Home Blog Pagina 142

NFL Previews 2023: Week 5

0

Week 5 is gearriveerd! Deze week hebben de eerste teams hun jaarlijkse bye. Verder begint de pret zondagmiddag al, met opnieuw een wedstrijd in Londen! Lees hier alle previews en voorspellingen van SportAmerika.

Chicago Bears (0-4) @ Washington Commanders (2-2)

FedEx Field | Donderdagnacht | 02.15

Het leven van een Bears-fan gaat niet over rozen. Afgelopen weekend leek daar dan de opleving te zijn. De eerste helft tegen de Broncos was ronduit uitstekend, Justin Fields stond zelfs goed te gooien. Maar in de tweede helft was daar niks van over en verloren de Bears wederom. Positief puntje: de Bears hebben virtueel de eerste twee picks in de aankomende draft. Tegen de Commanders zullen ze toch weer met frisse moed aantreden. Waarschijnlijk kan de teruggekeerde Eddie Jackson dan weer meedoen na een voetblessure.

De Commanders verloren van de Eagles, maar maakten het de topploeg wel lastig. Pas in overtime boog Washington het hoofd. Dat zal men in de hoofdstad moed geven. De degelijk lopende aanval van de Commanders moet het mogelijk wel doen zonder wide receiver Jahan Dotson en Curtis Samuel, die beide questionable zijn. Dit zou een behoorlijke aderlating betekenen. Voorspelling: Commanders.

Jacksonville Jaguars (2-2) @ Buffalo Bills (3-1)

Tottenham Hotspur Stadium| Zondag| 15.30

De Jaguars wonnen simpel van de Falcons in Londen. Aankomende zondag zal Jacksonville wederom aantreden in Engeland. Wie weet werkt het in het voordeel van de Jaguars dat zij al aanzienlijk langer dan de Bills in Londen verblijven. Dit zal nog zonder Devin Lloyd moeten, de linebacker is herstellende van een duimoperatie.

De Bills boekten een statement win op de Dolphins. Het was een ware offensieve masterclass van zowel Josh Allen als Stefon Diggs. De Bills’ Super Bowl window is nog niet dicht zo lijkt het. Meer goed nieuws voor Buffalo: edge rusher Von Miller lijkt zijn terugkeer te maken na een ACL blessure. Dit is een behoorlijke boost voor de defensie van de Bills. Voorspelling: Bills.

Houston Texans (2-2) @ Atlanta Falcons (2-2)

Mercedes-Benz Stadium | Zondag| 19.00

De Texans zijn tot veler verbazing leuk om naar te kijken. C.J. Stroud is vooralsnog de beste rookie quarterback na 4 wedstrijden. Dat is knap, want zijn wapens zijn niet van wereldklasse. En belangrijker, zijn offensive line ligt in puin. De nieuwste blessure aan de OL is die van Kenyon Green, zijn meniscus is kapot. Het is afwachten hoe lang Stroud zijn goede spel nog vol kan houden met al deze blessures.

De Falcons waren met name aanvallend abominabel tegen de Jaguars. Het enige lichtpuntje was wederom Bijan Robinson. Over Desmond Ridder kan langzaam maar zeker wel geconcludeerd worden dat hij niet de nieuwe franchise quarterback van de Falcons is. Tegen de Texans hopen de Falcons het schip weer te rechten, maar makkelijk gaat dat niet worden. Voorspelling: Texans.

Carolina Panthers (0-4) @ Detroit Lions (3-1)

Ford Field | Zondag| 19.00

De Panthers beleven wederom een moeizaam seizoen. Bryce Young laat vooralsnog niet zien dat hij de #1 pick waard is, maar zijn wapens helpen hem ook niet mee. De defense van Carolina speelt nog wel aardig, maar kan geen punten pakken voor de ploeg. De secondary van Carolina moet het mogelijk doen zonder Xavier Woods, die questionable is.

De Lions maakten afgelopen week de verhoudingen in de NFC North duidelijk. De Packers waren vrij kansloos tegen Detroit. Het lijkt er dan ook op dat de Lions onderweg zijn naar hun eerste playoff deelname in jaren. Aanvallend was het al een tijdje goed, dit jaar is het ook verdedigend prima. De offense moet het mogelijk stellen zonder Amon-ra St. Brown, die questionable is. Voorspelling: Lions.

Tennessee Titans (2-2) @ Indianapolis Colts (2-2)

Lucas Oil Stadium | Zondag| 19.00

De Titans speelden hun beste wedstrijd van het seizoen tegen de Bengals. Derrick Henry liet eindelijk weer eens al zijn kwaliteiten zien, en liep de verdediging van Cincinnati de vernieling in. Het blijft afwachten of Tennessee dit doortrekt, het is tot nu de ene week goed en de week erna slecht. Als de Titans nog ambities hebben dit jaar is een overwinning op divisierivaal Indianapolis noodzakelijk.

De Colts doen het beter dan velen hadden verwacht. Anthony Richardson was in de OT verliespartij tegen de Rams wederom goed, en het lijkt er tot nu toe op dat de Colts hun quarterback voor de komende jaren hebben. Meer goed nieuws: Johnathan Taylor is weer begonnen met trainen. Of de running back ook echt gaat spelen, is natuurlijk nog de vraag. Mogelijk moeten de Colts het tegen de Titans zonder Kwity Paye doen, die in concussion protocol zit. Voorspelling: Colts.

New York Giants (1-3) @ Miami Dolphins (3-1)

Hard Rock Stadium | Zondag| 19.00

De problemen bij de Giants zijn groot. De nederlaag tegen de Seahawks was op het beschamende af, Daniel Jones speelde als een krant maar werd ook nog eens 11 maal gesackt. De offensive line van de Giants is een gatenkaas, zonder Saquon Barkley wordt er niks voor elkaar gespeeld. Barkley en ook OL Andrew Thomas zijn questionable voor het duel met de Dolphins.

De Dolphins zijn weer terug op aarde. De wedstrijd tegen de Bills werd uiteindelijk redelijk kansloos verloren. De offense van Miami stokte tegen de sterke Buffalo defense. Ook bleek de defense van de Dolphins niet opgewassen tegen een sterke offense als die van Buffalo. Hoe goed is Miami nu echt? Dat is nog een vraag. Tegen de Giants kan er in ieder geval weer orde op zaken gesteld worden. Dat moet wel zonder Terron Armstead, die weer eens geblesseerd is. Voorspelling: Dolphins.

New Orleans Saints (2-2) @ New England Patriots (1-3)

Gilette Stadium| Zondag| 19.00

De Saints verloren een onderling divisieduel van de Buccaneers, wat pijn moet hebben gedaan in New Orleans. Derk Carr leek nog niet helemaal hersteld van zijn eerder opgelopen schouderblessure, dat hielp het aanvallende spel niet mee. Het ziet er naar uit dat Carr ook aankomende week gewoon start

De Pats leden de grootste nederlaag van Bill Belichick’s carriere tegen de Cowboys. Met name aanvallend was het weer om te huilen voor New England. Tot overmaat van ramp verloor de defensie zowel Matthew Judon als Christian Gonzalez voor de rest van het seizoen. Deze week haalden de Pats als vervanging J.C. Jackson terug van de Chargers. Of het echt gaat helpen is maar de vraag. Voorspelling: Saints.

Baltimore Ravens (3-1) @ Pittsburgh Steelers (2-2)

Acrisure Stadium | Zondag| 19.00

De Ravens en Lamar Jackson speelden zeer sterk tegen de goede Browns defense afgelopen weekend. Het moge nu wel duidelijk zijn dat Baltimore topfavoriet is om de AFC North te winnen. Tegen de Steelers kan een grote vervolgstap gezet worden. Dat is knap, gezien de nog altijd grote lijst met blessures die de Ravens hebben.

De Steelers verloren vrij kansloos van de Steelers. De defense kon deze keer ook niet bolwerken, maar de ogen waren wederom op de offense gericht. Het was wederom heel slecht. Tot overmaat van ramp viel Kenny Pickett ook nog eens. Het lijkt niet waarschijnlijk dat Mitch Trubisky de ommekeer betekent voor Pittsburgh. Voorspelling: Ravens.

Cincinnati Bengals (1-3) @ Arizona Cardinals (1-3)

State Farm Stadium | Zondag| 22.05

Wat is er toch aan de hand bij de Bengals? De blessure van Joe Burrow doet de offense weinig goed, maar dat kan bijna niet het enige probleem zijn. De OL speelt middelmatig en de playcalling is allesbehalve creatief. Burrow moet het nu ook nog zonder Tee Higgins doen, die een ribblessure heeft.

De Cardinals waren kansloos tegen de 49ers, maar dat is geen schande voor dit team. Joshua Dobbs blijft degelijk spelen, wat weinigen verwacht zullen hebben. Dobbs heeft dit jaar nog altijd geen interceptie gegooid. Hij zal ook nog even mogen blijven starten, aangezien Kyler Murray nog niet terugkeert van PUP list. Wie weet wat Dobbs en de Cardinals voor elkaar kunnen krijgen tegen deze matige Bengals. Voorspelling: Bengals.

Philadelphia Eagles (4-0) @ Los Angeles Rams (2-2)

SoFi Stadium | Zondag| 22.05

Het is nog niet van topniveau, maar het is wel 4-0. Zo kun je de Eagles samenvatten. Tegen Washington was er zelfs een overtime nodig, maar ook deze pot werd gewonnen. Voorlopig nog geen reden tot zorg dus voor Philly. Voor het duel met de Rams is Quez Watkins questionable.

De Rams wonnen ook in overtime, van de Colts. De held was Puca Nacua, die een absolute revelatie is deze eerste weken. Het wordt interessant om te zien wat de rol van Nacua tegen de Eagles wordt, nu Cooper Kupp terug lijkt te keren. De offense van de Rams kan zomaar eens heel erg gevaarlijk worden. Voorspelling: Eagles.

New York Jets (1-3) @ Denver Broncos (1-3)

Empower Field at Mile High | Zondag| 22.25

De Jets speelden best goed tegen de Chiefs, Zach Wilson was zelfs beter dan Patrick Mahomes. Toch werd er wederom verloren. Het best haalbare voor de Jets de komende tijd is dat Wilson zijn spel van SNF door weet te zetten, waardoor de Jets nog een aantal overwinningen kunnen behalen.

De Broncos wonnen zowaar, maar vraag niet hoe. De eerste helft tegen de Bears was een blamage, dat werd pas in de tweede helft recht gezet door Russell Wilson en de zijnen. Voor Denver lijkt er dit jaar weinig eer te halen in het eerste jaar onder Sean Payton. Safety Justin Simmons mist het treffen met de Jets mogelijk ook nog eens door een blessure. Voorspelling: Jets.

Kansas City Chiefs (3-1) @ Minnesota Vikings (1-3)

U.S. Bank Stadium | Zondag| 22.25

Het was niet goed, maar er werd wel gewonnen door de Chiefs. Mahomes had een offday, maar reden tot zorg is er niet in KC. (Noot: dit is de persoonlijke mening van de schrijver) Wat wel vervelend begint te worden, is de constante aandacht voor Taylor Swift. Het is te hopen dat Swift voor de wedstrijd tegen de Vikings thuisblijft. Wie mogelijk ook thuis blijft, is Nick Bolton. De linebacker is questionable.

De Vikings wonnen eindelijk hun eerste wedstrijd, maar overtuigend was het allemaal niet tegen de Panthers. Kirk Cousins heeft moeite om zijn vlammende spel van de eerste twee weken een vervolg te geven. Justin Jefferson blijft wel opereren op het hoge niveau dat we van hem kennen. De wide receiver ligt op dit moment op koers voor zo’n 2300 receiving yards. Voor het duel met de Chiefs zijn Garrett Bradbury en Lewis Cine questionable. Voorspelling: Chiefs.

Dallas Cowboys (3-1) @ San Francisco 49ers (4-0)

Levi’s Stadium | Zondagnacht| 2.20

Dit lijkt op papier het topduel van deze week. De Cowboys maakten gehakt van de Patriots en lijken, ondanks de nederlaag tegen de Cardinals, dit jaar for real te zijn. Het duel tegen de 49ers is voor Dallas een goede manier om te laten zien waar toe ze in staat zijn. Dit moet mogelijk zonder OT Tyron Smith, die questionable is.

De 49ers lijken vooralsnog niet af te stoppen. Dit is voornamelijk dankzij het brijante spel van Christian McCaffrey, die helemaal op zijn plaats lijkt in SF. Ook belangrijk, de 49ers zijn vooralsnog zonder echt grote blessures, wat lang niet altijd het geval was. Tegen de Cowboys kunnen de 49ers een statement maken tegenover de gehele NFC (en NFL) dat zij de te kloppen ploeg zijn dit jaar. Voorspelling: 49ers.

Green Bay Packers (2-2) @ Las Vegas Raiders (1-3)

Allegiant Stadium | Maandagnacht| 2.15

De Packers weten voorlopig even weer waar ze staan in de NFC North. De verliespartij tegen de Lions was behoorlijk kansloos. Aanvallend werd er lange tijd helemaal niks voor elkaar gespeeld door Jordan Love en zijn kompanen. Zij zullen uit zijn op revanche. De blessurelijst van de Packers is nog altijd aanzienlijk. Zo zijn onder andere Jaire Alexander en De’Vondre Campbell voor dit duel questionable.

Het seizoen van de Raiders zit er al wel redelijk op. Tegen de Chargers was het wederom niet goed van de kant van LV, rookie quarterback Aidan O’Connell kon niet bolwerken als vervanger van Jimmy Garoppolo. Jimmy G is voor het treffen met de Packers ook nog questionable. Wie sowieso niet mee doet is Chandler Jones. De edge rusher werd gecut en lijkt hulp nodig te hebben. Laten we het hopen dat hij die ook krijgt. Voorspelling: Packers.


Lees hier de nieuwe Power Rankings van SportAmerika!

Coverfoto: Trevor Ruszkowski/USA TODAY Sports

NHL 32-in-32 | Toronto Maple Leafs: Vloek voorbij, druk voorbij?

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag behandelen we in de 32-in-32 de franchise die in het seizoen 2022 – 2023 ein-de-lijk de vloek van de playoffs overboord kieperde, maar vervolgens de oren werd gewassen door Florida Panthers: Toronto Maple Leafs.

2022 – 2023: DE VLOEK VOORBIJ, MAAR DE DROOM BLIJFT

Waar moeten we beginnen om het seizoen 2022 – 2023 van Toronto Maple Leafs te beschrijven? Over het algemeen aan drama geen gebrek in Ontario, maar het voorbije seizoen kijkt weg als een soapserie à la The Bold and the Beautiful. Bij de ‘bookies’ was Toronto zoals zovele jaren één van de favorieten om door te stoten tot de Stanley Cup Final. Bij aanvang kon men zo goed als op de ‘cruise control’ toewerken naar het jaarlijks best-of-seven uitje met Tampa Bay Lightning. Met een loaded roster was die prognose — mede door het fenomenale reguliere seizoen van Boston Bruins — rond de kerstdagen reeds voltooid.

GM Kyle Dubas liet er geen misverstand over bestaan, dat na negentien jaar de vloek van de playoffs dan eindelijk moest worden opgeheven. Geheel tegen zijn analytische manier van werken in, trok de Canadees rond de Trade Deadline ten strijde en hengelde in een three-team trade Ryan O’Reilly en Luke Schenn vanuit St. Louis binnen, om vervolgens ook nog power in de personen Noel Acciari en Jake McCabe toe te voegen.

Met zes nieuwe gezichten in de lineup vielen de puzzelstukjes niet direct op de juiste plaats, maar waren alle twijfels rond het begin van het postseason teniet gedaan. Een haperende motor in Tampa Bay en de ruggengraat die de Leafs hadden gekweekt, vielen alle odds in de richting van Toronto.

DE VLOEK DAN EINDELIJK VOORBIJ

Die ruggengraat die de laatste jaren bij de Leafs ontbrak, werd dit seizoen dan eindelijk de redder in nood. Op het moment dat Tampa Bay enigszins gas gaf, beet Toronto fel terug. Met een totaal van drie gewonnen wedstrijden on the road — vooral de fenomenale comeback in Game 4 — rekenden de Leafs niet alleen af met de Bolts, maar des te belangrijker met die dekselse first round exit vloek. De vloek die al negentien jaar lang als een rotsblok op de schouders van alles en iedereen die Toronto een warm hart toedraagt rustte.

Het volksfeest in Toronto bleek echter geen voorbode voor een diepe run. De Leafs liepen in de tweede ronde genadeloos in het mes van Florida Panthers. Een (eindelijk) fenomenale Sergei Bobrovsky weerhield Auston Matthews en co. vakkundig van het scoren af en met een 4-1 nederlaag in de serie kwam het seizoen 2022 – 2023 plots ten einde.

KYLE DUBAS VERTREKT.. BRAD TRELIVING KOMT

Een kleine week na de pijnlijke uitschakeling tegen Florida Panthers, scheidden de wegen van Toronto Maple Leafs en GM Kyle Dubas. Zijn aflopende contract werd niet verlengd en ondanks dat het nieuws voor velen niet als een verrassing voelde, kwam het toch enigszins uit de lucht vallen.

Een aantal dagen na de uitschakeling, gaf Kyle Dubas in de eindpersconferentie aan een aantal weken resumeren en tijd voor het gezin bovenaan de agenda stonden. Of het voor Brendan Shanahan uiteindelijk de reden voor zijn vertrek was blijft nog altijd gissen, maar drie dagen later zette men Dubas bij het grof vuil. Dat er na een mondeling akkoord door het kamp Dubas extra eisen aan het aanblijven werden gesteld, wezen de Noord-Amerikaanse media vrijwel direct richting het rijk der fabelen. Een tweetal weken na zijn vertrek uit Toronto, tekende de 37-jarige Canadees zoals bekend bij Pittsburgh Penguins.

Een kleine week na het vertrek van Kyle Dubas vond Toronto in Brad Treliving een nieuwe GM. De 53-jarige Canadees was als laatst als GM in Calgary actief en wordt met zijn dienstverband in Toronto de achttiende GM uit de geschiedenis van de Leafs.

Voordat Treliving in 2014 bij de Flames het stokje van Brian Burke overnam, werkte hij als assistent GM bij Phoenix Coyotes. Onder de vleugels van Don Maloney leerde hij de kneepjes van het vak kennen en had vooral toenmalig head coach Wayne Gretzky een hoge pet op van de potentie van Treliving.

OFFENSE: VEEL WISSELINGEN, MAAR CORE BLIJFT INTACT

Ieder team met een Core Four van het kaliber Auston Matthews – Mitch Marner – William Nylander – John Tavares, mag zich nagenoeg automatisch als outsider voor het postseason melden. Ondanks het feit dat Matthews vorig seizoen niet zijn zestig goals van ’21 – ’22 benaderde, was hij met “slechts” veertig goals minstens zo belangrijk bij de Leafs. William Nylander en het Front Office in Toronto hebben elkaar nog niet gevonden in het open breken van zijn huidige contract, maar naar verwachting zal dit binnen afzienbare tijd rond komen.

Om een “Johnny Gaudreau-achtig” Calgary scenario te voorkomen, sorteerde nieuwbakken GM Brad Treliving bij Auston Matthews in een vroeg stadium reeds voor. Eind augustus kwamen Toronto Maple Leafs en het kamp Matthews een vernieuwd vierjarig contract overeen, waarmee de superster vanaf volgend seizoen de best betaalde NHL-speler wordt. Tot en met het seizoen 2027-2028 strijkt de centre een jaarsalaris van $13.25 miljoen dollar op. Hiermee overtreft hij Connor McDavid, die het tot en met ’25 – ’26 met “slechts” $12.5 miljoen dollar moet zien te rooien.

Toronto is een aanvalsmachine, gezien ook het feit dat de ploeg het voorbije seizoen steevast in de top vijf van de NHL is terug te vinden. In het oog sprongen vooral de 5-on-5 scoringskansen en nog veel belangrijker: de powerplay. Onder leiding van scheidend assistent Spencer Carbery (nu head coach bij Washington Capitals, red.) waren de Leafs verspreid over de laatste twee jaar de allerbeste in een overtal.

ROSTER ROULETTE

Toch is het afwachten hoe snel head coach Sheldon Keefe de vele wisselingen en nieuwe gezichten op het roster tot een eenheid kan smeden. Ryan O’Reilly vertrok na een half jaar alweer uit Ontario — naar eigen zeggen door de hoge druk –, om bij Nashville Predators te tekenen. Michael Bunting vertrok naar Carolina Hurricanes, Noel Acciari naar Pittsburgh Penguins en Alexander Kerfoot zoekt zijn heil in Arizona. Bovendien werden Wayne Simmonds en Zach Aston-Reese gewogen en te licht bevonden. Beide wingers trokken als UFA de deur van het Air Canada Centre achter zich dicht. Daar stond de komst van Max Domi — die eindelijk bij zijn gedroomde franchise belandt — en Tyler Bertuzzi tegenover. Met een salaris van $ 5.5 miljoen trok Treliving voor laatstgenoemde flink de knip.

Hoewel een echt grote naam uitbleef, valt er wel degelijk een lijn te ontdekken. Treliving vindt dat de Maple Leafs in veel opzichten een lastige opponent moeten zijn. Bertuzzi en Domi kunnen met het mes tussen de tanden spelen, maar wie dat zeker doet is Ryan Reaves. Of de inmiddels 36-jarige winger de $ 1.750 miljoen waard is dat Toronto hem betaalt, is de vraag maar Reaves heeft met name in Vegas bewezen een heel lastige klant te zijn voor elke tegenstander. Treliving werkte met kortlopende contracten, dus hij geeft zichzelf de kans om ’t allemaal even aan te kijken.

DEFENSE: SHAKY BLUE-LINE

In de eerste fase van het tijdperk Auston Matthews – Mitch Marner gaven de Leafs weinig om hun blue-line. Met powerhockey en een hoge intensiteit was het devies simpelweg er één meer te maken dan de tegenstander. Die denkwijze kieperde men overboord en is sindsdien in de bovenste defensieve regionen van de NHL terug te vinden, zeker als je bedenkt dat het franchise win- en puntenrecord werd aangescherpt.

Toch is de blue-line niet direct er één om van te beven. Na de Trade Deadline van afgelopen maart — die vooral offensief georiënteerd was — zakten de Leafs diep weg in de rankings, met een bottom five ranking in 5-on-5 scoringskansen tegen tot gevolg. En dat was met de vanuit Vancouver Canucks overgekomen Luke Schenn, die defensief zijn beste spel uit zijn carrière speelde. De 33-jarige Canadees volgde echter Ryan O’Reilly naar Tennessee en staat voor de komende drie jaar op de loonlijst van de Predators. Justin Holl vertrok als Free Agent naar Detroit Red Wings en Erik Gustafsson naar New York Rangers.

De eerste lijn het komende seizoen zal wederom door Morgan Rielly en T.J. Brodie gevormd worden. Het duo blinkt echter niet uit in “wauwawiewa” ijshockey. Brodie is een solide kracht, maar speelt over het algemeen met de handrem erop. Ondanks het feit dat Rielly als vijfde overall werd gedraft in 2012, is het tot nog toe niet de gedroomde blue-liner voor de Leafs gebleken.

KLINGBERG EEN LEAF

Op de tweede lijn nieuwkomer John Klingberg naast Jake McCabe. Waar McCabe vooral in het postseason met knikkende knieën op het ijs leek te staan, roemt men bij Klingberg vooral zijn aanvallende kwaliteiten (op de powerplay). Anaheim betaalde vorig jaar $ 7 miljoen, maar voor $ 4.150 miljoen legde Toronto Maple Leafs de blue-liner vast. Klingberg in vorm is zonder meer een versterking voor de Leafs, maar die vorm liet hij helaas te weinig zien de laatste tijd. Op de derde lijn good-old Mark Giordano, die afgelopen dinsdag veertig kaarsjes mocht uitblazen, samen met Zweed Timothy Liljegren. De first-rounder van 2017 laat vooral in de onderliggende statistieken zien een nuttige speler te zijn. Met de Zweed op het ijs was Toronto ten opzichte van de tegenstanders in elk opzicht de bovenliggende partij.

Onder de lat is het ook enigszins afwachten hoe de dobbelsteen zal rollen. Ilya Samsonov kwam vorige zomer over vanuit Washington en presteerde met een .919 sv% redelijk steady, maar liet vooral in het postseason behoorlijk steken vallen. Als aankomend RFA kwam er ook niet bepaald schot in de zaak omtrent een verlenging van zijn contract. Uiteindelijk stemden beide kampen in met een één jarig contract ter waarde van $3.55 miljoen dollar.

Met Matt Murray nog altijd in de lappenmand is de hoop van de Leafs fans vooral gericht op jonge hond Joseph Woll. De 25-jarige Amerikaan overtrof in het reguliere seizoen met een .932 sv% en 6-1 record de verwachtingen, maar stond ook uitstekend zijn mannetje in de tweede ronde tegen Florida Panthers. Als vervanger van de geblesseerde Samsonov liet Woll zien alle facetten van een goalie te bezitten en binnen afzienbare tijd uit te groeien tot eerste goalie van Toronto.

VOORSPELLING: DIVISIETITEL EN BEYOND

Toronto Maple Leafs blijft hoe dan ook een formatie om rekening mee te houden. Met een uitmuntende top six — bovendien allen in hun prime jaren — zal men ook in het seizoen 2023 – 2024 bij de betere aanvallende teams gevestigd zijn. Ook tussen de palen heeft Sheldon Keefe met (een goede) Ilya Samsonov en Joseph Woll een prima tandem.

Grootste manco blijft toch echt de blue-line. Vooral in het postseason kan het gebrek aan high-end kwaliteit wel eens de nekslag kunnen betekenen. De taak aan GM Brad Treliving om tussen nu en eind april nog een belangrijk puzzelstuk toe te voegen.

Hoe dan ook blijft Toronto een kanshebber. Een team dat met kwartjes de goede kant op gewoon mee doet om de knikkers en wederom op het gemak de 100 punten grens kan gaan aantikken. Verlost van de playoff-vloek zijn er geen excuses meer te vinden.

Cover photo: JOHN E. SOKOLOWSKI, USA TODAY SPORTS

NLWC: D-Backs denderen voorbij Brewers, richting LA

0

De Arizona Diamondbacks pieken het hele seizoen al op het juiste moment. De Wildcardserie tegen de Brewers was wat dat betreft meer van hetzelfde. Achter sterke pitching van Zac Gallen en timely hitting van Ketel Marte en Lourdes Gurriel in de zesde inning liepen de Snakes uit naar een 5-2 overwinning. Los Angeles Dodgers wachten nu in de National League Division Series.

Nadat in Game 1 van de Wildcard de D-Backs na een achterstand terug moesten komen tot een 6-3 overwinning, mondde Game 2 uit in een herhaling van zetten. Het waren opnieuw de Brewers die vroeg in de wedstrijd een voorsprong namen. Twee vroege runs in de eerste inning (een sac fly van Sal Frelick en een RBI-single van Willy Adames) zetten de BrewCrew op een 2-0 voorsprong. Startende werper voor Arizona, Zac Gallen, leek in die eerste inning iets te makkelijk raakbaar, maar herstelde zich wonderbaarlijk na dat lastige eerste frame.

COMEBACK -BACKS

Net zoals in Game 1 moesten de Desert Snakes dus opnieuw een achterstand goedmaken. Dat moest gebeuren tegen werper Freddy Peralta, die in de vier innings van zijn start strikeout op pop-out stapelde en de D-Backs van de honken hield. In die vierde inning maakt hij zijn eerste foutje: een hangende change-up met de count 2-0 werd door Alek Thomas over de hekken in het rechtsveld gemept voor een solo homerun. De voorsprong werd daarmee gehalveerd.

Intussen kreeg Gallen slechts twee honkslagen te verduren sinds de eerste inning en was zijn ritme bijna onverstoorbaar. Hij hield zijn ploeg in de wedstrijd, waarvoor zijn aanval hem beloonde in de zesde inning. Na een vrije loop voor Geraldo Perdomo en een tweehonkslag voor rookie Corbin Carroll sloeg Ketel Marte de Diamondbacks naar een 3-2 voorsprong met een 2-RBI single.

Vlammenwerper Abner Uribe verving Peralto op de heuvel, maar ook hij kon het bloeden niet stoppen. Een single voor Tommy Pham, een nul op thuis en een vrije loop voor Jose Herrera zetten alle honken vol voor Lourdes Gurriel.

DE GENADEKLAP

Met Gurriel aan slag ontkurkte Uribe een wilde worp, waarop Tommy Pham de plaat passeerde voor een 4-2 voorsprong. Het werd direct daarna 5-2 door een honkslag van diezelfde Gurriel, waarna Hoby Milner het werpen overnam van Uribe. Hij kwam zonder verdere kleerscheuren door de inning, maar de averij was al geleden. De Diamondbacks-bullpen had inmiddels het stokje overgenomen van Gallen (6.0 IP, 5 H, 2 ER, 3 BB, 4 K) en het kwartet Thompson/Ginkel/Saalfrank/Sewald hielden de Brewers aanval verder onder controle. Het feest kon losbarsten in de kleedkwamer, onder leiding van manager Torey Lovullo.

Met een 5-2 overwinning plaatste Arizona zich dus voor de National League Division Series, waarin het de grote divisierival Los Angeles Dodgers treft.

UP NEXT

Op zaterdag 7 oktober wordt de eerste pitch geworpen in Chavez Ravine, het stadion van de Dodgers. Startende werpers zijn momenteel nog onbekend, net als de starttijd (ga echter maar uit van een latertje; westkust-affaires zijn meestal laat op de avond).

Coverfoto: Kamil Krzaczynski

NLWC: Nola en Stott leidden Phillies naar NLDS

0

Nadat ze toch wel verrassend het postseason bereikten, moesten de Miami Marlins afgelopen nacht met iets bijzonders op de proppen komen. Het kunststukje kwam er niet. Een uitstekende Aaron Nola en een grandslam van Bryson Stott werd de Fish te machtig. De Philadelphia Phillies mogen het daardoor in de NLDS opnemen tegen de Atlanta Braves. Deze serie begint komende zaterdag en is een herhaling van de NLDS in 2022. De Phillies trokken toen aan het langste eind.

PHILLIES GRIJPEN HET INITIATIEF

De fans in Citizens Bank Park waren er helemaal klaar voor en dat gold zeker ook voor hun startend werper. De Marlins bezorgden Aaron Nola tijdens het reguliere seizoen nog wel eens hoofdpijn, maar in Game 2 van deze NLWC heerste de enkelvoudig All-Star vanaf de eerste pitch. Zijn collega Braxton Garrett bewoon zich ook eenvoudig door de eerste inning, maar kwam in de derde inning voor het eerst onder druk te staan.

Cristian Pache opende deze inning met een afgedwongen vier wijd. Bij Kyle Schwarber is het dit seizoen vaak een kwestie van alles of niets en gelukkig voor de Phillies werd ’t dit keer alles. Zijn tweehonkslag naar het rechtsveld hielp Pache over de thuisplaat. Schwarber stond zich niet lang te vervelen op het tweede honk, want hij kon de tweede run scoren na een RBI-single van Trea Turner. Met deze vroege 2-0 voorsprong hadden de Phillies precies wat ze wilden. Nog meer steun van de fans en nog meer druk bij de Marlins.

NOLA OPPERMACHTIG, MARLINS NOT SO MUCH

Waar Nola vrijwel niet in de problemen kwam, daar moest Marlins-manager Skip Shumaker al snel ingrijpen. Garrett kon na de derde inning blijven zitten, maar reliever David Robertson liep ook al direct tegen een dreun aan. Een solo homerun van J.T. Realmuto maakte er al in de vierde inning 3-0 van. Robertson schudde die tegenvaller knap van zich af. De reliever gaf zijn Marlins de innings die ze nodig hadden, want pas in de zesde inning moest Shumaker opnieuw naar de bullpen.

Na een double van Alec Bohm besloot de Marlins-manager in te grijpen. Andrew Nardi mocht de rommel opruimen, maar in plaats daarvan ging het van kwaad tot erger voor de bezoekers. Bryce Harper kreeg vier wijd en na een fout van Jake Burger liepen de honken vol met Nick Catellanos op ’t eerste honk.

STOTT NEEMT SPANNING WEG

Bryson Stott wist vervolgens wel raad met deze situatie. De tweedehonkman reserveerde een plekje voor zichzelf in de geschiedenisboeken. Hij was namelijk verantwoordelijk voor pas de tweede grandslam in de play-offs in de geschiedenis van deze franchise. En, ook niet onbelangrijk, Stott bracht zijn club daarmee op een onoverbrugbare 7-0 voorsprong.

De fans waren daarna helemaal niet meer stil te krijgen. Zij wisten namelijk dat ze voor het tweede jaar op rij een best-of-5 gaan spelen tegen de Braves. Dezelfde Braves die vorig jaar werden verslagen op weg naar de World Series. Philadelphia kwam in de laatste innings geen moment in de problemen. Alleen in de negende, met al twee nullen op het bord, werd hen een shutout door de neus geboord. Een RBI-single van Josh Bell redde nog iets van de eer voor de Marlins, maar voor hen eindigt het seizoen in The City of Brotherly Love.

UP NEXT:

Voor de regerend kampioen van de National League gaat ’t avontuur vanaf zaterdag verder in Atlanta. De Braves versloegen de Phillies dit seizoen in negen van de dertien wedstrijden, maar in Atlanta weten ze maar al te goed dat dit geen enkele garantie biedt. Zo’n twaalf maanden geleden waren de Phillies in de NLDS met 3-1 te sterk en ze bewezen tegen de Marlins wederom op het juiste moment in topvorm te zijn. Op het moment van schrijven is nog niet bekend wie voor de betreffende teams gaat starten en hoe laat de eerste pitch geprogrammeerd staat.

Cover photo: Bill Streicher/USA Today Sports

ALWC: Twins winnen na 21 jaar playoff series en gaan naar ALDS

0

Na Game 1 rekenden de Minnesota Twins eindelijk af met hun gevreesde losing streak in de playoffs. Achttien wedstrijden op rij werden in het Postseason verloren, maar de glimlach is volledig terug bij de Twins. De Toronto Blue Jays werden ook in Game 2 verslagen en dus wacht hun een treffen met de Houston Astros. Uiteindelijk bleken twee runs genoeg, want de wedstrijd werd met 2-0 gewonnen.

Target Field ontplofte in Game 1 al vroeg door een homerun van Royce Lewis, maar het bleef in Game 2 offensief lang stil. Tot aan de vierde inning werd het eerste honk alleen bereikt aan de hand van een paar singles en één vrije loop. Zowel Sonny Gray als Jose Berrios gooide hun pitches op de juiste manier. Toen gingen de Blue Jays echter de fout in. Na slechts 3.0 innings haalde manager John Schneider Berrios al van de heuvel. Dat gebeurde nadat hij een vrije loop had uitgedeeld aan Royce Lewis. Schneider koos voor Yusei Kikuchi. Over die beslissing zal hij de komende dagen en weken nog wel even met de kennis van nu gaan nadenken.


TWINS PROFITEREN MAXIMAAL

Kikuchi kreeg als eerste slagman Max Kepler tegenover zich. Kepler sloeg een single, waarna Donovan Solano via een vrije loop de honken vol zou maken met geen enkele nul op het bord. Vervolgens was het de beurt aan de absolute superster van de Minnesota Twins. Lang leek het erop dat Carlos Correa dit seizoen niet meer het uniform van de Twins zou dragen. Dat is iedereen in Minnesota en omstreken na vandaag alweer vergeten. Zijn single langs de vallende Bo Bichette betekende de 1-0, want Royce Lewis kon daardoor scoren.

Daar zou het niet bij blijven voor de Twins. Willi Castro was als volgende aan de beurt binnen de slagvolgorde. Zijn slagbeurt was teleurstellender, maar net zo productief als die van Correa. Hij sloeg zichelf in een dubbelspel, maar Kepler kon alsnog vanaf het eerste honk scoren. Een zeer gefrustreerde Berrios moest het allemaal met lede ogen aanzien vanuit de dugout. Zijn keuze veranderen kon manager Schneider alleen niet meer. De laatste nul van de inning kon Kikuchi wel snel maken, want Ryan Jeffers sloeg een simpele groundout naar Bichette. Toch keken de Canadezen daardoor tegen een 2-0 achterstand aan. Met de vele innings die nog gespeeld moesten worden zag het er nog rooskleurig uit. Niets bleek minder waar.


GEWELDIGE PICKOFF TWINS

Alles leek goed te gaan voor de Toronto Blue Jays in de vijfde inning. Zowel George Springer als Vladimir Guerrero Jr. kwamen op de honken en konden zelfs een plekje opschuiven door een wilde worp. Veel fouten maakte veteraan Sonny Gray niet en dus was de kans groot dat de Blue Jays iets terug konden doen. Bo Bichette had de kans dat te doen. Een geweldige pickoff move gooide alleen roet in het eten. Veteraan Carlos Correa en de eerder genoemde Gray waren in perfecte synchronisatie met elkaar en Guerrero Jr. stond te slapen. Zelfs een review kon de rally van de Blue Jays niet redden en daarmee kwam er een eind aan een zeer hoopvolle inning.

Binnen het analistenteam van ESPN zit Alex Rodriguez. Hij gaf met zijn MLB ervaring een fantastisch inkijkje in de situatie. Het viel de voormalige kortestop op dat Gray en Correa in communicatie met elkaar stonden via het vasthouden van de pet voor het gooien van Gray. Het signaal werd door Correa opgepikt en hij maakte het gebaar terug. Zonder na te denken kon de startende werper van de Twins daardoor naar het tweede honk gooien en de nul maken. Een spectaculaire en geweldige defensieve play.


MILLIMETER WERK VOOR CHAPMAN

Het zat de Blue Jays dus al niet mee in de vijfde inning, maar zij zouden ook onfortuinlijk zijn in de inning die volgde. Cavan Biggio sloeg een single, waarna ook Alejandro Kirk en Santiago Espinal met een single op de honken zouden komen. Het was daarna de beurt aan Matt Chapman en de derde honkman dacht met één wijd de wedstrijd op zijn kop te zetten. Echter sloeg hij de fastball op een paar haartjes na fout en dus moest hij opnieuw het slagperk in.

Eenmaal terug kreeg hij precies dezelfde pitch nog een keer te verwerken, alleen eindigde hij dit keer in een dubbelspel. Carlos Correa kon via de routine route Edouard Julien bereiken en die gooide vervolgens perfect richting het eerste honk van Donovan Solano. Het bleek de laatste kans van de Blue Jays, want na deze zesde inning kwam geen enkele loper verder dan het tweede honk.


TARGET FIELD SCHUD OP ZIJN GRONDVESTEN

Tijdens de eerste wedstrijd van de series stond Target Field al in vuur en vlam, maar het stadion bleef schudden tijdens wedstrijd twee. Dit keer kwam het alleen niet door de offensieve krachten van de Twins, maar door het goede defensieve spel en de geweldige pitching. Nadat Sonny Gray met een statline van: 5.0 IP, 5 H, 2 BB, 6 K’s van de heuvel werd gehaald was het tijd voor de bullpen van de Twins. Louie Varland (0.2 IP, 2 H, 1 K), Caleb Thielbar (0.2 IP, 1 H), Brock Stewart (1.0 IP, 2 K’s), Griffin Jax (1.0 IP) en Jhoan Duran (1.0 IP, 1 H, 3 K’s) hielden de shutout in stand en dus werd er na elke inning vrolijk feestgevierd in het stadion.

Er kon maar één man zijn die de laatste pitch van de American Wild Card series gooide. Er waren kort even blessurezorgen over Jhoan Duran, maar toch werd hij fit verklaard. Met pitches van 102 en zelfs 103 mph blies hij de Blue Jays slagmensen om ver. Alleen Santiago Espinal kwam via een single op de honken, maar vervolgens kregen na Alejandro Kirk ook Matt Chapman en Daulton Varsho een drieslag om de oren geworpen. Luid gejuich steeg op uit Target Field, want eindelijk na 21 jaar wonnen de Minnesota Twins een playoff series.


UP NEXT

De tegenstander in de volgende ronde voor de Minnesota Twins is ook al bekend. Zij mogen het gaan opnemen tegen de winnaar van de American League West. De regerende World Series kampioen verkreeg op het laatste moment een bye, maar zal ook met grote intresse gekeken hebben naar deze series. De laatste keer dat de Houston Astros in de ALDS speelden en die verloren was in 2015. Toen waren de Kansas City Royals te sterk in vijf wedstrijden. De laatste keer dat de Minnesota Twins een playoff series wonnen was 21 jaar geleden, maar toen wonnen zij ook in de ALDS. De Oakland Athletics werden toen in vijf wedstrijden verslagen. Game 1 van de series tussen de Minnesota Twins en Houston Astros zal op 7 oktober gespeeld worden in Houston om … Nederlandse tijd.

Coverfoto: David Berding

ALWC: Rangers walsen over Rays heen en bereiken ALDS

0

Ook in Game 2 van de American League Wild Card series tussen de Texas Rangers en Tampa Bay Rays hadden de Rangers geen kind aan hun tegenstander. Dit keer boekte de formatie van manager Bruce Bochy een ruime 7-1 overwinning. Rookies Josh Jung en Evan Carter bleken wederom een doorn in het oog voor de Rays. Ook starter Nathan Eovaldi was en fuego en daarmee sweepten de Rangers zich richting de American League Divisional Series.

Waar het in Game 1 op defensief vooral misging bij de Tampa Bay Rays hadden de mannen van Kevin Cash dit keer hun spel wel op orde. De eerste drie innings vlogen voorbij en beide teams kwamen niet veel verder dan wat losse honkslagen. Corey Seager en Josh Jung waren de enige spelers die het tweede honk haalden met doubles. Verder zou niemand komen. Wel liet Yandy Diaz zich dit keer op positieve wijze zien. Tijdens de eerste wedstrijd van de series maakte hij twee veld fouten, maar die herstelde hij in Game 2. Leody Taveras sloeg een line drive snoeihard naar het eerste honk waar Diaz op athletische wijze de bal ving. Hij maakte er zelfs een dubbelspel van, want Jonah Heim was al vertrokken van het honk.


VIERDE INNING MAAKT HET VERSCHIL

Het leek een echt pitchersduel te worden, maar niets bleek minder waar. De vierde inning werd het Waterloo van de playoff ambities van de Tampa Bay Rays. Zach Eflin startte de wedstrijd nog aardig, maar had al wel snel drie hits en twee vrije lopen achter zijn naam staan. Die werden niet benut, maar toen kwam Adolis Garcia aan slag. Tijdens zijn eerste slagbeurt van de wedstrijd werd hij nog via een simpele groundout een nul. De tweede keer lanceerde hij een bal richting het linksveld en opende hij de score met een homerun. De bal eindigde 416 feet van de thuisplaat en betekende de eerste Postseason homerun uit de carrière van de 30-jarige Cubaan.

Na de homerun van Garcia gingen de Rays wederom in de fout. Leody Taveras sloeg met twee nullen op het bord een single en stal daarna het tweede honk. Rookie Josh Jung kwam daarna aan slag en na zijn double in de derde inning sloeg hij dit keer een triple. Toch keek men eerder naar het handelen van rechtsvelder Josh Lowe. Hij dook naar de bal en miste. Lowe kreeg geen fout toegewezen voor zijn actie. Daardoor haalde Jung wel het derde honk, maar waar hij stond zou niet uitmaken toen Evan Carter aan slag kwam.

CARTER BLIJFT BELANGRIJK

De jonge Carter voelt zich thuis wanneer de spotlights op hem gericht zijn. In zijn eerste zes slagbeurten haalde hij telkens de honken. Zo ook in de vierde inning. Dit keer mocht hij echter een trip langs alle honken nemen, want iedereen kon zijn homerun alleen maar aanschouwen. Een cutter middenin de slagzone viel ten prooi aan de linksvelder. Daarmee werd hij de jongste speler in de geschiedenis van de Texas Rangers met een Postseason homerun achter zijn naam. In de gehele geschiedenis van Major League Baseball waren slechts tien spelers jonger dan de 21 jaar en 37 dagen oude Carter.


RANGERS BLIJVEN SCOREN

In de twee innings die volgden na de vierde inning zouden de Rangers de wedstrijd ook op slot gooien. In zowel de vijfde als de zesde inning scoorden zij runs, beginnend met een RBI-groundout van Nathaniel Lowe. Het bijzondere aan de run was echter weer dan de man die scoorde Corey Seager op de honken kwam door een veldfout. Dit keer was kortestop Curtis Mead de schuldige, maar wederom strafte de Texanen de fouten van de Rays meedogenloos af. Robbie Grossman bereikte na de score ook het tweede honk, maar zou achterblijven nadat Jonah Heim de derde nul van de inning werd.

Marcus Semien zal na de zesde inning ook opgelucht ademgehaald hebben. Hij sloeg pas voor de eerste keer in de series een hit, maar maakte daarvan wel meteen een RBI-double. Josh Jung had wederom de honken bereikt met een double en kon makkelijk binnenlopen nadat Semien de bal in het buitenveld deponeerde. Het leidde tot een 6-0 voorsprong en dat terwijl Zach Eflin pas aan het begin van de zesde inning van de heuvel was gehaald.

Ook Semien zou over de plaat komen en scoren. Corey Seager maakte van de zesde inning een echte double inning, want ook hij kwam daarmee wederom op het tweede honk te staan. Semien scoorde ook gemakkelijk en daardoor hadden de Rangers een stevige voorsprong in handen. Na Seager kreeg Grossman de kans om er zelfs nog 8-0 van te maken. Zijn bal werd echter op het eerste honk gevangen door Yandy Diaz en daarmee kwam er een einde aan de double streak.


STREAK VOOR RAYS EINDELIJK VOORBIJ

‘Nasty’ Nate Eovaldi had lange tijd de Rays in zijn greep. Net als tegen Jordan Montgomery kregen de Tampa Bay Rays het niet voor elkaar te scoren en dus begonnen hun offensiefloze innings op te tellen. In de vorige drie Postseason wedstrijden hadden zij al niet gescoord en het duurde tot de zevende inning voor het eindelijk lukte. Daardoor bleven de Rays 33.0 innings zonder run in het Postseason en daardoor hebben zij nu de tweede plaats in de geschiedenis van MLB in handen. Alleen de Los Angeles Dodgers scoorden langer geen run. Tussen 1966 en 1974 bleven zij op nul.

De man die de Rays op een voorsprong sloeg maakte eerder in de wedstrijd nog een fout, maar Curtis Mead schreef ook geschiedenis. De 20-jarige rookie werd in Adelaide, Australië geboren en zijn RBI tekende voor de eerste RBI ooit voor een Aussie in het Postseason. Helaas voor de Rays leverde het geen hot streak op, want meteen na Mead werd Junior Caminero de derde nul.


TEXAANSE BULLPEN STAAT WEDEROM ALS EEN HUIS

Waar Zach Eflin een statline achter liet van: 5.0 IP, 8 H, 4 ER, 2 BB, 3 K’s, deed zijn startende tegenstander het een stuk beter. Nathan Eovaldi werd na 6.2 innings van de heuvel gehaald en had toen zes hits, één earned run en acht strikeouts achter zijn naam staan. Hij kreeg uiteindelijk ook de overwinning toegewezen en dat betekende zijn vijfde overwinning in zijn Postseason carrière.

Bochy haalde Eovaldi van de heuvel toen de Rays hun eerste run scoorden en koos toen voor relief pitcher Josh Sborz. Hij gooide één keer drieslag in 1.1 innings aan werk, maar hield de honken wel volledig leeg. In de negende inning ging het vertrouwen van de manager wederom naar Jose Leclerc. Dit keer kreeg hij twee honkslagen tegen, maar bleef hij wel rustig. Twee strikeouts volgden en dus kon de champagne weer ontkurkt worden. De Rangers wonnen daarmee hun eerste series sinds de ALCS van 2011. Toen versloegen zij de Detroit Tigers, maar dit keer kwam er een einde aan het seizoen van de Tampa Bay Rays.


UP NEXT

De volgende halte voor de Texas Rangers zijn de Baltimore Orioles. De O’s waren in het reguliere seizoen het beste team van de American League en kregen daardoor een bye. Door de series overwinning met de Rangers is manager Bruce Bochy vierde manager in de geschiedenis die met drie verschillende franchises een playoff series wint. Hij deed het eerder met de San Francisco Giants en San Diego Padres.

Echter speelde Bochy nog nooit tegen de Orioles in de playoffs en de Rangers slechts één keer in de geschiedenis. De enige keer dat beide teams in oktober tegen elkaar speelden was in 2012. Toen wonnen de O’s de American League Wild Card wedstrijd met 5-1. In het reguliere seizoen speelden beide teams zes keer tegen elkaar, maar verdeelden zij de series eerlijk. Het werd 3-3. Game 1 van de series zal plaatsvinden in Camden Yards en de eerste pitch zal om 19:00 Nederlandse tijd gegooid worden. Wie de wedstrijd zal gaan starten in nog onduidelijk, maar het zal een spetterende series worden.

Coverfoto: Megan Briggs

NFL Power Rankings: back at the top

0

Het verblijf van de Miami Dolphins aan kop van de SportAmerika NFL Power Rankings was van korte duur. Na de ruime nederlaag tegen de Bills is de ploeg gelijk één van de grootste zakkers van de week. Het brengt de 49ers terug aan de top. Wie de grootste stijger is? Dat lees je in deze editie van de NFL Power Rankings.

SportAmerika NFL Power Rankings San Francisco 49ers
1. (2) San Francisco 49ers

De beste ploeg van het eerste kwart? Waarschijnlijk wel. De meest constante ploeg? Dat zeker. De 49ers zijn vier weken lang nog niet in de problemen gekomen. Gaat daar zondag verandering in komen? Met de ontmoeting met de Cowboys staat er een heerlijke test op het programma.

SportAmerika NFL Power Rankings Philadelphia Eagles
2. (3) Philadelphia Eagles

Moeizaam. Dat was het opnieuw voor de Eagles. Maar de ploeg is 4-0 en er is nog veel ruimte voor verbetering. Zo lijkt de ploeg de running plays voor Jalen Hurts te bewaren voor wanneer het echt nodig is. Een luxe die weinig andere teams lijken te hebben.

SportAmerika NFL Power Rankings Buffalo Bills
3. (6) Buffalo Bills

Het lijkt erop dat Josh Allen de kritiek na de nederlaag tegen de Jets persoonlijk heeft opgevat. Want de quarterback is on fire. De Dolphins werden na de zege op de Broncos al naar de titel in de AFC East geschreven, maar die weg gaat nog steeds door Buffalo.

SportAmerika NFL Power Rankings Dallas Cowboys
4. (4) Dallas Cowboys

Het was schrikken voor de fans van de Cowboys toen Micah Parsons met een blessure naar de kant moest. Na Trevon Diggs zou dit een enorme aderlating zijn voor de ploeg. Gelukkig kon Parsons terugkeren. Gezien de overmacht tegen de Patriots kunnen de Cowboys met vertrouwen naar het duel met de 49ers toewerken.

SportAmerika NFL Power Rankings Kansas City Chiefs
5. (5) Kansas City Chiefs

De Chiefs zijn 2-0 als Swifties. De romance tussen Taylor Swift en Travis Kelce is niet te missen. Zelfs als je het zou willen. Het is goed voor de populariteit van de league, maar de grote vraag is of en wanneer het een afleiding voor de titelverdediger gaat worden.

SportAmerika NFL Power Rankings Miami Dolphins
6. (1) Miami Dolphins

De Dolphins werden al snel weer met beide voetjes op de grond gezet. Is de defensie wel goed genoeg om mee te doen? Slechts vier teams kregen tot nu toe meer punten tegen. En Terron Armstead raakte ook nog geblesseerd. Zonder de tackle presteerden de Dolphins vorig jaar stukken minder.

SportAmerika NFL Power Rankings Detroit Lions
7. (7) Detroit Lions

De favoriet voor de NFC North. Voor veel mensen waren ze dit al voor het seizoen, maar donderdag hebben de Lions laten zien in ieder geval goed met die favorietenrol om te kunnen gaan. De Packers werden eenvoudig aan de kant gezet. De divisietitel ligt voor het oprapen.

SportAmerika NFL Power Rankings Seattle Seahawks
8. (8) Seattle Seahawks

Komt de Legion of Boom terug? De verdediging was goed voor elf sacks tegen de Giants, aangevuld met een pick-6. Het zorgde ervoor dat Geno Smith ontzettend weinig hoefde te doen om de derde zege van het seizoen binnen te halen. En door de blessure van Joe Burrow zien de volgende wedstrijden er ook winbaar uit.

SportAmerika NFL Power Rankings Baltimore Ravens
9. (9) Baltimore Ravens

De Browns hadden Deshaun Watson niet, dus de prestatie van de Ravens sneeuwde wat onder. Maar na drie zeges staan de Ravens in pole position voor de divisietitel. De race is nog lang, maar de concurrentie lijkt meer op een Williams dan op een Red Bull.

SportAmerika NFL Power Rankings Jacksonville Jaguars
10. (12) Jacksonville Jaguars

We zagen zondag in Londen voor het eerst iets van de Jaguars die we van te voren hadden verwacht. De ploeg blijft voor het eerst een hele week in Londen om zondag ook in het andere stadion een wedstrijd te spelen. Dan zien we tegen de Bills echt hoe ver de Jags zijn. Gelukkig zitten ze in een divisie waar nog niemand de leiding van ze heeft overgenomen.

SportAmerika NFL Power Rankings Los Angeles Chargers
11. (15) Los Angeles Chargers

Een vroege bye is normaal niet heel gunstig, maar voor de Chargers had het niet op een beter moment kunnen komen. Justin Herbert brak zondag een vinger. Niet aan de hand waarmee hij gooit, dus wedstrijden zal hij niet missen. Maar het zal invloed hebben op zijn passes en dat kunnen deze Chargers niet gebruiken. Ze hebben aanvallend alles nodig om de matige verdediging te compenseren.

SportAmerika NFL Power Rankings Tennessee Titans
12. (19) Tennessee Titans

Derrick Henry is nog steeds een van de beste running backs. Na een mindere week deed hij alles wat de Titans nodig hebben. Ballen rennen, ballen vangen en een touchdown gooien. De eerste vier weken zijn nogal up and down voor de Titans. In een divisie waarin ineens vier teams competitief lijken te zijn, zal de ploeg snel constanter moeten worden.

13. (21) Los Angeles Rams

Belangrijke week voor de Rams. Cooper Kupp mag komende week weer meedoen. Dat kan niet op een beter moment komen, want de Eagles komen op bezoek. Phillie heeft laten zien verdedigend nog niet in topvorm te zijn, dus kunnen Kupp en revelatie Puka Nacua laten zien dat de Rams mee kunnen doen om een play-offplek.

SportAmerika NFL Power Rankings Cleveland Browns
14. (10) Cleveland Browns

Het is moeilijk om iets over de wedstrijd van zondag te zeggen. Verdedigend was het niet zo dominant als voorgaande wedstrijden, maar dat is ook lastig als je met je rug tegen de muur speelt door de intercepties van je rookie quarterback. Dat Myles Garrett de wedstrijd met een blessure moest verlaten, dat is wel echt een zorg voor de Browns.

SportAmerika NFL Power Rankings Tampa Bay Buccaneers
15. (22) Tampa Bay Buccaneers

Is Baker Mayfield beter dan Tom Brady? Too soon? De zege op bezoek bij de Saints was belangrijk in de strijd om de play-offs. Toch is het nog te vroeg om echt hoopvol te zijn over de Bucs. Er staan nog steeds goede spelers op het roster, maar is het genoeg? Na de bye-week van deze week wordt het programma zwaarder en zien we waar Tampa echt staat.

16. (11) Cincinnati Bengals

De Bengals moeten een keuze maken. Met deze Joe Burrow gaan ze niet ver komen. Geef je sterspeler de rust die hij nodig heeft en kijk dan hoe je ervoor staat. Mogelijk zit je dan nog steeds in de play-offrace, want deze ploeg heeft alle kwaliteiten om een lange serie overwinningen neer te zetten. Maar dan heb je wel een fitte QB nodig.

SportAmerika NFL Power Rankings New Orleans Saints
17. (13) New Orleans Saints

Derek Carr zou de beste quarterback van de divisie moeten zijn. Het is in ieder geval duidelijk dat een niet compleet fitte Carr dat niet is. De Saints zullen snel een oplossing moeten vinden, want met een optreden zoals zondag komen ze niet ver.

SportAmerika NFL Power Rankings Houston Texans
18. (29) Houston Texans

De Texans maken een snelle metamorfose door dankzij C.J. Stroud. Met vier wedstrijden op rij tegen de nog niet echt indrukwekkende NFC South nu op het programma kan de goede serie nog wel even doorgezet worden.

SportAmerika NFL Power Rankings Atlanta Falcons
19. (14) Atlanta Falcons

Een touchdown van Drake London in London. Het zou een vanzelfsprekendheid moeten zijn, maar de aanval van de Falcons loopt nog voor geen meter. Toch houdt coach Arthur Smith vertrouwen in zijn quarterback. Maar dan zal er wel snel weer gewonnen moeten gaan worden. Want als de baan van Smith op het spel komt te staan, kan hij weleens andere keuzes maken.

SportAmerika NFL Power Rankings Green Bay Packers
20. (16) Green Bay Packers

De Packers stelden op alle fronten teleur tegen de Lions. In de aanval, in de verdediging en op special teams. En dat uitgerekend tegen de Lions, de voornaamste concurrent in de divisie. Ook Jordan Love is wisselvallig. Het lijkt erop dat de Packers tijd nodig gaan hebben om het echt op de rit te krijgen.

SportAmerika NFL Power Rankings Pittsburgh Steelers
21. (17) Pittsburgh Steelers

De Steelers waren de sweethearts van het preseason. De verwachtingen waren hoog voor Mike Tomlin en zijn jonge aanvalsleiders. Na de nederlaag tegen de Texans zullen de verwachtingen bijgesteld moeten worden. Zeker nu Kenny Pickett aan zijn knie geblesseerd is geraakt. Is het Mitchell Trubisky-tijd of kan hij door de pijn heen spelen?

SportAmerika NFL Power Rankings Washington Commanders
22. (18) Washington Commanders

Hoe vaak zou Ron Rivera wakker zijn geworden van zijn beslissing om voor de verlenging te gaan in plaats van proberen te winnen met een 2pt-conversie? De Eagles lagen op de touwen na de heroïsche laatste drive van Sam Howell. De oude Riverboat Ron had wél de gok gewaagd.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Jets
23. (20) New York Jets

Iedereen in New York is boos op de arbitrage. Een paar zeer twijfelachtige calls vielen in het voordeel van de Chiefs uit, die hierdoor de zege pakten. Maar laten we eerlijk zijn, de Jets speelden nog steeds met Zach Wilson. Ook al speelde hij beter dan verwacht, hoe groot is de kans dat hij zijn ploeg ineens naar een winnende drive weet te leiden?

SportAmerika NFL Power Rankings Minnesota Vikings
24. (26) Minnesota Vikings

Cornerback Byron Murphy is van plan om zondag te gaan trashtalken tegen Travis Kelce over Taylor Swift. Dat is natuurlijk een uitstekend idee, want ook zonder extra motivatie van tegenstanders lukt het de Vikings al nauwelijks om een tegenstander te stoppen. Wat het aantal yards ook is dat de bookmakers voor Kelce voorspellen, het worden er meer.

SportAmerika NFL Power Rankings Indianapolis Colts
25. (23) Indianapolis Colts

De Colts krijgen weer kleur met Anthony Richardson als quarterback. Ook als het als zondag geen zege oplevert. Mogelijk komt hier komende week ook Jonathan Taylor bij. De running back komt van de PUP-list af en is weer in training bij de club waar hij zo mee overhoop lag over een contract. Als gedeeld koploper in de divisie liggen er ineens mooie dingen in het verschiet.

SportAmerika NFL Power Rankings New England Patriots
26. (24) New England Patriots

Is dit het laatste jaar van Bill Belichick? Er gaan al verhalen dat de eigenaar na een teleurstellend seizoen van hem af zou willen. Met de manier waarop Mac Jones speelde en de blessures in de defensie zijn de voortekenen niet gunstig. Drie van de laatste zes zeges van de Pats kwamen op de Jets. Een ploeg die ze nu nog maar één keer tegenkomen dit jaar. Kunnen ze het ook tegen andere ploegen?

SportAmerika NFL Power Rankings Las Vegas Raiders
27. (27) Las Vegas Raiders

Een late interceptie van Aidan O’Connell maakte een einde aan de winstkansen van de Raiders, maar verder was het een optreden van de rookie met potentie. Toch fijn om een lichtpuntje te hebben in wat nu al een grijs seizoen dreigt te worden.

SportAmerika NFL Power Rankings Arizona Cardinals
28. (28) Arizona Cardinals

Dit Cardinals-team is veel beter dan gedacht. De wedstrijd tegen de 49ers was lang spannender dan gedacht of dan de eindstand doet vermoeden. Kan nieuwe head coach Jonathan Gannon de vechtlust in de ploeg houden, ook als de ploeg wat wedstrijden als dit op rij gaat verliezen?

SportAmerika NFL Power Rankings Denver Broncos
29. (32) Denver Broncos

Er zit toch nog wat karakter en vechtlust in de ploeg van Sean Payton. De Broncos leken op weg naar een nederlaag tegen de Bears. Een nog grotere wanprestatie dan de week ervoor tegen de Dolphins. Maar Russell Wilson en de Broncos wisten de boel nog om te draaien en iets van hun eer te redden.

SportAmerika NFL Power Rankings New York Giants
30. (25) New York Giants

Het krediet dat Brian Daboll heeft opgebouwd in New York brokkelt snel af na weer een kansloze nederlaag in prime time. Het doelsaldo van de Giants is het slechtste in de league. Slechter nog dan de Broncos die met vijftig punten verschil van de Dolphins verloren. Het is aan Daboll om nu te laten zien dat hij vorig jaar niet voor niets gekozen was tot beste coach in de league.

SportAmerika NFL Power Rankings Carolina Panthers
31. (30) Carolina Panthers

De fans van de Panthers zullen jaloers naar Houston zitten te kijken. Toch is het nog te vroeg om te zeggen dat Bryce Young de verkeerde keuze is geweest. Daarvoor heeft hij veel te weinig om mee te werken. Geef het tijd.

Sport Amerika NFL Power Rankings Chicago Bears_Alt2
32. (31) Chicago Bears

Justin Fields leek op weg naar misschien wel de beste wedstrijd van zijn loopbaan. Tot het vierde kwart begon en alles in een keer in elkaar stortte. Het kostte de Bears uiteindelijk de zege. Het leverde wel wat op, namelijk de laatste plek in de SportAmerika NFL Power Rankings.


Lees hier hoe de SportAmerika NFL Power Rankings er vorige week uitzag.

Coverfoto: Michael Owens/Getty Images

Alvarez en Acuña Jr. winnen laatste Player of the Month

0

De laatste maand van het reguliere seizoen vloog voorbij. Waar twaalf teams zich nog een maand op zullen maken voor Postseason honkbal, werden de laatste maandelijkse awards uitgedeeld. Yordan Alvarez was zeer belangrijk in de race richting de American League West titel van de Houston Astros. Ronald Acuna Jr. won voor de derde keer dit seizoen de Player of the Month award in de National League. Ook werden de Pitcher of the Month, Rookie of the Month, Reliever of the Month en het Team of the Month bekend gemaakt.

PLAYER OF THE MONTH AMERICAN LEAGUE: YORDAN ALVAREZ

De Houston Astros wonnen voor de zesde keer in zeven jaar tijd de American League West. Het bleef tot de laatste dag van het seizoen spannend, maar de mannen van Dusty Baker kregen het toch weer voor elkaar. Alvarez speelde 26 wedstrijden in de maand september en één in oktober. Slechts in één wedstrijd lukte het hem niet om op de honken te komen. Die streak op zichzelf duurde een heel stuk langer. Van 20 augustus tot 25 september kwam de aangewezen slagman van de Stros telkens op de honken.

Hij had 27 hits in 92 slagbeurten, wat neerkomt op een slaggemiddelde van .293. Hij had acht homeruns, 20 RBI en kwam negentien keer op de honken met een vrije loop. Alvarez had een OPS van 1.060, een SLG van .620, een OBP van .441, negentien vrije lopen en acht homeruns. Binnen alle vijf de categorieën stond hij in de afgelopen maand binnen de top vijf in de American League.

Het is niet de eerste keer dat hij de award wint, want vorig jaar was het ook al raak. Toen won hij hem in juni, maar wel is Alvarez de eerste speler sinds derdehonkman Alex Bregman die er vandoor gaat met de award. Ook vorig seizoen ging een Astros speler er in de laatste maand van het reguliere seizoen vandoor met de titel Player of the Month. Die traditie zet de 26-jarige nu voort.

De Cubaan zal thuis zijn prijzenkast steeds verder moeten gaan uitbreiden. Naast zijn nu tweede Player of the Month en World Series ring won hij in 2019 drie opeenvolgende Rookie of the Month awards en werd hij uiteindelijk ook verkozen tot Rookie of the Year. Op zaterdag 7 oktober mag hij laten zien dat hij zijn vorm ook mee kan nemen richting de playoffs. De Houston Astros zullen na Game 1 van de ALDS spelen tegen de winnaar van de series tussen de Minnesota Twins en Toronto Blue Jays.


PLAYER OF THE MONTH NATIONAL LEAGUE: RONALD ACUÑA JR

Er kon maar één man uitgeroepen worden tot American League Player of the Month. Ronald Acuna Jr. was week in week uit één van al dan niet de beste speler in Major League Baseball. Dus was de award meer dan terecht. Ook in de afgelopen maand brak hij veel records. Hij werd ook de eerste speler in de geschiedenis van MLB die veertig homeruns sloeg en zeventig honken stal in één seizoen. Acuna had in de laatste maand van het reguliere seizoen een slaggemiddelde van .340, hij sloeg elf homeruns, stal elf honken en had 23 RBI. Verder had hij een OBP van .403 en een OPS van 1.111. Niemand kon Acuna Jr. volgen in het seizoen en dat bleek ook weer in de laatste maand.

Acuna Jr. en de Atlanta Braves zullen nu een week vrij hebben. Daarna zal in de ALDS de winnaar van de series tussen de Philadelphia Phillies en Arizona Diamondbacks wachten. Het was alweer de derde Player of the Month award die hij pakte. In april en juni kwam hij ook al als winnaar uit de bus en in april 2021 pakte hij zijn allereerste. Daarmee staat het totaal voor de man die naar alle waarschijnlijkheid de National League MVP gaat winnen al op vier.

Barry Bonds is nog altijd recordhouder als het gaat om gewonnen Player of the Month titels. Hij won de award in zijn carrière twaalf keer, maar de huidige nog actieve recordhouder is Aaron Judge. Hij werd zesmaal uitgeroepen tot Player of the Month. Om dat record te breken moet Acuna Jr. dus nog een seizoen wachten. Kijkend naar zijn cijfers is het meer dan verdiend dat hij zijn hattrick compleet maakte.


PITCHER OF THE MONTH AMERICAN LEAGUE: TARIK SKUBAL

Bij de Detroit Tigers speelde men al een tijdje nergens meer voor. Het enige waar de meeste fans naar uitkeken was het afscheid van toekomstig Hall of Famer Miguel Cabrera. Toch ging er nog een speler van de organisatie vandoor met een van de meest felbegeerde awards die Major League Baseball uitdeeld. Tarik Skubal deed het in de maanden september en oktober dusdanig goed dat hij werd uitgeroepen tot de winnaar van de Pitcher of the Month award in de American League. Het was een bekroning op zijn werk, want de eerste helft van het seizoen moest hij missden door een blessure. Skubal startte in het reguliere seizoen slechts vijftien wedstrijden. Hij maakte zijn seizoensdebuut pas op 4 juli tegen de Oakland Athletics.

De 26-jarige startte vijf keer in de maand september. Tweemaal tegen de Chicago White Sox en één keer tegen de Los Angeles Angels, Oakland Athletics en Kansas City Royals. Hij had een miniem ERA van 0.90 en gooide in 30.0 innings 43 K’s. Skubal kreeg veertien hits en vier earned runs tegen. Daarnaast gooide hij vier keer een vrije loop. Zijn changeup bleek verreweg zijn beste pitch. In 56.1% van de keren dat hij die pitch gooide sloeg de slagman en raakte hij niets. Voor de Detroit Tigers zelf was de award ook nog een primeur. Voor het eerst sinds juli 2016 won een Tigers speler de award. Skubal treed wel in grote voetsporen, want de vorige winnaar droeg de naam Justin Verlander.


PITCHER OF THE MONTH NATIONAL LEAGUE: BLAKE SNELL

Waar de Detroit Tigers voor het eerst sinds zeven jaar een van hun pitchers een maandelijkse award zagen winnen is het voor de San Diego Padres dit seizoen gewoon geworden. Het is alweer de tweede keer dat Blake Snell er met de award vandoor gaat. Van de zes Pitchers of the Month die er verdeeld zijn won de Padres franchise er drie. In de carrière van de linkshandige werper is het alweer de vierde Pitcher of the Month award die hij bijschreef. Ook Snell startte in vijf wedstrijden en leidde MLB tijdens die vijf starts in ERA (0.58). Ook hadden zijn tegenstanders het laagste slaggemiddelde (.123) bij de 30-jarige startende werper.

In vier van de vijf wedstrijden die Snell startte kreeg hij geen enkele earned run tegen. Ook leidde hij de National League in strikeouts met 41 en WHIP met 0.87. Door zijn goede starts aan het einde van het reguliere seizoen behaalde hij ook de ERA titel van de NL. Hij verlaagde die namelijk van 2.60 aan het einde van de maand augustus naar 2.25 na het einde van wedstrijd 162. Zijn 2.25 ERA is niet alleen het beste van de National League, Snell eindigde daarmee ook bovenaan in Major League Baseball. Door zijn 41 K’s behaalde hij ook voor de tweede keer in zijn carrière de mijlpaal van 200 strikeouts. Hij deed er zelfs nog een paar bij. In zijn laatste start tegen de San Francisco Giants moesten zeven tegenstanders er aan geloven. Daarmee eindigde hij het seizoen op 234. Het hoogste aantal ooit in zijn carrière.


ROOKIE OF THE MONTH AMERICAN LEAGUE: ROYCE LEWIS

Royce Lewis maakt niet alleen furore in de playoffs, ook in de laatste maand van het reguliere seizoen was hij en fuego. Hij verscheen al in meerdere Rookie Watches en ook in MLB Out Of The Parks. Het was dan ook niet gek dat de nummer één pick van de Draft van 2017 op de valreep nog een Rookie of the Month award bemachtigde. Het is de eerste keer dat hij een maandelijkse award wint. Ook is het pas de eerste keer dit seizoen dat een rookie uit de American League Central de award weet te pakken.

De laatste Minnesota Twins speler die er vandoor ging met een Rookie of the Month award was Jose Miranda. Hij won de award in juli 2022. In zijn totaliteit won de franchise pas zeven keer de award. Naast Lewis en Miranda wonnen Francisco Liriano (juni en juli 2006), Boof Bonser (september 2006), Ben Revere (juni 2011) en Miguel Sano (augustus 2015) de award.

De rookie van de Minnesota Twins zal na zijn prestatie in Game 1 van de American League Wild Card series niet lang hebben nagedacht over zijn maand september. Toch is het nog even aardig om een kijkje te nemen naar zijn cijfers. Hij had een slaggemiddelde van .313, sloeg zes homeruns en had 23 RBI. Hij behaalde deze statistieken slechts in achttien wedstrijden en 67 slagbeurten. Ook sloeg Lewis twee doubles, kreeg hij elf vrije lopen en stal hij vier honken. Het zal in Minnesota vooral gaan over het verbreken van de streak en Game 2 van de Wild Card series, maar toch verdiend Lewis ook zijn eer.


ROOKIE OF THE MONTH NATIONAL LEAGUE: NOLAN JONES

Als er iemand in de laatste maand niet te stoppen was in de National League West was dat Nolan Jones. De Colorado Rockies zullen zich vast afgevraagd hebben waarom zij tot eind mei hebben gewacht om hem op te roepen. Sindsdien is Jones één van de beste rookies in de National League. De bekroning op zijn werk is dan ook dat hij bij de laatste kans van het seizoen alsnog de Rookie of the Month wint. Voor het eerst in zes jaar tijd kunnen de Rockies zeggen dat zij een Rookie of the Month in hun gelederen hebben. De laatste speler die hem won was Antonio Senzatela in april 2017. Overal is het de achtste keer dat de franchise de award wint.

In 106 slagbeurten sloeg de 25-jarige 37 hits wat neerkomt op een slaggemiddelde van .349. Hij sloeg zeven homeruns, vijf doubles en drie triples. Daarbovenop had hij een on-base percentage van .461 en en .651 slugging percentage. Ook was hij in september leider van alle rookies in: on-base percentage, SLG, OPS (1.112), hits (37) en totale honken (69). Jones was gedeeld leider in RBI’s (23) en gescoorde runs (23) en hij was tweede in vrije lopen en extra-base hits (15). Zijn slaggemiddelde gaf hem een bronzen medaille.

Tijdens de laatste wedstrijd van het seizoen sloeg de rechtsvelder zijn twintigste homerun van het seizoen. Daarmee werd hij de negentiende verschillende speler dit seizoen met een 20/20 seizoen. Dat is het hoogste aantal dat Major League Baseball heeft gezien sinds 1999. Ook werd hij de eerste Rockies rookie die een 20/20 seizoen haalde. In totaal was Jones de vijftiende Rockies speler in de geschiedenis met twintig homeruns en twintig gestolen honken in één seizoen.


RELIEVER OF THE MONTH AMERICAN LEAGUE: CLAY HOLMES

Ondanks de uitschakeling voor de playoffs en het slechtste record sinds 1992 liet één speler zich in de laatste maand nog gelden. Clay Holmes won de American League Reliever of the Month award. Het is alweer de tweede keer in de carrière van de 30-jarige dat hij de award wint. Vorig seizoen kwam hij uit het niets en werd de closer van de Bronx Bombers. Aroldis Chapman werd zelfs uit zijn rol gehaald voor Holmes en hij eindigde met twintig saves en een All-Star verkiezing. Dit seizoen behaalde hij 24 saves en maakte hij 41 wedstrijden af. Het is de derde keer dat iemand van de Yankees organisatie meerdere Reliever of the Month awards wint in het uniform van de franchise. Mariano Rivera (april 2008 en juli 2009) en de eerder benoemde Aroldis Chapman (september 2017, mei 2019, augustus 2019) deden het eerder.

Holmes gooide 12.0 innings in twaalf wedstrijden in september. Hij kreeg acht save kansen en benutte die allemaal. Hij kreeg slechts één earned run tegen. Daardoor had hij een ERA van 0.75. Verder kreeg hij vijf hits en vier vrije lopen tegen, terwijl hij wel elf keer een strikeout uitdeelde. Als hij in de maand september op de heuvel kwam voor de Yankees was het ook gergarandeerd succes. Alle twaalf de wedstrijden waarin hij gooide sloten de Bronx Bombers winnend af. Over het gehele seizoen hadden de Yankees een record van 49 overwinningen en zeventien verliespartijen wanneer hij op de heuvel kwam.


RELIEVER OF THE MONTH NATIONAL LEAGUE: TANNER SCOTT

Pas twee keer eerder won een Miami Marlins relief pitcher de Reliever of the Month award. Todd Jones (augustus 2005) en Kyle Barraclough (juni 2018) behoorden tot nu toe tot de exclusieve club. Echter kregen zij na de maand september een lid erbij, want Tanner Scott werd uitgeroepen tot Reliever of the Month voor de maand september in de National League. Eind april 2021 werd hij door de Marlins opgepikt in een trade met de Baltimore Orioles. De trade bestond uit een draft pick, twee Minor League prospects, Antonio Velez, Kevin Guerrero, en een player to be named later. De laatst genoemde werd uiteindelijk Yaqui Rivera. Met het oog op zijn prestaties zullen de Marlins zeker blij zijn met de gemaakte trade, want in de belangrijkste maand van het reguliere seizoen stond de closer zijn mannetje.

In totaal gooide Scott 16.1 innings. Hij had daarin een ERA van 1.65 en hij gooide twintig keer drieslag. Ook had hij negen saves die hij behaalde in veertien kansen. In zijn laatste vier wedstrijden was de linkshandige werper perfect. Hij kreeg in 4.1 innings geen enkele honkloper tegen en gooide acht keer een K. Binnen die tijd haalde hij ook drie saves binnen. In totaal gooide Scott dit seizoen 104 strikeouts en dat betekende geschiedenis binnen de Miami Marlins organisatie. Nog nooit gooide een linkshandige relief pitcher meer dan 100 strikeouts voor de ploeg. Ook kwam hij wederom in een exclusieve club met Kyle Barraclough. Beide relief pitchers zijn de enige in de geschiedenis van de Marlins organisatie met 100+ K’s. In 2016 gooide Barraclough 113 keer drieslag.


TEAM OF THE MONTH

Naast de namen die de maandelijkse awards wonnen was er ook nog plaats voor wat anderen in het Team of the Month. Koninkrijksspeler Xander Bogaerts verdiende zijn plekje op kortestop. Zijn seizoen werd al besproken in de laatste Dutch Watch van het seizoen, maar in de laatste maand gaf Bogaerts toch nog even gas. In 103 slagbeurten had hij 43 hits. Die hits bestonden uit tien doubles, twee triples en vier homeruns. Verder werd ook teamgenoot Juan Soto geselecteerd in het rechtsveld. Hij had een statline van : .340/.440/.711. Verder sloeg hij tien homeruns en had hij 29 RBI. Het mocht niet baten voor de San Diego Padres, want het Postseason haalde zij niet.

Luis Arraez verdiende zijn plekje ook weer in het team van de maand. Hij zorgde met prima prestaties dat hij zijn tweede batting title op een rij pakte. Daarmee werd hij de tweede speler in de geschiedenis die de prijs voor beste slagman pakte in beide divisies. Hij trad in de voetsporen van DJ LeMahieu (Rockies in 2016 enYankees 2020). Wel werd hij de eerste speler die dit in opeenvolgende jaren deed.

De meest onbekende naam in het team is de linksvelder TJ Friedl. Hij sloeg 27 hits in de maand september en zeven daarvan vlogen de tribunes in voor een homerun. Verder sloeg hij ook drie doubles en drie triples. Hij had 18 RBI en verdiende vijftien keer een vrije loop. Naast Friedl was Adley Rutschman de enige speler van een ander team zonder teamgenoot in het team van de maand. Yordan Alvarez behaalde de Player of the Month, maar de Orioles moesten het doen met de selectie van hun catcher. Hij sloeg 28 hits in 96 slagbeurten en daarmee kwam zijn slaggemiddelde neer op .292. Hij sloeg negen doubles en vier homeruns in de afsluitende maand van het seizoen.

Coverfoto: Charlie Riedel

NHL 32-in-32 | Edmonton Oilers: Pakken ze dit seizoen door?

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag de franchise die na het bereiken van de Conference Final in ’21 – ’22, vorig seizoen de definitieve stap dacht gemaakt te hebben. De ploeg van supersterren Connor McDavid en Leon Draisaitl kwam echter van een koude kermis thuis: Edmonton Oilers.

2022 – 2023: MCDAVID TART MET IJSHOCKEYWETTEN

We hebben de speler Connor McDavid de voorbije jaren al ontelbare malen bewierookt. Waar de Canadese superster het ene record na het andere binnen harkt, deed de 26-jarige centre er in het seizoen 2021 – 2022 nog een waanzinnig schepje bovenop. ‘No 97’ speelde één van de meest indrukwekkende individuele seizoenen aller tijden. Met een duizelingwekkend aantal van 153 punten (64 goals, 89 assists) won McDavid en passant de Hart Memorial, Art Ross en Rocket Richard Trophy én Ted Lindsay Award. Zijn prestatie was dermate indrukwekkend, dat de 128 punten van Leon Draisaitl bijna in de vergetelheid raken. De Duitser kwam met zijn 128 in de rankings dit decennium op gelijke hoogte met Nikita Kucherov, die in het seizoen 2018 -2019 hetzelfde aantal bewerkstelligde.

Overigens hield de pret daar nog niet op in Edmonton. Ryan Nugent-Hopkins werd de derde Oiler, die de grens van honderd punten passeerde. De 30-jarige first overall pick van 2011 bereikte het totale aantal van 104 punten (37 goals, 67 assists) en verpulverde daarmee zijn career best. Als klap op de vuurpijl werd het Oilers-trio de opvolgers van Jaromir Jagr, Mario Lemieux en Ron Francis, die in het seizoen 1995 – 1996 (Pittsburgh Penguins) voor het laatst met zijn drieën over de honderd gingen. Om nog maar te zwijgen over de powerplay, die met een slagingspercentage van 32.4% record nummer zoveel uit de boeken schoot.

KOUDE KERMIS IN HET POSTSEASON

Na een nek-aan-nek race met Vegas Golden Knights bereikten de manschappen van head coach Jay Woodcroft (109 punten) het postseason, waar een best-of-7 met Los Angeles Kings op het menu stond. Gezien de prestaties sinds de Trade Deadline — waarin Mattias Ekholm van onschatbare waarde bleek — leek de serie op papier een walk in the park te worden voor Edmonton. Tot tweemaal toe namen de Kings na overtime brutaal de voorsprong, maar vanaf Game 4 stelden de Oilers orde op zaken (4-2). Voor de tweede keer in twee jaar stuitte Edmonton op de latere Stanley Cup kampioen. Waar in 2022 Colorado Avalanche in de Western Conference Final de betere bleek, beten McDavid en co. nu de tanden stuk op de taaie Golden Knights.

Ondanks het feit dat je je niet hoeft te schamen van de uiteindelijk winnaar te verliezen, zal bij menig Oilers-fan de vraag opspelen of ze de échte kans op de Cup al verkwanselt hebben. GM Ken Holland zit met de handen op de rug geboeid. Weinig diepte, geen cap space en een ‘mwah’ prospect pool. Wat gaat volgend seizoen brengen?

OFFENSE: SAME SPOELING, DIFFERENT YEAR

Zoals reeds hierboven aangegeven was de offense in Edmonton on point. Achter het trio McDavid – Draisaitl – Nugent Hopkins moeten we ook zeker Zach Hyman niet vergeten. De 31-jarige winger was in het seizoen ’21 – ’22 al best of the rest — achter de ‘Big Two’ — met 54 punten, maar deed er het voorbije seizoen nog een schepje bovenop. Met 83 punten (36 goals, 47 assists) verpulverde de Canadees zijn career best.

Toch is het voor de fans in Edmonton zo klaar als een klontje, dat er voor een echte contender meer nodig is dan anderhalf à twee aanvallende lijnen. Zelfs de gemiddelde hockeyfan drijft af en toe de spot met het gebrek aan diepte bij de Oilers. Toegegeven, Evander Kane miste een groot deel van het voorbije seizoen door de blessure aan zijn arm. In het duel met Tampa Bay Lightning kreeg de winger vol de schaats van Patrick Maroon tegen de onderarm, met een diepe vleeswond tot gevolg. Samen met Warren Foegele noteerden de heren 28 punten. Hoe je het ook went of keert, Evander Kane is en blijft een bovengemiddelde ster in de NHL.

UNDER THE RADAR CONNOR BROWN

Mede het gebrek aan cap space is logischerwijs debet aan het feit dat er weinig mogelijk is in het offseason. Om wat ruimte te creëren besloot GM Ken Holland zowel Klim Kostin als Kailer Yamamoto naar Detroit Red Wings te traden — in ruil voor future considerations –.

Connor Brown werd na een mislukt seizoen Washington Capitals — schade voorste kruisband — als Free Agent opgepikt en begint bij Edmonton Oilers reeds aan zijn derde Canadese franchise. De 29-jarige Canadees werd in 2012 door Toronto gedraft, maar werd vervolgens in 2019 naar Ottawa Senators getrade. Grappig detail: Teamgenoot Cody Ceci was ook in deze trade betrokken. Onder de vleugels van D.J. Smith groeide de winger uit tot een 40ish speler. Met de aanvallende impulsen en kennis van head coach Jay Woodcroft, kan dit zomaar ineens een under the radartje worden. Mits fit uiteraard.

DEFENSE: MATTIAS EKHOLM WAS DE MISSING LINK

De blue-line bij Edmonton Oilers was de voorbije jaren een ondergeschoven paardje. Alles viel en hing aan elkaar met de uitspattingen van Connor McDavid en was het in de eigen zone regelmatig nagelbijtend toekijken. Toen in februari “quarterback” Tyson Barrie — samen met prospect Reid Schaefer en een 2023 first-round pick — naar Nashville Predators werden getrade, in ruil voor Mattias Ekholm, leek het hek van de dam en werden de stoelpootzagen reeds geslepen. Hoe anders hing die vlag er twee maanden later voor.

Bestempelt als een blue-liner op leeftijd verwees hij alle vraagtekens naar het rijk der fabelen. Tot aan het begin van de playoffs ging Edmonton rigoureus te werk en werd een duizelingwekkend 18-2-1 record behaald. Vooral in de tandem met lijngenoot Evan Bouchard — die zijn contract afgelopen augustus met twee jaar verlengd zag worden — was de Zweed lights out. In 21 regular season optredens eindigde de teller op een +28 en veranderde de blue-line in de manier van spelen. Een uiteindelijke 17e plaats in overall defense neemt niet weg dat met de komst van Ekholm de blue-line top of the bill was. 82 wedstrijden Ekholm – Bouchard geeft de Oilers het zo gewenste top duo, waar men al jaren naar smacht.

STATUS QUO DAARACHTER

Hiermee belanden Darnell Nurse en Cody Ceci op de tweede lijn, wat overigens geen straf is. Toch liet het spel het voorbije seizoen — vooral in de serie tegen Vegas Golden Knights — af en toe te wensen over. Ondanks het feit dat de heren op plaats één en twee in hits en geblokte schoten eindigden, kwamen ze niet als de ideale toptandem uit de hoge hoed van Jay Woodcroft. Vooral de druk op Nurse neemt (gezien zijn forse salaris) met het seizoen toe. Op de derde lijn zal Brett Kulak afwisselend Vincent Desharnais en Philip Broberg naast zich zien.

Onder de lat is het te hopen dat Jack Campbell zijn oude vorm weer terug gaat vinden. De 31-jarige sluitpost kwam afgelopen seizoen over vanuit Toronto, maar imponeerde geen moment. Met een 21-9-4 record, 3.41 GAA en .888 sv% werd hij zelfs door rookie Stuart Skinner voorbijgestreefd. Campbell herstelde zich in het postseason enigszins, maar hopelijk bewerkstelligt de Amerikaan een remontada.

VOORSPELLING: SPEELS GEMAK NAAR PLAYOFFS.. MAAR DAN?

Het reguliere seizoen van Edmonton Oilers zal wellicht aan gaan voelen als een cruise control. Zonder al te veel moeite zullen de Oilers zich plaatsen voor het postseason. San Jose, Anaheim en Vancouver zijn niet goed genoeg, Seattle maakt na een uitspatting weer even pas op de plaats en zijn de oranjehemden simpelweg sterker dan Calgary.

Alles minder dan een Stanley Cup (finale) zal andermaal aanvoelen als een nederlaag. Het zal in ieder geval het vertrouwen op een contractverlenging van Connor McDavid — loopt af na 2025 – 2026 — een enorme boost geven, mocht het doel bereikt worden.

Edmonton Oilers… Let it be!

Cover photo: Sergei Belski-USA TODAY Sports

NLWC: homeruns helpen D-Backs voorbij Brewers

0

De Arizona Diamondbacks moeten het dit seizoen vooral hebben van hun snelheid. Op bezoek bij de Milwaukee Brewers in Game 1 van de National League Wild Card series sloegen zij zichzelf echter richting de overwinning. Driemaal eindigde de bal in de tribunes en na negen innings stond er een 6-3 voorsprong op het scorebord in het voordeel van de D-Backs. Rookie Corbin Carroll en veteraan Christian Walker speelden de belangrijkste rollen.

In de eerste inning had het er echter totaal geen schijn van dat de Diamondbacks de wedstrijd zouden winnen. Rookie startende werper Brandon Pfaadt kreeg de bal in Game 1, maar keek al snel tegen een achterstand aan. Christian Yelich kreeg een vrije loop als eerste slagman en daarna scoorde hij aan de hand van singles van William Contreras en Carlos Santana. Daarna herpakte Pfaadt zich wat door drie keer drieslag te gooien, maar de Milwaukee Brewers openden het bal.


TAYLOR GEEFT MILWAUKEE RUIMTE OM TE ADEMEN

De snelle achterstand beloofde niet veel goeds voor de Diamondbacks en in de tweede inning zou Tyrone Taylor deze ook nog verder uitbreiden. Josh Donaldson begon de inning wederom met een single en na een stootslag van Brice Turang kwam Taylor aan slag. De nummer negen in de slagvolgorde van de Brewers bond er geen doekjes om toen Pfaadt hem een 94 mph fastball aan de bovenkant van de slagzone gooide. Een enorme homerun die pas na 403 feet in het linksveld terecht kwam. American Family Field ontplofte bijna en de Brewers keken tegen een ruime voorsprong van 3-0 aan.


D-BACKS GAAN BACK-TO-BACK

Arizona Diamondbacks starter Brandon Pfaadt had moeite in zijn eerste start in het Postseason. De Milwaukee Brewers kozen voor hun absolute ace, maar ook Corbin Burnes kwam in de problemen. Hij kwam alleen de eerste twee innings schadevrij door, maar in de derde inning zouden de D-Backs de wedstrijd op zijn kop zetten. Geraldo Perdomo sloeg een single, waarna het de beurt was aan rookie sensatie Corbin Carroll. Een changeup over het hart van de slagzone kwam perfect op de knuppel van de 23-jarige. Hij wist meteen dat de bal de tribunes zou vinden en daarmee bracht hij de Diamondbacks terug in de wedstrijd. Met zijn 23 jaar en 43 dagen werd Carroll ook nog is de jongste speler aller tijden in de Diamondbacks franchise die een homerun sloeg.

Daar hield het feestje van de bezoekende ploeg nog niet op. Ketel Marte kwam aan slag na de homerun van Carroll en ook hij mepte de bal de tribunes in. Burnes maakte wederom een fout met de locatie van zijn pitch en de eerste pitch die Marte zag zette hij om tot homerun. Zo kwamen de D-Backs binnen twee slagbeurten weer op gelijke hoogte en begon de wedstrijd opnieuw.


MORENO DRAAIT DE WEDSTRIJD OM, LONGORIA HELPT MET SCHITTERENDE PLAY

Beide startende werpers zouden het niet tot ver in de wedstrijd volhouden. Pfaadt werd al na 2.2 innings van de heuvel gehaald, maar Burnes zou het slechts 4.0 innings volhouden. Dat had vooral te maken met de vierde inning. De Diamondbacks waren net op gelijke hoogte gekomen, maar met de eerste slagbeurt van de vierde inning zouden zij ook de voorsprong grijpen. Gabriel Moreno kreeg net als zijn voorgangers een matige pitch van Burnes toegeworpen en ook hij strafte die fout meedogenloos af. Het zou niet direct het einde van Corbin Burnes in de wedstrijd betekenen, maar nadat hij één inning later de eerste twee slagmensen een vrije loop uitdeelde greep manager Craig Counsell in. Daarmee kwam deze wedstrijd gelijk met de slechtste prestatie van het seizoen voor de Brewers werper en stond zijn statline op: 4.0 IP, 5 H, 4 ER, 2 BB, 5 K.

Toch leek het erop alsof de Brewers ook meteen zouden reageren op de D-Backs. Drie singles maakten de honken vol en met slechts één nul zag het er slecht uit voor relief pitcher Ryan Thompson. Niets bleek minder waar. De Diamondbacks hebben op het derde honk nog altijd veteraan Evan Longoria staan. Na zijn homerun dacht Tyrone Taylor wederom belangrijk te zijn voor de Brewers, maar zijn line drive werd op fabelachtige wijze gestopt door de 37-jarige Longoria. Daarmee maakte hij de tweede nul van de inning. Echter reageerde derde pick van de Draft van 2006 zo snel dat hij ook Willy Adames op het tweede honk uitgooide. Een dubbelspel op spectaculaire wijze. Longoria bewees nogmaals zijn kwaliteiten, maar behield ook de voorsprong voor de Diamondbacks.


WALKER BEZORGT DE OVERWINNING

Beide teams hielden elkaar in de volgende innings intact en de D-Backs kregen pas als eerste de kans om zich weer offensief te laten gelden. In de negende inning hadden Geraldo Perdomo en Corbin Carroll een vrije loop gekregen. De eerstgenoemde kon worden uitgegooid tijdens een poging om het derde honk te stelen, maar Carroll kon deze wel veilig bereiken door een wilde worp. Ondertussen had Tommy Pham ook een vrije loop en een gestolen honk achter zijn naam en dus had Christian Walker twee man op de honken met twee nullen op het bord. Hij zou de aangewezen man zijn om de wedstrijd in het slot te gooien. Via zijn double scoorden beide honklopers en keken de Diamondbacks tegen een 6-3 voorsprong aan.

De comeback van de Diamondbacks bleek teveel voor de Brewers. Mark Canha kon nog op de honken komen doordat hij geraakt werd, maar daar zou het ook bij blijven. Paul Sewald kreeg de save op zijn naam en dat was pas zijn eerste uit zijn carrière. In totaal gebruikten de Diamondbacks nog vijf andere werpers. Joe Mantiply (0.2 IP, 1 BB), Miguel Castro (0.2 IP, 1 BB), Ryne Nelson (0.1 IP, 3 H), Ryan Thompson (1.2 IP, 1 H, 1 BB, 1 K), Kevin Ginkel (2.0 IP, 1 H, 4 K) en dus Paul Sewald (1.0 IP, 1 K). De comeback van een 3-0 achterstand betekende ook nog iets anders. Het was de grootste comeback ooit voor de Diamondbacks in de playoffs.


UP NEXT

Het zier er dus rooskleurig uit voor de mannen van Torey Lovullo. Van de laatste twaalf best-of-drie series werden er tien gewonnen door het team dat ook Game 1 won. Brandon Woodruff zou normaal gesproken in de tweede wedstrijd pitchen voor de Brewers, maar zijn schouder blessure gooide roet in het eten. Daarom koos Counsell voor Freddy Peralta. De 27-jarige Dominicaan wierp in het reguliere seizoen 165.2 innings en had een record van 12-10. Aan de andere kant zal Zac Gallen zijn Postseason debuut maken. Hij won in het reguliere seizoen zeventien wedstrijden en verloor er slechts negen. De eerste pitch van Game 2 zal om 01:08 Nederlandse tijd geworpen worden en zal live te zien zijn op ESPN 4.

Coverfoto: Stacy Revere