Vanaf het seizoen 2026 – 2027 introduceren wij bij SportAmerika een nieuwe rubriek op de woensdag: NHL Deep Dive Wednesday. Geen artikelen over het laatste nieuws over contracten, trades en signings, maar een analyse over speelwijze(n), tactische meesterzetten en het uitkleden van sputterende of geweldig presterende teams. Het spits in deze rubriek wordt afgebeten door Philadelphia Flyers, die met hoge verwachtingen het seizoen aanvingen maar tot op heden dag na dag een pak op de broek krijgen en van een steenkoude kermis thuis komen. Rest eigenlijk maar één vraag: Wat is er aan de hand met Philadelphia Flyers?
Philadelphia Flyers is een franchise gevangen tussen twee uitersten: Aanhaken of afhaken. De oranjehemden zijn naarstig aan het bouwen aan een ploeg die op termijn om de knikkers mee kan doen, maar hebben na het succesvolle seizoen 2025 – 2026 ook de dringende behoefte om direct resultaat te boeken en de laatste paar transitiejaren kracht bij te zetten.
Kijken we naar de huidige prestaties is er van die ambitie bar weinig meer over. Op moment van schrijven staat de ploeg op de voorlaatste plaats de NHL en heeft het nog geen reguliere overwinning geboekt. Uiteraard staat de NHL-redactie van SportAmerika bekend om haar topkwaliteiten als jinxer, dus vanaf het moment van publicatie van dit artikel kan het alleen maar beter gaan. De home-opener tegen rivaal Pittsburgh Penguins (0-7 nederlaag, red.) was al een serieuze waarschuwing, maar vooral het gebrek aan forecheck, onthutsend zwakke zone-exits — dito turnovers — en een gigantisch aantal schoten tegen maken van de ploeg van head coach Rick Tocchet op dit moment simpelweg kanonnenvoer.
TURNOVERS ALS RIJPE APPELEN
Toegegeven. Ook de NHL-redactie van SportAmerika heeft allesbehalve de wijsheid in pacht, maar ook de gemiddelde ijshockeyfan kan niet anders concluderen dat de futloosheid en halfbakken instelling van de Flyers tot gevolg heeft dat de tegenstander veelvuldig de kans krijgt om de puck op te pikken en tot treffer te promoveren. Het meest sprekende voorbeeld van de hapering van de Flyers kwam er afgelopen weekend tegen Carolina Hurricanes (1-4 nederlaag, red.).
In grote delen van de eerste periode waren de Flyers goed bij de pinken en had Rick Tocchet een mooie sleutel gevonden om het aanvallende geweld van de Hurricanes aan banden te leggen. Met een gesloten centrum dirigeerde het vakkundig Carolina naar de zijkanten van de aanvallende zone en noteerde het in de eerste twintig minuten slechts elf schoten tegen. Bovendien waren de oranjehemden ook in de neutrale zone goed gestructureerd en hadden de bezoekers het bijzonder lastig.
Halverwege de tweede periode kwam er echter een abrupt einde aan het tot dan toe prima spel van de thuisploeg. Een afgeslagen puck in de defensieve zone wordt door Travis Sanheim gehaast de neutrale zone in gespeeld, met de Flyers behoorlijk uit positie en bovendien een wijd openliggende blauwe lijn liet Andrei Svechnikov er geen gras over groeien om zonder enige tegenstand de openingstreffer op de borden te schieten.
Nog geen vier minuten later was een identieke situatie de basis voor een verdubbeling van de voorsprong voor Carolina. Trevor Zegras laat te makkelijk — met een uit positie staande Matvei Michov — het kaas van zijn brood eten, probeert Michkov op zijn beurt het goed te maken door pressie op de puck te houden, verliest daarbij Sebastian Aho uit het oog die de twee-tegen-een situatie in optima forma benut door voormalig Flyer Shayne Gostisbehere in stelling te brengen, 0-2.
KEEP IT SIMPLE, STUPID!
Het is allemaal makkelijker gezegd dan gedaan — zeker vanaf de tribunes of thuis op de bank met een bak chips voor de neus —, maar een turnover in de neutrale zone is zo’n beetje doodsteek nummer één in het ijshockey en moet ten alle tijden zoveel als mogelijk voorkomen worden.
Een turnover in het midden van het ijs is specifiek gevaarlijk daar de ploeg die de puck verliest over het algemeen behoorlijk uit de formatie staat. Met meerdere spelers vooruitbewegend en tegelijkertijd een blauwe lijn die niet ‘op lijn’ het centrum afdekt is het als veroverende partij “makkelijker” een weg richting de aanvallende zone te vinden, zeker gezien het feit de forecheck die gespeeld wordt resultaat oplevert.
De oplossing voor de Flyers? Die ligt “voor de hand” door de puck meer in bezit te houden. Zet je normale tactiek van het snelle vooruit spelen opzij en probeer in puckbezit (voor nu) meer op safe te spelen en je formatie zoveel als mogelijk in dezelfde vorm houden.
FORECHECK, MAAR MET MATE(N)
Het is nauw aan de identiteit van Philadelphia verbonden: energiek, fysiek en een ‘agressieve’ manier van pressie op de puck. Rick Tocchet speelde in zijn tijd bij Vancouver Canucks een soortgelijke speelwijze, wat de blauwhemden uit British Columbia een meer dan verdiende divisietitel in de Pacific Division opleverde (2023 – 2024, red.).
Een succesvolle forecheck vergt meer dan pressie op de puck. Je forwards zullen op ‘lijn’ moeten blijven en in het hedendaagse ijshockey is het niet meer simpelweg de overhand hebben in de strijd om de puck. Mits je forwards op lijn blijven is het welhaast onmogelijk om op een normale manier een zone-exit te spelen als verdedigende partij. De dichtstbijzijnde forward speelt pressie op de puck, de tweede schermt de passlijnen af en de derde speler anticipeert op de volgende pass en geeft ‘rugdekking’ aan het voorste duo.
En juist dit ging de voorbije wedstrijden voor de Flyers niet zoals het hoort. Centraal bij de Flyers staat voornamelijk de 2-1-2 forecheck, waarbij zoals hieronder beschreven de twee aanvallende forwards (F1 en F2) op lijn blijven en de ‘neutrale’ man (F3) erachter blijft hangen met als doel de balans te behouden.
Juist daar slaan de Flyers tot op heden de plank mis. Owen Tippett en Tyson Foerster zijn in de huidige depth chart de eerste forechecker (F1), maar de rest van het roster sluit niet bij zoals het hoort. Misschien is het niet helemaal eerlijk om Carolina als graadmeter te gebruiken qua tegenstander, maar de huidige Stanley Cup kampioen verloor in de wedstrijd tegen Philadelphia maar twee (!) keer de puck in de defensieve zone.
SLEUTELEN RICK!
Het staat buiten kijf dat er qua lijnen het nodige gesleuteld zal moeten worden, met daarbij een belangrijke(re) rol voor onder meer Travis Konecny (al ligt Konecny op dit moment behoorlijk in de clinch met het Front Office) en Sean Couturier. Het duo is in de 2-1-2 formatie op papier een belangrijke ‘F2’, maar krijgt het duo die mogelijkheid in de huidige line-up niet. Met name de Michkov – Zegras lijn laat flinke steken vallen en geeft het de tegenstander een vrijgeleide uit de defensieve zone.
Durf te husselen in je line-up, probeer een situatie waarbij ‘F1’ wordt uitgespeeld op te vangen met een compacte formatie in de neutrale zone — iets wat Vegas Golden Knights het voorbije seizoen in de Conference Final tegen Colorado tot in de puntjes uitvoerde — en verdwijn niet in ‘eindeloos jagen’ op de puck en je formatie te verkwanselen. Het huidige systeem leidt simpelweg tot te veel schoten tegen — in de eerste vier wedstrijden had de tegenstander minimaal (!) twintig schoten meer op doel — en gaan Joseph Woll en Dan Vladar niet alle kastanjes uit het vuur halen over 84 wedstrijden.
POWERPLAY….
De powerplay van de Flyers was het voorbije seizoen met een slagingspercentage van 15,7% al een doorn in het oog, maar na zeven wedstrijden in het nieuwe seizoen staat de huidige teller op een schamele 9,5%. En juist op de powerplay kun je als worstelende ploeg net dat beetje momentum te pakken krijgen, waarmee je je huidige prestaties als sneeuw voor de zon laat verdwijnen.
We kunnen lang of kort praten over de huidige lijnen op de powerplay, maar in de huidige chart staan Denver Barkey – Christian Dvorak – Matvei Michkov samen met Owen Tippett en Jamie Drysdale op de eerste formatie. Is dit de ultieme combinatie voor Philly? Neen. De meeste ogen zijn gericht op Michkov, die meer dan nodig de powerplay kar moet trekken en daarbij niet genoeg support krijgt.
De oplossing? Geef de jonge honden de kans! Laat Michkov en Foerster vanaf de zijkanten loeren op vrije schietkansen (zeker Michkov als handenbinder), geef Zegras met zijn huidige status en AAV de verantwoordelijkheid als spelmaker en laat hem zijn snelheid in de neutrale zone benutten. Geheime wapen? Porter Martone! De ijzersterke forward kan oorlog maken voor de neus van de goalie en is een betonnen muur als het op puck battles en rebounds aankomt.
De spaarzame momenten dat de powerplay wel tot volle uiting komt, zie je ook tussen de regels door dat er voldoende aanvallende kwaliteit bij de Flyers aanwezig is. Een snelle puck-circulatie staat centraal in deze treffer en is met name de combinatie Zegras – Michkov juist wel een methode om erdoorheen te komen. Toch kan Martone hier zomaar eens een geheim wapen zijn. Laat die ‘gasten’ maar knallen.
VANUIT EEN BETERE STRUCTUUR OP JACHT NAAR PUNTEN
Op moment van schrijven staat de wedstrijd tegen Seattle Kraken in de Frozen Frenzy nog op het programma, maar de coaching staff moet flink aan het werk om de Flyers uit het diepe dal te krijgen.
Na zeven wedstrijden is het verdict dan ook vrij duidelijk: Prioriteer je forecheck, geef aandacht aan je powerplay maar verlies ook zeker niet de abominabele zone-exits uit het oog. Verminder het aantal schoten tegen en duw het percentage puckbezit tegenstander in je eigen zone flink naar beneden. De Flyers hebben wel wat wisselingen van de wacht gehad, maar de huidige core van de oranjehemden kwam niet voor niets het voorbije seizoen nog tot de tweede ronde van het postseason.
Houd de lijnen bij elkaar, geef support aan de speler met de puck en hou het simpel! Natuurlijk gaat dat (helaas) niet over één nacht ijs en is het nogmaals op papier allemaal makkelijk praten maar de Broad Street Bullies moeten weer als pester te boek komen te staan, niet als lijdend voorwerp.
Cover photo: Eric Hartline – Imagn Images
