Home Blog Pagina 211

NHL 32-in-32 | Toronto Maple Leafs: Verlossen ze zich dan eindelijk van de vloek?

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | Toronto Maple Leafs: Verlossen ze zich dan eindelijk van de vloek?

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Al op 7 oktober openen de San Jose Sharks en Nashville Predators in het kader van de Global Series het bal in Praag en op 11 oktober volgen de eerste wedstrijden in Noord-Amerika. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Colorado Avalanche. Vandaag de franchise die al jarenlang achtervolgt wordt door het first-round-exit spook: Toronto Maple Leafs.

2021 – 2022: POSTSEASON NACHTMERRIE WORDT ANDERMAAL WERKELIJKHEID

Een preview van Toronto Maple Leafs begint zo langzamerhand een copy paste te worden van de jaargang daarvoor. Ook het seizoen 2021 – 2022 kun je het beste samenvatten als een geweldig regular en een pijnlijke nederlaag in de eerste ronde van het postseason.

Met een 54-21-7 record en een totaal van 115 punten eindigden de Canadezen op een tweede plaats in de zware Atlantic Division. Op basis van de eerste 82 wedstrijden, komen de Leafs uit een historisch seizoen. Met de 115 behaalde punten, overtroffen de Leafs het franchiserecord uit het seizoen 2017 – 2018 (105) en won het nimmer zoveel wedstrijden in eigen stadion (31).

Bovendien doorkruiste men voor het eerst de .700 PTS% en bereikte Auston Matthews als eerste Leaf ooit de grens van zestig goals. De 24-jarige first overall van 2016 hengelde hiermee voor het tweede jaar op rij de Maurice Richard Trophy — topscorer regular season — binnen en verzekerde hij zich eveneens van de Hart Memorial Trophy — MVP — en Ted Lindsay Award — Most Outstanding Player, NHLPA —. Head coach Sheldon Keefe zag ook Mitch Marner excelleren. De 25-jarige winger noteerde in totaal 97 punten (35 goals, 62 assists) — beste seizoen uit zijn carrière tot nu toe —.

DE VLOEK BLIJFT IN STAND

Als er één seizoen was waarin dan eindelijk de vloek opgeheven zou kunnen worden, hadden de fans ’21 – ‘22 met rood omcirkeld. Sinds 2004 vinden de Leafs haar Waterloo in de eerste ronde van het postseason. In het COVID-seizoen ’20 – ‘21 waren ze er heel dichtbij, maar verkwanselde de ploeg uit Toronto een 3-1 voorsprong tegen Montreal Canadiens. Dit geheel is overigens prachtig gedocumenteerd in de Amazon Serie ’All or Nothing: Toronto Maple Leafs’.

Met de tweede plaats in de divisie kruiste het ditmaal de degens met titelverdediger Tampa Bay Lightning. Gesteund door het thuisvoordeel in de serie stond er na vijf wedstrijden een 3-2 voorsprong voor de Leafs op de borden. In Game 6 leek het kwartje ein-de-lijk de kant van Toronto op te vallen, daar er halverwege de derde periode een voorsprong voor de manschappen van Keefe te noteren viel. Guess what. Game 6 in overtime naar de Lightning en een heartbreak in Game 7 in de Scotiabank Arena.

DE KLOK TIKT VOOR GM KYLE DUBAS

GM Kyle Dubas had afgelopen seizoen de zaken uitstekend voor elkaar. Het was op veel fronten het meest dominante en kwalitatief sterkste roster van de Leafs uit wellicht zelfs de franchise historie. Ook in het postseason stelde Toronto niet teleur, maar kwam daar andermaal die ‘choke’.

De linie die desondanks flink in de steigers gezet diende te worden, was de tandem onder de lat. Jack Campbell begon het seizoen als een Vezina Trophy kandidaat, maar zakte richting de jaarwisseling figuurlijk door het ijs. Achteraf bleek, dat de 30-jarige goalie een groot gedeelte van het seizoen met een ribblessure tussen de palen stond. Het was een zware dobber voor Dubas, maar na 2,5 jaar Toronto besloot men Campbell uit zijn contract te laten lopen. Back-up goalie Petr Mrazek werd eveneens van de hand gedaan. Chicago Blackhawks hapte tijdens de NHL Entry Draft toe — samen met een 2022 first-round pick —.

Tweevoudig Stanley Cup winnaar Matt Murray werd op 11 juli middels een trade met Ottawa Senators binnengehengeld. In ruil voor future considerations strijkt de 28-jarige goalie samen met een 2023 third-round en een 2024 seventh-round pick in Toronto neer. De Amerikaan is geen onbekende voor Dubas en Keefe, daar ze al eerder samenwerkten bij Soo Greyhounds in de Ontario Hockey League.

En dan is daar nog Ilya Samsonov. De 25-jarige goalie komt als Free Agent over vanuit Washington, die besloten de Rus geen qualifying offer te bieden. De first-round pick van 2015 begon als een raket in de hoofdstad van de VS, maar het huwelijk boterde mede door blessures en prestaties niet zoals gehoopt.

OFFENSIVE MASTERCLASS, BLUE-LINE VRAAGTEKEN

Aanvallend gezien loopt men al jaren de plonaise in Toronto. Met Auston Matthews, Mitch Marner, William Nylander, John Tavares en Morgan Reilly als core valt er weinig te klagen bij de Leafs. In zes opeenvolgende seizoenen eindigden de Canadezen steevast in de top twee met het aantal gecreëerde kansen per zestig minuten, op de powerplay zelfs nummer één met 27,3% slagingspercentage.

Vorig seizoen was de aanvallende diepte grotendeels debet aan de puike prestaties. Met de vertrekken van Ilya Mikheyev (Vancouver Canucks) en Ondrej Kase (Carolina Hurricanes) kon Dubas naarstig op zoek naar vervangers. Calle Jarnkrok — vier jaar, $8.4 miljoen —, Adam Gaudette — één jaar, $750K — en Nicolas Aube-Kubel — één jaar, $1 miljoen — zullen de ontstane gaten moeten dichten. Pierre Engvall kreeg loon na werken en blijft een seizoen langer op de payroll in Toronto staan.

De blue-line is komend seizoen redelijk steady. Toch hangen er een aantal vraagtekens boven de defensieve linies. Timothy Liljegren mist de eerste maand na een operatie aan een hernia. Bovendien hangt er ook rond Jake Muzzin andermaal een spook genaamd blessure — pols —. Mark Giordano tekende in mei reeds een tweejarige verlenging en Rasmus Sandin kreeg afgelopen week pas witte rook met een tweejarig contract. Jordie Benn (Minnesota Wild) en Victor Mete (Ottawa Senators) tekenden beide voor één jaar en zullen klaar moeten staan in het geval er beroep op hen wordt gedaan.

2022 – 2023: DO OR DIE OP MEERDERE FRONTEN

Het komende seizoen zal op meerdere fronten een dealbreaker zijn. Ten eerste is daar de situatie Kyle Dubas die zijn laatste contractjaar als GM in gaat, zonder dat er op dit moment een verlenging op tafel ligt. Geprezen om zijn analytische benadering heeft hij mede de Leafs weer gekregen waar het zo graag wilt acteren, maar strijkt President Brendan Shanahan wederom over zijn hart bij een zevende exit op rij?

Ten tweede kan men niet om de situatie in de Atlantic Division heen. Met een aantal bottom teams — Ottawa Senators, Detroit Red Wings en in mindere mate Buffalo Sabres — die behoorlijk zijn geupgrade, wordt de strijd om de titel niet makkelijker. Desondannks hebben de Leafs op papier de minste pijn geleden dit offseason en zijn ze samen met Tampa Bay Lightning topfavoriet voor de divisietitel. En meer?

Coverfoto: Gerry Angus / Icon Sportswire

NFL op zondag: Eagles blijven winnen, Ravens geven het weg

Toon Aerts
-
0
NFL op zondag: Eagles blijven winnen, Ravens geven het weg

De NFL-zondag begon vroeger dan anders, want er stond een game in Londen op het programma. Die wedstrijd leverde al meteen het nodige spektakel op voor de Europese fans. De Vikings wonnen nipt met de nodige hulp van de doelpalen. Het bleek een teken voor de rest van de vroege games, die bijna allemaal spannend bleven tot het laatste moment. De Buffalo Bills wonnen in en tegen Baltimore na een sterke comeback in de tweede helft. De Eagles versloegen de Jaguars en kunnen nog steeds als enige team een perfect rapport voorleggen. Lees er alles over in de NFL op zondag recaps!

Ravens geven grote voorsprong uit handen tegen Bills

Buffalo Bills @ Baltimore Ravens | 23-20

John Harbaugh zal slecht geslapen hebben zondagnacht. Voor de tweede keer dit seizoen gaf zijn team namelijk een grote voorsprong uit handen tegen een rechtstreekse concurrent in de AFC. In de eerste helft hadden de Ravens op een bepaald moment een voorsprong van zeventien punten opgebouwd, na een blitzstart van zowel de offense als de defense. Baltimore was als een raket gestart, met een interceptie door Marlon Humphrey van Josh Allen na ongeveer drie plays in de game. Lamar Jackson bedankte zijn defensie met een touchdown-pass naar J.K. Dobbins. Dobbins deed er niet veel later nog een tweede touchdown bij, waarna linebacker Odafe Oweh ook nog een fumble forceerde bij Devin Singletary. De Ravens hadden er ook nog twee field goals bij gedaan, terwijl de Bills daar zelf maar één field goal tegenover konden stellen.

Pas vlak voor rust leek de machine van de Bills eindelijk onder stoom te komen. Josh Allen toonde scherpte, precisie en kracht en bracht zijn team tot in de redzone. Daar gooide hij de bal naar Isaiah McKenzie die makkelijk de eindzone kon bereiken en scoren. Na de koffie kwamen de Bills messcherp uit de kleedkamers. Een field goal en een rushing touchdown van Allen zelf brachten de Bills op gelijke hoogte.

Sterk staaltje game management Bills

In het vierde kwart toonde het aanvalsspel van de Ravens opnieuw tekenen van leven en Lamar Jackson bracht zijn team tot aan de doellijn. Coach Harbaugh had een beslissing te maken bij 4th & goal: de field goal trappen of ervoor gaan. Hij koos om ervoor te gaan, maar in plaats van de touchdown te scoren, wierp Lamar Jackson een interceptie. Het was Jordan Poyer die al zijn tweede pick van de wedstrijd ving. Hierna marcheerden de Bills over het veld, daarbij de volledige klok opsouperend. Tyler Bass legde aan om de field goal te trappen en miste niet. Pas toen de klok enkel nog nulletjes vertoonde, stonden de Bills voor ’t eerst op voorsprong. Maar dat is wanneer het telt, natuurlijk.

Eagles blijven ongeslagen

Jacksonville Jaguars @ Philadelphia Eagles | 21-29

De Eagles en Jaguars zijn beide uitstekend aan het seizoen begonnen. Philly was na het verlies van de Dolphins op TNF zelfs het enige team dat nog ongeslagen was dit seizoen. Dit gegeven kon niet voorkomen dat de Eagles al vroeg tegen een achterstand aankeken. Andre Cisco onderschepte een bal van Jalen Hurts en kon ongestoord richting de endzone van de Eagles gaan. Later in het eerste kwart ving Jamal Agnew een touchdown pass van Trevor Lawrence na een uitstekende drive van 80 yards. Na het eerste kwart keken de Eagles in de stromende regen tegen een 14-0 achterstand aan.

Nog voor rust stelden de Eagles orde op zaken. Hurts maakte zijn gegooide pick six goed door zelf een touchdown binnen te rennen. Miles Sanders volgde het voorbeeld van Hurts en rende zelf ook een touchdown binnen om de stand gelijk te trekken. Nog voor het rustsignaal kwamen de Eagles ook op voorsprong. Ook Kenneth Gainwell rushte een touchdown binnen. Dit deed hij na een fumble van Trevor Lawrence, die eerder in het kwart ook al een fumble had. Omdat Jake Elliot het extra punt miste, gingen de ploegen rusten met een 14-20 voorsprong voor de Eagles.

Trevor Lawrence kan het verschil niet maken

Na rust kabbelde de wedstrijd voort. In het derde kwart gebeurde vrij weinig. In het vierde kwart gooide Lawrence na zijn twee fumbles ook nog een interceptie. De Eagles sleepten een field goal uit deze play. Na zijn interceptie werd Lawrence voor de derde keer van de bal beroofd via een fumble-sack. Uit deze turnover pakten de Eagles wel de volle buit: Sanders rende zijn tweede touchdown van de dag binnen. Lawrence gooide nog een touchdown naar Agnew hierna, maar dat mocht de pret voor de Eagles niet drukken. Na deze laatste touchdown voegde Lawrence nóg een fumble toe aan zijn totaal, waarmee dat op vier kwam. Lawrence kon zijn goede vorm van de afgelopen weken niet doortrekken en de Eagles blijven daardoor ongeslagen.

Justin Jefferson en de doelpalen helpen Vikings aan nipte zege in Londen

Minnesota Vikings @ New Orleans Saints | 28-25

Tottenham Hotspur Stadium was het decor voor de eerste internationale wedstrijd van dit seizoen in de NFL. De Minnesota Vikings en de New Orleans Saints trakteerden de Europese fans op een vermakelijk kijkstuk dat tot de allerlaatste seconde spannend bleef. De Saints moesten het doen zonder quarterback Jameis Winston, running back Alvin Kamara en receiver Michael Thomas, terwijl de Vikings wel op volle sterkte aantraden. Dat was er in de eerste helft ook aan te zien. Het aanvalsspel van de Saints kwam maar niet op gang onder leiding van Andy Dalton. De Saints konden slechts één keer de endzone bereiken. Dalton bereikte rookie Chris Olave voor de touchdown. Het was pas voor ’t eerst dit seizoen dat de Saints punten konden scoren in het tweede kwart van een wedstrijd.

Defensief zat het wel helemaal goed bij de Saints. Honeybadger Tyrann Mathieu onderschepte een bal van Kirk Cousins en verder werden de Vikings vooral tot het trappen van field goals beperkt. Wel kon Alexander Mattison helemaal in het begin een touchdown scoren na een screen pass van Cousins. Het derde kwart vertoonde een gelijkaardig beeld, maar in het laatste kwart brak de game helemaal open. De Vikings lukten een fake punt die later helaas slechts een field goal opleverde. Het was wel de start van een spannende back and forth waarbij de Saints zelfs één keer op voorsprong klommen na een rushing touchdown van Taysom Hill.

Double Doink

De Vikings sprongen er opnieuw over toen Justin Jefferson, die maar liefst 147 receiving yards zou verzamelen, met een jet sweep de eindzone binnenliep. Greg Joseph miste echter het extra punt. Dan liet kicker Will Lutz bij de Saints meer van zich spreken. Hij verbrak in Londen zijn eigen persoonlijke record, door een field goal van 60 yards door de palen te schieten. In de absolute slotfase mocht Lutz nog een keer aanleggen om opnieuw de bordjes gelijk te hangen. Dit keer was de afstand 61 yards. Twee persoonlijke records op enkele minuten tijd? Helaas voor Lutz en de Saints knalde de bal niet één, maar twee keer tegen de doelpalen, waardoor de Vikings uiteindelijk met een W in de tas terug huiswaarts konden keren.

Titans verslaan Colts in AFC South onderonsje

Tennessee Titans @ Indianapolis Colts | 24-17

De Tennessee Titans en de Indianapolis Colts troffen elkaar in een AFC South onderonsje. Tijdens de eerste drive van de wedstrijd werd Matt Ryan gesackt, waarbij hij de bal verloor. De Titans veroverden de losse bal, waardoor zij vanaf de 32 yard lijn van de Colts konden gaan aanvallen. Uit deze drive scoorde Robert Woods een touchdown na een 7 yard pass van Ryan Tannehill. De volgende drive van de Colts was ook geen succes, na 3 plays moest er al gepunt worden. Ook de tweede drive van de Titans leverde een touchdown op. ‘King’ Derrick Henry rende een touchdown binnen na een rush van 19 yards.

In het tweede kwart kwamen de Colts ook op het scorebord. Na een aardige drive van 67 yards kon Indy geen touchdown scoren, maar Chase McLaughin scoorde een field goal. De daaropvolgende drive van de Titans bracht eveneens een field goal voort, wat de stand op 17-3 bracht. Matt Ryan gooide bij de eerste play van de drive hierop een interceptie. Chigoziem Okonkwo ving hierop een touchdown pass van Tannehill, waarmee de Titans redelijk uit het zicht van de Colts verdwenen qua score.

Colts kunnen niet terugkomen in de tweede helft

Vlak voor rust wisten de Colts dan toch eindelijk een touchdown te scoren. Tight end Mo Alie-Cox ving een pass van Ryan, waarmee de stand op 24-10 kwam. Na rust gebeurde er vrij weinig in de wedstrijd. Halverwege het derde kwart ving Alie-Cox zijn tweede touchdown van de wedstrijd, waarmee de wedstrijd een one-score game werd. Hier bleef het ook bij. In het laatste anderhalve kwart fumblden de Colts de bal nog een keer en misten ze nog een field goal. De Titans komen nu op 2-2, terwijl de Colts na hun verrassende overwinning op de Chiefs van vorige week aan blijven modderen.

Overige games

Chicago Bears @ New York Giants | 12-20: Daniel Jones rende voor twee touchdowns, voordat hij geblesseerd raakte aan zijn enkel. Zijn vervanger Tyrod Taylor hield het ook al niet lang vol, hij moest in concussion protocol. Hierdoor gingen de Giants verder in een wildcat formation, met Saquon Barkley under center. Barkley rende mede hierdoor voor 146 yards. De Bears konden niet profiteren van de personele problemen van de Giants, waardoor New York op een uitstekende 3-1 staat dit seizoen.

Washington Commanders @ Dallas Cowboys | 10-25: Cooper Rush blijft ongeslagen als starting quarterback voor de Cowboys. De Washington commanders konden het de Cowboys geen enkel moment lastig maken. Rush gooide voor 223 yards en twee touchdowns. Aan de overkant speelde Carson Wentz wederom niet best, hij gooide twee intercepties. De Cowboys boekten hierdoor een makkelijke overwinning op de divisieconcurrent.

Seattle Seahawks @ Detroit Lions | 48-45: De Seahawks en de Lions legden een ouderwetse shootout op de map. Aan de zijde van de Seahawks gooide Geno Smith voor 320 yards en twee touchdowns, rende Rashaad Penny voor 150 yards en twee touchdowns en ving D.K. Metcalf 150 yards bij elkaar. Voor de Lions eindigde Jared Goff op 378 yards en vier touchdowns en rende Jamaal Williams voor 108 yards en twee toucdowns. Bij afwezigheid van Amon-Ra St. Brown ving T.J. Hockenson 179 yards en twee touchdowns bij elkaar. De Seahawks trokken uiteindelijk aan het langste eind. Voor de Lions is de realiteit dat ze ondanks alle complimenten nog maar één overwinning hebben.

Cleveland Browns @ Atlanta Falcons | 20-23: De Falcons hebben voor de tweede week op een rij gewonnen. Tegen de Cleveland Browns wisten ze twee keer een achterstand uit en gingen ze er in het vierde kwart op en over met twee field goals van Younghoe Koo. De Browns schoten vooral zichzelf in de voet. Ze hadden meer balbezit en meer yards dan de Falcons, maar mede dankzij een interceptie van Jacoby Brissett (21/35, 234 yards, 1 rush. TD, 1 INT), een fumble van David Njoku en gemiste kansen op 4th down, konden ze simpelweg niet genoeg punten scoren om te winnen.

Los Angeles Chargers @ Houston Texans | 34-24: De door blessures geplaagde Los Angeles Chargers vonden in de Houston Texans de ideale tegenstander om opnieuw wat optimisme door de franchise te laten waaien. Vooral de eerste helft van de Chargers was indrukwekkend, met 27 gescoorde punten. Justin Herbert zag er alweer iets fitter uit en wierp 340 passing yards en twee touchdowns. Maar vooral de verrijzenis van Austin Ekeler deed de Bolts deugd. Hij scoorde twee rushing touchdowns en een receiving touchdown.

New York Jets @ Pittsburgh Steelers | 24-20: De New York Jets staan op 2-2 en dat is, zeker gezien het verloop van al hun wedstrijden tot nu toe, behoorlijk verrassend te noemen. Net als tegen de Cleveland Browns was er een spectaculaire comeback nodig om op zondag de Pittsburgh Steelers te verslaan. Nog in het vierde kwart namen de Steelers een voorsprong van tien punten. Toen al was rookie Kenny Pickett in de game gekomen om de matige Mitchell Trubisky te vervangen. Het leek een succesvol debuut te worden voor Pickett, maar dat was buiten Zach Wilson gerekend. Wilson speelde een slechte eerste helft, maar rechtte de rug en leidde zijn team nog naar twee touchdowns. Of de Jets op deze manier kunnen blijven winnen, is twijfelachtig. Maar spectaculair is het zeker wel.

De recaps van de wedstrijden in het late window lees je hier.

Coverfoto: Pattrick Smith/Getty Images

NFL op zondag: Packers winnen in overtime, Chiefs domineren

Seán van Zon
-
0
NFL op zondag: Packers winnen in overtime, Chiefs domineren

Deze week had de NFL vier wedstrijden voor ons in petto tijdens het late tijdslot. De drie wedstrijden die na 22:00 uur begonnen waren de Patriots tegen de Packers, de Cardinals tegen de Panthers en de Broncos tegen de Raiders. Voor Sunday Night Football stond Mahomes tegen Brady op het programma. De Chiefs gingen op bezoek bij de Buccaneers voor een rematch van Super Bowl LV.

PATRIOTS BEZORGEN PACKERS LASTIGE AVOND

New England Patriots @ Green Bay Packers | 24-27

Na de blessure van Mac Jones vorige week startte Brian Hoyer deze wedstrijd voor de Patriots. Nick Folk opende de score met een field goal en zette zo New England op een voorsprong van 3-0. Romeo Doubs fumblede vervolgens de bal namens de Packers en bracht zo de bal terug in de handen van Hoyer. De aanval eindigde met een sack, Hoyer raakte door de sack geblesseerd. Bailey Zappe – pick 137 in de draft van dit jaar – nam het noodgedwongen over van hem.

De eerste score van Green Bay kwam aan het begin van het tweede kwart. Een run van Christian Watson zette de Packers op een 7-3 voorsprong. Beide teams hadden in de eerste helft moeite om goed aanvallend spel op de mat te leggen, ook de statistieken lieten dit blijken. Beide teams eindigden de eerste 30 minuten met 125 offensieve yards. De verdediging van New England scoorde in de eerste helft meer punten dan de aanval. De eerste helft werd namelijk afgesloten met een pick-six van rookie Jack Jones. Zo namen de Patriots een, toch wel, verrassende voorsprong van 10-7 de kleedkamer in.

TEAMS BETER IN TWEEDE HELFT

De tweede helft begon met een spectaculaire catch van Adam Lazard voor een gain van 32 yards. Het gaf Green Bay het vertrouwen om een goede aanval op te zetten. Door een pass van Aaron Rodgers op Robert Tonyan rondde Green Bay de drive af met een touchdown voor de voorsprong. Het was de eerste TD-catch van Tonyan dit seizoen.

In de drive daarna gooide Zappe zijn eerste touchdown in zijn NFL-carrière. DeVante Parker ving een korte pass en liep ermee in de endzone om de score op 17-14 te zetten. De play had overigens nooit mogen gebeuren. De play clock stond op 0 seconden, maar de umpires lieten het na om de Patriots een 5-yard penalty te geven voor een delay-of-game. De Packers beantwoordden de onterechte touchdown met een field goal. Zo gingen de teams met een gelijke stand het vierde kwart in.

VENIJN IN DE STAART

Na bijna 4 minuten in het vierde kwart nam New England de voorsprong weer over. Een 5-yard run van Damien Harris zette de score op 24-17 in het voordeel van de Patriots. Het antwoord van de Packers liet niet lang op zich wachten. Doubs maakte zijn fumble goed door een pass van Rodgers in de endzone te vangen en trok zo de stand gelijk. Het was Rodgers zijn 500e TD-pass uit zijn carrière.

Rodgers leek niet lang daarna zijn 501e TD-pass uit zijn carrière te gooien, maar deze keer schoot de bal uit Doubs’ handen nadat hij contact maakte met de grond. De punt daarna was perfect, hierdoor begon New England hun drive op hun eigen 2-yardlijn met nog 2:02 op de klok. Een 3-and-out was het gevolg, Green Bay kreeg de bal met nog 4 seconden op de klok. Door de wind was een Hail Mary geen optie en namen de Packers genoegen met overtime.

De Packers wonnen de toss en begonnen overtime dus met de bal. De Patriots-verdediging hield zich sterk en forceerde een 3-and-out. Op dit moment was een field goal genoeg om de wedstrijd te winnen. De Packers-verdediging liet daarna ook hun kracht zien, de Patriots moesten punten. Een goede drive van Green Bay gaf Mason Crosby de kans om een 31-yard field goal te trappen. Hij schoot raak en bezorgde zo zijn team de winst. 

CHIEFS LANGS BUCS IN SNF SHOOTOUT

Kansas City Chiefs @ Tampa Bay Buccaneers | 41-31

Tampa Bay ontving de bal om de wedstrijd te starten, maar returner Rachaad White fumblede de bal tijdens de return. Kansas City nam direct de bal over op de 21-yardlijn van Tampa Bay. De tweede play van de wedstrijd leverde gelijk een touchdown op. Patrick Mahomes vond Travis Kelce die de bal in de endzone liep om de Chiefs op een 7-0 voorsprong te zetten. De eerste score van de Buccaneers kwam een aantal minuten later door een field goal van Ryan Succop. Kansas City liet daarna weer zien dat hun aanval ijzersterk is. Clyde Edwards-Helaire rondde de drive, waarbij de Chiefs running en passing plays goed afwisselde, af met een 3-yard run voor een touchdown.

De volgende touchdown kwam weer op naam van Edwards-Helaire, deze keer ving hij een pass van Mahomes. Mahomes scrambelde, ontweek tackles en vond met een pass zijn running back in de endzone. De Bucs lieten daarna ook zien over genoeg offensieve vuurkracht te bezitten. Tom Brady vuurde een pass af op Mike Evans die de bal ving voor een touchdown, zo zette hij de stand op 21-10 in het midden van het tweede kwart.

De Bucs stopten de Chiefs eindelijk af, maar gaven de bal gelijk terug na een strip sack van L’Jarius Sneed. Kansas City liet frivool en creatief spel zien. Een directe snap naar tight end Noah Gray die met een sneak de endzone vond was hier het perfecte voorbeeld van. Het laatste woord in deze wervelwind van een eerste helft kwam van Tampa Bay. Evans ving zijn tweede touchdown van de avond en zette zo de ruststand 28-17, wel in het voordeel van de Chiefs.

CHIEFS HOUDEN TOUWTJES IN HANDEN

De Chiefs-aanval begon de tweede helft met een field goal. Matthew Wright trapte zijn eerste field goal-poging als Chief tussen de palen. Na een punt van Tampa Bay breidde Kansas City nog maar eens de voorsprong uit. Deze keer ving Jody Fortson een pass van Mahomes voor een touchdown. Ondanks de grote achterstand gaf Tampa Bay niet zomaar op. Rachaad White scoorde zijn eerste touchdown in de NFL en zette zo de stand op 38-24 met nog iets meer dan een kwart te spelen.

Jake Camarda trapte de kick-off out-of-bounds waardoor de Chiefs de drive op hun eigen 40-yardlijn begonnen. Kansas City haalde er slechts een field goal uit. De 3-and-out van Tampa Bay die daarop volgde benadrukte nog maar eens dat het niet de avond van de Bucs was. De verdediging van de Chiefs was simpelweg te sterk voor de aanval van de Buccaneers

Net wanneer de Chiefs de wedstrijd rustig uit leken te spelen intercepte Sean Murphy-Bunting een worp van Mahomes. De aanval van Tampa Bay maakte een snelle opmars naar de endzone. Leonard Fournette maakte de drive af door een pass van Brady te vangen voor een touchdown. Kansas City liet vervolgens de wedstrijd als een nachtkaars uit gaan. Een aantal sterke runs van Edwards-Helaire snoepten genoeg tijd van de klok af om een echte poging tot een comeback onmogelijk te maken voor Tampa Bay toen zij de bal terugkregen.

OVERIGE GAMES

Arizona Cardinals @ Carolina Panthers | 26-16

Beide teams scoorden niet in het eerste kwart, Arizona scoorde overigens dit seizoen nog niet in de eerste 15 minuten. Het tweede kwart begon met een pick-six voor de Panthers. Matt Prater bracht met een field goal de score naar 7-3. Aan het einde van het tweede kwart kwam Carolina in field goal-range. Panthers-kicker Eddy Pineiro maakte geen fout en zette zo de ruststand op 10-3 in het voordeel van de Panthers.

De Cardinals waren in de tweede helft een stuk sterker dan de Panthers, aan beide kanten van de bal. Arizona scoorde 23 punten voordat Carolina hun eerste punten van de helft op het bord zette. Na hun eerste punten van de tweede helft kreeg Carolina daarna de bal niet meer terug en vervloog dus enige hoop op een comeback.

Denver Broncos @ Las Vegas Raiders | 23-32

De Broncos scoorden in de eerste helft meer punten dan ze vorige week in een hele wedstrijd deden. Ook de Raiders speelden geen onaardige eerste helft. Een recovery van een fumble van Melvin Gordon, zijn derde fumble van het seizoen, zorgde voor de eerste defensieve touchdown van de Raiders sinds 2019. Aan het einde van de eerste helft zette Daniel Carlson – die net zoals zijn collega-kicker eerder een extra punt mistte – met een field goal Las Vegas op een 19-16 voorsprong.

In de tweede helft bouwde Las Vegas de voorsprong uit met twee field goals. Rond het middelpunt van het vierde kwart kwam Denver dichterbij, Russell Wilson scoorde een rushing touchdown om de achterstand te verkleinen naar twee punten. Las Vegas liet vervolgens zien goed tijd te kunnen managen. Na een drive van 5:14 scoorde Josh Jacobs zijn tweede rushing touchdown van de wedstrijd. Met nog 2:07 op de klok kon Denver geen comeback meer opzetten waardoor Las Vegas voor de eerste keer dit seizoen er met de winst vandoor ging.

Recaps van de andere wedstrijden lezen? Klik dan hier.

Coverfoto: Jason Behnken/AP Photo

NHL 32-in-32 | Pittsburgh Penguins: Sneaky outsider voor de Cup?

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | Pittsburgh Penguins: Sneaky outsider voor de Cup?

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Al op 7 oktober openen de San Jose Sharks en Nashville Predators in het kader van de Global Series het bal in Praag en op 11 oktober volgen de eerste wedstrijden in Noord-Amerika. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Colorado Avalanche. Vandaag de franchise die ook komend seizoen een gevaarlijke klant is voor een run: Pittsburgh Penguins.

2021 – 2022: VALSE START IN REGULAR EN HEARTBREAK IN POSTSEASON

Pittsburgh Penguins heeft sinds het seizoen 2006 – 2007 een abonnement op het postseason afgesloten. Hiermee komt het totaal aantal playoff optredens achter elkaar uit op zestien, wat de langste actieve streak van alle franchises is tot dusverre. Het ultieme record van Boston Bruins (29) is nog ver weg, maar zal zeker af en toe in de gedachten van de fans opdoemen.

Het seizoen ’21 – ‘22 begon echter zonder sterren Sidney Crosby en Evgeni Malkin, die beide met een blessure het seizoen aanvingen. Ondanks dit gapende gat in de offensieve linies, begon de ploeg van Mike Sullivan redelijk steady aan het seizoen. Tot aan de terugkeer van Crosby op 30 oktober, werd er een 3-2-2 record genoteerd. Na de rentree van Malkin op 11 januari, ging men in Pennsylvania helemaal als een trein. Met een eindrecord van 46-25-11 werd de derde plaats in de Metropolitan Division behaald en hiermee ruimschoots (negentien punten) de playoffs gehaald.

In de eerste ronde van het postseason trof Pittsburgh divisiegenoot New York Rangers. Na een marathonpartij in de vorm van Game 1 – triple overtime — stond er na vier wedstrijden een 3-1 voorsprong voor de Penguins op de borden. Het Front Office keek reeds met een schuin oog naar de ticketprijzen richting Boston of Carolina, ware het niet dat de Rangers een Houdini-act uit de hoge hoed toverden. Artemi Panarin werd de held in Game 7, door in overtime de beslissende goal te maken. Wederom een Penguins exit in de eerste ronde.

DIKKE PLUIM VOOR RON HEXTALL

GM Ron Hextall en President of Hockey Operations Brian Burke verdienen een hoop krediet voor het voorbije offseason. Met onder meer de dossiers Kris Letang en Evgeni Malkin op de agenda, waren vele ogen op de PPG Paints Arena gericht.

De contractverlenging van Malkin liet lang op zich wachten, daar er in de media voorafgaand aan de Trade Deadline in maart en tijdens de NHL Entry Draft geregeld de woorden ’Evgeni’ en ’Malkin’ door de kamer vlogen. Na zestien jaar is de 35-jarige Rus nog altijd niet op het zwart-gele tricot uitgekeken. De second overall van 2004 – na landgenoot Alex Ovechkin — blijft de komende vier jaar voor $6.1 miljoen average annual value op de loonlijst in Pittsburgh.

Een paar dagen voor de deal met Malkin, kwam er eveneens witte rook uit de schoorsteen van Kris Letang. Niet zelden werd de blue-liner in verband gebracht met Montreal Canadiens, waar zijn voormalig agent Kent Hughes de scepter zwaait. De inmiddels 35-jarige blueliner gaat iets terug in salaris (van $7.2 miljoen naar $6.1 miljoen) en tekende tot de zomer van 2028. Afgelopen seizoen noteerde hij statistisch gezien het beste jaar uit zijn carrière: tien goals en 68 punten.

SIGNINGS, SIGNINGS, SIGNINGS

Naast Malkin en Letang verlengden ook Casey DeSmith (twee jaar), Richard Rakell (zes jaar), Kasperi Kapanen (twee jaar) en in mei reeds Bryan Rust (zes jaar) hun contract. Josh Archibald keert terug op het oude nest (een jaar), na periodes bij Arizona Coyotes en meest recent Edmonton Oilers. Jan Rutta, Jeff Petry en Ryan Poehling zijn komend seizoen eveneens in het Penguins-shirt te bewonderen.

Petry en Poehling komen over vanuit Montreal, die middels een trade Mike Matheson en een 2023 fourth-round pick de omgekeerde weg zagen bewandelen. Naast Matheson zullen ook John Marino (trade New Jersey Devils), Evan Rodrigues (Colorado Avalanche) en Louis Domingue (New York Rangers) elders te bewonderen zijn.

MIKE SULLIVAN LANGER AAN HET ROER

In navolging van Letang, Rust en Malkin heeft ook head coach Mike Sullivan zijn contract in Pittsburgh verlengd. Het huidige contract van de coach, die de Penguins in 2016 en 2017 naar de Stanley Cup leidde, liep volgende zomer af, maar de partijen kwamen reeds een driejarige verlenging overeen. De 54-jarige Sullivan ligt nu vast tot medio 2027 en kan op jacht naar zijn derde Stanley Cup in dienst van de Pengs.

2022 – 2023: MITS ALLES FIT, ZIJN DE PENGUINS EEN SLEEPER DIT JAAR

Zolang de core fit blijft en niet als een kaartenhuis in elkaar stort, zijn de Penguins zonder meer in staat om wederom een gooi te doen naar de Stanley Cup. Toch komt Pittsburgh in de zone waar het ‘nu of nooit’ principe om de hoek komt kijken. Heel clichématig kunnen ze het iedere franchise lastig maken over zeven wedstrijden, maar kwamen ze zich tegen de Rangers afgelopen postseason behoorlijk tegen.

Desondanks zullen de Pengs onder de radar als een ’sleeper’ op de loer liggen voor die felbegeerde trofee. De Fenway Sports Group zal in ieder geval andermaal met hooggespannen verwachtingen het seizoen aanschouwen.

Coverfoto: NHL.com

NFL 4-on-4: De blessure van Tua

Chris Van Dijk
-
0
NFL 4-on-4: De blessure van Tua

Er ging een schok door de NFL. De blessure van Tua leek zondag tegen de Bills niet op een rugblessure, maar op een hersenschudding. Vier dagen later stond de quarterback van de Dolphins opnieuw op het veld en weer ging hij naar de grond. Dit keer ook officieel met een hersenschudding. Er wordt gevreesd voor het seizoen en de loopbaan van Tua. Wat moet er gebeuren om dit te voorkomen? Dat en meer in deze editie van de NFL 4-on-4.

1. Tua Tagovailoa viel donderdag opnieuw uit, waarschijnlijk met zijn tweede hersenschudding in een week. De spelersvakbond is dan ook woest. Wat moet er in dit geval gebeuren?

Marc Dorenbos: “De beelden van Tua waren niet leuk om naar te kijken en de ophef is meer dan terecht. De regels omtrent hersenschuddingen zullen verder aangescherpt moeten worden. Zolang geld echter belangrijker is binnen de NFL en de teams zie ik de situatie nog niet zo 1, 2, 3 verbeteren.”

Jurian Ubachs: “Onderzoek, heel goed en diepgravend onderzoek naar wat de protocollen inhouden, hoe ze uitgevoerd worden en door wie. Laten we hopen dat Tua oké is. Mocht dat echter niet zo zijn, dan is dat ze hem zo snel weer laten spelen hoofdzakelijk schuldig aan zijn blessure. Helemaal voorkomen zal niet kunnen, maar elke tv-kijker zal zich af hebben gevraagd hoe het kan dat iemand door zijn hoeven zakt, maar daarna kennelijk oké is. Wat daar aan de zijlijn gebeurd is, verdient veel aandacht, zodat de league er hopelijk van kan leren.”

Luuk Dokter: “Kijken of de protocollen zijn nageleefd. Als dat zo is, is er in ieder geval gehandeld binnen het toelaatbare van dat moment. Echter, zoals Tua er bij beide wedstrijden aan toe was (wankelen tegen de Bills, verkrampte handen tegen de Bengals), roept vragen op. Daarom vind ik dat er ook kritisch naar de protocollen gekeken moet worden.”

Seán van Zon: “Het geld klotst tegen de plinten bij de NFL. De league moet dat geld gebruiken om de sport veiliger te maken. Er zal samengewerkt moeten worden met helmmakers om ervoor te zorgen dat helmen ook echt werken tegen hoofdblessures zoals die van Tua. De technologie is er (waarschijnlijk) nog niet, het geld wel.”

2. Ondertussen zijn alleen de Eagles nog ongeslagen. Zijn ze ook het beste team? En hoelang blijven ze nog zonder nederlaag?

Marc Dorenbos: “Ik denk dat de Bills nog steeds het beste team zijn, ondanks hun blessureproblemen in de verdediging. De Eagles kunnen nog wel een tijdje ongeslagen blijven als je naar hun schema kijkt. Tot de bye week hebben ze de Jaguars, Cardinals en de Cowboys, die zijn allemaal te verslaan.”

Jurian Ubachs: “De Eagles lijken het meest compleet, maar dat komt ook omdat de Bills hun hele secondary missen. Als beide teams compleet zijn, denk ik dat de Bills net iets sterker zijn, maar in de NFC zijn de Eagles de te kloppen ploeg. Wat dat over drie maanden waard is, moet blijken. We zien vaak andere teams later op stoom komen en snelle starters stilvallen, dus het zegt nog weinig. Wanneer de Bucs hun wapens terugkrijgen en Rodgers meer ingespeeld raakt met zijn ballenvangers, kan de NFC er ineens heel anders uit gaan zien.”

Luuk Dokter: “Ze zijn op dit moment in ieder geval het beste team in de NFC, maar in de NFL zijn de kaarten pas echt geschud als we de tweede seizoenshelft bereiken. Het zou me niet verbazen als de Jaguars ze verrassen, maar de Cardinals en Cowboys zijn in de twee weken erna ook geduchte tegenstanders.”

Seán van Zon: “Ik denk niet dat de Eagles het beste team zijn, maar de verbeteringen vergeleken vorig seizoen zijn niet te missen. Dit weekend zijn de Jaguars al een potentiële valkuil voor Philly. De Jags speelden heel sterk tegen de Chargers, dat vertrouwen zullen ze meenemen.”

3. De Raiders hebben juist als enige alles nog verloren. Wat moet daar gebeuren om nog een succes van het jaar te maken?

Marc Dorenbos: “De offensive line zal Derek Carr beter moeten beschermen. Carr zal op zijn beurt die college connectie met Davante Adams moeten gaan aanhalen, want anders wordt het helemaal niks met de Raiders.”

Jurian Ubachs: “Om eerlijk te zijn: geen idee. Op papier klopt het plaatje, maar in de praktijk verzinnen de Raiders steeds manieren om de L te pakken terwijl ze helemaal niet slecht spelen. Hoe ze het weggaven tegen de Cardinals was natuurlijk ridicuul, een close potje verliezen tegen de Chargers is geen schande, maar de L tegen Tennessee moet pijn hebben gedaan. De Broncos komen nu op bezoek en dat lijkt me een team dat wacht op een bepaalde klik voor ze exploderen voor 40+ punten. Hopelijk voor Las Vegas komt dat moment niet dit weekend al.”

Luuk Dokter: “In de zware AFC West wordt het dit jaar met het huidige roster geen succes meer. De 0-3 start zal funest blijken voor de play-offaspiraties van Las Vegas, want er komen veel verliespartijen aan in de eigen divisie. Aan beide kanten van de bal komt het team daarin tekort en er lijkt ook geen hogere macht, bijvoorbeeld een Dan Campbell of een extreem teamgevoel, aanwezig om dit roster naar een hoger niveau te tillen.”

Seán van Zon: “Als ze een tijdmachine hebben, moeten de Raiders terug de tijd in gaan en Rich Bisaccia op permanente basis aanstellen, maar die hebben ze natuurlijk niet. Het moraal zal laag zijn bij de Raiders, dat moeten ze weten op te krikken. Ik zie ze niet meer de play-offs halen, misschien haalt het druk bij ze weg als ze de verwachtingen bijstellen.”

4. Welke speler heeft jou in de eerste weken van het seizoen verrast en moeten we dit weekend dus op letten?

Marc Dorenbos: “Ik had niet veel vertrouwen in Trevor Lawrence aan het begin van dit seizoen, maar hij heeft de afgelopen twee weken mijn ongelijk bewezen. Het zou leuk zijn als hij die vorm door kan trekken de komende tijd.”

Jurian Ubachs: “Op hem letten is lastig, want zijn enkel doet zeer en hij speelt dit weekend niet. Maar Amon-Ra St. Brown is natuurlijk heerlijk om naar te kijken. Ik riep deze zomer dat ik weinig vertrouwen had dat hij zijn prestaties van eind vorig seizoen zou kunnen herhalen. I stand corrected. St. Brown is geweldig en als Jameson Williams is wat we allemaal hopen dat hij is, wordt die aanval echt heel goed. Hoe goed? Tja, de verdediging en de QB zitten natuurlijk niet op hetzelfde niveau, maar die aanval zou wel eens Super Bowl-waardig kunnen zijn.”

Luuk Dokter: “Ik vond dat Jalen Hurts vorig seizoen al mooie dingen liet zien, maar zoals hij nu speelt, wil ik hem gewoon iedere week zien. Met een dergelijke O-line kan het ook niet anders dan dat een beetje fatsoenlijke quarterback goed speelt, maar hij is meer dan dat. Plus, ik vind het fantastisch dat Saquon Barkley weer lekker staat te spelen.”

Seán van Zon: “Saquon Barkley. Ik had na zijn blessureleed niet verwacht dat hij dit seizoen zo sterk zou beginnen. Spelen als running back levert bovengemiddeld veel blessures op, vaak komt een speler zwakker terug. Een goed voorbeeld daarvan is Christian McCaffrey.”

Lees hier de previews voor week 4.

Coverfoto: Megan Briggs/Getty Images

Wicked Wood SportAmerika Football Pool 2022/2023: Week 3

Luuk Dokter
-
0
Wicked Wood SportAmerika Football Pool 2022/2023: Week 3

De klassementsleider van vorige week in de Wicked Wood SportAmerika Football Pool, Jos Lagerburg, zakte naar plek zeven door slechts vijf duels goed te voorspellen. Francesco Sietsema en drie anderen maakten daar dankbaar gebruik van. Zij leiden nu met zijn vieren het klassement. De weekwinnaar was Frederik Schols. Hij had slechts twee duels fout door nederlagen van de Bills en Chiefs. Het levert hem de beste weekscore tot nu toe op. Tenslotte zijn er eervolle vermeldingen voor Ronald tb, Christian Kurdoghlian, Jesper Post en Peter Martens. Zij voorspelden de totaalscore van MNF (39) correct.

Wicked Wood SportAmerika Football Pool - Top 10 na week 3
Wicked Wood SportAmerika Football Pool – Top 10 na week 3

In week 3 hadden de meeste deelnemers acht of minder duels correct voorspeld. Een lastige week dus, in onze Football Pool. Verliespartijen van Buffalo, Kansas City, Seattle, New Orleans, Tampa Bay LA, SF en zelfs New York kwamen voor de meesten onverwacht. Er waren dan ook slechts vier deelnemers die meer dan 10 duels goed hadden. Overwinningen van de Browns, Ravens, Bengals, Vikings, Bears, Eagles en Rams waren vooraf redelijk unaniem voorspeld. Het verschil werd dikwijls gemaakt door goed te voorspellen bij ontmoetingen tussen de Raiders & Titans en Packers & Buccaneers. Die duels konden vooraf dan ook beide kanten op.

Wicked Wood SportAmerika Football Pool - Top 10 picks van week 3
Wicked Wood SportAmerika Football Pool – Top 10 picks van week 3

VOORUITBLIK WEEK 4

De vierde speelronde herbergt wederm een paar spannende duels. Te beginnen met de London game tussen de Vikings en Saints. New Orleans valt wat tegen, terwijl de Vikings een serieuze bedreiging vormen voor de Packers in de NFC North. Dan zijn er ook nog de twee mooiste affiches van het weekend: Bills@Ravens en Chiefs@Buccaneers. Net als tegen de Dolphins zijn de Bills nog steeds zwaar gehavend, dus dat biedt perspectief voor Baltimore. De Chiefs hebben op hun beurt een vorm gevonden waar de Bucs alleen jaloers naar kijken. Het blijft echter Tom Brady. Tenslotte is de divisie-ontmoeting tussen de Titans en Colts ook een toss-up.

Heel veel succes in de vierde week van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool!

Lees hier alle artikelen over de Football Pool!

Coverfoto: Bo Schalbroeck/BoGraphix

NHL 32-in-32 | Boston Bruins: Wat is de status in Beantown?

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | Boston Bruins: Wat is de status in Beantown?

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Al op 7 oktober openen de San Jose Sharks en Nashville Predators in het kader van de Global Series het bal in Praag en op 11 oktober volgen de eerste wedstrijden in Noord-Amerika. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Colorado Avalanche. Vandaag de franchise die de ’THT-datum’ bereikt lijkt te hebben: Boston Bruins.

2021 – 2022: IJZERSTERKE ATLANTIC DIVISION NEKT BRUINS

Het is wellicht ‘overreaction theater’ om te stellen dat de Bruins afgelopen seizoen aan een nieuw hoofdstuk in de franchise zijn begonnen. Voormalig Vezina Trophy winnaar en lifelong Bruin Tuukka Rask — al werd hij in 2005 door Toronto gedraft — sukkelde reeds met diverse blessures en was op vier enkele optredens na geen onderdeel van het roster. Bovendien vertrok David Krejci richting Europa, om in Tsjechie bij Olomouc HC te gaan spelen.

Desondanks was het roster in Beantown dik op orde. Met Linus Ullmark en Jeremy Swayman als nieuwe tandem onder de lat kregen de Bruins ’slechts’ 218 goals tegen (4e in de NHL). Aanvallend was de ploeg van Bruce Cassidy andermaal vintage. De superline Brad Marchand – Patrice Bergeron – David Pastrnak was gezamenlijk goed voor een totaal van 222 punten (97 goals, 125 assists). Bovendien mocht men voor het eerst genieten van een heel seizoen Taylor Hall. De first overall van 2010 vond weer wat van zijn ouderwetse groove terug: 61 punten (twintig goals, 41 assists). Als klap op de vuurpijl kon Bergeron voor de vijfde maal in zijn carrière de Frank J. Selke Trophy — beste defensieve forward — op zijn schoorsteenmantel bijzetten.

‘HOMESERIE’ OVER ZEVEN WEDSTRIJDEN NAAR DE HURRICANES

Kort samengevat was de ijzersterke Atlantic Division de grootste tegenstander van de Beans. Een 51-26-5 record liet onder aan de streep een totaal van 107 punten noteren en verloren bovendien pas in april drie wedstrijden op rij. De excellerende Tampa Bay Lightning, Toronto Maple Leafs en Florida Panthers veroordeelden de Bruins echter tot een vierde plaats in de divisie.

In de eerste ronde van het seizoenstoetje wachtte de ontmoeting met Metropolitan Division winnaar Carolina Hurricanes. De ploeg uit Raleigh verbeterde met 116 haar oude puntenrecord uit het seizoen 2005 – 2006 (112) en gold als één van de favorieten voor de Stanley Cup. De serie werd uiteindelijk spannender dan van te voren gedacht, met een uitblinkende Brad Marchand (vier goals, zeven assists). Over de volle zeven wedstrijden trokken de Canes uiteindelijk aan het langste eind. Grappig detail: Alle zeven wedstrijden werden door het thuisteam gewonnen.

EXIT BRUCE CASSIDY EN TERUGKEER OUDE BEKENDE(N)

Het Front Office in Boston was vrij duidelijk na de uitschakeling tegen Carolina. Ondanks het stabiele seizoen, was men niet tevreden over de (aanvallende) tactieken en bovendien ontbrak het aan visie en ontwikkeling bij de prospects. De veeleisende Cassidy lag niet altijd op een lijn met de jonge garde en veroorzaakte wrijving — onder meer de trade request van Jake DeBrusk wordt hieraan gelinkt —. Na 399 regular season wedstrijden, divisietitel in 2020 en zes maal postseason kwam er een einde aan het huwelijk tussen Cassidy en de Bruins.

GM Don Sweeney kwam in zijn zoektocht uit bij Jim Montgomery. De 53-jarige Canadees was de laatste twee jaar actief als assistent coach van Craig Berube in St. Louis. Bij Dallas Stars stond de voormalig centre voor het laatst op eigen benen, waar hij in december 2019 wegens een drankprobleem een einde aan de samenwerking zag komen.

De échte kans op een Stanley Cup in Boston lijkt inmiddels achter ons te liggen, maar met Montgomery aan het roer heeft het Front Office wel de gewenste man getekend. In Dallas deed hij het met een 61-43-10 record in 114 wedstrijden niet verkeerd. Het is echter zijn manier van coachen en z’n karakter waarom de Bruins hem voornamelijk hebben aangesteld. Montgomery staat bekend om een vriendelijker benadering. Positiever ook. Eigenschappen waar de B’s naarstig naar zochten.

VERLENGING BERGERON EN TERUGKEER KREJCI

GM Don Sweeney lijkt op papier met scherp te hebben geschoten dit offseason. Vlak voor de opening van de Free Agency markt, maakten de Bruins een trade met New Jersey Devils wereldkundig. In ruil voor forward Erik Haula — die vorig jaar als Free Agent werd opgepikt —, ontving het de tekenrechten van Pavel Zacha. De 25-jarige Tsjech tekende op 8 augustus een eenjarig contract ter waarde van $3.5 miljoen dollar. Zeker met het oog op de blessure van Brad Marchand — heupen — zal de first-rounder van 2015 veel minuten op een eerste- of tweede lijn gaan maken.

Hoe mistig zijn commentaar over zijn toekomst was na afloop van Game 7 tegen de Hurricanes, zo helder was zijn interview na het ondertekenen van een contractverlenging. Patrice Bergeron liet het zweet onder de oksels van Bruins fans klotsen, maar met een eenjarige deal ter waarde van $2.5 miljoen dollar blijft de 37-jarige captain ook komend seizoen in Boston.

Als klap op de vuurpijl is daar ook nog de terugkeer van de zo geliefde David Krejci. De centre speelde jarenlang vertrouwd op de tweede lijn en liet na zijn vertrek een gapend gat in het midden achter. In zijn laatste Boston jaar ‘20 – ‘21 stokte de motor enigszins, maar werd hij weer vintage na de komst van Taylor Hall. Ook de 36-jarige Krejci tekende voor één jaar — $1 miljoen dollar —.

2022 – 2023: STANLEY CUP LIJKT EEN HAIL MARY

Boston is gearriveerd op een kruispunt. Linksaf stevent men af op een rebuild/restock fase, rechtsaf kan men nog een (laatste) gooi doen naar een Stanley Cup. Patrice Bergeron (37), David Krejci (36), Brad Marchand (34) en Taylor Hall (31) zijn reeds op leeftijd en dit gaat op termijn een rol spelen. Daartegenover staan natuurlijk onder andere een Jeremy Swayman en Charlie McAvoy klaar, maar zal er op termijn de nodige kwaliteit bij moeten komen om niet in een zwart gat te vallen. Zeker als men ook nog eens het niet van het talent uitpuilende Farm System in gedachten neemt.

Om de zaken nog iets gecompliceerder te maken gaf CEO Charlie Jacobs in een uitgebreid interview met NBC aan, dat hij ”gruwelt” van een reset. In de huidige cap era zijn er echter weinig voorbeelden te bedenken die over een langere periode meestrijden om de Cup, zonder enige vorm van kwaliteit in te leveren of door te selecteren.

Het wordt een zware dobber voor Jim Montgomery. Brad Marchand heeft aan beide heupen een operatie ondergaan en ligt er tot medio november/december uit. Charlie McAvoy werd aan zijn schouder geholpen en lijkt eveneens pas in december speelklaar te zijn. Bovendien heeft ook Matt Grzelcyk zijn schouder laten repareren en wordt in november terug verwacht. Naast de blessure problematiek, moet men ook de Atlantic Division andermaal in het achterhoofd houden. Vergeet naast de drie kleppers Tampa Bay, Toronto en Florida ook de geupspicete Ottawa Senators en Detroit Red Wings niet.

Als Beantown goed door de periode zonder sterkhouders komt, zit een Wildcard nog altijd in het vat. De strijd om die Wildcard wordt in ieder geval een stuk heviger.

Coverfoto: Matthew J. Lee/Globe staff

NHL 32-in-32 | Dallas Stars: veteranen trekken de kar

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | Dallas Stars: veteranen trekken de kar

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Al op 7 oktober openen de San Jose Sharks en Nashville Predators in het kader van de Global Series het bal in Praag en op 11 oktober volgen de eerste wedstrijden in Noord-Amerika. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Colorado Avalanche. Vandaag ’t team dat Calgary handenvol werk bezorgde in de play-offs: Dallas Stars.

2021-2022: WILLEN DE ECHTE STARS OPSTAAN?

Van verliezend finalist in 2020 naar niet eens de play-offs in 2021. Als vanzelf komt dan de vraag wat ’t ware gezicht is van dit team. Ook hier lag de waarheid in het midden. In 2021-2022 plaatste Rick Bowness zich met een behoorlijk belegen roster maar net voor de play-offs. Tegen de Calgary Flames maakten ze er, vooral dankzij een uitblinkende Jake Oettinger, een geweldige serie van, maar het avontuur eindigde wel na één ronde.

Net als in 2021 werden de Stars in de achtervolging gedwongen. Toen kwam het voornamelijk door covid-19 en uitgestelde wedstrijden, maar dit keer waren ze er zelf debet aan. Van de eerste 12 wedstrijden gingen er 8 verloren, maar de 7-game winning streak tussen 20 november en 6 december compenseerde die slechte start. Vrijwel het gehele seizoen leefden de Stars en hun fans tussen hoop en vrees wat betreft de play-offs, maar de stugge ploeg van Bowness plaatste zich op het laatste moment. Daarmee werden de oude Joe Pavelski en de jonge Jason Robertson beloond voor hun uitstekende prestaties.

ONGEKENDE OETTINGER

De inmiddels 38-jarige Paveslki kende in San Jose natuurlijk al prima seizoenen, maar over de grens van 80 punten was hij nog niet gekomen. Vorig seizoen was de Amerikaan met 27 goals en 81 punten één van de steunpilaren in Big D. Jason Robertson speelde pas zijn tweede volledige seizoen in de League en was met 41 goals vreselijk belangrijk.

Met 37 treffers deed Roope Hintz overigens niet veel voor hem onder. Hintz, Robertson en Pavelski waren met hun productie verantwoordelijk voor 44% van de goals. Pakken we de 24 van Tyler Seguin er nog bij, dan komen we zelfs aan 54%. Nee, van depth scoring moesten ze ’t in Dallas niet hebben vorig seizoen…

Braden Holtby was aanvankelijk de beoogde starter, maar Jake Oettinger nam deze rol al snel over. Het was mede aan de jonge goalie te danken (.914 sv% en 2.53 GAA) dat Dallas vierde werd in de Central en de eerste wildcard greep. Voor de Flames zou ’t eenvoudig worden. Eén aanvalslijn temmen en de rode loper naar de tweede ronde lag uit. Dit was buiten een magistrale Oettinger (.954 sv% en 1.81 GAA) gerekend. De goalie steeg boven zichzelf uit en wist bijna in zijn eentje de serie te stelen. Bijna, want Calgary won in zeven uitputtende wedstrijden.

WACHTEN OP OETTINGER EN ROBERTSON

Jim Nill was deze zomer niet te benijden. De general manager heeft een relatief oud roster staan en daarbij waren twee van zijn jonge sterren ook nog eens RFA. Oh ja, Nill moest ook nog op zoek naar een nieuwe head coach. Rick Bowness en de Stars besloten niet met elkaar door te gaan, maar al vrij snel was een nieuwe sterke man gevonden. Peter DeBoer kreeg zijn congé in Vegas, maar kon op 21 juni al een contract voor vier seizoenen in Dallas tekenen.

Dat probleem had Nill al snel getackeld. Het verlengen van de RFA’s had en heeft wat meer tijd nodig. Door zijn meesterlijke optredens in de play-offs bezorgde Oettinger zichzelf een goede uitgangspositie bij de onderhandelingen. Voor de fans duurde het allemaal veel te lang, maar uiteindelijk kwam er een driejarig contract met een $ 4 miljoen AAV uit. Daarmee zit Oettinger op hetzelfde salaris als een Ilya Sorokin of Carter Hart. Jason Robertson is op het moment van schrijven nog steeds een work in progress…

MARCHMENT MADNESS?

De Stars zagen deze zomer John Klingberg naar Anaheim trekken. Een ingecalculeerd vertrek, want in Miro Heiskanen ($ 8.45 miljoen AAV) en Esa Lindell ($ 5.8 miljoen AAV) heeft Dallas al twee grootverdieners op de blauwe lijn. Colin Miller is met zijn $ 1.8 miljoen veel goedkoper dan Klingberg, maar de voormalig speler van onder meer de Sabres is aanvallend ook veel minder aanwezig. Met ’t oog op de toekomst namen de Stars onlangs voormalig first-rounder Nils Lundkvist over van de Rangers. Hij heeft slechts 25 wedstrijden gespeeld in de NHL, maar Nill gaf er onder meer zijn first-round pick in 2023 voor op.

Verlengen met Jason Robertson heeft nog altijd de hoogste prioriteit in Dallas, maar om aanvallend toch wat meer mogelijkheden te hebben, werd free agent Mason Marchment aangetrokken. De winger is met zijn 27 jaar niet meer de jongste en beleefde pas vorig seizoen z’n doorbraak met 18 goals en 47 punten in dienst van Florida. Marchment mag de komende vier jaar bewijzen dat hij zijn $ 4.5 miljoen AAV waard is.

OUDJES MOETEN HET DOEN

Met Robertson nog altijd in de wachtkamer zijn de Dallas Stars een (veel) minder sterk team dan in 2021-2022. De club scoorde al zo moeilijk en als dan ook nog de gevaarlijkste aanvaller wegvalt, dan blijft er niet veel over. Een lijn met Roope Hintz, Denis Gurianov en Mason Marchment is niet slecht, maar wel omgeven door vraagtekens. Gurianov en Marchment hebben elk slechts één goed seizoen in de NHL achter de rug. Hintz daarentegen heeft zich de laatste jaren wel bewezen.

Over Jamie Benn, Tyler Seguin en Joe Pavelski hoeft DeBoer zich ook geen zorgen te maken. De drie ervaren krachten kun je wel om een boodschap sturen en staan elk garant voor minimaal wel een doelpunt of 20 per seizoen. Captain Jamie Benn begint aan zijn veertiende seizoen in Dallas. Sinds 2013-2014 is hij captain van deze club. In 2020 greep hij, in de bubbel van Edmonton, net naast de Stanley Cup. Om daar nu weer een gooi naar te kunnen doen, zal Benn zijn productie van vorig seizoen (18G, 28A) aardig moeten opschroeven.

DEPTH SCORING NOG EEN ISSUE

De absentie van Robertson raakt de top lines, maar dan toch ook zeker de derde en vierde lijn. Rookie Jacob Peterson kan terugkijken op een goed seizoen, maar de Zweed is de enige van de beoogde bottom six forwards met meer dan 10 goals in 2021-2022. Depth scoring was vorig seizoen een groot probleem in Big D, maar dit seizoen zo mogelijk nog meer. Zeker nu Jason Robertson nog altijd thuis zit en niet op het ijs staat tijdens ’t trainingskamp.

Defensief heeft DeBoer meer mogelijkheden. Miro Heiskanen is een zekerheidje in ’t top defensive pair, maar achter de Fin wordt het interessant. Ryan Suter, Esa Lindell en Jani Hakanpaa zijn door de wol geverfde blueliners. Gesteund door Jake Oettinger vormen zij een solide basis voor succes. Om ’t verlies van Klingberg wat te verzachten, vestigt Peter DeBoer zijn hoop op de jonge Thomas Harley. De pas 21-jarige blueliner is een voormalig first-rounder en dat schept verwachtingen. Harley wordt geroemd vanwege zijn snelheid en passing en zou zomaar een belangrijk onderdeel van deze Stars kunnen worden.

2022-2023: DRINGEN IN DE CENTRAL

Depth scoring. Het kwam al een paar keer voorbij en niet ten onrechte. Met hun 233 goals zaten ze ver onder het gemiddelde in de NHL (255) en waren ze ’t minst productief van alle teams die zich plaatsten voor de play-offs. Wat tegengoals betreft, eindigden ze nog net in het linkerrijtje. Het was allemaal net voldoende voor een wildcard, maar het kwartje kan ook net de verkeerde kant op vallen. Voor dat laatste moet Peter DeBoer met zijn huidige roster toch gaan vrezen.

Bij de Devils en Sharks bereikte DeBoer de Stanley Cup Final en stapte hij op het juiste moment in. Gezien de mogelijkheden op dat moment was dit bij de Golden Knights ook het geval. In Dallas heeft Peter DeBoer die luxe niet. Het zal voor hem nog een hele opgave worden om met dit roster de play-offs te halen. De coach zal ergens goals moeten vinden of anders hopen dat Oettinger zijn vorm van de play-offs nu dagelijks etaleert in het reguliere seizoen. Met sterke teams als Colorado, St. Louis, Minnesota en Nashville in de divisie moeten de Stars opnieuw gokken op een wildcard. Deze zou dit keer wel eens verkeerd kunnen uitpakken.

Cover photo: Amy Irvin/The Hockey Writers

Dutch Watch: Jansen tankt vertrouwen, streak voor Profar

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: Jansen tankt vertrouwen, streak voor Profar

Voor de meeste landgenoten breekt de laatste week van het seizoen aan. Alleen Kenley Jansen, Ozzie Albies en Jurickson Profar weten zich verzekerd van het toetje. Albies is nog geblesseerd, maar Jansen en Profar lijken op ’t juiste moment hun vorm te vinden. Dat geldt niet voor Xander Bogaerts. De kortestop van de Red Sox heeft een moeizame week achter de rug. Zo’n mindere periode kent Jonathan Schoop ook, maar bij hem duurt dit al het gehele seizoen.

SEIZOENSSTATS: 544 AB, .309/.380/.456, .836 OPS, 83 R, 69 RBI, 38 2B, 14 HR, 8 SB, 137 OPS+

Het was afgelopen weekend weer tijd voor één van de mooiste rivalries in professional sports, maar dit keer waren de ogen gericht op slechts één man. Zou het Aaron Judge lukken om, net als Roger Maris, zijn 61e homerun te slaan tegen de Boston Red Sox. Dit lukte de outfielder van de Yankees niet. Xander Bogaerts volgde de verrichtingen ook met bovengemiddelde belangstelling, want in de AL is Judge één van de weinigen die wat slaggemiddelde betreft gelijke tred houdt met onze landgenoot.

Vorige week donderdag had Judge weinig te duchten van Xander Bogaerts. De kortestop was 0-for-5 in de eerste van vier wedstrijden in Yankee Stadium III, maar desondanks leek ’t voor de Red Sox helemaal goed te komen. Een 3-0 achterstand werd in de zevende inning omgebogen tot een 4-3 voorsprong, maar in extra innings won de thuisploeg alsnog. Het record kwam er niet, maar de 5-4 zege op de aartsrivaal maakte veel goed. Zonder Bogaerts, die rust kreeg, wonnen de Yankees vrijdag met dezelfde cijfers.

Zaterdag maakten de rivalen er een vermakelijk duel van, maar weer trok NY aan het langste eind. Na een moeizame start wist Xander Bogaerts er in de zesde en zevende inning een single uit te persen. Helaas was de hit in de zevende niet voldoende om Abraham Almonte vanaf ’t tweede honk binnen te krijgen.

Het was niet de enige gemiste kans met Bogaerts in een hoofdrol, want na zijn HBP in de negende wisten de Red Sox niet te profiteren van een bases loaded situatie. Met als gevolg een 5-7 nederlaag. De series finale ging zondag met 2-0 ook naar de Yankees. Bogaerts was 0-for-2 met een IBB in een duel dat vanwege de regen na zes innings eindigde.

PAS OP DE PLAATS

Met een .314 slaggemiddelde begon Xander Bogaerts aan een serie van vier tegen de Baltimore Orioles. Om in ’t spoor van Aaron Judge te blijven, waren er hits nodig tijdens deze home stand. Afgelopen maandag scoorden de Red Sox voor eigen publiek 8 runs, maar dit bleek niet genoeg voor een overwinning.

Bogaerts was 1-for-5 in dit slugfest, dat met 14-8 naar Baltimore ging. In de tweede ontmoeting sloegen de BoSox keihard terug, maar waar Bogaerts vaak één van de drijvende krachten is, daar zweeg zijn knuppel dinsdag. Hij kreeg nog wel een RBI op zijn conto, maar daarvoor hoefde hij slechts vier wijd af te dwingen. Ondanks zijn 0-for-4 won Boston met 13-9.

Woensdag stapten de Red Sox opnieuw als winnaar van het veld. Dit keer werd het “slechts” 3-1. Door een 0-for-3 en een walk zag Bogaerts zijn slaggemiddelde verder dalen en op .309 uitkomen. Donderdag kwam daar geen verandering in. De Oranje-international bleef door zijn 1-for-3 en een walk steken op die .309. Zijn Red Sox versloegen Baltimore voor de derde keer op rij. Door de 3-5 nederlaag van de O’s lijken hun kansen op het postseason definitief verkeken. Xander Bogaerts begint met een .309 BA aan de laatste week van het seizoen en daarmee bezet hij de zesde plaats in de MLB en de derde in de AL.

SEIZOENSSTATS: 60.0 IP, 5-2 (37 SV), 3.60 ERA, 1.083 WHIP, 3.35 FIP, 25 R, 24 ER, 21 BB, 78 K, 114 ERA+

De meeste saves in de NL, maar toch zijn er twijfels. Die zijn er niet voor niets, want Kenley Jansen gaf dit seizoen al 7 keer een voorsprong uit handen. Op gezette tijden laat de closer echter ook zien nog wel degelijk dominant te kunnen zijn. Voor hem zullen de laatste weken van dit seizoen dan ook voornamelijk in het teken staan van vertrouwen. De Braves zijn al lang en breed zeker van de play-offs en om het succes van vorig jaar te herhalen hebben ze een vintage Kenley Jansen nodig. Deze week kreeg onze landgenoot tegen de Phillies en Nationals kans om te slijpen aan zijn vorm.

Met de play-offs in zicht kwamen de Braves even in een dipje terecht. Drie wedstrijden op rij gingen verloren en pas afgelopen zaterdag mocht Jansen weer eens zijn opwachting maken. Atlanta had de eerste twee duels verloren in Philadelphia en een overwinning was zeer welkom. Met een 6-3 voorsprong werd Kenley Jansen afgezet in de negende inning en hij kwam goed voor de dag.

ZELFVERTROUWEN

Brandon Marsh en Jean Segura kregen hun knuppel wel tegen de bal, maar daar werden Jansen en de Braves niet warm of koud van. Bryson Stott werd met drie slag de derde nul. Daarmee werd de overwinning én de 37e save veiliggesteld. Kenley Jansen had daarvoor slechts 12 pitches nodig.

Zondag had Jansen één pitch meer nodig om de Phillies van scoren te houden. De wedstrijd lag vanwege een hoosbui bijna drie uur stil, maar mede dankzij voortreffelijk werk van Kenley Jansen (13 pitches, 1 IP, 1 BB, 1 SO, 0 runs) konden de Braves na elf innings en een 8-7 overwinning een bescheiden feestje vieren.

Dit zat er woensdag in Washington niet in. Atlanta had de eerste twee wedstrijden gewonnen en ging voor de sweep in de hoofdstad, maar in extra innings ging het de Braves dit keer mis (2-3). Jansen slaagde wel in de opzet om de Nationals in de negende inning van het scorebord te houden.

Hij zag slechts 3 batters, gaf Alex Call drie slag en zijn werkdag duurde uiteindelijk 12 pitches. Zijn ERA daalde na zijn goede optredens naar 3.60, maar de Braves zullen vooral hopen dat hun closer komende week paraat staat. Atlanta en de Mets strijden dit weekend in een onderling duel om de koppositie in de NL East. De Braves beginnen met één wedstrijd achterstand aan dit drieluik.

SEIZOENSSTATS: 556 AB, .245/.333/.396, .728 OPS, 81 R, 58 RBI, 35 2B, 15 HR, 5 SB, 110 OPS+

Voor de laatste keer in het reguliere seizoen pakten Jurickson Profar en de San Diego Padres vorige week hun koffers voor een korte road trip. Nog altijd is de club niet helemaal zeker van een wildcard, dus komt een serie van drie tegen de matige Colorado Rockies wel even gelegen. Zeker als daarna een drieluik tegen de LA Dodgers volgt. Jurickson Profar zal zijn vorm van juni terug willen vinden. In die maand sloeg de outfielder 15 RBIs en noteerde hij een slaggemiddelde van .270.

Een wedstrijd tegen de hekkensluiter in de NL West klinkt leuk, maar dat is ’t alleen als je die wedstrijden ook wint. Profar was 1-for-5 met een single en een run in de derde inning, maar een W leverde dit niet op. Na tien innings stapten de Rockies als winnaar van het veld: 4-3. Veel beter verging het de Friars in de tweede ontmoeting.

In 3 officiële AB’s kwam Profar twee keer door met een hit. Zijn single in de vijfde inning leidde tot een run en een 3-1 voorsprong. Profar sloeg in de zevende inning zijn 35e double en ook dit resulteerde in een run. De Padres namen revanche voor de nederlaag op vrijdag en versloegen de thuisploeg met 9-3.

IN VORM VOOR PLAY-OFFS?

San Diego had in Coors Field de smaak te pakken en deed er zondag nog een schepje bovenop. Ook Profar liet zich niet onbetuigd en breidde zijn bescheiden hitting streak uit naar vier wedstrijden. Voor de tweede dag op rij noteerde de international een multi-hit game. Dankzij z’n 2-for-5 (met een run in de achtste inning) tilde Profar zijn slaggemiddelde naar .240. Het was overigens de derde keer in vier wedstrijden dat hij tot 2 hits in een wedstrijd kwam. In de laatste wedstrijd tegen St. Louis kreeg Profar dit ook al voor elkaar.

De outfielder hield zijn hitting streak tegen de LA Dodgers in leven. Eenvoudig was dit dinsdag niet, want Profar maakte pas in de zevende inning voor het eerst zijn opwachting. Daarin noteerde hij zijn eerste en enige hit in 2 AB’s. De twee topteams in de NL West maakten er een spannende ontmoeting van, die pas in extra innings met 4-3 in het voordeel van de Padres werd beslist.

Spannend was het woensdag ook. Met Profar terug in de starting line-up moesten er opnieuw extra innings aan te pas komen. Dankzij z’n 1-for-4 tilde de outfielder zijn hitting streak naar zes wedstrijden. Het kon niet voorkomen dat deze wedstrijd met 1-0 naar de bezoekende Dodgers ging.

Donderdag kwam de hitting streak op zeven wedstrijden te staan. Met 3-for-5 presteerde Jurickson Profar aan slag opnieuw prima, maar alleen in de eerste inning wisten de Friars een single van de outfielder om te zetten in een run. Dat was veel te weinig voor de overwinning, want LA verliet San Diego met een 5-2 overwinning en dat was alweer hun 108e van dit seizoen.

SEIZOENSSTATS: 462 AB, .206/.241/.331, .572 OPS, 47 R, 38 RBI, 23 2B, 11 HR, 5 SB, 58 OPS+

Het zijn lastige tijden voor Jonathan Schoop. De international is geen vaste waarde meer in het team van manager A.J. Hinch, maar dat heeft Schoop ook helemaal aan zichzelf te wijten. Hij is bezig aan zijn tiende seizoen in de majors en niet eerder noteerde Jonathan Schoop dergelijk matige cijfers. In de wedstrijden die resteren, zal de infielder zich van zijn beste kant willen laten zien. Dit seizoen redt hij er niet meer mee, maar met het oog op 2023 kan het geen kwaad.

Ook tegen de Chicago White Sox kon Schoop niet rekenen op een vast plek in de line-up. Toch liet hij zich vorige week vrijdag in de eerste ontmoeting wel degelijk zien. De 1-for-4 klinkt niet imponerend, maar voor de tweede keer in een week noteerde Schoop een homerun tegen de Chicago White Sox. De eerste pitch van Lucas Giolito in de tweede inning ging het linksveld in voor de elfde homerun van ’t jaar. Schoop zette de Detroit Tigers daarmee op een 3-0 voorsprong en uiteindelijk zou dit treffen met 5-3 gewonnen worden.

ZELDZAAM

Met 7-2 ging ook de tweede wedstrijd naar de Tigers, maar Hinch gaf Schoop geen speeltijd. Dat gebeurde wel in de derde en laatste wedstrijd op zondag. Met 2-for-4 ging het aan slag opnieuw naar behoren en Jonathan Schoop was met zijn single in de achtste inning ook nog eens belangrijk. Met Eric Haase op het derde honk was de RBI-single voldoende voor een2-1 voorsprong. Schoop zelf zou na een wild pitch van Kendall Graveman de eindstand op 4-1 bepalen. Het was pas voor het eerst sinds 21 juni dat Schoop in twee gespeelde wedstrijden op rij een RBI noteert. Zijn totaal kwam hiermee op 38.

Met een sweep en een 3-game winning streak op zak keerden de Tigers terug naar Detroit voor de serie tegen Kansas City. Met ’t einde van het seizoen in zicht hebben de manschappen van Hinch de smaak opeens te pakken, want dinsdag werden ook de Royals aan de zegekar gebonden. De basis werd gelegd in de achtste inning, waarin een 3-0 achterstand werd goedgemaakt. Jonathan Schoop was, na een fielder’s choice, één van de Tigers die de thuisplaat passeerde. De infielder en zijn ploeggenoten hadden tien innings nodig voor de 4-3 overwinning en Schoop was 1-for-4.

Met twee sweeps in successie en een 6-game winning streak op zak beginnen de Tigers aan hun laatste week. De Royals werden donderdag met 10-3 van het veld geblazen en ook Jonathan Schoop liet zich niet onbetuigd. Middels een HBP, een walk, een single en een double kwam de tweedehonkman vier keer op de honken terecht. Alleen de vier wijd in de zevende inning werd door Detroit verzilverd. Een RBI-double van Tucker Barnhart liet Schoop de 9-0 scoren. Zijn 2-for-3 aan slag geeft met .206 het slaggemiddelde weer een wat draaglijker aanzien.

SportAmerika en de KNBSB zijn een mediapartnership aangegaan. Als onderdeel daarvan deelt Honkbalsoftbal.nl wekelijks de SportAmerika Pro Update en zullen we in de toekomst nog meer content tussen onze sites delen. Voor al het laatste nieuws over Major League Baseball kijk je op www.sportamerika.nl. De mooiste highlights van de Kingdom sterren zie je vanaf dit seizoen op www.honkbalsoftbal.tv.

Cover art: Bo Schalbroeck (BoGraphix)

TNF: Bengals stoppen opmars Dolphins, zorgen om Tua

Toon Aerts
-
0
TNF: Bengals stoppen opmars Dolphins, zorgen om Tua

De Cincinnati Bengals hebben de Miami Dolphins hun eerste nederlaag van het seizoen toegediend. Toch was dat niet het grote gespreksonderwerp na afloop van de wedstrijd. Tijdens de tweede helft ging Tua Tagovailoa namelijk van het veld met een nieuwe hersenschudding. De tweede -ook al wordt de eerste ontkend door alles en iedereen in Miami- op vier dagen tijd. Dat de game verloren ging voor de Dolphins, bleek uiteindelijk het minst van coach Mike McDaniel zijn zorgen.

Het mocht een klein mirakel heten dat Tua überhaupt startte aan deze wedstrijd, amper vier dagen nadat hij van het veld waggelde met een vermeende rugblessure. De Dolphins wonnen de toss en dus mocht Tua in ieder geval eerst toekijken hoe Joe Burrow aan de wedstrijd startte namens de Bengals. Dat deed Burrow meer dan behoorlijk. Met een drive van 12 plays staken de Bengals het veld over, waar Joe Mixon de bal binnen rende voor een touchdown.

Tua kwam het veld op en zette daar meteen een aardige drive tegenover. De Dolphins kwamen tot op de vijf yardlijn van de Bengals, maar werden daar wel afgestopt. De Fins moesten genoegen nemen met een field goal van Jason Sanders. Hierna namen de defensies van beide ploegen het over. De Dolphins forceerden een punt bij de Bengals, waarna Tua in de daaropvolgende drive een pass forceerde richting Tyreek Hill. De bal belandde echter niet in de handen van Hill, maar in de grijpgrage vingers van safety Von Bell.

Hersenschudding voor Tua

In het tweede kwart kropen de Dolphins dichterbij met een nieuwe field goal, maar bij hun volgende drive ging het lelijk mis. Met nog ongeveer vijf minuten te spelen in de helft, kreeg Tua een sack te verwerken van Josh Tupou. Tua ging hard tegen de grond en bleef liggen. Tua’s armen vertoonden spasmen en het was meteen duidelijk hoe ernstig dit was. De derdejaarsquarterback werd van het veld gedragen en naar het ziekenhuis overgebracht. Tijdens en ook na de game kwam er felle kritiek op hoe de Miami Dolphins de afgelopen week zijn omgegaan met hun franchise quarterback. Tua had nooit op het veld mogen staan amper vier dagen nadat hij al een eerste vermeende hersenschudding opliep.

Teddy Bridgewater kwam het veld op ter vervanging van Tua en deed het ondanks de omstandigheden niet onaardig. Hij bracht zijn team in field goal range -Sanders trapte de bal echter tegen de paal- en knutselde op het einde van de eerste helft nog een goede drive in mekaar die eindigde in een touchdownpass naar Chase Edmonds. Hiervoor hadden de Bengals echter ook nog gescoord na een korte, maar explosieve drive. De defensie van de Dolphins koos ervoor om vooral Ja’Marr Chase te schaduwen en te vertrouwen op Xavien Howard om Tee Higgins te bewaken. Dat pakte echter verkeerd uit toen Higgins Howard versloeg en een touchdown van 59 yards scoorde. De teams gingen met een stand van 12-14 in het voordeel van Cincinnati de kleedkamers in.

McPherson doet zijn ding in tweede helft

Waren beide teams onder de indruk van wat er met Tua was gebeurd? Het leek alvast zo, want de tweede helft opende met vier punts, twee voor elk team. Daarna konden de Dolphins voor het eerst in de wedstrijd op voorsprong klimmen, na een gelukte field goal van Jason Sanders. De voorsprong zou echter niet lang op het bord staan. In het vierde kwart namen de Bengals definitief afstand van de Dolphins. De dekking van Ja’Marr Chase begon wat te verslappen, waardoor Chase eindelijk meer in het spel kon betrokken worden. Hij zou nog 81 receiving yards halen.

Evan McPherson, de gelauwerde kicker van de Bengals, liet in het vierde kwart zien waarom hij zoveel lof krijgt. Hij trapte twee field goals door de palen, waarvan de tweede vanop maar liefst 57 yards. Money Mac deed zijn bijnaam opnieuw alle eer aan en bracht zijn team opnieuw op voorsprong. Na de tweede gelukte field goal, onderschepte Von Bell voor een tweede keer een pass van een Dolphins quarterback. De Bengals maakten optimaal gebruik van de kostbare fout van Bridgewater en antwoordden met een touchdown. Burrow vond zijn tight end Hayden Hurst, die nog twee yards moest overbruggen om in de eindzone te geraken. Hurst stond helemaal vrij, dus dat klusje klaarde hij met gemak, waardoor de Bengals op een niet te overbruggen voorsprong van 27-15 kwamen.

De eerste nederlaag van 2022 was dus een feit voor de Miami Dolphins. Al zal die “L” niet hetgene zijn waar de Coaching en medische staff zich mee bezig hield op de vlucht terug naar Miami. Hun aandacht zal -geheel logisch- naar Tua gegaan zijn, die gelukkig wel nog mee het vliegtuig op kon.

De previews van de resterende games van Week 4 lezen? Dat doe je hier!

Coverfoto: Dylan Buell

1...210211212...804Pagina 211 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU