Home Blog Pagina 63

NHL Play-Offs: Thomas Harley schiet Dallas Stars naar Western Conference Final

0

It’s over! Dallas Stars plaatst zich voor de derde maal op rij voor de Western Conference Final. In eigen huis was Game 6 meer spannend dan echt goed, maar werd de overtime winner van Thomas Harley uiteindelijk het laatste zetje wat de Texanen nodig hadden.

HALVE FINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 6: DALLAS STARS – WINNIPEG JETS

Hoe erg men ook uitkeek naar de aanstaande Game 6, werd de wedstrijd door triest nieuws behoorlijk overschaduwd. Op vrijdagmiddag overleed geheel onverwachts de vader van Mark Scheifele, waarmee de gedachten van het Winnipeg kamp in de aanloop naar de wedstrijd niet bij het ijs lagen.

Mét Scheifele in de line-up kwamen de Jets binnen twintig seconden al bijna op achterstand na een eerste speldenprik van Mikko Rantanen. Winnipeg was in de openingsfase allesbehalve zichzelf en drukte Dallas vrolijk verder door. Het eerste echte gevaar van de bezoekers kwam er na elf minuten, nadat Neal Pionk in de korte hoek de andermaal uitblinkende Jake Oettinger testte. Ondanks een laatste stormloop van de Stars, zochten beide ploegen met een brilstand de eerste theepauze op.

In het tweede bedrijf kropen de Jets wat meer uit haar schulp. Zo was Nikolaj Ehlers op de breakaway in de 1 v 1 met Oettinger bijna trefzeker, maar was het uiteindelijk (alsof het zo moest zijn) Mark Scheifele die de score opende. Een schot van Kyle Connor belandde voor de puck van de forward, die met het laatste zetje de 0-1 op de scoreborden bracht. Vijf minuten later lag de puck alweer achter Hellebuyck. Een schot vanaf de ‘Ovi-office’ van Wyatt Johnston belandde in de rebound voor de stick van Sam Steel, die van afstand de puck via de onderkant van de lat in het doel deponeerde.

De derde periode stond bol van de spanning en met name weergaloze reddingen van zowel Oettinger als Hellebuyck. De mooiste van allemaal kwam op naam van de Stars-goalie, die een typische Jets tic-tac-toe miraculeus uit zijn doel hield. Het was niet alleen een weergaloze redding, maar met nog acht minuten op de klok ook nog eens een levensbelangrijke. In de laatste minuut van de reguliere speeltijd kreeg Scheifele een tripping penalty, iets wat de Jets uiteindelijk in overtime de das om deed.

Thomas Harley werd het goudhaantje voor de thuisploeg. De blue-liner bouwde zelf de powerplay op en stond na wat korte passes langs de boarding in het midden compleet vrij en schoot de puck tegendraads achter Hellebuyck, waarmee de Stars voor het derde seizoen op rij richting de Western Conference Final gaan.

UP NEXT

Een Western Conference Final die een herhaling is van die van vorig seizoen. Edmonton Oilers plaatste zich eerder deze week al, door met 4-1 van Vegas Golden Knights te winnen. Dallas kan met vertrouwen de ontmoeting (en revanche) tegemoet zien, want tegen zowel Colorado als Winnipeg was de ploeg van head coach Peter DeBoer bij vlagen fantastisch.

Voor de Jets is het seizoen ten einde. Na een historische divisie-, conference en Presidents’ titel kunnen Scott Arniel en zijn mannen met vakantie. Het worden voor het Front Office in Winnipeg interessante weken en maanden. Onder meer Nikolaj Ehlers, Brandon Tanev en Mason Appleton naderen de UFA-status en zal er bovendien echt nog wat diepte bij moeten voor een echt serieuze run.

Eindstand: Dallas wint de serie met 4-2

Cover photo: Jerome Miron-USA TODAY Sports

MLB Dutch Watch: Ozzie worstelt en komt boven, Bogaerts en Padres de geschiedenisboeken in!

0

In San Diego zullen ze deze week niet snel vergeten. En om minder positieve redenen in Denver evenmin. Bogaerts en de Padres sloegen tegen de Rockies zichzelf namelijk de geschiedenisboeken in. Ook Ozzie Albies schreef een klein beetje geschiedenis, maar dan in negatieve zin. Hoe dit allemaal zit, lees je in deze editie van de Dutch Watch!

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

SEASONSTATS: 175 AB, .217/.274/.326, .599 OPS, 22 R, 16 RBI, 4 2B, 5 HR, 5 SB, 67 OPS+

Ozzie Albies en de Atlanta Braves hebben zich knap hersteld van die waardeloze seizoenstart. Die 0 uit 7 is inmiddels aardig weggepoetst, maar het lukt de Braves nog altijd niet die .500-grens te bereikten. Met tegenstanders als Pittsburgh en Washington deze week zou je zeggen dat dit moest gaan lukken. Zij troffen de Pirates op een moment dat die net afscheid hadden genomen van hun manager, dus was het afwachten hoe de vlag er daar bij hing. Het goede nieuws voor Braves-manager Brian Snitker was dat zijn werpers prima werk leverden vorig weekend in Steel City. Daar stond dan weer tegenover dat de slagploeg vrijwel niet thuis gaf.

Ozzie Albies was daar een lichtend voorbeeld van. Op deze plek beschreven we vaak hoe de kleine infielder zijn team met RBIs of homeruns een plezier deed, maar in Pittsburgh zweeg zijn knuppel vanaf de eerste tot de laatste pitch. Hij opende de serie met 0-for-5 en een 2-3 nederlaag. Vervolgens wonnen de Braves de tweede wedstrijd na elf innings met 4-3, maar stond er achter Ozzie Albies’ naam opnieuw o-for-5 aan slag. De derde wedstrijd in Pittsburgh werd ook al geen succes. Met een 3-run RBI-double blies Sean Murphy zijn ploeg wat leven in bij een 0-3 achterstand in de achtste inning, maar in de negende waren het alsnog de Pirates die er met een 4-3 overwinning vandoor gingen. Met 0-for-4 kon Albies opnieuw geen potten breken.

EIN-DE-LIJK!

Met de Braves gaat het de laatste weken dan wel beter, maar Ozzie Albies was bezig aan de slechts reeks in zijn loopbaan. Met een 0-for-23 in zijn laatste wedstrijden begon de infielder aan de serie tegen Washington. Dit werd 0-for-27 na de eerste van vier wedstrijden tegen de Nats deze week. Atlanta won dan wel nipt met 4-3, maar de doorgaans goedlachse Ozzie Albies kon weer te weinig voor zijn team betekenen. Aanvallend dan. Aan alles komt een einde, dus ook aan deze droogteperiode van Albies. Hoewel hij met 0-for-29 eerst een nieuw negatief record zette voor zichzelf kwam Ozzie Albies in de tweede ontmoeting sterk terug. Eerst was er een bevrijdende single naar het rechtsveld in de zesde inning en zijn RBI-single in de achtste verschafte de Braves wat lucht en een 5-2 voorsprong. Wat later ook de eindstand was.

Hielpen die hits Albies over het dode punt? Wel een beetje. In zowel de met 4-5 verloren derde ontmoeting als in de met 5-2 gewonnen vierde kwam Albies telkens door met een single. Donderdag scoorde Albies één van die vijf runs, maar deed dat nadat hij geraakt werd door de werper. De infielder kon de wedstrijd vervolgen en maakte zo dus van dichtbij mee dat Atlanta na een teleurstellende serie in Pittsburgh de week goed afsloot met drie overwinningen op divisierivaal Washington. Hoewel de ploeg nog altijd mijlenver achter koploper New York Mets staat in deze divisie is er op basis van de laatste dagen wel reden tot optimisme. Nu ook voor Ozzie Albies.


XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

SEASONSTATS: 144 AB, .243/.331/.368, .699 OPS, 20 R, 20 RBI, 9 2B, 3 HR, 6 SB, 98 OPS+

In San Diego heeft manager Mike Shildt zijn meeste vaste krachten weer terug. Goed nieuws voor de Padres. Minder goed nieuws voor de tegenstanders. Xander Bogaerts “zakt” hierdoor naar de vijfde plek in de batting order. De kortestop draait niet slecht in de eerste maanden van dit seizoen, maar overdreven productief is hij nou ook weer niet. Vorig weekend kreeg Bogaerts in Colorado alle kans om daar wat aan te doen. Op bezoek bij de Rockies droeg de infielder inderdaad zijn steentje wel bij, maar dat waren er meer bij de Padres. Helaas voor de Rockies véél meer.

Het begon vrijdag al met een ouderwets slugfest op het hitter-friendly Coors Field. Xander Bogaerts schreef hier in de zesde inning een RBI bij middels een sac fly en bracht zo de twaalfde run namens San Diego binnen. Bij de Padres ging de voet toen van het gaspedaal, want uiteindelijk kwamen de Rockies nog terug tot 9-13. De tweede ontmoeting was er één voor de geschiedenisboeken. Xander Bogaerts was daarin 2-for-4 met 2 runs waaronder zijn tweede homerun van dit seizoen.

In de vijfde inning klapperde hij deze de tribunes in en bracht daarmee de stand op – hou je vast – 0-16. San Diego haalde deze zaterdag verwoestend hard uit. Na negen innings stond er maar liefst 0-21 op het scorebord. Nooit eerder boekten de Padres een dergelijk grote overwinning en alleen Cleveland (2004 tegen de Yankees) en Pittsburgh (1975 tegen de Cubs) wonnen ooit met ruimere cijfers terwijl ze de tegenstander van scoren hielden. In beide gevallen werd het destijds 22-0.

Pitcher Stephen Kolek evenaarde daarnaast in zijn tweede start ooit de grootste individuele shutout-zege. In 1901 en 1939 deden respectievelijk Ed Siever en Red Ruffing dit ook met een 21-0 overwinning. Met 34 gescoorde runs in twee wedstrijden leken de knuppels van de Padres verzadigd. In de series finale wonnen de Rockies met 9-3 en bleef Xander Bogaerts 0-for-3 aan slag. Hetzelfde overkwam hem maandag in de eerste wedstrijd tegen de Angels, maar daar kreeg hij nog wel een RBI achter zijn naam na een sac fly in de achtste inning. San Diego kwam daardoor op een 5-3 voorsprong, maar zag de Angels maar liefst 6 runs scoren in de negende: 5-9.

EN NOG MAAR ÉÉN!

Ook in de eerste wedstrijd tegen de Angels moest Bogaerts het zonder hit doen. Hij kreeg nog wel een RBI achter zijn naam, maar dat had hij voornamelijk aan de vijandelijke defensie te danken. Die run was voor de Padres overigens een druppel op een gloeiende plaat. Zij verloren met 5-9 en hoopten dinsdag in de tweede ontmoeting die negatieve spiraal van nederlagen te doorbreken. Xander Bogaerts tekende daarin weer eens voor een hit. De kortestop was 1-for-2 met ook nog eens twee keer vier wijd. Hij scoorde een run in de vijfde inning. Mede daardoor konden de Friars met een 6-4 zege aan het feest.

Veel mooier werd het nog voor Bogaerts in de series finale op woensdag. In de loop der jaren zijn de fans door hem best verwend met niet alleen mooie defensieve acties, maar ook de nodige homeruns. Tot nu toe blijft dat laatste wat achter. Mogelijk dat de klap van woensdag hem meer vertrouwen geeft. Met twee honken bezet joeg hij de bal het eigen Petco Park uit voor een 3-0 voorsprong. In de achtste inning liep Bogaerts na een velderskeuze nog een run over de thuisplaat. Daarmee had hij een groot aandeel in de 5-1 overwinning van San Diego én de winst in deze serie.


KENLEY JANSEN (CL, Los Angeles Angels)

SEASONSTATS: 11.0 IP, 0-2 (7 SV-0 BS), 6.55 ERA, 1.455 WHIP, 6.65 FIP, 8 R, 8 ER, 3 BB, 11K, 66 ERA+

Kenley Jansen bewoog zich praktisch foutloos door maart en april, maar in mei kreeg hij zijn eerste dreunen te verwerken. Gedurende zijn imposante loopbaan is dat wel een trend geworden. Zijn ERA ligt in deze maand het hoogst en helaas voor de closer en zijn Angels weet hij met die traditie niet te breken in 2025. Nog niet althans. De dolende Angels kregen vorig weekend de kans om niet alleen hun eigen record te verbeteren, maar ook Jansen meer vertrouwen te geven. LA kreeg het al even zwalkende Baltimore op bezoek. De Orioles kwamen naar Los Angeles met een 5-game losing streak op zak en een 13-23 overall record.

Op vrijdag 9 mei was er geen kans op een save, maar moest Jansen in de negende inning – met één uit – wel reliever Shaun Anderson vervangen. Emmanuel Rivera stond op dat moment al op het tweede honk en kon door een balk van Jansen door naar drie. Adley Rutschman werd voor Kenley Jansen de eerste nul, maar een triple van Gunnar Henderson bracht de vierde run namens Baltimore binnen. Deze kwam overigens nog op het conto van Anderson. Ryan Mountcastle werd na 3 pitches de derde out, maar de Angels waren in de gelijkmakende negende inning niet in staat het leven van Orioles-closer Felix Bautista zuur te maken waardoor het duel in 1-4 eindigde.

PIJNLIJKE KLAP

Er brak daarna een drukke week aan voor Jansen. Op bezoek bij de Padres moest hij op maandag 12 mei een 9-5 voorsprong naar de finish leiden. Met onder meer Jake Cronenworth en Fernando Tatis Jr. als tegenstander geen sinecure, maar Jansen hield het hoofd koel. Na 17 pitches was het gedaan en hadden de Angels voor het eerst sinds 12 april weer eens een uitwedstrijd gewonnen. Een dag later mocht de closer opnieuw aan de bak.

Nu was het aan Jansen om zijn Halos met een 4-4 tussenstand naar extra innings te helpen, maar na vier wijd voor Elias Diaz kwam dit al in gevaar. Met Tatis Jr. aan slag moest Jansen voorzichtig zijn. Dit was hij niet met zijn vijfde pitch in de at-bat. De superster van de Padres haalde hard uit en bracht met zijn walk-off homerun 2 runs over de thuisplaat. Kenley Jansen zag zijn ERA weer omhoog schieten en kreeg daarnaast zijn tweede loss achter de naam.


JOSH PALACIOS (OF, Chicago White Sox)

SEASONSTATS: 68 AB, .206/.325/.279, .604 OPS, 8 R, 4 RBI, 2 2B, 1 HR, 0 SB, 76 OPS+

Na de 4-game sweep in Kansas City konden de Chicago White Sox wel weer eens wat positieve resultaten gebruiken. Die kans deed zich in het weekend van 9 mei ook wel degelijk voor. In de Miami Marlins kwam de hekkensluiter van de NL East naar Guaranteed Rate Field. Een tegenstander die weliswaar een iets beter record kon overleggen, maar toch zeker te pakken was. Dit werd door de White Sox al in de eerste ontmoeting bevestigd. Middels een 6-2 overwinning nam Chicago afscheid van de 4-game losing streak, maar dit gebeurde wel zonder de inbreng van Josh Palacios. De outfielder maakte pas in de tweede wedstrijd voor het eerst zijn opwachting in deze serie van drie.

In de vierde inning van dat duel kwam Palacios door met zijn eerste tweehonkslag van dit seizoen. Hij deed dit met al twee nullen op het bord en helaas voor de outfielder en de White Sox wisten ze hem niet over de thuisplaat te krijgen. Die run hadden ze goed kunnen gebruiken, want Miami trok dankzij een 3-1 overwinning de stand in deze serie gelijk. In de zogenaamde rubber game bleek Josh Palacios een tough out voor de Marlins. Twee keer dwong de outfielder vier wijd af, maar beide keren bleef dit zonder resultaat. Dat gold niet voor zijn single in de zesde inning. Met een gelijke stand van 1-1 was Palacios één van de twee honklopers toen Tim Elko uithaalde voor zijn 3-run homerun. Daarmee legde de aangewezen slagman de basis voor de uiteindelijke 4-2 overwinning.

GEWONNEN SERIE

Opvallend genoeg kreeg Palacios daarna niet de kans zich opnieuw te bewijzen in de starting line-up. In de eerste wedstrijd tegen de Cincinnati Reds kwam hij als pinch runner in de tiende inning Matt Thaiss vervangen. Palacios zou scoren dankzij opnieuw een 3-run homerun, maar dit keer van Miguel Vargas. Cincy zou niet meer bekomen van deze klap en zag Chicago de openingswedstrijd van de serie met 5-1 winnen. Met 4-2 ging ook de tweede naar de White Sox, maar daar kreeg Palacios niet veel van mee. Niet op het veld althans.

Pas in de series finale maakte de outfielder weer zijn opwachting. Dit vierde Josh Palacios met een tweehonkslag in de achtste inning. Dit was één van de zeldzame hits voor Chicago, dat er in totaal maar vier wist te noteren. Nog zeldzamer was het aantal runs. Bij een 0-7 achterstand was Palacios degene die nog iets van de eer redde en de eindstand op 1-7 bepaalde. Deze gewonnen serie helpt de White Sox niets in de AL Central. Zij staan nog altijd stijf onderaan, want nummer vier Minnesota heeft maar liefst tien wedstrijden meer gewonnen dan Chicago.


CEDDANNE RAFAELA (CF, Boston Red Sox)

SEASONSTATS: 136 AB, .250/.304/.375, .679 OPS, 24 R, 18 RBI, 7 2B, 2 HR, 7 SB, 90 OPS+

De Boston Red Sox mochten dan wel achter de Yankees tweede staan in de AL East, maar als de play-offs nu zouden beginnen zou dat zonder Boston zijn. Het is nog veel te vroeg in het seizoen om daar stil bij te staan, maar toch stond er vorig weekend wel degelijk een belangrijke serie op de rol. In Kansas City wachtte namelijk één van de huidige wildcard-teams op Ceddanne Rafaela en de BoSox. Met wat goede resultaten tegen de Royals kon Boston dus prima zaken doen. Al was het maar voor het vertrouwen. Het tanken van vertrouwen was op vrijdag 9 mei voornamelijk weggelegd voor beide pitching staffs. Negen innings gingen voorbij zonder ook maar één run en ook de hits waren vrij duur.

Pas in de elfde inning was het Rafaela die de ban brak. Aan slag was hij die dag 1-for-4 met een double, maar nu ving hij de inning aan als loper op het tweede honk. Rafael Devers sloeg hem binnen, maar die ene run bleek weinig waard. Zowel in de elfde als de twaalfde inning scoorden de Royals om dit ouderwetse pitchers’ duel met 2-1 te winnen. Hoe anders was het op zaterdag.

Boston scoorde dit keer de ene na de andere run, won eenvoudig met 10-1 en met 2-for-5, een double en een run droeg ook Rafaela hier zijn steentje bij. Helaas voor de rappe outfielder wist hij dit niet door te trekken in de series finale. Met 0-for-3 zweeg zijn knuppel dit keer, maar desondanks ging de winst in de serie naar Boston. De Red Sox wonnen met 3-1 en zetten zichzelf zo op een 22-20 record voor het seizoen.

PROOI VOOR TIGERS

Lang mochten ze daar niet van genieten. Boston bracht deze week een bezoek aan Detroit, waar de Tigers bezig zijn aan een sterk seizoen. Als koploper van de AL Central begonnen ze met een prima 26-15 record aan het drieluik tegen de Red Sox. Een record dat in de loop van de week alleen maar beter zou worden. Rafaela was in de eerste wedstrijd 1-for-4 maar kreeg net als de andere BoSox een ongenadig pak slaag: 2-14. Met 1-for-4, een run, een walk en 2 RBIs kon Rafaela zelf tevreden terugkijken op de tweede wedstrijd. Met een RBI-double in de vijfde en een productive out in de tiende bracht hij Boston tot twee keer toe langszij. Helaas mocht het uiteindelijk niet baten, want de Tigers wonnen na elf innings met 10-9.

Detroit bleek vruchtbare grond voor de jonge buitenvelder. Woensdag schreef hij in de zevende inning opnieuw een RBI-single bij, maar ondanks zijn 2-for-4 aan slag met naast die RBI nog een run ging Boston opnieuw de bietenbrug op: 5-6. Dat positieve record van begin deze week is dus alweer van de baan. Na de serie in Detroit zakten de Red Sox naar de derde plek in de AL East, want Toronto kwam hen voorbij.

Cover photo: Denis Poroy

NHL Play-Offs: Toronto wint in Sunrise en trekt serie naar Game 7

0

Het einde van de tweede ronde nadert. Met Edmonton en Carolina reeds geplaatst voor de Conference Finals kon Florida zich vannacht als derde team zich bij de laatste vier voegen. In een spannende, maar allesbehalve goede Game 6 beten de Panthers echter haar tanden stuk op Toronto, dat onder leiding van Auston Matthews haar laatste strohalm pakte.

HALVE FINALE EASTERN CONFERENCE FINAL

GAME 6: FLORIDA PANTHERS – TORONTO MAPLE LEAFS

Erop of eronder afgelopen nacht voor Toronto Maple Leafs, dat na de 2-0 voorsprong in de serie geen wedstrijd meer echt in de buurt kwam van Florida Panthers. In Sunrise werd Game 6 echter vooral spannend dan goed. Iets wat de Leafs-fans ongetwijfeld een biet zal zijn.

Ondanks het mindere spel van beide ploegen golfde het spel toch redelijk van links naar rechts. Toch kwam het eerste gevaar van de wedstrijd pas na zes minuten, nadat Florida op de powerplay een aantal keer goalie Joseph Woll onder vuur namen. In het tweede gedeelte van de eerste periode kropen de Leafs wat meer uit hun schulp en kwam het gevaar vooral van Matthew Knies, die zijn inzet van dichtbij door Sergei Bobrovsky gekeerd zag worden.

Ook in de tweede periode vielen de kansen niet bepaald als rijpe appelen naar beneden. Met wat speldenprikken van Florida in de openingsfase als hoogtepunt, was ook de tweede twintig minuten voor de neutrale fan doorbijten. Toronto kreeg nog een aantal aardige kansen op de powerplay en in een 4 v 4 situatie, maar beide teams zochten andermaal met de brilstand voor de tweede keer de thee op.

De treffers werden uiteindelijk voor de laatste twintig minuten bewaard. Nadat Florida sterk uit de kleedkamer kwam, viel de treffer uiteindelijk aan de andere kant. Aaron Ekblad kreeg een simpele pass van Gustav Forsling niet onder controle en via Mitch Marner kwam de puck bij Auston Matthews terecht, die met een hard en verdekt schot Bobrovsky passeerde. De openingstreffer werkte als een lap op een rode stier en de Leafs schakelden gevoelsmatig een tandje bij. Nadat Sam Bennett de gelijkmaker op zijn stick had, besliste Max Pacioretty met een fraaie backhand in een 2 v 1 de wedstrijd.

UP NEXT

All-the-way! De serie gaat met een 3-3 tussenstand richting Toronto, waar in de nacht van zondag op maandag de beslissing zal vallen. Over deze Game 6 hoeven we weinig woorden vuil te maken. Voor de fans was het nagelbijten, voor de neutrale kijker doorbijten. Hopelijk hebben beide ploegen het vuurwerk voor Game 7 bewaard.

Tussenstand: Serie weer in evenwicht, 3-3

Cover photo: Kim Klement Neitzel-Imagn Images

NHL Update: Canucks en Flyers presenteren nieuwe head coach, Ken Holland naar Los Angeles

0

Het einde van de tweede ronde in de playoffs nadert. Edmonton en Carolina plaatsten zich reeds voor de Conference Finals en staan Dallas en Florida eveneens op de rand van. Toch viel er ook deze week weer behoorlijk wat nieuws te noteren buiten het postseason om. In Philadelphia gaven ze er eindelijk een klap op en werd Rick Tocchet als nieuwe head coach aangesteld. Zijn oude werkgever volgde niet veel later en schoof voormalig assistent Adam Foote door naar de rol van head coach. In Los Angeles maakten ze een einde aan de speculaties en stelden de zwarthemden Ken Holland aan als nieuwe GM.

RICK TOCCHET NIEUWE HEAD COACH PHILADELPHIA FLYERS

Philadelphia Flyers heeft afgelopen woensdag Rick Tocchet als nieuwe head coach aangesteld. Het is geen daverende verrassing dat het Front Office in Philly bij Tocchet is uitgekomen, daar de Canadees sinds zijn vertrek uit Vancouver op pole position stond.

Rick Tocchet is natuurlijk allesbehalve een onbekende in Pennsylvania. De 61-jarige voormalig winger werd in de zesde ronde van de 1983 Entry Draft door de Flyers opgepikt en speelde er elf seizoenen (onder meer als captain). Halverwege het seizoen 1991 – 1992 verkaste de Canadees naar Pittsburgh Penguins, waar hij direct de eerste en enige Stanley Cup (als speler) aan zijn palmares toevoegde. Via Los Angeles, Boston, Washington en Phoenix sloot hij uiteindelijk zijn carrière af bij de franchise waar hij begon.

Het vertrek van Tocchet hing overigens al een aantal weken in de lucht. De situatie in Vancouver was al het gehele seizoen instabiel. Brock Boeser en Elias Pettersson zaten ver van hun normale vorm verwijderd, goalie Thatcher Demko was wederom vaker wél in de ziekenboeg dan niet en verscheepte GM Patrik Allvin J.T. Miller naar zijn oude werkgever New York Rangers. Het leidde er mede toe dat Tocchet — met een flink aantal gaten in het roster — zijn kansen op de coachmarkt wilde gaan verkennen.

Desondanks valt Tocchet zelf weinig aan de malaise aan te rekenen. De Canadees werd in januari 2023 als opvolger van Bruce Boudreau aangesteld en miste — na een uitstekende eerste drie maanden — de play-offs. Het seizoen 2023 – 2024 werd er uiteindelijk één voor in de geschiedenisboeken. Met 50 overwinningen en het winnen van de Pacific Division, vonden de Canucks pas in de tweede ronde van de play-offs haar Waterloo tegen Edmonton. Het leverde Tocchet uiteindelijk de Jack Adams Award op.

BEKEND TERREIN

Niet alleen keert Tocchet terug bij de franchise die hem nauw aan het hart ligt, maar stapt de Canadees ook nog eens in een situatie die hij nog zal kennen uit zijn tijd bij Arizona Coyotes. In Phoenix krikte hij de gevallen ploeg op van een laatste plaats in 2017 – 2018 naar het postseason van 2019 – 2020.

Ook in Philadelphia is de franchise aan een flinke retool bezig, maar kan hij wel prima vooruit met een aantal sleutelspelers van het roster. Travis Konecny is zo’n voorbeeld, die niet alleen bewezen heeft minimaal dertig goals te kunnen maken maar ook nog eens qua leeftijd de gloriejaren nog voor zich heeft. Matvei Michkov gaat alleen maar beter worden na een uitstekend rookie season, waarin de Rus in totaal 63 punten (26 goals, 37 assists) in 80 wedstrijden noteerde en hebben Jamie Drysdale, Owen Tippett, Bobby Brink en Tyson Foerster eveneens een belangrijke rol in het verschiet liggen.

Bovendien kan het Front Office de wederopbouw zomaar versnellen door de komende maanden flink aan de slag te gaan op de spelersmarkt. Met in het achterhoofd ook nog de aankomende cap space verhogingen hebben de Flyers een slordige $24 miljoen dollar te besteden. Tel daarbij de zeven (!) picks in de eerste twee rondes van de 2025 Entry Draft op en je kunt de klok erop gelijk zetten dat de oranjehemden agressief zullen investeren. Zo komen onder meer Brock Boeser, Sam Bennett, Aaron Ekblad en Neal Pionk potentieel beschikbaar op 1 juli, geen gek moment om pakketjes te vormen.


VANCOUVER CANUCKS LOST HEAD COACH VRAAGSTUK INTERN OP

Vliegen we van Philadelphia en Rick Tocchet weer even terug naar zijn oude werkgever. Vancouver Canucks stelde van de week eveneens een nieuwe head coach aan. Ondanks het feit dat zoon Cal Foote onderdeel is van de Canada WJC-rechtszaak, schuift Adam Foote van assistent door naar de positie van eindverantwoordelijke.

Hiermee kiest het Front Office in Vancouver voor de weg van de minste weerstand. In plaats van het vissen op de coachmarkt naar bijvoorbeeld Jay Woodcroft en Peter Laviolette of het intern promoveren van huidig AHL head coach Manny Maholtra — die met een uitstekende play-off campagne met Abbotsford Canucks de Western Conference Final speelt –, die overigens lang op pole position stond in de media.

De beslissing is overigens prima te billijken. De Canucks zijn zeker komend seizoen bij wat rust in de tent gebaat en met Foote heeft Vancouver in ieder geval een head coach die feeling heeft bij de huidige situatie in Canada en bekend is bij de (toch wel) winnende formule die Tocchet erin heeft gekregen de voorbije drie seizoenen. Bovendien is Foote dé man achter het defensieve aspect van de Canucks-organisatie, iets waar men graag op wilt voortborduren.

Met prospect Tom Willander — die zijn Entry Level contract ondertekende — en (blue-liner) Elias Pettersson hebben de blauwhemden in ieder geval genoeg brandstof voor de komende jaren om samen met Filip Hronek en Marcus Pettersson de blauwe lijn vorm te geven.

QUINN HUGHES BINNENBOORD HOUDEN

Het allerbelangrijkste argument van het doorschuiven van Foote is misschien nog wel de uitstekende relatie met Quinn Hughes. De captain heeft er geen publiekelijk geheim van gemaakt dat hij de laatste paar maanden niet gelukkig is met de situatie in Vancouver en voorzichtig kwamen de eerste geruchten van een mogelijke trade op gang. Adam Foote — zelf natuurlijk geen onverdienstelijke blue-liner bij Colorado Avalanche en Columbus Blue Jackets — heeft Hughes de voorbije twee seizoenen dusdanig weten te prikkelen, dat het Front Office voorzichtig hoopt op een ommekeer in de mindset van de Amerikaan.

Voor het Front Office in Vancouver zal de focus de komende maanden vooral op de aanvallende linies worden gelegd. Het duo Rutherford – Allvin zal naarstig op zoek moeten naar top-six forwards, die het (naar verwachting) defensieve spel van Foote zullen compenseren. De Canucks hebben een solide basis op de blauwe lijn en is de tandem Demko – Kevin Lankinen (mits fit) ook bovengemiddeld goed.

Bovendien is het vooral te hopen dat Eilas Pettersson (de centre) zijn drive weer begint te vinden in Vancouver. De positie van de Zweed stond het voorbije seizoen geregeld ter discussie en leek een trade tijdens de voorbije Trade Deadline in de maak. Brock Boeser staat op het punt van vertrekken en zal Allvin flink aan de bak moeten. Ten opzichte van de eerder genoemde Flyers hebben de Canucks echter geen “bonus picks” in de aanbieding, dus zal het normaal gesproken wachten worden tot Free Agency opent op 1 juli.


KEN HOLLAND STAPT IN BIJ LOS ANGELES KINGS

Los Angeles Kings heeft een kleine anderhalve week na het scheiden van GM Rob Blake reeds een opvolger aangesteld. Good old Ken Holland neemt per direct het stokje van Blake over als tiende GM uit de geschiedenis van de Kings. Na een fiks aantal gesprekken met potentiële kandidaten viel de keuze vanuit president Luc Robitaille uiteindelijk op de voormalig Red Wings en Oilers GM.

Voor Holland lag er een meerjarig contract klaar, waar de 69-jarige Canadees ook eerlijk aangaf met meerdere franchises (waaronder New York Islanders) in gesprek te zijn geweest. In Los Angeles treft Holland een interessant roster aan, dat van alle franchises die hij heeft gesproken het dichtst bij mogelijk succes ligt. Tegenover de media was Holland dan ook erg stellig in de richting die het Front Office met dit roster op wilt.

““This is a good hockey team that I thought, three weeks ago, when I looked around the league, that was one of the teams that I thought they could go to the final four and beyond and they didn’t……we want to win the Stanley Cup, that’s the ultimate goal.”

En buiten alle mogelijke twijfels vanuit de fans in LA om, hebben de Kings met het aanstellen van Holland één van de meest succesvolle GM’s aller tijden binnenboord gehaald. De Canadees was van 1997 tot 2019 als (deels assistent) GM actief in Detroit, waarin onder zijn bewind vier Stanley Cups werden gewonnen. Na het doorschuiven van Steve Yzerman als opvolger had Holland het na 22 jaar wel gezien in Detroit en werd hij niet veel later als GM in Edmonton aangesteld.

Onder zijn bewind bouwden de Oilers uiteindelijk ook gestaag aan een kampioenenformatie, maar vond het gedurende zijn vijf jaar aan het roer twee keer haar Waterloo in de Western Conference Final en het voorbije seizoen de Stanley Cup Final. Aan het einde van het seizoen 2023 – 2024 liep het contract van Holland ten einde en werd er gezamenlijk besloten afscheid van elkaar te nemen.

JIM HILLER BLIJFT

Eén van de grootste vraagstukken binnen LA Kings was zonder twijfel de positie van head coach Jim Hiller, die medeverantwoordelijk werd gehouden voor de 4-2 nederlaag tegen Edmonton Oilers in de eerste ronde van dit postseason. Na een urenlange ontmoeting tussen Holland en Hiller — die elkaar overigens nog kennen uit het seizoen 2014 – 2015, waarin Hiller assistent coach was in Detroit –, zijn de twee overeengekomen de toekomst met elkaar aan te willen gaan.

De toekomst die zomaar eens in een stroomversnelling zou kunnen gaan. In tegenstelling tot voorganger Blake is Holland niet vies van een risicovolle (en dure) investering. De Kings hebben meer dan $20 miljoen dollar aan cap space te besteden, waarmee ze ook in het topsegment Free Agency kunnen meestrijden om handtekeningen. Het track record van Holland de voorbije dertig jaar heeft in ieder geval bewezen dat de franchises een stijgende lijn te pakken kregen.

Cover photo: James Carey Lauder-Imagn Images

NHL Play-Offs: Hellebuyck staat op voor Jets, Canes schakelen Ovi en Caps uit

0

Met de Edmonton Oilers is het eerste schaap al over de dam en afgelopen nacht konden Carolina Hurricanes en Dallas Stars dat voorbeeld richting de Conference Finals volgen. De Canes moesten dan “even” winnen in Washington en voor de Stars stond er een bezoek aan Winnipeg op het programma. Daar waar de winnaar van de Presidents’ Trophy dus vocht voor de laatste kans. In onze recaps van vandaag lees je hoe deze wedstrijden zijn verlopen.

HALVE FINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 5: WASHINGTON CAPITALS – CAROLINA HURRICANES

De afgelopen dagen mocht Spencer Carbery bewijzen waarom hij kandidaat is voor de Jack Adams. Op een enkele periode hier en daar na zijn z’n Washington Capitals grotendeels weggespeeld door de Hurricanes en aan Carbery om daar iets op te vinden. Hij besloot zijn aanvalslijnen in elk geval wat aan te passen en moest daarnaast hopen dat de Logan Thompson van de andere thuiswedstrijden kwam opdagen. De Capitals-goalie presteert thuis namelijk aanzienlijk beter dan uit.

Carbery kon tevreden zijn onder de start van zijn Capitals. Het was niet dat ze deze Hurricanes opeens alle hoeken van het ijs lieten zien, maar op het oog zat er wel meer tempo in hun spel. De 0-1 van Jordan Staal kwam dan ook niet alleen uit de lucht vallen, maar was tevens een grote domper voor de Caps. Ze leken op hun tenen te lopen en nog was dat niet genoeg tegen Carolina, waar blueliner Alexander Nikishin zijn NHL-debuut maakte. Lang hoefden ze niet te treuren. Een paar minuten na die openingstreffer hing Anthony Beauvillier – enigszins fortuinlijk – de bordjes weer gelijk.

Vroeg in de tweede periode werd een tweede Capitals-treffer afgekeurd wegens offside. Daarna domineerden de Hurricanes grotendeels de tweede periode, maar in de derde was het weer Washington wat de klok sloeg. Scoren gaat hen de hele serie al niet gemakkelijk af. Mede ook door prima keeperswerk van Frederik Andersen. Zijn collega aan de andere kant moest vlak voor tijd voor de tweede keer buigen. Geheel volgens de Hurricanes-traditie probeerde Andrei Svechnikov het eens vanuit een moeilijke hoek. En met succes!  

Carbery kon niet anders dan alles of niets gaan spelen in die laatste fase. Voor de Capitals leverde dit wel kansen op, maar niet die oh zo belangrijke goal. Die viel wel aan de andere kant. Seth Jarvis maakte aan alle onzekerheid een einde met zijn empty-netter: 3-1.

UP NEXT:

Na een jaar afwezigheid staan de Carolina Hurricanes weer in de Eastern Conference Final. Als je ziet hoe dit roster veranderd is in de loop der jaren – en zelfs dit seizoen – is dat best knap. Frederik Andersen heeft tot nu toe alle twijfels over de goalies weggenomen, defensief staat het goed en zowel de Devils als Capitals hadden de grootst mogelijke moeite met de pressie en de vele shot attempts van dit Carolina. Zij moeten nog even wachten op de tegenstander. Florida en Toronto spelen zaterdag Game 6 en daarna mogelijk nog een Game 7.

Voor Washington komt er een einde aan een schitterend seizoen. Natuurlijk was er dat record van Alex Ovechkin – in deze serie overigens vrijwel onzichtbaar – maar slechts een enkeling tipte dit Washington als kampioen van de Metropolitan. Afgelopen zomer deden ze uitstekende zaken daar, maar het is de vraag of de toch wat oude Capitals dit nog een keer op kunnen brengen. Hun schotpercentage tikte tijdens het reguliere seizoen bijna de 13% aan, maar in het postseason was dit niet vol te houden. Of Ovi nog een laatste kans op een tweede Stanley Cup krijgt, valt dus te betwijfelen.

Eindstand in de serie: Carolina wint met 4-1


HALVE FINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 5: WINNIPEG JETS – DALLAS STARS

De Winnipeg Jets moest voor eigen publiek deze serie in leven zien te houden. Daar waar Connor Hellebuyck zich dus op z’n gemak voelt. Een goede Hellebuyck hebben ze tegen deze ongelooflijk goede Dallas Stars ook hard nodig. Peter DeBoer had al niets te klagen over zijn diepte, maar nu ook Miro Heiskanen weer op het ijs staat, wordt dit bijna een griezelig sterke ploeg. In de eerste periode werd dat sterrenensemble echter vakkundig aan banden gelegd door de Jets. Niet dat de thuisploeg nu overdreven veel creëerde, maar Dallas op slechts 4 SOG houden mag een knappe prestatie heten.

We zeiden het al, ook Winnipeg kreeg weinig kansen. Ja, ze waren de bovenliggende partij maar echt op gang kwam deze wedstrijd maar niet. Een goal moest daar verandering in brengen en gelukkig voor alle fans op de tribune viel die goal aan de goede kant. Voor de Jets dan in dit geval. Mark Scheifele kreeg ‘m op zijn naam, maar via het been van Stars-verdediger Thomas Harley ging de puck over de lijn. Diezelfde Scheifele bracht de Jets-aanhang opnieuw op de banken in de slotminuut van de tweede periode. Dit keer ging er echter een streep door zijn treffer.

Winnipeg had de controle in dit duel, maar moest ontzettend voorzichtig zijn met die nipte voorsprong. Al vroeg in de derde tilde Nikolaj Ehlers de marge naar twee. De pruttelende powerplay sloeg opeens aan dankzij de Deen: 2-0. Die powerplay is zorgenkindje af, want Vladislav Namestnikov bewees ook een PPG te kunnen scoren. Hij loodste de Jets in de slotfase van de derde periode in veilige haven met de 3-0. Dallas was op dat moment al verslagen, maar Nikolaj Ehlers liet niet na met een empty-netter nog wat meer zout in de Texaanse wonden te strooien: 4-0.

UP NEXT:

Winnipeg deed wat het moest doen in Game 5. Thuis winnen en Connor Hellebuyck vertrouwen laten tanken. De Jets leken in alles op die ploeg die in het reguliere seizoen zo dominant waren en daardoor de Presidents’ Trophy wonnen. Echter komt nu de grootste uitdaging. Connor Hellebuyck en zijn kompanen zullen komende zondag (02.00 uur Nederlandse tijd) eindelijk eens buitenshuis moeten winnen. Dat lukte niet in St. Louis en dat lukte evenmin in Dallas tot nu toe. Nu is het geen kwestie meer van mogen. Nee, een nederlaag is nu fataal waardoor er net wat meer druk op de Jets staat dan in die andere gevallen.

Tussenstand in de serie: Dallas leidt met 3-2

Cover photo: Bruce Bennett

Post en Warriors uitgeschakeld door Timberwolves

0

Voor Nederlander Quinten Post en zijn Golden State Warriors zitten de NBA Playoffs 2025 er na de tweede ronde op. Minnesota Timberwolves profiteerden optimaal van de blessure van sterspeler Stephen Curry en wonnen met 4-1 de serie.

De Warriors opende in Minnesota nog met een 88-99 zege, maar daarna wonnen Timberwolves vier duels op rij. Dit was inclusief twee zeges in San Francisco tijden game 3 en game 4. Curry raakte al geblesseerd tijdens game 1 aan zijn hamstring, maar Warriors wonnen dat duel nog wel. De vier games daarna werden zonder Curry dus verloren, zonder verder ook een al te grote rol voor Post. In game vijf bleek het tweede en derde kwart beslissend te zijn. Minnesota won in eigen huis met 110-121 en gaan zo door naar de Conference Finals in de Western Conference.

Foto: Carlos Gonzalez/Star Tribune via Getty Images

NHL Play-Offs: Kapanen elimineert Golden Knights, Panthers domineren in Toronto

0

We naderen de fase in de tweede ronde waarin de beslissingen gaan vallen. Edmonton kon zich afgelopen nacht al als eerste plaatsen voor de Conference Finals, maar dan moest er wel “even” gewonnen worden in het fort van de Golden Knights. In Toronto hoopten de Maple Leafs het momentum in hun serie terug te pakken. Of dit alles is gelukt, lees je in onze recaps!

HALVE FINALE EASTERN CONFERENCE

GAME 5: TORONTO MAPLE LEAFS – FLORIDA PANTHERS

Als je de Florida Panthers tekeer zag gaan in de eerste ronde, dan is het knap dat Toronto twee van de eerste vier wedstrijden in deze serie won. Nog knapper wordt het als je weet dat Auston Matthews in die duels droog bleef staan. Net als Nikita Kucherov van de Lightning heeft de Leafs-captain het ontzettend lastig tegen de Cats. Het zou de Leafs een eind op weg helpen als spelers als Matthews of Mitch Marner de weg naar het doel weer eens vinden.

In de eerste periode was dit voornamelijk voorbehouden aan de Florida Panthers. Zij trokken de lijn van Game 4 door en waren ook nu hun dominante zelf. Aanvankelijk kon Joseph Woll zich nog wel staande houden, maar laat in de openingsperiode had de goalie geen antwoord op een inzet van Aaron Ekblad. Voor de trouwe aanhang van de Leafs bleek dit een voorbode op wat komen ging. De Florida Panthers drukten in de tweede periode het gaspedaal nog wat verder naar beneden wat resulteerde in de 0-2 van Dmitry Kulikov en de 0-3 van Jesper Boqvist. Op dat moment was de wedstrijd net halverwege.

Deed Toronto dan helemaal niks? Jawel, maar afgezien van William Nylander lukte het vrijwel niemand om Sergei Bobrovsky ook maar een beetje in verlegenheid te brengen. De Zweed kreeg de grootste kansen, maar benutte deze niet. Dat bleven de Panthers wel “gewoon” doen. Niko Mikkola was de volgende blueliner die zich meldde op het scoreformulier. Drie van de vier treffers kwamen nu van de stick van een verdediger. De vijfde daarentegen werd binnen gewerkt door een aanvaller. A.J. Greer is niet een naam die in het oog springt, maar trefzeker was hij in dit geval wel. Was daarmee de gifbeker dan leeg voor de Leafs? Nee. Een PPG van Sam Bennett maakte er ook nog 0-6 van. Vlak voor tijd verpestte Nic Robertson de shutout voor Bobrovsky nog, maar veel fans kregen dit al niet meer mee.

UP NEXT:

Toen de teams de vorige keer het vliegtuig pakten van Toronto naar Florida zaten de Maple Leafs in een zetel met hun 2-0 voorsprong. Dit keer zitten ze met een groot probleem. Waar de Maple Leafs in de eerste wedstrijden nog genoeg kansen kregen, weten de Cats dat nu bijna tot een minimum te beperken. Daarnaast wacht bijvoorbeeld Auston Matthews nog altijd op zijn eerste goal in deze serie. Anthony Stolarz staat weer op het ijs voor zijn trainingen, maar of hij fit genoeg is om zaterdag (02.00 uur Nederlandse tijd) het seizoen van de Leafs te redden valt te betwijfelen. Paul Maurice en zijn Panthers hebben na een moeizaam begin het ritme te pakken en zullen deze halve finale zo snel mogelijk willen beslissen.

Tussenstand in de serie: Florida leidt met 3-2


HALVE FINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 5: VEGAS GOLDEN KNIGHTS – EDMONTON OILERS

Wat hebben Ivan Barbashev, Jack Eichel en Tomas Hertl met elkaar gemeen? Buiten dat het stuk voor stuk bijzonder goede ijshockeyers zijn. Geen van deze drie Golden Knights wist in de eerste vier wedstrijden ook maar één keer te scoren. Voor Bruce Cassidy zou het lekker zijn als de heren in Game 5 besluiten daar verandering in te brengen. We moeten echter nog wel even een lans breken voor Eichel. Met 5 assists is hij degene met de meeste punten voor Vegas in die duels.

Beide teams namen in de eerste periode ruim de tijd om het even aan te kijken. Het aantal doelpogingen viel te verwaarlozen en het aantal grote kansen al helemaal. Pas aan het einde van die periode probeerden de Oilers heel voorzichtig deze wedstrijd naar zich toe te trekken. Adin Hill voorkwam dat zij ook met een voorsprong aan de tweede periode mochten beginnen. In die tweede periode drongen de bezoekers meer en meer aan. Vegas, dat doorgaans zo sterk is op het eigen ijs, werd daar waar mogelijk met de rug tegen de muur gezet en wist nauwelijks iets te creëren.

Met de brilstand nog op het bord begonnen de powerhouses uit het westen aan de derde periode. De Knights beseften dat de tijd voor hen begon te dringen. Zij meldden zich dan ook wat vaker voor de neus van Stuart Skinner, maar die gaf geen krimp. Aangezien collega Adin Hill met een cruciale save vlak voor tijd op de proppen kwam, moest een verlenging hier over het lot van de Golden Knights beslissen. Dat lot hing inmiddels aan het spreekwoordelijke zijden draadje. Eén schot kon immers het einde van hun seizoen betekenen. Dat schot kwam er. Of eigenlijk was het een intikkertje. Kasperi Kapanen werd de onverwachte held voor Edmonton toen hij ergens nog een gaatje voorbij Hill vond en de Oilers naar de Western Conference Final bracht.

UP NEXT:

Een hele, hele grote domper voor de Vegas Golden Knights. Zij wonnen de Pacific Division, waren in de breedte één van de beste teams in de NHL maar enkele sterkhouders lieten het afweten tegen de Oilers. Het wordt interessant om te volgen hoe GM Kelly McCrimmon het offseason aan gaat vliegen. Veel van de huidige contracten lopen nog (lang) door en interessante draft picks hebben ze door al het succes niet echt.

Die zorgen hebben ze in Edmonton (nog) niet. De Oilers gaan voor het tweede jaar op rij naar de Western Conference Final en na de doelpuntrijke serie tegen LA bewezen ze tegen Vegas ook wel degelijk te kunnen verdedigen. Het is nog even afwachten wie ze treffen in de WCF. Dallas domineert de serie tegen Winnipeg en heeft een 3-1 voorsprong, maar beslist is het nog allerminst. Edmonton kan dan ook vanuit de luie stoel het vervolg van die best-of-7 volgen. Zij zijn al na vijf wedstrijden klaar met de Knights en dat mag toch wel een verrassing heten.

Eindstand in de serie: Edmonton wint met 4-1

Cover photo: John Locher/AP Photo

#1 Cavaliers verrassend uitgeschakeld door Pacers

0

Indiana Pacers hebben zich als eerste team weten te plaatsen voor de Conference Finals van de 2025 NBA Playoffs. #1 Cleveland Cavaliers bleek, mede door blessures, niet in staat om uit de startblokken te schieten en kwam vervolgens richting het einde van de serie net te kort.

Cavaliers hadden te maken met blessures van drie starters: Darius Garland, Evan Mobley en De’Andre Hunter, terwijl ook Donovan Mitchell niet fit was. Pas tijdens de laatste twee duels van de serie kreeg Cleveland hun spelers terug, maar toen hadden Pacers al een 2-1 voorsprong gepakt door in Cleveland de eerste twee games te winnen. Cavaliers wonnen met een wat fittere selectie game 3, maar vervolgens ging game 4 in Indiana weer verloren en stond het team met de rug tegen de muur in game 5. Ondanks een voorsprong van negentien punten in Q2 verloor Cleveland na een spannende slotfase met 114-105 en viel het doek voor de #1 seed in de Eastern Conference.

Foto: AP Photo/Sue Ogrocki

NHL Play-Offs: Granlund en Oettinger stelen Game 4 voor Stars

0

Van de zestien teams die zich plaatsten voor de play-offs zijn er nu nog acht over. Dat betekent dat de tweede ronde van start is gegaan en daarin mogen de Florida Panthers hun favorietenrol waarmaken tegen de Maple Leafs! Dit is slechts één van de vier interessante series en hoe deze verlopen, lees je natuurlijk de komende dagen bij SportAmerika!

HALVE FINALE WESTERN CONFERENCE

GAME 4: DALLAS STARS – WINNIPEG JETS

Door de 1-2 achterstand in deze serie stond er voor Winnipeg wel het een en ander op het spel in Game 4. Het is immers nogal een verschil of je met 1-3 of 2-2 terugkeert naar de provincie Manitoba. Vooraf werd al bekend dat die opdracht er niet eenvoudiger op werd. Bij Dallas keerde Miro Heiskanen namelijk terug na maandenlange afwezigheid. Zijn rentree inspireerde de Stars niet echt. Het waren de Jets die beter uit de startblokken kwamen. Hun ambities waren duidelijk: zij moesten en zouden Game 4 winnen. Linksom of rechtsom. Ze hadden daar misschien ook wel recht op, maar het waren toch de Stars die zich als eerste meldden op het scorebord.

Een domme overtreding van Dylan DeMelo werd op de powerplay afgestraft door Mikael Granlund. Al vroeg in de tweede periode poetste Nikolaj Ehlers dit weg door Jake Oettinger te verrassen in zijn korte hoek. Die gelijkmaker kwam Winnipeg toe, maar telkens vonden zij Oettinger op hun pad. Connor Hellebuyck had het aan de andere kant wat minder druk, maar de kandidaat voor de Vezina moest aan het einde van de tweede periode wel voor de tweede keer vissen. Weer was het Granlund die hem versloeg en de Stars voor de tweede keer op voorsprong zette 2-1.

De Jets hadden die ene Fin, Mikko Rantanen, tot nu toe in bedwang gehouden, maar was het een andere Fin die hen pijn deed. Aan het einde van een double-minor sloeg Granlund al vroeg in de derde periode opnieuw toe. Zijn eerste postseason-hatty zette Dallas op 3-1 en met Oettinger in deze vorm zou dat genoeg moeten zijn. Vreemd was het niet dat Scott Arniel al betrekkelijk vroeg zijn slotoffensief inzette. De Jets-coach moest immers wel! Ook met een extra veldspeler lukte het Winnipeg echter niet om Oettinger nog een tweede keer te verslaan. Dallas won zo beide thuiswedstrijden en kan de winnaar van de Presidents’ Trophy na Game 5 al met vakantie sturen.

UP NEXT:

Scott Arniel heeft tot vrijdag (03.30 uur Nederlandse tijd) om iets te verzinnen zodat hij het seizoen van de Jets in leven houdt. Winnipeg was lang de betere in Game 4, maar was niet opgewassen tegen Jake Oettinger. Voor diens collega Connor Hellebuyck blijft de combinatie uitwedstrijden en play-offs een dingetje. Dat zij in Dallas een keertje moeten winnen, is echter van later zorg. Eerst moet thuis Game 5 gewonnen worden en met de druk die dit met zich meeneemt zal dat nog lastig zat worden.

Tussenstand in de serie: Dallas leidt met 3-1

Cover photo: Jerome Miron

Mavericks verrassen met #1 pick in 2025 NBA Draft

0

Terwijl de NBA Playoffs van 2025 volop bezig zijn, vond in de nacht van maandag op dinsdag ook de NBA Draft 2025 Lottery plaats. Dit is waar de teams die een pick in de top vijftien hebben, erachter komen waar ze in juni een speler mogen gaan kiezen.

Dallas Mavericks en San Antonio Spurs waren de winnaars van de lottery. Zij stegen tien en zes plekken door de loterij en veroverden de eerste en tweede pick. Cooper Flagg en Dylan Harper zijn normaal gesproken de eerste twee spelers die in juni gekozen gaan worden tijdens de NBA Draft. Verder steeg Philadelphia 76ers twee plekken. De grootste verliezers waren Utah Jazz en Washington Wizards, die vier plekken zijn gezakt. Zie hieronder de hele volgorde in de top vijftien en het proces dat daarbij hoorde.

Foto: Melissa Tamez/NBAE/Getty Images