Home Blog Pagina 210

Southwest Division Preview: Williamson keert terug

Thijs Verkuil
-
0
Southwest Division Preview: Williamson keert terug

Het NBA-seizoen komt alweer snel dichter bij, en dus is het tijd voor een preview van elke divisie met de belangrijkste veranderingen en de rotaties per team. We gaan door met de eerste preview van de Western Conference: de Southwest Division, waar er komend seizoen drie absolute sterspelers op het veld zullen staan.

1: MEMPHIS GRIZZLIES: 53-29

Het afgelopen seizoen waren de Memphis Grizzlies misschien wel één van de grootste verrassingen in de NBA. Met een 56-26 record, een tweede plaats in de Western Conference en een fenomenaal seizoen van superster Ja Morant, stegen de Grizzlies boven de meeste verwachtingen uit. Hierdoor zal de verwachting het komende seizoen een stuk hoger liggen, dan vorig jaar, maar hoe zullen ze daar in Memphis hier mee om gaan?

Er is deze zomer bijna niets veranderd voor head coach Terry Jenkins. Ten opzichte van vorig seizoen is enkel point guard De’Anthony Melton vertrokken van spelers die regelmatige minuten maken. Melton vertrok in een trade naar de Philadelphia 76ers, dat swingman Danny Green en de onlangs gedrafte David Roddy naar Memphis stuurde. Echter, Green scheurde in mei zowel zijn buitenband als de voorste kruisband van zijn knie, waardoor hij dit seizoen waarschijnlijk niet in actie zal komen. Jaren Jackson Jr. bleef deze zomer wel gewoon bij de Grizzlies, maar zal na een voetoperatie vier tot zes maanden aan de kant staan.

VERWACHTE LINEUP MEMPHIS GRIZZLIES

PG: Ja Morant | SG: Dillon Brooks | SF: Desmond Bane | PF: Jaren Jackson Jr. (Brandon Clarke) | C: Steve Adams

Geen veranderingen verwacht bij de Grizzlies. Door blessureleed het afgelopen seizoen speelde deze beoogde line-up niet veel samen en ook dit seizoen zal dat dus lastig worden met de blessure bij Jaren Jackson Jr.. Dat hoeft geen problemen te betekenen, want met Brandon Clarke hebben de Grizzlies een perfecte oplossing om het gat in te vullen dat JJJ achter laat. Daarnaast heeft Memphis vorig seizoen dus ook aangetoond met op het oog minder sterkere formaties succesvol te kunnen zijn.

Vanaf de bank heeft coach Jenkins een brede groep om op terug te vallen. Rookies David Roddy, Jake LaRavia, Kennedy Chandler, Vince Williams Jr. en Kenneth Lofton Jr. zijn dit seizoen nieuw bij de Grizzlies, waarbij vooral laatstgenoemde opviel met goed spel in de Summer League. Echter wordt er nog niet veel minuten voor hun verwacht, omdat de supporting cast van de Grizzlies vrijwel identiek is gebleven. Tyus Jones en John Konchar voor de guard posities, Kyle Anderson en Ziaire Williams als forwards en Xavier Tillman Sr. als back-up van Steven Adams. Kilian Tillie en Santi Aldama voltooien de selectie, maar waarschijnlijk vooral als opvulling.

2: DALLAS MAVERICKS: 51-31

Waar er bij de ene favoriet uit de Southwest Division dus niet veel is veranderd, valt dat niet te zeggen over de andere favoriet. Het afgelopen seizoen werd het systeem van de Dallas Mavericks al redelijk omgegooid met de trade van Kristaps Porzingis naar de Washington Wizards, maar ook deze zomer was het niet rustig in Dallas. Luka Doncic zag ‘zijn’ Mavericks een trade maken voor Christian Wood, die dit seizoen vanaf de bank veel impact moet gaan maken.

Wood, goed voor 19.1 punten en 9.9 rebounds in zijn seizoenen bij de Houston Rockets, is een welkome versterking voor de Mavericks. Hij heeft een goede driepunter ontwikkeld, pakt makkelijk rebounds en is snel op de voeten. Toch heeft head coach Jason Kidd aangegeven dat hij komend seizoen van de bank komen. Dat heeft te maken met de enige andere aanwinst van de Dallas Mavericks: JaVale McGee. McGee zal defensief belangrijk zijn voor de starting line-up van de Mavs én biedt aanvallend een perfecte ontvanger voor wat alley-oops van Doncic.

VERWACHTE LINEUP DALLAS MAVERICKS

PG: Luka Doncic | SG: Spencer Dinwiddie | SF: Reggie Bullock | PF: Dorian Finney-Smith | C: JaVale McGee

Door de toevoeging van McGee zal Dwight Powell zijn rol als starting center kwijtrijken. Dit zal niet de enige wijziging zijn in de starting line-up van de Mavericks. Jalen Brunson vertrok namelijk als free agent naar de New York Knicks, waardoor er nu een starting role lijkt voor Spencer Dinwiddie. Reggie Bullock en Dorian Finney-Smith behouden hun basisplaats en zullen voor sterspeler Luka Doncic een belangrijke rol spelen in het raken van driepunters na een pass van de Sloveen.

Vanaf de bank zal Christian Wood dus de Sixth Man zijn, maar Dallas heeft meer spelers die een belangrijke rol kunnen hebben. Tim Hardaway Jr. is zelf ook jaren kandidaat voor de award en geeft de ploeg aanvallend veel extra opties. Maxi Kleber brengt vooral defensief een enorme toevoeging. Davis Bertans, Frank Ntilikina en Josh Green zullen de rotatie volmaken, waarbij eerstgenoemde de potentie heeft om weer een grote rol op zich te nemen. De Let was tussen 2018 en 2020 één van de beste schutters uit de NBA, maar lijkt deze magic touch kwijt te zijn geraakt.

3: NEW ORLEANS PELICANS: 42-40

Zion Williamson is terug bij de New Orleans Pelicans. Geen grote nieuwe namen voor head coach Willie Green en ook geen belangrijke vertrekkende spelers, maar een heel nieuwe ploeg om mee te werken. Zion Williamson keert na een seizoen met een voetblessure terug bij de Pelicans, mét een vijfjarige contractverlenging op zak.

Williamson miste in zijn rookie season twee derde van de wedstrijden, maar liet toen al meteen zien hoe dominant hij kan zijn. In 2020-2021 zette hij deze lijn door met gemiddeldes van 27 punten en 7.2 rebounds per wedstrijd, tegen een schotpercentage van 61.1%. Dit was het hoogste schotpercentage aller tijden van een speler met meer dan 25 punten per wedstrijd. Daarnaast is hij ook de enige speler in de geschiedenis van de NBA, die minimaal 25 punten per wedstrijd scoorde voor zijn 21e verjaardag. 2021-2022 zou een seizoen worden waarin Zion opnieuw een stap zou zetten, maar een voetblessure zetten een streep door dit jaar voor de krachtpatser. Dit seizoen is hij terug, en zijn de ogen vol op hem gericht.

VERWACHTE LINEUP NEW ORLEANS PELICANS

PG: CJ McCollum | SG: Herbert Jones | SF: Brandon Ingram | PF: Zion Williamson | C: Jonas Valanciunas

Met Williamson terug in de line-up, verandert er veel voor New Orleans. De verwachting is dat coach Green kiest voor een line-up zonder echte point guard, maar met schutters om hem heen. CJ McCollum zal daarom starten als enige echte guard. Hij is een degelijke playmaker, maar is ook nog altijd een uitstekende scorer en schutter, die ook zijn eigen kansen kan creëren. Hetzelfde geldt ook voor Brandon Ingram. Williamson, McCollum en Ingram zijn alle drie spelers die meer dan dertig punten kunnen scoren op een goede dag, dus aanvallend zit het goed in New Orleans.

Jonas Valanciunas is de startende center. De Litouwer bleek vorig seizoen één van de beste stretch centers in de NBA en past perfect in de line-up om ruimte te geven aan Williamson. Herbert Jones krijgt de dankbare taak om iedere avond de beste guard of forward van de tegenstander te verdedigen en af en toe een driepunter te scoren.

Vanaf de bank kunnen de Pelicans kiezen uit veel guards. Jose Alvarado maakte vorig seizoen van uit het niets naam als één van de beste perimeter guards uit de NBA, terwijl Devonté Graham juist aanvallend voor input zal zorgen. Dyson Daniels werd als achtste gekozen in de draft en zal ook hopen op minuten. Trey Murphy III, Garrett Temple en Naji Marshall gaan strijd aan voor de minuten achter de forwards, terwijl Larry Nance Jr., Jaxson Hayes en Willy Hernangomez de back-up big men zijn.

4: HOUSTON ROCKETS: 23-59

Waar er drie teams zijn die mee zullen doen om de bovenste plaatsen in de Western Conference, heeft de Southwest Division ook twee teams die dit seizoen vooral gericht zullen zijn op talentontwikkeling. Een van hen zijn de Houston Rockets, die met Jabari Smith Jr. opnieuw een groot talent aan de selectie hebben toegevoegd. Smith werd met de derde pick van de draft gekozen en maakte direct indruk in de Summer League en de eerste oefenwedstrijden.

De 2 meter 8 lange power forward is namelijk een perfecte toevoeging aan de selectie van de Rockets, die deze zomer erg is veranderd. Jalen Green, 2e pick uit de 2021 draft, is nog altijd in Houston en zal dit seizoen samen met Kevin Porter Jr. de playmaking op zich nemen. Smith is defensief een erg belangrijke toevoeging, beschikt over een goed driepuntschot en hoeft niet zijn eigen kansen te creëren om effectief te zijn. Een perfecte fit voor Houston, die daarmee genoeg reden vond om Christian Wood te traden naar de Dallas Mavericks.

VERWACHTE LINEUP HOUSTON ROCKETS

PG: Jalen Green | SG: Kevin Porter Jr. | SF: Jae’Sean Tate | PF: Jabari Smith Jr. | C: Alperen Sengün

Jae’Sean Tate en Alperen Sengün zullen de twee resterende posities invullen in de starting line-up. Tate moet hiervoor wel de concurrentiestrijd aangaan met Eric Gordon, maar de aanvallende impulsen van Gorden zouden een goede toevoeging zijn aan de bench unit, terwijl Tate defensief wat hulp biedt aan Green en Porter Jr.. Sengün zal dit seizoen voor het eerste de vaste starter worden in Houston, maar kent veel concurrentie. Boban Marjanovic, Willie Cauley-Stein en Derrick Favors zijn zijn ervaren concurrenten, maar ook jongeling Usman Garuba zal in zijn tweede jaar in de NBA azen op minuten.

De selectie van de Rockets is verder gevuld met veel talenten. Meer dan de helft van alle spelers, zijn namelijk geboren na de eeuwwisseling. Tari Eason (17e pick, 21 jaar oud) en TyTy Washington (29e pick, 20 jaar oud) werden dit seizoen in de draft gekozen, terwijl Josh Christopher (20), Daishen Nix (20) Théo Maledon (21), Kenyon Martin Jr. (21) en Garrison Mathews (25) ook nog veel potentie hebben om dit seizoen beter te worden.

5: SAN ANTONIO SPURS: 19-61

Na drie seizoenen waarin de play-offs niet werden gehaald, is deze zomer de rebuildknop echt ingedrukt door de San Antonio Spurs. Sterspeler Dejounte Murray werd getrade naar de Atalanta Hawks voor onder andere drie 1st round draft picks. En met hun eigen draft pick voor het komende seizoen in bezit, twee ongelofelijk grote talenten in de NBA Draft in de vorm van Victor Wembanyama en Scoot Henderson, is de verwachting dat de Spurs dit jaar niet zullen meedingen om de prijzen, maar tevreden zullen zijn met de kans op de nummer 1 pick.

Want naast Murray vertrok ook Lonnie Walker IV uit San Antonio. Hij tekende een contract bij de Los Angeles Lakers. Aan de andere kant stond alleen de komst van Jeremy Sochan er tegenover. Sochan werd als negende in de draft gekozen en de Amerikaanse Pool kan als power forward en center uit de voeten. Sochan is een enorm sterke verdediger, beschikt over atletisch vermogen en ook aanvallend kan hij af en toe een steentje bijdragen. Een perfecte defensieve basis om op te bouwen en uit te groeien naar een dragende speler bij de Spurs.

VERWACHTE LINEUP SAN ANTONIO SPURS

PG: Tre Jones | SG: Josh Richardson | SF: Keldon Johnson | PF: Jeremy Sochan | C: Jakob Pöltl

De verwachte line-up van de San Antonio Spurs is net zo lastig te voorspellen als het weer. Keldon Johnson lijkt als enige zeker van een basisplaats, maar waar hij vorig seizoen als power forward speelde, is dat dit jaar misschien als small forward. Johnson is bijna tien kilo afgevallen en komt zo volgens head coach Gregg Popovich zo meer uit op zijn ‘natuurlijke positie’ van small forward. Dat betekent dat er ruimte is voor Sochan als power forward, maar toch kan het zo zijn dat Johnson de power forward blijft. Jakob Pöltl zal hoogstwaarschijnlijk de starting center zijn, met concurrentie van Sochan als small ball center, maar ook Zach Collins, Gorgui Dieng en Isaiah Roby maken kans op minuten.

Voor de small forward positie heeft Popovich ook nog de beschikking over schutter Doug McDermott. McDermott is al wel 31, maar past als hele goede schutter in bijna ieder team. Ook Josh Richardson kan op deze positie uit de voeten, waarmee hij ruimte maakt voor jonge guards. Want daar beschikt San Antonio ook over, met Tre Jones, Devin Vassell, Joshua Primo, Malaki Branham, Blake Wesley en Romeo Langford. Zeker niet de bekendste namen en beste spelers, maar dat is dit seizoen niet de grootste prioriteit voor San Antonio. Het ontwikkelen van talent voorop, met de hoop om volgend jaar een Frans megatalent of een point guard voor de toekomst aan het team toe te voegen.

EERDERE PREVIEWS:

#1 – Atlantic Division Preview: Celtics vs 76ers?

#2 – Central Division Preview: concurrentie voor Bucks?

#3 – Southeast Division Preview: Heat de grote favoriet?

Coverfoto: AP Photo/Nam Y. Huh

NHL 32-in-32 | San Jose Sharks: organisatie slaat eindelijk nieuwe weg in

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | San Jose Sharks: organisatie slaat eindelijk nieuwe weg in

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Al op 7 oktober openen de San Jose Sharks en Nashville Predators in het kader van de Global Series het bal in Praag en op 11 oktober volgen de eerste wedstrijden in Noord-Amerika. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Colorado Avalanche. Vandaag is ’t de beurt aan de twijfelkont binnen de NHL en een team dat het bal opent: San Jose Sharks.

2021-2022: PRIMEUR EN AFSCHEID

De San Jose Sharks zagen het levenslicht aan het begin van de jaren negentig. Ze waren slecht in die eerste jaren. Abominabel slecht. Van de eerste 164 wedstrijden in de NHL wonnen de Sharks er 28. Zo slecht waren ze. Toch drongen ze in ’t derde jaar van hun bestaan door tot de tweede ronde van de play-offs en misten ze in de decennia daarna vrijwel nooit ’t postseason. Of in elk geval nooit drie seizoenen op rij. Tot nu. Een franchise die zes jaar geleden nog de beste in de Western Conference was, verkeert in zwaar weer. En het einde is nog niet in zicht.

Doug Wilson begon nog wel aan het seizoen, maar door een onbekende ziekte moest hij al vrij snel een stap terug doen. Daarmee kwam er uiteindelijk een vervelend einde aan een tijdperk dat zo succesvol verliep. De Sharks waren jaar in jaar uit present in de play-offs, maar de laatste seizoenen zakt de ploeg steeds verder weg.

Aan grote namen en grote contracten geen gebrek, maar in de breedte stelde het ook afgelopen jaar niet veel voor. Timo Meier, Logan Couture, Tomas Hertl en Brent Burns leverden wel en Alexander Barabanov was een aangename verrassing. Al was dat ook relatief, want van zijn 10 goals en 39 punten slaat ook niemand steil achterover.

STILSTAND BLIJKT ACHTERUITGANG

Wilson heeft als GM veel goede dingen gedaan voor de franchise, maar miste in de afgelopen jaren de afslag naar een rebuild. Hij probeerde met relatief oude spelers en dure contracten de Sharks in de top van de NHL te houden en ’t ontbrak hem aan hoge draft picks. Het gevolg is dat de franchise achter de feiten aan loopt.

Met modale jonkies en oude rotten wisten ze in 2021-2022 nog vrij lang in beeld voor een wildcard te blijven, maar een volgende blessure van Erik Karlsson deed ’t team de das om. De Zweedse blueliner kwam door een blessure tot slechts 50 wedstrijden, maar eindigde nog wel als zesde op de topscorerslijst. Dit zegt veel, zo niet alles, over het gebrek aan stootkracht in San Jose. De Sharks eindigden als zesde in de toch niet bijster sterke Pacific Division.

OP DE SCHOP

De franchise heeft een enorm hectisch offseason achter de rug. Zowel op als naast het ijs. Doug Wilson zwaaide definitief af als GM en werd na een lange zoektocht vervangen door Mike Grier. Voor de ex-speler van de Sharks de eerste keer dat hij een dergelijke functie bekleedt. Vlak voordat Grier werd aangesteld, nam de franchise afscheid van coach Bob Boughner en zijn staf. Boughner was ruim twee seizoenen de hoofdverantwoordelijke en wist de Sharks dus niet naar de play-offs te loodsen. Of dit echt aan Boughner was te wijten, zullen we komend seizoen merken. David Quinn mag, samen met een nieuwe staf, namelijk bewijzen het beter te kunnen als nieuwe head coach.

De grootste move die Grier in zijn eerste maanden maakte, was niet het aantrekken van een speler. Nee, hij zette één van zijn beste spelers op het vliegtuig naar Raleigh. Brent Burns is al op leeftijd en verdiende in de Bay Area bakken met geld. In ruil voor forward Steven Lorentz, de jonge goalie Eetu Makiniemi en een third-round draft pick volgend jaar namen de Sharks afscheid van één van hun publiekslievelingen. En ontstond er wat ruimte in het salarishuis. Later in de zomer sleet hij de overbodige Adin Hill aan de Vegas Golden Knights, waardoor opnieuw ruim $ 2 miljoen vrijkwam.

DEPTH SCORING

Een nieuwe GM, een nieuwe coach, een nieuw tenue, maar ook een hoop nieuwe spelers. Alleen de Coyotes en Flyers scoorden vorig seizoen minder dan de 211 goals van San Jose en dus werd de aanval versterkt. Niet dat opeens de ene na de andere topper naar de Bay Area werd gehaald, maar spelers als Nico Sturm, Oskar Lindblom en Luke Kunin zouden wel voor wat meer depth scoring moeten zorgen. Vorig seizoen kwam wel heel veel op het bordje van Meier en Hertl terecht.

De blauwe lijn zal er ook heel anders uitzien nu Brent Burns vertrokken is. Defensief viel er de laatste jaren wel het een en ander op aan te merken, maar de voormalig winnaar van de Norris Trophy droeg aanvallend altijd zijn steentje bij. Of Grier dat ook van spelers als Matthew Benning, Scott Harrington of Nick Cicek mag verwachten, is maar zeer de vraag. Het lijken vooral even tijdelijke oplossingen op weg naar tijden waarin de Sharks weer wat meer financiële mogelijkheden heeft.

BEKENDE NAMEN MOETEN HET DOEN

De tijden dat de grote sterren in Teal speelden, liggen wel achter ons. Toch heeft David Quinn met onder meer Logan Couture, Tomas Hertl en Timo Meier nog zeer begenadigde aanvallers tot zijn beschikking. Meier wordt RFA in 2023 en hoopt in 2022-2023 voor de derde keer in zijn carriere de grens van 30 doelpunten te doorbreken. Het lukte hem vorig jaar (35G) en in 2018-2019 (30G).

Publiekslieveling Tomas Hertl zette in maart zijn krabbel onder een achtjarig contract ter waarde van $ 8.1 miljoen per jaar. De sympathieke Tsjech zal dus nog jaren in San Jose te bewonderen zijn. Afgelopen seizoen lukte het Hertl eindelijk weer eens fit te blijven en het resulteerde direct in een 30-goal season.

Luke Kunin zal zich waarschijnlijk mogen melden op één van de eerste twee aanvalslijnen. De winger was als junior en in de NCAA regelmatig trefzeker, maar in de NHL is hij minder productief. Oskar Lindblom verliet deze zomer Philadelphia voor San Jose en hoopt op een nieuwe start. De voormalig fifth-rounder begon in 2018-2019 veelbelovend met 17 goals en 33 punten, maar werd al snel daarna geconfronteerd met een vreselijke ziekte. Deze wist hij gelukkig te verslaan, maar Lindblom kwam daarna in een team terecht dat slecht draaide en dit kwam zijn statistieken niet ten goede.

HOPEN OP FITTE KARLSSON

Kevin Labanc keert na zijn blessure terug in de line-up en net als de ervaren Nick Bonino geeft hij Quinn wat meer opties dan Bob Boughner vorig jaar had. Toch zal de meeste aandacht uitgaan naar twee spelers die mogelijk niet in de line-up staan als de Sharks hun campagne beginnen tegen de Predators. Thomas Bordeleau en William Eklund zijn de twee grootste talenten in San Jose en de fans wachten met smart op hun doorbraak.

Meer dan ooit zullen de ogen ook gericht zijn op Erik Karlsson. De Zweedse verdediger werd voor heel veel geld ($ 11.5 miljoen AAV) vastgelegd door Doug Wilson, maar kan mede door blessures de verwachtingen nog niet waarmaken. Nu Burns vertrokken is, moet Karlsson echter bijna in zijn eentje voor ’t gevaar vanaf de blauwe lijn zorgen.

Mario Ferraro beleefde vorig seizoen weliswaar zijn definitieve doorbraak, maar is veel meer een pure verdediger. Zoals Marc-Edouard Vlasic en Radim Simek dit ook zijn. Overigens is de $ 7 miljoen AAV die de 35-jarige Vlasic tot 2026 nog verdient ook een blok aan het been in SJ. De Canadees is al heel lang niet meer de shutdown defenseman die hij ooit was.

2022-2023: VEEL VRAAGTEKENS

Mike Grier zit opgescheept met de erfenis van Doug Wilson. Dat in San Jose veel spelers voor langere tijd vastliggen, is nog niet zo’n probleem. Dat deze spelers zwaar op de begroting drukken én al aardig op leeftijd zijn, is wel een probleem. Grier wist maar al te goed waar hij aan begon, maar is ook met handen en voeten gebonden. Het geeft hem weinig mogelijkheden en dat is terug te zien in het roster van dit seizoen. De Sharks hebben een paar sterren en als zij fit blijven en spelen naar de mogelijkheden zou er per ongeluk een wildcard uit kunnen rollen. Veel waarschijnlijker is echter dat de ploeg in de kelder van de Pacific terechtkomt.

Met James Reimer en Kaapo Kahkonen lijkt Grier het probleem onder de lat redelijk getackeld te hebben. De laatste seizoenen stonden de Sharks  steevast bij de teams met de meeste tegengoals. Reimer en Kahkonen zijn geen spectaculaire namen onder de lat, maar degelijk zijn ze wel. De GM zal hopen op goede prestaties van de goalies. Hoe beter de prestaties, hoe interessanter de goalies zijn richting de trade deadline en hoe waardevoller het wisselgeld bij een eventuele trade.

Cover photo: Brandon Magnus

NFL Power Rankings: Eagles eenzaam aan de top

Toon Aerts
-
0
NFL Power Rankings: Eagles eenzaam aan de top

Een nieuwe week, een nieuwe editie van onze NFL Power Rankings! Daarin blijven de Philadelphia Eagles comfortabel op kop staan, nadat ze ook hun vierde uit vier wedstrijden wisten te winnen. Achter de Eagles vonden er wel heel wat wijzigingen plaats. Welke dat zijn? Je leest het hier!

SportAmerika NFL Power Rankings Philadelphia Eagles

1. (1) Philadelphia Eagles

De Jacksonville Jaguars waren de eerste echte test voor de Eagles en die test hebben ze met glans doorstaan. Philly veegde een snelle 0-14 achterstand uit en kwam daarna eigenlijk niet meer in de problemen. De Eagles zijn nu nog het enige ongeslagen team in de NFL. Het is eenzaam aan de top van onze Power Rankings.

SportAmerika NFL Power Rankings Buffalo Bills

2. (3) Buffalo Bills

Een helft lang leek het erop dat de Bills voor de tweede week op rij zouden verliezen. Josh Allen nam zijn team echter op zijn schouders en deed een achterstand van 17 punten teniet om uiteindelijk de wedstrijd in Baltimore te winnen. Met deze Bills ben je nooit klaar.

SportAmerika NFL Power Rankings Green Bay Packers

3. (4) Green Bay Packers

Mooi was het niet altijd tegen de gehavende New England Patriots, maar de Packers wonnen wel hun derde wedstrijd op rij. De defensie zit goed in mekaar en met Aaron Jones en AJ Dillon beschikken de Packers misschien wel over het beste running back-duo van de NFL. Als Romeo Doubs nu ook nog de bal zou vasthouden terwijl hij in de endzone valt, dan worden de Packers pas echt heel gevaarlijk.

SportAmerika NFL Power Rankings Kansas City Chiefs

4. (6) Kansas City Chiefs

Twijfelen aan Patrick Mahomes en de Kansas City Chiefs, het is vaak de ideale manier om het deksel op de neus te krijgen. Na de pijnlijke slipper tegen de Indianapolis Colts, bewezen de Chiefs tijdens Sunday Night Football eens te meer waarom zij nog steeds één van de topteams in de AFC zijn. Tegen de (tot dan) beste defensie van de league -in Tampa Bay nota bene- werden maar liefst 41 punten gescoord. Komt goed met de Chiefs.

SportAmerika NFL Power Rankings Miami Dolphins

5. (2) Miami Dolphins

Tua Tagovailoa zal er komend weekend niet bij zijn vanwege zijn dubbele hersenschudding. Niet alleen Tua viel weg vorige week, ook het ongeslagen record speelden de Dolphins kwijt, door een nederlaag bij de Bengals. Het is voorlopig onduidelijk wanneer Tua kan terugkeren, waardoor Teddy Bridgewater de teugels overneemt. Of hij dezelfde energie kan brengen die Tua bracht, dat valt nog af te wachten.

SportAmerika NFL Power Rankings Los Angeles Rams

6. (5) Los Angeles Rams

Hebben de Rams last van de Super Bowl blues? Het lijkt er alleszins op. Afgelopen maandag gingen ze ongemeen hard onderuit tegen divisierivaal San Francisco. Matthew Stafford kon al voor de tweede week op rij geen touchdown-pass gooien. Het schema voor de komende weken oogt ook niet meteen verderzacht, waardoor de Rams zomaar verder kunnen afglijden op onze Power Rankings.

SportAmerika NFL Power Rankings Los Angeles Chargers

7. (9) Los Angeles Chargers

Ondanks de vele blessures, speelden de Chargers een uitstekende eerste helft tegen de Houston Texans. Justin Herbert ziet er meer en meer de oude uit, al zal er nog steeds voorzichtig met hem omgegaan moeten worden. Met de Broncos, Seahawks en Falcons in het verschiet krijgen de Bolts een goede kans om zelfs met de blessures een stap te zetten richting play-offs.

SportAmerika NFL Power Rankings Tampa Bay Buccaneers

8. (7) Tampa Bay Buccaneers

Tom Brady heeft kopzorgen. Niet alleen zijn huwelijk staat op springen, ook zijn football team draait voorlopig vierkant. Tegen de Kansas City Chiefs stonden de Bucs al snel op een onoverbrugbare achterstand. Ondanks die nederlaag moet het team wel nog steeds in staat zijn om op zijn minst de NFC South te winnen. Maar of ze ook een Super Bowl-contender zijn? Misschien als alle geblesseerden terugkeren, kunnen we daar opnieuw over beginnen spreken.

SportAmerika NFL Power Rankings Minnesota Vikings

9. (10) Minnesota Vikings

Winnen in Londen is nooit makkelijk. De Minnesota Vikings deden het met behulp van de Londense doelpalen. Op de afslachting tegen de Eagles na hebben de Vikings dit seizoen best goed gepresteerd. Ze zijn op z’n minst een wild card ploeg en indien ze erin slagen om van Justin Jefferson het echte speerpunt van de ploeg te maken, staan de fans nog mooie dingen te wachten dit seizoen.

SportAmerika NFL Power Rankings Cincinnati Bengals

10. (11) Cincinnati Bengals

De Bengals hebben de Dolphins vorige week hun eerste nederlaag van het seizoen toegediend. Door de andere resultaten in hun divisie staan ze nu zelfs mee aan kop van de AFC North. Alles onder controle dus voor de regerende AFC Champions. Toch zal de running game beter moeten, willen de Bengals echt opnieuw meespelen voor de knikkers.

SportAmerika NFL Power Rankings Baltimore Ravens

11. (8) Baltimore Ravens

Lamar Jackson is een MVP-kandidaat. Ondanks zijn twee intercepties van afgelopen zondag, stond hij opnieuw alleraardigst te spelen. Maar voor de tweede keer in vier weken tijd gaven de Ravens een grote voorsprong weg in de tweede helft van een wedstrijd. Die tred moet dringend omgekeerd worden, of het zal een seizoen in mineur worden in Baltimore.

SportAmerika NFL Power Rankings San Francisco 49ers

12. (14) San Francisco 49ers

Er valt dit seizoen geen pijl recht te trekken op de San Francisco 49ers. De ene week lukt er niets, de andere wordt de regerende Super Bowl kampioen van de mat geveegd. Vooral de defensie van de 49ers was maandag een indrukwekkend schouwspel. Defense wins championships. Zo ook in San Francisco?

SportAmerika NFL Power Rankings Dallas Cowboys

13. (16) Dallas Cowboys

Toen Dak Prescott uitviel, leek ook alle hoop op een goed seizoen weg te vloeien uit Dallas. Maar ziedaar, een redder bood zich aan. Cooper Rush is nog steeds ongeslagen als starter in de NFL en zal de Cowboys onder de best mogelijke omstandigheden teruggeven aan de franchise quarterback. Het is nu aan Dak om het goede werk verder te zetten.

SportAmerika NFL Power Rankings Tennessee Titans

14. (17) Tennessee Titans

De Titans werden twee weken geleden al door menigeen afgeschreven. Ook door ons. Maar het kan snel gaan in de NFL. Intussen hebben de Titans twee games op rij gewonnen en doen ze weer volop mee voor de AFC South divisietitel. Derrick Henry ziet er steeds meer als zijn oude zelf uit en dat is altijd een goed teken voor Tennessee. Waar King Henry gaat, zullen de Titans gaan.

SportAmerika NFL Power Rankings Denver Broncos

15. (12) Denver Broncos

Blijkt dat de Denver Broncos toch geen quarterback verwijderd waren van een Super Bowl. Zelfs met Russell Wilson erbij loopt het bijzonder stroef voor Denver. Komt daar nog eens bij dat de veelbelovende running back Javonte Williams de rest van het seizoen zal missen met een knieblessure. Russell Wilson en coach Nathaniel Hackett hebben nog heel wat werk aan de winkel om de harten van de Broncosfans te veroveren. Al te lang mag het alvast niet meer duren.

SportAmerika NFL Power Rankings Cleveland Browns

16. (13) Cleveland Browns

De Cleveland Browns hadden elk van hun wedstrijden al kunnen winnen. Evenzeer hadden ze elk van hun wedstrijden al kunnen verliezen. Ze staan dus min of meer waar ze moeten staan, met twee zeges en twee nederlagen en pal in het midden van onze Power Rankings.

SportAmerika NFL Power Rankings Jacksonville Jaguars

17. (15) Jacksonville Jaguars

De Jaguars zijn één van de relevaties van het seizoensbegin. Niemand die had gedacht dat ze zo snel al competitief zouden zijn. Maar het proces zal met vallen en opstaan gaan. Ondanks de nederlaag tegen de Eagles, zijn de Jags wel nog steeds een kanshebber voor de AFC South-kroon. Dat op zich is eigenlijk al een mirakel.

SportAmerika NFL Power Rankings Las Vegas Raiders

18. (21) Las Vegas Raiders

Eindelijk hebben de Raiders gewonnen. Ze ontdeden zich met bravoure van de Denver Broncos. Kunnen Josh McDaniels en co de lijn nu doortrekken? De volgende tegenstander heet de Chiefs, dus makkelijk wordt het allerminst.

SportAmerika NFL Power Rankings Arizona Cardinals

19. (19) Arizona Cardinals

In Arizona zijn ze nog steeds zoekende. Ze mogen dan wel gewonnen hebben van de Carolina Panthers, toch merk je aan alles dat de Cardinals nog niet staan waar ze willen staan. Krijgen ze de offensieve en defensieve vraagstukken opgelost de komende weken?

SportAmerika NFL Power Rankings New York Giants

20. (23) New York Giants

De titel van “meest onverwachte 3-1” ploeg gaat zonder twijfel naar de New York Giants. De G-men hadden het schema zeker niet tegen in het seizoensbegin en dus is er nog twijfel of we écht rekening hoeven te houden met Daniel Jones en co. Ze kunnen dit weekend alvast een stevig statement maken. In Londen wachten namelijk de Green Bay Packers.

SportAmerika NFL Power Rankings Indianapolis Colts

21. (18) Indianapolis Colts

Zonder de ietwat lucky win tegen de Kansas City Chiefs stonden de Colts nu 0-4 en was het seizoen al voorbij. Zelfs met die ene zege, voelt het eigenlijk al wel alsof het seizoen van de Colts voorbij is. Matt Ryan is niet het antwoord op quarterback en Jonathan Taylor komt dit seizoen nog niet los. Dat zal ook donderdag niet gebeuren, want Taylor zal er zelfs niet bij zijn. Kan de totale neergang van Indy nog vermeden worden?

SportAmerika NFL Power Rankings Detroit Lions

22. (20) Detroit Lions

De Detroit Lions staan eerste in de NFL wat betreft gescoorde punten. Ze staan eveneens eerste wat betreft toegestane punten. Dat maakt van de Lions een enorm leuk team om naar te kijken. Helaas maakt het van de Lions geen winnend team. Daar moet binnenkort toch maar eens verandering in gaan komen.

SportAmerika NFL Power Rankings New Orleans Saints

23. (22) New Orleans Saints

De Saints waren enkele centimeters verwijderd van overtime in Londen en een kans op winst. Daardoor zijn ze al vroeg op achtervolgen aangewezen in de NFC South. Of de Saints de opgelopen achterstand met alle blessures, vooral in de offense, nog kunnen goedmaken, is maar zeer de vraag.

SportAmerika NFL Power Rankings Atlanta Falcons

24. (26) Atlanta Falcons

De Falcons zijn nog zo’n team dat in positieve zin verrast dit seizoen. Arthur Smith laat zijn team leuk en offensief football spelen en hij wint er zelfs wedstrijden mee. Als het zo doorgaat, dan maken de Falcons tegen alle verwachtingen in zelfs kans op de play-offs. Komend weekend wordt alvast een serieuze test, met een wedstrijd tegen de Buccaneers.

SportAmerika NFL Power Rankings Pittsburgh Steelers

25. (24) Pittsburgh Steelers

Het Mitch Trubisky-tijdperk zit er alweer op in Pittsburgh. Na drie en een halve wedstrijd vond Mike Tomlin het welletjes geweest. Het is nu aan Kenny Pickett om ervoor te zorgen dat Coach Tomlin alsnog zijn eerste losing season ooit vermijdt.

SportAmerika NFL Power Rankings New England Patriots

26. (27) New England Patriots

De Patriots beleven een anoniem seizoen. Door de blessure van Mac Jones kunnen we misschien zelfs al van een verloren seizoen spreken. Tenzij rookie Bailey Zappe de nieuwe Tom Brady blijkt te zijn.

SportAmerika NFL Power Rankings Seattle Seahawks

27. (30) Seattle Seahawks

48 punten op het bord zetten, dat doe je niet zomaar. Het mag dan wel tegen de zwakke defense van de Lions geweest zijn, je moet de punten nog steeds scoren. Geno Smith blijkt voorlopig een niet onaardige tussenpaus te zijn in Seattle. Als hij zo doorgaat, zal Geno alleszins de pijn van de rebuild aardig verzachten.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Jets

28. (31) New York Jets

Twee overwinningen na vier weken, daar hadden ze in New York voor het seizoen zeker voor getekend. Zach Wilson zag er nog niet erg standvastig uit in zijn terugkeer als quarterback, maar de laatste twee drives moeten de burger in New York moed geven. Tegen de rivalen uit Miami kan komende zondag nog een nieuwe stap gezet worden.

SportAmerika NFL Power Rankings Chicago Bears

29. (25) Chicago Bears

Het aanvalsspel van de Bears doet pijn aan de ogen. Quarterback Justin Fields lijkt helemaal gestagneerd te zijn. Hij gooit minder passes dan eender welke quarterback in de NFL en bovendien komt maar de helft daarvan aan. Gelukkig is er nog de running game en de stevige defense, of de Bears zouden het slechtste team in de NFL zijn en meedoen voor de laatste plek in onze Power Rankings.

SportAmerika NFL Power Rankings Carolina Panthers

30. (28) Carolina Panthers

Matt Rhule is nog steeds de head coach van de Panthers. Baker Mayfield nog steeds de startende quarterback. Veel hoop op beterschap is er dus niet in Charlotte.

SportAmerika NFL Power Rankings Washington Commanders

31. (29) Washington Commanders

De Washington Commanders zijn snel aan het afglijden op onze Power Rankings. Sinds de openingsspeeldag is er nog maar weinig om zich aan op te warmen in de hoofdstad. Het meest positieve nieuws dat de laatste dagen en weken uit D.C. kwam, is dat rookie running back Brian Robinson komende week terug mag beginnen trainen nadat hij eerder dit jaar neergeschoten werd bij een overval.

SportAmerika NFL Power Rankings Houston Texans

32. (32) Houston Texans

De Texans leken in de tweede helft een vuist te kunnen maken tegen de Chargers afgelopen weekend. Toch zijn er niet veel elementen die voor veel optimisme zorgen in Houston, waardoor ze stevig laatste blijven in onze Power Rankings. De Texans zijn voorlopig de grote favoriet om de First Overall Draft Pick te halen volgend jaar.

Lees hier de NFL Power Rankings van vorige week.

Coverfoto: Coverfoto: Bo Schalbroeck/BoGraphix

NFL Previews 2022: Week 5

Chris Van Dijk
-
0
NFL Previews 2022: Week 5

Het is voorlopig de laatste week met zestien NFL-wedstrijden. Vanaf volgende week beginnen de bye-weken, dus dit is de laatste keer dat we kunnen genieten van een volle kalender. We gaan de week in met nog maar één ongeslagen team en één team dat nog geen wedstrijd heeft gewonnen. Of dat zo blijft? Lees hier alle previews en voorspellingen.

Indianapolis Colts (1-2-1) @ Denver Broncos (2-2)

Empower Field at Mile High | Donderdagnacht | 02.15

We trappen de week af met twee ploegen die teleurstellend aan het seizoen zijn begonnen. De teams hoopten een belangrijke rol te kunnen gaan spelen richting de play-offs, maar voorlopig wijst niets hierop. Dit komt vooral omdat bij allebei de ploegen de aanval nog niet loopt. Verdedigend doen zowel de Colts als de Broncos het prima, daar ligt de reden voor de teleurstellende start niet. Bij de Colts is het de vraag of Jonathan Taylor eindelijk los gaat komen. En hoe gaat Denver het verlies van Javonte Williams opvangen? Met Melvin Gordon? Of mag Russell Wilson meer gaan rennen? Voorspelling: Broncos.

New York Giants (3-1) @ Green Bay Packers (3-1)

Tottenham Hotspur Stadium | Zondag | 15.30

Voor het eerst in de geschiedenis spelen er twee teams met een winning record tegen elkaar in Londen. Voor de neutrale toeschouwers belooft dit dus een mooi duel te worden, al zal moeten blijken hoe goed de Giants echt zijn. Het team voelt nog niet als 3-1 en lijkt boven zijn stand te leven. Daar staat tegenover dat de Packers ontsnapten tegen de Patriots, toch ook geen hoogvlieger dit seizoen. Londen staat garant voor gekke wedstrijden. Toch gaan we hier voor de Packers, want zo gek wordt het ook weer niet. Voorspelling: Packers.

Pittsburgh Steelers (1-3) @ Buffalo Bills (3-1)

Highmark Stadium | Zondag | 19.00

Alle ogen zullen gericht zijn op Kenny Pickett. De quarterback van de Steelers maakte zondag zijn NFL-debuut en is nu officieel starter. De rookie heeft voor het eerst met de starters getraind, dus het zou beter moeten dan zijn start met drie intercepties in één helft (twee ervan waren zeker niet zijn schuld). Toch lijkt de defensie van de Bills iets te hoog gegrepen om je eerste volledige wedstrijd tegen te moeten spelen. Voorspelling: Bills.

Los Angeles Chargers (2-2) @ Cleveland Browns (2-2)

FirstEnergy Stadium | Zondag | 19.00

De Chargers begonnen zondag sterk met een ruime 21-0 voorsprong voor het de wedstrijd rustig uit kon spelen. Tegen de Browns zal L.A. hopen op een soortgelijk scenario. Dat zou het belangrijkste wapen van de Browns, de runninggame, flink inperken. De Browns hadden alle wedstrijden tot nu toe kunnen winnen, maar ook allemaal kunnen verliezen. Het wordt de eerste echte test, ook al worden de Chargers geplaagd door blessures. Waarschijnlijk gaan ze er niet voor slagen. Voorspelling: Chargers.

Houston Texans (0-3-1) @ Jacksonville Jaguars (2-2)

TIAA Bank Stadium | Zondag | 19.00

De Texans hoeven door hun tie in week 1 niet bang te zijn om 0-17 te gaan. Dat is tot nu toe wel ongeveer het enige goede nieuws voor Houston. De Jaguars zijn de verrassing van de eerste weken van het seizoen met al twee overwinningen. Hierdoor zijn de verwachtingen ook wel veranderd. De Jaguars zullen nu ineens regelmatig de favoriet zijn in een wedstrijd. Kan de ploeg met die druk omgaan? Zeker van de Texans mag nu niet meer worden verloren. Voorspelling: Jaguars.

Chicago Bears (2-2) @ Minnesota Vikings (3-1)

U.S. Bank Stadium | Zondag | 19.00

Hoe hebben de Vikings hun trip naar Londen verteerd? Een altijd vermoeiende week voor ploegen, die daarom bijna altijd voor een bye-week kozen na een bezoek aan Engeland. Slechts vijf keer eerder kwamen ploegen direct de week erna weer in actie en die zijn 2-3. Een kleine sample size, maar zeker iets om op te letten. Normaal zouden de Vikings namelijk te sterk moeten zijn voor de Bears, maar die hebben met al twee overwinningen laten zien dat ze in lelijke wedstrijden aan het langste eind kunnen trekken. Voorspelling: Vikings.

Detroit Lions (1-3) @ New England Patriots (1-3)

Gillette Stadium | Zondag | 19.00

Wie wordt de quarterback van de Patriots in dit duel? Brian Hoyer viel uit met een hersenschudding tegen de Packers. Is hij op tijd terug? Of wordt het weer rookie Bailey Zappe? Ongetwijfeld krijgen we ook de naam Mac Jones gewoon te horen, al lijkt de kans heel klein dat hij terug is van zijn enkelblessure. En wie kunnen de Lions opstellen? Zijn Amon-Ra St. Brown en D’Andre Swift er weer bij? Zeker bij Swift lijkt de kans klein. Maar wie er ook spelen, beide teams lijken sowieso geen play-offteams te zijn en moeten het vooral hebben van morele overwinningen. Voorspelling: Patriots.

Seattle Seahawks (2-2) @ New Orleans Saints (1-3)

Caesars Superdome | Zondag | 19.00

De gedeeld koploper van de NFC West komt naar New Orleans. Niemand in Seattle zal dit hebben verwacht na de trade van Wilson naar de Broncos. Het zegt ook meer over de rest van de divisie dan over de Seahawks tot nu toe. Zeker voor de Saints is het wel een belangrijke wedstrijd, want die ploeg had wel verwacht mee te doen om de play-offs. Mits fit zijn ze dit ook nog wel, maar dan moeten ze wel snel wat aanvallers terug op het veld krijgen (en houden). Voorspelling: Saints.

Miami Dolphins (3-1) @ New York Jets (2-2)

MetLife Stadium | Zondag | 19.00

De Dolphins verloren hun ongeslagen status tegen de Bengals. De Jets boekten tegen de Steelers hun tweede zege van het seizoen. Opnieuw door in het vierde kwart terug te komen van een achterstand. Er zit duidelijk progressie in bij de Jets, maar winnen van de Dolphins lijkt hier te veel gevraagd. Daarvoor hebben de Dolphins te veel kwaliteit en ook nog eens een halve week extra rust gehad. Voorspelling: Dolphins.

Atlanta Falcons (2-2) @ Tampa Bay Buccaneers (2-2)

Raymond James Stadium | Zondag | 19.00

De Falcons hebben de laatste twee wedstrijden gewonnen, terwijl de Bucs de laatste twee potjes juist verloren. Beide streaks komen zondag tot een einde. De Bucs hebben nog steeds Tom Brady en hoewel Patrick Mahomes alles kon doen wat hij maar wilde, hebben ze ook een prima defensie. Voor de Falcons, die duidelijk op de weg omhoog zijn, is dit nog een stap te ver. Voorspelling: Buccaneers.

Tennessee Titans (2-2) @ Washington Commanders (1-3)

FedEx Field | Zondag | 19.00

Om deze wedstrijd te winnen moeten de Commanders vooral in de eerste helft bijblijven. Al twee weken op rij weten de Titans in de tweede helft niets meer te presteren. Wel was toen de marge steeds groot genoeg om het duel te winnen. Willen de hoofdstedelingen nog een rol van betekenis spelen dit seizoen dan moeten de komende twee wedstrijden gewonnen worden voor het programma echt zwaar begint te worden. Verwacht dan ook een bijna wanhopig Washington dat alles uit de kast zal trekken om te winnen. Voorspelling: Commanders.

San Francisco 49ers (2-2) @ Carolina Panthers (1-2)

Bank of America Stadium | Zondag | 22.05

De terugkeer van Jimmy Garoppolo is aanvallend nog niet wat er van te voren werd verwacht. Kan hij de aanval weer aan de praat krijgen? De Panthers zijn een ideale tegenstander om aan het vertrouwen te werken, al is juist de verdediging het sterke punt van Carolina. Maar aanvallend ziet het er niet uit met Baker Mayfield en de verdediging van de 49ers, al één van de sterksten in de NFL, krijgt alleen maar meer fitte spelers terug. Het is moeilijk om voor te stellen dat de Panthers hier in de dubbele cijfers gaan komen. Voorspelling: 49ers.

Philadelphia Eagles (4-0) @ Arizona Cardinals (2-2)

State Farm Stadium | Zondag | 22.25

De enige ongeslagen ploeg op bezoek bij het team dat vorig jaar het langst ongeslagen bleef. Het is voor de Eagles te hopen dat het voor hen dit jaar anders gaat dan voor hun recente voorgangers, want ook voor de Steelers twee jaar geleden (die de eerste elf wedstrijden op rij wonnen) eindigde het seizoen met een teleurstellende nederlaag in de play-offs. Voor de Eagles de eerste serieuze test in een uitwedstrijd, zeker na een reis door het hele land. Het gaat dan ook close worden, maar Jalen Hurts haalt hem eruit. Voorspelling: Eagles.

Dallas Cowboys (3-1) @ L.A. Rams (2-2)

SoFi Stadium | Zondag | 22.25

Waarschijnlijk is dit de terugkeer van Dak Prescott die de afgelopen weken uitstekend werd vervangen door Cooper Rush. Benieuwd of Prescott nu anders gaat spelen door het succes van Rush, die vooral geen risico in zijn spel legde en de verdediging het duel voor Dallas liet winnen. Op papier zijn de Rams een tegenstander van een ander niveau, maar de titelverdediger is voor beide echte tests tot nu toe gezakt. Voorspelling: Cowboys.

Cincinnati Bengals (2-2) @ Baltimore Ravens (2-2)

M&T Bank Stadium | Zondagnacht | 02.20

Een topaffiche op zondagavond. De winnaar van de AFC van vorig jaar op bezoek bij de grootste divisierivaal. Lamar Jackson heeft opnieuw laten zien nog beter te kunnen als quarterback. Toch hebben de Ravens al zes keer op rij een thuiswedstrijd verloren. Drie keer door een gok van coach John Harbaugh in de slotfase. Gaan de gedurfde playcalls zich eindelijk een keer uitbetalen of weten de Bengals de offensive line beter gesloten te houden en kunnen zij de streak in Baltimore nog wat verder verlengen? Voorspelling: Bengals.

Las Vegas Raiders (1-3) @ Kansas City Chiefs (3-1)

GEHA Field at Arrowhead Stadium | Maandagnacht | 02.15

De Raiders zijn van de hatelijke nul af. Nu wacht een tripje naar Arrowhead. Niet de meest ideale locatie, zeker gezien de vorm die Patrick Mahomes van de week liet zien. De enige nederlaag voor de Chiefs kwam voornamelijk door special teams fouten. Geen reden om te denken dat die ineens terug zullen keren. Vorig jaar werd het 48-9 voor de Chiefs en er is geen enkele reden te denken dat de Raiders dat gat ineens helemaal hebben gedicht. Voorspelling: Chiefs.

Lees hier alles over de NFL.

Coverfoto: Matt Durisko/AP Photo

NHL 32-in-32 | Nashville Predators: tussen wal en schip

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | Nashville Predators: tussen wal en schip

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Al op 7 oktober openen de San Jose Sharks en Nashville Predators in het kader van de Global Series het bal in Praag en op 11 oktober volgen de eerste wedstrijden in Noord-Amerika. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Colorado Avalanche. Vandaag één van de teams die vrijdag al in actie komt: Nashville Predators.

2021-2022: OP NIPPERTJE EEN WILDCARD

De Nashville Predators plaatsten zich vorig seizoen als laatste team voor de play-offs. Of ze daar achteraf zo blij mee waren, is een tweede. In de eerste ronde van ’t postseason troffen ze in de Colorado Avalanche de latere kampioen en de Avs vraten de Predators met huid en haar op. De club die als laatste de play-offs bereikte, lag er als eerste uit. Na vier wedstrijden en 21 tegendoelpunten was het avontuur al voorbij. Er waren tijden dat de Nashville Predators de Central Division met harde hand regeerden, maar die tijden zijn even ver weg.

Halverwege 2019-2020 nam John Hynes het roer in Music City over van Peter Laviolette. Het management in Nashville dacht dat er meer uit de spelersgroep te halen viel, maar na ruim twee seizoenen Hynes zal ook David Poile tot de conclusie moeten komen dat een wildcard in het westen het hoogst haalbare is voor zijn team. Afgelopen seizoen bungelden de Predators lang aan het elastiek en bleken 97 punten voldoende voor de vijfde plaats in de Central en daarmee de tweede wildcard in het westen.

BOVEN HET MAISVELD

Tussen 4 december en 11 januari leken de Preds veel meer in hun mars te hebben dan een wildcard. Ze wonnen 12 van hun 14 wedstrijden in die periode en klopten onder meer twee keer de Avalanche. Voor en na die reeks regeerde echter de middelmaat. Roman Josi onttrok zich daaraan door met 23 goals en 96 punten een sensationeel seizoen af te werken. De Zwitser is sinds 2017 captain en ging in 2021-2022 inderdaad voorop in de strijd. De meeste goals kwamen respectievelijk van Matt Duchene (43) en Filip Forsberg (42). Ook zij kunnen tevreden terugkijken op hun individuele prestaties.

Pekka Rinne was jarenlang de onbetwiste starter in Nashville, maar landgenoot Juuse Saros heeft die rol bijna geruisloos overgenomen. De Fin kende met .918 sv% en 2.64 GAA een uitstekend seizoen. Saros eindigde als derde in de Vezina en pakte met 3932 minuten de meeste speeltijd van alle goalies. Mogelijk brak dit de Predators op in de play-offs, want Saros raakte eind april geblesseerd en backup David Rittich (.886 sv% en 3.56 GAA) bleek niet bij machte de Avs tegen te houden. Hij werd zelfs vervangen door de relatief onervaren Connor Ingram.

FORSBERG PRIORITEIT

David Poile zal de eerste maanden van dit kalenderjaar getwijfeld hebben of hij zich met deze Nashville Predators in een rebuild moest storten. Rond de trade deadline in maart kwam al een heel voorzichtig antwoord. Filip Forsberg was bezig aan een geweldig seizoen, maar stond ook op het punt UFA te worden. Poile koos voor de prestaties op korte termijn, hield vast aan Forsberg en dat wierp zijn vruchten af in de vorm van een wildcard. De lat zal hoger liggen bij deze franchise, maar gezien de concurrentie in het westen is ’t de vraag of dat reëel is.

Dat Forsberg bleef, was achteraf een teken aan de wand. Nog voor Free Agency losbarstte, had general manager Poile zijn belangrijkste slag al geslagen. Op 9 juli verbond de 28-jarige Zweed zich voor nog eens acht seizoenen aan de Nashville Predators. Forsberg gaat tot medio 2030 jaarlijks $ 8.5 miljoen verdienen. Met het vastleggen van Forsberg verzekeren Poile en de Preds zich van zo’n 30 goals op jaarbasis.

MEER ERVARING

Met Ryan McDonagh werd begin juli ook de defensie al versterkt. Met zijn $ 6.5 miljoen AAV drukte de ervaren verdediger zwaar op het budget in Tampa Bay en in ruil voor Philippe Myers en Grant Mismash wilde Poile wel een handje helpen. Aan de defensieve kant is McDonagh niet ’t enige nieuwe gezicht. De general manager zag David Rittich vorig seizoen worstelen met zichzelf en besloot free agent Kevin Lankinen voor één seizoen te binden. De Fin deed bij de Blackhawks ervaring op in de NHL, maar in 32 wedstrijden kwam hij vorig seizoen niet verder dan .891 sv% en 3.50 GAA.

Aanvallend waren de Predators vorig seizoen wel erg afhankelijk van Forsberg en Duchene. De twee waren samen goed voor ruim 30% van de totale productie (266 goals). Nino Niederreiter bewees in Carolina en Minnesota dat hij de weg naar de vijandelijke goal wel weet te vinden en de Zwitserse free agent werd dan ook voor twee seizoenen vastgelegd door Poile. Met het oog op de toekomst pikten ze in de draft de 18-jarige Joakim Kemell op. De Fin blijft nog even in zijn vaderland spelen, maar toonde zich bij de junioren behoorlijk trefzeker.

VERGRIJZING DREIGT

Ergens is het begrijpelijk dat Poile zijn sterspeler een nieuw contract gaf. Aan de andere kant krijg je daarmee sterk het idee dat de GM een rebuild voor zich uit schuift. De nu 28-jarige Forsberg ligt vast tot medio 2030, Mikael Granlund is 30 en heeft een contract tot 2025 en de één jaar oudere Duchene tot 2026. Stuk voor stuk goede spelers, maar je kunt je afvragen of deze lijn ook op langere termijn blijft leveren. Vers bloed zou welkom zijn, alleen lijkt dergelijk talent binnen de organisatie niet direct voor handen.

Met Ryan Johansen en Nino Niederreiter zijn de belangrijkste spelers op de tweede lijn ook al dertig. De 23-jarige Eeli Tolvanen is een belangrijke kandidaat om deze lijn te completeren en heeft een seizoen met 11 goals en 23 punten achter de rug. Tanner Jeanot zou daar ook een optie kunnen zijn. De Canadees was vorig jaar als rookie een interessante speler. Hij noteerde 24 goals, 17 assists, maar ook 130 PIM. Jeanot was achter ploeggenoot Mark Borowiecki en Pat Maroon de speler met de meeste strafminuten. Op de derde lijn, naast nieuweling Zach Sanford en Colton Sissons, is Jeanot de speler die voor de goals moet zorgen. Op de vierde lijn worden die verwacht van Yakov Trenin.

OUD…EN DUUR

Als de aanval ervaren is, dan is de verdediging dat toch zeker. Met McDonagh, Josi en Mattias Ekholm loopt er meer dan genoeg kwaliteit, maar ook deze drie kleppers hebben normaal gesproken hun beste jaren wel gehad. De 32-jarige captain ($ 9.0 miljoen AAV) ligt nog vast tot de zomer van 2028. Zijn twee kompanen, elk ook de dertig al gepasseerd, liggen elk voor ruim $ 6 miljoen per jaar vast tot medio 2026.

Met Dante Fabbro en Alexandre Carrier is er wel iets van verjonging, maar de prospects in de organisatie weten maar al te goed dat ze grote schoenen te vullen hebben. De vraag is of ze in staat zijn binnen afzienbare tijd het stokje (grotendeels) over te nemen van de gevestigde namen. Wat de korte termijn betreft, is Poile afhankelijk van zijn huidige roster. Dit is veel te goed om een hoge draft pick af te dwingen, maar niet goed genoeg om voor een Cup te spelen.

2022-2023: HOPEN OP DIE WILDCARD

Met hangen en wurgen werd vorig seizoen een wildcard gepakt en zo’n gevecht staat de Preds ook in 2022-2023 te wachten. Colorado, Minnesota en St. Louis lijken verder dan de ploeg van John Hynes en van de Coyotes en Blackhawks hoeven we niets te verwachten. Vorig seizoen wisten de Predators blessureleed redelijk buiten de deur te houden. Alleen Calgary deed ’t op dat vlak “beter” dan Nashville. Hynes, Poile en de spelers zullen hopen dat het dit seizoen niet anders is.

Het zal ook nodig zijn om iedereen zo veel mogelijk aan boord te houden, want de meeste concurrenten kunnen een blessure net iets beter opvangen. Een belangrijke rol is hier weggelegd voor Lankinen. Saros maakte in 2021-2022 veel te veel minuten en de pijn was duidelijk leeg. Weet zijn landgenoot iets van de last over te nemen, dan zou Saros zomaar weer mee kunnen doen om de Vezina. En daar profiteren dan ook de Predators natuurlijk van.

Cover photo: Christopher Hanewinckel/USA TODAY Sports

Aaron Judge breekt record met 62e homerun

Jasper Roos
-
0
Aaron Judge breekt record met 62e homerun

New York Yankees-outfielder Aaron Judge heeft eindelijk het American League-record in handen voor meeste homeruns in één seizoen. De boomlange outfielder sloeg afgelopen nacht zijn 62e homerun van het seizoen; eentje meer dan het totaal waarmee mede-Yankee Roger Maris in 1961 die andere legendarische Yankee (Babe Ruth, 60 HRs in 1927) uit de boeken sloeg. Werper Jesus Tinoco van de Texas Rangers werd in één klap een triviantvraag. Hij was de pitcher die Judge met een 1-1 count een hangende slider serveerde. Het record voor meeste homeruns in één seizoen staat nog steeds op naam van Barry Bonds (73 in 2001).

Door Hans Mulder en Jasper Roos

De 62e long ball van Judge liet relatief lang op zich wachten. Nadat hij op 29 september het record van Maris evenaarde, zat er daarna bijna een week tussen beide homeruns. Meerdere tegenstanders pitchten de outfielder ‘buiten de slagzone’ of gaven hem (al dan niet opzettelijk) vier wijd. Rangers-manager Tony Beasley gaf, voorafgaand aan de seizoensafsluitende serie met de Yankees, echter aan geen interesse te hebben in deze aanpak: Texas zou Judge gewoon in de slagzone aanvallen.

Jesus Tinoco en de Rangers maakten die belofte dinsdag inderdaad waar. In het tweede deel van de doubleheader had Judge slechts drie pitches nodig om zichzelf boven de legendarische Roger Maris te plaatsen. De outfielder was de laatste weken tijdens persconferenties redelijk cool and collected, maar Judge gaf toe dat die tik tegen de Rangers toch ook voor wat emoties zorgde. Hij was Babe Ruth al gepasseerd en met zijn 62e homer laat hij dus nu ook Roger Maris, die andere Yankee Great, achter zich.

EENZAME HOOGTE

Historisch gezien staat Judge nu op eenzame hoogte in de American League, maar wat homeruns betreft staat er in 2022 sowieso geen maat op de outfielder. Kyle Schwarber staat op respectabele afstand tweede met 46 long balls. Op de lijst met RBIs moet Judge alleen Mets-infielder Pete Alonso naast zich dulden (131). In de jacht op het record en de stress die dit met zich meebracht, heeft het slaggemiddelde van Judge een stapje terug gedaan. Met .311 bezet hij nu in de AL de tweede plek achter Luis Arraez van de Minnesota Twins.

NIET GENOEG

Natuurlijk draaide deze dinsdagavond om het record van Aaron Judge. De Yankees maken zich per slot van rekening al op voor de play-offs en de Rangers mogen zich al richten op 2023. Toch ging de wedstrijd na die historische klap in de eerste inning logischerwijs gewoon door. Dit gaf Yankees-starter Gerrit Cole de gelegenheid ook een record te vestigen. Cole pakte deze avond uit met 9 strikeouts en zette daarmee zijn seizoenstotaal op 257 K’s. Een aantal dat niet eerder door een Yankees-pitcher is gehaald. Al dit geweld was overigens niet genoeg voor de overwinning, want deze ging met 3-2 naar de Texas Rangers.

ASTERISK

Waar bij het record van Maris nog een asterisk werd geplaatst vanwege het feit dat hij meer wedstrijden in een seizoen speelde dan toenmalig recordhouder Ruth, en waar bij het record van Bonds uiteraard een dikgedrukte steroïdenstempel in het dossier staat, heeft Judge het record momenteel zonder aantekeningen in handen.

De 2.01 meter lange en 128 kilo zware Judge is een vervaarlijke, imposante verschijning in het slagperk; iemand die in 2017 al eens de Home Run Derby won en nu al 219 homeruns achter zijn naam heeft staan. ‘All Rise’ lijkt hard op weg naar zijn eerste MVP-titel uit zijn carrière. Met 131 gescoorde punten, 130 binnengeslagen runs, 16 steals, een .311 slaggemiddelde, 212 OPS+ en 10.5 WAR heeft hij voldoende accolades verzameld om de prijs van Shohei Ohtani — die zelf overigens ook geen misselijk seizoen heeft — af te nemen.

Coverfoto: Nathan Hunsinger/NYT

NHL 32-in-32 | Florida Panthers: Rollercoaster in het zuiden van de VS

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | Florida Panthers: Rollercoaster in het zuiden van de VS

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Al op 7 oktober openen de San Jose Sharks en Nashville Predators in het kader van de Global Series het bal in Praag en op 11 oktober volgen de eerste wedstrijden in Noord-Amerika. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Colorado Avalanche. Vandaag de franchise die na een fabelachtig regular season, van een koude kermis thuis kwam in het postseason: Florida Panthers.

2021 – 2022: FABELACHTIG REGULAR SEASON EINDIGT IN MINEUR

De gedachten van de fans in Sunrise zullen het afgelopen seizoen geregeld terug zijn gegaan naar het seizoen 1995 – 1996. Aan de hand van een excellerende Scott Mellanby, Rob Niedermayer en Johan Garpenlöv bereikten Panthers voor het eerst — en enige keer — in haar bestaan de Stanley Cup finale.

Het seizoen ’21 – ‘22 kenmerkte zich door het verpulveren van records. Aan de hand van onder meer Sam Reinhart, Aleksander Barkov maar bovenal Jonathan Huberdeau produceerden de Panthers een duizelingwekkend 4.11 goals per game — het hoogste sinds de Penguins in ’95 – ‘96 –. De intenties van Bill Zito tijdens de Trade Deadline in maart waren duidelijk: Winner winner, chicken dinner. Vanuit Philadelphia kwam ’big fish’ Claude Giroux en Ben Chiarot versterkte de blue-line via het vliegveld van Montreal. Met 115 punten verpulverde Huberdeau het single-season franchise record en verzekerde de ploeg van head coach Andrew Brunette zich bovendien met 122 punten van de Presidents’ Trophy. De Panthers begonnen overigens met Joel Quenneville aan het seizoen, die na zeven wedstrijden opstapte door zijn rol in het Chicago Blackhawks schandaal.

BATTERIJ LEEG, OF TOCH IETS ANDERS?

Als één van de absolute topfavorieten begon de ploeg van Brunette aan het postseason. In de eerste ronde van de playoffs, kruisten de Panthers de degens met Washington Capitals. Vanaf de eerste face-off stond er een totaal andere ploeg op het ijs. Met plichtmatig, futloos spel overtuigde men — ondanks de 4-2 overwinning in de series — nimmer. Vooral in Game 1 lieten Ovechkin en co. zien, dat de motor in Florida niet meer op 100% functioneerde. Tampa Bay Lightning maakte dit in de tweede ronde pijnlijk duidelijk. Na vier wedstrijden stonden er niet te mistane cijfers op de borden: 4-0 sweep. Vooral het party-gate schandaal na Game 3 tegen de Lightning liet er geen twijfel over bestaan: Einde droom. Einde seizoen. Einde run.

BILL ZITO MET DE VLAM IN DE PIJP

Bill Zito liet er vlak na de oorwassing tegen Tampa Bay Lightning geen twijfel over bestaan. Hoe zeer je ook zaait in het reguliere seizoen, als er niet geoogst wordt tijdens de playoffs zijn de druiven zuur. Er valt Andrew Brunette weinig te verwijten na het stokje van Quenneville te hebben overgenomen. Het debacle tegen de Bolts — slechts drie goals in 240 minuten — betekende echter het einde van zijn dienstverband in Florida.

Als opvolger kwamen de Panthers uit bij Paul Maurice. Ondanks de meer dan ruime staat van dienst, kijken de fans in Sunrise toch met een schuin oog naar achter. De 53-jarige Canadees heeft in 24 seizoenen in totaal 92 postseason wedstrijden bij elkaar verzameld, maar staat niet bekend om zijn diepe playoff runs en miste hij vaker het seizoenstoetje dan dat hij aanwezig was.

De wisseling van de wacht was het startschot voor Bill Zito om de bezem eens flink door de kleedkamer te halen. Althans, dat werd grotendeels voor de 58-jarige Amerikaan gedaan. Een hele blub spelers trok de Free Agency Markt op: Claude Giroux, Ben Chiarot, Mason Marchment, Noel Acciari en legende Joe Thornton trokken allen de wijde wereld der NHL in. Vooral in diepte liet dit behoorlijk wat gaten na, die Zito dichtte met onder meer Marc Staal, Michael Del Zotto, Chris Tierney, Nick Cousins en… Matthew Tkachuk.

BLOCKBUSTER DER BLOCKBUSTERS

Het is wellicht één van de grootste trades sinds de eeuwwisseling. In ruil voor Jonathan Huberdeau, Cole Schwindt, MacKenzie Weegar en een 2025 first-round pick verkaste Matthew Tkachuk — samen met een fourth-rounder in 2025 — van Calgary Flames naar het zuiden van de Verenigde Staten. In navolging op deze trade ondertekende Tkachuk een vernieuwd, achtjarig (monster)contract ter waarde van $76 miljoen dollar — $9.5 miljoen average annual value –.

De 24-jarige Tkachuk werd in 2016 als zesde overall door de Flames gedraft en speelde tot dusverre 443 wedstrijden in de NHL. Afgelopen seizoen gingen zijn statistieken door het dak met een totaal van 104 punten (42 goals, 62 assists) in 82 wedstrijden. In het postseason noteerde ‘MT’ 12 punten, met onder meer een hattrick in Game 1 van de ’Battle of Alberta’.

Van het pakketje spelers en picks wat een enkeltje Florida – Calgary boekte, was zonder discussie Jonathan Huberdeau de eyecatcher. De third overall van de 2011 speelde afgelopen seizoen de pannen van het dak en werd met 115 punten tweede in de Art Ross Trophy. Bovendien behaalde hij de meeste regular season punten als left winger ooit.

2022 – 2023: ANDERMAAL EEN VAN DE FAVORIETEN IN DE EASTERN CONFERENCE

De meest prangende vraag van allemaal is wellicht of Bill Zito met diverse monstermoves niet zijn hand heeft overspeeld. Om Tkachuk, Giroux en Chiarot binnen te hengelen, gaven de Panthers onder meer Jonathan Huberdeau, MacKenzie Weegar, Owen Tippett en first-round picks in ’23, ’24 en ’25 op. Tel daarbij ook nog de Sam Reinhart trade van het vorige offseason, die goalie Devon Levi en de 2022 first-round pick de kop kostten.

Aan de andere kant bond Florida oogappel Spencer Knight langer aan zich. De goalie gaat komend seizoen zijn laatste Entry Level jaar in, maar ziet vanaf het seizoen ’23 – ‘24 op jaarbasis $4.5 miljoen dollar tegemoet. De 21-jarige rookie noteerde het voorbije seizoen een 19-9-3 record met een .908 sv% en twee shutouts. De roep om meer speeltijd voor Knight wordt binnen de fanschare steeds luider. Durft Maurice het aan om de enigszins tegenvallende Bobrovsky — $10 (!) miljoen cap hit — backup te maken?

Desalniettemin zijn de Panthers zonder meer contenders. Over de breedte hebben ze kwaliteit ingeleverd, maar vechten ze nog altijd mee om de knikkers.

Coverfoto: Sam Navarro-USA TODAY Sports

Tony La Russa vertrekt bij White Sox

Jasper Roos
-
0
Tony La Russa vertrekt bij White Sox

Tony La Russa (79) heeft zijn afscheid als manager van de Chicago White Sox aangekondigd. Tijdens een persconferentie in Chicago, die ook door een groot deel van zijn spelers werd bijgewoond, lichtte de Hall of Famer toe hoe het zat met de geruchten dat gezondheidsproblemen ten grondslag zouden liggen aan zijn vroegtijdige vertrek. Zijn artsen staan de manager niet toe weer aan het werk te gaan. Onder La Russa konden de White Sox geen moment imponeren in 2022 en leverde de club één van de meest teleurstellende seizoenen in de rijke geschiedenis van de club af.

Waar La Russa vanaf het begin af aan tegen de optics moest vechten — welke club zet tenslotte een bejaarde manager voor een ploeg vol jonge, uitgesproken Gen-Z’ers? — behaalde hij in zijn eerste seizoen nog wel enige successen. De White Sox wonnen de AL Central in 2021, maar werden in de eerste ronde roemloos uitgeschakeld door de Houston Astros van La Russa’s rivaal Dusty Baker.

Gedurende het seizoen ging het echter ook vaak over de afleiding die La Russa was voor zijn team. Zo werd hij verguisd voor het publiekelijk en ouderwets afvallen van zijn speler Yermin Mercedes, die met een 3-0 count een homerun sloeg tegen een veldspeler. Ook vergat hij de spelregels op meerdere momenten tijdens het seizoen en waren zijn line-ups en pitcherwissels regelmatig zo ouderwets dat de modern honkbalfan niet wist wat hij of zij zag.

TERUGVAL

Na de troosteloze uitschakeling in 2021 werden La Russa’s managen en houding in 2022 niet beter. Gedurende het afgelopen seizoen verorderde hij tot twee keer toe een opzettelijke vrije loop terwijl de tegenstander een 1-2 count had — één van de twee leidde direct tot een homerun. Daarnaast lag hij meermaals in de clinch met de media nadat hij vond dat er te kritische vragen werden gesteld, haalde hij uit naar fans na boegeroep, waren zijn persconferenties tenenkrommend traag en leek hij onder meer in slaap te vallen tijdens een wedstrijd.

HARTPROBLEMEN

De laatste twee zaken lijken nu mede veroorzaakt door gezondheidsproblemen; problemen die Tony La Russa nu zijn comeback vroegtijdig laten beëindigen. De manager vertelde tijdens zijn persconferentie dat hij in Spring Training 2022 een pacemaker had laten plaatsen, nadat een White Sox-dokter had opgemerkt dat La Russa problemen met zijn hart had. Later in het 2022-seizoen begon de pacemaker zich te misdragen en moest La Russa per direct zijn functie tijdelijk neerleggen om tests te ondergaan.

De volgende dag, na meer tests, vloog La Russa direct naar Arizona om zijn pacemaker te laten repareren. Hoewel die ingreep succesvol was, vonden doktoren tijdens verder onderzoek nog een gezondheidsprobleem. De combinatie van beide problemen leidde er toe dat La Russa medisch niet vrijgegeven wordt om weer terug te keren als manager in het honkbal.

Bench coach Miguel Cairo nam op 31 augustus het stokje (toen nog tijdelijk) over van La Russa. Onder Cairo’s leiding speelden de White Sox beter, maar het was te laat om het tij te keren. Ook onder Cairo verloren de Sox een belangrijke serie, waardoor de club werd uitgeschakeld en de divisietitel naar de Cleveland Guardians ging.

VERANTWOORDELIJKHEID

La Russa nam in zijn persconferentie ook verantwoordelijkheid voor de tegenvallende resultaten. Op de dag voor zijn 79e verjaardag trok de manager het boetekleed aan: “Our record is proof. I did not do my job. […] Our team’s record (…) is an unacceptable disappointment”.

Met het vertrek van La Russa duurt ook het zagen aan de stoelpoten van de rest van het White Sox Front Office voort. GM Rick Hahn, één van de langstzittende GM’s in baseball (met Brian Cashman van de Yankees en Mike Rizzo van de Nationals, red.), gaat op zoek naar zijn vierde manager in zijn 10 jaar als eindverantwoordelijke bij de White Sox. Onder zijn leiding leverde Chicago een vrijwel perfecte ‘papieren rebuild’ af. In de praktijk is deze echter, na verschillende raadselachtige contractuele beslissingen, niet van de grond gekomen.

KANDIDATEN

De vraag die rest is of Hahn deze keer wél de kandidaat van zijn eigen keuze mag aanstellen. Zoals min of meer algemeen bekend was tijdens de presentatie van La Russa in 2020, had Hahn zijn pijlen op A.J. Hinch gericht. Dat ging zelfs zo ver dat het emailbericht over het aanstellen van Tony La Russa nog de handtekening van Hinch in de graphic had.

Alas, Hinch tekende kort daarna bij de Tigers en hoewel hij een opt-out clausule in zijn contract in Detroit heeft (en de GM die hem daar aanstelde inmiddels ontslagen is), lijkt de kans klein dat Hinch alsnog naar Chicago komt. Het grote speculeren is dus begonnen. Verschillende kandidaten die in het geruchtencircuit rondzingen zijn in een drietal categorieën in te delen: ongeïnspireerd/oud, ondergekwalificeerd of interessant.

Ongeïnspireerd: Bruce Bochy (gepensioneerd), Ozzie Guillen (been there, done that), Fredi Gonzalez (uitgerangeerd), Miguel Cairo (werkt al voor de White Sox), Joe Girardi (ex-Cub en geen goed recente track record), Joe Maddon (gepensioneerd), Mike Shildt (niet vrij van kritiek).

Ondergekwalificeerd: A.J. Pierzynski (ex-White Sox zonder enige coachingservaring), Scott Podsednik (idem, plus werkt voor NBC Chicago), Will Venable (weinig ervaring), Eduardo Perez (tv-analyst met minimale ervaring), Curtis Granderson (Chicagoan, Southsider, geen enkele ervaring).

Interessant: Joe Espada (47, Astros bench coach), George Lombard (47, Tigers bench coach en ex-Dodgers coach), Carlos Beltran (45, ex-Astros en Mets coaching staff), Matt Quatraro (48, Rays bench coach).

STATEMENT

Het zou de White Sox goed doen als ze met hun nieuwe manager een statement maken: out with the old, in with the new. Een manager jonger dan 50, met moderne impulsen en een moderne kijk op het spelletje zou de club weer op het goede pad kunnen brengen. Het is echter niet de moeilijkste situatie voor de Sox dit off-season. Een ongebalanceerd en te duur roster, waarvan de helft van de spelers constant geblesseerd is: ook daar kom je niet ver mee.

Het wordt een interessant off-season in Chicago. Er moet in elk geval behoorlijk wat veranderen willen de White Sox komende maart opnieuw als favorieten voor een World Series-plek aangewezen worden, zoals dit jaar het geval was.

Coverfoto: MLB.com

Southeast Division Preview: Heat de grote favoriet?

Niels van der Veen
-
0
Southeast Division Preview: Heat de grote favoriet?

Het NBA-seizoen komt alweer snel dichter bij, en dus is het tijd voor een preview van elke divisie met de belangrijkste veranderingen en de rotaties per team. We gaan verder met de Eastern Conference en de Southeast Division, waarin het vooral om de laatste drie plekken te doen is.

1: MIAMI HEAT: 50-32

Met het kampioenschap in de divisie en bijna een plek in de NBA Finals was vorig seizoen een succes te noemen voor de Miami Heat. Toch lag de winst in de zevende wedstrijd tegen de Boston Celtics ook voor het grijpen. Met een achterstand van twee punten en nog 18 seconden te gaan probeerde Jimmy Butler een driepunter maar die miste: einde seizoen. De doelstelling voor dit seizoen is minimaal weer winnen in de division, maar een diepe playoff run word eigenlijk ook wel verwacht in Miami.

Dit jaar zou dat gedaan moeten worden met vrijwel hetzelfde team als vorig jaar. Sterren Jimmy Butler en Bam Adebayo moeten de kar trekken, terwijl role players Lowry, Oladipo en 6th Man of the Year Herro toevoegen aan het succes bij het team van Erik Spoelstra. De Heat kozen Nikola Jovic in de draft, en verlengden de contracten van Herro(4yr/$130miljoen) en Haslem (1yr/$2,91miljoen). Ook keert Oladipo terug (2yr/$18,2miljoen). Verder haalden de Heat ook Caleb Martin (3yr/$20,4miljoen) en Dewayne Dedmon (2yr/$9miljoen). P.J Tucker vertrok bij de Heat. Hij tekende een contract bij de 76ers.

VERWACHTE LINE-UP MIAMI HEAT

PG: Kyle Lowry | SG: Tyler Herro | SF: Jimmy Butler | PF: Duncan Robinson | C: Bam Adebayo

Al met al de gebruikelijke namen in de opstelling die, mochten ze voor small ball gaan er waarschijnlijk zo uitziet. Lowry en Herro als backcourt, met Butler en Robinson als wing players en Adebayo dicht bij de basket. Als back-up zullen vooral Oladipo, Strus, Martin en Dedmon minuten krijgen. Rookie Jovic moet z’n sporen nog verdienen en zal als derde optie gelden.

2: ATLANTA HAWKS: 46-36

Na de Heat zijn de Hawks de duidelijke nummer twee. Afgelopen jaar gingen de Hawks kansloos onderuit tegen de Heat in de eerste ronde (4-1). Na het voorgaande seizoen, waar ze in de Conference Finals stonden, was afgelopen seizoen toch een teleurstelling. Daarom moest alles uit de kast gehaald worden om een grote naam binnen te hengelen, en dat deden ze al vrij vroeg in het offseason. Dejounte Murray werd via een grote trade naar Atlanta gehaald.

De Hawks hadden voor Murray Danilo Galinari, drie first round picks én een pick swap over. De Spurs, waar Murray vandaan kwam, stuurden ook nog Jock Landale mee. Met Murray zou de verdediging een stuk beter moeten worden, want vorig seizoen eindigden ze als 26ste in defensive efficiency.

VERWACHTE LINE-UP ATLANTA HAWKS

PG: Trae Young | SG: Dejounte Murray | SF: De’Andre Hunter | PF: John Collins | C: Clint Capella

Een hoop hetzelfde als vorig seizoen, maar toch een grote verandering. Zoals gezegd hebben ze met Murray een goede verdediger aangetrokken die het verschil kan maken. Toch zijn er nog wat vraagtekens. Met Young en Murray hebben de Hawks twee spelers die vorig seizoen meer dan 9 assists per wedstrijd hadden. Een van de twee gaat waarschijnlijk minder de bal hebben, dus de vraag is of dat lieveling Young gaat zijn, of nieuwkomer Murray.

Naast de sterke eerste lijn hebben de Hawks ook voldoende talent om écht mee te doen om de bovenste 5 plekken. Zo komen Aaron Holliday, Bojan Bogdanovic, Justin Holliday, Mo Harkless en Onyeka Okongwu vanaf de bank.

3: WASHINGTON WIZARDS: 42-42

Een erg rustige zomer voor Tommy Shepard kunnen we wel stellen. Misschien niet wat de Wizard-fans wilden, maar het belangrijkste wat gedaan moest worden werd gedaan. Bradley Beal werd met een vijfjarig contract verleid om in de Capital te blijven. Voor die vijf jaar krijgt Beal maar liefst $251 miljoen. Als hij de tijd uitzit, wordt er in het laatste jaar een schamele $57 miljoen op zijn bankrekening bijgeschreven.

De Wizards misten de playoffs vorig jaar, maar hebben goede hoop dit jaar wel weer mee te doen in de playoffs. Dat komt mede doordat Beal helemaal fit is. Daarnaast begint Kristaps Porzingis aan zijn eerste volledige jaar bij de Wizards en worden de jonkies (Kuzma-Hachimura-Avdija) beter en beter. Shepard had niet alleen Beal op zijn offseason-lijstje staan. Jonny Davis werd als tiende gekozen in de draft, en Taj Gibson en Delon Wright werden ook toegevoegd.

VERWACHTE LINE-UP WASHINGTON WIZARDS

PG: Monte Morris | SG: Bradley Beal | SF: Will Barton | PF: Kyle Kuzma | C: Kristaps Porzingis

Eigenlijk veranderd er dit seizoen niet echt iets in de verwachte line-up van de Wizards. De meeste verandering komt in de tweede lijn. Met Wright, Davis, Avdija, Hachimura en Gibson hebben ze genoeg potentie om te strijden voor de plekken van de play-in games. Of dat ook gaat lukken is dus vooral de vraag hoe fit de Wizards blijven, want dat is het allerbelangrijkste.

4: CHARLOTTE HORNETS: 40-44

Nadat LaMelo Ball twee jaar terug Rookie of the year won, ging hij afgelopen seizoen door met waar hij mee was begonnen. In All-Star vorm gaf hij kleur aan het seizoen van de Hornets. Met 20,1 punten, 6,7 rebounds en 7,6 assists per wedstrijd was hij dé smaakmaker van afgelopen jaar. Dat deed hij niet alleen: Miles Bridges was ook fantastisch bezig. Met 20 punten, 7 rebounds en een hoop highlight deden Ball en Bridges niet voor elkaar onder. Dat veranderde deze zomer wel compleet. Na beschuldigingen is een contractverlenging, die er deze zomer zeker zou komen, ver weg en zit geen team op Bridges te wachten. Toch was dat niet het enige verhaal deze zomer. Zo werd bekend dat Steve Clifford terugkeerde als coach. Hij deed dat ook tussen 2013 en 2018 voor de ploeg uit Charlotte.

VERWACHTE LINE-UP CHARLOTTE HORNETS

PG: LaMelo Ball | SG: Terry Rozier | SF: Gordon Hayward | PF: P.J. Washington | C: Mason Plumlee

Geen echt nieuwe spelers dit seizoen, dus ook een startopstelling die waarschijnlijk hetzelfde blijft. Na de starting five zouden Bouknight, Martin, Oubre Jr., McDaniels en Williams de meeste minuten gaan maken.

Voor volgend seizoen gaat vooral de vraag zijn of Ball de stijgende lijn doorzet en of Hayward gezond blijft. Als op deze vragen het antwoord ja is, is de kans er dat ze, net als de Wizards, gaan strijden om de plekken voor het play-in toernooi.

5: ORLANDO MAGIC: 38-42

Vorig jaar de grootste verliezer (22-60), dit jaar de grootste winnaar. Met de nummer 1 pick was lang onduidelijk wie de Magic zouden kiezen. Paolo Banchero, Chad Holmgren, Jabari Smith óf toch Keegan Murray of Jaden Ivey. Pas op de dag van de draft zelf zelf leek de keuze definitief gemaakt te zijn: Paolo Banchero zou de keuze van de Magic zijn. Vorig jaar waren de Magic vooral slecht door blessureleed. Zo misten Suggs (34), Ross (19), Fultz (64) en Isaac (82) allemaal veel wedstrijden, en moesten vooral Wagner en Anthony de overwinningen pakken. We weten hoe dat gegaan is.

Dit seizoen hopen ze in Orlando dat het anders gaat. Met contractverlengingen voor Bol Bol, Gary Harris en Mo Bamba hebben ze hun basis behouden. Als alle spelers relatief fit blijven hebben de Magic een jonge maar zeer talentvolle core, waarbij alleen Ross en Harris ouder dan 24 jaar zijn.

VERWACHTE LINE-UP ORLANDO MAGIC

PG: Markelle Fultz | SG: Jalen Suggs | SF: Franz Wagner | PF: Paolo Banchero | C: Wendell Carter Jr.

Wanneer je naar deze line-up kijkt is Fultz degene die de meeste ervaring in de NBA heeft. De rest is nog jong en onervaren, maar er zit meer dan genoeg potentie in, en daar zit de sleutel. Op papier kan dit team zich met aardig wat teams meten. Het probleem is dat dat op papier is en niet op het veld, waar ervaring en heel veel andere dingen meespelen.

In de tweede lijn zijn er spelers die bij andere (mindere) teams in de basis zouden staan. Zo hebben Cole Anthony, Gary Harris en Jonathan Isaac al genoeg goeds laten zien. Samen met Chuma Okeke en Mo Bamba hebben de Magic een diepe bank, en gaan ze voor het eerst in tijden mee met de meute in plaats van achteraan te bungelen.

EERDERE PREVIEWS:

#1 – Atlantic Division Preview: Celtics vs. 76ers?

#2 – Central Division Preview: concurrentie voor Bucks?

Coverfoto: Tim Nwachukwu/Getty Images

MNF: 49ers vellen Rams

Seán van Zon
-
0
MNF: 49ers vellen Rams

Voor Monday Night Football stond deze week een rematch van de NFC Championship-wedstrijd van vorig seizoen op het menu. In Santa Clara kwamen de Los Angeles Rams op bezoek bij de San Francisco 49ers. San Francisco verloor vorige week tijdens Sunday Night Football van Denver terwijl de Rams uit wonnen bij de Cardinals.

GROTE PLAYS MAKEN HET VERSCHIL IN EERSTE HELFT

De eerste score van de wedstrijd kwam van de voet van Matt Gay. Hij schoot LA op een 3-0 voorsprong. In de openingsdrive van de Niners nam Jeff Wilson de hoofdrol op zich. De running back vond na goede blocks van zijn offensive line een gaatje in de verdediging. Hij scoorde met een 32-yard run de eerste touchdown van de wedstrijd. De Rams verloren in de drive erna hun center. Coleman Shelton, die de geblesseerde Brian Allen verving, moest de strijd staken door een blessure. Guard Jeremiah Kolone nam het noodgedwongen van hem over.

Rond het middelpunt van het tweede kwart kwamen de Rams in een goal-to-go situatie. De endzone vond LA niet. Gay trapte wel zijn tweede field goal van de wedstrijd raak. Het was zijn 38e op een rij vanaf 45 yards of minder. In de drive erna liet Deebo Samuel zijn klasse zien. Na een korte pass van Jimmy Garoppolo ontweek Deebo een aantal Rams en liep hij de endzone binnen voor een 57-yard touchdown.

Na de touchdown van San Francisco probeerde Los Angeles voor het einde van de eerste helft de endzone te vinden. Deze poging werd verijdeld door de sterke pass-rush van de 49ers. Twee sacks op een rij, eerst van Charles Omenihu daarna van Deommodore Lenoir, forceerden een punt. Overigens kregen de 49ers dit seizoen nog geen touchdown tegen in de eerste helft. Hierdoor sloot San Francisco de eerste helft af met een voorsprong van 14-6.

49ERS GEVEN VOORSPRONG NIET MEER UIT HANDEN

De 49ers begonnen de tweede helft met de bal, maar scoorden niet. De Rams scoorden wel in hun eerste drive van het derde kwart. Wederom werd de endzone niet gevonden, wel verkleinde Gay met zijn derde field goal van de avond de achterstand naar vijf punten.

Na de kick-off vond Garoppolo direct full back Kyle Juszczyk. Zijn catch-and-run bracht de San Francisco-aanval naar de 35-yardlijn van Los Angeles. Goede plays van zowel Juszczyk als Samuel brachten de 49ers op de drempel van de endzone. Even leek George Kittle de drive af te ronden met een TD-catch, maar hij stapte out-of-bounds. Hoewel ze twee yards van de endzone verwijderd waren, kozen de Niners voor een field goal. Robbie Gould maakte geen fout en zette zo zijn team weer op een voorsprong van 8 punten.

Na een 3-and-out van de Rams liet San Francisco het na om de voorsprong uit te breiden. Gould mistte een 42-yard field goal. De verdediging van de Niners scoorde naderhand wel. Talanoa Hufanga onderschepte Matthew Stafford en liep met de bal naar de endzone voor een pick-six. De voorsprong werd zo vergroot naar 24-9. De Rams probeerden vervolgens nog terug te komen, maar een fumble van Stafford liet alle hoop daarop vervliegen. Het betekende de zevende winst op een rij voor de 49ers tegen de Rams in het reguliere seizoen. Door de winst van de 49ers en het verlies van de Rams staan nu alle NFC West-teams op een 2-2 record.

De overige recaps van week 4 lees je hier.

Coverfoto: Carlos Avila Gonzalez/The Chronicle

1...209210211...804Pagina 210 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU