Home Blog Pagina 140

ALDS: Astros scoren vroeg en geven voorsprong niet uit handen

Mick van der Nat
-
0
ALDS: Astros scoren vroeg en geven voorsprong niet uit handen

Vol goeie hoop begonnen de Minnesota Twins aan Game 3 in hun eigen Target Field. Het einderesultaat zou echter teleurstellend zijn, want de Houston Astros maakten gehakt van de ploeg van manager Rocco Baldelli. Het werd 9-1. Al in de eerste inning grepen de Stros de macht over de wedstrijd en zouden die niet uit handen geven. Zowel Yordan Alvarez, Jose Abreu als Alex Bregman hadden veel offensieve inbreng, terwijl Cristian Javier en fuego was op de heuvel.

In de eerste inning kregen de mannen van Dusty Baker het dus al op hun heupen. Jose Altuve sloeg de vierde pitch van Sonny Gray naar het buitenveld voor een single. De pitch die Gray gooide was zijn sweeper. Normaliter is dat één van de meest moeilijke pitches om te raken in Major League Baseball, maar de Astros maakte gehakt van de pitch. Yordan Alvarez werd vervolgens de tweede honkloper door een veldfout bij de Twins. Hij haalde zelfs het tweede honk. Kyle Tucker stond als vierde opgesteld in de slagvolgorde en hij zou tekenen voor zijn eerste RBI in de series. Ditmaal gooide Gray een changeup, maar ook deze offspeed pitch was goed genoeg voor de Astros. De razendsnelle Altuve kon gemakkelijk scoren en zo begon de dag in mineur voor Twins fans.

ABREU SLAAT TOE

Die dag zou in dezelfde inning nog slechter worden. Jose Abreu sloeg pas één Postseason homerun in zijn carrière en deed dat toen hij nog speelde voor de Chicago White Sox. Na twee wijd gegooid te hebben en één slag trachtte Gray opnieuw een sweeper te gooien. Die keuze pakte echter niet goed uit en Abreu sloeg een enorme homerun naar de tribunes in het linksveld. De bal vertrok met 109.7 mph van zijn knuppel en zou 442 feet van de thuisplaat pas neerdalen. Voor Abreu was het dus pas zijn tweede homerun allertijden in een playoff series, maar belangrijker was de voorsprong van de Astros. Naast Abreu scoorden Yordan Alvarez en Kyle Tucker ook. Zo had Gray pas één nul op het bord, maar keek hij wel al tegen een 4-0 achterstand aan.

VIJF IN VIJF INNINGS VOOR DE ASTROS

De homerun van eerstehonkman Jose Abreu zou niet de enige zijn die startende werper Sonny Gray tegenkreeg. Vier innings lang hield hij de knuppels van de Astros relatief stil, maar in de vijfde inning was het weer raak. Alex Bregman was dit keer de gelukkige. Net als zijn voorgangers maakte de 29-jarige gretig gebruik van de niet goedwerkende sweeper. Gray kreeg de pitch wederom niet goed op zijn gewenste locatie en een offspeed pitch recht in het midden van de slagzone moet je Bregman niet geven. De zon scheen nog altijd in het linksveld en ook kwam er weer een Astros homerun uit de lucht vallen.

Het betekende nog niet het einde van de dag voor de startende werper van de Minnesota Twins. Na de geweldige pitching van Pablo Lopez hadden veel mensen in de Twincities de hoop dat Gray in zijn voetsporen zou volgen. Het tegenovergestelde gebeurde. Na Bregman sloeg ook Alvarez wederom een honkslag. Ditmaal sloeg hij een double en hij zou niet alleen blijven op de honken. Een vrije loop van Kyle Tucker zou pas echt het Waterloo van de 33-jarige rechtshandige werper zijn. Zijn dag eindigde met een diepe zucht en een statline van: 4.0 IP, 8 H, 4 ER, 1 BB, 6 K.

TWINS SCOREN, MAAR PROFITEREN NIET GENOEG

Toch zagen de Houston Astros hun voorsprong nog in gevaar komen. Net nadat zij de voorsprong hadden vergroot naar 5-0 kregen de Twins de honken vol. Drie vrije lopen deelde Cristian Javier uit. Willi Castro, Edouard Julien en Jorge Polanco gaven twee teamgenoten een enorme kans om te scoren voor de Twins te openen. Max Kepler was als eerste aan de beurt, maar na drie pitches kon hij alweer rechtsomkeert maken naar de dugout met een strikeout om zijn oren. Na hem kwam Royce Lewis aan slag. Lewis sloeg al viermaal een grandslam tijdens het reguliere seizoen. Niemand sloeg binnen de franchise zoveel grandslams in één seizoen als de rookie en daarmee was hij de aangewezen man. Hetzelfde lot als teamgenoot Kepler overviel hem echter. In vier pitches kon ook hij terug naar de dugout en ook Lewis kreeg een K te verwerken.

In de zesde inning wilde het wel lukken voor de Twins. Eindelijk kwamen zij van de hatelijke nul af door de RBI-single van Willi Castro. Echter was de achterstand toen wel al groter geworden. Alex Bregman had in de zesde inning voor de Astros ook een RBI-single geslagen en daardoor scoorde Jeremy Pena de zesde run van de wedstrijd. Bij de Twins moest Carlos Correa even aanzetten, maar hij was de gevierde man. Eerder was hij op de honken gekomen met een honkslag en naar het tweede honk gekomen door een vrije loop van Matt Wallner. Dit alles gebeurde wel buiten de macht om van Javier. Hij werd aan het begin van de inning van de heuvel gehaald en zag zijn shutout als sneeuw voor de zon verdwijnen.

PEÑA GEWELDIG, VALDEZ ON POINT

Op pitching gebied lieten de Astros het dus even liggen in de zesde inning. Op defensief gebied maakte Jeremy Pena die fouten echter meer dan goed. Hij werd al uitgeroepen tot ALCS en World Series MVP, maar liet maar weer eens zien waarom. Ryan Jeffers was de aangewezen man die de rally van de Twins in leven moest houden en heel even leek hem dat ook te lukken.

Een slider raakte hij prima op zijn knuppel, maar Pena anticipeerde geweldig op de bal. Met een duik ving hij de bal en ook had hij nog genoeg tijd om deze naar Altuve op het tweede honk te gooien. De laatst genoemde gooide deze weer perfect naar het eerste honk en zo kwam er een geweldig dubbelspel. Niet alleen was de defensieve stop geweldig, het was ook nog een hele belangrijke. De Twins rally werd gestopt bij slechts één run en de Astros konden hun eigen voorsprong weer verder uitbouwen.

Zelf kreeg had hij dus niets te maken met de run van de Twins, maar dat deed de pitching prestatie van Cristian Javier geen eer aan. In 5.0 gegooide innings kreeg hij slechts één hit tegen en gooide hij negen keer drieslag. De enige man die een bal richting het buitenveld kon slaan was Max Kepler in de eerste inning. Hij tekende voor een double.

Na Javier koos Baker voor Hunter Brown (1.0 IP, 2 H, 1 ER, 1 BB), Bryan Abreu (1.0 IP, 2 K), Phil Maton (1.0 IP, 1 K) en Rafael Montero (1.0 IP, 1 BB, 2 K). Slechts drie hits sloegen de Twins dus over de gehele wedstrijd. De laatste keer dat de Twins door de Houston Astros werden uitgeschakeld in het Postseason, de Wild Card Series van 2020, scoorden zij ook slechts één run. Ook toen stond de hit teller na negen innings op drie en ook toen was Cristian Javier de startende werper.

KERS OP DE TAART VOOR ALVAREZ EN ABREU

De Astros zouden nog verder uitlopen. Terwijl Target Field al aardig was leeggelopen deden Yordan Alvarez en Jose Abreu er nog wat bovenop. De twee strooiden nog wat zout in de wonden door allebei een homerun te slaan. Alvarez was als eerste aan de beurt in de negende inning en met een 2-2 count sloeg hij zijn vierde homerun van de series. In alle negen voorgaande series sloeg hij bij elkaar zes homeruns. De teller van de Cubaan komt nu dus al dichtbij het aantal wat hij over zijn gehele carrière heeft geslagen. Slechts twee spelers sloegen in één playoff series vaker een homerun. Juan Gonzalez (5 HR in 1996 ALDS) en Ken Griffey Jr. (5 HR in 1995 ALDS) zijn leiders in het klassenment van best-of-five playoff series.

Jose Abreu opende het bal, maar mocht het ook sluiten. Hij sloeg de vierde en laatste homerun van de dag nadat Kyle Tucker wederom een vrije loop had ontvangen. Twee keer ontving hij een vrije loop en de tweede keer profiteerde Abreu er wel van. Hij sloeg zijn tweede homerun van de dag op imposante wijze naar het linksveld. De bal eindigde in de tweede ring. De laatste mensen in het stadion zochten na deze homerun ook de uitgang. Het was de kers op de taart voor de goedspelende Astros die zo de controle in de series terugpakten.

UP NEXT

Morgen is het alweer raak in de series. Game 4 laat niet lang op zich wachten en het is do or die voor de Minnesota Twins. De eerste wedstrijd van de series wonnen zij knap in Houston, maar Game 4 mag niet meer verloren worden. Joe Ryan is aangewezen als startende werper. Tijdens het reguliere seizoen had hij een 11-10 record en een ERA van 4.51. Het zal zijn debuut zijn in de playoffs, want de 27-jarige gooide niet eerder in het Postseason. Aan de andere kant zal Jose Urquidy starten. Hij heeft wel ervaring op het grootste podium. Twaalf wedstrijden gooide hij al, waarvan Urquidy er zes startte. Zal de onbekendheid zegen vieren voor de Twins, of zal Urquidy zijn team wederom naar een plek in de American League Championship Series leiden? Om 01:07 Nederlandse tijd zal de eerste pitch gegooid worden.

Coverfoto: Karen Warren

MNF: Raiders winnen weer eens

Marc Dorenbos
-
0
MNF: Raiders winnen weer eens

Het was alweer even geleden, maar de las Vegas Raiders hebben weer eens gewonnen. Voor het eerst sinds week 1 van dit seizoen sloot de ploeg van Josh McDaniels een wedstrijd winnend af. Op MNF werden de Green Bay Packers verslagen.

Echt volledig tot ontbranding kwam de prime time wedstrijd tussen Green Bay en Las Vegas nooit. Jimmy Garoppolo kende een moeizame wedstrijd met 208 yards, een touchdown en een interceptie. Zijn collega Jordan Love kende een ronduit dramatische MNF: Hij gooide voor 182 yards, 0 touchdowns en 3 intercepties.

Green Bay scoorde wel de eerste punten van de wedstrijd. Hun tweede drive eindigde in een field goal van rookie Anders Carlson. Na twee opeenvolgende drives die in een punt eindigden waren het de Raiders die eerste touchdown van de avond scoorden. Jacobi Meyers ving een pas van Garoppolo na een sterke drive. De eerste pass van Love hierna was meteen een interceptie rond de 31 line van Green Bay. Hierdoor scoorden de Raiders nog een field goal, waardoor de voorsprong naar 3-10 sprong. Met deze stand gingen de teams ook rusten, mede doordat een field goal poging van Las Vegas geblokkeerd werd.

BESLISSING MCDANIELS KOST RAIDERS DIT KEER GEEN OVERWINNING

Las Vegas kwam slecht uit de kleedkamer in de tweede helft. Garoppolo gooide een interceptie naar Rudy Ford. Hierdoor begon Green Bay op een uitstekende positie voor hun drive, die dan ook in een touchdown van A.J. Dillon eindigde. Via de tweede field goal van Carlson kwamen de Packers zelf op voorsprong. Opvallend moment voor deze field goal: Christian Watson leek onderweg naar een touchdown, maar werd door Marcus Peters aan zijn horse collar gepakt en neergehaald. Dit koste de Packers dus een touchdown. De voorsprong van Green Bay duurde niet lang, omdat Josh Jacobs aan de andere kant ook een touchdown scoorde: 13-17.

Na de touchdown van Jacobs gooide Love zijn tweede interceptie van de avond, waardoor de positie van de Packers wel heel precair werd. Josh McDaniels, de head coach die vaak bekritiseerd wordt vanwege onbegrijpelijke beslissingen gedurende wedstrijden, deed nog een poging de wedstrijd voor de Raiders weg te geven. Bij een 4&2 rond de 2 minute warning besloot McDaniels een 52 yard field goal te kicken in plaats van de first down te behalen en de wedstrijd in het slot te gooien, deze werd gemist. Hierdoor kreeg Green Bay de bal nog een keer, maar tot punten leidde dat niet. In plaats daarvan gooide Love zijn derde interceptie van de wedstrijd.

Door deze overwinning gaan de Raiders naar 2-3, op ruime afstond van de Chiefs in de AFC West. De Packers staan eveneens op 2-3, na hun tweede prime time nederlaag op rij. Zij moeten nu ook pas op de plaats maken in de divisie, de Lions staan fier aan kop in de NFC North.

Lees hier en hier alle recaps van de wedstrijden op zondag!

Coverfoto: David Becker/Associated Press

NHL 32-in-32 | Vegas Golden Knights: De honger nog niet gestild

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | Vegas Golden Knights: De honger nog niet gestild

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Vanavond openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De afgelopen 32 dagen onderwierpen wij iedere franchise aan een analyse en eindigen we vandaag met de titelverdediger. De ploeg uit Sin City heeft een rustige zomer achter de boeg, maar onder aan de streep scharen we ze wederom in het rijtje favorieten: Vegas Golden Knights.

2022 – 2023: GOLDEN KNIGHTS BRENGEN CUP NAAR ‘THE STRIP’

Vegas Golden Knights pakte na het missen van de playoffs vorig seizoen de draad weer ouderwets op. Met nog altijd een cap hit ver boven de toegestane grens van $82.5 miljoen dollar werd GM Kelly McCrimmon weer tot creatief boekhouden veroordeeld. Okay, de blessures van onder meer Robin Lehner, Mark Stone en Jack Eichel waren serious business, maar feit bleef wel dat het voor de gemiddelde ijshockeyfan toch een donker randje gaf aan de “kunstmatige franchise”.

Ondanks de tegenslagen deden de Knights wel weer ouderwets wat van haar werd verwacht, namelijk de divisie winnen. Met een totaal van 111 punten — nieuw franchise record — bleef de ploeg van head coach Bruce Cassidy uiteindelijk Edmonton Oilers met twee punten voor. Met 51 overwinningen evenaren ze bovendien het aantal overwinningen van het inauguratie seizoen 2017 – 2018. Na het zomerse vertrek van onder meer Max Pacioretty en Evgenii Dadonov werd ook het totaal aantal goals in een seizoen geëvenaard (267).

Onder leiding van nieuwbakken head coach Bruce Cassidy beleefde onder meer Jack Eichel zijn ‘remontada’. De second overall van 2015 — inderdaad na Connor McDavid — kwam de laatste jaren in Buffalo voornamelijk in het nieuws door blessures of discussies met het Front Office, maar vond in Las Vegas weer zijn topvorm. Met een grotere arbeidsethos in voornamelijk de eigen zone zit het ‘Vollgasshockey’ hem als gegoten. In 67 optredens kwam de centre tot een totaal van 66 punten (27 goals, 39 assists). Naast de ‘usual suspects’ verdiende voornamelijk Chandler Stephenson een plek in de spotlights. De 28-jarige forward beleefde in ’21-’22 zijn breakout en deed daar met 65 punten (zestien goals, 49 assists) nog een schepje bovenop.

DE ALLERBESTE IN HET POSTSEASON

Toen Vegas Golden Knights in 2017 het levenslicht zag, stelde eigenaar Bill Foley zijn doelen. Binnen drie jaar moesten de playoffs gehaald worden en in zes jaar moest de Cup in Vegas staan. Er kon al een vinkje achter de eerste doelstelling en de zakenman vinkte ook zijn tweede vakje met groot genoegen af. Achtereenvolgens bonden de goudhemden Winnipeg Jets (4-1), Edmonton Oilers (4-2), Dallas Stars (4-2) en Florida Panthers (4-1) aan de zegekar. Meest in het oog springende feit was het gemak waarmee de ploeg naar de titel denderde.

Vooraf waren er twijfels over de goalies, maar in het postseason nam een sublieme Adin Hill alle twijfels weg. Bovendien leek iedereen op het roster te kunnen scoren, waardoor Cassidy niet afhankelijk was van één of twee supersterren. Niet minder dan achttien spelers vonden het net namens de Golden Knights. Jonathan Marchessault werd verkozen tot MVP. Eén van de originele Knights besloot met een ten-game point streak en dertien goals.

OFFENSE: NOG STEEDS TOT DE TANDEN BEWAPEND

Zelfs al heeft Vegas wellicht niet het beste aanvallende roster van de NHL of zelfs de Pacific Division, blijven de aanvallende lijnen ontzettend goed. Jack Eichel is na alle ellende van de voorbije jaren eindelijk de centre aan het worden waar men sinds de 2015 Entry Draft op zit te wachten. Met 26 punten (zes goals, twintig assists) in 22 playoff wedstrijden was de Amerikaan van onschatbare waarde. Jonathan Marchessault was helemaal lights out en won dan ook meer dan verdiend de Conn Smythe Trophy. Mark Stone is Mark Stone en bleek Trade Deadline aanwinst Ivan Barbashev een schot in de roos.

Na de vertrekken van Teddy Blueger (Vancouver Canucks) en Phil Kessel (UFA), is de trade van Reilly Smith het onderwerp van gesprek op The Strip. De 32-jarige winger vertrok al voor de start van het offseason middels een trade naar Pittsburgh Penguins, om GM Kelly McCrimmon de broodnodige ademruimte voor onder meer Ivan Barbashev — vijf jaar, $25 miljoen dollar — te geven. Als ‘Original Misfit’ spendeerde de Amerikaan sinds de start van de Golden Knights in Las Vegas en zette het voorbije seizoen de kroon op het werk door het winnen van de Stanley Cup.

Grote kracht in Sin City was diepte. Met Keegan Kolesar en William Carrier op je vierde lijn krijg je als tegenstander nauwelijks de kans het overwicht in een wedstrijd te pakken. Toch is het vertrek van Smith een behoorlijke aderlating in de lineup. Onder aan de streep produceerde de Amerikaan 26 goals en is het nog maar de vraag of de beoogde opvolger(s) Brett Howden en Mike Amadio de leegte op kunnen vullen. Al moet gezegd, dat Bruce Cassidy met Eichel – Stephenson – Karlsson – Roy down the middle allesbehalve slecht zal slapen.

DEFENSE: STATUS QUO BIJ ‘BACK SIX’, ADIN HILL VERLENGT

De blue-line van de Golden Knights kun je het beste in één woord vangen: Solide. Alex Pietrangelo is geen Cale Makar, maar zijn opgebouwde CV spreekt inmiddels boekdelen. Met olympisch goud, twee Stanley Cups en vijf maal de vijftig punten grens beslecht, is hij één van de steunpilaren in het succes van Vegas.

Bruce Cassidy heeft hier overigens een flink aandeel in. De head coach concludeerde in zijn eerste weken voor de groep dat de intensiteit van zijn ijshockey een meer gelijkmatige verdeling van de speelminuten van de ‘back six’ verlangde. In vergelijking met zijn gouden run met St. Louis Blues in 2019, speelde de Canadees “slechts” 23:25 minuten per wedstrijd, wat neer komt op een “downgrade” van vijf (!) minuten.

Onder aan de streep zijn er blue-line technisch geen wijzigingen te melden bij de goudhemden. Pietrangelo vormt zijn vertrouwde koppel weer met Alec Martinez — al is die op het moment van schrijven met een upper body injury day-to-day –, McNabb en Theodore vormen het tweede paar en sluiten Nicholas Hague en Kaedan Korczak de rij als derde paar. Enige aanwinst Mason Geertsen (Free Agent) is Farmvulling.

Grootste vis die binnenboord bleef is Cup-winning goalie Adin Hill. De voormalig Shark zette zijn krabbel onder een tweejarige deal ter waarde van $4.9 miljoen dollar AAV. Mede door de ‘vintage’ prestaties van de 27-jarige goalie, trokken de Knights de titel naar zich toe. Hiermee loste het Front Office ook vrijwel direct het grootste vraagstuk van het offseason op. Goalies Laurent Brossoit (Winnipeg Jets) en Jonathan Quick (New York Rangers) zoeken hun heil elders, waarmee de tandem Hill – Thompson het moet gaan doen in ’23 – ’24.

VOORSPELLING: NIET DÉ TOPFAVORIET, MAAR SERIEUZE KANDIDAAT

Zelfs het vertrek van Reilly Smith doet niets af aan het feit dat dit Golden Knights roster nog altijd behoorlijk de diepte in gaat. Met iedereen fit aan het vertrek ontbreekt het in Sin City eigenlijk nergens aan. De titelverdediger zal moeiteloos het postseason halen en wederom gaan wedijveren om de divisietitel. Toch zal er een andere druk op de schouders van de ploeg rusten en is het zeker met de versterkingen bij de andere teams in de Western de vraag of ze het andermaal voor elkaar kunnen boksen.

Onder aan de streep herbergen de Golden Knights natuurlijk een prachtig roster. En het aloude gezegde kan ook in de woestijn van stal gehaald worden: ‘Never change a winning team’.

Cover photo: AP Photo/John Locher

NLDS: Diamondbacks nemen Dodgers in houdgreep

Hans Mulder
-
0
NLDS: Diamondbacks nemen Dodgers in houdgreep

Donkere wolken pakken zich samen boven de duurbetaalde sterren van de Los Angeles Dodgers. Nadat Clayton Kershaw in Game 1 het einde van de eerste inning niet eens haalde, maakten de Arizona Diamondbacks in Game 2 korte metten met Bobby Miller. De als zesde geplaatste D-backs namen al vroeg afstand van de Dodgers om daarna een 2-0 voorsprong in deze best-of-5 veilig te stellen.

DIAMONDBACKS VERJAGEN OOK MILLER

Waar veteraan Kershaw vreselijk door het ijs zakte in Game 1, daar hadden de Dodgers nu hun hoop gevestigd op rookie Bobby Miller. In 22 starts hielp Miller zijn team dit jaar aan 11 wins en leed hij slechts 4 nederlagen. Helaas voor Miller en de Dodgers grepen de Diamondbacks ook deze starter direct bij de keel. Na vier wijd voor Corbin Carroll stroomden de honken vol omdat Ketel Marte en Tommy Pham elk door kwamen met een single.

In Dodger Stadium gingen de gedachten al snel terug naar zaterdagavond. De Diamondbacks waren toen meedogenloos en scoorden 6 runs in de eerste inning. Ook in Game 2 hield de thuisploeg het niet droog. Een sac fly van Christian Walker – een knappe catch van James Outman voorkwam erger –  bracht Carroll binnen voor de 1-0 waarna Gabriel Moreno via een productieve out de tweede run binnenbracht. De pitch count van Miller tikte inmiddels bijna de 30 aan, maar de rookie had nog één nul nodig om uit de inning te komen. Lourdes Gurriel Jr. werd die noodzakelijke out niet. Een RBI-single van de outfielder maakte er 3-0 van.

De schade was voor LA minder groot dan een paar dagen geleden, maar tegen Zac Gallen is dit seizoen vrijwel elke achterstand onoverkomelijk. De Diamondbacks-starter was niet voor niets goed voor 17 zeges in het reguliere seizoen en was ook de winnende werper in Game 2 van de NLWC tegen Milwaukee. Tegen de Dodgers was Gallen niet foutloos in de eerste inning. Een single van Freddie Freeman en vier wijd voor Max Muncy dreigden hem in verlegenheid te brengen, maar dit bleek slechts schijn.

GRATEROL TO THE RESCUE

Miller wist ook in de tweede inning niet uit de sores te blijven. Zijn pitch count was de 50 al gepasseerd toen manager Dave Roberts hem na 1.2 innings uit z’n lijden verloste. Brusdar Graterol werd ingebracht om de achterstand niet verder op te laten lopen en gezien zijn vorm was hij daar de aangewezen persoon voor. Graterol had in zijn laatste 25 innings namelijk geen run tegen gekregen. Dat dit geen toeval was, bewees de 25-jarige reliever tegen de D-backs. Graterol gaf zijn manager 2 innings en moest slechts één keer vier wijd toestaan.

Gesterkt door de run support voelde Gallen zich steeds lekkerder op de vijandelijke heuvel in LA. In zowel de tweede als derde inning gaf hij de Dodgers geen schijn van kans, maar bij 2 outs in de vierde was daar toch een schrikmoment. J.D. Martinez bracht wat hoop in de harten van de Dodgers terug door de bal diep te nemen voor een homerun. Het betrof een solo homerun, dus Gallen kon dit wel lijden. Hij herpakte zich ook rap, want 2 pitches en een flyball later was deze inning voorbij.

DREUN

In de vijfde inning begon LA echter weer te blaffen. Gallen zette James Outman met vier wijd op het eerste honk en Miguel Rojas kwam door met een single. Rojas werd na een grondbal van Mookie Betts de tweede nul, maar de Dodgers hadden nu wel het eerste en het derde honk in handen met Freddie Freeman aan slag. Gallen moest even diep graven, maar na 6 pitches en 3 strikes werd de eerstehonkman de bevrijdende derde nul.

Als de Dodgers dachten dat het momentum nu hun kant gekozen had, kwamen ze in de zesde inning akelig bedrogen uit. Reliever Ryan Brasier was inmiddels bezig aan zijn derde inning en leek freewheelend richting de zevende te gaan. Na twee rappe nullen zette Gurriel Jr. zijn knuppel echter keihard tegen de bal voor een solo homerun en een 4-1 voorsprong. Deze klap deed zeer in LA. Net op het moment dat ze dachten terug in de wedstrijd en de serie te komen, konden de Dodgers weer van voor af aan beginnen.

BLAFFEN MAAR NIET BIJTEN

Het vertrek van Zac Gallen (5.1 IP, 5 H, 2 ER, 2 BB, 4 K) in de zesde inning zou de thuisploeg terug in het zadel kunnen helpen. De starter liet twee man achter op de honken. Reliever Andrew Saalfrank begon slecht met vier wijd voor Chris Taylor, waardoor de Dodgers alle honken in handen hadden. Een RBI-single van Enrique Hernandez bracht de achterstand terug tot 2-4 en nadat Ryan Thompson Saalfrank was komen aflossen werd Kolten Wong de derde nul. Weer lieten de Dodgers twee man achter op de honken en dat zou hen uiteindelijk duur komen te staan.

Het was achteraf namelijk de laatste kans die de Dodgers kregen. Kevin Ginkel en Paul Sewald waren vanaf de heuvel oppermachtig in de laatste innings en lieten geen enkele tegenstander toe op de honken. De Diamondbacks op hun beurt dreigden in de negende inning de voorsprong verder uit te bouwen, maar wisten de volle honken niet in één of meer runs om te zetten. Achteraf maalde daar niemand om bij Arizona. Dankzij de 2-0 voorsprong hebben zij deze NLDS in een houdgreep en moet ’t favoriete LA met een flinke Houdini-act komen om deze best-of-5 om te draaien.

UP NEXT:

De vijf beste teams van het reguliere seizoen speelden gezamenlijk 10 wedstrijden in het postseason en alleen de Braves wisten één duel te winnen. En dat deden ze dan ook nog na een 0-4 achterstand. De Rays zijn al uitgeschakeld door de Rangers en diezelfde Rangers staan op het punt de als eerste geplaatste Orioles pootje te lichten. Arizona rekende in de NLWC al af met de Brewers en zijn nog één zege verwijderd om de Dodgers te elimineren.

Zij kunnen dit al doen in de nacht van woensdag op donderdag (03.00 uur Nederlandse tijd). De ervaren Lance Lynn moet het seizoen van LA dan in leven houden, terwijl de D-backs Brandon Pfaadt naar de heuvel sturen.

Cover photo: Mark J. Terrill/AP Photo

NLDS: Riley en de Braves verpesten geweldig optreden Wheeler

Hans Mulder
-
0
NLDS: Riley en de Braves verpesten geweldig optreden Wheeler

Met twee wedstrijden in Philadelphia in het vooruitzicht was Game 2 in deze NLDS van cruciaal belang voor de Atlanta Braves. Zij troffen in Zack Wheeler echter een starter in geweldige vorm, maar in dit duel bleek eens te meer dat zelfs een magistrale Wheeler het niet alleen kan. Atlanta kwam in de late innings met een geweldige comeback op de proppen en stapt met een goed gevoel in het vliegtuig naar Philly.

TALE OF TWO STARTERS

Bij de Atlanta Braves waren er zorgen over hun starter Max Fried. Hun ace miste de laatste weken van het seizoen vanwege een blaar en het was de vraag hoe scherp Fried was in dit belangrijke duel. Niet scherp genoeg, zo luidde het antwoord. Fried had 30 pitches nodig om door de eerste inning te komen en liep door een RBI-single van Alec Bohm ook nog tegen een vroege achterstand aan. Trea Turner scoorde de enige run in die inning, maar het had voor de Braves veel erger kunnen zijn. De Phillies besloten die inning namelijk met alle honken bezet.

Van herstel was in de tweede inning nauwelijks sprake. Fried had minder pitches nodig, maar J.T. Realmuto bezorgde hem een dreun van jewelste. De Phillies-catcher timmerde een bal het stadion uit voor een 2-run homerun en daarmee een 3-0 voorsprong voor de bezoekers. Het zelfvertrouwen van de Braves liep daarmee een volgende deuk op. Zij hadden in de eerste wedstrijd geen antwoord op Ranger Suarez en de bullpen van de Phillies en in dit duel was Zack Wheeler werkelijk magistraal in de eerste innings.

Wheeler was in de NLWC tegen de Marlins al goed, maar schakelde in Game 2 van deze NLDS nog een tandje bij. In de eerste drie innings liet hij alleen Matt Olson toe op de honken en van de eerste negen outs noteerde Wheeler er maar liefst zeven via een strikeout. De starter gaf een nieuwe betekenis aan het begrip dominantie. En hij zadelde de Braves op met een gigantisch probleem. Dit werd, met Kirby Yates inmiddels op de heuvel, nog groter toen Bryson Stott met alweer zijn zevende RBI van dit postseason Nick Castellanos over de thuisplaat sloeg middels een sac fly.

BRAVES GEVEN TEKEN VAN LEVEN

De beste aanval in de majors stond na veertien innings in deze best-of-5 nog altijd droog. Atlanta wist in de eerste vijf innings zelfs geen hit te noteren tegen de fabuleuze Wheeler. Philadelphia had daar minder moeite mee. Zij hadden in elk van die innings minimaal één honkloper en trokken die lijn door tegen Joe Jimenez in de zesde. Noch Bryce Harper, noch J.T. Realmuto wist de lopers op het eerste en tweede honk echter binnen te slaan.

We zullen de komende dagen merken hoe duur dit was, maar in deze wedstrijd gaf het de Braves opeens wat momentum. Wheeler was vijf innings lang foutloos, maar moest in de zesde een run slikken. Na vier wijd voor Ronald Acuna Jr. ging zijn defensie de fout in na een hit van Ozzie Albies. De rappe Acuna ging van het eerste honk in één moeite door naar thuis en scoorde de eerste run van Atlanta in deze serie. Eindelijk kwam er een einde aan die lange periode (14 innings) van droogte.

Waar Rob Thomson in Game 1 Ranger Suarez snel van de heuvel haalde, daar liet hij z’n ace staan voor de zevende inning. Een duur foutje van de manager. Matt Olson kwam door met de tweede hit van de Braves waarna Travis d’Arnaud er vanuit het niets weer een wedstrijd van maakte. De catcher had al de minst slechte statistieken van alle Braves tegen Wheeler (6.1 IP, 3 H, 2 ER, 1 BB, 10 K) en diens 2-run homerun maakte een einde aan de werkdag van de starter, die vijf sublieme innings gooide maar daarna een paar tikken kreeg.

RILEY DRAAIT HET OM!

Jose Alvarado nam het stokje over van Wheeler. De reliever kreeg Truist Park stil door Kevin Pillar en Orlando Arcia weg te zetten en de voorsprong van de Phillies succesvol te verdedigen. Hoe anders was dit toen Jeff Hoffman de heuvel besteeg. Zijn eerste pitch raakte Acuna Jr. maar het was Austin Riley die Hoffman en de Phillies pas echt pijn deed. De derdehonkman bewoog zich vrij geruisloos door de eerste wedstrijden, maar dreunde in de achtste inning zijn eerste homerun de tribunes is. De Braves hadden hun 0-4 achterstand weggepoetst en van het ene op het andere moment omgezet in een 5-4 voorsprong.

Braves-manager Brian Snitker liet A.J. Minter in de negende staan om af te rekenen met Bryce Harper. De man die de Braves al zo vaak pijnigde, werd echter wel de eerste honkloper. Het was nu aan closer Raisel Iglesias om voor de drie laatste nullen te zorgen. Hij deed dit op een zeer onorthodoxe manier. Met één uit maakte Michael Harris II een geweldige catch tegen de muur. Dit verraste Harper, die al overweg was naar het derde honk. Met een schitterende play maakte Riley vervolgens van hem de derde en laatste nul.

UP NEXT

In de nacht van woensdag op donderdag gaat deze best-of-5 verder in Citizens Bank Park van de Philadelphia Phillies. Aaron Nola start dan namens de thuisploeg, die ten koste van alles zal proberen het momentum weer aan hun kant te krijgen. Op het moment van schrijven is nog niet bekend wie de bal krijgt voor de Braves. Zij zagen Nola dit seizoen al drie keer en wisten in 18 innings slechts 7 earned runs te scoren tegen deze Phillies-starter.

Cover photo: Hyosub Shin/Atlanta Journal Constitution

Southeast Division Preview: rebuild in Washington

Thijs Verkuil
-
0
Southeast Division Preview: rebuild in Washington

De eerste oefenwedstrijden en NBA Media Day zitten er op en nog minder dan een maand tot de start van het NBA seizoen! In de aankomende previews blikken wij per divisie vooruit en lichten we alle offseason moves van de teams uit. We beginnen met op papier een wat zwakkere divisie, maar desondanks allesbehalve saai: de Southeast Division.

#1: MIAMI HEAT: 42-40

Voor de regerend kampioen van de Eastern Conference was het een pijnlijke zomer. Het verliezen van de NBA Finals is nooit fijn, maar ook in het offseason zat het niet mee voor Miami. De ploeg verloor Max Strus aan de Cleveland Cavaliers, Gabe Vincent aan de Los Angeles Lakers en richtte haar pijlen op Damian Lillard maar mistte. Ook Jrue Holiday kwam niet naar Miami, en de Heat moesten het enkel doen met Thomas Bryant, Josh Richardson en rookie Jaime Jaquez Jr..

VERWACHTE LINE-UP MIAMI HEAT

PG: Kyle Lowry | SG: Tyler Herro | SF: Josh Richardson | PF: Jimmy Butler | C: Bam Adebayo

Vier namen lijken vast te staan in de opstelling van Miami. Jimmy Butler, Bam Adebayo en Tyler Herro zijn zeker van basisplaatsen. Ook Kyle Lowry lijkt door het vertrek van Vincent nu volledig verzekerd van een starting spot. De enige twijfel is de small forward positie. Dit zou Josh Richardson zijn, die na vier seizoenen terugkeert bij de ploeg waar hij zijn beste jaren had. Echter kan coach Spoelstra ook kiezen voor Caleb Martin die in de playoffs sterke momenten kende. Kevin Love is ook nog altijd een optie, waarbij Jimmy Butler dan een positie opschuift.

Verder in de rotatie beschikt Miami over scherpschutter Duncan Robinson, Haywood Highsmith en Orlando Robinson. De drie lieten met momenten hun kwaliteiten zien in de playoffs, maar waren later duidelijke dissonanten. Daarom werd Thomas Bryant aangetrokken, om het gat achter Adebayo als center in te vullen. Jonge talenten als Dru Smith, Alondes Williams en R.J. Hampton zullen hopen op minuten als back-ups van de guards. Jaime Jaquez Jr. en Nikola Jovic zullen ook proberen zich te worstelen in een rotatie die voorlopig nog niet de sterkste lijkt uit de NBA. Echter beschikt Miami nog altijd over Jimmy Butler, die zijn ploeg op de belangrijke momenten altijd wel naar succes weet te leiden.

#2: ATLANTA HAWKS: 40-42

Na maanden en misschien wel jaren van trade geruchten, vertrok John Collins uiteindelijk deze zomer bij de Atlanta Hawks. Waar eerst werd gericht op mogelijk meerdere eerste ronde draft picks, kreeg Atlanta nu enkel Rudy Gay en een 2026 second round pick van de Memphis Grizzlies. Uiteindelijk werden deze assets weer geruild voor Patty Mills. Starter John Collins werd uiteindelijk dus ingeruild voor een bankzitter bij de Brooklyn Nets, Patty Mills. Verder veranderde er eigenlijk helemaal niets in Atlanta. Kobe Bufkin werd gekozen met de 15e keuze uit de draft en Wesley Matthews was de enige free agent die naar Atlanta trok.

VERWACHTE LINE-UP ATLANTA HAWKS

PG: Trae Young | SG: Dejounte Murray | SF: De’Andre Hunter | PF: Saddiq Bey | C: Clint Capela

Head coach Quin Snyder tekende tijdens het vorige seizoen een vijfjarig contract bij Atlanta, waar hij met dus vrijwel dezelfde selectie gaat werken, waarmee hij het de Boston Celtics verrassend genoeg lastig maakte in de playoffs. De starting line-up zal dan ook bijna niet veranderen. De plek van de vertrokken Collins zal ingenomen worden door Saddiq Bey, die daarmee het veld verder zal stretchen voor sterspelers Trae Young en Dejounte Murray.

De belangrijkste mannen op de bank zullen Bojan Bodganovic en Onyeka Okongwu zijn. Patty Mills, AJ Griffin en Jalen Johnson zullen hoogstwaarschijnlijk de rotatie volmaken. Verder heeft Snyder ook nog beschikking over Bruno Fernando, Wesley Matthews, Garrison Mathews en rookies Kobe Bufkin en Mouhamed Gueye. Voor deze vijf lijken er weinig tot geen minuten weggelegd, maar aan hun de taak om zich in de rotatie van Snyder te wurmen.

#3: ORLANDO MAGIC: 37-45

Ondanks een dertiende plaats in de Eastern Conference, was de Orlando Magic een verrassing te noemen afgelopen seizoen. Paolo Banchero bleek een schot in de roos, Franz Wagner ontwikkelde zich ook verder en Markelle Fultz wordt langzamerhand ook steeds beter. Met de nieuwe draft picks Anthony Black (zesde) en Jett Howard (elfde) is er opnieuw talent toegevoegd aan een team dat in opkomst is.

VERWACHTE LINE-UP ORLANDO MAGIC

PG: Markelle Fultz | SG: Gary Harris | SF: Franz Wagner | PF: Paolo Banchero | C: Wendell Carter Jr.

De basisopstelling in Orlando kent geen veranderingen ten opzichte van vorig seizoen. Fultz, Wagner en Banchero bleken het afgelopen jaar de belangrijkste spelers voor Orlando en zullen dat dit seizoen opnieuw moeten zijn. Wendell Carter Jr. heeft niet de grootste uitdagers met Moe Wagner en Goga Bitadze en zal dus opnieuw starten. Gary Harris was vorig seizoen de perfecte glue guy en zal met zijn driepuntsschot de starting line-up afronden.

Vanaf de bank wordt het wel interessant. Cole Anthony zal net als vorig seizoen de rol van sixth man innemen. Rookies Anthony Black en Jett Howard, en Jalen Suggs zullen strijden om de resterende minuten op de guard posities. Aanwinst Joe Ingles zal met Chuma Okeke en Jonathan Isaac de back-up minuten gaan verdelen voor de forward posities. Met name Jonathan Isaac zal interessant zijn om te volgen. Isaac speelde vorig seizoen slechts elf NBA-wedstrijden en kwam in 2020-2021 en 2021-2022 niet in acties, allemaal door blessures. Is hij topfit, behoort hij tot de beste verdedigers in de NBA. Echter is dat een heel groot vraagteken, maar de hoop blijft voorlopig nog bestaan in Orlando.

#4: CHARLOTTE HORNETS: 33-49

Blessureleed teisterde de Charlotte Hornets het afgelopen seizoen. Het resulteerde wel in de tweede draft pick, waarmee Brandon Miller werd gekozen. De forward uit Alabama lijkt een perfecte fit voor de Hornets, waar LaMelo Ball ook weer terugkeert van een blessure. Hierdoor mistte hij ruim veertig wedstrijden van het vorige seizoen. Verder veranderde er niet veel in Charlotte, dat hoopt op een seizoen zonder blessures. De grootste verandering was wel de terugkeer van Miles Bridges.

De forward speelde in 2021-2022 zijn vierde jaar in de NBA bij de Hornets, waarin hij goed was voor 20 punten, 7 rebounds en bijna 4 assists per wedstrijd, allemaal career highs. Charlotte bood hem een qualifying offer aan, waarmee hij zijn contract één seizoen kon verlengen. Echter kwam daarna aan het licht dat hij zowel zijn vrouw als kinderen had mishandeld en was opgepakt in Los Angeles. Bridges tekende geen contract voor het seizoen en werd later vrijgesproken van de aanklachten tegen hem. Desondanks besloot de NBA hem voor 30 wedstrijden nog te schorsen, waarvan er 20 kwamen te vervallen aangezien hij het vorige seizoen niet in actie kwam. Deze zomer accepteerde hij alsnog de qualifying offer van de Hornets, maar mist hij dus minimaal de eerste tien wedstrijden van het seizoen.

VERWACHTE LINE-UP CHARLOTTE HORNETS

PG: LaMelo Ball | SG: Terry Rozier | SF: Brandon Miller | PF: P.J. Washington | C: Mark Williams

LaMelo Ball zal sowieso starten als point guard. Ook Terry Rozier zal na het beste seizoen uit zijn carrière niet op de bank belanden. De small forward positie is wat twijfelachtiger. Gordon Hayward had een solide jaar, maar minder dan de jaren ervoor. Met een tweede pick in de draft hijgend in zijn nek, verwachten wij dat er gekozen wordt voor de potentie van Brandon Miller. De schorsing van Miles Bridges en een jaar zonder basketbal, zal ervoor zorgen dat P.J. Washington ‘gewoon’ de power forward blijft, al is dat geen verrassing na een degelijk individueel seizoen. Mark Williams knokte zich vorig seizoen als rookie na veel DNP’s knap in de starting line-up en zal dat dit seizoen proberen door te zetten.

De rotatie van de Hornets bevat een mix van talent en ervaring. Edmond Sumner, Frank Ntilikina en Gordon Hayward zijn de enige spelers vanaf de bank met meer dan vier jaar NBA-ervaring. Cody Martin, Miles Bridges, Nick Richards, JT Thor, James Bouknight, Nick Smith Jr., Bryce McGowens en Kai Jones zullen allen hopen zich dit seizoen verder te ontwikkelen en meer NBA-minuten te verdienen. Voor Kai Jones is het echter nog niet zo vanzelfsprekend.

Na een zeer aparte live video op Instagram waarin hij zeer bezweet was en heel onduidelijk sprak, kwamen de vragen omhoog of Jones onder invloed zou zijn van drank en/of drugs. Jones zou ook geen van de optionele team workouts bezocht hebben en is voorlopig voor onbepaalde tijd niet bij het team betrokken. Charlotte noemt het geen schorsing en houdt contact met hem, maar vreemd is de situatie zeker wel.

#5: WASHINGTON WIZARDS: 22-60

De grootste veranderingen in de Southeast Division vonden plaats in Washington. Na een teleurstellend seizoen werd General Manager Tommy Sheppard ontslagen. Zijn opvolger Will Dawkins kreeg een zware klus te verduren. De rebuild werd volledig ingezet en sterspelers Kristaps Porzingis en Bradley Beal vertrokken als gevolg van trades. Washington ontving vooral veel toekomstige draft picks, maar ook Jordan Poole van de Golden State Warriors. In de afgelopen draft hadden ze uiteindelijk de zevende keuze, waarmee de jonge Fransman Bilal Coulibaly werd gekozen.

VERWACHTE LINE-UP WASHINGTON WIZARDS

PG: Tyus Jones | SG: Jordan Poole | SF: Corey Kispert | PF: Kyle Kuzma | C: Daniel Gafford

Jordan Poole, Daniel Gafford en Kyle Kuzma lijken zeker van hun basisplaats. Laatstgenoemde tekende onlangs een vierjarige contractverlenging van 90 miljoen dollar. Gafford kampt nu nog met een elleboogblessure, maar heeft enkel Taj Gibson en Mike Muscala als concurrenten. De basisplaats van Poole is ook een zekerheid. Hij staat aan de vooravond van zijn nieuwe contract dat hij nog tekende bij de Warriors: vier jaar ter waarde van 140 miljoen dollar. De twee andere posities zijn wat meer onzeker.

Tyus Jones zal hoogstwaarschijnlijk de starting point guard worden, maar mogelijk schuift head coach Wes Unseld Jr. Delon Wright hiervoor naar voren. Corey Kispert kende een sterk tweede jaar in de NBA, maar heeft een geduchte concurrent in rookie Bilal Coulibaly. Kispert zorgt voor de aanvallende impuls, terwijl Coulibaly defensief sterker is. Zou Unseld voor een grotere line-up kiezen, kan ook Deni Avdija een optie zijn. Landry Shamet is hoogstwaarschijnlijk de back-up van Jordan Poole en is daarmee de tiende man in de rotatie.

Na een jaar blessureleed zal Danilo Gallinari hopen weer NBA-minuten te gaan maken, terwijl Johnny Davis na een teleurstellend rookie season zich terug wil knokken in de rotatie.

Coverfoto: AP Photo/Jess Rapfogel

NFL op zondag: 49ers en Eagles blijven perfect

Toon Aerts
-
0
NFL op zondag: 49ers en Eagles blijven perfect

Er waren nog twee teams ongeslagen bij het ingaan van Week 5 en ook na de wedstrijden op zondag blijven er twee teams over die nog steeds een perfect rapport kunnen voorleggen. De Philadelphia Eagles trokken naar Los Angeles en namen in een dominante tweede helft afstand van de Super Bowl LVI-kampioenen. De San Francisco 49ers lieten tijdens Sunday Night Football geen spaander heel van de Dallas Cowboys. De recaps van deze en alle andere late games op zondag, lees je hier!

TERUGKERENDE KUPP KAN EAGLES NIET VAN DE ZEGE HOUDEN

De Philadelphia Eagles trokken op zondagnamiddag naar Los Angeles om er de LA Rams partij te geven. De Rams zijn tot verbazing van velen niet het kneusje van de NFL en dus konden de Eagles zich aan stevig weerwerk verwachten. In de eerste helft was dat zeker het geval. Matthew Stafford had kennelijk niet al te veel last van zijn heup en vond vlot zijn receivers. Bij die receivers zat voor ’t eerst dit seizoen Cooper Kupp. De voormalige Super Bowl MVP leek nooit te zijn weg geweest en ving footballs dat het een lieve lust was. Hij deed vooral in de eerste helft zijn ding en eindigde de game met 8 gevangen passes voor 118 yards. Enkel de touchdown ontbrak. Dat lukte de rookie sensation bij de Rams dan weer wel. Puka Nacua ving zeven ballen voor 71 yards en een touchdown. Ook Tutu Atwell deed zijn duit in het zakje met een mooie touchdown in het eerste kwart.

De Eagles wisselden in de eerste helft nog de klappen uit met de Rams, maar in de tweede helft namen ze de wedstrijd helemaal in handen. De defensie, onder leiding van de spectaculaire rookie Jalen Carter, maakte Stafford het leven zuur en zorgde ervoor dat de Rams geen enkel punt meer scoorden na de pauze. De Eagles namen met twee field goals van Jake Elliott verder afstand, maar de score had hoger kunnen oplopen, gezien de dominantie. Jalen Hurts wierp een prima game en sprak voor ’t eerst dit seizoen zijn benen aan. Hij werd de leading rusher met 72 yards. Verder viel ook de topprestatie van tight end Dallas Goedert op. Eindelijk werd hij in het spel betrokken. Hij bedankte voor het vertrouwen met 117 receiving yards en een touchdown. De Eagles-D gooide de wedstrijd ultiem in het slot met een krachtige sack van Haason Reddick. Na vijf weken oogt het bilan in Philly nog steeds perfect.

COWBOYS MAKEN GEEN SCHIJN VAN KANS TEGEN 49ERS

Sunday Night Football kondigde zich aan als een absolute kraker tussen de Dallas Cowboys en de San Francisco 49ers. Het moest de eerste echte test gaan worden voor Brock Purdy en co. Als het een échte test was, dan zijn de Niners alvast met vlag en wimpel geslaagd. Ze hebben van start tot finish de vloer aangeveegd met de Cowboys, die zich zowel op offense als op defense niet konden meten met het team van Kyle Shanahan. Al tijdens de eerste twee drives was het verschil duidelijk. De 49ers staken vlot het veld over, waar Purdy zijn tight end George Kittle vond voor de touchdown. Dak Prescott en de Cowboys moesten na drie plays de bal alweer aan de tegenstander geven.

De wedstrijd werd op geen enkel moment echt spannend en na een heerlijke trick play scoorde George Kittle in het tweede kwart zijn tweede touchdown. Hij zou in het derde kwart nog een touchdown scoren en zo werd hij de eerste Niner sinds Vernon Davis in 2009 die nog eens drie touchdowns in eenzelfde wedstrijd scoorde. Uiteraard kon ook Christian McCaffrey weer niet ontbreken. Ondanks dat hij een iets rustigere game dan gewoonlijk beleefde, scoorde hij toch opnieuw een rushing touchdown. Dak Prescott die zag intussen spoken. Hij gooide maar liefst drie intercepties en verliet in het vierde kwart de wedstrijd. De Cowboys zullen deze klap vermoedelijk wel te boven komen tegen de mindere goden in de NFC. Maar hun status als contender kreeg tegen de 49ers toch een serieuze knauw. Diezelfde Niners zijn op dit moment het beste team in de NFL.

OVERIGE GAMES

Cincinnati Bengals @ Arizona Cardinals | 34-20. Joe Burrow is back! Daar leek het tenminste sterk op tijdens een duidelijke overwinning van de Bengals op de Arizona Cardinals. Burrow gooide voor 317 yards, drie touchdowns en een interceptie. Zijn maatje Ja’Marr Chase was diegene die optimaal kon profiteren van deze comeback. Chase ving 192 yards en alle drie de touchdowns. Als we deze versie van de Bengals krijgen vanaf nu, dan hebben we er een contender bij in de AFC.

Kansas City Chiefs @ Minnesota Vikings | 27-20. De Kansas City Chiefs blijven maar winnen. In en tegen Minnesota was het opnieuw niet flitsend, maar wel alweer net genoeg. De Chiefs werden vlak voor de rust opgeschrikt toen Travis Kelce zonder contact neerging na een catch en run. Er werd gevreesd voor een zware blessure, maar Kelce keerde in de tweede helft terug en scoorde zelfs nog een touchdown. Het is tot nog toe zonder glans, maar de Chiefs zijn desondanks alweer op weg naar de divisiewinst in de AFC West.

New York Jets @ Denver Broncos | 31-21. Wat kan wraak zoet smaken. Nathaniel Hackett, offensive coordinator van de New York Jets, maar vooral voormalig head coach van de Denver Broncos, was de meest gevierde man in het stadion nadat zijn Jets de partij naar zich toe hadden getrokken. In een waar blunderfestijn waren het uiteindelijk Russell Wilson en zijn Broncos die de meeste fouten maakten. Bij de laatste -potentieel winnende- drive, liet Russ zich de bal ontfutselen en rende Bryce Hall het leer terug voor een fumble return touchdown. Sean Payton kon wel door de grond zakken. Doet hij het zowaar nog slechter dan de man aan wie hij enkele maanden terug de slechtste coaching job in de geschiedenis toedichtte?

Lees hier alle recaps van de vroege wedstrijden afgelopen zondag!

Coverfoto: Ezra Shaw/Getty Images

NHL 32-in-32 | Florida Panthers: Cats hebben twijfels weg te nemen

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | Florida Panthers: Cats hebben twijfels weg te nemen

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Op dinsdag 10 oktober openen Nashville Predators en Tampa Bay Lightning om 23:30 uur Nederlandse tijd het bal in Florida. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Vegas Golden Knights. Vandaag zijn we in onze 32-in-32 serie aanbeland bij de verliezend finalist van vorig seizoen: Florida Panthers.

2022-2023: SPROOKJE ZONDER HAPPY END

De messen waren geslepen en de pennen al gedoopt in azijn. Het was voor iedereen duidelijk dat de winnaar van de Presidents’ Trophy in 2022 een jaar later de play-offs niet eens zou halen. De Florida Panthers waren dan ook niet op enige regelmaat te betrappen. Aanvallend was het allemaal goed te pruimen, maar de defensie was zo lek als een papieren mandje. Er was een 6-game winning streak aan het einde van het seizoen voor nodig om de Panthers in de play-offs te krijgen. Dat én geknoei van de Pittsburgh Penguins tegen wat zwakke broeders.

Hoe ze het deden, deden ze het maar in de play-offs zagen we opeens de Panthers die iedereen eigenlijk vanaf oktober verwachtte. Zo niet beter. Paul Maurice kreeg het voor elkaar zijn team op het juiste moment te laten pieken en vanuit het relatieve niets tikte Sergei Bobrovsky plotseling zijn topvorm aan. Het enige dat hetzelfde bleef, was de sublieme vorm van Matthew Tkachuk. Zijn blessure laat in de play-offs maakten de kansen van Florida op de Cup bepaald niet groter. Nadat ze verrasten tegen de Bruins poetsten de Panthers vervolgens de Leafs en Canes eenvoudig van het ijs. In de Stanley Cup Final beten de Cats zich echter stuk op Vegas.

TKACHUK BEVESTIGT

Matthew Tkachuk kwam. Hij zag. En hij overwon bijna. Bill Zito moest in de zomer van 2022 ver gaan om de superster over te nemen van de Calgary Flames, maar waarschijnlijk vinden ze ’t in Sunrise nu wel waard dat Jonathan Huberdeau en MacKenzie Weegar zijn opgegeven voor Tkachuk. De oudste van de twee broertjes verliet Calgary met 104 punten en deed er in Florida nog een schepje bovenop. In z’n eerste jaar in de Sunshine State nam Tkachuk de Panthers aan z’n hand. Niet alleen in het reguliere seizoen, maar ook in de play-offs was de winger bij kans ongrijpbaar.

We doen anderen tekort als we Tkachuk tijdens de eerste 82 wedstrijden een zeldzaam lichtpuntje noemen. Aleksander Barkov bleek namelijk ook zonder maatje Huberdeau prima te kunnen functioneren en Carter Verhaeghe vond ergens een scoring touch van wie niemand dacht dat hij die zou bezitten. De voormalig Lightning-speler scoorde maar liefst 42 keer en verdubbelde daarmee bijna zijn vorige persoonlijk record.

AAN SCOREND VERMOGEN GEEN GEBREK

Scoren was niet zozeer het probleem in dit deel van Florida. Er waren namelijk niet veel teams die vaker scoorden dan de ploeg van Paul Maurice. Daar waren ook de 31 goals van Sam Reinhart mede debet aan en de voormalig Sabre tikte daarmee voor het tweede jaar op rij de 30+ aan. Uiteindelijk eindigden 12 Panthers het seizoen in de dubbele cijfers en was ook de powerplay bovengemiddeld in orde. Niet geweldig, maar met hun bijna 23% behoorden ze nog wel net tot de beste tien in de League.

Maurice kan komend seizoen grotendeels dezelfde groep het ijs op sturen, maar de coach is wel degelijk wat belangrijke spelers kwijtgeraakt. Eric Staal, Patric Hornqvist en Anthony Duclair waren misschien niet heel belangrijk vanwege hun productie, maar zowel op als naast het ijs waren ze wel degelijk van grote waarde. Evan Rodrigues is echter een meer dan capabele offensieve toevoeging voor dit roster. Hij zou zelfs zomaar kunnen starten op de eerste lijn met Barkov en Verhaeghe.

JONGLEREN

In de bottom six was Eetu Luostarinen een aangename surprise. De nu 25-jarige Fin had al drie seizoenen aan ervaring in zijn rugzak, maar een neusje voor de goal liet hij zich pas vorig seizoen aanmeten. Luostarinen verlengde in juli 2022 zijn contract en bewees vervolgens het gelijk van de organisatie door 17 keer te scoren. Hij zal met Anton Lundell vermoedelijk een overwegend Finse lijn gaan vormen. Lundell was typisch zo’n voorbeeld van een goede rookie met een minder tweede jaar, Dit seizoen mag de 21-jarige bewijzen dat zijn 44 punten als rookie niet op toeval berustten.

Voor general manager Bill Zito is het jongleren met de salary cap. Het vertrek van Duclair gaf dit al aan. Dit biedt echter ook weer kansen voor jonge spelers in de organisatie. Spelers zoals Mackie Samoskevich of Grigori Denisenko. De zware schouderblessure van Brandon Montour is een andere reden waarom jonkies hun kans mogen grijpen. Met onder meer 8 goals in de play-offs was Montour van onschatbare waarde voor de Cats, maar het lange seizoen eiste dus zijn tol.

DEFENSIE OP DE SCHOP

Wat Zito deze zomer ook goed heeft gedaan, is het renoveren van zijn blauwe lijn. Defensief hield het vorig jaar niet over in Sunrise, maar Zito ving het vertrek van Marc Staal en Radko Gudas op door Oliver Ekman-Larsson, Dmitri Kulikov en Niko Mikkola te strikken. Kulikov keert daarmee terug naar de club die hem in 2009 als veertiende drafte. Veel goals hoeven we van de Russische dertiger niet te verwachten, maar het voorkomen daarvan gaat hem nog altijd prima af.

De toevoeging van Oliver Ekman-Larsson, OEL voor intimi, is een interessante. Met name in Arizona zullen ze vinden dat er geen discussie over mogelijk is dat de Zweed over een hoop kwaliteiten beschikt. In Vancouver brengen ze daar dan weer tegenin dat OEL dit de laatste jaren goed wist te verbergen. De Canucks kochten zijn contract af, waarna de Panthers snel hun slag sloegen. In Florida hoopt Ekman-Larsson weer de beste versie van zichzelf te zijn en dan heeft de club er gewoon een prima speler aan.

Gustav Forsling had vorig seizoen een prima jaar met onder meer 13 goals en een plus/minus rating van +19. Hij zal samen met de wat defensiever ingestelde Josh Mahura ’t eerste defensieve paar vormen. Voor Mahura betekent dit meer dan waarschijnlijk dat hij veel meer minuten gaat maken dan de 14 minuten die hij vorig seizoen gemiddeld speelde. Dat de 25-jarige Canadees die kans krijgt, heeft ook te maken met de blessure van Aaron Ekblad. De voormalig first overall van 2014 kampt met een schouderblessure en zal de nodige wedstrijden missen.

PLAY-OFF BOB GEVRAAGD!

Hoewel de defensie er op het eerste gezicht wat degelijker uitziet, valt of staat het succes van de Panthers met Sergei Bobrovsky. De Rus begint aan zijn vijfde seizoen in Sunrise en liet pas in de laatste play-offs de goalie zien die hij in Columbus vrijwel dagelijks was. Vorig jaar deden geruchten over een trade de ronde, maar Zito zal graag vasthouden aan Bob als de 35-jarige sluitpost zijn vorm van ’t postseason weer aantikt.

In de zomer trokken de Panthers Anthony Stolarz aan en daarmee geven ze al dan niet bewust een signaal af over de beschikbaarheid van Spencer Knight. De jonge goalie was tussen 2020 en 2022 een veelbelovend talent, maar zat vorig jaar met zichzelf in de knoop. Knight is inmiddels van de IL af, maar of hij ook daadwerkelijk snel terugkeert in de hoofdmacht is nog even de vraag. In Stolarz hebben ze echter een goed alternatief in handen.

VOORSPELLING 2023-2024: DRINGEN RICHTING PLAY-OFFS

Het ideale scenario voor de Panthers zou zijn als ze hun laatste twee seizoenen nu weten te combineren. Het geweldige reguliere seizoen van 2021-2022 met de prachtige playoff-run van een paar maanden geleden. Bij de regerend kampioen van de Eastern Conference is de kern nog altijd intact. Tkachuk, Barkov, Verhaeghe, maar ook een speler als Sam Bennett zullen ongetwijfeld voor genoeg goals gaan zorgen. Dat was vorig jaar het probleem niet en zal dat nu waarschijnlijk ook niet zijn.

Het gemis van Ekblad zal zich defensief laten voelen. Hoewel de blueliner nog altijd pas 27 jaar is, brengt hij een hoop ervaring en klasse mee. Dat vang je, zelfs met de nieuwe gezichten, niet zomaar even op. Daarbij missen de Panthers in Montour ook nog eens een aanvaller met veel verdedigende kwaliteiten. Deze Cats zullen zich ongetwijfeld weer mengen in de debatten voor de play-offs. Daarvoor is er meer dan genoeg kwaliteit aanwezig. Ze hebben in het voorjaar laten zien dat in ’t postseason alles mogelijk is. We wagen ’t echter te betwijfelen of het sprookje van 2023 een vervolg krijgt in 2024.

Cover photo: Steve Babineau

ALDS: Correa doet Astros pijn en leidt Twins naar gelijke stand

Mick van der Nat
-
0
ALDS: Correa doet Astros pijn en leidt Twins naar gelijke stand

Het jaar 2023, was tot nu toe nog niet het jaar van Carlos Correa. Hij had slechts een slaggemiddelde van .230 in het reguliere seizoen. Verder leidde hij Major League Baseball in geslagen dubbelspellen. Toch blijft Correa een van de beste spelers in het Postseason en dat liet hij weer is zien in Game 2. Aan de hand van hun superster wonnen de Minnesota Twins de wedstrijd 6-2. Daarmee deelden zij hun eerste tik uit en trekken met een gelijke stand richting Target Field.

In de eerste inning van de wedstrijd liet Carlos Correa al meteen van zich horen. Jorge Polanco had als eerste speler van de Minnesota Twins het eerste honk bereikt. Hij kreeg een vrije loop en zou uiteindelijk over de thuisplaat kunnen komen door Correa. De 29-jarige Puerto Ricaan sloeg al veel belangrijke RBI in het uniform van de Astros, maar begint ook steeds meer in zijn Postseason vorm te komen voor de Twins. Hij sloeg een curveball van Valdez richting het linksveld en het scheelde niet veel of hij sloeg de bal de tribunes in. Echter behoedde de muur de Astros daarvoor en scoorde alleen Polanco. Correa zelf eindigde op het tweede honk met een double, maar kon vrij snel terug naar de dugout. Ryan Jeffers kreeg een strikeout om zijn oren en zo bleef een hogere score in de eerste inning uit.

FARMER SLAAT VALDEZ IN GROTERE PROBLEMEN

Waar de Astros in de eerste inning nog behoed werden voor een homerun en een grotere achterstand bleef dat niet zo in de tweede inning. Willi Castro sloeg een single, waarna derdehonkman Kyle Farmer aan slag kwam. Zijn eerste slagbeurt van Game 2 werd een memorabele. Een fastball van Valdez kwam perfect op zijn knuppel en de 33-jarige sloeg zijn eerste Postseason homerun uit zijn carrière.

Hij speelde al acht playoff wedstrijden voor drie verschillende teams (Los Angeles Dodgers, Cincinatti Reds en Minnesota Twins), maar sloeg nog nooit een homerun. Nadat de 3-0 op het scorebord was gezet leek de tweede inning een enorme inning te gaan worden voor de Twins. Max Kepler sloeg direct na de homerun een single, maar daar bleef het uiteindelijk toch bij. De Twins maakten niet genoeg gebruik van het momentum en nadat Donovan Solano zichzelf in een dubbelspel had geslagen was het gedaan met de inning. Zo bleef de schade ietswat beperkt voor Garcia en mocht hij ook blijven staan van manager Dusty Baker.

CORREA DOET ZIJN WERK MET VOLLE HONKEN

Carlos Correa liet de eer in de derde inning dus even aan Kyle Farmer, maar in de vijfde inning sloeg hij weer genadeloos toe. Michael A. Taylor en Donovan Solano sloegen beide singles, waarna Jorge Polanco aan de hand van een opofferingsstoot beide spelers een honk liet opschuiven. Dat maakte dat met één nul op het bord het eerste honk open was en daar werd Royce Lewis neergezet door Framber Valdez. Dat betekende dat Correa met volle honken aan slag kwam. Het zou de laatste slagman zijn die Valdez tegenover zich kreeg in Game 2. Correa sloeg een single naar het midveld en zowel Taylor als Solano kwamen over de thuisplaat om een run te scoren. Manager Dusty Baker greep meteen in en bracht Phil Maton op de heuvel. Hij zorgde ervoor dat de Twins niet nog meer scoorden, maar de 5-0 achterstand bleek te groot voor de Astros.

GEWELDIGE PITCHING PERFORMANCE VAN LOPEZ

Offensief waren de Twins dus geweldig in Game 2. Toch ging er ook een groot compliment uit naar startende werper en ace van de franchise Pablo Lopez. Hij hield 7.0 innings lang de Astros op nul runs en kreeg slechts zes hits en één vrije loop tegen. Alleen Jeremy Pena kreeg het voor elkaar om verder dan het eerste honk te komen met een geslagen hit. Hij sloeg in de vijfde inning een double, maar zijn teamgenoten kwamen niet verder dan singles. Ook gooide Lopez zeven keer drieslag in de wedstrijd. Dat aantal bereikte hij ook al eens eerder, want in de NLDS van 2020 startte hij ook voor de Miami Marlins tegen de Atlanta Braves. In 5.0 innings gooide hij toen zeven strikeouts, maar ook kreeg hij toen twee earned runs en de verliespartij toegewezen. Dat laatste bleef dit keer wel uit.

De Twins zouden zelfs de voorsprong nog verder uitbreiden. In de zevende inning had pitcher Ryne Stanek zichzelf in de nesten gewerkt. Een single van Royce Lewis en een double van Carlos Correa zorgde ervoor dat Stanek werd vervangen voor Rafael Montero. De laatstgenoemde raakte in zijn eerste slagbeurt Ryan Jeffers en dus waren de honken wederom geheel gevuld. Willi Castro werd vervolgens de tweede nul van de wedstrijd, maar Edouard Julien maakte wel gebruik van de situatie. Hij sloeg een single, waardoor Lewis simpel scoorde. Echter moest Correa van het tweede honk komen, maar scoren lukte hem niet. Kyle Tucker las de bal goed en zijn aangooi naar catcher Martin Maldonado was perfect. Daarmee kwam er een einde aan de zevende inning en bleef de schade toch iets beperkt.

ALVAREZ DOET NOG IETS TERUG

Toch zouden de Twins de Astros niet op de nul kunnen houden. Lopez werd gewisseld voor Brock Stewart en hij zou de shutout verpesten. Alex Bregman kreeg een vrije loop, waarna Yordan Alvarez aan slag kwam. Het powerkanon van de Astros liet er geen gras over groeien en sloeg een twee-run homerun. Het was alweer de derde homerun van de series voor de 26-jarige Cubaan en hij liet Minute Maid Park weer even geloven in een comeback. Echter was die hoop van korte duur, want de nullen volgde hem in razend tempo op. Kyle Tucker kreeg een drieslag om de oren en Jose Abreu werd de laatste nul van de inning door een groundout te slaan.

De meeste supporters kozen ervoor om na de achtste inning de uitgang alvast op te zoeken en zij mistten niets. Closer Jhoan Duran was op de heuvel gekomen om alles te houden zoals het was en wederom maakte hij geen fouten. Dit keer gooide hij geen enkele K. Alle drie zijn nullen kwamen aan de hand van een groundout, waarbij zeker de laatste nul een schitterende defensieve play was. Wie anders dan Carlos Correa kreeg de bal naar zich toegeslagen door Jeremy Pena en hij liet zien dat zijn handschoen nog altijd geweldig werkt. Het was het einde van een geweldige wedstrijd van Correa en daarmee trokken de Twins de series gelijk.

UP NEXT

Net als in de andere American League Divisional Series hebben de Twins en Astros één dag rust. Target Field is de volgende bestemming voor de series en daar zullen Sonny Gray en Cristian Javier de startende werpers zijn. Gray was ook al de werper in de tweede wedstrijd van de series tegen de Toronto Blue Jays. Hij kreeg toen geen enkele earned run tegen, maar liet wel zien geweldig in communicatie te staan met zijn teamgenoten door Vladimir Guerrero Jr. uit te gooien op het tweede honk. Game 3 zal op donderdag 10 oktober plaatsvinden om 22:07 Nederlandse tijd. De wedstrijd zal uitgezonden worden door ESPN op ESPN 2.

Coverfoto: Tony Gutierrez

ALDS: Baltimore in shock, Rangers winnen opnieuw

Mick van der Nat
-
0
ALDS: Baltimore in shock, Rangers winnen opnieuw

De Baltimore Orioles waren het beste team van de American League tijdens het reguliere seizoen, maar voor de tweede keer op rij verloren zij in eigen huis van de Texas Rangers. Uiteindelijk werd het 11-8 voor de Texanen in een veelbewogen wedstrijd. Mitch Garver liet voor het eerst van zich horen en rookie relief pitcher Cody Bradford kon na zijn postseason debuut ook zijn eerste overwinning bijschrijven. Corey Seager zag de bal aan slag uitstekend en schreef daarmee geschiedenis.

Waar Game 1 nog even op zich moest laten wachten door een flinke regenbui, was het in Game 2 vanaf het begin spetterend. Manager Brandon Hyde had gekozen voor rookie startende werper Grayson Rodriguez. Hij had zijn debuut anders voorgesteld, want met volle honken in de eerste inning zag het er niet goed uit. Hij kon zich er nog uitpitchen en daarmee kwamen de O’s met de gelijke stand nog op het bord voor het eerst aan slag.

Ook zij kregen het voor elkaar om de honken vol te laten lopen. Ryan Mountcastle sloeg een single, Gunnar Henderson deed hetzelfde en Austin Hays kreeg een vrije loop. Veteraan Aaron Hicks kwam vervolgens aan slag en hij zette zijn fout van Game 1 recht. De rechtsvelder vergat toen namelijk in de laatste inning te slaan nadat er een hit and run signaal was afgegeven. Daardoor kon Jonah Heim, Gunnar Henderson uitgooien. Het zou echter slechts bij twee runs blijven, want Jordan Westburg werd de derde nul van de inning.

RANGERS ANTWOORDEN GROOTS

Net als in de eerste inning bleven de Texas Rangers rookie Grayson Rodriguez in de problemen brengen. Nathaniel Lowe was de eerste slagman van de inning en hij kreeg een vrije loop. Daarna zouden Josh Jung en Leody Taveras allebei een honkslag slaan. De honkslag van Taveras werd uiteindelijk een double en zorgde ervoor dat beide heren op de honken scoorden. Daarmee kwamen de Rangers razendsnel op gelijke hoogte. Het zou het beginpunt zijn van een enorme inning voor de bezoekers. Ze grepen een voorsprong die zij niet meer zouden weggeven.

Drie andere runs zouden door verschillende acties scoren. Met Taveras nog op de honken kreeg Corey Seager ook een vrije loop. De razendsnelle midvelder kon vervolgens scoren door een single van Mitch Garver. Seager scoorde door een RBI-single van Adolis Garcia. De laatste run van de tweede inning kwam van de knuppel van Jonah Heim. Hij volgde het voorbeeld van zijn teamgenoten en sloeg een RBI-single. Dat was de druppel voor manager Hyde en hij greep in. Rodriguez kon vertrekken en relief pitcher Danny Coulombe werd uit de bullpen gehaald. Hij gooide meteen drieslag waardoor de inning eindigde, maar zijn binnenkomst was wel het startschot voor de acht pitchers die de Orioles in totaal zouden gebruiken.

GARVER DOET ER EEN SCHEPJE BOVENOP

Camden Yards was al stil door de tweede inning, maar werd nog stiller door de derde inning. Bryan Baker had Coulombe vervangen op de heuvel en ook hij kwam weer in de problemen met de vele vrije lopen die de pitchers van de O’s uitdeelden. Zowel Leody Taveras, Marcus Semien en Corey Seager mochten gratis naar het eerste honk. Daardoor stonden de honken vol met slechts één nul op het bord. Het zou het einde zijn van Baker, want hij werd na zijn derde vrije loop vervanger door Jacob Webb.

Het kostte Garver slechts vijf pitches voor hij ook deze Orioles pitcher kennis liet maken met de offensieve krachten van de Rangers. Hij had zichzelf in een count van 3-1 gewerkt en zonder een open honk moest Webb een bal in de slagzone gooien. Dat deed hij, maar dat heeft hij geweten ook. Zijn 4-seam fastball eindigde 419 feet verder in de tribune en daarmee sloeg Mitch Garver pas de tweede grandslam in de Postseason geschiedenis van de Rangers. In 2011 sloeg Nelson Cruz de andere door in de elfde inning van de ALCS een walkoff grandslam te slaan. Het scorebord toonde een 9-2 voorsprong voor de bezoekers en dat deed toch pijn in Baltimore.

BALTIMORE PROBEERT TERUG TE VECHTEN

Met een 9-2 achterstand na slechts drie innings was er nog genoeg tijd voor de Orioles om de rug te rechten en terug te keren in de wedstrijd. Dat deden zij ook. Jorge Mateo sloeg een RBI-single en Ryan Mountcastle zorgde met een sacrifice fly dat het gat terug slonk naar zes. Tot dat moment stond startende werper Jordan Montgomery nog altijd op de heuvel. Na de eerste Postseason homerun uit de carrière van Gunnar Henderson en een single van Austin Hays was het gedaan met zijn dag. Een echte rally konden de Orioles niet starten, want na de homerun kwamen de drie nullen van de inning snel op het bord.

GEWELDIGE BRADFORD, LECLERC LAAT BALTIMORE HOPEN

De man die ervoor zorgden dat de drie nullen van de vijfde inning zo snel gemaakt werden was rookie pitcher Cody Bradford. Manager Bruce Bochy koos ervoor om de 25-jarige linkshandige werper te brengen voor Montgomery in de vijfde inning. Uiteindelijk gooide hij 3.2 innings, kreeg hij drie hits tegen en gooide hij drie keer drieslag. Bradford kreeg geen enkele vrije loop of earned run tegen en kreeg zelfs de overwinning nog toegewezen ook.

Zijn manager zal zeer tevreden met hem zijn, want Bradford is hoogstpersoonlijk verantwoordelijk dat meerdere Rangers werpers rust konden krijgen. Terwijl hij op de heuvel stond scoorden zijn teamgenoten niet, de tiende run was namelijk in de vijfde inning al over de plaat gekomen. Mitch Garver sloeg zichzelf in een dubbelspel, maar verdiende toch zijn vijfde RBI van de dag.

Na Bradford kwamen Josh Sborz (0.1 IP), Brock Burke (0.1 IP, 2 H, 1 ER, 1 BB) en Jose Leclerc (0.2 IP, 1 H, 1 ER, 1 K) op de heuvel. Vooral Leclerc liet de trouwe supporters die achtergebleven waren in Camden Yards weer even hopen. Aaron Hicks had zijn tweede belangrijke moment van de dag, want hij sloeg een drie-run homerun tegen de closer van de Rangers. Het momentum leek terug te komen en met slechts een verschil van drie runs zat er nog een stunt in. Ryan O’Hearn werd echter de tweede nul van de inning en Cedric Mullins kreeg een strikeout om zijn oren om de wedstrijd dan ook echt af te ronden.

NIEUW RECORD VOOR SEAGER

Niet alleen was de grandslam van Garver bijzonder en het aantal runs wat de Rangers scoorden. In totaal verdienden de mannen uit de Lone Star state elf vrije lopen. Nog nooit behaalde een team in de American League Divisional Series zoveel vrije lopen en bijna de helft waren te danken aan de kortestop van de Rangers. In totaal kreeg Corey Seager vijf vrije lopen en dat deed nog nooit een speler in Major League Baseball hem na in de playoffs. Uiteindelijk zou zijn statline er zeer bijzonder uitzien. Hij ging nul-uit-één met twee runs en vijf vrije lopen. De gratis honken die de Orioles weggaven is een aandachtspunt voor Game 3, want de O’s moeten winnen om hun seizoen nog in leven te houden.

UP NEXT

Het gehele ALDS circus verhuist zich na Game 2 richting Arlington. Het zal de eerste keer zijn dat de Rangers in hun nieuwe stadion een playoff wedstrijd zullen spelen. De laatste keer dat zij überhaupt thuis speelden in het Postseason was op 12 oktober 2015. Ook toen wonnen zij Game 1 en 2 op bezoek bij de Toronto Blue Jays, maar konden zij het karwei niet afmaken. Game 3 ging met 5-1 verloren en de laatste thuiswedstrijd tot nu ging met 8-4 verloren. Na één rustdag zal de derde wedstrijd om 02:03 Nederlandse tijd beginnen. Nathan Eovaldi zal gaan starten voor de Rangers, terwijl de starter voor de Orioles nog bepaald moet worden.

Coverfoto: Alex Brandon

1...139140141...803Pagina 140 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU