MLB Watch: Oranje All-Stars, Verlander vindt het mooi geweest en historische homers

In verband met onder meer de All-Star Game komt deze MLB Watch een paar dagen later dan de gebruikelijke zaterdag. We nemen hier de laatste series richting die pauze mee en hebben onder andere aandacht voor twee All-Stars uit het Koninkrijk, het pensioen van Justin Verlander, een red hot Richie Palacios en wat historische optredens.

DUTCH WATCH

VIERDE ASG VOOR OZZIE

Ozzie Albies maakt zich op voor zijn vierde All-Star Game. De tweedehonkman van Atlanta Braves viel deze eer eerder al in 2018, 2021 en 2023 te beurt. Albies heeft deze uitverkiezing voornamelijk te danken aan een uitstekende seizoenstart en een maand juni waarin hij zo’n beetje als enige van zijn team nog wat runs over de thuisplaat kreeg. Voordat onze landgenoot richting Philadelphia mocht voor de Midsummer Classic wachtten hem en de Braves eerst nog drie series tegen respectievelijk New York Mets, Pittsburgh Pirates en St. Louis Cardinals. Op papier stuk voor stuk series die de Braves eigenlijk moesten winnen…maar helaas voor Atlanta worden wedstrijden in de majors niet op papier gespeeld.

Op vrijdag 3 juli openden de Braves hun serie tegen de Mets met een 5-3 overwinning. Een zeer welkome overwinning, want Atlanta had immers acht van de laatste tien wedstrijden verloren. Albies liet zich deze vrijdag in de derde inning, bij een 2-2 stand, gelden met een solo homerun – zijn veertiende van het jaar – naar ’t rechtsveld. Een dag later was hij opnieuw goed voor een hit en een run. Dat was in een wedstrijd waarin de slagkracht van de Braves eindelijk weer eens naar voren kwam. Atlanta walste met 14-3 over de hulpeloze Mets heen en hoopte ’t aanvallende lek boven te hebben.

MOEIZAAM

Die hoop bleek, zoals wel vaker, uitgestelde teleurstelling. In de derde van vier wedstrijden scoorde Atlanta 9 runs. Daarvan kwamen er 6 in de negende inning over de thuisplaat, maar nog was het niet genoeg. Ozzie Albies was 1-for-5 met een double en een run. Hij kon echter niet voorkomen dat de bezoekers er met een 9-10 zege vandoor gingen. Met 2 doubles en een run in 6 AB’s liet Albies ook in de series finale zijn knuppel spreken. Zijn Braves dachten dit duel al binnen te hebben toen ze closer Raisel Iglesias met een 3-2 voorsprong aan het werk zetten. Zelden laat Iglesias een kans op een save glippen, maar dit duel was de bekende uitzondering op die regel. De Mets raakten hem hard en trokken uiteindelijk met 6-7 dit duel over de streep.

Met de nare smaak van die verloren doubleheader nog in de mond zetten de Braves koers naar Pittsburgh. Daar troffen ze in de eerste wedstrijd van dat drieluik starter Paul Skenes. De Pirates-ster stond 6 innings op de heuvel, kreeg 8 hits te verwerken, maar stapte wel als winnaar van ’t veld. Albies noteerde één van die hits en sloeg in de derde inning Mauricio Dubon over de thuisplaat. Die RBI bleek achteraf niet meer dan een doekje voor het bloeden. Atlanta ging er keihard met 12-4 af en verloor voor de derde keer op rij. Vorige week woensdag verlengde Albies zijn hitting streak naar zes wedstrijden. Hij was 1-for-4 in Pittsburgh, waar de Braves niet alleen een einde maakten aan hun losing streak, maar ook nog eens de tegenstander van scoren hielden: 3-0.

ALS KOPLOPER DE BREAK IN

De series finale tussen deze twee rivalen uit de National League bleef lang spannend. Albies kwam in de derde inning door met zijn twintigste tweehonkslag van ’t jaar en zijn 51e RBI. Echter was het Mike Yastrzemski die met een grandslam in de negende voor de definitieve beslissing zorgde. Die 7-game hitting streak van Albies was mooi, maar de 10-5 overwinning én de gewonnen serie was voor Atlanta nog vele malen belangrijker. Zij hielden daarmee namelijk concurrent Philadelphia op afstand.

Die voorsprong op de Phillies was eind mei 10.5 gewonnen wedstrijden. Anderhalve maand later zijn er daar nog maar 2 van over. De Phillies hebben ’t op de heupen en de Braves juist niet. Dit werd eens te meer duidelijk in St. Louis, waar de Cardinals twee dagen lang de eerder zo gevreesde slagploeg van Atlanta aan banden legde. Ozzie Albies was 0-for-7 in die eerste twee (verloren) wedstrijden waarin de Braves telkens maar 1 run scoorde. Het gevolg van dit gebrek aan slagkracht was een 1-2 nederlaag op vrijdag en een 1-4 verlies op zaterdag.

Met wat hulp van de Cardinals-verdediging wonnen de Braves de series finale van afgelopen zondag. Met 1-for-5, een walk, een double en een hele belangrijke, winnende run in de negende inning sloot Albies de eerste seizoenshelft af. Atlanta won met 4-3 en gaat als koploper in de NL East de All-Star break in. Een pauze die ze daar in Georgia wel kunnen gebruiken, want na een paar voortreffelijke eerste maanden was het vooral in juni behelpen wat resultaten betreft.

WERK AAN DE WINKEL VOOR BOGAERTS

Xander Bogaerts was jarenlang bijna een vaste gast op het zomerse feestje van Major League Baseball. Echter moeten we voor zijn laatste All-Star Game terug naar 2022. Het laatste jaar van de Oranje-captain in het shirt van de Boston Red Sox. Voor een vet salaris tekende Bogey daarna bij de San Diego Padres, maar helaas voor speler en club lijkt zijn topvorm achtergebleven in Beantown. In dienst van de Padres heeft Bogaerts maar zelden het niveau gehaald dat hij in Boston zo vaak etaleerde. En helaas wist hij ook de afgelopen anderhalve week met die “traditie” niet te breken.

Voor San Diego begon de sprint richting de All-Star Game in Los Angeles. Nu is een bezoek aan de Dodgers nooit een aantrekkelijk vooruitzicht, maar zeker niet als je de laatste vijf wedstrijden verloren hebt. Zoals het geval was bij de Padres. Zij scoorden op donderdag 2 juli weliswaar 7 runs tegen de aartsrivaal, maar de thuisploeg zette er daar 12 tegenover. Bogaerts was 1-for-4 met een double en een run in dit duel. De tweede ontmoeting werd eveneens een prooi voor LA. Xander Bogaerts kwam in de zesde inning door met een RBI-double, die Jackson Merrill de 0-3 liet scoren. Een inning later verdween die voorsprong in één klap. Letterlijk. Een grandslam van Teoscar Hernandez draaide het duel volledig om en schonk LA de 4-3 overwinning.

WINST ZONDER BOGEY…

Zeven op rij hadden de Padres er nu verloren, maar nog altijd was die gifbeker niet leeg. Dat bleek op de Amerikaanse nationale feestdag. Op 4 juli kwam Bogaerts in de tweede inning nog door met een single en kreeg hij vier wijd in de zevende. Het mocht voor San Diego niet baten, want met 3-0 ging ook deze wedstrijd naar LA. Xander Bogaerts was nu bezig aan een hele bescheiden 3-game hitting streak. Die streak eindigde op zondag 5 juli. Uitgerekend in de wedstrijd die door San Diego met 5-2 gewonnen werd. Na acht nederlagen op rij mochten de Padres eindelijk een klein feestje vieren en behielden ze de tweede plek in de divisie. Wat natuurlijk ook veel zegt over de resultaten van concurrent Arizona Diamondbacks…

Diezelfde Diamondbacks waren de tegenstander in de volgende serie. Zonder Bogaerts moesten de Padres het eerste van vier duels met 0-8 aan het bezoekende Arizona laten. Voor Bogaerts zelf begon de serie dus een dag later. Hij opende met 0-for-3 en een walk niet overdreven goed, maar zijn team boekte een belangrijke overwinning: 4-1. Op 8 juli bezorgden de Friars hun fans opnieuw een mooie dag. Voor eigen publiek kwam Bogaerts in de vijfde inning door met een belangrijke 2-run RBI-single. De kortestop tilde daarmee de voorsprong van 2-1 naar 4-1. Daarmee had Bogaerts een belangrijk aandeel in wat uiteindelijk een 10-4 overwinning werd.

WONDEN LIKKEN TIJDENS PAUZE

Met een overwinning in de series finale zou San Diego deze serie van vier naar zich toetrekken. Helaas voor Bogaerts en consorten kwam die winst er niet. Met 0-for-4, 3 strikeouts en een 1-3 nederlaag werd het zelfs een duel om snel te vergeten. Deels was dit ook het geval bij de volgende wedstrijd. De laatste serie voor de ASG werkten de Padres af in eigen huis tegen Toronto Blue Jays. Een serie die op vrijdag 10 juli fijn begon voor Bogaerts, maar niet voor de Padres.

Met Merrill op het eerste honk kwam Bogaerts al in de eerste inning door met een homerun. Zijn eerste sinds 30 mei. Die 2-run homerun bleek niet genoeg voor een goed resultaat, want Toronto trok met 3-5 aan het langste eind. Bogaerts hield het bij 9 homers in de eerste seizoenshelft. In de tweede ontmoeting tegen de Blue Jays dwong de kortestop weliswaar drie keer vier wijd af, maar bleef hij zonder hit. Dat duel werd overigens wel met 8-7 door de Padres gewonnen, zoals zij ook de series finale op zondag met 5-4 naar zich toetrokken. Bogaerts was hier, nadat hij de achtste inning opende met een single, verantwoordelijk voor het gelijkmakende punt. Dit gebeurde na een RBI-single van Manny Machado.

Niet voor het eerst de laatste jaren begon San Diego met de nodige verwachtingen aan dit seizoen. Aanvankelijk ging het ook best aardig, maar nu de Dodgers hun juiste versnelling gevonden hebben en de Padres juist weer met beide benen op de grond staan, is het verschil tussen de twee rivalen groot. Maar liefst 12.5 gewonnen wedstrijden scheiden de twee teams uit Californië, die Arizona tussen zich in moeten dulden. Zowel de Diamondbacks als Padres moeten ook nog even aan de bak om aanspraak te maken op een wildcard.

TIGERS HAKEN AAN

Ook Kenley Jansen was in het verleden een vaste klant tijdens de All-Star Game. De nu 38-jarige closer van de Detroit Tigers is bezig aan zijn zeventiende seizoen in de majors. In die 17 seizoenen werd hij vier keer uitgenodigd waarbij hij tussen 2016 en 2018 zelfs drie keer op rij namens de Dodgers aanwezig was. Zijn laatste opwachting tijdens de Midsummer Classic maakte Jansen drie jaar geleden. Toen namens de Red Sox. Dit seizoen kende Jansen met name in april en mei All-Star-waardige periodes, maar wisselt hij dominante optredens toch ook net iets te vaak af met wisselvallige. Al viel van dat laatste in aanloop naar deze korte break weinig te bespeuren.

Wat de Tigers betreft, verlieten we je met die knappe sweep in New York op de Yankees. Met de kennis van nu kunnen we stellen dat daar de opmars van Detroit begon. Na dat gewonnen drieluik verloren ze weliswaar de eerste wedstrijd in Texas tegen de Rangers, maar werd de draad weer rap opgepakt. De 3-0 winst van zaterdag 4 juli zag Jansen nog aan zich voorbijgaan, maar in de series finale op 5 juli was hij uitermate effectief. Bij een 6-3 voorsprong in de negende kreeg hij de kans op zijn tiende save en die kans greep Jansen met beide handen aan. Acht pitches had hij slechts nodig om drie batters weg te zetten en de Tigers aan hun veertigste overwinning te helpen.

JANSEN DRAAGT BIJ AAN GOEDE REEKS

Vier dagen moest Jansen wachten op zijn volgende kans. Die kwam er op donderdag 9 juli tegen de Athletics in de derde en laatste wedstrijd van die serie. De voorgaande twee duels werden al vrij eenvoudig door Detroit gewonnen en dus lag er een kans op de volgende sweep. En een elfde save. Deze keer moest Kenley Jansen wat harder werken voor zijn geld. Zo had hij alleen voor Shea Langeliers al 7 pitches nodig. De Athletics-catcher werd door Jansen met vier wijd op de honken gezet, maar afgestraft werd ’t niet. Jonah Heim ging zitten na een strikeout, maar Jacob Wilson dreigde het met een single nog even spannend te maken. Echter kwam de 4-1 voorsprong niet in gevaar. Voor Lawrence Butler en Tyler Soderstrom had Jansen in totaal 3 pitches nodig en was zijn elfde save een feit.

Detroit had nu vijf wedstrijden op rij gewonnen, maar bezette in de AL Central nog altijd de vierde plaats. Zij kregen de laatste serie voor de ASG een ander team in vorm op bezoek. Philadelphia had de smaak na het ontslag van manager Rob Thomson aardig te pakken, maar moest afgelopen vrijdag diep buigen voor Detroit: 10-2. Een dag later maakte Jansen zijn laatste opwachting van de eerste seizoenshelft. Hij deed dit bij een 2-4 achterstand en kwam ondanks een single van Bryson Stott geen moment in de problemen. Kenley Jansen hield de Phillies van scoren, maar zag ook dat de slagploeg geen vuist kon maken. Na de 2-4 nederlaag op zaterdag was dit laatste opnieuw het geval op zondag. Philadelphia won opnieuw en dit keer met 0-5.

ANTWONE KELLY DOET MEER ERVARING OP

Exact een maand na zijn debuut op 12 juni mocht Antwone Kelly op 12 juli opnieuw aan de bak. De jonge werper van de Pittsburgh Pirates mocht in de laatste wedstrijd voor de break zijn opwachting maken en kon dit doen met een flinke buffer. Zijn Pittsburgh Pirates stuurden hun fans met een fijn gevoel de break in en hadden na zes innings al een 14-2 voorsprong op de Milwaukee Brewers. Dit leek Pirates -manager Don Kelly een uitstekend moment om zijn naamgenoot wat ervaring op te laten doen.

Antwone Kelly kreeg het echter niet cadeau van de Brewers. Sal Frelick begroette de jonge international met een at-bat die maar liefst 9 pitches duurde. Voor Frelick tevergeefs, want z’n flyball werd gepakt door de Pirates-defensie. Antwone Kelly had uiteindelijk 15 pitches nodig om uit die zevende inning te komen, maar kreeg het in de achtste zwaar te verduren. Een 2-run homerun van Brice Turang en een RBI-double van Garrett Mitchell deden het ERA van de 22-jarige reliever geen goed. Zijn manager liet hem ondanks deze tegenslagen – en 35 benodigde pitches – staan om de inning af te maken. Wat betreft het resultaat was dit ook geen probleem. Pittsburgh won “gewoon” met 14-5.

De in Oranjestad geboren Antwone Kelly heeft dus zijn vuurdoop in de majors gehad. Hij stond inmiddels 4.1 innings op de heuvel en had 83 pitches nodig. Kelly moest 6 hits, 2 homeruns en 5 verdiende punten toestaan in zijn twee optredens. Zijn Pirates zijn overigens in het bezit van een winning record. De ploeg won 50 van de 97 wedstrijden tot nu toe en heeft een achterstand van 2 gewonnen wedstrijden op de wildcard-plekken.

RICHIE PALACIOS LAAT ZICH ZIEN BIJ RAYS

Richie Palacios zag vijf medespelers uitgenodigd worden voor de ASG in Philadelphia. Daarmee is Tampa Bay Rays uitstekend vertegenwoordigd. Iets wat ook niet vreemd is als je naar hun prestaties kijkt. Richting de break regeren de Rays hun AL East met harde hand en beschikken ze over het beste record in de American League. Echter dreigde die regeerperiode nog wel in gevaar te komen in de laatste anderhalve week voor de korte pauze. Vorige week troffen de Rays concurrent New York Yankees in een serie over vier wedstrijden en bij een negatieve sweep kon het zomaar zijn dat New York weer de leiding nam. Voordat Palacios en de Rays daar aan mochten denken, stond er eerst nog een lastig drieluik in Houston op het menu.

BELANGRIJKE SERIE

Dat drieluik openden de Rays, zonder Palacios, met een 3-1 overwinning. Dit betekende voor de koploper in de AL East de negende overwinning op rij. En in de divisiestand een voorsprong van vier gewonnen wedstrijden op de Yankees. Op zaterdag 4 juli stond Richie Palacios als tweedehonkman gewoon weer in de line-up. Met een 2-run homerun, zijn tweede van het jaar, in de tweede inning bewees de international dat hij ook in die line-up hoorde. Bij een 1-2 achterstand ging – met Victor Mesa Jr. aan boord – de bal het park uit. Het was met afstand de belangrijkste van zijn 2 hits deze dag, maar het was Houston dat op het allerlaatste moment deze wedstrijd met 10-8 won en zo de winstreeks van de Rays beëindigde.

Richie Palacios sloot deze road trip af met een 0-for-2 én een 0-2 nederlaag. Helaas voor de Rays begon ook die serie van vier tegen New York met een verliespartij. Met een RBI-single in de vijfde inning tekende Palacios voor de enige run namens Tampa Bay in dit met 1-5 verloren duel. Ook in de volgende ontmoeting toonde de infielder zich productief. In de zes innings die hij speelde, was Palacios 2-for-2 aan slag met als belangrijkste wapenfeit een RBI-double in de vierde inning. Hij bracht zijn team daarmee naast de Yankees en legde achteraf de basis voor de 6-4 overwinning. Afgezien van één at-bat in de series finale was dit ook het laatste wat we van Palacios zagen deze serie. De vier wedstrijden werden eerlijk onder de twee rivalen in de divisie verdeeld en met 4-for-7, 2 RBIs, 2 runs en een double kon Palacios best tevreden zijn. Al had hij ongetwijfeld meer willen spelen.

IN EEN FLOW

Voor de Rays was het natuurlijk veel belangrijker dat ze door die twee overwinningen in die vier wedstrijden de Yankees op afstand hielden. Het was nu zaak om dat goede gevoel nog even vast te houden in de serie tegen Seattle Mariners. Een serie die vrijdag voor Palacios uitstekend begon. Niet alleen mocht hij de gehele wedstrijd blijven staan, maar in de vierde inning timmerde hij ook nog even zijn derde homerun weg. Tussen zijn eerste en tweede zat zo’n drie maanden. Tussen z’n tweede en derde homerun slechts drie dagen. Palacios droeg daarmee bij aan de 7-2 overwinning op Seattle.

Die overwinning kreeg afgelopen zaterdag een vervolg toen Tampa Bay – met Palacios opnieuw de gehele wedstrijd in de line-up – met 6-1 won. De tweedehonkman bleef dit keer verstoken van een hit in zijn vier at-bats waardoor zijn slaggemiddelde zakte van .245 naar .240. Ondanks de koppositie in de divisie en een verrassend goede eerste seizoenshelft gingen de Rays toch met een nare smaak de break in. Tampa Bay verloor zondag de series finale tegen Seattle met 2-8 en zag Palacios opnieuw zonder hit blijven. De Oranje-international was 0-for-2 met 2 walks maar wist deze niet te verzilveren.

Concurrent New York Yankees begint juist met een goed gevoel aan de korte onderbreking. Zij wonnen hun laatste vier duels op rij en brachten de achterstand in de AL East terug tot 3 gewonnen wedstrijden. In de wildcard-race gaan de Bronx Bombers dan weer ruimschoots aan kop.

RAFAELA MAAKT DEBUUT IN ASG

Een Gold Glove won Ceddanne Rafaela vorig jaar al. Als we het heel gechargeerd zeggen, zouden we onze landgenoot dit jaar een soort van vlag op een modderschuit kunnen noemen in Boston. Aanvallend is het nog lang niet altijd even constant wat de outfielder laat zien, maar met de regelmaat van de klok etaleert Rafaela opnieuw zijn defensieve klasse. Dat hij, als vervanger van Aaron Judge, naar Philadelphia mag voor de ASG komt hem dan ook meer dan toe. Het is de eerste keer in zijn nog prille loopbaan dat Rafaela die eer krijgt en als zijn ontwikkeling doorzet, zal het zeker niet de laatste keer zijn. Die verkiezing komt ook op een moment dat zowel speler als club het behoorlijk op de heupen hebben.

RED HOT RAFAELA…EN RED SOX

Kijken we naar de statistieken van Rafaela. En dan met name die aan de offensieve kant, dan zien we deze vanaf het begin van ’t seizoen stapsgewijs omhoog gaan. In april en maart overlegde hij een .263 slaggemiddelde en bijvoorbeeld 10 RBIs. Vervolgens ging het naar .286 in mei en .288 in juni. Daar deed hij in juli nog een schepje bovenop. Dat begon al met die 2 hits in die ruim verloren wedstrijd tegen de Nationals in Washington op 1 juli, maar voor de Oranje-international bleek dit de start van een meer dan uitstekende reeks. Zo begon Rafaela op 3 juli de road trip tegen de Angels met 2 hits in 5 AB’s én een fijne 5-2 overwinning.

Met 1-for-5, een RBI-double in de achtste inning en een run liet Rafaela zijn knuppel ook spreken in de tweede ontmoeting. Hij was het namelijk die de eindstand op 8-1 in het voordeel van Boston bepaalde. De Red Sox sloten hun bezoek aan de Angels af met een sweep. Ceddanne Rafaela noteerde 1-for-5 met een run en een gestolen honk in die series finale en trok zo met ’t nodige vertrouwen naar Chicago voor een drieluik tegen de verrassend sterk presterende White Sox.

Die White Sox hadden hun handen meer dan vol aan onze landgenoot. Al in de tweede inning maakte Rafaela met een 2-run homerun het verschil. Zijn achtste homerun van het seizoen veranderde de voorsprong van 1-0 naar 3-0. Een verschil dat de White Sox te machtig bleek. Wéér was er winst voor Boston en die 8-1 zege betekende alweer de vierde op rij. Dit werd op woensdag 8 juli nog mooier toen de Red Sox hun bijna-naamgenoten opnieuw versloegen. Met 2-for-5 en een RBI-double in de derde inning droeg Rafaela opnieuw bij aan een duidelijke overwinning: 5-0.

RED SOX BLIJVEN MAAR WINNEN!

Zijn hitting streak van zes wedstrijden liep er één voor op de winning streak van Boston. Helaas voor Rafaela stokte zijn persoonlijke reeks vorige week donderdag door een 0-for-4 in Chicago. Boston wilde van geen wijken weten en bewees ook te kunnen winnen zonder hits van hun outfielder. Met 2-1 versloegen ze de White Sox en tekenden de Red Sox voor hun tweede sweep op vreemd terrein op rij. De volgende serie, de laatste voor de ASG, speelde zich opnieuw af op vreemd terrein. Boston Red Sox bracht een bezoek aan New York, waar nu eens niet de Yankees, maar de Mets op hen stonden te wachten.

Met 1-for-3, een walk en een run pakte Rafaela daar zijn draad weer op. En de Red Sox? Die gingen gewoon verder met waar ze mee bezig waren: winnen. Met 6-2 wonnen ze afgelopen vrijdag de eerste wedstrijd tegen de Mets en een dag later werden die met 4-0 aan de zegekar gebonden. Ceddanne Rafaela was 1-for-5 met een double in dat duel. Zijn belangrijkste moment moest toen nog komen. Zondag dreigde namelijk die winning streak spaak te lopen toen de Mets met een 2-0 voorsprong aan de negende inning begonnen. Rafaela bewaarde zijn enige hit tot die inning en zou even later voor aansluiting zorgen. Dat gaf Boston het zetje dat ze nodig hadden, want in de tiende inning stelden de BoSox hun negende overwinning op rij veilig. Het is ook voor het eerst sinds ’77 dat de Red Sox negen uitwedstrijden op rij wonnen.

Dankzij die lange winstreeks heeft de traditieclub nu een record van 36 overwinningen en 31 nederlagen onder manager Chad Tracy. Boston is geklommen naar de derde plaats in de AL East, maar heeft nog wel altijd een achterstand van 10 gewonnen wedstrijden op divisieleider Tampa Bay. Echter is de achterstand op de wildcard-plekken te verwaarlozen: 0.5 gewonnen wedstrijd ten opzichte van de Twins en Mariners.


RONDJE LANGS DE VELDEN

JUSTIN VERLANDER KONDIGT AFSCHEID AAN

Met zijn 43 jaar is Justin Verlander de oudste, nog actieve speler in Major League Baseball. De legendarische werper won drie keer de Cy Young, twee keer de World Series, was heel lang geleden al eens Rookie of the Year, won twee keer de ERA-titel en verzamelde nog legio andere individuele prijzen. Die Justin Verlander kondigde vorige week aan dat hij na dit seizoen met pensioen gaat. En kan dus meer tijd doorbrengen met wederhelft Kate Upton.

Momenteel is Verlander bezig aan zijn 21e seizoen in de majors. Al kwam hij door blessureleed nog maar één keer in actie voor de Detroit Tigers. Desondanks werd ’t fenomeen middels de zogenaamde “Legend Pick” uitgenodigd voor de All-Star Game deze week. Daarmee bereikt hij op dat gebied de dubbele cijfers, want dit betreft zijn tiende uitnodiging. Verlander mag, al is hij nog niet gestopt, ook met recht een legende genoemd worden. Naast de al genoemde prijzen is hij ook nog één van slechts zes pitchers in de historie van Major League Baseball met 3 no-hitters en heeft hij all-time de meeste strikeouts in de play-offs (244).

RYAN O’HEARN IN ILLUSTER RIJTJE

Bij Ozzie Albies kwamen we de wedstrijd al even tegen. Vorige week dinsdag bliezen de Pirates tegenstander Atlanta Braves met 12-4 van het veld. Wat we daar niet vermeldden, was dat 10 van die 12 runs door dezelfde speler binnen werden geslagen. De 32-jarige Ryan O’Hearn loopt al wel een tijdje mee in de majors, maar nog nooit in die negen seizoenen was hij zo productief als deze dinsdag. Sterker nog, in de gehele geschiedenis gingen slechts 16 spelers hem voor die óók minimaal 10 RBIs noteerden in één wedstrijd.

Tegen de Braves speelde O’Hearn met recht de wedstrijd van zijn leven. Hij had slechts zes innings nodig voor zijn historische prestatie, waarmee hij een franchiserecord neerzette. Hij klapperde er op deze historische avond al in de eerste inning een grandslam uit en liet deze in de derde volgen door een 3-run homerun. Dit kunstje herhaalde hij nog eens in de zesde inning, waarna hij – meer dan terecht – een staande ovatie ontving van de fans.

Sinds 1900, het begin van ‘t zogenaamde modern era, wisten slechts 17 spelers een wedstrijd met minimaal 10 RBIs te noteren. In 2024 was Shohei Ohtani de laatste toen hij vrijwel in zijn eentje de Miami Marlins aan gort sloeg. De 12-4 overwinning van Pittsburgh op Atlanta betekende voor Pirates-starter Paul Skenes overigens ook een soort van mijlpaal. De ace wist negen duels op rij niet te winnen, maar dankzij O’Hearn rekende Skenes met die reeks af.

SO NICE, HE DID IT TWICE…

We blijven nog even in de hoek van de geschiedenisboeken, want Jake McCarthy vond daar ook nog een hoofdstuk voor zichzelf. Mogelijk dat die naam nog een belletje laat rinkelen. Een paar weken geleden stond de 28-jarige outfielder van Colorado Rockies namelijk ook al centraal in onze MLB Watch. Destijds vanwege een inside-the-park homerun. Waarom dan dit keer? Nou, opnieuw vanwege een inside-the-park homerun. Net als drie weken geleden tegen de Pirates deed hij dit opnieuw als leadoff-hitter van de Rockies.

Een inside-the-park komt al niet zo gek vaak voor. Als leadoff al evenmin en om het dan ook nog twee keer in één seizoen te doen, is helemaal een zeldzaamheid. Slechts één keer eerder gebeurde dit. Bijna honderd jaar geleden, toen Edd Roush het als 36-jarige centerfielder deed namens de toenmalige New York Giants. Roush werd later opgenomen in de Hall of Fame. Die gang naar Cooperstown lijkt voor Jake McCarthy nog ver weg, maar wie weet schrijft de Rockies-outfielder nog wel meer mooie verhalen in zijn geschiedenisboek.

Cover photo: Tom Pennington
Hans Mulder
Hans Mulder
Dankzij de Braves en de Twins gegrepen door MLB. Wat later door een simpele videogame besmet met 't ijshockeyvirus en blij dat ik hier beide liefdes mag beschrijven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Gerelateerde artikelen