Home Blog Pagina 28

Super Bowl LX: entertainment is middelvinger naar Trump

0

Natuurlijk is het duel tussen de New England Patriots en Seattle Seahawks nog altijd het hoofdaffiche van de Super Bowl, maar er zal niet eerder zo veel aandacht zijn geweest voor het totale entertainment rond de wedstrijd. Een grotere anti-Trump line-up is bijna niet mogelijk. Het lijkt dan ook dat de league een statement wil maken. Maar gaan we ook politieke protesten op het podium zien?

BAD BUNNY

De controverse begon al met de keuze voor Bad Bunny als halftime show. Dat de NFL voor een Spaanstalige rapper koos, kon de Amerikaanse president uiteraard niet waarderen. En hij niet alleen, want diverse leden uit het kabinet hebben zich direct laten horen. “Het is een schande dat ze hebben besloten iemand te kiezen die Amerika zo lijkt te haten om hen te representeren in de rust.”

Dat Bad Bunny gewoon een Amerikaan is, dat wordt er dan niet bij verteld. Bad Bunny, wiens echte naam Benito Antonio Martínez Ocasio is, is geboren in Puerto Rico. Dit eiland is weliswaar geen Amerikaanse staat, maar is wel onderdeel van de Verenigde Staten. Voor de regering maakt dit allemaal niet uit, zij herinneren zich vooral de kritiek die de rapper enkele maanden eerder nog gaf op het beleid van de regering.

Ondanks de kritiek van Trump, zijn regering en zijn aanhangers, is de NFL niet gezwicht. Volgens insiders is de belangrijkste reden dat de NFL met Bad Bunny zijn internationale uitstraling wil vergroten. En Bad Bunny is in de Verenigde Staten (en Europa) misschien niet zo heel bekend omdat hij in het Spaans rapt, in het Spaanstalige deel van de wereld is hij groot. Heel groot. Ter illustratie: hij was afgelopen jaar de meest gestreamde artiest op Spotify. Voor de vierde keer in de laatste zes jaar.

Het is trouwens niet voor het eerst dat Bad Bunny optreedt in de rust van de Super Bowl. Zes jaar geleden stond hij ook al op het podium. Shakira en Jennifer Lopez waren toen de headliners, maar ook hier deed Bad Bunny al even mee in een van de nummers.

Uiteindelijk is voor de NFL de internationale uitstraling belangrijker geweest dan de goedkeuring van de president. Die gaf zelf aan Bad Bunny niet te kennen. “Ik weet niet wie dat is, ik heb nog nooit van hem gehoord. Ik weet waarom ze dit doen.” De kans dat dit echt zo is, is natuurlijk heel klein. Want de zanger gaf constant kritiek op ICE, het deportatiebeleid van Trump en weigerde om die reden zelfs in Amerika op te treden tijdens zijn laatste tour.

CHARLIE PUTH

Het volkslied zal zondag worden gezongen door Charlie Puth. De zanger, pianist en songwriter werd vooral bekend met nummers als Marvin Gaye en See you again. Puth liet op Instagram weten trots te zijn dat hij het volkslied mag gaan zingen en dat hij druk aan het oefenen is om dit zijn beste muzikale prestatie ooit te maken.

In onderstaande video vergelijkt hij het zingen van het volkslied alvast met hoe football werkt:

BRANDI CARLILE

Voorafgaand aan de Super Bowl is er in ieder geval voldoende entertainment. Zo zal Brandi Carlile America the Beautiful zingen. Carlile is een singer-songwriter die in verschillende folkrock genres muziek maakt. De zangeres staat in Amerika vooral bekend als fervent Trump-hater. Ze heeft het afgelopen jaar regelmatig in het nieuws gestaan vanwege haar kritiek op het beleid. Zo zong ze vorig jaar mee op een album om geld in te zamelen voor de juridische strijd tegen het beleid van de huidige regering.

Bovendien heeft ze zelf een stichting waarmee ze geld ophaalt om HIV en AIDS te bestrijden. Ook dit is een directe reactie op het besluit van de president om hier minder geld aan uit te geven. Maar waar Trump waarschijnlijk nog de meeste moeite mee zal hebben, is haar inzet voor de LGBTQ-gemeenschap in de Verenigde Staten. Carlile is open over haar geaardheid en de angst die ze heeft voor de gevolgen voor haar rechten door het beleid van Trump.

GREEN DAY

De omlijsting van de Super Bowl lag flink onder vuur. Waarom kan er niet gewoon een rockgroep optreden met wat witte mannen? Het was veelgehoorde kritiek van de aanhangers van president Trump. Dus wat dacht de NFL? U vraagt, wij draaien. Als laatste werd Green Day (niet te verwarren met Green Bay. Maar goed, het gaat over de Super Bowl, dus de kans is klein dat we het over de Packers hebben) aan de line-up toegevoegd.

Voor de Californische rockband is het een thuiswedstrijd, want de finale wordt natuurlijk in San Francisco (technisch gezien Santa Clara, nvdr.) gespeeld. “We zijn ontzettend blij dat we hier in onze eigen achtertuin mogen optreden”, liet de band na de aankondiging weten. Tijdens het optreden zullen de mannen stil staan bij de geschiedenis van de Super Bowl, waarvan zondag alweer de zestigste uitvoering is.

Nu is de keuze voor Green Day opvallend, want het is moeilijk om een meer uitgesproken anti-Trump band te vinden in de Verenigde Staten. De kritiek is ook niet nieuw, want al in 2016 paste de band zijn lyrics aan tijdens een optreden tijdens de American Music Awards aan naar ‘No Trump, No KKK, No Fascist USA.‘

Kritiek die het afgelopen jaar alleen maar feller is geworden. Zo werd de tekst van American Idiot aangepast naar ‘I’m not a part of the MAGA Agenda‘, zongen ze regelmatig Fuck ICE en in het nummer Jesus of Suburbia wordt vicepresident JD Vance belachelijk gemaakt. “Am I retarded or am I just JD Vance?“

Drie van de vier artiesten die op zullen treden tijdens de Super Bowl staan dus bekend om hun grote afkeer van de huidige president van de Verenigde Staten en zijn beleid. Kritiek die ze ook tijdens optredens hebben geuit. De grote vraag die nog niet beantwoord is, is of ze komende zondag die ruimte ook krijgen, of dat hier afspraken over zijn gemaakt met de NFL. Zelfs in het laatste geval, dan nog is het een belangrijk statement tegen Trump, want in de aanloop naar de Super Bowl gaat het dus weer over de kritiek van de artiesten op de president.

De NFL heeft met deze artiesten wel één ding bereikt. President Donald Trump zal de wedstrijd niet bezoeken. Vorig jaar was hij wel bij de Super Bowl-winst van de Eagles, maar dit keer komt hij niet. De reden? Uiteraard benadrukt hij in een interview dat hij de keuze voor de artiesten maar niks vindt. Maar het is gelukkig niet de enige reden. Hij vindt San Francisco te ver weg. Als het wat dichterbij was geweest, dan had hij graag gekomen.


Lees hier hoe de Seahawks en Patriots de Super Bowl hebben gehaald.

Coverfoto: Kevin Mazur/Getty Images

NFL Prospect Watch 2026: quarterbacks

0

In aanloop naar de 2026 NFL Draft eind april nemen we elke week een positie door, te beginnen met de belangrijkste: quarterback. De quarterback class van 2026 is een heel stuk minder dan die van vorig jaar en waarschijnlijk de minste in een jaar of vijf en wellicht zelfs meer. De kans is aanwezig dat we maar een enkele QB in de eerste ronde gaan zien en de rest op dag twee of drie wordt gekozen, iets wat al jaren niet meer is gebeurd.

MENDOZA KAN KOFFERS NAAR LAS VEGAS AL PAKKEN

De laatste keer dat er een enkele QB werd gedraft in de eerste ronde, was in 2022 toen Kenny Pickett de enige was en er met Desmond Ridder pas in de derde ronde weer een QB gekozen werd. De afgelopen jaren gingen er altijd twee of meer QB’s, en daar lijkt dit jaar wel eens verandering in te gaan komen. Wie zich daar geen zorgen over hoeft te maken, is Fernando Mendoza. De Heisman Trophy-winnaar van afgelopen seizoen werd kampioen met Indiana na een uitstekend seizoen en lijkt al zeker te zijn van zijn plek als de #1 eind april. Hij zal de nieuwe QB van de Las Vegas Raiders gaan worden.

Wat krijgen de Raiders voor een speler? Mendoza maakte tijdens zijn twee seizoenen bij California niet heel veel indruk, maar had ook niet de wapens en de coaching staf om zich heen om succesvol te zijn. Dit was afgelopen seizoen bij Indiana zeker wel het geval. Mendoza profiteerde daar meteen van en was de beste QB in college, met een vrij grote voorsprong. Hij is een accurate QB, maakt amper tot geen grote fouten en weet turnovers te limiteren.

MENDOZA

Mendoza is geen bijzondere atleet, heeft geen bijzondere arm, maar beschikt wel over een verfijnde techniek en leest het spelletje als geen ander als er een goed systeem om hem heen is. Hij is in de pocket een uitstekende en slimme QB, terwijl hij excelleert als het vierde kwart aanbreekt. Het beste voorbeeld is het vierde kwart (en vooral de laatste drive) vs Penn State.

Twee vragen zijn belangrijk als het gaat om Mendoza, en dit gaat niet per se om de QB of zijn karakter. Feit is dat hij alleen in het seizoen in Indiana echt goed presteerde, waardoor het nog maar de vraag is of hij dit buiten het systeem van Indiana kan herhalen. Mendoza, en met hem eigenlijk bijna elke QB in deze class, is vooral een QB die een systeem nodig heeft. Het is geen QB die ervoor zorgt dat het systeem om hem heen wordt gebouwd, eerder andersom. Daarnaast is het ook de vraag of Mendoza efficiënt kan blijven en zal presteren achter een mindere OL, met meer druk en waarin hij vaker de pocket uit moet gaan en buiten het systeem om plays moet maken. Dit zal, zeker in de beginfase bij Las Vegas, namelijk behoorlijk vaak het geval zijn.

DAG TWEE QB’S

Vervolgens ontstaat er, mede door het terugkeren naar college van Dante Moore (Oregon), een gapend gat naar de volgende groep aan QB’s. Hier horen vier spelers bij: Ty Simpson (Alabama), Carson Beck (Miami), Trinidad Chambliss (Ole Miss) en Cade Klubnik (Clemson. Van al deze spelers is Beck de QB die in de NFL nu al als starter ingezet zou kunnen worden. Beck heeft veel ervaring op hoog niveau in college, presteert op de belangrijkste momenten en is allround een prima quarterback voor een team dat een jaar wil overbruggen richting de 2027 NFL Draft class. Beck is echter geen atletische QB en blinkt tevens nergens echt in uit, waardoor hij niet als een QB met veel upside gezien mag worden.

Trinidad Chambliss is een apart verhaal, want met zijn 24 jaar is hij bijna de oudste QB van de class. Hij heeft echter maar een seizoen als starter op zijn naam staan, wat meteen al een red flag kan zijn. Dit geldt ook voor zijn postuur (6’0, 200), waardoor de offense al gelimiteerd wordt. Toch was Chambliss achter Mendoza waarschijnlijk de beste QB in college afgelopen seizoen, is hij een functionele atleet en zijn de statistieken in de SEC (beste conference in college) goed te noemen. Chambliss is tegens sterk gebleken als hij onder druk staat, terwijl ook zijn techniek al opvallend stabiel was. Wat dat betreft is zijn jaar aan ervaring en zijn lengte/gewicht hetgeen wat hem vooral tegenhoudt.

SIMPSON EN KLUBNIK

Ty Simpson heeft zijn draft stock geen eer aangedaan door een matige tweede seizoenhelft te spelen namens Alabama, wat nog eens bovenop het feit komt dat hij ook maar een jaar ervaring als starter heeft en tevens niet heel goed is op het moment dat hij onder druk komt te staan of een team vaak een blitz stuurt. Daarnaast had Simpson in 2025 nogal vaak last van pijntjes. Zijn pure QB stats, buiten zijn prestaties onder druk, zijn verder prima te noemen.

Cade Klubnik van Clemson is de QB van deze vier met de meeste upside. Dit komt door zijn leeftijd (22), maar vooral vanwege zijn tools en atletisch vermogen. Daar waar bovenstaande QB’s hooguit functionele mobiliteit hebben, kan er rondom Klubnik ook een run offense gebouwd worden. Een echte dual QB is hij niet, maar zijn atletisch vermogen kan wel een rol spelen in de offense. Daarnaast zit er niet echt een zwakke plek in het spel van Klubnik, maar is het vooral een kwestie van verbetering aanbrengen in zijn techniek, het maken van beslissingen en het maken van playoffs op belangrijke momenten in de pocket.

WILDCARD PAYTON

Zoals elk jaar zit er ook dit seizoen weer een interessante prospect bij die lastig in te schatten is en waar veel mensen het over hebben en verdeel over zijn. Dit keer is het Cole Payton, QB van North Dakota State. Na Trey Lance de volgende QB die vanuit de universiteit op het tweede niveau rechtstreeks naar de NFL Draft gaat. Er zijn wat red flags, zoals het feit dat het gat qua niveau van DII naar de NFL groot is (Lance als voorbeeld), zijn techniek nog ontwikkelt moet worden en dat hij ook nog maar een enkel seizoen ervaring als starter heeft. Toch is er een reden dat mensen geïntrigeerd zijn.

Dit heeft er vooral mee te maken dat zijn achterliggende statistieken meer dan indrukwekkend te noemen zijn. Payton is goed in de pocket, buiten de pocket, onder druk, zonder druk, in het vierde kwart en ga zo maar door. Daar komt nog eens bij dat hij een ijstekende arm heeft en tevens een prima lichaamsbouw heeft voor een NFL QB. Als kers op de taart kan Payton ook als dual threat QB gezien worden, die in de run game ook zijn rol kan spelen.

Al met al een QB die al heeft bewezen op elk denkbare manier productief te kunnen zijn en veel (eigenlijk alle) tools heeft om succesvol te zijn. Zijn techniek, en het wennen aan het niveau in de NFL, zijn de twee grootste verbeterpunten die met een goede coaching staff, een duidelijk plan en ervaring in de NFL beter kunnen worden. Het lijkt een ideale speler om op de derde dag eens een gokje mee te wagen.

ALLAR EN GREEN

Twee andere QB’s die op dag drie interessant zullen zijn als developmental QB’s, zijn Drew Allar van Penn State en Taylen Green van Arkansas. Allebei de spelers hebben statistisch gezien een vrij matig seizoen achter de rug, hebben op het gebied van techniek nog veel te leren en zijn onder druk vrij matig gebleken. Toch hebben ze allebei tools die ze interessant maken.

Bij Allar gaat het dan vooral over zijn arm, wellicht de beste en sterkste arm van deze draft class, en het feit dat hij de ideale lichaamsbouw (en dus tools) heeft om een productieve QB te zijn in de NFL. Bij Green is zijn lichaamsbouw ook een belangrijke tool waardoor hij interessant is, maar hier kan ook in zijn geval bij genoemd worden at hij een dual threat is die zelf offense kan creëren als de offense dit niet voor hem doet. In het geval van Allen zal dit vooral zijn op de manier zoals Josh Allen dit al jaren doet, terwijl Green meer de kant van prime Lamar Jackson op kan gaan op dat gebied.

OVERIGE QB’S

Dan komen we terecht in de groep QB’s waarbij, tenzij alles echt goed valt (denk aan Tom Brady, Brock Purdy), nu al gezegd kan worden dat ze vooral op een rol als QB2 moeten gaan mikken in de NFL. Garrett Nussmeier leek lang richting de eerste ronde te gaan, maar is na twee mindere seizoenen inmiddels weggezakt en beschikt niet over de tools die de namen eerder in dit artikel wel hebben. Diego Pavia is klein en niet breed van stuk en heeft totaal geen sterke arm, maar presteerde twee jaar lang wel uitstekend bij Vanderbilt met goede achterliggende statistieken en veel ervaring als starter in college. Weinig upside, maar op het oog een hoge floor.

SPORTAM NFL DRAFT 2026 QB RANKINGS

Het lijkt vrij duidelijk dat Mendoza dit jaar de enige QB gaat zijn die in de eerste ronde gekozen gaat worden, tenzij een team achterin de draft het de moeite waard zou vinden om een andere QB (Beck, Simpson) te draften. Het zou niet de eerste keer zijn dat er QB’s die geen 1st round pick waard zijn in de eerste ronde worden gekozen omdat de vraag naar QB’s in de NFL zo groot is.

Op dag twee en drie gaan we de meeste QB’s gedraft zien worden en lijkt dit jaar de voornaamste value te zitten, zeker omdat er een paar QB’s tussen zitten die de tools hebben om in de NFL te slagen en vooral de juiste coaching en speeltijd nodig hebben. Denk hierbij aan Payton, Green, Allar, maar ook aan Klubnik en Nussmeier die hun naam en status – voor nu – nog meehebben.

Foto: Darron Cummings / Associated Press

NHL Power Play Friday: Handel in New York, Patrick Kane schrijft historie, Wallstedt in de etalage en veel meer!

0

Aangezien volgende week woensdag de rosters voor een paar weken op slot gaan vanwege de Olympische Spelen druppelen er al steeds meer trades en geruchten door. Een aantal general managers wil nog voor die zogenaamde roster freeze een mooie slag slaan en wij proberen dit alles in deze NHL Power Play Friday voor je op een rijtje te zetten. Al gebeurde er natuurlijk nog veel meer moois in de NHL!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

EASTERN CONFERENCE

RANGERS STUREN SOUCY NAAR BUREN

Na bijna 16 jaar heeft Jyri Niemi eindelijk een opvolger! Als deze naam niet direct een belletje laat rinkelen, nemen we je dat niet kwalijk. Jyri Niemi heeft namelijk nooit een wedstrijd in de NHL gespeeld, maar was tot deze week wel de laatste speler die van de New York Rangers naar de Islanders ging. Of andersom. Bijna 16 jaar deden de buren geen zaken met elkaar, maar Carson Soucy bracht daar verandering in. De 31-jarige blueliner maakt de overstap van de Blueshirts naar Long Island.

De Isles gaven een third-round pick op voor Soucy, wiens contract na dit seizoen afloopt. Patrick Roy kan niet beschikken over blueliner Alexander Romanov, die lange tijd uit de roulatie is. Nu zijn team verrassend meespeelt om de play-offs in het oosten kon Roy daar dus wel wat versterking gebruiken. In Soucy krijgen de Isles geen scorende verdediger, maar wel eentje die met zijn lengte en kracht defensief van waarde zal zijn. Wat betreft de Rangers is dit de eerste van waarschijnlijk veel meer dominosteentjes die valt richting een retool van het roster.

ISLANDERS NOG NIET KLAAR

Mathieu Darche zoekt het graag dichtbij huis. Zoveel is deze week wel duidelijk geworden. Zo’n 24 uur nadat de general manager zaken deed met de Rangers besloot hij een belletje te plegen richting New Jersey. In ruil voor aanvaller Maxim Tsyplakov haalden de Islanders routinier Ondrej Palat, een third-round pick in 2026 en een seventh-round pick op bij deze buren. Met Palat, die nog een contract tot medio 2027 heeft en jaarlijks $ 6 miljoen verdient, heeft Darche een aanvaller toegevoegd die hij nog kent uit zijn tijd bij de Lightning en met wie de GM destijds twee Stanley Cups won.

Met slechts 4 goals en 10 punten is Palat bezig aan een teleurstellend seizoen. Darche zal ongetwijfeld hopen dat een ander decor wonderen doet en Palat weer aan het scoren krijgt. De 34-jarige Tsjech vertoont op dat vlak gelijkenissen met de speler voor wie hij getrade wordt. Na een redelijk 2024-2025 kan Maxim Tsyplakov dit seizoen zijn status als grote belofte geen moment inlossen. Waar hij in zijn laatste jaar in de KHL veelvuldig het net vond, daar moet hij ’t nu doen met 1 goal en 1 assist. De Devils zullen zeker hopen hem weer aan de praat te krijgen, maar zullen vooral tevreden zijn dat ze de $ 6 miljoen van Palat af kunnen schrijven.

De Tsjech kende woensdagavond een droomdebuut voor zijn nieuwe werkgever. In de burenruzie tegen de Rangers nam de aanwinst de openingstreffer voor zijn rekening. Het zette de Isles op ’t spoor richting een relatief simpele 5-2 overwinning. Een dag later, in MSG, ging het een stuk moeizamer, maar was het resultaat hetzelfde. Met een 2-1 overwinning stelden de Isles een zeldzame season sweep op de Rangers veilig.

AFSCHEID PANARIN NADERT

Artemi Panarin bekeek de wedstrijden tegen de Islanders vanaf de bank. Woensdag meldden de Rangers dat de Russische winger voor de olympische break niet meer zal spelen. Dit alles in verband met een mogelijke trade. Met 19 goals en 57 punten is Artemi Panarin dit seizoen één van die spreekwoordelijke vlaggen op een modderschuit. De 34-jarige Rus was één van die zeldzame lichtpuntjes in een overwegend donker seizoen. Dat we hier de verleden tijd gebruiken, heeft te maken met het gegeven dat Panarin zijn laatste wedstrijd in het blauw waarschijnlijk al heeft gespeeld.

Vanzelfsprekend zijn er een hoop gegadigden voor Breadman, zoals zijn bijnaam luidt. Op het moment van schrijven, lijken de Capitals en Hurricanes over de beste papieren te beschikken. Als we de geruchten moeten geloven, is Anaheim inmiddels afgehaakt, maar zijn de twee andere teams uit Californië nog in de race. Deze week lekte zelfs al uit dat Panarin zijn No-Move Clause wel wil opzeggen voor een trade naar de Sharks. Hij zou dan ook een meerjarig contract daar willen tekenen. De kans dat Panarin ook daadwerkelijk het Teal gaat dragen, lijkt niet groot. Daarvoor zal de vraagprijs van de Rangers waarschijnlijk te groot zijn.

RASMUS DAHLIN ZET LEAFS VOOR SCHUT

Net op het moment dat ze in Toronto dachten naar boven te kunnen kijken, bewijzen de Maple Leafs toch weer het tegendeel. In de afgelopen tien dagen speelde de traditieclub vijf ontzettend belangrijke thuiswedstrijden. Stuk voor stuk tegen teams die (veel) hoger staan op de ranglijst. De keiharde cijfers geven goed aan dat dit geen toeval is. Alleen tegen de Red Wings pakten de Leafs een puntje en alle overige vier duels gingen elk met 3 goals verschil verloren. De laatste nederlaag, de 4-7 tegen de Sabres, was misschien nog wel de pijnlijkste van allemaal. In een wedstrijd tegen een direct concurrent wisten de Leafs slechts 13 SOG te noteren in de eerste veertig minuten…

De Sabres, waar goalie Ukko-Pekka Luukkonen geblesseerd uitviel, waanden zich af en toe in een speeltuin. Door de nodige gemiste kansen bleef het nog lang spannend, maar niemand kon ontkennen dat het onterecht was dat Buffalo in de derde periode uitliep naar een 6-3 voorsprong. In die wedstrijd waarin de grote meneren bij Toronto het eigenlijk moesten doen, was het Rasmus Dahlin die daadwerkelijk de hoofdrol opeiste. Een empty-netter vlak voor tijd gaf hem zijn derde treffer en daarmee zijn eerste NHL-hattrick. Dat deed hij overigens in dezelfde wedstrijd waarin Dahlin ook al zijn 400e punt noteerde.

Door deze overwinning sloegen de Sabres een gat van 8 punten naar divisierivaal Toronto. Voor de Maple Leafs zijn de play-offs momenteel heel ver weg en op kantoor zal GM Brad Treliving zo langzamerhand tot de conclusie moeten komen dat het niet enkel aan Mitch Marner lag dat succes de laatste jaren uitbleef voor deze franchise. Donderdag verloren de Leafs opnieuw. Nu in Seattle. Shane Wright zette met 2 goals zichzelf in de etalage richting een 5-2 overwinning voor de Kraken. Voor de Maple Leafs betekent het dat ze bezig zijn aan de langste losing streak in tien jaar. Ook in 2016 verloren ze er eens zes op rij.  

BEN CHIAROT LANGER IN DETROIT

Het is fijn om speler van de Detroit Red Wings te zijn en dus blijft Ben Chiarot nog wat langer. De 34-jarige blueliner zette woensdag zijn handtekening onder een contract dat hem tot de zomer van 2029 in Motown houdt. Chiarot, ooit een fourth-round pick van de Winnipeg Jets, is momenteel bezig aan zijn vierde seizoen bij de Wings. Voor Todd McLellan is hij uitgegroeid tot een waardevolle ervaren kracht op een overwegend jonge blauwe lijn.

Financieel doet de Canadees wel een stapje terug. Vanaf 2022, toen hij z’n eerste contract in Detroit tekende, tot en met dit seizoen mag Chiarot jaarlijks bijna $ 5 miljoen bijschrijven. Het nieuwe contract kent een AAV van ruim $ 3.8 miljoen. De blueliner heeft nu echter wel de zekerheid dat hij nog tot zijn 38e een contract in de sterkste competitie ter wereld heeft. Dit seizoen verzamelde Chiarot 11 punten. Daarmee heeft hij zijn totaal van vorig seizoen (13) al bijna geëvenaard, maar wat het voor hem nog veel mooier maakt, is dat hij met de Red Wings strijdt om de divisietitel in de Atlantic en een enorme kans maakt op de play-offs.

PATRICK KANE VERDRINGT MODANO

Een dag na zijn contractverlenging was Ben Chiarot onderdeel van een stukje geschiedenis. Dit had niets te maken met de blueliner zelf, maar des te meer met ploeggenoot Patrick Kane. De toekomstig Hall of Famer had zich eerder deze week middels een assist tegen de LA Kings (1-3 nederlaag) op 1374 punten gezet. Daarmee evenaarde Kane het puntenaantal van Mike Modano, die sinds het seizoen 2010-2011 in het bezit is van het puntenrecord wat betreft geboren Amerikanen.

Inmiddels is dat record in het bezit van Patrick Kane. In de wedstrijd tegen de Washington Capitals keken de Red Wings tegen een 0-1 achterstand aan toen Kane de assist op de gelijkmaker van Chiarot gaf. Dit betekende voor Showtime zijn 1375e punt in de NHL en daarmee passeert hij dus Modano. De voormalig speler van onder meer de Minnesota North Stars en de Dallas Stars besloot zijn loopbaan in Detroit waardoor hij op 1499 wedstrijden eindigde. Kane had voor zijn 1375 punten aanzienlijk minder duels nodig. Dat duel met de Caps was zijn 1342e in de NHL. Eentje die helaas voor de Red Wings niet gewonnen werd, want in de SO ging Washington er met 2 punten vandoor: 3-4.

Brett Hull is met 1391 punten nog altijd degene met de meeste punten als speler met de Amerikaanse nationaliteit. Echter stond zijn wieg ten noorden van de grens in Belleville, Ontario.

LIGHTNING ZOEKEN HET BUITEN

Een maand na de Winter Classic in Miami zoekt de NHL opnieuw de buitenlucht op en opnieuw is de Sunshine State plaats van handeling. In het Raymond James Stadium van (onder andere) Tampa Bay Buccaneers binden de Lightning en Boston Bruins dit weekend de ijzers onder in het kader van de Stadium Series. In de nacht van zondag op maandag (00.30 uur Nederlandse tijd) beginnen de Bruins aan hun zesde outdoor game. Voor de Lightning is het pas de tweede keer dat ze in de openlucht in actie komen. Bijna vier jaar geleden klopten zij de Predators in het Nissan Stadium in Nashville met 3-2. Boston won vier van hun vijf duels die ze buiten speelden.

Tijdens die wedstrijd tegen de B’s hebben de Bolts mogelijk weer de beschikking over Victor Hedman. De ervaren verdediger stond woensdag weer op het ijs voor een training nadat hij 11 december door de club op Injured Reserve was gezet. De captain hoopt dus te kunnen spelen in dit voor de club zo bijzondere duel. Hetzelfde geldt voor Ryan McDonagh, die ook al enige tijd uit de roulatie is. In het geval van Hedman zit er nog een extra laagje in de eventuele speeltijd. Hij hoopt nog wat ritme op te kunnen doen met het oog op de Winterspelen. Hedman is dan een van de blikvangers van Zweden.

ALEX LYON DE KING IN BUFFALO!

Het gaat momenteel voortreffelijk met de Buffalo Sabres! Na een enorm moeizame start heeft head coach Lindy Ruff het volledig op de rit gekregen en vertoont zijn team opeens symptomen van een serieuze contender. Deels heeft dat te maken met het talent wat al jaren aanwezig is. Een ander deel komt echter voor rekening van Alex Lyon. De 33-jarige goalie vertrok deze zomer uit Detroit en streek neer in Buffalo. Daar lijkt de “eeuwige backup” helemaal op te bloeien. Sinds donderdag is Lyon zelfs de trotse bezitter van een franchiserecord van de Sabres.

In december 1976 won Gerry Desjardins eens negen wedstrijden op rij voor de Sabres. Dat aantal had Lyon op 24 januari al geëvenaard toen hij Buffalo naar een 5-0 zege op de Isles leidde. Een shutout zat er donderdag tegen de LA Kings niet in, maar mede dankzij een hattrick van Alex Tuch wonnen de Sabres met 5-1. Voor het team de vijfde zege op rij. Voor Alex Lyon was het al zijn tiende opeenvolgende overwinning. Een prestatie die nog nooit door een Sabres-goalie geleverd is en dat zegt wat als je weet dat ze daar onder meer Ryan Miller en Dominik Hasek tussen de palen hebben gehad.

Buffalo won 20 van de laatste 24 wedstrijden. Daarmee zijn ze vanuit de kelder van de Eastern Conference opgeklommen naar de derde plek in de Atlantic. Stevig hebben ze die zeker niet in handen. Boston, dat 8 van de laatste 10 wedstrijden won, en Montreal – donderdag met 7-3 te sterk voor Colorado – hebben net als de Sabres 67 punten. De Bruins hadden daar twee duels meer voor nodig dan Buffalo. Montreal speelde één wedstrijd meer.

DEVILS WINNEN, MAAR VERLIEZEN HUGHES…WEER

Als Jack Hughes fit is, behoort hij tot de beste spelers in de NHL. Helaas lukt het de ster van New Jersey Devils maar niet om aan die eerste voorwaarde te voldoen. Dit seizoen was er al dat ongelukkige moment waarbij hij een blessure opliep tijdens een diner waardoor Hughes de nodige wedstrijden miste. Donderdag tegen de Nashville Predators was het opnieuw raak. In de eerste periode verdween Hughes naar de kleedkamer met een zogenaamde lower-body injury. Nog heel even keerde hij terug op het ijs, maar bedacht zich daarna toch weer.

Zo bleef Jack Hughes tegen de Predators steken op 2,27 minuten aan speeltijd. Zijn team pakte dankzij een gamewinner van captain Nico Hischier in OT 2 ontzettend belangrijke punten, maar naderhand ging de aandacht toch ook (weer) uit naar Hughes. Coach Sheldon Keefe stelde de achterban al vrij snel gerust door te zeggen dat hij niet verwacht dat dit een ernstige kwetsuur is. Zowel de Devils als Hughes zelf kunnen dat er ook niet bij gebruiken. De club moet alle zeilen bijzetten in de achtervolging op de playoff-plekken en de speler is geselecteerd voor het team dat de VS zal vertegenwoordigen op de Winterspelen.


WESTERN CONFERENCE

‘JESPER WALLSTEDT IN DE ETALAGE GEZET DOOR MINNESOTA’

Minnesota Wild is één van de meest genoemde franchises van het huidige seizoen. De groenhemden uit Saint Paul begonnen als een gevaarlijke outsider voor een run in het postseason, maar vergrootten hun status als big shot met drie reuzensprongen na het toevoegen van Quinn Hughes vanuit Vancouver. Natuurlijk was het vertrek van Marco Rossi, Liam Ohgren en Zeev Buium een pijnlijke, maar Hughes is vanaf minuut één op de brommer gesprongen onder de vleugels van head coach John Hynes.

Hoewel de storm wat is gaan liggen na het verteren van de oliebollen, zijn de Wild (en de Stars) nog altijd niet afgeschreven in de jacht op de divisietitel. Ook bij Colorado is de hoogste versnelling wat naar beneden bijgesteld en ‘bolt’ de Central richting Milaan. Desondanks kwam Minnesota van de week toch weer veelvuldig als Breaking News op de nieuwskanalen voorbij. Het Front Office in Saint Paul dropte namelijk een minibommetje, door stergoalie Jesper Wallstedt beschikbaar te stellen voor een trade.

Met de toevoeging van Hughes was het beleid van GM Bill Guerin natuurlijk in één klap duidelijk: Win-now. Toch ontbreekt het bij Minnesota duidelijk nog aan échte diepte down the middle en gooiden zowel Michael Russo als Elliotte Friedman nog een scheutje extra olie op het vuur. Beide (zeer goed) ingewijde journalisten kwamen met de naam Jesper Wallstedt als mogelijk volgende klepper op de uitzwaailijst.

De 24-jarige Zweed is in zijn eerste, echte NHL-seizoen één van de revelaties van het seizoen. Samen met tandemgenoot Filip Gustavsson noteren beide minimaal een .910 sv% en ligt het gezamenlijk GAA onder de 2.6. Hoewel menig fan sceptisch is over de mogelijke exit van hun oogappel, brengt het globale plaatje allicht meer duidelijkheid.

VERSCHIL TUSSEN VROEGE EXIT OF EREMETAAL

Het idee dat Minnesota überhaupt de naam van Wallstedt in gedachten heeft voor het op handen zijn van een tweede blockbuster is op zichzelf al voer voor discussies.

Desondanks ontkom je niet aan het feit dat Minnesota al de beschikking heeft over ‘Gusssss’, die als klap op de vuurpijl ook nog eens tot en met 2031 vastligt – zijn eerdere verlenging treedt per 1 juli 2026 in werking –. Om nog maar te zwijgen over zijn prachtige leeftijd van 27 jaar, wat Minnesota in ieder geval de zekerheid geeft dat het een duidelijke 1A goalie binnenboord zal houden.

Dat is aan de andere kant ook de keerzijde van de medaille. Er is haast geen betere tandem in de NHL te bedenken dan het Zweedse duo van de Wild en bovendien denkt het Front Office van Minnesota er hevig aan, om als backup Marc-Andre Fleury uit zijn pensioen terug te trekken. Een top tandem inruilen voor een topgoalie met een (gewezen) top goalie die al meer dan zes maanden geen wedstrijd op niveau heeft gespeeld.

Een van de mogelijke kandidaten die het groen van Minnesota zou kunnen gaan verdedigen is Artemi Panarin. De 34-jarige Rus heeft van het Front Office in New York te horen gekregen dat hij niet meer in de toekomstplannen in Madison Square Garden voorkomt. Groot struikelblok voor de Rangers is zijn full no-trade clausule, maar is Minnesota naar verwachting wel een franchise waar menig topper op korte termijn kans ziet op een Stanley Cup. Bovendien is een link met landgenoot Kirill Kaprizov gauw gemaakt en is een lijn met Kaprizov – Boldy – Panarin om van te watertanden.

SAM MALINSKI BLIJFT IN DENVER

Concullega Colorado Avalanche heeft in de tussentijd ook (interne) zaken gedaan. Sam Malinski en het Front Office kwamen afgelopen week een vernieuwd vierjarig contract overeen, die de blue-liner tot en met het seizoen 2029 – 2030 in Denver houdt.

De 27-jarige blue-liner is dit seizoen op de blauwe lijn tot het ultieme ‘manusje van alles’ uitgegroeid en heeft alle drie de defensieve lijnen van dichtbij mogen meemaken. Sinds de blessure van Devon Toews heeft head coach Jared Bednar de Amerikaan in de tandem met Cale Makar op de eerste blauwe lijn geposteerd.

Dit seizoen gaf de Amerikaan in iedere wedstrijd acte de presence en heeft hij met 25 punten (drie goals, 22 assists) zijn career best reeds verbroken. Malinski werd uiteindelijk undrafted door Colorado opgepikt en tekende in 2023 een tweejarig Entry-Level contract. Zijn huidige contractverlenging levert de Amerikaan in ieder geval een stuk meer zekerheid op. Verspreid over de komende vier jaar strijkt de blue-liner gemiddeld $4.75 miljoen dollar op en heeft hij in ieder seizoen een no-trade, dan wel partial no-trade clausule erin gefietst.

In Mile High City zijn de prestaties de voorbije weken behoorlijk afgezwakt. Sinds 12 januari won de Stanley Cup kampioen van 2022 pas twee keer (Washington Capitals en Toronto Maple Leafs, red.) en oogt het op sommige momenten allemaal wat “verwend”. De Olympiërs zijn er alles aan gelegen fit te blijven en de ‘thuisblijvers’ snakken naar een break. Met het oog op de play-offs hoeven de fans zich in ieder geval geen enkele zorgen te maken, de Avs blijven onderaan de streep één van de gedoodverfde favorieten.

EKHOLM EN OILERS ZETTEN DUCKS VOET DWARS

Na Marc-Andre Bergeron moesten ze in Edmonton twintig jaar wachten tot de volgende hattrick van een verdediger. Afgelopen zaterdag tegen de Washington Capitals nam Evan Bouchard met een hattrick en 6 punten dan eindelijk het stokje over van Bergeron. Lang had Bouchard dat stokje niet in handen, want maandag was het alweer raak. Met zijn eerste hattrick in de NHL begeleidde Mattias Ekholm de Oilers richting een 7-4 overwinning op de Anaheim Ducks. Op hun beurt zagen de Ducks daarmee hun 7-game winning streak eindigen.

Anaheim gaf zich niet zomaar gewonnen. Met name de special teams blonken uit met drie goals op de powerplay. Allen gescoord door Mikael Granlund, die zijn laatste hatty afgelopen voorjaar scoorde in de play-offs voor de Stars tegen Winnipeg. Door hun eerste nederlaag sinds 10 januari moesten de Ducks heel even pas op de plaats maken wat betreft de jacht op plek 2 in de Pacific. Waar Anaheim bij winst over Edmonton was gewipt, daar tilden de Oilers het gat nu naar 3 punten.

Voor de Oilers was er donderdag ook nog een kleine primeur. Connor McDavid en consorten wisten namelijk voor het eerst dit seizoen drie wedstrijden op rij te winnen. Tegen Macklin Celebrini en de San Jose Sharks moest Edmonton van ver komen. De Sharks namen in de eerste periode een 0-3 voorsprong, maar deze bleek in de slotfase niet bestand tegen het offensieve geweld van de Oilers. In de noodzakelijke OT schoot Zach Hyman de Oilers naar een zwaarbevochten 4-3 overwinning.

NOG MEER TEGENSLAG VOOR VANCOUVER

Nee, het is niet ’t seizoen van de Vancouver Canucks. Daar zijn we het allemaal wel over eens. De ploeg staat stijf onderaan in de Western Conference, zag twee sterkhouders al vertrekken en raakte afgelopen dagen drie andere (toekomstige) sterkhouders kwijt door een blessure. Zo kreeg Zeev Buium in het verloren duel met de Penguins een puck tegen zijn gezicht en zal hij een week of twee uit de roulatie zijn.

In diezelfde wedstrijd incasseerde aanvaller Brock Boeser een illegal hit to the head van Penguins-speler Bryan Rust. Deze kreeg een schorsing van drie wedstrijden opgelegd, de eerste in de loopbaan van de 33-jarige routinier. Boeser werd opgenomen in het zogenaamde concussion protocol vanwege de vrees voor een hersenschudding. Daardoor miste Boeser, goed voor 12 goals en 25 punten bij deze laagvlieger, al het duel met de Sharks dinsdag. Gedragen door local hero Macklin Celebrini won San Jose die uitwedstrijd betrekkelijk eenvoudig met 5-2.

Ook Thatcher Demko miste dat duel. En helaas voor de goalie en de Canucks zal dit niet zijn laatste gemiste wedstrijd zijn. Demko ondergaat volgende week een heupoperatie en zal de rest van dit seizoen dan ook niet meer in actie komen. Twee jaar geleden liet de inmiddels 30-jarige sluitpost zien waartoe hij in staat is met 35 overwinningen en een .918 save percentage. Na dat wonderjaar, voor hem én de franchise, deelde Demko echter in de malaise. In de laatste twee seizoenen werd hij veelvuldig geplaagd door blessures en kwam hij maar tot een totaal van 43 wedstrijden.

OOK UITVERKOOP IN CALGARY

Net als in Vancouver hebben ook de fans in Calgary het deze dagen niet eenvoudig. Al moeten we hier wel de aantekening maken dat van hun Flames al geen wonderen werden verwacht dit seizoen. Vorige week vertrok daar sterkhouder Rasmus Andersson al naar Vegas. Zoals het er nu naar uitziet, is dat het eerste dominosteentje in een rij van velen. Zo werd Nazem Kadri deze dagen weer in verband gebracht met de Stars, Canadiens, Avalanche en Wild. Stuk voor stuk contenders die wel wat pit en scorend vermogen aan het roster toe willen voegen.

Ook de naam van Blake Coleman is geen vreemde in het geruchtencircuit. Zijn naam is gevallen bij de Stars en Lightning, waarbij we er dus wel vanuit mogen gaan dat ze in Dallas hoe dan ook op zoek zijn naar aanvallende versterking. De Bolts hebben aangeven dat talent Sam O’Reilly eventueel in een pakketje betrokken kan worden, maar dan moet het waarschijnlijk wel gaan om iemand met meer status dan Coleman. Met alle respect natuurlijk. Diezelfde Coleman zal overigens tot de olympische break niet meer in actie komen.

Naast de twee al genoemde spelers lijken ook Mackenzie Weegar, Ryan Lomberg en de onlangs aangetrokken Zach Whitecloud heel voorzichtig hun koffers te kunnen pakken.

LANDESKOG ZET ZINNEN OP MILAAN

Gabriel Landeskog lijkt de Winterspelen alsnog te halen. Een kleine maand geleden kwam de Avalanche-captain keihard in aanraking met de paal in het duel met Florida Panthers. Waar er eerst werd gevreesd voor een volgende zware knieblessure bleek het te gaan om een zogenaamde upper-body injury. Het herstel verloopt voorspoedig waardoor de Zweed inmiddels weer kan trainen met de groep.

Zonder hun captain zijn de Avalanche bezig aan een matige maand januari. Op 4 januari raakte Landeskog geblesseerd en die dag leed Colorado pas de derde nederlaag in reguliere speeltijd en de tiende in totaal. We zijn nu tien wedstrijden verder en de teller staat nu op 16 nederlagen. Jared Bednar zal dus blij zijn dat hij z’n captain snel terug heeft. Landeskog op zijn beurt is blij dat hij vermoedelijk de Spelen gaat halen. Hij miste vorig jaar de 4Nations en was ook nog niet olympisch actief. Aangezien hij nu al 33 is, zullen dit voor Gabriel Landeskog waarschijnlijk de laatste Spelen zijn waar hij als speler actief kan zijn.

STADION COWBOYS DECOR STADIUM SERIES 2027

Op de dag dat de Vegas Golden Knights de Dallas Stars ontvingen, werd bekend dat deze teams ook in de Stadium Series van 2027 tegenover elkaar zullen staan. Op 20 februari zal de NHL een ijsvloer klaar hebben liggen in het AT&T Stadium waar normaal de Dallas Cowboys hun wedstrijden spelen. Diezelfde NHL zal vurig hopen dat het dan net zo’n spektaktelstuk wordt als donderdag. Dallas nam een 4-1 voorsprong, zag deze alsnog weggepoetst worden om vervolgens in een SO met de winst aan de haal te gaan.

Na de Winter Classic in de Cotton Bowl op 1 januari 2020 wordt het voor de Stars de tweede keer in de openlucht. Op dat moment waren de Golden Knights pas toe aan hun derde seizoen, maar voor hen is het al de derde keer dat ze buiten losgelaten worden. Zij wachten overigens nog wel steeds op de eerste overwinning in een outdoor game. Hoewel dit zonder enige twijfel twee grote clubs zijn, kun je je toch ook de vraag stellen of het voor de NHL niet het overwegen waard is om eens wat van de jonge, aanstormende talenten in zo’n bijzondere wedstrijd te etaleren.

Cover photo: Duane Burleson/AP Photo

Raptors en Clippers in vorm, Magic zoekende na vorm

0

In de NBA is het seizoen inmiddels voor veel teams aangekomen op het middelpunt. Na 45 duels (of meer) is zo langzamerhand duidelijk wie er dit seizoen serieus mee gaan doen en wie niet. Een overzicht van de stand van zaken.

STAND EASTERN CONFERENCE EN WESTERN CONFERENCE

TEAMS IN VORM

In de Eastern Conference vallen drie teams op. Ten eerste de Charlotte Hornets, die drie duels op rij en vier van de laatste vijf hebben gewonnen en zo langzaam maar zeker weer zicht krijgen op een plek in het play-in toernooi. Het gat naar de Atlanta Hawks (ook drie duels gewonnen op rij) is nog wel 3,5 game. De Cleveland Cavaliers en Toronto Raptors, die allebei strijden om een directe plek in de playoffs, hebben op hun beurt vier duels op rij gewonnen, maar zien hun concurrenten ook prima in vorm zijn. Daardoor ontstaan er nog niet echt gaten bovenin, op de Detroit Pistons na. De Raptors wonnen onder meer van de Oklahoma City Thunder.

In het westen hebben veel teams het lastig. De Los Angeles Clippers hebben inmiddels vier van hun laatste vijf duels gewonnen en zijn sowieso dit kalenderjaar al beter in vorm. Ze hebben zichzelf na een slechte start nu richting een play-in plek gespeeld. De Dallas Mavericks hebben drie games achterstand, maar waren op hun beurt ook in vorm en vier zeges in vijf duels. Bovenin de conference hebben de Houston Rockets en Los Angeles Lakers vier van de laatste vijf duels gewonnen, terwijl de concurrentie het een stuk lastiger heeft bovenin de conference.

TEAMS UIT VORM

Waar er teams in vorm zijn begonnen aan 2026, zijn er ook teams uit vorm. In de Eastern Conference zijn er vijf teams uit vorm. De bekende namen die al onderin spelen, zijn ook in 2026 niet best begonnen. De Indiana Pacers, Washington Wizards en Milwaukee Bucks hebben vier van hun laatste vijf duels verloren en kunnen de playoffs op echt oog wel vergeten. De Brooklyn Nets hebben zelfs zes duels op rij verloren. Wat betreft de contenders zijn de Orlando Magic hun ritme helemaal kwijt, met vier nederlagen op rij.

In de Western Conference zijn het ook vooral de teams die al onderin zitten, die niet in vorm zijn. Denk aan de Memphis Grizzlies, Utah Jazz (vier nederlagen in vijf duels) en Sacramento Kings (zes duels verloren). De Jazz, Kings en Pelicans kunnen op het oog de playoffs al vergeten. Wat betreft de competitieve teams valt op dat de Minnesota Timberwolves vier van hun laatste vijf duels verloren hebben en de Portland Trail Blazers er drie op rij hebben verloren.

Foto: AP Photo/Nate Billings

NHL Highlights: High Flying Ducks, Quinn Hughes op zijn plek, hatty’s en nog heel veel meer!

3

Het is echt geen kopie van vorige week, maar wéér hebben we heel veel hatty’s voor je in deze NHL Highlights. Ook zoomen we in op wat Quinn Hughes nu al betekent voor de Minnesota Wild, bewijst John Gibson een prima toevoeging voor Detroit te zijn en vliegen de Anaheim Ducks momenteel door het seizoen!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

HIGHLIGHTS

MARK STONE vs TORONTO MAPLE LEAFS

Vrijdag 23 januari. Een datum die bij veel fans van Toronto Maple Leafs én Mitch Marner een speciale klank had. Dat was namelijk de dag waarop de verloren zoon voor het eerst terugkeerde bij zijn oude liefde in Toronto. Natuurlijk kreeg het weerzien veel aandacht, maar dat was vooral vooraf. Eenmaal op het ijs ging het gewoon om 2 – met name voor de Leafs – belangrijke punten. En was het niet Mitch Marner, maar Golden Knights-captain Mark Stone die de hoofdrol opeiste.

Dat deed Stone overigens niet voor het eerst de laatste weken. De Canadees is namelijk fenomenaal begonnen aan 2026. Nadat hij 2025 ook al best aardig afsloot. In Toronto nam hij met 2 goals en een assist zijn Golden Knights aan de hand op weg naar een 6-3 overwinning. Dat was de veertiende wedstrijd op rij waarin de captain minimaal één punt noteerde en daarmee is hij nu de trotse bezitter van de langste point streak in de historie van de Golden Knights.

Marner bleef in zijn ruim 17 minuten aan speeltijd zonder punten. Dat gold niet voor debutant Rasmus Andersson, De aanwinst kreeg een assist op de empty-netter van Stone, die vlak voor tijd de 6-3 op het bord bracht.

Iets verderop in Ontario verliep het voor de Golden Knights zondag een stuk minder voorspoedig. Niet alleen liep in Ottawa de streak van Mark Stone ten einde, maar kreeg Vegas met 7-1 een flink pak slaag van de Senators. Bij de thuisclub fungeerde Linus Ullmark na een korte afwezigheid weer als backup en zag hij dat Mads Sogaard op het laatste moment een shutout verspeelde. Voor de Sens waren zowel Dylan Cozens als Stephen Halliday twee keer trefzeker. Deze knappe zevenklapper hielp de Sens overigens nog niet van de laatste plek in de Atlantic Division…

OWEN TIPPETT vs COLORADO AVALANCHE

De vrijdagavond en de Colorado Avalanche gaat niet zo lekker samen de laatste tijd. Waar de gedoodverfde winnaar van de Central Division vorige week vrijdag al met ruime cijfers klop kreeg van de Predators leefde dit weekend de Philadelphia Flyers zich uit. Net als tegen Nashville stond er na afloop 3-7 op het scorebord. Toen luisterde de grote plaaggeest naar de naam Ryan O’Reilly. Dit keer was het Owen Tippett die met zijn tweede hattrick in zijn NHL-loopbaan de Avs pijn deed. Voor de eerste hattrick van de 26-jarige winger moeten we bijna drie jaar terug in de tijd naar 17 maart 2023.

We hoeven zeker geen medelijden te hebben met de Avalanche. Zo erg is het niet. Toch is ’t opmerkelijk dat de ploeg die tot en met 3 januari slechts negen keer verloor deze maand al zes keer het hoofd moest buigen. Vanuit het standpunt van de Flyers is het al even bijzonder. Zij verloren tussen 8 januari en 17 januari zes wedstrijden op rij. Om deze week vervolgens te winnen in Vegas en in Denver. Bepaald niet de slechtste teams in de NHL…

Colorado had dus wat goed te maken en deed dit zondag ten koste van de Toronto Maple Leafs. Met zijn eerste hattrick sinds maart 2022 was Brock Nelson dit keer het mannetje voor de ploeg van coach Jared Bednar. Na drie nederlagen in hun laatste vier wedstrijden hopen de Avs zo hun mini-crisis de kop in te drukken. Echter zijn de problemen voor Toronto veel groter. De Maple Leafs verloren voor de vierde keer op rij en voor de zesde keer in zeven wedstrijden. Zij moeten in de resterende maanden een gat van 5 punten richting de wildcards zien te overbruggen om niet voor het eerst sinds 2016 de play-offs te missen.

CUTTER GAUTIER vs SEATTLE KRAKEN

In Seattle stonden vrijdagavond twee teams tegenover elkaar die in tegenovergestelde richting bewogen. De bezoekende Anaheim Ducks waren hun recente 9-game losing streak al lang en breed vergeten en hadden nu hun laatste vijf duels gewonnen. Rond kerst en de jaarwisseling zetten de Kraken soortgelijke prestaties neer, maar ook die waren al vergeten. Seattle verloor zes van de laatste acht wedstrijden en snakte dus naar een goed resultaat. Met een razendsnelle treffer wilde Cutter Gauthier daar al heel snel een stokje voor steken.

Met elk een goal en een assist bewezen Cutter Gauthier en blueliner Pavel Mintyukov hun waarde voor deze Ducks. Het was voor Gauthier de derde wedstrijd op rij waarin hij punten scoorde. In twee van die duels deed hij dat zelfs vaker dan één keer. Dit kwam voor de 22-jarige voormalig first-rounder van de Flyers na een fase waarin hij in vier wedstrijden geen enkel punt verzamelde. Gauthier zette zich na deze wedstrijd aan kop van de topscorerslijst in Anaheim met 1 punt meer dan Leo Carlsson. De Zweed zal nog zeker tot de Spelen uit de roulatie zijn, dus om de hoop op het postseason springlevend te houden, zullen de Ducks de goals en assist van Gauthier hard nodig hebben.

Zondag werd duidelijk dat de Ducks bepaald niet alleen afhankelijk zijn van Gauthier. Rookie Beckett Sennecke liet niet voor het eerst dit seizoen van zich horen. Op bezoek bij de Calgary Flames was nu hij het die de Ducks aan de hand nam. Met zijn eerste hattrick – mede dankzij de GWG in overtime – drukte de bijna 20-jarige aanvaller zijn stempel op deze wedstrijd. Anaheim versloeg de divisierivaal met 4-3 en boekte zo de zevende overwinning op rij. Zij hebben nu de derde plaats in de Pacific weer in handen dankzij een gat van 4 punten op San Jose. De Sharks hebben wel twee duels minder gespeeld.

JASON ZUCKER vs NEW YORK ISLANDERS

De Buffalo Sabres zijn voer voor psychologen. Het talent was er al een paar jaar, maar ze wisten daar in Buffalo heel goed te verbergen hoe goed ze eigenlijk waren. Ook dit seizoen leek het weer een herhaling van zetten te worden. Veel talent, weinig overwinningen. Tot zo’n anderhalve maand geleden. Kevyn Adams was nog de baas toen de zegereeks begon. Onderweg werd de GM dus vervangen door Jarmo Kekalainen, maar het winnen ging door. En door. En door. Afgelopen zaterdag, op bezoek bij de verrassend goed presterende Islanders, waren de Sabres opnieuw heer en meester: 5-0.

Gedragen door een uitmuntende Alex Lyon kwamen we de bekende namen weer tegen op het scoreformulier. Tage Thompson scoorde, natuurlijk. Rasmus Dahlin en Alex Tuch deden dit ook, vanzelfsprekend zou je bijna zeggen als je de Sabres een beetje volgt. Toch was er nog een andere uitblinker zaterdag. Eentje die je in al dit jonge geweld bijna zou vergeten. Met zijn ervaring is Jason Zucker ontzettend belangrijk voor dit roster en zaterdag toonde hij met 2 goals ook nog eens zijn scoring touch niet verloren te zijn.

COLE CAUFIELD vs BOSTON BRUINS

Door de overwinning van de Sabres zakten de Montreal Canadiens af naar een wildcard-positie in het oosten. Aangezien het zo dicht op elkaar staat, konden de Habs daar weer verandering in brengen door zelf in Boston de Bruins te verslaan. Die ouderwetse Original Six-matchup tussen twee gezworen vijanden werd het duel waarin Cole Caufield met een hatty het ongelijk van Bill Guerin probeerde te bewijzen. Guerin passeerde Caufield voor Team USA richting de Winterspelen en dat zint de Canadiens-aanvaller bepaald niet.

Caufield deed dus zijn best in Boston, maar helaas voor de bezoekers was het niet genoeg voor die 2 oh zo belangrijke punten. Dankzij onder meer de honderdste NHL-goal van Morgan Geekie gingen die namelijk naar de thuisploeg. Voor Boston waren die punten zo mogelijk nog belangrijker. Boston had dan wel negen van de elf voorgaande wedstrijden gewonnen, maar schoten daar weinig mee op. In de Atlantic Division zijn momenteel bijna alle teams namelijk bezig aan goede series waardoor de Bruins op ’t moment van schrijven nog altijd net buiten de postseason-boot vallen.

MASON MARCHMENT vs TAMPA BAY LIGHTNING

Ergens in een grijs verleden, toen John Tortorella in 2003-2004 nog de scepter zwaaide in Tampa Bay, registreerden de Lightning een serie van 18 wedstrijden waarin het telkens punten pakte. Dit seizoen kwamen de Bolts heel dichtbij dat franchiserecord. Vrijdag hadden ze een SO nodig om de Blackhawks op de knieën te krijgen voor de vijftiende wedstrijd op rij met minimaal een punt. Het was ook de laatste in die reeks. Zelfs een ontketende Nikita Kucherov – met 4 punten – kon zaterdag in Columbus de Blue Jackets niet het zwijgen opleggen. De Jackets wonnen voor de vijfde keer in zes wedstrijden onder Rick Bowness: 8-4.

Eén van de aanjagers luisterde naar de naam Mason Marchment. De 30-jarige aanvaller is niet bezig aan zijn meest gelukkige seizoen in de NHL en werd al door Seattle naar Columbus getrade. Daar in Ohio bloeit Marchment steeds meer op. Ja, hij miste wat wedstrijden door blessures, maar zijn statistieken lijken op die we van hem kennen uit zijn tijd in Dallas. Daar noteerde Marchment back-to-back seizoenen met 22 goals. Tegen de Bolts speelde Marchment zijn negende wedstrijd voor de Jackets. Dankzij z’n eerste hattrick sinds 31 december 2023 kwam hij op 8 goals voor die club. Ter vergelijking, in 29 wedstrijden voor de Kraken kwam hij eerder dit seizoen niet verder dan 4 treffers…

EVAN BOUCHARD vs WASHINGTON CAPITALS

Wat hattricks betreft, zijn ze wel wat gewend in Edmonton. De Connor McDavids en Leon Draisaitls van deze wereld draaien er hun hand immers niet voor om. Zaterdag waren de fans in Rogers Place echter getuige van een zeldzaamheid. Evan Bouchard schoot tegen de Washington Capitals drie keer met scherp. Daarmee was Bouchard de eerste Oilers-verdediger sinds Marc-Andre Bergeron op 14 januari 2006 met een hattrick.

Waren die goals genoeg om de bezoekers binnen zestig minuten te verslaan? Nee, dat niet. In tegenstelling tot vorig jaar, waarin de Caps enorm dominant waren in het oosten, moeten ze dit seizoen alle zeilen bijzetten om überhaupt de play-offs te halen. Vijf nederlagen in de laatste zeven wedstrijden maakt die kans er ook niet groter op. Ze bleven zich dan ook krampachtig vastklampen in deze wedstrijd, maar waren uiteindelijk in OT niet opgewassen tegen Connor McDavid, die met zijn tweede dit duel met 6-5 in het slot gooide. Overigens was Bouchard bij al die zes treffers betrokken, waardoor hij met een onvoorstelbaar aantal van 6 punten de avond besloot.

BRAD MARCHAND vs MINNESOTA WILD

In een divisie en Eastern Conference waar alle teams zo dicht op elkaar gepakt zijn dat het bij wijze van spreken op een zakdoekje past, begint de tijd voor titelverdediger Florida Panthers te dringen. Er zijn echter een paar dingen waar ze zich aan vast kunnen houden. Eén is dat ze minder wedstrijden gespeeld hebben dan een aantal concurrenten, maar de tweede is belangrijker. Vorige week meldden we al de terugkeer van Matthew Tkachuk in de line-up en zaterdag in Minneapolis verwelkomde coach Paul Maurice ook Brad Marchand terug.

De 37-jarige veteraan miste bijna drie weken, maar pakte tegen de Wild zijn vertrouwde vorm razendsnel op. Op aangeven van Tkachuk was Marchand in de eerste periode al verantwoordelijk voor een goal. Daar liet hij ’t niet bij, want zijn tweede treffer was nog veel belangrijker. Nadat beide teams drie keer scoorden in de reguliere speeltijd was er een verlenging nodig om de winnaar te bepalen. Na precies drie minuten spelen maakte Marchand daar eigenhandig een einde aan. Met zijn 25e van dit seizoen schoot hij Florida naar de 4-3 overwinning en 2 heel belangrijke punten in de Eastern Conference.

Zondag trok Tobias Bjornfot namens de Panthers de aandacht naar zich toe. Op bezoek bij de Chicago Blackhawks liep Florida in de derde periode weg van deze tegenstander. Verdediger Bjornfot opende de score in de tweede periode met pas zijn eerste van dit seizoen. Het slotakkoord was ook voor de 24-jarige Zweed. Vlak voor tijd bepaalde Bjornfot de eindstand op 5-1 en hadden de Cats hun derde wedstrijd op rij gewonnen. En de vierde van de laatste vijf. Daarmee zijn de problemen nog niet voorbij, want er is nog altijd een gat van 3 punten richting de wildcard-plekken.


PLAYER OF THE WEEK

QUINN HUGHES, Minnesota Wild

Ruim een maand draagt Quinn Hughes nu de kleuren van de Minnesota Wild. Dat de Amerikaanse blueliner in die maand indruk maakte, is een understatement. Hughes heeft namelijk zelfs al een franchiserecord op zijn naam. De van Vancouver overgekomen verdediger had maar achttien wedstrijden nodig om aan 20 punten voor deze club te komen. Een prestatie die niet eerder door een speler van de franchise geleverd was. Dit geeft goed aan hoe snel Hughes zich heeft aangepast en hoeveel beter de Wild zijn geworden met hem in de gelederen.

De toch al niet slechte powerplay heeft er in Hughes nog een extra wapen bijgekregen. Quinn Hughes was al bij 23 goals als aangever betrokken in zijn periode in Minnesota en 9 van die assists kwamen op de PP. Nog meer dan in Vancouver kan hij met zijn passes het verloop van een wedstrijd bepalen. Hughes heeft ondertussen al vier wedstrijden met minimaal 3 assists genoteerd voor zijn nieuwe werkgever. Ook op dat vlak al bijna een franchiserecord. Zo strooide hij er ook in de afgelopen vijf wedstrijden weer vrolijk op los met 8 assists en 1 goal.

Mede dankzij hun fenomenale blueliner zijn de Minnesota Wild opgeschoven naar de tweede plaats in de Central. Het verschil met koploper Colorado is groot (11 punten) maar het gat naar Dallas is inmiddels gedicht. En na de toch wat moeizame seizoenstart van Minny is dat al een prestatie op zich. Ze begonnen namelijk met slechts vijf overwinningen in de eerste vijftien duels. Nu na 53 wedstrijden staat dat aantal op 29 zeges.


GOALIE OF THE WEEK

JOHN GIBSON, Detroit Red Wings

De Tampa Bay Lightning gaan als de brandweer. Daarmee zeggen we niets nieuws. Toch moeten de Bolts ondanks al die mooie resultaten de koppositie in de eigen Atlantic aan Detroit laten. De Red Wings hebben een punt meer en hadden daar drie wedstrijden meer voor nodig, maar toch… Zij lijken de enige die de Lightning van de divisietitel af kunnen houden en dat hebben ze de laatste maand voor een groot deel ook te danken aan John Gibson. De 32-jarige goalie verruilde deze zomer Anaheim voor het koudere Detroit, maar die trade legt de Wings bepaald geen windeieren.

Voor aanvang van ’t seizoen leek er een strijd los te barsten tussen Cam Talbot en Gibson over de positie van starter. Gaan we af op de laatste wedstrijden dan heeft Gibson die strijd glansrijk gewonnen. Voor zijn laatste nederlaag moeten we namelijk terug tot 3 januari en die verliespartij liet de routinier volgen door acht overwinningen. Deze week won de Amerikaan twee wedstrijden voor de Wings. Tegen zowel Toronto als Winnipeg stond hij maar 1 goal toe en zette Gibson een gemiddeld save percentage van .966 over die twee wedstrijden neer. Pakken we al zijn wedstrijden in januari er even bij, dan zit dit op een indrukwekkend .936 save percentage.

Er is nog meer aan de hand in Detroit. Patrick Kane verzamelde in zijn lange, indrukwekkende loopbaan tot nu toe 1373 punten. Een volgende goal of assist brengt hem logischerwijs op 1374 punten en daarmee zou Showtime het aantal van Mike Modano evenaren. Modano stopte in 2011 maar is nog altijd topscorer aller tijden in de NHL als het gaat om in de VS geboren spelers. Patrick Kane staat dus op het punt om hem dat record afhandig te maken. Brett Hull is met 1391 topscorer aller tijden van spelers met de Amerikaanse nationaliteit, maar de wieg van Hull stond in Canada.


ROOKIE OF THE WEEK

BEN KINDEL, Pittsburgh Penguins

We konden hier echt alle kanten op. Beckett Sennecke presteert geweldig, Fraser Minten had een goede week in Boston, Konsta Helenius debuteerde heerlijk voor de Sabres maar na lang wikken en wegen besloten we de eer te geven aan Ben Kindel. Op een roster dat tot de oudste in de NHL behoort, plaatste de 18-jarige rookie zichzelf dit weekend in de spotlights. En de 11th overall van de laatste draft deed dit op een voor hem wel heel bijzondere plek.

Benjamin Kindel, zoals de jonge Canadees voluit heet, groeide op in British Columbia. Het domein van de Vancouver Canucks dus. Uitgerekend daar, in de Rogers Arena in Vancouver, nam Kindel zondag zijn Pittsburgh Penguins aan de hand. De ploeg van Dan Muse doet het dit seizoen boven verwachting goed en heeft dat voornamelijk te danken aan usual suspects als Sidney Crosby en Evgeni Malkin. De Rus was in Vancouver ook trefzeker, maar de meeste aandacht ging toch vooral uit naar zijn 21 jaar jonge ploeggenoot. Met zo’n 150 vrienden, kennissen en familieleden op de tribune leidde Kindel zijn Pens met 2 goals naar een 3-2 overwinning.

Het was voor Pittsburgh alweer de vierde op rij en de ploeg staat momenteel stevig op de tweede plaats in de Metropolitan. Met 6 punten is de achterstand op koploper Carolina overigens wel groot te noemen.

Cover photo: Timothy T. Ludwig

NFL Championship games: Seahawks en Patriots naar Super Bowl

0

We krijgen een rematch van de misschien wel meest besproken Super Bowl van de afgelopen jaren, die tussen de New England Patriots en de Seattle Seahawks. De Patriots waren in Denver de sterkste in een wedstrijd die vooral herinnerd zal worden als sneeuwwedstrijd, terwijl de Seahawks de divisiegenoot uit Los Angeles uit de eindstrijd wist te houden. Lees hier de recaps van de NFL Championship games.

PATRIOTS WINNEN DEFENSIEVE SNOW GAME IN DENVER

New England Patriots @ Denver Broncos | 10-7

De game tussen de Patriots en de Broncos begon nog rustig, met punts over en weer. Toen vond Jared Stidham als eerste een ritme en gooide hij een van zijn beste ballen in de NFL op Marvin Mims Jr. Die ving de bal voor 52 yards, waardoor ze in de red zone kwamen. Daar vond Stidham Courtland Sutton in de end zone en zo gingen de Broncos thuis aan de leiding; 0-7.

New England kon daar niet echt wat tegenover zetten en verder was het een langzaam eerste kwart. Denver bleek het enige team met enige offensieve feiten bij de start van het tweede kwart. Ze kwamen al snel in scoring range, maar Stidham kwam net niet tot de lijn voor een nieuwe set downs. Op 4th&1 besloot Sean Payton om voor de first down te gaan en dus een touchdown proberen te scoren. Na een timeout kwam er een slechte call, waardoor de Patriots de bal overnamen. Maye en de zijnen konden echter niets teweegbrengen, waardoor de vierde punt op een rij een feit was.

Fout van Stidham

Toch kwamen ze langszij door een fout van Stidham. Op 3rd down diep op de eigen helft besloot hij achteruit te rennen en de bal weg te gooien. De bal ging echter niet vooruit, waardoor de Patriots de fumble oppakten en opeens een grote kans op een touchdown kregen. Maye gooide eerst op Kayshon Boutte, die tot de 6 yardlijn kwam. De volgende play rende hij de bal zelf binnen en zo was het 7-7 in Denver.

Erna kregen de Broncos dus nog 2 minuten de tijd om in field goal range te komen en dat lukte nog ook. Will Lutz kon van 54 yards de thuisploeg met een voorsprong de rust in laten gaan, maar miste rechts van de goal posts. Daardoor konden de Patriots opeens met nog 20 seconden te gaan op voorsprong komen, als ook zij dichtbij genoeg kwamen. Andrés Borregales mocht nog aanleggen, doordat Maye met 1 seconde te gaan, slidede en Mike Vrabel direct een timeout callde. Het was voor 63 yards, maar die kick haalde het bij lange na niet. Zo bleef het 7-7 bij halftime en dat beloofde een spannende tweede helft te worden.

Slechtere omstandigheden spelen niveau parten

De Patriots kregen de bal na rust en deden wat de Broncos aan het begin van het eerste kwart niet konden; scoren. Een discutabele call, waarbij Maye de bal vasthield op 4th&1 en het niet duidelijk was of ze een first down haalden. Too close to call, dus de ruling op het veld bleef staan. Daardoor hadden de Patriots nog een kans om een touchdown te scoren. Helaas voor New England lukte dat niet en schoot Borregales van 23 yards raak, 10-7. Dit alles terwijl de sneeuw steeds harder naar beneden kwam, terwijl het eerder zo mooi helder weer was.

Het weer speelde vervolgens een grote rol, want het niveau werd alleen maar lager. Ballen werden door de wind en sneeuw minder precies gegooid en Borregales liet het na om van 46 yards de voorsprong te vergroten. Daardoor namen de Broncos met goede veldpositie de bal over, maar Stidham zou meer van zich moeten laten zien in de passing game. Met de hoeveelheid sneeuw, leek dat een lastig verhaal te worden, waarbij elke play een opgave bleek.

Snelle punts

De rest van de wedstrijd was het schier onmogelijk de bal nog goed weg te passen of te rennen met de bal. Daardoor gebeurde er na de gemiste field goal van de Patriots vrij weinig meer. Snelle punts wisselden elkaar af en uiteindelijk hadden de Broncos de bal met nog 3 minuten te gaan. Stidham gooide een onbegrijpelijke, hoge bal naar Mims, die door Christian Gonzalez werd onderschept.

Maye rende vervolgens een first down binnen, waardoor het ticket naar de Super Bowl was veiliggesteld. We zullen nooit weten wat de wedstrijd zonder sneeuw was geworden, maar het feit dat de condities de wedstrijd zo bepaalden, was voor de neutrale kijker erg jammer. De Patriots gaan dus zo voor de 12e keer de Superbowl spelen, terwijl Payton en de Broncos het net niet haalden na een mooi seizoen.

SEAHAWKS NA HEERLIJK DUEL NAAR SUPER BOWL

Los Angeles Rams @ Seattle Seahawks | 27-31

De Seahawks zijn over twee weken de tegenstander van de Patriots. In een heerlijk duel in de NFC Championship Game was het met 31-27 net iets te sterk voor de Los Angeles Rams. Waardoor uitgerekend Sam Darnold de eerste qb van draftclass, met Baker Mayfield, Josh Allen en Lamar Jackson, wordt die de belangrijkste wedstrijd van het jaar haalt.

Voorafgaand aan de wedstrijd ging het in de voorbeschouwingen al veel over Darnold. Zou hij de druk aankunnen? In de twee reguliere wedstrijden had hij veel moeite met de defensie van de Rams. “Hij heeft een hoop de mensen vanavond de mond gesnoerd dus ik ben heel blij voor hem”, reageerde zijn coach Mike Macdonald dan ook na de zege.

Van zenuwen geen sprake

Darnold speelde dan ook een uitstekende wedstrijd en gaf zijn ploeg vanaf het begin af aan het vertrouwen. De qb leek geen enkele last van zenuwen te hebben en nadat de defensie van de Seahawks een three and out had geforceerd leidde de van Minnesota overgekomen quarterback zijn ploeg direct naar een touchdown. Het was uiteindelijk Kenneth Walker III die de bal binnenliep. De runningback moest door de blessure van Zach Charbonnet het zware werk alleen doen en zou uiteindelijk tot 62 yards komen.

Na drie drives met fieldgols was het 10-6 in het voordeel van de thuisploeg, maar de Rams kwamen duidelijk beter in het duel. Matthew Stafford deed namelijk niet onder voor Darnold in dit aantrekkelijke duel. Hij vond Kyren Williams voor een touchdown en zo pakten de Rams in het tweede kwart de leiding over.

Dit leek ook de ruststand te worden, maar Darnold wist voor de onderbreking er nog een laatste drive uit te persen. Met minder dan een minuut te gaan kreeg hij de bal en zes plays en 34 seconden later was het een touchdown. Jaxon Smith-Njigba, de offensieve revelatie van het seizoen voor de Hawks, speelde zich helemaal vrij in de endzone en hij ving de touchdown.

Special teams fiasco

De Seahawks begonnen het duel met een punt en de kansen voor de Rams leken te keren. Maar dan is er buiten de special teams van de Rams gerekend. Het hele seizoen is dit al de zwakke plek van de ploeg. Zo werd coordinator Chase Blackburn in december al ontslagen omdat hij de unit maar niet aan de praat kreeg en special teams de reden waren voor een aantal nederlagen van de ploeg.

Ook tegen de Seahawks ging het uiteindelijk op een cruciaal moment fout. Xavier Smith had in de eerste helft al een punt laten vallen, maar toen kon hij nog op de bal vallen waardoor de gevolgen gering waren. Na rust ging het echter helemaal mis. De punt kwam iets verder dan gedacht en achteruitlopend probeerde hij toch nog de bal te vangen, waardoor hij viel en de bal via zijn lichaam op de grond kwam. Met alleen maar Seattle-spelers om hem heen betekende dit uiteraard balverlies.

De eerste de beste play erna scoorden de Seahawks een touchdown om het verschil op elf punten te brengen. Als de Rams aangeslagen waren door deze tegenslag, dan was het wel maar kort, want Stafford had vier plays nodig om te laten waarom hij een van de twee MVP-kandidaten is en gooide de bal twee keer naar Davante Adams, waarvan de tweede keer voor een touchdown.

Taunting penalty

Het spel golfde op en neer en de aanvallen bleken aan beide kanten te sterk voor de toch goede verdedigingen. Want direct erna was het de beurt aan Cooper Kupp, de voormalig Rams Super Bowl-MVP, om zijn oude ploeg pijn te doen en de Seahawks weer een ruime voorsprong te geven. De thuisploeg leek het momentum in handen te hebben, zeker toen Stafford er op de volgende drive op fourth down voor ging, maar de bal niet bij zijn ploeggenoot kreeg.

Seattle-verdediger Tariq Woolen was iets te blij met de stop en daagde de bank van de Seahawks uit. Het leverde hem een penalty van 15 yards op en in plaats van een turnover on downs hielden de Rams de bal. Stafford zocht direct erna Puka Nacua op, die dezelfde Woolen volledig kwijt was zodat de verdediger er eigenhandig voor zorgde dat de tegenstanders in het duel konden blijven.

Turnover on downs

Gelukkig voor Woolen kostten zijn fouten zijn ploeg niet de Super Bowl, want in het vierde kwart werd er niet meer gescoord. De Rams kregen na een stop nog een keer de bal en gingen op een drive van bijna 7,5 minuut. Het bracht ze op 3rd&4 op 6-yardlijn, maar de twee passes van Stafford kwamen niet aan bij een ploeggenoot, waardoor het een turnover on downs werd. De Seahawks speelden de klok vervolgens bijna volledig uit, en voor de Rams toekwamen aan een hail mary was de wedstrijd al over.

Zo staan de Seahawks voor het eerst sinds 11 jaar weer in de Super Bowl. Dat jaar werd er verloren van de Patriots, onder meer door de befaamde interceptie van Malcolm Butler. Nog altijd worden er grappen gemaakt over het gooien in plaats van runnen op die play. Voor de Seahawks dus een ideale kans om revanche te nemen voor deze nederlaag.


Lees hier of onze verwachting uitkwamen voor deze games!

Coverfoto: Stephen Brashear/AP

NFL Previews: De Championship ronde

0

Met nog maar drie wedstrijden te gaan in dit seizoen is het tijd voor de NFL Championship ronde! De AFC trapt deze ronde af. De New England Patriots reizen af naar Mile High om te proberen hun eerste overwinning ooit te pakken in Denver in de play-offs. Voor de NFC staat er een NFC West-matchup klaar. De Los Angeles Rams reizen naar Seattle om het rumoerige Lumen Field te trotseren. Alleen maar spektakel dus! Lees de previews hier!

New England Patriots @ Denver Broncos

Empower Field at Mile High | zondag | 21:00

Met een knappe overwinning, die niet zonder controverse eindigde, tegen de Buffalo Bills staan de Denver Broncos weer eens in de AFC Championship game. Het grootste verhaal dat uit ‘Mile High’ komt is de blessure van quarterback Bo Nix. Hij brak zijn enkel en is klaar voor het jaar. Zijn back-up is Jarrett Stidham. In totaal heeft Stidham 197 pass attempts in zijn carrière, wat niet heel veel is. Broncos HC Sean Payton is overduidelijk gecharmeerd van hem. Dit is Stidham’s vierde seizoen als Broncos back-up quarterback. Met vier jaar ervaring in Payton’s scheme zal de voorbereiding voor Stidham geen problemen brengen. De vraag is alleen of Stidham goed genoeg is om mee te kunnen winnen. Gelukkig heeft Denver ook nog haar defense.

Voor de New England Patriots lijkt de defense het team te dragen in de play-offs. Met maar 19 punten tegen in twee wedstrijden gaat het verdedigend uitstekend. Echter zou de onbekendheid van Stidham dhet gameplan van de Patriots kunnen versimpelen, omdat het voorbereiden lastiger kan zijn. Aanvallend is het oké, zonder meer. Het lijkt erop dat elke drive eindigt met een touchdown of een three and out. De stabiliteit voor de offense moet komen van Drake Maye. Aanvullend zullen Rhamondre Stevenson en TreVeyon Henderson over de grond het verschil moeten proberen maken. Al met al een hele leuke matchup tussen twee geweldige defenses die hun offense waarschijnlijk zullen moeten ondersteunen.

Voorspelling: New England Patriots

Los Angeles Rams @ Seattle Seahawks

Lumen Field | zondagnacht | 00:30

De Seahawks hebben hun geweldige vorm van aan het einde van het reguleire seizoen kunnen overdragen naar de play-offs. Hun enige wedstrijd was de absolute vernedering van rivalen 49ers, waarbij offense en defense geweldig voor de dag kwamen. Ondanks het goede resultaat blijven er vragen rond de Seahawks offense. Running back Zach Charbonnet scheurde zijn kruisband waardoor het goede running back-duo een eenzaat is geworden met Kenneth Walker. Ook is quarterback Sam Darnold niet honderd procent. Hij heeft last van zijn oblique (in het Nederlands de buitenste buikspier). Zeker voor een quarterback kan deze blessure irritant zijn door het draaien van het lichaam bij elke worp. Gelukkig hebben de Seahawks hun defense nog. De Niners kwamen aan slechts 3.9 yards per play. Aanvullend werden ook nog drie turnovers geforceerd. De Seahawks hebben wellicht het meeste momentum in de hele play-offs, maar kan een geblesseerde Darnold zorgen voor heartbreak?

De route naar de Super Bowl gaat voor de Seahawks door de NFC West, want deze week staan zij weer tegenover een divisionele opponent: De Los Angeles Rams. De elite offense die in het begin van het seizoen te zien was lijkt enigszins minder te zijn geworden. Matthew Stafford speelt nog steeds goed, maar niet meer op een MVP-niveau. De offensive line speelde matig tegen de Bears, waardoor de run game en pass game niet op stoom konden komen. Hierdoor blijft de Rams offense een vraagteken. De ene week zijn zij geweldig, en de andere matig. Welke versie zal zondagnacht te zien zijn? De Rams defense lijkt de minste van de overgebleven play-off teams te zijn. Echter staan zij wel nog steeds hun mannetje. Allebei hun play-off wedstrijden waren een nipte overwinning, maar dit is niet houdbaar. Wellicht kan een zwakkere Darnold echter genoeg zijn om de Seahawks offense te stoppen.

Voorspelling: Los Angeles Rams


Lees hier de recap van de Divisional Round, en hier de recap van de College Football National Championship game!

Coverfoto: Dylan Goodman/49ers

NHL Power Play Friday: Goalie Fight, trades, dubbele gevoelens in Anaheim en veel meer!

0

Ook deze week hebben we weer een overvolle NHL Power Play Friday voor je! Ga er maar eens goed voor zitten, want er komt een zeldzame Goalie Fight voorbij, die de rentree van Matthew Tkachuk in de schaduw zette. Ook zagen we Calgary en Vancouver sterkhouders uitzwaaien en kreeg Jonathan Toews een staande ovatie bij zijn terugkeer in Chicago!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

EASTERN CONFERENCE

TKACHUK TERUG BIJ FLORIDA, GOALIES STELEN SHOW

Eindelijk stond hij dan op het ijs afgelopen maandag. De door blessures geplaagde Florida Panthers kregen in Matthew Tkachuk één van hun sterkhouders en belangrijkste spelers terug. De Amerikaan werd in het offseason geopereerd en moest daarna lang herstellen van die spierblessure. Dat de Panthers hem goed kunnen gebruiken, is een understatement. Afgelopen weekend kreeg de titelhouder een pak slaag (9-1) van Carolina en hoewel andere nederlagen minder zwaar zijn, zijn het er wel veel te veel om nu al op een postseason-plek te staan. Met Tkachuk terug in de line-up moeten de Cats dus flink aan de bak.

Voor aanvang van het duel met de San Jose Sharks kreeg Tkachuk meer dan genoeg aandacht. Zijn laatste wedstrijd was die beslissende Game 6 in de Stanley Cup Final tegen Edmonton en de vraag was dan ook hoe roestig het spel van Tkachuk was. Veel tijd om te wennen kreeg hij echter niet. Daar zijn de huidige Sharks simpelweg te goed voor en dat lieten ze ook in Sunrise zien. Met een 1-4 overwinning stapten de bezoekers van het ijs, maar over die goals of zege ging het naderhand nauwelijks.

Er gebeurde namelijk iets bijzonders in de derde periode. Voor het eerst sinds februari 2020 (Mike Smith en Cam Talbot in de Battle of Alberta) zag de NHL weer eens een zogenaamde Goalie Fight. Sharks-sluitpost Alex Nedeljkovic kwam ploeggenoot Vincent Desharnais te hulp na een overbodige hit van Evan Rodrigues. Vanaf de andere kant van het ijs liet Sergei Bobrovsky dit niet zomaar gebeuren en ging de strijd aan met Nedeljkovic. Lang duurde de knokpartij- beslist in het voordeel van Nedeljkovic – niet, maar viral ging deze wel.

RANGERS KRUIPEN WEER IN DE PEN

Waar kennen we dat ook alweer van? Vorige week richtte het front office van de New York Rangers een open brief aan de fanbase. Net als de fans was GM Chris Drury teleurgesteld in de gang van zaken en net als de fans zag ook hij wel in dat dit een verloren seizoen dreigde te worden. Het waren bijna dezelfde woorden als die toenmalig GM Jeff Gorton en eigenaar Glen Sather in 2018 gebruikten toen zij aankondigden dat het roster op de schop ging. Iets wat nu ook deels zal gaan gebeuren.

Drury vermeldde nadrukkelijk dat er geen rebuild op komst is, maar een retool. De general manager zegt de kern van belangrijke spelers en de grootste talenten te willen behouden voor de club. Daarbij moeten we denken aan spelers als Igor Shesterkin, Adam Fox, Mika Zibanejad, J.T. Miller, Vladislav Gavrikov en mogelijk Will Borgen. Ook Alexis Lafreniere ligt nog voor lange tijd vast, maar de vraag is of hij tot die kern behoort. Zoals dat ook geldt voor Vincent Trocheck. Het leeuwendeel van deze spelers is echter de 30 al gepasseerd. Drury zal zichzelf wel de vraag moeten stellen of hun leeftijd past bij de plannen voor de langere termijn.

Wie in die plannen zeker niet voorkomt, is Artemi Panarin. De 34-jarige Rus is in het bezit van een aflopend contract en zal voor de trade deadline van 7 maart door de Rangers verscheept worden. Panarin trekt zich niet overdreven veel aan van de malaise waarin zijn broodheer zich bevindt. De Rus zit “gewoon” boven een gemiddelde van een punt per wedstrijd en zal voor vrijwel alle contenders een welkome aanvulling op het roster zijn. Panarin heeft er zelf een handje in waar hij terechtkomt. Er staat een No Move Clause in zijn contract, waardoor de Rangers gedwongen zijn om in te gaan op de wensen en eisen van Panarin.

BLESSURE LUKE HUGHES SMETJE OP WINSTREEKS

Juist op het moment dat de New Jersey Devils de weg omhoog gevonden hebben, lopen ze toch weer tegen een vervelend blessuregeval aan. Maandag wonnen de Devils na verlenging met 2-1 in Calgary, maar verloren in die wedstrijd Luke Hughes. De jonge blueliner raakte ergens in de tweede periode geblesseerd in een duel om de puck met Flames-spelers Justin Kirkland en Adam Klapka. De jongste Hughes verliet al snel het ijs en zou niet meer terugkeren in de wedstrijd.

Al betrekkelijk snel werd bekend dat Hughes een ontwrichte schouder heeft. Oftewel zijn schouder uit de kom. Via sociale media maakten de Devils deze week bekend dat Hughes voor lange tijd uit de roulatie is. Dit is voor de talentvolle verdediger een volgende tegenslag in een toch al lastige periode. Na zijn slordige wedstrijd tegen de Carolina Hurricanes en de losing streak die daar op volgde, leek Luke Hughes de Kop van Jut in New Jersey te zijn.

Samen met de rest van de Devils was hij juist bezig aan een opmars in de stand, maar door de blessure moeten de Devils dit nu zonder hem doen. Daar begonnen ze in Edmonton alvast mee, want een dag na de zege op Calgary werden ook de Oilers met 2-1 verslagen.

HELENIUS IMPONEERT BIJ SABRES

Je krijgt maar één keer de kans op een eerste indruk en we kunnen stellen dat onze indruk van Konsta Helenius een zeer goede is! Afgelopen maandag debuteerde de Finse tiener in het verloren duel met de Carolina Hurricanes nadat hij in de AHL al anderhalf seizoen goed presteert. Helenius werd in 2024 als veertiende gedraft door de Sabres nadat hij als jong ventje in de Finse competitie al furore maakte bij Jukurit. Deze week vonden ze het in Buffalo tijd om hun voormalig first-round pick voor de leeuwen te gooien en de aanvaller stelde niet teleur.

Mede door een sublieme Brandon Bussi wisten de Sabres het debuut van Helenius niet op te luisteren met een overwinning. Met 2-1 ging die namelijk naar de Canes. Een dag later in Nashville hing de Fin daarom zelf de slingers maar op. Bij zijn debuut tegen de Canes stond Helenius bijna 11 minuten op het ijs. Tegen de Predators tikte hij bijna de 15 aan en daar was een goede reden voor. Of 3 goede redenen eigenlijk.

Nadat hij als aangever fungeerde op de twee goals van Noah Ostlund die Buffalo een 0-2 voorsprong schonken, was er na ruin 17 minuten in de eerste periode een moment dat Helenius nooit meer zal vergeten. Met zijn eerste NHL-goal hielp hij de Sabres op 3-0 in een wedstrijd die uiteindelijk nog vrij moeizaam met 5-3 gewonnen werd. Bij de tegenstander was Ryan O’Reilly met 2 goals en een assist weer lekker bezig. De veteraan bracht zijn point streak op vijf wedstrijden en verzamelde daarin al 10 punten.

EN SABRES HOUDEN DOAN AAN BOORD

Drie maanden en een slordige 49 wedstrijden. Meer tijd had Josh Doan niet nodig om de Buffalo Sabres te overtuigen van zijn kwaliteiten. De 23-jarige winger kwam afgelopen zomer over van de Mammoth in een trade die JJ Peterka richting Utah stuurde. Met 15 goals en 35 punten in zijn eerste 49 wedstrijden is de zoon van Coyotes-icoon Shane Doan voortreffelijk bezig. Deze week besloten Jarmo Kekalainen en het front office in Buffalo hem te belonen voor die puike prestaties.

Doan is bezig aan zijn laatste maanden van zijn Entry Level Contract dat hij nog tekende bij zijn vorige werkgever. De Sabres zorgen er voor dat zijn bankrekening de komende jaren flink gespekt wordt. Van de ruim 9 ton die Doan nu nog pakt, gaat hij naar bijna $ 7 miljoen AAV de komende seizoenen. De Amerikaan tekende een contract tot medio 2033 en gaat daarmee tot de kern van deze franchise behoren. Naast Doan liggen ook aanvallers Josh Norris (2030), Tage Thompson (2030) en Ryan McCleod (2029) en blueliners Rasmus Dahlin (2032) en Owen Power (2031) langere tijd vast.

BALLROOM BLITZ!

Boston Bruins zag deze week in Dallas hun serie van zes overwinningen eindigen. De Stars hadden er zin in en schoten er maar liefst 6 achter de doorgaans zo betrouwbare Jeremy Swayman. Die 2-6 nederlaag zat de Bruins niet lekker en donderdag tegen Vegas kwamen die frustraties er bij hen uit. Halverwege de eerste periode schoten de B’s uit hun slof met 3 goals binnen 54 seconden. Charlie McAvoy, Elias Lindholm en Tanner Jeannot zetten de Bruins op het spoor naar een uiteindelijke 4-3 overwinning.

Dat is best snel, die 54 tellen. Toch bewezen de Pittsburgh Penguins op diezelfde avond dat het echt nog een tandje sneller kan. Voormalig Penguin Tristan Jarry en de Edmonton Oilers wisten niet wat hen gebeurde. En het publiek evenmin. Twee goals van Anthony Mantha en één van Sidney Crosby kregen de fans stil. Oh ja, die goals vielen binnen 37 seconden van elkaar. Pittsburgh kende overigens geen enkele genade met hun oude goalie, want na zestig minuten stond er een duidelijke 2-6 op het scorebord in Edmonton.


WESTERN CONFERENCE

GOLDEN KNIGHTS VERLEIDEN ANDERSSON

De flirt was er al een jaar. Een echte relatie tussen de Vegas Golden Knights en Rasmus Andersson zat er tot afgelopen weekend echter nog niet in. In ruil voor verdediger Zach Whitecloud, de first-round pick in 2027, prospect Ambram Wiebe en een second-round pick in 2028 wist Kelly McCrimmon zijn collega in Calgary alsnog te verleiden. De general manager van Vegas weet zo opnieuw een grote vis aan de haak te slaan in aanloop naar een trade deadline. Waar McCrimmon op deze manier zijn toch al sterke blauwe lijn nog verder verstevigd, daar worden voor collega Craig Conroy van de Flames de contouren van een rebuild zichtbaar.

In 2022 vierden de Flames onder leiding van coach Darryl Sutter nog de titel in de Pacific Division. Met spelers als Johnny Gaudreau, Matthew Tkachuk, Elias Lindholm, Rasmus Andersson, Noah Hanifin en Andrew Mangiapane dachten ze een heerlijke basis te hebben voor een succesvolle toekomst. Om allerlei redenen is dat er helaas niet van gekomen. Nog altijd beschikken de Flames wel over een aardige kern, maar Jonathan Huberdeau, Nazem Kadri en Blake Coleman hebben hun beste tijd toch wel gehad. Zo eerlijk moeten we zijn.

De kans is groot dat Calgary binnen afzienbare tijd ook Kadri en Coleman nog uitzwaait in de hoop er wat draft picks of goede talenten voor terug te krijgen. Dat is een gedachte die ze in Vegas niet kennen. Daar denken McCrimmon en zijn staf alleen aan het hier en het nu. Die mentaliteit heeft de Knights al een Stnaley Cup opgeleverd en we sluiten niet uit dat er nog één zal volgen. Door de komst van Andersson is dit roster namelijk nóg sterker geworden dan het al was. Vegas troefde met deze trade onder meer Detroit en vooral Boston af.

OPLOSSING

De Knights laten in Witecloud een blueliner vertrekken die vooral defensief is aangelegd. Daar krijgen ze een wat meer aanvallend ingestelde Rasmus Andersson voor terug. Een speler die op de powerplay zijn mannetje staat, maar vooral de plek moet innemen van de geblesseerde Alex Pietrangelo. De 36-jarige Canadees is herstellende van een heupoperatie en men vreest zelfs voor zijn loopbaan. Pietrangelo staat op de Season Ending Long Term Injured Reserve en van het salaris dat daardoor vrijkomt, kunnen de Knights de centen voor Andersson eenvoudig inpassen. Eenvoudig, omdat de Flames nog ruim $ 2.2 miljoen aan salaris voor de rekening nemen.

Andersson zal in Vegas weer samen gaan spelen met Noah Hanifin, die hij nog kent uit hun gezamenlijke tijd in Calgary. Hanifin kostte de Knights vorig jaar al hun first-round pick van 2026. Stel dat Vegas in juni voor de tweede keer de Cup winnen, zal de second-round pick van 2028 in de Andersson-trade een first-round pick in dat jaar worden. Dit onderstreept nog maar eens dat Vegas zich niet bekommert over de lange termijn. Wie dan leeft, wie dan zorgt. Het is onvermijdelijk dat ook de Golden Knights magere jaren tegemoet gaan, maar ze hopen dat ze tegen die tijd al een paar Stanley Cups in de prijzenkast hebben staan.

SHARKS GAAN MET SHERWOOD AAN DE HAAL

Het is voor iedereen even wennen. De San Jose Sharks die na jaren van afbreken nu daadwerkelijk weer beginnen te bouwen aan een roster dat moet meedoen om de prijzen. Met onder meer Macklin Celebrini, Will Smith, Michael Misa en Igor Chernyshov hebben ze zelf al voor een geweldige basis gezorgd. Op bepaalde punten is hulp van buitenaf echter wel degelijk gewenst. Voor die hulp moet de 30-jarige Kiefer Sherwood gaan zorgen. De aanvaller is het sprekende bewijs dat het einde van de rebuild in Noord-Californië nu echt in zicht is.

Hoewel hij op dit moment nog geblesseerd is, is Sherwood bezig aan een prima seizoen. Als één van de weinigen in Vancouver… Met 36 goals in zijn laatste anderhalve seizoen vertoont de winger sporen van een laatbloeier. Dat general manager Mike Grier van de Sharks hem wilde, heeft alleen niet zoveel met zijn productie te maken. Het is mooi meegenomen, maar Sherwood is een meer dan uitstekende speler op de forecheck, weet van uitdelen en maakt de Sharks nog lastiger te bespelen. We sluiten niet uit dat het terechtkomt op een lijn met Celebrini en Smith en dat zal zijn productie ook zeker niet schaden…

Grier gaf een second round pick in zowel 2026 als 2027 op voor Sherwood. Met daarnaast nog AHL-blueliner Cole Clayton. Een prima deal voor de Sharks, die over talent in de organisatie niets te klagen hebben én hun first-round picks behouden. Dat laatste is wel opvallend, want in de wandelgangen werd gezegd dat Sherwood minimaal een first-round pick moest opleveren. Het is dan ook best verrassend dat de Canucks een klap op deze deal gaven. Zeker ook omdat ze nog een paar weken de tijd hadden richting de bevriezing van de rosters voor de Spelen en later nog de trade deadline.

EXTENSION

Als we de eerste berichten mogen geloven, wordt het voor Grier en de Sharks nog een hele toer om Sherwood voor langere tijd te binden. Vraag en aanbod van de partijen zouden nog behoorlijk ver uit elkaar liggen. Volgens diezelfde berichten hebben de Sharks alweer een volgend doelwit in het vizier. Rangers-verdediger Braden Schneider staat hoog op het verlanglijstje. Dat is niet vreemd, want de defensie is dé zwakke plek in San Jose en Schneider staat voornamelijk bekend om zijn defensieve kwaliteiten. Na dit seizoen is de 24-jarige voormalig first-rounder RFA, dus hij zal waarschijnlijk niet voor een appel en een ei mogen vertrekken uit New York.

JONATHAN TOEWS KEERT TERUG IN ZIJN GELIEFDE UNITED CENTER

Afgelopen maandag daalde een oorverdovend applaus van de tribunes in het United Center in Chicago, die in zijn totaliteit bijna vier minuten duurde. Voor het eerst in zijn twintigjarige NHL-loopbaan verscheen Jonathan Toews als bezoeker op het ijs en gingen de gedachtes bij menig fan terug naar begin vorig decennium, toen de Blackhawks in vijf jaar tijd drie Stanley Cups aan het totaal konden toevoegen.

Toevalligerwijs was er in het weekend voor de terugkeer van Toews een speciale avond voor de gloriejaren 2010 – 2015. Onder meer Duncan Keith, Brent Seabrook en Marian Hossa waren getuigen van een speciale ode aan de “banner years”. Afgelopen maandag was daar dan de uiteindelijke terugkeer van ‘Boy Wonder’, die met een staande ovatie en tribute video op het ongemakkelijke af herinneringen ophaalde aan de gouden jaren.

De 37-jarige Canadees werd in de 2006 NHL Entry Draft als third overall door Chicago opgepikt en kreeg op zijn twintigste reeds de “C” opgespeld en werd daarmee de 34e captain in de franchise-geschiedenis. Al snel groeide Toews onder de vleugels van onder meer head coach Joel Quenneville uit tot de kern van het roster en verkochten de Blackhawks jaar in jaar uit de tribunes stijf uit. Na het gloriejaar 2010 – waarin Chicago na 49 jaar de Stanley Cup weer richting Windy City haalde – regen de Blackhawks in 2013 en 2015 andermaal een Cup aan de zegeketting.

Het is overigens niet de eerste held die Chicago als bezoeker terug zag keren in het United Center. In februari 2024 keerde partner in crime Patrick Kane namens Detroit Red Wings terug op het oude nest. Het werd op vele vlakken een avond om nooit te vergeten, want notabene Kane zelf bepaalde in overtime de wedstrijd en kreeg voor het eerst in zijn carrière het Chicago-publiek stil.

Voor Toews was het langer wachten op zijn terugkeer, daar de Canadees meerdere seizoenen aan de kant stond met een slepende blessure. Op 1 juli 2025 tekende de centre een éénjarig contract bij zijn jeugdliefde Winnipeg Jets, maar moet men toch wel concluderen dat de sleet er bij de Canadees inmiddels flink op zit. In de wandelgangen zingt de naam van Toews echter veelvuldig rond, daar menig contender met de ervaren- en geslepenheid van de Canadees goed uit de voeten zou kunnen op een vierde lijn.

NICHUSHKIN ONTSNAPT, WEER EEN MIJLPAAL MACKINNON

Twee opmerkelijke verhaallijnen bij het duel tussen de Colorado Avalanche en Washington Capitals afgelopen maandag. Aan de ene kant was daar het 1100e punt van Nathan MacKinnon, waarmee hij de 70e speler in de historie van de NHL werd die deze mijlpaal bereikt. Aan de andere kant was er toch ook een schrikmoment rond Valeri Nichushkin. De Rus was betrokken bij een auto-ongeluk op weg naar het stadion en liep daarbij wat lichte verwondingen op. Nichushkin liet deze wedstrijd wel aan zich voorbij gaan, maar keerde woensdag tegen Anaheim (1-2 nederlaag na SO) weer terug in de line-up.

Wat punten betreft, was het voor Nathan MacKinnon tegen de Capitals een avond als zovelen. Hij had al een goal en een assist achter zijn naam toen hij vroeg in de derde opnieuw met scherp schoot. Die goal, de vijfde voor Colorado deze wedstrijd, betekende echter meer dan veel anderen. MacKinnon zette zichzelf daarmee op 1100 punten in zijn indrukwekkende loopbaan. De 30-jarige superster is de zeventigste in de historie en de tiende actieve speler die dit aantikt. Van die nog actieve spelers heeft Sidney Crosby met 1743 de meeste punten verzameld.

CANUCKS HOUDEN SCHADE BEPERKT

Pavel Bure, Mark Messier en Alexander Mogilny. Aan grote namen ontbrak het de Vancouver Canucks in 1997-1998 niet. Aan overwinningen daarentegen wel. Tussen 23 oktober en 11 november 1997 verloor die ploeg tien wedstrijden op rij. Ruim 28 jaar waren die grote namen in de sport dan ook verantwoordelijk voor de langste losing streak in de historie van de Vancouver Canucks. Die schandvlek is nu een beetje uitgewist, want sinds afgelopen maandag is die langste losing streak in handen van het huidige roster.

Op de dag dat Kiefer Sherwood van het roster werd geschrapt, begonnen zijn voormalig ploeggenoten alleraardigst aan het duel met de New York Islanders. Dankzij Max Sasson en Evander Kane gingen de Canucks met een 2-1 voorsprong de eerste pauze in. Daarna besloten de Isles een versnelling hoger te schakelen en dat resulteerde in 4-2 voorsprong in de derde periode. Drew O’Connor deed nog wel iets terug, maar de aansluitingstreffer kwam te laat om een elfde nederlaag op rij te voorkomen.

Woensdag had het er alle schijn van dat de Washington Capitals de Canucks op een twaalfde opeenvolgende nederlaag trakteerden. Met de herstelde Tom Wilson terug in de line-up hadden de Caps binnen tien minuten een 2-0 voorsprong in Vancouver. Het pleit voor de Canucks en coach Adam Foote dat ze daarna het hoofd niet lieten hangen. Nog voor het einde van die eerste periode stond het 2-2 en in de tweede namen de Canucks zelfs een 4-2 voorsprong. Door een goal van Dylan Strome laat in de derde werd het nog even bibberen voor de Canucks-getrouwen, maar de gelijkmaker bleef uit waardoor er eindelijk een streep onder die 11-game losing streak kon.

KINGS VERSLAAN RANGERS, MAAR VERLIEZEN KUEMPER

Ze hadden zichzelf al met potlood ingevuld voor een plek bij de beste drie in de Pacific Division. Wat kon de LA Kings immers gebeuren in deze zwakke divisie? Niemand in Los Angeles die rekening had gehouden met de opkomende Ducks en Sharks en evenmin met tegenvallende prestaties van de eigen Kings. Het gaat daar namelijk bepaald niet vanzelf. Zo begon de ploeg van Jim Hiller dit kalenderjaar met zeven nederlagen in de eerste tien wedstrijden. Vier daarvan leden ze op rij voordat afgelopen dinsdag de New York Rangers naar LA kwamen.

De Blueshirts bleken voor de zilver-zwarte fomatie uit Californië het gewenste medicijn. Met de nodige pijn en moeite werden de Rangers met 4-3 verslagen voor wat pas de tiende overwinning sinds 15 november was. Op dat moment hadden de Kings nog een keurig 10-5-4 record, maar inmiddels ziet dat er met 20-16-13 heel anders uit. Scoren doen ze moeizaam (gemiddeld 2.57 GF/G) maar defensief zit het mede dankzij Darcy Kuemper goed in elkaar (2.71 GA/G). De goalie verliet echter dinsdag de wedstrijd na een botsing met Rangers-aanvaller Johnny Brodzinski. Over de ernst van zijn blessure is nog niet veel bekend, maar de verwachting is in elk geval niet dat voor Kuemper de Spelen in gevaar komen.

ZWEEDSE TEGENSLAGEN RICHTING MILAAN

Kuemper en Team Canada hoeven zich dus voorlopig nog geen zorgen te maken. Hoe anders liggen de kaarten in het Zweedse kamp. Een fit Zweden vormt een serieuze bedreiging voor de titelkansen van de Canadezen of Amerikanen. Helaas is fitheid bij de Tre Kronor vooralsnog ver te zoeken. Leo Carlsson, één van de blikvangers en bezig aan een uitstekend seizoen voor de Ducks, is maar één van de vele twijfelgevallen. De kans is zelfs heel erg groot dat de jonge aanvaller van Anaheim niet op tijd hersteld is van zijn operatie aan z’n dijbeen.

Met 18 goals en 44 punten is Carlsson ook na de verrassende 2-1 SOW op Colorado nog altijd topscorer in Anaheim. Zijn laatste wedstrijd speelde de 21-jarige Zweed op 10 januari waarna hij zijn operatie onderging. Voor het herstel staat zo’n vijf weken, dus gaan ze er in Zweden inmiddels vanuit dat ze het zonder de talentvolle aanvaller moeten doen. Dat weten ze inmiddels zeker van Wild-verdediger Jonas Brodin. Zijn vervelende lower-body injury houdt de 32-jarige Zweed weg van de Winterspelen.

Daarnaast zijn er momenteel meer Zweden die vanwege blessures niet in actie komen. Van Leafs-aanvaller William Nylander, Wild-centre Joel Eriksson-Ek, Penguins-verdediger Erik Karlsson en Lightning-verdediger Victor Hedman is op het moment van schrijven nog niet helemaal duidelijk of ze op tijd fit zijn. De verwachting is overigens dat deze NHL-sterren wel de reis naar Milaan zullen maken.

LACOMBE VERVANGT SETH JONES

Beter nieuws kwam er woensdag voor een andere Ducks-speler. Jackson LaCombe viel in een eerder stadium af voor Team USA, maar vanwege de blessure van Seth Jones is LaCombe alsnog toegevoegd. Florida Panthers heeft Jones, die zijn laatste wedstrijd op 2 januari speelde, inmiddels op de LTIR gezet. Als we de berichten mogen geloven, heeft Seth Jones last van zijn sleutelbeen. Een blessure die hij opliep in de verloren Winter Classic tegen de New York Rangers.

Hoe vervelend dit voor de 31-jarige Jones ook is, voor de zes jaar jongere LaCombe is het een fijne opsteker. Met 14 goals en 43 punten beleefde de jonge Amerikaan vorig seizoen zijn doorbraak. Dit seizoen heeft hij moeite om die cijfers op de borden te krijgen, maar deze uitverkiezing zal ongetwijfeld een welkom steuntje in de rug zijn. De Amerikanen openen hun toernooi op donderdag 12 februari met een wedstrijd tegen het relatief zwakke Letland.

SEATTLE KRAKEN ZET WRIGHT IN ETALAGE

Toch wel verrassend nieuws uit Seattle deze week. Naar verluidt zijn de Kraken namelijk te luisteren naar aanbiedingen voor hun jonge centre Shane Wright. De ontwikkeling van de voormalig fourth-overall verloopt met horten en stoten, maar na een sterk 2024-2025 leek Wright eindelijk definitief voet aan de grond te krijgen in Seattle en de NHL. Blijkbaar is zijn club nog altijd niet overtuigd. In ruil voor een aanvaller die klaar is voor een rol in de top 6 mag Wright eventueel vertrekken.

In 2022 zag Shane Wright zichzelf als de onbetwiste first-overall, maar de Montreal Canadiens dachten daar anders over. Zij gaven de voorkeur aan Juraj Slafkovsky en hebben daar waarschijnlijk geen spijt van gekregen. Wright heeft 144 NHL-wedstrijden in de benen en noteerde daarin 68 punten. Slafkovsky is inmiddels bezig aan zijn derde volledige seizoen en staat alleen deze jaargang al op 40 punten in 50 wedstrijden. Dit seizoen onder Lane Lambert beleeft Wright een kleine terugval. Het is dus zeer de vraag of Seattle wel het gewenste doel bereikt en voor de 22-jarige Wright een niet te weigeren pakket kan binnen hengelen.

Met Shane Wright nog altijd in de gelederen is Seattle Kraken bezig aan een historische maand januari. Niet wat overwinningen of nederlagen betreft, maar wel wat betreft wedstrijden. In 31 dagen komen de Kraken maar liefst zeventien keer in actie. Dit is een evenaring van het record dat de Bruins onbedoeld neerzetten in 2014. Niet toevallig was dat ook in een olympisch jaar, want door de Spelen volgende maand is het NHL-schema dit seizoen krapper dan normaal.

Cover photo: Sergei Belski

Indiana troeft Miami af voor National Championship

#1 Indiana heeft haar favorietenrol waargemaakt. In de finale in de nacht van maandag op dinsdag versloegen de Hosiers tegenstander #10 Miami Hurricanes met 21-27 na een spannend duel met een knotsgekke slotfase.

Miami had richting de finale al Texas A&M, Ohio State en Ole Miss al verslagen, terwijl het in alle drie de duels de underdog was. Tegen Indiana was dit niet anders, maar kon het zich weer meten met het beste team in college football. 2,5 kwart lang waren het de sterke defenses van de twee universiteiten die de wedstrijd domineerden, zonder dat de offenses echt grote fouten maakten of veel turnovers hadden. Een blocked punt zorgde voor een 7-17 voorsprong voor Indiana met nog vijf minuten te gaan in het derde kwart.

Dit bleek het startschot voor een knotsgekke slotfase. Miami scoorde aan het begin van het vierde kwart een touchdown voor 14-17, waarna Indiana een reactie had door met negen minuten te gaan meteen zelf weer scoorde dankzij een fantastische TD-run van QB Fernando Mendoza. Mendoza ging 16-27 in dit duel met 186 yards.

MIAMI KOMT NET TE KORT

Miami scoorde vervolgens met nog zes minuten te gaan een touchdown om op 21-24 te komen. De reactie van Indiana bleek echter veelzeggend, want de Hosiers zouden voor een drive van vijf minuten gaan om op 27-21 te komen en Miami niet veel tijd meer te geven. Miami QB Carson Beck, die 19-32 ging voor 232 yds en een touchdown, gooide in de laatste drive van Miami een interception om het duel te beslissen.

Bij Miami waren RB Mark Fletcher Jr (112 yds en 2 TD’s), Malachi Toney (122 yds en een TD) en CJ Daniels (62 yds en een TD) de uitblinkers samen met Rueben Bain Jr (1 sack ,2,5 TFL) en Akheem Mesidor (twee sacks en TFL). Bij Indiana kwamen Charlie Becker en Omar Cooper Jr boven de zestig yards receiving uit, terwijl RB Kaelon Black voor 79 yds rushing ging.

Foto: Marta Lavandier/AP

NFL Divisional Round: Seahawks maken meeste indruk

0

De laatste vier kanshebbers voor de Super Bowl zijn bekend. De Broncos en Patriots mogen uitmaken wie er namens de AFC naar de eindstrijd gaat, terwijl de Rams en Seahawks uitmaken wie de tegenstander wordt. Waarbij vooral de zege van Seattle veel indruk maakte. Lees hier de recaps van de Divisional Round in de NFL play-offs.

BRONCOS WINNEN MAAR VERLIEZEN NIX

Buffalo Bills @ Denver Broncos | 30-33 (OT)

De Broncos hebben zich ternauwernood als eerste geplaatst voor de AFC Championship Game. De ploeg van Sean Payton was na verlenging te sterk voor de Bills. Hierbij profiteerde de thuisploeg optimaal van de vijf turnovers van de Bills. Vooral quarterback Josh Allen was erg slordig met de bal. De normaal zo betrouwbare spelverdeler van Buffalo gooide twee intercepties en verloor twee fumbles. Ook runningback James Cook liet de bal een keer uit zijn handen vallen, waardoor de bezoekers een moeilijke middag hadden.

De Broncos leken voor rust optimaal te profiteren van de fouten van de bezoekers. De Broncos scoorden een touchdown met 22 seconden te gaan en konden na een van de fumbles van Allen gelijk aanleggen voor een fieldgoal in de laatste seconde voor een 20-10 voorsprong bij rust. Na nog een fieldgoal van Denver keerde de wedstrijd. Allen gooide twee touchdowns op rij en bracht zijn ploeg weer op voorsprong.

Ontslag McDermott

Het was het begin van een spannend vierde kwart. Na een fieldgoal liepen de Bills uit naar een 27-23 voorsprong. Deze stand stond met een minuut te gaan nog steeds op het bord, maar kort erna vond Bo Nix Marvin Mims voor de touchdown en de voorsprong. Er was echter nog meer dan genoeg tijd op de klok voor de Bills om via een field goal op gelijke hoogte te komen en een verlenging af te dwingen.

Na een snelle punt van de Broncos betekende dit dat de volgende score de winnende zou zijn. Allen nam de Bills mee op een drive van negen plays, maar eindigde deze met zijn tweede interceptie van de dag. Nix liet deze kans niet glippen en leidde zijn ploeg naar field goal range. Daar knielde hij om de fieldgoal mogelijk te maken. Dit ging niet helemaal lekker, want na afloop bleek de quarterback op dit moment zijn enkel te hebben gebroken. De kick ging er wel in, waardoor de Broncos wel naar de AFC Championship Game gaan, maar Nix zal deze moeten missen. Voor de Bills betekende het teleurstellende einde ook gelijk het einde voor Sean McDermott. De coach werd maandag ontslagen.

SEAHAWKS MAKEN GEHAKT VAN DIVISIERIVAAL

San Francisco 49ers @ Seattle Seahawks | 6-41

Twee weken terug stonden de twee teams nog tegenover elkaar in San Francisco. Toen trokken de Seahawks na een lang gevecht aan het langste eind. Dit keer was het eigenlijk al direct duidelijk wie dit ging winnen. Rashid Shaheed liep de aftrap direct binnen voor een touchdown, waarmee de Seahawks na dertien tellen meer punten hadden gescoord dan de 49ers in de hele wedstrijd zouden scoren. Seattle was in eigen huis veel en veel te sterk voor de gehavende opponent uit de Bay Area.

De Seahawks hoefden niet eens voluit te gaan in het duel. Sterspeler Jaxon Smith-Njigba kwam tot drie vangballen voor 19 yards (wel 1 touchdown) en het meeste van succes bereikten de Seahawks over de grond, waarbij ze goed waren voor 175 rushing yards. De 49ers konden er weinig tegenover stellen. Zonder de geblesseerde George Kittle lukte het Brock Purdy niet om tot oplossingen te komen. Hij gooide een interceptie en verloor ook nog een fumble. De vervanger van Kittle Jake Tonges was met 59 yards de receiver met de meeste yards, maar ook verloor een keer de bal.

Het zorgde ervoor dat de 49ers in het vierde kwart de witte vlag zwaaiden door Mac Jones in te brengen en Seattle rustig de wedstrijd uit kon spelen. Volgende week mogen ze proberen om toch nog een ticket naar San Francisco af te dwingen, want daar wordt de Super Bowl dit jaar gespeeld.

PATRIOTS STERKSTE IN STROMENDE REGEN

Houston Texans @ New England Patriots | 16-28

De Patriots hebben zich in eigen huis geplaatst voor de AFC Championship Game. De ploeg was onder leiding van Drake Maye te sterk voor de Texans. Het duel werd gekenmerkt door de harde regen en de goede verdedigingen aan beide kanten. Het zorgde ervoor dat de aanvallen in totaal acht keer de bal aan de tegenstander gaven. Omdat C.J. Stroud dit maar liefst vijf keer deed gingen de Patriots er uiteindelijk met de zege vandoor.

Vooral in de eerste helft was het een knotsgek duel. Door de stromende regen hadden beide ploegen moeite om de bal goed te gooien. Zo gooide Stroud al snel een pick-6 om de thuisploeg op voorsprong te zetten. Tijdens een van de eerste drives viel ook Dalton Schultz uit. Dit was door de blessure van Nico Collins een van de belangrijkste wapens voor Stroud, maar daar kon hij dus ook niet over beschikken. Het was een tegenslag die hij niet te boven kwam. De Texaanse quarterback gooide vier intercepties en verloor een fumble.

De verdediging van de Texans deed zijn uiterste best om de ploeg in de wedstrijd te houden. In de eerste helft hadden beide ploegen negen drives, twee keer wisten de Patriots maar toe te slaan. Dit waren wel gelijk touchdownpasses van de MVP-kandidaat. De Texans zetten er door hun fouten maar tien punten tegenover, waardoor de Patriots met een goed gevoel de rust in konden.

Na de onderbreking leek het nog even spannend te worden. De Texans bleven echter problemen houden in de redzone en profiteerden niet van de derde turnover van Maye. Met twee field goals bleef het een one score game, maar een nieuwe touchdownpass van Maye bleek uiteindelijk de doodsteek voor de Texans. DeMeco Ryans geloofde er daarna zelf ook niet meer in, gezien de punt van zijn ploeg met nog vier minuten op de klok. Het zorgde ervoor dat het sprookjesseizoen van de Patriots nog maar weer een weekje langer doorgaat en ze in Denver mogen strijden om een plekje in de Super Bowl.

RAMS MAKEN EINDE AAN VOODOO-SEIZOEN BEARS

Los Angeles Rams @ Chicago Bears | 20-17 (OT)

Waar het sprookje van de Patriots nog een week doorgaat zit dat van de Bears erop. Zeven keer ging de ploeg met een achterstand de two-minute warning in om er nog met de zege vandoor te gaan. Tegen de Rams leek het scenario weer waar te worden, want de ploeg dwong nog wel een verlenging af, maar daarin waren de Rams uiteindelijk net iets te sterk.

In het eerste kwart leek het een lastig duel te gaan worden voor de thuisclub. Caleb Williams gooide op zijn eerste balbezit een interceptie, waarna de Rams op een lange drive gingen en met een touchdown van Kyren Williams de voorsprong namen. Maar de Bears gaven niet op en kwamen na twee scores zelfs op voorsprong om vervolgens met 10-10 de rust in te gaan.

Ook in de tweede helft domineerden beide verdedigingen. Opnieuw was het Kyren Williams die de Rams in het vierde kwart op 17-10 zette. Dit leek de eindstand te worden want met 25 seconden te gaan hadden de Bears 4th&4 op de 14-yardlijn. Caleb Williams werd vol onder druk gezet en moest tientallen meters naar achter om aan de defensie te ontkomen. Dit lukte ternauwernood en hij gooide een ongelooflijke bal naar Cole Kmet in de endzone voor de touchdown en de gelijkmaker.

Dus net als in de eerste wedstrijd van het weekend werd ook de laatste verlengen. De Rams gingen 3 and out en de Bears kregen een unieke kans om opnieuw uit geslagen positie terug te komen. Op de rand van fieldgoal range koos Caleb Williams toch voor een pass en die werd onderschept. Na de derde interceptie van de dag maakte Matthew Stafford het wel af. Via een rustige drive kwamen de Rams eerst in field goal range en daarna in de NFC Championship Game.


Lees hier of we de uitkomsten van deze wedstrijden in de NFL play-offs goed hadden voorspeld.

Coverfoto: Dean Rutz / The Seattle Times