Home Blog Pagina 29

NHL Highlights: kunststukje Stutzle, de knappe reis van Josi, hattricks en veel meer!

Hans Mulder
-
0
NHL Highlights: kunststukje Stutzle, de knappe reis van Josi, hattricks en veel meer!

In deze NHL Highlights duiken we in het bijzondere verhaal van Roman Josi dit seizoen. Ook komen we veel hattricks tegen, een beauty van Tim Stutzle en opmerkelijke uitslagen. Verder zetten we het goalie-tandem in Boston in het zonnetje en lichten we toe waarom Gavin McKenna het niet verdient om afgeschreven te worden.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

HIGHLIGHTS

JORDAN KYROU vs TAMPA BAY LIGHTNING

Elf wedstrijden op rij hadden de Tampa Bay Lightning gewonnen. Die reeks bracht hen onder meer de koppositie in de Atlantic Division, maar de Bolts wisten zelf ook wel dat die serie eindig was. In Pittsburgh ging het vorige week dinsdag al met hangen en wurgen. Pas na een SO kon Tampa Bay daar 2 punten bijschrijven. En dus die elfde zege. Tot een twaalfde kwam het echter niet. Een overwinning in St. Louis zou het franchiserecord van twaalf opeenvolgende winstpartijen evenaren, maar Jordan Kyrou en de Blues hadden andere plannen.

Tegen alle verwachtingen in namen de Blues al brutaal een 2-0 voorsprong in de eerste periode. Jake Neighbours en Nick Bjugstad scoorden snel na elkaar, maar die treffers werden door PPG van Nikita Kucherov en Oliver Bjorkstrand weer tenietgedaan. Thuisploeg St. Louis – en goalie Joel Hofer in het bijzonder – moesten alle zeilen bijzetten om overeind te blijven. Het verschil op de shot clock sloeg met 36-21 ver door in het voordeel van de Lightning. Het verschil op ’t scorebord werd pas gemaakt in de noodzakelijke SO. Daar was het Jordan Kyrou die Hofer en de Blues beloonde voor een heldhaftig optreden en de winning streak van Tampa Bay beëindigde: 3-2.

Zondag in Dallas eindigde de 5-game road trip van de Tampa Bay Lightning. De Bolts sloten met een goed gevoel af, want er werd met 4-1 gewonnen van de Stars. Brandon Hagel kreeg de GWG op zijn naam in wat voor de Lightning de dertiende wedstrijd op rij was waarin ze minimaal één punt pakten. Dallas daarentegen verloor voor de derde keer op rij. Aanvallend zit er nogal wat zand in deze Texaanse motor. Dallas scoorde in die duels slechts 3 goals.

RYAN O’REILLY vs COLORADO AVALANCHE

Met zoveel teams die nog in aanmerking komen voor de play-offs is het al een vreemd NHL-seizoen. Toch wist deze competitie afgelopen vrijdag nog een overtreffende trap daarin te vinden. Dat had dan weer alles te maken met bepaalde uitslagen. Te beginnen in Denver, waar de Colorado Avalanche normaal gesproken even diende te winnen van divisierivaal Nashville Predators. De Predators – en voormalig Avalanche-speler Ryan O’Reilly in het bijzonder – bewezen dat “normaal” dit seizoen niet bestaat in de NHL. Nashville trok de goede lijn van de laatste week door en blies Colorado volkomen onverwacht met 7-3 van het eigen ijs.

De naam van O’Reilly duikt vaak op in verschillende geruchten. Verrassend is dat niet, want de 34-jarige centre presteert best aardig en heeft een contract tot medio 2027. Dat hij het nog niet is verleerd, liet Ryan O’Reilly vrijdag zien tegen het team dat ‘m in 2009 drafte. Met zijn eerste hattrick in ruim een jaar tijd en 4 punten in totaal speelde O’Reilly een grote rol in deze verrassende eindstand. Het was voor de Avalanche de eerste keer dit seizoen dat ze zeven tegengoals moesten slikken en de vierde nederlaag in de laatste zes wedstrijden.

NIKOLAJ EHLERS vs FLORIDA PANTHERS

We gaan nog even door op de weg van de bijzondere uitslagen. Je komt namelijk niet iedere dag tegen dat een verdedigend kampioen met 1-9 op de broek krijgt. Dit gebeurde de Florida Panthers vrijdag in Raleigh tegen de Carolina Hurricanes. In een herhaling van de Eastern Conference Final van vorig seizoen schoten de Canes al hun frustraties van die verloren serie in één klap weg. In wat voor Carolina de grootste overwinning sinds 2008-2009 (9-0 op de Islanders) werd, was Nikolaj Ehlers met een hattrick en 4 punten het goudhaantje.

Wie na veertig minuten had gezegd dat er zo’n krankzinnige eindstand op de borden kwam te staan, werd waarschijnlijk uitgelachen. Carolina was beter, maar met 3-1 zat Florida na twee periodes nog helemaal in de wedstrijd. Dit veranderde volledig in die laatste twintig minuten. Drie goals op de powerplay en drie goals binnen een slordige 100 seconden van elkaar bliezen deze wedstrijd volledig open in het voordeel van de Canes. Voor Ehlers was het zijn eerste hattrick in dienst van Carolina. En zijn eerste sinds november 2024. Naast de Deen had ook Mark Jankowski met een goal en 2 assists een fijne avond. Dit pak slaag komt overigens ook hoog in het lijstje met grote nederlagen van de Panthers. Alleen in 2002-2003 (2-12 tegen Washington) was de marge groter dan deze 1-9.

Wat Ehlers kan, kan Andrei Svechnikov ook. Een dag na die monsterzege op Florida bonden de Hurricanes ook de New Jersey Devils aan hun zegekar. Na een doelpuntloze eerste periode trokken de Canes in de tweede deze wedstrijd naar zich toe. Dit keer met Andrei Svechnikov als grote aanjager. De Rus stond vier wedstrijden droog tot hij tegen Florida een goal en een assist noteerde. Dit bleek het zetje dat Svechnikov nodig had, want met zijn vierde hattrick in zijn loopbaan pakte de aanvaller uit tegen New Jersey: 4-1.

MIKA ZIBANEJAD vs PHILADELPHIA FLYERS

Twee teams in vrije val troffen elkaar zaterdagavond in Philadelphia. Thuisclub Flyers had de laatste vijf duels op rij verloren en veel goals (25) tegen gekregen. Het bezoekende New York Rangers had óók de laatste vijf verloren en zo mogelijk nog méér goals (30) om de oren gekregen. Voor één van deze dolende teams diende deze wedstrijd dus als een soort van parachute. Gezien alle ontwikkelingen in New York was het dan ook best verrassend dat de Rangers opeens uit hun slof schoten en aan de hand van Mika Zibanejad de Flyers met 6-3 over de knie legden.

Na die ontluisterende nederlagen tegen Boston (2-10) en Ottawa (4-8) kwam er veel kritiek op het werk van Chris Drury. De general manager antwoordde vrijdag met een open brief waarin hij een retool van het roster aankondigde en waarin hij aangaf dat alleen over sommige sterkhouders niet te praten valt met ’t oog op een trade. Mika Zibanejad bewees zaterdag één van die sterkhouders te zijn. Ondanks de beroerde serie van de Rangers was de 32-jarige Zweed wél lekker bezig de laatste tijd. Die lijn trok hij met een hattrick, al zijn tweede dit kalenderjaar, door tegen de Flyers.

Eén van die treffers viel in de tweede periode op de powerplay. Het bracht Zibanejad op 117 PPG voor de Rangers en daarmee is hij op dat vlak de nieuwe leider op de all-time topscorerslijst van deze franchise. Chris Kreider en Camille Henry scoorden elk 116 PPG. Ook een mooi moment was de eerste NHL-goal van de 23-jarige Brennan Othman. De voormalig first-rounder zal mogelijk zijn kans ruiken en liet in Philadelphia alvast zien te willen strijden voor zijn plek in de hoofdmacht.

TIM STUTZLE vs MONTREAL CANADIENS

Rond de Rangers was het onrustig, maar in Ottawa voeren de Senators ook bepaald niet op een rustig, kabbelend beekje. De resultaten zijn teleurstellend en dan kwamen ook nog die rare verhalen over Linus Ullmark naar buiten. Die ruime zege op de Rangers en de winst op Vancouver kwamen dus als geroepen voor het geplaagde roster van Travis Green. Zaterdag zagen de Senators-fans nóg een lichtpuntje. Helaas voor hen niet in de vorm van een overwinning op de Montreal Canadiens, maar wel een voortreffelijke goal van Tim Stutzle.

Met zijn beauty schoot de jonge Duitser Ottawa in de tweede periode langszij. Dat had de thuisploeg wel even nodig nadat de Canadiens in de eerste periode een 0-2 voorsprong hadden genomen. Die voortreffelijke goal inspireerde de Senators dusdanig dat ze in diezelfde tweede periode nog een 4-3 voorsprong namen. En zelfs 5-3 in de derde. Late goals van Juraj Slafkovsky en Alexandre Carrier dwongen echter alsnog een OT af voor de bezoekers. Voor Montreal werd het zelfs nog mooier. Cole Caufield deed wat Cole Caufield zo vaak doet, namelijk in overtime de wedstrijd beslissen. Met zijn tweede van de avond bezorgde hij Ottawa een kater en de Canadiens 2 belangrijk punten in de Atlantic.

Zondag beleefden de Senators een soort van Groundhog Day. Net als tegen de Canadiens gaf Ottawa een voorsprong van 2 goals uit handen en net als tegen de Habs gingen ze in OT onderuit. Dit keer was Detroit Red Wings de boosdoener en was het Alex DeBrincat die de Wings naar de 4-3 zege schoot. Detroit boekte de vijfde overwinning in de laatste zes wedstrijden en nestelt zich naast Tampa Bay aan kop van de Atlantic.

MAX DOMI vs WINNIPEG JETS

Zaterdag was de jaarlijkse Hockey Day in Canada. Traditioneel staan er dan wat onderlinge duels tussen Canadese franchises op het menu en in Winnipeg betekende dit een treffen tussen twee teams die de weg omhoog gevonden hebben. De Jets waren bezig met een 4-game winning streak na hun abominabele 11-game losing streak. Tegenstander Toronto Maple Leafs was als een raket uit de Christmas Break gekomen. Zij pakten 19 punten uit de laatste twaalf wedstrijden en zagen de belangrijkste spelers behoorlijk opleven tijdens die serie.

Toch leek het kwartje zaterdag aanvankelijk de kant van de Jets op te vallen. Het lukte hen echter niet een 2-0 en 3-1 voorsprong over de streep te trekken en dat pleit voor de veerkracht van de Maple Leafs. Met alweer zijn vijftiende van dit seizoen was het Bobby McMann die in de slotfase voor 3-3 zorgde en daarmee een verlenging afdwong. Daarin nam Auston Matthews het heft in handen. De Leafs-captain ontsnapte aan de aandacht van de verdedigers en bezorgde de puck op een presenteerblaadje bij ploeggenoot Max Domi. Die liet zich deze kans op de GWG niet ontnemen en maakte met die 3-4 een einde aan de bescheiden winning streak van de Jets.

RYAN NUGENT-HOPKINS vs ST. LOUIS BLUES

Het was een fijn weekend voor de Edmonton Oilers. En dan met name voor de goalies en voor Ryan Nugent-Hopkins. Nadat Tristan Jarry zaterdag tegen Vancouver een shutout noteerde, was het zondag de beurt aan Connor Ingram om hetzelfde te presteren tegen de St. Louis Blues. Toch was het niet Ingram, maar Ryan Nugent-Hopkins naar wie de meeste aandacht ging. De first-overall uit de draft van 2011 speelde zondag zijn 1000e wedstrijd in de NHL. Hij vierde dit met een PPG na bijna zes minuten.

In zijn draft kreeg Nugent-Hopkins de voorkeur boven onder meer Jonathan Huberdeau (3e), Gabriel Landeskog (2e) en Mika Zibanejad (6e). Hoewel de inmiddels 32-jarige Canadees een knappe loopbaan kent, heeft hij zijn échte belofte niet helemaal ingelost. Misschien ook wel omdat RNH al jaren in de schaduw van Connor McDavid en Leon Draisaitl opereert. Zondag was hij ’t echter die in de spotlights stond dankzij z’n mooie mijlpaal en GWG. Edmonton herstelde zich met deze back-to-back overwinningen van nederlagen tegen de Islanders en Predators en zij vormen in de Pacific de enige bedreiging voor de Golden Knights.

KEEP THE STREAKS (NOT) ALIVE!

Een aantal teams zag hun streak de laatst week sneuvelen. Toch zijn er ook nog wel degelijk clubs die hun reeks wél in stand weten te houden. Al is dat lang niet altijd goed nieuws. Vraag dat maar aan de Vancouver Canucks. Onder meer door 2 goals van zowel Jack Roslovic als Kasperi Kapanen gingen zij zaterdag voor de ogen van het eigen publiek kansloos met 0-6 onderuit tegen de (door familieomstandigheden Draisaitl-loze) Edmonton Oilers. Dit was voor Vancouver alweer de tiende nederlaag op rij en daarmee evenaren ze het negatieve franchiserecord uit 1997. Om dit niet aan te scherpen, zal maandag thuis gewonnen moeten worden van de New York Islanders.

Boston is dit seizoen the place to be als het gaat om streaks. Twee keer al zetten de Bruins een 6-game losing streak neer, maar daar werden ook al knappe series overwinningen tegenover gezet. In november wonnen de B’s er zeven op rij en dinsdag in Dallas krijgen ze de kans dat te evenaren. Zaterdag in Chicago boekte Boston mede dankzij 2 goals van blueliner Mason Lohrei namelijk de zesde zege op rij. De Bruins moesten dit keer wel van ver komen, want enigszins tegen de verhouding in hadden de Blackhawks de eerste periode een 2-0 voorsprong genomen. Die werd in de veertig minuten daarna weggepoetst door Boston, dat “gewoon” met 5-2 won.

Die zevende hebben de Golden Knights na dit weekend al te pakken. De koploper in de Pacific Division zette het bezoekende Nashville Predators weer even met beide benen op de grond en haalde met 7-2 hard uit. Onder meer Mitch Marner en Mark Stone waren (weer) trefzeker, maar ook verdediger Shea Theodore liet met zijn derde goal in de laatste vijf wedstrijden zien waarom hij volgende maand zijn debuut op de Olympische Spelen mag maken. Vegas won dus voor de zevende keer op rij en scoorde in deze knappe reeks al 36 goals.

Zondag liet de Evil Empire weer eens van zich horen. De Golden Knights plukten Rasmus Andersson weg bij de Calgary Flames in een trade die onder meer de first-round pick van 2027 en Zach Whitecloud richting Calgary stuurt. Later deze week komen we uitgebreider terug op deze move van beide franchises.

Een iets andere reeks, maar daarom zeker niet minder knap, wordt momenteel neergezet door de Utah Mammoth. Zij dienden dit weekend de Seattle Kraken hun vijfde nederlaag in zes wedstrijden toe en daarmee zetten de Mammoth hun eigen point streak op zeven duels. Blueliner Nate Schmidt was tegen Seattle met 2 goals en 2 assists de gevierde man. De 34-jarige veteraan was laat in de derde periode onder andere verantwoordelijk voor de uiteindelijke GWG. Voor Utah was dit de derde overwinning op rij. In de laatste zeven duels wisten alleen de Blue Jackets – zelf momenteel bezig aan een 4-game winning streak – dit Utah na OT 2 punten afhandig te maken.

PLAYER OF THE WEEK

ROMAN JOSI (NASHVILLE PREDATORS)

Afgelopen week kwam Predators blue-liner Roman Josi al ter sprake in aflevering 137 van de NHL Powerplay Podcast, daar de Zwitser na Sochi 2014 ook Milaan 2026 aan zijn speelkalender mocht gaan toevoegen. Deze week kunnen we daar in ieder geval de titel Player of the Week in onze NHL Highlights aan toevoegen. Dat na een zomer waarin het nog allesbehalve zeker was, of de Nashville-captain überhaupt nog op topniveau kon terugkeren.

Er waren een hoop twijfels omtrent de Zwitserse blue-liner, daar bij aanvang van het seizoen 2025 – 2026 in september aan het licht kwam, dat Josi met het zogeheten ‘POTS-syndroom’ te kampen heeft. Met onder meer duizeligheid, vermoeidheid en hartkloppingen als (mogelijk) symptoom was het een angstvallige publicatie van het Front Office in Tennessee. Na een erbarmelijk 2024 – 2025 was dit bericht de volgende in het rijtje negativiteit en bleek ook de start van het huidige seizoen niet om over naar huis te schrijven.

Spoelen we de tijd echter door naar januari en komen we tot de conclusie dat er een (kleine) wederopstanding heeft plaatsgevonden in Nashville. Na een afwezigheid van een maand — niet aan POTS gerelateerd — keerde Josi in de line-up terug en zijn de geelhemden begonnen met dansen. Van het lelijke eendje in de Central Division klimmen de Predators nu gestaag op naar gevaarlijke klant voor een wildcard. 

MILESTONES, RECORDS ETC.

Voor Josi staat de maand januari overigens bol van de Milestones en mogelijk records. Tegen Washington Capitals was de Zwitser van levensbelang met drie punten (één goal, twee assists), maar met een OT-winner tegen Edmonton Oilers schoot de blue-liner zich in de NHL-geschiedenisboeken. De treffer betekende de tiende OT-winner van Josi uit zijn carrière, waarmee de Zwitser de zesde blue-liner in de NHL-geschiedenis is met minimaal tien OT-goals. Brent Burns (16), Kris Letang (13), Scott Niedermayer (13), Seth Jones (12) en Erik Karlsson (12) gingen Josi voor.

Bovendien mag de Zwitser zich (mits er geen blessures roet in het eten gooien) opmaken voor de duizendste NHL-wedstrijd uit zijn carrière, die mogelijk op 22 januari thuis tegen Ottawa Senators zal zijn. Met zijn huidige prestaties en mentaliteit is Josi wat SportAmerika betreft een zekerheidje voor een top drie Bill Masterton Memorial Trophy. Na een week met tien punten in vier duels is Josi in ieder geval weer helemaal terug!

GOALIE OF THE WEEK

JEREMY SWAYMAN + JOONAS KORPISALO (BOSTON BRUINS)

Boston Bruins heeft de laatste weken de wind weer ouderwets in de zeilen. De formatie van head coach Marco Sturm ging met maar liefst zeven nederlagen in acht duels het nieuwe jaar in, maar heeft sinds de start van 2026 pas één keer verloren (4-7 Seattle Kraken, red.). Na de overwinning van afgelopen weekend op Chicago Blackhawks, staat de huidige winstreeks op zes duels en is het geloof en de kans op een wildcard hard gestegen in Beantown. Er zijn legio factoren debet aan de huidige vorm van de Bruins. Uiteraard helpt het dat je vijf wedstrijden achter elkaar in eigen huis mag afwerken, maar springen met name de prestaties van de goalietandem in het oog.

Jeremy Swayman en Joonas Korpisalo hebben de kaarten inmiddels ook anders geschud dan in de vorige maand. In de tien wedstrijden voorafgaand, kreeg het duo in totaal maar liefst 33 treffers om de oren en was bovendien de blue-line zo lek als een mandje. Geholpen door minder penalty’s, een beter functionerend systeem 5 v 5 én bovendien de teruggekeerde vorm van beide goalies maken de huidige Bruins een hele lastige opponent.

Met back-to-back shutouts hielden Korpisalo en Swayman zowel Pittsburgh Penguins (1-0, red.) als Detroit Red Wings (2-0, red.) onder de duim. Drie van de vijf thuiswedstrijden stond Swayman tussen de palen, die bij vlagen zijn fenomenale spel en dito contract weer eer aan deed. Met een 3-0 record, .951 sv% en een 1.34 GAA waren er weinig goalies beter in vorm dan Swayman. Korpisalo noteerde op zijn beurt (uiteraard) een 2-0 record en zet daar een .050 GAA en .982 sv% tegenover.

ROOKIE OF THE WEEK

GAVIN MCKENNA (PENN STATE UNIVERSITY)

Met het World Junior Championship nog vers in het geheugen, vond de NHL-redactie van SportAmerika het deze week weer eens tijd voor een blik op de toekomst. Uiteraard hebben we oog gehad voor de puike prestaties deze week van onder meer Lane Hutson, Juraj Slafkovsky en Ivan Demidov, maar focussen we onze deze week (andermaal) op de prestaties van een aankomend top prospect uit de 2026 NHL Entry Draft: Gavin McKenna.

Om de huidige prestaties van de Canadees in perspectief te kunnen plaatsen, gaan we even terug naar het eerder genoemde WJC. In de poulefase ging de McKenna-trein als een jekko en liep het Noord-Amerikaanse journaille de polonaise bij de prestaties van de beoogd first overall van aankomende zomer. Een halve finale bust tegen Tsjechië deed die mening echter 180 graden draaien.

Daarbij eveneens ook in het zadel geholpen door de gouden medaille van Zweden, kreeg plots Ivar Stenberg (geheel terecht) alle credits en bleek vooral dat de hype om McKenna grotendeels de prullenbak in kon, want geen gouden medaille en zijn cijfers in de NCAA spreken ook niet in zijn voordeel.

Met die bagage in het achterhoofd logenstraft McKenna sinds zijn terugkeer bij Penn State University alle vraagtekens en speculaties. Op papier heeft Penn State één van de minste rosters in de NCAA, bokst McKenna bovendien op tegen gasten die gemiddeld vier/vijf jaar ouder zijn, maar laat hij ‘PSU’ ouderwets swingen. In het tweeluik met University of Michigan en Notre Dame schoot de Canadees zes punten (twee goals, vier assists) op de borden en kreeg hij bovendien meer dan twintig minuten gemiddeld aan ijstijd.

Op basis van heden en verleden is Gavin McKenna voor de NHL-redactie nog altijd de beoogd nummer één eind juni in Buffalo. Als je op zeventienjarige leeftijd al meer dan één punt gemiddeld loopt tegen (veel) oudere tegenstanders die ook nog eens fysiek sterker zijn, getuigt dat niet alleen van talent maar bovenal moed. De weg van de minste weerstand was een jaar extra CHL om vervolgens met 150-200 punten een beacon and beans jaar te draaien. De overstap naar de NCAA is wat ons betreft nu al de prospect-move van het jaar.

Cover photo: Stephen R. Sylvanie/USA TODAY Sports

NFL Previews: Tijd voor de Divisional Round!

Timothy Donsen
-
0
NFL Previews: Tijd voor de Divisional Round!

Na het spektakel in de Wild Card ronde, is het tijd voor de Divisional Round! De twee #1 seeds, Denver Broncos en Seattle Seahawks, moeten in deze ronde voor het eerst aan de bak. Met lastige matchups tegen de Bills en Niners kan er vanalles gebeuren. Hiernaast zijn er ook twee andere krakers. Kan de Texans-defense de Patriots-offense uitschakelen? Hebben de Bears het momentum gevonden om over de Rams heen te komen? Lees het allemaal hier in de NFL Previews voor de Divisional Round!

Buffalo Bills @ Denver Broncos

Empower Field at Mile High | zaterdag | 22:30

De eerste matchup van deze ronde vindt plaats in ‘Mile High’, waar de Bills afreizen naar Denver om te proberen een upset win te pakken. Dit zal niet makkelijk worden, want de Bills zijn niet zonder blessures uit de vorige ronde gekomen. Wide receivers Gabe Davis en Tyrell Shavers scheurde beiden hun kruisband. Hierdoor hebben de Bills nog maar drie(!) wide receivers beschikbaar voor deze wedstrijd. Veel te weinig, en zeker tegen de Broncos pass defense. Met de extra week voorbereiding zou de Broncos-offense ook wat beter voor de dag moeten komen. Iedereen weet hoe goed de Broncos-defense is, maar om ver te komen in het postseason is de offense de sleutel. Kan Josh Allen zijn tweede play-off wedstrijd on the road in zijn carrière winnen? Of is de Broncos-defense te stug om te overkomen?

Voorspelling: Denver Broncos

San Francisco 49ers @ Seattle Seahawks

Lumen Field | zaterdagnacht | 02:00

Een echte NFC West-matchup in de Divisional Round. Nadat deze twee teams elkaar nog in Week 18 ontmoetten, zullen zij voor de derde keer dit seizoen tegen elkaar spelen. In Week 1 wisten de Niners met 17-13 in Lumen Field te winnen. Het Niners team wat deze keer naar Seattle afreist, is wel anders. George Kittle scheurde zijn Achillespees af tegen de Eagles. De 49ers injury luck is echter niet alleen negatief. Fred Warner stond deze week weer op het trainingsveld, en zou mogelijk in de NFC Championship wedstrijd weer kunnen spelen. Hiervoor moeten de Niners nog wel eerst deze moeilijke wedstrijd winnen, die sowieso te vroeg komt voor Warner. Voor de Seahawks is dit de tweede keer op rij dat zij tegen de 49ers spelen omdat zij afgelopen week een bye hadden. Ook zij zijn echter niet zonder zorgen. Sam Darnold liep op training een buikspierblessure op en lijkt niet 100% voor deze game. De laatste keer waren de Seahawks in ieder geval erg dominant tegen hun NFC West-rivalen. In Levi’s Stadium werd het 13-3. Maar met veel animo rond Seahawks-OC Klint Kubiak als top-Head Coach-kandidaat is het terecht om te vragen of zijn hoofd wel bij deze wedstrijd is. Dat zal zaterdagnacht duidelijk worden.

Voorspelling: San Francisco 49ers

Houston Texans @ New England Patriots

Gillette Stadium | zondag | 21:00

Door de grote 30-6 uitslag van de Texans tegen de Steelers in de vorige ronde lijkt het dat offense en defense allebei exceptioneel spel lieten zien. Voor de defense was dit zeker waar, maar voor de offense allerminst. C.J. Stroud speelde een hele matige wedstrijd. Van de 30 punten scoorde de defense er 14, met een fumble return en een Pick-6. De Texans zullen moeten hopen dat de defense goed genoeg is om de Patriots-offense te stoppen, zoals dat de Chargers ook goed lukte. Weer twee touchdowns van de defense zou een hoop helpen. De Patriots kwamen ook niet zonder slag of stoot in de Divisional Round. Met maar 13 punten gescoord hingen zij, net als de Texans, af van een uitstekende verdediging. Echter heeft Drake Maye dit jaar vaak genoeg laten zien dat hij garant staat voor explosive plays. Wiens offense zal pieken op zondag?

Voorspelling: Houston Texans

Los Angeles Rams @ Chicago Bears

Soldier Field | zondagnacht | 00:30

De afsluitende wedstrijd van de Divisional Round wordt in een ijskoud Chicago gespeeld. Nadat tegen de Packers een 21-3 achterstand werd omgebogen door de Bears, hebben zij mogelijk de smaak te pakken. De hype die rond de Bears heerst momenteel is te danken aan Bears HC Ben Johnson, die de franchise heeft doen opstaan uit de dood. Samen met tweedejaarsster-quarterback Caleb Williams is er vanalles mogelijk. Echter moeten de onervaren coach en quarterback tegen een van de meest ervaren teams in deze play-offs spelen. De Rams wonnen vorige week van de strijdende Panthers in een luid Bank of America Stadium. De score was spannender dan verwacht waardoor mensen hun twijfels hebben over het niveau van de Rams. Zullen de Bears hun momentum vervolgen om de NFC Championship wedstrijd te halen of kan Sean McVay zijn tocht naar zijn tweede Rams Super Bowl overwinning verder zetten?

Voorspelling: Los Angeles Rams

Lees hier alles over de Head Coach-carrousel in de NFL, en hier over de Players of the Month van December/Januari!

Coverfoto: Seattle Seahawks

NHL Power Play Friday: Columbus ontslaat Evason, Bolts verliezen Point, Canucks in mineur en veel meer!

Hans Mulder
-
0
NHL Power Play Friday: Columbus ontslaat Evason, Bolts verliezen Point, Canucks in mineur en veel meer!

Een hectisch weekje in de National Hockey League, dus genoeg te bespreken in deze NHL Power Play Friday. Zo nam Columbus afscheid van coach Dean Evason, werd het een week met twee gezichten voor de Tampa Bay Lightning en lieten de Ducks zich het zoet van een overwinning weer eens smaken. Iets wat ze in Vancouver al een tijdje niet meer hebben gedaan…

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

EASTERN CONFERENCE

DEAN EVASON ONTSLAGEN BIJ COLUMBUS BLUE JACKETS

Het heeft lang op zich moeten laten wachten, maar afgelopen week viel het eerste head coach ontslag van het seizoen 2025 – 2026 te noteren. Columbus Blue Jackets nam (enigszins onverwachts) afscheid van Dean Evason en assistent Steve McCarthy, waarmee Evason de twijfelachtige primeur op zijn naam krijgt. GM Don Waddell liet er uiteindelijk geen gras over groeien en stelde nog diezelfde dag Rick Bowness aan als tijdelijk vervanger.

Hoe inktzwart ook, maar het begin van Dean Evason in Columbus begon met een 10-0 achterstand. Het seizoen 2024 – 2025 voor Columbus Blue Jackets was een enorme rollercoaster aan emoties. Enig aspiratie en motivatie voor een nieuwe start in Ohio viel in duigen na het tragisch overlijden van Johnny Gaudreau. De Amerikaanse forward ging eind augustus samen met broer Matthew een stuk mountainbiken, maar kwam nooit meer terug op zijn beginpunt.

Na een aantal weken van rouwverwerking moest voor een ieder wat Columbus een warm hart toedraagt de sportieve knop — voor zover dat mogelijk was — om en ving men zonder enige vorm van verwachting het seizoen 2024 – 2025 aan. Met een karrenvracht aan emoties, strijd en passie speelden de Blue Jackets het gehele seizoen alle schroom van zich af. Geheel tegen verwachting in deden de blauwhemden — mede door een six-game winning eindsprint — tot aan de laatste speelronde mee om de wildcards en eindigden ze slechts twee punten achter Montreal en New Jersey.

Een fenomenale Zach Werenski – met het beste seizoen uit zijn carrière –, breakout seasons voor zo’n beetje alle jonge veelbelovende core spelers en een uitstekende vuurdoop voor Dean Evason maakten van Ohio op sommige momenten een onneembare vesting. Hoewel de start met een 12-15-5 record nog niet eens zo geweldig was, was de opvolging van 14-4-2 een regelrechte duw in de richting van de play-offs.

.500 HOCKEY NIET VOLDOENDE

Het valt niet te ontkennen dat de resultaten in Columbus op dit moment niet play-off waardig zijn, maar zo schrikbarend als men in de Noord-Amerikaanse media over de ploeg uit Ohio schrijft is ook wat aan de overdreven kant. Sinds de aanstelling van Evason geraakte de ontwikkeling van Columbus (mede ook door de puike campagne vorig seizoen) in een stroomversnelling.

Ook dit seizoen zijn en waren de Blue Jackets op sommige momenten behoorlijk de pinken. Hoewel de franchise op dit moment met 49 punten op de voorlaatste plaats in de Eastern Conference bivakkeert, is het gat met de wildcards slechts zeven punten én speelt Columbus bovendien .500 (.521, red.) ijshockey. Bekijk je het algemene plaatje van het roster, kun je vanuit Front Office oogpunt inderdaad stellen dat de productie van onder meer Egor Chinakov, Kent Johnson (die overigens bij de vuurdoop van Rick Bowness opbloeide) en Adam Fantilli niet hetzelfde is als vorig seizoen, maar dat geldt voor vrijwel het hele roster. Bovendien is Columbus prognose technisch ‘gewoon’ op weg naar hetzelfde aantal punten als dat ze vorig seizoen behaalde.

Hoewel de waarheid naar alle waarschijnlijkheid for the time being in het midden zal blijven, sijpelen de geluiden in de media door dat er tussen Front Office en Evason vooral onenigheid ontstond over het te voeren (korte termijn) beleid. Het halve roster is een aankomend RFA / UFA en door het Front Office zullen er op sommige vlakken behoorlijk wat concessies gemaakt moeten worden.

Qua tradechips gaat de aandacht dan vooral uit naar onder meer Charlie Coyle en Mason Marchment, die uiteindelijk (nog) niet brengen wat ze in Ohio hadden gehoopt. Daarbij is het ook de vraag of Waddell op zoek gaat naar interesse voor goalie Elvis Merzlikins. De Let is al sinds jaar en dag een rollercoaster voor wat betreft prestaties en heeft daarbij ook nog de ‘pech’ dat Jet Greaves bezig is aan een stormachtige ontwikkeling. Voordeel voor het Front Office is het feit de goalie-markt op dit moment redelijk dun bezaaid is en het pakket voor Merzlikins groter zal zijn dan normaal gesproken. Met nog een tweejarig contract ($5.4 miljoen AAV) ligt het in de lijn der verwachting dat er initiële lijntjes zullen worden uitgeworpen voor de sluitpost.

RICK BOWNESS TERUG VAN WEGGEWEEST

Lang hoefde Don Waddell niet na te denken over een interim opvolger van Evason. Waar de GM al geregeld contact had met Rick Bowness over zijn visie op bepaalde spelers, belde Waddell van de week met de vraag of Bowness terug wilde keren als head coach in de NHL. De 70-jarige Canadees stond voor het laatst aan het roer bij Winnipeg Jets, waar hij aan het eind van het seizoen 2023 – 2024 afzwaaide om zich full-time op de gezondheid en zorg van zijn vrouw te focussen.

Hoewel het voor de neutrale fan als ‘recycling’ zal aanvoelen, heeft Bowness in de voorbije decennia structureel bewezen zijn teams boven verwachting te kunnen laten functioneren. Bij zowel Dallas Stars als Winnipeg Jets behaalde Bowness de play-offs en in zijn laatste vijf seizoenen als head coach maar liefst vier keer. Ondanks het feit zijn all-time record  negatief is, heeft Bowness sinds 2019 een 187-119-34 record (voordat hij Columbus overnam).

Het begin van Bowness aan het roer bij Columbus verloopt vooralsnog voorspoedig. Zijn vuurdoop tegen Calgary Flames (5-3 winst, red.) was met name het kijken waard door de zeer aanvallende tactiek en dito forecheck. De roodhemden uit Alberta kwamen nog knap terug, maar de controle over de wedstrijd lag van begin tot eind bij Columbus. Ook in wedstrijd twee tegen Vancouver Canucks maakten de Blue Jackets een gretige indruk en waren de ‘usual suspects’ op afspraak.

Het seizoen van Columbus is nog allesbehalve voorbij, maar het worden voor de Blue Jackets op meerdere vlakken interessante maanden.  

ONRUST INSPIREERT DEVILS

Vier nederlagen op rij. Daarbij onder meer die blamerende 9-0 op Long Island. Weinig goals, veel onbenutte kansen en nog meer tegengoals. Daar kwam nog bij dat sterkhouder Dougie Hamilton uit de line-up gehouden werd als healthy scratch en trade-geruchten rond diezelfde Dougie Hamilton. Dat was in een notendop hoe de New Jersey Devils zich door de eerste anderhalve week van januari bewogen. De ploeg waar best veel van werd verwacht, bungelde ergens onderaan in de Eastern Conference. Om dan ook nog eens naar Minnesota te moeten voor een treffen met de Wild is dan niet direct een heel aantrekkelijk vooruitzicht.

Online werd al geroepen om het hoofd van coach Sheldon Keefe en GM Tom Fitzgerald. De druk stond er dan ook vol op afgelopen maandag, maar vanuit het relatieve niets kwamen de Devils opeens met een sterke wedstrijd op de proppen. Toegegeven, met name in de eerste periode lieten de Wild veel grote kansen liggen, maar dat geluk moet je soms ook hebben. Uiteindelijk stond er, mede dankzij twee goals van zowel Jesper Bratt als Ondrej Palat, een zeer verrassende 5-2 zege voor de Devils op het bord na 60 minuten.

Dit betekende niet dat ze daarmee de geruchten rond Hamilton de kop wisten in te drukken. De doorgaans productieve blueliner, goed voor 2 assists tegen de Wild, wordt onder meer in verband gebracht met de Mammoth, Maple Leafs, Sharks, Kings en Golden Knights. Hamilton zou afgelopen zomer al een trade naar San Jose hebben afgewezen en Toronto en Utah op zijn 10-team no-trade list hebben staan. Wat betreft een eventuele trade beslist Hamilton dus grotendeels over zijn eigen lot. De 32-jarige verdediger heeft nog een contract bij de Devils dat loopt tot 2028 met een waarde van $ 9 miljoen per jaar. Puur op basis van de salaris wordt het voor de Knights en Leafs al een hele toer om hem überhaupt in te passen.

LIGHTNING BLIJVEN WINNEN, MAAR VERLIEZEN POINT

Bij Buffalo en Colorado stokte de winstreeks onlangs bij tien wedstrijden. Woensdag was het aan de Tampa Bay Lightning om te bewijzen dat elf zeges op rij wel degelijk mogelijk is in de hedendaagse NHL. Het kostte hen in Pittsburgh de nodige pijn en moeite, maar uiteindelijk was Nikita Kucherov in de noodzakelijke shootout beslissend. De Rus zag een ongekende reeks van negen opeenvolgende multi-point games eindigen, maar zorgde er wel voor dat de Lightning hun franchiserecord van elf zeges op rij evenaarden. Met een overwinning op de Blues vrijdag kan Tampa Bay het record, dat in 2020 is neergezet, aanscherpen naar twaalf zeges op rij.

Dat de Lightning in Pittsburgh wonnen, was niet vanzelfsprekend. Een dag eerder, toen eenvoudig werd afgerekend met de Philadelphia Flyers, kreeg dit roster namelijk een flinke tik te verwerken. Na een moeizame november en december leek Brayden Point het juiste gevoel weer te hebben. Het was dan ook erg vervelend dat de 29-jarige Canadees geblesseerd raakte nadat hij de Bolts op 3-0 had gezet in de tweede periode. Het zag er aanvankelijk ernstig uit, maar volgens coach Jon Cooper vreest men hem niet de rest van dit seizoen kwijt te zijn. Of Point op tijd is hersteld voor de Olympische Spelen volgende maand is zeer twijfelachtig.

RED WINGS TONEN TWEE GEZICHTEN

Moeten we de Detroit Red Wings dan eindelijk serieus nemen dit seizoen? Dat zij bovenin meedraaien in een knotsgekke Atlantic Division hoeft nog niet veel te zeggen. Dat zij maandag in een rechtstreeks gevecht wonnen van de Carolina Hurricanes doet dat mogelijk wel. Op de avond dat de Red Wings het rugnummer 91 van voormalig superster Sergei Fedorov met pensioen stuurden, herstelden de mannen van Todd McLellan zich heel knap van een desastreuze derde periode om in OT alsnog te winnen.

Misschien ging het ook wel te gemakkelijk in de eerste veertig minuten. Detroit nam tegen de koploper van de Metropolitan een afgetekende 3-0 voorsprong, maar zag de Hurricanes ijzersterk terugkomen in de derde periode. Kijken we naar het aantal totale doelpogingen (82 om 39 in het voordeel van de Canes) was dit ook terecht. We weten dat Carolina nu eenmaal veel en vaak op goal schiet. Detroit zette daar een gezonde portie werklust en effectiviteit tegenover. En een beetje geluk. Nadat Carolina er een verlenging uitsleepte, waren de Red Wings daarin  het gelukkigst. Aan de 4-3 van Andrew Copp ging een overtreding vooraf, maar deze werd door de arbitrage gemist, waardoor de Red Wings op een bijzondere avond voor de vierde keer op rij wonnen.

Die reeks eindigde dinsdag in Boston. De Bruins bleken met 3-0 te sterk voor de Red Wings en boekten daarmee zelf hun vierde zege op rij. Dit deden ze in combinatie met een tweede shutout in successie, want twee dagen eerder werden de Penguins al met 1-0 verslagen. Dat gebeurde een etmaal na die historische 10-2 tegen de Rangers.

TESTEVENT MILAAN STELT NHL GERUST

Het ging over de afmetingen van het ijs. En over de capaciteit van het stadion, Of over kleedkamers die nog (lang) niet klaar zijn. Maar slechts zelden ging het over ijshockey als de Winterspelen in Milaan ter sprake kwamen. Tot afgelopen weekend. Eindelijk kon er daadwerkelijk worden gespeeld in de arena waarin volgende maand de beste spelers ter wereld gaan strijden om eeuwige eer en vooral olympisch goud.

Helemaal vlekkeloos verliepen de wedstrijden in het Italiaanse bekertoernooi nog niet. Hier en daar doken op de eerste dag van het evenement wat gaten op in het ijs, maar nadat de kinderziektes waren weggewerkt, bleek het goed toeven in de Santagiulia Arena. Dit stelde zelfs de NHL en spelersvakbond NHLPA gerust. Ondanks dat hun sterren zich waarschijnlijk wel moeten omkleden in units aangezien de kleedkamers bij lange na nog niet af zijn…

CANADIENS BELONEN TEXIER MET NIEUW CONTRACT

Van noodverband naar blijvertje in slechts twee maanden tijd. Alexandre Texier werd door de Montreal Canadiens eind november opgepikt omdat de aanvallende spoeling aardig dun geworden was. De Fransman – eerder deze week al Player of the Week bij SportAmerika – presteert in het bleu-blanc-rouge van de Canadiens echter dusdanig goed dat de club hem woensdag voor twee jaar langer aan zich verbonden heeft. Met een jaarsalaris van $ 2.5 miljoen gaat ook de bankrekening van Texier er flink op vooruit.

De verwachtingen waren hooggespannen toen de nu 26-jarige Fransman als tiener debuteerde voor de Columbus Blue Jackets. Bij vlagen liet hij iets van zijn klasse zien, maar tot een echte doorbraak kwam het niet. Dat gebeurde evenmin in St. Louis, waar hij in 2024-2025 belandde. Die club had in november genoeg gezien en besloot Texier aan de dijk te zetten. Blijkbaar zagen Kent Hughes wel brood in de centre. Met de kennis van nu kunnen we concluderen dat de GM het goed heeft gezien. In het Franstalige Montreal bloeit Texier helemaal op en scoorde hij al 16 punten in zijn eerste 25 wedstrijden voor de Habs.

MIJLPAAL TKACHUK LEIDT NIEUWE OORWASSING RANGERS IN

Slechts vier dagen na die vernederende 10-2 in Boston liepen de New York Rangers opnieuw tegen een blamage aan. Dit keer voor de ogen van de eigen fans. In Madison Square Garden worden ze al niet verwend dit seizoen, maar een kansloze 8-4 nederlaag tegen de Ottawa Senators zullen weinigen vooraf hebben ingecalculeerd. Bij de Senators waren ze net hersteld van een 4-game losing streak, een zware 2-8 nederlaag bij de Avs en vooral vervelende geruchten rond goalie Linus Ullmark. Toch had dat Ottawa woensdag geen kind aan de Rangers.

Na twintig minuten stond er al 4-0 op de borden. De derde van die vier goals kwam van de stick van Brady Tkachuk. Voor de Senators-captain een bijzonder moment, want het was zijn 200e goal in de NHL. Tkachuk had het deze avond in New York ook als aangever flink op de heupen. Naast die goal was hij namelijk ook nog verantwoordelijk voor 3 assists. Pas laat in de tweede periode, bij een 0-6 achterstand, kwamen de Rangers op het scorebord dankzij Gabriel Perrault.

Uiteindelijk stokte de teller voor de Senators dus bij acht treffers en wisten de Rangers er zelf ook nog 4 te scoren. Dit was voor New York de vijfde nederlaag op rij en de achtste in de laatste negen. Tijdens die huidige losing streak kregen ze al 30 goals om hun oren. Jonathan Quick beleefde dus ook bar weinig plezier aan de 800e start in zijn NHL-loopbaan. Tijdens diezelfde wedstrijd liet de Rangers-aanhang vanaf de tribunes weten wel klaar te zijn met GM Chris Drury. De general manager verlengde vorig jaar zijn contract nog, maar gezien de huidige ontwikkelingen zouden wij er niet raar van staat te kijken dat zijn houdbaarheidsdatum snel verstrijkt.

THOMPSON VIERT MIJLPAAL MET HATTRICK

Het is deze weken fijn om Tage Thompson te zijn. De 28-jarige centre doet het voortreffelijk met de Buffalo Sabres en werd ook nog eens uitgenodigd voor Team USA. Donderdag onderstreepte hij die goede prestaties nog maar eens met een mooie mijlpaal. In een rechtstreeks gevecht met concurrent Montreal Canadiens waren de Sabres thuis met 5-3 te sterk. Dit betekende voor Buffalo de vijftiende overwinning in de laatste zeventien wedstrijden. Het betekende ook de negende hattrick in de NHL-carriere van Tage Thompson.

De tweede van die drie goals bracht de Amerikaan ook nog eens op 200 NHL-doelpunten. Waar Tage Thompson in zijn eerste vier seizoenen nauwelijks de weg naar het vijandelijke doel wist te vinden, daar gaat het de laatste vier jaar crescendo. Vorig seizoen tikte hij de puck 44 keer binnen. Twee jaar eerder zelfs 47 keer. Op die koers vaart Thompson nu ook zo’n beetje. Met 46 wedstrijden in de benen staat de teller inmiddels op 25 goals. Gezien de huidige vorm van de Sabres mogen we niet uitsluiten dat Tage Thompson zijn eigen record (47G) later dit seizoen aan gruzelementen schiet.

Door deze overwinning is Buffalo concurrent Montreal in de Atlantic Division tot op 3 punten genaderd. De Sabres hebben daarbij twee wedstrijden minder gespeeld. In die Atlantic staat Boston dankzij de huidige 5-game winning streak vierde met, net als Buffalo, 56 punten.

WESTERN CONFERENCE

MCDAVID BLIJFT VERBAZEN

Connor McDavid heeft toch al best veel gepresteerd in zijn NHL-carriere, maar zelfs hij wist nog nooit een point streak van 20 wedstrijden te noteren. Tot deze week. Op de dag van zijn 29e verjaardag was de captain van de Edmonton Oilers goed voor 2 assists tegen de Nashville Predators. Daarmee zette McDavid zich voor de twintigste wedstrijd op rij op het scoreformulier. Een prestatie die zelfs voor zijn doen bijzonder is, want zijn vorige langste point streak eindigde bij zeventien wedstrijden.

Ondanks de assists van McDavid verloren de Oilers die wedstrijd in Nashville overigens wel. Twee goals van Roman Josi, waaronder de gamewinner in overtime, hielpen de Predators aan een 4-3 zege. Voor hen was het de vierde in de laatste zes wedstrijden en heel stiekem mag de ploeg die in december nog kansloos leek, dromen van de play-offs. Natuurlijk helpt het ook dat de andere ploegen in de Western Conference niet aan de lopende band punten pakken.

Dat laatste was er ook al debet aan dat de Oilers na een moeizame start toch relatief snel hun plekje bovenin de Pacific vonden. Dit deden ze voornamelijk aan de hand van hun captain, die tijdens zijn reeks maar liefst 46 punten (19G, 27A) verzamelde. Hoewel die streak voor McDavid onbekend terrein is, moet hij nog wel even flink zijn best doen om ook maar in de buurt van de langste point streak ooit te komen. Die staat namelijk op 51 wedstrijden (1983-1984) en het zal niemand verbazen dat deze in het bezit is van Wayne Gretzky. Patrick Kane (in 2015) is de trotse eigenaar van de langste point streak van de nog actieve spelers. In dienst van de Blackhawks noteerde de Amerikaan destijds punten in 26 opeenvolgende duels.  

Voor McDavid blijft die streak van Kane voorlopig nog even onbereikbaar. Donderdag liet zijn reeks ten einde toen de Edmonton Oilers thuis met 0-1 verloren van de New York Islanders. Anthony Duclair scoorde in de derde periode de enige goal van deze wedstrijd. Mede dankzij die overwinning blijven de Isles – verrassend – tweede in de Metropolitan op 3 punten van koploper Carolina.

BROBERG SNEL VAN ROZE WOLK

Het ene moment teken je een zeer lucratief contract. Het andere moment vind je jezelf terug in de ziekenboeg. Dit overkwam Philip Broberg van de St. Louis Blues deze week. De 24-jarige blueliner zette eerder deze week zijn handtekening onder een contractverlenging. Broberg blijft nog zeker zes jaar verbonden aan deze Blues en gaat jaarlijks een slordige $ 8 miljoen per jaar verdienen. Niet slecht voor een speler die in de zomer van 2024 nog een jaarsalaris van ruim $ 4.5 miljoen voorgeschoteld kreeg van datzelfde St. Louis.

Broberg belandde bij de Blues nadat de Oilers hem niet konden of wilden betalen als RFA. Met de kennis van nu is er voor dat standpunt mogelijk wel meer begrip. Broberg is een goede verdediger, maar of hij dit geld ook daadwerkelijk waard is, zal hij moeten bewijzen. Daar hoopte hij mee te beginnen in het duel met de Golden Knights maandag. Helaas duurde voor Philip Broberg deze wedstrijd niet lang. Hij werd door Mark Stone tegen het ijs gewerkt en moest vervolgens geblesseerd de wedstrijd verlaten. St. Louis verloor deze met 4-2, maar revancheerde zich een dag later – zonder de geblesseerde Broberg – tegen de Hurricanes. Met een 3-0 winst maakten zij een einde aan hun 3-game losing streak.

ONTKETENDE MAMMOTH SCHIETEN REEKS LEAFS AAN FLARDEN

Acht overwinningen en 18 punten. Zie daar de oogst van de Toronto Maple Leafs in hun tien wedstrijden tussen 23 december en 12 januari. Net op tijd kreeg Craig Berube zijn team weer aan de praat met als resultaat punten in tien opeenvolgende wedstrijden. Een serie die zowel de coach als de club ook wel nodig had. Berube om zijn baan veilig te stellen en de club om terug in beeld voor de wildcards te komen. Toch kwam ook aan deze serie uiteindelijk een einde. Zo’n 24 uur nadat Toronto knap na verlenging won in Denver van de Avalanche beet het de tanden stuk op een ontketend Utah Mammoth.

Met 7 punten uit hun laatste vier wedstrijden had ook de Mammoth een leuke serie neergezet. Tijdens die reeks wist Utah in totaal twaalf keer te scoren. Niet overdreven vaak, maar dinsdag werden de eigen fans tegen de Leafs getrakteerd op een doelpuntenregen. Dylan Guenther was met 2 goals en een assist de gevierde man bij de thuisploeg, waar ook Jack McBain met een goal en 2 assists een fijne avond had. Met een ruime 6-1 overwinning maakten de Mammoth zo een einde aan die goede reeks van Toronto. Utah schoof zo op naar de vierde plaats in de Central, maar veel belangrijker was dat ze nu weer de eerste wildcard in bezit hadden.

DUCKS ROEPEN LOSING STREAK HALT TOE

Eindelijk viel er weer wat te lachen in de achtertuin van Disneyland in Anaheim. Negen wedstrijden op rij hadden de Ducks verloren, maar dankzij een 3-1 overwinning op de Dallas Stars wisten ze de dubbele cijfers te voorkomen. Met zijn vijftiende van dit seizoen kreeg Beckett Sennecke in de derde periode de GWG achter zijn naam. Voor de Ducks kwamen deze punten als geroepen. Na een vliegende start viel de ploeg van Joel Quenneville behoorlijk stil de laatste weken. Die winst op Dallas was pas de derde overwinning in de laatste zestien wedstrijden.

Op hun beurt hebben de Dallas Stars de hoop laten varen dat ze Colorado nog kunnen bedreigen in de Central Division. Lang kon Dallas mee met de Avalanche, maar waar die maar blijven winnen, daar moeten de Stars nu net iets te vaak pas op de plaats maken. Zo wisten ze van hun drie uitwedstrijden in Californië bijvoorbeeld alleen de Kings te kloppen. Wat Anaheim betreft, kwam het negatieve clubrecord nog niet in beeld. Die negen nederlagen vallen nog best mee als je weet dat de Ducks in 2023 veertien wedstrijden op rij verloren. Dat was overigens wel verdeeld over twee seizoenen. Binnen één en hetzelfde seizoen staat het diepterecord op 12 nederlagen en dat stamt uit het seizoen 2018-2019.

GRUBAUER NEEMT KRAKEN AAN ZIJN HAND

Toen de Seattle Kraken tussen 23 november en 18 december tien van hun elf wedstrijden verloren gaven wij geen cent meer voor de postseason-kansen. Maar wat wij er nou van?! Seattle antwoordde met acht zeges in de volgende negen wedstrijden en hebben hun kansen op dat fijne toetje weer nieuw leven ingeblazen. Een belangrijke schakel in dat succes luistert naar de naam Philipp Grubauer. De Duitse goalie had het vorig seizoen ontzettend moeilijk in Seattle, maar met de Spelen in het vooruitzicht is Grubauer misschien wel beter dan ooit.

In 2020-2021 eindigde Grubauer, toen nog als lid van de Avalanche, al eens als derde in de Vezina Trophy. Met een .922 save percentage, 1.95 GAA en 7 shutouts kwam hem dat ook meer dan toe. Dat was echter wel met een team dat op het punt stond de wereld – en vooral de Stanley Cup in 2022 – te veroveren. Dat mogen we van deze Kraken niet verwachten. In veel wedstrijden zijn zij zelfs de onderliggende partij en des te knapper is het dan ook dat Grubauer momenteel een .922 sv% en 2.29 GAA noteert. De Duitser won vijf van zijn laatste zeven wedstrijden die hij startte en pakte een punt in die twee die de Kraken niet wonnen.

Dat het niet allemaal hosanna is in Seattle bewijst de huidige road trip wel. Donderdag leden ze in Boston hun derde nederlaag in vier uitwedstrijden. Gewonnen werd er van de dolende Rangers, maar Carolina, New Jersey en Boston wisten de Kraken-code dus te kraken. In de stand van de Pacific Division heeft dit vooralsnog weinig gevolgen. Samen met de Sharks bezetten zij de derde plaats in de divisie en zijn de play-offs dus een heel reële droom. Die 4-2 zege van de Bruins was voor hen de vijfde op rij.

MARNER HELPT KNIGHTS VOORBIJ OUDE LIEFDE

Ongetwijfeld voelde het donderdagavond wat onwennig. Op z’n minst. Na negen jaar en 657 wedstrijden voor de Toronto Maple Leafs speelde Mitch Marner in het shirt van de Golden Knights voor het eerst tégen ’t team uit zijn geboorteplaats. Daar aan The Strip zal Marner zijn oude liefde zonder twijfel nog op de voet volgen en dan zag hij ook dat Toronto er de laatste weken veel beter in zit. Iets wat ook zeker gezegd kan worden van de Knights. Zij waren bezig aan een 5-game winning streak en lijken met grote stappen afstand te nemen van de rest van deze divisie.

De Maple Leafs hadden na de 1-6 in Salt Lake City tegen de Mammoth wat goed te maken. Met een 4-2 voorsprong na veertig minuten was Toronto in Vegas ook hard op weg naar een knap resultaat. Mede door toedoen van hun voormalig ploeggenoot liep de Leafs-motor in de derde periode helemaal vast. Gedragen door Mitch Marner (2A), Mark Stone (1G, 2A), Pavel Doroveyef (2G) en vooral Jack Eichel (1G, 3A) wisten de Golden Knights de wedstrijd volledig om te draaien. Die treffer van Eichel viel halverwege de verlenging waardoor het ook direct de winnende was.

Bij Vegas keerde goalie Adin Hill terug van een blessure. De man die een flink aandeel had in de Cup-winst in 2023 speelde zijn laatste wedstrijd in oktober. Door de blessure van Carter Hart komt zijn rentree ook niets te vroeg. Bij datzelfde Vegas was het Mark Stone die zijn point streak uitbreidde naar tien wedstrijden. Met 9 goals en 8 assists in die serie laat de captain zien dat hij niet voor niets is geselecteerd voor Team Canada voor de Spelen.

CANUCKS VREEMDE EEND IN DE BIJT

In een Western Conference waarin vrijwel iedereen nog kans maakt op de play-offs lijken de Vancouver Canucks de uitzondering. De ploeg van coach Adam Foote verloor donderdag in Columbus en dat was voor de Canucks al de negende op rij. En de elfde in de laatste twaalf. Helemaal uit de lucht komen deze slechte prestaties natuurlijk niet vallen. In december namen ze afscheid van Quinn Hughes en dat gemis laat zich nu voelen.

Met 37 punten uit 47 wedstrijden staan de Canucks nu stijf onderaan in de Pacific Division, de Western Conference én de NHL. Het opgeleefde Calgary staat zevende in de divisie, maar heeft al 7 punten meer dan Vancouver. Het zal voor deze Canucks ook nog een loodzware opdracht worden om het eigen negatieve franchiserecord niet op zijn minst te evenaren. In 1997 verloren ze er eens tien op rij. Dit moet nu zaterdag in eigen huis voorkomen worden. Eenvoudig zal dat niet zijn, want de Edmonton Oilers komen op bezoek en die hebben na die nederlaag tegen de Isles ook wat goed te maken.

JONATHAN TOEWS TIKT ONVERWACHTE MIJLPAAL AAN

Het lijkt nog maar even geleden dat we het hadden over de 11-game losing streak van de Winnipeg Jets en dat het seizoen voor hen verloren was. Nog altijd staat de houder van de Presidents’ Trophy onderaan in de Central Division, maar dankzij hun huidige 4-game winning streak – zo snel kan het dus gaan in de NHL – hangt de vlak er alweer heel anders bij. Donderdag boekten de Jets bijvoorbeeld een hele knappe 6-2 overwinning op bezoek bij de Wild en daardoor is het gat naar de wildcard-plekken “slechts” 8 punten.

Voor de Wild was het dan weer de derde nederlaag op rij en de vijfde in de laatste zes. Net als Dallas, dat negen van de laatste elf wedstrijden verloor, zit de klad er bij de Wild een beetje in. Zo niet bij Winnipeg. Daar was Mark Scheifele donderdag met een goal en 3 assists de grote gangmaker, maar ging de aandacht vooral uit naar Jonathan Toews. Zijn PPG in de eerste periode zette de routinier namelijk op 900 punten in zijn loopbaan. Toews werd de 134e speler in de historie die deze mijlpaal bereikte. Met zijn fysieke problemen van de laatste jaren in het achterhoofd was het een mijlpaal die hij waarschijnlijk niet meer dacht te halen. De Canadees voegde overigens ook nog een assist aan zijn totaal toe in deze wedstrijd.

Cover photo: Russell LaBounty

Tomlin en Harbaugh weg, carrousel in volle gang

Chris Van Dijk
-
0
Tomlin en Harbaugh weg, carrousel in volle gang

Terwijl de laatste acht ploegen nog strijden om de Super Bowl hebben veel clubs het druk met andere dingen. Namelijk een nieuwe coach zoeken. Er zijn maar liefst negen teams die op zoek zijn naar een nieuwe hoofdcoach. We zetten de gekste carrousel in jaren voor je op een rijtje.

PITTSBURGH STEELERS

Een dag na de nederlaag tegen de Texans in de play-offs maakte Mike Tomlin bekend te stoppen als hoofdcoach van de Steelers. Een bizarre run komt hiermee ten einde, want in zijn negentien(!) jaar eindigden de Steelers nooit onder .500. Ter vergelijking, de club met de langste serie na de Steelers zijn de Bills, die nu zeven jaar op rij meer dan de helft van hun wedstrijden hebben gewonnen.

Wat de volgende stap voor Tomlin gaat worden, is nog niet duidelijk. De verwachting is dat hij een jaartje rust neemt en dan volgend jaar bovenaan de lijstjes zal staan voor teams die een coach zoeken. Duidelijk is wel dat als Tomlin wil coachen hij bijna onmiddellijk een baan zal krijgen.

Voor de Steelers is het opstappen van Tomlin misschien wel een positief punt. De zege op de Ravens zorgde ervoor dat de club een moeilijk besluit zoals bij de Ravens (zie onder) bespaard bleven. Nu mogen zij zich ook gaan mengen in de strijd om de topkandidaten. De vraag is echter of het roster op leeftijd echt aantrekkelijk is voor een nieuwe coach. Wat wel helpt is het vertrouwen dat de club traditiegetrouw in hun coach heeft. Sinds 1967 hebben de Steelers maar vier headcoaches gehad.

BALTIMORE RAVENS

Ook aan het tijdperk John Harbaugh is een einde gekomen. Na achttien jaar (en een Super Bowl) namen de Ravens afscheid van hun coach. De ploeg heeft met Lamar Jackson een van de supersterren in de league, maar sinds hij er is nog nooit twee play-offwedstrijden op rij gewonnen. Dit jaar grepen ze naast de play-offs in een verrassend tegenvallende divisie. Het kostte Harbaugh zijn baan, al zal hij niet lang zonder werk zitten. Broer Jim heeft al aangekondigd dat hij hem volgend jaar langs de lijn verwacht en elke club die een coach zoekt heeft al contact met hem opgenomen. Waarschijnlijk is het voor iedereen wachten op Harbaugh. Geen enkel team gaat een coach aannemen voor ze zeker weten dat Harbaugh niet wil komen.

Door de aanwezigheid van Jackson is dit voor kandidaat-coaches waarschijnlijk de interessantste opening. De Ravens zullen de coach dus voor het uitkiezen hebben. De grote vraag is waar de Ravens voor zullen kiezen; een bewezen hoofdcoach of een talentvolle, jonge coördinator. Baltimore zit nog in het midden van de eerste ronde aan gesprekken, dus er is nog weinig van te zeggen verder.

CLEVELAND BROWNS

De Cleveland Browns hebben Kevin Stefanski ook ontslagen, waardoor het aantal nieuwe coaches in de AFC North volgend seizoen uitkomt op drie. Stefanski werd twee keer coach van het jaar en de verwachting is dan ook dat ook hij komende weken gelijk weer een nieuwe baan zal vinden. Dat verdient hij ook, want de twee mindere jaren lijken vooral te komen door het mismanagement van de Browns, en dan vooral hun quarterback-situatie.

Voor coaches is Cleveland op zich nog wel een interessante mogelijkheid. Er is dan wel nog geen quarterback van de toekomst, het contract van Deshaun Watson loopt bijna af. Buiten de quarterbacks hebben de rookies uit de afgelopen draft het goed gedaan en met twee picks in de eerste ronde zijn er ook nog mogelijkheden om zich verder te versterken. Maar als je naar Cleveland gaat moet je wel vertrouwen in de leiding hebben. Gezien de prestaties van de afgelopen dertig jaar zal dat nog lastig te verkopen worden.

MIAMI DOLPHINS

Het ontslag van Mike McDaniel hing al maanden in de lucht. Toch was het nooit echt duidelijk of hij ontslagen zou worden of nog een laatste kans zou krijgen. Uiteindelijk hebben de Dolphins gekozen voor een frisse start. De GM was al tijdens het seizoen ontslagen, dus de Dolphins zijn op zoek naar een nieuwe combinatie. De verwachting is dat de GM eerst aangesteld zal worden, zodat deze invloed kan hebben op de keuze voor de coach.

De kans dat we McDaniel komend seizoen in de NFL gaan zien is levensgroot. De ontslagen coach moet wel een belangrijke afweging maken. Wil hij hoofdcoach blijven of toch liever opnieuw OC? Als hoofdcoach zal hij niet bovenaan alle lijstjes staan, waardoor de kans groot is dat hij dan genoegen moet nemen met een team in opbouw. Terwijl er ook een aantal ploegen met een Super Bowl-window zijn die wel hun hoofdcoach hebben behouden, maar niet hun OC. En die dus zitten te springen om een aanvallende mastermind. Zo is hij al gevraagd door de Lions en zullen ook de Eagles een telefoontje naar McDaniel wagen. En misschien komen hier in de komende weken nog wel openingen bij, want de Texans bijvoorbeeld draaien aanvallend ook voor geen meter. Dus opties genoeg voor McDaniel.

ATLANTA FALCONS

Na twee teleurstellende jaren is Raheem Morris ontslagen door de Falcons. In beide jaren miste de ploeg de play-offs, ondanks de aanwezigheid van een flinke hoeveelheid talent op het roster. En het feit dat het in de minste divisie in de league speelde. Vier overwinningen op rij aan het slot van het jaar leken Morris een kans te geven, maar de Falcons hebben besloten een andere richting in te gaan.

Het is nog niet duidelijk wat de Falcons zoeken. Er zijn flink wat aantrekkelijke spelers, maar de vraag is of Michael Penix de juiste quarterback is. Ook de Falcons hebben al flink wat mensen gevraagd om op gesprek te komen, van coördinatoren tot voormalig coaches. De vraag is of de Falcons snel met een keuze komen, want de club heeft ook de GM ontslagen en een bureau ingehuurd om eerst de structuur van de club door te lichten. Er is dus flink wat werk te verrichten in Atlanta.

ARIZONA CARDINALS

De eerste weken van het seizoen deden de Cardinals het nog best goed, ook al verloren ze de spannende wedstrijden. De laatste weken stortte het helemaal in in Phoenix en was Jonathan Gannon niet te handhaven. Dus mogen de Cardinals op zoek naar een opvolger, een zoektocht die niet makkelijk zal worden door de clubs die zich later in de strijd hebben gemengd.

Hoe interessant de baan is, dat ligt aan hoe je als coach naar de quarterback-situatie kijkt. Kyler Murray staat nog onder contract, maar het is duidelijk dat een vertrek van de veteraan bespreekbaar is in de woestijn. Het kan dus alle kanten op, en waarschijnlijk krijgt de nieuwe coach hier volop zeggenschap in. Qua profiel kunnen de Cardinals ook alle kanten op, want overal is werk te doen. In de verdediging is er wel wat talent, maar toch kreeg Gannon, een defensieve coach, het niet aan de praat. Aanvallend heeft Arizona Trey McBride, Marvin Harrison Jr. en Michael Wilson. De eerste taak is om hier iets van te maken, waardoor ook een aanvallende coach niet onlogisch zou zijn.

LAS VEGAS RAIDERS

Opnieuw hebben de Raiders besloten de markt op te gaan voor een nieuwe coach. Het experiment met Pete Carroll was een grote mislukking. Dit keer lijkt Tom Brady de zoektocht te gaan leiden. Hierbij zal hij de coaches vooral één ding aanbieden: de nummer 1 pick in de draft. Het lijkt logisch dat de Raiders na Carroll voor een jonge coach kiezen, iemand die zich nog moet bewijzen en dit graag met een toppick in de draft doet.

Het is ook wel alles wat de Raiders ongeveer te bieden hebben. De beste verdediger op het roster (Maxx Crosby) is ontevreden omdat hij niet mocht spelen in de laatste wedstrijden om de pick veilig te stellen en de beste aanvaller (Brock Bowers) was meer geblesseerd dan dat hij op het veld stond. In een carrousel waar meer dan een kwart van de teams een nieuwe coach zoekt is het voor de Raiders te hopen dat Brady nog genoeg starpower heeft om een goede kandidaat binnen te hengelen.

NEW YORK GIANTS

Dat de Giants op zoek zouden gaan naar een nieuwe coach was al lang duidelijk, want Brian Daboll werd tijdens het seizoen al ontslagen. Na een goed debuutjaar vielen de prestaties in New York alleen maar tegen. Toch zijn er lichtpuntjes voor de club uit de Big Apple. Jaxson Dart lijkt een goede quarterback te zijn, als hij fit kan blijven. Met Malik Nabers hebben ze een elite receiver en Cam Skattebo veroverde de harten voor zijn blessure. Ook verdedigend beschikken de Giants over wat talentvolle spelers, dus er zijn mogelijkheden.

Het zorgt ervoor dat de Giants kans lijken te maken op een van de topkandidaten die beschikbaar zijn. Dit zijn niet alleen Harbaugh en Stefanski, maar ook Mike McCarthy wordt hier genoemd. Zijn prestaties vielen de laatste jaren misschien wat tegen, uiteindelijk heeft hij wel een Super Bowl gewonnen, iets wat veel andere kandidaten niet kunnen zeggen.

TENNESSEE TITANS

De Titans waren de eerste ploeg die zich op de markt begaf. Al na zes wedstrijden werd Brian Callahan ontslagen. Zo kon de ploeg zich goed voorbereiden op de komende tijd en de carrousel van dichtbij in de gaten houden. Het is afwachten hoe de kandidaten Tennessee als bestemming gaan zien, want je kunt dit glas half vol of glas half leeg benaderen. De ploeg lijkt met Cam Ward hun QB van de toekomst te hebben, er lopen meer talentvolle spelers rond op het veld, Nashville is een leuke, zonnige stad om te wonen en er is meer dan 100 miljoen dollar in cap space om free agents aan te trekken.

Maar er zijn ook vraagtekens over hoeveel tijd en ruimte je krijgt in Tennessee. Qua geduld staat de ploeg ongeveer recht tegenover de Steelers. Zo werd Mike Vrabel ontslagen omdat successen uitbleven zonder goede quarterback en na een desastreuze trade van A.J. Brown. Het is geen uitzondering, want de afgelopen jaren zijn er meer coaches snel gesneuveld, zoals afgelopen seizoen Callahan na zes wedstrijden met een rookie quarterback. Het lijkt erop dat de Titans van een coach verwachten dat hij ze snel weer mee laat doen om de play-offs en dat is met dit roster niet realistisch. Maar als ze iemand kunnen overtuigen van de toekomst in Nashville, dan is dit een intrigerende opening.

Lees hier wie de spelers van de maanden december en januari zijn geworden.

Coverfoto: Joe Sargent/Getty Images

De NFL Players of the Month December zijn bekend!

Timothy Donsen
-
0
De NFL Players of the Month December zijn bekend!

De laatste wedstrijden in het 2025 NFL regular season zijn gespeeld. En ook het Wild Card Weekend ligt al achter ons. Toch kijken we nog één keer terug op dat reguliere seizoen. Voor de laatste NFL Players of the Month zijn december en januari bij elkaar gevoegd voor de laatste prijsuitreiking voor dit jaar. Lees hier wie allemaal in de prijzen vielen!

AFC

Offensive Player of the Month: Jaguars QB Trevor Lawrence

Trevor Lawrence lijkt onder eerstejaars HC Liam Coen eindelijk het licht te hebben gezien. Het talent wat hij bezit, waardoor hij de eerste keus in de 2021 draft was, bezorgde hem voor deze maand deze prijs. In zijn vijf gespeelde wedstrijden in deze periode gooide Lawrence voor 1371 yards, 13 touchdowns en maar één interceptie. Daar voegde Lawrence nog vier rushing touchdowns aan toe. Mede dankzij Lawrence zijn uitstekende spel wist Jacksonville ongeslagen deze laatste periode van het NFL seizoen door te komen, en daarmee de AFC South titel te claimen.

Defensive Player of the Month: Titans DT Jeffery Simmons

Als een van de weinige lichtpuntjes in een slecht Titans team was Jeffery Simmons het hele jaar erg goed. In deze laatste maanden piekte hij met 26 tackles en zeven TFLs. Aanvullend had Simmons 4.5 sacks, drie pass breakups en twee forced fumbles. Voor een defensive tackle zijn dit uitstekende nummers, zeker wanneer de Titans in deze vijf wedstrijden er maar twee wedstrijden wisten te winnen. Met de vierde pick in de 2026 NFL Draft zullen de Titans hopelijk snel weer mee kunnen doen voor de play-offs, want spelers zoals Simmons verdienen het om het hoogste niveau van de NFL te kunnen bereiken.

Special Teams Player of the Month: Jaguars Kicker Cam Little

Cam Little blijft een van de meest magische kickers die de NFL in de laatste jaren heeft gezien. Eerder dit seizoen wist Little een NFL record te breken door een 68-yard(!) field goal te scoren. Deze maand deed Little bijna hetzelfde, met een 67-yarder. Hiernaast scoorde Little 54 punten in de laatste vijf wedstrijden, die de Jaguars hielpen met hun laatste vijf wedstrijden winnen en daardoor de AFC South te winnen. In totaal scoorde Little 21 extra points en 11 field goals, waarvan drie boven de 50 yards waren.

NFC

Offensive Player of the Month: Rams QB Matthew Stafford

Stafford wint voor de tweede keer op rij de Player of the Month trofee. Door weer een exceptionele maand lijkt Stafford de MVP favoriet te blijven, ook al lijkt Patriots quarterback Drake Maye wel naast Stafford te zijn gekomen in de race. In deze laatste vijf wedstrijden gooide Stafford voor 1634 yards, wat gemiddeld 326 yards per wedstrijd was. Deze hoeveelheid is extreem zeldzaam om vol te houden over een span van meerdere wedstrijden. Hiernaast gooide Stafford 14 touchdowns en vier intercepties. Drie van deze vier kwamen echter in één wedstrijd tegen de Falcons.

Defensive Player of the Month: Saints DE Chase Young

In de laatste vijf wedstrijden van de Saints wisten zij er vier te winnen. Een knappe reeks aan het einde van het jaar die dankzij het spel van spelers zoals Chase Young mogelijk was. Young had in deze vijf wedstrijden vijf sacks, 19 tackles, zes TFLs, één pass break-up en twee fumble recoveries waarbij er één door hem zelf werd teruggebracht voor een touchdown. Als de Saints zelfs de laatste wedstrijd van het seizoen hadden gewonnen tegen de Falcons, waren zij derde in de NFC South geworden. Een duidelijke indicatie over het lage niveau van de gehele NFC South. Ondanks dat biedt deze win streak aan het einde van het jaar hoop voor volgend seizoen.

Special Teams Player of the Month: Vikings Kicker Will Reichard

Will Reichard is het hele seizoen al een hele goede kicker, maar in deze laatste vijf wedstrijden van het jaar wist Reichard perfect te zijn. Met 48 punten gescoord, waarvan 12 door extra punten en 12 door field goals, hielp hij zijn Vikings aan een perfecte reeks in de laatste vijf wedstrijden. Van de 12 field goals waren er drie van boven de 50 yards. Door deze streak wisten de Vikings van de laatste plek in de NFC North af te komen om uiteindelijk derde te worden in hun divisie.

De Rookies van de Maand

Offensive Rookie of the Month: Saints QB Tyler Shough

De tweede Saints speler die in de prijzen viel deze maand. Nadat Shough QB1 werd tegen de Buccaneers in Week 8 was de progressie van week tot week duidelijk. Shough was al goed voor december, maar piekte deze laatste vijf wedstrijden. Zoals eerder gezegd werden van de laatste vijf er vier gewonnen en aanvallend was Shough daarvoor te danken. Deze vijf wedstrijden gooide Shough voor 1316 yards, vijf touchdown passes, haalde hij één rushing touchdown en gooide nog twee intercepties. Ondanks dat deze statistieken niet denderend lijken, zag zijn spel er veel beter uit. Met geweldige touch op zijn passes en uitstekende accuracy biedt Shough hoop voor de Saints in 2026.

Defensive Rookie of the Month: Falcons DE James Pearce Jr.

De laatste speler die in de prijzen viel was James Pearce Jr., die met 10.5 sacks het jaar subliem eindigde. In de laatste vijf wedstrijden wisten de Falcons er vier te winnen, waarbij Pearce zorgde voor 5.5 sacks en vier pass break-ups. De Falcons wisten dit seizoen hun franchise record in totale aantal sacks te overtreffen, en Pearce was daarin de leider van het team. De impact van de rookie was niet alleen in december te merken, maar het hele seizoen zag hij er beter en beter uit. Met de totale reset die eigenaar Arthur Blank voor ogen heeft, zou het tij voor de Falcons wellicht snel kunnen keren. Gelukkig hebben zij dan al een pass rusher voor de toekomst in Pearce.

Lees hier de laatste Power Rankings van het 2025 seizoen!

Coverfoto: Donald Page/Tennessee Titans

Texans winnen defensieve strijd in laatste Wild Card game

Arnold van der Werff
-
0
Texans winnen defensieve strijd in laatste Wild Card game

Wild Card Weekend kreeg voor de liefhebbers van goede defense een waardige afsluiter. De Houston Texans en Pittsburgh Steelers kregen op offensief vlak namelijk weinig tot niets voor elkaar. Tot het vierde kwart bleef het erg spannend wie de tegenstander van de New England Patriots zou worden. Uiteindelijk trokken de Texans aan het langste eind en hoe dat kwam, lees je in de laatste recap van Wild Card Weekend!

Voordat de wedstrijd begon, was er nog hoop dat de Steelers offense toch wel wat kon klaarspelen tegen de Texans. Zeker met de terugkeer van D.K. Metcalf had Aaron Rodgers weer zijn beste wapen terug. Dat bleek meteen tijdens de eerste drive, want hij ving een 17 yard pass van Rodgers. Hoewel de start dus goed was, moesten ze niet veel later punten en kregen de Texans de bal. Hun offense deed het niet veel beter, want ook zij moesten de bal punten. Uiteindelijk scoorde de thuisploeg dan toch als eerste. Chris Boswell wist een drive te belonen met een field goal, nadat Metcalf opnieuw belangrijk was gebleken om zijn team richting de end zone te driven, 0-3. Het momentum lag helemaal bij de Steelers toen C.J. Stroud op de drive erna de bal fumblede. Dit bezorgde Pittsburgh een uitgelezen kans om snel uit te lopen. Dat ze vervolgens 3&out gingen hielp hun kansen niet.

In het tweede kwart kwamen de Texans op een 7-3 voorsprong. Met een meer dan prima drive, waarin Woody Marks veel werd gebruikt, scoorden ze een touchdown via Christian Kirk. Die had een van zijn beste avonden in het shirt van de Texans met 144 yards op 8 receptions. Ook Marks, die voor het eerst meer dan 100 rushing yards in een wedstrijd haalde, was erg belangrijk. De Steelers hadden opnieuw geen antwoord op de sterke defense van de Texans, maar kregen niet veel later toch een kans. Stroud werd namelijk gesackt, waarbij hij de bal op de grond liet vallen en T.J. Watt veroverde de bal namens Pittsburgh. Dit leidde uiteindelijk tot een tweede field goal van Boswell een een 7-6 stand bij rust.

Texans defense blinkt uit

Na rust kreeg Houston als eerste de bal, maar opnieuw sprongen ze niet zuinig daarmee om. Na zijn twee eerdere fumbles gooide Stroud nu een interception. Dit gaf de Steelers de bal op hun eigen 4 yardlijn, wat betekende dat ze een flinke afstand moesten afleggen naar de end zone. Ze kwamen niet verder dan hun eigen 29 yardlijn en puntten de bal opnieuw terug. Dit gebeurde nog een aantal keer, totdat Ka’Imi Fairbairn in het vierde kwart de stand op 10-7 bracht.

Het vierde kwart kwam daarna helemaal los, maar wel alleen voor de Texans. Nog geen twee minuten na de field goal, fumblede Rodgers namelijk de bal. Will Anderson wist Rodgers te sacken, waarna Sheldon Rankins de bal oppakte en binnenliep voor 6 punten.

Even later scoorden de Texans opnieuw een offensieve touchdown via Marks, die op kracht en karakter de bal de end zone inliep. Hij ontweek enkele tackles en ging onverstoorbaar door, waardoor het 23-6 stond. De Steelers moesten wel risico gaan nemen, want 17 punten goedmaken met nog 5 minuten te gaan was niet zomaar een opgave. Helaas voor Pittsburgh gooide Rodgers een interception op een bal die voor Pat Freiermuth bedoeld was. Vanaf de 50 yardlijn rende Calen Bullock opnieuw een touchdown binnen, waardoor de eindstand 30-6 werd.

Zo wonnen de Texans vrij ruim en enigszins geflatteerd, aangezien hun eigen offense maar weinig succesvol was. Mochten ze kans willen maken tegen de Patriots dan zal Stroud beter moeten gaan spelen. Daarbij is het de vraag of hij een beroep kan doen op Nico Collins, die in het derde kwart geblesseerd uitviel. Voor de Steelers komt er zo opnieuw een einde aan hun playoffs in Wild Card Weekend. Dit betekent dat hun playoff losing streak nu op 7 games achter elkaar staat.

Lees hier de recaps van de zaterdag en zondag games!

Coverfoto: NFL

NHL Highlights: Bruins halen uit, Texier en Sourdif imponeren, Hertl pijnigt oude liefde en veel meer!

Hans Mulder
-
0
NHL Highlights: Bruins halen uit, Texier en Sourdif imponeren, Hertl pijnigt oude liefde en veel meer!

Een overvolle NHL Highlights, waarin we onder meer Alexandre Texier in het zonnetje zetten. De Fransman verbaast vriend, vijand en mogelijk zichzelf met zijn sterke start bij de Canadiens. Ook weten de Winnipeg Jets inmiddels weer wat winnen is, haalden de Boston Bruins keihard uit tegen de Rangers en legde Tomas Hertl zondag zijn oude liefde op de pijnbank.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

HIGHLIGHTS

MARK SCHEIFELE vs LA KINGS

Elf op rij hadden de Winnipeg Jets er verloren. Een twaalfde betekende een evenaring van het franchiserecord uit 2000. Neergezet door de toenmalige Atlanta Trashers. Dat negatieve record blijft, gelukkig voor de Jets, voorlopig nog even staan. Afgelopen vrijdag pakte Winnipeg in eigen huis namelijk flink uit tegen de LA Kings: 5-1. Vladislav Namestnikov en Jonathan Toews waren zomaar wat namen die een einde maakten aan een lange periode van droogte. Beide veteranen scoorden hun eerste goal sinds de maand november.

Mark Scheifele is één van de weinigen die wél regelmatig zijn doelpuntje blijft meepakken in dit voor Winnipeg uitermate teleurstellende seizoen. De 32-jarige centre had misschien zelfs wel gerekend op een plekje op het roster van Team Canada, maar tegen de Kings werd duidelijk dat hij niet bij de pakken neer ging zitten. Met 2 goals in de slotfase gooide Scheifele deze wedstrijd definitief op slot. En konden de fans eindelijk opgelucht ademhalen.

Vaak zagen zij hun Jets de laatste weken nog een ruime voorsprong verliezen, maar dit keer hield de ploeg eenvoudig stand voor hun eerste overwinning sinds 13 december. Veel schoten ze er in de stand nog niet mee op. Door een serie van slechts 4 overwinningen in 24 wedstrijden is de achterstand op de concurrentie aanzienlijk.

Een dag na die nederlaag herpakten de Kings zich knap. In Edmonton zagen ze weliswaar Connor McDavid zijn point streak uitbreiden naar 18 wedstrijden – een nieuw record voor de superster – maar de thuisploeg moest genoegen nemen met een punt. De bezoekers weigerden te buigen voor de Oilers en werden in de noodzakelijke shootout beloond met 2 belangrijke punten.

CONNOR MCMICHAEL vs CHICAGO BLACKHAWKS

In Chicago keken ze reikhalzend uit naar vrijdag 9 januari. Dat was namelijk de dag waarom Connor Bedard zijn rentree maakte voor de Blackhawks. Voor het 20-jarige wonderkind kon de timing nauwelijks beter zijn. Zijn team was bezig aan een goede serie. De Hawks hadden hun laatste vier wedstrijden gewonnen en daarbij niet de minste tegenstanders verslagen. Chicago, Washington, Vegas en St. Louis moesten stuk voor stuk buigen voor het toen nog Bedard-loze Chicago.

Nog geen week na de overwinning op de Capitals in Washington troffen de twee teams elkaar in The Windy City. Bedard speelde iets meer dan 17 minuten bij zijn terugkeer en moest lijdzaam toezien hoe effectief de Capitals met name in de eerste periode waren. De kleinste foutjes werden afgestraft door het ervaren Washington. Connor McMichael nam de 2-0 voor zijn rekening na een kwartier spelen. Een goal die later als gamewinner de boeken in zou gaan. Oliver Moore redde de eer voor Chicago in deze wedstrijd, waarin Alexander Ovechkin met zijn negentiende van het jaar ’t laatste woord had: 1-5.

Het was voor Bedard even een kwestie van warmdraaien. In het tweede deel van de back-to-back, op bezoek bij de Predators, liet de jonge ster zijn tanden zien. Bijna 21 minuten stond Connor Bedard op het ijs. Scoren deed hij niet, maar met 2 assists was hij (weer) heel belangrijk voor de Blackhawks. Niet geheel toevallig was Tyler Bertuzzi bij één van die passes het eindstation. De 30-jarige winger is hard op weg om zijn persoonlijke record van 30 goals in 2021-2022 volledig aan flarden te schieten. Die PPG tegen Nashville was al zijn 23e van dit seizoen. Chicago won met 3-0 bij de Preds en dit betekende dat Hawks-goalie Drew Commesso niet alleen zijn eerste overwinning noteerde, maar ook nog eens zijn eerste shutout in de NHL!

MARAT KHUSNUTDINOV vs NEW YORK RANGERS

Het blauwe thuisshirt brengt de New York Rangers dit seizoen weinig plezier. Zelfs al dragen ze dit in uitwedstrijden. Die uitwedstrijden brachten tot nu toe al de nodige punten binnen, maar afgelopen zaterdag in Boston gaven de Blueshirts totaal niet thuis. De Bruins waanden zich in een speeltuin en grepen deze kans aan om even flink aan het doelsaldo te werken. Met name voor Pavel Zacha en Marat Khusnutdinov werd het een wedstrijd om niet snel te vergeten.

Pavel Zacha loopt al wat jaren mee, maar in elf seizoen NHL wist de 28-jarige Tsjech nog nooit een hattrick te scoren. Tot deze zaterdag tegen de Rangers. Ploeggenoot Khusnutdinov heeft veel minder ervaring. Met zijn 23 jaar is de Rus nog een broekie in de NHL en ook hij had nog geen hatty achter zijn naam. Khusnutdinov deed het tegen de hulpeloze Rangers zelfs nog iets beter dan Zacha. Hij schoot vier keer met scherp en nam zo bijna de helft van de volledige Bruins-productie voor zijn rekening… Voor het eerst sinds 1988 scoorde Boston namelijk tien goals in één wedstrijd. Zij legden de kansloze Rangers met 10-2 op de pijnbank. Ook zeker even het vermelden waard, David Pastrnak was als aangever betrokken bij maar liefst 6 doelpunten!

ALEX DEBRINCAT vs MONTREAL CANADIENS

Oude tijden herleven in de Atlantic Division! Twee teams uit de Original Six streden zaterdag in Montreal om de koppositie in deze divisie. De Canadiens glipten vorig seizoen al stiekem de play-offs binnen en de Detroit Red Wings hopen dit nu voor het eerst sinds 2016 weer eens te doen. De ploeg van Todd McLellan bewees in Montreal in elk geval alvast dat de huidige goede klassering niet uit de lucht komt vallen. En Alex DeBrincat liet even weten dat hij zeker niet had misstaan op het roster van Team USA.

Detroit werkte een volwassen wedstrijd af tegen de Habs en wonnen betrekkelijk eenvoudig met 4-0. DeBrincat was goed voor een goal en 2 assists terwijl Red Wings-goalie John Gibson voor het eerst in zijn loopbaan de Canadiens van scoren hield. Door deze nederlaag bleef de winning streak van Montreal steken op drie wedstrijden. Detroit nam dus de leiding in deze Atlantic Division, maar weet ook dat zowel de Canadiens als Lightning minder wedstrijden hebben gespeeld. Martin St. Louis verwelkomde blueliner Kaiden Guhle terug in de line-up van de Habs. Hij miste 39 wedstrijden door een slepende spierblessure.

Deze twee teams moeten qua puntenpercentage hun meerdere erkennen in de Tampa Bay Lightning. Dat lijkt momenteel de te kloppen ploeg in het oosten, want de Bolts hebben er nu al negen op rij gewonnen. Door toedoen van een wederom magistrale Nikita Kucherov (2G, 2A) werden ook de Philadelphia Flyers dit weekend eenvoudig opzij gezet met 7-2. Tampa Bay had na die wedstrijd 1 punt minder dan Detroit in de Atlantic, maar wel drie wedstrijden minder gespeeld.

WILLIAM NYLANDER vs VANCOUVER CANUCKS

Toronto Maple Leafs heeft de weg naar boven weer gevonden en bij die opmars hebben ze nu ook nog één van de sterspelers terug. William Nylander moest na 27 december zes wedstrijden geblesseerd toekijken, maar dook zaterdagavond weer op in de line-up. Dat betekende slecht nieuws voor de Vancouver Canucks, want zij zagen de Zweed één keer scoren en twee assists geven. Toronto begon sterk en had mede dankzij Nylander al na twintig minuten een comfortabele 3-0 voorsprong. De Zweed had toen al een goal en een assist achter zijn naam.

Uiteindelijk bouwden de Leafs hun voorsprong uit naar 5-0. Toronto boekte zo de derde overwinning op rij en de vijfde in de laatste zes wedstrijden. Daarmee bezetten ze na zaterdag de vijfde plaats in hun Atlantic Division. Voor de Canucks betekende dit alweer de zesde nederlaag op rij en de achtste in hun laatste negen. Het brengt hen op de laatste plaats in de Pacific Division. Dat goede gevoel wat er even was na de trade van Quinn Hughes, toen Vancouver vier keer op rij won, is dan ook al als de spreekwoordelijke sneeuw voor de zon verdwenen.

MATT CORONATO vs PITTSBURGH PENGUINS

Tijdens die reeks van acht nederlagen tussen 7 december en 20 december leek het seizoen voor de Pittsburgh Penguins op een teleurstelling uit te draaien. Vervolgens besloot Sidney Crosby nog een versnelling hoger te schakelen. De captain nam zijn team aan de hand op weg naar zes opeenvolgende overwinningen. Met 14 punten en een ouderwetse 8-game point streak leek de Penguins-captain Vadertje Tijd even terecht te wijzen. Zaterdag tegen de Flames kwam die point streak ten einde. En daarmee ook de winning streak van Pittsburgh.

Met een 4-game losing streak op zak kwamen de Calgary Flames naar Steel City. Tijdens die reeks nederlagen scoorden de Flames slechts 6 goals. Waarvan drie in het met 3-4 verloren duel met de Predators. Overdreven veel zelfvertrouwen hadden de Flames dus niet. En scorend vermogen al evenmin. Dat laatste bleek in Pittsburgh ook niet nodig. Devin Cooley pakte 27 van de 28 SOG waardoor Calgary aan goals van Connor Zary en Matthew Coronato genoeg had om die losing streak een halt toe te roepen: 2-1.

JACK QUINN vs ANAHEIM DUCKS

De Tampa Bay Lightning hebben er negen op rij gewonnen. Helemaal aan de andere kant van het spectrum komen we de Anaheim Ducks tegen. Met elf overwinningen in de eerste vijftien wedstrijden begon de ploeg van Joel Quenneville nog zo goed aan dit seizoen. Inmiddels leert het jonge roster ook de andere kant van de medaille kennen, want de laatste negen wedstrijden gingen stuk voor stuk verloren voor Anaheim. Ook in Buffalo wisten de Ducks die neerwaartse spiraal niet om te buigen.

Voor de laatste overwinning van de Ducks moeten we terug naar 20 december. Thuis werd toen met 4-3 van Columbus gewonnen. Op dat moment hadden de Sabres de smaak van het winnen al te pakken. Een goede klassering was op dat moment nog best ver weg, maar nu Buffalo dertien van de laatste veertien wedstrijden gewonnen heeft, lonken voor het eerst sinds 2011 die zo felbegeerde play-offs. Met 5-3 dwongen ze ook de Ducks op de knieën. Vier spelers noteerden 2 punten in dit duel, maar alleen Jack Quinn deed dit met 2 goals. De 24-jarige winger kon dit ook wel weer gebruiken. Hij scoorde namelijk voor het laatst op 18 december.

TOMAS HERTL vs SAN JOSE SHARKS

De Sharks wonnen dit seizoen al eens van de Avalanche. En afgelopen zaterdag moesten ook de Dallas Stars er al aan geloven. Het tekent de groei van deze jonge spelersgroep onder leiding van Ryan Warsofsky. Halverwege hebben ze al meer overwinningen dan in het gehele vorige seizoen en tegen alle verwachtingen in doen de Sharks mee om de playoff-plekken. Voor een groot deel is dit natuurlijk te danken aan het 19-jarige wonderkind Macklin Celebrini, die zondag tegen de Golden Knights begon met een 13-game point streak in zijn achterhoofd. Over die Golden Knights gesproken, dat is nou net een tegenstander van wie San Jose nog niet wist te winnen. Niet dit seizoen, niet vorig seizoen en ook niet in het seizoen dáárvoor…

Net als voor de Sharks was dit voor Vegas het tweede deel van een back-to-back. Zij hadden zaterdag van St. Louis gewonnen en lieten zondag in San Jose zien dat deze Knights toch echt nog van een andere orde zijn. Vegas blies de jonge Sharks met 7-2 van het ijs en kende in Tomas Hertl de absolute uitblinker. De voormalig first-round draft pick van San Jose was goed voor 2 goals en 3 assists. Daarmee tekende Hertl uitgerekend tegen zijn oude liefde voor zijn eerste 5-point game in de NHL. Bij Vegas wist Mark Stone niet te scoren, waardoor zijn scoring streak eindigde bij zeven wedstrijden. Ook de point streak van Celebrini liep spaak in dit duel, maar het goede nieuws voor San Jose was dat Michael Misa zijn rentree maakte.

DMITRI VORONKOV vs UTAH MAMMOTH

Veel plezier hadden de Columbus Blue Jackets nog niet beleefd aan hun westelijke road trip. In San Jose, Vegas en Denver was al verloren en aangezien ze in hun laatste thuiswedstrijd ook al onderuit waren gegaan tegen Pittsburgh prijkte er nu een 4-game losing streak op de borden. Nee, dan de Utah Mammoth. Die waren met vier overwinningen in hun laatste vijf wedstrijden meer dan uitstekend aan het nieuwe jaar begonnen. Thuis waren ze het hele seizoen al sterk, dus alle reden om aan te nemen dat ook deze Blue Jackets wel even aan de zegekar gebonden werden.

In theorie bleek dat echter een stuk eenvoudiger dan in de praktijk. Columbus staat dan wel onderaan in de Metropolitan, maar qua punten doen ze niet veel voor Utah onder. En die staan vierde in de Central Division. Het verschil op het ijs was dan ook te verwaarlozen. De Blue Jackets kwamen verdiend op voorsprong, maar die werd in de tweede periode overgenomen door de Mammoth. Een 4-game winning streak zat er voor de mannen van Andre Tourigny echter niet in. Na de gelijkmaker van Charlie Coyle in de tweede periode schoot Dmitri Voronkov zijn Blue Jackets naar de 3-2 winst in OT.

Die punten helpen Columbus nog niet van de laatste plaats, maar ze hebben de Rangers en Devils wel voor het grijpen. Die laatste zit momenteel in een hele beroerde fase van het seizoen waarin ze acht van de laatste tien duels verloren en door de nederlaag in Winnipeg nu de laatste vier op rij.

PLAYER OF THE WEEK

ALEXANDRE TEXIER (MONTREAL CANADIENS)

Toegegeven. Aan het begin van het seizoen 2025 – 2026 stond Alexandre Texier niet in mijn (Dennis) lijstje van namen, die mee zouden dingen naar een uitverkiezing in de NHL Highlights. Here we are, in de tweede week van januari. Deels geholpen door een aantal blessures en overige omstandigheden is Alexandre Texier als uit de as herrezen bij zijn geliefde Montreal Canadiens.

Het seizoen voor de Fransman begon echter in St. Louis, waar de 26-jarige centre na een average eerste seizoen Blues tot slechts acht optredens in ’25 – ’26 kwam. De forward kon zijn draai in het spel van head coach Jim Montgomery niet vinden en al snel werd besloten om in goed overleg het restant van zijn contract te verscheuren.

Waar de NHL-carrière van de Fransman plotsklap aan een zijden draadje hing, werd de forward door blessures van Kirby Dach, Alex Newhook, Patrik Laine en Kaiden Guhle in het zadel geholpen. Montreal Canadiens was met de personele problematiek er als de kippen bij om Texier voor het restant van het seizoen voor $1 miljoen dollar aan zich te binden. Een beslissing van GM Kent Hughes die de franchise allesbehalve windeieren heeft gelegd.

Een beslissing die overigens in den beginne in de media louter als ‘depth move’ bestempeld werd en nauwelijks stof deed doen laten opwaaien. Toch was Texier er alles aan gelegen zijn laatste restje NHL-huid duur te verkopen. Vanaf de eerste minuut doet de Fransman exact waar hij goed in is en legt veel creativiteit en aanvallende impulsen in de zone op de ijs(mat). Zeker sinds de jaarwisseling loopt het crescendo bij de centre. Tegen Calgary floreerde de forward met drie punten (één goal, twee assists), om vervolgens tegen Florida Panthers (6-2 winst, red.) een hattrick te noteren.

GOALIE OF THE WEEK

KAREL VEJMELKA (UTAH MAMMOTH)

Utah Mammoth beleeft dit seizoen een ware rollercoaster. De franchise stond (en staat) nog altijd te boek als één van de ultieme outsiders voor een wildcard en had zeker in de eerste weken de smaak flink te pakken. Met name de top-six danste over het ijs en bleek met name het aanpassingsvermogen van JJ Peterka (overgekomen van Buffalo Sabres) bovengemiddeld.

Een zwaluw maakt nog geen zomer en dat bleek in dit geval ook voor Utah. De franchise kwam weer met beide benen terug op aarde en presteert de laatste weken zoals men van een ‘wildcardfranchise’ mag verwachten. Desondanks is de champagne van oudjaarsavond in Utah bijzonder goed gevallen. Waar men op nieuwjaarsdag uithaalde tegen New York Islanders (7-2 winst, red.) , verloor men tot op heden louter van New Jersey Devils (en afgelopen nacht Columbus Blue Jackets in OT).

Een van de smaakmakers binnen de huidige prestaties van Utah Mammoth is goalie Karel Vejmelka. De Tsjech opende zijn week met het nieuws dat hij een van de Tsjechische goalies op de aankomende Olympische Spelen mag zijn. Voor Vejmelka is het zijn eerste Olympische Spelen, maar was hij de laatste vier WK-edities (waaronder de gouden race van 2024 in eigen land) onderdeel van de ploeg.

De overstap van Arizona naar Utah heeft Vejmelka overigens geen windeieren gelegd. Vorig seizoen kreeg de goalie van zijn ploeggenoten de eerste MVP-Award van Utah uit de franchise geschiedenis. Goed voor een career high in wins (26), GAA (2.58) en sv% (.904) was de Tsjech behoorlijk op de brommer.

In de voorbije week was Vejmelka andermaal van grote waarde voor de ploeg van head coach Andre Tourigny. Tegen New York Rangers hadden de Mammoth overtime nodig, maar een geweldige (goalie)wedstrijd tegen Ottawa leverde Utah een 3-1 overwinning op. Het slotakkoord tegen St. Louis leverde Vejmelka zijn derde win van de week op, met daarbij een 1.66 GAA en .941 sv% op.

ROOKIE OF THE WEEK

JUSTIN SOURDIF (WASHINGTON CAPITALS)

In het kader van verrassende namen in onze NHL Highlights, komen we deze week in de Rookie-afdeling eveneens bij een nieuwe naam uit. Washington Capitals winger Justin Sourdif verliet afgelopen nacht tegen Nashville Predators het ijs met een upper-body blessure, maar zijn zijn prestaties tot op heden uit de kunst te noemen.

Het zag er overigens behoorlijk lelijk uit, hoe een afgeslagen puck Sourdif op de forecheck te grazen nam. De blessure betekende direct een einde aan de wedstrijd en lijkt het er ook op dat de 23-jarige Canadees er minstens een week uit zal liggen.

De forward is dit seizoen bezig aan een heuse breakout. Gedraft in de derde ronde van de 2020 Entry Draft –door Florida Panthers — speelde Sourdif tot aan dit seizoen (verspreid over ’23 – ’24 en ’24 – ’25) slechts een handvol wedstrijden, waarna een uiteindelijke trade met Washington Capitals in juni 2025 uitkomst bood. In ruil voor een 2026 second-round en 2027 sixth-round pick vond Sourdif zijn weg naar de hoofdstad van de VS, overigens direct door een tweejarige contractverlenging gevolgd.

Sinds Sourdif het shirt van de Capitals aan heeft getrokken, gaat het de Canadees voor de wind. In totaal verzamelde de winger negentien punten (tien goals, negen assists) in 45 wedstrijden en sprong met name zijn five point game tegen Anaheim Ducks in het oog. Het wordt voor head coach Spencer Carbery behoorlijk puzzelen down the middle. Met het wegvallen van 2C Sourdif is het met de average Nic Dowd en Hendrix LaPierre een behoorlijke kluif de diepte te waarborgen.

Cover photo: Nick Wass/AP Photo

Wild Card gekte, Patriots defense verstikt Herbert

Timothy Donsen
-
0
Wild Card gekte, Patriots defense verstikt Herbert

Op de tweede dag van het Wild Card weekend stonden er drie wedstrijden op het programma. Ondanks dat de Jaguars als #3 seed de wedstrijd thuis aanvingen tegen de #6 Bills, waren zij de underdog. Hiernaast moesten de #6 seed 49ers op bezoek in het grimmige Philadelphia. De spectaculaire avond werd afgesloten met een bezoek aan Foxborough, waar de #7 seed Chargers de kou niet konden trotseren.

Josh Allen ramt door Jaguars heen

Buffalo Bills @ Jacksonville Jaguars | 27-24

Ondanks de goede reeks van Trevor Lawrence in het reguliere seizoen, kwam dit goede spel tot een eind in de play-offs. De twee intercepties die hij gooide waren killing voor de play-off hopes die de Jaguars hadden voor deze wedstrijd. Met nog vier minuten in de wedstrijd wist Lawrence zijn derde TD pass te gooien naar Travis Etienne. Dit was te veel tijd op de klok voor Josh Allen. Met meerdere QB sneaks, waarbij er één zelfs voor 10 yards ging, en een diepe pass naar Brandin Cooks wisten de Bills de end zone te bereiken. Met een score van 27-24 hadden de Jags nog één minuut om minstens drie punten te halen voor overtime. Echter gooide Lawrence deze kans meteen in het putje. Met een ronduit vreemde beslissing gooide Lawrence richting een volledig afgedekte receiver, waardoor de bal in de handen van Cole Bishop viel.

Het kostte even wat tijd voordat deze wedstrijd echt los kwam. In de eerste helft was er van beide kanten wat slordig spel, wat vooral van de Jaguars offense kwam. Zij startte de wedstrijd met een three and out, om vervolgens een interceptie te gooien. In het tweede kwart miste zij een field goal en behaalde zij geen nieuwe first down na een fourth down poging waarbij Lawrence niet de bal over de lijn heen strekte om een of andere reden. De tweede helft daarentegen was spectaculair. Ondanks de slome start in het derde kwart, werden er vier touchdowns back-to-back gescoord.

De eerste overwinning on the road in de play-offs van Josh Allen kwam niet gemakkelijk. Allen moest meerdere keren zijn gezondheid riskeren om de Bills naar voren te krijgen. Zijn eerste rushing touchdown van de dag zag er akelig uit. De linkerknie van Allen leek fout te draaien, wat voor de meeste spelers zou resulteren in een gescheurde kruisband. Niet alleen over de grond was Allen belangrijk, maar ook door de lucht. Omdat de Jaguars de #1 rush defense in de NFL hebben, was een effectieve passing attack cruciaal voor deze overwinning. Met zes passes boven de 15 yards zorgde Allen keer op keer ervoor dat de Bills weer een first down haalde, waardoor de drive bleef doorgaan.

Het was ook niet de wedstrijd van James Cook. Met 15 carries voor 46 yards was hij een non-factor tijdens deze wedstrijd. Daarentegen waren de Jaguars uitermate effectief over de grond. Met 23 carries voor 154 yards deed iedereen mee aan dit totaal. De vraag die Jags fans wellicht na deze wedstrijd hebben is: Waarom hebben wij de bal niet veel meer aan de running backs gegeven? Met 6.7 yards per carry was het alleen maar logisch geweest.

De Bills moeten in de Divisional Round op bezoek bij de Broncos. Met Broncos HC Sean Payton zal het voorbereiden op de Broncos voor de Bills een enorme klus worden, met wellicht wat meer ‘hero ball‘ voor Josh Allen volgende week.

Niners trekken aan het langste eind in Philly

San Francisco 49ers @ Philadelphia Eagles | 23-19

Met een explosief begin aan de wedstrijd was er hoop dat dit een regelrechte shoot-out zou gaan worden. Dat hebben de fans niet gekregen, maar nog steeds was het zeer vermakelijk. Ondanks een aantal fouten van Brock Purdy, wist de quarterback op de juiste momenten te pieken. Nadat bijna de hele wedstrijd de Eagles de voorsprong hadden, kwamen de Niners in het vierde kwart op voorsprong en gaven deze niet meer weg. Met een score van 23-19 moesten de Eagles, met nog drie minuten op de klok, een touchdown scoren. Al snel kwamen zij in de red zone dankzij drie 10+ yard passes achter elkaar. Echter toen zij de red zone hadden bereikt staken de Niners-verdedigers er een stokje voor. Met één sack en drie incompletions was de avond voorbij, en gingen de Niners door naar de Divisional Round.

Zoals eerder benoemd leek deze wedstrijd een shoot-out te worden, en dat kwam door de explosive plays waarmee alles begon. De Niners mochten de wedstrijd aftrappen en kwamen al snel in de red zone door een 61-yard catch and run van Demarcus Robinson. Deze werd opgevolgd met zes punten. De eerste drive van de Eagles verliep vergelijkbaar, maar dan over de grond kwam de explosiviteit. Saquon Barkley rende met een 29-yard run de Eagles in field goal range. Deze drive werd ook afgesloten met zes punten, maar door een gemiste extra punt van kicker Jake Elliott stond de stand op 7-6 in het voordeel van San Francisco.

De eerste play van het vierde kwart was wellicht het zetje die de Niners offense nodig had om deze wedstrijd te winnen. In een trick play gooide Jauan Jennings de bal naar een vrije Christian McCaffrey voor een touchdown. Hierdoor kwamen de Niners op een voorsprong en lieten deze niet meer gaan.

Deze wedstrijd stond na deze twee grote drives in het teken van defense. De hele wedstrijd maakten allebei de verdedigingen geweldige plays. De Eagles wisten Purdy twee keer te onderscheppen, allebei in de tweede helft. De eerste was een hele goede play van Quinyon Mitchell, die voor zijn tegenstander sprong om de bal te onderscheppen. De tweede was hetzelfde verhaal. Mitchell was nog een keer Purdy te slim af en liep onder de receiver. Echter was deze interceptie ook een slechte keuze van Purdy. In het geval van de Niners was hun defensive performance ook super knap door de vele blessures die zij hebben. Sterspelers zoals Fred Warner en Nick Bosa missen op de verdediging is niet niks. En het ongeluk eindigde niet vanavond. George Kittle scheurde hoogstwaarschijnlijk zijn achillespees af. Deze blessure brengt ook zijn speeltijd volgend seizoen in gevaar.

In de volgende ronde zullen de Niners op bezoek moeten bij hun NFC West-rivalen, de Seahawks. Een lastige pot die zij in Week 1 wisten te winnen, maar in Week 18 dan weer verloren.

Herbert komt niet onder druk Patriots uit

Los Angeles Chargers @ New England Patriots | 3-16

In de laatste wedstrijd van deze Wild Card zondag kwamen de offenses er niet aan te pas. Beide defenses waren verstikkend in hun spel en sackten beide quarterbacks meerdere keren. Met een score van 3-9 aan het begin van het vierde kwart kwam er een einde aan de hoop die de Chargers nog hadden wanneer Drake Maye zijn tight end Hunter Henry bereikte voor een 28-yard TD pass. Hiermee kwam de eindstand op 3-16.

In totaal waren er deze wedstrijd acht punts (vijf van de Chargers, drie van de Patriots) en stopten de Patriots de Chargers twee keer op fourth down voor een turnover on downs. Hiernaast waren er drie turnovers (twee fumbles en één interceptie) en 11 sacks in deze wedstrijd. Beide quarterbacks stonden zo erg onder druk dat zij allebei hun teams leading rusher waren. Dit feit spreekt boekdelen. Het verschil was uiteindelijk dat de Patriots defense stabieler was en minder vaak een fout maakte. Hierdoor behielden zij hun voorsprong en kon de Pats offense vervolgens beetje bij beetje punten sprokkelen.

De beslissende factor was dat Drake Maye de big play kon vinden. Met meerdere passes boven de 20 yards kreeg Maye zijn aanval vaker in field goal range dan de Chargers. Dit leidde ook tot de score van 3-9 aan het begin van het vierde kwart. Al met al kwam de Chargers offense er gewoon niet aan te pas. Met maar 159 passing yards en 87 rushing yards, waarvan 57 van Herbert kwamen, was deze prestatie gewoon niet goed genoeg. Dankzij het pieken van de Patriots offense op de juiste momenten zullen zij hun play-off tocht vervolgen.

De Patriots weten nog niet tegen wie zij zullen spelen in de Divisional Round. De winnaar tussen de Texans en de Steelers zal volgende zondag op bezoek komen in Foxborough.

Lees hier de recaps van de Wild Card wedstrijden op zaterdag!

Coverfoto: Terrell Lloyd/49ers

Rams laten Panthers even dromen, Packers storten in

Luuk Dokter
-
0
Rams laten Panthers even dromen, Packers storten in

Wild Card Weekend in de NFL is afgetrapt met twee duels in de NFC. De #5 seed Los Angeles mocht aantreden bij #4 Carolina en #2 Chicago kreeg divisierivaal Green Bay, de nummer zeven, op bezoek. De Panthers waren het enige team in de play-offs met een verliezend record en verloren, ondanks hun divisietitel, naar verwachting van de Rams. In Chicago leken de Packers geruime tijd zeker van de winst, maar de thuisploeg keerde een 21-3 achterstand om in een overwinning.

Rams ogen minder onverwoestbaar dan verwacht

Los Angeles Rams @ Carolina Panthers | 34-31

De Los Angeles Rams waren gisteravond het eerste team, buiten de #1 seed Seattle, dat zich kwalificeerde voor de NFC Divisional Round. Met slechts drie minuten te gaan, leken de Panthers af te stevenen op hun eerste play-off winst in jaren. Drie minuten waren echter voldoende voor MVP-kandidaat Matthew Stafford. Zeven plays, 71 yards en een touchdownpass op Colby Parkinson waren voldoende voor een 34-31 voorsprong. De Panthers kregen de bal nog terug, maar met 38 seconden te gaan, kwamen ze niet verder dan een four-and-out bij hun eerste balbezit. Stafford sloot het duel af met 24 voltooide passes uit 42 pogingen voor 304 yards, drie touchdowns en één interceptie. Goudhaantje Puka Nacua ving 10 van de 18 passes die voor hem bestemd waren voor 111 yards een een touchdown.

De overwinning op Carolina kwam echter niet als vanzelfsprekend. Een sterke opening van de defense, met een turnover on downs, stelde Stafford in staat om met een pass op Nacua de eerste touchdown te laten noteren. Vervolgens bracht een interceptie de Rams dichtbij de Panthers endzone en scoorde Kyren Williams: 14-0. Carolina reageerde echter met twee touchdowns in het tweede kwart. Door een field goal leidde LA met 17-14 bij rust. In het derde kwart werden slechts field goals uitgewisseld (20-17) waarna het vuurwerk bewaard bleef voor het laatste bedrijf.

Bryce Young stuurde een pass naar Jalen Coker, die de beste wedstrijd van zijn carrière speelde (9/12, 134 yards, TD), die uitmondde in een terreinwinst van 52 yards. Chubba Hubbard eindigde die drive met een touchdown: 24-20 Carolina. De Rams deden via Williams direct wat terug. De Young-Coker connectie gaf de Panthers echter weer een voorsprong met drie minuten te gaan. Dat bleek uiteindelijk net niet voldoende.

In de Divisional Round nemen de Rams het op tegen de Bears, Eagles of Seahawks. In elk van die tegenstanders zullen ze een grotere uitdaging vinden dan tegen de Panthers. Aangezien het tegen Carolina niet zonder slag of stoot ging, zal hen dat zorgen baren.

Packers verspelen 21-3 voorsprong tegen Bears

Green Bay Packers @ Chicago Bears | 31-27

Het was een onprettig déjà vu voor Packersfans en een erg mooie voor die van de Bears. In Week 16 draaide Chicago een 16-6 achterstand om in een overwinning. Dit keer werd hen zelfs een achterstand van 18 punten niet fataal. Met nog een dikke minuut op de klok was een touchdownpass van Caleb Williams op DJ Moore de climax van de Bears comeback. Ook dat kwam overeen met Week 16. Het was de tweede comeback, dus, tegen de Packers en de zevende van dit seizoen, gritty.

Bij rust was er nog geen vuiltje aan de lucht voor Green Bay, dat met vier verliespartijen op rij de play-offs in was gestrompeld. Drie keer mocht Jordan Love (24/46, 323 yards, 4 TDs) aanleggen voor een touchdownpass en drie keer was hij succesvol. Chicago kon daar slechts een field goal tegenover zetten. Het venijn zat voor de Packers echter in de tweede helft. De Bears defense hield Love in toom en onder de bezielende leiding van Williams (24/48, 361 yards, 2 TDs, 2 INTs) kroop de offense dichter naar de rivaal toe. Tot 21-16 werd dat toegestaan, maar toen beet Green Bay terug met de eerste touchdown van het seizoen voor rookie Matthew Golden: 27-16, door een gemiste PAT.

Chicago had echter al geroken aan de comeback en die werd direct erna vervolgd. Met een touchdown pass van acht yards op Olamide Zaccheaus en een 2-point conversion van Colston Loveland stond het 27-24 met ruim vier minuten op de klok. Green Bay had de voorsprong kunnen uitbreiden, maar net als in de eerste helft miste Brandon McManus een field goal. Samen met de gemiste PAT kostte de Packers dat zeven punten. Chicago greep de misser met beide handen aan en nam de leiding. Jordan Love bracht zijn manschappen nog naar de red zone, maar eindigde het duel met een gemiste pass terwijl de klok afliep.

Chicago vervolgt hun eerste seizoen onder head coach Ben Johnson in de Divisional Round. Daar mogen ze aantreden tegen de Los Angeles Rams of Philadelphia Eagles. Tegen beide teams is het nodig dat de defense er in de eerste helft al staat. Een achtste comeback zal niet mogelijk zijn. Toch?

Lees hier de previews van het Wild Card Weekend!

Coverfoto: Erik Verduzco/AP

CFB Playoffs 2026: Indiana en Miami naar Championship Game

Lars Leeftink
-
0
CFB Playoffs 2026: Indiana en Miami naar Championship Game

De finale van het College Football-seizoen 2026 is bekend. #1 Indiana Hosiers en #10 Miami Hurricanes gaan het in de nacht van maandag op dinsdag om 01:30 uur Nederlandse tijd tegen elkaar opnemen. Indiana maakte gehakt van #5 Oregon, Miami versloeg #6 Ole Miss nipt.

#6 OLE MISS – #10 MIAMI: 27-31

Miami had in de Playoffs al verrast tegen Texas A&M en Ohio State en besloot dit tegen Ole Miss gewoon nog een keer over te doen. Het was een duel waarin de twee teams constant van stuivertje wisselden als het ging om de voorsprong. In het vierde kwart kwam Ole Miss op 17-19, daarna Miami op 24-19, daarna Ole Miss op 24-27 met nog drie minuten te gaan. Dit bleek niet genoeg, want onder leiding van QB Carson Beck zou Miami nog een game-winning touchdown scoren om met 31-27 te winnen.

Zowel Beck als Ole Miss QB Trinidad Chambliss speelden geen fantastische wedstrijd en waren allesbehalve accuraat in dit duel. De uitblinkers waren de spelmakers, en dan vooral de running backs. Kewan Lacy namens Ole Miss: 103 yds en een TD na elf carries. Mark Fletcher Jr van Miami: 133 yds na 22 carries. Ook WR Keelan Marion speelde met 114 yds en een touchdown een ijzersterk duel. Geniet hieronder vooral na van het fantastische vierde kwart.

31 INDIANA HOSIERS – #5 OREGON: 56-22

In de nacht van vrijdag op zaterdag besloot Indiana als favoriet helemaal niks heel te laten van Oregon, waar ze tijdens het reguliere seizoen ook al met 30-20 van hadden gewonnen. Dit keer was het echter totaal niet spannend: 56-22. Dit kwam vooral door twee turnovers van Oregon in de redzone die veertien punten op zouden leveren, de Ducks hadden vijf turnovers in de hele wedstrijd ten opzichte van nul van Indiana – en door het feit dat Indiana 11-14 ging op 3rd down.

Fernando Mendoza, de QB van Indiana en de favoriet om #1 overal te gaan in de 2026 NFL Draft, ging 17-20 voor 177 yards en vijf touchdowns, met Elijah Sarratt (75 yds en 2 TD’s) als favoriete target. Indiana had ook 185 rushing yards tegen een Oregon defense dat niks tegen kon houden. Bij Oregon had QB Dante Moore het lastig, met onder meer een pick six. Moore kwam pas laat op gang, veel te laat om het nog spannend te maken. Jamari Johnson was met 83 yds en een touchdown de uitblinker bij Oregon.

Foto: Rick Scuteri / AP

1...282930...802Pagina 29 van 802

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU