NHL Highlights: kunststukje Stutzle, de knappe reis van Josi, hattricks en veel meer!

In deze NHL Highlights duiken we in het bijzondere verhaal van Roman Josi dit seizoen. Ook komen we veel hattricks tegen, een beauty van Tim Stutzle en opmerkelijke uitslagen. Verder zetten we het goalie-tandem in Boston in het zonnetje en lichten we toe waarom Gavin McKenna het niet verdient om afgeschreven te worden.

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

HIGHLIGHTS

JORDAN KYROU vs TAMPA BAY LIGHTNING

Elf wedstrijden op rij hadden de Tampa Bay Lightning gewonnen. Die reeks bracht hen onder meer de koppositie in de Atlantic Division, maar de Bolts wisten zelf ook wel dat die serie eindig was. In Pittsburgh ging het vorige week dinsdag al met hangen en wurgen. Pas na een SO kon Tampa Bay daar 2 punten bijschrijven. En dus die elfde zege. Tot een twaalfde kwam het echter niet. Een overwinning in St. Louis zou het franchiserecord van twaalf opeenvolgende winstpartijen evenaren, maar Jordan Kyrou en de Blues hadden andere plannen.

Tegen alle verwachtingen in namen de Blues al brutaal een 2-0 voorsprong in de eerste periode. Jake Neighbours en Nick Bjugstad scoorden snel na elkaar, maar die treffers werden door PPG van Nikita Kucherov en Oliver Bjorkstrand weer tenietgedaan. Thuisploeg St. Louis – en goalie Joel Hofer in het bijzonder – moesten alle zeilen bijzetten om overeind te blijven. Het verschil op de shot clock sloeg met 36-21 ver door in het voordeel van de Lightning. Het verschil op ’t scorebord werd pas gemaakt in de noodzakelijke SO. Daar was het Jordan Kyrou die Hofer en de Blues beloonde voor een heldhaftig optreden en de winning streak van Tampa Bay beëindigde: 3-2.

Zondag in Dallas eindigde de 5-game road trip van de Tampa Bay Lightning. De Bolts sloten met een goed gevoel af, want er werd met 4-1 gewonnen van de Stars. Brandon Hagel kreeg de GWG op zijn naam in wat voor de Lightning de dertiende wedstrijd op rij was waarin ze minimaal één punt pakten. Dallas daarentegen verloor voor de derde keer op rij. Aanvallend zit er nogal wat zand in deze Texaanse motor. Dallas scoorde in die duels slechts 3 goals.

RYAN O’REILLY vs COLORADO AVALANCHE

Met zoveel teams die nog in aanmerking komen voor de play-offs is het al een vreemd NHL-seizoen. Toch wist deze competitie afgelopen vrijdag nog een overtreffende trap daarin te vinden. Dat had dan weer alles te maken met bepaalde uitslagen. Te beginnen in Denver, waar de Colorado Avalanche normaal gesproken even diende te winnen van divisierivaal Nashville Predators. De Predators – en voormalig Avalanche-speler Ryan O’Reilly in het bijzonder – bewezen dat “normaal” dit seizoen niet bestaat in de NHL. Nashville trok de goede lijn van de laatste week door en blies Colorado volkomen onverwacht met 7-3 van het eigen ijs.

De naam van O’Reilly duikt vaak op in verschillende geruchten. Verrassend is dat niet, want de 34-jarige centre presteert best aardig en heeft een contract tot medio 2027. Dat hij het nog niet is verleerd, liet Ryan O’Reilly vrijdag zien tegen het team dat ‘m in 2009 drafte. Met zijn eerste hattrick in ruim een jaar tijd en 4 punten in totaal speelde O’Reilly een grote rol in deze verrassende eindstand. Het was voor de Avalanche de eerste keer dit seizoen dat ze zeven tegengoals moesten slikken en de vierde nederlaag in de laatste zes wedstrijden.

NIKOLAJ EHLERS vs FLORIDA PANTHERS

We gaan nog even door op de weg van de bijzondere uitslagen. Je komt namelijk niet iedere dag tegen dat een verdedigend kampioen met 1-9 op de broek krijgt. Dit gebeurde de Florida Panthers vrijdag in Raleigh tegen de Carolina Hurricanes. In een herhaling van de Eastern Conference Final van vorig seizoen schoten de Canes al hun frustraties van die verloren serie in één klap weg. In wat voor Carolina de grootste overwinning sinds 2008-2009 (9-0 op de Islanders) werd, was Nikolaj Ehlers met een hattrick en 4 punten het goudhaantje.

Wie na veertig minuten had gezegd dat er zo’n krankzinnige eindstand op de borden kwam te staan, werd waarschijnlijk uitgelachen. Carolina was beter, maar met 3-1 zat Florida na twee periodes nog helemaal in de wedstrijd. Dit veranderde volledig in die laatste twintig minuten. Drie goals op de powerplay en drie goals binnen een slordige 100 seconden van elkaar bliezen deze wedstrijd volledig open in het voordeel van de Canes. Voor Ehlers was het zijn eerste hattrick in dienst van Carolina. En zijn eerste sinds november 2024. Naast de Deen had ook Mark Jankowski met een goal en 2 assists een fijne avond. Dit pak slaag komt overigens ook hoog in het lijstje met grote nederlagen van de Panthers. Alleen in 2002-2003 (2-12 tegen Washington) was de marge groter dan deze 1-9.

Wat Ehlers kan, kan Andrei Svechnikov ook. Een dag na die monsterzege op Florida bonden de Hurricanes ook de New Jersey Devils aan hun zegekar. Na een doelpuntloze eerste periode trokken de Canes in de tweede deze wedstrijd naar zich toe. Dit keer met Andrei Svechnikov als grote aanjager. De Rus stond vier wedstrijden droog tot hij tegen Florida een goal en een assist noteerde. Dit bleek het zetje dat Svechnikov nodig had, want met zijn vierde hattrick in zijn loopbaan pakte de aanvaller uit tegen New Jersey: 4-1.

MIKA ZIBANEJAD vs PHILADELPHIA FLYERS

Twee teams in vrije val troffen elkaar zaterdagavond in Philadelphia. Thuisclub Flyers had de laatste vijf duels op rij verloren en veel goals (25) tegen gekregen. Het bezoekende New York Rangers had óók de laatste vijf verloren en zo mogelijk nog méér goals (30) om de oren gekregen. Voor één van deze dolende teams diende deze wedstrijd dus als een soort van parachute. Gezien alle ontwikkelingen in New York was het dan ook best verrassend dat de Rangers opeens uit hun slof schoten en aan de hand van Mika Zibanejad de Flyers met 6-3 over de knie legden.

Na die ontluisterende nederlagen tegen Boston (2-10) en Ottawa (4-8) kwam er veel kritiek op het werk van Chris Drury. De general manager antwoordde vrijdag met een open brief waarin hij een retool van het roster aankondigde en waarin hij aangaf dat alleen over sommige sterkhouders niet te praten valt met ’t oog op een trade. Mika Zibanejad bewees zaterdag één van die sterkhouders te zijn. Ondanks de beroerde serie van de Rangers was de 32-jarige Zweed wél lekker bezig de laatste tijd. Die lijn trok hij met een hattrick, al zijn tweede dit kalenderjaar, door tegen de Flyers.

Eén van die treffers viel in de tweede periode op de powerplay. Het bracht Zibanejad op 117 PPG voor de Rangers en daarmee is hij op dat vlak de nieuwe leider op de all-time topscorerslijst van deze franchise. Chris Kreider en Camille Henry scoorden elk 116 PPG. Ook een mooi moment was de eerste NHL-goal van de 23-jarige Brennan Othman. De voormalig first-rounder zal mogelijk zijn kans ruiken en liet in Philadelphia alvast zien te willen strijden voor zijn plek in de hoofdmacht.

TIM STUTZLE vs MONTREAL CANADIENS

Rond de Rangers was het onrustig, maar in Ottawa voeren de Senators ook bepaald niet op een rustig, kabbelend beekje. De resultaten zijn teleurstellend en dan kwamen ook nog die rare verhalen over Linus Ullmark naar buiten. Die ruime zege op de Rangers en de winst op Vancouver kwamen dus als geroepen voor het geplaagde roster van Travis Green. Zaterdag zagen de Senators-fans nóg een lichtpuntje. Helaas voor hen niet in de vorm van een overwinning op de Montreal Canadiens, maar wel een voortreffelijke goal van Tim Stutzle.

Met zijn beauty schoot de jonge Duitser Ottawa in de tweede periode langszij. Dat had de thuisploeg wel even nodig nadat de Canadiens in de eerste periode een 0-2 voorsprong hadden genomen. Die voortreffelijke goal inspireerde de Senators dusdanig dat ze in diezelfde tweede periode nog een 4-3 voorsprong namen. En zelfs 5-3 in de derde. Late goals van Juraj Slafkovsky en Alexandre Carrier dwongen echter alsnog een OT af voor de bezoekers. Voor Montreal werd het zelfs nog mooier. Cole Caufield deed wat Cole Caufield zo vaak doet, namelijk in overtime de wedstrijd beslissen. Met zijn tweede van de avond bezorgde hij Ottawa een kater en de Canadiens 2 belangrijk punten in de Atlantic.

Zondag beleefden de Senators een soort van Groundhog Day. Net als tegen de Canadiens gaf Ottawa een voorsprong van 2 goals uit handen en net als tegen de Habs gingen ze in OT onderuit. Dit keer was Detroit Red Wings de boosdoener en was het Alex DeBrincat die de Wings naar de 4-3 zege schoot. Detroit boekte de vijfde overwinning in de laatste zes wedstrijden en nestelt zich naast Tampa Bay aan kop van de Atlantic.

MAX DOMI vs WINNIPEG JETS

Zaterdag was de jaarlijkse Hockey Day in Canada. Traditioneel staan er dan wat onderlinge duels tussen Canadese franchises op het menu en in Winnipeg betekende dit een treffen tussen twee teams die de weg omhoog gevonden hebben. De Jets waren bezig met een 4-game winning streak na hun abominabele 11-game losing streak. Tegenstander Toronto Maple Leafs was als een raket uit de Christmas Break gekomen. Zij pakten 19 punten uit de laatste twaalf wedstrijden en zagen de belangrijkste spelers behoorlijk opleven tijdens die serie.

Toch leek het kwartje zaterdag aanvankelijk de kant van de Jets op te vallen. Het lukte hen echter niet een 2-0 en 3-1 voorsprong over de streep te trekken en dat pleit voor de veerkracht van de Maple Leafs. Met alweer zijn vijftiende van dit seizoen was het Bobby McMann die in de slotfase voor 3-3 zorgde en daarmee een verlenging afdwong. Daarin nam Auston Matthews het heft in handen. De Leafs-captain ontsnapte aan de aandacht van de verdedigers en bezorgde de puck op een presenteerblaadje bij ploeggenoot Max Domi. Die liet zich deze kans op de GWG niet ontnemen en maakte met die 3-4 een einde aan de bescheiden winning streak van de Jets.

RYAN NUGENT-HOPKINS vs ST. LOUIS BLUES

Het was een fijn weekend voor de Edmonton Oilers. En dan met name voor de goalies en voor Ryan Nugent-Hopkins. Nadat Tristan Jarry zaterdag tegen Vancouver een shutout noteerde, was het zondag de beurt aan Connor Ingram om hetzelfde te presteren tegen de St. Louis Blues. Toch was het niet Ingram, maar Ryan Nugent-Hopkins naar wie de meeste aandacht ging. De first-overall uit de draft van 2011 speelde zondag zijn 1000e wedstrijd in de NHL. Hij vierde dit met een PPG na bijna zes minuten.

In zijn draft kreeg Nugent-Hopkins de voorkeur boven onder meer Jonathan Huberdeau (3e), Gabriel Landeskog (2e) en Mika Zibanejad (6e). Hoewel de inmiddels 32-jarige Canadees een knappe loopbaan kent, heeft hij zijn échte belofte niet helemaal ingelost. Misschien ook wel omdat RNH al jaren in de schaduw van Connor McDavid en Leon Draisaitl opereert. Zondag was hij ’t echter die in de spotlights stond dankzij z’n mooie mijlpaal en GWG. Edmonton herstelde zich met deze back-to-back overwinningen van nederlagen tegen de Islanders en Predators en zij vormen in de Pacific de enige bedreiging voor de Golden Knights.

KEEP THE STREAKS (NOT) ALIVE!

Een aantal teams zag hun streak de laatst week sneuvelen. Toch zijn er ook nog wel degelijk clubs die hun reeks wél in stand weten te houden. Al is dat lang niet altijd goed nieuws. Vraag dat maar aan de Vancouver Canucks. Onder meer door 2 goals van zowel Jack Roslovic als Kasperi Kapanen gingen zij zaterdag voor de ogen van het eigen publiek kansloos met 0-6 onderuit tegen de (door familieomstandigheden Draisaitl-loze) Edmonton Oilers. Dit was voor Vancouver alweer de tiende nederlaag op rij en daarmee evenaren ze het negatieve franchiserecord uit 1997. Om dit niet aan te scherpen, zal maandag thuis gewonnen moeten worden van de New York Islanders.

Boston is dit seizoen the place to be als het gaat om streaks. Twee keer al zetten de Bruins een 6-game losing streak neer, maar daar werden ook al knappe series overwinningen tegenover gezet. In november wonnen de B’s er zeven op rij en dinsdag in Dallas krijgen ze de kans dat te evenaren. Zaterdag in Chicago boekte Boston mede dankzij 2 goals van blueliner Mason Lohrei namelijk de zesde zege op rij. De Bruins moesten dit keer wel van ver komen, want enigszins tegen de verhouding in hadden de Blackhawks de eerste periode een 2-0 voorsprong genomen. Die werd in de veertig minuten daarna weggepoetst door Boston, dat “gewoon” met 5-2 won.

Die zevende hebben de Golden Knights na dit weekend al te pakken. De koploper in de Pacific Division zette het bezoekende Nashville Predators weer even met beide benen op de grond en haalde met 7-2 hard uit. Onder meer Mitch Marner en Mark Stone waren (weer) trefzeker, maar ook verdediger Shea Theodore liet met zijn derde goal in de laatste vijf wedstrijden zien waarom hij volgende maand zijn debuut op de Olympische Spelen mag maken. Vegas won dus voor de zevende keer op rij en scoorde in deze knappe reeks al 36 goals.

Zondag liet de Evil Empire weer eens van zich horen. De Golden Knights plukten Rasmus Andersson weg bij de Calgary Flames in een trade die onder meer de first-round pick van 2027 en Zach Whitecloud richting Calgary stuurt. Later deze week komen we uitgebreider terug op deze move van beide franchises.

Een iets andere reeks, maar daarom zeker niet minder knap, wordt momenteel neergezet door de Utah Mammoth. Zij dienden dit weekend de Seattle Kraken hun vijfde nederlaag in zes wedstrijden toe en daarmee zetten de Mammoth hun eigen point streak op zeven duels. Blueliner Nate Schmidt was tegen Seattle met 2 goals en 2 assists de gevierde man. De 34-jarige veteraan was laat in de derde periode onder andere verantwoordelijk voor de uiteindelijke GWG. Voor Utah was dit de derde overwinning op rij. In de laatste zeven duels wisten alleen de Blue Jackets – zelf momenteel bezig aan een 4-game winning streak – dit Utah na OT 2 punten afhandig te maken.


PLAYER OF THE WEEK

ROMAN JOSI (NASHVILLE PREDATORS)

Afgelopen week kwam Predators blue-liner Roman Josi al ter sprake in aflevering 137 van de NHL Powerplay Podcast, daar de Zwitser na Sochi 2014 ook Milaan 2026 aan zijn speelkalender mocht gaan toevoegen. Deze week kunnen we daar in ieder geval de titel Player of the Week in onze NHL Highlights aan toevoegen. Dat na een zomer waarin het nog allesbehalve zeker was, of de Nashville-captain überhaupt nog op topniveau kon terugkeren.

Er waren een hoop twijfels omtrent de Zwitserse blue-liner, daar bij aanvang van het seizoen 2025 – 2026 in september aan het licht kwam, dat Josi met het zogeheten ‘POTS-syndroom’ te kampen heeft. Met onder meer duizeligheid, vermoeidheid en hartkloppingen als (mogelijk) symptoom was het een angstvallige publicatie van het Front Office in Tennessee. Na een erbarmelijk 2024 – 2025 was dit bericht de volgende in het rijtje negativiteit en bleek ook de start van het huidige seizoen niet om over naar huis te schrijven.

Spoelen we de tijd echter door naar januari en komen we tot de conclusie dat er een (kleine) wederopstanding heeft plaatsgevonden in Nashville. Na een afwezigheid van een maand — niet aan POTS gerelateerd — keerde Josi in de line-up terug en zijn de geelhemden begonnen met dansen. Van het lelijke eendje in de Central Division klimmen de Predators nu gestaag op naar gevaarlijke klant voor een wildcard. 

MILESTONES, RECORDS ETC.

Voor Josi staat de maand januari overigens bol van de Milestones en mogelijk records. Tegen Washington Capitals was de Zwitser van levensbelang met drie punten (één goal, twee assists), maar met een OT-winner tegen Edmonton Oilers schoot de blue-liner zich in de NHL-geschiedenisboeken. De treffer betekende de tiende OT-winner van Josi uit zijn carrière, waarmee de Zwitser de zesde blue-liner in de NHL-geschiedenis is met minimaal tien OT-goals. Brent Burns (16), Kris Letang (13), Scott Niedermayer (13), Seth Jones (12) en Erik Karlsson (12) gingen Josi voor.

Bovendien mag de Zwitser zich (mits er geen blessures roet in het eten gooien) opmaken voor de duizendste NHL-wedstrijd uit zijn carrière, die mogelijk op 22 januari thuis tegen Ottawa Senators zal zijn. Met zijn huidige prestaties en mentaliteit is Josi wat SportAmerika betreft een zekerheidje voor een top drie Bill Masterton Memorial Trophy. Na een week met tien punten in vier duels is Josi in ieder geval weer helemaal terug!


GOALIE OF THE WEEK

JEREMY SWAYMAN + JOONAS KORPISALO (BOSTON BRUINS)

Boston Bruins heeft de laatste weken de wind weer ouderwets in de zeilen. De formatie van head coach Marco Sturm ging met maar liefst zeven nederlagen in acht duels het nieuwe jaar in, maar heeft sinds de start van 2026 pas één keer verloren (4-7 Seattle Kraken, red.). Na de overwinning van afgelopen weekend op Chicago Blackhawks, staat de huidige winstreeks op zes duels en is het geloof en de kans op een wildcard hard gestegen in Beantown. Er zijn legio factoren debet aan de huidige vorm van de Bruins. Uiteraard helpt het dat je vijf wedstrijden achter elkaar in eigen huis mag afwerken, maar springen met name de prestaties van de goalietandem in het oog.

Jeremy Swayman en Joonas Korpisalo hebben de kaarten inmiddels ook anders geschud dan in de vorige maand. In de tien wedstrijden voorafgaand, kreeg het duo in totaal maar liefst 33 treffers om de oren en was bovendien de blue-line zo lek als een mandje. Geholpen door minder penalty’s, een beter functionerend systeem 5 v 5 én bovendien de teruggekeerde vorm van beide goalies maken de huidige Bruins een hele lastige opponent.

Met back-to-back shutouts hielden Korpisalo en Swayman zowel Pittsburgh Penguins (1-0, red.) als Detroit Red Wings (2-0, red.) onder de duim. Drie van de vijf thuiswedstrijden stond Swayman tussen de palen, die bij vlagen zijn fenomenale spel en dito contract weer eer aan deed. Met een 3-0 record, .951 sv% en een 1.34 GAA waren er weinig goalies beter in vorm dan Swayman. Korpisalo noteerde op zijn beurt (uiteraard) een 2-0 record en zet daar een .050 GAA en .982 sv% tegenover.


ROOKIE OF THE WEEK

GAVIN MCKENNA (PENN STATE UNIVERSITY)

Met het World Junior Championship nog vers in het geheugen, vond de NHL-redactie van SportAmerika het deze week weer eens tijd voor een blik op de toekomst. Uiteraard hebben we oog gehad voor de puike prestaties deze week van onder meer Lane Hutson, Juraj Slafkovsky en Ivan Demidov, maar focussen we onze deze week (andermaal) op de prestaties van een aankomend top prospect uit de 2026 NHL Entry Draft: Gavin McKenna.

Om de huidige prestaties van de Canadees in perspectief te kunnen plaatsen, gaan we even terug naar het eerder genoemde WJC. In de poulefase ging de McKenna-trein als een jekko en liep het Noord-Amerikaanse journaille de polonaise bij de prestaties van de beoogd first overall van aankomende zomer. Een halve finale bust tegen Tsjechië deed die mening echter 180 graden draaien.

Daarbij eveneens ook in het zadel geholpen door de gouden medaille van Zweden, kreeg plots Ivar Stenberg (geheel terecht) alle credits en bleek vooral dat de hype om McKenna grotendeels de prullenbak in kon, want geen gouden medaille en zijn cijfers in de NCAA spreken ook niet in zijn voordeel.

Met die bagage in het achterhoofd logenstraft McKenna sinds zijn terugkeer bij Penn State University alle vraagtekens en speculaties. Op papier heeft Penn State één van de minste rosters in de NCAA, bokst McKenna bovendien op tegen gasten die gemiddeld vier/vijf jaar ouder zijn, maar laat hij ‘PSU’ ouderwets swingen. In het tweeluik met University of Michigan en Notre Dame schoot de Canadees zes punten (twee goals, vier assists) op de borden en kreeg hij bovendien meer dan twintig minuten gemiddeld aan ijstijd.

Op basis van heden en verleden is Gavin McKenna voor de NHL-redactie nog altijd de beoogd nummer één eind juni in Buffalo. Als je op zeventienjarige leeftijd al meer dan één punt gemiddeld loopt tegen (veel) oudere tegenstanders die ook nog eens fysiek sterker zijn, getuigt dat niet alleen van talent maar bovenal moed. De weg van de minste weerstand was een jaar extra CHL om vervolgens met 150-200 punten een beacon and beans jaar te draaien. De overstap naar de NCAA is wat ons betreft nu al de prospect-move van het jaar.

Cover photo: Stephen R. Sylvanie/USA TODAY Sports

Hans Mulder
Hans Mulder
Dankzij de Braves en de Twins gegrepen door MLB. Wat later door een simpele videogame besmet met 't ijshockeyvirus en blij dat ik hier beide liefdes mag beschrijven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Gerelateerde artikelen