Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes. Vandaag behandelen we de jongste franchise, die helaas al een paar jaar stilstaat in de ontwikkeling: Seattle Kraken.
TERUGBLIK 2025-2026
Seattle Kraken was in 2025-2026 alweer toe aan de derde head coach in drie jaar. En de derde sinds deze franchise in 2021-2022 het levenslicht zag. Dan Bylsma bleek niet het antwoord op de vragen te zijn, dus moest de voormalig Penguins-coach plaatsmaken voor Lane Lambert. Een opmerkelijke keuze van het front office, want Lambert maakte bij diens vorige werkgever New York Islanders toch geen verpletterende indruk. De coach en zijn Kraken konden een goede seizoenstart dus wel gebruiken. Met 8 punten uit de eerste vijf wedstrijden hadden ze daar ook niets over te klagen. Seattle scoorde weliswaar niet veel, maar kreeg ook weinig goals tegen. Aan dat eerste hielden ze vrijwel het gehele seizoen vast. Helaas voor de Kraken-fanbase aan ’t tweede deel niet.
Voor aanvang van het seizoen werd de lat best hoog gelegd. Net als in het tweede seizoen moesten opnieuw de play-offs gehaald worden, maar eind november 2025 werd langzaam maar zeker duidelijk dat die doelstelling een lastig verhaal werd. Seattle verloor op een gegeven moment tien van de elf wedstrijden en bleef daarna winning streaks afwisselen met net te lange losing streaks. Het seizoen werd afgesloten met de zesde plaats in de Pacific Division. Zij misten de play-offs uiteindelijk op 11 punten, maar wat deze club vooral miste, was een duidelijk gezicht. Na vijf seizoenen in de NHL is het de Kraken nog niet gelukt om een goed beleid uit te stippelen. Niet voor de korte termijn en helaas ook nog niet voor de lange termijn.
OFFSEASON
Eerlijk is eerlijk, manager Jason Botterill heeft niet de gemakkelijkste klus in de league. Of ze het in Seattle nou willen of niet, maar nog altijd wordt er een vergelijking getrokken met de slechts vier jaar oudere Vegas Golden Knights. Waar de Knights al in hun eerste seizoen bijna de jackpot wonnen, daar vertoont de groeicurve van Seattle Kraken minder spectaculaire pieken. Of dalen. Het is bij lange na niet zo goed als wat er in Vegas gebeurt. Echter is ’t ook lang niet zo slecht als wat nieuwe franchises in de jaren negentig bijvoorbeeld moesten doormaken. Dat laatste is misschien nog wel een groter “probleem”. Het voorkomt dat de Kraken na Matty Beniers in 2021 of Shane Wright in 2022 nog tot hoge draft picks komen. En zeker die tweede is nog niet geworden wat er van werd verwacht.
De naam van Wright werd deze zomer vaak genoemd als speler die mocht verkassen. Na zijn 44 punten in 2024-2025 hoopten ze in Seattle dat Wright klaar was voor de volgende stap in zijn loopbaan. In plaats daarvan moest de voormalig fourth-overall zich tevreden stellen met 27 punten. Voor beide partijen is het misschien wel beter als ze uit elkaar gaan, maar Seattle zal het (voormalig?) toptalent niet voor een appel en een ei laten gaan. Het al dan niet vertrekken van Wright was één van de verhaallijnen in Seattle de afgelopen maanden. Een andere gebeurde vlak voor de draft. Het grote verhaal was toen de gang van Brady Tkachuk naar Florida, maar die trade was een stuk lastiger geworden als de Kraken een paar uur eerder Mackie Samoskevich niet hadden overgenomen van de Cats.
EEN VOORZETJE
Het management tastte best diep in de buidel om de 23-jarige winger naar Seattle te halen. Samoskevich had bij de Panthers natuurlijk te maken met ontzettend veel concurrentie, dus was een vertrek voor hem waarschijnlijk het beste voor z’n carriere. Dat Seattle hem graag wilde, bleek wel uit de first-round en second-round pick (2027) die ze opgaven voor Samoskevich. In de NCAA en AHL bewees de Amerikaanse winger bij vlagen zijn neusje voor de goal. In Florida kreeg hij daar lang niet altijd de kans toe. De moordende concurrentie stond meer speeltijd in de weg. We zijn dan ook heel benieuwd wat deze aanvaller kan als hij een groter aandeel in de wedstrijd krijgt.
In feite hebben we met Samoskevich het belangrijkste wapenfeit van de Kraken deze zomer al benoemd. Met afstand het belangrijkste zelfs. Er gebeurde, ook op en na 1 juli, namelijk bar weinig in het noordwesten van de VS. Centre Curtis Douglas werd als free agent vastgelegd, maar de man die vorig seizoen voor de Canucks en Lightning speelde, zal deze franchise niet aan zijn hand nemen richting play-offs. Wie dat wél moet gaan doen, is de grote vraag die boven de markt in Seattle hangt…
Matty Beniers was de second-overall tijdens de draft in 2021 en de allereerste pick in de historie van deze club. Daarnaast is hij de laatste twee seizoenen al één van de alternate-captains achter de ervaren rot Jordan Eberle. Deze twee voerden vorig seizoen de topscorerslijst in Seattle aan. Eberle met 55 punten gevolgd door Beniers met 50 punten. Die aantallen zeggen zo’n beetje alles wat er gezegd kan worden over het seizoen van de Kraken. Aanvallend kwam het team statistisch gezien niet eens in de buurt van de middelmaat. Alleen Chicago creëerde bijvoorbeeld minder scoringskansen en wat zogenaamde High Danger Chances betreft stonden de Kraken zelfs troosteloos onderaan.
HOOP DOET LEVEN!
Een deel van de oorzaak lag hem daar in de blessure van Jared McCann. In voorgaande jaren was de voormalig aanvaller van de Penguins telkens goed voor zeker 60 of zelfs 70 punten. McCann raakte na die goede seizoenstart helaas geblesseerd en keerde pas eind november terug. Met hem straks terug in de line-up zal het aanvallend automatisch al wat beter gaan. Er zal ook ongetwijfeld gekeken worden naar Kaapo Kakko. De Fin werd in 2019 een grote toekomst voorspeld toen hij als tweede gekozen werd in de draft. Bij zowel de Rangers als de Kraken heeft hij die belofte nog niet ingelost. Kakko is inmiddels 25 jaar en het wordt nu wel eens tijd dat hij laat zien waarom ze in New York zeven jaar geleden zo’n hoge pet van hem op hadden.
Kakko gaat dit seizoen mogelijk een aanvalslijn vormen met Chandler Stephenson en Bobby McMann. Die laatste lijkt zo’n typische laatbloeier in de NHL. De nu 30-jarige McMann beleefde vorig seizoen zijn grote doorbraak met 29 goals. Het grootste deel scoorde hij voor de Leafs, die hem uiteindelijk in een trade naar Seattle betrokken waar hij er nog eens 10 scoorde in 18 wedstrijden. De samenwerking beviel beide partijen dusdanig goed dat McMann deze zomer een nieuw contract voor zes seizoenen en een gemiddeld jaarsalaris van $ 5.75 miljoen ondertekende. Met deze sterke winger en de altijd hard werkende Stephenson naast zich krijgt Kakko mogelijk de kans om wat meer zijn technische klasse te etaleren.
Samoskevich, Wright en Frederic Gaudreau staan met potlood ingevuld op de derde aanvalslijn. Op papier ziet dat er best goed uit, maar het al dan niet aanblijven van Wright zorgt toch ook voor twijfels. In die bottom six willen we toch ook even je aandacht vragen voor Berkly Catton. Vorig seizoen debuteerde de 20-jarige Canadees op het hoogste niveau, maar wij denken dat hij dit seizoen veel meer in zijn mars gaat hebben dan de 7 goals en 10 assists die hij vorig seizoen afleverde. Hij heeft recent nog seizoenen met 54 en 37 goals achter de rug, dus waarom zou hij in de NHL de weg naar het net niet vaker vinden? Daar mikten ze twee jaar geleden bij de Kraken al op. Toen visten ze Berkly Catton al als achtste op in de draft. Ryan Winterton is nog zo’n jonge belofte. De bijna 23-jarige centre was ook op vrijwel elk niveau trefzeker, maar wacht net als Catton op zijn doorbraak in de NHL.
STABIEL
Defensief is het best stabiel wat Seattle Kraken op het ijs kan zetten. Aan de andere kant wordt dit voor de blauwe lijn én de organisatie ook een heel belangrijk seizoen. Vince Dunn is vanaf het allereerste moment één van de dragende krachten in die defensie. Zijn doelpuntenaantal haalt de laatste jaren steevast de dubbele cijfers en na Brandon Montour was Dunn vorig seizoen de veldspeler met gemiddeld de meeste speelminuten per wedstrijd. Je voelt die “maar” al bijna aankomen en hier komt deze dan ook. Het contract van de 29-jarige Canadees loopt na dit seizoen af. Dit biedt voor zowel de speler als club kansen op een mooie trade. Dunn zal dan wel even zijn no-trade clausule moeten wegwuiven, maar ook voor hem kan zich zomaar een mooie kans aandienen richting de trade deadline. Het management zal hopen op een goed halfjaar van Dunn zodat hij meer en meer waard wordt richting die deadline.
Hoewel we altijd een slag om de arm moeten houden in deze wereld, durven we wel met enige zekerheid te stellen dat Brandon Montour (2031), Adam Larsson en Ryan Lindgren (allebei 2029) voorlopig nog wel op de blauwe lijn in Seattle terug te vinden zijn. Van dit drietal is Montour de meest productieve, Larsson met zijn 33 jaar het meest ervaren en overlegt Lindgren doorgaans de beste defensieve cijfers. Josh Mahura en Ryker Evans zullen naar verwachting het derde defensieve duo vormen. Mahura heeft van deze twee de meeste ervaring, maar de franchise zal mogelijk van voormalig second-round pick Ryker Evans hogere verwachtingen hebben. Vorig seizoen bewees Evans zich vooral als een speler die niet bang is om zich voor een vijandelijke schot te gooien.
BEPROEFD RECEPT
Tussen de palen grijpt GM Botterill terug op een beproefd recept. En waarom ook niet? Het gezamenlijke save percentage van de Kraken-goalies schuurde vorig seizoen met .894 aan tegen de top 10 in de league. Dit was voornamelijk te danken aan Philipp Grubauer (.909) en Joey Daccord (.896). Grubauer is met zijn 34 jaar de oudste en meest ervaren van de twee. Ook hier zullen ze op kantoor stiekem hopen op een waanzinnig goed jaar van de Duitser. Het contract van Grubauer loopt af volgende zomer en dus is ook hij in potentie een interessante optie richting de trade deadline voor contenders die goede goalies zoeken.
In oktober 2024 tekende Joey Daccord een contract dat hem nog tot medio 2030 in Seattle houdt. De 30-jarige goalie had toen net zijn beste seizoen achter de rug, waarin hij een .916 sv% en 2.46 GAA liet optekenen. Dat hij ’t in zich heeft, heeft Daccord dus al bewezen. Nu is het aan hem om te laten zien dat dit geen incident was.
VOORSPELLING
We verwachten niet dat de Kraken voor de tweede keer in hun bestaan de play-offs gaan halen. In de eigen Pacific Division lijken Vegas en Edmonton er een stukje bovenuit te steken. Daarnaast hopen de drie teams uit Californië deze twee rivalen naar de kroon te steken. Anaheim en San Jose zijn teams in opkomst en lijken op papier beter dan Seattle. De Kings lijken de boot enigszins gemist te hebben, maar normaal gesproken zal ook LA zich melden in de strijd om de tickets voor het toetje.
Nu komt echter het punt waar ze in Seattle al langer tegenaan lopen. Op korte termijn mogen we geen grootse prestaties van dit roster verwachten, maar alles op de schop gooien en onderaan de ladder beginnen, lijkt ook geen optie. Deze zomer weigerde Stars-aanvaller Jason Robertson een vet contract bij de Kraken. Waarschijnlijk ziet ook de aanvaller wel dat hier nog weinig eer te behalen valt. Enerzijds is dit het management aan te rekenen. De club liet zich zand in de ogen strooien toen zij in 2023 de tweede ronde van de play-offs haalden en daarna niet echt doorpakten. Anderzijds is het ook pech dat je uitgerekend in de covid-jaren je hoge draft picks hebt. Intensief scouten zat er toen niet in terwijl de Kraken juist in die jaren de basis voor later succes konden (moesten?) leggen.
Cover photo: Steph Chambers



Een harde, maar correcte analyse, helaas. Het belooft ook dit seizoen geen smooth sailing te worden voor mijn Kraken. Het roster, hoewel zeker niet ontbrekend van enig talent, heeft gewoon te veel gaten om van een serieuze contender te kunnen spreken. Dat moeten we, op dit moment, ook niet willen ambiëren. Verder doorselecteren, goed Draften en langzaam aan opbouwen luidt het devies. Het publiek wordt wel wat ongeduldig, het enthousiasme van net na de toekenning is wat aan het wegebben en met de terugkeer van de Supersonics die eraan zit te komen, dreigt het gevaar dat het heel stil gaat worden als de Kraken thuis spelen. Dus wat dat betreft zit er wel wat druk achter het opbouwen van een contender. Vegas mag geen referentie zijn, zij hebben handig van verscheidene loopholes in de regels geprofiteerd om iets uniek neer te zetten.