Home Blog Pagina 64

NHL Play-Offs: Hurricanes en Oilers al op matchpoint

0

Van de zestien teams die zich plaatsten voor de play-offs zijn er nu nog acht over. Dat betekent dat de tweede ronde van start is gegaan en daarin mogen de Florida Panthers hun favorietenrol waarmaken tegen de Maple Leafs! Dit is slechts één van de vier interessante series en hoe deze verlopen, lees je natuurlijk de komende dagen bij SportAmerika!

HALVE FINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 4: CAROLINA HURRICANES – WASHINGTON CAPITALS

Veertig minuten konden de Capitals in Game 3 mee met de Hurricanes. En waren ze zelfs de bovenliggende partij. Na de nederlaag in dat duel was dat iets waar Spencer Carbery zich aan vast kon klampen. De coach zag zijn team ook sterk aan Game 4 beginnen. Washington deed wat Carolina altijd doet: veel schieten en vroege pressing. Het leidde echter niet tot die gewenste goals. Naarmate de minuten weg tikten in de openingsperiode namen de Hurricanes het heft in handen. Bij hen leverde deze speelwijze wél een goal op. Shayne Gostisbehere ging even met de puck aan de wandel voor hij ‘m achter Logan Thompson schoot.

Washington kreeg aan het einde van de periode een uitgelezen mogelijkheid om langszij te komen. Het lukte de Caps niet om te profiteren van de double-minor maar in plaats daarvan werkte Seth Jarvis vlak na het verstrijken daarvan het rubber voor de tweede keer achter Thompson, die overigens niet geheel vrijuit ging.

Carolina zadelde Washington zo op met een groot probleem. Afgezien van die eerste minuten kwamen de Caps er vrijwel niet meer aan te pas en Frederik Andersen hield nu al vijf periodes op rij zijn doel schoon. Echter maakte Jakob Chychrun aan die reeks een einde in de derde periode. De blueliner besloot het avontuur te zoeken en kreeg de beloning in de vorm van de aansluitingstreffer: 2-1.

Taylor Hall boorde die hoop al vrij snel de grond in door de marge weer op twee te brengen. Doet Alex Ovechkin eigenlijk wel mee in deze serie? Zeker wel! De Rus heeft het ontzettend moeilijk tegen de Canes, maar met zijn PPG acht minuten voor tijd bracht Ovi wel de spanning terug. Eindelijk werkte de PP eens in deze serie, maar op de 5-on-3 bleef het bij één treffer. Die spanning werd door Sean Walker snel weer tenietgedaan. De verdediger herstelde de buffer en zag Andrei Svechnikov met een empty-netter de eindstand op 5-2 bepalen. Een terechte derde overwinning en nog meer stof tot nadenken voor Carbery.

UP NEXT:

Washington mocht dan meer punten hebben verzameld, maar voor de meeste kenners was Carolina de favoriet in deze serie. In de vier wedstrijden die nu zijn gespeeld, blijkt wel waarom. Met hun shoot-first-mentaliteit bezorgen de Canes hun tegenstander keer op keer handenvol werk en de Capitals hebben het medicijn nog niet gevonden. Mogelijk dat de goal van Ovechkin helpt. Voor komende vrijdag (01.00 uur Nederlandse tijd) zullen de Capitals nog meer vragen van hun legendarische sniper. Goals zijn gevraagd in Game 5, want anders zit dit schitterende seizoen voor Washington er spoedig op.

Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 3-1


HALVE FINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 4: EDMONTON OILERS – VEGAS GOLDEN KNIGHTS

Hoe hebben de Edmonton Oilers die ultralate GWG van Vegas in Game 3 verwerkt? Adam Henrique gaf al razendsnel een bevestigend antwoord. De aanvaller klopte Adin Hill al vroeg in de eerste periode en dreef daarmee het volume in het toch al sfeervolle Rogers Place nog verder op. Een ouderwetste knokpartij tussen zwaargewichten Nicolas Hague en Trent Frederic bracht de fans zo mogelijk nog meer op de banken. Dit stukje fysiek was iets dat Edmonton in voorgaande jaren misschien wel eens miste, maar Frederic liet zien niet weg te lopen voor de vuisten van de tegenstander.

Later in de periode was het opnieuw raak. Dat deze twee teams elkaar niet hoog hebben zitten, was al wel duidelijk maar dit keer leek zelfs de prachtige 2-0 van opnieuw Henrique van ondergeschikt belang. Aanleiding voor dit gevecht was de botsing tussen Evander Kane en Adin Hill. Diezelfde Kane zat in de tweede periode de goalie opnieuw dwars. Dit keer door de 3-0 achter hem in het net te schieten.

Daarmee zetten de Oilers deze Golden Knights het mes op de keel. Vegas moest nu jagen op goals om een 3-1 achterstand in deze best-of-7 te voorkomen, maar Edmonton heeft het defensief goed op orde in deze serie. Of de goalie nu Calvin Pickard of zoals nu Stuart Skinner heet, er worden weinig goals weggegeven. Dit in tegenstelling tot de eerste ronde tegen LA. In de derde periode kwam de winst van Edmonton dan ook geen moment in gevaar. Zij hielden het hoofd verder koel en legden de aanval van Vegas het zwijgen op. Met een 3-1 voorsprong in deze serie kan Edmonton het later deze week in sin city al afmaken.

UP NEXT:

Twee teams die op het oog erg aan elkaar gewaagd zijn, maar één statistiek springt er na Game 4 wel degelijk uit. De Oilers wonnen bijna 60% van alle face-offs en met de kwaliteit die zij hebben, kunnen ze Vegas dan direct onder druk zetten. Ongetwijfeld zal Bruce Cassidy dit ook niet ontgaan zijn. Donderdag (03.30 uur Nederlandse tijd) ontvangen de Golden Knights de Oilers voor Game 5 en Vegas weet wat ’t te doen staat. De Golden Knights zullen voor het eerst in deze serie een thuiswedstrijd moeten winnen, want anders staat Edmonton na donderdag voor het tweede jaar op rij in de Western Conference Final.

Tussenstand in de serie: Edmonton leidt met 3-1

Cover photo: Jason Franson/AP

NHL Play-Offs: Cats domineren Game 4, Rantanen weer belangrijk voor Stars

0

Van de zestien teams die zich plaatsten voor de play-offs zijn er nu nog acht over. Dat betekent dat de tweede ronde van start is gegaan en daarin mogen de Florida Panthers hun favorietenrol waarmaken tegen de Maple Leafs! Dit is slechts één van de vier interessante series en hoe deze verlopen, lees je natuurlijk de komende dagen bij SportAmerika!

HALVE FINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 4: FLORIDA PANTHERS – TORONTO MAPLE LEAFS

Is de late OTW in Game 3 een kantelpunt in deze serie? En dan natuurlijk in het voordeel van de Panthers? De titelverdediger begon alvast goed aan de vierde wedstrijd in deze serie. Florida probeerde de Maple Leafs vast te pinnen in de eigen zone, Joseph Woll kreeg het nodige rubber te verwerken, maar hield stand. Tot een paar minuten voor het einde van de eerste periode. Op een inzet van Carter Verhaeghe moest ook Woll het antwoord schuldig blijven en hadden de Cats hun felbegeerde voorsprong te pakken: 1-0.

De Leafs hadden het aan hun sluitpost te danken dat het überhaupt nog een wedstrijd was. Craig Berube zal ongetwijfeld meer geëist hebben van zijn mannen in de tweede periode, maar veel veranderde er niet aan het spelbeeld. De Panthers waren dominant, maar liepen zich keer op keer stuk op Woll. De shot clock vertelde na veertig minuten dan ook wel het hele verhaal. Achter Florida stonden 29 SOG en de Leafs zetten er daar slechts 12 tegenover.

Hoe dominant de Panthers ook waren, dat ene foutje lag altijd op de loer en kon met deze stand al fataal zijn. Zo’n buitenkansje diende zich voor de Leafs aan in de derde periode, maar nu waren zij het die gefrustreerd raakten door de vijandelijke goalie. Sergei Bobrovsky had niet veel te doen, maar dat wat hij deed, deed hij goed. Acht minuten voor tijd kwam daar eindelijk die bevrijdende tweede treffer. Sam Bennett kreeg al het nodige te verduren in deze serie na zijn actie aan het adres van Anthony Stolarz. De aanvaller bewees hier echter ook uitstekend overweg te kunnen met een stick en schoot de 2-0 voorbij Woll.

UP NEXT:

De serie gaat donderdag (01.00 uur Nederlandse tijd) met een gelijke stand terug naar Toronto. Na twee wedstrijden hadden de Maple Leafs een prachtige uitgangspositie, maar in Sunrise poetsten de Cats dat helemaal weg. Met name in Game 4 leken deze Panthers op de versie die zo ontzettend sterk voor de dag kwam in de eerste ronde tegen Tampa Bay. Staat die versie van Florida ook op in Game 5, dan hebben de Leafs een groot probleem. Het is ook even afwachten hoe de Panthers reageren op de beuk die Max Domi in de slotseconden aan Aleksander Barkov gaf. Dit Florida is niet vies van wat fysiek geweld en hebben nu ook nog eens het momentum te pakken.

Tussenstand in de serie: teams in evenwicht 2-2


HALVE FINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 3: DALLAS STARS – WINNIPEG JETS

Na zijn uitstekende optreden in Game 2 waarin hij met een shutout weer ouderwets de uitblinker bij de Jets was, vroeg iedereen zich af of Connor Hellebuyck het nu ook in uitwedstrijden zou gaan laten zien. Een tweede shutout op rij was al snel uit zicht. Op de powerplay zette Roope Hintz de Stars al snel op voorsprong. Halverwege de eerste periode bracht Kyle Connor het evenwicht terug. Of dit verdiend was, valt over te discussiëren. Dallas was de bovenliggende partij, maar tot levensgrote kansen kwam het nou ook weer niet. De grootste was zelfs voor Winnipeg, maar Josh Morrissey kreeg de puck niet achter Jake Oettinger. Aan de andere kant had Thomas Harley meer succes. Er ging een overtreding op Mikael Granlund aan vooraf, maar de Fin bezorgde zijn blueliner de puck en Harley twijfelde niet: 2-1.

In de tweede periode gebeurde er niet veel. De status quo op het ijs werd door Josh Morrissey en Nino Niederreiter doorbroken. In elk geval voor even. Morrissey kwam met de assist op de goal van Niederreiter, die voor 2-2 zorgde. Alles nog voor te spelen in de derde periode en gezien de prestaties van Hellebuyck in St. Louis zal vooral de goalie dit tevreden hebben aanschouwd. Echter werd de Amerikaan ook al snel in de derde de 3-2 van Alexander Petrovic in de schoenen geschoven.

De arbitrage nam ruim de tijd om deze goal te beoordelen en kwam tot de conclusie dat Hellebuyck, na een schoppende beweging van Petrovic, zelf de puck in het doel werkte: 3-2 Dallas. Mikko Rantanen kreeg de assist op die curieuze treffer en deed het even later helemaal zelf. Met een individuele actie speelde de Fin zich vrij en haalde uit: 4-2. De problemen stapelden zich nu weer op voor de Jets. Zij wisten niet overdreven veel te creëren en moesten nu minimaal twee keer scoren voor een OT. Wyatt Johnston vond de buffer nog niet groot genoeg. De jonge Stars-aanvaller maakte er ook nog 5-2 van en hengelde daarmee Game 3 definitief binnen.

UP NEXT:

Mikko Rantanen was al los in deze serie. De Fin staat na drie wedstrijden al op 6 punten, maar de kritiek op Dallas was dat het alleen van hem moest komen. In deze derde wedstrijd meldden zich vijf verschillende Stars op het formulier als doelpuntenmaker. Peter DeBoer kan dus opgelucht ademhalen, want de diepte is er nog wel degelijk in Dallas. Scott Arniel zal minder blij zijn. Zijn Jets blijven matig presteren in uitwedstrijden en spelen daarbij ook op de powerplay niets klaar. De coach heeft tot woensdag (02.00 uur Nederlandse tijd) om hier iets op te bedenken. Hij zal koste wat kost een 1-3 stand willen voorkomen, maar hoe doe je dat tegen een Dallas dat in de breedte zo sterk is?

Tussenstand in de serie: Dallas leidt met 2-1

Cover photo: Carmen Mandato

NHL Update: Quenneville naar Anaheim, Blake weg bij LA, Utah maakt nieuwe naam bekend, Isles winnen Draft Lottery en meer

0

Het was weer een drukke week in de NHL. Uiteraard zijn de playoffs nog in volle gang, maar weerhield het Anaheim niet om Joel Quenneville als nieuwe head coach aan te stellen. LA nam op haar beurt afscheid van Rob Blake en won New York Islanders geheel tegen de verwachting in de NHL Draft Lottery. In Salt Lake City werd de nieuwe naam van Utah onthuld en tekende Matt Coronato op zijn beurt een langdurig contract in Calgary.

ROB BLAKE EN LOS ANGELES KINGS NA ACHT JAAR UIT ELKAAR

Na de uitschakeling tegen Edmonton Oilers in de eerste ronde van de play-offs, heeft Los Angeles Kings afscheid genomen van GM (en vice president of hockey operations) Rob Blake. Het contract van de eindverantwoordelijke liep na dit seizoen af, maar heeft de Board in LA nu al besloten om Blake van zijn taken te ontheven.

Blake kwam in april 2017 aan het roer te staan in LA, nadat toenmalig GM Dean Lombardi — waar Blake de assistent van was — aan de kant werd gezet. In acht seizoenen Los Angeles behaalden de Kings vijfmaal de play-offs, maar kwam het nimmer verder dan de eerste ronde. In 2018 kreeg het met 4-0 klop van Vegas Golden Knights en de voorbije vier seizoenen beet het keer op keer de tanden stuk op Edmonton Oilers.

Gedurende zijn acht seizoenen aan het roer heeft Blake er overigens wel een meer geoliede machine van kunnen smeden. Na de Stanley Cup kampioenschappen van 2012 en 2014 zaten de zwarthemden een beetje in een wak en had het roster onderhoud nodig. Na het draften van Quinton Byfield in 2020 kwam er een serieus stijgende lijn in de sterkte van het roster en hengelde het de jaren nadien behoorlijk wat interessante spelers binnen.

AFSCHEID VAN EEN KINGS-ICOON

Een van de meest in het oog springende trades was die van Kevin Fiala, die in ruil voor prospect Brock Faber richting het zonnige Californië kwam, tekende hij Phillip Danault en Warren Foegele als Free Agent en graaide hij leuke pakketjes bij elkaar voor onder meer Viktor Arvidsson en Vladislav Gavrikov. De meest in het oog springende trade onder zijn bewind is zonder twijfel die van Pierre-Luc Dubois, die in ruil voor onder meer Alex Iafallo en Gabriel Vilardi vanuit Winnipeg overkwam. De rest geschiedde en afgelopen zomer maakte hij een (achteraf weergaloze deal) met Washington, in ruil voor Vezina Finalist Darcy Kuemper.

Met het afscheid nemen van Blake, verliest de franchise ook één van de belangrijkste gezichten van de franchise. De voormalig blue-liner en Hall of Famer speelde veertien seizoenen in het shirt van de Kings, die op 17 januari 2015 zijn geliefde rugnummer ‘4’ met pensioen stuurde in LA. Naar verluidt staat Blake hoog op het lijstje bij New York Islanders, die na het tijdperk Lamoriello nog altijd op zoek zijn naar een vervanger.

JOEL QUENNEVILLE KRIJGT TWEEDE KANS BIJ ANAHEIM DUCKS

Anaheim Ducks heeft na het ontslag van Greg Conrin een nieuwe head coach aangesteld. Niemand minder dan Joel Quenneville keert na de controverse in Chicago weer terug in de NHL en begint aan de vijfde franchise uit zijn glansrijke carrière. Als één van de meest succesvolle head coaches uit de NHL-geschiedenis was die glans in 2021 overigens ver te zoeken.

In Chicago ging er een beerput open betreffende Kyle Beach, de voormalig Black Ace van de Hawks die seksueel grensoverschrijdend gedrag van videocoach Brad Aldrich in het kampioensjaar 2010 bij het toenmalige management had aangekaart. In eerste instantie betrof het louter GM Stan Bowman en Al MacIsaac, maar niet veel later werd ook Joel Quenneville (als head coach van Florida Panthers) voor onbepaalde tijd geschorst door de NHL.

Pat Verbeek gaf in zijn aankondigende persconferentie aan dat het Front Office bij de overweging van Quenneville uitgebreid met diverse partijen heeft gesproken. Zo heeft Anaheim zich flink in de Kyle Beach affaire verdiept en is er met een aantal interne betrokkenen gesproken over de gang van zaken omtrent Quenneville. De head coach zelf heeft overigens ook niet stil gezeten en heeft gedurende zijn schorsing een flink aantal cursussen en workshops gevolgd en bovendien het boetekleed aangetrokken.

In Anaheim treft de kampioenenmaker van Chicago Blackhawks overigens een vergelijkbaar roster als in 2008, toen hij het stokje van Dennis Savard in Chicago overnam. Met Radko Gudas en Frank Vatrano komt hij bovendien twee voormalig pupillen tegen uit zijn tijd in Florida. In januari van dit jaar sprak Quenneville overigens al kort met het Front Office van de Ducks, toen Anaheim op bezoek was bij Tampa Bay Lightning.

UTAH HOCKEY CLUB WORDT DEFINITIEF OMGEDOOPT TOT UTAH MAMMOTH

De kogel is door de kerk! Utah Hockey Club heeft na dertien maanden van vergaderen, beslissingen maken en het triple checken van eventuele dubbele namen met andere Amerikaanse teams eindelijk een keuze gemaakt. Vanaf het seizoen 2025 – 2026 speelt de franchise uit Salt Lake City onder de vlag van ‘Utah Mammoth’.

Hiermee vervangt Mammoth het tijdelijke ‘Hockey Club’, dat na de herlocatie vanuit Arizona (Coyotes) als anonieme franchisenaam fungeerde. Naast de onthulling van de nieuwe naam, presenteerde de franchise eveneens de nieuwe shirts en logo. Op het thuisshirt zal de logo van een mammoet prijken, terwijl op de uitshirts de naam Utah gevoerd zal worden. Hiermee voegt het zich bij Carolina, dat eenzelfde manier voert.

Het nieuwe logo van Utah staat uiteraard symbool voor de mammoet, waarvan er in het verleden behoorlijk wat fossielen zijn gevonden in de staat Utah. Hoewel het meervoud in de Engelse taal ‘Mammoths’ is, heeft de franchise bewust gekozen voor het enkelvoud. Dit staat symbool voor de eenheid als franchise. Overigens wordt de naam ‘Mammoth’ al gevoerd door het National Lacrosse team van Colorado, maar heeft Utah een vrijbrief gekregen van de eigenaar Kroenke Sports and Entertainment om dezelfde naam te voeren.

NEW YORK ISLANDERS WINT NHL DRAFT LOTTERY

New York Islanders heeft een aantal weken na het vertrek van GM Lou Lamoriello een mooi “cadeau” van de NHL gekregen. Tegen alle verwachtingen in won de franchise van Long Island de Draft Lottery, waarmee de blauwhemden op 27 juni als eerste mogen kiezen tijdens de NHL Entry Draft.

Het winstpercentage voor de Islanders lag voorafgaand aan het trekken van de balletjes op slechts 3,5%. In het vernieuwde format — het oude flippen van de kaarten is vervangen door een FA Cup achtige constructie — stegen de kansen bij het ingaan van de laatste combinatie tot maar liefst 18,2%, waarmee ze op gelijke hoogte met onder meer San Jose, Pittsburgh en Philadelphia kwamen. Met het winnen van de Draft schoven de Islanders van de originele elfde plek helemaal naar de bovenste plaats.

Overigens waren de Islanders niet de enige franchise waar er een klein feestje gehouden zal zijn. In de tweede ronde “won” Utah Mammoth (ja, laten we ze vanaf heden maar zo noemen) namelijk de loterij, waarmee de jongste franchise van plek veertien helemaal opschoof naar plek vier. Hiermee bleven San Jose Sharks en Chicago Blackhawks op respectievelijk plek twee en drie staan, daar je als franchise maximaal slechts tien plaatsen kan stijgen.

Voor de Islanders zal het behoorlijk wikken en wegen worden, wie ze uiteindelijk als first overall zullen gaan draften. Bij de bookies ligt blue-liner Matthew Schaefer behoorlijk aan de leiding, maar zijn er over zijn fitheid een aantal kleine vraagtekens ontstaan. Kwaliteit technisch is het in ieder geval een no-brainer. Kijken we verder dingen ook Michael Misa, James Hagens (long life Islanders fan en geboren en getogen op Long Island) en Porter Martone serieuze kandidaten. De Europese prospectpool wordt de aankomende Draft aangevoerd door Anton Frondell.

MATT CORONATO VERBINDT ZICH LONG-TERM AAN CALGARY

Matt Coronato en Calgary Flames zijn afgelopen weekend een langdurige contractverlenging overeen gekomen. Na een ijzersterk eerste — volledige — seizoen in het shirt van de Flames (47 punten) ondertekende de forward een zevenjarige verlenging, ter waarde van $6.5 miljoen dollar AAV.

Als dertiende overall gedraft in 2021 verbreekt de Amerikaan hiermee een kleine vloek, die de laatste jaren op Calgary zou rusten. Zo vertrokken (uiteindelijk) Johnny Gaudreau en Matthew Tkachuk uit Alberta, waar met name laatstgenoemde niet content was met de toenmalige gang van zaken. In plaats van een langdurig contract, kreeg Tkachuk een ‘brugdeal’ en vertrok hij niet veel later in een monstertrade naar Florida Panthers.

De waarde van deze deal is een win-win situatie voor de Flames. Met Coronato langdurig in de gelederen heeft Calgary ook long-term een cornerstone op de aanvallende linies, waarmee het gevoelsmatig nu op iedere linie kan bouwen aan een mooie toekomst. Goalie Dustin Wolf is zonder twijfel de face of the franchise tussen de palen en heeft het met blue-liner Zayne Parekh eveneens goud in handen op de blauwe lijn. Tel daarbij de significante stijgingen in de cap space de komende jaren bij op en de Flames hebben een gouden deal gemaakt met upcoming star Matt Coronato.

Volgende prospects op het lijstje van GM Craig Conroy zijn onder meer Connor Zary (onder meer Rookie of the Week in onze NHL Highlights dit seizoen), Morgan Frost, Kevin Bahl en Adam Klapka. Met het verlengen van Coronato heeft het Front Office in ieder geval één van de grootste doelstellingen van het komende offseason in ieder geval afgevinkt.

Cover Photo:  David T. Kindler

NHL Play-Offs: Hurricanes weer op voorsprong, Golden Knights in extremis langs Oilers

0

Ook vannacht kregen we twee wedstrijden voorgeschoteld in de tweede ronde van de NHL play-offs. Het bal werd geopend in Raleigh, waar Carolina en Washington met een moordend tempo reclame voor het ijshockey maakten. Die reclame werd met een kers en een toef slagroom afgetopt in Edmonton, waar de Golden Knights na een comeback-light met nog 0.4 seconden op de klok Game 3 naar zich toetrokken.

HALVE FINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 3: CAROLINA HURRICANES – WASHINGTON CAPITALS

Het was feest in Carolina. Beide ploegen waren tot de tanden toe bewapend en zochten vanaf seconde één de aanval. Dit resulteerde al binnen de minuut tot drie goede kansen aan beide kanten van het ijs. Het tempo lag en bleef verschroeiend hoog in de openingsfase, waar de kansen zich bleven opstapelen. Hoewel het twintig minuten lang genieten was, vielen er nog geen treffers te noteren.

Carolina nam in het tweede bedrijf de touwtjes wat meer in handen, maar had het keer op keer geen antwoord op de hoge forecheck van de Capitals. Washington capituleerde uiteindelijk toch op een verloren face-off, die door Andrei Svechnikov tot treffer werd gepromoveerd. Gesteund door de openingsgoal verdubbelden de Hurricanes nog in de tweede de marge. Op de powerplay kwam de puck bij Jack Roslovic, die vanuit de ‘Ovi-office’ het net vond voor de 2-0 voorsprong.

In het laatste bedrijf weer een feller Washington, dat in de openingsminuten echter geen gaatje in de blue-line van de Canes vond. Diezelfde Canes kwamen niet veel later op een 3-0 voorsprong, door een fraai schot van Eric Robinson. De wedstrijd kabbelde na vijftig minuten zesde versnelling wat verder en kreeg Taylor Hall uiteindelijk zijn stick in een scrum nog tegen de puck voor de 4-0 eindstand.

UP NEXT

Het derde onderonsje tussen Washington Capitals en Carolina Hurricanes was weer ouderwets reclame voor de sport. De puck vloog van zone naar zone en was het tot halverwege de derde periode ook volgas ijshockey. Hoewel de score uiteindelijk op 4-0 voor de Canes uitviel, had deze uitslag ook zomaar in het voordeel van de Capitals uit kunnen vallen.

In ieder geval genoeg voer voor beide head coaches om op voort te borduren. Als beide teams in het vervolg van de serie net zo voortvarend van start gaan.. All the way, baby!

Tussenstand: Carolina leidt met 2-1


HALVE FINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 3: EDMONTON OILERS – VEGAS GOLDEN KNIGHTS

Het was afgelopen nacht in Game 3 al een voorzichtige do-or-die voor Vegas Golden Knights. De goudhemden kwamen in eigen huis tot twee keer toe niet voorbij de ontketende Oilers en met een double header in Edmonton moest en zou Game 3 in winst worden omgezet.

In de openingsfase was daar echter niet veel van te merken. Edmonton — gesteund door een oorverdovend Rogers Place — nam het initiatief en was binnen drie minuten via Victor Arvidsson reeds vroeg bij de openingstreffer. De openingstreffer die niet veel later wel op de borden kwam. Connor McDavid was attent in de neutrale zone en veroverde de puck, die vervolgens door Corey Perry vakkundig achter Adin Hill in het net plofte, 1-0. De thuisploeg rook bloed en de ‘MVP-line’ vond elkaar niet veel later andermaal feilloos, echter spatte het kiezelharde schot van Leon Draisaitl uiteen op de lat. Halverwege de eerste kwamen de Oilers toch op een 2-0 voorsprong. Op de powerplay speelde Edmonton de blauwe lijn van Vegas dusdanig uit elkaar, dat Evan Bouchard vanaf afstand — mede door een uitstekende screen van Perry — de 2-0 voor de Oilers op het scorebord noteerde.

Edmonton had er flink de zeilen in, maar een knullige turnover resulteerde uiteindelijk in de aansluitingstreffer van Nicolas Roy, die in Game 2 nog zwaar over de schreef ging en er met slechts een boete vanaf kwam. Enigszins murw gebeukt door de onverwachte 2-1 kwamen de Golden Knights zelfs binnen de minuut op gelijke hoogte. Een weergaloze actie van Reilly Smith sneed als een mes door de Oilers blue-line boter en schoof de winger de puck ‘five hole’ tegen het net, 2-2.

BUZZER BEATER

Het tweede bedrijf kwam wat moeizamer op gang en waren de kansen vooral voor Vegas. Na eerdere ondermaatse optredens was Stuart Skinner in de tweede periode goud waard voor de ploeg van Chris Knoblauch. Met een weergaloze duik weerhield hij Tomas Hertl van een wrap around, maar had de goalie geen antwoord op een prachtige 1-2 tussen Noah Hanifin en William Karlsson, 2-3.

Ook in de laatste twintig minuten was het meer spannend dan goed en kreeg Stuart Skinner met andermaal een mooie redding het thuispubliek op de banken. Het thuispubliek dat met nog drie minuten op de klok weer op de banken kon gaan staan, ditmaal voor de gelijkmakende 3-3 van Connor McDavid. Hoewel de puck via de schaats van Brayden McNabb achter Hill het doel in verdween, was zijn ‘vooractie’ van grote klasse. Ready voor overtime… Toch?

Daar dacht Reilly Smith echter anders over. Met nog 0.4 seconden (!) op de klok omspeelde de forward Stuart Skinner en belandde de puck via de stick van Leon Draisaitl tegen de goalie-camera in het net. Nauwelijks waarneembaar met het blote oog moest de video referee uiteindelijk soelaas bieden, maar werd vrij snel duidelijk dat in extremis de Golden Knights er met de overwinning vandoor gingen.

UP NEXT

Wat een heerlijk potje tussen Edmonton en Vegas. Lang hadden de Oilers het overwicht, maar hingen de Golden Knights na een snelle twee treffers nog niet definitief in de touwen. De buzzer beater van Reilly Smith kan het play-off vuurtje in Vegas allicht nu echt aanwakkeren, want ondanks de overwinning was het op sommige momenten nog altijd niet sprankelend.

Voor Edmonton nog altijd geen reden tot paniek. Na een twijfelachtig begin van de wedstrijd was ook Stuart Skinner redelijk in vorm en kunnen de Oilers met een 2-1 voorsprong in de serie met vertrouwen toeleven naar Game 4.

Tussenstand: Edmonton Oilers leidt de serie met 2-1

Cover photo: Jason Franson/The Canadian Press via AP

MLB Dutch Watch: slechte beurt Kenley Jansen, Bogaerts belangrijk voor Padres

0

Tot nu toe konden we telkens vertellen hoe goed Kenley Jansen bezig was voor de LA Angels, maar deze week liep de closer tegen een flinke domper aan. Het tegenovergestelde gold voor Xander Bogaerts, die de nodige runs scoorde voor de San Diego Padres. Over hun prestaties en die van de overige (potentiële) Oranje-internationals lees je ook deze week weer alles in de Dutch Watch.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 146 AB, .233/.294/.363, .657 OPS, 21 R, 15 RBI, 4 2B, 5 HR, 5 SB, 84 OPS+

De nederlaag in de derde wedstrijd tegen de Rockies was vorige week een gemiste kans voor Atlanta om naar die .500-grens te kruipen. Zeker ook omdat afgelopen weekend de LA Dodgers wachtten voor een drieluik. Een tegenstander die de Braves in de eerste week van ’t seizoen een pak slaag gegeven had, maar voor eigen publiek hoopten Ozzie Albies en consorten op betere tijden. Slechter kon ook immers niet. Op vrijdag 2 mei waren de runs echter duur. Beide teams kwamen samen tot slechts 6 hits, maar de Dodgers hadden daar nog het minst last van. Zij wonnen namelijk met 2-1.

Albies was 0-for-3 in dat duel, maar kwam zaterdag sterk terug met een 3-for-4 aan slag. Na een single in de tweede inning sloeg Albies in de vierde zijn vijfde homerun van dit kalenderjaar. Hij deed dit echter bij een toen al bijna onoverbrugbare achterstand van 1-7. Atlanta verloor dit duel uiteindelijk kansloos met 3-10. Dat Albies verantwoordelijk was voor 2 van de 3 gescoorde runs was waarschijnlijk een heel klein doekje voor het bloeden. De tweedehonkman kon dit sterke optreden aan slag zondag geen vervolg geven in de series finale. Ozzie Albies was daarin 0-for-3 met een walk, maar was dit keer wel onderdeel van de winnende partij. Atlanta wist een tweede sweep tegen LA te voorkomen en won met 4-3.

BACK TO WINNING WAYS

Die overwinning moest de Braves een mentale boost geven voor de lange serie van vier wedstrijden tegen de Cincinnati Reds. Met een 4-0 zege in de eerste ontmoeting gaf Atlanta dit ook daadwerkelijk een goed vervolg. Albies was 1-for-4 dat duel en soortgelijke cijfers wist hij dinsdag in de tweede wedstrijd te overleggen. Met 1-for-3 en een walk verscheen de infielder twee keer op de honken, maar beide keren zonder resultaat. Runs in de negende en tiende inning leverden Atlanta een 2-1 overwinning op.

Woensdag in de derde wedstrijd tekende Albies voor zijn vijftiende RBI van dit seizoen. Zijn flyball hielp Marcell Ozuna over de thuisplaat, maar kon een uiteindelijke 3-4 nederlaag niet voorkomen. De Reds verloren in dit duel overigens startend werper Hunter Greene met een liesblessure. Zij raakten afgelopen maandag de jonge outfielder Tyler Callihan ook al kwijt. De rookie kwam keihard in aanraking met de muur en liep een zware armblessure op. Zonder Callihan verloren de Reds donderdag voor de derde keer. Albies en de Braves hadden elf inning nodig voor hun 5-4 overwinning. De infielder uit Willemstad was ook degene die in de elfde inning na een RBI-single van Drake Baldwin de winnende run scoorde namens Atlanta. Voor de jonge catcher was het zijn eerste walk-off in z’n nog prille loopbaan.

ANDER GEZICHT

Voor de Braves wacht er dit weekend een serie tegen de Pittsburgh Pirates. Die club heeft na donderdag de twijfelachtige eer de eerste te zijn die de manager op straat zet. Onder Derek Shelton zijn de Buccos knap beroerd begonnen getuige een 12-26 record. Pittsburgh was daarnaast bezig aan een 7-game losing streak waarna GM Ben Cherington besloot in te grijpen. Shelton was sinds 2019 manager van de club en vertrekt met een 306-440 record. Bench coach Don Kelly neemt de honneurs voorlopig waar en zal dus de eindverantwoordelijke zijn dit weekend tegen de Braves.


XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 126 AB, .246/.331/.341, .672 OPS, 15 R, 14 RBI, 9 2B, 1 HR, 6 SB, 90 OPS+

Vorige week konden we eindelijk de eerste homerun van Xander Bogaerts melden. Deze week werd het zaak om dat een goed vervolg te geven. Kansen lagen er in elk geval vorig weekend voor de San Diego Padres. Hoewel het buitenshuis nog niet geweldig gaat, moest het tegen de zwakke Pittsburgh Pirates toch mogelijk zijn om wat winstpartijen aan de verzameling toe te voegen. Het begin mocht er op vrijdag 2 mei alvast zijn. Met een single, een walk, een gestolen honk en 2 runs leverde Xander Bogaerts een aardige bijdrage aan de 9-4 overwinning in Steel City. Dit was voor de Padres de derde zege op rij en na een toch wat moeizame periode konden ze een fijne winning streak wel even gebruiken.

In de tweede ontmoeting was het een stuk lastiger, maar ondanks de 0-for-4 van Xander Bogaerts werd ook die door de Friars gewonnen. Met 2-1. De kortestop was zelf nog ’t minst tevreden over dat optreden waarschijnlijk, maar zondag maakte Bogaerts dat helemaal goed. Met 2-for-4 aan slag, zijn negende double en zijn zesde gestolen honk liet hij aardig van zich horen. Oh ja, de Oranje-international was ook nog eens goed voor 3 binnengeslagen runs. Met een RBI-single in de eerste liet Bogaerts Manny Machado scoren en in de tweede inning hielp zijn tweehonkslag twee teamgenoten over de thuisplaat. Zeggen dat hij daarmee een flink aandeel in de 4-0 zege had, is dan ook een understatement. Zij  team zette daarmee de winstreeks op vijf wedstrijden.

OUDE BEKENDEN

Die serie was het begin van een lange road trip, die deze week ook nog leidde naar The Bronx. De Yankees kenden Bogaerts natuurlijk nog uit zijn tijd bij de Red Sox, maar zijn nieuwe uniform weerhield de infielder niet om de club uit New York opnieuw pijn te doen. Bogaerts had al een single en een walk staan uit zijn vorige AB’s toen hij in de achtste inning de Yankees-fans stil kreeg. De thuisploeg had een 3-2 voorsprong tot Bogaerts met een 2-run RBI-single de wedstrijd volledig kantelde in het voordeel van de Padres. Met die 2 RBIs bepaalde de Oranje-international de eindstand op 3-4 en tilde Bogaerts de winning streak naar zes wedstrijden.

Helaas voor San Diego bleef het daar ook bij. De tweede ontmoeting ging met 12-3 ruimschoots naar de Yankees en met 0-for-4 deed Bogaerts de club dit keer geen pijn. Afgelopen woensdag in de series finale leek dit middels een zeer productieve out wel weer te gebeuren. Zijn sac fly liet Manny Machado in de achtste inning de 3-1 voor San Diego scoren, maar die voorsprong hield geen stand. In de tiende trok de thuisclub deze wedstrijd namelijk alsnog met 4-3 naar zich toe.


KENLEY JANSEN (CL, Los Angeles Angels)

SEASONSTATS: 9.1 IP, 0-1 (7 SV-0 BS), 5.79 ERA, 1.393 WHIP, 1.77 FIP, 6 R, 6 ER, 2 BB, 9K, 75 ERA+

Waar de LA Angels met zes overwinningen in hun eerste tien wedstrijden nog alleszins redelijk aan april begonnen, daar was het slot ronduit slecht. Slechts drie van de volgende vijftien duels werden door de Halos gewonnen en de nieuwe werkgever van Kenley Jansen zocht dan ook snel de vertrouwde stek in de kelder van de AL West weer op. Over Kenley Jansen gesproken, die maakte vorige week vrijdag eindelijk weer eens zijn opwachting voor de club. Zijn laatste optreden dateerde van 24 april en daarna verloren de Angels vooral. Op 2 mei was het eindelijk weer eens tijd voor Jansen, maar helaas verliep dat tegen de Detroit Tigers totaal niet naar wens.

Was het een gebrek aan ritme of gewoon aan vorm? Feit is dat zijn negende optreden voor LA uitliep op een groot fiasco. Kenley Jansen moest een 1-1 tussenstand verdedigen in de negende inning, maar de eerste twee batters legden de bal weg voor een solo homerun. Helaas voor Jansen bleef het daar niet bij. Ja, hij wist twee nullen te veroveren, maar daar stonden niet minder dan 3 homeruns en maar liefst 6 gescoorde runs tegenover. Het was al 3-1 voor de Tigers toen Javier Baez met het eerste honk bezet nog maar een homer sloeg. Kenley Jansen begon met een schone lei aan dit duel, maar daar was na deze inning niets meer van over. Detroit raakte hem keihard en legden tegen Jansen de basis voor een uiteindelijke 9-1 zege.

REVANCHE

Kenley Jansen hoefde niet lang op zijn volgende kans te wachten. Die diende zich namelijk op 3 mei al aan. Het was niet de bedoeling dat de closer bij een 5-1 voorsprong aan het werk werd gezet, maar reliever Brock Burke had het lastig. Hij stond twee man op de honken toe en Ron Washington vond het tijd om in te grijpen. Weliswaar scoorden de Tigers nog een run, maar die kwam op ’t conto van Burke. Afgezien daarvan deed Jansen prima werk en had hij voor twee nullen slechts 3 pitches nodig. Niet alleen leverde het LA de dertiende zege op, maar Kenley Jansen ook zijn zevende save. En een veel beter gevoel.

Dat was ook de laatste keer dat we hem zagen deze week. Hoewel de Angels twee van de drie wedstrijden tegen de Toronto Blue Jays wonnen, kwam Kenley Jansen niet in actie. In de eerste, met 8-3 gewonnen, wedstrijd was de stand er niet naar. Dat gold ook voor de tweede ontmoeting, want daarin sloegen de Angels pas op het allerlaatste moment toe. Ze begonnen met een 2-4 achterstand aan de negende inning, maar een 3-run RBI-double van Jorge Soler stuurde de fans in LA tevreden naar huis. Een sweep voor de Halo bleef uit. Toronto legde namelijk met 8-5 beslag op de series finale.


JOSH PALACIOS (OF, Chicago White Sox)

SEASONSTATS: 59 AB, .186/.304/.237, .542 OPS, 5 R, 4 RBI, 0 2B, 1 HR, 0 SB, 59 OPS+

Erg vrolijk worden de White Sox-fans al jaren niet als ze naar de standen kijken. Heel misschien halen ze er dit seizoen wat plezier uit dat de Colorado Rockies het weten te presteren om nóg slechtere resultaten te boeken. Palacios wist toen hij tekende dat hij niet bij een contender terechtkwam. Het zal de outfielder misschien wel een beetje tegenvallen dat ’t hem nog niet is gelukt een vaste waarde in de line-up te worden. Ook vorig weekend tegen de Houston Astros was er op dat gebied van enige regelmaat geen sprake. Helaas lukte het hem ook in deze serie niet om manager Will Venable op andere gedachten te brengen.

In de eerste ontmoeting tegen de Astros kwam hij pas laat als pinch runner binnen de lijnen. Palacios deed overigens wel precies wat van hem gevraagd werd, want in de achtste inning scoorde hij één van de drie runs namens Chicago waardoor de White Sox van 4-3 naar 7-3 uitliepen. De tweede wedstrijd speelde Josh Palacios dan weer volledig, maar met 0-for-3 en een walk kon hij niet echt imponeren. Vanwege de regen werd de series finale ingekort naar zeven innings, maar ook die maakte Palacios niet vol. De international was 0-for-2 met één keer vier wijd toen hij in de vijfde inning werd vervangen. Op dat moment keken de White Sox nog tegen een 1-4 achterstand aan, maar net op tijd wisten ze de wedstrijd om te draaien en met 5-4 te winnen.

SWEEP…

De volgende serie was tegen divisierivaal Kansas City Royals. Als we zeggen dat KC in prima vorm verkeert, dan zeggen we niks geks. De Royals wonnen elf van hun laatste dertien wedstrijd voor ze thuis de White Sox ontvingen. Palacios en de zijnen merkten al vrij snel het waarom achter deze reeks. De outfielder wist weliswaar nog één hit te noteren in zijn 4 at-bats maar een 0-3 nederlaag kon niet worden voorkomen afgelopen maandag. Een dag later was Palacios opnieuw 1-for-4 en was het een stuk spannender. Echter viel met 4-3 de wedstrijd opnieuw de kant van de Royals op.

Spannend was het in de derde van vier wedstrijden ook. Net als dinsdag viel het ook woensdag maar net de kant van Kansas City op: 2-1. Palacios zag zijn slaggemiddelde naar beneden duiken door zijn 0-for-4. Dit krabbelde heel iets op na een 1-for-3 in de laatste wedstrijd van de serie. Daarin was van spanning dan weer totaal geen sprake. Kansas City haalde dit keer keihard uit en stuurde de White Sox met een 10-0 nederlaag weg.


CEDDANNE RAFAELA (CF, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 113 AB, .239/.298/.345, .644 OPS, 19 R, 15 RBI, 4 2B, 2 HR, 7 SB, 81 OPS+

Het lukte de Boston Red So nét niet om april af te sluiten met een 4-game winning streak. Door de nederlagen in Toronto liep dat in de soep. Het was de Red Sox inmiddels wel geluk om zich achter de New York Yankees op de tweede plaats in de AL East te nestelen. Om die positie vast te houden of zelfs te verbeteren, was het zaak om tijdens de homestand tegen Minnesota en Texas goede resultaten neer te zetten. Dat dit gemakkelijker gezegd was dan gedaan, bleek vorig weekend al direct tegen de Twins. De eerste ontmoeting werd weliswaar nog met 6-1 gewonnen, maar daarna ging het twee keer mis voor de traditieclub.

Ceddanne Rafaela had na zijn 5 RBIs op 27 april moeite om dat niveau weer aan te tikken. Dat was al in Toronto en die trend zette zich door op 2 mei tegen de Blue Jays. De outfielder was 0-for-4 aan slag. Vervelend voor Rafaela, maar zijn teamgenoten wisten het ruimschoots te compenseren. In het vervolg van dat drieluik tegen de Blue Jays wist Ceddanne Rafaela zijn batting average weer wat op te vijzelen. Na drie wedstrijden zonder hit was hij vorige week zaterdag 1-for-4. Die single was wel op het nippertje, want die kwam pas in de negende inning. Helaas kwam ’t ook te laat om de 3-4 zege voor de Twins nog in gevaar te brengen. Met 2-for-4 en zijn derde double van ’t jaar sloot Rafaela deze serie zondag goed af. Hij wel. De Red Sox moesten opnieuw het hoofd buigen en verloren opnieuw nipt: 4-5.

BELANGRIJKE RUNS

Rafaela begon dinsdag niet best aan de serie tegen de Texas Rangers. Die ploeg kan in de AL West het geweld van onder meer de Seattle Mariners nog niet volgen, maar had in Boston weinig moeite met de Red Sox: 1-6. Ceddanne Rafaela was 0-for-3 die eerste wedstrijd, maar haalde een dag later al zijn gram. De rappe outfielder werkte met 2-for-3 aan zijn slaggemiddelde en liep in de zevende inning ook nog een belangrijke run over de thuisplaat. Rafaela kon scoren na een 2-run RBI-single van Alex Bregman.

Mede daardoor wonnen de BoSox dat duel met 6-4 en tankten daarmee vertrouwen voor de derde en laatste wedstrijd tegen de Rangers. Met 2-for-2 en een walk deed het slaggemiddelde van Ceddanne Rafaela uitstekende zaken. Daarbij liep hij in de vijfde inning ook nog een run binnen nadat hij de honken had bereikt na zijn vierde tweehonkslag dit seizoen. Mede dankzij 2 RBIs van de ietwat verontwaardigde Rafael Devers won Boston uiteindelijk met 5-0. Devers is daar de aangewezen slagman nadat hij vroeger vooral dienst deed als derdehonkman. De club moet nu eerstehonkman Tristan Casas de rest van het seizoen missen vanwege een knieblessure, maar hoeft er niet op te rekenen dat Devers die positie gaat bekleden.

Cover photo: Kiyoshi Mio

NHL Play-Offs: Winnipeg slaat terug en Marchand helpt Florida langs Toronto

0

Het was afgelopen nacht wederom genieten in de tweede ronde van de play-offs. In Winnipeg waren de Jets en met name Connor Hellebuyck in het bijzonder eindelijk weer op het niveau van het reguliere seizoen. In Florida golfde het spel op en neer en moest er uiteindelijk een overtime aan te pas komen om de wedstrijd in het slot te gooien.

HALVE FINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 3: FLORIDA PANTHERS – TORONTO MAPLE LEAFS

Je hebt goed aan een wedstrijd beginnen, uitstekend aan een wedstrijd beginnen en je hebt Toronto Maple Leafs aan een wedstrijd beginnen. De Leafs kwamen met een flinke dosis vertrouwen richting Sunrise en openden na 23 (!) seconden reeds de score via Matthew Knies, die een schot op de paal van Auston Matthews voor een leeg doel tot treffer promoveerde. Nauwelijks bekomen van de treffer was het via John Tavares vijf minuten later 2-0. De first overall van 2009 passeerde met een fraaie wrap around Sergei Bobrovsky.

Hoewel het momentum bij Toronto bleef, kwamen de Panthers toch terug in de wedstrijd. Aleksander Barkov pikte de puck — na een uitstekende forecheck — in de aanvallende zone op en zag zijn voorgenomen pass via Morgan Rielly achter Joseph Woll het doel in verdwijnen, 1-2. Diezelfde Woll hield niet veel later zijn ploeg uitstekend op de been op een Panthers powerplay, waarmee de eerste pauze werd aangedaan met een 1-2 tussenstand.

Een overduidelijke donderspeech van Paul Maurice in de kleedkamer wierp zijn vruchten af in het tweede bedrijf. Florida nam het initiatief en was al binnen de eerste minuten dichtbij de gelijkmaker. Toch kwamen de Leafs op 1-3 via John Tavares, die op de powerplay een schot van Mitch Marner van richting veranderde. Het werkte voor Florida als een rode lap op een stier, want binnen een tijdsbestek van anderhalve minuut was de score weer in evenwicht. De ‘usual suspects’ Sam Reinhart en Carter Verhaeghe liet het thuispubliek twee keer juichen, 3-3. Met zijn eerste play-off treffer schoot Jonah Gadjovich de Panthers nog voor het verstrijken van de tweede voor het eerst deze avond op voorsprong.

Het derde bedrijf was nagelbijten en hadden de Panthers een aantal goede mogelijkheden om de marge tot twee te brengen. Toch rechtten de Leafs andermaal de rug en Morgan Rielly maakte zijn eerdere “eigen goal” goed door met een afstandsschot de 4-4 te noteren. Grappig detail: Deze treffer was via Seth Jones in feite ook een eigen goal. De Panthers beslisten in overtime uiteindelijk toch de wedstrijd. Brad Marchand schoot — met een flinke dosis geluk en andermaal via Morgan Rielly — de puck achter Joseph Woll, 5-4.

UP NEXT

We hebben weer een serie! Toronto had aan het begin van de tweede periode de wedstrijd (en serie) gevoelsmatig in de tas. De Leafs leidden met 1-3 en kwamen nagenoeg niet in de problemen. Toch liet Florida zien dat het een ijzersterke ploeg heeft en binnen no-time wat tandjes bij kan schakelen en kan de winst in overtime net voor het nodige zetje in de goede richting zorgen.

Tussenstand: Toronto Maple Leafs leidt met 2-1


HALVE FINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 2: WINNIPEG JETS – DALLAS STARS

Vanaf de start kregen de Jets direct een gouden mogelijkheid om de score te openen na een high-sticking penalty voor Tyler Seguin (double minor). Waar Jake Oettinger zijn ploeg op de been hield trof de thuisploeg bij het scheiden van de vier minuten uiteindelijk toch doel via Gabriel Vilardi, 1-0. Winnipeg was in het eerste bedrijf de bovenliggende partij en na een succesvolle penalty-kill verdubbelde de thuisploeg de voorsprong na een keurig uitgevoerde aanval de score. Mark Scheifele dook achter de rug van Esa Lindell op, waar de blue-liner van in de war raakte. De pass van Nikolaj Ehlers verdween ongelukkig via de schaats van Lindell achter Jake Oettinger, 2-0. Hoewel de periode bol van momenten stond, vielen er geen verdere treffers te noteren.

Waar de eerste periode heerlijk op en neer golfde, werd het tweede bedrijf meer een schaakspel tussen beide ploegen. Na tien minuten vielen er slechts vier schoten te noteren, maar brachten de Jets niet veel later de marge toch tot drie. Een half schot / half bank pass van Dylan DeMelo belandde uiteindelijk voor de stick van Adam Lowry, die zijn vierde treffer van deze play-offs op de borden bracht, 3-0. Het werd overigens ook de periode van Connor Hellebuyck, die met weergaloze reddingen de forwards van Dallas onder de duim hield.

Ook de laatste periode liep niet over van het aantal schoten en kreeg Dallas het harnas van de Jets-defensie niet gebroken. Peter DeBoer haalde met nog vier minuten te spelen Oettinger reeds naar de kant en gaf het Nikolaj Ehlers een vrijbrief met een empty-netter de eindstand op 4-0 voor Winnipeg te bepalen.

UP NEXT

What a difference a goalie makes… Connor Hellebuyck was (met name in de tweede periode) weer de Connor Hellebuyck van het reguliere seizoen en is te zien waarom Winnipeg de Presidents’ Trophy op haar naam schreef.

Een volgas eerste periode werd gevolgd door een consoliderende tweede en derde. Dallas had geen antwoord op de tactiek van Scott Arniel en zal Peter DeBoer in het vliegtuig terug naar Texas flink wat beelden terug kijken om in Game 3 met een ander strijdplan uit de hoge hoed te komen.

Tussenstand: Serie weer in evenwicht, 1-1

Cover photo: Terrence Lee-Imagn Images

NHL Play-Offs: Washington pakt draad op en Edmonton trekt in thriller aan langste eind

0

Twee prachtige wedstrijden afgelopen nacht in de NHL play-offs. Washington vond in eigen huis een extra versnelling tegen Carolina Hurricanes en vochten Edmonton Oilers en Vegas Golden Knights een heerlijke battle uit in Sin City, met een heerlijk toetje in overtime.

HALVE FINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 2: WASHINGTON CAPITALS – CAROLINA HURRICANES

Na een overtuigende Game 1 van Carolina Hurricanes was het alle hens aan dek voor de Capitals. De Metropolitan winnaar had weinig in de melk te brokkelen in de eerste zestig minuten en was er alles aan gelegen om zich niet met een 2-0 achterstand naar Raleigh te bewegen.

Vanaf de startende face-off lieten beide ploegen er geen gras over groeien en drukten het gaspedaal naar beneden, waar Jalen Chatfield in de eerste vijf minuten twee goede kansen kreeg. Hoewel het aantal schoten niet de dubbele cijfers aantikten, was de wedstrijd bijzonder aangenaam om naar te kijken. Beide goalies waren weer ouderwets op dreef en hielden in de eerste periode hun doel schoon.

Het tweede bedrijf begon iets minder voortvarend dan de eerste periode, maar na twee minuten kwam daar wel plots de openingstreffer. Connor McMichael pikte de puck in de neutrale zone op en in de 1 v 1 tegen Frederik Andersen maakte de centre geen fout, 1-0. Washington had de touwtjes stevig in handen, maar ondanks een misser voor open doel van Anthony Beauvillier zochten beide ploegen met een 1-0 tussenstand voor een tweede maal de thee op.

Ook in de derde bleef Washington de bovenliggende partij en kreeg het andermaal binnen twee minuten loon na werken. John Carlson was het eindstation van een goed uitgevoerde powerplay, 2-0. Teken voor Carolina om het initiatief over te nemen en volgas op zoek te gaan naar de aansluitingstreffer. Hoewel Logan Thompson een van de absolute smaakmakers was afgelopen nacht, vonden de Canes halverwege toch een gaatje. Eveneens een powerplay situatie liet Shayne Gostisbehere zijn tweede play-off treffer noteren, 2-1. Na een aantal hachelijke minuten en dito situaties voor de neus van Thompson, bepaalde Tom Wilson de eindstand (empty-netter) uiteindelijk op 3-1.

UP NEXT

We’ve got ourselves a serie! Na eenrichtingsverkeer in de eerste wedstrijd waren de rollen nu redelijk omgedraaid. Washington had in grote delen van de wedstrijd de controle en kreeg Carolina alleen in de laatste twintig minuten een duim onder het spel van de Caps. Met een 1-1 tussenstand trekt het circus nu richting Raleigh, waar Game 3 en Game 4 afgewerkt zullen worden. Stoelriemen vast!

Tussenstand: Serie weer in evenwicht, 1-1


HALVE FINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 2: VEGAS GOLDEN KNIGHTS – EDMONTON OILERS

Het klinkt erg gek na één wedstrijd, maar afgelopen nacht was het voor Vegas Golden Knights al een voorzichtige do-or-die in de serie tegen Edmonton Oilers. De ploeg van head coach Chris Knoblauch zat na vier overwinningen op LA in een goede flow, waar de goudhemden matig aan de start verschenen. Het werd een waanzinnige avond in Sin City.

De wedstrijd opende wat afwachtend. Met hier en daar wat speldenprikken tikten de openingsminuten wat langzaam voorbij. Een knullige delay-of-game penalty voor Adam Henrique wakkerde het vuur echter aan. Vegas benutte de powerplay via een prachtige 1-2-3 van Jack Eichel, Mark Stone en afmaker Victor Olofsson, 1-0. Hoewel Mark Stone nog dichtbij een verdubbeling van de voorsprong was, bleef het na twintig minuten bij een 1-0 tussenstand.

Calvin Pickard is de uit nood geboren ontdekking geworden in deze play-offs voor Edmonton. De 33-jarige Canadees werd na een onthutsend zwakke Stuart Skinner voor de leeuwen gegooid en stelt tot op heden allesbehalve teleur. In de eerste helft van de tweede periode hield de goalie zijn ploeg uitstekend op de been, waarna de Oilers gas begonnen te geven.

Binnen zes minuten knalde de verliezend finalist van vorig jaar de score naar 1-3. Jake Walman, Vasily Podkolzin en Darnell Nurse passeerden allen Adin Hill. Toch werd de marge nog voor de tweede pauze teruggebracht tot één. William Karlsson was het eindstation en zorgde met een tip-in voor een 2-3 tussenstand.

Nadat Evander Kane de Oilers in de derde periode vrij snel op 2-4 bracht, leken de bezoekers in veilige haven. Inderdaad, leken. Victor Olofsson vond met zijn tweede powerplay goal van de avond de aansluitingstreffer en halverwege was het Alex Pietrangelo die de thuisploeg langszij bracht, 4-4. Ondanks een behoorlijke kans in de slotseconden van de wedstrijd trok het gezelschap richting overtime.

In diezelfde overtime lieten de Oilers een gouden mogelijkheid liggen om de wedstrijd vroeg te beslissen. Na cross-check van Nicolras Roy tegen Trent Frederic hield Adin Hill zijn ploeg in de vijf minuten durende powerplay overeind. De Oilers gingen er uiteindelijk toch met de overwinning vandoor. Wie anders dan het duo McDavid (aangever) en Draisaitl (afmaker) smeten de deur van Game 2 keihard in het gezicht van de Golden Knights, 4-5.

UP NEXT

Winner winner, chicken dinner! Edmonton gaat met een comfortabel lijkende 0-2 voorsprong terug naar Canada. De Oilers hebben de zaken (zeker na de goaliewissel) uitstekend voor elkaar en staan inmiddels op een win streak van zes wedstrijden. De pijp lijkt ogenschijnlijk wat leeg bij de Golden Knights, daar de sterkhouders niet het niveau aantikken wat ze normaal gesproken moeten kunnen.

Tussenstand: Edmonton Oilers leidt met 2-0

Cover photo: Stephen R. Sylvanie-Imagn Images

NHL Play-Offs: Leafs delen volgende dreun uit, Rantanen weer on fire

1

Van de zestien teams die zich plaatsten voor de play-offs zijn er nu nog acht over. Dat betekent dat de tweede ronde van start is gegaan en daarin mogen de Florida Panthers hun favorietenrol waarmaken tegen de Maple Leafs! Dit is slechts één van de vier interessante series en hoe deze verlopen, lees je natuurlijk de komende dagen bij SportAmerika!

HALVE FINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 2: TORONTO MAPLE LEAFS – FLORIDA PANTHERS

Zonder Anthony Stolarz, maar met een 1-0 voorsprong in de serie begonnen de Maple Leafs aan de volgende opdracht tegen de Panthers. Stolarz raakte geblesseerd na iets wat leek op een elleboog van voormalig ploegmaat Sam Bennett, maar de Panthers-aanvaller werd niet geschorst. In de voorbeschouwingen riep Craig Berube zijn Leafs op om eventuele revanchegevoelens te onderdrukken. Het zou zijn team alleen maar onnodige straffen opleveren. Dat ze dit niet kunnen gebruiken, bleek halverwege de eerste periode wel. Op de powerplay schoot Aleksander Barkov de Panthers op voorsprong.

Laat in die eerste periode betaalden de Leafs overigens met gelijke munt terug. Een schot van Morgan Rielly op de PP werd door Max Pacioretty van richting veranderd voor de 1-1. De tweede was echter nog maar koud onderweg toen Brad Marchand met zijn backhand Woll in de luren legde voor de 1-2. Net als in Game 1 kregen de Leafs kansen op de rush. Uit één daarvan stelde Pacioretty William Nylander in staat de 2-2 achter Sergei Bobrovsky te prikken. En konden de Cats dus weer opnieuw beginnen. Die uitbraken bleven een probleem voor Florida en de Maple Leafs lieten niet na te profiteren. Max Domi was vlak voor het einde van de tweede periode de volgende en scoorde de 3-2.

Veel statistieken waren in het voordeel van Florida in deze Game 2, maar de score dus niet. In de derde periode besloot Anton Lundell daar wat aan te doen. Van dichtbij was het raak voor de 3-3. Deze wedstrijd vloog alle kanten op, dus bleef het antwoord van de Leafs niet uit. Een antwoord dat gegeven werd door Mitch Marner, die Bobrovsky voor de vierde keer liet vissen: 4-3. Voor de Cats werd het nu penibel. Zij gingen wanhopig op jacht naar de 4-4, maar Joseph Woll bewees dat het Leafs-doel bij hem in goede handen is. Met wat fenomenale saves hield hij de Panthers van scoren en won Toronto ook deze tweede wedstrijd.

UP NEXT:

Na hun eerste ronde zullen niet veel mensen hebben verwacht dat de Panthers met een 0-2 achterstand in de serie terugkeren naar Sunrise. De defensie van de Cats heeft moeite met de snelheid van de Leafs en Bobrovsky is nog niet in staat de aanvallende sterren te stoppen. Zaterdag (01.00 uur Nederlandse tijd) voelt de titelverdediger het mes al op de keel staan. In feite is er voor de Panthers nog weinig aan de hand en verloopt deze serie “op service” maar zo zal het niet voelen. Zeker niet in Toronto. Daar gaan de Leafs – en hun fanbase al helemaal – geloven dat er iets heel moois aan de horizon gloort. Gezien de eerste wedstrijden is dat geloof zeker niet onterecht.

Tussenstand in de serie: Toronto leidt met 2-0


HALVE FINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 1: WINNIPEG JETS – DALLAS STARS

De laatste serie in de tweede ronde is nu ook begonnen tussen twee teams die wel wat dagen rust konden gebruiken. En anders hun fans wel. Winnipeg en Dallas kwamen beiden terug van een onmogelijke achterstand laat in de derde periode en verdienden zo hun plek in deze tweede ronde. Een duel overigens ook tussen de twee beste Amerikaanse goalies. Connor Hellebuyck aan de ene kant en Jake Oettinger aan de andere. Die laatste zag zijn Stars sterk beginnen aan de wedstrijd, maar niet scoren. Na de eerste powerplay waren het echter de Jets die het momentum naar zich toe trokken. Ook zij scoorden niet, maar het zou zeker ook niet de laatste keer zijn dat het momentum van kant wisselde.

Na een doelpuntloze eerste ging het in de tweede helemaal los. Op aangeven van Mason Appleton tikte Nino Niederreiter de 1-0 binnen. Erg lang genoot Winnipeg niet van deze uitgangspositie. Net als tegen de Avalanche besloot Mikko Rantanen zich met de zaak te bemoeien. De Fin was halverwege de wedstrijd verantwoordelijk voor de gelijkmaker, maar tikte niet veel later ook de 1-2 al achter Hellebuyck. Het was helemaal niet zijn bedoeling om ook de 1-3 te scoren, maar in plaats van dat de puck Roope Hintz vond, ging deze via een Jets-verdediger tegen het net voor de 1-3. Voor de tweede wedstrijd op rij vinkte Rantanen dus een hattrick af. Zijn Stars gingen overigens niet met een 1-3 voorsprong de derde periode in. De herstelde Mark Scheifele bracht de spanning terug met de 2-3.

In Winnipeg gingen ze er goed voor zitten. Hun Jets bewezen in Game 7 tegen de Blues over ongekende veerkracht te beschikken, maar deze Stars zijn wel van een ander niveau. Zoals zo vaak na een doelpuntrijke en open periode trokken de coaches in de derde de defensieve teugels weer wat aan. De kansen waren beperkt en als die er al waren, lagen Hellebuyck of Oettinger wel in de weg. Vlak voor tijd haalde Scott Arniel Hellebuyck naar de kant, maar helaas voor de Jets bleef een heroïsche eindsprint dit keer uit. Acht keer op rij verloor Dallas een Game 1, maar aan die reeks kwam een einde deze avond in Winnipeg.

UP NEXT:

De Winnipeg Jets zijn hardhandig wakker geschud na hun gewonnen serie tegen de Blues. Wie anders dan Mikko Rantanen was het mannetje bij Dallas in deze Game 1. De Fin is de eerste in bijna veertig jaar met back-to-back hattricks in de NHL Play-Offs. Op de een of andere manier zal Winnipeg hem aan de ketting moeten leggen in het vervolg van deze serie. Eenvoudig zal dat niet worden, want met Jason Robertson terug in de line-up hebben de Stars er nog een levensgevaarlijk wapen bij gekregen. Zaterdag (03.30 uur Nederlandse tijd) staat Game 2 op het programma. De Jets weten dan al wat hen te doen staat: winnen. Linksom of rechtsom zal voorkomen moeten worden dat Dallas met een 2-0 voorsprong aan hun thuiswedstrijden begint.

Tussenstand in de serie: Dallas leidt met 1-0

Cover photo: Mark Blinch

NHL Play-Offs: Canes te sterk voor Caps, comeback kids uit Edmonton

0

Van de zestien teams die zich plaatsten voor de play-offs zijn er nu nog acht over. Dat betekent dat de tweede ronde van start is gegaan en daarin mogen de Florida Panthers hun favorietenrol waarmaken tegen de Maple Leafs! Dit is slechts één van de vier interessante series en hoe deze verlopen, lees je natuurlijk de komende dagen bij SportAmerika!

HALVE FINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 1: WASHINGTON CAPITALS – CAROLINA HURRICANES

Met de herstelde Frederik Andersen terug tussen de palen begonnen de Carolina Hurricanes sterk aan hun tweede ronde. Vrijwel de gehele eerste periode werd afgewerkt voor de neus van Logan Thompson, maar de Capitals-goalie knipperde niet met zijn ogen. Sterker nog, het merendeel van de doelpogingen haalde het doel niet eens omdat er ergens wel weer een Capital voor ging liggen. De Canes hadden dus de overhand, maar scoren deden ze niet. Ondanks hun prima spel zochten ze daardoor toch met een vervelend gevoel de kleedkamer op na de eerste twintig minuten.

Dat gevoel werd er in de tweede periode niet beter op. Washington kroop al iets meer uit de schulp en werd zowaar af en toe gevaarlijk. Toch kwam de 1-0 van Aliaksei Protas een beetje uit de lucht vallen. En tegen de verhouding in was ‘ie zeker. Met 30 goals en 66 punten heeft de Wit-Rus een uitstekend jaar achter de rug, maar nu is hij ook in de play-offs van de nul. Na die goal keerde het beeld van de eerste periode overigens vrij snel terug. Carolina dat domineerde en vaak, heel vaak op goal probeerde te schieten. Helaas voor de Canes ook in deze periode zonder succes.

Het zal Rod Brind’Amour bekend in de oren klinken. Zijn Canes zijn vaak de baas op de shot clock, maar hebben net iets te vaak moeite om de puck tegen het net te krijgen. Halverwege de derde periode bewees Logan Stankoven dat ’t wel degelijk mogelijk is. Overgekomen van Dallas in de Mikko Rantanen-trade schoot de jongeling Carolina verdiend langszij na slecht uitverdedigen van de Capitals. Aangezien geen van de twee teams nog scoorde in de reguliere speeltijd moest een OT de beslissing brengen. Daarin veranderde het beeld nauwelijks. Carolina dat drukte en Washington dat loerde op een uitbraak. Die uitbraak kwam er niet. Een goal voor de Hurricanes wel. Jaccob Slavin staat bekend om zijn defensieve kwaliteiten, maar zijn schot vanaf de blauwe lijn vond een weg voorbij Thompson voor de GWG: 1-2.

UP NEXT:

Het was een heel simpel statistiekje ergens in de tweede periode. De Capitals hadden gemiddeld ruim 19 schoten per wedstrijd geblokt in hun serie tegen Montreal. In de tweede periode lag dat aantal al boven de 20 tegen de Hurricanes. Dit zal één wedstrijd vol te houden zijn, maar hoe langer een serie duurt hoe meer dit z’n tol zal eisen. Washington zal vrijdag (01.00 uur Nederlandse tijd) heel anders voor de dag moeten komen. Om te beginnen zullen ze Andersen vaker aan het werk moeten zetten. In Game 1 kwam Washington voor eigen publiek namelijk tot slechts 14 SOG.

Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 1-0


HALVE FINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 1: VEGAS GOLDEN KNIGHTS – EDMONTON OILERS

Twee teams die met de nodige pijn en moeite hun eerste ronde overleefden en ook de twee laatste vertegenwoordigers van de Western Conference in de Stanley Cup Final de laatste jaren. Vegas won ‘m in 2023 en het ligt nog vers in het geheugen hoe het vorige zomer eindigde voor Edmonton. Diezelfde Oilers moesten al snel aan de bak in dit duel. Zij moesten een double-minor zien te killen van Vegas, maar door toedoen van onder meer Mark Stone verdween de puck in het doel achter Calvin Pickard. Waar ze voor die goal goed moesten kijken wie ‘m uiteindelijk scoorde, daar was de 2-0 veel duidelijker. Weer was het Stone, maar dit keer met een goed geplaatst schot.

Voor de Oilers is het ontzettend belangrijk dat Connor McDavid en Leon Draisaitl “gewoon” hun werk doen en blijven scoren. Het is echter nog belangrijker dat ze hierbij wat hulp krijgen, zoals bijvoorbeeld van Corey Perry die in de slotfase van de eerste periode voor de aansluitingstreffer zorgde 2-1. Op aangeven van McDavid, dat dan weer wel. Die goal gaf Edmonton blijkbaar vertrouwen, want in de tweede periode voerden ze de druk behoorlijk op. De Knights hadden het dan ook aan Adin Hill te danken dat ze met een 2-1 voorsprong aan de derde mochten beginnen.

In die derde periode moest Hill echter, wat onfortuinlijk, al snel voor de tweede keer vissen. Leon Draisaitl liet zijn aanwezigheid blijken door de 2-2 achter Hill te deponeren. De Oilers hadden het inmiddels voor ’t zeggen in Vegas, maar pas in de slotminuten kregen ze de Knights op de knieën. Eerst was het Zach Hyman die met een knap geplaatst schot voor 2-3 zorgde en een McDavid-achtige actie van een andere Connor, namelijk Connor Brown, maakte het definitief.

Edmonton wist dat het in deze best-of-7 tenminste één uitwedstrijd moest winnen en dat was bij dezen al gebeurd: 2-4. Het was al de vijfde keer op rij in deze play-offs dat de Oilers van een achterstand terugkwamen om te winnen. Daarmee hebben ze alvast het eerste record te pakken, want dit is niet eerder voorgekomen.

UP NEXT:

Na een 1-2 achterstand in de serie tegen Minnesota wonnen de Golden Knights er drie op rij. Die winstreeks kwam ten einde tegen Edmonton, waar McDavid en Draisaitl elk 2 punten noteerden. Net als Evan Bouchard overigens. Bruce Cassidy zal zijn Golden Knights er wel op wijzen dat hun fysieke spel uiteindelijk vruchten af moet gaan werpen. Vegas zou in de breedte beter moeten zijn, maar hebben komende vrijdag (03.30 uur Nederlandse tijd) zeker ook hun sterren nodig om deze serie in evenwicht te brengen. Mark Stone deed zijn taak, nu is het aan spelers als bijvoorbeeld Jack Eichel en Tomas Hertl.

Tussenstand in de serie: Edmonton leidt met 1-0

Cover photo: Nick Wass/AP Photo

NHL Play-Offs: Maple Leafs leggen Cats over de knie in Game 1

0

Van de zestien teams die zich plaatsten voor de play-offs zijn er nu nog acht over. Dat betekent dat de tweede ronde van start is gegaan en daarin mogen de Florida Panthers hun favorietenrol waarmaken tegen de Maple Leafs! Dit is slechts één van de vier interessante series en hoe deze verlopen, lees je natuurlijk de komende dagen bij SportAmerika!

HALVE FINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 1: TORONTO MAPLE LEAFS – FLORIDA PANTHERS

Na hun galavoorstelling tegen de Tampa Bay Lightning twijfelde niemand aan de favorietenrol van de Panthers tegen de Maple Leafs. Toronto had daar echter zelf een mening over. Dat bleek al heel snel in deze Game 1. De Cats waren minder scherp dan tegen de Bolts en de Leafs waren tot de tanden gewapend. William Nylander onderstreepte dit met een razendsnelle openingstreffer. Eentje die hij halverwege de eerste periode liet volgen door een tweede goal. Seth Jones deed weliswaar iets terug namens de Panthers op de powerplay, maar deze periode behoorde toe aan de Maple Leafs. Slechts 19 tellen hadden zij nodig om het verschil weer naar 2 goals te trekken. Morgan Rielly was dit keer de gevierde man: 3-1.

Schudde die periode de Panthers wakker? Nee, niet echt. Zo fysiek ze waren tegen de Lightning, zo tam waren ze af en toe in Toronto deze nacht. De 4-1 van Chris Tanev paste wat dat betreft wel in het plaatje. Het schot van de blueliner stuiterde over het ijs, zomaar in het doel achter Sergei Bobrovsky. Ging dan alles goed voor de Leafs? Nee, ook dat zeker niet. Halverwege de tweede periode moest Anthony Stolarz zich laten vervangen nadat hij in aanraking kwam met Sam Bennett. Joseph Woll kwam hem vervangen en bleek zijn borst nat te kunnen maken. Florida kwam al vroeg in de derde periode namelijk helemaal terug in de wedstrijd.

Eerst was het Eetu Luostarinen met de 4-2, maar na de 4-3 van Uvis Balinskis begon Toronto pas echt te zweten. Begrijpelijk, maar nergens voor nodig. Niet alleen bleven de Leafs de bovenliggende partij, maar zes minuten voor tijd zorgde Matthew Knies voor die oh zo welkome 5-3. Hoe belangrijk die goal was, werd twee minuten voor tijd duidelijk. Sam Bennett schoot de vierde van Florida achter Woll en met de series in Dallas en Winnipeg in het achterhoofd kon het billenknijpen in Toronto weer beginnen. Gelukkig voor de fanbase lieten de Leafs het zo ver niet komen. Zij hielden stand in de storm en legden beslag op deze Game 1.

UP NEXT:

De Florida Panthers waren op momenten onherkenbaar in deze eerste wedstrijd. Voor Paul Maurice is het te hopen dat zijn team niet alle energie heeft gestoken in die Battle of Florida, want de Panthers op 95% winnen echt niet van deze Toronto Maple Leafs. William Nylander ontpopt zich in dit postseason als de go to-guy van Toronto, maar ook de bijdrage van een Mitch Marner, Auston Matthews en John Tavares mag bepaald niet worden onderschat. Voorlopig is deze core four enorm lekker onderweg in deze play-offs en zal Florida donderdag (01.00 uur Nederlandse tijd) een antwoord moeten vinden om niet met een 0-2 achterstand naar Sunrise te gaan.

Tussenstand in de serie: Toronto leidt met 1-0

Cover photo: Michael Chisholm