Home Blog Pagina 66

NHL Play-Offs: Sens leven nog, Canes als eerste door, Knights en Oilers op matchpoint

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs: Sens leven nog, Canes als eerste door, Knights en Oilers op matchpoint

De play-offs zijn inmiddels ruim een week onderweg en de eerste beslissingen gaan vallen! Kunnen de Devils van Daniel Sprong hun hachje nog redden, zakken de Maple Leafs weer door hun hoeven en hoe vergaat het de Oilers en Kings in hun waanzinnige best-of-7? SportAmerika neemt je ook vandaag weer mee door de mooiste tijd van het ijshockeyjaar!

KWARTFINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 5: TORONTO MAPLE LEAFS – OTTAWA SENATORS

Zijn de Senators na de winst in Game 4 toch nog in het hoofd van de Maple Leafs gaan zitten? Het verhaal van Toronto en die vermaledijde eerste ronde is bekend en ze wilden maar wat graag voor eigen publiek over die drempel stappen. De eerste grote kans was echter voor de bezoekers. Het scheelde maar een haartje of Drake Batherson kreeg de puck al heel snel voorbij Anthony Stolarz. De Leafs-goalie zag zijn team vervolgens orde op zaken stellen, maar het lukte Toronto maar niet de uitblinkende Linus Ullmark te verslaan.

In Ottawa wisten ze vooraf maar al te goed dat de Zweed op de toppen van z’n kunnen moest spelen om een kans te maken. En dat deed Ullmark in deze Game 5. Als dank voor zijn inspanningen schoot Thomas Chabot al vroeg in de tweede periode de Sens op 0-1. Een goal tegen de verhouding in, maar dat zal ze bij de Senators een zorg zijn. Met een goalie die zo goed was als Ullmark deze avond kon dit zomaar de beslissende treffer zijn.

De fanbase in Toronto verwachtte in de derde periode niets anders dan een stormloop op het doel van Ottawa. Deels kwam die er ook inderdaad wel, maar de Leafs vergaten soms ook hun restverdediging. Daar maakten de Sens dan weer handig gebruik van op weg naar de 0-2. Dylan Cozens zorgde voor wat lucht door short-handed Stolarz voor de tweede keer deze avond kansloos te laten. Craig Berube besloot relatief vroeg zijn goalie van het ijs te halen, waardoor Tim Stutzle en Brady Tkachuk elk met een empty-netter de eindstand naar een toch wel vernederende 0-4 konden tillen.

UP NEXT:

Het zal toch niet? Woorden die ongetwijfeld de komende dagen door de gedachten van de Leafs-fans spelen. Toronto en de eerste ronde is al jaren geen gelukkig huwelijk, maar daar moest dit jaar verandering in komen. Natuurlijk, dat kan nog altijd. Vrijdag (01.00 uur Nederlandse tijd) winnen in Ottawa en de Leafs zijn door. Punt is alleen wel dat ze momenteel te maken hebben met een red hot Linus Ullmark. In Game 5 redde hij meer dan eens de meubelen (en het seizoen) voor de Senators. Daarnaast zullen de Senators vertrouwen hebben getankt de laatste twee wedstrijden. Vertrouwen wat bij de Leafs mogelijk een flinke deuk gekregen heeft.

Tussenstand in de serie: Toronto leidt met 3-2

GAME 5: CAROLINA HURRICANES – NEW JERSEY DEVILS

Geen Frederik Andersen voor de Hurricanes in Game 5 en vervanger Pyotr Kochetkov kende op z’n zachtst gezegd geen gelukkige start. Dat was mede te danken aan een voormalig ploeggenoot van hem. Brett Pesce behoorde jarenlang tot het interieur in Raleigh, maar was nu betrokken bij de 0-1 die op naam kwam van Dawson Mercer. Nog geen twee minuten later liet Pesce zijn aanwezigheid opnieuw merken. De blueliner stelde Timo Meier in staat 0-2 te maken. Een andere oud-speler van Carolina maakte er nog in de eerste helft van de eerste periode zelfs 0-3 van. Stefan Noesen bezorgde New Jersey een geweldige start én een comfortabele voorsprong.

Het enige nadeel van zo’n vroege voorsprong is dat de tegenstander ruim de tijd heeft om dat goed te maken. Met die mentaliteit moeten de Canes aan de tweede periode begonnen zijn, want in een mum van tijd was het raak. Taylor Hall zorgde voor de eerste, Jackson Blake na vier minuten voor de tweede en binnen zes minuten was de voorsprong van New Jersey volledig van het bord. Andrei Svechnikov kenden ze nog van de hatty uit Game 4, maar deze 3-3 was zo mogelijk nog belangrijker.

De wedstrijd was nu 26 minuten oud, er waren 6 goals gevallen maar eigenlijk begon het weer opnieuw. Wat pleit voor de Devils was dat zij zich razendsnel herstelden van die drie tikken. Zij waren het namelijk die via Nico Hischier opnieuw de leiding namen: 3-4. Ook nu bleef het antwoord niet uit. Op de powerplay schoot Sebastian Aho de Canes weer naast de Devils. Met 8 goals in de eerste 31 minuten worden de fans verwend, maar coaches gruwen hiervan. Sheldon Keefe en Rod Brind’Amour konden daarna echter hun hart ophalen. Opeens werden de sluizen gesloten en koersten de teams af op overtime.

Afgelopen vrijdag was Simon Nemec voor New Jersey de gevierde man in 2OT. Nu hadden de Devils behoefte aan een soortgelijk scenario. Aan Jacob Markstrom lag het zeker niet. De goalie hield zijn team overeind in de eerste verlenging, maar zag Dawson Mercer tegen een double-minor aanlopen in 2OT. Die kans lieten de Hurricanes zich niet ontnemen. Met zijn tweede van de avond én zijn tweede PPG van de dag schoot Aho zijn Canes naar de tweede ronde: 5-4.

UP NEXT:

Voor de Devils, die ook nu weer zonder Daniel Sprong acteerden, komt er een einde aan een toch wel teleurstellend seizoen. Vooraf werd de ploeg getipt als één van de kanshebbers voor de Eastern Conference, maar daarvoor had Sheldon Keefe te vaak te dealen met blessures. Tegen de fittere Hurricanes had New Jersey weinig in te brengen en al na vijf wedstrijden kan het zicht op 2025-2026. Desondanks mogen we stellen dat de toekomst er in Jersey gewoon prima uitziet.

Over die toekomst maken de Canes zich nog geen zorgen. Zij zijn als eerste zeker van de tweede ronde en ontmoeten daarin de winnaar van de serie tussen Washington en Montreal. De Caps hebben daarin een 3-1 voorsprong en kunnen komende nacht het voorbeeld van Carolina volgen.

Eindstand in de serie: Carolina wint met 4-1

KWARTFINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 5: VEGAS GOLDEN KNIGHTS – MINNESOTA WILD

Deze best-of-7 ligt veel dichter bij elkaar dan velen vooraf voor mogelijk hadden gehouden. Vegas werd gezien als torenhoog favoriet, maar de Wild gaan daar niet in mee. Of eigenlijk gaan Kirill Kaprizov en Matt Boldy daar niet in mee. Dit tweetal bezorgd Bruce Cassidy hoofdbrekens en de Vegas-coach zou graag zien dat zijn sterren ook eindelijk eens gaan uitblinken in deze serie. Jack Eichel bijvoorbeeld had in de eerste vier duels slechts 1 punt genoteerd. Diezelfde Jack Eichel kwam in deze wedstrijd met een voortreffelijk antwoord.

Met de Wild op de powerplay legde Karlsson na ruim acht minuten de puck perfect klaar voor William Karlsson, die bekwaam afrondde. Een 1-0 die niet lang stond, want nauwelijks 10 tellen later ramde Kaprizov met een PPG de 1-1 al achter Adin Hill. Een andere topper waar Cassidy ongetwijfeld meer van had verwacht, is captain Mark Stone. Net als Eichel verzamelde ook hij pas 1 punt in de voorgaande wedstrijden, maar ook hij kwam tot leven in Game 5. Op aangeven van Eichel zette Stone de Knights weer op voorsprong in de eerste periode.

Het was ook Vegas dat de bovenliggende partij was in deze vijfde wedstrijd. Echter weerhield dat de Wild er niet van weer langszij te komen. Wie anders dan Matt Boldy, met alweer zijn vijfde in deze eerste ronde, zorgde voor 2-2 in de derde periode. Vlak voor tijd leek het voor de bezoekers nog mooier te worden dankzij Ryan Hartman, maar door zijn goal ging een streep. Net als in Game 4 maakten beide teams dus overuren en net als in Game 4 trokken de Knights daarin aan het langste eind. Brett Howden, met 2 goals de held in Game 1, had maar vier minuten nodig om Vegas op een 3-2 voorsprong in de serie te zetten.

UP NEXT:

Komende vrijdag (tijd op moment van schrijven nog niet bekend) kunnen de Golden Knights zich in Minnesota eindelijk ontdoen van deze vervelende Wild. Vegas heeft de handen meer dan vol aan deze tegenstander, maar vond wel al drie keer een manier om alsnog te winnen. Nu Eichel en Stone zich ook hebben gemeld in deze play-offs beschikt Vegas over nog meer wapens. Aan John Hynes en de Wild nu de taak om die wapens weer het zwijgen op te leggen en deze serie terug te brengen naar Vegas voor Game 7. Een uitkomst die deze mooie serie eigenlijk wel verdiend.

Tussenstand in de serie: Vegas leidt met 3-2

GAME 5: LA KINGS – EDMONTON OILERS

Hebben de LA Kings zich hersteld van de mentale dreunen die ze kregen in Edmonton. Jim Hiller en zijn manschappen zullen ergens het gevoel hebben dat deze best-of-7 al in hun voordeel beslist had moeten zijn, maar niets is minder waar. En dan waren het nu ook nog de Oilers die als een waanzinnige begonnen aan Game 5. Edmonton zette de thuisploeg vrijwel vanaf de start met de rug tegen de muur, joeg de ene na de andere puck richting het doel, maar Darcy Kuemper gaf geen krimp.

Daarmee week deze wedstrijd af van de vorige vier. Telkens was het begin voor LA en kwam Edmonton terug. Nu was het begin voor Edmonton en kwamen de Kings bijna per ongeluk op voorsprong. Een PPG van Andrei Kuzmenko in de tweede periode moest het momentum van Edmonton breken, maar dit lukte maar half. Of eigenlijk helemaal niet. Edmonton had namelijk nog geen drie minuten nodig om de stand weer gelijk te trekken. Met zijn tweede van het postseason zorgde Evander Kane voor 1-1.

Wat ook afweek van de meeste wedstrijd in deze serie was het aantal goals. Tot nu toe waren al de vier wedstrijden ware spektakelstukken, maar nu was het vooral Darcy Kuemper die voor spektakel zorgde. De Kings-goalie was er in zijn eentje verantwoordelijk voor dat zijn team nog in de wedstrijd zat en zelfs zicht had op winst. Dat zicht vervaagde in de derde periode enigszins toen Mattias Janmark de Oilers op een verdiende 1-2 bracht.

Hiller moest z’n team nu aanvallend aan de praat zien te krijgen. Iets wat nog niet gelukt was in Game 5. Helaas voor LA liep ook het beoogde slotoffensief in de soep. Op aangeven van Connor McDavid en Leon Draisaitl maakte Ryan Nugent-Hopkins met een empty-netter aan alle onzekerheid een einde: 1-3.

UP NEXT:

Ze zeggen wel eens dat je een gewond beest moet afmaken, want anders kan dit je later pijn gaan doen. Zoiets is nu aan de hand voor de Kings in de serie tegen de Oilers. Eigenlijk was er niets aan de hand voor LA, maar nu gaan ze vrijdag (04.00 uur Nederlandse tijd) naar Edmonton om het seizoen in leven te houden. Daar moeten de Kings nu iets doen wat hen in deze serie nog niet gelukt is: een uitwedstrijd winnen. Hiller zal opnieuw een geweldige Kuemper nodig hebben, maar ook de aanval zal wakker moeten worden. Zo niet, dan zijn het de Oilers die voor het vierde jaar op rij de Kings elimineren.

Tussenstand in de serie: Edmonton leidt met 3-2

Cover photo: Mark Blinch

NHL Update: Tijdperk Mike Sullivan in Pittsburgh voorbij

Dennis Bakker
-
0
NHL Update: Tijdperk Mike Sullivan in Pittsburgh voorbij

Het kwam als een verrassing, maar toch ergens ook weer niet. Maandagmiddag publiceerde Pittsburgh Penguins middels een persbericht het scheiden van head coach Mike Sullivan. De all-time recordhouder voor aantal overwinningen als head coach neemt na maar liefst negen jaar afscheid van Steel City. Onder zijn leidingen wonnen Sidney Crosby en consorten in 2016 en 2017 de Stanley Cup en was hij inmiddels onderdeel van het meubilair in Pittsburgh.

DE PIJP LIEP LEEG

Het zal voor de fans in Steel City gek aanvoelen in oktober van dit jaar. Een Pittsburgh Penguins zónder Mike Sullivan achter de bank. Met 409 regular season overwinningen, een .602 puntenpercentage en twee kronen op het werk met de Stanley Cup winsten in 2016 en 2017. Na drie keer op rij het postseason te missen vond het Front Office in Pennsylvania het toch echt tijd voor een afscheid van haar succescoach en werd in onderling overleg besloten het tot 2027 lopende contract te verscheuren.

De franchise zit heden ten dage in een fikse transitie sinds de aanstelling van GM Kyle Dubas in de zomer van 2023. Na zestien seizoenen op rij plaatsten de zwart-gelen zich niet voor de play-offs en had de Board genoeg gehad van Ron Hextall en werd het tijd voor een frisse wind. Sullivan bleef van een vroegtijdig vertrek gespaard en met onder meer de komst van Erik Karlsson hoopte het Front Office direct de weg omhoog in te zetten. Mét geupspicete bottom-six werd het seizoen 2023 – 2024 een deceptie, waar met name de powerplay (30e in de NHL) er negatief uit sprong.

Ook dit seizoen was kommer en kwel in Steel City en eindigden de Penguins met een 34-36-12 record op maar liefst elf punten buiten de wildcard tickets in de Eastern Conference. In de openingsronde tegen New York Rangers kreeg Pittsburgh al met 6-0 op hun broek en schommelde het gehele seizoen rond de .500 winstpercentage.

EINDE VAN EEN TIJDPERK

Even terug naar december 2015. Pittsburgh Penguins was een van de kanshebbers op het uiteindelijke eremetaal en onder leiding van Mike Johnston was het de Penguins er alles aan gelegen de eerste ronde exit tegen New York Rangers weg te spoelen. Hoewel de ploeg met een 15-10-3 record redelijk begon, had GM Jim Rutherford er genoeg van. Zonder pardon werd Johnston op 12 december aan de kant geschoven.

Een aantal maanden eerder was Mike Sullivan net neergestreken als head coach van AHL-affiliate Wilkes-Barre/Scranton Penguins, nadat hij eerder als assistent van onder meer Vancouver Canucks, New York Rangers en Tampa Bay Lightning actief was. Zijn korte vuurdoop als head coach bij Boston Bruins begon uiterst succesvol — met onder meer een divisietitel in de Northeast Division —, maar kreeg zijn uitstekende start door de lockout een flinke knauw.

Die knauw poetste Sullivan in zijn eerste half jaar Steel City moeiteloos van tafel. De (toen nog) zwart-gouden eindigden het seizoen met onder meer een ijzersterke maand maart en april als tweede in de Metropolitan (104 punten), op meer dan gepaste afstand van de ontketende Presidents winnaar Washington Capitals (120 punten). Nadat de Penguins New York Rangers, diezelfde Capitals, Tampa Bay Lightning en in de Final San Jose Sharks versloegen, plaatste Sullivan zich in een illuster rijtje namen.

De Amerikaan won als zesde coach in de NHL-geschiedenis de Stanley Cup, na halverwege het seizoen in te stappen. De pret hield echter nog niet op, want in het seizoen 2016 – 2017 (eerste seizoen terug in het vertrouwde zwart-geel) deden de Penguins het nog eens dunnetjes over. Hiermee schreef Sullivan zich met een gouden pen in de geschiedenisboeken der NHL. Nooit eerder won een Amerikaan meer dan één Stanley Cup in de geschiedenis en was hij de eerste Penguins-coach ooit, die back-to-back titels bewerkstelligde.

NIEUWE KOERS IN PITTSBURGH

De beslissing om afscheid te nemen kwam volgens GM Kyle Dubas dan ook niet over één nacht ijs. Het duo ontmoette elkaar na afloop van het reguliere seizoen al meerdere malen, alvorens de conclusie werd getrokken dat het tijd werd een andere koers te varen in Pittsburgh. Dubas had er zelfs een vlucht naar Boston (thuisstad van Sullivan) voor over, om ook echt gemoedelijk uit elkaar te gaan.

Grootste pijnpunt bij Sullivan is vooral het feit de Penguins ogenschijnlijk nu echt de rebuild-kant op gaan en Sullivan zich niet meerdere jaren in de bottom half van de NHL zag bivakkeren. In de afgelopen tien jaar bouwde de Amerikaan innige banden op met de core boys Sidney Crosby, Evgeni Malkin en Kris Letang. Mede onder zijn leiding bouwde Crosby gestaag door aan zijn gemiddelde punten per wedstrijd record, wat hij dit seizoen definitief op zijn naam schreef (twintigste op rij). Iets wat ook Dubas niet uit het oog verloor, daar hij de captain als eerste informeerde over zijn plan van aanpak.

Voor de opvolger van Sullivan ligt er een — hoewel de te vullen schoenen groot zijn — interessant project klaar. Dubas heeft er geen geheim van gemaakt de tijd te nemen voor het vinden van een opvolger, wat hem eveneens de tijd geeft de koers voor de komende maanden te bepalen. De franchise heeft dertig draft picks in de komende drie Entry Drafts (waarvan maar liefst achttien in de eerste drie rondes).

Het kan betekenen dat de (zeker met de nog altijd aanwezige core) rebuild-fase kan worden overgeslagen. Natuurlijk is het roster op leeftijd en op termijn nodig aan verjonging toe, maar als je de aanwezige picks kan flippen voor directe (jongere) versterkingen ben je als Penguins-fan spekkoper.

ANDERE FRANCHISE, ZELFDE RIJ NAMEN

Laten we beginnen met de vogelvrije Mike Sullivan. De Amerikaan is na zijn vertrek uit Steel City allicht zelfs de meest populaire head coach in de NHL en lijkt New York Rangers de beste papieren te hebben. Na de aanstelling van GM Chris Drury in New York, polste het Front Office onder meer Mike Sullivan (en Rod Brind’Amour) als opvolger van David Quinn. Naast de Rangers is voormalig werkgever Chicago Blackhawks (waar Sullivan een jaar verantwoordelijk was voor de Players Development) een pitch aan het schrijven voor de diensten van Sullivan.

Het rijtje namen wat op menig bookielijstje staat is voor 90% niet anders dan bij de lijstjes van onder meer Anaheim Ducks, Seattle Kraken en Anaheim Ducks. Peter Laviolette is na zijn ontslag bij de Rangers een vrij man, ditzelfde geldt voor John Tortorella en oudgediende Joel Quenneville is na het seksschandaal in Chicago in oktober 2021 eveneens weer beschikbaar en geïnteresseerd in een terugkeer in de League.

Toch heeft de NHL-redactie het vermoeden, dat Dubas uiteindelijk bij een oplossing voor de langere termijn uit wilt komen. Hoewel Rick Tocchet officieel nog niet beschikbaar is, staat hij bij menig wedkantoor in de top drie van potentiële kandidaten. Ditzelfde geldt overigens voor beide assistenten van Sullivan dit seizoen (David Quinn en Mike Vellucci).

En ja, ook in Pittsburgh ontkomen we niet aan de naam van David Carle. Het lijkt een kwestie van tijd, alvorens de 35-jarige head coach van de University of Denver zijn eerste stappen in de NHL gaat maken. Toch kunnen we stellen dat de Penguins aan weinig wensen van Carle voldoet. Maar om aan de hand van Sidney Crosby, Evgeni Malkin en Kris Letang (plus eventueel stroomversnelling retool) de weg omhoog weer in te zetten, wijs dat maar eens af.

Cover photo: Charles LeClaire-Imagn Images

Cavaliers en Thunder sweepen Heat en Grizzlies

Lars Leeftink
-
0
Cavaliers en Thunder sweepen Heat en Grizzlies

De eerste twee series in de eerste ronde van de NBA Playoffs 2025 zijn al beslist. De Oklahoma City Thunder en Cleveland Cavaliers hebben als #1 seed in hun conference geen spaan heel gehouden van de Memphis Grizzlies en Miami Heat.

Terwijl alle andere series naar een game 5 gaan of in het geval van Clippers – Nuggets zelfs als game 6, hadden de Cavaliers hier duidelijk geen zin in. De Cavaliers wonnen in eigen huis 121-100 en 121-112. In Miami werd er met erg grote cijfers gewonen: 87-124 en 83-138. Alleen in game 2 was er voor Miami even hoop op een zege, maar eigenlijk zat het voorkomen van een sweep er nooit in.

In het westen was het voor Memphis zeker niet hetzelfde verhaal. Tijdens de eerste twee games in Oklahoma City wonnen Thunder met 131-80 en 118-99. In Memphis waren game 3 en game 4 wel spannend: 108-114 en 115-117. Allebei de duels hadden gewonnen kunnen worden door de Grizzlies, zeker als Ja Morant fit was gebleven en niet met een grote voorsprong in game 3 geblesseerd af moest haken. Zonder Morant gaf Memphis in game 3 een grote voorsprong op bizarre wijze weg. Game 4 werd in een close game verloren.

Foto: D.A. Varela / Miami Herald

NHL Play-Offs: Panthers als de bliksem, Stars pijnigen Blackwood en Avalanche

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs: Panthers als de bliksem, Stars pijnigen Blackwood en Avalanche

We zijn begonnen! Na 82 wedstrijden zijn de mannen nu gescheiden van de jongens. Oftewel, de NHL Play-Offs zijn onderweg! Bij SportAmerika doen we dagelijks verslag van de mooiste tijd van het jaar voor de ijshockeyfan! Op 20 april zette Presidents’ Trophy-winnaar Winnipeg Jets het spektakel in gang en net als die andere 15 teams hopen zij ook in juni nog van de partij te zijn!

KWARTFINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 4: FLORIDA PANTHERS – TAMPA BAY LIGHTNING

Het eerste deel van de achtervolging was gelukt. Om deze serie weer in evenwicht te krijgen, moesten de Lightning echter ook nog die vierde wedstrijd winnen. Daar leken de Bolts zich terdege van bewust, want Jon Cooper zag zijn team goed beginnen. De bezoekers hadden de overhand in de eerste periode, maar tot echt hele grote kansen leidde dat niet. En als die er al waren, dan stond daar altijd nog Sergei Bobrovsky om de meubelen van de titelhouder te redden.

De tweede periode liet een ander beeld zien. Of toch ook weer niet, want op het ijs ging het dezelfde kant op als in de eerste alleen was het nu dus te doen in de aanvalszone van de Panthers. Halverwege die periode brak Anton Lundell, op aangeven van Brad Marchand, eindelijk de ban. Lang kon de thuisploeg niet van de voorsprong genieten. Mitchell Chaffee ziet z’n naam niet heel vaak terug op het scoreformulier, maar met deze 1-1 drukte de 27-jarige aanvaller wel even zijn stempel. De Bolts hadden nu weer even het momentum te pakken en lieten niet na dit te verzilveren. Een geplaatst schot van Erik Cernak zette deze wedstrijd opeens op z’n kop. En de Lightning op een 1-2 voorsprong.

In de derde periode leek Aaron Ekblad de Cats na een minuut of acht weer naast de bezoekers te schieten. Leek, want de van een schorsing teruggekeerde blueliner zag z’n treffer geannuleerd worden wegens offside. Toch mocht Ekblad wel degelijk een bescheiden feestje vieren. Met nog vier minuten op de klok werkte de voormalig first-overall van Florida de puck alsnog voorbij Andrei Vasilevskiy voor de 2-2.

Tampa Bay was nog niet van de schrik bekomen of de puck lag alweer binnen. Met zijn eerste van dit postseason zette Seth Jones – wat fortuinlijk – de Panthers weer op voorsprong. Slechts 11 seconden zaten er tussen deze twee treffers. Voor Jon Cooper zat er niets anders op dat een slotoffensief in te zetten. Met alle gevolgen van dien. Carter Verhaeghe zag een leeg doel voor zich en maakte een einde aan alle onzekerheid: 4-2.

UP NEXT:

Nog één overwinning hebben de Panthers nodig om hun aartsrivaal met vakantie te sturen. Die overwinning kan er donderdag (01.30 uur Nederlandse tijd) al komen als ze voor de derde keer in deze best-of-7 weten te winnen in Tampa Bay. Of Brandon Hagel een rol speelt in dat duel valt te betwijfelen. De Lightning-aanvaller kreeg een hoge hit te verwerken van Ekblad in Game 4 en kon niet verder. De arbitrage deelde geen straffen uit, maar mogelijk dat Ekblad op basis van de beelden alsnog bestraft wordt.

Tussenstand in de serie: Florida leidt met 3-1

KWARTFINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 5: DALLAS STARS – COLORADO AVALANCHE

Na de 0-4 oorwassing in Game4 verwachtte Peter DeBoer een reactie van zijn Dallas Stars. Die reactie kwam er. Heel snel! Negen seconden had de thuisploeg nodig om de eigen fans op de banken te krijgen. Wyatt Johnston vond ergens een gaatje voorbij Mackenzie Blackwood en zorgde zo voor een pikstart van Dallas: 1-0. Blackwood leek niet scherp bij die treffer en dat werd een beetje het verhaal van de Avalanche in die eerste periode. Colorado was slordig in de passing en kwam nauwelijks tot kansen. Bij de Stars konden ze lekker leunen en af en toe prikken. Zo ook vlak voor het einde van de periode. Een schot van Thomas Harley werd gestopt door Blackwood, maar via diens rug belandde de puck alsnog in de goal: 2-0.

Je zou denken dat de Avs geleerd hadden van hun slechte start in periode 1. Helaas. Ook in de tweede periode was het binnen een minuut raak. Voor het eerst deze play-offs toonde voormalig Avalanche-ster Mikko Rantanen zich trefzeker voor de Stars: 3-0. Nu dreigde er een vernedering voor Colorado, maar dat liet de kampioen van 2022 niet zomaar gebeuren. Artturi Lehkonen en Nathan MacKinnon  hielpen de Avs weer terug in deze wedstrijd. De fans in Dallas konden nu wel een opsteker gebruiken en die kwam er in de vorm van een PPG. Wyatt Johnston stond droog na de eerste vier wedstrijden, maar schoot nu zijn tweede van dit duel tegen de touwen.

Mason Marchment stond ook nog niet als doelpuntenmaker op papier, maar ook hij bracht daar verandering in. Met een late goal in de tweede periode herstelde Marchment de buffer van 3 goals. Hij maakte daarmee overigens ook indirect een einde aan de werkdag voor Blackwood. De startende goalie werd vervangen door Scott Wedgewood. De voormalig Stars-sluitpost hield weliswaar zijn doel schoon, maar nadat hij plaats mocht nemen op de bank was het Roope Hintz die middels een empty-netter de eindstand op 6-2 bepaalde.

UP NEXT:

Voor de Avalanche zit er donderdag (tijd nog niet bekend) niets anders op dan Game 6 voor eigen publiek te winnen. Jared Bednar zal dan met name even Mackenzie Blackwood even goed in de ogen kijken. De goalie begon niet best aan Game 5 en wist zich ook niet echt te herpakken. Voor de Stars is het de eerste kans om deze serie op slot te gooien. Rantanen is eindelijk van die hatelijke nul en zal zijn oude club graag nog een keertje pijn doen. Het zou zomaar kunnen dat Dallas voor deze wedstrijd Miro Heiskanen terugkrijgt. De blueliner ligt er al een tijdje geblesseerd uit, maar nadert zijn rentree.   

Tussenstand in de serie: Dallas leidt met 3-2

Cover photo: Elías Valverde II/The Dallas Morning News

NHL Play-Offs: Blues en Oilers langszij, Caps en Canes op matchpoint

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs: Blues en Oilers langszij, Caps en Canes op matchpoint

We zijn begonnen! Na 82 wedstrijden zijn de mannen nu gescheiden van de jongens. Oftewel, de NHL Play-Offs zijn onderweg! Bij SportAmerika doen we dagelijks verslag van de mooiste tijd van het jaar voor de ijshockeyfan! Op 20 april zette Presidents’ Trophy-winnaar Winnipeg Jets het spektakel in gang en net als die andere 15 teams hopen zij ook in juni nog van de partij te zijn!

KWARTFINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 4: NEW JERSEY DEVILS – CAROLINA HURRICANES

Simon Nemec was de held in Game 3, maar de jonge Tsjech moest die euforie heel snel uit zijn systeem zien te krijgen. Zijn Devils keken namelijk nog altijd tegen een achterstand aan in de serie, waardoor Game 4 óók gewonnen moest worden. Die opdracht werd voor de Sprong-loze Devils al snel een stuk lastiger. Andrei Svechnikov zette Carolina al binnen een minuut op voorsprong. Helaas voor de Devils waren de Canes niet van plan daar te stoppen. Zij draaiden de duimschroeven flink aan. Dat Jaccob Slavin, vanuit een schier onmogelijke hoek, de 0-2 scoorde was daar een logisch gevolg van.

De tweede periode begon zoals de eerste. Met een scorende Andrei Svechnikov. Al na een paar tellen lag de puck voor de derde keer achter Jacob Markstrom en dit keer deden de Canes het op de powerplay. Dat daarmee de wedstrijd nog niet gewonnen was, liet Nico Hischier even weten. De Devils-captain zorgde met zijn 1-3 voor wat vertrouwen. En de fans lieten zich opeens weer horen. Voor Carolina volgde nog meer slecht nieuws. Timo Meier kwam in botsing met Frederik Andersen en de goed spelende goalie moest zich laten vervangen door Pyotr Kochetkov. Diezelfde Meier deed de Canes halverwege de periode opnieuw pijn door met de 2-3 voor serieuze aansluiting te zorgen.

Met die stand werd ook begonnen aan de derde periode. New Jersey kreeg wat kansen na hun tweede, maar ook de Hurricanes doken een paar keer gevaarlijk op voor Markstrom. Die laatste stond – helaas voor New Jersey – ook aan de basis van de 2-4. Hij was wat ongelukkig bij het verwerken van de puck en vond deze opeens achter zich terug in het net. Brent Burns kreeg de curieuze goal uiteindelijk op z’n naam, maar daarmee was de eindstand nog niet bereikt. Het slotakkoord was namelijk voor de man die al twee keer vroeg in de periode scoorde. Andrei Svechnikov mocht een empty-netter scoren en daarmee zijn hattrick compleet maken: 2-5.

UP NEXT:

Het momentum uit Game 3 verdween als sneeuw voor de zon voor de New Jersey Devils. Carolina maakte in deze vierde wedstrijd duidelijk wie de betere van de twee is. Op papier maken de special teams van de Canes het verschil. De PP draait lekker en de PK is zelfs nog foutloos. Op het ijs is het verschil echter groter. New Jersey mist duidelijk een sterkhouder als Jack Hughes tegen deze toch wel oppermachtige Hurricanes. Woensdag (01.30 uur Nederlandse tijd) kunnen de Canes voor eigen publiek hun eerste matchpoint al verzilveren. Sheldon Keefe zal met iets heel bijzonders moeten komen om dat te voorkomen.

Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 3-1

GAME 4: MONTREAL CANADIENS – WASHINGTON CAPITALS

De Canadiens vonden in Game 3 het bewijs dat de Capitals wel degelijk te pakken zijn. In de voorbereiding op Game 4 kregen ze echter wel een tegenslag te verwerken. Samuel Montembeault viel uit in die derde wedstrijd en bleek niet op tijd fit voor deze. Collega Logan Thompson verliet eveneens het strijdtoneel, maar was wel fit genoeg voor Game 4. Bij de Habs was het daarom aan Jakub Dobes om de op wraak beluste Capitals in toom te houden. Dat de jonge Tsjech niet zo snel onder de indruk is, bleek dit seizoen al tijdens zijn debuut in Sunrise. Hij hield daar de Panthers van scoren, maar dat zou hem niet lukken tegen dit Washington.

In een wedstrijd waarin veel gebeurde, maar weinig kansen vielen te noteren, was het Dobes die de 0-1 inleidde. Waar hij agressief richting de puck moest gaan, wachtte hij af. Dylan Strome bedankte hem voor de kans en rondde af: 0-1. Kansen kreeg Montreal ook. De gemoederen liepen af en toe hoog op en de Canadiens pakten in de tweede periode hun cadeautjes op de powerplay gretig uit. Eerst promoveerde Juraj Slafkovsky een uitstekende actie van Ivan Demidov tot doelpunt en tegen het einde van de periode waren het Demidov en Lane Hutson met de assist op de 2-1 van Cole Caufield.

Gedragen door de uitzinnige fans gingen de Habs op jacht naar meer in de derde periode. Echter waren het de Capitals die ietwat fortuinlijk op 2-2 kwamen. Een stuiterende puck vond een weg voorbij Dobes en het was Brandon Duhaime die hier de credits voor kreeg. Hij kreeg daarmee het Bell Centre even stil. Het stadion kreeg vier minuten voor tijd de volgende klap te verwerken. Andrew Mangiapane zette Washington opnieuw op voorsprong en dit keer hadden de Habs maar een paar minuten om te antwoorden. Martin St. Louis zette alles op alles voor die gelijkmaker, maar kreeg ’t deksel op de neus. Brandon Duhaime en aartsvijand nummer 1 Tom Wilson zetten met respectievelijk de 4-2 en 5-2 Washington op de drempel van de tweede ronde.

UP NEXT:

Dat dit een interessante serie is geworden, is een compliment voor de Montreal Canadiens. De jonge ploeg van Martin St. Louis speelt gedurfd en schroomt niet het fysiek te maken. Dat laatste is ook meteen een valkuil. De geslepen Capitals – met Wilson in een glansrol – weten daar als geen ander mee om te gaan. Zij hielden het hoofd koel in de slotfase van Game 4 en kunnen deze serie donderdag (01.00 uur Nederlandse tijd) al in het slot gooien.

Tussenstand in de serie: Washington leidt met 3-1

KWARTFINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 4: ST. LOUIS BLUES – WINNIPEG JETS

In Game 3 ging het van dik hout zaagt men planken bij de Blues. De Jets lieten zich verrassen door de storm die al vroeg opstak, maar dit lieten ze zich geen tweede keer overkomen. Winnipeg liet de thuisploeg de eerste minuten even uitrazen en greep vervolgens het initiatief. Wat hen een paar keer op de powerplay niet lukte, lukte Kyle Connor laat in de eerste periode 5-on-5 wel. De goalgetter van de Jets deed z’n reputatie weer eens eer aan met de 0-1. Niemand hoefde de Blues het belang van deze wedstrijd uit te leggen, dus kwamen zij met een antwoord. Vlak voor het verstrijken van de periode wist Jake Neighbours de gelijkmaker voorbij Connor Hellebuyck te krijgen.

Het zou de Blues ’t momentum moeten geven, maar de tweede periode ging vooral lang gelijk op. Dat alleen al was een compliment voor St. Louis gezien de krachtsverhoudingen in de eerste. Langzaam maar zeker kwam het geloof in een goed resultaat en dat werd nog eens gevoed door de 2-1 van Tyler Tucker, die zijn eerste goal ooit in de play-offs scoorde. Dit leek het zetje wat de Blues nodig hadden. Opeens trapten ze het gas weer in en werd Winnipeg met de rug tegen de muur gezet. Brayden Schenn zorgde voor wat lucht op het scorebord, maar nog voor de 40 minuten waren verstreken, werd het zelfs 4-1 dankzij Justin Faulk. Overigens wel met een woord van dank voor Neal Pionk, die de puck van richting veranderde.

Ongetwijfeld begonnen de Jets met de nodige goede bedoelingen aan de derde periode, maar al na een paar minuten lag de puck opnieuw achter Hellebuyck. En weer was het een Jet, in dit geval Dylan DeMelo, die het laatste zetje gaf. Robert Thomas kreeg de goal op z’n naam en was daarmee indirect verantwoordelijk voor het einde van de avond voor Hellebuyck. De goalie zal deze twee wedstrijden in St. Louis razendsnel willen vergeten. Vervanger Eric Comrie hield zijn doel verder schoon. Afgezien van wat onvriendelijkheden gebeurde er niet overdreven veel in de laatste 20 minuten.

UP NEXT:

De Winnipeg Jets – en Connor Hellebuyck in het bijzonder – zullen blij zijn dat de serie voor Game 5 weer naar Winnipeg gaat. Donderdag (03.30 uur Nederlandse tijd) moet de winnaar van de Presidents’ Trophy het momentum van de Blues zien te breken. Voor eigen publiek zou dat een stuk eenvoudiger moeten zijn. De ploeg van Jim Montgomery is de laatste tijd ijzersterk thuis, maar uit hadden ze in deze serie nog weinig te vertellen. Ze hebben echter de laatste dagen wel gemerkt dat er iets te halen valt en dat vertrouwen kan deze groep levensgevaarlijk maken.

Tussenstand in de serie: teams in evenwicht 2-2

GAME 4: EDMONTON OILERS – LOS ANGELES KINGS

Na die ongekende achtbaan in Game 3 kon het in Game 4 alleen maar minder worden. Toch? Als het aan de LA Kings lag in elk geval wel. De bezoekers begonnen ijzersterk aan ’t duel en het was een klein mirakel dat de openingstreffer pas halverwege de eerste periode viel. Trevor Moore was de gevierde man voor Los Angeles, dat op dat moment eigenlijk al een grotere voorsprong had moeten hebben. Echter volgde de uitbreiding al snel in het tweede bedrijf. Met zijn eerste van deze play-offs was het Warren Foegele met de 0-2. Een logische stand op dat moment, want aanvallend werd teleurstellend weinig van de Oilers vernomen.

Geheel tegen zijn gewoonte in had Leon Draisaitl al een grote kans laten liggen, maar gelukkige voor Edmonton was het Corey Perry die wél de weg naar het doel vond. Op de powerplay zorgde de veteraan voor een aansluitingstreffer die enigszins uit de lucht kwam vallen. Ruim drie minuten na die goal legde Kevin Fiala met de 1-3 ’t Rogers Place alweer het zwijgen op. In Edmonton voelden ze de bui al hangen. Na de opleving in Game 3 vertoonden hun Oilers weer tekenen van zwakte en de Kings profiteerden optimaal.

Het waren ook diezelfde Kings die hadden nagelaten al in een vroeg stadium afstand te nemen. En dat brak de bezoekers vies op. Evan Bouchard liet vorig jaar al een paar keer zijn befaamde Bouche-bombs los en deed dit nu ook in de derde periode. De blueliner bracht de Oilers na acht minuten op 2-3, maar vooral zijn gelijkmaker vlak voor tijd deed Rogers Place bijkans ontploffen. Een volgende dreun voor de Kings, die nu in overuren alsnog die wedstrijd over de streep moesten zien te trekken. Dat lukte niet. Draisaitl had al een grote kans gemist en in OT gebeurde hem dit niet nog eens. De Duitser prikte de 4-3 binnen en trok daarmee deze rare serie gelijk.

UP NEXT:

Ergens diep van binnen leeft bij de Kings mogelijk het gevoel dat ze deze serie al binnen moest hebben. Kansen waren er in Game 3 en kansen waren er zeker in Game 4. Beide keren waren het echter de Oilers die als winnaar van het ijs stapten. Jim Hiller moet de scherven voor woensdag (04.00 uur Nederlandse tijd) bij elkaar zien te rapen. In tegenstelling tot voorgaande jaren zijn de Kings echt niet de mindere van Edmonton alleen moeten ze wel doorpakken. Voor eigen publiek gaat hen dit doorgaans goed af en laat dat nu ook het decor zijn van Game 5.

Tussenstand in de serie: teams in evenwicht 2-2

Cover photo: Ed Mulholland

NHL Play-Offs: Tampa Bay slaat terug, vintage Colorado en overtime geweld in Ottawa en Minnesota

Dennis Bakker
-
0
NHL Play-Offs: Tampa Bay slaat terug, vintage Colorado en overtime geweld in Ottawa en Minnesota

Wat een heerlijke afsluiting van een zonnige Koningsdag. Vier wedstrijden in de NHL Play-Offs, die alle vier ook nog eens een flinke dosis spektakel opleverde. De avond werd geopend in Sunrise, waar Tampa Bay de oren van de titelverdediger waste. Minnesota en Vegas gingen vol gas in Saint Paul en was het overtime wat de klok sloeg in Ottawa. Dallas en Colorado sloten de zaterdag af met een geweldig presterend Colorado, dat ook nog eens Gabriel Landeskog zag scoren.

KWARTFINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 3: FLORIDA PANTHERS – TAMPA BAY LIGHTNING

Florida Panthers is hot. De ploeg van head coach Paul Maurice liet het in de slotweken van het reguliere seizoen wat lopen, maar is bij de start van de play-offs weer helemaal de oude. Gisteravond keerde ook Aaron Ekblad terug van een schorsing en was het voor de Bolts op haar beurt al een do-or-die scenario.

De Panthers lieten er echter geen gras over groeien en vlogen uit de startblokken. Na wat voorzichtige speldenprikken opende de thuisploeg binnen drie minuten de score. Sam Bennett stond met een geweldige toe drag aan de basis van de uiteindelijke treffer van Matthew Tkachuk, die voor een leeg doel alleen nog maar hoefde in te tikken, 1-0.

Tampa Bay gaf tegengas en drukten de Panthers wat in het defensief, maar ondanks een powerplay mogelijkheid plooide de blue-line van de titelverdediger nauwelijks. Toch kregen de Bolts loon na werken. Met nog drie minuten op de klok draaide Nikita Kucherov zich knap vrij en vond op zijn beurt Jake Guentzel, die de puck nog knapper vrijmaakte en de gelijkmaker op de borden noteerde, 1-1.

In het tweede bedrijf werd het van beide kanten een stuk geniepiger. Met over en weer een flink aantal cross-check en roughing penalty’s was het powerplay wat de klok sloeg. Desondanks was het op een 5 v 5 dat de Bolts voor het eerst in de serie op voorsprong kwamen. Nick Paul ging goed door op Sergei Bobrovsky en via een knullige beroering van de puck verdween het achter de Rus in het doel, 1-2.

De derde periode begon na wat tumult voor de thee met een 4 v 4, een kolfje naar de hand van Tampa Bay. Nog geen dertig seconden onderweg en Jake Guentzel reageerde het meest adequaat op een bank shot van Nikita Kucherov, 1-3. Vijf minuten voor tijd was een spaarzame turnover van Tampa Bay genoeg om de score naar 1-4 uit te breiden. In de 2 v 1 was het Yanni Gourde die Luke Glendening uiteindelijk het eindstation maakte. Na de 1-5 van Anthony Cirelli (empty-netter) kreeg Tkachuk een 5-minute major, wat een comeback nagenoeg onmogelijk maakte.

UP NEXT

De Battle of Florida is nog lang niet beslist. Hoewel de Lightning niet een mega overwicht hadden in Game 3, had Jon Cooper met name op de special teams zijn zaken andermaal goed voor elkaar. Onder aanvoering van een ontketende Jake Guentzel sleepten de Bolts een broodnodige overwinning uit het vuur.

Voor head coach Paul Maurice zal er gevoelsmatig nog geen vuiltje aan de lucht zijn. Toch werd het fysieke spel moeiteloos gecounterd door de Lightning, waardoor een enkeltje tekentafel tot de mogelijkheden behoort.

Tussenstand in de serie: Florida leidt met 2-1

GAME 4: OTTAWA SENATORS – TORONTO MAPLE LEAFS

Met een 3-0 tussenstand in de serie was het voor de wedstrijd al wel duidelijk hoe de kaarten geschud zouden worden. Ottawa moet, Toronto mag.

Het begin van de wedstrijd ontvouwde zich ook exact op die manier. Toronto stond wat defensiever en de Sens vochten voor hun laatste strohalm. Halverwege de periode opende de thuisploeg de score. Op de powerplay was het Tim Stutzle die van afstand de 1-0 op de borden schoot. Notabene op een powerplay van de Leafs verdubbelde Ottawa de voorsprong. William Nylander verloor zijn evenwicht en de loose puck was in de 1 v 1 met Stolarz een koud kindje voor Shane Pinto, 2-0. Toch zochten de ploegen met een 2-1 tussenstand (goal John Tavares) voor het eerst de thee op.

In de eerste helft van de tweede zochten beide ploegen naar het momentum, maar was het meer spannend dan goed. Als een duvel uit een doosje kwamen de bezoekers langszij. Een vergelijkbare loose puck leverde een sprintduel op tussen Artem Zub en Matthew Knies, die door laatstgenoemde werd gewonnen en bovendien tot treffer gepromoveerd, 2-2.

Ook in de laatste periode was het meer spannend dan goed en moest het publiek andermaal tien minuten wachten tot er actie kwam. Een gestopte puck van William Nylander leverde aan de andere kant een treffer voor David Perron op, 3-2. Toronto had geen trek in een Game 5 en drukte het gaspedaal nog eens flink in op jacht naar de gelijkmaker. Die gelijkmaker kwam er met nog vijf minuten te spelen. Een geweldige cross-ice pass van William Nylander gaf Oliver Ekman-Larsson een one-timer, die nauwelijks te missen viel, 3-3.

Het getal drie sloeg de klok. 3-3 tussenstand. Voor de derde keer richting overtime (op rij). De Leafs verzuimden om een vijf (!) minuten powerplay te verzilveren en aan de andere kant schoot Jake Sanderson de serie op 3-1.

UP NEXT

Hoewel de marge nog altijd twee is, zullen de Leafs niet met een fijn gevoel terug naar Toronto reizen. De gouden mogelijkheid met de vijf minuten in OT op een beslissing van de serie deden zichtbaar pijn bij de spelers van Craig Berube.

Voor de Senators zou het zomaar een gouden vonkje hebben aangewakkerd. Tot drie keer toe Toronto in overtime duwen betekent dat je niet voor ze onder doet.

Tussenstand in de serie: Toronto leidt met 3-1

KWARTFINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 4: MINNESOTA WILD – VEGAS GOLDEN KNIGHTS

De intenties van Game 4 werden direct duidelijk in de heerlijke openingsfase, waarbij beide ploegen als een komeet uit de startblokken schoten. Na wat serieuze speldenprikken kwamen de bezoekers op voorsprong. Een ongelukkige high-sticking penalty voor Vinnie Hinostroza werd op de powerplay door Shea Theodore tot treffer gepromoveerd, 0-1. De openingstreffer was ook exact hetgeen waar de ploeg uit Sin City naar op zoek was. Met een gesloten blue-line dwongen ze de Wild-forwards vakkundig naar de zijkanten. Desondanks kwam de thuisploeg na een goede forecheck van Yakov Trenin via Marco Rossi langszij, 1-1.

Zonder echt noemenswaardige momenten in het tweede bedrijf ontbrandde de derde periode wel weer als vanouds. Op een powerplay kwamen de bezoekers na vijf minuten langszij. Het zicht van Filip Gustavsson werd vakkundig door Mark Stone ontnomen en Nicolas Roy schoot eenvoudig raak, 2-2.

Vegas drukte door en kwam niet veel later op voorsprong. Een worsteling op de grond tussen Ryan Harman en Tomas Hertl, leverde voor laatstgenoemde een niet bedoelde beroering van de puck op, 2-3. Het antwoord van Minnesota liet via Jared Spurgeon niet lang op zich. Met een fraaie wraparound liet de kleine captain Adin Hill kansloos, 3-3.

Met kunst- en vliegwerk voor beide goalies trok het gezelschap richting overtime. Na wat aftastende momenten viel de puck met nog drie minuten op de klok in het doel. Jake Middleton verloor de puck knullig in eigen zone en Ivan Barbashev pakte het cadeautje uit voor de Golden Knights, 3-4.

UP NEXT

De serie is weer in evenwicht! Ook Game 4 stond weer bol van opvallende momenten en hoeft het publiek zich nog geen seconde te vervelen. Toch lijkt het er af en toe op, alsof Minnesota haar beste kruit reeds heeft verschoten. Laten we het voor de geweldige serie niet hopen.

Tussenstand in de serie: Serie weer in evenwicht, 2-2

GAME 4: COLORADO AVALANCHE – DALLAS STARS

Het duel ontbrandde vrijwel direct en met kansen over en weer verveelde het publiek zich geen moment. Met een aantal goede reddingen hield MacKenzie Blackwood de thuisploeg op de been en kwamen de gastheren niet veel later op voorsprong. Op de powerplay van Dallas zorgde pressie op Thomas Harley voor een turbo er, die door Logan O’Connor werd benut, 1-0. In de slotminuten van de eerste bracht Nathan MacKinnon de marge (op de powerplay) tot twee, 2-0.

In de tweede periode ging de voet nauwelijks van het gaspedaal. Colorado nam lichtelijk de overhand en vuurde menig schot op Jake Oettinger af. De Amerikaan was als vanouds weer vintage en hield vakkundig Jonathan Drouin, Cale Makar en Brock Nelson van scoren af. Het momentum lag in de tweede twintig volledig bij Colorado en uiteindelijk werd dit overwicht beloond. Niemand minder dan Gabriel Landeskog schoot de puck kiezelhard achter Oettinger, na een even zo mooie individuele actie van Brock Nelson, 3-0.

Met een goaliewissel aan de kant van de Stars begon de derde periode met een ander wedstrijdbeeld. Colorado vond het (ogenschijnlijk) wel welletjes en was vooral in het wegtikken van de klok geïnteresseerd. Dallas wilde op haar beurt een vroege treffer forceren, maar inzetten van Mikael Granlund en Mason Marchment kregen geen promotie tot treffer. Halverwege gooide een afstandsschot van Samuel Girard de wedstrijd definitief in het slot, 4-0.

UP NEXT

Ook Game 4 tussen de twee divisie kemphanen leverde spektakel op. Na een gelijkopgaande eerste periode liet Colorado in de resterende veertig minuten zien uit welk hout ze zijn gesneden. Voor Jared Bednar zal het ook een zege zijn dat de ploeg eindelijk eens kan bouwen op een uitstekende goalie(tandem). MacKenzie Blackwood was met recht de allerbeste man aan de kant van de Avs.

Met een 2-2 tussenstand pakt het gezelschap het vliegtuig terug naar Dallas, waar Colorado met een ijzersterke Game 4 met vertrouwen naar toe zal leven. Zaak voor Peter DeBoer om een antwoord te vinden op het uitstekende spel van Colorado.

Tussenstand in de serie: Serie weer in evenwicht, 2-2

Cover photo: Adrian Wyld/The Canadian Press

MLB Dutch Watch: sportief drama voor Richie Palacios, Jansen nog foutloos

Hans Mulder
-
0
MLB Dutch Watch: sportief drama voor Richie Palacios, Jansen nog foutloos

Waar het een mooie week was voor onder meer Ozzie Albies en de Atlanta Braves, daar hoopt Richie Palacios de afgelopen dagen snel te vergeten. De outfielder van de Tampa Bay Rays keerde terug op het veld, maar helaas bleek dit maar van korte duur. Hoe dat precies zit, lees je in de Dutch Watch van deze week.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 94 AB, .234/.301/.394, .695 OPS, 12 R, 11 RBI, 3 2B, 4 HR, 2 SB, 92 OPS+

Twee teams die zich de seizoenstart heel anders hadden voorgesteld openden vorige week in Atlanta hun onderlinge serie. Aan de ene kant de Minnesota Twins, die 7 van de eerste 19 potjes gewonnen hadden. En aan de andere kant de Braves. Hoe slecht hun start was, hoeven we niet meer uit te leggen. Zij zullen vast blij geweest zijn dat er wat thuiswedstrijden op het programma stonden. Daar waar ze wél wedstrijden wisten te winnen. Die vlieger ging inderdaad ook op in de eerste ontmoeting met de Twins. Atlanta opende het drieluik met een 6-4 overwinning en Ozzie Albies liet meteen van zich horen.

Aanvankelijk wees niets op een overwinning voor de thuisploeg. Minnesota nam een 0-4 voorsprong, maar in de achtste inning veranderde alles. Met een RBI-single zette Albies een geweldige inning in gang voor zijn team. Een 1-4 achterstand werd omgezet in een 6-4 voorsprong. Ozzie Albies was in dit duel 2-for-3 met een RBI, een run en één keer vier wijd. Zaterdag waren de teams opnieuw  aan elkaar gewaagd. Dit keer speelde Albies aan slag geen rol van betekenis (0-for-4) maar wisten zijn teamgenoten dit te compenseren. Voor het eerst dit seizoen won Atlanta twee wedstrijden op rij: 4-3.

SMAAK TE PAKKEN

Zondag werd het zelfs nog mooier voor de ploeterende Braves. Dankzij een 6-2 overwinning noteerden ze de eerste sweep én konden ze met een positief gemoed beginnen aan de serie tegen St. Louis. Albies was 1-for-4 in die series finale, maar scoorde zelf niet. Dit deed hij wel maandag in de eerste wedstrijd tegen de Cardinals. In de achtste inning bereikte Albies de honken na vier wijd en werd dankzij een 3-run homerun van Sean Murphy binnengeslagen. Atlanta nam daarmee een 7-3 voorsprong, maar in de negende bleek hoe belangrijk die runs nog waren. St. Louis kwam terug tot 7-6, maar kon de vierde Braves-zege op rij niet bedreigen.

Afgelopen dinsdag werd Atlanta hardhandig weer met beide benen op de grond gezet. Door een nieuwe blessure van starter Spencer Strider zagen ze zich genoodzaakt er een bullpen-game van te maken. De Cardinals profiteerden optimaal, wonnen met 10-4 en maakten zo een einde aan hun 5-game losing streak. Albies was 1-for-5 in dat duel en gaf dit woensdag met 1-for-4 een vervolg in de series finale. Een hit die Atlanta prima kon gebruiken. De thuisploeg keek lang tegen een 0-1 achterstand aan, maar dankzij onder meer Albies en een verrassende 3-run homerun van Eli White wonnen de Braves opnieuw: 4-1. Het is voor hen nu zaak de resultaten in thuiswedstrijden door te trekken in uitduels zodat ze eindelijk die kelder van de divisie verlaten.

XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 85 AB, .259/.347/.353, .700 OPS, 10 R, 5 RBI, 8 2B, 0 HR, 4 SB, 98 OPS+

In San Diego zijn de Padres al vroeg in vorm. Letterlijk, want thuis is de ploeg vrijwel niet te verslaan. In uitwedstrijden liepen ze al wel tegen wat tegenslagen aan. Dit overkwam Xander Bogaerts en de zijnen vorig weekend ook in Houston. De Astros hebben ook wel eens een betere seizoenstart gekend, maar konden tegen de Padres iets van de opgelopen achterstand goedmaken in de AL West. Op vrijdag 18 april deden ze in elk geval al vroeg zaken. Met 5 runs in de eerste vier innings legden de Astros de basis voor een 6-4 zege. Met een double naar het linksveld gevolgd door een run had Bogaerts niet eens zo’n slechte avond.

De kortestop kwam in de tweede ontmoeting slechts één keer aan slag. Dat gebeurde toen de eindstand achteraf al op het bord stond. Bogaerts was 0-for-1 en ging met 3-2 onderuit. Die cijfers stonden zondag opnieuw op het bord, maar dit keer in het voordeel van de Friars. Met 2-for-4 en een tweehonkslag deed het slaggemiddelde van Bogaerts goede zaken. Echter zat de schrik er bij de Padres ook flink in toen Luis Arraez in de eerste inning in botsing kwam met Mauricio Dubon. De aangewezen slagman van San Diego werd voor onderzoek even naar het ziekenhuis gebracht, maar gelukkig voor alle partijen liep het relatief goed af.

San Diego klom in het vliegtuig voor een vlucht naar Detroit. Daar hoopten ze af te rekenen met een licht uit-complex, maar alle goede bedoelingen ten spijt waren het de Tigers die twee van de drie wedstrijden wonnen. Detroit is allang niet meer die bottom dweller van een paar jaar geleden en dit merkten ook de Padres maandag. Bogaerts was 1-for-3 met een walk, maar zag zijn team met 4-6 onderuit gaan.

De runs waren een stuk duurder in de tweede ontmoeting. In zijn eerste AB kwam Xander Bogaerts door met een single, die dankzij een 2-run homerun van Elias Diaz werd omgezet in een run. Het bleken de enige runs van deze wedstrijd. Samen kwamen de teams tot slechts 9 hits, maar San Diego vond het prima. Zij wonnen met 2-0. Het gemis van spelers als Jake Cronenworth, Jackson Merrill en Luis Arraez liet zich voelen in de laatste uitwedstrijd van deze trip. De Padres worden al een tijdje geplaagd door blessures, maar weten dit vaak wel op te vangen. Zo niet in die derde wedstrijd. Bogaerts was 0-for-3 met 2 K’s in een wedstrijd waarin de Friars niet scoorden: 0-6.

KENLEY JANSEN (CL, Los Angeles Angels)

SEASONSTATS: 8.0 IP, 0-0 (6 SV-0 BS), 0.00 ERA, 0.875 WHIP, 1.77 FIP, 0 R, 0 ER, 2 BB, 8K, – ERA+

Vier wedstrijden op rij verloren en vijf van de laatste zes. Daarmee was de uitstekende start van de LA Angels dit seizoen al bijna tenietgedaan. Afgelopen weekend werd de opdracht er ook niet bepaald eenvoudiger op. In het eigen Angel Stadium of Anaheim kregen de Halos namelijk bezoek van de San Francisco Giants. Een team dat tot dan toe 13 van de eerste 19 wedstrijden gewonnen had en keurig meedraait in de NL West. Het was ook een team dat in die 19 wedstrijden al drie keer tot dubbele cijfers in gescoorde runs was gekomen.

Des te knapper was het dat de Angels vorige week vrijdag hun closer Kenley Jansen met een 2-0 voorsprong afzetten in de negende inning. Het laatste optreden van Jansen was al bijna een week geleden, maar van roest was geen enkele sprake. Jansen had weliswaar 9 pitches nodig om van Wilmer Flores de eerste nul te maken middels een flyball, maar daarna ging het rap. Mike Yastrzemski en Patrick Bailey kostten Jansen in totaal slechts 7 pitches. Daarmee had hij zijn vijfde save te pakken en was hij nog altijd foutloos. Zijn Angels hoopten met deze knappe 2-0 overwinning een streep te zetten onder een mindere periode. Zij wonnen in elk geval dit Californische onderonsje door twee van de drie wedstrijden te winnen.

Na zijn vijfde save op 18 april kon Jansen bijna een week plaatsnemen in de wachtkamer. Na die succesvolle serie tegen de Giants wilde het tegen de Pittsburgh Pirates niet zo vlotten voor de Angels. Zij verloren dinsdag (3-9) en woensdag (0-3) de eerste duels en gingen donderdag op jacht naar eerherstel. Dit alleen al om een sweep te voorkomen. Dat lukte. Mede dankzij een wederom bijna vlekkeloos optreden van hun closer. Een homerun van Zach Neto had de Angels een 4-3 voorsprong gegeven in de achtste, waardoor Jansen in de negende voor zijn zesde save kon gaan.

Kenley Jansen had drie relatief eenvoudige en snelle nullen. Tussen die rappe outs door weigerde alleen Adam Frazier zomaar even opzij te gaan. Na wat omzwervingen dit decennium keerde de veelzijdige dertiger dit seizoen terug op het oude nest en bezorgde Jansen handenvol werk. Zijn single na een lange at-bat baatte de Pirates echter niet. Jansen had uiteindelijk 18 pitches nodig voor zijn save en houdt zijn ERA nog altijd op 0.00 na acht wedstrijden en 8 IP.

JOSH PALACIOS (OF, Chicago White Sox)

SEASONSTATS: 28 AB, .214/.250/.182, .432 OPS, 0 R, 0 RBI, 0 2B, 0 HR, 0 SB, 30 OPS+

De Chicago White Sox hebben hun vertrouwde stekkie onderin de AL Central én Major League Baseball alweer gevonden. Vorig weekend moesten ze op bezoek bij de Red Sox met in het achterhoofd een 4-game losing streak. Pas voor de tweede keer in zijn zeven wedstrijden voor de club maakte Josh Palacios (0-for-4) daar op vrijdag 18 april de volledige negen innings mee. Middels een productive out in de zesde pikte de international noteerde de international zelfs zijn eerste RBI voor de club. Helaas was dit slechts een druppel op een gloeide plaat, want met 10-3 was Boston veel te sterk.

De White Sox hadden nu een handvol duels op rij verloren. Toch kwam er zaterdag wat licht aan het einde van de tunnel. Er werd weliswaar voor de zesde keer op rij verloren, maar de White Sox maakten het wel spannend. Zij toonden zelfs veerkracht nadat ze in de vijfde inning op een 0-3 achterstand waren gekomen. In de zevende inning bewees Chicago dit kunstje ook te beheersen. Palacios was door vier wijd op de honken gekomen en was één van de drie White Sox die de thuisplaat passeerde. Helaas ging het in extra innings alsnog mis en won Boston: 4-3.

Eerste paasdag bracht eindelijk iets van verlossing voor de zwalkende bezoekers. Palacios was 1-for-4 met een single en een HBP. Dat laatste werd meedogenloos afgestraft toen Edgar Quero doorkwam met een 2-run RBI-single. De pinch-hitter legde daarmee de basis voor de 8-4 overwinning en het einde van de losing streak. Een reeks die overigens weer gestart werd door de 2-4 nederlaag in de vierde wedstrijd. Eentje waarin Palacios één keer aan slag kwam door een invalbeurt in de late innings. Iets wat hem ook overkwam in de eerste wedstrijd van de volgende serie. Dinsdag tegen de Twins noteerde Palacios echter 2 AB’s én een hit. De Oranje-international kon daarmee overigens niet een tweede 2-4 nederlaag op rij voorkomen.

EINDELIJK VASTE WAARDE?

Had Josh Palacios daarmee White Sox-manager Will Venable overtuigd? Daar leek het wel een beetje op want in de twee laatste wedstrijden tegen de Twins vond hij z’n naam terug in de starting line-up. Met een 1-for-3, een walk en een run bewees Palacios woensdag enigszins het gelijk van de manager. Een tevreden gevoel hield hij waarschijnlijk niet over aan de wedstrijd, want Minnesota won opnieuw: 6-3. Door de regen bleef de series finale beperkt tot zeven innings. Genoeg tijd voor Palacios om zijn stempel te drukken. Hij dwong in de vierde inning vier wijd af en aangezien de honken allemaal bezet waren, kreeg hij een RBI op z’n naam. De outfielder was 1-for-3 en hielp zijn team aan een 3-0 overwinning.

RICHIE PALACIOS (2B/OF, Tampa Bay Rays)

SEASONSTATS: 4 AB, .750/.750/1.000, 1.750 OPS, 1 R, 0 RBI, 1 2B, 0 HR, 1 SB, 408 OPS+

Vorige week kreeg Richie Palacios eindelijk groen licht voor zijn seizoensdebuut. Uitgerekend in de thuiswedstrijd tegen de New York Yankees, de stad waar Palacios opgroeide, maakte hij zijn eerste meters voor de Rays dit seizoen. Niemand die op donderdag 17 april kon vermoeden dat het voorlopig ook even blijft bij deze ene wedstrijd. Na die met 3-6 verloren wedstrijd werd Palacios namelijk alweer op de injured list gezet. Nu met een knieblessure die hem minimaal een maand aan de kant houdt.

Wat zijn Tampa Bay Rays moeten missen, liet Richie Palacios in die ene wedstrijd zien. De 27-jarige outfielder was 3-for-4 aan slag met een double en een run. Daarnaast wist de international ook nog een honk te stelen. Het mocht in deze wedstrijd dus niet baten en helaas bleef het voor hen niet bij deze ene nederlaag in die serie. Drie van de vier duels gingen namelijk naar de Yankees, die eigenlijk meer “thuis” speelden dan de Rays. De plek waar Tampa Bay dit seizoen noodgedwongen de wedstrijden afwerkt, is de uitvalsbasis van de Yankees tijdens Spring Training.

CEDDANNE RAFAELA (CF, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 74 AB, .230/.305/.311, .616 OPS, 13 R, 10 RBI, 1 2B, 1 HR, 6 SB, 77 OPS+

Ze zullen het misschien niet hardop zeggen, maar de kans is groot dat de Red Sox na hun eerste twintig wedstrijden een beter record hadden verwacht dan de 10-10 waarmee ze begonnen aan het drieluik tegen de White Sox vorige week. De prestaties van Ceddanne Rafaela gaan een beetje gelijk op. Het is niet geweldig wat de jonge outfielder laat zien, maar slecht is het ook weer niet. Vorig weekend kregen zowel de BoSox als Rafaela de kans om iets aan de statistieken te doen. Het moet gezegd, die kans grepen ze met beide handen aan!

Boston had in de eerste ontmoeting al een 4-1 voorsprong toen Rafaela zich in de vierde inning naar het slagperk begaf. Met Carlos Narvaez op het tweede honk haalde hij stevig uit bij de eerste bal die hij kreeg. Het was al even geleden (6 september vorig jaar) maar nu had ook Rafaela zijn eerste homerun van 2025 te pakken. En veel belangrijker, Boston won eenvoudig met 10-3. Zijn enige hit op zaterdag resulteerde in een run. Rafaela (1-for-3 met een HBP) vinkte in dat duel zijn eerste tweehonkslag af en werd door Rafael Devers middels een 3-run homerun binnengeslagen. Boston won met 4-3 na tien innings, maar moest in de series finale de hoop op een sweep laten varen. Rafaela was 0-for-3 met een walk in dit met 4-8 verloren voorlaatste duel.

REGELMAAT ONTBREEKT

Rafaela kwam afgelopen maandag in de afsluitende vierde wedstrijd pas laat van de bank, kreeg geen AB, maar won wel met de BoSox: 4-2. Hetzelfde gebeurde dinsdag in de volgende serie tegen de Mariners. Rafaela was terug in de starting line-up en vierde dit met een goed optreden. Dankzij een 2-for-3 aan slag vijzelde hij z’n slaggemiddelde op, daarnaast scoorde Rafaela 2 runs en voegde hij ook nog eens 2 gestolen honken aan z’n totaal toe. Dit alles bleef niet zonder resultaat. Boston versloeg Seattle met 8-4 en kwam met een 14-11 record voor het eerst dit jaar drie wedstrijden boven de .500-grens.

Lang konden ze daar niet van genieten. De Seattle Mariners wonnen de twee volgende wedstrijden en daarmee dus deze serie. Rafaela was in de tweede ontmoeting 1-for-4 aan slag met een run in de vijfde inning. Zijn team ging echter met 5-8 onderuit en wist donderdag ook in de series finale geen positief resultaat te halen: 3-4. Rafaela had geen enkele invloed op de uitkomst. Hij speelde namelijk niet.

Cover photo: Jonathan Dyer/USA TODAY Sports

NHL Play-Offs: Achtbaan in Edmonton, marathon in New Jersey en extase in Montreal

Dennis Bakker
-
0
NHL Play-Offs: Achtbaan in Edmonton, marathon in New Jersey en extase in Montreal

Het was afgelopen nacht tijd voor drie wedstrijden in de eerste ronde van de NHL Play-Offs. In Montreal was het stijf uitverkochte Bell Centre getuige van een opstand van de jonge Habs-honden, kreeg het publiek in New Jersey waar voor hun geld met een double overtime en was het woord ‘achtbaan’ in Edmonton misschien nog zacht uitgedrukt in Game 3 tussen de Oilers en de Kings.

KWARTFINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 3: MONTREAL CANADIENS – WASHINGTON CAPITALS

Het devies voor Montreal Canadiens was vrij duidelijk in het eigen Bell Centre: Winnen. Met een 2-0 achterstand in de serie galmde het thema Vorentscheidung door de kleedkamer van de Habs. De Capitals speelden gevoelsmatig nog altijd niet op de volle 100%, maar lieten daar in de derde ontmoeting geen gras over groeien.

Nadat de Canadiens in de openingsminuten reeds van speldenprikken hadden uitgedeeld, openden de Capitals op hun eerste schot tussen de palen de score. Een afstandsschot van Rasmus Sandin kwam via goalie Sam Montembeault voor de neus van Matt Roy terecht, die de puck (met hulp van de stick van Connor McMichael) achter diezelfde Montembeault deponeerde, 0-1. Een zeker lijkende verdubbeling van de voorsprong via Tom Wilson werd niet veel later fenomenaal voorkomen door de jonge Canadees. Met nog een minuut op de klok kwamen de Canadiens (verdiend) langszij. Alexandre Carrier schoot vanaf de rand blauwe lijn de puck hoog achter Logan Thompson, 1-1.

Het tweede bedrijf opende wat meer aftastend van beide kanten. Hoewel het aantal schoten behoorlijk in het voordeel van de Canadiens uitvielen, ging het schaakspel redelijk gelijk op. Toch nam de thuisploeg het initiatief over en op de powerplay kreeg Nick Suzuki het thuispubliek voor de tweede keer op de banken, 2-1. De captain reageerde het meest adequaat na een gewonnen face-off en met een backhander zorgde hij voor een voorsprong voor de Canadiens.

Lang konden de Habs er niet van genieten, want nog geen twee minuten later was de stand weer in evenwicht. Andrew Mangiapane hield de blauwe lijn van de Canadiens dusdanig bezig, dat de volledig vrijstaande Jakob Chychrun alle gelegenheid had een kiezelhard schot te produceren, 2-2. Toch zochten beide ploegen niet met een gelijke stand de thee op. Cole Caufield schoot de Habs met nog acht seconden op de klok voor de tweede keer op voorsprong, 3-2.

Het gaspedaal van de Capitals ging in de derde periode flink naar beneden en via een mooi uitgevoerde turnover was — wie anders dan — Alex Ovechkin het eindstation voor een 3-3 tussenstand. De ploeg van Spencer Carbery rook bloed, maar Christian Dvorak noteerde vanuit een vrij lastige hoek de 4-3 op de scoreborden. Toen Juraj Slafkovsky met nog zes minuten op de klok het thuispubliek voor de vijfde keer op de banken bracht, was het harnas van de Capitals gebroken. Alex Newhook bepaalde de eindstand met een mooi schot nog op 6-3.

UP NEXT

De Canadiens waren op de brommer vannacht. Het spel was op sommige momenten snel en goed verzorgd, maar zag je ook dat in de periodes de Capitals het gaspedaal vonden de jonge Habs het erg lastig hadden. Toch komt de winst in deze wedstrijd volledig aan de Habs toe. Martin St. Louis had duidelijk een ander wedstrijdplan uit de hoge hoed getoverd, wat zijn vruchten meer dan afwierp. Taak aan Spencer Carbery om zijn ploeg voor de vierde ontmoeting weer scherp en op de rails te krijgen.

Tussenstand: Washington leidt de serie met 2-1

GAME 3: NEW JERSEY DEVILS – CAROLINA HURRICANES

Ook aan ‘the Shore’ in New Jersey was het afgelopen nacht al een voorzichtige do-or-die. De Devils keken net als de Canadiens tegen een 2-0 achterstand in de serie aan en waren er alles aan gelegen om nog hoop te houden op het doorstoten naar de tweede ronde.

De ploeg van head coach Sheldon Keefe had de opdracht dan ook luid en duidelijk begrepen en schoot uit de startblokken. Carolina kwam wat defensiever voor de dag en hadden zich duidelijk op de vollgas tactiek van de Devils ingesteld. Toch kwam de thuisploeg met nog drie minuten op de klok verdiend op voorsprong. Vanaf de eigen trapezoid kwam de puck bij Ondrej Palat terecht, die met een directe pass een 2 v 2 creëerde voor Timo Meier en Nico Hischier. Meier zette met een one-time pass Hischier alleen voor Frederik Andersen en de Zwitser liet er geen gras over groeien, 1-0.

In het tweede bedrijf namen de Hurricanes het initiatief over, maar was de (meer) gesloten blauwe lijn een doorn in het oog voor de mannen van Rod Brind’Amour. Ondanks wat hachelijke momenten voor de goals van zowel Jacob Markstrom als Frederik Andersen, zochten beide ploegen met een 1-0 tussenstand voor de tweede maal de thee op.

De laatste twintig minuten openden vrij chaotisch, maar resulteerde wel in een goal. Via een scrum voor de neus van Andersen kwam de puck bij Dawson Mercer terecht, die de puck (onder het doel door) over de doellijn bracht, 2-0. Het antwoord van de Canes liet niet lang op zich wachten. Seth Jarvis en Sebastian Aho vonden elkaar in een regelrechte (powerplay) tiki-taka combinatie en eerstgenoemde deponeerde de puck achter de dolgedraaide Markstrom, 2-1. De eerstvolgende powerplay voor Carolina resulteerde voor de tweede maal in een treffer, ditmaal via Sebastian Aho.

Het werd een lange avond in New Jersey, want er kwam een double-overtime aan te pas om een winnaar aan te wijzen. Goudhaantje deze avond werd goudhaantje Simon Nemec. De second overall van 2022 kreeg de puck in de aanvallende zone aangereikt, passeerde met één beweging twee blue-liners en bracht het uitzinnige thuispubliek in extase, 3-2.

UP NEXT

Ook in deze serie is de spanning weer terug. De Devils hielden zich aan haar taak en wonnen de belangrijke Game 3. Hiermee brengt de ploeg van Sheldon Keefe de stand weer terug tot 2-1 en zullen de Canes uit een ander vaatje moeten tappen, om met een voorsprong weer terug naar Raleigh te keren.

Tussenstand: Carolina leidt de serie met 2-1

KWARTFINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 3: EDMONTON OILERS – LOS ANGELES KINGS

Save the best for last zullen ze bij de bepaling van de aanvangstijdstippen gedacht hebben. LA Kings en Edmonton Oilers stonden afgelopen nacht voor een derde maal tegenover elkaar op het ijs , ditmaal in Alberta. Waar Game 1 en Game 2 al een dikke tien waren, spande afgelopen nacht helemaal de kroon.

Het verwachte openingsoffensief van Edmonton kwam er ook daadwerkelijk. Met het mes tussen de tanden kwam de thuisploeg vrij snel op voorsprong. Al vallend vond Connor McDavid (met no-look) de aanstormende Zach Hyman, die Ryan Nugent-Hopkins in staat stelde de puck tot treffer te promoveren, 1-0. Halverwege de eerste verdubbelde Evan Bouchard na een gewonnen aanvallende face-off met een afstandsschot de score, 2-0. De Kings gaven wat meer tegengas en op een 4 v 4 situatie bracht Adrian Kempe de marge terug tot één, 2-1.

De goede afsluitende fase in de eerste, trokken de Kings door naar de tweede periode. Na vijf minuten kwamen de bezoekers op de powerplay langszij. In eerste instantie verloren de Kings de puck in de aanvallende zone, maar hiermee brachten ze indirect de blue-line van Edmonton uit balans. Adrian Kempe vond de vrijstaande Kevin Fiala die Calvin Pickard van een afstand passeerde, 2-2. De powerplay was on point deze avond, want de Kings kwamen met nog vijf minuten in de tweede voor het eerst op voorsprong. Drew Doughty schoot vanaf de blauwe lijn de puck (andermaal van afstand) achter Calvin Pickard, die voor de derde keer mocht vissen.

De rollercoaster ging vrolijk verder en ditmaal was het Edmonton wat scoorde. Evander Kane pikte de puck op achter de goal van Darcy Kuemper, waarna Connor Brown alleen nog maar het laatste zetje hoefde te geven. Hop hop, gas erop. Vijf seconden later was het weer 3-4. Trevor Moore ging (na de face-off) alleen op Pickard af en passeerde de goalie (met één hand) voor een nieuwe voorsprong voor de Kings.

In het derde bedrijf was het in eerste instantie een stuk rustiger, maar vonden beide ploegen het met nog zeven minuten op de klok weer tijd voor een achtbaan. McDavid en Draisaitl namen de ploeg bij de hand en na een scrum voor het doel van Darcy Kuemper kwam de ploeg van Chris Knoblauch weer langszij, 4-4. De hevige protesten van de LA-bank (kicking motion) werden naar het rijk der fabelen verwezen en de daaropvolgende powerplay voor de Oilers werd door Evan Bouchard tot 5-4 voorsprong gepromoveerd (twee goals in tien seconden tijd). LA deed alles wat in haar mogelijkheden lag om het tij te keren, maar empty-netters van de ‘Connors’ (McDavid en Brown) bepaalden de eindstand op 7-4.

UP NEXT

Wat. Een. Serie. Waar het in eerdere edities van de ontmoeting van beide ploegen wat makjes verliep, gaan de divisierivalen dit keer tot het ultieme gaatje. In drie wedstrijden hebben we al dertig (!) treffers gezien en is het nu al aftellen naar Game 4. Edmonton had de organisatie in deze wedstrijd prima op orde, maar blijven er nog altijd twijfels over de goalie-tandem. Calvin Pickard verving de schutterende Stuart Skinner, maar zag er bij sommige treffers nog niet altijd even zeker uit.

Tussenstand: Los Angeles leidt met 2-1

Cover photo: Ed Mulholland-Imagn Images

Draft 2025: Ward #1 pick, Jaguars traden voor Travis Hunter

Lars Leeftink
-
0
Draft 2025: Ward #1 pick, Jaguars traden voor Travis Hunter

1: TENNESSEE TITANS: CAM WARD | QB

De Titans hadden in de nacht van donderdag op vrijdag de eer om de 2025 NFL Draft op gang te brengen met de eerste pick. Er was wel even discussie over wie de pick zou worden en even leek een trade down ook een optie, maar de laatste weken werd het wel duidelijk wie de pick ging worden en dat de voorstellen voor een trade niet indrukwekkend genoeg waren voor de Titans. Cam Ward is de nieuwe starting QB voor de Titans, waar hij Will Levis gaat vervangen.

2: JACKSONVILLE JAGUARS: TRAVIS HUNTER | WR/CB (TRADE)

De Jaguars besloten vervolgens meteen alles op zijn kop te gooien door een trade met de Browns te regelen. Jacksonville trade hun #5, #36 en #126 pick + een 2026 first round pick voor de #2 pick, #104 pick en #200 pick van de Browns. De Jaguars geven dus hun 2nd round pick en een first rounder voor volgend jaar op (ruilen hun 4th round) en krijgen een 6th round pick terug op drie plekken omhoog te traden voor de beste speler van de draft: Travis Hunter, die zowel CB als WR kan spelen.

3: NEW YORK GIANTS: ABDUL CARTER | EDGE/OLB

De trade en keuze van de Jaguars maakte het voor de Giants vervolgens vrij eenvoudig om hun pick in te leveren. Abdul Carter was met afstand de best beschikbare speler op deze plek in de draft. Carter gaat met Brian Burns, Dexter Lawrence II en Kayvon Thibodeaux de pass rush van de Giants voorzien de komende jaren, een ijzersterke frontline op dit gebied.

4: NEW ENGLAND PATRIOTS: WILL CAMPBELL | LT/LG

De New England Patriots hadden wellicht gehoopt dat er nog een QB-needy team naar voren zou traden voor Shedeur Sanders, maar dit gebeurde niet. Hierdoor waren Carter en Hunter niet meer beschikbaar en was er nog maar een logische optie over: Will Campbell, die zowel LT als LG kan spelen voor New England. Dit is toevallig ook de meest zwakke plek van de OL in New England.

5: CLEVELAND BROWNS: MASON GRAHAM | DT/DE (TRADE)

De Browns besloten dus terug te traden, waardoor ze hier op vijf genoeg opties hadden om uit te kiezen. Een nog verdere trade was mogelijk, maar eigenlijk onnodig gezien ze al twee picks in de tweede ronde van deze draft hebben en dus ook twee picks in de eerste ronde van volgend jaar. ze bleven dan ook hier om Mason Graham te draften. Hij zal met Myles Garrett een ijzersterk duo vormen op DL.

6: LAS VEGAS RAIDERS: ASHTON JEANTY | RB

De pick van de Raiders was al een tijdje bekend en dit was dan ook precies zoals het zou lopen. Ashton Jeanty gaat als running back al met de zesde pick van de draft van het bord af naar de Raiders en gaat de nieuwe RB1 zijn in combinatie met de snelle Raheem Mostert. De OL van de Raiders zou op gebied van run blocking goed genoeg moeten zijn om Jeanty meteen productief te laten zijn in de NFL. Jeanty gaat wel meteen aardig wat geld verdienen als RB.

7: NEW YORK JETS: ARMAND MEMBOU | RT

De Jets werden ook al weken gekoppeld aan de beste right tackle in de 2025 NFL Draft in Armand Membou. Dit bleek ook al vrij snel de pick te zijn van het team waar Justin Field volgend jaar de QB gaat zijn. Membou gaat zijn ‘weak side’ verdedigende komend jaar en wellicht de komende jaren in New York.

8: CAROLINA PANTHERS: TETAIROA MCMILLAN | OWR

De Panthers besloten hier niet voor defense te gaan, maar hun offense te versterken met Tetairoa McMillan. McMillan zal meteen als outside receiver iets compleet anders geven als wat Adam Thielen en Jalen Coker brengen, terwijl hij zeker a la Drake Londen ook als grote slot receiver in actie kan komen. McMillan zal met Legette het duo vormen op OWR in Carolina.

9: NEW ORLEANS SAINTS: KELVIN BANKS JR | LT/LG

De Saint hadden Sanders hier als QB voor het oprapen, maar besloten er toch op te vertrouwen dat Derrick Carr komend seizoen fit gaat zijn. De Saints kiezen ervoor om hun OL te versterken en LT/LG Kelvin Banks Jr te draften. De kans is aanwezig dat Banks Jr de LT gaat zijn en Taliese Fuaga naar RT gaat (waar hij in college speelde), of Banks Jr naar LG gaat om Nick Saldiveri daar te vervangen.

10: CHICAGO BEARS: COLSTON LOVELAND | TE

De Chicago Bears hadden de laatste pick in de top tien en besloten deze pick te houden en niet terug te traden. De Bears leken lang hier voor een verdedigende pick te gaan, maar in plaats daarvan gaan de Bears voor de beste TE in deze draft class in Colston Loveland. Een uitstekende receiving TE met veel atletisch vermogen. Gezien de aanwezigheid van Cole Kmet zal Loveland ook meer als een receiving TE kunnen fungeren.

11: SAN FRANSISCO 49ERS: MYKEL WILLIAMS | EDGE

De 49ers en defense waren eigenlijk al een garantie, de vraag was alleen of het DL, EDGE of DB zou gaan worden. Het bleek pass rush te gaan worden en niet per se degene die veel mensen verwacht hadden. Mykel Williams, die vooral eind eerste ronde of begin tweede ronde werd gemockt, werd door de 49ers al op elf gekozen boven wat technisch meer verfijnde pass rushers.

12: DALLAS COWBOYS: TYLER BOOKER | OG

De Cowboys zorgde met de twaalfde pick in de draft voor een grote verrassing door OG Tyler Booker van Alabama te draften. Booker werd hooguit eind eerste ronde, maar toch vooral op dag twee gezien als een goede pick. Hij zal op RG met Robert Jones gaan strijden om starter te worden bij een OL die de laatste jaren minder is geworden.

13: MIAMI DOLPHINS: KENNETH GRANT | DT/NT

De Miami Dolphins besloten vervolgens de beste NT te draften van deze draft class. Een enorme kerel, goede run defender en bizarre atleet die veel upside heeft als pass rusher. De Dolphins spelen met een 3-4 systeem en hebben momenteel Benito Jones als NT. Dit gaat dus nu Grant in combinatie met Jones worden in Miami.

14: INDIANAPOLIS COLTS: TYLER WARREN | TE

De Colts werden eigenlijk vanaf het begin van het offseason al gekoppeld aan een TE en de pick die werd ingestuurd liet niet al te lang op zich wachten toen Tyler Warren nog beschikbaar was. Hij gaat de starting TE worden die a la Taysom Hill ook nog eens FB, QB en receiver kan spelen en zelfs ervaring heeft met punts.

15: ATLANTA FALCONS: JALON WALKER | EDGE/OLB

De Falcons hadden hier de pass rushers voor het oprapen met Walter Nolen, Mike Green, Jalon Walker, Donovan Ezeiruaku, James Pearce Jr en Shemar Stewart. De Falcons besloten hier optimaal van te profiteren en Jalon Walker te draften om het probleem dat al jaren bestaat in Atlanta aan te pakken: pass rush. Bij de Falcons is her voor pass rushers tevens belangrijk dat ze in coverage kunnen spelen, iets wat Walker al heeft laten zien te kunnen.

16: ARIZONA CARDINALS: WALTER NOLEN | DL/EDGE

De kans dat het bij de Cardinals ging tussen een cornerback of DL/pass rusher was vrij groot en gezien de opties die ze hier hadden was dit alleen nog maar logischer. De Cardinals besloten hun secondary links te laten liggen en te profiteren van het vallen van Walter Nolen, die veel in de buurt van de top tien werd gedraft. Hij gaat de pass rush in Arizona van broodnodige versterking voorzien.

17: CINCINNATI BENGALS: SHEMAR STEWART | EDGE

De Bengals hadden hier vervolgens ook keuze genoeg om pass rush te kiezen, met Donovan Ezeiruaku, Mike Green, James Pearce Jr en Shemar Stewart nog beschikbaar. De Bengals kiezen voor de upside van de Stewart boven de productie en technische kwaliteiten van Ezeiruaku en Green. De upside van Stewart is vanwege zijn atletische vermogen hoog.

18: SEATTLE SEAHAWKS: GREY ZABEL | OG/C

De Seahawks hebben broodnodig versterking nodig op OL, zeker op OG en C. Grey Zabel is precies die speler, omdat hij allebei de posities in kan vullen en zelfs in college op tackle heeft gespeeld. Het is dan ook niet zo gek dat ze voor de draft al met elkaar in verband werden gebracht en de pick was voor de Seahawks dan ook een logische keuze.

19: TAMPA BAY BUCCANNEERS: EMEKA EGBUKA | WR

De Buccanneers werden met deze pick vaak in verband gebracht met een verdedigende speler, terwijl een receiver zeker ook vaak genoemd werd. Matthew Golden werd vaak genoemd, maar de Buccaneers besloten uiteindelijk te gaan voor Emeka Egbuka. Egbuka is een ideale en niet heel spectaculaire WR3 achter Mike Evans en Chris Godwin. Een ideale rol voor Egbuka, die zowel slot als outside receiver kan spelen en een erg goede run blocker is.

20: DENVER BRONCOS: JAHDAE BARRON | CB

De Broncos kozen ervoor om hun secondary te versterken met de multifunctionele Jahdae Barron. Hij kan als slot cornerback, nickel, outside cornerback of zelfs safety spelen. Hij zal vooral kans maken om slot cornerback, outside cornerback of nickel te gaan spelen in gevecht met Riley Moss en Ja’Quin McMillian. Prima value voor de Broncos op deze plek in de draft.

21: PITTSBURGH STEELERS: DERRICK HARMON | DT

De Steelers hebben momenteel geen starting QB en hadden Shedeur Standers voor het oprapen, maar besloten hier niet voor een QB te gaan. In plaats daarvan gaan ze voor DL en kiezen ze voor Derrick Harmon. Een, op zijn minst, een opvallend keuze van de Steelers. Niet vanwege Harmon, maar vanwege de beschikbaarheid van Sanders hier.

22: LOS ANGELES CHARGERS: OMARION HAMPTON | RB

De Los Angeles Chargers hebben sinds vorig jaar een andere cultuur die begint de trenches (OL en DL) en de run game. Met Najee Harris is er in free agency al een running back gekomen en in deze draft kiezen de Chargers voor Omarion Hampton om een duo met Harris te vormen achter een ijzersterke OL. Hampton is meer een zone dan een gap scheme fit, terwijl de Chargers vooral gap running game zijn waarin het geduld van de running back (OL creert dan vaak de gaten) belangrijk is.

23: GREEN BAY PACKERS: MATTHEW GOLDEN | OWR

De Green Bay Packers, die een thuisweekend spelen tijdens de draft, hadden hier vervolgens veel opties op cornerback, pass rush en receiver. Er waren ook teams die probeerden omhoog te traden voor een QB of pass rusher, maar de Packers bleken uiteindelijk de picks te houden. De Packers kozen uiteindelijk voor Golden als toekomstig vervanger van Watson als deep threat met goede route running skills.

24: MINNESOTA VIKINGS: DONOVAN JACKSON | OG

De Vikings hebben al veel gewerkt aan hun OL, iets wat broodnodig was. Met de 24ste pick besloten ze hun LG voor de toekomst te draften en Donovan Jackson te kiezen van Ohio State. Hij werd vaak in de tweede ronde gemockt, maar de Vikings vinden hem goed genoeg voor de eerste ronde.

25: NEW YORK GIANTS: JAXSON DART | QB (TRADE)

De Giants besloten vervolgens door het terugvallen van Shedeur Sanders naar voren te traden in de eerste ronde. Ze traden hun 34ste, 99ste en een 3rd rounder in 2026 voor deze pick, allemaal picks die naar de Houston Texans gaan. Het bleek echter niet om Sanders te gaan, maar om Jaxson Dart. Dart is dus de QB die ze willen gaan ontwikkelen tot hun QB1 van de toekomst. Hij kan zich gaan ontwikkelen achter Russell Wilson en Jameis Winston.

26: ATLANTA FALCONS: JAMES PEARCE JR | EDGE (TRADE)

Vervolgens besloten de Falcons, die eerder een pass rusher kozen, naar voren te traden voor #46m #242 en een 1st rounder in 2026 voor de 26ste pick en 101ste pick van de Rams. De Falcons besloten weer voor een pass rusher te gaan en niet voor Green of Ezeiruaku, maar voor het ruwe talent en upside van James Pearce Jr. Twee pass rushers dus voor de Falcons.

27: BALTIMORE RAVENS: MALAKI STARKS | S

Op de 27ste plek in deze draft werd dan eindelijk de best beschikbare speler gedraft: Malaki Starks. Hij viel vooral weg door de positie die hij speelt en het ontbreken van echt bizar atletisch vermogen. Starks kan SS spelen, met potentie om FS of nickel te spelen voor de Ravens. Hij zal bij de Ravens vooral full safety spelen, aangezien Kyle Hamilton al strong safety zal spelen in Baltimore.

28: DETROIT LIONS: TYLEIK WILLIAMS | DT/DE

De Detroit Lions waren vervolgens aan de beurt om hun al sterke team te versterken en kozen er uiteindelijk voor om hun defensive line te versterken met Tyleik Williams. Hij zal DT spelen bij de Lions, die 4-3 spelen en moeten gaan concurreren voor Alim McNeil, DJ Reider en Levi Onwuzurike. Williams is vooral een goede run defender met ruimte voor verbetering als pass rusher.

29: WASHINGTON COMMANDERS: JOSH CONERLY JR | OT

De Commanders besloten met hun 29ste pick te gaan voor Josh Conerly Jr, die in college vooral op left tackle heeft gespeeld. Bij de Commanders liggen zijn kansen echter op right tackle, waar Andrew Wylie momenteel staat. Laremy Tunsil is natuurlijk gehaald om LT te gaan spelen dit seizoen. Hij zal wel moeten wennen aan de positie right tackle, die compleet anders is dan LT natuurlijk.

30: BUFFALO BILLS: MAXWELL HAIRSTON | OCB

De Buffalo Bills hadden hier genoeg om uit te kiezen ter versterking van hun defensive backs met onder meer Amos, Hairston en nog steeds Johnson. De Bills kiezen uiteindelijk voor Hairston als de keuze, een atletische zone coverage cornerback.

31: PHILADELPHIA EAGLES: JIHAAD CAMPBELL | OLB/EDGE (TRADE)

De Philadelphia Eagles besloten vervolgens een trade te maken met de Chiefs en hun 164ste pick in te leveren voor een plekje eerder in de draft. Ze deden dit om zich te versterken op linebacker met Jihaad Campbell. Campbell is een multifunctionele linebacker die vooral op zijn best is als SAM of WILL linebacker die rondom de line of scrimmage het best tot zijn recht kan komen. De kans dat hij inside linebacker gaat spelen bij de Eagles lijkt klein omdat zijn kracht hier niet echt ligt, terwijl een rol als pass rusher zeker wel een toekomstige optie is.

32: KANSAS CITY CHIEFS: JOSH SIMMONS | LT/RT (TRADE)

De Chiefs werden al vaak gekoppeld aan een offensive lineman, iets waar ze uiteindelijk ook voor gaan met deze pick. Josh Simmons, die met een flinke blessure kampt, was zonder deze blessure een top vijftien pick geweest. De Chiefs gaan hem de tijd geven om fit te worden en zich te ontwikkelen achter tackles Jaylon Moore (LT) en Jawaan Taylor (RT). Simmons kan LT en RT spelen.

NIET GEKOZEN

De grootste namen die niet gekozen zijn in de eerste ronde en wel vaak genoemd of gemockt werden: QB Shedeur Sanders, pass rushers Mike Green, Donovan Ezeiruaku en Nic Scourton, cornerbacks Will Johnson en Trey Amos en wide receiver Luther Burden III.

NHL Play-Offs: Toronto op matchpoint, Battle of Florida stelt niet teleur, St. Louis back on track en Minnesota op voorsprong

Dennis Bakker
-
0
NHL Play-Offs: Toronto op matchpoint, Battle of Florida stelt niet teleur, St. Louis back on track en Minnesota op voorsprong

Vier wedstrijden in het verschiet afgelopen nacht en alle vier stelden de wedstrijden allesbehalve teleur. In de hoofdstad van Canada kwamen de Leafs reeds op matchpoint en was Minnesota Wild op haar beurt op de brommer tegen Vegas Golden Knights. Winnipeg kreeg mede door Hatty Buchnevich een gigantisch pak slaag en was de Battle of Florida een schaakspel in optima forma.

KWARTFINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 2: TAMPA BAY LIGHTNING – FLORIDA PANTHERS

Het publiek kon zich voor een tweede keer opmaken voor de Battle of Florida. In Tampa Bay ging het vanaf de eerste seconde ook direct in de zesde versnelling. Brayden Point liet al na anderhalve minuut een gouden (halve empty-netter) mogelijkheid liggen om de score te openen, wat Florida aan de andere kant wel lukte.

De Panthers wonnen de aanvallende face-off en Sam Bennett gaf de volledig vrijstaande Nate Smith de kans om alweer zijn derde seriegoal in het net te kogelen, 0-1. Hoewel het overwicht bij Tampa Bay bleef, vonden onder meer Jake Guentzel, Victor Hedman en Brayden Point keer op keer de uitblinkende Sergei Bobrovsky op hun weg.

Het tweede bedrijf eenzelfde soort spelbeeld als in de eerste twintig minuten. Tampa Bay zocht direct de aanval en Florida “leunde” achterover, loerend op een breakaway. De tactiek van Paul Maurice sorteerde effect want op de powerplay waren de Panthers tot tweemaal toe dichtbij een 0-2 voorsprong. Hoewel aan beide kanten volop kansen te noteren waren, blonken Bobrovsky en Vasilevskiy uit met goede reddingen.

De laatste twintig minuten veranderde het spelbeeld een beetje. Tampa Bay leek wat moegestreden van veertig minuten vol gas en was Florida de ploeg die de overhand had. Toch waren ook in deze periode de kansen schaars en lukte het de Lightning niet om het Panthers-schild te doorbreken. De empty-netter van Sam Bennett bezegelde het lot van de thuisploeg, 0-2.

UP NEXT

Hoewel de score “slechts” 0-2 bleef, is het meer dan indrukwekkend hoe de Panthers het aanvallende geweld van Tampa Bay onder de duim houden. Goalie Bobrovsky laat wederom zien waarom ze hem ooit $10 miljoen dollar AAV gaven en oogt alles een beetje zoals de Golden Knights in 2023: Zakelijk en uiteindelijk met de zege ervandoor gaan.

Jon Cooper zal flink aan de puzzel moeten op weg naar de double header in Sunrise. Met een 0-2 achterstand in de serie en twee uitwedstrijden op het programma, is Game 3 al een do-or-die voor de Lightning. Maar als er toch één franchise dit soort zaken al eens heeft meegemaakt, is het Tampa Bay Lightning wel.

Tussenstand in de serie: Florida leidt met 2-0

GAME 3: OTTAWA SENATORS – TORONTO MAPLE LEAFS

Het devies bij Ottawa was duidelijk in deze Game 3. Erop of eronder. De hoofdstedelingen deelden direct wat speldenprikken uit, maar vonden keer op keer goalie Anthony Stolarz op hun pad. Nadat de Ottawa-storm was wat gaan liggen kropen de Leafs uit hun schulp en pakten het initiatief over. Hoewel Morgan Rielly en Mitch Marner dichtbij een treffer waren, zochten beide ploegen met een 0-0 tussenstand voor het eerst de thee op.

Met een two-man advantage kregen de Senators aan het begin van de tweede periode direct een gouden mogelijkheid om de score te openen. Claude Giroux pakte het cadeautje dan ook vakkundig uit en bracht de hoofdstad van Canada in extase, 1-0. De Senators roken bloed en waren een aantal keer dichtbij de 2-0, maar viel de puck uiteindelijk aan de andere kant in het net. Op de powerplay kreeg een prachtig uitgevoerde variant het laatste zetje van Matthew Knies, 1-1.

Het laatste bedrijf kreeg binnen de minuut al een treffer. Auston Matthews kreeg de puck op een presenteerblaadje van Mitch Marner, die Linus Ullmark volledig verraste op een wraparound, 1-2. Toronto liet er geen gras over groeien en wilde de wedstrijd in het slot (en wellicht zelfs serie) gooien, maar kregen met nog acht minuten het deksel op de neus via Brady Tkachuk, 2-2.

In overtime was het nagelbijten, maar werd het duel al binnen anderhalve minuut beslist. Auston Matthews won de face-off in de Ottawa zone en het afstandsschot van Simon Benoit betekende een 2-3 overwinning voor de Maple Leafs.

UP NEXT

Het is al 3-0 in de serie tussen Toronto en Ottawa. Hoewel enigszins geflatteerd kun je niet anders concluderen dat de Maple Leafs tot op heden net een tandje meer geslepen zijn dan de ‘fresh-faces’ van de Senators. De usual suspects staan op de beslissende momenten op voor de ploeg van Craig Berube en heeft het er alle schijn van dat ze ditmaal de vloek van de eerste ronde minder lang in stand zullen houden.

Tussenstand in de serie: Toronto leidt de serie met 3-0

KWARTFINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 3: ST. LOUIS BLUES – WINNIPEG JETS

We bespraken het al in onze meest recente aflevering van de Powerplay Podcast, maar St. Louis moest en zou in eigen huis een tandje bij moeten zetten om nog in de serie te blijven. Met een 2-0 achterstand en de geslepen Jets was Game 3 do-or-die voor de ploeg van Jim Montgomery.

Ze zullen vast niet hebben ingeschakeld, maar binnen één minuut kwamen de Blues reeds op voorsprong. Pavel Buchnevich reageerde het meest adequaat op een rebound en kreeg het thuispubliek na 48 seconden op de banken, 1-0. Het initiatief bleef bij St. Louis en kregen op de powerplay loon na hard werken. Buchnevich was andermaal het eindstation, ditmaal als screen (en bijbhvoor een schot van Robert Thomas, 2-0. Hoewel de Jets wat meer tegengas gaven, bleven de Blues de bovenliggende partij. Het resulteerde dan ook in een 3-0 voorsprong. Cam Fowler sneed als een mes door de Jets-defensie en behoefde de puck louter nog te beroeren met zijn stick.

In het tweede bedrijf kantelde het wedstrijdbeeld, maar waren de noemenswaardige momenten op één hand te tellen. Winnipeg was via Cole Perfetti en Kyle Connor twee keer dichtbij de aansluitingstreffer, maar hield Jordan Binnington zijn doel keurig schoon.

Consolideren was het devies aan de Blues, maar de Jets roken bloed. St. Louis haalde de voet van het gaspedaal en dit zorgde voor een snelle treffer van Winnipeg. David Gustafsson was het eindstation van een snelle uitbraak van de Jets, 3-1. De thuisploeg werd door een schutterende Hellebuyck echter in het zadel geholpen. In de trapezoid stond de Amerikaan te dromen en stelde hiermee Buchnevich in staat zijn hattrick te voltooien, 4-1.

Vanaf dat moment ging het rap in Missouri. Jordan Kyrou en Alexey Toropchenko strooiden nog wat extra zout in de wonden van de murw geslagen Jets, bracht Neal Pionk een eretreffer op de borden en bepaalde Colton Parayko de eindstand op 7-2.

UP NEXT

De opdracht was duidelijk (en op papier) simpel voor St. Louis: Winnen. Met goed, fysiek spel hielden ze de Central Division winnaar goed onder de duim en brachten ze de stand in de serie terug tot 2-1. Voor Scott Arniel zal er nog geen paniek in de tent zijn, hoewel de gemakzuchtige houding van het roster mogelijk toch reden tot foeteren zal geven.

Tussenstand in de serie: Winnipeg leidt met 2-1

GAME 3: MINNESOTA WILD – VEGAS GOLDEN KNIGHTS

In de eerste periode lag het initiatief direct bij Minnesota, dat net als in Game 2 voortvarend uit de startblokken vloog. Op de powerplay was het na vijf minuten al raak via Kirill Kaprizov, die met de puck aan de wandel ging in de aanvallende zone en met een verdekt schot Adin Hill verraste, 1-0. Niet veel later werd de score reeds verdubbeld. Adin Hill trad twijfelachtig op in de Trapezoid en Marco Rossi promoveerde het puckverlies direct tot treffer, 2-0.

Vegas kroop noodgedwongen wat meer uit haar schulp en halverwege de periode verkleinden de Knights de marge tot één met een mooi afstandsschot van Alex Pietrangelo, 2-1. De ploeg uit Sin City bleef de iets bovenliggende partij, maar keer op keer bleef Gustavsson gevrijwaard van tegentreffers.

Het tweede bedrijf was met name in de eerste helft in een aftastende fase beland, tot Matt Boldy halverwege op de forecheck Noah Hanifin de puck ontfutselde en het veroveren van de puck eveneens tot goal promoveerde, 3-1. Met nog luttele seconden op de klok kwamen de groenhemden zelfs op 4-1. Een powerplay mogelijkheid is voor de Wild als een rode lap op een stier en andermaal Kaprizov passeerde Adin Hill.

De laatste periode kwam Minnesota voornamelijk het ijs op om te consolideren, wat ook zeker in de eerste tien minuten uitstekend lukte. Desondanks kwamen de Golden Knights met nog acht minuten terug tot 4-2. Notabene shorthanded maakte Reilly Smith een mooie deke en bracht de marge terug tot twee. De Golden Knights drukten het gaspedaal volledig in, maar een uitblinkende Filip Gustavsson hield zijn doel schoon. De empty-netter van Marcus Foligno was er één voor de statistieken.

UP NEXT

We hebben een echte serie te pakken! Waar menig kenner twijfelachtig reageerde op het onderonsje en de Golden Knights het varkentje wel even zouden wassen, speelt de ploeg van head coach John Hynes fris en fruitig ijshockey. Mits de groenhemden dit niveau vast kunnen houden, ziet de NHL-redactie ze zomaar eens als dark horse voor een diepe run in de Western Conference.

Voor de Golden Knights zal het strijdplan duidelijk anders moeten. Net als in Game 2 oogde het op sommige momenten wat plichtmatig en “halfbakken” en de cadeautjes die men uitdeelden werden vakkundig uitgepakt.

Tussenstand in de serie: Minnesota leidt met 2-1

Cover photo: THE CANADIAN PRESS/Adrian Wyld 

1...656667...803Pagina 66 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU