NHL 32-in-32 | Chicago Blackhawks: Stap voor stap omhoog op de rebuildladder

Op dinsdag 29 september (23:00 uur Nederlandse tijd) schieten Carolina Hurricanes en Florida Panthers het seizoen 2026 – 2027 in gang. Het aftellen is begonnen en bij SportAmerika doen we dat traditioneel met onze voorbeschouwingen. De komende 32 dagen nemen we elke dag een team onder de loep in onze 32-in-32 serie. We eindigen op 29 september met titelhouder Carolina Hurricanes en vandaag de franchise die na een aantal grijze jaren eindelijk weer eens een stap in de goede richting zou willen zetten: Chicago Blackhawks.

Het seizoen 2025-26 van de Chicago Blackhawks was er één van voorzichtige vooruitgang (hoewel dit voor de criticasters wat lastig te billijken is). Met een 29-39-14 record eindigde Chicago met 72 punten weliswaar onderaan de Central Division en werden de play-offs niet gehaald. Toch was het seizoen niet simpelweg een herhaling van de teleurstellende jaren ervoor. De Blackhawks pakten elf punten meer dan in het voorgaande seizoen en lieten — zeker voor de jaarwisseling — zien dat de ploeg langzaam in een nieuwe fase van de rebuild terechtkomt.

De belangrijkste ontwikkeling bij Chicago zat hem vooral in het feit de ploeg zich regelmatig kon en mocht meten met de huidige juggernauts in de NHL, had de ploeg periodes waarin ze overtuigend speelden maar slaagden er onderaan de streep onvoldoende in om dat niveau vast te houden. In lijn met de wisselvallige prestaties was het op de blauwe lijn eveneens nog geen rozengeur en maneschijn. Met 275 tegentreffers en een uiteindelijk diff van -62 waren goede aanvallende fases niet voldoende om defensieve fouten te compenseren. Voor een ploeg die de stap naar de play-offs wil maken, zal juist daar de grootste vooruitgang moeten worden geboekt.

KYLE DAVIDSON TEKENT MEERJARIGE VERLENGING

Deels ook met het seizoen 2025 – 2026 in het achterhoofd kreeg de contractverlenging van GM Kyle Davidson extra betekenis. Chicago maakte op 15 april bekend dat Davidson een meerjarige contractverlenging onder zijn neus geschoven had gekregen. Bij zijn aanstelling in oktober 2021 was eigenaar Danny Wirtz nog duidelijk in de te varen koers: Eerst de prospect pool opnieuw opbouwen om vervolgens gestaag te gaan oogsten en toe te groeien naar contender.

Daarmee is de verlenging eigenlijk meer dan een beloning voor het werk dat Davidson tot nu toe heeft verricht. Het is een expliciete keuze om de volgende fase van de rebuild onder dezelfde leiding in te gaan. Sinds zijn aantreden heeft Davidson sterk ingezet op draft waarde, prospects en ontwikkeling. De organisatie heeft in de tussentijd een nieuwe core en en passant één van de diepste Farm Systems in de gehele NHL. Davidson krijgt nu de ruimte en het vertrouwen om het fundament dat hij heeft gelegd verder uit te bouwen.

De verlenging heeft desondanks ook een andere kant van de medaille. Juist doordat Chicago Davidson langer aan boord houdt verschuift de verantwoordelijkheid. De organisatie zegt feitelijk dat zij gelooft dat hij niet alleen de juiste man is om talent te verzamelen, maar ook om daar uiteindelijk een winnaar van te maken. Dat betekent dat de lat vanaf nu omhoog moet.

SEIZOENOPENER ZONDER BEDARD

Eén van de grootste uitdagingen in de eerste speelronde voor head coach Jeff Blashill zal het ontbreken van Connor Bedard zijn. De Canadese superster liep tijdens de voorbereiding een vervelende schouderblessure op, ging begin juli direct onder het mes en zal tot mid november uit de roulatie zijn. De 21-jarige centre zal daarmee nog wat langer moeten wachten om 2025 – 2026 een vervolg te geven. Ondanks dertien gemiste wedstrijden noteerde Bedard 75 punten in 69 wedstrijden en doorkruiste hij voor het eerst de grens van dertig treffers.

Het leverde de Canadees een behoorlijke pay raise op. In de aankomende vijf seizoenen schrijft de cornerstone $15 miljoen dollar per seizoen bij. Wat de ontwikkeling van Bedard wat extra glans gaf was het feit de Canadees meer en meer zijn stempel kon drukken op de powerplay. Tot aan zijn blessure waren de Blackhawks top tien powerplays in de NHL en was het gehele aanvallende plan van de roodhemden uitstekend verzorgd.

Frank Nazar krijgt daardoor naar alle waarschijnlijkheid een prominentere rol in de top-six. De 22-jarige forward heeft voldoende NHL-kilometers in de benen om het stempel ‘prospect’ af te doen, maar staat sinds zijn debuut grotendeels in de schaduw van Bedard. Aan vertrouwen vanuit het Front Office ligt het in ieder geval niet, daar de Amerikaan vorig jaar augustus een zevenjarige deal ($6.6 miljoen AAV) ondertekende en dit per dit seizoen op de cap hit erbij komt. Anton Frondell is zo niet nog interessanter. De Zweed werd in 2025 als derde overall gedraft en maakte vorig seizoen al zijn NHL-debuut en kwam in twaalf wedstrijden tot reeds negen punten. Frondell beschikt over een combinatie van fysiek en spelinzicht en in afwezigheid van Bedard zal hij meer verantwoordelijkheid krijgen en dat kan precies de stap zijn die hij nodig heeft.

KHL-SENSATIE STRIJKT NEER IN WINDY CITY

Om het aanvallend af te toppen zoomen we nog even in op de toevoeging van Roman Kantserov vanuit de KHL. De Russische winger werd in de 2023 Entry Draft in de tweede ronde opgepikt, maar ontwikkelde zich bij Metallurg Magnitogorsk de voorbije drie seizoenen razendsnel. Het voorbije seizoen spande de kroon met 64 punten (36 goals, 28 assists) in 63 wedstrijden de kroon en lijkt hij (op papier) klaar voor een sensationele vuurdoop in de NHL. De Rus beschikt over alles wat een winger tegenwoordig dient te bezitten: Snelheid, een uitstekend schot en een bovengemiddeld spelinzicht.

Daartegenover staan onder meer de vertrekken van Ilya Mikheyev (Tampa Bay Lightning) en Andre Burakovsky (Ottawa Senators), waarbij met name de eerste node gemist zal worden. De man uit Omsk was het voorbije seizoen goed voor 36 punten in 77 wedstrijden en is vooral op de penalty-kill een groot gemis. Op de bottom-six verleidde GM Kyle Davidson onder meer Cole Smith tot een naar Chicago en kreeg het Jordan Greenway “cadeau” in de Bowen Byram trade met Buffalo Sabres.

RETURN OF THE KANE

En dan is daar nog de terugkeer van Patrick Kane op de plek waar het voor hem allemaal begon. En daar waar hij bovendien drie Stanley Cups won! Eind juli maakte Chicago bekend dat “hun” Kaner terugkeert in Windy City. De inmiddels 37-jarige winger tekent voor twee seizoenen en krijgt per seizoen $ 8 miljoen bijgeschreven op zijn bankrekening. Daarmee lijkt voor Kane nu dan echt de cirkel rond te zijn. Aan het einde van dit contract is de Amerikaan 39 jaar en ligt een volgend contract niet voor de hand.

Zijn eerste zestien seizoenen droeg Kane het rode shirt en bezorgde hij in 2010 hoogstpersoonlijk de eerste Stanley Cup in 49 jaar tijd. Op het moment dat duidelijk werd dat de Blackhawks wat magere jaren tegemoet gingen, trok de aanvaller achtereenvolgens naar de Rangers en Red Wings en liet vorig seizoen bij Detroit zien dat hij nog steeds offensieve waarde heeft met 57 punten in 67 wedstrijden. Zijn rol bij de Blackhawks zal de komende twee jaar anders zijn dan tijdens zijn eerste periode. Hij hoeft niet langer de franchise te dragen en kan met zijn passing en spelinzicht jonge spelers beter maken.

Een uiteindelijke combinatie van Bedard en Kane heeft natuurlijk ook iets symbolisch: de speler die de Blackhawks naar drie Stanley Cups leidde, keert terug om de volgende generatie te helpen. Daarachter heeft Chicago met Tyler Bertuzzi, Teuvo Teräväinen en Ryan Donato voldoende ervaren NHL-spelers om de aanval meer diepte te blijven geven.

BOWEN BYRAM DE NIEUWE ACE OP DE BLUE-LINE

Aan de andere kant van het ijs noteren de Blackhawks de belangrijkste verandering: Bowen Byram. De fourth overall van 2019 kwam — enigszins onverwacht — over van Buffalo Sabres en zwaaide Chicago onder meer de fourth overall pick van 2026 (hoe symbolisch) en Louis Crevier uit. Koud geland op O’Hare kreeg de Amerikaan direct een vorstelijk contract onder neus geschoven (6 x $12.5 miljoen dollar), wat zeker in de media tot behoorlijk wat vraagtekens leidde — ook bij ondergetekende —. Smeer je de AAV uit over de komende zes jaar en leg je het naast de cap space ophogingen, wordt het %- technisch allemaal een stuk rooskleuriger.

Naast Byram krijgt Alex Vlasic een belangrijke(re) rol. De 24-jarige verdediger heeft zich ontwikkeld tot een betrouwbare NHL-speler en kan met zijn defensieve stabiliteit een goede aanvulling op Byram vormen. Waar Byram meer vrijheid zal krijgen om met de puck het spel te maken (zoals geregeld het voorbije seizoen in Buffalo), kan Vlasic zich richten op het verdedigende werk — daarbij wel noterend dat beide spelers lefties zijn en niet op dezelfde lijn belanden —. Achter hen wordt het echter pas echt interessant, want daar staan twee jonge blue-liners klaar die op termijn een belangrijk onderdeel van de core moeten worden.

Artyom Levshunov werd in 2024 als second overall gedraft, maar zijn eerste NHL[eriode verliep nog niet helemaal zoals Chicago had gehoopt. Sam Rinzel is een andere jonge blue-liner die nadrukkelijk in beeld komt. Hij beschikt over mobiliteit en puckvaardigheid en kan zich de komende jaren ontwikkelen tot een belangrijke speler. Als beide spelers een duidelijke stap zetten, heeft Chicago met Byram, Vlasic, Levshunov en Rinzel ineens een groep verdedigers die zowel op korte als op lange termijn interessant is. Ian Cole (1 x $4 miljoen) zal op zijn beurt voor de broodnodige ervaring zorgen.

STATUS QUO BETWEEN THE PIPES

Onder de lat lijkt Chicago Blackhawks voor 2026-27 vooral te kiezen voor continuïteit, met Spencer Knight als duidelijke nummer één. De Amerikaan heeft inmiddels zijn plek in Chicago gevonden en krijgt de kans om zich verder te ontwikkelen tot de betrouwbare starter die de club in hem ziet. Knight is nog jong genoeg om stappen te zetten, maar tegelijkertijd is het aan hem om meer stabiliteit te brengen in een ploeg die defensief nog altijd in opbouw is. Zijn ontwikkeling zal daarmee een belangrijke graadmeter worden voor hoe ver de Blackhawks dit seizoen kunnen komen.

Achter Knight ligt de situatie een stuk interessanter. Arvid Söderblom heeft inmiddels de nodige NHL-ervaring, maar zijn positie voelt minder vanzelfsprekend dan een jaar geleden. Vooral de wisselvalligheid van zijn prestaties maakt hem kwetsbaar. Drew Commesso staat ondertussen nadrukkelijk te trappelen. De jonge goalie liet vorig seizoen al zien dat hij het niveau aankan en beschikt bovendien over een profiel dat goed past bij de toekomstplannen van Chicago. Het is dan ook niet ondenkbaar dat de concurrentiestrijd tijdens het seizoen steeds meer richting Commesso zal verschuiven.

VOORUITBLIK

De Blackhawks lijken het seizoen 2026-27 in te gaan met een ploeg die langzaam maar zeker de vrijblijvendheid van een rebuild achter zich laat. Het fundament is gelegd, Kyle Davidson heeft het vertrouwen gekregen om de volgende fase vorm te geven en met de terugkeer van Patrick Kane en de komst van Bowen Byram zijn ook duidelijke keuzes gemaakt om de jonge core te ondersteunen. Tegelijkertijd blijft Chicago afhankelijk van de ontwikkeling van diezelfde jonge spelers. Connor Bedard zal na zijn blessure zo snel mogelijk zijn stempel opnieuw willen drukken, terwijl spelers als Frank Nazar, Anton Frondell, Artyom Levshunov en Sam Rinzel voor een belangrijk deel het gezicht van de toekomst bepalen.

De grote vraag is dan ook niet langer óf Chicago vooruitgaat, maar hoe snel die vooruitgang zich in resultaten laat vertalen. De ploeg liet vorig seizoen al zien mee te kunnen met sterkere tegenstanders, maar zakte te vaak terug zodra de intensiteit toenam. Met versterkingen op de blue line, meer ervaring in de aanval en een duidelijkere hiërarchie onder de lat moet de volgende stap worden gezet. De play-offs lijken nog geen vanzelfsprekendheid, maar voor Chicago voelt 2026-27 wel als het moment waarop voorzichtig bouwen langzaam mag plaatsmaken voor voorzichtig schurken tegen enig vorm van wildcards aan.

Cover photo: Winslow Townson-USA TODAY Sports