Home Blog Pagina 143

NLWC: Zack Wheeler loodst Phillies naar voorsprong

0

Zack Wheeler was vannacht bijzonder goed op dreef. De 33-jarige werper kende in de eerste wedstrijd van de Wild Card Series tegen de Miami Marlins een van zijn beste starts van dit seizoen en lijkt dus op het juiste moment in topvorm. Aanvallend kreeg hij steun van Alec Bohm, Nick Castellanos en Cristian Pache, die verrassend de voorkeur kreeg boven Brandon Marsh. Met hun overwinning (4-1) zijn de Phillies nog één zege verwijderd van de Division Series.

Vorig jaar bereikten de Philadelphia Phillies als nummer drie in de NL East alsnog de World Series door respectievelijk de St. Louis Cardinals, de Atlanta Braves en de San Diego Padres te verslaan waarna ze uiteindelijk hun meerdere moesten erkennen in de Houston Astros. Dit jaar eindigden ze een plekje hoger in de divisie, maar zijn ze dus alsnog veroordeeld tot een Wild Card Series, waarin ze ditmaal een rivaal uit de eigen divisie treffen, namelijk de Miami Marlins.

WHEELER

Zack Wheeler voegde afgelopen winter een sweeper toe aan zijn arsenaal en profiteerde vanaacht optimaal van die beslissing. Nog nooit wist hij meer dan drie tegenstanders met die pitch op een derde slag te trakteren, maar in deze Game 1 mochten vijf Marlins na deze pitch de dugout opzoeken.

Daarnaast bereikte de fastball van Wheeler ook een hogere gemiddelde snelheid dan de rest van het seizoen, een tweede indicator dat de righty een bovengemiddeld goed optreden kende. Uiteindelijk stapte de pitcher na 6.2 innings voor de laatste keer van de heuvel bij een 3-1 voorsprong. Na zijn vertrek zouden de Phillies die marge zelfs nog met één run vergroten.

LUZARDO

Tegenover Wheeler stond Jesus Luzardo. De Peruaanse pitcher lijkt de afgelopen jaren in Florida zijn oude vorm uit zijn eerste seizoenen bij de Oakland Athletics hervonden te hebben, maar had het vannacht vanaf het begin lastig met de lineup van de Phillies. Die waren in de eerste inning al heel dicht bij het openen van de score, maar zagen hun openingsslagmannen Kyle Schwarber (single) en Trae Turner (double) alsnog in scoringspositie sneuvelen door drie opeenvolgende nullen voor Bohm, Bryce Harper en J.T. Realmuto.

Na een makkelijkere tweede inning voor de linkshandige werper van de Marlins, ging het in de derde inning weer helemaal mis. Nadat Johan Rojas met een honkslag op één terecht was gekomen, kon hij door een wilde worp van Luzardo een honk opschuiven, waarna het een koud kunstje voor de outfielder was om op een harde klap van Bohm naar het linksveld de thuisplaat te bereiken.

SCORE LOOPT OP

Terwijl de Marlins niet veel verder kwamen dan een paar losse flodders, gingen de Phillies in de vierde inning rustig verder met de druk opvoeren en dit keer brak de dam. Vier achtereenvolgende hits van Realmuto, Castellanos, Bryson Stott en Pache bracht de score op 3-0 in het voordeel van de thuisploeg.

Pas in de zevende inning slaagden de bezoekers erin om iets terug te doen. Josh Bell bracht zichzelf met een tweehonkslag in scoringspositie, waarna drie slagmannen en een honkslag van Jake Burger later Bryan De La Cruz hem binnen kon slaan. Het betekende het einde van de wedstrijd voor Wheeler, maar diens vervanger Jose Alvarado, gooide met een drieslag voor Yuli Gurriel de deur in het slot.

Alleen in de laatste inning werd het nog even spannend, toen Josh Bell op het gooien van closer Craig Kimbrel weer doorkwam met een double, maar dit keer slaagden geen van zijn teamgenoten er meer in om hem thuis te brengen.

UP NEXT

In de korte geschiedenis van de Wild Card Series wist nog nooit een uitploeg na het verliezen van de eerste wedstrijd de serie om te draaien. Aan de Marlins dus om deze trend te doorbreken. Daarvoor rekenen ze in eerste instantie op Braxton Garrett. De 25-jarige lefty brak vorig jaar defintief door met een ERA van 3.58 en 90 strikeouts in 88 innings en zette die lijn dit seizoen door.

Garrett moet in Game 2 zien af te rekenen met Aaron Nola. De ervaren pitcher van de Phillies viel dit seizoen beduidend terug na zijn uitstekende 2022, waarin hij uiteindelijk als vierde eindigde in de Cy Young-verkiezing en bovendien uitblonk in de playoffs. Dit jaar ging het duidelijk minder goed in het reguliere seizoen, maar zal hij hopen, dat hij zijn vlekkeloze optreden van vorig jaar in de Wild Card Series tegen de Cardinals kan herhalen.

Coverfoto: AP Photo/Matt Slocum

ALWC: Lewis laat Twins na jaren eindelijk weer eens juichen

0

Het is ze dan eindelijk gelukt. De Minnesota Twins hebben eindelijk weer eens een Major League playoff wedstrijd weten te winnen. Er werd in Game 1 van de American League Wild Card series met 3-1 afgrekend met de Toronto Blue Jays en daarmee kwam er eindelijk een einde aan de streak. Achttien wedstrijden op rij verloor de franchise in de playoffs, maar dankzij rookie Royce Lewis is het wachten eindelijk voorbij.

Een volgepakt Target Field hoefde niet lang te wachten op het eerste spektakel van de avond. Rookie Royce Lewis kwam al vaker voorbij in de Rookie Watch en won de laatste Rookie of the Month award van het seizoen, maar tijdens zijn eerste slagbeurt van het Postseason liet hij meteen zien waarvan hij gemaakt was. Edouard Julien was tijdens de eerste slagbeurt van de Twins op de honken gekomen door een vrije loop. De Blue Jays waren aan de wedstrijd begonnen met startende werpen Kevin Gausman en die gooide met een 3-2 count een four-seam fastball aan de binnenkant van de slagzone. Lewis kreeg de bal perfect op zijn knuppel en Target Field ontplofte voor de eerste keer in de avond.


LEWIS GAAT BACK-TO-BACK

Dat Lewis geen eendagsvlieg was bleek al uit zijn statistieken, maar tijdens zijn tweede slagbeurt van de avond zou hij zijn eerdere kunstje nog eens herhalen. Waar zijn eerste homerun in de tribunes van het linksveld viel, eindigde zijn tweede homerun in het rechtsveld. Wederom gooide Gausman een 4-seam fastball en ook deze keer timde de rookie perfect. Voor de tweede keer liet hij het stadion ontploffen en aan zijn hand kregen de Minnesota Twins een 3-0 voorsprong.

Niet alleen heeft hij nu de eerste homerun van het Postseason van 2023 achter zijn naam staan, ook kwam Lewis bij een zeer exclusieve club. Hij is pas de derde speler in de geschiedenis van de American- en National League die in zijn eerste twee slagbeurten twee homeruns slaat. Niet alleen zouden het historische homeruns voor Lewis zijn ook de Twins zouden er veel plezier aan beleven.


BLUE JAYS DOEN IETS TERUG

Toch verliep niet alles vlekkenloos voor de Minnesota Twins. In de zesde inning sloeg Bo Bichette een single en daarna zou ook Alejandro Kirk op de honken komen met een vrije loop. Met twee nullen op het bord leek Pablo Lopez alsnog ongeschonden uit de strijd te komen, maar niets bleek minder waar. Kevin Kiermaier sloeg wederom een single en daardoor kon Bichette scoren. Het bleek meteen het einde van de avond voor de Minnesota Twins starter. Manager Rocco Baldelli besloot in te grijpen en haalde Lopez na 5.2 innings van de heuvel af. Zijn statline eindige op: 5.2 IP, 5 H, 1 ER. 2 BB, 3 K.

Daarmee deed hij het toch iets beter dan zijn tegenstander aan de andere kant. Kevin Gausman werd na 4.0 innings al naar de kant gehaald. Daardoor kozen de Blue Jays al vroeg voor hun bullpen en dat terwijl hij slechts drie hits had tegengekregen. Twee daarvan eindigde dus in de tribunes voor een homerun en verder kreeg hij drie vrije lopen tegen. Wel gooide hij nog vijf strikeouts, maar helaas mocht dat niet baten. Pablo Lopez kon hierdoor zijn eerste overwinning van het Postseason bijschrijven. Zijn idool Johan Santana zal daar vast blij mee zijn. Helemaal omdat Lopez binnenkwam in het shirt van de linkshandige werper die acht seizoenen lang het shirt van de Twins droeg. Hij won in zijn carrière twee Cy Youngs, één Triple Crown, drie ERA titels, één Gold Glove en werd vier keer uitgeroepen tot All-Star.


DURAN BEEFT, MAAR MAAKT GEEN FOUT

Beide teams hadden voldoende innings nodig van hun bullpen. Beide maakten geen fouten en daardoor gingen de Twins er dus met de overwinning vandoor. Louie Varland (0.1 IP), Caleb Thielbar (1.0 IP), Griffin Jax (1.0 IP, 2 K’s) en Jhoan Duran (1.0 IP, 2 K’s, 1 BB) deden het voor de Twins formatie. Duran is de onbetwiste closer voor manager Rocco Baldelli, maar toch maakte hij het iets spannender dan nodig. Zoals gebruikelijk bij vlammenwerper Duran waren de eerste twee K’s snel gemaakt, maar toch gaf Whit Merrifield de Blue Jays nog een sprankje hoop. Een homerun zou genoeg zijn geweest om de stand gelijk te trekken, maar George Springer sloeg tegen de eerste pitch. Een simpele groundout volgde waarmee de streak van de Twins eindelijk voorbij was. Nog eenmaal stond Target Field in vuur en vlam.


DE STREAK IS OVER

Wanneer men het over de streak van de Minnesota Twins heeft gaat het over de verliespartijen waartegen de franchise telkens bleef aanlopen. Het kostte de ploeg maar liefst 6937 dagen om een Postseason wedstrijd te winnen. De laatste keer dat het lukte was in 2004. Toen versloegen de Twins de New York Yankees in de eerste wedstrijd van de ALDS.

Daarna zou rampspoed volgen en achttien playoff wedstrijden op een rij zouden verloren worden. Maar liefst dertien wedstrijden daarvan werden verloren tegen de Bronx Bombers. De enige twee andere teams die het genoegen hadden in het sweepen van de Twins waren de Houston Astros in 2020 en de Oakland Athletics in 2006. Met het verbreken van de streak maakten de Twins een einde aan de langste playoff losing streak in MLB/NHL/NBA/NFL geschiedenis.


UP NEXT

Sonny Gray en Jose Berrios zullen het als startende werpers gaan uitvechten tijdens Game 2 van deze series. Beide heren hebben ongeveer dezelfde ervaring in het Postseason. Zo gooide Berrios drie starts en Gray vier starts. Geen van beiden heeft nog een overwinning kunnen bijschrijven en dus kan er zomaar een primeur komen in de tweede wedstrijd. Het zou tevens de eerste keer sinds 2002 kunnen zijn dat de Minnesota Twins een Postseason series winnen. Toen wonnen zij de ALDS van de Oakland Athletics. Ook voor de Toronto Blue Jays is het alweer even geleden dat zij een series wonnen. In 2016 sweepten zij de Texas Rangers, maar in de twee series die volgden werden zij juist gesweept. De eerste pitch van Game 2 staat gepland om 22:38 Nederlandse tijd en zal in zijn geheel te zien zijn op ESPN 1.

Coverfoto: Daniel Shirey

ALWC: fouten Rays helpen Rangers in het zadel

0

De kop is eraf in het Postseason van 2023. De Texas Rangers versloegen de Tampa Bay Rays in de eerste wedstrijd van de American League Wild Card series. Maar liefst vier errors noteerde de Rays, terwijl Jordan Montgomery zeven innings lang domineerde op de heuvel.

Het ging dus vooral mis aan de kant van de Tampa Bay Rays. In de eerste inning begonnen de problemen al toen Corey Seager het eerste honk bereikte door een veld fout van eerstehonkman Yandy Diaz. Deze fout bleef nog onbeslist, maar in de tweede inning zouden de Rangers wel op voorsprong komen. Rookie of the Year kandidaat Josh Jung sloeg met Nathaniel Lowe op het derde honk en Leody Taveras op het eerste honk een sacrifice fly. Daarmee scoorden de Rangers voor het eerst sinds 9 oktober 2016 een run in de playoffs. De laatste keer dat het gebeurde scoorden Rougned Odor en Jonathan Lucroy via een double van Mitch Moreland. Die series tegen de Toronto Blue Jays werd in de tiende inning uiteindelijk met 3-0 verloren.


ERRORS NEKKEN RAYS WEDEROM

In de vijfde inning hadden de Rangers de volle honken bezet. Corey Seager sloeg een double, Robbie Grossman kreeg een vrije loop en Adolis Garcia sloeg een single. Zonder een hit te slaan verdubbelden de Texanen hun voorsprong, want startende werper Tyler Glasnow gooide een wilde worp. Seager was attent en scoorde de tweede run van de dag. De controle over zijn pitches leek Glasnow hoe verder de wedstrijd zich vorderde steeds verder kwijt te raken. In die vijfde inning deelde hij nog wel met volle honken een drieslag uit aan Josh Jung, maar één inning daarna was het voor hem gedaan. De dag voor Glasnow eindigde met de volgende statline: 5.0 IP, 6 H, 3 ER, 5 BB, 8 K.

De derde earned run die achter de naam van Glasnow kwam te staan kwam voor hij van de heuvel gehaald werd door manager Kevin Cash. Evan Carter en Marcus Semien hadden allebei een vrije loop gekregen en zouden ook scoren. Via een single van Corey Seager kwamen beide lopers in beweging en Carter scoorde met gemak van het tweede honk, maar Semien kwam over de plaat door de vierde error van de dag. Midvelder Jose Siri had al moeite met de geslagen bal, maar gooide zijn worp vervolgens de dugout in. Daardoor mocht Semien over de thuisplaat lopen en dus verdubbelden de Rangers wederom hun score.


FANTASTISCHE MONTGOMERY EN JONGE CARTER

Waar zijn collega startende werper moeite had in de eerste Postseason wedstrijd van het seizoen kende Jordan Montgomery een geweldige start. Hij gooide 7.0 innings en kreeg daarin alleen zes hits in tegen. Geen enkele Rays speler ontving van de 30-jarige linkshandige werper een vrije loop, maar zij werden wel vijf keer terug naar de dugout gesuurd met een strikeout. Het was niet de eerste keer dat hij in de playoffs gooide, want in 2020 en in 2022 gooide hij ook al. In 2020 startte hij in Game 4 van de ALDS namens de New York Yankees en vorig jaar gooide hij voor de St. Louis Cardinals inning vijf tot zeven in Game 2 van de National League Wild Card series.

Aan de offensieve kant liet Evan Carter vooral weer van zich horen. In de schaduw van de vele blessures werd hij door de Rangers opgeroepen, maar sindsdien is hij niet meer weg te denken uit de lineup van Bruce Bochy. In twee slagbeurten had hij twee hits, scoorde hij één run, kwam hij twee keer op de honken met een vrije loop en stal hij een honk. Ook op defensief redde hij teamgenoot Montgomery nog. In de eerste inning dacht Isaac Paredes een honkslag te slaan, maar met een geweldige vangbal maakte hij de laatste nul van de inning.


CHAPMAN EN LECLERC DOEN HUN WERK

De bullpen van de Texas Rangers wilt de ploeg dit seizoen nog wel eens pijn doen. Echter waren Aroldis Chapman en Jose Leclerc na het werk van hun starter perfect. Chapman gooide een 1-2-3, achtste inning en daarna gaf Bochy zijn vertrouwen aan de 29-jarige Dominicaan. Zijn eerste twee nullen waren snel gemaakt, maar Josh Lowe kwam toch nog op de honken met een vrije loop. Leclerc bleef rustig en Taylor Walls sloeg vervolgens een simpele vangbal naar het midveld.

Daarmee wonnen de Texas Rangers voor het eerst sinds 9 oktober 2015 een wedstrijd in het Postseason. Toen wonnen zij in viertien innings Game 2 van de Toronto Blue Jays. Aan de andere kant werden de Tampa Bay Rays voor de tweede Postseason wedstrijd op rij op de hatelijke nul gehouden. Vorig jaar werden zij uitgeschakeld na een marathonpartij tegen de Cleveland Guardians. Die wedstrijd duurde toen vijftien innings en dus is het ook alweer 27 innings geleden dat zij scoorden.


UP NEXT

Game 2 staat alweer voor de deur. Net als Game 1 zal het de eerste wedstrijd van de dag zijn en dus kunnen veel Nederlanders ook genieten van het spektakel. De eerste pitch staat voor 21:00 en zal worden uitgezonden op ESPN 3. Voor de Tampa Bay Rays is de doelstelling makkelijk zij moeten winnen om in de series te blijven. Cash kiest daarom ook een van zijn beste pitchers en zet Zach Eflin op de heuvel. Hij won in het reguliere seizoen zestien wedstrijden en verloor er slechts acht. Aan de andere kant zal Nathan Eovaldi de heuvel betreden. Hij was voor het grootste gedeelte van het seizoen een van de belangrijkste Rangers pitchers, maar raakte geblesseerd. Zijn record staat op 12-5. Zullen de Rays een allesbeslissende Game 3 afdwingen, of zullen de Rangers voor het eerst sinds de ALCS van 2011 een playoff series winnen?

Coverfoto: Megan Briggs

Rookie Watch editie XIII: National League West de plek om te schitteren

0

Dat was hem dan weer. 162 wedstrijden van het reguliere Major League Baseball seizoen zitten erop. Toch is het tijd om nog even terug te blikken voor de playoffs beginnen. De laatste editie van de Rookie Watch keek naar de laatste week van het seizoen. Daarin bleken vooral verschillende rookies uit de National League West te schitteren. Nolan Jones was niet te stoppen en twee Los Angeles Dodgers rookies bleken een geweldige 1-2 combinatie te zijn richting de playoffs. Dat en drie andere rookies in willekeurige volgorde.

NOLAN JONES (Colorado Rockies)

Stats: .429 (12-uit-28), 2 HR, 2B, 3 BB, 7 RBI, 3 SB, 1.163 OPS

Vorige editie verscheen Nolan Jones uit het niets, maar hij bleef ook in de laatste week en fuego. Niemand kon hem afstoppen op offensief gebied en in 28 slagbeurten sloeg hij twaalf hits. Dat kwam neer op een slaggemiddelde van .429 en daarbij had hij ook nog eens twee homeruns. Ook op de laatste dag van het seizoen sloeg hij een homerun en daarmee kwam zijn seizoenstotaal op twintig te staan. Hij stal ook nog eens drie honken en daardoor trad hij toe tot de 20/20 club. Toch was dat niet het bijzonderste wat Jones voor elkaar kreeg. Hij had namelijk ook over het gehele seizoen negentien assists vanauit het buitenveld. Geen enkele rookie in de geschiedenis sloeg twintig homeruns, stal twintig honken en had negentien assists.

Zijn spel bleef ook niet onopgemerkt bij Major League Baseball zelf en daardoor kreeg hij nog een award uitgereikt. Samen met veteraan Justin Verlander werd hij uitgeroepen tot speler van de week. Verlander in de American League en Jones in de National League. In een korte tijd presteerde de 25-jarige buitenvelder dusdanig goed dat de Colorado Rockies vast nog een keer zichzelf achter de oren hebben gekrabt waarom hij niet eerder was opgeroepen. Jones speelde slechts 106 wedstrijden en had daarin een slashline van .297/.389/.542. De franchise eindigde dit seizoen hopeloos onderaan met 103 verliespartijen, maar toch is er een sprankje hoop voor volgend seizoen.


BOBBY MILLER (Los Angeles Dodgers)

Stats: 11.0 IP, 13 K’s, 2 ER, 8 H, 1 BB

Bij de Colorado Rockies ging het vooral over de offensieve kwaliteiten van Nolan Jones. Bij divisiegenoot de Los Angeles Dodgers ging het vooral over de pitching. Walker Buehler, Tony Gonsolin, Dustin May, Julio Urias moesten dit seizoen voor de startende rotatie zorgen met Clayton Kershaw en Lance Lynn. Blessures en problemen met de overheid zorgden ervoor dat dit niet zo zou zijn. Dus waren de Dodgers in de laatste week van het seizoen vooral aangewezen op rookies. Op bezoek bij de Colorado Rockies presteerden zij echter geweldig en Bobby Miller was de eerste in het rijtje. Hij gooide in zijn start 7.0 innings en kreeg daarin twee earned runs in tegen. Wel gooide hij negen keer een strikeout wat zijn hoogste aantal ooit was in zijn nog korte carrière.

Tijdens de laatste wedstrijd van het seizoen kwam Miller ook nog in actie. Hij startte de wedstrijd op bezoek bij de San Francisco Giants en kwam slechts tot 4.0 innings aan werk toe. Hij kreeg daarin slechts één hit, één vrije loop en geen earned runs in tegen. Wel gooide hij vier keer drieslag, waardoor het leek dat manager Dave Roberts hem wilde sparen met het oog op de playoffs.

In een interview na de laatste wedstrijd gaf hij aan vooral heel trots te zijn op het team, omdat “zij veel tegenslag te boven zijn gekomen dit seizoen en niemand geloofde dat wij honderd overwinningen zouden halen. Zelf geloofden wij daar wel in en dus wat het reflecteren op het reguliere seizoen fijn.” De vraag is nu of de 24-jarige rechtshandige werper ook bestand is tegen de druk van het Postseason. De Dodgers mogen de eerste ronde overslaan, maar spelen daarna tegen de winnaar van de series tussen de Milwaukee Brewers en Arizona Diamondbacks.


NOELVI MARTE (Cincinnati Reds)

Stats: .409 (9-uit-22), 2 HR, 2 2B, BB, 5 RBI, 1.208 OPS

De 21-jarige Noelvi Marte werd pas eind augustus door de Cincinnati Reds opgeroepen om in de majors te spelen De franchise zelf haalde de playoffs net niet. Wel liet Marte zien dat hij goed paste in het rijtje van rookies van de Reds die al voorbij kwamen in de Rookie Watch. Hij speelde dit seizoen in 35 wedstrijden en had daarin een slashline van .316/.366/.456. Ook stond zijn OPS+ na deze wedstrijden op 120. Daaruit bleek dat hij in die korte periode twintig procent beter was dan het Major League Baseball gemiddelde. Hij sloeg negen hits in 22 slagbeurten in de afgelopen week en twee daarvan eindigde in de tribunes voor een homerun. Ook had hij twee doubles en één vrije loop.

Tijdens de laatste wedstrijd van het seizoen gingen de al uitgespeelde Cincinnati Reds op bezoek bij de St. Louis Cardinals. De gehele wedstrijd stond in het teken van het afscheid van Adam Wainwright, maar in de schaduw van die gebeurtenis ging Marte rustig verder met waar hij gebleven was. In vier slagbeurten sloeg hij de enige double die hij zou slaan afgelopen week. Die double had echter wel veel betekenis. Hij tekende daarmee voor een zestien wedstrijd durende hitting streak.

Daarbij was het ook zijn 22ste wedstrijd op rij dat hij op de honken kwam tijdens een wedstrijd. Daarmee evenaarde hij een record wat al sinds 1946 in de boeken staat van de Reds. Benny Zientara had een zestien wedstrijd durende hitting streak van 10 september tot 22 september 1946, maar hij kent nu gezelschap. Mocht Marte op het Opening Day roster van 2024 staan heeft hij de kans om het record te verbreken. Al moet hij dan wel nog een tijdje wachten.


RYAN PEPIOT (Los Angeles Dodgers)

Stats: 9.0 IP, 12 K’s, 3 ER, 7 H, 2 BB

Net als Bobby Miller moest ook Ryan Pepiot klaar staan om de startende rotatie van de Dodgers op te vullen. Ook hij deed dat met verve. Tegen de Colorado Rockies startte ook hij één wedstrijd en in de 6.0 innings die hij gooide kreeg hij vijf hits, één earned run en één vrije loop tegen. De enige run die hij tegenkreeg was een homerun, maar wel gooide hij negen keer een strikeout. Het aantal van negen had hij nog niet eerder gehaald en dus betekende zijn start tegen de Rockies de beste uit zijn nog prille carrière. Waar mede-rookie Miller de laatste wedstrijd tegen de San Francisco Giants startte gooide Pepiot die wedstrijd vanuit de bullpen. Hij was de aangewezen persoon om Miller te vervangen en in 3.0 gegooide innings kreeg hij twee hits, twee earned runs en één vrije loop tegen. Wel gooide hij nog drie keer drieslag.

Pas sinds midden augustus is de 26-jarige Pepiot actief in de majors. Hij maakte zijn debuut op 19 augustus vanuit de bullpen tegen de Miami Marlins. Pepiot maakte zijn eerste start tegen de Arizona Diamondbacks. In totaal gooide hij acht wedstrijden op het hoogste honkbal niveau en daarin maakte hij zeker indruk. Hij gooide in geen enkele wedstrijd meer dan één vrije loop en slechts in twee wedstrijden kreeg hij twee of meer earned runs tegen. Een uitstekende prestatie. De Dodgers zullen hopen dat ook hij net als teamgenoot Miller er zal staan in de playoffs. Pepiot zal hopen dat de Diamondbacks de Brewers verslaan. Tegen hun heeft hij namelijk al ervaring en leverde hij een goede prestatie af. Ook is het de vraag of manager Dave Roberts Pepiot vanuit de bullpen of in de startende rotatie neerzet voor de belangrijkste wedstrijden van het seizoen.


ELLY DE LA CRUZ (Cincinnati Reds)

Stats: .333 (7-uit-21), 2 HR, 2B, 3B, 2 BB, 8 RBI, 2 SB, 1.153 OPS

Hij was een tijdje wat minder zichtbaar, maar dat was na zijn spetterende start ook niet gek. Elly De La Cruz liet nog één keer van zich horen in de laatste week van het seizoen. Hij sloeg twee homeruns, één double en één triple. Daarnaast kwam hij aan de hand van twee vrije lopen nog op de honken en stal hij ook twee honken. De twee homeruns die De La Cruz sloeg, sloeg hij in dezelfde wedstrijd. Op bezoek bij de Cleveland Guardians sloeg hij in de vierde inning zijn eerste homerun van de dag. In de negende inning deed hij het opnieuw. Tijdens die laatste inning stuurde hij de breaking ball van Xzavion Curry met 119.2 mph de tribunes in. Alleen Ronald Acuna Jr. en Giancarlo Stanton sloegen een bal harder dit seizoen.

Offensief is de 21-jarige Dominicaan een wonder, maar ook zijn defensieve spel verdiend af en toe complimenten. Op bezoek bij de St. Louis Cardinals in de 162ste wedstrijd van het seizoen dacht Juan Yepez de bal net genoeg te raken voor een honkslag. De snelheid van De La Cruz bracht hem echter in positie om op fabelachtige wijze de bal toch nog te vangen. Corbin Carroll gaat naar alle waarschijnlijkheid de National League Rookie of the Year winnen, maar wat heeft men dit seizoen kunnen genieten van De La Cruz. Hij en de vele andere rookies zullen de Reds de komende jaren kleur geven en dat zal veel kijk plezier gaan opleveren.


BRANDON PFAADT (Arizona Diamondbacks)

Stats: 5.2 IP, 8 K’s, 0 ER, 5 H, 0 BB

De laatste rookie van de laatste Rookie Watch van het seizoen komt net als de eerste uit de National League West. Het is niet Corbin Carroll, maar wel teamgenoot Brandon Pfaadt. Hij behaalde nog geen enkele keer de Rookie Watch, maar zijn start op bezoek bij de Chicago White Sox bracht daar verandering in. Hij kreeg in 5.2 innings, vijf hits tegen. Daar zou het bij blijven, maar daar bovenop gooide hij zelf wel acht keer drieslag. Hij evenaarde daarmee zijn eerder gezette strikeoutrecord binnen één wedstrijd, maar belangrijker was dat hij de D-Backs weer een stapje richting de playoffs bracht. Hij kreeg in die wedstrijd dan ook de overwinning bijgeschreven en dat betekende voor hem pas zijn derde overwinning van het seizoen.

Dat de Diamondbacks wel vertrouwen hebben in de 24-jarige Pfaadt blijkt wel uit het feit dat hij de eerste wedstrijd van de playoffs tegen de Brewers zal starten. Het is de eerste keer dat de D-Backs de playoffs haalden sinds 2017. Toen werden zij in de NLDS uitgeschakeld door de Los Angeles Dodgers via een sweep, nadat de D-Backs zelf in de Wild Card de Colorado Rockies hadden uitgeschakeld. Hij gooide in zijn carrière nog niet eerder tegen de Brewers en dus zal zijn doop in de playoffs tegen een nog onbekende tegenstander zijn. Aan de andere kant zal Corbin Burnes de wedstrijd starten voor de Brewers in de series die zal starten om 01:08 Nederlandse tijd. De wedstrijd zal in zijn geheel uitgezonden worden op ESPN 4.

Coverfoto: Isaiah J. Downing

NHL 32-in-32 | Colorado Avalanche: Met gerenoveerde aanval terug op de troon?

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag behandelen we in de 32-in-32 de kampioen van 2022 die in 2024 opnieuw de troon wil bestijgen: Colorado Avalanche.

2022-2023: PECH

De kampioen van 2022 begon als één van de topfavorieten aan 2022-2023. Het werd echter geen back-to-back voor de Colorado Avalanche. Verre van dat zelfs. Al in de eerste ronde van de play-offs vonden Nathan MacKinnon en de zijnen hun Waterloo. De Seattle Kraken zorgden voor een enorme verrassing door in zeven wedstrijden de titelhouder KO te slaan. Op ’t eerste gezicht was dit een groot hockeywonder, maar als we even inzoomen was ’t eigenlijk een klein mirakel dat de Avalanche überhaupt het postseason haalden.

Coach Jared Bednar moest vorig seizoen maar liefst 43 spelers gebruiken. De ene na de andere regular belandde in de lappenmand met captain Gabriel Landeskog als grootste slachtoffer. Op 26 juni 2022 verichtte de Zweed zijn voorlopig laatste daad voor de Avalanche. Hij nam op die dag de Stanley Cup in ontvangst.

Hij werd daarna geholpen aan zijn knie en gaat nu al zijn tweede seizoen op rij missen. Het is slechts één van de vele voorbeelden van geblesseerde spelers op het roster vorig jaar. Zo speelde van het gevreesde driekoppig monster MacKinnon, Landeskog en Rantanen alleen de laatste alle wedstrijden. Van de kleppers op dit roster was de Fin een grote uitzondering.

KLEPPERS TREKKEN DE KAR

Ondanks alle personele problemen legden de Avalanche wel voor het derde jaar op rij beslag op de Central Division. Met Nathan MacKinnon (42G, 69A) en Mikko Rantanen (55G, 50A) als grote aanjagers hield Colorado de Stars maar net achter zich. MacKinnon moest 11 wedstrijden missen, maar kende wel ’t beste seizoen in zijn loopbaan. Een paar keer hikte hij al aan tegen die 100 punten-grens, maar in 2022-2023 was het eindelijk zover voor de superster van de Avs. Het was een soort van bekroning voor de contractverlenging die hij in september 2022 tekende.

Voor Mikko Rantanen breken belangrijke jaren aan. De 26-jarige Fin begint aan zijn negende seizoen in Denver, was al vier keer goed voor een seizoen met 30+ goals en tikte vorig seizoen dus zelfs de 55 doelpunten aan. Met zoveel belangrijke spelers in de lappenmand stond Rantanen op toen ’t team hem hard nodig had. Zijn contract loopt nog twee seizoenen en de Fin mag nu al jaarlijks $ 9 miljoen op zijn bankrekening bijschrijven. Voor Rantanen zouden de beste jaren nog moeten komen en een salarisverhoging ligt dan ook voor de hand. Het zal voor het management echter een hele puzzel worden om dat binnen de salary cap voor elkaar te krijgen.

KENNISMAKINGSRONDE

Op het moment dat Rantanen en MacKinnon vorige maand de kleedkamer betraden voor de start van Training Camp zullen ze zich hebben afgevraagd of ze wel bij de juiste club waren. Er zitten namelijk nogal wat nieuwe gezichten in die kleedruimte, want na het vertrek van onder meer J.T. Compher, Alex Newhook, Evan Rodrigues, Lars Eller, Matt Nieto en Denis Malgin moest er flink gerenoveerd worden. Het klinkt wat wrang, maar de langdurige blessure van Landeskog kwam hier goed van pas. De Zweedse captain werd op LTIR gezet en de Avs hadden $ 7 miljoen meer om mee te spelen.

General manager Chris MacFarland heeft alle gaten gevuld. Goed gevuld, mogen we wel zeggen. Miles Wood en Tomas Tatar werden opgehaald bij de Devils, Ross Colton kwam over van de Lightning en Ryan Johansen verruilde Nashville voor Denver. Daarnaast tekende ook Jonathan Drouin een contract bij de Avalanche. Een interessante optie, want de voormalig speler van Montreal en Tampa Bay vormde vroeger een belachelijk goed duo met Nathan MacKinnon. Bednar zal hopen dat die chemie er nog altijd is en de kans is dan ook groot dat Drouin z’n maatje gaat vergezellen op de eerste lijn.

Als je alles langs de meetlat legt, zou je kunnen stellen dat dit Colorado beter is geworden. Het is natuurlijk wel even de vraag hoe deze puzzel in elkaar past en of iedereen op z’n top gaat presteren. Wat dat laatste betreft, verdient Valeri Nichushkin wat extra aandacht. Met 47 punten in 53 wedstrijden presteerde de Rus goed tijdens het reguliere seizoen, maar zijn play-offs eindigden na een arrestatie. Over het hoe en het wat tasten we een beetje in het duister, maar ’t zal voor Nichushkin een hele toer worden om dat incident eenvoudig naast zich neer te leggen.

LUXE OP DE BLAUWE LIJN

Op de blauwe lijn zal het voor iedereen ook even wennen zijn dat de bijna twee meter lange gestalte van Erik Johnson ontbreekt. De 35-jarige veteraan hoopt in Buffalo te doen wat hij de laatste jaren in Denver zo goed deed. Jonge verdedigers als Cale Makar en Bowen Byram hebben ongetwijfeld een hoop geleerd van deze mentor, maar de Avalanche moeten nu dus zonder Johnson verder. Er blijft echter nog meer dan genoeg kwaliteit over om te kunnen spreken van een uitstekende defensie.

Het staat buiten kijf dat Cale Makar tot de absolute sterren in de hedendaagse NHL behoord. De 24-jarige Canadees heeft al een Calder Trophy, een Norris Trophy en natuurlijk een Stanley Cup op zijn erelijst. Samen met de vier jaar oudere Devon Toews zal Makar het zeer imposante eerste defensive pair vormen. Voor Cale Makar is het te hopen dat hij wat minder vaak in de lappenmand vertoeft. Vorig seizoen kwam hij namelijk maar tot zestig wedstrijden.

Bowen Byram is twee jaar jonger dan Makar en eveneens een zeer talentvolle verdediger. Helaas hebben we nog te weinig van hem kunnen genieten, want ook Byram weet zich nog niet los te rukken van het pechduiveltje. Hij tikte vorig seizoen voor het eerst in zijn prille loopbaan de dubbele cijfers aan wat aantal doelpunten betreft. Wat hits (82) betreft, liet Byram zich evenmin onbetuigd. Samuel Girard, een wat meer defensief ingestelde speler, gaat Byram gezelschap houden in ’t tweede pair. Dertigers Jack Johnson en Josh Manson maken de defensie naar alle waarschijnlijkheid compleet.

EEN GOED STEL

Onder de lat kan coach Bednar beschikken over een prima tandem. In potentie dan. Alexandar Georgiev begint aan zijn tweede seizoen in Mile High City. De in Bulgarije geboren Rus noteerde in zijn eerste jaar een zeer acceptabel .918 sv% en 2.53 GAA. Dat hij daar in de play-offs nauwelijks iets boven of onder zat was knap, want Georgiev moest verreweg het merendeel van de wedstrijden voor zijn rekening nemen.

Bij de Rangers was zijn maximale aantal 34 wedstrijden in 2019-2020. Vorig jaar verdubbelde dit bijna, maar dat had ook voornamelijk te maken met de door blessures geplaagde Pavel Francouz. De 33-jarige Tsjech zou nu weer fit moeten zijn, waardoor Georgiev wat meer rust kan pakken. Francouz is al jaren een gewaardeerde kracht bij de Avalanche. Zijn 2.49 GAA en .919 sv% over vier seizoenen zeggen wat dat aangaat wel meer dan genoeg.

VOORSPELLING 2023-2024: TWEESTRIJD MET STARS

In 2022 wonnen de Avalanche met groot vertoon van macht de Stanley Cup. Vrijwel alles wat hen voor de voeten liep, werd onverbiddelijk en meedogenloos vertrapt. Hoewel op het huidige roster de naam van captain Gabriel Landeskog ontbreekt, zijn de Avalanche er in de breedte misschien wel op vooruit gegaan. De eerste drie aanvalslijnen staan bol van de kwaliteit en ook voor de defensie hoeven ze zich niet te schamen.

Coaches zeggen vaak dat goede spelers altijd samen kunnen spelen en het zal dan ook interessant worden om te zien of er inderdaad nog iets van chemie is tussen MacKinnon en Drouin. De concurrentie zal hopen van niet, want in 2012-2013 waren de twee namens de Halifax Mooseheads samen goed voor 180 punten in nog geen 50 wedstrijden in de QMJHL. Drouin was in zijn eentje goed voor 105 punten dat seizoen. Het is voor hem te hopen dat een hernieuwde kennismaking met MacKinnon zijn carriere weer nieuw leven inblaast.

Het lijdt geen twijfel dat de Avalanche zich zonder al te veel problemen zullen plaatsen voor de play-offs. Vanaf daar wordt het pas echt interessant, want de tegenstanders krijgen dan te maken met een kwalitatief sterk team dat zint op wraak. Doorgaans een levensgevaarlijke combi. Een treffen met de Stars lijkt bijna onvermijdelijk en de winnaar van die best-of-7 zou zich zomaar kunnen kronen tot winnaar van de Western Conference. Op z’n minst.

Cover photo: Christian Murdock/The Gazette

Dutch Watch XL: terugblik op het seizoen 2023

0

In alweer de laatste Dutch Watch van 2023 blikken we terug op het seizoen van onze landgenoten in Major League Baseball. Ozzie Albies is de enige die zich mag voorbereiden op het postseason, terwijl met name Xander Bogaerts en zijn Padres een ontzettend teleurstellende jaargang achter de rug hebben. Daarnaast maakten we dit jaar kennis met de broertjes Palacios en debuteerde Ceddanne Rafaela op het allerhoogste niveau.  


OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

596 AB, 167 H, 96 R, 33 HR, 109 RBI, .280 BA, .336 OBP, .513 SLG, .849 OPS

De Atlanta Braves zien we pas terug in de NLDS dus kan Ozzie Albies genieten van een paar welverdiende vrije dagen. De tweedehonkman heeft niets te klagen over zijn reguliere seizoen. Hij sloeg bijna al zijn persoonlijke records aan gort, won met de Braves voor het zesde jaar op rij de NL East en was afgelopen week nog betrokken bij een historisch moment in Major League Baseball. Zijn Braves stelden afgelopen week tegen de Cubs het thuisvoordeel voor de gehele play-offs veilig. De beloning voor ’t team met het beste record in baseball.

Mogelijk is één van de geheimen van de Braves dit jaar wel de regelmaat. Ozzie Albies was heel lang één van de spelers die geen wedstrijd miste, maar een onwillige hamstring hield hem in augustus een paar weken aan de kant. Die blessure kon niet verhinderen dat Albies één van vijf Braves werd met minimaal 30 homeruns en één van drie Braves met meer dan 100 RBIs. Zijn career highs stamden uit 2021. Het jaar waarin Albies 30 keer de long ball hanteerde en 106 runs over de thuisplaat sloeg. Een jaar ook waarin de Braves de World Series wonnen.

FINETUNEN

Voor Albies en de zijnen stond de laatste fase van het reguliere seizoen in het teken van finetunen. Tussen 21 september en 24 september ging hem dat in Washington heel aardig af. Albies opende die serie van vier wedstrijden met een 4-hit game en 4 RBIs en sloeg en passant ook nog even zijn 32e homeruns. Met 7 hits in 19 AB’s, in totaal 5 RBIs en drie overwinningen had Albies over succes niets te klagen in de hoofdstad. Het was tevens de laatste road trip van Atlanta voor de play-offs, waarin ze tot en met de eventuele World Series het thuisvoordeel hebben.  

De laatste week van het seizoen kon Albies in zijn eigen bed slapen. In Atlanta speelden de Braves tegen de Cubs en Nationals en met name die eerste serie werd er één voor de geschiedenisboeken. Ozzie Albies was hier getuige van ‘t 40-70-seizoen van zijn maatje Ronald Acuna Jr. maar er gebeurde meer daar.

Met 5-for-13 in de gehele serie en in de tweede wedstrijd een solo homerun en 2 RBI-singles werkte de knuppel van Albies weer naar behoren. Die homerun was zijn 33e van deze jaargang en hij zette daarmee een nieuwe persoonlijk record in de boeken. Oh ja, de Braves sweepten de Cubs in dit drieluik en daarmee hielpen zij hun eigen postseason-kansen om zeep.

DES KEIZERS BAARD…

Tegen de Nationals stond er voor de Braves niets meer op het spel. Zij hadden tegen de Cubs ’t beste record in de majors al veiliggesteld en om de sportieve plicht hoefden ze zich ook geen zorgen te maken aangezien Washington nergens meer voor speelde. Met 6 hits in zijn laatste 13 AB’s sloot Albies zijn reguliere seizoen goed af.

Op vrijdag 29 september tekende hij nog voor zijn vijfde triple van dit jaar. Iets wat hem in een bijzonder rijtje zette. Atlanta won slechts één van die drie wedstrijden, maar Ozzie Albies werkte nog wel aan zijn totaal aantal RBIs. Zowel op vrijdag als op zaterdag sloeg hij een run binnen waarmee zijn totaal op 109 RBIs kwam. Bij de Braves deed alleen Matt Olson (139) het nog beter. Defensief sloot Albies af met 8 errors en een puik fielding percentage van .986.  


XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

596 AB, 170 H, 83 R, 19 HR, 58 RBI, .285 BA, .350 OBP, .440 SLG, .790 OPS

Veel te laat schoten Xander Bogaerts en de Padres dit seizoen in gang. Pas in de laatste weken van het seizoen lukte het de Friars een reeks van zeker vier overwinningen op rij aan elkaar te knopen, maar voor een postseason-ticket kwam dit veel te laat. Die opleving zorgde er nog wel voor dat de Padres pas in de laatste week van het reguliere seizoen definitief crashten in die postseason-race.

In september liet dit roster zien waar ze toe in staat zijn door 18 van de 25 wedstrijden te winnen. Toeval of niet, maar dit was ook de maand waarin Xander Bogaerts zijn klasse etaleerde. De kortestop had aan slag een meer dan uitstekende maand en zag zijn slaggemiddelde van .258 naar .285 stijgen.

BOGEY TOONT WARE GEZICHT

Met 14 hits in zijn laatste zes wedstrijden begon Xander Bogaerts aan ’t drieluik tegen St. Louis. De Cardinals waren bezig aan een 6-game winning streak en trokken die op 22 september door met een 4-2 zege. Voor Bogaerts eindigde daar een 6-game hitting streak, maar hij pakte ’t op 23 september weer op met een single, een run en een RBI. Dit was voor zijn team onvoldoende voor een achtste overwinning op rij, want in extra innings trokken de Cardinals deze wedstrijd naar zich toe. De series finale was echter eenrichtingsverkeer. De Padres wonnen met 12-2 en Xander Bogaerts was met een double, een triple, een RBI en 2 runs wederom van grote waarde voor zijn team.  

De Padres sloten het seizoen af met een reeks uitwedstrijden en begonnen die in San Francisco. Met 4-for-11 trok Bogaerts daar zijn goede prestaties van de laatste weken vrijwel moeiteloos door. Toch waren het twee productieve outs die hem op 27 september aan 2 RBIs hielpen. Een flyball naar het rechtsveld en een naar het linksveld waren er mede debet aan dat San Diego die dag de series finale met 5-2 wonnen. Xander Bogaerts zette zijn totaal aan RBIs die dag op 57.

Nummer 58 volgde al op 29 september in Chicago. Daar breidde Bogaerts zijn hitting streak uit naar zes wedstrijden en was het wederom een sac fly die de Padres een run opleverde. Het bleek voor Xander Bogaerts zijn laatste RBI van deze jaargang. Met een hit in elk van zijn laatste wedstrijden tegen de White Sox besloot hij ’t seizoen met een 8-game hitting streak.

AANKNOPINGSPUNTEN

In de gehele maand september waren er zelfs naar drie wedstrijden waarin de kortestop niet minimaal één hit noteerde. Het is dan ook geen verrassing dat zijn slaggemiddelde van .258 steeg naar .285. Tegen de verwachting in komt hij daarmee nog in de buurt van zijn .290 BA over zijn gehele carriere.

Veel eerder dan verwacht komt er dus al een einde aan het seizoen van de Padres. Met een .418 batting average en 13 RBIs kan Bogaerts terugkijken op een prima laatste maand. Eentje die ook aanknopingspunten biedt voor de club, want de Friars wonnen 20 van hun laatste 27 wedstrijden en mochten zelfs nog heel even heel stiekem dromen van de play-offs. Met een .985 fielding percentage was dat deel bij Xander Bogaerts over het gehele seizoen genomen overigens ook weer goed verzorgd.


KENLEY JANSEN (RHP, Boston Red Sox)

44.2 IP, 29 SV, 3.63 ERA, 40 H, 17 BB, 52 K, 21 R, 18 ER, 1.276 WHIP

Het zal even wennen zijn voor de familie Jansen dat Kenley in oktober thuis zit. Blessures en problemen met de gezondheid daargelaten gebeurde dit namelijk voor het laatst in 2012. Dit jaar komt er een einde aan die imposante reeks, want zijn Boston Red Sox wisten zich niet te plaatsen voor het postseason. Kenley Jansen zal met gemengde gevoelen terugkijken op dit seizoen. In juli mocht hij naar zijn vierde All-Star Game, maar in mei en september liep hij tegen de nodige obstakels en hits aan.  

Jansen stond in augustus 8.1 innings op de heuvel en gaf in die negen wedstrijden 3 hits op. Dat aantal had hij tijdens zijn eerste optreden in september al te pakken op bezoek bij de Kansas City Royals. De thuisploeg smeerde Jansen weliswaar 2 earned runs aan, maar de Red Sox wonnen eenvoudig met 7-3. Helaas voor Kenley Jansen bleek deze outing een voorbode op wat komen ging. Tussen 5 juli en 30 augustus was de closer zijn dominante zelf, maar in september schoot zijn ERA van 2.74 naar 3.63.

VERVELEND SLOT

Tegen de Rays op 5 september en een week later tegen de Yankees op 12 september wist hij met een totaal van 25 pitches zelfs geen out te noteren. De twee divisierivalen wisten respectievelijk 3 en 2 runs te scoren tegen Kenley Jansen. Na 12 september werd Jansen door de Red Sox op de IL geplaatst vanwege een Covid besmetting.

Dat hele korte optreden tegen de Yankees, waarin Jansen na 12 pitches een hit, een verdiend punt en één vier wijd toestond, bleek achteraf de laatste keer dat we hem in actie zagen dit seizoen. Jansen sluit daardoor af met 29 saves, 4 blown saves, 3 gewonnen wedstrijden en 6 verloren wedstrijden. Zijn aantal saves is het laagste over een volledig seizoen sinds 2013.


CARTER KIEBOOM (3B, Washington Nationals)

87 AB, 18 H, 12 R, 4 HR, 11 RBI, .207 BA, .266 OBP, .368 SLG, .634 OPS

Voor de Washington Nationals is 2023 opnieuw een verloren seizoen, maar Carter Kieboom was vooral blij dat hij z’n rentree in Major League Baseball kon maken. De infielder met Nederlandse roots werd sinds 2021 geplaagd door fysiek ongemak, maar 22 augustus 2023 zal voorlopig wel even een speciale datum blijven. Die dag keerde hij niet alleen terug in de line-up van de Nats, maar sloeg hij ook nog eens zijn eerste homerun sinds 31 augustus 2021. Naarmate Kieboom meer wedstrijden speelde, merkte hij dat ’t leven in de majors niet zo eenvoudig is. Toch zal het goede gevoel overheersen en hoopt hij zich fit en wel te kunnen voorbereiden op 2024.

Na een paar goede wedstrijden in augustus ging het Kieboom in september minder voor de wind. Hij begon met een .267 batting average aan deze maand, maar dit viel weg naar .216 op 24 september. Kieboom en de Nationals troffen het ook niet met de tegenstanders, want nadat ze eerste thuis vier wedstrijden afwerkten tegen de Braves beëindigde Washington het jaar met een road trip langs Baltimore en Atlanta. Straks in de play-offs de twee hoogstgeplaatste teams in respectievelijk de American League en de National League.

OUT WITH A BANG

Met 1 hit in 6 at-bats kwam Kieboom er in de eerste serie tegen de Braves niet echt aan te pas. Zijn Nationals verloren drie van de vier wedstrijden en zullen dus niet met een al te best gevoel naar Baltimore zijn gereisd. Hier was op 27 september slechts een rol als pinch hitter weggelegd voor de infielder. Kieboom kwam twee keer aan slag, maar kon de Orioles niet in verlegenheid brengen. Zijn 0-for-2 stond niet op zich, want Baltimore won beide duels.

In het laatste weekend van het jaar vond Kieboom zichzelf drie keer terug in de starting line-up en met name de wedstrijd van 29 september blijft nog wel even hangen in zijn geheugen. Carter Kieboom kwam terug van zijn blessures met 3 homeruns in zijn eerste zes wedstrijden. Daarna werd het een maand lang stil op dat gebied, maar uitgerekend tegen ’t team met de meeste homers in Major League Baseball rolde Kieboom weer eens met zijn spierballen.

In de vierde inning, bij een 0-2 achterstand en twee man aan boord, joeg Kieboom de bal de tribunes in voor zijn vierde homerun in 2023. De derdehonkman was 2-for-11 in dit drieluik, waarin de Nationals twee wedstrijden wonnen. Zowel club als speler sluiten dit seizoen dus met een goed gevoel af en kunnen met vertrouwen aan 2024 beginnen. Zijn magere .207 slaggemiddelde is exact hetzelfde als in 2021 toen Kieboom zijn laatste wedstrijden speelde. Defensief is er ook nog wel iets op hem aan te merken, want een .957 fielding percentage kan nog wel wat beter.


JOSHUA PALACIOS (OF, Pittsburgh Pirates)

247 AB, 59 H, 26 R, 10 HR, 40 RBI, .239 BA, .279 OBP, .413 SLG, .692 OPS

Tijdens de WBC in maart maakten we voor het eerst echt kennis met de broers Palacios. Geboren in Brooklyn hebben Josh en Richie een vader uit Puerto Rico en een moeder van Curacao. Dat laatste stelde hen in staat om uit te komen voor Team Kingdom of The Netherlands, maar dat was bepaald niet het laatste wat we van hen hoorden dit seizoen. In 2021 en 2022 had Josh Palacios al wat wedstrijden gespeeld voor respectievelijk Toronto en Washington, maar echt naam maakte de outfielder dit seizoen in het shirt van de Pirates. Voor die franchise debuteerde de oudste van de twee broers op 9 mei en kwam hij uiteindelijk tot meer dan 90 wedstrijden.

Er zijn een paar momenten die er voor Palacios uit zullen springen. Op 19 mei had hij een 3-hit game met 3 RBIs tegen Arizona, op 2 juni sloeg Josh Palacios zijn eerste homerun in de majors en op 21 augustus timmerde hij 5 RBIs binnen in de wedstrijd tegen de Cardinals. Een wedstrijd waarin zijn broertje nog even als pinch hitter zijn opwachting maakte. Een dag na die offensieve uitbarsting van Josh mocht hij voor de wedstrijd de line-up cards ruilen met Richie. Toch ook een memorabel moment voor de familie.

COMEBACK BUCS

Met de Pirates al lang en breed kansloos voor de play-offs zou de laatste week van het reguliere seizoen betrekkelijk rustig kunnen verlopen. De Buccos weigerden echter mee te gaan in die gedachte, want op 23 september presteerden Palacios en de zijnen het om een 1-9 achterstand om te buigen in een 13-12 overwinning.

Eén van die 13 runs werd binnengeslagen door de outfielder. Met een RBI-single in de zesde inning bracht Palacios ploegmaat Endy Rodriguez binnen voor wat op dat moment pas de tweede run van Pittsburgh was. Zij versloegen de Cincinnati Reds – zij waren de tegenstander – twee keer in deze serie van drie en sloegen daarmee een flinke deuk in de ambities van de Reds.

Josh Palacios was 2-for-6 in de serie tegen de Phillies, die al zeker waren van een wildcard. Dit was niet het geval bij de laatste tegenstander die de Pirates troffen dit jaar. Miami had 15 van de 24 wedstrijden gewonnen in september en kreeg tegen de Bucs een uitgelezen kans om zich alsnog voor de play-offs te plaatsen. Josh Palacios kon hen alleen op 29 september een beetje dwars zitten. Die vrijdag was de outfielder 1-for-4 in wat achteraf zijn laatste start van het jaar was.

SLOTAKKOORD

Die eerste wedstrijd ging verloren voor de Pirates, net als de tweede. Die nederlaag op zaterdag bekeek Palacios vanuit de dug-out en vanaf daar zag hij ook hoe de Marlins feestvierden. Zij legden beslag op een wildcard en strijden vanaf woensdag tegen de Phillies voor een plek in de NLDS tegen Atlanta. Pittsburgh sloot deze bijzondere campagne, die zo goed begon, nog wel af met een 3-0 zege. Palacios scoorde als pinch runner de laatste run van dit seizoen. Een seizoen waarin hij voor het eerst écht een kans kreeg op het hoogste niveau en met 10 homeruns, 40 RBIs, een .239 slaggemiddelde en 3 defensieve fouten besloot.


RICHIE PALACIOS (OF, St. Louis Cardinals)

93 AB, 24 H, 9 R, 6 HR, 16 RBI, .258 BA, .307 OBP, .516 SLG, .823 OPS

Net als zijn twee jaar oudere broer kwam Richie Palacios tijdens de World Baseball Classic in actie voor Team Kingdom of The Netherlands. De 26-jarige Palacios is zowel op ’t infield als in ’t outfield te gebruiken en debuteerde vorig jaar namens de Cleveland Guardians in Major League Baseball. Die club verscheepte hem eerder dit jaar naar St. Louis, waar Palacios namens de Cardinals terugkeerde op het hoogste niveau. In een toch al teleurstellend seizoen kende St. Louis de nodige personele problemen waardoor de veelzijdige Richie Palacios goed van pas kwam. En die jongeman uit Brooklyn bleek ook nog alleraardigst overweg te kunnen met een knuppel.

BROEDERTWIST

Op 17 augustus dook zijn naam voor het eerst op in de line-up van de Cardinals. Palacios fungeerde toen als pinch hitter in het verloren duel met de Mets. Een dag later mocht hij tegen diezelfde Mets zijn eerste RBI-double bijschrijven. Uitgerekend tegen de Pirates van broer Josh sloeg Richie zijn eerste homerun op het hoogste niveau. Dit deed hij op 22 augustus. Zijn meest bijzondere dagen beleefde hij echter op 12 en 13 september.

Met de Cardinals won Richie Palacios op die dagen twee keer van de ijzersterke Baltimore Orioles en met 3 homeruns in twee wedstrijden had de international een flinke vinger in de pap. Richting het einde van ’t seizoen moest Palacios vaker plaats maken voor de regulars in de line-up, maar manager Oliver Marmol bleef wel degelijk een beroep op hem doen.

Richie Palacios zorgde er in de laatste week van het seizoen voor dat zijn manager, wiens contract werd verlengd, daar geen spijt van kreeg. Palacios was 3-for-11 in de serie tegen de Padres tussen 22 september en 24 september. De international was onder meer goed voor een RBI en 2 doubles in deze serie.

DOEKJE VOOR HET BLOEDEN

Tegen de Brewers was de jongste Palacios opnieuw succesvol met 2 RBIs in de wedstrijd van 26 september, die de Cardinals met 4-1 wonnen. Die runs  kwamen tot stand middels een 2-run RBI-double in de vierde inning. Hij zou dit drieluik besluiten met 3 hits in 11 at-bats. Richie Palacios vond zichzelf in al die drie wedstrijden terug in de starting line-up.

De Cardinals speelden de laatste serie van dit seizoen in eigen huis tegen de Cincinnati Reds, die nog altijd mochten hopen op de play-offs. Met zijn zesde homerun van 2023 begon dit drieluik voor Palacios hoopgevend. Zijn klap in de derde inning was goed voor 2 runs. Tevens de enige runs die St. Louis scoorde. Cincinnati vernederde de thuisploeg door met een 19-2 zege van het veld te stappen.

St. Louis liet dit niet op zich zitten en won de twee laatste wedstrijden in deze serie. Richie Palacios speelde drie complete wedstrijden en kwam in de laatste wedstrijd van dit seizoen nog door met zijn zesde double. De veelzijdige international heeft zich bij vlagen van zijn beste kant laten zien en het is nu aan de organisatie of hij volgend seizoen opnieuw een kans in de hoofdmacht krijgt.


JURICKSON PROFAR (UT, San Diego Padres)

459 AB, 111 H, 55 R, 9 HR, 46 RBI, .242 BA, .321 OBP, .368 SLG, .689 OPS

Een seizoen met twee gezichten voor Jurickson Profar. En één met twee uniformen. De veelzijdige international tekende na de World Baseball Classic bij de Colorado Rockies, maar kon daar aan het einde van ’t seizoen vertrekken. Een oude liefde sloot Profar in september weer in de armen. Bij de Padres begon Profar goed met 8 hits in zijn eerste vier optredens, maar helaas viel zijn knuppel daarna al snel weer stil. De international heeft echter ook goed begrepen dat je zo goed bent als je laatste wedstrijd, want hij nam op een indrukwekkende wijze afscheid van dit voor hem zo opmerkelijke seizoen.

In het weekend van 22 september moest Jurickson Profar het voornamelijk doen met invalbeurten. Tegen de Cardinals bracht manager Bob Melvin hem twee keer in als pinch hitter, maar in beide gevallen zonder succes.  Tussen 25 en 27 september moest de Oranje-international het weer twee keer doen met een invalbeurt, maar op 26 september was er in San Francisco een plek als starter voor ‘m weggelegd. In de achtste inning kwam Profar voor het eerst in zeven wedstrijden weer eens door met een hit, maar dit resulteerde niet in een run. Hij was in deze serie 1-for-6 en zag San Diego twee van de drie ontmoetingen winnen.

VISITEKAARTJE

De Padres speelden afgelopen weekend in Chicago tegen de White Sox hun laatste serie van het seizoen. Jurickson Profar mocht in de twee laatste wedstrijden opdraven en we kunnen gerust stellen dat de Oranje-international zijn moment nog even pakte. Aan de hand van Profar wonnen de Friars zaterdag 30 september met 6-1. Met een 3-run double opende onze landgenoot de score in de eerste inning om er in de tweede nog een RBI-single aan toe te voegen. Vier van de zes runs werden door hem binnengeslagen. Zondag was hij in de elfde inning opnieuw productief door de winnende 2-1 over de thuisplaat te slaan. Met 4-for-10 nam hij afscheid van een vreemd seizoen.

Profar zal weer als free agent aan het off-season beginnen. Het duurde tot maart van dit jaar voor hij ergens onderdak vond en zijn statistieken zijn in 2023 niet om direct van achterover te slaan. Jurickson Profar is echter wel een speler die op veel posities inzetbaar is en daarom ontzettend handig voor een manager. Het zullen desondanks wel spannende maanden worden voor de man die ooit als top prospect gold in de organisatie van de Texas Rangers.


CEDDANNE RAFAELA (UT, Boston Red Sox)

83 AB, 20 H, 11 R, 2 HR, 5 RBI, .241 BA, .281 OBP, .386 SLG, .666 OPS

Hij behoorde al een tijdje tot de grootste talenten in de organisatie van de Boston Red Sox. In augustus onderstreepte Ceddanne Rafaela dit nog maar eens door in zijn eerste vijf wedstrijden van augustus een homerun te slaan. Dit deed de toen nog 22-jarige man uit Willemstad nog voor de Worcester Red Sox in Triple-A. Die power was een aangename verrassing voor de organisatie, want Rafaela stond lang vooral bekend om zijn defensieve kwaliteiten en snelheid. In Worcester wisten ze al genoeg. Hun Rafaela zou snel debuteren in The Show en op 28 augustus was daar het moment.

SPRONG IN HET DIEPE

Tegen de regerend wereldkampioen uit Houston begon voor Rafaela het grote avontuur in Major League Baseball. Dat het aan slag wel snor zit, bewees hij met een hit in elk van zijn eerste drie wedstrijden. Zijn eerste RBI vinkte hij middels een tweehonkslag af in zijn tweede optreden tegen de Astros. Op 5 september volgde zijn eerste multi-hit game met 3 hits tegen de Tampa Bay Rays waarna op 12 september, uitgerekend tegen de Yankees, zijn eerste homeruns volgden.

Naarmate ’t einde van het seizoen naderde, raakten de play-offs steeds verder uit zicht voor de Red Sox. Dit bood echter ook kansen voor prospects als Rafaela, die zichzelf regelmatig terugzag in de starting line-up. Mede vanwege zijn snelheid gebruikte Alex Cora hem regelmatig als leadoff hitter.

LAATSTE WAPENFEIT

Op 22 september begonnen Rafaela en de Red Sox nog goed aan hun laatste homestand. Mede dankzij een sac fly en een run van de jongeling versloegen de BoSox hun bijna-naamgenoten uit Chicago met 3-2. In de rest van dit door regen geplaagde drieluik was Rafaela 2-for-7 met onder meer zijn zesde tweehonkslag van ’t jaar. De White Sox revancheerden zich voor de nederlaag in de eerste wedstrijd door Boston in de tweede volgende duels te kloppen.

Na een 0-for-4 in zijn laatste wedstrijd op Fenway Park tegen de Tampa Bay Rays hoopte Rafaela de draad weer enigszins op te pakken tegen de Orioles. Hoewel die serie van vier wedstrijden voor de Red Sox niet eens slecht verliep, zal Rafaela er niet graag aan terugdenken. Nadat hij de eerste twee wedstrijden in de starting line-up begon, kwam hij de laatste twee duels als pinch hitter binnen de lijnen.

Zijn slaggemiddelde maakte in deze serie, waarin de O’s de divisietitel pakten, een vrije val. Ceddanne Rafaela besloot zijn eerste seizoen in de majors 0-for-15 en een .241 batting average. Hij weet nu hoe ’t werkt op het hoogste niveau en zal tijdens Spring Training 2024 zijn plekje opnieuw willen veroveren.

Cover photo: Todd Kirkland

Atlantic Division Preview 2023: Celtics vs 76ers?

0

De eerste oefenwedstrijden komen er aan, NBA Media Day zit er op en nog minder dan een maand tot de start van het NBA seizoen! In de aankomende previews blikken wij per divisie vooruit en lichten we alle offseason moves van de teams uit. We beginnen met de sterkste divisie in de NBA: de Atlantic Division.

#1 BOSTON CELTICS

De Celtics zullen op basis van hun basisopstelling en de voorgaande jaren de favoriet zijn in een sterke divisie. Het team zag onder meer Malcolm Brogdon, Marcus Smart en Robert Williams III vertrekken. Daarvoor zijn Jrue Holiday en Kristaps Porzingis teruggekomen. Op het oog lijkt de basis sterker te zijn geworden, maar zijn er behoorlijk wat vraagtekens over de bank.

VERWACHTE LINE-UP BOSTON CELTICS: 52-30

PG: Jrue Holiday | SG: Jaylen Brown | SF: Jayson Tatum | PF: Kristaps Porzingis | C: Al Horford

Er lijken twee nieuwe namen in de basisopstelling te komen. Jrue Holiday is via een trade met de Bucks naar de Celtics gekomen, terwijl Kristapz Porzingis op dezelfde manier werd opgehaald bij de Wizards. Samen met Jaylen Brown, Jayson Tatum en Al Horford vormen ze misschien wel de sterkste starting five van de NBA en zeker de Atlantic Division. Vanaf de bank zullen Derrick White, Payton Pritchard, Lamar Stevens, Sam Hauser en Oshae Brissett de overige minuten in moeten vullen. Buiten White een team met weinig ervaring en zonder al te veel kwaliteit.

#2: PHILADELPHIA 76ERS: 48-34

De vraag bij de 76ers is vooral of James Harden nog getrade gaat worden en zo ja wat de return gaat zijn. Het team heeft onder meer Patrick Beverley, Kelly Oubre Jr en Mo Bamba toegevoegd aan het team, waardoor het naast de al ijzersterke basis ook een prima bank heeft om op te vertrouwen. Toch zal veel afhangen van de Harden-trade, als deze trade er überhaupt gaat komen.

VERWACHTE LINE-UP PHILADELPHIA 76ERS

PG: James Harden/Patrick Beverley | SG: Tyrese Maxey | SF: Tobias Harris | PF: P.J. Tucker | C: Joel Embiid

De basisopstelling lijkt alleen te gaan veranderen als Harden getrade wordt. Normaal gesproken wordt Beverley dan de starting point guard. Tyres Maxey, Tobias Harris, P.J. Tucker en Joel Embidd zullen de overige plekken in de basis invullen. Vanaf de bank gaan De’Anthony Melton, Oubre Jr, Danny Green, Furkan Korkmaz, Danuel House Jr, Paul Reed, Filip Petrusev en Mo Bamba de overige minuten in gaan vullen. Genoeg opties dus voor de 76ers, die een breder team hebben dan de Celtics.

#3: NEW YORK KNICKS 41-41

In New York bleef het vuurwerk afgelopen zomer uit. Het team is voor het merendeel hetzelfde gebleven, met Donte DiVincenzo als grootste en nagenoeg ook enige nieuwe aanwinst. De vraag is vooral wat realistische verwachtingen zijn, want meedoen met de Celtics en 76ers lijkt te veel gevraagd te zijn.

VERWACHTE LINE-UP NEW YORK KNICKS

PG: Jalen Brunson | SG: Quentin Grimes | SF: RJ Barrett | PF: Julius Randle | C: Mitchell Robinson

De basisopstelling lijkt niet veel te gaan veranderen. Jalen Brunson en Quentin Grimes zullen het backcourt zijn, alhoewel ook DiVincenzo, Josh Hart of Barrett op SG kan. Barrett zal hoe dan ook in de basis staan, net zoals Julius Randle en Mitchell Robinson. Vanaf de bank hebben de Knicks verder nog Immanuel Quickley, Miles McBride, Evan Fournier, Isaiah Roby, Isaiah Hartenstein en Jericho Sims die om minuten vechten.

#4: BROOKLYN NETS: 39-43

De Nets besloten vorig jaar afscheid te nemen van Kevin Durant en Kyrie Irving en zo te beginnen aan een nieuw tijdperk. Dat tijdperk moet worden gedomineerd door Mikal Bridges en Cameron Johnson, samen met Spencer Dinwiddie nu de beste spelers van het team. Verder zijn onder meer Lonnie Walker IV en Dorian Finney-Smith (soort van) nieuw.

VERWACHTE LINE-UP BROOKLYN NETS

PG: Spencer Dinwiddie | SG: Mikal Bridges | SF: Cameron Johnson | PF: Doirian Finney-Smith | C: Nic Claxton

De basisopstelling zal in ieder geval bestaan uit Dinwiddie, Bridges, Johnson en Claxton. De vraag is wie de power forward gaat worden. Finney-Smith zou dit kunnen invullen, maar is van nature een small forward. Ben Simmons, wanneer fit, zou ook een optie zijn. Vanaf de bank heeft het team verder spelers als Cameron Thomas, Dariq Whitehead, Jalen Wilson, Dennis Smith Jr, Darius Bazley, Noah Clowney, Royce O’Neale en Harry Giles III. Niet per se een bank om naar huis te schrijven en tevens erg jong, maar opties zijn er in ieder geval genoeg.

#5: TORONTO RAPTORS: 38-44

VERWACHTE LINE-UP TORONTO RAPTORS

Tot slot de Raptors, waar de grootste verandering natuurlijk is dat Fred VanVleet vertrokken is en Dennis Schroder zijn vervanger gaat zijn. De Raptors hadden interesse in Damian Lillard, maar grepen naast de All-Star. Schroder blonk uit tijdens het WK basketbal deze zomer en zal een prima vervanger zijn van VanVleet. Verder is het team vrijwel ongewijzigd gebleven, op wat aanwinsten in de breedte zoals Jalen McDaniels en Garrett Temple na.

PG: Dennis Schroder | SG: O.G. Anunoby | SF: Scottie Barnes | PF: Pascal Siakam | C: Jakob Poeltl

De startopstelling van het team lijkt dan ook wel aardig makkelijk te raden. Schroder, O.G. Anunoby, Scottie Barnes, Pascal Siakam en Jakob Poeltl is een prima startopstelling. Het is de bank waar de zorgen ontstaan. Malachi Flynn, Gary Trent Jr, Gradey Dick, Chris Boucher, Precious Achiuwa, Christian Koloko, Thaddeus Young, Otto Porter Jr, McDaniels en Temple zullen om minuten gaan vechten onder nieuwe head coach Darko Rajakovic.

MLB Out Of The Park: playoffs bekend, pensioenen, records en veel meer

0

De tijd vliegt want na zes maanden en voor elk team 162 wedstrijden zit het reguliere seizoen er alweer op. Er gebeurde nog genoeg in die laatste week. Joey Votto, Miguel Cabrera en Zack Greinke speelden (waarschijnlijk) hun laatste wedstrijden in Major League Baseball en Aaron Judge sloeg een hattrick aan homeruns. Mike Trout eindigde het seizoen wederom geblesseerd en Ronald Acuna Jr. schreef opnieuw geschiedenis. Daarnaast zetten we de divisiewinnaars en Wild Card Series even voor je op een rijtje. Dit en veel meer in deze laatste editie van MLB Out Of The Park.

AMERICAN LEAGUE

ASTROS PAKKEN TOCH AL WEST-TITEL

Het was ongekend spannend in de American League West. Tot de laatste series konden drie verschillende teams de divisietitel nog winnen. Zowel de Houston Astros, Texas Rangers en Seattle Mariners hadden een kans. Daarmee kon voor het eerst sinds 2016 een andere AL West kampioen aangewezen worden dan de Astros. Het mocht niet baten. Door een sweep tegen de Arizona Diamondbacks en een verlies van de Rangers in wedstrijd 162 tegen de Mariners schreven de Houston Astros de zesde AL West titel uit de geschiedenis bij.

Sinds 2016, met uitzondering van het verkorte 2020 seizoen, wonnen de Astros elke divisietitel in de afgelopen zeven jaar. De franchise onder leiding van Dusty Baker eindigde het seizoen door hun laatste overwinning met 90 overwinningen en 72 verliespartijen. De Texas Rangers hadden precies hetzelfde record, maar door de tiebreaker eindigden zij toch bovenaan. De Rangers en Astros speelde dertien wedstrijden tegen elkaar afgelopen seizoen en de series werd makkelijk gewonnen door de mannen van Baker. Zij wonnen negen wedstrijden en de Rangers slechts vier.

De vreugde van de Texas Rangers maakte snel plaats voor gefronsde wenkbrouwen. Tot de laatste speeldag hadden de Rangers zelf alles in handen. Een overwinning tegen de al uitgeschakelde Seattle Mariners op de laatste speeldag zou genoeg zijn geweest. Uiteindelijk werd er met 1-0 verloren en dus reste er slechts een Wild Card ticket. Het is de eerste keer sinds 2016 dat de franchise de playoffs haalt en dat slechts twee seizoenen nadat er voor het eerst in 50 jaar meer dan honderd wedstrijden verloren werden.

De tegenstander die wacht in de eerste Wild Card series zijn de Tampa Bay Rays. Zij begonnen het seizoen nagenoeg perfect, maar moesten uiteindelijk de Baltimore Orioles toch voorbij zich zien gaan. De winnaar van de series die op dinsdag 3 oktober begint speelt tegen diezelfde Orioles. Zal de recente playoff ervaring van de Rays het team helpen in de series, of zullen de Rangers weer terug in vorm raken en zich richting de ALCS slaan.


HATTRICK VOOR AARON JUDGE

Waar de Rangers voor het eerst sinds 2016 de playoffs haalden, was het de eerste keer sinds dat jaar dat de New York Yankees de playoffs niet haalden. Tijdens de tweede wedstrijd van de series gingen de New York Yankees met 7-1 onderuit en daarmee was hun lot door de Arizona Diamondbacks beslecht. In diezelfde series gebeurde er toch nog iets positiefs. De eerste wedstrijd ging met 7-1 gewonnen en in die wedstrijd liet Aaron Judge zich weer van zijn beste kant zien.

Hij sloeg drie homeruns in één wedstrijd. Het was niet zijn eerste hattrick van het seizoen en daarmee schreef Judge Yankees geschiedenis. Nog nooit sloeg een speler van de Bronx Bombers twee keer in één seizoen drie homeruns in één wedstrijd. Slechts drie spelers sloegen vaker een hattrick dan Judge. Joe DiMaggio en Alex Rodriguez hadden er beide drie en Lou Gehrig is nog altijd leider met vier hattricks.

Dat er veel fout ging dit seizoen bij de Yankees bleek ook wel uit het interview wat de captain van de Yankees gaf. “We kunnen van alles de schuld geven, maar uiteindelijk komt het er op neer dat wij als spelers niet presteerden op het moment dat het echt moest.” Toch was er nog wel iets om tevreden over te zijn als Yankees fan, want de één na laatste wedstrijd van het seizoen wonnen de Yankees hun 82ste wedstrijd. Daardoor zorgden zij ervoor dat er meer wedstrijden gewonnen werden dan verloren dit seizoen. De streak van de Bronx Bombers werd daarmee doorgezet en staat nu op 31 opeenvolgende seizoenen. Wel was het seizoen 2023 het slechtste seizoen sinds 1992 van de Yankees. Er is dus veel werk aan de winkel in de Big Apple.


TROUT EINDIGT SEIZOEN OP IL

Op 3 juli brak Mike Trout een botje in zijn hand en sindsdien staat hij op de injured list. De 32-jarige midvelder speelde dit seizoen slechts in 82 wedstrijden en had daarin een slashline van .263/.367/.490. Hij sloeg achttien homeruns, had 44 RBI en twee gestolen honken. Op 22 augustus keerde hij nog even terug in de lineup in de eerste wedstrijd van de series tegen Cincinatti Reds. Het bleek de laatste wedstrijd te zijn die Trout zou spelen dit seizoen.

Daarmee zet hij een onfortuinlijke reeks verder, want in de afgelopen drie seizoenen speelde hij alleen in 2022 meer dan tien wedstrijden na de All-Star Break. Het zal een grote vraag worden of Trout ook volgend seizoen in Anaheim te bewonderen is. Mede-superster Shohei Ohtani gaat vertrekken en misschien heeft ook Trout die wens. De franchise staat wel open om hem te traden mocht hij dat willen en dus zal er veel speculatie zijn in Anaheim.


ORIOLES ZETTEN AL EAST OP Z’N KOP

Niet de Rays, niet de Blue Jays en al helemaal niet de Yankees of Red Sox, maar de Baltimore Orioles zijn kampioen van de AL East in 2023. De trotse bewoners van Camden Yards hadden hun eerste postseason-ticket sinds 2016 al veiliggesteld, maar afgelopen donderdag mocht de champagne opnieuw uit de koelkast. Baltimore versloeg die dag in eigen huis de Red Sox met 2-0 om aan alle onzekerheid een einde te maken. Niet alleen pakten ze de divisietitel, maar tevens boekten de O’s hun honderdste zege van dit jaar. Het is voor het eerst in 43 jaar dat ze dat aantal bereiken.

De ploeg van manager Brandon Hyde is dit seizoen vrij plotseling uit de kelder van deze divisie geklommen. Met onder meer Adley Rutschman, Gunnar Henderson, Anthony Santander en Ryan Mountcastle loopt er het een en ander rond aan aanvallend talent en Kyle Gibson, Dean Kremer en Kyle Bradish hebben samen vanaf de heuvel ook al 40 wedstrijden voor hun Orioles gewonnen. Waar Tampa Bay geweldig aan het seizoen begon, daar blijkt Baltimore vele malen constanter. Dat zij een bye hebben in de Wild Card Series is dan ook meer dan verdiend.

Weinig mensen hadden de Orioles vooraf getipt. Waarschijnlijk hadden nog minder mensen voorspeld dat zowel de Yankees als de Red Sox al na 162 wedstrijden klaar waren. Aangezien ook de Cardinals een bijzonder 2023 achter de rug hebben, is dit voor het eerst in 30 jaar dat het postseason start zonder één van de genoemde clubs. St. Louis was er voor het laatst niet bij in 2018, de Yankees moesten passen in 2016 terwijl Boston nu al twee jaar op rij niet van de partij is. Vanuit de AL East gaan Tampa Bay en Toronto overigens mee met Baltimore naar de play-offs.


RED SOX-ICOON TIM WAKEFIELD OVERLEDEN

Zondag brachten de Boston Red Sox het droevige nieuws naar buiten dat Tim Wakefield op 57 jarige leeftijd is overleden. Onlangs meldde de club dat de voormalig pitcher, bekend vanwege zijn knuckleball, behandeld werd vanwege een ernstige ziekte. Wakefield maakte maar liefst 29 jaar deel uit van de organisatie. Eerst als speler, maar later nog als assistent en broadcaster. Hoewel Wakefield zijn loopbaan begon bij de Pirates maakte hij vooral furore in Boston.

In 2004 was Tim Wakefield er mede verantwoordelijk voor dat de Red Sox afrekenden met hun vloek. De knuckleballer hielp de BoSox dat jaar aan hun eerste wereldtitel in 86 jaar. Drie jaar later, de veertig inmiddels gepasseerd, veroverde Wakefield zijn tweede titel met de Red Sox. In 2011 nam de werper op 45-jarige leeftijd afscheid van zijn geliefde sport. Vijf jaar later werd Tim Wakefield opgenomen in de Hall of Fame van de Boston Red Sox. Hij startte 430 wedstrijden voor de franchise, won 186 wedstrijden, noteerde een 4.43 ERA in Boston en was in z’n gehele loopbaan goed voor 3226.1 IP.


CABRERA EN GREINKE ZWAAIEN AF

Wedstrijd 162 betekende voor verschillende veteranen ook het einde van hun carrière. Miguel Cabrera nam afscheid van de Detroit Tigers. In 2008 kwam hij bij de franchise na vijf seizoenen bij de Florida Marlins. In zijn eerste seizoen won hij meteen de World Series en daarna zouden de prijzen blijven binnen stromen. Hij won zowel in 2012 als in 2013 de MVP trofee en eindigde in zijn carrière buiten de overwinningen om zeven keer in de top tien met MVP stemmen.

Ook werd hij twaalf keer verkozen tot de All-Star Game en dus is het vrijwel zeker dat hij toegelaten gaat worden tot de Hall of Fame. Er werd ook groots afscheid van hem genomen in Comerica Park. Hij ging nul-uit-drie in zijn laatste wedstrijd met één vrije loop, maar toch was de wedstrijd betoverend mooi. Zijn vader en moeder gooide de ceremoniële eerste pitch en tijdens de laatste keer dat hij het veld op kwam kreeg hij een staande ovatie. Zijn carrière begon met een walk-off homerun en eindigde met luid applaus in Detroit. Wat de 40-jarige Cabrera nu gaat doen is de vraag, maar over vijf jaar zien wij hem in ieder geval terug in Cooperstown.

Zack Greinke nam ook afscheid van Major League Baseball. De Kansas City Royals speelden thuis in hun laatste series van het seizoen en Greinke startte de 162ste wedstrijd. Het was zijn 586ste wedstrijd in MLB en hoogstwaarschijnlijk zijn laatste. Greinke debuteerde in 2004 als speler bij de Royals en maakte de cirkel dus rond door ook zijn laatste in het baby blauw van de franchise te spelen.

GEVULDE PRIJZENKAST

Ook hij won veel prijzen. Zo won hij in 2009 de Cy Young Award, werd hij zes keer uitgeroepen tot All-Star en won hij ook zes Gold Gloves. Greinke was geen ‘normale’ pitcher en dat bleek ook wel uit zijn offensieve kracht. Hij won twee Silver Slugger awards en was één van de beste pitchers aan slag. Zack Greinke was in de verste verte geen broodnormale pitcher, maar hij gaf Major League Baseball wel kleur. Ook hij verliet het veld met een staande ovatie en gezien zijn carrière was dat meer dan verdiend.


NATIONAL LEAGUE

IN A LEAGUE OF HIS OWN

Ronald Acuna Jr. heeft deze week een nieuwe, wel zeer exclusieve club geopend! De outfielder van de Atlanta Braves is namelijk het enige lid van de zojuist geïntroduceerde 40/70-club. Nooit eerder in de lange historie van Major League Baseball wist een speler in één seizoen én tenminste 40 homeruns te slaan én minimaal 70 honken te stelen. Het lukte de nog altijd pas 25-jarige superster uit Venezuela wel. Woensdag 27 september zal daarom voor altijd een bijzondere datum zijn voor de familie Acuna, voor de Braves en toch ook voor MLB.

Acuna Jr. was al een tijdje lid van de 40/50 en 40/60-club maar sinds woensdag heeft hij er eentje helemaal voor zichzelf. Met 68 stolen bases begon hij aan het duel met de Cubs en in de tiende inning was daar het grote moment. Met Ozzie Albies aan slag en bij een 5-5 tussenstand startte Acuna Jr. zijn motor vanaf het eerste honk. Onder de ogen van voormalig ploeggenoot Dansby Swanson snelde de outfielder naar het tweede honk om daar het bijzondere moment in zich op te nemen. Albies zorgde vervolgens voor de kers op de taart door met een hit zijn maatje vanaf het tweede honk binnen te slaan voor de winnende run.

Na Otis Nixon in 1991 slaagde er geen enkele Brave meer in tot 70 gestolen honken in een seizoen te komen. Dat pikt Ronald Acuna Jr. dus ook nog even mee. Rickey Henderson tikte dat aantal in 1986 aan, maar de man die ooit eens 130 honken stal in één seizoen (1982) moest in ’86 genoegen nemen met 28 homeruns. Overigens wel een persoonlijk record voor de tienvoudig All-Star en tweevoudig winnaar van de World Series. Alex Rodriguez had ’t in 1998 op z’n heupen met een 40/40-season. A-Rod sloeg toen namens de Mariners 42 homeruns en noteerde 46 stolen bases.

MEER RECORDS IN ATLANTA

Je zou denken dat je een goede kans maakt op de MVP-titel als je de meeste homeruns en de meeste RBIs hebt, maar bij de Braves werkt dat toch anders. Matt Olson is daar bezig aan een weergaloos jaar, brak onlangs al het franchiserecord in aantal homeruns, maar de eerstehonkman weet ook dat Acuna Jr. bezig is met iets dat nog net iets specialer is. Toch zal ook het seizoen van Olson niet snel vergeten worden.

Het homerunrecord had hij al even in handen, maar afgelopen donderdag kan hij nog een franchiserecord aan zijn palmares toevoegen. Zeventig jaar geleden sloeg Eddie Mathews, toen nog voor de Milwaukee Braves, 135 runs over de thuisplaat. Een record dat spelers als Hank Aaron, Chipper Jones, Fredde Freeman en vele andere goede hitters overleefde. Op 28 september 2023 kwam dit record echter in handen van Matt Olson. Met zijn 54e homerun sloeg Olson 2 runs binnen tegen de Cubs en zette zijn totaal op 136 RBIs. Hij is de eerste Brave sinds Hank Aaron in 1957 die het seizoen afsluit als lijstaanvoerder in de majors wat betreft homeruns en RBIs.

Diezelfde donderdag werden de Cubs op een derde nederlaag in drie dagen getrakteerd. Daarmee liep de ploeg uit Chicago flinke averij op richting de play-offs, maar stelde Atlanta het beste record in Major League Baseball veilig. De Braves kwamen na dit drieluik tegen de Cubs op 103 overwinningen en waren niet meer te achterhalen door Baltimore. Het geeft Atlanta tijdens de gehele play-offs het thuisvoordeel. Dit is voor het eerst sinds 2003 dat de Braves het beste record in baseball hebben. Dat jaar moesten ze het delen met de Yankees. De Bronx Bombers verloren dat jaar de World Series van de Marlins.

TWINS MOETEN TROON DELEN

In de laatste inning van de laatste wedstrijd van ’t reguliere seizoen knoopten de Braves er nog maar een record aan vast. Marcell Ozuna, de man die in mei nog op de schopstoel zat met een .189 batting average, sloeg zijn veertigste homerun van ’t seizoen. Het totaal van de Braves kwam daarmee op 307 homeruns. Een kunstje dat de Minnesota Twins al flikten in 2019, een seizoen waarin volop gespeculeerd werd over de beruchte juiced balls.

Matt Olson nam dit jaar verreweg de meeste long balls voor zijn rekening. Hij eindigde met 54. Ronald Acuna Jr. (41) en Ozuna (40) volgden op respectabele afstand. Austin Riley (37) en Ozzie Albies (33) stonden de bal ook akelig goed te raken. Atlanta heeft een bye in de eerste ronde van de play-offs en treft vanaf zaterdag de winnaar van de NLWCS tussen Philadelphia en Miami.


DE ALLERLAATSTE KEER VOOR VOTTO BIJ DE REDS

Waar Cabrera en Greinke afscheid namen in de American League deed Joey Votto dat in de National League. Op 24 september speelden de Cincinnati Reds hun laatste thuiswedstrijd van het seizoen en het zou ook de laatste keer zijn dat Votto in het Great American Ball Park zou spelen. Hij speelde zijn hele carrière voor de Reds en eindigde op 2056 wedstrijden in het uniform van de franchise. Daarmee is hij zesde op de all-time ranglijst van de Reds die aangevoerd wordt door Pete Rose met 2722 wedstrijden. De Reds wonnen met 4-2, maar daar ging het na afloop totaal niet over. In de achtste inning sloeg Votto zijn enige hit van de dag en daarna werd hij gewisseld. Een staande ovatie volgde en hij nam afscheid van zijn stadion.

De allerlaatste wedstrijd die Votto speelde was ook zeer bijzonder. De St. Louis Cardinals ontvingen de Cincinnati Reds in de laatste series van het seizoen. Wedstrijd 162 en tevens laatste voor de eerstehonkman eindigde niet zoals gehoopt. Na één inning werd hij al uit de wedstrijd gegooid door de umpire. Votto was niet blij met de thuisplaatscheidsrechter nadat deze hem zichtbaar benaldeelde tijdens zijn eerste slagbeurt. Zonder pardon werd hij eruit gestuurd en zo eindigde zijn carrière die zeventien jaar duurde in mineur en buiten de spotlight.


BREWERS VIEREN NA NEDERLAAG CUBS

Het was dit seizoen één van de spannendste divisies in Major League Baseball, maar een week voor het einde zijn ’t de Milwaukee Brewers die met de titel in de NL Central gaan lopen. De Brew Crew had inmiddels een aardige voorsprong opgebouwd, maar hadden toch de hulp van de Cubs nodig om de champagne te kunnen ontkurken. Chicago verknoeide in Atlanta een 6-0 voorsprong en ging zelfs nog onderuit nadat Seiya Suzuki een op het oog eenvoudige vangbal liet glippen.

Milwaukee verloor die avond zelf van de Cardinals, maar het deerde de Brewers dus niet. Zij mochten voor de derde keer in zes jaar een divisietitel vieren en lijken net op tijd in vorm. Nadat het keurkorps van manager Craig Counsell in augustus 17 van de 26 wedstrijden won, gaat het ze ook in september voor de wind. Het record van de Brewers is echter niet goed genoeg om een vrijgeleide naar de NLDS te krijgen. Zij zullen in een Wild Card Series moeten afrekenen met de Arizona Diamondbacks, die op het nippertje de Cubs uit de play-offs hielden.


GIANTS EN METS ZOEKEN NIEUWE MANAGER

Het ene seizoen ben je Manager of the Year in de National League en het volgende seizoen haal je net het einde van de rit niet. Gabe Kapler leidde de San Francisco Giants in 2021 naar de titel in de NL West met maar liefst 107 overwinningen, maar vlak voor het einde van een teleurstellend 2023 vond de manager zijn Waterloo in Californië. De Giants deden dit seizoen lang mee in de strijd om de play-offs, maar een vrije val in september (16 nederlagen in 24 wedstrijden) wierp de club ver terug. Afgelopen vrijdag kreeg Kapler zijn congé. Zijn contract, dat in 2021 nog werd verlengd, liep nog tot 2024.

High hopes and expectations waren er ook bij de Mets en bepaald niet ten onrechte. Met een sterrenensemble van heb ik jou daar begon Buck Showalter aan het seizoen, maar al vrij snel werd duidelijk dat 2023 zou uitlopen op een enorme teleurstelling. Tijdens de trade deadline werd het roster al enigszins op z’n kop gezet en op de laatste dag van het reguliere seizoen viel het volgende dominosteentje. Hoewel het contract nog een jaar liep, keert de 67-jarige Showalter volgend seizoen nog terug in New York. Vorig seizoen leidde hij de Mets naar 101 zeges, maar dit jaar tikten ze niet eens de .500 aan met slechts 74 wins en een zeer teleurstellende vierde plek in de NL East.

Coverfoto: Rick Osentoski

NHL 32-in-32 | Dallas Stars: klaar voor de volgende stap

0

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag behandelen we in de 32-in-32 een franchise die ’t vorig seizoen schopte tot de Western Conference Final en nu de lat nog wat hoger leg: Dallas Stars.

2022-2023: WAT ALS…

Even terug naar 21 mei van dit jaar. Het was Game 2 in de Western Conference Final en de Dallas Stars stonden op het punt de serie gelijk te trekken. De Stars verloren Game 1 in OT van de Golden Knights, maar nog even de 2-1 voorsprong over de streep trekken en deze best-of-7 was weer in evenwicht. En Dallas had opeens het thuisvoordeel. Vlak voor tijd besliste Jonathan Marchessault anders. Na diens gelijkmaker volgde een OT, maar deze duurde dankzij Chandler Stephenson slechts 72 seconden. Niet alleen verloren de Stars hier Game 2, maar deze mentale dreun kwamen ze niet meer te boven. Vegas won de serie en uiteindelijk de Stanley Cup.

Ze waren er dus heel dicht bij. Al kan niemand garanderen dat de Stars ook daadwerkelijk de Knights hadden verslagen als ze wél die Game 2 over de streep hadden getrokken. Het paste wel een beetje in het beeld van ’t gehele seizoen, want Dallas miste ook op een puntje de divisietitel. Het waren de bekende namen die ’t team van Peter DeBoer vorig seizoen aan de hand namen, maar er was ook een piepjonge rookie genaamd Wyatt Johnston die zeer aangenaam verraste. Jason Robertson was met zijn 46 goals baas boven baas, maar de 24 treffers van tienersensatie Johnston mochten er ook zeker zijn!

MIX VAN TALENT EN ERVARING

De fans in Dallas zijn ’t wel gewend dat hun defensie op orde is. Dat hun aanval tot de betere in de NHL behoort, was vorig seizoen wel even wennen. De 46 goals van Robertson waren goed voor een zevende plaats op de topschutterslijst, maar Roope Hintz (37G) en Jamie Benn (33) wisten de weg naar de vijandelijke goal ook heel aardig te vinden. Voor de 26-jarige Hintz was het toch al een mooi seizoen, want in november krabbelde hij z’n handtekening onder een lucratief contract tot de zomer van 2031.

Robertson en Hintz zullen we terugvinden op de eerste lijn waartoe ook good old Joe Pavelski zal behoren. De Amerikaan nadert de 40, maar was nog altijd goed voor een gemiddelde van bijna een punt per wedstrijd. Pavelski sloot ’t seizoen af met 77 punten. Hij was één van zeven spelers op ’t roster met meer dan 20 goals. Jamie Benn, nog zo’n oude krijger, was er daar ook één van. De captain brak voor het eerst sinds 2018 door de barriere van 30 goals.

SLIMME ZET

Met ook nog Tyler Seguin en Evgeni Dadonov in de gelederen was het op zich niet zo raar dat ze aanvallend goed uit de voeten konden. Het slechte nieuws voor de NHL – en de Central Division in het bijzonder –  is dat Dallas deze zomer nog wat beter is geworden. In Nashville hadden ze genoeg gezien van Matt Duchene en Jim Nill was er als de kippen bij om de technisch begaafde aanvaller aan zijn arsenaal van Stars toe te voegen.

Het is een beetje oneerlijk om het etiket van eeuwige belofte op Matt Duchene te plakken. Nog maar twee jaar geleden had hij immers een seizoen met 43 goals. Van zijn draft-klas (2009) staat Duchene ook tweede achter John Tavares wat betreft het aantal punten. Tavares was destijds de first overall en heeft 975 punten achter zijn naam. Duchene kwam als derde uit de koker en verzamelde in zijn 976 wedstrijden een totaal van 744 punten. Wat beide spelers gemeen hebben, is dat ze misschien meer van hun carriere hadden verwacht. Duchene en Tavares zijn nooit écht in de buurt van de Cup geweest. Het seizoen 2023-2024 zou zomaar hun laatste én grootste kans kunnen zijn.

Met onder meer nog een Sam Steel, Ty Dellandrea, Mason Marchment en Radek Faksa op het roster heeft Peter DeBoer aanvallend een mooie mix van ervaring en jonge talenten. Op de blauwe lijn is dit al niet veel anders. Met zijn 38 jaar en 18 dienstjaren is Ryan Suter hier de man met de meeste ervaring. In zijn jongere jaren bij de Wild stond Suter gemiddeld wel eens ruim 29 minuten op het ijs, maar in Dallas is dat niet nodig. De ervaren rot maakte vorig seizoen gemiddeld 20.23 minuten en is daarin een perfecte leermeester voor zijn veel jongere partner.

MONSTER OP DE POWERPLAY!

Miro Heiskanen is pas net 24 maar begint al aan zijn zesde jaar in de NHL. Ondanks zijn relatief jonge leeftijd is de Fin al één van de belangrijkste schakels in de ketting van de Stars. Zijn statistieken over het vorige seizoen spreken wat dat betreft boekdelen. Heiskanen scoorde 11 goals en gaf 62 assists. Daarvan noteerde hij er maar liefst 32 op de powerplay. Het is dan ook overbodig om te zeggen dat Heiskanen één van de belangrijkste – zo niet de belangrijkste – speler op die PP is.

Het eerste defensive pair is dus een mooie combi van ervaring en talent. En van defensieve zekerheid en aanvallende intenties. Gelukkig voor de concurrentie is dat laatste bij de twee overige duo’s minder goed verzorgd. Desondanks heeft DeBoer over zijn blueliners niets te klagen. Niet voor niets beschikten de Stars na de Hurricanes en Bruins vorig seizoen over de beste defensie. De muur die er destijds stond is nog altijd intact en het jonge deel daarvan is zelfs nog weer een jaartje rijper. Thomas Harley verdient hier wat extra aandacht, want de 22-jarige was vooral in het postseason erg lekker bezig!

MUUR GENAAMD OETTINGER

Harley zal naar alle waarschijnlijkheid een duo vormen met Jani Hakanpaa, waar Esa Lindell en Nils Lundkvist eveneens aan elkaar gekoppeld worden. Hoewel Heiskanen dit mogelijk tegenspreekt, zal de volgende winnaar van de Norris Trophy niet de kleuren van de Stars verdedigen, maar we kunnen niet ontkennen dat deze blauwe lijn nauwelijks zwakke plekken kent. En dan staat er achter hen ook nog één van de beste goalies in de NHL.

Het grote publiek leerde Jake Oettinger kennen in de eerste twee weken van mei 2022. De jonge goalie was toen bijna niet te passeren in de eerste ronde van de play-offs tegen Calgary. Na zeven wedstrijden tikte Oettinger een indrukwekkend .954 save percentage aan, maar zelfs hij kon eliminatie niet voorkomen. Zijn naam was echter gemaakt en in 2022-2023 volgde de bevestiging met onder meer een vijfde plaats in de Vezina-verkiezing. In de play-offs stelde Oettinger dit keer echter wat teleur, dus zal hem er veel aan gelegen zijn zich te revancheren. Scott Wedgewood zal opnieuw als backup fungeren.

VOORSPELLING 2023-2024: DRIEMAAL SCHEEPSRECHT?

Vorig seizoen stonden de Stars al op de drempel van de Stanley Cup Final, maar liepen ze aan tegen een Vegas dat niet alleen in vorm was, maar ook nog eens akelig fit. Dit seizoen lijkt Dallas nog beter. Peter DeBoer stond met de Devils en Sharks al eens in de Stanley Cup Final. Gezien de kwaliteiten van het roster waar hij in Dallas mee mag werken, is het niet ondenkbaar dat de 55-jarige DeBoer zich voor de derde keer mag melden in de strijd om de heilige graal.

Dit Dallas zit namelijk erg goed in elkaar. Zowel aanvallend als verdedigend moeten we heel goed zoeken willen we betere combinaties tegenkomen dat die van de Stars. Het is een pure luxe dat je centre van de derde lijn luistert naar de naam Matt Duchene. En die luxe wordt nog groter als één van zijn wingers Tyler Seguin is. Dit Dallas zal geen enkele moeite hebben om zich te plaatsen voor de play-offs en vanaf daar is het te hopen dat Oettinger en de blauwe lijn hun juiste vorm te pakken hebben. Als dat alles samenkomt, dan zullen er in het westen weinig teams zijn die deze Stars kunnen stoppen.

Cover photo: Jerome Miron/USA TODAY Sports

NFL op zondag: Chiefs ontsnappen uit New York met nipte zege

0

Na de tien games in het vroege window, kregen we in het late window nog eens vier wedstrijden voorgeschoteld. Twee daarvan waren -niet geheel verrassend- blow-outs. Maar de andere twee games leverden wél spannend football op. Vooral de Sunday Night Football-clash tussen de New York Jets en de Kansas City Chiefs was verbazend close. De Chiefs kropen door het oog van de naald, maar zijn nog steeds ongeslagen met Taylor Swift in de tribune.

CHIEFS HEBBEN ALLE MOEITE VAN DE WERELD MET NEW YORK JETS

Iedereen, van analist tot de meest die-hard New Yorkfans, vreesde een totale slachting van de Jets door de Kansas City Chiefs. Daar leek het in het begin van de wedstrijd ook op uit te draaien, want in het eerste kwart namen de Chiefs een voorsprong van 17 punten, na een field goal, een rushing touchdown van Isiah Pacheco en een touchdown van tight end Noah Gray. Daar konden Zach Wilson en de Jets in het eerste kwart enkel punts tegenover zetten.

Vanaf het tweede kwart draaide het spel echter om. Een facemask-penalty van de Chiefs in hun eigen eindzone zorgde voor een safety, waarna de Chiefs enkel nog op het einde van de eerste helft punten konden scoren met een field goal. Intussen had Patrick Mahomes al wel twee intercepties gegooid. De Jets vochten zich terug in de game met een field goal en een prima touchdown-pass van Zach Wilson naar zijn tight end C.J. Uzomah.

Jets mogen zich benadeeld voelen

De Chiefs konden zich niet meteen herstellen na de koffie en de Jets kwamen zelfs langszij met de tweede touchdown-pass van Wilson. Een beauty naar Allen Lazard. Hij duwde zelf de 2-point conversion binnen en het MetLife Stadium vulde zich met hoopvolle energie. Die energie sijpelde echter opnieuw weg toen de Chiefs in het vierde kwart tweemaal het kwartje aan hun kant zagen vallen bij discutabele calls van de scheidsrechters. Eerst werd de derde interceptie van Mahomes teruggedraaid na een vermeende (en wel érg lichte) holding penalty van Sauce Gardner. Nadien, bij 3rd & 22, werd een overduidelijk holding van Donovan Smith niet gezien, waardoor Mahomes zelf de derde poging met zijn benen kon omzetten. Zo konden de Chiefs uiteindelijk hun krappe voorsprong van drie punten vasthouden en de wedstrijd winnen.

OVERIGE GAMES

Las Vegas Raiders @ Los Angeles Chargers | 17-24. Brandon Staley en de LA Chargers hebben hun slechte seizoensstart uitgewist met een tweede opeenvolgende zege. Na een dominante eerste helft leken de Bolts hun schaapjes snel op het droge te hebben, maar de Chargers zouden de Chargers niet zijn als ze hun tegenstander niet opnieuw in de game lieten komen. Ondanks zes(!) sacks van Khalil Mack kwamen de Raiders, onder leiding van rookie quarterback Aidan O’Connell, nog tot op één touchdown van een gelijke stand. Een late interceptie van de rookie bezegelde echter het lot van de Raiders tegen hun divisierivalen.

New England Patriots @ Dallas Cowboys | 3-38. De Dallas Cowboys hebben in eigen huis de vloer aangeveegd met de New England Patriots. Dak Prescott en co bezorgden Bill Belichick zijn grootste nederlaag ooit. Op een aardige openingsdrive na konden de Patriots geen deuk in een pakje boter spelen. Mac Jones leek verloren te lopen en werd in het derde kwart uit zijn lijden verlost. Intussen verloren de Patriots ook nog eens Matthew Judon en Christian Gonzalez aan blessures. Dallas zag er opnieuw als zichzelf uit na een struikelpartij tegen de Cardinals vorige week. Met deze Cowboys zal rekening gehouden moeten worden in de NFC.

Arizona Cardinals @ San Francisco 49ers | 16-35. Ook na vier weken kunnen de 49ers nog steeds een perfect rapport voorleggen. Tegen de Cardinals was het (opnieuw) de grote Christian McCaffrey-show. CMC scoorde maar liefst vier touchdowns. Drie ervan met de benen, eentje als receiver. Ook quarterback Brock Purdy speelde wederom meer dan aardig met 20 uit 21 gelukte passes voor 283 yards en een touchdown. San Francisco lijkt stilaan dé te kloppen ploeg te worden in de NFC. En misschien wel de NFL!


Coverfoto: Adam Hunger/AP Photo