Home Blog Pagina 141

NFL op zondag: Jaguars winnen weer in Londen

Chris Van Dijk
-
0
NFL op zondag: Jaguars winnen weer in Londen

De Jacksonville Jaguars hebben het maximale uit hun verblijf in Londen gehaald. Een week na de zege op de Falcons werden ook de Buffalo Bills verslagen. De Falcons hebben hun trip over de oceaan ook goed verteerd, want zij wonnen weer terug in de VS. Hoe dat ging? Dat lees je in de recaps van de vroege duels in de NFL op zondag.

JAGUARS STOPPEN BILLS IN LONDEN

Jacksonville Jaguars @ Buffalo Bills | 25-20

De Jaguars blijven het team van Londen. Een week na de zege op de Falcons werden namelijk ook de Bills verslagen. De Bills kwamen het duel in grootse vorm in, want de afgelopen drie wedstrijden werden overtuigend gewonnen. De Jaguars domineerden echter vanaf de aftrap. In het eerste kwart werd er een 11-0 voorsprong genomen en deze werd niet meer uit handen gegeven. Josh Allen en de Bills slaagden er wel in om het duel spannend te houden, maar kwamen nooit meer langszij.

Dat kwam mede omdat beide ploegen slordig waren met de bal. Trevor Lawrence fumblede de bal drie keer, waarvan hij er twee verloor. Allen gooide een interceptie en Stefon Diggs verloor de bal eveneens na een fumble. Het gaf de Jaguars net genoeg lucht, ook omdat Travis Etienne met twee touchdowns steeds op de belangrijke momenten wist te scoren. Voor de Bills werd het zo een dramatisch bezoek aan Londen, ook omdat linebacker Matt Milano in het eerste kwart zijn been brak en waarschijnlijk de rest van het seizoen uitgeschakeld is.

STEELERS IN TWEEDE HELFT LANGS RAVENS

Baltimore Ravens @ Pittsburgh Steelers | 10-17

De Ravens leken in de eerste helft op weg om ook bij hun derde divisierivaal te winnen. Na zeges in Cleveland en Cincinnati kwam de ploeg van Lamar Jackson in Pittsburgh met 10-0 voor. De ploeg domineerde het duel, waarbij vooral Kenny Pickett weinig te vertellen had. Toch wist de thuisploeg het duel nog om te draaien. Hierbij was uiteraard weer een belangrijke rol weggelegd voor T.J. Watt. De verdediger was goed voor twee sacks en wist een fumble op te rapen om het balbezit weer aan zijn ploeg te geven.

Het was een van de in totaal drie turnovers van de Ravens. Hierdoor scoorde de ploeg niet meer in de tweede helft en konden de Steelers er nog langs komen. Eenvoudig ging het niet, want de Steelers wisten ook maar één touchdown te scoren. De overige punten kwamen van twee field goals en een safety. Het was in ieder geval genoeg voor de thuisploeg, die hierdoor net als de Ravens op 3-2 staat in het nog jonge seizoen.

TITANS HEBBEN GEEN ANTWOORD OP COLTS RUN GAME

Tennessee Titans @ Indianapolis Colts | 16-23

Als de Titans één ding goed kunnen, dan is het het afstoppen van de run. Dat was in ieder geval het idee. Tegen de Colts kwam hier echter weinig van terecht. Het was niet de teruggekeerde Jonathan Taylor die de meeste schade toe wist te brengen, het was zijn collega Zack Moss. Moss rende voor 165 yards en twee touchdowns en bleek de hele dag niet te stoppen voor de bezoekers.

Het hielp de thuisploeg om het verlies van Anthony Richardson te overkomen. De rookie quarterback miste al een wedstrijd en viel twee keer geblesseerd uit. En ook zondag haalde hij het einde van de wedstrijd niet. Dit keer raakte hij na een run hard met zijn schouder de grond en moest hij de rest van de wedstrijd vanaf de kant toekijken. Met Gardner Minshew kwam de zege niet in gevaar, vooral omdat de aanval van de Titans niet van de grond kwam. Derrick Henry werd tot 43 yards gehouden en Ryan Tannehill gooide een kostbare interceptie. Hierdoor wonnen de Colts verrassend en zijn zij nu met de Jaguars de gedeelde koploper in de divisie.

OVERIGE GAMES

Houston Texans @ Atlanta Falcons | 19-21: De Texans leken hun opmars onder leiding van C.J. Stroud door te zetten. Op bezoek bij de Falcons kwam het terug van een achterstand om in het vierde kwart een 19-18 voorsprong te nemen. Er bleef echter nog net genoeg tijd op de klok voor Desmond Ridder. Hij vond met een diepe bal Drake London en zo kwamen de Falcons, een week na een pijnlijke nederlaag in Londen, op een plek vanwaar het een field goal kon trappen. De klok werd vervolgens vakkundig volgespeeld, waarna Younghoe Koo geen fout maakte en zijn ploeg de derde zege van het jaar bezorgde.

New York Giants @ Miami Dolphins | 16-31: De aanval van de Dolphins is de leukste om naar te kijken in de NFL van het moment. De ploeg blijft maar yards en punten aaneenrijgen. De aanval zit vol pure snelheid en dat blijkt nu week na week lastig te verdedigen. Alleen de Bills wisten de Dolphins redelijk af te stoppen, al wonnen ze vooral omdat ze meer scoorden. Daar slaagden de Giants niet in. Door een pick-6 bleef het nog even spannend, maar uiteindelijk was het klassenverschil veel te groot en boekte Miami een eenvoudige zege.

Carolina Panthers @ Detroit Lions | 24-42: Het was een wedstrijd die eigenlijk nooit echt een wedstrijd was. De Lions liepen nog voor rust uit naar een 28-7 voorsprong en speelden daarna het duel rustig uit. De Panthers blijven hierdoor als enige ploeg nog zonder zege, al liet Bryce Young met drie touchdowns wel iets van zijn potentie zien. Wel stonden hier nog twee intercepties tegenover tegen deze goede Lions-defensie.

New Orleans Saints @ New England Patriots | 34-0: De Patriots zitten in de problemen. Na de oorwassing van vorige week was de verwachting dat de formatie van Bill Belichick de rug zou rechten. Daar bleek echter niets van waar. Mac Jones werd in het vierde kwart opnieuw naar de kant gehaald voor Bailey Zappe. Dit keer nadat hij twee intercepties had gegooid en de bal had verloren door een fumble. Het maakte het voor de Saints eenvoudig om dit duel naar zich toe te trekken, ook omdat de Patriots aanvallend verder weinig klaar wisten te spelen. Aan Belichick nu de taak om dit schip snel weer recht te trekken en het seizoen nog enigszins te redden.

Lees hier de recap van de overwinning van de Bears tijdens TNF.

Coverfoto: AP Photo/Phelan M. Ebenhack

NHL 32-in-32 | Boston Bruins: Pas op de plaats na recordjaar

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | Boston Bruins: Pas op de plaats na recordjaar

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag de franchise die in het regular season alle criticasters genadeloos de oren wasten met een recordjaar, maar in het postseason zelf de oren werd gewassen: Boston Bruins.

2022 – 2023: LOGENSTRAFFEN ALLE SPECULATIES

Voor aanvang van het seizoen 2022 – 2023 arriveerde Boston op een kruispunt. Linksaf stevende men af op een rebuild/restock fase, rechtsaf een (laatste) gooi naar een Stanley Cup. Patrice Bergeron (37), David Krejci (36), Brad Marchand (34) en Taylor Hall (31) waren reeds op leeftijd en dit zou op termijn een rol spelen.

Om de zaken nog iets gecompliceerder te maken gaf CEO Charlie Jacobs in een uitgebreid interview met NBC aan, dat hij ”gruwelt” van een reset. In de huidige cap era waren er echter weinig voorbeelden te bedenken die over een langere periode meestrijden om de Cup, zonder enige vorm van kwaliteit in te leveren of door te selecteren.

En passant onderging Brad Marchand aan beide heupen een operatie en lag er tot medio november/december uit. Charlie McAvoy werd aan zijn schouder geholpen en leek eveneens pas in december speelklaar te zijn. Bovendien liet ook Matt Grzelcyk zijn schouder repareren en werd in november terug verwacht. Naast de blessure problematiek, moest men ook de Atlantic Division in het achterhoofd houden. De drie kleppers Tampa Bay, Toronto en Florida werden ook ook nog eens door de geupspicete Ottawa Senators en Detroit Red Wings vergezeld.

BOSTON BRUINS VERBREEKT ALL-TIME PUNTEN RECORD UIT 1977

Geheel de hand in eigen boezem. Boston Bruins was na 82 wedstrijden de allerbeste franchise ooit. Niet alleen keerden Marchand en McAvoy veel sneller terug van blessures, maar in hun afwezigheid stond de teller na negentien wedstrijden op 17-2-0(!) Ondanks het feit dat men niet verwachtte dat Beantown dit niveau over het gehele seizoen kon vasthouden, veegden de Bruins met de criticasters genadeloos de vloer aan.

Op bezoek bij Washington Capitals verbrak de ploeg van head coach Jim Montgomery het all-time puntenrecord van Montreal Canadiens (132) uit het seizoen 1976 – 1977. Boston was reeds de snelste ploeg die ooit de grens van vijftig overwinningen, honderd punten en meeste overwinningen in een seizoen behaalde. Goalie Linus Ullmark deed ook nog een duit in het zakje. De Zweed werd de snelste goalie ooit, die veertig overwinningen in een seizoen op zijn naam schreef — 49 wedstrijden –. Het vorige record stond op naam van Braden Holtby, die in het seizoen 2015 – 2016 er 52 wedstrijden over deed.

Als de te kloppen ploeg trokken de zwart-gelen ten strijde in het postseason. In de eerste ronde wachtte Florida Panthers en leek het na vier wedstrijden (3-1) reeds in de plooi gevallen. Ware het niet dat de Floridianen met een ware Houdini-act de serie omdraaiden en uiteindelijk met 3-4 aan het langste eind trokken. Vezina Trophy Ullmark? Check. Jack Adams Award Montgomery? Check. Selke Trophy Bergeron? Check. Eén van de grootste postseason busts in de Noord-Amerikaanse sportgeschiedenis? Check.

OFFENSE: HALL OF VERY GOOD

Onderdeel van het grote succes in Massachusetts was de constantheid van de aanvallende linies. Na Edmonton Oilers (3.96) had de ploeg uit Beantown het beste GF/G van de NHL (3.67) en 5-on-5 deed alleen Seattle Kraken het beter. Ondanks het feit dat de xG iets minder was behaalde zo’n beetje iedere Bruin zijn gewenste — en zelfs betere — niveau. Patrice Bergeron, David Krejci en Brad Marchand waren allen op afspraak, om nog maar te zwijgen over onder meer David Pastrnak (61 goals), Pavel Zacha en Jake DeBrusk. Toen tijdens de Trade Deadline ook nog eens Tyler Bertuzzi aan de lineup werd toegevoegd, leken ze helemaal onklopbaar.

Hoe anders hangt de vlag er aan het begin van het seizoen 2023 – 2024 voor. Mede door de strengere salary cap situatie moest GM Don Sweeney noodgedwongen het mes in zijn roster zetten. Taylor Hall en Nick Foligno verkasten om die reden — overigens voor te weinig wisselgeld — beide richting Chicago Blackhawks, om daar het potentieel van Connor Bedard maximaal tot bloei te laten komen en kregen Tyler Bertuzzi en Garnet Hathaway aan het einde van het seizoen te horen, dat hun verblijf in Boston er na ’22 – ’23 op zou zitten.

TIJD OM NA TE DENKEN VOOR DON SWEENEY

GM Don Sweeney had tijdens de draft alle tijd om na te denken over de toekomst van zijn Boston Bruins, want in de eerste rondes hadden ze niets te kiezen. Waar vers bloed misschien wel een vereiste was, daar deden de Bruins voornamelijk een beroep op ervaren rotten. Al is Morgan Geekie een uitzondering. De 24-jarige forward werd voor twee jaar ($ 2 miljoen AAV) vastgelegd.

Bovendien sluiten de fans in Boston wederom een publiekslieveling van weleer in de armen, want Milan Lucic keert terug bij zijn oude liefde. Bij de inmiddels 35-jarige aanvaller is het beste er nu wel af, maar mogelijk dat de sfeer in TD Garden hem nog kan inspireren. James van Riemsdyk is de dertig eveneens ruimschoots gepasseerd en na wat teleurstellende jaren in Philadelphia hoopt de aanvaller met Nederlandse roots in Boston nog één keer een gooi naar het allerhoogste te doen. Net als Lucic doet JVR dat voor een jaarsalaris van $ 1 miljoen. Jesper Boqvist komt over vanuit New Jersey en lijkt in de depth chart op lijn vier / vijf plaats te nemen.

BERGERON EN KREJCI ZWAAIEN AF

Het grote nieuws in Beantown dit offseason was zonder twijfel de pensionering van zowel Patrice Bergeron, als David Krejci.

In 2021 zei Krejci de NHL al eens vaarwel, maar twee jaar later doet de Tsjech dat definitief. Hij mag dan inmiddels wel 37 jaar zijn, maar met 16 goals en 40 assists konden we niet zeggen dat de sleet er bij hem op zat. Krejci bracht in totaal 16 seizoenen door in de NHL en bleef hij altijd Boston trouw. De Tsjech speelde 1032 wedstrijden, scoorde 231 goals en verzamelde in totaal 786 punten. Daarmee moet hij slechts vier landgenoten voor zich dulden.

Ook bij Bergeron waren er al eerder twijfels of hij z’n carrière wel een vervolg moest geven. Vorig jaar tekende de Canadees nog bij, maar nu zet hij er echt een punt achter. De 38-jarige centre verdedigde negentien seizoenen de kleuren van de Bruins. In 1294 wedstrijden scoorde de drievoudig All-Star 427 goals en kwam hij tot een totaal van 1040 punten. Op de all-time topscorerslijst bezet Bergeron daarmee de 79e plaats.

DEFENSE: CRÈME DE LA CRÈME

Boston had offensief gezien één van de beste rosters van de NHL, maar de blue-line was de allerbeste van het seizoen 2022 – 2023. Met een gemiddelde van 2.12 GA/G, zat er bijna een half punt verschil tussen nummer één Boston en nummer twee Carolina Hurricanes. Bovendien deden ze het 5-on-5 met een 1.74 nog een stap beter.

In afwezigheid van Charlie McAvoy stapte Trade Deadline ’22 aanwinst Hampus Lindholm naar voren als defensief reddende engel. De 29-jarige Zweed speelde het beste seizoen uit zijn carrière en eindigde uiteindelijk met 53 punten (tien goals, 43 assists) als beste blue-liner in de rankings in Beantown.

Op de blue-line is het redelijk status quo het komende seizoen. Lindholm, McAvoy en Brandon Carlo keren allen weer terug, maar zag head coach Jim Montgomery Dmitry Orlov naar Carolina Hurricanes en Connor Clifton naar Buffalo Sabres verkassen. Voor wat diepte werd Kevin Shattenkirk vanuit Anaheim aan het roster toegevoegd. Ook bij de 34-jarige Amerikaan klopt Vadertje Tijd op de deur, maar kan hij als third-pair hopelijk zijn Tampa Bay ’19 – ’20 vorm terugvinden.

De tandem onder de lat geeft ook het komende seizoen acte de présence. Jeremy Swayman was met een .920 sv% al vintage, maar komen we natuurlijk superlatieven tekort voor Linus Ullmark. Zijn .939 sv% was het op één na hoogste percentage ooit gemeten in de statistieken der NHL — met minimaal veertig wedstrijden achter de naam –.

VOORSPELLING: ZWARE DOBBER IN IJZERSTERKE DIVISIE

Na het voorbije seizoen durft bijna niemand meer een echte voorspelling te maken voor Boston. Maar dat het minder zal zijn dan het voorbije seizoen staat zo goed als zeker in de sterren geschreven. Zeg uiteraard nooit = nooit in Beantown. Met onder meer Buffalo Sabres, Ottawa Senators en wellicht zelfs al Detroit Red Wings die op de deur van de playoffs kloppen, wordt het aanpoten voor de ploeg uit het oosten van de VS.

Er liggen zeker nog cases op tafel om een ticket voor het postseason te bemachtigen, maar met het vertrek van je core centre, ligt de belangrijke case nog altijd als concept in Word: Een top six centre.

Cover photo: Boston Hockey Now

ALDS: Rangers pakken Game 1 in bloedstollede wedstrijd

Mick van der Nat
-
0
ALDS: Rangers pakken Game 1 in bloedstollede wedstrijd

Eén uur na de oorspronkelijke tijd werd de eerste pitch van de ALDS ook echt pas gegooid. Het weer in Baltmore zat niet mee en dus moesten de Texas Rangers en Baltimore Orioles even wachten. Uiteindelijk was de offensieve kracht van de Texanen teveel en wonnen zij Game 1 met 3-2. Rookies Evan Carter en Josh Jung waren weer zeer belangrijk, terwijl de Baltimore Orioles offesnief niet op gang kwamen.

De best-of-five wedstrijd liet even op zich wachten. Meerdere buien trokken over Baltimore heen en dus moesten beide teams even wachten. Eén uur na de oorspronkelijke tijd begon de wedstrijd en zowel Kyle Bradish als Andrew Heaney waren nog altijd scherp. Beide startende werpers waren uitermate scherp en lieten slechts twee hits en één vrije loop toe in de eerste drie innings. Beide startende werpers kwamen echter niet verder dan de vijde inning.

DOUBLES HELPEN RANGERS AAN DE VOORSPRONG

De eerste scorende klap werd door de Texas Rangers uitgedeeld. Adolis Garcia sloeg al eerste slagman in de vierde inning een double, waarna Evan Carter hem over de thuisplaat sloeg. Het was alweer de vierde RBI van het Postseason van de rookie. Ook was het al zijn vierde double. In totaal heeft hij nu in de playoffs tien slagbeurten gehad. Vijf keer sloeg hij een honkslag en zeven keer kwam hij op de honken met een vrije loop.

Direct na de double van Carter en het binnengelopen punt door Garcia scoorden de Rangers opnieuw. Dit keer was het de beurt aan catcher Jonah Heim. Met één nul op het bord en één slag sloeg hij een single naar het linksveld. Kortestop Gunnar Henderson deed nog een ultieme poging on de bal in het binnenveld te houden, maar hij kon er niet meer bij. Carter bleef lang kijken of de bal gevangen werd, maar kon uiteindelijk met zijn snelheid toch de 2-0 op het bord zetten. Even zag het er naar uit dat de vierde inning een monster inning zou worden, want de Texanen hadden met twee nullen op het bord de honken vol bezet. Marcus Semien kon echter niet profiteren en zo vocht Braddish zich uit een benauwde situatie.

ORIOLES DOEN IETS TERUG

Ook de Baltimore Orioles zouden scoren in de vierde inning. Anthony Santander kreeg een vrije loop van Heaney en Ryan Mountcastle sloeg een double die Carter helemaal naar het uiteinde van het buitenveld stuurde. Santander vloog met zijn snelheid over de honken en kon de aansluitingsrun scoren. Camden Yards ontplofte en het momentum in de wedstrijd leek te keren. Het bleek ook één van de laatste acties van Heaney, want nadat Gunnar Henderson de tweede nul van de inning werd besloot manager Bruce Bochy in te grijpen. Hij haalde zijn startende werper van de heuvel en bracht Dane Dunning vanuit de bullpen.

JUNG LAAT CAMDEN YARDS ZWIJGEN

Net toen het momentum leek te draaien sloeg een andere rookie van de Texas Rangers toe. Net als in de series met de Tampa Bay Rays volgde Josh Jung het voorbeeld van Evan Carter en scoorde ook hij een run. De 3-1 van de Rangers verliep echter iets anders dan de eerder gescoorde runs. Jacob Webb was op de heuvel gekomen als relief pitcher, maar zijn wedstrijd zou slecht starten. De derde pitch die hij gooide werd door Jung omgezet tot homerun en daarmee vergrootte hij het gat wederom tot twee. Waar Camden Yards eerst in vuur en vlam stond werd het publiek toch wat stil na de homerun.

RANGERS BULLPEN HOUDT WEDEROM STAND

Net als in de vierde inning deden de O’s ook in hun deel van de zesde inning iets terug. Anthony Santander was wederom de man die het stadion liet ontploffen. Ook hij sloeg net als Jung een homerun. In totaal had de aangewezen slagman vier slagbeurten en slechts één keer kwam hij niet op de honken. Dat moment was ook zeer essentieël in de wedstrijd, want in de achtste inning sloeg hij zichzelf in een dubbelspel. Op dat moment hadden de Orioles het eerste en het derde honk bezet, maar zouden niet kunnen profiteren van die situatie.

De Texas Rangers bullpen heeft dit seizoen al veel kritiek te verduren gekregen, maar maakte nog geen fout in de playoffs. Tegen de Tampa Bay Rays hielden zij op de juiste momenten de voorsprong in stand, maar ook in Game 1 tegen de Orioles deden zij dat. Na Andrew Heaney kwam Dane Dunning dus op de heuvel, maar hij werd weer vervangen door Will Smith (0.1 IP, 1 K). Die werd in zijn plaats weer vervangen door Josh Sborz (1.0 IP, 1 BB, 2 K), waarna Aroldis Chapman (1.0 IP, 2 BB, 1 K) de setup man werd voor Jose LeClerc (1.0 IP, 1 H, 1 K).

In de negende inning hadden de Orioles nog een laatste kans om op gelijke hoogte te komen en na een single van Gunnar Henderson leek de kans er ook echt te zijn. De jonge kortestop werd echter door een geweldige worp van catcher Jonah Heim uitgegooid toen hij een honk wilde stelen. Al het gecreërde momentum ging daardoor verloren en na de strikeout van Aaron Hicks was het einde echt nabij. Adam Frazier werd de laatste nul van de wedstrijd nadat hij in een groundout richting het derde honk sloeg. Josh Jung kon de bal makkelijk verwerken en gooide hem uit op het eerste honk.

UP NEXT

De Texas Rangers wonnen Game 1 verrassend op bezoek bij de Orioles en daarmee zijn de O’s hun thuisvoordeel in de series ook kwijt. Om 22:07 Nederlandse tijd hebben zij kans om zich te revanceren. Rookie Grayson Rodriguez zal de wedstrijd starten namens de Orioles, terwijl Jordan Montgomery dat zal doen voor de Texas Rangers. Montgomery gooide ook al in de eerste wedstrijd van de series tegen de Tampa Bay Rays en die sloot hij toen winnend af. Het is do or die voor de Orioles, want na deze wedstrijd zal de series naar Arlington trekken. Kunnen zij hun naam als beste team van de American League waar maken, of blijven de Rangers ongeslagen in het Postseason?

Coverfoto: Andrew Harnik

ALDS: Astros houden Twins van zich af in Game 1

Hans Mulder
-
0
ALDS: Astros houden Twins van zich af in Game 1

Een serie tussen de kampioen van de AL West tegen de kampioen van de AL Central. Die laatste moest zich via de ALWC eerst nog plaatsen voor de ALDS, maar de Minnesota Twins hadden maar twee wedstrijden nodig om de Blue Jays te elimineren. Zaterdagavond (Nederlandse tijd) mochten zij het daarom in Houston opnemen tegen de Astros. De titelverdediger dreigde heel even de play-offs te missen, wonnen op het laatste moment hun divisie, maar waren helemaal klaar voor deze Game 1!

WIE ANDERS DAN JOSE ALTUVE

Het was alsof Justin Verlander nooit was weggeweest. De veteraan en toekomstig Hall of Famer tekende in de winter voor de Mets, maar stond “gewoon” in Houston op de heuvel toen de play-offs begonnen. De Twins maakte het hem echter niet eenvoudig in de eerste inning. Edouard Julien en Max Kepler dwongen vier wijd af, terwijl Jorge Polanco tussendoor nog een single noteerde. Verlander kon echter vertrouwen op een uitstekende verdediging. Dankzij onder meer een dubbelspel kwam de starter probleemloos door de inning.

Bailey Ober had dat ook graag gewild, maar de Twins-starter zag zijn eerste pitch al weggeslagen worden voor een homerun. Niet voor het eerst was de kleine Jose Altuve een grote meneer voor de Astros ten tijde van de play-offs. Hoewel Kyle Tucker nog doorkwam met een double hield Ober de schade verder beperkt in de eerste inning.

VERLANDER OPPERMACHTIG

Helaas voor de Twins ging het in de derde inning opnieuw mis. Alex Bregman werd geraakt door een pitch van Ober en Yordan Alvarez strafte dat foutje meedogenloos af. De aangewezen slagman van de Astros sloeg zijn team dankzij een 2-run homerun naar een comfortabele 3-0 voorsprong. Comfortabel omdat Justin Verlander op de heuvel stond en ouderwets de lakens uitdeelde. Heel af en toe liet de veertiger een honkloper toe, maar de Twins hoefden zich geen illusies te maken. Zij werden vakkundig aan banden gelegd.

Kenta Maeda was Ober na drie innings komen vervangen. De Japanner had flink wat te stellen met de slagploeg van Houston. Het kostte hem 27 pitches om door de vierde inning te komen, maar Maeda hield de Astros in elk geval van scoren. Helaas voor de bezoekers lukte hem dit niet in de vijfde inning. Alex Bregman scoorde de 4-0 na een RBI-single van Jose Abreu en Yordan Alvarez maakte er 5-0 van na een RBI-single van Chas McCormick.

TWINS SLAAN TERUG

Wie dacht dat daarmee de wedstrijd gespeeld was, kwam bedrogen uit. Hector Neris kwam Verlander (6.0 IP, 4 H, 6 K, 3 BB) vervangen en werkte zich direct in de nesten. Hij raakte Matt Walner en moest Ryan Jeffers een single toestaan. Met back-to-back strikeouts leek Neris alsnog eenvoudig uit de inning te komen, maar daar dacht Polanco heel anders over. Zijn 3-run homerun bracht de spanning terug in deze wedstrijd. Het werd voor de Astros zelfs billenknijpen toen Royce Lewis er in één klap 4-5 van maakte.

Dusty Baker had genoeg gezien van Neris en liet Bryan Abreu de rommel opruimen. Deze reliever kreeg in de zevende inning wat meer lucht dankzij Yordan Alvarez. Met zijn tweede homerun van de dag bracht hij de marge terug naar 2 runs. Dit bleek de klap die de Twins niet meer te boven kwamen. De bezoekers mochten na de zevende inning heel even dromen, maar zoals zo vaak bleken deze bedrog. Daar zorgden Abreu en Ryan Pressly wel voor.

UP NEXT:

De tweede wedstrijd in deze ALDS wordt komende nacht (02.00 uur) afgewerkt. In Houston staan dan Framber Valdez en Pablo Lopez tegenover elkaar. Voor Lopez, die een goede tweede seizoenshelft achter de rug heeft, wordt het de eerste keer dit seizoen dat hij de Astros treft. Hetzelfde geldt overigens voor Valdez en de Twins. De Astros-starter bewaart echter wel geweldige herinneringen aan een andere club uit de AL Central. Op 1 augustus gooide Valdez immers een no-hitter tegen de Guardians.

Cover photo: Kevin M. Cox/AP Photo

NLDS: Diamondbacks laten niets heel van Kershaw en Dodgers

Hans Mulder
-
0
NLDS: Diamondbacks laten niets heel van Kershaw en Dodgers

Vol goede moed begonnen de LA Dodgers aan het postseason, maar al heel snel zakte diezelfde moed hen in de schoenen. De Arizona Diamondbacks bleken na hun gewonnen NLWC tegen de Brewers veel beter voorbereid en sloegen de Dodgers in Game 1 aan gort. Manager Dave Roberts heeft even de tijd om het te laten bezinken, want pas in de nacht van maandag op dinsdag staat Game 2 op de planning.

D-BACKS LATEN ER GEEN GRAS OVER GROEIEN

Clayton Kershaw stond dit seizoen 17.0 innings op de heuvel tegen de Arizona Diamondbacks. Hij startte drie keer tegen deze tegenstander en gaf in totaal 6 earned runs op. Al die getallen en statistieken bleken in de eerste inning van Game 1 helemaal niets waard. Ketel Marte brak deze wedstrijd direct open met een tweehonkslag, maar lang stond hij daar niet. De uitstekende Corbin Carroll laat geen moment onbenut om naam voor zichzelf te maken, want zijn RBI-single liet Marte de score openen.

Kershaw had op dat moment pas 4 pitches gegooid. De routinier kreeg niet de gelegenheid om even op adem te komen, want Tommy Pham tekende voor een single. Het ging daarna heel snel. Eerst deed Christian Walker de Dodgers-starter pijn met een RBI-double. Met twee honken bezet en nog altijd geen uit ramde Gabriel Moreno de bal de tribunes in voor een 3-run homerun en een 5-0 voorsprong. Let wel, Clayton Kershaw had op dat moment nog geen enkele nul op het bord gebracht.

VAN KWAAD TOT ERGER

Lourdes Gurriel Jr. was de zesde man in de batting order en pas de eerste out voor Kershaw. Die opleving was van korte duur want na vier wijd voor Alek Thomas maakte de herboren Evan Longoria er met een RBI-double zelfs 6-0 van. Dit alles dus nog in de eerste inning. Nog voor ook maar één Dodger de knuppel had aangeraakt. Die dreun van Longoria sloeg Kershaw KO, want Emmett Sheehan mocht proberen nog iets van de meubelen te redden.

Werd het met Sheehan op de heuvel beter? Niet echt. In de tweede inning bleven de D-backs er namelijk vrolijk op los slaan. Carroll maakte er 7-0 van met een solo homerun en Gurriel Jr. en Longoria hielpen Arizona nog voor het einde van de tweede inning aan een 9-0 voorsprong. Nog voor de meeste Dodgers ook maar één at-bat hadden gezien, waren de Diamondbacks al twee keer aan slag geweest. Voor hun starter Merrill Kelly een heerlijke buffer. En één waarvan hij 6.1 innings mocht genieten.

PRIMA OPTREDEN KELLY

Pas in de zevende inning bracht Diamondbacks-manager Torey Lovullo reliever Joe Mantiply in om Kelly (6.1 IP, 3 H, 5 K, 2 BB) af te lossen. Dankzij een solo homerun van Thomas had Arizona op dat moment de dubbele cijfers al bereikt. In de achtste inning sloot ook Pham aan in die parade en maakte er 11-0 van. Met Alex Vesia was LA op dat moment al toe aan hun vijfde pitcher.

De Dodgers hadden het schaamrood inmiddels op de kaken staan, maar wisten nog wel iets van hun eer te redden in de achtste inning. De thuisploeg kwam in deze Game 1 niet verder dan 4 hits en één daarvan kwam van de knuppel van Will Smith. Miguel Castro had Mookie Betts en Freddie Freeman elk vier wijd gegeven en een triple van Smith zorgde ervoor dat deze sterkhouders konden scoren. Het was het enige teken van leven van de Dodgers. Luis Frias had in de negende inning slechts 9 pitches nodig om de 11-2 zege definitief veilig te stellen.

UP NEXT:

De Dodgers weten nog wat hen vorig jaar overkwam in de NLDS. Het sterrenensemble uit LA kreeg daarin namelijk klop van de Padres, die zojuist hun NLWC hadden gewonnen. Om een dergelijk scenario te voorkomen, zal Dave Roberts de komende dagen met een plan moeten komen. In de nacht van maandag op dinsdag zal Bobby Miller starten voor de Dodgers. De 24-jarige rookie was grandioos tijdens het reguliere seizoen, maar dit biedt geen enkele garantie. Dat kan Kershaw hem inmiddels vertellen. Zac Gallen krijgt de bal voor de Diamondbacks. Met twee nederlagen en een 9.90 ERA bewaart hij geen beste herinneringen aan de Dodgers dit seizoen.

Cover photo: Mark J. Terrill/AP Photo

NLDS: Phillies leggen Braves weer het zwijgen op

Hans Mulder
-
0
NLDS: Phillies leggen Braves weer het zwijgen op

Alsof het nog steeds 2022 is! Na een prima regulier seizoen liepen de Atlanta Braves zich vorig jaar in de NLDS stuk op de Philadelphia Phillies en dat is precies wat er gebeurde in Game 1 in 2023. De Phillies hadden hun zaakjes afgelopen nacht prima op orde in Truist Park en lieten niet na te profiteren van wat foutjes van de Braves. Na de sweep in de NLWC tegen Miami imponeerde Philadelphia ook in Game 1 van de NLDS.

STRIDER VS. SUAREZ

Braves-manager gaf in deze belangrijke eerste wedstrijd in de best-of-5 het vertrouwen aan Spencer Strider. Een logische keuze, want Strider is de enige pitcher met 20 wins tijdens het regular season. Toch bracht Kyle Schwarber hem met de eerste pitch van deze serie al in verlegenheid. De leadoff hitter van Philly kwam door met een double. Hij zou niet veel later de eerste nul worden, maar Trea Turner en Bryce Harper bleven de druk op de Braves houden. Strider mocht zijn defensie dankbaar zijn dat hij zonder kleerscheuren door deze eerste inning kwam, want een dubbelspel redde hem uit deze penibele situatie.

De Phillies konden in deze Game 1 nog niet over Aaron Nola of Zack Wheeler beschikken, maar in Ranger Suarez heeft manager Rob Thomson een meer dan uitstekend alternatief. De 28-jarige Venezolaan zat er vanaf de eerste pitch lekker in en gaf de beste line-up in de majors letterlijk geen schijn van kans. Suarez nam de Braves daarmee terug naar vorig jaar. Ook toen zwegen de knuppels die zo brulden tijden ’t reguliere seizoen.

HARPER OPENT HET BAL

In de vierde inning kreeg de Phillies-starter zijn verdiende run support. Suarez had daarbij wel de hulp van zijn collega nodig, want een error van Strider stelde Harper in staat het tweede honk te stelen. Een RBI-single van Bryson Stott was voldoende om de tweevoudig MVP te laten scoren. Dit was overigens één van de zeldzame foutjes van Strider. De Braves-starter had na die eerste inning de schroom wat van zich af gegooid en leek weer op de dominante werper die de fans zo goed kenden.

Thomson kende in diezelfde vierde inning geen genade met Suarez. Met twee nullen op het bord, maar ook twee honken bezet haalde de manager zijn starter (3.2 IP, 1 H, 4 K, 1 BB) van de heuvel. Reliever Jeff Hoffman begon met vier wijd voor Marcell Ozuna. Hoffman werkte zich daarmee flink in de nesten, maar de opluchting bij hem en zijn teamgenoten was gigantisch toen Michael Harris II met drie slag werd weggezet.

Snitker hield nog altijd vast aan zijn starter. Logisch ook, want Strider werkte gewoon weer een prima wedstrijd af. Het ontbrak hem echter aan run support en dit werd nog vervelender toen Harper in de zesde inning de bal diep nam voor een homerun. Dit was helemaal naar de zin van Thomson, die nu zijn uitstekende bullpen los kon laten op de Braves. Vanwege de rustdag tussen de eerste twee wedstrijden kon de manager op dat gebied heerlijk zijn gang gaan.

DUBIEUS

De beste slagploeg in de majors werd zo op indrukwekkende wijze aan banden gelegd. Heel af en toe blafte de thuisploeg wel, maar van bijten kwam het niet. Pas in de achtste inning dreigden de Braves te scoren met twee honken bezet en nul uit. Matt Strahm, die rookie Orion Kerkering was komen vervangen, kwam via een dubbelspel uit de inning. Hij hield daarmee de 3-0 voorsprong intact. Zijn teamgenoten hadden namelijk in de achtste inning op vrij curieuze wijze de derde run geproduceerd.

A.J. Minter was in achtste inning Strider (7.0 IP, 5 H, 2 R, 1 ER, 8 K, 2 BB) komen aflossen. De voormalig closer stond een single toe aan Trea Turner, die vervolgens zijn brommer startte. Turner deed wat de Phillies al de hele wedstrijden deden. Hij ging agressief tekeer op de honken. Na twee gestolen honken belandde Turner op het derde honk en zag Harper en Stott de eerste twee bezetten na elk vier wijd. Een dubieuze catcher interference liet de Phillies vervolgens de 3-0 scoren.

UP NEXT:

Atlanta kon in de laatste innings geen vuist maken tegen Strahm en Craig Kimbrel. Rob Thomson en zijn Phillies hebben daarmee precies wat ze wilden. Zij snoepen dankzij deze 3-0 zege het thuisvoordeel af van de Braves, die nu al iets hebben om over na te denken. Met Max Fried op de heuvel is een overwinning in Game 2, in de nacht van maandag op dinsdag, al bijna noodzakelijk. Zack Wheeler zal dit duel starten namens Philadelphia. Na zijn prima optreden tegen de Marlins in de NLWC kan Wheeler deze wedstrijd met vertrouwen tegemoet zien.

Cover photo: John Bazemore/AP Photo

NHL 32-in-32 | Carolina Hurricanes: Timing blijft een probleem

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | Carolina Hurricanes: Timing blijft een probleem

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag behandelen we in de 32-in-32 de ongekroonde koning van het regular season: Carolina Hurricanes.

2022-2023: ALWEER HETZELFDE LIEDJE

We zouden ’t onszelf heel gemakkelijk kunnen maken door het verhaal over de Carolina Hurricanes van vorig jaar te kopiëren en op deze plek te plakken. Of zelfs van het jaar daarvoor. De Canes laten zich namelijk nog het best omschrijven als een LP die op hetzelfde nummer blijft hangen. Of als Groundhog Day voor de filmliefhebbers onder ons.

Het keurkorps van coach Rod Brind’Amour won voor het derde jaar op rij de divisie, was nauwelijks te kloppen in het reguliere seizoen en zakte vervolgens weer door de hoeven op het moment dat ’t er echt toe deed. Nadat ze eenvoudig afrekenden met de Islanders en Devils rekenden de Panthers op hun beurt eenvoudig af met Carolina.

Er stond al een ijzersterk team in Raleigh, maar voorafgaand aan ’t seizoen kreeg dit sterrenensemble nog eens gezelschap van Brent Burns. De blueliner wil op zijn oude dag nog een Cup winnen en wist ook dat dit in San Jose niet ging gebeuren. Met 18 goals en 61 punten stelde de nu 38-jarige Burns niet teleur.

Hetzelfde gold voor Martin Necas (28G), Sebastian Aho (36G) en Andrei Svechnikov (23G). Het was echter niet de aanval die imponeerde in het reguliere seizoen. Deze was namelijk in de breedte vrij middelmatig. De defensie daarentegen behoorde opnieuw tot de absolute elite. Alleen de Bruins kregen minder tegentreffers. Daarnaast hadden ze met Frederik Andersen, Antti Raanta en Pyotr Kochetkov een luxeprobleem tussen de palen.

TOP SIX PRIMA!

Het voelt bijna respectloos om bij de Hurricanes te spreken van een eerste of een tweede lijn. Brind’Amour heeft een surplus aan talent tot zijn beschikking en wat leeftijd betreft, zitten de meeste spelers nog niet eens op hun top. Neem Andrei Svechnikov. De Rus scoort er al jaren vrolijk op los voor de Canes, maar is nog altijd pas 23. Zijn zware knieblessure aan het einde van vorig seizoen was een flinke streep door de rekening in Raleigh. Hij raakte halverwege maart geblesseerd en had op dat moment al 23 pucks in het mandje liggen.

Svechnikov lijkt veroordeeld – als we het zo mogen stellen – tot een rol op de tweede lijn met Jesperi Kotkaniemi en Martin Necas. Dit drietal was vorig seizoen samen goed voor 69 goals. De 24-jarige Necas beleefde vorig seizoen zijn definitieve doorbraak met 28 goals. Een evenaring of zelfs verbetering van dat aantal zou hem geweldig passen, want de Tsjech is na dit seizoen RFA. Zijn maatje Kotkaniemi weet maar al te goed dat ’t geen garantie is dat je dan ook daadwerkelijk bij dezelfde club blijft. De 22-jarige Fin werd door de Canes immers als RFA opgepikt uit Montreal. Deze voormalig third overall lijkt elk jaar beter te worden, maar echt indrukwekkende cijfers zijn vooralsnog uitgebleven.

INTERESSANTE AANWINST

Paul Stastny en Derek Stepan vertrokken deze zomer, maar general manager Don Waddell kwam met een uitstekend alternatief op de proppen. Laatbloeier Michael Bunting was goed voor 23 goals in elk van zijn laatste twee seizoenen en voegt een gezonde portie agressie toe aan dit roster. Al slaat de 28-jarige daar soms ook wel wat in door. Met Sebastian Aho en de jonge Seth Jarvis is dit in potentie een eerste lijn om bang van te worden. Net als Necas is ook de 21-jarige Jarvis RFA in de zomer van 2024.

Aanwinst Bunting is met zijn 28 jaar de oudste in de top six, maar in de bottom six komen we veel meer ervaring tegen. Teuvo Teravainen is daar één van de spelers van wie het een en ander verwacht mag worden. De 29-jarige Fin liep in het postseason een vervelende blessure op en werd node gemist in de Conference Final tegen de Panthers. Hij lijkt samen met de twee Jordans, Martinook en Staal, de derde aanvalslijn te gaan vormen. Het contract van de 35-jarige Staal liep afgelopen zomer af, maar met een contract tot medio 2027 blijft de captain behouden voor de club. Getuige zijn 17 goals in 2022-2023 zit de sleet er ook nog niet op bij de centre met Nederlandse roots.

VAN STEENGOED NAAR NOG BETER

Hoewel de productie (3.20 GF/G) vorig seizoen wat tegenviel, kun je best thuiskomen met de aanval van Carolina. Echt eng voor de concurrentie wordt het pas als we vertellen dat de verdediging vergeleken met vorig seizoen nog beter is geworden. Met hun 2.56 GA/G waren ze tweede achter de Bruins (2.12 GA/G) maar dankzij een daadkrachtige general manager is die blauwe lijn sterker dan voorheen. Waddell hengelde namelijk de grootste vis uit de defensieve vijver met free agents binnen.

Dmitry Orlov maakte vorig seizoen heel even deel uit van die beste defensie nadat de Bruins hem oppikten uit Washington. De Rus zette vervolgens op 1 juli zijn handtekening onder een tweejarig contract bij de Canes. Met een $ 7.750 miljoen AAV is het tevens ’t beste contract in zijn loopbaan. Orlov is van huis uit geen speler die graag op avontuur gaat in de offensieve zone, maar dat kan hij ook aan Brent Burns overlaten. De Rus mag op het huis passen als zijn defensieve partner op jacht gaat. Een top defensive pair dat in de NHL bijna z’n gelijke niet kent.

Achter dit duo wordt het echter niet minder. Brady Skjei en Brett Pesce staan met potlood ingevuld als tweede defensieve paar, maar dit koppel doet nauwelijks onder voor Burns en Orlov. Pesce en Skjei zijn de laatste jaren tot het meubilair in Raleigh gaan behoren al is het wel de vraag of de club zich dit interieur nog lang kan veroorloven. Beide contracten lopen na dit seizoen af en het lijkt waarschijnlijk dat het management keuzes moet gaan maken met ’t oog op de toekomst. Mogelijk wordt één van de twee wel gebruikt als handelswaar voor een aanvallende versterking richting de trade deadline.

VERLOREN ZOON KEERT TERUG

Het contract van Jaccob Slavin loopt nog een paar jaar door. Voor de club ideaal, want Slavin wordt gezien als één van de beste shutdown verdedigers in de NHL. En dan te bedenken dat Carolina hem in 2012 pas in de vierde ronde drafte. Zijn partner is een interessante, want Anthony DeAngelo is terug in Raleigh. Onder de vleugels van Brind’Amour deed hij ’t daar goed twee jaar geleden en na een mislukt huwelijk met de Flyers haalden de Hurricanes het enfant terrible weer terug.

INDRUKWEKKENDE DRIEZITTER!

Goed, we hebben nu een goede aanval en een uitstekende defensie, die overigens verreweg de minste schoten (2132 in ’t gehele seizoen) toestond. Heeft dit roster dan nog ergens zwakke plekken? Na goed zoeken zijn die vast te vinden, maar in elk geval niet in de crease. De Hurricanes hebben de luxe te kunnen beschikken over drie prima goalies. Frederik Andersen en Antti Raanta vormen de gevestigde orde, terwijl de 24-jarige Kochetkov het aanstormende talent is. Dat zijn contract vorig jaar november is verlengd tot medio 2027 geeft wel aan dat de organisatie het ziet zitten in deze Rus.

Andersen en Raanta wisselden elkaar veelvuldig af vorig seizoen. Raanta kan van deze twee echter de beste statistieken overleggen, want de Finse dertiger won 19 van zijn 27 wedstrijden en deed dat met een .910 save percentage en 2.23 GAA. Andersen zette daar geen misselijke cijfers tegenover, maar kwam toch ook bij lange na niet aan ‘t .922 sv% en 2.17 GAA van een jaar eerder. De net 34 geworden Deen eindigde in 2021-2022 vanwege die puike getallen als vierde in de Vezina.

VOORSPELLING 2023-2024: GELEERD VAN VERLEDEN

Het moge duidelijk zijn dat we (wederom) onder de indruk zijn van dit roster. Het is echter ook een roster waarvan een aanzienlijk deel de laatste jaren niet thuis gaf op de momenten dat het moest. In 2019 en 2023 reikten ze tot de Conference Finals en in beide gevallen werden ze met 4-0 weggepoetst. Brind’Amour en zijn troepen hebben 82 wedstrijden om zich voor te bereiden op die beslissende momenten, want niemand zal er ook maar een seconde aan twijfelen of deze Canes het postseason halen.

Ze zitten in hun divisie (en Conference) echter wel opgescheept met een up and coming team als de New Jersey Devils. En dan zijn er nog de Rangers, Panthers, Maple Leafs en eventueel zelfs de Sabres die hen het leven zuur kunnen maken. Als het klopt van ’t offensive wins you games, defense wins championships, dan behoren de Hurricanes tot de absolute topfavorieten. Het wordt echter wel afwachten of het achter de eerste twee aanvalslijnen niet wat te oud of te mager wordt.

Cover photo: Jaylynn Nash

TNF: Bears winnen eindelijk weer eens

Marc Dorenbos
-
0
TNF: Bears winnen eindelijk weer eens

Het heeft 346(!!) dagen geduurd, maar de Chicago Bears hebben een wedstrijd gewonnen. Tijdens TNF maakten Justin Fields en D.J. Moore vakkundig gehakt van de kansloze defense van de Washington Commanders.

Afgelopen weekend leek de eerste Bears overwinning in maanden er al aan te komen, maar verloor Chicago uiteindelijk van de Broncos. Wat toen opviel was dat Justin Fields ineens wel leek te kunnen passen. Die vorm trok hij door naar afgelopen donderdagnacht. Elke drive in de eerste helft leverde punten op voor de Bears. In 5 drives was de offense goed voor 3 touchdowns (2x D.J. Moore, 1x Cole Khmet) en 2 field goals. De Washington offense kon hier alleen een field goal tegenover stellen. De tussenstand was dan ook een zeer overtuigende 27-3 voor Chicago.

Commanders komen niet meer in de buurt

In de tweede helft wisten de Commanders de achterstand te verkleinen, maar de wedstrijd werd nooit meer echt spannend. In de eerste drive naar rust ving Logan Thomas een touchdown van Sam Howell. Hier voegde Washington nog een field goal en een touchdown aan toe, waardoor de stand 11 minuten voor het einde van de wedstrijd 30-20 was. De Commanders misten nog een field goal, waarna de Bears in de daaropvolgende drive de wedstrijd in het slot gooiden. Moore ving zijn derde touchdown van de wedstrijd. Hij was daarnaast ook nog eens goed voor 230 receiving yards. De defense van Washington, die er op papier goed uitziet, wist zich geen raad met het duo Fields en Moore. Daar tegenover stond Howell, die deze wedstrijd 5 keer gesackt werd. De quarterback van de Commanders ligt on pace om in totaal 99 keer gesackt te worden dit seizoen, wat een record zou betekenen.

Met deze overwinning van de Bears zijn de Carolina Panthers het laatste overgebleven team dat nog op 0 overwinning staat. De Commanders zakken naar 2-3 en beginnen het zicht op de Cowboys en de Eagles definitief te verliezen in de NFC East.

Lees hier de overige previews voor week 5

Coverfoto: Brad Mills/ USA TODAY Sports

NHL 32-in-32 | New Jersey Devils: De nieuwe Beast of the East?

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | New Jersey Devils: De nieuwe Beast of the East?

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag behandelen we in de 32-in-32 een franchise die vorig seizoen tot de spectaculairste teams in de NHL gerekend kon worden: New Jersey Devils.

2022-2023: SORRY LINDY!!!

Ze waren er helemaal klaar mee, de fans van de New Jersey Devils. Ze hadden al een paar belabberde seizoenen achter de rug en alles en iedereen beloofde betere tijden. En nu ging ook de tweede wedstrijd van het seizoen alweer dik verloren. Hoogste tijd om Lindy Ruff te ontslaan! We schrijven 15 oktober 2022 en het “Fire Lindy” galmde door Prudential Center. Een paar weken later ging de naam van de coach opnieuw door de arena, maar dit keer vanwege een mea culpa van de eigen aanhang. Het “Sorry Lindy” was zeker op z’n plaats, want de ervaren head coach knutselde een prachtig team in elkaar. Eentje die niet alleen voor spektakel zorgde, maar ook heel veel punten pakte.

De Devils besloten het seizoen met 52 overwinningen en 112 punten. Twee franchiserecords. Aangezien de Devils toch al een paar Cups gewonnen hebben, mag dit een prestatie van formaat heten. Jack Hughes loste zijn belofte in en tikte met 43 goals en 56 assists net niet de 100 punten aan. Eén van de jongste teams in de NHL moest de favoriete Hurricanes in de Metropolitan nog net voor zich dulden en diezelfde Canes bleken te sterk in de tweede ronde van de play-offs. New Jersey had in de eerste ronde knap afgerekend met buurman Rangers, maar in Raleigh strandde het avontuur.

HUGHES VOERT TROEPEN AAN

Na hun verloren Stanley Cup Final in 2012 schopten de Devils het alleen in 2018 tot de play-offs. Per ongeluk eigenlijk. Taylor Hall dat een buitengewoon geweldig seizoen met 93 punten en nam de rest op z’n schouders mee. Vorig seizoen liep er in New Jersey iemand rond die het puntenaantal van Hall makkelijk evenaarde en zelfs verbeterde. Jack Hughes was de first overall in 2019, maar de echte doorbraak in de NHL bleef uit. Tot vorig jaar. Hughes was simpelweg ongrijpbaar en sloot zijn jaar af met 43 goals en 99 punten. En in tegenstelling tot Hall vijf jaar geleden had Hughes over assistentie niets te klagen.

Lindy Ruff wist waar de kwaliteiten van zijn team lagen. Namelijk in de aanval. De coach baseerde het spel van zijn team dan ook op snelheid en een ongelooflijke drang naar voren. Zo waren er bijvoorbeeld maar drie teams met meer shots on goal dan de Devils vorig jaar. De effectiviteit liet nog wel een beetje te wensen over, want met een schotpercentage van 10,2% waren de Devils een middenmoter. In Tyler Toffoli hebben ze er nu echter wel een aanvaller bij die over zijn gehele loopbaan ruim boven die 10% zit. De ervaren Canadees kwam deze zomer over in een trade met Calgary en maakt de aanval van New Jersey zo mogelijk nog beter.

ZWITSERS UURWERK

Veel van de spelers die vorig seizoen naar hartenlust de aanval zochten, keren namelijk terug. Met 32 goals en 73 punten was Jesper Bratt ook één van de dragende krachten. Een beloning bleef niet uit voor de Zweedse winger. General manager Tom Fitzgerald schotelde de voormalig sixth rounder een contract voor tot de zomer van 2031. In hetzelfde jaar loopt ook het nieuwe contract van Timo Meier af. De Zwitser begint aan zijn eerste volledige seizoen in New Jersey en zal naar alle waarschijnlijkheid op een lijn gaan spelen met landgenoot en captain Nico Hischier. Ook deze voormalig first overall beleefde met 80 punten het jaar van zijn doorbraak in 2022-2023.

Het zijn stuk voor stuk begenadigde aanvallers op de eerste twee lijnen, maar zakken we af naar de bottom six, dan heeft Ruff ook genoeg te kiezen. Na het vertrek van Miles Wood is de beruchte BMW-lijn met Nathan Bastian en Michael McLeod uit elkaar gevallen. De laatste zal nu waarschijnlijk gezelschap krijgen van aanwinst Tomas Nosek en Curtis Lazar, die vlak voor de trade deadline in New Jersey belandde. Deze lijn zal niet voor al te veel productie zorgen, maar is akelig lastig om tegen te spelen. Van Ondrej Palat, Erik Haula en Dawson Mercer mogen dan wel weer doelpunten worden verwacht. Palat begin aan zijn tweede jaar bij de Devils en hoopt dit keer wél fit te blijven.

NOG EEN HUGHES!

Ondanks het vertrek van Miles Wood (13G, 14A) en Tomas Tatar (20G, 28A) hoeven we ons over de aanval van New Jersey geen zorgen te maken. Als we de bocht heel, heel kort afsnijden kan alleen Toffoli (34G) dat al compenseren als hij z’n productie van vorig jaar minimaal evenaart. Of de defensie ook nog op het niveau van vorig seizoen zit, zijn we minder zeker van. Met 2.71 GA/G eindigden de Devils keurig in de top-tien, maar met Ryan Graves en Damon Severson zijn hier wel gewaardeerde krachten vertrokken.

Voor de opvolgers wordt het dichtbij huis gezocht. Luke Hughes, het jongere broertje van Jack, mocht vorig seizoen al af en toe ruiken aan het grote werk. Samen met Simon Nemec behoort Luke Hughes tot de nieuwe lichting supertalenten op de blauwe lijn in New Jersey. De verwachtingen zijn hooggespannen voor de fourth overall van 2021 (Hughes) en de second overall (Nemec) van 2022. Hughes zal waarschijnlijk samen met Dougie Hamilton in het eerste defensive pair terug te vinden zijn. Gezien de aanvalsdrang van Hamilton zal de rookie hier toch wat meer op het huis moeten passen.

Hamilton was in zijn eerste twee seizoenen als Devil nog een beetje zoekende, maar daar was vorig seizoen geen enkele sprake meer van. In Calgary en Carolina was hij productief, maar dat viel in het niet bij de 22 goals en 74 punten die Hamilton vorig seizoen op het bord zette. Of hij de belangrijkste blueliner was voor de Devils is dan weer voer voor discussie. De komst van de oerdegelijke John Marino maakte namelijk ook een groot verschil voor de jonge ploeg. Zijn degelijke en verantwoorde manier van spelen hielp dit team stappen maken.

DEGELIJK

Of Nemec al zijn kans krijgt, hangt ook af van spelers als Kevin Bahl. Deze voormalig second-rounder werd betrokken in de trade van Hall naar de Coyotes en ontwikkelt zich langzaam maar zeker tot een echte NHL-verdediger. De kans is groot dat de 23-jarige zich aan de hand van Marino verder mag ontwikkelen. Jonas Siegenthaler en de ervaren Colin Miller maken deze defensie compleet. Het aanvallende vermogen ontbreekt bij beide spelers, maar dat hoeft in zo’n offensief geheel geen nadeel te zijn.

TANDEM KRIJGT HET VERTROUWEN

Deze zomer zong de naam van Connor Hellebuyck regelmatig rond op forums en sites over de Devils. Niet vreemd, want vrijwel alle volgers wisten zeker dat GM Fitzgerald met een nieuwe goalie dit team naar een nog hoger plan wilde brengen. Al die zogenaamde kenners zaten er echter flink naast. Fitzgerald hield vast aan het tandem Vitek Vanecek en Akira Schmid. Dit kan gezien worden als gok, maar een gok kan immers ook geweldig uitpakken!

Vanecek had bij de Capitals al vlieguren gemaakt voor hij ’t seizoen vorig jaar oktober opende als starter van de Devils. Het was echter de nu 23-jarige Schmid die in de play-offs alle aandacht naar zich toe trok. De Zwitser (alweer één!) dreef de Rangers in de eerste ronde bij kans tot wanhoop en noteerde 2 shutouts. Die goede prestaties kwamen niet helemaal uit de lucht vallen, want met een .922 save percentage en 2.13 GAA baarde Schmid ook al opzien tijdens het reguliere seizoen. De jonge Zwitser heeft zijn kans dus zelf afgedwongen en het is nu aan hem en Vanecek om te laten zien dat Fitzgerald de juiste keuze heeft gemaakt.

VOORSPELLING 2023-2024: DEFINITIEVE GREEP NAAR DE MACHT?

Must. See. TV. Vorig seizoen waren de New Jersey Devils geweldig om naar te kijken en de verwachting is dat ’t dit seizoen niet ander is. De general manager is er in geslaagd Bratt en Meier langer vast te leggen en ze hebben zelfs nog ruimte om eventueel tijdens de trade deadline nog iet aan te passen. Met de al genoemde spelers én een Jack Hughes én Nico Hischier én Tyler Toffoli loopt dit team over van offensieve kwaliteiten.

Defensief zijn er wel degelijk wat vraagtekens. Wat als Luke Hughes tegenvalt? Of de goalies toch minder goed blijken dan gehoopt? Zelfs dan zal dit New Jersey over meer dan genoeg vuurkracht beschikken om de meeste tegenstanders van het ijs te blazen. Willen de Devils echter serieus een gooi doen naar hun eerste Cup sinds 2003 dan moeten de goalies en de blauwe lijn ruim voldoende zijn. Valt dit inderdaad allemaal samen dan is dit een gezelschap dat zeer, zeer moeilijk te kloppen is in een serie over maximaal zeven wedstrijden.

Cover photo: Eric Hartline/USA Today Sports

Central Division Preview: welkom Damian Lillard

Thijs Verkuil
-
0
Central Division Preview: welkom Damian Lillard

De eerste oefenwedstrijden en NBA Media Day zitten er op en nog minder dan een maand tot de start van het NBA seizoen! In de aankomende previews blikken wij per divisie vooruit en lichten we alle offseason moves van de teams uit. We beginnen met de divisie waarin de grootste verandering in de NBA heeft plaatsgevonden: de Central Division.

#1: MILWAUKEE BUCKS: 58-24

Damian Lillard is een Milwaukee Buck. Meer hoeft er eigenlijk niet meer gezegd te worden over de grootste move van het afgelopen offseason in de NBA. Sterspeler Giannis Antetokounmpo gaf aan dat hij zijn tijd in de NBA als ‘winner’ niet wil weggooien door niet te kunnen winnen, dus ginggeneral manager Jon Horst aan de slag. Brook Lopez en Khris Middleton verlengden hun contract, Malik Beasley en Cameron Payne kwamen over als free agents en als klap op de vuurpijl werd Damian Lillard overgenomen van de Portland Trail Blazers.

VERWACHTE LINE-UP MILWAUKEE BUCKS

PG: Damian Lillard | SG: Malik Beasley | SF: Khris Middleton | PF: Giannis Antetokounmpo | C: Brook Lopez

Voor de kersverse head coach Adrian Griffin zijn er maar weinig lastige keuzes. Met Lillard en Antetokounmpo heeft hij twee spelers van de beste spelers uit de hele NBA. Khris Middleton en Brook Lopez zijn beiden ook van enorme klasse, dus enkel de shooting guard positie is een lastig dossier voor Griffin. De keuze lijkt nu te vallen op Malik Beasley, maar ook Pat Connaughton maakt een goede kans om te starten.

Vanaf de bank hebben de Bucks nog altijd Bobby Portis, die ieder jaar beter en belangrijker lijkt te worden. Cameron Payne, Marjon Beauchamp en Jae Crowder zullen hopen op ook meerdere minuten vanaf de bank. De rest van het roster wordt gevuld door ervaren spelers als Robin Lopez en Thanasis Antetokounmpo, maar ook jonge talenten die stiekem hopen op minuten in de rotatie, waarbij rookie Chris Livingston als laatste keuze uit de draft misschien wel kan verrassen.

#2: CLEVELAND CAVALIERS: 50 – 32

“New year, almost same me.” Zo kort valt eigenlijk het offseason van de Cleveland Cavaliers te beschrijven. Met enkel een tweede ronde draft pick kozen ze voor Emoni Bates, die een two-way contract tekende. De grootste veranderingen plaats in de eerste week van juli, want in een sign-and-trade met de Miami Heat werd Max Strus vastgelegd voor vier jaar met een totaal salaris van 62 miljoen dollar. Een paar dagen later werd Georges Niang voor drie jaar vastgelegd. Twee ware scherpschutters om de selectie te verbreden, terwijl alle toppers aanbleven

VERWACHTE LINE-UP CLEVELAND CAVALIERS

PG: Darius Garland | SG: Donovan Mitchell | SF: Max Strus | PF: Evan Mobley | C: Jarrett Allen

De basisopstelling zal hoogstwaarschijnlijk op één positie wijzigen in Cleveland. Isaac Okoro startte vorig seizoen het meest als small forward, maar in een matige playoff-serie tegen de New York Knicks koos coach JB Bickerstaff na twee wedstrijden voor Caris LeVert, die dit goed deed. Echter zullen ze niet voor niets Max Strus aan hebben getrokken, dus waarschijnlijk zal hij deze positie invullen, maar er is veel concurrentie. Mocht Strus starten, hebben de Cavaliers alsnog met Caris LeVert, Isaac Okoro en Georges Niang drie hele sterke wings om de rotatie te vullen.

De andere posities staan zonder twijfel vast. Darius Garland en Donovan Mitchell behoren tot de allerbeste spelers op hun posities, terwijl ook Evan Mobley en Jarrett Allen enorm goed zijn, vooral defensief gezien. Nieuweling Damian Jones zal de backup zijn van Jarrett Allen. Ricky Rubio staat onder contract en zou de backup point guard kunnen zijn, maar de Spanjaard heeft aangegeven voorlopig mentale rust nodig te hebben. Bij afwezigheid van Rubio hebben de Cavaliers ook nog Ty Jerome als oplossing, terwijl Dean Wade ook kans maakt op minuten als er verder in de line-up wat geschoven gaat worden.

#3: INDIANA PACERS: 39-43

Na mogelijk toch een teleurstellend seizoen, liggen de verwachtingen van de Indiana Pacers voor komend seizoen weer wat hoger. De Pacers beschikt nog altijd over een relatief jonge ploeg met mogelijk een van de beste playmakers uit de NBA, Tyrese Haliburton. Haliburton tekende deze zomer ook een vijfjarige contractverlenging ter waarde van maar liefst 260 miljoen dollar. Voeg daarbij de revelatie van de NBA Finals, Bruce Brown, bij en de achtste pick uit de draft, Jarace Walker, en er staat ineens een sterke core met diepe bank. Alle ingrediënten voor een verrassing zijn aanwezig in Indiana.

VERWACHTE LINE-UP INDIANA PACERS

PG: Tyrese Haliburton | SG: Bennedict Mathurin | SF: Buddy Hield | PF: Jarace Walker | C: Myles Turner

Er is veel onduidelijkheid over de starting line-up in Indiana. Tyrese Haliburton start sowieso en dat geldt ook voor Myles Turner. Dat bevestigde general manager Chad Buchanan ook al op Media Day. De andere drie posities zijn nog onduidelijk. Bennedict Mathurin kende vanaf de bank een enorm sterk rookie season en zou voorlopig de starting shooting guard zijn bij aanvang van het trainingskamp. Buddy Hield zou die positie ook in kunnen vullen, maar hij wordt voorlopig als small forward verwacht. Echter is zijn naam ook veelvuldig genoemd in trade-geruchten, dus mogelijk licht zijn heil toch ergens anders. Aaron Nesmith startte vorig jaar 60 van de 73 wedstrijden die hij speelde, dus ook hij is een optie voor de swingman-posities.

Als power forward wordt er gekeken naar rookie Jarace Walker, die een perfecte fit is voor de alley-oop passes van Haliburton, maar ook een defensief een grote impact zal maken. Bruce Brown zou ook deze positie, of die van small forward, in kunnen nemen. Echter blonk hij in de playoffs vooral uit vanaf de bank, dus mogelijk wil Indiana hem in dezelfde rol gebruiken. Verder heeft Indiana nog altijd T.J. McConnell, Andrew Nembhard, Daniel Theis, Jordan Nwora, Isaiah Jackson én Jalen Smith in de selectie. Voeg daar nieuwkomer Obi Toppin en rookie Ben Sheppard aan toe en je zit aan een ijzersterke NBA-selectie van 15 spelers. De absolute top bestormen is misschien wat vroeg, maar Indiana heeft mogelijk een van de breedste selecties van alle teams en kan zomaar verrassen.

#4: CHICAGO BULLS: 38-44

Ruim anderhalf jaar geleden stonden de Chicago Bulls nog bovenaan in de Eastern Conference. Daarna werden de Bulls vooral geteisterd door een blessurespook, iets dat de ploeg nog altijd partte speelt. Lonzo Ball speelde sindsdien geen enkele wedstrijd meer en zal ook dit seizoen niet in actie komen met een knieblessure. Verder is er weinig veranderd. Jevon Carter en Torrey Craig kwamen als free agents om wat diepte te geven aan de selectie, maar zonder eigen draft picks is er weinig talent aan de selectie toegevoegd.

VERWACHTE LINE-UP CHICAGO BULLS

PG: Alex Caruso | SG: Zach LaVine | SF: DeMar DeRozan | PF: Patrick Williams | C: Nikola Vucevic

Vier van de vijf posities lijken op voorhand duidelijk. Enkel de point guard positie is nog niet helemaal duidelijk in Chicago. Patrick Beverley vulde die rol aan het einde van vorig seizoen in, maar hij vertrok naar de Philadelphia 76ers. Alex Caruso en Jevon Carter kunnen met hun defensieve efforts deze rol proberen over te nemen. Echter is ook Ayo Dosunmu een goede optie. Dosunmu is allesbehalve een slechte verdediger, maar statistisch gezien minder dan Caruso en Carter. Wel geeft hij qua playmaking en scoring meer opties voor head coach Billy Donovan.

Verder vanaf de bank hebben de Bulls beschikking over Torrey Craig, Coby White en Andre Drummond. Zij zullen hoogstwaarschijnlijk de rotatie afmaken.. De rest van de selectie bestaat vooral uit de minder ervaren spelers en talenten zoals Dalen Terry, Julian Phillips, Terry Taylor en Carlik Jones. Met name Jones kan wel een interessante optie zijn. De point guard was de MVP van de G-League het afgelopen seizoen. Ook blonk hij uit op de FIBA World Cup voor Zuid-Soedan. Zo noteerde hij 26 punten, 7 rebounds en 15 assists tegen Angola, een evenaring van het record van Toni Kukoc met 15 assists uit 1994. Tegen Puerto Rico was hij goed voor 35 punten en 11 assists en tegen de Filippijnen kwam hij 1 rebound te kort voor een triple-double.

Mogelijk zegt het niet veel, wegens van het niveau van de tegenstanders, maar misschien hebben de Bulls een tijdelijke oplossing gevonden voor het ontbreken van Lonzo Ball. Het zal in ieder geval wel een lastig seizoen worden voor de Bulls, dat na een minder jaar weinig veranderd blijkt te zijn.

#5: DETROIT PISTONS: 23-59

Als laatste in de Central Division een team waarin opnieuw een hoop is veranderd. Head coach Dwyne Casey vertrok en Monty Williams kwam als zijn vervanger. Williams, die het in 2021 en 2022 verrassend goed deed met de Phoenix Suns, krijgt opnieuw een jonge core om aan te sleutelen. Met de vijfde pick in de draft werd Ausar Thompson gekozen, nummer 1 pick uit 2021 Cade Cunningham is na blessureleed weer volledig fit en daarnaast zitten er nog veel jonge talenten in de selectie, zoals James Wiseman, Jaden Ivey, Isaiah Stewart en Jalen Duren. Genoeg ruwe diamanten om te slijpen voor Williams. De nieuwe coach tekende namelijk voor maar liefst zes jaar in Motor City.

VERWACHTE LINE-UP DETROIT PISTONS

PG: Cade Cunningham | SG: Jaden Ivey | SF: Bojan Bogdanovic | PF: Isaiah Stewart | C: Jalen Duran

Slechts één positie staat volledig vast. Dat is de point guard positie waar Cade Cunningham zal starten. Verder heeft Monty Williams genoeg keuze. Jaden Ivey lijkt ook zeker van een basisplaats, maar mogelijk zal rookie Ausar Thompson deze positie ook in kunnen nemen. Echter kan Thompson ook als small forward, maar daar staat de enige ervaren man in de line-up met Bojan Bogdanovic. De Bosniër kende vorig seizoen het beste jaar uit zijn carrière en past perfect in het spel met Cunningham en Ivey als guards.

Voor de laatste twee posities heeft Williams heel veel keuzes. Isaiah Stewart startte vorig jaar bijna altijd als hij speelde. Echter raakte hij aan het einde van het seizoen geblesseerd. Marvin Bagley III en James Wiseman vulde toen die rol perfect in en zullen stiekem hopen op een basisplaats. Ook Jalen Duren moest vorig jaar meerdere wedstrijden missen door blessures. Hierdoor startte hij ook niet altijd, maar liet hij op veel momenten wel zijn enorme potentie zien. Met Stewart, Duran, Bagley III en Wiseman vier goede opties van 24 jaar of jonger, met ook heel veel potentie.

Dieper in de rotatie komen we meer ervaring tegen. Joe Harris kwam over van de Brooklyn Nets. Hij zal na een slecht jaar zijn status als absolute scherpschutter terug willen verdienen. Ook Monté Morris kwam naar Detroit als back-up van Cunningham. Alec Burks is vanaf de bank ook de ideale spark plug. Ook Killian Hayes en Isaiah Livers zullen na solide seizoenen hopen op minuten, maar de selectie van de Pistons is zeker niet smal te noemen. Daarnaast kampt Livers met een enkelblessure en moet hij de eerste weken van het seizoen aan hem voorbij laten gaan.

Coverfoto: Benny Sieu/USA TODAY Sports

1...140141142...803Pagina 141 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU