Home Blog Pagina 65

Warriors en Nuggets na game 7 door in NBA Playoffs

0

De eerste ronde van de NBA Playoffs 2025 zit erop. De twee series die een game 7 nodig hadden zijn naar Golden State Warriors en Denver Nuggets gegaan. Denver won in eigen huis, Golden State uit in Houston.

Nadat de eerste twee duels in Houston 1-1 waren geindigd en de Warriors hun twee duels in eigen huis hadden gewonnen, dwongen de Rockets met een overwinning in game 5 en game 6 een game 7 in eigen huis af. In dat duel waren Warriors vooral in het tweede en vierde kwart beter. Dit kwam vooral door Buddy Hield, die 33 punten scoorde en 9-11 ging vanaf 3PT. Zo gingen de Warriors door een 89-103 zege door naar de tweede ronde. Quinten Post speelde maar drie minuten in game 7 en had in die drie minuten geen belangrijk rol van betekenis.

De Clippers moesten op hun beurt een game 7 afdwingen. In Denver gingen de eerste twee duels 1-1, waarna het na de duels in Los Angeles 2-2 stond en de Nuggets en Clippers in eigen huis game 5 en game 6 wonnen. Daardoor was een game 7 in Denver nodig om de serie te beslissen. Het was een run aan het einde van de eerste helft en begin tweede helft die beslissing bleek te zijn. De Nuggets wonnen met 120-101.

NHL Play-Offs: waanzin in Winnipeg, Jets winnen slijtageslag

0

Nog één team was er nodig om het veld voor de tweede ronde compleet te maken. Die laatste moest komen uit de serie tussen de Winnipeg Jets en St. Louis Blues. Een serie die helemaal tot het gaatje ging, want afgelopen nacht werd in Winnipeg Game 7 afgewerkt. Kon Connor Hellebuyck zich revancheren voor de matige duels in St. Louis of zorgden de Blues voor een enorme verrassing?

KWARTFINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 7: WINNIPEG JETS – ST. LOUIS BLUES

Na de eerste twee wedstrijden in deze serie kon niemand vermoeden dat de Winnipeg Jets een Game 7 nodig hadden om zich van de St. Louis Blues te ontdoen. De Jets werden toen nog gezien als de dominante ploeg met een bijzonder dominante goalie. Connor Hellebuyck was dat masker onderweg al verloren en St. Louis kreeg het gevoel dat er wel degelijk iets te halen viel. Zeker ook omdat de Jets het in deze Game 7 opnieuw zonder Mark Scheifele moesten stellen.

Al heel snel sloeg de schrik de Jets-fanbase om het hart. Het waren namelijk de Blues die als beste begonnen aan Game 7 en via Jordan Kyrou al snel op voorsprong kwamen. Nadat Mathieu Joseph die 0-1 al vlot liet volgen door de 0-2 begon Scott Arniel te twijfelen. Die tweede leek houdbaar en moest hij Connor Hellebuyck van het ijs halen? De Jets-coach deed het niet. Een terechte keuze, want in de tweede periode herpakte Winnipeg zich. Het was nog niet zozeer zichtbaar op het scorebord, maar Hellebuyck zat er beter in en de Jets kregen zowaar iets van controle. Dat Cole Perfetti daarbij ook nog eens voor aansluiting zorgde, was mooi meegenomen.

Vlak voor het verstrijken van die tweede was het echter Radek Faksa die de Blues weer aan een mooie buffer hielp. Van de aanvaller was nog weinig vernomen in deze serie, maar Faksa koos een schitterend moment om dat te verhelpen. Nu begon de tijd toch echt te dringen voor de winnaar van de Presidents’ Trophy. In de derde periode tikte de klok door en deed dit in het voordeel van de Blues. Met het slotoffensief inmiddels in volle gang bracht Vladislav Namestnikov iets van hoop terug in het Canada Life Centre. Minder dan twee minuten op de klok en het was 2-3.

OH CAPTAIN, MY CAPTAIN!

Met de achterstand op het bord leek het alsof die seconden extra snel gingen. Ze moesten schieten, maar de Jets kregen simpelweg de ruimte er niet voor. Tot Cole Perfetti uit pure wanhoop maar eens uithaalde. Met nog 1.6 seconde op de klok was hij het die Winnipeg deed ontploffen van vreugde. En pure opluchting. Voor het eerst in deze serie was een verlenging nodig en beide teams hadden daar een geweldig moment voor uitgekozen. Te weten de allesbeslissende Game 7.

Natuurlijk hadden de Jets – al vanaf de eerste periode zonder de uitgevallen Josh Morrissey – nu het momentum. Zij kregen kansen, maar vonden Jordan Binnington op hun weg. De wat meer fysiek spelende Blues kregen ook kansen, maar wisten die niet voorbij de opgeleefde Hellebuyck te krijgen. Aan één verlenging hadden de kemphanen dan ook niet genoeg om de beslissing te forceren. Die viel pas in 2OT. En dan ook nog pas helemaal aan het einde. Aan spanning geen gebrek in Winnipeg, maar niemand minder dan Jets-captain Adam Lowry maakte daar met een van richting veranderd schot een einde aan. Hij tikte zijn Winnipeg naar de tweede ronde tegen Dallas.

UP NEXT:

Voor de Jets staan de komende dagen in het teken van bijkomen. Zij hebben een gruwelijke serie achter de rug tegen een fysiek sterke tegenstander als St.Louis. Dat de Jets uiteindelijk aan het langste eind trekken, zal zeker ook voor opluchting zorgen. En is vanzelfsprekend goed voor het vertrouwen. Het is voor hen te hopen dat in de tweede ronde sterkhouders als Josh Morrissey en Mark Scheifele weer beschikbaar zijn. Die hebben ze hard nodig tegen de Stars in een serie die komende donderdag (03.30 uur Nederlandse tijd) begint. Dit mag overigens gerust de serie van de waanzinnige ontsnappingen heten, want ook Dallas ontsnapte immers op het nippertje tegen Colorado.

De Blues zullen balen, maar aan de andere kant ook trots zijn. Doug Armstrong gooide het dit seizoen over de Jim Montgomery-boeg en achteraf is dat een juiste keuze gebleken. De vervanger van Drew Bannister leidde de Blues naar de play-offs en was 1.6 seconde verwijderd van een gigantische stunt. De basis ligt er echter voor een mooie toekomst. Al zullen ze daar in St. Louis nu nog niet aan denken.  

Eindstand in de serie: Winnipeg wint met 4-3

Cover photo: Cameron Bartlett

NHL Play-Offs: Mikko Rantanen doet oude werkgever pijn en schiet Stars naar tweede ronde

0

We’ve got a winner! Dallas Stars gaat zich aankomende week melden in de tweede ronde van de play-offs. In het eigen American Airlines Center leek het in eerste instantie in de soep te lopen tegen Colorado, maar stond Mikko Rantanen op op het moment dat het er het meest toe deed. In een tijdsbestek van tien minuten draaiden de Stars het volledig om. Een wedstrijd die alle kanten op ging kreeg helaas na zestig minuten toch een winnaar.

KWARTFINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 7: DALLAS STARS – COLORADO AVALANCHE

De allesbeslissende Game 7 in Dallas tussen de Stars en de Avalanche kon niet anders dan een spektakel worden. In de voorgaande zes wedstrijden was het geen seconde saai en waren beide ploegen enorm aan elkaar gewaagd.

Beide ploegen lieten er geen gras over groeien en schoten uit de startblokken. Met razendsnel ijshockey ging de puck van zone naar zone en na wat serieuze speldenprikken van Colorado via Nathan MacKinnon en Valeri Nichushkin kregen de bezoekers op een 5-minute powerplay een ideale mogelijkheid om de score te openen. Met kunst- en vliegwerk bleef het doel van Jake Oettinger schoon en kreeg Dallas in de slotminuten via voormalig Av Mikko Rantanen op de breakaway de kans op de openingstreffer. Zijn backhander werd echter door MacKenzie Blackwood in de kiem gesmoord.

Het tweede bedrijf kwam er een ander Dallas het ijs op. De thuisploeg nam het initiatief over en was in de eerste paar minuten al een aantal keer dichtbij een treffer, waarvan de 2 v 1 van Wyatt Johnston en Evgenii Dadonov door de fans al half met gejuich werd ontvangen. Dat de score uiteindelijk shorthanded geopend zou worden, past deze serie als een handschoen. Dallas verloor de puck in de neutrale zone aan Logan O’Connor, die de mee opkomende Josh Manson een 1 v 1 tegen Oettinger niet zag missen, shorthanded 0-1. Enigszins murw gebeukt door de tegentreffer kantelde het wedstrijdbeeld weer richting Colorado, maar was er verder weinig noemenswaardig te noteren.

Nog twintig minuten te gaan. De fans gingen er nog maar eens goed voor zitten. Dallas moest, Colorado mocht. Zou je denken. Colorado opende direct in de zone van Dallas en op een delayed penalty vond Nathan MacKinnon na dertig seconden het net, 0-2. Het teken voor Dallas om alles of niets te gaan spelen. Die tactiek wierp na acht minuten zijn vruchten af, daar Mikko Rantanen vanaf rechts naar binnen kwam en een kiezelhard schot achter de ijzersterke Blackwood deponeerde, 1-2.

Het momentum bleef bij Dallas en diezelfde Rantanen schoot met nog zes minuten op de klok — middels een fraaie wraparound — de stand weer in evenwicht, 2-2. In de slotminuten hield iedereen al voorzichtig rekening met een overtime, maar besloot de thuisploeg anders. Op de powerplay schoot Wyatt Johnston de Stars voor het eerst deze avond op voorsprong, 3-2. De empty-netter van Rantanen — eerste speler ooit met een hattrick in de derde periode van een Game 7 — deed zijn voormalig ploeg de das om en stoten de Stars door naar de tweede ronde.

UP NEXT

Wat. Een. Serie. Zeven wedstrijden heeft het (neutrale) publiek zich geen moment hoeven vervelen en hadden beide ploegen een tweede ronde dik verdiend. Die tweede ronde komt er uiteindelijk voor Dallas, dat zichzelf met een weergaloze comeback beloonde. In die tweede ronde wacht een treffen met Winnipeg Jets of St. Louis Blues, die aankomende nacht eveneens in een Game 7 zullen bepalen wie de tegenstander wordt.

Voor Colorado is het een pijnlijke aftocht. Na een flinke huishouding qua roster is het voor het Front Office een dikke streep door de zo puike rekening. Voor hen is het uitkijken naar de komende weken en maanden, want er zal het een en ander moeten gebeuren in Mile High City.

Cover photo: AP Photo/Julio Cortez

NHL Update: Rick Tocchet verlaat Vancouver, Mike Sullivan aan het roer in New York en finalisten NHL-Awards bekend

0

Met de play-offs in de slotkilometer van de eerste ronde was er buiten de play-offs er ook genoeg nieuws bij elkaar te sprokkelen. Zo gaf Rick Tocchet het Front Office in Vancouver te kennen niet langer meer head coach van de Canucks te willen zijn, vond Mike Sullivan krap een week na het opstappen in Pittsburgh onderdak bij New York Rangers en druppelen de finalisten voor de NHL Awards stuk voor stuk binnen. Ook maakte de Board van de NHL bekend wanneer de NHL Draft Lottery zal gaan plaatsvinden.

HEAD COACH CARROUSEL

RICK TOCCHET BESLUIT VANCOUVER CANUCKS TE VERLATEN

Rick Tocchet zal volgend seizoen niet meer terugkeren als head coach van Vancouver Canucks. De 61-jarige Canadees stond sinds januari 2023 aan het roer bij de blauwhemden uit British Columbia, maar besloot in goed overleg met GM Jim Rutherford een nieuw, lucratief contract naast zich neer te leggen.

Hiermee komt er na twee en een half jaar een einde aan de samenwerking tussen Tocchet en de Canucks, die op 22 januari 2023 het stokje van Bruce Boudreau overnam. Onder leiding van de voormalig winger kwam het vertrouwen in Vancouver weer terug, maar ondanks een 20-12-3 Tocchet-record eindigden de Canucks uiteindelijk op ruime afstand van de play-off plaatsen.

GEWELDIG SEIZOEN ’23 – ’24

Zonder captain Bo Horvat — die naar New York Islanders werd getrade — en een meer dan behoorlijk versterkte blue-line, traden de Canucks met nieuwbakken captain Quinn Hughes (jongste captain uit de franchise geschiedenis) het seizoen 2023 – 2024 aan. Een beslissing die Vancouver geen windeieren legde. Aan de hand van de 24-jarige Amerikaan werd vanaf speelronde één serieus naar de divisietitel gehengeld. Met 92 punten verpulverde Hughes het franchise record voor aantal punten als blue-liner (dat overigens reeds aan hem toebehoord). Bovendien doorkruiste J.T. Miller voor het eerst de grens van 100 punten (103) en schoot Brock Boeser voor het eerst 40 goals tegen de touwen.

Desalniettemin was de stemming in het westen van Canada opperbest. Hoewel de blauwhemden de laatste twee weken van het reguliere seizoen qua niveau wat wegzakten, was alweer even geleden dat Vancouver als winnaar uit de bus van een divisie kwam. In notabene de Northwest Division kropen de blauwhemden onder leiding van de broers Sedin in het seizoen 2012 – 2013 voor het laatst op het hoogste schavot. Overigens kon je deze titel enigszins met een korrel zout nemen, na de lockout begon het seizoen pas halverwege januari en kwam men niet verder dan 48 wedstrijden.

Het sprookje van Vancouver eindigde helaas in de tweede ronde. Nadat de Canucks brutaal een 3-2 voorsprong in de serie namen, trok Edmonton Oilers uiteindelijk met de hakken over de sloot de overwinning uit het vuur. In de allesbeslissende Game 7 kwamen de blauwhemden van een 3-0 achterstand nog knap terug tot 3-2, maar hield de latere Stanley Cup finalist uiteindelijk stand. De kater in Vancouver werd er niet minder door, maar het seizoen 2023 – 2024 was een prachtig fundament om op voort te borduren. Het leverde en passant Tocchet de Jack Adams Award op, als beste head coach van het seizoen.

BOLD AND THE BEAUTIFUL

We hebben de soapserie al eens eerder aangehaald bij Ottawa Senators vorig seizoen, maar het stempel ‘The Bold and the Beautiful’ kon dit seizoen makkelijk op de Canucks worden geplakt. Het begon overigens niet eens slecht in British Columbia met een 15-8-5 record, maar stapelden vervolgens de problemen zich stuk voor stuk op.

Elias Pettersson en J.T. Miller kregen het (overigens niet voor het eerst) met elkaar aan de stok, wat uiteindelijk het Front Office deed besluiten de centre naar zijn oude liefde New York Rangers terug te traden. Thatcher Demko is helaas nog altijd in veelvuldig blessureleed gehuld en heeft Quinn Hughes er inmiddels geen publiekelijk geheim van gemaakt de huidige koers van Vancouver op lange termijn niet te zien zitten. Met 90 punten en een vijfde plaats in de Pacific Division kwamen de Canucks uiteindelijk zes punten tekort voor het postseason.

Uiteindelijk trekt de Canadees met een 108-65-27 record de deuren van de Rogers Arena achter zich dicht en lijkt hij op pole position te staan als opvolger van Mike Sullivan, die een aantal dagen geleden na tien jaar Pittsburgh in goed overleg met GM Kyle Dubas zijn contract inleverde.

MIKE SULLIVAN NIEUWE HEAD COACH NEW YORK RANGERS

Een verrassende maar toch ook geen onverrassende move werd vrijdagmiddag plots wereldkundig gemaakt. Na zijn vertrek bij Pittsburgh Penguins keek niemand er eigenlijk meer van op dat Mike Sullivan na tien jaar Steel City de nieuwe head coach (38e in de franchise geschiedenis) van New York Rangers is. De aanstelling van de tweevoudig Stanley Cup winnaar volgt na het ontslag van Peter Laviolette, die na een Presidents’ Trophy in 2024 dit seizoen ruimschoots de play-offs miste.

Het is overigens niet voor het eerst dat GM Chris Drury naar de diensten van Sullivan heeft gehengeld. Drury en Sullivan waren teamgenoten tijdens het WK van 1997 en na het ontslag van David Quinn in mei 2021 polste Drury Sullivan al eens voor de functie, maar bedankte hij in eerste instantie. Het duo was ook actief tijdens de voorbije 4 Nations, waar Sullivan de scepter als coach zwaaide en Drury assistent GM was.

Lees hier: Tijdperk Mike Sullivan in Pittsburgh voorbij

Voor Sullivan is het overigens niet de eerste keer dat hij in een officiële functie in Madison Square Garden neerstrijkt. Zo was de Amerikaan een van de assistenten van John Tortorella tussen 2009 en 2013 en werd hij als speler in 1987 door de Rangers gedraft, maar kwam nooit voor ze in actie.

Het zal voor Sullivan een zware dobber worden om alle neuzen zo snel mogelijk weer dezelfde kant op te krijgen. Het roster speelde de voorbije maanden met de ziel onder de arm en hakte het Front Office op sommige momenten wellicht iets té fel met de botte bijl door de kleedkamer heen. Motivatie voor Sullivan is ongetwijfeld zijn dikke portemonnee. De Amerikaan is in één klap de best betaalde head coach in de NHL.


NHL DRAFT LOTTERY OP 5 MEI

Hoewel alle ijshockeyogen gericht zijn op de play-offs, zijn achter de schermen de franchises die buiten de boot vielen alweer bezig met de voorbereidingen voor aankomend seizoen. Aanstaande maandag staat namelijk de NHL Draft Lottery op het programma, die de volgorde van draften op 27 en 28 juni zal gaan bepalen. In tegenstelling tot de voorbije twee edities is het dit jaar nog geen uitgemaakte zaak wie er first overall gaat worden. Grootste kanshebbers (volgens de NHL-redactie) zijn James Hagens, Matthew Schaefer en Michael Misa, al vlakken we ook Porter Martone niet uit.

Als laatste in de NHL geëindigd maakt San Jose Sharks de grootste kans om er met de first overall pick vandoor te gaan. Toch is het geen uitgemaakte zaak dat de franchise met de hoogste odds uiteindelijk als eerste het podium mag bestieren. Zo wonnen de Oilers op plek drie de ‘McDavid-Lottery’ in 2015 en deed Chicago Blackhawks exact hetzelfde in de ‘Bedard-Lottery’ van 2023.

De gekste Draft Lottery van de laatste jaren is zonder twijfel die van 2017. New Jersey Devils schoof van plek vijf door naar één (Nico Hischier), Philadelphia Flyers van dertien (!) naar twee (Nolan Patrick) en Dallas Stars van acht naar drie (Miro Heiskanen). Als vierde overall mocht uiteindelijk Colorado Avalanche draften… Zijn naam? Cale Makar.

FINALISTEN NHL-AWARDS BEKEND GEMAAKT

Afgelopen dagen stroomden naast de vele head coach wissels ook wat positief nieuws de mailboxen binnen. Zo werden de finalisten van onder meer de Vezina Trophy, Norris Trophy en de Hart Memorial Trophy bekendgemaakt.

  • HART MEMORIAL TROPHY

Voor de Hart Memorial Trophy heeft de Professional Hockey Writers Association hun stemmen laten vallen op Nikita Kucherov, Leon Draisaitl en Connor Hellebuyck. Ondanks het missen van elf wedstrijden eindigde Draisaitl op 52 goals en noteerde maar liefst tien multi-goal optredens. Het zou voor de Duitser na 2020 zijn tweede Hart Memorial betekenen.

Connor Hellebuyck was lights out met 47 overwinningen en een .925 sv%, mede door zijn inbreng wonnen de Jets voor het eerst in haar franchisegeschiedenis de divisie, Conference en de Presidents’ Trophy. De Amerikaan is de eerste finalist sinds Igor Shesterkin in 2022 en kan de vierde goalie ooit worden, die de prijs aan de schoorsteenmantel kan toevoegen. Dominik Hasek (2x), Jose Theodore en Carey Price gingen hem voor.

Nikita Kucherov was dit seizoen de absolute force in Tampa Bay. Met 121 punten eindigde hij op maar liefst 31 (!) punten meer dan franchise nummer twee Brandon Hagel (90). Hiermee won hij overigens voor de derde keer in zijn carrière de Art Ross Trophy. Als League leader in punten per wedstrijd (1.55), powerplay assists (38) en powerplay punten stond er dit seizoen geen maat op de Rus. Zonde dat hij in de play-offs zo erg tegenviel tegen de Panthers.

  • NORRIS TROPHY

De Norris Trophy kent dit seizoen een aantal vaste gasten. Respectievelijk Quinn Hughes, Cale Makar en Zach Werenski mogen zich na een formidabel regulier seizoen als finalist melden voor beste blue-liner in de NHL.

Quinn Hughes was bij de tegenvallende Vancouver Canucks alsnog akelig goed. De blue-liner sloot het seizoen als beste van de franchise af in assist (60), punten (76) en shots on goal (192). De uittredend Norris winnaar behaalde overigens voor het vierde seizoen op rij de grens van 60 assists, iets wat slechts drie blue-liners in de NHL-geschiedenis eerder deden.

Cale Makar behoeft haast geen uitleg meer. De Canadees is met Colorado nog altijd in een hevige eerste ronde strijd met Dallas Stars verwikkelt, maar was ook tijdens het reguliere seizoen op de brommer. Zo werd hij pas de eerste verdediger sinds Mike Green, die de grens van 30 goals passeerde en eindigde de fourth overall van 2017 op 92 punten.

Nieuwkomer in de Final Three is Blue Jackets blue-liner Zach Werenski. Na een inktzwart begin van het seizoen heeft de Amerikaan het beste seizoen uit zijn carrière achter de rug. Hij brak zijn eigen record in aantal goals (23), assists (59) en punten (82) en was de eerste blue-liner uit de franchise geschiedenis die bovenaan het franchiseklassement in punten eindigde.

  • VEZINA TROPHY

Ook bij de Vezina Trophy komen we een aantal voormalig winnaars en bekende gezichten tegen. Connor Hellebuyck is naast de Hart Memorial ook een belangrijke kandidaat (lees topfavoriet) voor het winnen van de Vezina Trophy.

Toch heeft de Amerikaan tegenstand te duchten van Darcy Kuemper. De 34-jarige Canadees was afgelopen zomer de andere helft van de (lichtelijk ironisch) ontvangen Pierre-Luc Dubois trade, maar was vanaf dag één op afspraak in Los Angeles. Het is voor het eerst dat Kuemper zich een Vezina-Finalist mag noemen, maar dat is met een high-danger sv% van .863, vijf shutouts en een 2.02 GAA allesbehalve vreemd.

Andrey Vasilevskiy was dit seizoen ook andermaal vintage. De Rus werd van de week met de Bolts in de eerste ronde door buurman Florida Panthers uitgeschakeld, maar was akelig ouderwets in het reguliere seizoen. Mooiste moment van het voorbije seizoen is de verbetering van een nieuw NHL-record. Met 300 overwinningen in 490 wedstrijden werd hij de snelste goalie ooit, die de grens van driehonderd bereikte.

  • JACK ADAMS AWARD

Ook voor head coaches ligt er uiteraard ieder jaar een prijs in het verschiet. Vrijdagmiddag werd bekend gemaakt dat Spencer Carbery, Scott Arniel en Martin St. Louis de drie finalisten voor de Jack Adams Award zijn.

Uiteraard hoort daar de naam van Scott Arniel bij. De Canadees werd afgelopen zomer als opvolger van Rick Bowness aangesteld en kreeg in eerste instantie veel negativiteit over zich heen gestort. Negen maanden later is er van diezelfde negativiteit geen spat meer over. De Jets wonnen niet alleen voor het eerst de divisietitel, maar ook nog eens de Conference en Presidents Trophy. Winnipeg verbeterde een all-time NHL record en eindigden op 116 punten in het reguliere seizoen.

Spencer Carbery is ook een naam die niet heel verrassend bij het lijstje finalisten wordt bijgeschreven. Vorig seizoen haalde de nieuwbakken head coach al met de hakken over de sloot de play-offs, maar borduurt hij dit seizoen magistraal verder op dat kleine succes. Alle aanwinsten van GM Brian MacLellan functioneren op de top van hun kunnen onder leiding van de 43-jarige Canadees en eindigden de Capitals voor het eerst sinds 2016 – 2017 weer bovenaan de Eastern Conference.

Martin St. Louis heeft het dit seizoen ook geweldig gedaan. Hoewel de ploeg weliswaar al na een ronde in het postseason haar Waterloo vond, was het voor het eerst sinds de Stanley Cup Final van 2021 dat de Habs zich weer eens in de play-offs mochten melden. Met 91 punten behaalden de Canadiens het beste overall record sinds het seizoen 2018 – 2019 en is St. Louis de eerste Habs-finalist sinds Guy Carbonneau in 2008.

Cover photo: Bob Frid-USA TODAY Sports

MLB Dutch Watch: Braves kunnen ook uit winnen, Palacios en Bogaerts vinken eerste homers af

0

Ozzie Albies en de Atlant Braves zetten deze week hun opmars voort, maar iets soortgelijks kunnen we ook zeker zeggen van Ceddanne Rafaela en de Boston Red Sox. En we verklappen alvast dat de rappe outfielder zich niet onbetuigd liet! En dat gold zeker ook voor Xander Bogaerts en Josh Palacios. Over het hoe, wat en waarom lees je ook deze week weer in deze Dutch Watch!

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 122 AB, .238/.295/.369, .664 OPS, 17 R, 13 RBI, 4 2B, 4 HR, 4 SB, 84 OPS+

Dankzij hun goede prestaties in thuiswedstrijden hebben de Atlanta Braves weer iets van aansluiting gevonden in de NL East. Vorig weekend troffen ze in Arizona een team dat juist de andere kant op beweegt. De seizoenstart van de Diamondbacks was echt wel acceptabel, maar in de tweede helft van april kwam de klad er behoorlijk in. Aan de Braves nu de taak om daar gebruik van te maken. Dat ging hen in de eerste wedstrijd erg goed af. Zij spoelden de nare smaak van twee nederlagen tegen St. Louis weg met een klinkende 8-2 overwinning in Arizona.

Met een RBI-double in de achtste inning droeg Ozzie Albies hier ook zijn steentje aan bij. De tweedehonkman zou even later ook zelf nog scoren. Atlanta tilde de stand van 5-1 naar 8-1 en zou niet meer in gevaar komen. Het duel van zaterdag was een heel ander verhaal. Dat werd er eentje voor de geschiedenisboeken. Letterlijk. Man van de wedstrijd werd Eugenio Suarez. De derdehonkman van de Diamondbacks werd de negentiende speler in de historie met 4 homeruns in één wedstrijd. Echter hield het daar niet op. Mede door een 2-for-5 met 2 runs, een RBI en een gestolen honk van Albies wonnen de Braves na tien innings met 8-7. Het gebeurde pas twee keer eerder dat een team verloor nadat één van de spelers 4 homers sloeg.

GEMISTE KANS

Een sweep bleef de Diamondbacks dat weekend bespaard. Albies (0-for-5) en de zijnen konden zondag geen potten breken en stapten met een 4-6 nederlaag in het vliegtuig naar Denver. Oo bezoek bij de Rockies kregen de Braves een uitgelezen kans om richting die .500-grens te gaan. De resultaten van Colorado zijn ook dit jaar bepaald niet je van het en aan de Braves om dat zo te houden. Atlanta opende de serie maandag met een 6-3 zege. Eén van die runs werd in de vijfde inning binnengelopen door Ozzie Albies, die in diezelfde inning zijn enige hit noteerde.

Ook in de tweede ontmoeting was de infielder goed voor een hit (1-for-4 met ook nog een walk) en een run. Nu deed hij dat een inning eerder, namelijk in de vierde. Een inning later sloeg hij Matt Olson binnen, maar aangezien dat vooral kwam door een defensieve fout kreeg Albies geen RBI achter zijn naam. Met een 8-2 overwinning had Atlanta opnieuw een gewonnen serie te pakken en gingen ze woensdag op voor een sweep. Ozzie Albies tilde weliswaar zijn hitting streak naar een bescheiden drie wedstrijden, maar het waren de Rockies die de meeste runs over de thuisplaat brachten. Colorado won met 2-1 en daarmee pas voor de vijfde keer in dertig wedstrijden.


XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 103 AB, .243/.331/.350, .680 OPS, 13 R, 8 RBI, 8 2B, 1 HR, 4 SB, 92 OPS+

Met blessures voor belangrijke spelers als onder meer Jake Cronenworth, Luis Arraez en Jackson Merrill zitten de San Diego Padres even in de bekende hoek van de klappen. Tijdens hun road trip langs Houston en Detroit werden slechts twee van de zes wedstrijden gewonnen. Vorig weekend keerden de Friars echter terug naar Californië. Daar waar ze het tot nu toe zo ontzettend goed deden. Dit moest een vervolg krijgen in het drieluik tegen de Tampa Bay Rays. Een tegenstander die slechts twee van de zes gespeelde uitwedstrijden had gewonnen in het nieuwe seizoen.

Dat in het verleden behaalde resultaten geen garantie bieden, werd ook vorig weekend eens te meer duidelijk. De Padres die doorgaans niet al te veel moeite hebben met het scoren van runs werden door de Rays volledig aan banden gelegd. Ze scoorden slechts 3 runs in deze serie en 1 daarvan kwam op het conto van Bogaerts. Het was ook ’t enige wapenfeit van de Oranje-international, want aan slag hield ’t bepaald niet over. Met 1-for-10 dook zijn slaggemiddelde van .259 naar .242 en de resultaten van San Diego maakten dit ook al niet goed. Tampa Bay trakteerde de Friars op een sweep en ging er met drie overwinningen vandoor. Na een 0-1 op vrijdag en een 1-4 op zaterdag wonnen de Rays de series finale op zondag met 2-4.

EINDELIJK!

San Diego had daarna de tijd om even bij te komen. De Padres speelden deze week nog maar twee wedstrijden, maar wel tegen één van de divisierivalen. San Francisco won 19 van de eerste 29 wedstrijden en kwam als koploper in de NL West naar Petco Park. Voor de Padres en Xander Bogaerts leek dit genoeg motivatie om er iets moois van te maken. De kortestop opende de score in dit duel met een RBI-single, maar in de zevende inning had hij nog iets veel mooiers in petto. Zijjn Friars hadden een 5-4 voorsprong op dat moment, maar Bogaerts vond dat toch iets te krap. Met Gavin Sheets op de honken besloot hij daarom maar zijn eerste homerun van het seizoen te slaan. Hij bepaalde daarmee ook direct de eindstand op 7-4.

Zijn 2-for-4 met een homerun en 3 RBIs kreeg woensdag geen vervolg in de tweede en laatste wedstrijd van deze serie tegen de Giants. De infielder kreeg zijn knuppel niet aan de praat, bleef 0-for-4 maar kon toch tevreden van het veld stappen. Mede dankzij onder meer de teruggekeerde Luis Arraez, Fernando Tatis Jr. en catcher Elias Diaz wonnen de Padres met 5-3 en wipten ze over de Giants in de divisie. Een divisie die wordt aangevoerd door de LA Dodgers.


KENLEY JANSEN (CL, Los Angeles Angels)

SEASONSTATS: 8.0 IP, 0-0 (6 SV-0 BS), 0.00 ERA, 0.875 WHIP, 1.77 FIP, 0 R, 0 ER, 2 BB, 8K, – ERA+

De LA Angels begonnen, zeker voor hun doen, sterk aan de nieuwe jaargang. Dit betekende dat Kenley Jansen ook al vrij vlot zijn eerste saves te pakken had, maar in de tweede helft van april kwam er zand in de Californische motor. Jansen komt minder vaak in actie simpelweg omdat de Angels minder in de situatie komen waarin hij van waarde kan zijn. Oftewel, de ploeg van manager Ron Washington wint niet meer zo vaak. Vorig weekend troffen ze in de Minnesota Twins een tegenstander waar ze ook niet overliepen van zelfvertrouwen. Helaas voor de Halos veranderde dit na de drie onderlinge wedstrijden.

Op 12 april hadden de Angels een 9-5 record. Vier wedstrijden boven die beruchte .500-grens dus. In de dagen en weken daarna werd er steeds meer van dat record afgeknabbeld en in Minnesota doken ze er zelfs onder. De Twins wonnen drie keer behoorlijk overtuigend van LA en Kenley Jansen kon de gehele serie in de bullpen blijven. Helaas voor de closer (en de Angels) veranderde dit niet tijdens het korte bezoek aan Seattle. De Mariners wonnen elk van de twee wedstrijden tegen LA en Ron Washington zag dan ook geen reden om Kenley Jansen in te brengen.

Helaas voor de Angels verloren ze niet alleen die twee wedstrijden en dus de serie, maar ook superster Mike Trout. De outfielder werd in de vierde inning naar de kant gehaald. Donderdag liet Washington weten dat het geen ernstige blessure is, maar de manager hield Trout wel aan de kant. De Angels openden deze dag hun serie tegen de Detroit Tigers en leden een 4-10 nederlaag.


JOSH PALACIOS (OF, Chicago White Sox)

SEASONSTATS: 41 AB, .195/.313/.268, .581 OPS, 4 R, 4 RBI, 0 2B, 1 HR, 0 SB, 72 OPS+

Josh Palacios en de Chicago White Sox leefden de afgelopen anderhalve week vanuit hun koffers. Na de series in Boston en Minnesota wachtte hen nog één halte op die enorme road trip van maar liefst tien wedstrijden. Vorig weekend deden de White Sox Sacramento aan voor een serie van drie wedstrijden tegen de Athletics. Goede resultaten waren daar welkom, want van die eerste zeven uitwedstrijden gingen er vijf verloren. In tegenstelling tot zijn team had Josh Palacios echter een soort van opgaande lijn te pakken. De outfielder was bezig aan een 3-game hitting streak, maar helaas voor de international liep deze al in de eerste ontmoeting met de A’s spaak.

Vijf runs waren niet genoeg voor Chicago om op vrijdag 25 april te winnen. Palacios was 0-for-4 in een duel dat met 6-5 naar de Athletics ging. Een dag later boekten ze eindelijk weer eens een fijne overwinning, maar de 10-3 ging grotendeels aan Josh Palacios voorbij. Pas in de achtste inning kwam hij in de wedstrijd als defensieve vervanger van Luis Robert Jr.. Op dat moment hadden de Sox al hun runs al gescoord en was er geen at-bat meer voor Palacios. Die was er zeker wel in de series finale op zondag. Veel had de outfielder nog niet klaargespeeld in het shirt van de White Sox, maar dat veranderde al in de allereerste inning.

Zijn eerste homerun van ’t jaar zette Chicago op voorsprong, maar helaas werd deze niet vastgehouden. Met naast die homerun ook nog een single in de zevende deed Palacios wat hij kon. Genoeg was het niet, want in extra innings ging de winst naar de A’s: 3-2. Terug in Chicago werden de resultaten al niet veel beter. Zo ging afgelopen dinsdag de eerste ontmoeting tegen de Milwaukee Brewers betrekkelijk kansloos met 2-7 verloren. Met 0-for-4 aan slag en 2 strikeouts zweeg de knuppel van Palacios in alle toonaarden.

TAKE ONE FOR THE TEAM

Dat was in de tweede wedstrijd helaas niet anders. Toch kreeg de outfielder in dat duel een RBI achter zijn naam, maar dit was wel een pijnlijke. Palacios werd – na vier wijd in zijn eerste AB – in de tweede inning geraakt door de pitcher. Met alle honken bezet kon Matt Thaiss daardoor de tweede run namens de White Sox binnenlopen. Genoeg voor de winst was dat niet, want die ging met 6-4 opnieuw naar de Brew Crew. Hoewel Palacios alleen even in de negende inning mocht opdraven, sloot hij donderdag dit drieluik wel met een goed gevoel af. De outfielder bekeek dit duel dus grotendeels vanaf de bank, maar zag zijn team wel hard uithalen en voor de achtste keer in 31 wedstrijden winnen.


CEDDANNE RAFAELA (CF, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 94 AB, .213/.279/.319, .598 OPS, 17 R, 15 RBI, 2 2B, 2 HR, 7 SB, 69 OPS+

We lazen in deze Dutch Watch al een paar keer hoe ’t bij een team minder ging in de tweede helft van april. In Boston denken ze daar heel anders over. Daar hebben ze de stijgende lijn te pakken en daarmee de achtervolging op de aartsrivaal uit The Bronx ingezet. Het zal een hele toer worden om de Yankees te bedreigen, maar proberen kan altijd. Vorig weekend werd hen dat echter niet eenvoudig gemaakt. De Cleveland Guardians hebben traditioneel hun plekje in de bovenste regionen van de American League weer ingenomen en aan Ceddanne Rafaela en de Red Sox om daar iets aan te doen.

Vanwege de regen in Cleveland begon de serie een dag later dan gepland. En daardoor ook nog eens met een doubleheader. Voor Rafaela werd het geen zaterdag om lang bij stil te blijven staan. Hij was 1-for-8 aan slag over die beide wedstrijden, die door de teams overigens gelijk werden verdeeld. Cleveland won de eerste wedstrijd met 5-4 en Boston sloeg een paar uur later terug door met 7-3 te winnen. Een zaterdag om te vergeten dus voor de rappe outfielder, maar de series finale op zondag zal Rafaela nog wel even bij blijven.

PRODUCTIEF POTJE

Zijn naam dook namelijk nogal eens op op ’t scoreformulier. Eerst met wat productive outs, vervolgens met een ground-rule RBI-double in de vijfde inning, maar de kroon op zijn werk moest toen nog komen. Met een 3-run homerun in de zevende inning zette hij zijn aantal RBIs op 5 voor de dag. Geen record voor Rafaela, maar wel heerlijk voor het zelfvertrouwen. Dat hij een flink aandeel had in de uiteindelijk 13-3 overwinning zal niemand verbazen.

Het zal ook niemand verbazen dat dergelijke cijfers moeilijk zijn te evenaren. Op bezoek bij de Toronto Blue Jays wonnen de Red Sox dan wel. Met duidelijke cijfers zelfs. Maar Rafaela noteerde geen enkele hit in 5 AB’s. Door zijn snelheid verpestte hij nog wel een dubbelspel voor de Jays, wat hem later nog een run opleverde in deze met 10-2 gewonnen wedstrijd.

Op dezelfde wijze bracht Rafaela woensdag opnieuw een run binnen en deed dit nog eens nadat hij vier wijd kreeg. Zijn knuppel maakte echter minder kabaal getuige de 0-for-3 aan slag. In extra innings zagen de BoSox hun 3-game winning streak eindigen met een 6-7 nederlaag. Waar die winstreeks eindigde, begon voor Boston een losing streak. Zonder de inbreng van Rafaela gingen de Red Sox donderdag opnieuw onderuit: 2-4.

Cover photo: Meg McLaughlin/The San Diego Union-Tribune

Knicks schakelen Pistons uit, Popovich stopt met coachen

0

Terwijl de eerste ronde van de NBA Playoffs 2025 twee game 7-duels gaat krijgen nadat New York Knicks de Detroit Pistons in eigen huis uitschakelde, hebben drie teams ook definitief een knoop doorgehakt omtrent hun head coach voor 2025-26.

De serie tussen Knicks en Pistons bleek erg vermakelijk te zijn. Nadat de twee teams in New York 1-1 begonnen, leken Knicks de serie op slot te gooien met twee zeges in Detroit. Pistons wonnen vervolgens echter game 5 in New York met 103-106, waardoor er een game 6 in Detroit moest komen. Dit duel was echter een prooi voor Knicks, die met 113-116 wonnen en daarmee de serie beslissen.

In de tussentijd hebben drie teams besloten hun interim head coach de definitieve head coach te maken. Hieronder vallen San Antonio Spurs, die na jaren afscheid nemen van Greg Popovich. De legendarische coach trainde eigenlijk al niet meer afgelopen seizoen en neemt nu definitief afscheid met veel kampioenschappen en een enorme legacy. Mitch Johnson, die het al overnam van Popovich, gaat definitief de head coach worden.

Bij Memphis Grizzlies en Sacramento Kings hebben ze ook besloten dat hun interim aan mag blijven. Tuomas Isano en Doug Christie zullen definitief de opvolger worden van Taylor Jenkins en Mike Brown.

Foto: Rob Gray/USA TODAY Sports/Reuters

NHL Play-Offs: St. Louis verslaat Winnipeg en trekt serie naar Game 7

0

Met alle andere series die reeds gespeeld zijn is het voor de NHL-fans even op adem komen dit weekend. Met slechts één wedstrijd per dag op het programma is het er echter niet minder spannend om. Het weekend werd afgelopen nacht door Winnipeg Jets en St. Louis Blues afgetrapt. Met een 3-2 voorsprong in de serie was de tweede ronde voor de Canadezen binnen handbereik, maar kwamen ze van een koude kermis thuis.

KWARTFINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 6: ST. LOUIS BLUES – WINNIPEG JETS

Gesteund door de gedachte de serie te kunnen beslissen schoten de Jets uit de startblokken. Binnen drie minuten dachten de bezoekers reeds op voorsprong te komen, maar voorkwam een wereldredding van Jordan Binnington dat de score werd geopend. Aan de andere kant van het ijs viel het kwartje voor de Blues wel de goede kant op. Philip Broberg opende vanaf de blauwe lijn de score, al zat er wel een flinke lucht goalie interference aan.

Hoe “makjes” de eerste periode ook was, de achtbaan in de tweede had niemand voor mogelijk gehouden. Winnipeg kwam als een totaal ander team uit de kleedkamer en via Morgan Barron was de stand binnen een minuut weer gelijk. Waar er discussie was over de goalie interference situatie bij St. Louis, zo duidelijk was het voor de Jets dat het offside was en bleef het 1-0. Even later was het op de powerplay uiteindelijk dan toch raak. Cole Perfetti gaf in de scrum voor Binnington het laatste beslissende tikje, 1-1.

De Jets kregen het momentum en waren zeker in de eerste helft van de tweede de bovenliggende partij, maar Nathan Walker bepaalde halverwege anders. Na een uitstekende actie van Philip Broberg schoot de Brit de thuisploeg weer op voorsprong. Lamgeslagen door de onverwachte tegentreffer liet de thuisploeg er geen gras over groeien. In een tijdsbestek van vier minuten breidden de Blues via treffers van Brayden Schenn, Cam Fowler en Alexey Toropchenko de score uit tot maar liefst 5-1.

Dat Winnipeg in de derde periode het licht weer had gezien kwam veels te laat. De 5-2 van Nino Neiderreiter viel pas halverwege en andermaal een wereldredding van Jordan Binnington voorkwam dat Gabriel Vilardi de marge terug tot twee bracht. Moe gestreden viel er weinig noemenswaardig meer te melden in het restant van de wedstrijd.

UP NEXT

We hebben na Dallas – Colorado andermaal een Game 7 te pakken! Winnipeg had met name in de eerste dertig minuten de overhand, maar Johan Cruijff zei ooit dat als je ze zelf niet maakt de tegenstander dit wel doet. St. Louis kwam op voorsprong en er sloop een flinke dosis moedeloosheid in de Presidents winnaar.

Credits behoren overigens volledig tot de ploeg van Jim Montgomery toe. De head coach heeft na de eerste twee wedstrijden de code van de Jets gekraakt en doen ze nauwelijks onder voor de divisiegenoot. In de nacht van zondag op maandag gaat de beslissing tussen beide ploegen vallen. Om 01:00 uur Nederlandse tijd wordt er bepaald wie de tegenstander wordt van Dallas Stars of Colorado Avalanche.

Tussenstand: Serie weer in evenwicht, 3-3

Cover photo: Jeff Curry-USA TODAY Sports

NHL Play-Offs: Toronto rekent af met Ottawa, Wild en Kings plooien en Central battle all the way

0

Wat een heerlijke vier wedstrijden hebben we gehad afgelopen nacht in de NHL play-offs. In de Eastern Conference gooide Toronto Maple Leafs de serie tegen de Senators in het slot en zijn nu alle tweede rondes bekend. In de Western was het eveneens genieten met een flink aantal goals, beslissingen en waanzinnig ijshockey.

KWARTFINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 6: OTTAWA SENATORS – TORONTO MAPLE LEAFS

Met angst en beven zullen de fans uit Toronto hebben toegeleefd naar Game 6 tussen Ottawa Senators en Toronto Maple Leafs. De Atlantic Division winnaar nam een comfortabele 3-0 voorsprong in de serie, maar zag de hoofdstedelingen al terugkomen tot 3-2. Daarbij in het achterhoofd houdend dat een 1-13 (!) series clinching record ook niet bepaald vertrouwen geeft, was daar vannacht op het ijs zelf gelukkig niet veel van te merken.

Toronto nam vanaf de startende face-off direct het initiatief, maar drukte zich dit niet direct tot grote kansen uit. Vlak voor het verstrijken van de eerste periode kwamen de Leafs dan toch op 0-1. Op de powerplay kwam de puck bij Auston Matthews, die vanaf de blauwe lijn meer zuiver dan hard de puck achter de (andermaal sterke) Linus Ullmark deponeerde.

Met een flinke dosis revanchegevoelens vingen de Senators de tweede periode aan, maar een slecht verwerkte puck van Nick Jensen gaf William Nylander een vrijbrief om met een uitstekend schot de score te verdubbelen, 0-2. Toronto rook bloed om de wedstrijd vroegtijdig in het slot te gooien, maar was het Ottawa dat de regie in handen nam. Brady Tkachuk verkleinde de marge halverwege de tweede tot één, door een schot vanaf de blauwe lijn voor de neus van Anthony Stolarz van richting te veranderen, 1-2.

Waar het tweede gedeelte als een achtbaan heen en weer vloog, werd het in de derde periode weer wat meer een schaakspel. Meerdere malen voorkwam het houtwerk treffers van zowel Toronto als Ottawa. Met nog zeven minuten op de klok was het dan toch raak. Vanuit een nagenoeg onmogelijke hoek kreeg David Perron het voor elkaar Stolarz te passeren, 2-2. De Leafs zagen gevoelsmatig de bui alweer hangen, maar trokken uiteindelijk de wedstrijd en serie naar zich toe. Max Domi ging op z’n ‘Domiaans’ tekeer in de aanvallende zone en kreeg de puck bij de vrijstaande Max Pacioretty, die Ullmark met nog vijf minuten op de klok voor de derde keer passeerde, 2-3. Aan alle onzekerheid werd door William Nylander (empty-netter) een eind gemaakt, 2-4.

UP NEXT

Wat heeft Toronto het zichzelf onnodig lastig gemaakt na Game 3. De ploeg van head coach Craig Berube had de zaken keurig op orde, maar kwam er op de een of andere manier andermaal angst in het roster. Desondanks trekken ze de serie nu wél over de streep, waarmee de Leafs doorstoten naar de tweede ronde van de play-offs. In die tweede ronde treffen ze divisiegenoot Florida Panthers, die in de Battle of Florida met 4-1 wonnen van Tampa Bay Lightning.

Voor Ottawa zal deze eerste ronde als een serieuze bonus hebben gevoeld. Na de “ellende” van vorig seizoen is het roster en de franchise nu een stuk stabieler en zullen ze met vertrouwen het offseason en komend seizoen aanvangen. Het is wat vroeg om te concluderen, maar de Senators zijn op papier weer een vaste klant in de bovenste regionen der Atlantic Division.

Eindstand: Toronto Maple Leafs wint de serie met 4-2


KWARTFINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 6: VEGAS GOLDEN KNIGHTS – MINNESOTA WILD

Na een twijfelachtige arbitraire derde periode in Game 5, was het afgelopen nacht erop of eronder voor Minnesota Wild. De groenhemden moesten er in eigen huis alles aan doen om een allesbeslissende Game 7 in Sin City af te dwingen.

Beide ploegen begonnen met de sterkst mogelijke namen aan de wedstrijd. Het spel golfde direct heerlijk op en neer en na wat speldenprikken over en weer (Gustav Nyquist en William Karlsson) was het Vegas wat de score na vier minuten opende. Op de powerplay kreeg Shea Theodore op de blauwe lijn de puck en schoot (door een prima screen van Mark Stone) de puck achter Filip Gustavsson, 0-1. Hoewel de Golden Knights de overhand hielden, kwam de thuisploeg met nog luttele seconden op de klok langszij. Een agressieve forecheck van Marcus Foligno wierp zijn vruchten af en een one-timer van Ryan Hartman bracht de score weer in evenwicht, 1-1.

In het tweede bedrijf zakte het tempo wat en speelden beide ploegen wat defensiever. Met wat spaarzame kansen over en weer kwamen de Golden Knights uiteindelijk op voorsprong. Minnesota verloor de puck in de aanvallende zone en Mark Stone zette met een dieptepass Jack Eichel alleen voor Filip Gustavsson, die de puck keurig in het net deponeerde.

De derde periode was het erop of eronder voor Minnesota, dat vanaf de eerste minuut de aanval koos. Na wat hachelijke momenten voor de neus van Adin Hill, gooiden de Golden Knights met nog vier minuten op de klok de wedstrijd en serie in het slot. Mark Stone beroerde een puck van Brayden McNabb dusdanig dat het Gustavsson ook te machtig was, 1-3. De tweede treffer van Ryan Hartman kwam uiteindelijk te laat.

UP NEXT

It’s over! Vegas Golden Knights stoot door naar de tweede ronde van de play-offs. Hoewel de serie dichter bij elkaar lag dan de eindstand allicht doet vermoeden, kun je niet anders concluderen dan dat de Stanley Cup kampioen van 2023 een meer geslepen en volwassen ploeg is dan Minnesota.

Voor de Wild is het (ondanks de blessureperikelen) een prima seizoen geweest. Met een opgeheven hoofd kan de ploeg van head coach John Hynes het strijdtoneel verlaten. Taak aan GM Bill Guerin om aankomende zomer nog wat meer diepte en directe versterking binnen te hengelen, niet onmogelijk met de vrijkomende $15 miljoen dead cap. Net als in Ottawa is de future ook behoorlijk bright in Saint Paul.

Eindstand: Vegas Golden Knights wint de serie met 4-2


GAME 6: COLORADO AVALANCHE – DALLAS STARS

Een serie die voor de neutrale kijker niet lang genoeg kan duren is die tussen divisierivalen Dallas Stars en Colorado Avalanche. De kemphanen vochten reeds vijf geweldige duels uit en ook afgelopen nacht stelde het zesde bedrijf allesbehalve teleur.

Het spel golfde de eerste minuten direct heerlijk op en neer en waren er kansen te noteren aan beide kanten van het ijs. Na zes minuten opende Colorado via Valeri Nichushkin de score. De Rus had vanaf de rechterkant van het ijs een kiezelhard schot in gedachten, maar raakte de puck half. De puck die vervolgens langs Oettinger via de schaats van Jamie Benn het doel in vloog, 1-0. Vlak voor het verstrijken van de eerste kwamen de Avs op 2-0. Een scrum in de trapezoid van Dallas kwam uiteindelijk bij Cale Makar terecht, die net als bij de 1-0 de puck niet lekker op de stick kreeg. Desondanks was Artturi Lehkonen er als de kippen bij om de score voor de thuisploeg te verdubbelen.

Dallas gaf zich nog lang niet gewonnen en kwam in de beginminuten van de tweede terug tot één. Een sterk uitgevoerde powerplay gaf Roope Hintz een niet te missen kans, 2-1. De Stars roken bloed en nog geen drie minuten later was de stand ook weer in evenwicht. Een snel uitgevoerde breakaway gaf Mikael Granlund een 1 v 1 op MacKenzie Blackwood en de Dallas-aanwinst schoot knap raak, 2-2. Het teken voor beide ploegen om het gaspedaal nog maar eens extra in te drukken. Colorado antwoordde via Martin Necas met de 3-2, schoot Roope Hintz zijn tweede treffer van de avond tegen de touwen en deed Mikko Rantanen zijn oude werkgever andermaal pijn, 3-4.

Met de 3-2 achterstand (serie) in het achterhoofd was het erop of eronder voor Colorado in de derde periode. De ploeg van head coach Jared Bednar schoot na zes minuten bij hun veertigste (!) schot van de wedstrijd via Nichushkin de gelijkmaker tegen de touwen. Nog geen drie minuten later kwamen de Avs weer op voorsprong. Nathan MacKinnon omspeelde Ilya Lyubushkin en een ogenschijnlijk eenvoudige puck caramboleerde via Colin Blackwell achter Jake Oettinger, 5-4. Dallas probeerde alles wat in haar mogelijkheden lag, maar bepaalden de empty-netters van Josh Manson en Cale Makar de eindstand op 7-4.

UP NEXT

All the way! We gaan naar een Game 7 in Dallas. De serie die het meest verdient om all the way te gaan krijgt ‘m dus ook. Beide ploegen zijn enorm aan elkaar gewaagd en het is eeuwig zonde dat één van de twee na deze ronde reeds met vakantie mag.

Hoewel de score anders doet vermoeden, was Colorado afgelopen nacht beduidend beter dan de Stars. De ploeg van Peter DeBoer had haar aanvallende zaken echter wel iets beter op orde (stuk efficiënter), waarmee een favoriet voor Game 7 nog geen uitgesloten zaak is. Wie er uiteindelijk ook gaat winnen, voor de NHL-redactie nu al dé serie van dit postseason.

Tussenstand: Serie weer in evenwicht, 3-3


GAME 6: EDMONTON OILERS – LOS ANGELES KINGS

Speaking of waanzinnige series. Edmonton Oilers en LA Kings schoten er in de eerste vijf wedstrijden ook lustig op los, waar de Oilers na een 2-0 achterstand in de serie duidelijk het momentum te pakken hadden. Afgelopen nacht kon voor eigen publiek de tweede ronde bereikt worden, maar was het andermaal nagelbijten tot de max.

De wedstrijd was nog geen twee minuten onderweg en de puck lag al in het net. Quinton Byfield maakte zijn fout in Game 4 meer dan goed en was in de 1 v 1 met Calvin Pickard foutloos, 0-1. Lang konden de bezoekers niet van de voorsprong genieten, want Adam Henrique was het meest attent in een scrum voor goalie Darcy Kuemper, 1-1.

Taak aan LA om weer gas te geven, andermaal met succes. Brandt Clarke schoot vanaf de rechterkant van de aanvallende zone de puck in het uiterste hoekje van het net, 1-2. Edmonton reageerde andermaal direct via Ryan Nugent-Hopkins, die op de powerplay de score weer in evenwicht bracht, 2-2. Hoewel het tempo iets zakte, kwamen de Oilers nog in de eerste periode voor het eerst op voorsprong. Zach Hyman veranderde een afstandsschot van Darnell Nurse knap van richting, 3-2.

In de tweede periode werd de wedstrijd wat meer een schaakspel. Allicht ook moegespeeld door de eerste twintig minuten brachten de Oilers de marge met nog vijf minuten op de klok weer naar twee. Een perfect uitgespeelde turnover gaf Darnell Nurse een niet te missen kans, 4-2. Hop hop gas erop. Trent Frederic schoot (ogenschijnlijk) de Oilers anderhalve minuut later in veilige haven, 5-2.

Daar dachten de Kings echter anders over. Nog in de tweede periode kreeg Jordan Spence de bezoekende fans voor de derde keer deze avond op de banken en bracht Anze Kopitar de marge na een minuut in de derde terug tot één, 5-4. Met hangen en wurgen bleef Edmonton overeind en was het uiteindelijk Connor Brown die met een empty-netter een ticket voor de tweede ronde veilig stelde.

UP NEXT

We’ve got a winner! Wat een heerlijke serie was het tussen Edmonton Oilers en LA Kings. Waar eerdere jaren de strijd al in een vroeg stadium beslist was, bleef het nu letterlijk tot de laatste seconde spannend. Edmonton kwam na een twijfelachtige double header in LA knap terug en lijken nu de puzzelstukjes (na de goaliewissel) langzaam op hun plek te vallen. Met opgeheven hoofd zal de verliezend finalist van vorig seizoen het op gaan nemen tegen Vegas Golden Knights.

Voor LA zijn de druiven toch behoorlijk zuur. De Kings schoten uit de startblokken met twee goede overwinningen, maar hebben de zwarthemden zichzelf met een aantal cruciale beslissingen de das om gedaan. Head coach Jim Hiller zal het offseason (zeker met de huidige beschikbare head coaches in de NHL) ook niet lekker aanvangen.

Eindstand in de serie: Edmonton Oilers wint met 4-2

Cover photo: Sean Kilpatrick/The Canadian Press

Pacers, Celtics en Timberwolves in vijf games door

0

De volgende drie beslissingen in de eerste ronde van de NBA Playoffs 2025 zijn gevallen. Indiana Pacers en Boston Celtics zijn in het oosten na vijf games door naar de volgende ronde, terwijl Minnesota Timberwolves dit in het westen voor elkaar kregen.

In het oosten domineerden de Celtics niet zoals de Thunder en Cavaliers dat deden in hun serie, maar wonnen ze vooral de laatste twee duels met overtuiging. De serie werd tijdens game 5 in eigen huis op slot gegooid door een 120-89 overwinning. De Magic wonnen alleen game 3 in eigen huis met 95-93, maar kregen verder niet heel veel kansen om te verrassen. De Pacers wonnen op hun beurt tegen Milwaukee Bucks ook hun eerste twee thuisduels, gingen in game 3 onderuit met 117-101 en wonnen vervolgens game 4 in Milwaukee (103-129). In game vijf was er voor de Pacers OT voor nodig om een 119-118 overwinning te boeken, nadat de Bucks kansen kregen om een game 6 af te dwingen.

In het westen zagen veel mensen Los Angeles Lakers als een favoriet, maar Minnesota Timberwolves hadden daar duidelijk geen boodschap aan. Nadat de eerste twee duels in Los Angeles nog 1-1 ging, wonnen de Timberwolves vervolgens de drie laatste games met 116-104, 116-113 en 103-96, waarvan de laatste in Los Angeles was tijdens game 5. Zeker tijdens game 4 en game 5 lieten de Lakers kansen liggen om een game 6 af te dwingen of zelf de touwtjes in handen te krijgen.

Foto: Caroline Brehman/EPA-EF

NHL Play-Offs: Cats zetten tanden in Bolts, Caps door en Jets weer op voorsprong

0

Carolina Hurricanes plaatste zich als eerste voor de tweede ronde en afgelopen nacht konden Washington en titelverdediger Florida dat voorbeeld volgen. In het westen moest Winnipeg voor eigen publiek de draad weer zien op te pakken na twee dramatische resultaten in St. Louis. Hoe deze duels verliepen, lees je ook vandaag weer in onze recaps.

KWARTFINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 5: WASHINGTON CAPITALS – MONTREAL CANADIENS

Montreal stribbelde flink tegen in deze best-of-7, maar in deze Game 5 wilden de Capitals toch definitief afrekenen met dit jonge grut. De Canadiens voelden natuurlijk ook dat mes op hun keel. Zij weigerden zomaar te capituleren en probeerden Logan Thompson daar waar mogelijk onder druk te zetten. Helaas voor de ploeg van Martin St. Louis loopt er in Washington ene Alex Ovechkin. Halverwege de eerste periode kreeg hij vanaf de face-off de puck van Dylan Strome, Ovi bedacht zich geen moment en joeg op de PP de 1-0 binnen. Al vrij snel daarna kwam de volgende klap voor de Habs. Jakob Chychrun was al bezig aan een sterke serie en onderstreepte dit met de 2-0.

Washington was er zich terdege van bewust dat de Canadiens moesten komen. Alleen lieten zij dit in de tweede periode niet gebeuren. De thuisploeg draaide meer en meer de duimschroeven aan, maar Habs-goalie Jakub Dobes hield zijn team in de wedstrijd. Tot Tom Wilson – weer op de powerplay – hem klopte voor de 3-0. Gezien de verhoudingen op het ijs – en eigenlijk al deze gehele serie – was de wedstrijd daarmee wel in kannen en kruiken. Echter wilden de Canadiens daar nog niet aan.

Met zijn eerste van de play-offs probeerde Emil Heineman iets van spanning terug in deze wedstrijd te brengen. Terugkomen vanuit een geslagen positie was wel iets dat bij deze Habs hoorde. In november bungelde de ploeg van Martin St. Louis immers nog onderaan in de NHL, maar een heroïsche comeback zat er in deze wedstrijd geen moment in. De Caps hielden betrekkelijk eenvoudig stand en liepen dankzij een empty-netter van Brandon Duhaime zelfs nog naar 4-1.

UP NEXT:

Helaas voor de Canadiens verliep deze serie zoals vooraf werd gedacht. Washington bewees dat de eerste plaats in het oosten geen toeval was en bleek veel te sterk voor deze jonge groep uit Montreal. Zij hebben zonder meer de toekomst, maar het heden behoort (voorlopig) toe aan Washington. Voor het eerst sinds 2018 wonnen de Capitals weer eens een serie in de play-offs. De laatste was namelijk de winst van de Stanley Cup Finale dat jaar. Om daar opnieuw te geraken, zullen de Caps in de volgende ronde eerst nog moeten afrekenen met de Carolina Hurricanes.

Eindstand in de serie: Washington wint met 4-1


GAME 5: TAMPA BAY LIGHTNING – FLORIDA PANTHERS

Jon Cooper kondigde het vooraf al aan. Zijn Tampa Bay Lightning had een voorsprong nodig tegen de Panthers. De coach zal dan ook tevreden hebben geknikt toen Gage Goncalves al vroeg in Game 5 gehoor gaf aan die oproep. Met zijn eerste van de play-offs zette hij Tampa Bay op 1-0. Die vreugde was echter maar van korte duur. Carter Verhaeghe, een oud-speler van de Bolts, bracht de Cats op de powerplay weer vlot langszij. De problemen werden nog groter voor de Lightning toen een pass van Brad Marchand via Anton Lundell werd gepromoveerd tot doelpunt: 1-2.

Gelukkig voor de Lightning-aanhang stond die stand niet lang op het bord. Nick Paul draaide zich vrij en klopte Sergei Bobrovsky voor de 2-2. Al vroeg in de tweede periode kreeg Aleksander Barkov diezelfde aanhang stil. Een schot van Gustav Forsling werd door de Fin van richting veranderd voor de 2-3. Het kwam voor Tampa Bay dan ook als geroepen dat de powerplay eindelijk een teken van leven gaf. Halverwege de tweede periode liet Jake Guentzel de thuisploeg profiteren van het numerieke overwicht en bracht de balans terug in dit duel.

Die balans haalde echter het einde van die tweede periode niet. Sam Bennett had net in de strafbank nagedacht over zijn zonden en kwam opeens oog in oog met Andrei Vasillevkiy te staan. De aanvaller bedacht zich geen moment en bracht de Cats terug op voorsprong: 4-3. Daarmee nam de druk op de Bolts nog meer toe. Zij moesten immers deze wedstrijd winnen om de serie in leven te houden, maar in plaats van de 4-4 viel in de derde periode de 3-5. Weer stond Marchand aan de basis en dit keer ronde Eetu Luostarinen af.

Cooper moest nu alles of niets gaan spelen, haalde zijn goalie van het ijs maar dit werkte averechts voor de Bolts. Sam Reinhart wist wel raad met het lege doel en velde vlak voor tijd definitief het vonnis: 3-6.

UP NEXT:

Veel werd verwacht van deze Battle of Florida, maar de toon werd al gezet in Game 1. Florida was daarin heer en meester en die wurggreep werd eigenlijk niet meer losgelaten. De titelverdediger was ouderwets dominant en had dus aan vijf wedstrijden genoeg om de favoriete Lightning uit te schakelen. In Tampa Bay hadden ze veel, zo niet alles, op deze play-offs gezet, maar uitgerekend Nikita Kucherov gaf niet thuis. De Rus gaf vier assists, maar scoorde zelf geen enkele goal.

Helaas was het bij meer Bolts aanvallend te mager. Al moeten we ook zeker de credits geven aan de defensief wederom ijzersterke Panthers. Zij spelen in de volgende ronde tegen de Maple Leafs of Senators, waar Tampa Bay een onzekere zomer tegemoet gaat. Hun coach wordt namelijk – ondanks een doorlopend contract – gelinkt aan Utah.

Eindstand in de serie: Florida wint met 4-1


KWARTFINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 5: WINNIPEG JETS – ST. LOUIS BLUES

Hoe zat ’t met de mentale weerbaarheid van Connor Hellebuyck en de Winnipeg Jets na de twee klappen die ze kregen in St. Louis? Nou, afgaande op de eerste minuten zit dat wel goed. Gesteund door de eigen fanatieke aanhang trokken de Jets vanaf de start ten aanval en wie anders dan Kyle Connor schoot met een geplaatst schot Winnipeg op 1-0. De Blues hadden echter vertrouwen getankt in Games 3 en 4 en wisten dat deze Jets te pakken waren. Die bevestiging kregen ze al snel na de openingstreffer van Nathan Walker, die Hellebuyck klopte voor de 1-1.

Eén van de spelers waar we tot nu toe niets van hadden gehoord, was Nino Niederreiter. De Zwiterse winger bewaarde zijn eerste goal blijkbaar voor een belangrijk moment, want in Game 5 was het eindelijk raak. In de tweede periode bleek hoe broos het vertrouwen van Hellebuyck is. Jimmy Snuggerud bestookte hem met een schuiver die normaal voor de goalie is, maar dit keer het net vond: 2-2. Winnipeg kon wel wat geluk gebruiken en Dylan DeMelo vond dit in de vorm van een van richting veranderd schot. De blueliner herstelde de voorsprong voor de Jets en Vladislav Namestnikov bouwde die vlak voor het einde van de periode uit naar 4-2.

Dit gaf de krachtsverhouding in dit duel aardig weer. Winnipeg was de bovenliggende partij, nam het doel van Jordan Binnington veel vaker onder vuur, maar raakte de Blues nog maar niet kwijt. Dit gebeurde pas in de slotminuten toen Jim Montgomery zijn goalie van het ijs haalde. Op aangeven van Niederreiter kon Jets-captain Adam Lowry voor rust op de tribunes zorgen met de 5-2. De derde goal van St. Louis – en de tweede van Walker – deed daar niets meer aan af.  

UP NEXT:

Deze best-of-7 gaat nu weer terug naar St. Louis. Daar waar de Blues zo ongelooflijk sterk zijn en de Jets al op een paar flinke nederlagen trakteerden deze serie. Voor Winnipeg is het dan ook van groot belang dat Mark Scheifele kan spelen. De aanvaller viel in Game 5 uit met een blessure en de ernst daarvan is op het moment van schrijven nog niet duidelijk. Hij heeft tot zaterdag (02.00 uur Nederlandse tijd) om te herstellen en de Jets aan die bevrijdende vierde zege te helpen. Zo zal het in elk geval wel voelen in deze matchup tegen de Blues.

Tussenstand in de serie: Winnipeg leidt met 3-1

Cover photo: Kim Klement Neitzel