Er valt altijd wel iets te beleven in de NFL. Niet alleen op het veld, maar ook in de bestuurskamer of bijvoorbeeld de lokale bar na een wedstrijd. Daar weet Urban Meyer intussen alles van. Hoe denkt onze NFL-redactie dat de relatie tussen hem en de Jaguars verder zal evolueren? Er zijn ook heel wat General Managers actief geweest de afgelopen week. Zo vonden Jaylon Smith en Stephon Gilmore een nieuwe thuis. Welk team deed de beste zaak in deze deals? We laten ook ons licht schijnen over de kwaliteit van de NFC West en de nieuwe — officieel nu — startende quarterback van de Chicago Bears. Tenslotte kunnen we niet om de blessure van Russell Wilson heen. Daarom speciaal deze week een vijfde bonusvraag in deze NFL 4-on-4!
Patriots trading CB Stephon Gilmore to the Panthers in exchange for a 2023 sixth-round pick. pic.twitter.com/SRAX1bqg74
1. De Cowboys en de Patriots namen deze week afscheid van respectievelijk Jaylon Smith en Stephon Gilmore. Smith trok naar de Packers en Gilmore is nu een Panther. Welk team deed hier nu de beste zaak?
Jurian Ubachs: “Lastig te zeggen, maar ik neig naar de Packers. Ik dénk dat de Packers meer aan Gilmore hadden gehad, maar dit soort moves maak je als je kans denkt te maken op een titel. Die kans heeft Green Bay zeker. Carolina wordt steeds meer een outsider, maar de eerste serieuze tegenstander leverde direct een L op. Gilmore maakt ze uiteraard beter, maar pusht ze niet direct naar de status van contender, terwijl dat wel is waar je op hoopt als je dit soort dure spelers toevoegt.”
Chris van Dijk: “De Panthers hebben de beste speler gekregen, maar de vraag is of hij dit seizoen nog veel verschil gaat maken. Het duurt nog zeker tot het einde van de maand voor hij op het veld kan staan. Voor de Packers zal Smith wel een belangrijke rol kunnen gaan spelen in de strijd om de play-offs. Maar als de Panthers er in slagen om Gilmore ook na dit seizoen te houden, dan zijn zij voor mij wel de winnaar van de week.”
Ton de Vries: “Beiden doen goede zaken maar de Panthers zijn de winnaar voor mij. Worst case scenario valt Gilmore tegen, dan hebben ze een “rental” voor 5.5 miljoen tot Jaycee Horn terug is. In dat geval krijgt Gilmore geen extension en krijgen de Panthers mogelijk een compensatory pick terug. Best case extenden ze zowel Gilmore als Donte Jackson (ze hebben de cap space) en hebben ze de beste secondary in de NFL de komende jaren. En een 6th pick is alles wat het gekost heeft. Overigens hebben de Panthers ook Jaylon Smith nog proberen te halen. Motto van Scott Fitterer is “in on every deal”. Met Gilmore heeft hij in ieder geval zijn buurman binnengehaald, beiden wonen namelijk in dezelfde straat.”
Luuk Dokter: “Beide teams hebben wel een goede keuze gemaakt, maar ik denk niet dat één van de twee per se beter af is. De Panthers hebben een dure speler, maar ze worden hiermee geen contender. De Packers hebben een prima linebacker; goede versterking. Als ik een keuze moet maken, zeg ik uiteindelijk toch Carolina om de mogelijke compensatory pick.”
Jaguars really trolled Urban Meyer by breaking down the huddle at practice today with “Grind!” 😂 pic.twitter.com/tEJmO9cfIm
2. Urban Meyer besloot om na de nederlaag bij de Bengals nog even te blijven plakken in Ohio. Hij nam dat nogal letterlijk en werd gefilmd terwijl hij genoot van het gezelschap van een jongedame in een bar. Zowel de spelers als het ownership in Jacksonville zijn not amused. Komt het nog goed tussen Urban en de Jags?
Jurian Ubachs: “Zeg nooit nooit, zeker niet in de NFL. Maar met de prestaties van de Jaguars en het gerommel buiten het veld is er veel reden voor ownership om een verandering door te voeren. Je hebt verdorie de QB die bij de draft werd gezien als ‘de meest complete QB in de draft sinds Andrew Luck‘. Daar moet je meer mee kunnen dan Meyer nu doet. Volgende week spelen de Jags in Londen tegen de Dolphins. Daar struikelen betekent het einde van Urban Meyer in Jacksonville.”
Chris van Dijk: “Als je wint, wordt er veel door de vingers gezien. Dat geldt ook voor Urban Meyer. Het feit dat hij niet direct de laan uit is gestuurd, geeft aan dat er in ieder geval nog iets van vertrouwen is. Trevor Lawrence speelde tegen de Bengals al stukken beter en de Jags hadden dit duel zeker kunnen winnen. Maar dat moet wel in de komende weken voor de bye gaan gebeuren tegen de Titans of de Dolphins, twee ploegen ook niet echt in bloedvorm. Want daarna wordt het programma een stuk zwaarder voor Jacksonville en dan kan de onvrede weleens omslaan.”
Ton de Vries: “Nee. Hij is volgens insiders nu al het vertrouwen van de spelers kwijt. Hij wordt intern belachelijk gemaakt. Dat kan gewoon niet goed gaan. Het zou mij verbazen als hij het seizoen af maakt.”
Luuk Dokter: “Er valt vast iets te regelen, maar ik denk dat hij er zelf gewoon niet zoveel zin meer in heeft. Misschien gaat het beter als het team iets succesvoller wordt. Meyer lijkt me geen coach voor een team dat worstelt met zichzelf.”
3. Justin Fields heeft eindelijk officieel de sleutels tot het Bears-kingdom gekregen. Kan hij ze naar de play-offs leiden?
Jurian Ubachs: “Het zal beter gaan, maar niet goed genoeg. In de divisie zijn de Packers simpelweg een maatje groter dan de rest, terwijl in de rest van de NFC met name de teams uit de NFC West de lakens uitdelen. Bears zullen wellicht lang in de race kunnen blijven, maar het uiteindelijk afleggen.”
Chris van Dijk: “Nee. Fields heeft meer potentie dan Dalton en het is terecht dat hij gaat starten. Maar de verwachtingen mogen ook niet te hoog zijn. Vorige week had hij maar 1 passing yard tegen de Browns. Geef hem een jaar om te leren, maar het zou verstandig zijn als mensen in Chicago het woord play-offs voorlopig niet in de mond nemen.”
Ton de Vries: “Play-offs vind ik een stap te ver. Zeker omdat ik behalve de Packers ook de Vikings goed vind spelen in de divisie. We gaan een hoop ups and downs zien. Voor Bears fans gloort er weer hoop, toch zal het nog een paar jaar duren voor de Bears echt weer relevant worden. Daar gaat een nieuwe coach voor nodig zijn en moet Aaron Rodgers eerst vertrekken uit Green Bay.”
Luuk Dokter: “Nee, het is een rookie en de Bears hebben het dit seizoen gewoon niet. Voor het succes van hem en Chicago zijn de stappen in de komende twee offseasons essentieel.”
NFL powerankings: 1. Chargers 2. Whoevers playing the Dolphins 3. NFC west
4. Iedereen was het er voor het seizoen over eens dat de NFC West de sterkste divisie in de NFL is. Maar is dit nog wel zo? Moeten we stilaan ook niet richting AFC West beginnen kijken?
Jurian Ubachs: “Als het een race met twee paarden per divisie was, dan wel. De Chiefs en Chargers zouden beiden de NFC West ook best kunnen winnen. De Raiders zijn aardig, maar niet op hetzelfde niveau. De Broncos hebben mazzel gehad met hun schema, maar kunnen zich niet meten met de rest en ook niet met de NFC West. De Cardinals, Rams, 49ers en Seahawks heb ik nog steeds hoger zitten dan die twee ploegen, oftewel: de NFC West blijft de sterkste divisie.”
Chris van Dijk: “Ik vind het nog iets te vroeg om dit te zeggen, maar het zou zo maar eens uit kunnen pakken. Ik ben nog niet onder de indruk van de Seahawks en 49ers dit seizoen. Die zijn misschien wel minder sterk dan verwacht, terwijl zeker de Raiders tot nu toe verrassen. Al heeft die ploeg wel de reputatie nog in te storten. Dus laten we over een paar weken nog maar eens kijken, maar als de trend zich doorzet, dan denk ik dat de AFC West zo maar eens de sterkste divisie kan zijn.”
Ton de Vries: “Nee, verkijk je niet op de records van de NFC West. De meeste nederlagen zijn het resultaat van duels binnen de divisie. Buiten eigen divisie zijn de NFC West teams nagenoeg onklopbaar. AFC West begint wel terreinwinst te boeken, wellicht kunnen ze volgend jaar de naamgenoot uit de NFC overvleugelen.”
Luuk Dokter: “Nee, want de Cardinals, Rams, Seahawks en 49ers spreken zo veel meer tot de verbeelding dan de Chiefs, Chargers, Raiders en Broncos. Het geheel in de NFC West is veel meer dan de som der delen, meer dan in de AFC West.”
5. Breaking news vannacht: Russell Wilson zal minstens 6 weken buiten strijd zijn door de vingerblessure die hij opliep in de nederlaag tegen de Rams. Wat betekent dit voor de Seattle Seahawks en hun seizoen?
Jurian Ubachs: “De Seahawks hebben mazzel met het schema, zeker voor hun bye. Steelers en Saints hebben een goede verdediging, maar zullen niet snel zo veel punten scoren dat Smith en de Seahawks kansloos worden. De Jaguars moeten ze ook kunnen hebben. Makkelijk wordt het niet, maar als Smith Seattle in de buurt van .500 kan houden, zit het seizoen er misschien nog net niet helemaal op.”
Chris van Dijk: “Dit zet een streep door de play-offs voor Seattle. Het programma in de komende weken is niet enorm zwaar maar Geno Smith gaat ze echt niet allemaal winnen. Daarvoor is de defensie niet goed genoeg. Misschien dat Seattle wel nog in de race is als Russell weer fit is, maar het is onrealistisch om te verwachten dat hij dan ineens wel alles gaat winnen. Dat lukte nu al niet.”
Ton de Vries: “De druiven zijn zuur voor “Dangeruss” en de Seahawks. In de NFC West terugkomen zonder je QB1 is schier onmogelijk. Het zou zelfs wel eens het einde kunnen betekenen van Wilson in Seattle. Geruchten gingen al dat hij na dit seizoen weg zou willen. Als dat gebeurt lonkt een rebuild in de Pacific North West. Wel een rebuild zonder 2022 1st round pick, want die kregen de Jets in ruil voor (een dit seizoen teleurstellende) Jamal Adams.”
Luuk Dokter: “Met Wilson hield het al niet over en zonder hem wordt het alleen maar erger. Met Wilson zouden de play-offs met de hakken over de sloot worden behaald, zonder hem niet. Een flinke streep door de rekening voor Seattle en goed nieuws voor de Jets, want zij hebben de first round pick van de Seahawks in 2022.”
Lees hier de recap van het Thursday Night Football-duel tussen de Seahawks en de Rams.
Een vierluik op het programma: het zijn de mooiste play-off-dagen in Major League Baseball. Gisterenavond trapten om 20:00 uur Nederlandse tijd de Houston Astros en Chicago White Sox het bal af. Later op de avond volgde het andere American League-treffen tussen de Tampa Bay Rays en Boston Red Sox.
ALDS GAME 2: CHICAGO WHITE SOX @ HOUSTON ASTROS
Door Jasper Roos
Nadat de White Sox op donderdag weinig kans hadden tegen Lance McCullers en de Houston Astros, moest op vrijdag Lucas Giolito proberen het tij te keren. Hij nam het op tegen Framber Valdez, de grondbalspecialist die dit seizoen qua ERA niet onderdeed voor de ace van de ploeg uit Chicago.
Het zou echter niet alleen van Giolito moeten komen. Ook de offense moest toch echt weer eens ontwaken uit een slump waarmee het collectief het postseason inging. In de eerste inning leek deze missie te slagen. Singles van Luis Robert en Jose Abreu, plus een hit-by-pitch op Yasmani Grandal laadden de honken vol met Sox tegen Valdez, maar de White Sox kwamen met slechts één run uit de potentiële grote inning; een probleem dat dit seizoen tientallen keren eerder te zien was.
De altijd gevaarlijke Astros-offense deed in de tweede inning iets terug, via een RBI single van Kyle Tucker en een sacrifice fly van Chas McCormick, waardoor de stand 2-1 in het voordeel van de Houstonians werd. Valdez had intussen de boel redelijk onder controle gekregen, maar liep in de vijfde inning tegen problemen aan.
HEEN-EN-WEER
De eerste echte White Sox-rally van deze play-offs kwam in de vijfde inning. Leury Garcia, Tim Anderson en Luis Robert sloegen singles (een thema in deze wedstrijd, overigens, want extra base hits konden de Sox niet produceren), waarop Garcia scoorde. Na de hit van Robert verving Yimi Garcia Valdez. Wie anders dan Jose Abreu sloeg vervolgens nog een punt over de plaat en Yasmani Grandal sloeg een sacrifice fly voor een 4-2 voorsprong voor Chicago.
Houston deed echter direct wat terug, tegen de hard werkende, maar niet bijster scherpe Lucas Giolito. Een vrije loop voor Jose Altuve en Alex Bregman bracht Garrett Crochet op de heuvel, maar hij kon het bloeden niet stoppen. Opnieuw een vrije loop, nu voor Yordan Alvarez, bracht American League batting champ Yuli Gurriel aan slag. De Cubaan cashte in door twee punten binnen te slaan.
GENADEKLAP
Tot de zevende inning bleef de stand gelijk, maar reliever Aaron Bummer kon de boel niet dichthouden voor de White Sox. Singles van opnieuw Altuve, Bregman en Alvarez scoorden de 5-4, waarna trade deadline-aankoop Craig Kimbrel de stand close moest houden.
Dat…. mislukte.
Een 2-RBI-double van Carlos Correa, die door onbegrijpelijke gelegenheidsrechtsvelder Leury Garcia volledig gemist werd, en een tweepuntenhomerun van Kyle Tucker brachten de uiteindelijke eindstand op het bord: 9-4 Astros.
De White Sox zijn twee wedstrijden op rij op alle fronten afgetroefd en zijn geen schim van de ploeg die het wil zijn. De Astros speelden in Game 1 en 2 betere defense, sloegen beter, pitchten beter en lijken op stoom om wie ze dan ook op hun pad vinden, terug naar huis te verwijzen. Het zou zomaar kunnen zijn dat ze de White Sox op zondag in Chicago als eerste aan de zegekar binden.
UP NEXT
Zondag spelen de beide ploegen Game 3 tegen elkaar, in Guaranteed Rate Field in Chicago. De White Sox hebben een ‘blackout’ voorbereid: alle fans zullen zwarte kleding dragen en ondanks de 2-0 achterstand lijkt de sfeer er in te blijven. AL Rookie of the Year-kandidaat Luis Garcia (11-8, 3.30 ERA, 167 K) zal het waarschijnlijk opnemen tegen Dylan Cease (13-7, 3.91 ERA, 226 K), hoewel de White Sox nog geen starter hebben aangekondigd.
ALDS GAME 2: BOSTON RED SOX @ TAMPA BAY RAYS
Door Mick van der Nat
Aan de hand van Randy Arozarena wonnen de Tampa Bay Rays op donderdag de eerste wedstrijd van de series. Met rookie Shane Baz op de heuvel was het de taak aan de Red Sox om in Game 2 hun eerste runs te gaan scoren. De tegenstander op de heuvel voor de jonge Baz, was veteraan Chris Sale, die dit seizoen terugkeerde van Tommy John-operatie.
De Red Sox schoten uit de startblokken en na drie slagbeurten stond het eerste punt op het scorebord. Uiteindelijk scoorden zij twee keer, mede door een RBI single van Xander Bogaerts en een sac fly van Alex Verdugo. Deze scores werden alleen snel beantwoord. In de gelijkmakende eerste inning scoorden de Rays vijf keer en lieten zich leiden door een onverwachte held.
Na singles van Randy Arozarena en Wander Franco, liepen de honken vol door een vrije loop van Nelson Cruz. Yandy Diaz sloeg nogmaals een single, waarmee de honken vol bleven en het eerste punt voor de Rays een feit was. Vervolgens sloeg Jordan Luplow een grand slam homerun en daarmee leidden de Rays met 5-2. Het was na de gemaakte derde uit ook einde wedstrijd voor Chris Sale en het einde van een tumultueuze eerste inning.
HOMERUNS
In de derde inning barstte het homerungeweld los bij de Red Sox. Na zijn RBI single sloeg Xander Bogaerts dit keer een solo homerun. De 5-3 bleek het einde voor Shane Baz en hij kon de bal inleveren bij Rays manager Kevin Cash. Collin McHugh kwam vanuit de bullpen. Alex Verdugo zette de homerun trend voort en de Red Sox gingen back-to-back om de stand terug te brengen tot 5-4.
Het gelijkmakende punt kwam weer via een solo homerun en deze werd geslagen door Kiké Hernandez in de vijfde inning. Deze vijfde inning bleek net als de derde inning een succesvolle voor de Red Sox. Na de homerun van Hernandez kreeg Rafael Devers een vrije loop en sloeg Bogaerts andermaal een single, voordat J.D. Martinez aan slag kwam. De aangewezen slagman voegde zich ook in het lijstje van spelers met een geslagen homerun, door een curveball over de muur in het midveld te slaan. De Red Sox namen hiermee een 8-5 voorsprong.
BESLISSING
Ji-Man Choi deed dan nog wel wat terug met nog een solo homerun, maar de Boston Red Sox waren niet te stoppen. Verdugo liep voor de tweede keer een run binnen, toen Christian Vazquez een single sloeg en Rafael Devers mepte de vijfde Red Sox homerun over de hekken. Verder scoorde Danny Santana (RBI single Christian Vazquez), Hunter Renfroe en Christian Vazquez (beide RBI single Kiké Hernandez). Hierdoor wonnen de Red Sox uiteindelijk de wedstrijd met 14-6.
Het grootste probleem voor de Rays zat hem in de hits die de Red Sox bij elkaar konden slaan. In totaal sloegen zij twintig hits, twaalf meer dan de Rays. Grootste man van de avond voor de Red Sox was Kiké Hernandez. De midvelder sloeg vijf hits in zes slagbeurten, één homerun, drie doubles en één single met drie RBI.
Ook de prestaties van Tanner Houck kunnen niet onbelicht blijven, want de rookie liet vanuit de bullpen zijn kunsten zien. 5.0 innings na het vertrek van Sale, met vijf strikeouts, één earned run tegen en de winst. Boston Red Sox manager Alex Cora zal zich na deze wedstrijd nog eens achter zijn oren krabben over zijn rotatie. Game 3 heeft in ieder geval de kans om nogmaals een spektakel te worden.
UP NEXT
Door een korte onderbreking van één dag, om alles en iedereen naar Boston te verplaatsen, gaat de series verder met Game 3 op zondag in Fenway Park. Nathan Eovaldi maakt in Game 3 zijn tweede start in dit Postseason, na zijn overwinning op de Yankees. Welke starter het namens de Rays tegen hem op zal nemen is nog niet bekend. Manager Cash kan kiezen voor een bullpendag of starter Drew Rasmussen, die anders waarschijnlijk in Game 4 de bal zal krijgen.
Op 12 oktober begint de NHL aan een nieuw seizoen. De Tampa Bay Lightning opent die dag het bal met een thuiswedstrijd tegen de Pittburgh Penguins. Bij SportAmerika nemen we elke divisie onder de loep, kijken naar de kanshebbers en de kanslozen. Vandaag is het de beurt aan de Central Division, de divisie van één van de topfavorieten voor de Stanley Cup, maar ook die van “nieuwkomer” Arizona Coyotes en Calder Trophy winnaar Kirill Kaprizov.
COLORADO AVALANCHE (39-13-4 IN 2021)
Voor het tweede seizoen op rij (als één van de favorieten, red.) draaide het seizoen voor de Colorado Avalanche uit op een anticlimax. In het seizoen 2019 – 2020 werd de ploeg van coach Jared Bednar in de tweede ronde van de play-offs door de Dallas Stars uitgeschakeld. Afgelopen seizoen waren de Vegas Golden Knights in diezelfde ronde met 2-4 te sterk. De uitschakeling in de tweede ronde was de derde op rij en de druk op de schouders van ster Nathan MacKinnon wordt daarmee alleen maar heviger.
VERTREK VAN STERKHOUDER
Na drie jaar het doel verdedigd te hebben, sluit Philipp Grubauer het boek Colorado Avalanche. Na moeizame en stukgelopen onderhandelingen over een nieuw contract, tekende de Duitser op 28 juli als free agent een zesjarige deal bij nieuwkomer Seattle Kraken. Een contract waarmee de doelman een slordige $35.4 miljoen dollar mag opstrijken.
In drie seizoenen Colorado noteerde de Duitser in 113 wedstrijden (108 starts) een .918 sv% en 2.39 GAA. Afgelopen seizoen werd hij derde in het Vezina Trophy klassement achter Marc-Andre Fleury en Andrei Vasilevskiy. Bovendien brak hij met zes opeenvolgende postseason-overwinningen een franchise-record gevestigd door legende en Hall of Famer Patrick Roy.
Vervanger Darcy Kuemper werd op 28 juli getrade van de Arizona Coyotes, in ruil voor een first-round pick in 2022, een conditional third-round pick in de 2024 Draft en verdediger Conor Timmins. De 31-jarige Canadees miste een groot deel van het afgelopen seizoen door een blessure, maar kwam desalniettemin uit op 2.56 GAA en .907 sv% in 27 wedstrijden. Hij zal de strijd aangaan met Tsjech Pavel Francouz. Door een operatie aan de heup miste de eveneens 31-jarige doelman het voorbije seizoen. In zijn NHL-debuut seizoen 2019 – 2020 ging bleef de teller staan op 21-7-4, 2.40 GAA en een sv% van .923.
LANDESKOG TEKENT BIJ
Mede door het vertrek van Grubauer was het voor de Avalanche financieël mogelijk om left winger en aanvoerder Gabriel Landeskog binnenboord te houden. Op 27 juli — een dag voordat de Zweed officieel free agent zou worden –, werd er een achtjarige deal ter waarde van $56 miljoen dollar overeengekomen. Hierdoor zal het aanvallende supertrio Gabriel Landeskog, Nathan MacKinnon, Mikko Rantanen ook komend seizoen in Denver te bewonderen zijn.
Naast het vertrek van Grubauer, trokken ook forwardsJoonas Donskoi en Brandon Saad de deuren van het Pepsi Center achter zich dicht. Donskoi werd door de Seattle Kraken opgepikt in de NHL Expansion Draft en Brandon Saad tekende voor vijf jaar bij divisiegenoot St. Louis Blues. Verder vertrokken ook Matt Calvert (gestopt), Pierre-Edouard Bellemare (tweejarige deal bij de Tampa Bay Lightning) en Ryan Graves (getrade naar New Jersey Devils).
GAAN DE AVALANCHE NU WEL ALL THE WAY?
Ondanks het vertrek van een aantal toonaangevende namen, vertoont het roster nog altijd veel power (play). Na de Edmonton Oilers (48) maakten de Avalanche de meeste goals in een overtalsituatie het voorbije seizoen (47). Naast het binnenboord houden van Landeskog, tekende ook Calder Trophy winnaar van het seizoen ’19 – ’20 Cale Makar een zesjarige verlenging van zijn contract. Veteraan Ryan Murray tekende als free agent een éénjarig contract, moet Darren Helm de vertrokken Bellemare doen vergeten en streek Russische left wingerMikhail Maltsev — in ruil voor Ryan Graves — vanuit New Jersey neer.
Grootste vraagteken blijft de plek onder de lat. Met het vertrek van Grubauer hebben de Avalanche een stevig jasje uitgedaan en met de blessuregevoelige Kuemper is het afwachten hoeveel wedstrijden de goalie fit aan de start kan verschijnen.
De Avalanche zullen het komende seizoen andermaal de te kloppen ploeg in de Central Division zijn. Als alle puzzelstukjes ook in de play-offs op hun plek vallen, dan zijn ze wellicht zelfs topfavoriet voor Stanley Cup winst. Viermaal is scheepsrecht, zou je zeggen.
MINNESOTA WILD (35-16-5 IN 2021)
De voorbije seizoenen stonden de Minnesota Wild niet bekend als een “sexy” team. Het roster was goed verzorgd en ook qua sterkte in staat om de play-offs te halen, maar die play-offs bleven slechts beperkt tot de kwalificatie of eerste ronde. Ook in het afgelopen seizoen was de eerste ronde van het postseason meteen het eindstation voor de ploeg uit Minnesota. Echter veranderde de opinie van de Wild-fans op 14 januari 2021 van “plichtmatig”, naar “sexy machine”. Het debuut van Kirill Kaprizov.
RECORD NA RECORD EN WINST CALDER TROPHY
En of de Russische left winger sexy was. Al in zijn allereerste wedstrijd tegen de Los Angeles Kings was Kirill the Thrill goed voor drie punten, waaronder de game-winning goal in overtime (4-3). Het was voor het eerst in de historie van NHL dat een debutant goed was voor drie punten en een game-winning doelpunt. Het leverde hem meteen een NHL First Star of the Week op. In april vestigde de Kaprizov met punt nummer 37 en doelpunt nummer negentien een nieuw franchise record in aantal punten en aantal doelpunten van een rookie. Met een overall statline van 51 punten (27 goals, 24 assists) won de Rus en passant de Calder Trophy. Het was hiermee de eerste Wild in de geschiedenis, die deze prestigieuze prijs in ontvangst mocht nemen.
VERTREK SUTER EN PARISE EN KOMST NIEUWE GEZICHTEN
Het voorbije off-season vertrokken een aantal kleppers uit Minnesota. Zo werden de contracten van forwardZach Parise en verdediger Ryan Suter afgekocht. Met respectievelijk 558 en 656 wedstrijden behoren beide Amerikanen tot het Wild-meubilair. Parise bezet met 400 punten (199, goals, 201 assists) de derde plaats in het all-time (doel)punten klassement. Suter noteerde 369 punten (55 goals, 314 assists) en is de all-time aanvoerder in punten en assists van verdedigers.
Ook Ian Cole, Carson Soucy en Nick Bonino zochten hun heil elders. Ian Cole tekende voor een jaar bij de Carolina Hurricanes, Carson Soucy werd door de Seattle Krakens in de NHL Expansion Draft opgepikt en Nick Bonino tekende voor twee jaar bij de club waar hij in 2007 door werd gedraft, San Jose Sharks.
Het liet lang op zich wachten, maar op 21 september was daar dan eindelijk witte rook uit de schoorsteen van het Xcel Energy Center. Kirill Kaprizov tekende een vijfjarig contract ter waarde van $45 miljoen dollar. Met $9 miljoen dollar per seizoen (met $ 10 en $12.5 miljoen dollar na twee en drie jaar ) behoort de nog altijd maar 24-jarige forward bij de best betaalde wingers in NHL. Zijn Calder Trophy winst kwam niet geheel als verrassing. De Rus voerde het rookie-klassement in goals (27), punten (51), power-play goals (8) en shots (155) aan. Dit alles in slechts 55 wedstrijden.
MINNESOTA EXTRA WILD
Na een veelbelovend eerste jaar van Kaprizov en de voorzichtige verandering van saai naar groovy, zal Minnesota dit jaar meer willen bereiken dan de eerste ronde van de play-offs. Naast Kaprizov zal de last vooral op de schouders van Jonas Brodin, Joel Eriksson Ek en captain Jared Spurgeon rusten. Met allen een langdurig contract op zak is het fundament van de franchise gelegd. Tel daarbij nog rookies Matt Boldy en Marco Rossi op en je hebt een serieuze outsider voor de titel in de Central Division en beyond.
DALLAS STARS (23-19-14 IN 2021)
De start van het voorbije seizoen, kon voor de Dallas Stars haast niet slechter. Met maar liefst zeventien (!) spelers positief getest op COVID-19 tijdens het trainingskamp, werden de eerste vier duels van het seizoen uitgesteld. Daarbovenop zorgde een hevige sneeuwstorm in Texas ervoor, dat ook in februari een drietal duels geen doorgang konden vinden.
De resultaten waren erg gevarieerd, mede door het langdurig gemis van first-linersTyler Seguin (heupoperatie), Alexander Radulov (buikspieroperatie) en goalie Ben Bishop (meniscusoperatie). Een definitieve doorbraak van Jason Robertson was daarentegen één van de hoogtepunten. De forward produceerde 45 punten (zeventien goals, 28 assists) en werd op 15 april 2021 de snelste rookie uit de Stars geschiedenis die de grens van 30 punten behaalde. De 22-jarige Amerikaan eindigde het seizoen als tweede in de strijd om de Calder Trophy en werd opgenomen in het NHL All-Rookie Team.
Ondanks een ijzersterke maand april (10-5-2), verloor de ploeg van coach Rick Bowness de strijd om het laatste play-off ticket van de Nashville Predators. Na de verloren Stanley Cup van 2020 een bittere pil.
NEW STARS ON THE BLOCK
Voor de nodige ervaring en diepte onder de lat tekende Braden Holtby als free agent een éénjarig contract (de Vancouver Canucks kochten de laatste twee jaar van zijn contract af, red.). De goalie zal naar alle waarschijnlijkheid achter Anton Khudobin op het roster plaats nemen. Zeker omdat Bishop nog altijd niet volledig is hersteld.
In de verdediging is de 36-jarige Ryan Suter voor vier jaar gecontracteerd ter waarde van $14.6 miljoen dollar. De Wild-legende zal Jamie Oleksiak (gedraft door de Seattle Kraken) doen moeten vergeten. Voormalig third overall pickMiro Heiskanen kwam een contractverlenging met de Stars overeen — acht jaar, $67.6 miljoen dollar –. De blue-line werd nog verder versterkt met de komst van Andreas Borgman (één jaar), Alexander Petrovic (één jaar) en Jani Hakanpaa (drie jaar).
Ook aanvallend werd er voor diepte gezorgd door het aantrekken van centre Luke Glendening (twee jaar) en forward Michael Raffl (één jaar). De 32-jarige Raffl maakte op 22 april 2021 zijn Nationals-debuut als vervanger van onze eigen Daniel Sprong. Hiermee speelden de Stars in op de vertrekken van Andrew Cogliano (San Jose Sharks), Justin Dowling (Vancouver Canucks) en Jason Dickinson, die — in ruil voor een third round pick — naar de Vancouver Canucks werd getrade.
FITHEID HET TOVERWOORD
De prestaties en verwachtingen zullen voor een groot gedeelte afhangen van de fitheid van het roster. Een fitte Tyler Seguin is in ieder geval een flinke opsteker voor de fans uit Dallas. Verder is het vooral uitkijken naar het vele, jonge bloed op het ijs. Forwards Jason Robertson, Roope Hintz, Denis Gurianov en Joel Kiviranta waren allen op afspraak afgelopen seizoen. First-round draft pick uit 2019 Thomas Harley zal aardig wat minuten op het ijs gaan maken. De verdediger maakte met 25 punten (negen goals, zestien assists) in AHL indruk bij de Texas Stars.
Mits iedereen fit, zijn de play-offs een realistische en haalbare doelstelling.
WINNIPEG JETS (30-23-3 IN 2021)
Door alle COVID-perikelen maakten de Winnipeg Jets het afgelopen seizoen noodgedwongen deel uit van de gecreërde (Canadese) North divisie. Voorafgaand aan de play-offs zag het er ook rooskleurig uit voor de Jets. Met een 30-23-3 record eindigde de ploeg als derde en kruiste het in de eerste ronde de degens met de Edmonton Oilers. Een sweep deed het vertrouwen alleen maar groeien in Winnipeg. Dat ze in de tweede ronde met eenzelfde sweep door de Montreal Canadiens werden afgedroogd, was een behoorlijke streep door de rekening. General Manager Kevin Cheveldayoff kon weer plaats nemen achter de tekentafel.
DEFENSIEVE POWER
Eén van de grootste mankementen bij de Jets lag vooral bij de blue-line. Goalie Connor Hellebuyck — winnaar Vezina Trophy 2020 — hield veelvuldig de ploeg op de been. Ondanks het feit dat de Canadezen met 29.32 schoten per 60 minuten (5-on-5) in de middenmoot van NHL eindigden, vielen ze met gemiddeld 2.7 quality shots tegen behoorlijk door de mand. Des te meer redenen om defensief het roster te versterken.
De gewenste versterkingen vond Cheveldayoff in Brenden Dillon en Nate Schmidt. Beide heren streken in Canada neer in ruil voor second en third-round picks. Samen met Neal Pionk en Josh Morrissey zijn er nu vier verdedigende kleppers aanwezig en ziet het er defensief een stuk beter uit.
Daartegenover stond het vertrek van Derek Forbort en Tucker Poolman, die beide als free agent bij respectievelijk de Boston Bruins en de Vancouver Canucks tekenden. Met veteraan Dylan DeMelo, Logan Stanley en jonkies Johnathan Kovacevic en 2019 first-rounderVille Heinola is er echter nog kwaliteit en keuze genoeg.
AANVALLEND STATUS QUO
Aanvallend bleef het in het off-season erg rustig. Paul Stastny en Andrew Copp tekenden beide een éénjarige verlenging van het contract en de Jets pikten Riley Nash als free agent op.
Het enige aanvallende vraagteken is Bryan Little. De centre liep na een kiezelhard schot tegen het hoofd twee jaar geleden een geperforeerd trommelvlies op en ging hier in februari 2020 voor onder het mes. Sindsdien heeft de 33-jarige Amerikaan geen minuut meer op het ijs gestaan en zijn er geruchten dat Little zijn carrière — bij het uitblijven van perspectief — wilt beëindigen.
SNEAKY OUTSIDER
Met een terugkeer naar de Central Division, zullen de Jets het lastiger krijgen om zich te plaatsen voor de play-offs. Samen met de St. Louis Blues en de Dallas Stars is het strijden om plek drie in de divisie, en wellicht meer. Aanvallend is er kwaliteit en diepte, verdedigend hebben de Jets ook flink huisgehouden op de markt en een voormalig Vezina Trophy winnaar op doel. De Jets kunnen zomaar eens de verrassing van de divisie worden.
ST. LOUIS BLUES (27-20-9 IN 2021)
Nadat aanvoerder Alex Pietrangelo als free agent de deur uit liep en een zevenjarig contract tekende bij de Vegas Golden Knights, was het vooraf een vraagteken hoe de Blues zich ten tijde van het seizoen 2020 – 2021 tentoon zouden spreiden. Onder aanvoering van newly captain Ryan O’Reilly plaatste de ploeg uit St. Louis zich echter voor het derde jaar op rij voor de play-offs. In de eerste ronde werden ze met 4-0 genadeloos van het ijs geveegd door de Colorado Avalanche (20-7).
DEFENSE HET GROTE VRAAGTEKEN
General Manager Doug Armstrong versterkte gedurende het off-season de aanval met de komst van Pavel Buchnevich en Brandon Saad. Buchnevich komt — in ruil voor Sammy Blais en een 2022 second-round pick — over van de New York Rangers. Brandon Saad tekende als free agent een vijfjarig contract ter waarde van $22.5 miljoen dollar. Hij komt over van rivaal en divisiegenoot Colorado Avalanche. Zach Sanford werd getrade naar de Ottawa Senators in ruil voor centre Logan Brown en een conditional fourth-round pick. Daarbovenop verlieten forwards Jaden Schwartz en Mike Hoffman beide als free agent het Enterprise Center. En passant tekende na veel onderhandelen centre Robert Thomas een tweejarige verlenging van zijn contract.
Waar de aanval volledig werd bijgeschaafd en opgepoetst — de Blues eindigde met 1.91 goal per wedstrijd als 30e in NHL –, bleef de defense achter. Met 2.98 goals per wedstrijd (negentiende in NHL) zou je verwachten dat het mes ook flink in de blue-line werd gezet. Niets bleek minder waar.
Vince Dunn vertrok in de NHL Expansion Draft naar de Seattle Kraken en Carl Gunnarsson maakte na achttien jaar een einde aan zijn carrière. Daartegenover stond het vernieuwde contract van Colton Parayko. De verdediger tekende een vernieuwd, achtjarige deal ter waarde van $52 miljoen dollar. Voor de rest bleven nieuwe namen uit.
SITUATIE TARASENKO
Niemand had verwacht, dat forward Vladimir Tarasenko op Opening Day nog op het roster van de Blues te vinden is. Op 25 mei diende de Rus een trade verzoek in bij Doug Armstrong. Grootste obstakel voor menig franchise is zijn contract van $7.5 miljoen dollar, aangezien vele ploegen al dicht tegen de salary cap aan zitten. Het lijkt er dan ook op dat hij actief zal blijven in St. Louis.
AFWACHTEN
Ondanks het uitblijven van defensieve versterkingen, is een plek bij de top vier in de divisie een realistische doelstelling. Veel zal afhangen van de prestaties van de blue-line en van concurrenten Winnipeg en Dallas. Mocht Tarasenko het seizoen in St. Louis actief blijven en aanwinsten Saad en Buchnevich doen waar ze voor zijn gehaald, zal het aanvallend alleen maar beter gaan.
CHICAGO BLACKHAWKS (24-25-7 IN 2021)
Wisselvallig. Zo kun je het voorbije seizoen in Chicago het beste omschrijven. Zonder aanvoerder Jonathan Toews — die het gehele seizoen miste door de diagnose auto-immuunziekte — kwamen de Hawks met 24-25-7 tekort om zich voor de play-offs te plaatsen. Patrick Kane was ouderwets op dreef met een totaal van 66 punten (vijftien goals, 51 assists) en Alex DeBrincat eindigde met 32 goals als derde in het NHL-klassement. De aanvallende, agressieve speelstijl deed de ploeg uit Windy City echter ook regelmatig de das om. Goalie Kevin Lankinen noteerde mede door de lakende defensie (33.7 schoten op doel per wedstrijd, gedeeld laatste in NHL) een .881 sv% en 3.82 GAA in de laatste twee maanden van het seizoen.
Uiteindelijk kwam de ploeg van coach Jeremy Colliton één overwinning tekort om de grens van .500 te bereiken, maar het spel en intenties bieden een hoop houvast voor de toekomst.
VERTREK KEITH
Het hing al een tijde in de lucht, maar op 12 juli 2021 werd het officieel naar buiten gebracht. Duncan Keith verlaat na zestien jaar Chicago. Eind juni diende de 38-jarige verdediger een trade request in bij General Manager Stan Bowman, om aan het einde van zijn carrière dichter bij zijn familie te kunnen wonen. Uiteindelijk hapten de Edmonton Oilers toe en verhuist Keith samen met Tim Söderlund — in ruil voor verdediger Caleb Jones en een conditional third-round pick — naar Canada.
Met het vertrek verliezen de Hawks één van haar clubiconen. Keith bezet de tweede plaats in het all-time franchise klassement voor gespeelde wedstrijden, is na Doug Wilson de verdediger met de meeste punten ooit en heeft sinds zijn debuut in 2005 ieder jaar de meeste minuten op het ijs gemaakt.
Naast Keith verliet ook Nikita Zadorov Chicago. De verdediger werd als RFA getrade naar de Calgary Flames, in ruil voor een 2022 third-round pick.
KLEPPERS IN TOWN
Het werd een Fleuryg off-season in Chicago. Vezina Trophy houder, drievoudig Stanley Cup winnaar en de derde meest winnende goalie ooit Marc-Andre Fleury werd op 27 juli 2021 — in ruil voor Minor League forward Mikael Hakkarainen — getrade van de Vegas Golden Knights. De overstap werd niet meteen met gejuich in het kamp Fleury onthaald. Zowel de goalie, als zijn zaakwaarnemer vernamen het nieuws van de trade via Twitter. In eerste instantie kondigde de 36-jarige Canadees zijn pensioen aan, maar kwam daar binnen een aantal dagen op terug om met volle overgave aan zijn avontuur in Chicago te beginnen.
Naast Fleury streek ook verdediger Seth Jones in het United Center neer. De verdediging is al een tijd het zorgenkindje in Chicago en met de toevoeging van de broer van Caleb, proberen de Hawks hier op in te spelen. De 27-jarige verdediger maakte er geen geheim van dat hij zich op de free agent markt wilde begeven. Om zijn plannen voor te blijven werd hij — samen met 2021 first-round en een 2022 sixth-round pick — getrade van de Columbus Blue Jackets. Adam Boqvist bewandeld — samen met een 2021 first-round, een 2022 second-round en een first-round pick in 2022 of 2023 — de omgekeerde weg. Op 28 juli verlengde Jones zijn contract met acht jaar, ter waarde van $76 miljoen dollar.
OVERIGE NIEUWELINGEN
Ook Tyler Johnson (getrade van de Tampa Bay Lightning), Jujhar Khaira (free agent) en verdediger Jake McCabe (free agent) vestigden zich in Illinios. Het is vooral uitkijken naar centre Tyler Johnson. De 31-jarige Amerikaan speelde in Training Camp op de first-line samen met Patrick Kane en Alex DeBrincat. In de trade van Johnson werd ook het contract van Brent Seabrook opgenomen. De 36-jarige verdediger sukkelt al bijna twee jaar met blessures en kondigde op 5 maart van dit jaar zijn afscheid aan. Met Duncan Keith speelde de verdediger meer dan 1.000 wedstrijden samen — slechts zes duo’s bereikten dit aantal eerder — en veroverden ze drie Stanley Cup titels.
KNOKKEN VOOR POSTSEASON
Het off-season heeft zeker een dieper roster opgeleverd. Ondanks de toevoeging van Seth Jones, is de blue-line nog altijd niet van Stanley Cup niveau. Met de komst van Fleury staat er in ieder geval zekerheid in het doel.
Aanvallend zit het wel snor in Chicago. Naast namen als Kane, DeBrincat, Kurashev en Kubalik zullen de fans vooral de verrichtingen van Kirby Dach in de gaten houden. De 2019 third overall pick miste een groot gedeelte van het voorbije seizoen door een gebroken pols. Desondanks noteert de rijzende ster in 64 wedstrijden tien goals en 23 assists (verdeeld over twee seizoenen, red.). De concurrentie met een fitte Toews en Tyler Johnson is groot, maar genoeg minuten op het ijs liggen in het verschiet.
Met de terugkeer van de Wild Card, zullen de Blackhawks zich vooral op deze klassering moeten richten. Over 82 wedstrijden is het vooral defensief niet diep genoeg om de top vier aan te kunnen vallen, maar in Chicago is de uitspraak it ain’t over till the fat lady sings wel vaker van toepassing.
NASHVILLE PREDATORS (31-23-2 in 2021)
De Predators behaalden tegen alle verwachtingen in ook vorig seizoen de play-offs. Na een waanzinnige eindspurt was het alweer het zevende seizoen op rij dat de ploeg uit Nashville zich voor postseason plaatste. Al in de eerste ronde werden ze met 2-4 uitgeschakeld door divisiekampioen Carolina Hurricanes. Dit bleek uiteindelijk het definitieve zetje voor General Manager David Poile voor de rebuild.
DE JEUGD HEEFT DE TOEKOMST EN EINDE JOFA
De focus lag in het off-season zoals gezegd op het binnenhalen van jong, vers bloed. Calle Jarnkrok werd in de NHL Expansion Draft opgepikt door de Seattle Kraken. Veteraan Pekka Rinne bergt na twintig jaar zijn schaatsen definitief op. De all-time Predator in wins en shutouts was het voorbije seizoen al tweede doelman achter sensatie en landgenoot Juuse Saros. Desondanks won de Fin de King Clancey Memorial Trophy, voor zijn leiderschapskwaliteiten zowel op, als van het ijs.
De eerste trade kwam er op 1 juli met de Los Angeles Kings. Winger Viktor Arvidsson verhuisde naar Los Angeles in ruil voor een 2021 second-round en een 2022 third-round pick. Met het vertrek van de 28-jarige Zweed komt er tevens een einde aan de JOFA-line (Johansen – Forsberg -Arvidsson, red.). Iets wat bij landgenoot Filip Forsberg in het verkeerde keelgat schoot. Verdediger Ryan Ellis werd getrade naar de Philadelphia Flyers in ruil voor Philippe Myers en Nolan Patrick. Diezelfe Patrick werd vervolgens doorgestuurd naar de Vegas Golden Knights, in ruil voor forward Cody Glass.
In free agency hielden de Predators zich relatief rustig. David Rittich tekende als free agent een éénjarig contract om als backup van Juuse Saros te gaan fungeren. Voor wat diepte werden ook forward Matt Luff (één jaar) en Matt Tennyson (twee jaar) in Nashville gecontracteerd. Beide heren lijken te starten in AHL.
De focus werd vooral gelegd op het afhandelen van RFA-vraagstukken. Mikael Granlund tekende een vernieuwd, vierjarig contract ($5 miljoen dollar AAV). Om arbitration te voorkomen, werden er ook nieuwe deals gesloten met Dante Fabbro (twee jaar, $2.4 miljoen dollar AAV) en Juuse Saros (vier jaar, $5 miljoen dollar AAV). Tot slot werd Eeli Tolvanen verleidt tot een vernieuwd, driejarig contract ter waarde van $1.45 miljoen dollar per seizoen. Tolvanen beleefde vorig jaar met 22 punten (elf goals, elf assists) in 40 wedstrijden zijn breakout season.
Mede door de investeringen in jonge spelers en het verdwijnen van dure contracten, hebben de Predators een kleine $11 miljoen dollar aan ruimte in het salarishuis.
GEEN ECHTE CONTENDER
In de Central Division zal het behalen van de play-offs een zware dobber blijken voor de Predators. Veel zal afhangen van de prestaties van de jonkies en het in vorm blijven van de ervaren krachten. Ondanks het feit dat er een voorzichtige rebuild is ingezet, is er nog voldoende kwaliteit aanwezig om weerstand te bieden en stiekem mee te doen in de strijd om postseason-hockey.
Leuk detail: Op 26 februari 2022 zullen de Predators buiten (!) aantreden tegen de Tampa Bay Lightning in Nissan Stadium. Het zal voor de tweede keer — na nieuwjaarsdag 2020 tegen de Dallas Stars — in de geschiedenis van de Predators zijn.
ARIZONA COYOTES (24-26-6 IN 2021)
Het voorbije seizoen was er niet één om in de geheugens van de Coyotes-fans gegrift te staan. Ondanks het feit dat ze maar onder de .500 eindigden en Jakob Chychrun — 18 goals, meeste van alle NHL-verdedigers — definitief op de NHL-poorten rammelt, was het in het algemeen erg matig. Het roster vertoonde geen toekomstige sterren, verdedigend was er te weinig diepte en de goalies bleven niet fit.
Des te meer kwam het besef dat het een meerjarenproject zal worden in Arizona. Getuige ook het feit van acht (!) top 64 picks in de 2022 NHL Draft. Bovendien zijn ze — door de toevoeging van de Seattle Kraken — weer verhuist naar de Central Division.
BEZEM DOOR HET ROSTER
Op 23 juli — slechts uren voor de Entry Draft — maakten de Coyotes een blockbuster move. Aanvoerder Oliver Ekman-Larsson en Conor Garland werden naar de Vancouver Canucks getrade. Jay Beagle, Loui Eriksson, Antoine Roussel, een 2021 first-round en seventh-round pick en een second-round pick in 2022. Goalie Darcy Kuemper werd naar divisiegenoot Colorado Avalanche getrade, in ruil voor Conor Timmins, een first-round pick in 2022 en een conditional third-round pick in 2024. Backup goalies Antti Raanta tekende voor twee jaar bij de Carolina Hurricanes en derde doelman Adin Hill werd getrade naar de San Jose Sharks in ruil voor Josef Korenar en een 2022 second-round pick. Forward Ryan Dzingel tekende als free agent een éénjarige deal en Alex Galchenyuk kreeg na een try-out in Training Camp een éénjarig contract voorgeschoteld.
Verdediger Alex Goligoski tekende voor één jaar bij de Minnesota Wild en centre Christian Dvorak werd getrade naar de Montreal Canadiens in ruil voor twee draft picks (2022 first–round en 2024 second-round).
BUITENKANSJE
Shayne Gostisbehere werd getrade van de Philadelphia Flyers, samen met twee draft picks. De move werd vooral in Philadelphia flink bekritiseert, daar de Coyotes niets ertegenover hoefden te stellen. Belangrijkste reden voor deze move vanuit Philadelphia is de salary cap voor het seizoen 2021 – 2022.
De 28-jarige verdediger hoopt iets van zijn Calder Trophy niveau — tweede in 2015 – 2016 — terug te krijgen. Hij sukkelde in de laatste jaren met diverse blessures.
LANG SEIZOEN
Het gaat een tough cookie worden voor de Coyotes om competitief te zijn in de Central Division. Op papier zijn alle overige teams sterker en dieper en eindigt de ploeg onderaan in de Central, wellicht zelfs in geheel NHL. Desondanks is het goed om te zien, dat ze in Arizona het besef hebben gekregen dat er een frisse wind moest gaan waaien. Verlost van alle waardeloze contracten en de draft picks in het vooruitzicht, zouden de Coyotes over een aantal jaar ineens bij de favorieten kunnen horen.
Grote vraag is dan wel, waar de ploeg actief zal zijn. Het contract met de Gila River Arena — thuisbasis sinds 2003 — loopt na dit seizoen af en wordt niet verlengd. Een kopzorg extra.
De Los Angeles Rams hebben de nederlaag tegen de Arizona Cardinals weggespoeld met een deugddoende zege tegen een andere divisierivaal. In Seattle hadden de Rams genoeg aan een sterke tweede helft om de Seahawks opzij te zetten. Peter Carroll en co zitten intussen met de handen in het haar, want quarterback Russell Wilson moest in de tweede helft het veld verlaten met een stevige blessure aan de vinger.
Beide ploegen hadden behoorlijk wat moeite om de motor aan te zwengelen in deze game. Pas in de achtste drive van de wedstrijd werden de eerste punten gescoord. Daarvoor zagen we maar liefst vier punts, een turnover on downs en twee intercepties. Het werd niet bepaald beter na die eerste score — een touchdown pass van Wilson naar D.K. Metcalf — en de defensies bleven domineren. Vlakbij rust hadden de Seahawks weliswaar de kans om een grotere voorsprong uit te bouwen, maar een touchdown van Lockett werd uitgewist door een (lichte) holding call op de O-line.
RAMS WORDEN WAKKER
De tweede helft vertelde een ander verhaal. Het moet een stevige pot koffie geweest zijn die de Rams offense geserveerd had gekregen, want na de rust lukte het plots wel om het veld over te steken. Matthew Stafford — tot dan toe onzichtbaar met minder dan honderd passing yards — vond nu wel zijn receivers. Met name Robert Woods kwam in deze wedstrijd eindelijk aan de oppervlakte. Hij ving in totaal twaalf ballen voor 150 yards. Het was in deze eerste drive na de pauze weliswaar DeSean Jackson die voor de grootste play zorgde. Hij ving een pass van 68 yards van Stafford bij 3rd and 10. Al gebiedt de eerlijkheid ons te zeggen dat Jamal Adams absoluut niet vrijuit ging in de dekking.
Darrell Henderson liep uiteindelijk de touchdown binnen en bracht de Rams op voorsprong. Het team van Sean McVay zou niet meer omkijken. Een drive later was het opnieuw prijs met een touchdown-pass van Stafford op tight end Tyler Higbee. De Seahawks vonden geen antwoord. Al helemaal niet omdat bleek dat Russell Wilson geen 100% meer was. Tussen de twee touchdowns van de Rams door had Aaron Donald zich een weg gebaand naar Russell Wilson en hij raakte daarbij de werphand van de quarterback. De middelvinger van Wilson ging uit de kom. Hij probeerde het nog een drive vol te houden, maar de pijn was niet te harden.
Nadat Donald ook nog eens een sack haalde op Wilson, nam Carroll het besluit om hem van het veld te halen. De sack leverde Donald een nieuw record op trouwens. Geen Ram haalde ooit meer sacks dan Aaron Donald. De daaropvolgende punt van de Seahawks leverde overigens nog een spectaculair beeld op. Michael Dickson zag zijn eerste poging afgeblokt, maar kon de bal toch nog oppikken en trapte het leer alsnog 68 yards weg. Een schitterende play van de Australiër.
Michael Dickson is the GOAT. My dude kept his cool, scooped up the ball with 1 hand and BOOTED it 68 yards!
In het vierde kwart kwam Wilsons vervanger op het veld. Geno Smith — in 2013 nog een tweede ronde pick van de New York Jets en ware journeyman in de NFL — mocht uitzonderlijk nog eens zijn helm opzetten. De dertiger had sinds 2018 slechts negen passes gegooid en moest nu dus zijn team terug in de game brengen en dat lukte! Zijn eerste drive was meteen goed voor 98 yards en een touchdown. Een pass van 23 yards vond zijn weg naar DK Metcalf in de eindzone voor de score. Tegen alle verwachtingen in kregen de Seahawks-fans opnieuw hoop.
De Rams deden er alles aan om die hoop snel de kop in te drukken. Meteen na de touchdown van de Seahawks antwoordden Stafford en co met een eigen touchdown. Met een drive van 82 yards werd het veld overgestoken, waar Sony Michel vanop 2 yards de bal binnenliep om opnieuw de voorsprong uit te breiden. Geno Smith wilde echter van geen wijken weten. Een nieuwe goeie drive leverde een field goal op en na een stop van de Seahawks-defensie, kon de back-up zelfs voor de onwaarschijnlijke comeback gaan. Helaas ging het meteen mis. Smiths eerste pass ging richting Lockett, maar die gleed uit, waardoor Nick Scott zich naar de bal kon werpen en hem kon onderscheppen. Matt Gay knalde nog een field goal tussen de palen en bezegelde zo finaal het lot van de Seattle Seahawks, die met deze nederlaag onder .500 zakken.
Gisterenavond en vannacht stonden de eerste Division Series-wedstrijden op het programma. In de American League traden de Houston Astros, de nummer twee seed, aan tegen de de nummer drie Chicago White Sox. Nummer één seed Tampa Bay Rays kregen bezoek van Wildcardwinnaars Boston Red Sox.
CHICAGO WHITE SOX @ HOUSTON ASTROS
Door Jasper Roos
Een startende werper die uitsluitend (variaties op) fastballs gooit tegen de ploeg met het hoogste slaggemiddelde tegen de fastball laten starten; het lijkt niet het slimste wat je kunt doen. Toch besloten de White Sox gisteren om Lance Lynn Game 1 te geven en niet Lucas Giolito. Lynn’s geschiedenis tegen de Astros was al niet best, terwijl bijvoorbeeld Lucas Giolito de Houstonians afgelopen jaren tot twee keer toe bijna no-hitte.
Toch lijkt er enige method to the madness te zijn voor manager Tony La Russa. Houston counterde in Game 1 namelijk met Lance McCullers, de werper met de ongelooflijke curves en sliders die de White Sox al meerdere keren in zijn carrière domineerde. De White Sox-hitters staan bekend als een fastball-hitting collectief, met veel minder curve-hitting-kwaliteiten, wat één van de redenen is dat de ploeg nooit succes heeft gehad tegen McCullers.
Koos La Russa er dus voor om zijn beste werper (Giolito) niet te gebruiken in een wedstrijd waarin de White Sox sowieso waarschijnlijk al minder kans hadden en in plaats daarvan de werper met de grootste verlieskans te starten?
LANCE-A-LOT
Wat te verwachten was, gebeurde dus ook: in het duel ‘Lance-a-lot’ kreeg Lance Lynn harde klappen van de Houstonians, terwijl die andere Lance, McCullers, ongenaakbaar was. Houston nam in de tweede inning al een 1-0 voorsprong door een RBI single van rookie Jake Meyers, die 2-uit-4 ging. Een inning later sloeg Alex Bregman zijn teamgenoot Jose Altuve over de plaat, die met een mooie sliding langs Yasmani Grandal gleed voor het tweede punt. Bregman scoorde zelf even later de 3-0 na een hit van Yordan Alvarez.
CHEATING ASTROS?
De White Sox kregen intussen niets gedaan tegen McCullers, die opvallend goed stond te pitchen. Zo goed zelfs, dat analyst Alex Rodriguez zich op tv later hardop afvroeg of de forse toename van RPM’s (spinrate) van McCullers’ pitches wel ‘op natuurlijke wijze’ tot stand was gekomen. McCullers gooide dit seizoen gemiddeld 2797 RPM. In het duel van donderdag was dat ineens ruim 400 RPM meer, tot 3102 RPM. Hetzelfde geldt overigens voor reliever Ryan Pressly, die eveneens plotseling 250 RPM meer op zijn pitches had; allemaal forse toenames.
ALVAREZ SHINES
Intussen was de zo gevreesde White Sox offense volledig kansloos tegen McCullers, terwijl de Astros-aanval vrolijk doorscoorde. Lynn kreeg in de vierde inning nog twee runs tegen, via een RBI-single van Michael Brantley. Hij sloeg Meyers en Altuve over de plaat. De laatste run kwam tegen reliever Reynaldo Lopez in de vijfde inning; Yordan Alvarez parkeerde een hangende slider van ‘ReyLo’ over de muur in het rechtsveld.
Wie anders dan Jose Abreu redde de eer voor de White Sox, door in de achtste inning Tim Anderson over de plaat te slaan op het werpen van Kendall Graveman. De run mocht echter niet baten; de Astros wonnen vrij eenvoudig de eerste wedstrijd van hun playoffcampagne met 6-1.
UP NEXT
De Chicago White Sox sturen vanavond in Houston Lucas Giolito naar de heuvel. Giolito eindigde het reguliere seizoen 11-9 met een 3.53 ERA en 201 strikeouts. Tegenover hem staat rechtshandige werper Framber Valdez. Valdez ging dit seizoen 11-6 met een 3-14 ERA en 125 strikeouts.
BOSTON RED SOX @ TAMPA BAY RAYS
Door Sander Grasman
Je moet er maar aan gaan staan, als rookie de heuvel op om jouw teams postseason af te trappen. Toch leek Shane McClanahan allerminst onder de indruk van dit podium en bezweek hij geen moment onder de druk van het moment. Vijf innings lang hield hij de Bostonian offense die nog zo tekeer was gegaan tegen de New York Yankees volkomen in bedwang. Hij en alle Rays’ relievers gooiden geen enkele keer vier wijd.
Een beetje hulp van het veld hadden de Tampa-pitchers wel nodig. De Red Sox sloegen in de wedstrijd negen hits (drie meer dan hun tegenstander), maar dat hadden er veel meer kunnen zijn als de veldspelers van de Rays niet zo vaak op precies de juiste plek hadden gestaan. Bovendien beschikken zij in Yandy Diaz over een derdehonkman die met kinderlijk gemak slagmannen uit weet te gooien.
Waar de Floridianen de Red Sox offensief dus onder de duim hielden, kwamen zij zelf al vroeg tot scoren. Nog zo’n geweldige rookie van de Rays, phenom Wander Franco, sloeg in zijn eerste slagbeurt in de playoffs, met een tweehonkslag het eerste punt van de wedstrijd binnen. Randy Arozarena profiteerde maximaal van een klungelige verwerking van de klap door Enrique Hernandez. Franco kon even later zelf het tweede punt binnen lopen.
DE RANDY AROZARENA-SHOW
Nelson Cruz mag dan wel bijna met korting in het OV mogen reizen, de veteraan weet nog altijd de ballen goed te raken. In de derde inning sloeg hij de bal tegen het dak van Tropicana Field op een plek waar dat direct resulteert in een homerun. Het betekende de 3-0 en een kleine vorentscheidung.
Hierna was het de beurt aan de Randy Arozarena-show. Dit jaarlijks in oktober rondtrekkende circus biedt de toeschouwers van elk wat wils. Hij rent, hij vliegt en slaat naar alles wat beweegt en dat levert veelvuldig het nodige vuurwerk op. In de vijfde inning sloeg hij een worp van reliever Nick Pivetta – die maar liefst 4.2 innings voor zijn rekening naam, nadat starter Eduardo Rodriguez al in de tweede inning van de heuvel werd gehaald – de tribunes in, maar toen moest het hoogtepunt nog komen.
Na een vrije loop en een tweede double van Franco bevond de Cubaan zich op het derde honk, waar hij optimaal profiteerde van oplettendheid van de linkshandige Pivetta. Die nam te veel tijd voor zijn delivery, waarop Arozarena besloot ervoor te gaan en thuis te stelen. Buiten het bereik van Christian Vazquez gleed hij het vijfde en laatste punt van de wedstrijd over de thuisplaat.
UP NEXT
In Game 2 kunnen de Red Sox beschikken over hun ace Chris Sale. Op hem zal dus de hoop gevestigd zijn om de spanning terug in deze ALDS te brengen. Een andere fijne bijkomstigheid voor manager Alex Cora zou de terugkeer van JD Martinez zijn. Hij lijkt hersteld te zijn van zijn struikelpartij. De Rays sturen die andere rookie genaamd Shane het strijdperk in. Shane Baz werd pas laat in het seizoen aan de hoofdmacht toegevoegd, maar mag nu dus al ruiken aan het echte werk.
De vijfde week van dit NFL-seizoen begint vannacht. In de wekelijkse NFL Previews doet een NFL-redacteur van SportAmerika zijn voorspellingen op zijn geheel eigen wijze voor de duels van die week. Zo kan aan het einde van het seizoen opgemaakt worden wie de beste kijk op de competitie heeft. Aan aantrekkelijke potjes geen gebrek, met als hoogtepunt het bezoek van de Bills bij de Chiefs.
Los Angeles Rams (3-1) @ Seattle Seahawks (2-2)
Lumen Field | Donderdagnacht | 2.20
De Seahawks boekten zondag na twee nederlagen eindelijk weer een overwinning. Desondanks was het ook tegen San Francisco niet goed. Daarom is het iets te vroeg om te zeggen dat de ploeg de weg naar boven weer heeft gevonden. De Rams hebben zondag voor het eerst verloren, net op het moment dat ze gezien werden als grootste favoriet voor de Super Bowl. De Rams hebben gewoon een beter team. Voorspelling: Rams
New York Jets (1-3) @ Atlanta Falcons (1-3)
Tottenham Hotspur Stadium | 15.30
LONDON BABY! Na twee jaar is de NFL terug in Londen. Het lijkt er echter op dat de NFL haar Europese fans niet echt heeft gemist, want de affiches voor de twee wedstrijden in Londen nodigen niet echt uit om naar de Engelse hoofdstad te trekken. Toch zal het vol zitten met liefhebbers, die na afloop ongetwijfeld spijt hebben van de oversteek. Wel zien ze de Jets de tweede zege van het jaar boeken. Voorspelling: J-E-T-S
Detroit Lions (0-4) @ Minnesota Vikings (1-3)
US Bank Stadium | 19.00
De Vikings zijn (opnieuw) bezig aan een teleurstellend seizoen. Het spel is niet eens zo heel slecht, maar het lukt maar niet om wedstrijden te winnen. Daar zal zondag wel verandering in gaan komen. De Lions slaagden er zelfs tegen de Bears niet in om het duel echt spannend te maken. Laat staan dat ze in staat zijn de aanval van de Vikings af te stoppen. Voorspelling: Vikings
New Orleans Saints (2-2) @ Washington Football Team (2-2)
FedEx Field | 19.00
Twee ploegen met totaal verschillende gevoelens. De Saints zullen teleurgesteld zijn dat ze 2-2 zijn, terwijl het Football Team ook gewoon vier keer had kunnen verliezen. Vooral de defensie van Washington stelt teleur. Ze gaan dan ook niet in staat zijn om Jameis Winston te stoppen. Voorspelling: Saints
New England Patriots (1-3) @ Houston Texans (1-3)
NRG Stadium | 19.00
Het seizoen in Houston is zo’n ramp dat ze niet kunnen wachten tot Tyrod Taylor terug is. Dat zegt meer dan genoeg. Voorspelling: Patriots
Miami Dolphins (1-3) @ Tampa Bay Buccaneers (3-1)
Raymond James Stadium | 19.00
De strijd om de titel “Beste club in Florida”. Natuurlijk, de Jaguars spelen ook in deze staat, maar die neemt niemand echt serieus. De Dolphins trouwens ook niet echt, gezien de vorm van de laatste weken. De Bucs zijn ook nog niet in play-offvorm, maar weten wel de meeste wedstrijden naar zich toe te trekken. De piraten zullen de dolfijnen dan ook afslachten. Voorspelling: Bucs
Green Bay Packers (3-1) @ Cincinnati Bengals (3-1)
Paul Brown Stadium | 19.00
De combinatie Joe Burrow – Ja’Marr Chase is één van de verrassingen van dit seizoen. Een beetje zoals Big Ben, maar dan positief. De Bengals zijn koploper in de AFC North. Tot zondag, want de Packers komen dan naar Cincinnati. Na de vernedering in Jacksonville (tegen de Saints, het was niet zo erg dat ze van de Jaguars verloren) heeft Aaron Rodgers de vorm van vorig jaar weer hervonden en laat hij zien waarom hij de beste quarterback allertijden van het reguliere seizoen is. Voorspelling: Packers
Denver Broncos (3-1) @ Pittsburgh Steelers (1-3)
Heinz Field | 19.00
De Broncos verloren zondag kansloos van de Ravens en moeten bewijzen dat ze ondanks hun record ook van goede teams kunnen winnen. Gelukkig vallen de Steelers niet in die categorie. Er komt ooit een hele documentaireserie over hoe deze Steelers erin zijn geslaagd om in Buffalo van de Bills te winnen. De aanval valt van ellende uit elkaar. Niet alleen door het mindere spel van Ben Roethlisberger, maar ook door de playcalling: 4th down plays die de line of scrimmage niet halen. Voorspelling: Broncos
Philadelphia Eagles (1-3) @ Carolina Panthers (3-1)
Bank of America Stadium | 19.00
In het offseason ging het in Philadelphia alleen over Jalen Hurts en of hij wel de man voor de toekomst is. Dat is hij. De grote vraag is vooral of de rest van de ploeg dat is. Verdedigend is het zwak en aanvallend maken ze te veel overtredingen. De grote vraag bij de Panthers is of CMC al weer terug is. Als Carolina wint, mogen ze misschien wel over de play-offs beginnen te dromen. Zo ver komt het echter niet, want Hurts maakt het verschil. Voorspelling: Eagles
Urban Meyer lijkt alle krediet in Jacksonville al verspeeld te hebben en wacht nog steeds op zijn eerste zege. De Titans verloren zondag in overtime van de Jets. Een duel dat dus prima in Londen gespeeld had kunnen worden. De enige manier waarop deze wedstrijd de moeite van het kijken waard is, is als het een Derrick Henry-show wordt. Voorspelling: Over 200 yards voor Henry (en een zege voor de Titans)
Cleveland Browns (3-1) @ Los Angeles Chargers (3-1)
SoFi Stadium | 22.05
Justin Herbert is dit jaar nog beter dan vorig seizoen en de Chargers zijn een ploeg om rekening mee te houden in de AFC, maar ook de Browns zijn beter dan afgelopen jaar. Ze winnen nu zelfs wedstrijden met hun defensie. Als Baker Mayfield en Odell Beckham Jr. een klein beetje op één lijn komen, kunnen de Browns de AFC winnen, maar zo ver is het nog niet. Voorspelling: Chargers
Chicago Bears (2-2) @ Las Vegas Raiders (3-1)
Allegiant Stadium | 22.05
De Raiders zijn all-in gegaan met hun beslissing om Jon Gruden een contract voor tien jaar te geven. Ondanks dat de odds niet echt in hun voordeel waren, lijkt de gok zich toch uit te betalen. De Raiders staan tegen de verwachtingen in op een aardige winst. De Bears mogen blij zijn dat ze nog quitte staan. Het is daarom verstandiger om voor dit duel alles op zwart in te zetten, want uiteindelijk wint het (t)huis(team) altijd. Voorspelling: Raiders
San Francisco 49ers (2-2) @ Arizona Cardinals (4-0)
State Farm Stadium | 22.25
Jimmy Garoppolo doet er alles aan om te spelen tegen de Cardinals. Logisch, want het kan wel eens één van zijn laatste wedstrijden in dienst van de 49ers zijn. Iedereen zit te wachten tot Trey Lance het overneemt. Voor de kansen van Jimmy G. is het misschien wel beter deze wedstrijd even uit te zitten. De Cardinals zijn in bloedvorm en nog beter dan voorspeld. Ook verdedigend, zoals ze al tegen de Rams lieten zien. De Cards pakken de NFC West hier in een houdgreep. Voorspelling: Cardinals
New York Giants (1-3) @ Dallas Cowboys (3-1)
AT&T Stadium | 22.25
Dit zijn de Cowboys die we eigenlijk vorig jaar al hadden verwacht. Aanvallend loopt het als voor de blessure van Dak Prescott, over wie we het dit jaar veel meer zouden hebben als Kyler Murray voor honkbal had gekozen. De grootste verrassing is echter de defensie van Dallas. Ze kunnen ineens tegenstanders afstoppen. Een ideale test voor Daniel Jones en Saquon Barkley, die ook met de week beter worden. Toch heeft Dallas te veel wapens. Voorspelling: Cowboys
Buffalo Bills (3-1) @ Kansas City Chiefs (2-2)
Arrowhead Stadium | Zondagnacht | 2.20
Dé wedstrijd van het reguliere seizoen. De beste ploeg in de AFC van de laatste drie jaar tegen de belangrijkste uitdager. Waarbij Buffalo de betere verdediging heeft. Al is het bij elke verdediging de vraag of ze goed genoeg zijn om Patrick Mahomes af te stoppen. Die van de Chiefs gaat Josh Allen in ieder geval niet tegenhouden. Dit wordt een absolute shootout, waarbij het thuisvoordeel van Kansas City de doorslag gaat geven. Voorspelling: Chiefs
Indianapolis Colts (1-3) @ Baltimore Ravens (3-1)
M&T Bank Stadium | Maandagnacht | 2.15
Gaat het de Colts lukken om de running game van de Ravens te stoppen? De Colts gaven zondag maar 35 rushing yards op, dus misschien gaat het de bezoekers wel lukken om de streak van 100 rushing yards van de Ravens te stoppen. Het is één van de weinige dingen waar de Colts het de Ravens misschien lastig kunnen maken, want de wedstrijd zelf is een grote mismatch. Voorspelling: Ravens
Stand na week 4
1.
Chris van Dijk
10-6
(.625)
2.
Toon Aerts
10-6
(.625)
3.
Luuk Dokter
15-16*
(.484)
*toen Luuk zijn eerste voorspelling deed, was TNF nog geen onderdeel van deze reeks
Lees hier de voorspellingen van Luuk van vorige week.
Op 12 oktober beginnen de gladiatoren van het ijs aan een nieuw seizoen in de NHL. Titelverdediger Tampa Bay opent die avond het bal tegen de Pittsburgh Penguins. Bij SportAmerika blikken we de komende dagen vooruit op dit seizoen en nemen we de divisies met je door. Vandaag is het de beurt aan de Pacific Division. De Vegas Golden Knights waren twee jaar geleden de laatste winnaar en starten ook nu weer als favoriet. Met Edmonton en mogelijk het splinternieuwe Seattle zijn er echter kapers op de kust.
VEGAS GOLDEN KNIGHTS (40-14-2 IN 2021)
High hopes and expectations. Dit ging vorig jaar op voor de Vegas Golden Knights en dat zal nu niet anders zijn. De ploeg startte in 2021 als één van de favorieten voor de Stanley Cup aan het seizoen, maar zoals te doen gebruikelijk schoten de Knights opnieuw net tekort. Ze zullen het zelf niet willen horen, maar Vegas lijkt de rol van de aartsrivaal uit San Jose over te nemen. Geweldig presteren tijdens het reguliere seizoen en choken op de momenten die er echt toe doen.
Afgelopen seizoen rekenden ze af met de Wild en de Avalanche in de play-offs om vervolgens te struikelen over de Canadiens. Op papier de minst sterke tegenstander van de drie. De Golden Knights zien het zelf waarschijnlijk anders, maar hun zogenaamde window of opportunity begint langzaam maar zeker te sluiten.
FLOWER UITGEZWAAID
In Sin City zijn ze gewend aan succes. Dat de fans hier anders over denken, geeft aan dat ze in Vegas verwend zijn geraakt. Als expansion team vanaf de allereerste puck drop meedoen om de prijzen is bijzonder en knap. Dat het nog niet tot het gewenste resultaat (een Cup) heeft geleid, doet daar niets aan af. Ook dit seizoen zijn de Golden Knights weer een powerhouse in het westen.
Peter DeBoer zag echter wel wat sterkhouders verkassen. Ryan Reaves moet nu namens de Rangers de tegenstander gaan ontregelen en ook het verlies van Marc-André Fleury kon wel eens meer impact hebben dan gedacht. Daar staat dan weer de komst van Nolan Patrick en Evgenii Dadonov tegenover. Zij gaan waarschijnlijk samen met Mattias Janmark de derde lijn vormen en daar zijn de Knights er wel serieus op vooruit gegaan.
NU DAN EINDELIJK?
Door die al gememoreerde derde lijn moet het depth scoring beter verzorgd zijn in Vegas. Dat is geen overbodige luxe, want veel kwam terecht op het bordje van de top six forwards. Alex Tuch moet DeBoer nog meer mogelijkheden geven, maar hem zien we pas in 2022 terug. Onder de lat is het nu aan Robin Lehner. De goalie, die onlangs een medisch probleem aankaartte, begint aan zijn derde seizoen bij de Knights en zijn eerste als starter.
Laurent Brossoit, voormalig backup van Edmonton en Winnipeg, moet die rol nu in Nevada vervullen. Daar wordt het voor de Knights spannend. Is Lehner in staat zijn team een heel seizoen te dragen? En hoe zit het defensief in elkaar nu Fleury vertrokken is? De Golden Knights zijn sterk, maar of ze sterk genoeg zijn om opnieuw een gooi naar de Cup te doen, valt te betwijfelen.
EDMONTON OILERS (35-19-2 IN 2021)
Het verhaal van de Edmonton Oilers vorig seizoen was opnieuw het verhaal van het tweekoppig monster. Connor McDavid, momenteel de beste speler op deze planeet, en Leon Draisaitl droegen de Oilers in de North Division, maar de play-offs vragen meer dan alleen twee supersterren. Met respectievelijk 33 en 31 goals stonden McDavid en Draisaitl in de top 4 van de topscorerslijst. Samen waren ze goed voor 189 punten, waarvan McDavid er 105 voor zijn rekening nam.
In de divisie moesten ze alleen de Leafs voor zich dulden. Eenmaal aangekomen in het postseason hadden de Winnipeg Jets een uitstekend strijdplan klaar. Ze hielden Draisaitl op 2 goals en McDavid op 1 treffer. De rest van de Oilers was niet bij machte het Winnipeg moeilijk te maken, waardoor de Jets na vier wedstrijden al klaar waren met Edmonton.
AANVALLENDE VERSTERKING
Eerlijk is eerlijk, Ken Holland heeft zich de kritiek aangetrokken. De general manager maakte zijn team in het off-season minder afhankelijk van McDavid en Draisaitl. Warren Foegele en Derek Ryan moeten voor wat meer depth scoring zorgen, maar met name het vastleggen van Zach Hyman zal de fans tot tevredenheid stemmen. De voormalig Maple Leaf gaat McDavid assisteren op de eerste lijn. Tijdens de voorbereiding lieten de twee al zien dat er een klik is, dus dat belooft veel.
Holland heeft echter maar een deel van het probleem opgelost. Defensief is het er namelijk niet sterker op geworden. Adam Larsson en Ethan Bear vertrokken en zijn vervangen door veteraan Duncan Keith en Cody Ceci. Ook onder de lat houdt het nog steeds niet over met Mike Smith (39) en Mikko Koskinen (33).
DEFENSIEF KWETSBAAR
Met McDavid en Draisaitl op het ijs waren wedstrijden van de Oilers al een garantie voor spektakel. Nu komt daar Hyman nog eens bij. Mogelijk dat zijn aanwezigheid ook het spel van Ryan Nugent-Hopkins ten goede komt. De aanvaller is al jaren best of the rest in Alberta en weet dat zelf maar al te goed. Dit bracht de nodige druk met zich mee en die last kan hij nu delen met Zach Hyman.
In het reguliere seizoen worden de Oilers een ware attractie. Wanneer het echt om de knikkers gaat, zal ’t weer een repeterend verhaal worden. Defensief is dit team nog altijd niet sterk genoeg om de topfavorieten in het westen in een lange serie te verslaan. Evan Bouchard kan daar op de lange termijn verandering in brengen, maar de jonge verdediger mist nu nog ervaring.
SEATTLE KRAKEN (NIEUW IN NHL)
Vanaf dit seizoen kent de NHL weer een even aantal teams. Met de Seattle Kraken is het evenwicht terug en de eerste tegenstander van deze nieuwe franchise is de reden dat ’t verwachtingspatroon direct hoog is. In vroeger tijden waren nieuwe teams per definitie kanonnenvoer.
De komst van de Vegas Golden Knights bracht daar verandering in. Zij schopten het in hun eerste seizoen direct tot de Stanley Cup Final. Kunnen we dan ook van de Seattle Kraken verwachten? Waarschijnlijk niet. Het eerste roster van deze franchise is echt niet slecht, maar Dave Hakstol heeft een mirakel nodig om in de voetsporen van de Knights te treden.
EENHEIDSWORSTEN?
In Marc-Andre Fleury hadden de Knights vanaf het eerste moment een face of the franchise. Dit gezicht ontbreekt een beetje in Seattle. Waarschijnlijk zijn de Kraken in de breedte zelfs beter dan de Knights in hun eerste seizoen, maar het ontbeert general manager Ron Francis aan een échte grootheid. Mark Giordano zou dit kunnen zijn, maar op zijn 38e zullen zijn beste jaren in Calgary achtergebleven zijn.
Een eerste lijn met Jaden Schwartz, Jared McCann en Jordan Eberle klinkt goed in de oren, maar hier valt direct op dat er niemand bovenuit steekt. Logisch, want de concurrentie zet niet de topspelers in de etalage voor de expansion draft. De belangrijkste speler is echter als free agent vastgelegd. Philipp Grubauer zal waarschijnlijk de boeken in gaan als de eerste starter van de Kraken, maar onze oosterbuur heeft in Chris Driedger een geduchte concurrent.
VOLGEND SPROOKJE LIJKT UITGESLOTEN
Onder de lat hebben ze het in Seattle dus goed voor elkaar en mede daardoor worden zij gezien als kanshebber op een ticket voor de play-offs. Daarbij hebben ze het geluk dat de Pacific Division ook dit seizoen niet de beste divisie in de league is. Een sprookje zoals zich dat in Vegas ontrolde, lijkt in Seattle niet te gaan gebeuren.
Met de Sounders in de MLS, de Seahawks in de NFL en in mindere mate de Mariners in de MLB vierde de stad de laatste jaren de nodige successen. Er lijkt draagvlak voor een NHL-team in de stad en als de fans er serieus achter gaan staan, kan het in Seattle flink tekeer gaan. Daar weten ze in de NFL alles van. Die steun kan de Kraken naar de play-offs helpen, maar meer dan één ronde zullen ze toch niet overleven.
VANCOUVER CANUCKS (23-29-4 IN 2021)
In het westen van Canada zullen ze Bredero waarschijnlijk niet kennen, maar diens lijfspreuk deden de Vancouver Canucks alle eer aan. Het ene seizoen knikker je de titelverdediger uit de play-offs en een aantal maanden later eindig je roemloos onderaan in de North Division. Het kan verkeren. Met Elias Pettersson, Quinn Hughes, Brock Boeser en Bo Horvat stond en staat er best een aardig geraamte in British Columbia.
Niemand binnen de organisatie hield er vorig seizoen rekening mee dat dit getalenteerde gezelschap onderaan in de divisie zou eindigen. Dat was echter precies wat er gebeurde. Het was in de eerste helft van 2021 een zooitje in Vancouver. Op een gegeven moment testten meer dan 20 spelers positief op corona en werd wedstrijd na wedstrijd na wedstrijd uitgesteld. Scoren deden ze nauwelijks, maar de tegenstander des te meer. De zevende plaats in de divisie was dan ook een logisch gevolg.
TELEFOON ROODGLOEIEND
Jim Benning heeft deze zomer dan ook niet stilgezeten. De general manager had een goede oplader nodig, want het ene na het andere belletje werd gepleegd. In de Arizona Coyotes vonden de Canucks een welwillende partner voor een grote trade. Zo werden onder meer Conor Garland en Oliver Ekman-Larsson naar Canada gehaald in ruil voor, met alle respect, mindere (niet goedkope) goden.
Daarnaast werd Jason Dickinson overgenomen van de Dallas Stars. Stuk voor stuk spelers die de Canucks beter maken. Daarnaast verlengden Pettersson en Hughes hun contract. Ook tussen de palen strikte Benning een interessante naam. Jaroslav Halak heeft weliswaar niet zijn beste seizoen achter de rug, maar met zijn ervaring kan de Slowaakse veteraan starter Thatcher Demko prima van dienst zijn.
UP OR DOWN?
Ondanks het slechte seizoen is Travis Green nog altijd de coach in Vancouver. Hij krijgt de kans zich te revancheren en kan daarbij vertrouwen op drie sterke forward lines. Met potlood vullen we daar ook Nils Hoglander en de Rus Vasily Podzolkin in. De vierde lijn en de defensie zorgt voor hoofdbrekens. Quinn Hughes en Ekman-Larsson en Tyler Myers zijn zekerheidjes.
Achter dit drietal wordt de spoeling dun. OEL speelde bij de Coyotes vorig seizoen nog net aan 20 minuten, maar in Vancouver zal hij weer ouderwets lang op het ijs staan. In 2013-2014, als jonge twintiger, speelde Ekman-Larsson gemiddeld bijna 26 minuten per wedstrijd. Als de Canucks naar het postseason willen, zal dit ook nu de norm zijn. Als ze alles heel weten te houden, maakt Vancouver een kans. Weet het pechduiveltje opnieuw de weg naar de Rogers Arena te vinden, dan haken ze af.
LOS ANGELES KINGS (21-28-7 IN 2021)
Heel voorzichtig kruipen de LA Kings uit het diepe dal. In 2019 eindigden ze stijf onderaan in hun divisie, daarna sloten ze af op de zevende plaats om vorig seizoen als zesde te eindigen. De drie teams uit Californië proberen allen zichzelf terug te vinden en bij de Kings nadert deze zoektocht het einde. Vorig seizoen maakten we al even kennis met de talentvolle Quinton Byfield, maar waren het de oudjes die de ploeg droegen.
Met 50 punten in 56 wedstrijden voerde Anze Kopitar de troepen aan. Drew Doughty volgde en op de derde plaats vonden we Dustin Brown terug. De 36-jarige aanvaller schoot 17 keer met scherp. De dertigers zijn nog altijd ontzettend belangrijk voor de Kings, maar zullen het stokje gaan overdragen. In de crease werd daarmee al een begin gemaakt. Jonathan Quick (.898 sv%) zag Cal Petersen ’t leeuwendeel van de wedstrijden voor zijn rekening nemen.
BLIK OP DE TOEKOMST (I)
Diezelfde Petersen kreeg deze zomer een nieuw contract in LA. De defensie voor hem is een mix van ervaring en talent. Drew Doughty en diens vette contract ($ 11 miljoen per jaar) keren (natuurlijk) weer terug, maar ook Alexander Edler is nu in Californië te bewonderen. De Zweed verruilde Vanouver voor LA, waar hij spelers als Tobias Bjornfot en Michael Anderson moet gaan bijsturen.
Aanvallend pakte Rob Blake ook door. De general manager lokte Phillip Danault en Viktor Arvidsson naar ’t Staples Center en zorgt zo voor meer depth scoring. Naast Byfield lopen meer interessante, jonge spelers rond bij de Kings. Vladimir Tkachev valt daar met zijn 26 jaar misschien niet meer onder. De Rus heeft een paar sterke seizoenen in de KHL achter de rug en gaat het nu proberen in de NHL.
OUDJES TREKKEN DE KAR
Wat mogen we van deze “nieuwe” Kings verwachten? Ze zijn niet sterk genoeg om het tegen de Knights en Oilers op te nemen. Als alles goed valt voor LA maken ze mogelijk kans op een derde plaats in deze divisie. Veel waarschijnlijker is dat ze voor het vierde jaar op rij de play-offs missen.
De Kings zijn nog erg afhankelijk van spelers als Kopitar, Brown en Doughty, die jaren geleden al de Stanley Cup naar LA brachten. Danault en Arvidsson kunnen bijspringen en hebben tevens de leeftijd dat ze nog wel een tijdje meekunnen. De fans in LA moeten er echter rekening mee houden dat deze groep een sterke periode afwisselt met een reeks nederlagen. Rob Blake zal dit waarschijnlijk incalculeren en vooral de ontwikkeling van de talenten in de gaten houden.
CALGARY FLAMES (26-27-3 IN 2021)
In Calgary bungelt het al een paar jaar tussen hoop en vrees. De Flames verloren in 2004 de Stanley Cup Final en daarna is het, uitzonderingen daargelaten, behelpen. Tot daar in 2019 opeens de titel in de Pacific Division was. Niet alleen bracht die divisietitel een banner met zich mee, maar het schiep ook verwachtingen. En aan die verwachtingen kunnen Johnny Gaudreau en de zijnen niet voldoen.
De kleine Gaudreau was de belangrijkste reden van die titel in ’19. Hij scoorde dat jaar 36 goals en Johnny Hockey zou tot de elite in de NHL gaan behoren. De winger uit New Jersey is inderdaad steengoed, maar het niveau van 2019 heeft Gaudreau daarna niet meer gehaald. Een plek bij de beste vier in de North Division was vorig seizoen ook te hoog gegrepen voor de Flames, die voor de tweede keer in vier jaar de play-offs misten.
IETS TE BEWIJZEN
Met de komst van Blake Coleman lijken de Flames aanvallend een pak beter dan vorig seizoen. De aanvaller zette als free agent zijn krabbel onder een contract dat hem tot 2027 in Alberta houdt. Samen met Matthew Tkachuk en Elias Lindholm moet de tweevoudig Cup-winnaar de top line gaan vormen.
Sean Monahan en Gaudreau krijgen dan op de tweede lijn gezelschap van Andrew Mangiapane. Het pijnpunt ligt bij de Flames in de verdediging. Mark Giordano werd door de Kraken opgepikt in de expansion draft en een goede vervanger is deze zomer niet gevonden. Nikita Zadorov werd overgenomen van de Blackhawks, maar de Rus is niet van het kaliber Giordano.
WARE GEZICHT TONEN
De Calgary Flames keren terug in de Pacific Division en met Darryl Sutter aan het roer maken ze een goede kans op minimaal een wildcard. Sutter nam het vorig seizoen over van Geoff Ward en is de vierde coach in de laatste drie seizoenen. Over de aanval zal de ervaren Sutter zich niet veel zorgen maken.
Over Jacob Markstrom des te meer. De goalie speelde zeven seizoenen voor de Canucks en kwam daar tot een .913 sv%. Daar kwam hij in z’n eerste jaar bij de Flames (.904) niet in de buurt. De Zweed zal willen bewijzen dat dit een schoonheidsfoutje was. De 24-jarige Daniel Vladar zal als backup fungeren, maar met .886 neemt de Tsjech geen save percentage mee dat vertrouwen geeft.
SAN JOSE SHARKS (21-28-7 IN 2021)
Een trainingskamp op vreemde bodem, een aantal thuiswedstrijden in een vreemde omgeving en hommeles in de kleedkamer. Dat is in een notendop het jaar 2021 voor de San Jose Sharks tot nu toe. Tel daar nog een karrenvracht aan nederlagen bij en de conclusie mag worden getrokken dat het niet best gaat in de hoofdstad van Silicon Valley.
Nog maar een paar jaar geleden stond de club in de finale van de Stanley Cup, maar Doug Wilson bleef daarna vertrouwen houden op zijn oude kern, haalde een falende Erik Karlsson op uit Ottawa, zag goalies knoeien en talenten niet doorbreken. De general manager weigert zijn roster echter op te blazen. Wilson zag en ziet een rebuild niet zitten en doet het op zijn manier. Waar de Ducks en Kings uit de kelder beginnen te klimmen, daar zoeken de Sharks nog naar het lichtknopje en de trap.
BLIK OP DE TOEKOMST (II)
Martin Jones was in 2016 een belangrijke reden dat de Sharks de Western Conference wonnen. De goalie was de laatste seizoenen echter geen schim van zichzelf en z’n contract werd deze zomer zelfs afgekocht. James Reimer, de backup in 2016, en de jonge Adin Hill moeten de problemen onder de lat oplossen. Nick Bonino gaat op zijn oude dag, de center is 33, eindelijk spelen voor de club die hem gedraft heeft.
Met Bonino heeft San Jose een goede, betrouwbare center voor de derde lijn. Iets wat vorig seizoen ontbrak. Andrew Cogliano kwam deze zomer ook naar de Bay Area en moet met zijn ervaring de beloften gaan begeleiden. Met Jonathan Dahlen en Adam Raska zijn die er wel degelijk, maar het grootste talent is William Eklund. De Zweedse tiener is een sensatie in de voorbereiding en kan zomaar in de line-up staan als de Sharks op 16 oktober ’t seizoen starten.
COIN TOSS…
Vlees noch vis, dat is misschien wel de beste omschrijving voor de Sharks van dit seizoen. Te goed om onderaan te bungelen, maar niet goed genoeg voor een topnotering. Als spelers als Karlsson, Brent Burns en Marc-Edouard Vlasic hun normale niveau oppakken, zijn de Sharks levensgevaarlijk.
Valt de oude kern opnieuw tegen, dan wordt het wederom een verloren jaar voor de organisatie en krijgt Wilson spijt dat hij de rebuild niet eerder door heeft gezet. Aanvallend zal het moeten komen van Logan Couture, Tomas Hertl, Kevin Labanc en Timo Meier. Zeker nu Evander Kane weer in de nesten zit. Er loopt nu onder meer weer een aanklacht wegens huiselijk geweld tegen de topscorer van vorig seizoen, maar mogelijk zijn de Sharks wel beter af zonder hem.
ANAHEIM DUCKS (17-30-9 IN 2021)
Dallas Eakins wist waar hij aan begon. Zelfs de coach zal vorig seizoen af en toe het idee hebben gehad dat hij op pad ging met de cast van de Mighty Ducks in plaats van een groep NHL-spelers. Goed, dat is misschien wat overdreven, maar feit is wel dat de Anaheim Ducks vorig seizoen op Buffalo na de minste punten pakten. Tussen 15 februari en 5 maart verloor Anaheim negen wedstrijden op rij. Alleen tussen 18 december 2018 en 15 januari 2019 deden ze ’t nog beroerder met elf verliespartijen achter elkaar.
Zelfs de doorgaans erg betrouwbare John Gibson deelde in de malaise en zette met .903 zijn slechtste save percentage in z’n loopbaan neer. Er was echter ook reden tot optimisme, want Trevor Zegras debuteerde in de NHL. De Ducks zien in hem de natuurlijke opvolger van Ryan Getzlaf, die op z’n 36e ook nog in Anaheim rondloopt.
BLIK OP DE TOEKOMST (III)
Bob Murray raakte deze zomer niet in paniek. Hij heeft het geld én de talenten om achter een topper als Jack Eichel aan te gaan, maar de general manager weigert die weg te bewandelen. De general manager kiest voor de lange termijn en houdt vast aan zijn prospects. En zijn draft picks. En een groot deel van de spelersgroep die vorig jaar onderaan eindigde in hun divisie. Murray verlengde het contract met captain Ryan Getzlaf en hield zich verder op de vlakte.
Dat zal de komende jaren anders worden. Van veel spelers loopt het contract in 2022 af. Zij moeten dit seizoen aangrijpen om te bewijzen dat ze in de NHL behoren en in ’t bijzonder binnen deze ambitieuze organisatie. Rickard Rakell is zo’n speler. Tussen 2016 en 2018 was de Zweed goed voor 67 goals. In de seizoenen daarna kwam hij tot een totaal van 42 treffers.
GEDULD
The future is bright, the future is orange. Maar eerst moeten de Ducks en hun fans zich nog door het heden worstelen. In Gibson heeft Eakins een goalie die wedstrijden kan stelen, maar dit zal niet elke avond gebeuren. Met onder meer Jamie Drysdale en Jacob Larsson heeft de goalie talentvolle blueliners voor zijn neus, maar ook spelers die net komen kijken. Aanvallend is het al niet veel anders. Er moet een wonder gebeuren wil dit Anaheim meedoen om de eerste drie plekken of een wildcard. De fans in Orange County moeten de lat dan ook vooral niet te hoog leggen. Ze moeten vooral genieten van het jonge grut dat hen over een paar jaar zoveel mooie momenten gaat bezorgen.
De eerste oefenwedstrijden zijn gespeeld en nog minder dan een maand tot de start van het NBA seizoen! In de aankomende previews blikken wij per divisie vooruit en lichten we alle offseason moves van de teams uit. We gaan verder met de Northwest division.
#1 | Utah Jazz: 55-27
Nadat de Jazz vorig jaar een extreem goed seizoen draaiden waren ze al vrij snel in de picture om ook dit jaar hoge ogen te gooien. Nadat ze tegen de Clippers verloren en de playoffs verlieten ging de knop snel om. Dit jaar is het jaar dat het moet gaan lukken.
Met sterren Donovan Mitchell en Rudy Gobert in de gelederen, die aangevuld worden door Mike Conley Sr., Joe Ingles en co, hebben de Jazz een goede kans om de divisie te winnen. Met het aantrekken van Eric Pascall,Hassan Whiteside en Rudy Gay hebben de Jazz daarnaast absoluut een diepe ploeg die zeker niet slechter is dan vorig jaar.
De startopstelling van dit jaar is vrij identiek aan die van vorig jaar. De selectie van de Utah Jazz was al sterk, maar heeft met de nieuwe aanwinsten nu ook meer diepte gekregen. Sterspelers Gobert en Mitchell zijn nog jong (29 en 25 jaar oud) en kunnen nog beter worden. Daarnaast zijn Whiteside, Gay en Pascall betere spelers dan de spelers die vorig jaar bij de Jazz op dezelfde posities speelden. De Western Conference is echter ook wat sterker geworden, dus een grote sprong zal er niet echt in zitten. Toch zijn de Jazz favoriet in de divisie en zit een top drie klassering in de Western Conference er dit jaar ook weer in.
#2| Denver Nuggets: 49-33
Na een goed seizoen met een derde plaats in de Western Conference als resultaat namen de Nuggets het in de eerste ronde van de playoffs op tegen de Blazers. De serie werd gewonnen dankzij de vers gekozen MVP Nikola Jokic. De ronde daarna kwamen de Suns op het pad. Deze serie verliep wat minder gunstig voor de mannen van Mike Malone. Er werd maar liefst met 4-0 verloren, en zo kwam er een eind aan een toch wel succesvol seizoen. Niemand gaf namelijk meer een stuiver om de kansen van de Nuggets na de blessure van Jamal Murray, een blessure die hem de rest van het jaar uitschakelde.
In het offseason deden de Nuggets het niet bepaald rustig aan: er werden vijf spelers gecontracteerd. De grootste naam was Aaron Gordon, die een nieuw contract tekende. Ook JaMychal Green en Will Barton kozen ervoor om hun termijn bij de Nuggets te verlengen. Austin Rivers en Jeff Green namen ook de stap richting Denver.
VERWACHTE LINE-UP DENVER NUGGETS
PG: Monte Morris | SG: Will Barton | SF: Michael Porter Jr. | PF: Aaron Gordon | C: Nikola Jokic
Door de blessure van Murray is het backcourt flink verzwakt, wat zorgt voor een flinke puzzel voor Mike Malone. Met Rivers als back-up heb je een start, maar een vervanger voor Murray heb je niet zo snel. Een flinke aderlating dus. Toch verwachten we wel wat van de Nuggets: ”MPJ” is een jaar ouder en kan met zijn nieuwe contract op zak nu écht gaan laten zien waarom hij als ruw talent gekozen is. Ook heeft Aaron Gordon nu een volledige voorbereiding mee kunnen draaien, en met Jokic in je team ben je altijd goed voor een overwinning of 40-45. Al met al gaat het gemis van Murray groot zijn, maar is de potentie dit jaar groter dan het verlies.
#3 | Portland Trail Blazers: 43-39
Na het hoopgevende einde van de bubbel in Orlando kwamen de hoge verwachtingen voor vorig jaar. Die hoge verwachtingen kwamen niet helemaal uit, maar de Blazers eindigden toch op een zesde plaats in het sterke westen. Hiermee ontliepen ze net het play-in tournooi. Dat ze op die plek eindigde kwam eigenlijk toe aan één persoon: Damian Lillard. Nadat het voor de zoveelste keer niet lukte om een echt diepe playoff run te maken, kwamen de trade rumors Lillard wil weg uit Portland. De Lakers, Sixers, Nets en zelfs de Warriors werden genoemd. Het was de taak van General Manager Neil Olshey om te zorgen dat de superster bleef, en het team kans maakt om mee te doen om de knikkers.
De grote naam bleef uit, maar er kwam genoeg nieuws uit Portland. Zo vertrokken Zach Collins (Spurs), Carmelo Anthony (Lakers), Enes Kanter (Celtics) en Harry Giles (Clippers). Aan de andere kant bleef Norman Powell en kwam Larry Nance Jr. via een trade (voor oa. Derrick Jones Jr.), Cody Zeller en Ben McLemore tekende ook een contract bij de Blazers.
VERWACHTE LINE-UP PORTLAND TRAIL BLAZERS
PG: Damian Lillard | SG: CJ McCollum | SF: Norman Powell | PF: Robert Covington | C: Jusuf Nurkic
De verwachte line up is ongeveer dezelfde als vorig jaar. Het enige verschil is dat Norman Powell op de small forward positie begint in plaats van Rodney Hood. De bank is wat minder dan vorig jaar, wat wel voor een probleem kan gaan zorgen. Vergelijk de spelers van vorig jaar eens met die van nu: Anthony v Snell, Collins/Kanter v Zeller. Er is dus zeker talent verloren gegaan, waarmee er nóg meer op de schouders van Lillard en zijn eeuwige compagnon C.J. McCollum komen. Toch blijven de Blazers met de twee guards gewoon een top team die meer dan genoeg wedstrijden gaan winnen.
#4 | Minnesota Timberwolves: 33-49
Het makkelijkste om te doen bij de Minnesota Timberwolves is het recente verleden aanhalen. Redelijke sterren die uiteindelijk niet goed genoeg uit de verf komen. De laatste playoff run was in 2018 met Jimmy Butler en coach Thibs. De enige die ook in dat team speelde was Karl-Anthony Towns. En daar begint het positieve aspect van dit seizoen. Towns is gewoon een all-star kaliber speler die, met de juiste spelers om zich heen, echt een heel groot talent is. Nadat vorig jaar D’Angelo Russell gehaald werd, waren de verwachtingen hoog. Die verwachtingen waren overduidelijk te hoog gegrepen. Met Anthony Edwards hebben de Timberwolves hun volgende ijzer in het vuur met de potentie om een superster te worden. Of dat dit seizoen al gaat gebeuren, is afwachten.
VERWACHTE LINE-UP MINNESOTA TIMBERWOLVES
PG: D’Angelo Russell | SG: Malik Beasley | SF: Anthony Edwards | PF: Jaden McDaniels | C: Karl-Anthony Towns
Na weer een mislukt seizoen is het ook dit seizoen weer hopen op verbetering van Minnesota. Nu Edwards weet wat de NBA inhoudt, en met toevoeging van ervaren spelers zoals Patrick Beverley zit die kans er wel in. Toch blijft het belangrijkste aspect het trio van Towns-Russel-Edwards, en hoe ze zich gaan ontwikkelen. Met Josh Okogie en Patrick Beverley hebben ze spelers die genoeg ervaring hebben om van de bank af hun bijdrage kunnen leveren, maar of het genoeg is voor de playoff in het sterke westen lijkt niet realistisch.
#5 | Oklahoma City Thunder: 26-56
Na het vertrek van Chris Paul afgelopen jaar werd het al snel duidelijk wat voor invloed hij had op de jonge garde van de Thunder. Na een plek in de playoffs ging het vorig seizoen snel en vaak mis, met een 22-50 record als gevolg. Toch was dat een licht vertekend beeld, omdat Shai Gilgeous-Alexander het laatste deel van het jaar niet meer mee mocht doen om te kunnen tanken. Dit jaar wordt er iets meer van ze verwacht. Gilgeous-Alexander is een jaartje ouder en ”Poku” is wat meer ervaren. Toch zal het daar voornamelijk bij blijven. Het westen is een stuk beter geworden dan de Thunder zich hebben verbeterd. Toch zou GM Sam Presti daar niet rouwig om zijn, omdat hij in de laatste jaren business heeft gemaakt van het verzamelen van first round draft picks. Het wachten is op een trade die gemaakt gaat worden waarmee ze alles sturen wat ze hebben voor die ene speler…
VERWACHTE LINE-UP OKLAHOMA CITY THUNDER
PG: Shai Gilgeous-Alexander | SG: Luguentz Dort | SF: Aleksej Pokusevski | PF: Darius Bazley | C: Isiah Roby
De Thunder gaan door op dezelfde voet als vorig jaar: jong talent de kans geven zich te ontpoppen tot sterren. Shai is daar al een van, maar dit seizoen verwachten ze in Oklahoma ook veel van Pokusevski en Bazley. Toch zal het team alleen draaien op de offensieve kwaliteiten van SGA. Het is ook maar de vraag of Presti genoeg heeft van alle draft picks en zijn ster een heel seizoen wil laten meedoen, of dat hij aan het eind van het seizoen niet meer speelt. Een plek in de onderste regionen van het Westen is realistisch, maar wie weet stijgen de jongelingen boven zichzelf uit.
DIVISION AWARDS
Tot slot nog een paar divisie awards. Damian Lillard wordt verkozen als MVP van de divisie, waar hij eindigt voor Jokic. Jordan Clarkson is de overduidelijke sixth man of the division, maar kan misschien uitgedaagd worden door Anfernee Simmons. General Manager Justin Zanik van de Utah Jazz krijgt een award als executive of the year. Verder vallen de Jazz nog twee keer in de prijzen. Coach Quin Snyder wordt de coach of the division, terwijl Rudy Gobert de meest logische keuze is voor de defensive player of the division award. Als laatste nog een prijs voor de Thunder, die met Josh Giddey de rookie of the division in huis hebben.
Most Valuable Player: Damian Lillard Rookie of the Year: Josh Giddey Defensive Player of the Year: Rudy Gobert 6th Man of the Year: Jordan Clarkson Coach of the Year: Quin Snyder Executive of the Year: Justin Zanik
Na week 4 is er een nieuwe koploper in de Wicked Wood SportAmerika Football Pool. Vorige week waren er nog vijf koplopers, maar inmiddels staat Ivo Kuijpers alleen bovenaan. Over het algemeen was het een goede week in de Football Pool. Het overgrote deel van de deelnemers voorspelde 10 of meer duels correct. De weekwinnaar was FGR. Zij hadden — net als twee anderen — 13 duels goed en zaten met 45 het dichtst bij de MNF-totaalscore van 42. Tenslotte nog een eervolle vermelding voor iedereen die de MNF-totaalscore goed had: Luuk Nieuwenhuis, Edwin Snoek, Thom Akkerman, Jason Blaauw en Patrick Norden.
Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 na week 4
In week 4 waren de deelnemers aan de Football Pool het over weinig wedstrijden oneens. De meesten voorspelden overwinning voor Cincinnati, Dallas, Buffalo, Kansas City, Baltimore, Green Bay, Tampa Bay en de Los Angeles Chargers. Ook ging men een paar keer collectief in de fout bij nederlagen van de Saints, Titans, 49ers en Rams. Er waren twee duels waarbij de meningen wel verdeeld waren. De laaggeklasseerde Detroit Lions namen het op tegen de worstelende Chicago Bears, maar laatstgenoemden trokken aan het langste eind. Ook het bezoek van de Colts aan de Dolphins was lastig te voorspellen. Uiteindelijk werd dat de eerste overwinning voor Carson Wentz als Colt.
In week 5 staan er een aantal duels op het programma waarbij de winnaar op het eerste oog logisch lijkt; neem bijvoorbeeld de Vikings, Bucs, Cowboys en Ravens. Zoals altijd staan er echter ook genoeg krakers op de rol. De Saints en het Football Team liggen gezien de eerste vier weken vrij dichtbij elkaar. Jameis Winston en Taylor Heinicke gaan in dit duel de doorslag geven. De grootste kraker is misschien wel hét duel van dit reguliere seizoen. De AFC juggernaut — de Kansas City Chiefs — krijgen hun voornaamste uitdager — de Buffalo Bills — op bezoek. De Chiefs defense kan weinig stoppen en tegen Patrick Mahomes is vrij weinig kruid gewassen; wederom een spannende week.
Heel veel succes in de vijfde week van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool!
Wicked Wood SportAmerika Football Pool top 10 van week 4
De Los Angeles Dodgers hebben afgelopen nacht de St. Louis Cardinals verslagen in de National League Wildcard en zich geplaatst voor de National League Division Series. Na een thriller, waarin de stand lang 1-1 was, groeide utilityspeler Chris Taylor uit tot de grote held. In de tweede helft van de negende inning sloeg hij een walk-off-homerun met Cody Bellinger op de honken voor een 3-1 overwinning. Los Angeles komt nu tegenover divisierivaal San Francisco Giants te staan.
Het affiche ‘Max Scherzer vs. Adam Wainwright‘ liet van tevoren natuurlijk al weinig te wensen over, maar beide veteranen lieten er geen twijfel over bestaan dat zij de juiste startende werpers waren voor de ‘do or die’-wedstrijd in de National League.
Scherzer begon nog wel wat gammel aan het duel, door in de eerste inning een honkslag toe te staan aan lead-off-hitter Tommy Edman, die prompt het tweede honk stal. Tyler O’Neill sloeg Edman naar het derde honk en Scherzer’s wild pitch bracht de 1-0 over de plaat voor St. Louis.
PITCHERSDUEL
Dat was wel gelijk het laatste wat Scherzer weg zou geven in de 4.1 innings die hij uiteindelijk op de heuvel stond. Aan de andere kant stond Adam Wainwright ook uitstekend te gooien; misschien wel iets beter zelfs. Waino gooide 5.1 innings, waarin hij slechts 4 hits, 2 walks en 1 earned run tegenkreeg. Die run was een homerun van Justin Turner in de vierde inning, wat eveneens gelijk de laatste run tot de negende inning betekende.
Luis Garcia en Giovanny Gallegos waren lights out voor de Cards, maar T.J. McFarland gaf een two-out walk weg tegen Cody Bellinger. Alex Reyes werd ingebracht om het duel dicht te houden. Chris Taylor had echter andere ideeën.
UP NEXT
De Dodgers reizen nu af naar San Francisco om de National League Division Series te beginnen. Op vrijdag 8 oktober om 3:30 uur Nederlandse tijd staan Walker Buehler en Logan Webb tegenover elkaar.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
