien gast in de stad, waar hij in één van de betere, hippere wijken was gaan wonen. Een van zijn broers ging het echter minder voor de wind en daarvoor zou Curt ook de gevolgen dragen.

OPSTAPELING VAN INCIDENTEN

Broer Carl Flood Jr. was naar verluid even talentvol en charismatisch als zijn broer, maar deed er veel minder mee. Na een eerdere gevangenisstraf was Carl in 1969 bij zijn broer in St. Louis komen wonen, maar weer ging hij in de fout. Na een overval op een juwelier werd de achtervolging die de politie op hem en zijn kompaan inzette live op de plaatselijke televisie uitgezonden. Het was een eerste smetje op het blazoen van Curt Flood.

Ondanks zijn familiale beslommeringen, hielp Flood de Cardinals andermaal de World Series te bereiken, maar mede door een inschattingsfout van hun zo vaak geprezen midvelder ging het daarin mis. Flood was de kop van jut en toen hij vervolgens niet akkoord ging met een nieuw contractvoorstel van de club, omdat hij een hoger salaris eiste, was hij natuurlijk helemaal de gebeten hond. Zijn positie binnen de organisatie was niet langer onaantastbaar.

VERANDERING

En toen volgde dus de trade en Floods verzet daartegen. Precies zoals Marvin Miller verwachtte, stelde de rechter de speler uiteindelijk niet in het gelijk, maar de wielen van verandering waren op dat moment al in beweging gezet. De publieke opinie, men was zich tot dat moment niet bewust van het eenzijdige karakter van honkbalovereenkomsten, keerde zich tegen de reserve clause en bij een volgende CAO-onderhandelingen sleepte Miller er voor de spelers meer vrijheden uit.

Veel profijt zou Curt Flood zelf van zijn actie niet ondervinden. Zijn carrière was op dat moment zo goed als voorbij. Niet omdat hij er niks meer van kon, maar omdat persona non grata was geworden. Na zijn vroegtijdige honkbalpensioen raakte Flood in de vergetelheid en aan de drank. Hoewel er later in zijn leven nog iets van waardering zou volgen, zullen tegenwoordig nog weinig van de spelers die zoveel aan hem te danken hebben nog zijn naam kennen. Hij overleed in 1997 aan keelkanker, twee dagen na zijn 59e verjaardag.

COOPERSTOWN

Vorig jaar werd Marvin Miller, die andere luis in de pels van MLB, door de Veterans Committee de Baseball Hall of Fame ingestemd. Ook voor hem kwam die erkenning veel te laat, maar de roep op een plaque voor Flood in Cooperstown laaide wel weer op. Of hij het puur op zijn honkbalkwaliteiten bereikt zou hebben, is de vraag — hoewel zeker ook niet uitgesloten –, maar op basis van zijn opoffering voor ’the greater good’, zou het hem wel toekomen.

Coverfoto: MLB Photos via Getty

Klay Thompson keert terug, Lillard voorlopig uitgeschakeld

0

Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.


5 JANUARI – 13 JANUARI


WESTERN CONFERENCE STAND

  1. Phoenix Suns 31-9
  2. GS Warriors 30-10
  3. Memphis Grizzlies 29-14
  4. Utah Jazz 28-14
  5. Dallas Mavericks 22-19
  6. Denver Nuggets 20-19
  7. LA Clippers 21-21
  8. LA Lakers 21-21
  9. Minnesota Timberwolves 20-21
  10. Portland Trail Blazers 16-24
  11. Sacramento Kings 17-27
  12. SA Spurs 15-26
  13. NO Pelicans 15-26
  14. OKC Thunder 13-27
  15. Houston Rockets 12-31

IN DE SPOTLIGHT


KLAY THOMPSON KEERT EINDELIJK TERUG

Na een afwezigheid van 941 dagen keerde Klay Thompson eindelijk terug bij de Warriors. Hij scheurde zijn kruisband in Game 6 van de NBA Finals 2019. Hij liet zijn Mamba-mentality zien en kwam terug om de vrije worpen te nemen, maar dat is het laatste wat we van hem hebben gezien in ruim 2 jaar. Het zat er inmiddels al even aan te komen. We zagen al veel video’s voorbij komen van op de training en tijdens de warming-up. De Warriors kondigde aan dat hij in de thuiswedstrijd tegen de Cavaliers weer zou spelen. Zoals beloofd begon hij in de basis. Thompson speelde iets minder dan 20 minuten en was goed voor 17 punten, 3 rebounds en een assist. Hij liet de NBA-wereld wel even schrikken. Zijn eerste punten kwamen uit een lay-up en vlak voor rust zorgde hij voor een indrukwekkende dunk op Jarrett Allen. Hij lande gewoon goed en maakte iets later ook zijn eerste driepunter. Thomson eindigde met 3 gemaakte driepunters uit 8 pogingen. De Warriors wonnen uiteindelijk met 96-82.

STEPHEN CURRY KRIJGT MEESTE ALL-STAR VOTES

Met de vorm en de fanbase van LeBron James hadden we verwacht dat het wel iets spannender zou worden, maar Steph Curry is de onbetwiste leider van de eerste tellingen van de stemmen voor de All-Star Game 2022. LBJ heeft wel de meest van de frontcourt positie, maar The Chef heeft meer dan een half miljoen stemmen meer gekregen. De aanvoerder van de Conference mag zijn team gaan kiezen voor All-Star Weekend. Dat gebeurt waarschijnlijk tegen Kevin Durant. De oude teamgenoot van Curry staat momenteel boven Giannis Antetokounmpo. KD was vorig jaar ook de teamleider van de de Eastern Conference. In het westen was het LeBron James.


DE TEGENVALLER


DAMIAN LILLARD TWEE MAANDEN UITGESCHAKELD

Damian Lillard begon 2022 zeer ongelukkig. Hij raakte op Oudejaarsdag geblesseerd tegen de Los Angeles Lakers. Dame Dolla gaat geopereerd worden aan een buikblessure waardoor hij 6 tot 8 weken zal missen. Het ging al niet goed met de Portland Trail Blazers en met het uitvallen van Lillard zal het spannend worden of ze in de playoffs-race kunnen blijven. De point guard had een gemiddelde van 24 punten, 4,1 rebounds en 7,3 assists per wedstrijd. Portland staat momenteel 10e in het Westen wat goed is voor het play-in toernooi.


SPELER VAN DE WEEK


Onze SportAmerika Speler van de Week is dit keer Brandon Ingram. Klay Thompson is teruggekeerd en Chef Curry heeft de meeste stemmen gekregen, maar Golden State heeft 3 van de laatste 4 duels verloren. Eén van die nederlagen was tegen New Orleans. Ingram was goed voor 32 punten. Curry kwam weliswaar niet in actie, maar daar kan BI ook niks aan doen. De Pelicans verloren daarna van de Raptors, terwijl de small forward 22 punten scoorde. Vervolgens wonnen ze wel van de Timberwolves en dat duel kwam Ingram uit op 33 punten. Zijn gemiddelde is daarmee deze week 29 punten, 8,7 rebounds en 6,3 assists.


VOORUITBLIK


Voor de die-hard Warriors/Klay Thompson fans is er vannacht om 01:30 het duel tegen de Milwaukee Bucks. Als je geen nachtuil bent, maar wel een NBA-liefhebber, dan kan je op zondag om 19:00 naar de Phoenix Suns kijken. Chris Paul en Devin Booker gaan dan met de ploeg op bezoek bij de Detroit Pistons van rookie-sensatie Cade Cunningham.

Coverfoto: AP Photo/John Heftiveland.com