Home Blog Pagina 256

NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

Hans Mulder
-
0
NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

We beginnen deze Power Play Friday in Vancouver, waar Bruce Boudreau een mijlpaal vierde en wat nieuwe gezichten op kantoor verschenen. Daarnaast komt de gigantische losing streak van de Flyers aan bod en slechtte Chris Kreider als eerste dit seizoen de grens van 30 doelpunten. Helaas waren er ook de nodige blessures en dat kost Drake Batherson zijn eerste ASG. Daarnaast besteden we aandacht aan de streaks van Colorado en Philadelphia. Met deze overvolle Power Play Friday kun je goed aan het weekend beginnen!

CANUCKS STELLEN ALLVIN EN CASTONGUAY AAN

Het was een feestelijke aangelegenheid deze week in British Columbia. Daar, bij de Vancouver Canucks, coachte Bruce Boudreau zijn duizendste wedstrijd in de NHL en werd het op de burelen weer wat drukker. Eerst werd in Emilie Castonguay een nieuwe assistent GM aangesteld en later deze week vonden de Canucks in Patrik Allvin de definitieve opvolger van Jim Benning. Tussenpaus Jim Rutherford had daarvoor geen uitgebreide lijst aan contactpersonen nodig. De twee werkten namelijk al samen in Pittsburgh, waar Allvin de assistent van Rutherford was.

1000 VOOR BRUCE

De week in Vancouver begon, of eindigde het is maar welke kalender je gebruikt, met de mooie mijlpaal voor Bruce Boudreau. De 67-jarige coach is nu bijna twee maanden in dienst van de club, maar de Canucks zijn bezig aan een heuse revival. Ze wonnen de eerste zeven wedstrijden onder Boudreau en hebben de Kraken inmiddels op ruime achterstand gezet. De laatste tijd wordt er wel weer wat vaker verloren, maar er lijkt toch een ander team op het ijs te staan dan onder Travis Green.

Boudreau heeft meer de naam een peoples manager te zijn en dit lijkt voorlopig aan te slaan. Hij zit in een soortgelijk schuitje als bij zijn eerste klus in de NHL. In 2007 nam hij in Washington een zinkend schip over en loodste de Capitals alsnog naar de play-offs door 37 van de 61 wedstrijden te winnen. Een prestatie die hem overigens de Jack Adams Award opleverde. In 2011 werd Boudreau ontslagen in Washington, maar vond hij in Anaheim al snel een nieuwe werkgever.

Na vier divisietitels met de Ducks zocht Boudreau in 2016 zijn heil in Minnesota. Dat dienstverband duurde tot 2020 en veel mensen dachten dat daarmee zijn loopbaan klaar was. In december klopten de Canucks echter aan en daar laat Boudreau voorlopig zien op 67-jarige leeftijd nog prima te functioneren. Afgelopen zondag was hij de 29e coach in de historie van de league met minimaal 1000 wedstrijden achter zijn naam. St. Louis wilde niet meewerken aan een feestje en versloeg de Canucks met 3-1.

VERS BLOED

Boudreau en zijn spelers zijn het meest zichtbaar in de organisatie, maar achter de schermen moeten Emilie Castonguay en Patrick Allvin voor het juiste gereedschap gaan zorgen. In het geval van Castonguay lijken de Canucks een bladzijde uit het boek van de Canadiens te pakken. Net als Kent Hughes is ook zij spelersmakelaar en is op college-niveau als speelster actief geweest. Voor de uit Quebec afkomstige Castonguay was het eerste contact met Rutherford een emotionele. Bijna tien jaar geleden vertelde haar zus dat Emilie op een dag zou gaan werken voor de Canucks. Niet lang na dat gesprek overleed de zus van Emilie Castonguay.

Zij wordt de eerste vrouw die in deze functie voor de Canucks werkzaam is, maar in de jaren negentig ging Angela Gorgone haar in Anaheim al voor als assistent GM. De mens Castonguay wordt door veel mensen in “het wereldje” geroemd, maar diezelfde mensen waarschuwen dat ze ook keihard kan zijn. Als agent vertegenwoordigde ze onder meer Antoine Roussel en Alexis Lafreniere. Zij moet de komende jaren de rechterhand worden van Patrik Allvin, de nieuwe general manager in Vancouver.

OUDE BEKENDE

Rutherford weet precies wat hij aan Allvin heeft. De twee hebben jaren samengewerkt bij de Penguins en daar ook successen gevierd. In Pittsburgh begon de Zweed Allvin als Europese scout en klom langzaam omhoog op de ladder tot hij uiteindelijk assistent van Jim Rutherford werd. Nadat Rutherford vertrok was hij kortstondig de eerste Zweedse interim-GM in de NHL. Nu wordt hij, in dienst van Vancouver, de eerste Zweedse fulltime general manager. Het wordt de eerste keer dan de voormalig scout op eigen benen staat. Al kun je daar in dit geval vraagtekens bij plaatsen, omdat hij opnieuw onder Rutherford komt te werken, de president of hockey operations aldaar.

Er waren meer kandidaten voor deze job en met name voor Mathieu Darche zijn de druiven zuur. De Canadees was een belangrijke gegadigde voor de vacature in Montreal, maar zag Kent Hughes er met de hoofdprijs vandoor gaan. Naar verluidt maakte Darche ook in Vancouver de nodige indruk, maar opnieuw greep hij naast de baan.

TRADE TALK

EINDE AAN SOAP ROND KANE…VOOR NU

Donderdagavond (Nederlandse tijd) kwam daar het verlossende woord voor Evander Kane. En voor de Edmonton Oilers zo zou iets later blijken. Rond de jaarwisseling besloot Kane, al dan niet positief, op eigen houtje naar Vancouver te vliegen en ging daarmee in tegen de protocollen van de San Jose Sharks. Destijds nog zijn werkgever. Het was voor die club de bekende druppel en de Sharks verscheurden zijn contract. Kane kreeg de status van UFA en kon gaan en staan waar hij wilde. Mits hij niet alsnog geschorst zou worden.Die schorsing komt er niet en dus gebeurde wat vrijwel iedereen al aan zag komen.

Evander Kane zette zijn krabbel onder een contract dat hem tot het einde van dit seizoen aan de Edmonton Oilers koppelt. Hij zal daar ongeveer $ 1 miljoen gaan verdienen. Inclusief tekengeld kan het richting de $ 2 miljoen gaan. De Oilers krijgen in Kane nog meer aanvallende mogelijkheden, maar de forward lost de defensieve problemen niet op. De club won de laatste drie wedstrijden, maar zette daarvoor een 7-game losing streak neer. Het is daarnaast ook de vraag of Kane heeft geleerd van zijn (vele) fouten. Stelt hij zich nederig op, dan kan deze stap zomaar goed uitpakken. Blijft hij dezelfde persoon die hij was in San Jose, Winnipeg en Buffalo, dan heeft Dave Tippett er een flinke uitdaging bij.

GIROUD OP WEG NAAR DE UITGANG?

In Philadelphia moet het anders en snel ook. Dat was zo ongeveer de strekking van de boodschap waar GM Chuck Fletcher deze week mee kwam. Er lopen deze zomer veel contracten af in The City of Brotherly Love en één daarvan behoort toe aan captain Claude Giroux. De Canadees speelt al sinds mensenheugenis in het oranje van de Flyers, maar de kans is groot dat hij binnenkort een ander tenue draagt. Met het oog op de trade deadline is Giroux een interessante speler voor veel contenders.

Een geïnteresseerde club zal waarschijnlijk met de nodige draft picks op de proppen moeten komen. Daar wringt namelijk de schoen in Philly. Voor een (succesvolle) rebuild zijn hoge draft picks van groot belang en zowel in 2022 als in 2023 missen de Flyers een second-rounder. Ook Rasmus Ristolainen kan als lokaas dienen. Verder lopen veteranen als Justin Braun en kersvers Iron Man Keith Yandle na dit seizoen uit hun contract.

INTERESSANTE TIJD VOOR BLACKHAWKS

Kyle Davidson is sinds 26 oktober, de dag waar de beerput in Chicago openging, interim-GM van de Blackhawks. Zijn telefoon zal de komende tijd waarschijnlijk roodgloeiend staan. De Hawks zullen de play-offs niet halen, maar hebben wel interessant materiaal voor een trade. De belangrijkste kandidaat staat onder de lat. De naam van Marc-Andre Fleury valt bij vrijwel elke club die wel een goede goalie kan gebruiken. De inmiddels 37-jarige Flower heeft zich goed hersteld van een matige seizoenstart en heeft daarmee -gelukkig voor de Blackhawks- zijn waarde aardig opgevijzeld.

Dylan Strome en Dominik Kubalik zijn RFA na dit seizoen. De twee staan samen voor $ 6.7 miljoen op de loonlijst en de kans is groot dat Davidson of diens opvolger wat anders voor dat geld zoeken. Dat Strome deze week met een hattrick op de proppen kwam, is dan ook alleen maar goed voor diens marktwaarde. Kubalik begon uitstekend in 2019-2020 met 30 goals, maar de bevestiging blijft daarna uit. Er zullen vast gegadigden zijn voor de Tsjech, maar wat levert het de Hawks op? De club heeft de first-round pick voor dit jaar aan Columbus gegeven in de trade rond Seth Jones. Het management zal hopen dat ze die met een andere trade terug kunnen verdienen. Of dit met bovengenoemde namen, waar ook Calvin DeHaan aan kan worden toegevoegd, lukt, is weer een tweede.

PENGUINS HOUDEN CARTER AAN BOORD

Jeff Carter en de Pittsburgh Penguins zijn nog niet op elkaar uitgekeken. De nu 37-jarige aanvaller heeft zijn verblijf in Steel City met twee seizoenen verlengd en gaat jaarlijks $ 3.125 miljoen verdienen. Met 12 goals en 26 punten kent de voormalig speler van LA en Philadelphia een goed seizoen en wordt daarvoor beloond door GM Ron Hextall. In de kleedkamer is Carter met al zijn ervaring ook een gewaardeerde kracht en op dat gebied is deze verlenging erg logisch. Wat cap space betreft, is het minder logisch.

Van het huidige roster hebben negen spelers een doorlopend contract en die nemen ruim 50% van de cap space in. Het zal voor Hextall een hele uitdaging worden om een nieuw contract voor Malkin, momenteel goed voor bijna 12% van het salarishuis, in te passen én een sterk team op het ijs te krijgen. Als Hextall dit voor elkaar weet te boksen, volgt met Kris Letang de volgende routinier wiens verbintenis afloopt.

BREAKING NEWS

DRAKE BATHERSON OUT VOOR OTTAWA

Met 13 goals en 34 punten was Drake Batherson uitstekend onderweg dit seizoen. De forward mocht de Ottawa Senators gaan vertegenwoordigen in Las Vegas voor de ASG, maar zoals de verleden tijd al aangeeft, gaat dat feestje niet door. In het met 5-0 gewonnen duel met Buffalo vierde goalie Aaron Dell zijn frustraties bot en stuurde Batherson met een smerige actie in de boarding. Drake Batherson raakte daarbij geblesseerd aan zijn enkel en zal naar verwachting enige tijd uit de running zijn. Brady Tkachuk zal zijn teamgenoot vervangen in Vegas. Dell werd voor dit vergrijp voor drie wedstrijden geschorst.

DROUIN WEER IN LAPPENMAND

Vorige week stond Jonathan Drouin tegen de Vegas Golden Knights nog geen 13 minuten op het ijs. Naar nu blijkt, kampte de winger uit Quebec op dat moment mogelijk al met een upper-body injury. Drouin is door de Montreal Canadiens op IR geplaatst en de club weet niet wanneer hij terug op het ijs verschijnt. Zo blijft de begenadigde winger kwakkelen met zijn gezondheid. In 2018-2019 speelde Drouin voor het laatst 81 wedstrijden in een seizoen. Het was ook de laatste keer dat Drouin wat goals betreft de dubbele cijfers haalde. Hij sloot dat seizoen af met 18 treffers. In de drie jaargangen daarna stokt de teller bij in totaal 15 goals in slechts 103 wedstrijden.

ERIK KARLSSON TOT MAART UIT ROULATIE

Het is Erik Karlsson nog niet gegeven een volledig seizoen in Teal te draaien. De Zweedse blueliner heeft al de nodige malheur achter de rug en leek eindelijk op de man die twee keer de Norris Trophy won. Met 8 goals en 26 punten was hij belangrijk voor de Sharks in de jacht op een wildcard, maar die jacht moet voortgezet worden zonder Karlsson.

De Zweed scheurde een spiertje in de linker onderarm en is daar deze week aan geopereerd. In San Jose verwachten ze hun vedette niet voor de tweede helft van maart terug op het ijs. Zonder Erik Karlsson werden de Sharks afgelopen weekend van het ijs geblazen door de Lightning (1-7) maar werd gewonnen in Washington (4-1). Daniel Sprong redde de eer voor de Capitals.

TEDDY BLUEGER BREEKT KAAK

Een flinke tegenvaller voor Teddy Blueger en de Pittsburgh Penguins. De Letse aanvaller, goed voor gemiddeld 15:40 minuten speeltijd per wedstrijd, zal de komende anderhalf tot twee maanden niet beschikbaar zijn. Blueger raakte zondag in de wedstrijd tegen de Winnipeg Jets geblesseerd na een hit van Brenden Dillon. De 27-jarige center had op dat moment slechts 3 shifts gedraaid en nog geen twee minuten gespeeld.

Later bleek dat zijn kaak gebroken was en Blueger geopereerd moest worden. Deze week maakte de club bekend dat hun Let zes tot acht weken uit de roulatie is. Teddy Blueger was met 8 goals en 17 punten bezig aan een goed seizoen voor de Penguins. Hij is pas bezig aan zijn derde volledige seizoen in de NHL en is vooral van waarde vanwege zijn defensieve kwaliteiten.

MACKINNON MOET ASG WAARSCHIJNLIJK LATEN SCHIETEN

De Avalanche zijn geweldig bezig dit kalenderjaar, maar vrezen hun vedette Nathan MacKinnon even kwijt te zijn. De center verliet woensdag in de wedstrijd tegen de Bruins al vroeg in de eerste periode het ijs. Na een hit van Taylor Hall werd MacKinnon hard geraakt door zijn eigen stick. Het bloed gutste uit zijn neus en nu blijkt dat deze waarschijnlijk gebroken is.

Het is aannemelijk dat de center zijn derde ASG nog even moet uitstellen, maar voor de Avs is het nog niet duidelijk hoe lang ze hun topspeler moeten missen. MacKinnon passeerde onlangs de grens van 600 punten en loopt in zijn carriere bijna één op één met 603 punten in 604 wedstrijden. Zijn Avalanche gaan inmiddels onbedreigd aan kop in de sterke Central Division.

OVERIG NIEUWS

EINDELIJK SHUTOUT VOOR LEHNER, KNIGHTS

De Vegas Golden Knights gaan fier aan kop in de Pacific Division, maar zijn minder dominant dan vooraf gedacht. Excuses zijn er genoeg. In Sin City kampen ze vaker dan hen lief is met een volle lappenmand. Met ruim 230 MGL (Man-Games Lost to injury) zitten de Knights in de bovenste regionen. Montreal steekt er met 270 MGL met kop en schouders bovenuit. Het zou te gemakkelijk zijn om in het geval van Vegas alleen naar blessures of Covid-19 te wijzen. In de T-Mobile Arena wordt volgende week de ASG afgewerkt, maar wat spelopvatting betreft verschilt het niet veel met wat de fans dit seizoen voorgeschoteld krijgen.

Aanvallend behoren de Knights tot de top in de NHL, maar dat er ook defensieve arbeid verricht moet worden, vergeten ze wel eens. Afgelopen maandag noteerden ze pas hun eerste shutout van dit seizoen. Deze kwam op naam van Robin Lehner. De Zweed kon ‘m goed gebruiken, want met .907 sv% en 2.85 GAA is Lehner niet bezig aan zijn allerbeste seizoen. Ze doen het voor niets minder dan de Cup in Vegas, maar in een Conference waar ook de Avalanche spelen, is er voor Peter DeBoer verdedigend nog wel werk aan de winkel.

CHRIS KREIDER EERSTE MET 30 GOALS

Wie een paar weken geleden had gezegd dat Chris Kreider dit seizoen als eerste de 30 goals zou bereiken, was fijntjes gewezen op de statistieken van ene Leon Draisaitl. De Duitser was ontketend en stond na 25 wedstrijden al op 23 goals. Waar de productie in Edmonton bijna stil kwam te liggen, daar begon de lopende band bij Chris Kreider steeds beter te draaien.

Na diezelfde 25 wedstrijden stond Kreider namens de Rangers op 17 treffers, maar de Amerikaanse winger laat met name de laatste twee weken zien zijn uitverkiezing voor de ASG dubbel en dwars waard te zijn. Kreider is bezig aan een 6-game scoring streak en haalde sinds 13 januari al 9 keer succesvol de trekker over. Voor Chris Kreider, bezig aan zijn tiende seizoen bij de Blueshirts, is het de eerste keer dat hij de grens van 30 passeert.

ONGEKENDE SERIE AVALANCHE

We hebben ze zojuist al heel even besproken bij de blessure van Nathan MacKinnon, maar de streak van de Colorado Avalanche verdient wel wat meer aandacht. Het zijn cijfers om van achterover te slaan. Veertien wedstrijden gespeeld in 2022 en een 13-0-1 record. Alleen al in dit jaar scoorden de Avs 56 goals en kregen ze er 30 tegen. Dan is er nog die ene indrukwekkende serie aan thuiswedstrijden. Colorado won nu al 17 duels op rij in de eigen Ball Arena. De laatste nederlaag dateert van 3 november 2021.

Uniek is dat niet in de NHL, maar die status benaderen ze bijna wel. In de historie van de NHL zetten slechts vier teams een betere reeks aan thuiswedstrijden neer. De langste reeks staat op naam van de Detroit Red Wings. Tussen 5 november 2011 en 19 februari 2012 wonnen zij maar liefst 23 thuiswedstrijden op rij. Voor de ASG staan voor de Avalanche nog thuiswedstrijden tegen Buffalo en Arizona op het programma. Als deze gewonnen worden, evenaren ze de serie die de Boston Bruins van Bobby Orr in 1970-1971 noteerden.

FLYERS VLEUGELLAM

Aan de andere kant van het spectrum vinden we de Philadelphia Flyers. Waar de Avs dit kalenderjaar vrijwel alles wonnen, daar verloren de Flyers al hun wedstrijden. Het gezelschap van Mike Yeo heeft inmiddels 13 wedstrijden op rij verloren en daarmee hebben ze een negatief clubrecord gevestigd. Het is duidelijk dat de Flyers een sterkhouder als Sean Couturier node missen. Daarnaast heeft Ryan Ellis nog vrijwel geen wedstrijd gespeeld en meldden onlangs Kevin Hayes en Joel Farabee zich weer in de ziekenboeg.

Deze blessures mogen echter geen excuus zijn waarom dit team, dat zichzelf toch wel als outsider voor een postseason-ticket zag, slechts 5 van de laatste 29 wedstrijden won. Onderweg verloor Alain Vigneault zijn baan, maar we kunnen concluderen dat het onder Mike Yeo (5-12-4) zeker niet beter gaat. Hoewel het een bedroevende serie betreft, kan het altijd nog slechter. De Buffalo Sabres (2021) en Pittsburgh Penguins (2004) verloren eens 18 duels op rij. Die streak van de Sabres eindigde overigens met een zege op de Flyers.

DRUKKE DAG VOOR ELVIS

Zes goals om je oren krijgen en toch nog met een acceptabel save percentage van .902 afsluiten. Het overkwam Elvis Merzlikins deze week in de wedstrijd van zijn Blue Jackets tegen de Calgary Flames. Zijn verdedigers lieten het nogal afweten en lieten Calgary de ene na de andere puck richting Merzlikins vuren. Na zestig minuten stonden de Flames op 62 SOG. Sinds het begin van de jaren vijftig worden de shots on goal bijgehouden en niet eerder had een bezoekende club zoveel SOG genoteerd tijdens een wedstrijd in de reguliere competitie. Matthew Tkachuk was namens de Flames goed voor 2 goals en Johnny Gaudreau tilde zijn point streak naar zes wedstrijden met 3 assists.

Cover Photo: Darryl Dyck/THE CANADIAN PRESS

Het laatste nieuws hoor je ook in onze NHL POWER PLAY PODCAST! Heb je vragen en/of opmerkingen voor ons, mail dan naar nhlpowerplaypodcast@gmail.com!

NFL 4-on-4: Conference Championships, Rodgers, de Saints en overtime

Luuk Dokter
-
0
NFL 4-on-4: Conference Championships, Rodgers, de Saints en overtime

In de NFL 4-on-4 van deze week bespreken we natuurlijk de Conference Championsip Games van dit weekend. Mogen de Rams in eigen stadion de Lombardi Trophy proberen te winnen? Kunnen de Bengals verrassen tegen de Chiefs? Daarnaast duiken we in de toekomst van de Saints zonder Sean Payton, het Packers-Rodgers huwelijk en de regels rondom overtime in de NFL.

1. Sean Payton ging eerder deze week met pensioen en dat betekent definitief een nieuw tijdperk in New Orleans. Wat kunnen we de komende jaren van de Saints verwachten? En gaan we Payton echt nooit meer terugzien als head coach?

Marc Dorenbos: “Met Payton en vorig jaar Drew Brees zijn de twee belangrijkste mensen bij de Saints van de afgelopen jaren nu gestopt. Dit gaat hoe dan ook impact hebben in New Orleans. Ondanks de salary cap situatie verwacht ik niet dat ze volledig in rebuild gaan, maar het moge duidelijk zijn dat de Saints de komende jaren niet mee gaan tellen als één van de topteams in de NFL. Wat betreft de toekomst van Payton: je weet natuurlijk niet wat er in het hoofd omgaat van zo’n coach, maar met zijn 58 jaar is hij nog relatief jong. Het zou dus goed kunnen dat het na een pauze toch weer begint te kriebelen en dat hij terugkeert in de NFL.”

Jurian Ubachs: “Payton had natuurlijk gewoon samen met Brees moeten afzwaaien, maar goed: voor de Saints verandert er nu eigenlijk weinig. Er was al onzekerheid en die onzekerheid wordt groter, ook voor de spelers. Payton zag een speciale rol voor Taysom Hill, ondanks zijn ver ondermaatse kwaliteiten als passer. Of de nieuwe head coach dat ook ziet, valt nog maar af te wachten. De Saints zitten daarbij ook nog met een helse situatie rond de salary cap, dus het zullen nog even zware tijden worden in The Big Easy.”

Chris van Dijk: “De Saints houden natuurlijk een meer dan behoorlijk roster, ook al is er ook veel onduidelijk, bijvoorbeeld rond Michael Thomas. Maar als de Saints ergens een nieuwe qb vandaan weten te toveren die beter is dan Winston, dan kan de rebuild wel sneller gaan dan we nu denken. En wat Payton betreft: ik ben er van overtuigd dat hij terug gaat komen. Dat heeft hij al beetje door laten schemeren. Niet komend jaar, maar volgend jaar wel en dan heeft hij uiteraard de banen voor het uitkiezen.”

Toon Aerts: “Veel zal afhangen van wat de quarterback-situatie zal zijn in the Big Easy. Naar mijn gevoel staat er nog steeds een degelijk roster, al heeft Payton er volgens mij veel meer uitgehaald dan vele andere coaches zouden gedaan hebben. Als er geen kwaliteitsinjectie komt op quarterback, dan vrees ik hoe dan ook dat er een aantal magere jaren aankomen voor de Saints, ongeacht wie de nieuwe coach wordt.”

2. In de instant classic tussen de Chiefs en Bills gaf de coin toss duidelijker dan ooit de doorslag. Beide defenses waren uitgeput, dus de eerste aanvallende partij zou haast gegarandeerd winnen. Het is een oneindige discussie, maar hoe denken we hier over de OT regels?

Marc Dorenbos: “De OT regels moeten absoluut aangepast worden, dat heeft de wedstrijd van zondag wel weer laten zien. Het is eigenlijk schandalig dat de Bills na zo’n wedstrijd kopje onder gaan vanwege het verkeerd vallen van een muntje. Je moet een team toch op zijn minst de kans geven om terug te komen in de wedstrijd. Ik hoop dat deze wedstrijd een verandering van de regels op gang brengt.”

Jurian Ubachs: “ Er is geen perfecte oplossing. De voor de hand liggende suggestie is natuurlijk: geef het andere team altijd de kans gelijk te maken, ook na een touchdown. Klinkt eerlijk, toch? Maarrrr: het team dat als tweede in actie komt heeft dan ineens een enorm voordeel. Het weet exact wat het moet doen om te winnen. Het kan alle vier de downs gebruiken op elke drive zonder een punt te hoeven overwegen én weet bovendien of een field goal genoeg zou zijn voor de winst. Als tweede de bal krijgen wordt dan dus ineens veel interessanter. Het levert in mijn ogen geen véél betere situatie op dan hoe het nu gaat.”

Chris van Dijk: “Ja, er moet wat beters te bedenken zijn. En, nee ik zou het ook zo gauw niet weten. Ik zat wel eens te denken aan dat de tweede ploeg het beter moet dan de eerste, dus de Bills hadden nu een TD en een 2pt conversie moeten scoren om te winnen, maar ook dat is lastig. Mijn voorkeur zou toch zijn om de gelijkmakende kans te geven en als dat lukt dan wisselt de ploeg die als eerste gaat. Maar negentig procent van de play-offwedstrijden zijn gewonnen door de ploeg die de toss wint, dus het kan altijd beter.”

Toon Aerts : “Ik vind sudden death niet eens zo erg, maar ik zou wel de toss vervroegen naar voor de aftrap van de wedstrijd zelf, zoals her en der wordt gesuggereerd. Op die manier weten teams in het vierde kwart al wel beter welke strategie ze moeten toepassen. Als je het echt helemaal wil omgooien, betrek er dan meteen de kickers bij. Field goals vanop 20, 30, 40, 50 en 60 yards. Al gaan American Football-puristen wellicht niet meteen voor dat voorstel staan te springen…”

3. In seizoen 17, aflevering 12 van As the Rodgers turns zijn er weer een hoop vraagtekens rondom de toekomst van de quarterback in Green Bay. Zien we hem na de post-season deceptie volgend jaar terug in het groen en geel?

Marc Dorenbos: “Dat Aaron Rodgers voor lichte drama zorgt is geen nieuws meer. Hij zei na de verloren wedstrijd tegen de 49ers al dat hij geen zin had om onderdeel te zijn van een rebuild. Hier valt natuurlijk iets voor te zeggen. Voor de Packers zal veel afhangen van Rodgers’ beslissing. Als hij blijft, zullen anderen ook nog wel blijven. Als Rodgers vertrekt, bestaat er een grote kans dat iemand als Davante Adams ook zal vertrekken. De vraag is waar Rodgers heen zal moeten gaan als hij vertrekt bij de Packers. De Broncos lijken een goede bestemming. Met Rodgers zouden zij een team krijgen dat klaar is voor de play-offs. Ik betwijfel echter of ze dan een Super Bowl kanshebber worden. Het gaat hoe dan ook weer interessant worden wat Rodgers gaat doen.”

Jurian Ubachs: “Nee, de koek is op. Dit was de zoveelste dreun met Lambeau als achtergrond, de zoveelste keer dat het droomhuwelijk tussen Rodgers en de Packers niet blijkt te werken. Rodgers heeft ook aangegeven geen onderdeel te willen zijn van een rebuild en Green Bay heeft veel aflopende contracten. Rodgers gaat op zoek naar een team dat hem op pole position zet voor de play-offs van volgend jaar. De enige vraag is: welk team is dat dan? De Broncos lijken op voorhand een kandidaat en ik vind de Steelers ook geen gekke gedachte. Maar of die twee teams een betere optie zijn dan Green Bay zelf, is nog maar zeer de vraag.”

Chris van Dijk: “Het lijkt erop dat Rodgers niet meer ten koste van alles weg wil. Dus als het lukt om de ploeg bij elkaar te houden dan is nog een jaartje Green Bay de beste optie. Het is niet dat het een rampseizoen was. Dus ook volgend jaar kunnen ze meedoen. Raken de Packers bijvoorbeeld Adams kwijt, dan wordt het tijd om opnieuw te beginnen in Green Bay en Rodgers te sturen naar een ploeg waar hij meer kans heeft op een titel. Ik denk dan net als de rest aan Denver, maar Cleveland, Pittsburgh en New Orleans zouden ook opties kunnen zijn.”

Toon Aerts: “Met het vertrek van Nathaniel Hackett naar Denver, lijkt het mij alsof het pad voorbereid wordt om ook Aaron richting de Broncos te laten gaan. Zijn naam circuleerde daar vorig seizoen al en dit off-season gaat het ook bewaarheid worden. Met ook het nakende vertrek van Davante Adams, mogen ze in Green Bay stilaan aan een volledige rebuild beginnen te denken.”

4. Tot slot: mogen de Rams in eigen stadion op voor de Super Bowl? Strijden de Bengals voor het eerst sinds 1988 om de Lombardi trophy? Kortom, wie winnen de Conference Championship Games en waarom?

Marc Dorenbos: “De NFC Championship Game gaat de meest interessante en spannende wedstrijd worden van het aankomende weekeinde. De Rams oogden erg sterk tegen de Bucs, ondanks dat ze hun voorsprong verspeelden. De 49ers maken zeker kans tegen de Rams. In het afgelopen reguliere seizoen wonnen de 49ers natuurlijk twee keer van de Rams, en dat zullen ze nog een derde keer willen doen. Als de 49ers defense Matthew Stafford weet te bereiken, maken ze een kans. Ik geef de Rams toch licht het voordeel van de twijfel, zeker als Stafford zijn niveau van de Bucs wedstrijd weet te bereiken en als de Rams verdediging weer zo goed zal zijn.”

“Wat betreft de AFC Championship Game: als Bengals fan had ik hier graag wat anders geschreven, maar de Bengals gaan het heel lastig krijgen tegen de Chiefs. De Chiefs waren fantastisch tegen de Bills en de Bengals hadden het erg moeilijk tegen de Titans. In het reguliere seizoen wonnen de Bengals van de Chiefs, alleen hadden ze daar monsterwedstrijden van Joe Burrow en Ja’Marr Chase voor nodig. Als de Bengals deze stunt willen herhalen, zal dit weer nodig zijn. Daarom ga ik tegen mijn hart in en kies ik voor de Chiefs die naar hun derde opeenvolgende Super Bowl gaan.”

Jurian Ubachs: “Waar de route voor Tampa Bay op weg naar de Super Bowl-thuiswedstrijd van vorig jaar nog via een luistige uitwedstrijd in Green Bay liep, daar heeft LA nu de luxe positie So-Fi Stadium niet meer te hoeven verlaten dit jaar. Natuurlijk heeft LA niet het meest gevreesde publiek, maar het thuisvoordeel gaat voldoende zijn, zeker met de pijntjes die er zijn bij de 49ers in het achterhoofd. Ik heb voorafgaand aan de play-offs in diverse voorspelling de Niners als kampioen genoemd, maar ik vrees dat ze zondag toch net tekort gaan komen. In de AFC zullen de Bengals hun uiterste best doen, maar de Chiefs zijn los en te sterk. Het was een seizoen vol verrassingen, maar dat is voor nu even voorbij: Chiefs – Rams in de Super Bowl.”

Chris van Dijk: “De wedstrijd in Los Angeles kan wel eens voor spektakel gaan zorgen. Sean McVay als coach die geen voorsprong weggeeft is toch wel een beetje van zijn voetstuk gevallen. Dat ze van de 49ers verloren in week 18 zegt mij niet zo veel, die wedstrijd was voor SF belangrijker. Maar de manier waarop de aanval totaal stilviel zondag is wel zorgwekkend. Zeker tegen een betere defensie die ze zondag krijgen. Uiteindelijk geloof ik toch in de verdediging en de Rams. Ze zullen hier uitkomen tegen de Chiefs. Dit duel wordt een stuk minder spannend. De Bengals wonnen in het reguliere seizoen, maar ook hier domineerden de Chiefs in de eerste helft. Nu gaan ze het niet weggeven en halen ze opnieuw de Super Bowl”

Toon Aerts: “Ik ga voor een heruitgave van Super Bowl 54: Chiefs vs. 49ers. De Chiefs zagen er zo immens goed uit tegen de Bills, dat ik mij niet kan inbeelden dat de Cincinnati Bengals veel kans maken in Arrowhead. Het leek mij in de sterren geschreven dat de winnaar Bills vs. Chiefs ook meteen de AFC zou vertegenwoordigen in de Super Bowl. De Chiefs verkeren dusdanig in hoogvorm dat ze niet thuis verliezen van de Bengals. De NFC wordt wellicht spannender. De Rams zijn op papier beter, maar Shanahan is het zwarte beest van McVay. Dat zal hij ook nu weer zijn. De 49ers zweven op een roze wolk en gaan hun derde uitwedstrijd op rij winnen om de Super Bowl te halen. Al is het twijfelachtig of het wel een echte uitwedstrijd zal zijn. Er zullen namelijk veel, heel veel, 49ers-fans aanwezig zijn in SoFi Stadium komende zondag.”

Coverfoto: Josh Umphrey/Getty Images

All-Star Game 2022 starters: geen Doncic, wel Wiggins

Lars Leeftink
-
0
All-Star Game 2022 starters: geen Doncic, wel Wiggins

De All-Star starters voor de 2022 All-Star Game zijn afgelopen nacht bekend gemaakt. De meeste namen waren geen verrassing. Toch valt vooral de naam van Andrew Wiggins behoorlijk op.

EAST ALL-STAR STARTERS

In de Eastern Conference werden de vijf namen tot All-Star starters benoemd die van tevoren ook wel kon verwachten. Het backcourt wordt ingevuld door Trae Young en DeMar DeRozan, terwijl op small forward en power forward Kevin Durant en Giannis Antetokounmpo staan. Op center maakt Joel Embiid de starting line-up compleet. Durant is momenteel geblesseerd en zal waarschijnlijk niet spelen in de All-Star Game, dus een vervanger zal daar nog voor opgeroepen worden. Dit zal waarschijnlijk Jayson Tatum worden.

WEST ALL-STAR STARTERS

In het Westen zijn de namen van Stephen Curry, LeBron James, Nikola Jokic en Ja Morant geen verrassingen. Toch valt vooral de naam van Andrew Wiggins op. Hij werd tot All-Star starter verkozen boven namen als Luka Doncic, Devin Booker, Donovan Mitchell en Karl-Anthony Towns. Het is de eerste keer dat Wiggins überhaupt een All-Star is, en tevens ook de enige debutant voorlopig.

TOTAAL AANTAL VOTES

De meeste stemmen werden behaald door LeBron James, Stephen Curry, Kevin Durant en DeMar DeRozan. Onder meer Draymond Green, Luka Doncic, Jayson Tatum en Zach LaVine missen net hun kans om een All-Star starter te zijn. Begin februari worden de overige spelers voor de All-Star game, de bank, geopenbaard.

Foto: Thearon W. Henderson / Getty Images

Matt Eberflus tekent als Head Coach bij de Bears

Luuk Dokter
-
1
Matt Eberflus tekent als Head Coach bij de Bears

Nadat de Bears gisteren hun nieuwe General Manager binnenhaalden in de persoon van Ryan Poles, hebben ze vandaag hun nieuwe Head Coach vastgelegd. Defensive coordinator Matt Eberflus komt over van de Indianapolis Colts waar hij ruim drie jaar werkte. Eberflus was na afloop van het Colts-seizoen een gewilde kandidaat om Head Coach vacatures op te vullen. Hij stond bij meerdere teams op de radar, maar uiteindelijk tekende hij bij Chicago.

Eberflus is al sinds 1992 actief als coach in het American football. Hij begon zijn carrière als student assistant coach bij Toledo. Daar bleef hij in verschillende rollen actief tot 2001. In dat jaar stapte hij namelijk over naar Missouri als defensive coordinator. De stap naar de NFL volgde vervolgens in 2009 toen hij als linebackers coach bij de Clevelend Browns tekende. Daar werkte hij niet lang, want van 2011 tot 2017 was hij bij de Dallas Cowboys actief. In het laatste jaar was hij naast linebackers coach ook de passing game coordinator. Vervolgens maakte hij in 2018 de overstap naar de Indianapolis Colts als defensive coordinator in de coaching staff van Frank Reich.

In eerste instantie zou Eberflus in Indianapolis opereren onder Josh McDaniels. Die trok zich op het laatste moment echter terug waarna Frank Reich werd aangenomen. Reich en Eberflus hadden elkaar niet ontmoet, maar op voorspraak van Colts GM Chris Ballard besloot Reich Eberflus aan te houden. De defensive coordinator bleek een essentieel onderdeel in de turnaround van een 4-12 team naar een 10-6 team dat indruk maakte in de play-offs. In 2017 was de Colts defense nog de dertigste in de league, maar in het eerste seizoen dat Eberflus de controle had, sprongen ze naar de tiende plek. Dat jaar werd hij derde in de AP verkiezing voor Assistant Coach of the Year.

ERFENIS MET VRAAGTEKENS

In Chicago erft Eberflus een team dat vorig seizoen een 6-11 record had en in negen van de afgelopen 11 seizoenen de play-offs misliep. Defensief zijn de Bears één van de betere teams in de league, maar aanvallend had men het vaak moeilijk. Op quarterback was het door blessures stuivertje wisselen tussen Justin Fields en Andy Dalton. Dat gebrek aan stabiliteit deed de offense weinig goed. In de aankomende draft moet Chicago het doen zonder een first round pick, omdat die vorig seizoen werd geruild met de Giants voor een hogere pick om Justin Fields in te lijven.

De talentvolle quarterback moet één van de pilaren worden in de offense van Chicago. In zijn 10 duels als starter won hij echter slechts twee keer. Ondanks dat hij zijn talent als rusher en passer meermaals liet zien, scoorde hij ook slechts zeven touchdowns tegenover 10 intercepties. Daarom wordt de keuze van Eberflus voor zijn offensive coordinator misschien wel de belangrijkste beslissing die hij maakt als Head Coach. Immers, verdedigend valt er met de als zesde gerankte defense met mannen als Khalil Mack en Roquan Smith weinig te vrezen.

Coverfoto: Matt Kryger/IndyStar

Denver Broncos kiezen Nathaniel Hackett als hun nieuwe Head Coach

Toon Aerts
-
0
Denver Broncos kiezen Nathaniel Hackett als hun nieuwe Head Coach

Voor vier teams is het huidige seizoen nog niet helemaal ten einde, maar dat betekent niet dat de andere 28 teams stil blijven zitten. Maar liefst negen clubs zoeken een nieuwe head coach, al lijkt de zoektocht voor één van die organisaties nu ten einde. De Denver Broncos hebben namelijk een akkoord bereikt met Nathaniel Hackett om hun nieuwe oefenmeester te worden.

Na drie jaar als offensive coordinator bij de Green Bay Packers krijgt Hackett nu zijn eerste kans als head coach. Voor de Denver Broncos is het de 18e head coach in hun geschiedenis. Bij de Packers was Hackett mede verantwoordelijk voor een offense die in drie seizoenen tijd 160 offensieve touchdowns scoorde (tweede in de NFL) en slechts 37 turnovers opgaf (eerste in de NFL). Hackett callde weliswaar niet zelf de plays, maar hij wordt wel door head coach Matt LaFleur omschreven als innoverend en als iemand die makkelijk klikt met zijn spelers.

Dat de Broncos voor een offensive coordinator gaan als nieuwe head coach, is geen verrassing. Vic Fangio kreeg lof voor de sterke defense van de Broncos, maar offensief liet het vaak te wensen over. Hackett zal daar nu verandering in moeten brengen. Om zijn staff te vervolledigen, kijken de Broncos bovendien opnieuw naar Hacketts vorige werkgever. Adam Stenavich, de huidge run game coordinator van de Packers, zou in de bovenste lade liggen om de nieuwe OC te worden in Denver. Voor de defense kloppen de Broncos aan bij de LA Rams, waar ze pass game coordinator Ejiro Evero proberen los te weken voor de defensive coordinator-job.

VOLGT AARON RODGERS ZIJN OC?

De offensieve strubbelingen bij de Broncos waren niet enkel de schuld van Vic Fangio. De quarterback-situatie in Denver heeft de vorige Head Coach zeker niet geholpen. Met Drew Lock of Teddy Bridgewater zou het voor elke coach moeilijk zijn een formidabele offense te bouwen. De komst van Hackett brengt daar misschien wel verandering in. Het voedt namelijk verder de geruchten dat Aaron Rodgers vorige week zijn laatste game in Green Bay heeft gespeeld. Rodgers wordt al langer bij de Broncos genoemd, maar de aanstelling van Hackett is misschien de eerste stap om dat gerucht hard te maken. Rodgers heeft in het verleden alvast niets dan lof geuit over het werk van Hackett bij Green Bay. Beide heren zouden een hechte vriendschap hebben opgebouwd in de afgelopen drie jaar. Een nieuwe samenwerking tussen de twee is daarom zeker niet uitgesloten.

Je kan bij ons ook terecht voor duiding bij de nieuwe GMs van de Vikings en de Bears!

Coverfoto: Duane Burleson/AP Photo

Big Ben Roethlisberger na 18 jaar met pensioen

Luuk Dokter
-
0
Big Ben Roethlisberger na 18 jaar met pensioen

Ben Roethlisberger (39) is officieel klaar met football. Na 18 seizoenen in de NFL, allemaal bij de Pittsburgh Steelers, hangt hij de cleats aan de wilgen. Big Ben speelde college football bij Miami University en was de 11e keuze in de draft van 2004. In zijn eerste seizoen werd hij AP NFL Offensive Rookie of the Year. In de laatste weken van dit seizoen liet Roethlisberger al doorschemeren dat het waarschijnlijk zijn laatste zou zijn.

In het seizoen 2005 werd hij op 23-jarige leeftijd de jongste quarterback ooit die een Super Bowl won. Het was pas zijn tweede jaar in de NFL, maar hij leidde zijn team naar een 21-10 overwinning op de Seattle Seahawks. In 2008 mocht hij wederom aantreden in de Super Bowl. Ditmaal tegen de Arizona Cardinals en ook dit keer werd er gewonnen: 27-23. Twee jaar later, in 2010, speelde hij zijn derde en laatste Super Bowl, maar dit keer waren de Green Bay Packers met 31-25 te sterk. Roethlisberger bereikte de play-offs 12 keer waarvan hij zes keer one and done was.

Big Ben sluit zijn, naar alle waarschijnlijkheid, Hall of Fame carrière af als de quarterback met de op vier na meeste passing yards (64.088) in de geschiedenis van de NFL. In zijn afscheidsvideo bedankte hij iedereen die een belangrijke rol heeft gespeeld in zijn carrière: zijn gezin, familie, coaches, teamgenoten en de Heer. Tot slot bedankte hij Steeler Nation. “Aan Steeler Nation, de beste sportfans ter wereld: dank voor het ontvangen en accepteren van mij als quarterback in de afgelopen 18 jaar”.

Coverfoto: Justin Berl/Getty Images

NHL Farm Report: Canadiens op weg naar een Remont(real)ada

Dennis Bakker
-
0
NHL Farm Report: Canadiens op weg naar een Remont(real)ada

Bij SportAmerika besteden wij naast de actuele sterren, ook graag aandacht aan de sterren van de toekomst. Één van de meest interessante termen in de sport is “rebuild“. Opnieuw beginnen met bouwen aan een roster, om vervolgens zo snel als mogelijk mee te kunnen doen om de knikkers. Vandaag een franchise die aan de vooravond staat van een rebuild. Met een nieuwe Vice President of Hockey Operations en een out-of-the-box nieuwe General Manager op weg naar de toekomst. Al uitvoerig in de openingsaflevering van SportAmerika’s Powerplay Podcast besproken: Montreal Canadiens.

Montreal Canadiens zijn bezig aan één van de slechtste seizoenen uit de franchise geschiedenis. Het 6-15-2 record na 23 wedstrijden was bovendien de slechtste start uit de historie van de Habs. Toch zijn er een aantal factoren debet aan de huidige prestaties. Het gemis van goalie Carey Price, blessures en een waslijst aan COVID-19 besmettingen. Wellicht een stille boosdoener is de enorme kater van het verlies van de Stanley Cup finale vorig seizoen.

CANADESE FAIRYTALE PART I

Met een quotering van 5000:1 begon de ploeg van Claude Julien aan het nog altijd door COVID-19 geteisterde seizoen. Mede door de reisrestricties tussen de VS en Canada, werkten de Habs hun reguliere seizoen – 56 wedstrijden — af in de samengestelde North Division. Bovendien waren ook de eerste twee rondes van de playoffs geheel in Canadese stijl gepland. Desalniettemin waren de verwachtingen niet hooggespannen bij Marc Bergevin en consorten. In het offseason werden onder meer, Josh Anderson, Tyler Toffoli, Corey Perry en Michael Frolik aan het roster toegevoegd.

Na een matige reeks wedstrijden in februari kreeg Julien – huidig Canada coach tijdens de aankomende Olympische Spelen — samen met Kirk Muller hun congé in Montreal. Met vervanger Dominic Ducharme voor de groep werd de weg naar de playoffs ingezet. Aan de hand van een uitblinkende Tyler Toffoli en voormalig first-rounder Nick Suzuki nestelden de Canadezen zich met een 24-21-11 record op de vierde plaats in de North Division. Defensief beleefde Jeff Petry één van zijn betere seizoenen. Op de blue line met nieuwkomer Joel Edmundson behaalde de 33-jarige Amerikaan 42 punten (twaalf goals, 30 assists) in 55 wedstrijden. Uiteindelijk eindigde de alternate captain dertiende in de Norris Trophy verkiezing.

CANADESE FAIRYTALE PART II

In de eerste ronde stond meteen de clash met rivaal Toronto Maple Leafs op het programma. Na vier wedstrijden stond de teller op 3-1 in het voordeel van de Leafs en stond de ploeg van Ducharme reeds op de rand van eliminatie. Echter verbaasden de Canadiens alle criticasters door met drie overwinningen op rij de wederopstanding compleet te maken. Wellicht dat deze overwinning de ploeg vleugels gaf, want in de tweede ronde waren Winnipeg Jets geen partij. Met een genadeloze 4-0 stootten de Canadiens door naar de halve finale.

Voor het eerst in het seizoen stonden de Canadezen tegenover een Amerikaanse ploeg en waren Vegas Golden Knights en de Canadiens elkaars opponenten in het postseason. Bovendien was het de allereerste keer dat de twee teams elkaar in de playoffs troffen. Ook in deze serie waren de Habs allesbehalve favoriet. Desondanks werden de Knights met een 4-2 nederlaag mede door een uitblinkende Nick Suzuki terug naar Sin City gestuurd.

Met een vijfendertigste Stanley Cup Finale en vierentwintig titels zijn de Canadiens nog altijd de meest succesvolle franchise uit de NHL. Desondanks was het voor het eerst sinds 1993 (!), dat de Habs zich weer in de finale mochten melden. Na tien jaar — Canucks, 2011 — stond er tevens weer een Canadese ploeg in de eindstrijd. Titelverdediger Tampa Bay Lightning liet er echter geen gras over groeien. Met fantastisch spel en veel goals werden de Canadiens van het kastje naar de muur gestuurd. De tussenstand na drie wedstrijden was niet geheel verrassend 3-0 in het voordeel van de Floridianen (14:5). Na een OT-overwinning in Game 4 beslechtte Ross Colton met de enige goal in Game 5 het lot van de Canadiens.

Back to earth. Back to reality.

MET NIEUWE GEZICHTEN OP WEG NAAR HERSTEL

De start van het huidige seizoen is niet meer dan dramatisch te noemen. Men besloot op 28 november dan ook schoon schip te maken. Zo werd er onder meer afscheid genomen van GM Marc Bergevin, assistent GM Trevor Timmins en Senior Vice President Paul Wilson. Voormalig NHL Network analist en GM van onder meer Boston Bruins (interim) en New York Rangers Jeff Gorton moet in Montreal een andere wind doen laten waaien. Met de aanstelling van Kent Hughes als nieuwe General Manager is het nieuwe beleid vrijwel meteen duidelijk: Out-of-the-box.

Hughes heeft in de afgelopen decennia naam gemaakt binnen de ijshockeywereld als spelersagent. Zo werd hij in zijn “debuutjaar” 1998 verantwoordelijk voor de diensten van first overall pick Vincent Lecavalier. In 2016 fuseerde werkgever MFIVE SPORT met Quartexx en werd hiermee in één klap het grootste agentschap binnen de NHL met meer dan $300 miljoen dollar binnen de portefeuille. Bekende namen als Patrice Bergeron, Kris Letang en Darnell Nurse werden door Hughes bijgestaan. Met zijn aanstelling als achttiende GM uit de Canadiens-historie begint Hughes aan een behoorlijk avontuur. Een avontuur met heel wat uitdagingen onderweg.

ROSTER MET WEINIG UPSIDE

Werp je een blik op het huidige roster ontbreekt het aan high end prospects. Met een troosteloze laatste plaats in vele statistieken presteren de Habs zowel aanvallend, als defensief ver onder de grens. Onder meer eigenaar Geoff Molson kwam na de erbarmelijke prestaties tot dusverre tot de conclusie dat de Canadiens aan de vooravond staan van een fikse rebuild. Met de hoogste payroll in de NHL en een gelimiteerde prospect pool wordt het een flinke kluif voor het Front Office.

Onder de lat heb je op volle kracht de beschikking over de tandem Carey Price – Jake Allen. Beide goalies liggen nog meerdere jaren vast en het is voor de fans dan ook erg te hopen dat Price binnen korte tijd zijn kracht weer terugvindt om onder de lat plaats te nemen. De goalie kampt nog altijd met mentale problemen, die hem in oktober deden besluiten voor onbepaalde tijd zich terug te trekken uit de NHL. In het Farm System is er ook nog geen vervanger die het niveau van een Price kan gaan aantikken. Pijnpunt nummer één. Bovendien gaan in de wandelgangen de geruchten de ronde, dat Price zomaar eens in een trade betrokken zou kunnen worden. Al is dat prijstechnisch ($10.5 miljoen dollar )niet de meest aantrekkelijke tradechip van je roster.

LICHTPUNTJES IN DE PUZZEL GENAAMD DEFENSE

Defensief vertrokken onder meer Erik Gustafsson en Jon Merill als free agent en captain Shea Weber ligt er met een blessure tot het komende seizoen uit. Eén van de oogappels in de persoon van Cale Fleury werd in de Expansion Draft door nieuwbakken Seattle Kraken opgepikt, waardoor de Canadiens een tough cookie hadden aan het opfleuren van de blue line. Bijkomend probleem voor Hughes en consorten is het feit dat van het huidige roster, alleen Jeff Petry, Joel Edmundson en David Savard meerdere jaren onder contract staan.

Bekijk je het door de bril van het uitgestippelde beleid voor de komende jaren, kan het alleen maar meevallen in Quebec. Een aantal oudere spelers met ervaring aanvullen met je Farm System. Eén van de prospects die centraal kan komen te staan van de (defensieve) rebuild is de fysiek sterke Alexander Romanov. De 22-jarige Rus wordt als één van de oogappels gezien en onder de vleugels van linebuddy David Savard is hij dit seizoen met zeven punten (twee goals, vijf assists) een lichtpuntje.

Naast Romanov wordt ook Kaiden Guhle als één van de hoofdpersonen gezien in de wederopstanding de komende jaren. De 20-jarige Canadees was afgelopen december de aanvoerder van het Canadese team tijdens het World Junior Championship — dat na een aantal dagen door COVID-19 werd gecanceld –. Als voormalig first overall in de Western Hockey League pikten de Canadiens de multi-inzetbare verdediger als zestiende overall op in de 2020 Entry Draft. Guhle maakte in het preseason dusdanig veel indruk op head coach Dominique Ducharme, dat men serieus overwoog hem op het NHL roster te plaatsen. Naast Romanov en Guhle heeft men in Montreal ook nog Zweed Mattias Norlinder in het Farm System.

OFFENSE BINNEN NU EN EEN PAAR JAAR CONTENDERWAARDIG

Please don’t shoot the messenger. Maar SportAmerika zei het als eerste. Montreal Canadiens heeft een meer dan degelijk aanvallend Farm System. Met Nick Suzuki en Cole Caufield heeft men in Quebec twee namen die de kar zullen gaan trekken de komende jaren. Met een achtjarige deal op zak is Suzuki tot en met het seizoen 2029 – 2030 onderdeel van Le Blue-Blanc-Rouge. De nog altijd maar 22-jarige centre/winger is met 24 punten (acht goals, zestien assists) de lijstaanvoerder binnen de Canadiens-franchise dit seizoen. Geroemd om de chemie met Caufield zijn de twee rookies de spelers waar men diepte omheen moet gaan bouwen.

Eén van de namen die nu op het roster prijkt en ervaring met zich mee brengt is Tyler Toffoli. Toch is het nog maar de vraag of hij de beoogde ervaren leider in de aanval gaat zijn. Ook Toffoli wordt geregeld in verband gebracht met een eventuele trade. Desalniettemin kunnen ook Brendan Gallagher, Josh Anderson, Christian Dvorak en Mike Hoffman zich nog meerdere jaren in Canada uitsloven. Jonathan Drouin behoort hier ook nog toe, maar is voor onbepaalde tijd uitgeschakeld met een upper-body injury. Bovendien lijkt het erop, dat Hughes de winger als tradechip wilt inzetten.

LEUK LIJSTJE GUYS TO COME

Naast de reeds bekende namen als Nick Suzuki en Cole Caufield, herbergt het Farm System in Quebec ook een aantal “names to come”. Zo zijn onder meer Jan Mysak, Joshua Roy en Sean Farrell namen die binnen nu en een paar jaar onderdeel uitmaken van de top six aanval. Gedraft in 2020, schoot Farrell alle statistieken aan gort in de USHL. Gepromoveerd naar de NCAA ging de kleine winger vrolijk verder met punten scoren. Met negentien punten (acht goals, elf assists) in vijftien wedstrijden maakt de freshman het meer dan waar. Als klap op de vuurpijl is Farrell opgenomen in de Amerikaanse selectie voor de komende Olympische Spelen.

PRIORITEITEN DE KOMENDE JAREN

Met het beleid wat men in Quebec wilt gaan voeren, zal het een aantal jaren duren voor men zich weer als een contender mag beschouwen. Net als bij Detroit Red Wings, zal ook in Montreal het lied van Take That ‘Just have a little patience’ van toepassing zijn. Met een frisse wind in het bestuur zal men zich moeten gaan focussen op het binnenhengelen van draft picks en het ontwikkelen van de huidige pareltjes in de dop. De sleutel in het beleid zal niet alleen binnenskamers, maar ook in de communicatie naar buiten toe transparant moeten zijn. Zo schreef Jeff Gorton in zijn tijd bij New York Rangers al eens een open brief aan de fans.

Al met al kan het in Montreal gezien de huidige prestaties alleen maar beter gaan. Het Farm System is niet diep genoeg, maar herbergt desondanks toch behoorlijk wat upside. Binnen nu en vijf jaar doen ze weer mee.

Rebuild. On y va.

Coverfoto: Ryan Remiorz/The Canadian Press via AP

College basketball Dutch Watch: March Madness, iemand?

Lars Leeftink
-
0
College basketball Dutch Watch: March Madness, iemand?

We zijn weer een maand verder en conference play is in volle gang. Tijd om weer eens naar de Nederlanders te kijken. Wie spelen veel, presteren goed en maken kans op march madness over twee maanden?

POWER FIVE

Zoals altijd beginnen we in de power five. Jesse Edwards (PF/C) speelt dit seizoen 29 minuten per duel en zet daarin hele sterke statistieken neer (12.0 PPG, 7.0 RPG, 1.0 SPG, 2.9 BPG). Hij start eigenlijk elke wedstrijd, maar Syracuse zelf gaat met een 9-11 record niet zo heel best dit seizoen.

Verder doet ook center Quinten Post het met de minuten die hij bij Boston College krijgt (19 per duel) meer dan genoeg: 8.7 PPG, 5.1 RPG, 0.9 BPG. Ook Boston College gaat met een 8-10 record niet echt op weg naar March Madness.

Virginia Tech, met center David N’Guessan die vanaf de bank zo’n 18 minuten per duel speelt, is met een 12-8 record wel aan een wat beter seizoen bezig. N’Guessan doet met die 18 minuten zo af en toe leuke dingen (3.6 PPG, 2.7 RPG), maar zijn rol is qua productie minimaal. Tot slot nog small forward Tristan Enaruna, die start bij een goed Iowa State team (18 minuten per duel) en daarin aardig productief is (6.3 PPG, 3.9 RPG). Iowa State is momenteel 14-5 en #23 ranked, maar wel 2-5 sinds het begin van conference play in de BIG 12.

OVERIGE NEDERLANDERS

De leider qua minuten is power forward Malevy Leons, die bij Bradley de 30 minuten bijna aantikt per duel en daarin prima statistieken verzameld (10.0 PPG, 6.0 RPG, 1.3 APG, 1.2 BPG). Samen met center Rienk Mast, die zelf ook 27 minuten per duel speelt (10.9 PPG, 8.1 RPG, 1.0 BPG), vormt hij het frontcourt van Bradley. Ze zijn echter met een 10-10 record niet echt op weg richting March Madness.

Ook forward Lagio Grantsaan (25.4 MPG) en shooting guard Tyler Patterson (25.1 MPG) komen bij Morgan State uit boven de 25 minuten. Grantsaan zijn statistieken (9.6 PPG, 5.6 RPG) zijn iets beter dan die van Patterson (9.4 PPG, 1.3 RPG). Ook deze twee lijken met hun college (Morgan state is 6-10) niet echt een kans te maken op March Madness.

Tot slot speelt ook power forward Jacco Fritz bij Canisius meer dan 25 minuten per duel (8.0 PPG, 5.6 RPG, 2.6 APG). Ook hij lijkt met guard Siem Uijtendaal (14 MPG, 4.9 PPG, 1.6 RPG) niet echt op weg naar March Madness (Canisius is 7-12).

Verder verdienen forward Calvin Poulina (24 MPG, 3.2 PPG, 2.0 RPG) van Bethune-Cookman (5-14), small forward Dylan Van Eyck (22.8 MPG, 9.0 PPG, 4.3 RPG, 3.4 APG) van Iona (17-3) en power forward Bas Leyte (22.7 MPG, 8.7 PPG, 5.7 RPG) van UNC Greensboro (11-8) nog een shoutout. Van al deze namen lijkt alleen Dylan Van Eyck met Iona op weg naar March Madness.

WIE MAKEN MEESTE KANS OP MARCH MADNESS?

Van alle namen die hierboven zijn genoemd maken alleen Tristan Enaruna (Iowa State) en Dylan Van Eyck (Iona) echt een kans op March Madness. De rest heeft een wonder nodig om in maart mee te doen aan het toernooi. Maar er zijn nog wat andere Nederlanders die mogelijk een kans hebben. Point guard Jamie Bergens van Oral Roberts (10.2 MPG, 3.1 PPG, 1.7 APG) is met zijn universiteit momenteel 13-7, guard Joryam Saizonou (1.8 MPG) van St Bonaventure is 11-4 en Thomas Oosterbroek (1.0 MPG) is met Miami 14-5. De laatste twee namen spelen daar qua minuten echter amper een rol in.

Foto: Keith Srakocic/AP

Kwesi Adofo-Mensah nieuwe Vikings GM

Luuk Dokter
-
0
Kwesi Adofo-Mensah nieuwe Vikings GM

De Minnesota Vikings hebben een nieuwe General Manager gevonden. Kwesi Adofo-Mensah, vice-president of football operations bij de Cleveland Browns, neemt het stokje over van Rick Spielman die op 10 januari werd ontslagen. Het ontslag van Spielman viel samen met dat van Head Coach Mike Zimmer. Beide heren moesten het veld ruimen na een teleurstellend 8-9 seizoen en het tweede jaar op rij zonder play-offs.

Adofo-Mensah werkte de laatste twee seizoenen bij de Cleveland Browns onder General Manager Andrew Berry. Daarvoor was hij zes jaar actief bij de San Francisco 49ers. Daar werkte hij als manager — en later director — of football research and development.

Het CV van Adofo-Mensah buiten de NFL is indrukwekkend. Hij heeft een bachelor en master in economie van respectievelijk Princeton en Stanford. Alvorens hij overstapte naar de NFL verdiende hij zijn sporen in finance. De 40-jarige Adofo-Mensah werkte in het begin van zijn carrière als associate portfolio manager by Taylor Woods Capital. Daarna maakte hij de overstap naar vice president/executive director als grondstoffenhandelaar bij Credit Suisse.

RIJZENDE STER IN NFL MANAGEMENT

Bij de 49ers en later bij de Browns ontpopte hij zich tot een verstandige NFL executive, die bijvoorbeeld geen haast maakte met het verlengen van Baker Mayfield. Vorig jaar was hij een kandidaat bij de Carolina Panthers. Dit jaar overwogen de Chicago Bears hem ook, maar zij kozen uiteindelijk voor Ryan Poles, die ook op de shortlist van de Vikings stond. Minnesota had zeven kandidaten op het oog, maar Poles en Adofo-Mensah bleven over.

Adofo-Mensah is de 10e General Manager in de geschiedenis van de Minnesota Vikings. Hem rest nu de taak om zijn front office op te tuigen en een head coach te vinden die de Vikings weer naar het post-season kan leiden. Er zijn al acht mogelijke kandidaten op gesprek geweest, maar mogelijk komt Adofo-Mensah nog met eigen suggesties. Buccaneers DC Todd Bowles, Packers OC Nathaniel Hackett, Cowboys DC Dan Quinn, 49ers DC DeMeco Ryans, Cowboys OC Kellen Moore, Eagles DC Jonathan Gannon, Rams OC Kevin O’Connell en Rams DC Raheem Morris staan tot dusverre op de shortlist.

Coverfoto: Cleveland Browns

Anthony Davis terug bij LA, Clippers breken clubrecord

Ruben De Regt
-
0
Anthony Davis terug bij LA, Clippers breken clubrecord

Het NBA-seizoen 2021-22 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.

20 JANUARI – 26 JANUARI

WESTERN CONFERENCE STAND

  1. Phoenix Suns 37-9
  2. GS Warriors 35-13
  3. Memphis Grizzlies 32-17
  4. Utah Jazz 30-18
  5. Dallas Mavericks 27-21
  6. Denver Nuggets 25-21
  7. Minnesota Timberwolves 24-23
  8. LA Lakers 24-24
  9. LA Clippers 24-25
  10. Portland Trail Blazers
  11. NO Pelicans 18-29
  12. SA Spurs 18-30
  13. Sacramento Kings 18-31
  14. OKC Thunder 14-33
  15. Houston Rockets 14-34

IN DE SPOTLIGHT

ANTHONY DAVIS KEERT TERUG

Anthony Davis heeft de afgelopen tijd 17 wedstrijden gemist door een knieblessure. Tegen de Brooklyn Nets keerde hij afgelopen nacht eindelijk terug bij de Lakers, die het ontzettend zwaar hebben gehad. Het duel tegen Brooklyn werd gewonnen met 106-96. Davis speelde gelijk bijna 25 minuten, maar kwam niet verder dan 8 punten, 2 rebounds en 2 assists. Hij liet wel van zich horen wat verdedigen betreft. Davis eindigde namelijk met 4 blocks. De Lakers waren 7-10 tijdens zijn afwezigheid en staan inmiddels op de 8e plaats. Dat is absoluut niet waar ze dachten te staan op dit punt van het seizoen.

De Lakers brachten meerdere All-Stars in huis. Die krijgen weliswaar veteranenkorting, maar het gaat niet zoals verwacht. LeBron James haalt hele goede statistieken, maar heeft er ook een tijd uitgelegen. Tegen de Nets was hij gelijk met James Harden de topscorer van de wedstrijd met 33 punten bijvoorbeeld. Als The Purple & Gold eindigt waar het nu staat, dan zal de playoffs behaalt moeten worden via het play-in toernooi. Het gat met de bovenstaande ploegen is niet heel groot, dus misschien valt er nog wat te klimmen op de ranglijst nu AD terug is.

GROOTSTE COMEBACK IN CLIPPERS GESCHIEDENIS

Het duel tegen de Wizards leek al heel snel voorbij te zijn. De Clippers stonden uiteindelijk met 35 punten achter en de hoop op een overwinning was heel klein. De Wizards speelden met gemak, maar LA gaf niet op. Luke Kennard was uiteindelijk de grote held die nog voor de overwinning zorgde. Met een bizarre 4-point play was de comeback compleet. Kennard kwam zelfs uit op 7 punten in 9 seconde. De shooting guard begon op de bank en eindigde met 25 punten, 8 rebounds en 6 assists. Zijn teamgenoot Amir Coffey was de topscorer van de wedstrijd met 29 punten.

VOORUITBLIK

All-STAR WEEKEND KRIJGT EEN MINI-TOERNOOI

De All-Star game komt steeds dichterbij en morgen (donderdag) krijgen we te horen wie de starters zijn. Steph Curry was de aanvoerder na de eerste tellingen. De aanhang van LeBron James nam het persoonlijk en zorgde ervoor dat hij The Chef inmiddels heeft ingehaald. Het zal er dus om spannen wie de Western Conference mag vertegenwoordigen en zijn team gaat kiezen. 3 februari wordt bekend gemaakt wie de reserves zijn. 10 februari is de All-Star Draft en dan gaan de aanvoerder hun teams samenstellen.

De Rising Stars game krijgt dit jaar een aanpassing. In totaal worden 28 spelers (12 NBA rookies, 12 NBA tweedejaars en 4 NBA G-League spelers) verdeeld over 4 teams voor een mini-toernooi. Die ploegen worden gecoacht door een lid van de NBA 75-club en assistent-trainers van de All-Star Game. Daarnaast komt er een nieuw spel bij genaamd de Clorox Clutch Challenge voor de Rising Stars.

LEBRON NADERT KAREEM ABDUL-JABBAR

LeBron James komt steeds dichterbij het record van topscorer allertijden in de NBA. Alleen Karl Malone en Kareem Abdul-Jabbar staan nog boven hem. Voor Malone Moet LBJ nog 515 punten maken om hem in te halen. Om The Captain voorbij te gaan moet The King nog 1973 punten maken. Dankzij zijn 33 punten tegen de Nets staat hij binnen 2000 punten om het record te verbreken. Dit seizoen zal het niet lukken om de legendarische Abdul-Jabbar voorbij te gaan, maar Karl Malone valt zeker in te halen voor de playoffs beginnen.

SPELER VAN DE WEEK

Ja Morant is dit keer onze SportAmerika Speler van de Week. De point guard van de Memphis Grizzlies is in bloedvorm en daar hebben we al aandacht aan besteed in dit artikel. Deze week behaalde Ja Morant een gemiddelde van 35,3 ppg, 9 rpg en 9,7 apg. De Grizzlies hebben weliswaar 2 van de 3 wedstrijden verloren, maar Morant deed er alles aan om te winnen en is heel dit seizoen indrukwekkend. De Grizzlies staan niet voor niets 3e in het Westen. Je weet het nooit, maar dat zou waarschijnlijk niet zo zijn geweest als ze Ja Morant niet hadden gedraft. Het nieuwe Memphis is een ploeg om te vrezen dit seizoen.

Coverfoto: Brad Penner/USA TODAY Sports

1...255256257...804Pagina 256 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU