Home Blog Pagina 239

Nederlander Thomas Odukoya naar de Tennessee Titans

Chris Van Dijk
-
0
Nederlander Thomas Odukoya naar de Tennessee Titans

De Nederlander Thomas Odukoya mag zich in de voorbereiding gaan bewijzen bij de Tennessee Titans. De in Almere geboren tight end werd afgelopen week niet gedraft, maar krijgt via het International Player Pathway-programma toch de kans zijn NFL-droom waar te maken.

Odukoya speelde in Nederland voor de Flevo Phantoms voor hij de stap naar de Verenigde Staten waagde. Hier kwam hij uit voor de universiteit van Eastern Michigan. Hij speelde in totaal veertig wedstrijden voor de Eagles, waarin hij 21 catches had voor in totaal 194 yards. Ook was hij goed voor vier touchdowns.

Met deze cijfers hoopte Odukoya in de afgelopen draft in één van de latere rondes opgepikt te worden door een NFL-team. Dit gebeurde echter niet, waardoor de tight end moest hopen op een mogelijkheid om zich als free agent alsnog te bewijzen. Die kans komt er nu in Nashville. Odukoya is één van de vier spelers die aan een trainingskamp mee mag doen als onderdeel van het International Player Pathway. Dit traject is ontwikkeld om meer buitenlandse spelers in de NFL te krijgen.

ROOKIE MINICAMP

Dit programma heeft in het verleden al bewezen succesvol te zijn. Zo is left tackle Jordan Mailata via dit programma in de NFL gekomen. De voormalig rugbyspeler kreeg hier de kans om te leren hoe American Football werkte. Uiteindelijk leverde dit hem een contract ter waarde van 64 miljoen dollar op bij de Philadelphia Eagles.

Of Odukoya ook zo’n succes wordt, valt nog te bezien. Hij heeft niet veel tijd om zich voor te bereiden op deze nieuwe stap in zijn loopbaan. De speler uit Almere gaat namelijk meedoen aan het rookie minicamp van de Titans. Dat begint volgende week al en is voor de tight end de kans zich dichterbij een optreden in de NFL te spelen.

Lees hier de cijfers die de Sport Amerika-redactie elk team in de afgelopen draft gaf.

Coverfoto: Al Goldis/Associated Press

MLB Rookie Watch 2022: week 3-4

Mick van der Nat
-
0
MLB Rookie Watch 2022: week 3-4

MLB denderde de afgelopen twee weken door en na vier weken spelen beginnen de meeste rookies te wennen aan het hoogste honkbalniveau. Julio Rodriguez liet zijn potentie zien en sloeg zelfs zijn eerste homerun. Joe Ryan gooide twee wedstrijden zonder earned run tegen te krijgen.

JULIO RODRIGUEZ (Seattle Mariners)

Stats: .306 (15-uit-49), HR, 3 2B, 4 BB, 9 RBI, .799 OPS

Hij verscheen nog niet in de eerste editie van de Rookie Watch, maar Julio Rodriguez liet in de afgelopen twee weken zijn kwaliteiten zien. Hij sloeg een .306 slaggemiddelde in 49 slagbeurten. Daarbij sloeg J-Rod, zoals zijn bijnaam luidt, ook nog drie doubles en kwam hij vier keer op de honken met een vrije loop. Hiermee krikte de rechtsvelder/midvelder zijn slaggemiddelde een stuk omhoog na wat opstartproblemen in de eerste twee weken. In 77 slagbeurten heeft hij nu een slaggemiddelde van .234.

Voor de 21-jarige Dominicaan was de laatste wedstrijd van week vier een bijzondere. In de laatste wedstrijd van de series tegen de Miami Marlins sloeg hij in de zesde inning de eerste homerun uit zijn MLB-carrière. Sandy Alcantara gooide een fastball die perfect op zijn knuppel kwam en 450 feet over de hekken verdween.

JOE RYAN (Minnesota Twins)

Stats: 13.0 IP, 14 K’s, 2 BB, 3 H, 0 ER

Joe Ryan zette zijn goede vorm door in week drie en vier. In zijn twee starts van deze week gooide hij 13.0 innings, waarin hij tot veertien strikeouts kwam. Hij kreeg nog wel twee vrije lopen en drie hits tegen, maar geen enkele earned run. Hiermee was hij de enige rookie die deze week twee starts maakte en een ERA had van 0.00.

Zijn beste start van de twee gooide hij tegen de Detroit Tigers. 7.0 innings aan werk, waarin de Tigers maar één hit konden slaan. Daarbij kwam er ook maar één Tiger op de honken met een vrije loop. Zelf stuurde Ryan negen keer een slagman met een K naar de kant voor hij van de heuvel werd gehaald. Na vier gespeelde wedstrijden heeft hij nu een record van drie gewonnen duels en één verloren wedstrijd. Zijn ERA staat op 1.17 na 23.0 gegooide innings met 25 strikeouts. Het is een sterk, Rookie of the Year-achtig begin van Ryan.

ALFONSO RIVAS (Chicago Cubs)

Stats: .412 (7-uit-17), HR, 2B, 4 BB, 5 RBI, 1.171 OPS

Op 10 april maakte Alfonso Rivas zijn eerste start van 2022 op het eerste honk bij de Chicago Cubs. Hij bewees zich zichzelf zeer waardevol, want met zeven hits in zeventien slagbeurten was hij een van de lichtpuntjes in de slechte reeks bij de Cubs. Zo wonnen de Cubs maar vier wedstrijden en verloren er negen.

Hij sloeg zijn eerste homerun van het seizoen tegen de Pittsburgh Pirates. In 2021 speelde hij al achttien wedstrijden voor de Cubs en toen sloeg hij ook één homerun. Verder kwam hij in al die wedstrijden toen tot drie RBI. Dit seizoen sloeg hij dus ook al één homerun en sloeg hij zes RBI over de plaat. Hiervan kwamen vijf in de afgelopen twee weken en dus overtrof hij zijn prestaties van 2021 al.

MACKENZIE GORE (San Diego Padres)

Stats: 10.0 IP, 17 K’s, 4 BB, 9 H, 1 ER

MacKenzie Gore maakte afgelopen twee weken twee starts voor de San Diego Padres. Beide keren gooide hij tegen de Cincinnati Reds en beide keren gooide hij 5.0 innings. De Reds scoorden maar één keer een earned run tegen de 23-jarige werper. Toch kwamen zij dertien keer op de honken, mede door negen hits en vier vrije lopen. Beide wedstrijden werden ook gewonnen door de Padres en daarom kon de derde pick in de eerste draft ronde van 2017 twee overwinningen bijschrijven.

Gore gooide dus twee keer tegen dezelfde tegenstander, maar toch kreeg hij het voor elkaar om zeventien strikeouts te gooien. Nu zijn de Reds dit seizoen veruit de slechtste ploeg in MLB met een record van 3-19. Gore gooide in de tweede wedstrijd echter meer K’s dan in de eerste wedstrijd. In wedstrijd één kwam hij tot zeven strikeouts en in de tweede wedstrijd werden tien Reds naar de kant gestuurd met een K. Hiermee was hij strikeoutleider van alle rookies.

C.J. ABRAMS (San Diego Padres)

Stats: .300 (6-uit-20), 2 2B, BB, 2 RBI, .775 OPS

C.J. Abrams is de tweede Padres-speler in de Rookie Watch, maar ook hij verdiende zijn plaats deze week. Hij sloeg slechts zes hits in twintig slagbeurten, maar met zijn .300 slaggemiddelde behoorde hij wel tot een van de bestpresterende rookies deze week in die categorie. Van zijn zes hits, stopte hij twee keer op het tweede honk voor een double. Verder bereikte hij één keer de honken met een vrije loop en sloeg hij twee RBI.

TANNER BANKS (Chicago White Sox)

Stats: 10.0 IP, 6 K’s, 2 BB, 5 H, 2 ER

Een nieuw wapen vanuit de bullpen van de Chicago White Sox is Tanner Banks. Afgelopen twee weken gooide hij 10.0 innings in relief en kreeg daarin maar twee earned runs tegen. Hij gooide in wedstrijden tegen de Tampa Bay Rays (1.1 IP), Cleveland Guardians (4.0 IP), Minnesota Twins (1.0 IP), Kansas City Royals (2.0 IP) en twee keer tegen de Los Angeles Angels (0.1 IP en 1.1 IP).

Het duurde lang voordat Banks überhaupt zijn ERA zag stijgen boven de 0.00. Hij was namelijk tot aan de tweede wedstrijd met de Los Angeles Angels perfect en kreeg geen enkele earned run tegen. Met zijn goede vorm werkte hij al aardig aan zijn WAR en daarom staat hij tweede onder alle White Sox spelers met 0.7 WAR. Alleen Michael Kopech, een oude bekende van de Rookie Watch, heeft een hoger WAR dan Banks. Oh, en hadden we gemeld dat Tanner Banks al 30 jaar oud is?

LUIS GONZALEZ (San Francisco Giants)

Stats: .276 (8-uit-29), HR, 2B, 3 BB, 7 RBI, .738 OPS

De in Hermosillo, Mexico geboren buitenvelder Luis Gonzalez speelde al twee seizoenen lang honkbal op MLB niveau. Hij speelde toen echter voor de White Sox, maar kwam niet verder dan drie wedstrijden in 2020 en zes in 2021. Op 22 april kreeg hij zijn roster plek bij de Giants toegewezen, nadat de White Sox hem ge-DFA’d hadden. Dit kwam door een schouderblessure die hem op de 60-day IL plaatste. De Giants wilden het risico wel nemen en pikten hem op. Nu in week drie en vier speelde hij zijn eerste wedstrijden en niet onfortuinlijk. Een slaggemiddelde van .276, één homerun, één double, drie vrije lopen en zeven RBI.

Zijn eerste en enige MLB homerun tot nu toe sloeg Gonzalez op een zeer belangrijk moment. In de laatste wedstrijd van de series met de Milwaukee Brewers stond de wedstrijd gelijk toen Jake Cousins een fastball gooide. De 26-jarige Mexicaan raakte hem perfect op zijn knuppel en sloeg de Giants in een klap naar de voorsprong. Achteraf bleek de homerun van Gonzalez ook beslissend, want de Giants wonnen met 4-2.

JOSH WINDER (Minnesota Twins)

Stats: 10.0 IP, 9 K’s, 1 BB, 5 H, 1 ER

De nummer zes prospect van de Minnesota Twins liet afgelopen week zien dat de pitching rotation, naast de eerder genoemde Joe Ryan, een fantastische toekomst tegemoet gaat. Josh Winder startte één wedstrijd en gooide één wedstrijd uit de bullpen. De wedstrijd vanuit de bullpen was tegen de Chicago White Sox (4.0 IP) en één start tegen de Tampa Bay Rays (6.0 IP). Uiteindelijk behaalde hij hierin negen strikeouts en kreeg hij vijf hits, één vrije loop en één earned run tegen.

De eerste start uit de carrière van Winder was tegen de Tampa Bay Rays. Hierin gooide hij ook het grootste gedeelte van zijn strikeouts. De 25-jarige werper stuurde zeven Rays spelers naar de kant met een strikeout. Door zijn prestaties werd Winder de eerste speler in de geschiedenis van de Twins die in zijn eerste start 6.0 innings gooide zonder earned run tegen te krijgen en minder dan twee hits tegen te krijgen. Wanneer zijn volgde start gaat zijn is de vraag, al lijkt het erop dat hij ook op de heuvel gaat staan tegen de Oakland Athletics op 6 mei. De Twins-organisatie en haar fans zullen in ieder geval hopen dat hij dezelfde prestatie kan neerleggen.

Coverart: Bo Schalbroeck (BoGraphix) / SportAmerika

Warriors winnen nipt, Heat domineren Sixers

Niels van der Veen
-
0
Warriors winnen nipt, Heat domineren Sixers

De eerste wedstrijden van de Conference Semifinals zijn gespeeld. De Warriors wonnen een spannende wedstijd. De Bucks domineerde zonder Middleton, de Heat wonnen vrij gemakkelijk tegen een Embiidloos Sixers team, en de Suns overleefde de comeback van de Mavericks.

WESTERN CONFERENCE

WARRIORS – GRIZZLIES: 117-116

De Golden State Warriors hebben een belangrijke zege geboekt in en tegen Memphis. De Grizzlies, tweede in het westen na het reguliere seizoen, hadden het thuisvoordeel omdat ze drie wedstrijden meer wisten te winnen dan de Warriors. In het reguliere seizoen wonnen ze ook nog eens drie van de vier wedstrijden tegen de Warriors, om maar even te schetsen dat de Grizzlies de betere papieren hebben. Daarom is de overwinning van afgelopen nacht belangrijk voor de Warriors. Het begon met een wissel in de startopstelling: Jordan Poole werd naar de bank verwezen en Gary Payton II mocht de wedstrijd beginnen. De Warriors deden dat om verdedigend flexibel te zijn tegen Ja Morant, die gekozen werd als de NBA’s Most Improved Player.

De wijziging voor de Warriors had niet echt het gewenste effect omdat Morant na het eerste kwart al 14 punten scoorde, waardoor de Grizzlies met een 32-24 voorsprong naar het tweede kwart gingen. De voorsprong groeide naar 13 punten in het tweede kwart. Dat kwam vooral door een sterk spelende Jaren Jackson Jr. Triple J was goed voor 12 punten in het kwart. De Warriors bleven toch nog redelijk goed in het spoor door Jordan Poole, die het tegen de bankspelers van de Grizzlies wat makkelijker had. Met rust was de voorsprong van 13 punten geslonken tot een voorsprong van 6 punten.

Toch was het niet allemaal koek en ei voor de Warriors. Na een harde fout van Draymond Green werd er gekeken of het een Flagrant Foul was. Dat duurde zo lang dat de fans van de Grizzlies de herhaling al meerdere keren gezien hadden en hun oordeel klaar hadden: ”Throw him out!”. De fans kregen hun zin en Green werd met een Flagrant 2 weggestuurd.

Doordat Green werd weggestuurd moest de verdediging van de Warriors op de schop. Daardoor werden er opstellingen gebruikt die extreem ‘klein’ waren. Zo stond Wiggins op een gegeven moment op de center-positie. Toch konden de Warriors de punten binnenhalen, mede door second chance points te scoren na aanvallende rebounds te pakken. De Warriors hadden er daar 16 van. Net zoveel als de Grizzlies, maar met een kleinere opstelling. Ook de momenten van die rebounds waren cruciaal. Zo pakte Payton meerdere belangrijke rebounds.

Na een belangrijke driepunter van Thompson (117-116) was het het block van Curry die de wedstrijd met nog 21,4 seconden te gaan leek te beslissen. Toch gaven de Grizzlies nog niet op. Na twee gemiste vrije worpen van Thompson en een jump ball, na een rebound van Payton, hadden de Grizzlies nog één mogelijkheid om de wedstrijd te winnen. Morant miste echter de lay-up.

Voor de Warriors was Jordan Poole van onschatbare waarde. Met een career-high 31 punten, 8 rebounds en 9 assists was hij de belangrijkste man aan de kant van de Warriors. Ook Curry (24), Wiggins (17) en Thompson (15) waren belangrijk. Bij de Grizzlies waren Morant(34/9/10) en Jackson Jr.(33/10) belangrijk, maar trokken dus net aan het kortste eind.

OVERIGE UITSLAG

Mavericks – Suns: 114-121 (Devin Booker: 23PTS, 9REB, 8AST)

PROGRAMMA

Mavericks – Suns: Game 2 op donderdagnacht om 4:00 uur

Warriors – Grizzlies: Game 2 op woensdagnacht om 03:30 uur

EASTERN CONFERENCE

76ERS – HEAT: 92 – 105

Een Sixers team zonder Embiid is het team wat je wilt treffen als je Miami bent. Zo werd er gedacht toen de blessure van Embiid bekend werd. Die gedachte klopt ook. In een weinig spannende wedstrijd wonnen de Heat vrij gemakkelijk van de Sixers met 92-105. Zonder de verdedigende aanwezigheid van Embiid kon Bam Adebayo lekker zijn gang gaan. Met 24 punten en 12 rebounds was hij op dreef. Hij scoorde maar liefst acht van zijn tien pogingen en schoot alle acht zijn vrije worpen raak.

De Sixers waren vrij kansloos in het eerste kwart, maar kwamen aan het eind van de eerste helft terug in de wedstrijd. Dat deden ze met veel dank aan Miami zelf. Die maakten in de laatste zes minuten maar een schot uit negen pogingen, en hadden vier turnovers in diezelfde zes minuten. De Sixers gebruikte die mogelijkheid om tot een 15-4 te komen en zo wonder boven wonder met een punt voorsprong de kleedkamer op te zoeken.

Na rust liepen de mannen van Eric Spoelstra flink uit, door twee runs: een 10-0 run aan het begin van het derde kwart en een 13-2 run, ook aan het begin van het laatste kwart. De Sixers wisten toen ook wel hoe laat het was en de bankspelers mochten nog wat minuten meepikken.

Het verhaal van de wedstrijd waren toch wel de gemiste driepunters. Beide teams schoten gezamenlijk maar 15 keer raak, terwijl ze 70 pogingen deden. De Sixers schoten 6 uit 34. De Sixers kwamen daarmee op 17,6%, het een na laagste percentage dit seizoen. Wat is dan het laagste percentage? 17,1%. Ook tegen de Heat. De Heat schoten 9 van hun 36 pogingen raak. De enige die aan de malaise ontsnapte was Tyler Herro. Hij schoot vier van zijn zes pogingen raak.

Bij de Heat was Tyler Herro de grote man. Hij begon vanaf de bank en was in een kleine 30 minuten goed voor 25 punten. Door die 25 punten scoorde de bank van de Heat 42 punten, tegenover 25 punten die de bank van de Sixers scoorde. Naast Adebayo (24PTS/12REB) was ook Jimmy Butler(15/9) belangrijk. Bij de Sixers deden Tobias Harris, Tyrese Maxi en James Harden er alles aan om nog in de buurt te komen. Harris had 27 punten, Maxi scoorde er 19, en harden deed met 16 punten en 9 rebounds ook goed mee.

OVERIGE UITSLAG

Bucks – Celtics: 101- 98. (Giannis Antetokoumnpo: 24PTS, 13REB, 12AST)

PROGRAMMA

Bucks – Celtics: Game 2 op woensdagnacht om 1:00 uur

Sixers – Heat: Game 2 op donderdagnachtom om 01:30 uur

Foto: Justin Ford/Getty Images

NHL Play-Offs: Leafs halen uit, Kings verrassen

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs: Leafs halen uit, Kings verrassen

Voor de NHL-fans is de mooiste tijd van het jaar eindelijk aangebroken. Zestien teams zijn zestien overwinningen verwijderd van die schitterende Stanley Cup. In de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei barstte het spektakel in alle hevigheid los en natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van alle ontwikkelingen!

EASTERN CONFERENCE RND 1

Voor het eerst sinds 2006 verzamelden de Carolina Hurricanes meer dan 100 punten in een seizoen. In dat jaar stonden de Canes uiteindelijk met de Cup in hun handen. Dat is nu nog heel ver weg, want eerst moeten ze maar eens voorbij de Bruins zien te komen. Het is een tegenvaller dat de Hurricanes voorlopig nog niet over goalie Frederik Andersen kunnen beschikken, maar Antti Raanta is een meer dan capabele vervanger. Namens Boston start Linus Ullmark, die dit seizoen in twee wedstrijden al acht keer moest vissen tegen Carolina.

RAANTA FRUSTREERT BRUINS

Achteraf wensten de Bruins dat Andersen had gespeeld. De Deen kon het onmogelijk beter doen dan Raanta, die het met name in de openingsfase onwaarschijnlijk druk had. Maar hij was ook onwaarschijnlijk goed. Verrassend genoeg deelde Boston de lakens uit, maar dankzij het geweldige werk van Raanta bleven de Canes overeind. In de slotfase van de tweede periode kreeg de goalie zijn beloning. Seth Jarvis trok zijn goede vorm van de laatste weken door en tikte een puck voorbij Ullmark.

Nino Niederreiter gaf de Canes nog meer lucht in de tweede periode en daarmee was het hek van de dam. Taylor Hall deed nog iets terug namens de bezoekende Bruins, maar het was nu voornamelijk Carolina dat de klok sloeg. Zij liepen, dankzij goals van Teuvo Teravainen, Andrei Svechnikov en Vincent Trocheck, uit naar een geflatteerde 5-1 overwinning.

UP NEXT

Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 1-0

De Bruins deden niet veel verkeerd in deze wedstrijd. Ze wisten zich alleen geen raad met Antti Raanta. Voor Bruce Cassidy is dat ook misschien wel een punt van zorg. Carolina speelde, met name in de eerste periode, niet goed, maar het won uiteindelijk vrij eenvoudig. Donderdag (01.00 uur Nederlandse tijd) zullen de B’s in Raleigh beter met de kansen om moeten springen. En hopen dat de thuisploeg niet opeens het licht ziet en in Game 2 een paar versnellingen hoger schakelt.

Misschien wel de interessantste serie in het oosten in de openingsronde van de play-offs. De Tampa Bay Lightning jaagt op de derde Cup in successie, terwijl de Maple Leafs al meer dan een halve eeuw wachten op Lord Stanley’s Cup. Ze moeten eerst maar eens zien de eerste ronde te overleven, want dat is ook al bijna 20 jaar geleden. Het is ook een serie tussen de twee laatste spelers met 60 goals in de NHL. Steven Stamkos deed ‘t 10 jaar geleden voor de Bolts en heeft in Auston Matthews dit seizoen eindelijk een opvolger.

LEAFS STRAFFEN LAKSE LIGHTNING AF

Zonder Michael Bunting, maar met de herstelde Ondrej Kase begonnen de Leafs sterk aan Game 1. Het leek alsof maar één team kwam opdagen in Ontario en dat was niet de regerend kampioen. Tampa Bay begon erg slordig aan de jacht op hun derde titel, maar het duurde tot ver in de eerste periode voor dit werd afgestraft. Een schot van Jake Muzzin vond een weg richting het net achter Andrei Vasilevskiy.

Het schudde de Bolts niet wakker. Verhit was het bij vlagen wel, maar de Leafs bleven onder alle omstandigheden de bovenliggende partij. Door een goal op de powerplay van Auston Matthews werd het verschil op twee gebracht. David Kampf zorgde voor 3-0. Mitch Marner zette met de 4-0 een streep onder een lange periode van droogte. Zijn laatste goal in het postseason dateerde uit 2019. Met zijn tweede van de avond bepaalde Matthews de eindstand op 5-0.

UP NEXT:

Tussenstand in de serie: Toronto leidt met 1-0

Jon Cooper zal geschrokken zijn van zijn ploeg. Natuurlijk is er nog geen man overboord, maar de Lightning zullen in Game 2 toch echt veel beter voor de dag moeten komen. Dit duel wordt donderdag (01.30 uur Nederlandse tijd) opnieuw in Toronto gespeeld. Sheldon Keefe zag zijn beste spelers in Game 1 uitblinken en dat zal de coach tevreden stemmen. Hij kent echter ook het verleden van de Leafs en zal zich ongetwijfeld geen moment rijk rekenen na deze eclatante zege.

WESTERN CONFERENCE RND 1

Een pikant affiche in de eerste ronde van de play-offs in de Western Conference. We kunnen deze serie natuurlijk omdopen tot de Wayne Gretzky-derby, maar dan gaan we wel heel ver terug in de tijd. Er staan bij deze teams twee coaches aan het roer die elkaar van haver tot gort kennen. Jay Woodcroft, thans coach in Edmonton, was jarenlang de rechterhand van zijn huidige tegenstander Todd McLellan. In deze serie is de meester echter de grote underdog ten opzichte van zijn leerling. Woodcroft gaf tijdens het reguliere seizoen zijn supersterren minder minuten en dat moet zich nu gaan uitbetalen.

SMITH KRIJGT HET ONVERWACHT DRUK

De fans in Edmonton die dachten dat deze ronde een walk in the park voor hun Oilers zou worden, kwamen in Game 1 bedrogen uit. Vanaf de eerste seconde heersten de Kings in Oil Country en gunden ze Mike Smith nauwelijks tijd om adem te halen. Halverwege de eerste periode werden de Kings dankzij een goal van Trevor Moore beloond voor de inspanningen. Alex Iafallo maakte het nog mooier door de 2-0 achter Smith te schieten.

De Oilers hebben natuurlijk altijd Connor McDavid nog lopen en die deed het in de slotminuut van de eerste periode helemaal alleen. Zijn knappe treffer inspireerde de Oilers in de tweede periode tot het scoren van de gelijkmaker. Kailer Yamamoto kreeg de treffer op zijn naam, maar lang mocht Edmonton hier niet van genieten. Daar zorgde Brendan Lemieux dan weer voor. Voor de tweede keer deze avond bracht de powerplay uitkomst voor de Oilers. Na Yamamoto was het nu Leon Draisaitl die scoorde. Weer konden de Oilers niet doorpakken. Een OT kwam er ook niet, want Phillip Danault bezorgde de Kings de verrassende zege in Game 1: 4-3.

UP NEXT:

Tussenstand in de serie: Los Angeles leidt met 1-0

Een makkie wordt het dus zeker niet voor de favoriete Oilers. De Kings bewezen in Game 1 dat ze niet voor niets in de play-offs staan en dat ze ook een rol van betekenis willen spelen. Donderdag (4.00 uur Nederlandse tijd) zal blijken of ze dit ook kunnen volhouden. McLellan zal zijn mannen de opdracht geven om uit de strafbank te blijven, want op de PP konden de Oilers hun opponent pijn doen. McDavid en Draisaitl zullen ook wat meer druk voelen in Game 2, want met een 2-0 achterstand naar LA reizen, is bepaald niet wenselijk.

Vele ogen zullen de komende dagen gericht zijn op deze serie. Een clash tussen twee zwaargewichten in het westen en niemand zal ’t vreemd vinden als deze serie over de volledige zeven wedstrijden gaat. Na 82 wedstrijden zat er slechts een verschil van 4 punten tussen deze powerhouses. Eén van de drie onderlinge ontmoetingen werd beslist binnen 60 minuten. Het is ook een serie tussen twee Russische sterspelers. Vladimir Tarasenko bij de Blues en Kirill Kaprizov aan de kant van Minnesota.

SOLIDE BLUES PAKKEN INITIATIEF

In The State of Hockey wisten ze dat hun Wild de handen vol zou krijgen aan de Blues. Al vrij snel werden de eerste straffen uitgedeeld en toen voelden ze in Minnesota de bui al hangen. St. Louis beschikt over een prima powerplay en dat onderstreept David Perron al na ruim zes minuten. Het lukte de Wild daarna maar niet om los te komen. De bezoekers uit St. Louis hadden de overhand en mochten dankzij een goal van Ryan O’Reilly met een comfortabele 2-0 aan de tweede periode beginnen.

Comfortabel ook omdat Ville Husso er goed uitzag in Game 1. De sluitpost kreeg het drukken in de tweede periode, maar weer was daar Perron die de Wild op de pijnbank legde. Waar Minnesota hoopte op de aansluiting, daar strafte de forward opnieuw een overtreding af met een goal op de powerplay: 0-3. Perron had nog 20 minuten voor zijn hattrick, maar hij had aan 12 minuten genoeg. Zijn 4-0 betekende de eindstand. Perron was bij elk van de vier treffers betrokken en Husso mocht een shutout vieren.

UP NEXT:

Tussenstand in de serie: St. Louis leidt met 1-0

Mochten de Wild nog twijfelen aan de kracht van de Blues, dan is die twijfel nu wel weg. Zeker op de PP behoort St. Louis tot de beste teams in de NHL. Dean Evason zal voor Game 2 dan ook een strijdplan moeten bedenken waarbij zijn spelers de sin bin vermijden en het Husso veel lastiger maken. Dit duel wordt donderdag (03.30 uur Nederlandse tijd) opnieuw in Minnesota gespeeld. De aanvallende krachten van de Wild zullen zich daar meer moeten laten gelden om niet al met een op het oog kansloze 0-2 achterstand naar St. Louis te vertrekken.

Cover photo: Stephen R. Sylvanie/USA TODAY Sports

NHL Play-Offs: preview eerste ronde Western Conference

Dennis Bakker
-
0
NHL Play-Offs: preview eerste ronde Western Conference

Het gaat nu echt om de knikkers in de NHL. Met Colorado en Florida als grote favorieten gaan in de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei (Nederlandse tijd) de play-offs van start. Bij SportAmerika laten we je alvast warmdraaien met uitgebreide previews op de eerste ronde. Gisteren las je al alle ins en outs uit de Eastern Conference. Vandaag is het de beurt aan de Western Conference.

COLORADO AVALANCHE – NASHVILLE PREDATORS

1e in de Central Division – 5e in de Central Division

Het moet voor de fans in Nashville voelen als David tegen Goliath. In de eerste ronde van de play-offs wacht immers een serie tegen wellicht het beste team in de gehele NHL, Colorado Avalanche. Notabene Arizona Coyotes beslechtte het play-off lot van de Preds met een 4-0 overwinning. Als klap op de vuurpijl verzwikte goalie Juuse Saros zijn enkel in de derde periode en is voor minimaal vier weken uitgeschakeld. Vervanger(s) Connor Ingram of David Rittich staan tegenover een 3.76 G/PG (vierde in de NHL) en een Stanley Cup waardige offense.

De Av’s hebben een waanzinnig regulier seizoen gedraaid en onder aan de streep breekt de ploeg uit Colorado menig record. Met een totaal aantal van 119 punten — 56-19-7 record — won het de Central Division en brak het met daarbij 56 wins twee franchise records. Het is bovendien na de Detroit Red Wings in 1996 (131) en 2006 (124) het op twee na hoogste puntenaantal ooit sinds de oprichting van de Central Division in 1993.

OGENSCHIJNLIJKE WALK IN THE PARK

Net als bij de grote concurrent in de Eastern (Florida Panthers – Washington Capitals, red.), zit er een verschil van 22 punten tussen Colorado en Nashville. Toch zullen de Predators moed putten uit de onderlinge duels dit reguliere seizoen. Overall kruisten de twee teams viermaal de degens en stapten de Preds tot driemaal toe als winnaar van het ijs. Na een oorwassing op 27 november (6-2), won de ploeg van head coach John Hynes de overige drie wedstrijden met ieder vijf (!) goals voor de streep. Bovendien waren zij de eerste ploeg die in het kalenderjaar 2022 de Av’s met een nederlaag van het ijs stuurden.

Desondanks bewijst Colorado ook met fysiek ongemak te kunnen dealen. Na knieproblemen en bijbehorende operatie voor captain Gabriel Landeskog ging de ploeg van Jared Bednar vrolijk verder waar ze het gehele reguliere seizoen mee bezig zijn: Winnen.
De resterende zes weken zonder de Zweed sloten de Av’s af met een 17-9-3 record en een totaal aantal doelpunten van 308 (vierde in de NHL). De ”gebruikelijke” namen staan ook dit seizoen andermaal aan het front: Mikko Rantanen (36 goals en Nathan MacKinnon (32 goals) met daarachter een waanzinnig sterke Cale Makar (86 punten) en Nazem Kadri — die eveneens een achttal wedstrijden aan de kant stond met een blessure —.

GO FILIP (EN ROMAN)!

Nashville Predators heeft uiteraard ook namen die meer dan het verschil maken. Een van de namen die de laatste weken het meest is genoemd is ongetwijfeld die van Filip Forsberg. Na een Trade Deadline waarin hij enigszins verrassend in Nashville bleef, blijft ook een contractverlenging nog altijd uit. De all-time topscorer van de Predators liet het aantal regular season goals op 42 steken. Samen met Matt Duchene (43 goals) zijn het de enige twee spelers in Nashville die de grens van zowel de dertig, als de veertig zijn gepasseerd. De aanvoer werd voornamelijk door blue-liner Roman Josi bewerkstelligt. De 31-jarige Zwitser eindigde op een totaal aantal punten van 96 met 73 (!) assists (vijfde in de gehele NHL).

Ondanks het feit dat de play-offs op zichzelf staan, zal de ploeg uit Tennessee met een bittere smaak aan het postseason beginnen. In de laatste twaalf wedstrijden werden er maar liefst acht verliespartijen genoteerd. En met een vuurpeleton zoals dat van Colorado, lijkt het erop dat de Preds kanonnenvoer zullen gaan worden.

PLAYERS TO WATCH:

COLORADO: De gehele aanvalslinie in Colorado. Met een meer dan duidelijke reden. Als je dan toch per linie gaat kijken komen we uit bij Nathan MacKinnon, Cale Makar en Darcy Kuemper. De goalie is in 2022 één van de beste in de gehele NHL.

NASHVILLE: Filip Forsberg zal met het uitblijven van toekomstperspectief erop gebrand zijn, zich in het postseason te tonen. Samen met Matt Duchene en Roman Josi de spelers om op te letten in Nashville.

Prognose: Colorado Avalanche in vijf.

MINNESOTA WILD – ST. LOUIS BLUES

2e in de Central Division – 3e in de Central Division

In onze NHL Power Play Podcast bespraken we de opzet van de play-offs al uitgebreid. Zou deze niet op de schop moeten en een andere insteek moeten krijgen? Een van de mooiste antwoorden op deze vraag vindt men terug in de serie tussen Minnesota Wild en St. Louis Blues. Met respectievelijk 113 (Wild) en 109 (Blues) punten zijn ze het tweede en vierde team uit de gehele Western Conference, maar staan ze wel tegenover elkaar in de eerste ronde in de play-offs. Met beide franchises als voorzichtig outsider voor de Stanley Cup winst gaat het seizoen voor een van de twee in mineur eindigen.

STILL GOT THE BLUES FOR YOU

De prestaties van St. Louis Blues zijn het gehele seizoen al bovengemiddeld. Met een 3.77 G/PG gemiddelde braken ze het oude franchise record uit het seizoen 1990 – 1991 – waarin Brett Hull 86 (!) goals scoorde –. Dit seizoen kwam er offensief niemand in de buurt van deze cijfers, maar werden er wel imposante cijfers genoteerd. Robert Thomas kan met een eindtotaal van 77 punten zich bij de beste centers in de NHL scharen.

Belangrijker is, dat de first-line in St. Louis waanzinnig in vorm is. Pavel Buchnevich en Vladimir Tarasenko draaiden van het verzoek van een trade, naar een eindtotaal van 82 en 76 punten. Verder draait ook Jordan Kyrou een meer dan behoorlijk seizoen met 75 punten en dragen ook Ryan O’Reilly, David Perron, Brayden Schenn en Ivan Barbashev aanvallend hun hand niet om voor het maken van punten.

Op de blue-line hebben vooral Justin Faulk en Torey Krug de smaak te pakken gehad dit reguliere seizoen. Bovendien hebben ze onder de lat met de tandem Jordan Binnington – Ville Husso een prima duo. Waar Jordan Binnington wat zand in de motor kreeg, vult Ville Husso de gaten meer dan behoorlijk op. Met een 25-7-6 record en een .919 sv% schaart hij zich in de top acht beste goalies.

Kleine kanttekening in de lofzang over St. Louis is het feit dat de ploeg van Craig Berube een van de slechste teams uit de NHL is als het op puckbezit aan komt. De druk op de blue-line en onder de lat wordt met het aanvallende geweld in Minnesota wellicht een achilleshiel.

LET’S GO WILD BABY

Hoe goed de Blues ook voor de dag gaan komen, tegen het geweld van Minnesota Wild delven ze in de breedte het onderspit. Met een 3.72 G/PG is het aanvallend vrijwel net zo goed als in St. Louis. Tegenover de uitspattingen van Vladimir Tarasenko zetten de Wild huidig Calder Trophy eigenaar Kirill “the Thrill” Kaprizov (108 punten). Ook in Minnesota draait het uiteraard niet om een protagonist.

Naast het Russische kanon leveren ook Kevin Fiala, Mats Zuccarello, Ryan Hartman en rookie Matt Boldy meer dan een behoorlijke bijdrage. In totaal eindigen maar liefst elf spelers boven de grens van 30 punten. Sinds de Trade Deadline staan de Wild dan ook op een 19-2-3 record en kwamen ze met 113 punten nog akelig dicht in de buurt van Colorado Avalanche.

Aanvallend kunnen de Wild het iedere franchise meer dan lastig maken, maar defensief behoort de ploeg van head coach Dean Evason tot een van de beste in de gehele NHL. Dit reguliere seizoen staan ze op de tweede plaats in expected goals against en high-danger shots against. Bovendien zijn ze in Minnesota vooral onder de lat er behoorlijk op vooruit gegaan.

De afgelopen Trade Deadline kwam klepper Marc-Andre Fleury over vanuit Chicago en is sinds zijn komst in Minnesota lights out met een 9-2-0 record. Bovendien heeft back-up goalie Cam Talbot sinds de gevormde tandem met de voormalig first overall het op een na beste sv% van de gehele NHL (.929).

Kleine kanttekening in Minnesota? Ja, ook bij de Wild zijn er (kleine) achilleshielen. De special teams zijn onder League gemiddelde. De penalty kill behoort zelfs tot de onderste tien in de gehele NHL. Ook de aanvallende power play is gemiddeld. Play-off series kunnen op kleine details beslist worden en een gebrek aan penalty kill kan zomaar een wedstrijd beslissen.

PLAYERS TO WATCH

MINNESOTA: De weg van de minste weerstand zou natuurlijk zijn om het hier over de aanval (Kaprizov) of de goalies (Fleury – Talbot) in Minnesota te hebben. Toch gaan we bij SportAmerika voor verdediger Jonas Brodin. Zowel aanvallend (hoogste puntenaantal uit zijn carrière), als defensief is hij de leider op de blue-line en kan hij een wedstrijd met zijn meer dan uitstekende stickhandling beslissen.

ST. LOUIS BLUES: Vladimir Tarasenko! Na het uitblijven van een Trade is hij niet met het hoofd omlaag actief op het ijs. Als leider in goals, meer dan een punt per wedstrijd gemiddeld en het hoogste aantal minuten op het ijs is hij ‘the man to watch’. Alles ligt klaar om zijn 2019 run met de Blues (elf goals, zeventien punten) te evenaren, ondanks het feit dat de Blues de underdog zullen zijn.

Prognose: Minnesota Wild in zes.

CALGARY FLAMES – DALLAS STARS

1e in de Pacific Division – 4e in de Central Division

De complimenten aan Dallas Stars voor het bereiken van de playoffs. In een rechtstreeks duel met Vegas Golden Knights vorige week sloegen de Stars het nagenoeg definitieve gat met de ploeg uit Sin City. Na een verrassende nederlaag van divisiegenoot Nashville Predators tegen Arizona Coyotes, kruisen de Stars in de eerste ronde niet de degens met Colorado Avalanche, maar met Pacific winnaar Calgary Flames. De ploeg uit Calgary won met een ruime voorsprong de divisie (111 punten) en beginnen als een van de favorieten in de Western Conference aan het zo heerlijke toetje van het seizoen.

RED HOT FLAMES

Het NHL record van aantal spelers met meer dan 40 goals per seizoen ligt op vier. De Flames kwamen er slechts vijf tekort om dit record te evenaren. Met Matthew Tkachuk (42), Elias Lindholm (42) en Johnny Gaudreau (40) bleef de teller van Andrew Mangiapane steken op een totaal van 35. Desalniettemin zit het offensief gezien meer dan snor in Calgary. Hart Trophy outsider Johnny Gaudreau noteert een totaal aantal van maar liefst 115 punten.

Met een 3.55 G/PG eindigen de Flames op een zesde plaats in de NHL. Bovendien hebben de Flames naast dit trio ook nog de beschikking over de in vorm verkerende Mickael Backlund, Blake Coleman en “freshman” Tyler Toffoli (die overkwam van Montreal Canadiens). Na een voortvarend begin in Calgary is Toffoli ietsjes kouder geworden, maar nog altijd een meerwaarde in de playoffs.

Defensief ook weinig reden tot zorgen voor de ploeg van head coach Darryl Sutter. Het top duo op de blue-line in Noah Hanifin en Rasmus Andersson staat in de top vijf defensieve duo’s in de gehele NHL. Bovendien draaien Chris Taney en Oliver Kylington een uitstekend seizoen. Als klap op de vuurpijl beschikken de Flames over een van de beste goalies uit de NHL.

Jacob Markstrom is al vanaf de eerste speeldag vertrokken en noteert voor aanvang van de playoffs een sv% van .922 en een GAA van 2.22 met daarbij ook de meeste shutouts van alles goalies (negen). Alle facetten voor een eerste Canadese Stanley Cup sinds 1993 liggen klaar.

Kleine kanttekening? Ja, wellicht een hele kleine. Waar Dallas Stars een flink aantal finales heeft gespeeld in de strijd om het winnen van de Wild Card ticket, hebben de Flames relatief eenvoudig het resterende programma op de ‘cruise control’ afgewerkt. Wellicht dat het gebrek aan goals van de second-line nog parten kan spelen in een eventuele tweede ronde.

UNDER THE RADAR

Dallas Stars is op iedere linie de underdog tegen het geweld uit Calgary. Met een offense die zwaar leunt op het trio Jason Robertson, Roope Hintz en Joe Pavelski, ontbreekt in Dallas vooral een tweede lijn met scorend vermogen. In totaal hebben de Stars 60 goals minder op de teller dan de Flames. Joe Pavelski levert op zijn oude dag nog met 81 punten, maar zijn het vooral “jonkies” Roope Hintz en Jason Robertson die de goalkar trekken in Texas. Met respectievelijk 41 (Robertson) en 37 (Hintz) hebben de twee twintigers als enige de grens van dertig gepasseerd.

Defensief leunen de Stars vooral op de ervarenheid van John Klingberg en Ryan Suter. Met naast hen twee jonge honden in de persoon van Miro Heiskanen en Esa Lindell hebben de heeft de ploeg uit Dallas twee prima linies op de blauwe lijn. Onder de lat beleeft de 23-jarige Jake Oettinger zijn breakout season in de NHL. Met 48 optredens sluit de goalie het reguliere seizoen af met een .914 sv% en een 2.53 GAA. Als toekomstig stergoalie bewijst de “rookie” dit seizoen zijn waarde, maar heeft desondanks “slechts“ een 30-15 record. Het gebrek aan diepte in de aanval, laat de druk op de blue-line en goalie komen.

Hiermee kom je meteen bij de kanttekening in Dallas. Het gebrek aan scorend vermogen. Naast het toptrio zijn de prestaties van Tyler Seguin en Jamie Benn over het gehele seizoen ondermaats. Bovendien is John Klingberg de blue-liner met de “meeste” goals, zes. Ondanks het feit dat men in Texas zich zal verheugen op een serie tegen de Flames, zal het eenlijnige monster haar Waterloo vinden tegen de Flames.

PLAYERS TO WATCH:

CALGARY: Aankomend restricted free agent Matthew Tkachuk. De 24-jarige forward draait het beste seizoen uit zijn nog jonge carrière met 103 punten en een +/- van 58(!). Mocht hij besluiten het boek Calgary Flames te sluiten, zullen de overige franchises zich verdringen om de handtekening van de smaakmaker.

DALLAS: Miro Heiskanen. Buiten het eerder genoemde aanvallende trio zullen de defensieve ogen gericht zijn op het 22-jarige Finse talent. De third overall uit 2019 miste een tiental wedstrijden door ziekte dit seizoen, maar is desondanks een sleutelspeler voor de ploeg van Rick Bowness. Defensief zal zijn spel bepalend zijn voor de te kiezen strategie tegen het aanvallende geweld uit Calgary.

Prognose: Calgary Flames in vijf

EDMONTON OILERS – LOS ANGELES KINGS

2e in de Pacific Division – 3e in de Pacific Division

Op papier is het affiche tussen Edmonton Oilers en Los Angeles Kings de “zwakste” serie van de Western Conference. Beide teams staan bij menig wedkantoor niet in de top vijf voor wat betreft een eventuele Stanley Cup winst. Toch hebben beide ploegen dit seizoen een transformatie ondergaan die de fans toch enigszins hoop zal geven op een stunt. Met respectievelijk de tweede en derde plaats in de Pacific Division straffen ze het gepruts in onder meer Las Vegas af. En niet op basis van geluk.

MCDAVID – DRAISAITL ANDERMAAL EN FUEGO

Na het ontslag van Dave Tippett en de overname van Jay Woodcroft zijn de Oilers vertrokken. Waar men onder Tippett een grijze muis in de NHL-klassementen was, heeft Woodcroft dit meer dan opgepoetst. Van een dertiende plaats in de expected goals, stegen de Oilers naar een vierde plaats. Van een 27e(!) plaats in goals-against, noteert Edmonton onderaan de streep een negende stek. Wellicht belangrijker nog: Sinds de aanstelling van Jay Woodcroft hebben de Oilers het op drie na hoogste winstpercentage in de NHL (.689), wat uiteindelijk tot een tweede plaats en het thuisvoordeel in de eerste ronde heeft geleidt.

De loftrompet over het tweekoppig monster in Edmonton werd in onze NHL Power Play Podcast al eens bespeeld. Maar dat het duo Connor McDavid – Leon Draisaitl ook dit seizoen laat zien dat het supersterren in de NHL zijn staat buiten kijf. Beide heren vestigden voor een ieder een nieuw regular season record met onder aan de streep 123 (!) punten voor McDavid en 110 punten voor Draisaitl. Met 123 punten eindigde McDavid logischerwijs ook op de hoogste trede in het Art Ross Trophy klassement, gevolgd door het duo Johnny Gaudreau en Jonathan Huberdeau met een ieder 115 punten.

LACK OF DEPTH

Toch is de offense ook een kleine achilleshiel in Edmonton. Naast het superduo wordt de derde plaats binnen het roster ingenomen door Zach Hyman met 54 punten. Okay, Evander Kane levert meer dan behoorlijk sinds zijn komst naar Edmonton, maar desalniettemin is het offensief gezien karig te noemen. Zeker gezien het feit dat McDavid en Draisaitl voor meer dan 30% van de teampunten verantwoordelijk zijn.

Op de blue-line is jonkie Evan Bouchard bezig aan een goed seizoen. Met 43 punten (twaalf goals, 31 assists) is hij de meest productieve van het stel en betekent dit zijn definitieve doorbraak in de NHL. Ook Tyson Barrie, Darnell Nurse en Cody Ceci leveren goede statistieken af en is ook good-old Duncan Keith prima bezig.

Onder de lat het grootste vraagstuk voor Jay Woodcroft. De 40-jarige veteraan Mike Smith beleefde een waanzinnige maand april met een .948 sv% verspreidt over negen wedstrijden. Overall staan er een .915 sv% en een 2.81 GAA onder aan de streep en valt hij buiten de top tien goalies in de NHL. Ook Mikko Koskinen produceert meer vraagtekens dan antwoorden en zullen de fans met gemengde gevoelens de playoffs in rollen.

EERSTE GLIMP VAN ROOSKLEURIGE TOEKOMST

Ondanks het feit dat men in Los Angeles over een van de diepste prospectpools uit de gehele NHL beschikt, leunde men in het reguliere seizoen toch op de ervaring van onder meer Anze Kopitar (67 punten). Naast Kopitar hebben ook Adrian Kempe (54), Philip Danault (51), Viktor Arvidsson (49) en Trevor Moore (48) een prima seizoen gedraaid. General Manager Rob Blake zal met genoegdoening de aanwinsten Arvidsson – Nashville Predators – en Danault – Montreal Canadiens – over het ijs hebben zien bewegen.

Onder aan de streep heeft vrijwel het hele roster meer dan prima gepresteerd. Naast bovengenoemde namen draaiden ook Alex Iafallo, Alex Edler en Drew Doughty – voor zijn polsblessure –  en jonkies Arthur Kaliyev, Rasmus Kupari en oogappel Quinton Byfield een prima seizoen. Op de blue-line lieten Mikey Anderson en Sean Durzi hun kwaliteiten geregeld zien. Onder leiding van head coach Todd McLellan hebben de Kings op meerdere vlakken uitstekende statistieken. In expected goals voor, sluit de ploeg uit LA het reguliere seizoen op een vijfde plaats af. Waar menig concurrent zand in de motor kreeg – hallo Vegas –, wonnen de Kings alle vier de cruciale duels en sloten de Pacific uiteindelijk als derde af.

ENIGSZINS ‘VINTAGE QUICK’

Onder de lat heeft ook veteraan Jonathan Quick een okay-ish seizoen gedraaid. De 36-jarige Kings-legende noteert met een .910 sv% en 2.59 GAA niet het beste seizoen uit zijn carrière, maar is desondanks redelijk steady en is het bovendien zijn beste seizoen sinds 2017 – 2018. Back-up goalie Calvin Petersen is met een .895 sv% en 2.89 GAA niet de man die een hiccup van Quick kan opvangen. Hiermee heb je ook direct de achilleshiel bij de Kings te pakken. Ondanks de enorme staat van dienst van Quick beginnen ook bij de homegrown de jaren te tellen. De lineup Jonathan Quick – Mike Smith is tevens de oudste in de gehele playoffs.

PLAYERS TO WATCH

EDMONTON: Nee. We gaan niet voor de gebruikelijke namen McDavid en Draisaitl. De 22-jarige Evan Bouchard is de player to watch in Edmonton. Met 43 punten in 81 wedstrijden heeft hij een uitstekend seizoen gedraaid en onder de vleugels van partner Duncan Keith groeit de jonkie uit tot een vaste waarde op de blue-line.

LOS ANGELES: De jonkies. Hoe zullen Quinton Byfield, Rasmus Kupari en bovenal Arthur Kaliyev zich in de playoffs gedragen? Het is voor het eerst sinds 2018 dat de Kings zich weer in het postseason mogen melden en wellicht dat ook de ervaring van Jonathan Quick de ploeg van McLellan ten goede zal komen.

Prognose: Edmonton Oilers in zes.

Coverfoto: Perry Nelson – USA Today Sports

NHL Play-Offs: preview eerste ronde Eastern Conference

Hans Mulder
-
0
NHL Play-Offs: preview eerste ronde Eastern Conference

Het gaat nu echt om de knikkers in de NHL. Met Colorado en Florida als grote favorieten gaan in de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei (Nederlandse tijd) de play-offs van start. Bij SportAmerika laten we je alvast warmdraaien met uitgebreide previews op de eerste ronde. Vandaag is het de beurt aan de Eastern Conference.

FLORIDA PANTHERS – WASHINGTON CAPITALS

1e in de Atlantic Division – 4e in de Metropolitan Division

De winnaar van de Presidents’ Trophy tegen de beste goalscorer van ’t laatste anderhalve decennium. Al is dat laatste nog even onder voorbehoud, want Alex Ovechkin lijkt niet helemaal okselfris aan deze play-offs te beginnen. Dit maakt de kansen er voor de Capitals natuurlijk niet groter op. Washington eindigde als vierde in de Atlantic en dat was de laagste klassering sinds de vijfde plaats in 2014. Daarna volgden louter eerste of tweede plaatsen.

Florida breekt dit seizoen record na record en is met name op het eigen ijs van ’t BB&T Center praktisch onverslaanbaar. (34-7-0) De ploeg van Andrew Brunette, die het na zeven wedstrijden overnam van Joel Quenneville, mag dankzij ’t fabelachtige record van 58-18-6 dit gehele postseason genieten van het thuisvoordeel. Daar doet de smadelijke 10-2 nederlaag in de laatste wedstrijd tegen Montreal niets aan af.

CLOSE

In de stand zat er een verschil van 22 punten tussen deze teams, maar de onderlinge duels waren ontzettend close. De Panthers wonnen twee van de drie onderlinge wedstrijden, maar slechts één keer gebeurde dit in regulation. De goals waren ook bijna gelijk verdeeld: 13 voor de Panthers en 12 voor de Capitals. Daarbij vind Ovechkin het wel lekker om tegen deze opponent te spelen. De Rus verzamelde 6 punten in die drie wedstrijden. Dit lukte hem verder alleen tegen de Columbus Blue Jackets.

Hebben de Capitals dan ook daadwerkelijk kans tegen Florida? Nee, dat dan weer niet waarschijnlijk. In Sunrise hebben ze een team in elkaar gezet dat voor niets minder dan de Stanley Cup gaat. Washington stribbelde inderdaad wel wat tegen, maar in een best-of-7 maken Alex Ovechkin en consorten waarschijnlijk geen schijn van kans. Daarvoor zijn de Panthers in de breedte veel te sterk. Daarnaast doet Sergei Bobrovsky bij vlagen weer denken aan de goalie die hij in Columbus was. Het maakt deze Panthers tot de te kloppen ploeg in het oosten. En misschien wel in de gehele NHL.

BREKEN MET TRADITIE

Hoewel de 2-10 in Montreal anders doet vermoeden, zijn de Panthers de laatste weken in bloedvorm. Ze legden in de laatste week van het seizoen beslag op de Presidents’ Trophy en dat hadden ze mede te danken aan die 13-game winning streak tussen 29 maart en 23 april. Een garantie op succes is die Trophy bepaald niet.

De Blackhawks waren in 2013 de laatste winnaar die ook de Stanley Cup pakte. Het komt de laatste jaren regelmatig voor dat ’t beste team van ’t reguliere seizoen uitgeschakeld wordt in de tweede ronde. Kijken we al heel stiekem een ronde verder, dan staat voor de Panthers daar een ontmoeting met de Leafs of Lightning op het programma…

PLAYERS TO WATCH:

WASHINGTON: Alex Ovechkin. De reden zal duidelijk zijn. Ook de positie tussen de palen is interessant. Grijpen de Capitals terug op Ilya Samsonov of krijgt Vitek Vanecek het voordeel van de twijfel. Laatstgenoemde heeft een iets beter seizoen achter de rug. Samsonov heeft wat meer ervaring in de play-offs. Coach Peter Laviolette staat voor een belangrijke keuze en de goalie die de voorkeur krijgt, weet dat hij drukke tijden tegemoet gaat.

FLORIDA: We kunnen hier bijna het gehele roster wel noemen, maar een Jonathan Huberdeau, Aleksander Barkov of Claude Giroux springen er wel uit. Laatstgenoemde is speciaal voor ’t postseason gehaald en gekomen dus zal de voormalig Flyers-captain wel degelijk iets van druk voelen.

Prognose: Panthers in vijf

TORONTO MAPLE LEAFS – TAMPA BAY LIGHTNING

2e in de Atlantic Division – 3e in de Atlantic Division

De speler in vorm tegen één van de teams in vorm. Auston Matthews is bezig aan een weergaloos jaar voor de Maple Leafs. Hij had al het record voor meeste goals in één seizoen in handen en vorige week slechtte hij de grens van 60 goals. De laatste speler die dit lukte, staat de komende anderhalve week tegenover hem. Steven Stamkos deed dit een jaar of tien geleden in dienst van de Lightning.

Hen hoef je helemaal niets meer uit te leggen hoe deze play-offs in z’n werk gaan. De Bolts wonnen de Cup immers de laatste twee seizoenen. Hoe anders is dit in Toronto. Alsof de tegenstander al niet zwaar genoeg is, spelen Matthews en de zijnen ook nog eens tegen een gigantisch verwachtingspatroon en een ondankbaar stempel.

UNDER PRESSURE

Twee jaartallen die ze in Toronto wel kunnen dromen. En tegelijk zo snel mogelijk willen wegpoetsen. De eerste is 1967. In dat jaar wonnen de trotse Maple Leafs voor het laatst de Stanley Cup. Het tweede jaartal is 2004. Een getal dat als een molensteen om de hedendaagse Leafs hangt. Het jaar waarin ze voor het laatst een serie in de play-offs wonnen.

Ze waren er, onder meer vorig jaar, een paar keer heel dicht bij. Maar steeds was daar weer die teleurstelling. Natuurlijk kunnen fans en volgers genieten van het magistrale seizoen van Matthews. Tegelijkertijd weet de Amerikaan als geen ander dat het echte werk nu pas begint. Vanaf nu kunnen Matthews, William Nylander, Mitch Marner en al die anderen pas echt een plek in de historie verdienen.

THREE-PEAT IN DE MAAK?

De Leafs hebben statistisch gezien het beste reguliere seizoen in de clubhistorie achter de rug. Bijna 70% van de wedstrijd werd gewonnen en aanvallend stond er geen maat op dit team. Toch zijn er twijfels. En niet ten onrechte. Tegenstander Tampa Bay won de laatste twee seizoenen de Stanley Cup en zijn in vorm. Aanvallend is het misschien allemaal net iets minder flitsend dan bij de Leafs, maar Tampa Bay heeft het verdedigend wel beter voor elkaar. Niet in de laatste plaats dankzij Andrei Vasilevskiy.

De Rus behoort al jaren tot de elite onder de sluitposten. Hij kan daarbij vertrouwen op een solide defensie met onder meer Victor Hedman. In Toronto hopen ze op een ijzersterke Jack Campbell. De 30-jarige Amerikaan begon uitstekend aan het seizoen, maar een blessure wierp hem wat terug. Om kans te maken tegen de sluwe Bolts zullen de Leafs een Campbell in vorm nodig hebben. Tampa Bay won 7 van hun laatste 9 wedstrijden en lijken precies op tijd in vorm voor de play-offs. We hebben de laatste seizoenen gezien wat dit betekent.

PLAYERS TO WATCH:

TAMPA BAY: Andrei Vasilevskiy was vorig jaar onnoemelijk goed in het postseason en de Bolts zouden dat graag weer zien. Ook speciale aandacht voor Steven Stamkos. De captain passeerde pas voor het eerst in zijn loopbaan de grens van 100 punten en noteerde in de slotfase van de competitie vijf wedstrijden achtereen minimaal 3 punten. De laatste die dit deed, was Jari Kurri in de jaren negentig.

TORONTO: Natuurlijk Auston Matthews, de man van de 60 goals dit seizoen. In Toronto en ver daarbuiten zal naar hem gekeken worden de komende tijd. Mitch Marner was dit seizoen de man van de assist bij de Leafs en ook hij zal onder een vergrootglas liggen.

Prognose: Tampa Bay in zes

CAROLINA HURRICANES – BOSTON BRUINS

1e in de Metropolitan Division – 4e in de Metropolitan Division

De jonge, moderne Carolina Hurricanes tegen de traditionele Boston Bruins. Jeugd tegen ouderdom? Nee, zo eenvoudig ligt het ook weer niet. In Raleigh bouwen ze al een paar jaar aan een team dat de Stanley Cup voor de tweede keer naar Carolina moet brengen. In 2006 was Rod Brind’Amour de captain. Nu zwaait hij de scepter als coach van de jonge Hurricanes. Nooit eerder pakten de Canes zoveel punten (116) als dit jaar en geen enkel team kreeg minder goals tegen.

Daar staan dan de Bruins tegenover. Een franchise die je eigenlijk elk seizoen al met potlood invult op het bracket van de play-offs. Ook in 2021-2022 was er geen moment twijfel. Net als de Hurricanes behoort Boston defensief tot de betere teams in de league. In Charlie McAvoy hebben ze een blueliner van wereldklasse in huis, maar het zijn vooral de goalies die verrassen. Rookie Jeremy Swayman liet regelmatig zien dat hij een perfecte opvolger van Tuukka Rask is. Daarnaast is Linus Ullmark minder flitsend, maar wel erg solide.

PIJNLIJKE CIJFERS

Bruce Cassidy zal zijn video-analisten verbieden om beelden te tonen van de onderlinge wedstrijden tegen Carolina. De moed zakt de Bruins dan bij voorbaal al in de schoenen. Drie keer stonden de teams tegenover elkaar en drie keer wonnen de Canes. Spannend was het ook bepaald niet, want Boston scoorde één keer en kreeg er maar liefst 16 om de oren. Ze weten in Beantown dus hoe het niet moet tegen deze opponent. Aan Cassidy de taak om uit te vogelen hoe je deze tegenstander dan wél moet bestrijden.

De Hurricanes hebben die sores niet. Zij draaien een geweldig seizoen, maar met alleen het bereiken van de play-offs zijn ze niet meer tevreden in Raleigh. Ze leggen de lat hoog en waarom ook niet. Alleen de Panthers en de Avalanche pakten meer punten dan Carolina. Niet voor niets beginnen de Canes dan ook als één van de favorieten voor de Stanley Cup aan het postseason. Enkel tegen deze teams hebben ze geen thuisvoordeel. In de eigen PNC Arena verloor Carolina slechts 12 van de 41 wedstrijden. Daar staat dan wel tegenover dat Boston in uitwedstrijden goed presteerde (25-13-3).

DOUGIE WIE?!

Carolina raakte in de zomer van 2021 onder meer Dougie Hamilton, Petr Mrazek en Alex Nedeljkovic kwijt. Twee prima goalies en de beste blueliner. Paniek in de tent? Bepaald niet. Frederik Andersen bleek onder de lat een schot in de roos en Anthony (Tony) DeAngelo legde zijn criticasters het zwijgen op met onder meer 41 assists. Oh ja, op dagen dat Andersen niet speelde, keepte Antti Raanta. Zo beschikken de Hurricanes over een meer dan prima tandem tussen de palen. Brind’Amour hoeft zich geen zorgen te maken over de defensieve kant van zijn team.

Aanvallend is het bij Carolina eveneens genieten met spelers als Sebastian Aho, Andrei Svechnikov, Teuvo Teravainen en vele anderen. Waar de defensieve statistieken van de Bruins en Canes nog vergelijkbaar zijn, daar is de aanval van de Canes in het voordeel. Big time! In Boston wordt voor goals voornamelijk gekeken naar de usual suspects. David Pastrnak, Patrice Bergeron en Brad Marchand voelen de druk. Al is Jake DeBrusk ook in gang geschoten sinds hij om een trade vroeg.

PLAYER(S) TO WATCH:

CAROLINA: De Canes tastten diep in de buidel voor Jesperi Kotkaniemi, maar de jonge Fin kan de verwachtingen nog niet helemaal waarmaken. Vorig jaar was hij in Montreal een belangrijke kracht tijdens het postseason en zo’n opleving zouden ze in Raleigh nu ook graag zien.

BOSTON: Taylor Hall lijkt eindelijk zijn plekje gevonden te hebben. De voormalig first overall van de Oilers werd een MVP in New Jersey, maar na z’n fameuze 2017-2018 hoorden we niet veel meer van Hall. Tot zijn komst naar Boston vorig seizoen. Een goede Taylor Hall kwam wat druk van de schouders bij Marchand, Bergeron en Pastrnak halen. En als DeBrusk daarnaast ook nog eens blijft scoren, kunnen deze Bruins levensgevaarlijk zijn. Zelfs voor het sterrenensemble van Brind’Amour.

Prognose: Carolina in zeven

NEW YORK RANGERS – PITTSBURGH PENGUINS

2e in de Metropolitan Division – 3e in de Metropolitan Division

Het verleden en de toekomst treffen elkaar in deze serie. In Pittsburgh houden ze er rekening mee dat de zeven magere jaren in aantocht zijn. Sterkhouders als Sidney Crosby, Evgeni Malkin en Kris Letang zijn de dertig immers ruimschoots gepasseerd en van de laatste twee loopt het contract ook nog eens af. Die zure appel hebben ze in New York al gehad. Daar bouwen ze gestaag aan een team dat de Eastern Conference en de NHL moet gaan regeren. Eigenlijk lopen de jonge Rangers onder leiding van Gerard Gallant zelfs al iets voor op schema.

Het is ook de serie van twee jonge goalies. Tristan Jarry aan de ene kant en Igor Shesterkin aan de andere. De 26-jarige Shesterkin is met recht een serieuze kandidaat voor de Vezina Trophy. Defensief was het lang niet altijd even solide bij de Blueshirts, maar dan was daar altijd nog Shesterkin om zijn team uit de brand te helpen. Op zijn rapport prijkte met .935 een schitterend save percentage. En een GAA van 2.07 is ook niet mis. Leeftijdgenoot Jarry doet het overigens niet veel minder met 2.42 GAA. Zijn savepercentage ligt wel wat lager (.919) maar ook dat is een ruime voldoende.

RANGERS RULE

De Penguins en Rangers stonden dit seizoen al vier keer tegenover elkaar. Crosby en consorten zullen die ontmoetingen snel willen vergeten. De Blueshirts waren drie van de vier wedstrijden te sterk en ook de doelcijfers waren duidelijk in het voordeel van de Rangers: 11-4. Toch scoorden de Penguins gemiddeld meer goals per wedstrijd. Waar het bij de Rangers bleef steken op 3.05 GF/G, daar deed Pittsburgh het met 3.26 GF/G een fractie beter.

Defensief zit het aan beide kanten wel snor, maar hoe zit het aanvallend? Voor goals kijken ze in Steel City naar de bekende namen. Al jaren. Ondanks hun leeftijd tikken Evgeni Malkin en Sidney Crosby nog steeds probleemloos een gemiddelde van minimaal een punt per wedstrijd aan. Mede dankzij z’n 40 goals deed Jake Guentzel dit ook. En Bryan Rust en Kris Letang kwamen in de buurt. Op Guentzel na toch stuk voor stuk spelers die de 30 zien naderen of die leeftijd al (ruimschoots) gepasseerd zijn. Mogelijk is dat ook een verklaring waarom de Penguins aan het einde van ’t seizoen wegzakten en de race om de titel in de Metropolitan niet konden volhouden. Zo goed waren ze namelijk een paar maanden geleden.

PRIMA SPECIAL TEAMS

De komst van Artemi Panarin luidde het begin in van de opmars. De Rus is ook dit seizoen weer geweldig voor de Blueshirts, maar dit geldt zeker ook voor Chris Kreider. Hij is één van de weinige spelers in de geschiedenis van deze traditierijke franchise met meer dan 50 goals. Meer dan de helft daarvan kwam tot stand op de powerplay. Kreider is daarmee ook de enige speler in de clubhistorie met meer dan 25 goals op de PP. We mogen hier toch ook Adam Fox niet vergeten, die met 63 assists toch ook een aardige vinger in de pap heeft.

De Rangers moesten pas op het laatste moment de Canes laten gaan in de race om de divisie. Ze dreigden het seizoen te besluiten met een losing streak, maar wonnen op de laatste speeldag van de Capitals. Wat in deze serie overigens ook interessant wordt, zijn de special teams. De Rangers (25,46%) beschikken over een uitstekende powerplay. Mede dankzij Kreider en Fox dus. In de Pens treffen ze echter een team dat in de top 3 van de PK staat met 85,02%.

PLAYER(S) TO WATCH:

NEW YORK RANGERS: Artemi Panarin. De Rus behoort al jaren tot de betere spelers in de NHL, maar sinds zijn komst naar New York heeft hij nog een versnelling hoger geschakeld. Als doelpuntenmaker deed hij het met 22 rustig aan voor zijn doen, maar de 74 assists zijn indrukwekkend. Ook mogen we natuurlijk Mika Zibanejad niet vergeten.

PITTSBURGH: Toch maar weer de bekende namen. Sidney Crosby en Evgeni Malkin vormen al jaren de as waar de rest omheen moet draaien. Zij zijn de zon en hun ploeggenoten draaien in een baan om hen heen. Misschien doen we een Jake Guentzel dan tekort, maar dan moet hij in deze serie ons ongelijk maar gaan bewijzen.

Prognose: New York in zes

Cover photo: Geoff Burke/USA TODAY sports

NFL Draft 2022: De teams op rapport

Luuk Dokter
-
0
NFL Draft 2022: De teams op rapport

De NFL Draft 2022 zit erop en dat betekent dat we de teams op hun draft classes kunnen beoordelen. De Ravens, Jets en Eagles versterkten hun teams op indrukwekkende wijze en de Cowboys en Patriots vielen wat tegen. Lees hier de cijfers van alle 32 NFL teams.

ARIZONA CARDINALS: 7,5

  • R2 #55: Trey McBride, TE
  • R3 #87: Cameron Thomas, DE
  • R3 #100: Myjai Sanders, DE
  • R6 #201: Keaontay Ingram, RB
  • R6 #215: Lecitus Smith, G
  • R7 #244: Christian Matthes, CB
  • R7 #256: Jesse Luketa, OLB
  • R7 #257: Marquis Hayes, G

De Cardinals hebben hun Draft vooral gebruikt om Kyler Murray tevreden te houden. De eerste pick (nummer 23) werd namelijk naar Baltimore gestuurd en hiervoor kregen ze Marquise Brown en de honderdste pick in deze draft voor terug. ‘Hollywood’ Brown is een bewezen wide receiver en ook iemand die het goed met Kyler Murray kan vinden. Het is echter zeker niet de beste trade van de dag voor een wide receiver.

Met Trey McBride kozen de Cardinals in ieder geval voor de best vangende tight end in de Draft, waardoor de wapens van de ploeg wel zijn gegroeid. De verdediging kreeg met Myjaj Sanders en Keaontay Ingram een impuls. De overige picks waren vervolgens vooral voor de breedte. Breekt één van hen echt door dan krijgt deze Draft misschien een hoger cijfer.

ATLANTA FALCONS: 8

  • R1 #8: Drake London, WR
  • R2 #38: Arnold Ebiketie, DE
  • R2 #58: Troy Andersen, ILB
  • R3 #74: Desmond Ridder, QB
  • R3 #82: DeAngelo Malone, OLB
  • R5 #151: Tyler Allgeier, RB
  • R6 #190: Justin Shaffer, G
  • R6 #213: John FitzPatrick, TE

De keuze voor Drake London in de eerste ronde is niet vreemd gezien de schorsing voor Calvin Ridley voor het gokken op NFL-wedstrijden. De vraag is echter of het op de lange termijn de grootste need is. De Falcons hebben immers veel meer gaten, vooral verdedigend. Dit team is in het komende jaar ver verwijderd van presteren. Komt Ridley terug, dan is de aanval misschien op orde, maar zal er nog steeds veel werk verzet moeten worden.

De meeste overige picks van de Falcons zijn solide. De vraag is echter wat de plannen van de Falcons met Desmond Ridder zijn. Een quarterback die soms goede dingen liet zien in college, maar uiteindelijk was Malik Willis de man met meer potentie. Mocht Willis wel een goede starter worden, dan wordt dat toch het smetje van deze draft.

BALTIMORE RAVENS: 9

  • R1 #14: Kyle Hamilton, S
  • R1 #25: Tyler Linderbaum, C
  • R2 #45: David Ojabo, Edge
  • R3 #76: Travis Jones, DT
  • R4 #110: Daniel Faalele, OT
  • R4 #119: Jalyn Armour-Davis, CB
  • R4 #128: Charlie Kolar, TE
  • R4 #130: Jordan Stout, P/K
  • R4 #139: Isiah Likely, TE
  • R4 #141: Damarion Williams, CB
  • R6 #196: Tyler Badie, RB

De aanval van de Ravens is gefocust op de run. Daarom was één van de grootste needs aan het begin van de draft om hun OL te versterken. Daarnaast had de zeer getalenteerde secondary van de Ravens afgelopen jaar veel last van blessures, dus daar moest in de breedte geïnvesteerd worden. Met de eerste pick kozen de Ravens voor safety Kyle Hamilton. Hamilton is volgens velen één van de beste spelers die beschikbaar was in de draft. Vervolgens verkreeg Baltimore via trades de #25 pick, waarmee ze center Tyler Linderbaum binnenhaalden. Voor de Ravens twee uitstekende first round picks.

In de tweede en derde ronde haalden de Ravens nog twee uitstekende spelers binnen. Met de 45e pick verkregen ze David Ojabo. Ojabo liep op zijn pro day een achillesblessure op, maar als hij daar volledig fit van terugkeert, is hij een absolute steal. Ook DT Travis Jones van UConn in de vierde ronde was een makkelijke keuze. Op de overige picks van de Ravens valt ook weinig aan te merken, met name Isiah Likely als 139e pick springt positief in het oog.

BUFFALO BILLS: 8

  • R1 #23: Kaiir Elam, CB
  • R2 #63: James Cook, RB
  • R3 #89: Terrel Bernard, ILB
  • R5 #148: Khalil Shakir, WR
  • R6 #180: Matt Araiza, P
  • R6 #185: Christian Benford, CB
  • R6 #209: Luke Tenuta, OT
  • R7 #231: Baylon Spector, ILB

Voor Buffalo leek het er lang om te spannen of men in de eerste ronde running back Breece Hall zou kiezen, of een cornerback. Het werd Kaiir Elam. Een cornerback wiens populariteit richting de draft omhoogschoot. De komst van Elam geeft de Bills een sterke CB tegenover Tre’Davious White, die terugkomt van een zware blessure. In de tweede ronde werd running back James Cook, het broertje van Vikings RB Dalvin Cook, gekozen. Hij geeft met zijn vaardigheden als receiver een extra dimensie aan het Buffalo backfield.

Derde ronde pick Terrel Bernard kwam wellicht ietwat vroeg van het bord, maar eerdere keuzes voor Matt Milano en Tremaine Edmunds pakten ook goed uit voor general manager Brandon Beane. Met de overige picks versterkten de Bills hun offense (WR Khalil Shakir, OT Luke Tenuta) en werd de breedte van hun defense vergroot (CB Christian Benford, ILB Baylon Spector). Met de eerste pick van de zesde ronde kozen ze punter Matt Araiza, de zogenaamde punt God.

CAROLINA PANTHERS: 7,5

  • R1 #6: Ikem Ekwonu, OT
  • R3 #94: Matt Corral, QB
  • R4 #120: Brandon Smith, ILB
  • R6 #189: Amare Barno, OLB
  • R6 #199: Cade Mays, G
  • R7 #242: Kalon Barnes, CB

Dit wordt waarschijnlijk het laatste jaar van Matt Rhule als head coach van de Panthers. Als de geruchten kloppen dat hij mee moet doen om de winst in de divisie gaat dat namelijk zeker niet lukken. Met de keuze voor Matt Corral in de derde ronde lijken de Panthers aan te geven dat Baker Mayfield niet komt en dat de Panthers het dit jaar doen met Sam Darnold en de rookie op die positie. Op de lange termijn waarschijnlijk de beste keuze, maar niet voor een coach die zijn baan komend jaar moet zien te redden.

Door de trade voor Darnold hadden de Panthers na de eerste ronde niet veel picks. Gelukkig hadden ze nog wel hun nummer zes keuze. Met Ekwonu haalden de Panthers de beste tackle van de draft binnen. De Panthers hadden verder nog vier picks op de derde dag. Dat werden prima keuzes, maar door het lage aantal picks en de vraagtekens op quarterback valt het cijfer niet hoger uit.

CHICAGO BEARS: 7

  • R2 #39: Kyler Gordon, CB
  • R2 #48: Jaquan Brisker, S
  • R3 #71: Velus Jones Jr, WR
  • R5 #168: Braxton Jones, OT
  • R6 #186: Zachary Thomas, OT
  • R6 #203: Trestan Ebner, RB
  • R6 #207: Doug Kramer, C
  • R7 #226: Ja’Tyre Carter, G
  • R7 #254: Elijah Hicks, S
  • R7 #255: Trenton Gill, P

De Bears hadden geen keuze in de eerste ronde, door de trade met de Giants vorig jaar om Justin Fields als quarterback vast te kunnen leggen. Na het eerste seizoen van de rookie werden de GM en coach de deur uitgestuurd. Het was dan ook afwachten wat het nieuwe duo in Chicago van plan zou zijn. Het omringen van Fields met betere spelers stond in ieder geval niet op het lijstje. Met het vertrek van Allen Robinson vertrok de beste receiver van de Bears en pas in ronde drie trok de ploeg uit Chicago een mogelijke vervanger aan.

Met de individuele keuzes is op zich niet veel mis. De meeste spelers werden wel ongeveer opgepikt rond hun verwachte positie, maar de keuze om met de verdediging te beginnen, is wel verrassend. Het had meer in de lijn der verwachting gelegen als ze hun jonge QB wat meer hulp zouden geven. Waarschijnlijk realiseerden de Bears zich dat ook wel aan het einde van de draft, want met hun laatste pick kozen ze voor een punter.

CINCINNATI BENGALS: 7,5

  • R1 #31: Daxton Hill, S
  • R2 #60, Cam Taylor-Britt, CB
  • R3 #95: Zachary Carter, DT
  • R4 #136: Cordell Volson, Guard
  • R5 #166: Tycen Anderson, S
  • R7 #252: Jeffrey Gunter, Edge

De focus van de Bengals lag na het afgelopen seizoen op het versterken van de OL en de secondary. Veel mock drafts dachten dat Tyler Linderbaum bij de Bengals terecht zou komen, maar de Ravens kozen hem eerder. Met Daxton Hill kozen ze voor iemand die naast safety ook als cornerback kan opereren. Bovendien wordt hiermee vooruit gelopen op de aflopende contracten van Jessie Bates en Vonn Bell. Ook tweede pick Cam Taylor-Britt kan plaatsnemen in de secondary.

De de overige picks van de Bengals waren ook degelijk. Er is geïnvesteerd in versterking voor de OL en de secondary (Cordell Volson, Tycen Anderson) en diepte voor de DL (Zachary Taylor, Jeffrey Gunter). De enige plek die niet versterkt is, is die van tight end.

CLEVELAND BROWNS: 7

  • R3 #68: Martin Emerson, CB
  • R3 #78: Alex Wright, Edge
  • R3 #99: David Bell, WR
  • R4 #108: Perrion Winfrey, DT
  • R4 #124: Cade York, K
  • R5 #156: Jerome Ford, RB
  • R6 #202: Michael Woods II, WR
  • R7 #223: Isiah Thomas, Edge
  • R7 #246: Dawson Deaton, C

Met de komst van Deshaun Watson en Amari Cooper hebben de Browns al een heftig offseason achter de rug. Alleen Cooper is niet genoeg op wide receiver, dus is daar in geïnvesteerd. David Bell is een aardige receiver die is gekozen in de derde ronde, maar hij geldt niet als een toptalent. Daarnaast werd ook Michael Woods II gekozen De behoefte aan een secondant voor Myles Garrett was namelijk groot. Met Alex Wright als eerste pick en Isiah Thomas in de zevende ronde, is dit aardig ingevuld.

De overige picks besteedden de Browns aan een DT (Perrion Winfrey), een kicker (Cade York), een center (Dawson Deaton) maar ook aan nog een running back (Jerome Ford); een positie waar de Browns toch al sterk genoeg zijn.

DALLAS COWBOYS: 6

  • R1 #24: Tyler Smith, OT
  • R2 #56: Sam Williams, OLB
  • R3 #88: Jalen Tolbert, WR
  • R4 #129: Jake Ferguson, TE
  • R5 #155: Matt Waletzko, OT
  • R5 #167: Daron Bland, CB
  • R5 #176: Damone Clark, ILB
  • R5 #178: John Ridgeway, DT
  • R6 #193: Devin Harper, ILB

De Cowboys hadden jarenlang één van de beste offensive lines van de NFL, maar de lijn wordt oud en La’el Collins is verdwenen, waardoor de keuze voor Smith te begrijpen valt. Hij heeft echter nog wel wat werk te verzetten voor hij een starter is. Hebben de Cowboys dat geduld? De ploeg is namelijk gebouwd om mee te doen om de titel in de NFC.

In de tweede ronde kozen de Cowboys voor Williams; een goede verdediger tegen de pass, maar niet goed in de run. Het lijkt daarom een speler die ook in ronde drie of misschien zelfs wel in de vierde ronde beschikbaar was. De grootste behoefte hadden de Cowboys aan een wide receiver en de keuze die ze met Tolbert maakten was begrijpelijk, maar voegt hij genoeg toe aan het spel van Dallas? Veel vraagtekens en daarom krijgen de Cowboys het laagste cijfer van de NFC voor hun draft.

DENVER BRONCOS: 7,5

  • R2 #64: Nik Bonitto, OLB
  • R3 #80: Greg Dulcich, TE
  • R4 #115: Damarri Mathis, CB
  • R4 #116: Eyioma Uwazurike, DE
  • R5 #152: Delarrin Turner-Yell, S
  • R5 #162: Montrell Washington, WR
  • R5 #171: Luke Wattenberg, C
  • R6 #206: Matt Hennington, DT
  • R7 #232: Faion Hicks, CB

De Broncos spendeerden hun eerste en tweede ronde picks in de NFL Draft 2022 aan Russell Wilson, maar kregen ook een tweede ronde pick terug toen ze Von Miller vorig seizoen naar de Los Angeles Rams stuurden. In de tweede ronde koos Denver Nik Bonitto. Een linebacker die goed past in hun defense en direct klaar is om het veld op te gaan.

Aangezien Noah Fant samen met de picks naar Seattle ging, hadden de Broncos ook een nieuwe TE nodig. Die vonden ze in Greg Dulcich. Cornerback Damarri Mathis kan ook vrij snel een rol spelen in de Denver defense, maar de overige picks zijn vooral voor de breedte van het roster. Het feit dat ze een derde ronde pick van de Colts ontvingen voor 2023 zodat zij omhoog konden in de derde ronde van dit jaar is een mooie bonus in deze Draft.

DETROIT LIONS: 8,5

  • R1 #2: Aidan Hutchinson, DE
  • R1 #12: Jameson Williams, WR
  • R2 #46: Josh Paschal, DE
  • R3 #97: Kerby Joseph, S
  • R5 #177: James Mitchell, TE
  • R6 #188: Malcolm Rodriguez, ILB
  • R6 #217: James Houston, OLB
  • R7 #237: Chase Lucas, CB

Iedereen verwachtte dat de Jaguars voor Aidan Hutchinson zouden kiezen. De vreugde moet dan ook groot zijn geweest in Detroit dat Jacksonville dat niet deed en de misschien wel beste speler van de draft in hun schoot viel. Met Jameson Williams kozen de Lions ook nog voor een bijzonder getalenteerde wide receiver. Hij heeft alle potentie om een ster te worden en zal het belangrijkste wapen voor Jared Goff zijn.

Ook later in de draft hadden de Lions veel succes. Paschal is een tweede defensive end met veel potentie. De Lions waren één van de zwakste teams als het ging om de pass rush, maar dat zal dit jaar wel anders zijn. Door de nieuwe versterkingen zijn de Lions één van de absolute winnaars van de afgelopen draft.

GREEN BAY PACKERS: 8

  • R1 #22: Quay Walker, ILB
  • R1 #28: Devonte Wyatt, DT
  • R2 #34: Christian Watson, WR
  • R3 #92: Sean Rhyann, G
  • R4 #132: Romeo Doubs, WR
  • R4 #140: Zach Tom, G
  • R5 #179: Kingsley Enagbare, OLB
  • R7 #228: Tariq Carpenter, ILB
  • R7 #234: Jonathan Ford, DT
  • R7 #249: Rasheed Walker, OT
  • R7 #258: Samori Toure, WR

De Packers hadden twee picks laat in de eerste ronde. Tot ieders verbazing kozen de Packers hier geen wide receiver, maar twee verdedigers, waarvan zeker bij Walker de vraag was of hij later in de draft niet ook beschikbaar zou zijn. Om toch aan de benodigde receiver voor Aaron Rodgers te komen, moesten de Packers zo op dag twee wel wat kapitaal opgeven om toch Christian Watson te kunnen kiezen.

Later in de draft kozen de Packers nog twee guards, een positie waar de ploeg zeker versterking kan gebruiken. Dat betekent een dubbele kans dat er één doorbreekt en zich ontwikkelt tot een starter, al is de kans groot dat Zach Tom vooral als backup en extra zekerheid wordt gebruikt. Met Watson hebben de Packers een speler die ze hard nodig hadden, maar de vraag is of ze dit niet wat handiger hadden uit kunnen spelen.

HOUSTON TEXANS: 7,5

  • R1 #3: Derek Stingley Jr., CB
  • R1 #15: Kenyon Green, Guard
  • R2 #37: Jalen Pitre, S
  • R2 #44: John Metchie III, WR
  • R3 #75: Christian Harris, LB
  • R4 #107: Dameon Pierce, RB
  • R5 #150: Thomas Booker, DT
  • R5 #170: Teagan Quitoriano, TE
  • R6 #205: Austin Deculus, Tackle

De Texans hadden op zo’n beetje elke plek in het roster een versterking nodig. De cornerback was één van de grootste zwakke plekken afgelopen jaar. Met Derek Stingley kozen ze een zeer getalenteerde cornerback. De vraag is echter of Stingley het niveau van zijn historische freshman seizoen kan aantikken. Na een trade met de Eagles hadden de Texans ook de #15 pick in de Draft. Hiermee werd de OL versterkt met Kenyon Green. Omdat de absolute toppers toen al weg waren, is dit geen slechte pick. In de tweede ronde kozen de Texans met Jalen Pitre één van de betere safety s. Ook John Methie III werd binnengehaald. Metchie is getalenteerd, maar het is de vraag hoe hij terugkomt van zijn zware blessure.

In latere rondes versterkten de Texans de verdediging (Christian Harris, Thomas Booker), de aanval (Dameon Pierce, Teagan Quitoriano) en de OL (Austin Deculus). De keuzes van de Texans zijn stuk voor stuk degelijk te noemen.

INDIANAPOLIS COLTS: 7

  • R2 #53: Alec Pierce, WR
  • R3 #73: Jelani Woods, TE
  • R3 #77: Bernhard Raimann, OT
  • R3 #96: Nick Cross, S
  • R5 #159: Eric Johnson, DT
  • R6 #192: Andrew Ogletree, TE
  • R6 #216: Curtis Brooks, DT
  • R7 #239: Rodney Thomas II, S

Het duurde even voordat de Colts konden kiezen, maar toen het zo ver was, gingen ze voortvarend van start. Met hun eerste twee picks versterkten de Colts het receiving corps voor Matt Ryan met wide receiver Alec Pierce en tight end Jelani Woods. In de derde ronde is de keuze voor de Oostenrijker en voormalig TE Bernhard Raimann een mogelijke steal. De Colts hadden ook behoefte aan een safety, met Nick Cross is dit prima ingevuld.

In de latere rondes kozen de Colts voor nog een tight end (Andrew Ogletree), nog een safety (Rodney Thomas II) en nog twee DT (Eric Johnson, Curtis Brooks). De Colts kunnen terugkijken op een nette draft.

JACKSONVILLE JAGUARS: 7,5

  • R1 #1: Travon Walker, Edge
  • R1 #27: Devin Lloyd, LB
  • R3 #65: Luke Fortner, C
  • R3 #70: Chad Muma, LB
  • R5 #154: Snoop Conner, RB
  • R6 # 197: Gregory Junior, CB
  • R7 #222: Montaric Brown, CB

Voor het tweede jaar op rij mochten de Jaguars als eerste kiezen. Dat ze die pick gingen besteden aan een edge rusher was al wel duidelijk, de vraag was alleen nog: Welke? De Jags kozen uiteindelijk voor Travon Walker, die Aiden Hutchinson voorbij schoot na zijn bizar goede combine. Of dit de juiste keuze is, moet nog blijken. NFL teams laten zich af en toe te veel leiden door de cijfers van de combine of een Pro-day. Later in de eerste ronde kozen de Jags voor Devin Lloyd. Lloyd was één van de beste linebackers in college football en hij gaat een grote need vervullen voor Jacksonville.

De Jaguars versterkten vervolgens de OL (Luke Fortner), nog meer de defensie (Chad Muma, Gregory Junior, Montaric Brown) en haalden nog een running back (Snoop Conner). De Jaguars moesten de verdediging flink versterken en hebben dat ook gedaan.

KANSAS CITY CHIEFS: 8

  • R1 #21: Trent McDuffie, CB
  • R1 #30: George Karlaftis, DE
  • R2 #54: Skyy Moore, WR
  • R2 #62: Bryan Cook, S
  • R3 #103: Leo Chenal, ILB
  • R4 #135: Joshua Williams, CB
  • R5 #145: Darian Kinnard, G
  • R7 #243: Jaylen Watson, CB
  • R7 #251: Isaih Pacheco, RB
  • R7 #259: Nazeeh Johnson, S

De Chiefs hebben één van de betere draft classes. Aangezien men behoorlijk wat grote namen verloor, was dat ook wel nodig; ook al was het roster nog steeds van hoge kwaliteit. De voornaamste needs waren CB, WR en DE na het vertrek van Tyreek Hill en Charvarius Ward en omdat de edge rushers er niet jonger op worden. De drie needs werden daarom met de eerste drie picks aangepakt.

Het omhoog traden voor McDuffie was duur, het kostte ze een derde en vierde ronde pick, maar hij kende twee zeer sterke seizoenen bij Washington. Karlaftis is een goede fit voor de Chiefs defense en Moore had een stuk hoger kunnen gaan in de tweede ronde. Cook en Chenal spelen komend seizoen, wanneer ze een goed pre-season draaien, direct een rol in de defense. De overige picks dragen vooral bij aan de breedte van het roster, maar Pacheco lijkt een steal.

LAS VEGAS RAIDERS: 8

  • R3 #90: Dylan Parham, G
  • R4 #122: Zamir White, RB
  • R4 #126: Neil Farrell Jr., DT
  • R5 #175: Matthew Butler, DT
  • R7 #238: Thayer Munford, OT
  • R7 #250: Brittain Brown, RB

Dit jaar was er geen eerste ronde pick van de Raiders die menigeen achter de oren deed krabben. Immers, ze mochten pas kiezen richting het einde van de derde ronde. Dat kwam natuurlijk door de trade voor Davante Adams. De kwaliteiten van de voormalig Packer staan buiten kijf en daarom verdienen de Raiders alleen voor die trade al een goed cijfer voor deze Draft.

Dat Parham zo laat nog beschikbaar was en Las Vegas hem koos, maakt de Draft alleen maar beter voor hen. Daarbij werd ook de defensive line degelijk versterkt met Farrell en Butler. Het volume was deze Draft dan wel niet groot, maar wat de Raiders ermee deden, gecombineerd met het verkrijgen van Davante Adams, maakt dit voor hen een goede Draft.

LOS ANGELES CHARGERS: 7,5

  • R1 #17: Zion Johnson, G
  • R3 #79: JT Woods, S
  • R4 #123: Isaiah Spiller, RB
  • R5 #160: Otito Ogbonnia, DT
  • R6 #195: Jamaree Slayer, G
  • R6 #214: Ja’Sir Taylor, CB
  • R7 #236: Deane Leonard, CB
  • R7 #260: Zander Horvath, FB

Eén van de belangrijkste verbeterpunten voor de Los Angeles Chargers was de offensive line. Justin Herbert heeft namelijk adequate bescherming nodig en die werd in de eerste ronde gevonden in de persoon van Zion Johnson. De guard is sterk en beweeglijk voor zijn positie en liet vorig seizoen geen enkele pressure toe. Daardoor is hij een welkome aanvulling voor Herbert.

In de tweede ronde moesten de Chargers toekijken, aangezien zij die pick gebruikten in het verkrijgen van Khalil Mack. Safety JT Woods zou direct kunnen bijdragen, maar is absoluut geen zekerheid. Datzelfde geldt voor running back Spiller. Hij had een fantastisch 2020, maar in het seizoen in aanloop naar de Draft viel hij toch wat tegen. De overige picks hebben een sterk pre-season nodig om op het roster te eindigen. Slayer heeft daarvoor de beste papieren.

LOS ANGELES RAMS: 7

  • R3 #104: Logan Bruss, G
  • R4 #142: Decobie Durant, CB
  • R5 #164: Kyren Williams, RB
  • R6 #211: Quentin Lake, S
  • R6 #212: Derion Kendrick, CB
  • R7 #235: Daniel Hardy, ILB
  • R7 #253: Russ Yeast, S
  • R7 #261: AJ Arcuri, OT

Voor de Rams is de draft altijd vooral een hinderlijke onderbreking van de vakantie. Voor het zesde jaar op rij had de ploeg namelijk geen keuze in de eerste ronde. Door de trades voor Von Miller en Matthew Stafford was de eerste keuze uiteindelijk pas op plek 104. Het is voor het eerst sinds 2008 dat een ploeg geen enkele keuze in de top honderd had.

Door het gebrek aan hoge picks is het lastig om de Rams een (goed) cijfer te geven. Zo veel versterkingen kwamen er niet bij. Gezien de titel van afgelopen jaar zal niemand daar echter rouwig om zijn. Mocht één van de keuzes zich ontwikkelen tot iemand die een paar jaar kan starten, dan is deze draft al prima voor de Rams.

MIAMI DOLPHINS: 7

  • R3 #102: Channing Tindall, ILB
  • R4 #125: Erik Ezukanma, WR
  • R7 #224: Cameron Goode, ILB
  • R7 #247: Skyler Thompson, QB

Door trades voor Tyreek Hill en vorig jaar Jaylen Waddle hadden de Dolphins uiteindelijk weinig draftkapitaal in de NFL Draft 2022. Daardoor waren ze de eerste dag niet aan de beurt en op dag twee koos men pas in de derde ronde. Het totaal aantal picks was vier. De eerste keuze viel op Channing Tindall, een linebacker. Het is een positie waar Miami versterking nodig had en Tindall laat in ronde 3 lijkt een steal.

Behalve Tindall is er echter weinig reden tot optimisme in deze draft class. Wideout Ezukanma mist snelheid, linebacker Goode is niet per se een speler die een grote NFL-toekomst wordt toegedicht en quarterback Skyler Thompson is ten slotte een absolute long shot. Het is voor Dolphins fans een kwestie van hopen dat Hill en Waddle uiteindelijk het opgeven van zoveel draftkapitaal waard zijn.

MINNESOTA VIKINGS: 7

  • R1 #32: Lewis Cine, S
  • R2 #42: Andrew Booth Jr, CB
  • R2 #59: Ed Ingram, G
  • R3 #66: Brian Asamoah, ILB
  • R4 #118: Akayleb Evans, CB
  • R5 #165: Esezi Otomewo, DE
  • R5 #169: Ty Chandler, RB
  • R6 #184: Vederian Lowe, OT
  • R6 #191: Jalen Nailor, WR
  • R7 #227: Nick Muse, TE

Het is verfrissend om te zien dat de nieuwe GM Kwesi Adofo-Mensah niet bang is om divisierivalen sterker te maken. Het is een reden waarom je trades binnen een divisie niet vaak ziet. De Vikings maakten echter een deal met zowel de Lions als de Packers. De deal met de Lions pakte wat beter uit dan die met de andere rivaal. Het gevolg is echter wel dat de Vikings er twee mogelijke starters in de defensie bij hebben met Lewis Cine en Andrew Booth.

De overige keuzes roepen iets meer vraagtekens op. De verwachting was dat Ed Ingram later ook nog wel beschikbaar zou zijn en Brian Asamoah is wat klein voor zijn positie. Gaat hij het daardoor redden in de NFL? Mocht het Asamoah lukken om ook op het hoogste niveau zijn mannetje te staan dan kan het cijfer wat hoger uitvallen.

NEW ENGLAND PATRIOTS: 6

  • R1 #29: Cole Strange, G
  • R2 #50: Tyquan Thornton, WR
  • R3 #85: Marcus Jones, CB
  • R4 #121: Jack Jones, CB
  • R4 #127: Pierre Strong Jr, RB
  • R4 #137: Bailey Zappe, QB
  • R6 #183: Kevin Harris, RB
  • R6 #200: Sam Roberts, DT
  • R6 #210: Chasen Hines, G
  • R7 #245: Andrew Stueber, G

In de Draft van vorig jaar maakten de Patriots een goede keuze: namelijk het aantrekken van quarterback Mac Jones. De keuzes voor Cole Strange en Tyquan Thornton in de top 50 van deze Draft leidden echter tot vraagtekens. Bill Belichick heeft een goed track record als het gaat om het beoordelen van offensive linemen en Thornton is een receiver naar zijn hart: klein en snel. Beide picks gelden echter als een reach.

De keuzes voor cornerback Marcus Jones en running back Pierre Strong Jr. zijn goed; zeker gezien de needs van de Patriots. Het lijkt er echter op dat New England vooral in latere rondes degelijke versterkingen voor de breedte van hun roster vonden. Dat trekt het cijfer toch nog wat omhoog. Evenals de trade met Carolina die de Pats een extra pick in de derde ronde van 2023 opleverde.

NEW ORLEANS SAINTS: 7

  • R1 #11: Chris Olave, WR
  • R1 #19: Trevor Penning, OT
  • R2 #49: Alontae Taylor, S
  • R5 #161: D’Marco Jackson, ILB
  • R6 #194: Jordan Jackson, DT

De Saints zien zichzelf als kanshebber in de NFC. Dat blijkt wel uit de draft, waar de Saints toekomstig draftkapitaal opgaven aan de Eagles om dit jaar al een extra pick in de eerste ronde te hebben. Ook werd er een derde ronde opgeofferd om naar plek elf te klimmen. Hierdoor konden Saints met Chris Olave een extra wapen voor Jameis Winston aantrekken. Geen overbodige luxe, gezien de staat van de aanval met Michael Thomas geblesseerd.

Met Trevor Penning als tweede keuze in de eerste ronde hebben de Saints een goede opvolger voor Terron Armstead gevonden, die naar de Dolphins vertrok. De twee vroege keuzes gaan zeker hun waarde hebben, maar de vraag is of de Saints niet te veel hebben opgegeven om echt mee te gaan doen. In de breedte zijn de gaten die er vorig jaar waren zeker niet opgelost.

NEW YORK GIANTS: 8

  • R1 #5: Kayvon Thibodeaux, DE
  • R1 #7: Evan Neal, OT
  • R2 #43: Wan’Dale Robinson, WR
  • R3 #67: Joshua Ezeudu, G
  • R3 #81: Cordale Flott, BC
  • R4 #112: Daniel Bellinger, TE
  • R4 #114: Dane Belton, S
  • R5 #146: Micah McFadden, ILB
  • R5 #147: D.J. Davidson, DT
  • R5 #173: Marcus McKethan, G
  • R6 #182: Darrian Beavers, ILB

Het leven als GM van de Giants is een stuk eenvoudiger als je twee picks in de top zeven hebt. Joe Schoen had op een vervelender moment in kunnen stappen. Kayvon Thibodeaux en Evan Neal hebben het in zich om bij de besten op hun positie te horen en gaan direct een impact maken voor de Giants.

Hierdoor is de draft bijna vanzelfsprekend geslaagd. Het grote verschil met het andere team uit New York is dat bij de Jets ook de latere picks raak waren. Bij de Giants zijn hier wat meer twijfels over. Wan’Dale Robinson is bijvoorbeeld vrij klein en doet veel wat Sterling Shepard ook doet. Voor een echt succesvolle draft moeten er wel één of twee van de latere picks doorbreken en starters worden en dat is nog geen zekerheid.

NEW YORK JETS: 9

  • R1 #4: Ahmad Gardner, CB
  • R1 #10: Garrett Wilson, WR
  • R1 #26: Jermaine Johnson II, DE
  • R2 #36: Breece Hall, RB
  • R3 #101: Jeremy Ruckert, TE
  • R4 #111: Max Mitchell, OT
  • R4 #117: Micheal Clemons, DE

De New York Jets hadden dit jaar één van de beste drafts. Na wat trades eindigden ze met zeven picks in de eerste vier rondes, waarvan vier picks binnen de top 36. In Sauce Gardner hebben ze bijvoorbeeld de beste corner van deze Draft en met Garrett Wilson één van de beste wideouts. Dat ze ook Jermaine Johnson nog in de eerste ronde binnenhaalden, betekent dat de Jets komend seizoen minimaal drie rookie starters hebben. Waarschijnlijk voegt ook running back Breece Hall zich nog bij dat lijstje.

Het enige dat beter had gekund, was een eerdere keuze voor een offensive lineman, aangezien quarterback Zach Wilson alle bescherming kan gebruiken. Desondanks heeft hij met Wilson, Hall en Ruckert drie goede, nieuwe targets tot zijn beschikking en dat betekent dat het in 2022 een stuk leuker wordt om naar de Jets te kijken.

PHILADELPHIA EAGLES: 9

  • R1 #13: Jordan Davis, DT
  • R2 #51: Cameron Jurgens, C
  • R3 #83: Nakobe Dean, ILB
  • R6 #181: Kyron Johnson, ILB
  • R6 #198: Grant Calcaterra, TE

Aan het begin van de maand hadden de Eagles nog drie picks in de eerste ronde, uiteindelijk werd het er maar één. Toch zijn de Eagles echter één van de grootste winnaars van deze draft. Eén pick werd namelijk naar de Saints gestuurd in ruil voor meer toekomstig draftkapitaal en een andere pick ging naar de Titans om A.J. Brown aan te trekken. Een uitstekende move, omdat de Titans met Treylon Burks een receiver kozen die lijkt op Brown. Met picks in de draft weet je echter nooit zeker of ze zich ontwikkelen zoals verwacht (zie: Jalen Reagor). A.J. Brown is een ster en een absolute aanwinst voor de Eagles.

Dat geldt ook voor Jordan Davis, die de verdediging van nieuw bloed en een kwaliteitsinjectie kan voorzien. Daar moet ook Nakobe Dean voor gaan zorgen. Zonder blessures is hij een speler die anders in de eerste ronde gekozen zou worden. Blijft Dean fit, dan heeft GM Howie Roseman echt alles goed gedaan in aanloop naar en tijdens deze draft.

PITTSBURGH STEELERS: 8

  • R1 #20: Kenny Pickett, QB
  • R2 #52: George Pickens, WR
  • R3 #84: DeMarvin Leal, DL
  • R4 #138: Calvin Austin III, WR
  • R6 #208: Connor Heyward, HB/TE
  • R7 #225: Mark Robinson, LB
  • R7 #241: Chris Oladokun, QB

Het was voor iedereen overduidelijk dat de Steelers een quarterback nodig hadden. Met hun first round pick kozen ze voor Kenny Pickett. Pickett is waarschijnlijk het meest NFL-ready van alle quarterbacks en komt bovendien van Pittsburgh. Op papier de ideale keuze dus. Tweede keuze George Pickens is niet van hetzelfde niveau als de receivers die in de eerste ronde werden gekozen, maar op plek 52 een prima pick. DeMarvin Leal in de derde ronde is een sterke toevoeging aan de toch al ijzersterke defensie van de Steelers.

Met hun overige picks haalden de Steelers vervolgens nog een wide receiver (Calvin Austin III), een linebacker (Mark Robinson) en een back-up quarterback (Chris Oladokun). De meest opvallende pick was uiteindelijk Connor Heyward in de zesde ronde. Connor is namelijk het broertje van Steelers DT Cameron Heyward.

SAN FRANCISCO 49ERS: 6,5

  • R2 #61: Drake Jackson, OLB
  • R3 #93: Tyrion Davis-Price, RB
  • R3 #105: Danny Gray, WR
  • R4 #134: Spencer Burford, OT
  • R5 #172: Samuel Womack, CB
  • R6 #187: Nack Zakelj, OT
  • R6 #220: Kalia Davis, DT
  • R6 #221: Tariq Castro-Fields, CB
  • R7 #262: Brock Purdy, QB

Door de trade voor Trey Lance afgelopen jaar mochten de 49ers pas in de tweede ronde voor het eerst kiezen. De keuze viel op Drake Jackson, een edge rusher. Hij heeft de potentie om direct een rol van betekenis te spelen op het roster, maar viel afgelopen jaar in college wel wat tegen met maar vijf sacks.

Toch was dit de beste keuze in een verder niet heel opvallende draft. De meeste spelers die naar de 49ers gaan werden wat vroeg gekozen in vergelijking met de verwachting. Er lijken geen echte steals tussen te zitten, waardoor het gevoel blijft dat San Francisco meer uit deze draft had kunnen halen.

SEATTLE SEAHAWKS: 8

  • R1 #9: Charles Cross, OT
  • R2 #40: Boye Mafe, OLB
  • R2 #41: Ken Walker III, RB
  • R3 #72: Abraham Lucas, OT
  • R4 #109: Coby Bryant, CB
  • R5 #153: Tariq Woolen, CB
  • R5 #158: Tyreke Smith, DE
  • R7 #229: Bo Melton, WR
  • R7 #233: Dareke Young, WR

Het voelt wat ironisch dat er in de Draft na het vertrek van Russell Wilson ineens wel spelers voor de offensive line gedraft kunnen worden. Door de trade van hun voormalige quarterback hadden de Seahawks immers behoorlijk wat picks. Seattle had overduidelijk geen vertrouwen in de spelverdelers van deze draft. Dat bleek namelijk uit het feit dat ze zelfs in de derde ronde Willis en Ridder lieten lopen.

De Seahawks kozen duidelijk voor behoeften op andere posities en lijken vooral de rest van het team op orde te willen hebben. Daarna lijkt men na te gaan denken over wie de quarterback van de toekomst moet worden. Met de nieuwe spelers zit er in ieder geval voldoende potentie tussen en kan de clubleiding rustig kijken wat vervolgens de moves moeten worden.

TAMPA BAY BUCCANEERS: 8

  • R2 #33: Logan Hall, DE
  • R2 #57: Luke Goedeke, OT
  • R3 #91: Rachaad White, RB
  • R4 #106: Cade Otton, TE
  • R4 #133: Jake Camarda, P
  • R5 #157: Zyon McCollum, CB
  • R6 #218: Ko Kieft, TE
  • R7 #248: Andre Anthony, OLB

Het was een slimme zet van de Bucs om zes plaatsjes terug te traden en hier twee draft picks voor terug te krijgen. Logan Hall is namelijk alsnog een goede aanvulling, zeker naast Vita Vea. Luke Goedeke kan ook snel veel snaps gaan spelen, maar dan op de offensive line.

Het pensioen van Tom Brady bleek van korte duur en daardoor hadden de Bucs niet veel gaten te dichten. De offensive en defensive line waren hierbij echter wel de twee zwakke plekken. Daardoor is de keuze voor Hall en Goedeke te begrijpen, al stonden beide spelers bij veel experts een stuk lager op hun draftboard. Alleen hadden Bucs de luxe om te kunnen kiezen voor spelers die ze nodig hadden in plaats van zoveel mogelijk talent binnen te halen.

TENNESSEE TITANS: 7,5

  • R1 #18: Treylon Burks, WR
  • R2 #35: Roger McCreary, CB
  • R3 #69: Nicholas Petit-Frere, Tackle
  • R3 #86: Malik Willis, Quarterback
  • R4 #131: Hassan Haskins, RB
  • R4 #143: Chigozie Okonkwo, TE
  • R5 #163: Kyle Philips, WR
  • R6 #204: Theo Jackson, S
  • R6 #219: Chance Campbell, LB

De Titans stonden in de eerste ronde in de spotlight. Ze besloten A.J. Brown namelijk te traden naar de Eagles met een deal die ze de #18 pick opleverde. De Titans wilden Brown niet een megacontract geven, dus kozen ze een nieuwe, getalenteerde wide receiver in Treylon Burks. In de tweede ronde versterkten de Titans zich op de cornerback positie met Roger McCreary. In de derde ronde vond vervolgens misschien wel de opvallendste pick van de hele draft plaats. Quarterback Malik Willis, die in veel mock drafts in de top 10 werd gezet, viel namelijk tot #86, waar de Titans hem binnenhaalden. Willis in de derde ronde kan zomaar een steal blijken te zijn, maar aankomend jaar zal hij eerst achter Ryan Tannehill beginnen.

Met hun overige picks versterkten de Titans de OL (Nicholas Petit-Frere), hun receiver corps (Chigozie Okonkwo, Kyle Phillips), de verdediging (Theo Jackson, Chance Campbell) en haalden ze ook een back-up running back in Hassan Haskins.

WASHINGTON COMMANDERS: 6,5

  • R1 #16: Jahan Dotson, WR
  • R2 #47: Phidarian Mathis, DT
  • R3 #98: Brian Robinson Jr, RB
  • R4 #113: Percy Butler, S
  • R5 #144: Sam Howell, QB
  • R5 #149: Cole Turner, TE
  • R7 #230: Chris Paul, G
  • R7 #240: Christian Holmes, CB

De Commanders gingen een paar plaatsjes terug in de draft en kozen vervolgens Jahan Dotson in de eerste ronde. Een receiver die de ploeg enorm hard kan gebruiken, naast Terry McLaurin. Het geeft nieuwe quarterback Carson Wentz namelijk een extra wapen en de Commanders kregen wat picks terug die ze voor Wentz hadden opgegeven.

De opvallendste keuze was die voor Sam Howell in de vijfde ronde. De quarterback werd namelijk een stuk hoger in de draft verwacht. Wat is hier echter het idee van Washington? De opvolger van Wentz klaarstomen of vooral de backup voor wanneer Wentz weer geblesseerd raakt? Buiten Dotson is de draft van de Commanders vooral omgeven door vraagtekens. De ploeg heeft bijvoorbeeld veel gaten en een defensive tackle in de tweede ronde lijkt dan ook niet de slimste keuze. Er zullen wat spelers moeten verrassen om van deze draft van de Commanders uiteindelijk tot een succes te maken.

Lees hier alles over de eerste ronde van de NFL Draft 2022 en hier over de tweede en derde ronde.

Coverfoto: Bridget Bennett/New York Times

Geeft goede start Angels Mike Trout (eindelijk) kans op play-offs?

Jasper Roos
-
0
Geeft goede start Angels Mike Trout (eindelijk) kans op play-offs?

Eén van de grootste schandes in het bestaan van de Los Angeles Angels, naast de frequente en onnodige naamswisselingen van de organisatie, is toch wel het feit dat het de club in de 11 jaar dat het de beste honkballer van zijn generatie onder contract had staan maar één keer is gelukt de playoffs te halen. Dit seizoen schieten de Anaheimers echter uit de startblokken. Wordt dit eindelijk het jaar dat Mike Trout kan schitteren in het postseason?

Drie wedstrijden in 2014, dat is de totale play-off-oogst van Michael Nelson Trout. De speler die al een decennium te boek staat als de beste speler in baseball vloog bijna acht jaar geleden ceremonieloos en met een 1-uit-12 optreden uit de eerste ronde van het postseason. Sindsdien zagen we de man die in de laatste tien jaar een Rookie of the Year Award, drie MVP Awards, acht Silver Slugger Awards en een Player of the Year Award won niet meer terug in de belangrijkste fase van het honkbalseizoen.

Negen keer werd Mike Trout verkozen tot de All-Star Game. Twee keer werd hij uitgeroepen tot meest waardevolle speler van die wedstrijd. Hij kreeg een contractverlenging van meer dan $400 miljoen. De regerend MVP Shohei Ohtani kwam hem vergezellen. Toch waren de Angels nooit in staat een team om Trout heen te bouwen dat een gooi naar World Series-ring kon doen.

Na drie weken seizoen 2022 voelt alles echter anders in Anaheim.

WITHETE START

Na jaren van teleurstellende resultaten, honderden miljoenen aan weggegooid contractgeld richting overbetaalde, onderpresterende spelers zoals Justin Upton, Anthony Rendon en Albert Pujols, zijn de Angels als een speer aan het nieuwe jaar begonnen. Pujols vertrok vorig seizoen al en Upton werd vlak voor het seizoen, ondanks nog $28 miljoen aan gegarandeerd geld op zijn contract, gedumpt. Vooral die laatste move gaf een signaal af: presteren of ophoepelen.

GM Perry Minasian, een aantal jaar geleden aangetrokken om schoon schip te maken en het roer te rechten, heeft de woelige wateren van de Westkust getrotseerd. In tegenstelling tot eerdere jaren vulden de Angels gaten in hun roster op een slimme manier, niet op een financiële manier.

Het resultaat is een Angels-collectief dat na precies drie weken bovenaan staat in de AL West, een voorsprong van 2.5 wedstrijd op de Astros heeft opgebouwd, het op één na hoogste run differential in de American League heeft (+24) en met een winning streak van zes wedstrijden het weekend inging. Waar komt het succes vandaan?

RAMMEN EN RENNEN

Het oppervlakkige antwoord is simpel: de Angels-slagploeg ramt alles kapot wat los en vast zit. De club voert de volledige Major League aan in gescoorde runs. Sterker nog, LA is de enige ploeg die meer dan 100 runs heeft gescoord in drie weken (104); zes meer dan de Padres (98) en zeven meer dan de Yankees en Mets (97).

De Angels staan verder in vrijwel elke aanvallende categorie in de top 5. De ploeg voert de Majors aan in OPS (.776), ruim voor de Rockies (huh?) en Yankees. De club staat ook bovenaan in slugging (.441) en RBIs (99), staat tweede in hits (179) en gestolen honken (16), derde in on-base percentage (.335), vierde in het homerunklassement (27) en vijfde in tweehonkslagen (38), driehonkslagen (4) en vrije lopen (76).

Het moge duidelijk zijn: je kunt momenteel beter niet teveel in de slagzone pitchen tegen de Angels. De kans dat een Taylor Ward (vier homeruns in zijn laatste vijf wedstrijden), een Mike Trout (5 RBIs in zijn laatste vier wedstrijden), een Shohei Ohtani (zes hits in zijn laatste drie wedstrijden) of een Brandon Marsh (team leader in RBIs met 15) je pijn doet, is vrij groot.

MEER RUNS SCOREN DAN JE TEGENHOUDT

Met zo’n offense en die hoeveelheid gescoorde runs zou je verwachten dat de Angels dus ook de league aanvoeren in run differential, maar dat getal legt gelijk het probleem van de mogelijke houdbaarheid van de goede seizoensstart bloot. De Angels moeten maar liefst vier teams voor zich dulden in run differential: de Dodgers, Giants, Mets en Yankees. Dat betekent dus dat de club, ondanks de vele gescoorde punten, er ook veel tegenkrijgt.

Nu staan de Angels al langer bekend als een club waar goede en constante pitching niet voor het oprapen ligt. Het werperscollectief staat ook dit jaar gezamenlijk ferm in de middenmoot in ERA, walks, strikeouts en earned runs en zesde in homeruns-tegen (22). MVP Ohtani is 2-2 met een 4.19 ERA, rookie Reid Detmers heeft aanpassingsproblemen (5.59 ERA) en nieuwe aanwinst Noah Syndergaard werd vrijdagavond van zijn start gehaald, omdat hij ziek was.

STIJGENDE LIJN

Dat wil niet zeggen dat er voor de verandering eens geen aanknopingspunten zijn in de werpersstaf. Naast een goedpresterende Syndergaard staan ook Michael Lorenzen (2.93 ERA, 0.98 WHIP), Patrick Sandoval (0 earned runs tegen in 15.0 innings), Oliver Ortega (0.97 WHIP), Aaron Loup (0.84 ERA, 0.38 WHIP, .054 AVG) en Ryan Tepera (1.69 ERA, .114 AVG) uitstekend te gooien.

En in die groep werpers komt gelijk naar voren hoe slim GM Perry Minasian afgelopen winter heeft geïnvesteerd. Syndergaard, Lorenzen, Loup en Tepera werden als Free Agent aan de Angels toegevoegd. Totale contractkosten voor dit kwartet in 2022: $43,5 miljoen (waarvan de helft naar Syndergaard gaat). Tel daarbij op het terugkeren van stercloser Raisel Iglesias, plus de doorbraak van de zelfopgeleide Ortega en Sandoval en je hebt een stijgende lijn te pakken.

HOUDBAARHEID

Dan blijft de vraag hangen: is dit houdbaar? Gaan de Angels eindelijk Mike Trout naar de playoff krijgen? Het antwoord daarop laat natuurlijk nog zo’n 140 wedstrijden op zich wachten, maar de eerste indicatoren zijn positief. Natuurlijk kan de aanval niet het hele jaar steunen op vier of vijf spelers. Daarnaast houd je natuurlijk de vragen in hoeverre Taylor Ward’s withete anderhalve week een echte doorbraak is of een tijdelijke streak, of Brandon Marsh dit RBI-tempo volhoudt, of Mike Trout dit jaar zonder zware blessures doorkomt (hij miste elk jaar sinds 2016 een behoorlijke smak wedstrijden) en of Ohtani zijn MVP-vorm terugvindt.

Dat zijn vragen die niet op 30 april beantwoord kunnen worden, maar ze maken van de Angels wel één van de interessante teams om de komende weken en maanden te volgen. Wie weet krijgen we eindelijk waar we al 10 jaar om vragen: de beste speler van zijn generatie op het hoogste podium.

De Angels spelen vanavond om 22:05 uur tegen de Chicago White Sox. Jose Suarez (0-1, 5.54 ERA) start voor de Angels, Vince Velasquez (0-2, 6.75 ERA) voor de White Sox. De wedstrijd is te zien via MLB.TV en is de nationale FS1-wedstrijd in Amerika. Commentaar: A.J. Pierzynski en Len Kasper.

Coverfoto: Ashley Landis

NFL Draft 2022: Malik Willis gekozen in derde ronde

Luuk Dokter
-
0
NFL Draft 2022: Malik Willis gekozen in derde ronde

Het duurde tot de derde ronde van de NFL Draft 2022 voordat de tweede quarterback, Malik Willis, van het bord ging. Het komt niet vaak voor dat de quarterback-positie een bijzaak is in de Draft, maar dit jaar wel. Dag twee van de draft was niet zo spectaculair als de eerste. De negen trades van dag 1 werden niet geëvenaard, maar de meeste teams wisten wel goede versterkingen te vinden. De Tampa Bay Buccaneers trapten af met een Defensive End, Logan Hall.

NFL DRAFT 2022: RONDE 2

#33: TAMPA BAY BUCCANEERS: LOGAN HALL | DE

De pass rush van de Bucs moest jonger en beter. Daarbij moest ook het vertrek van Ndamukong Suh opgevangen worden. Met zijn lengte van 1 meter 98 en een gewicht van bijna 130 kilo wordt Hall gezien als defensive end, maar in college kwamen zijn sacks voornamelijk vanuit de positie van defensive tackle. Desondanks is Hall een solide toevoeging die de edge rushers van de Bucs telkens weer in stelling kan brengen.

#34: GREEN BAY PACKERS: CHRISTIAN WATSON | WR

Met de tweede pick in de tweede ronde van de Draft kozen de Packers voor wide receiver Christian Watson. De wideout had een fantastische combine en liet bij North Dakota State zijn waarde zien als receiver, rusher en kick returner. Met een lengte van 1 meter 93 en grote handen is Watson een veelzijdige receiver die snel een belangrijke rol kan spelen in de Packers offense.

#35: TENNESSEE TITANS: ROGER MCREARY | CB

Pro Football Focus beoordeelde McReary afgelopen seizoen als de beste college cornerback. De Auburn alumnus is effectief in zowel zone als man coverage, maar is niet uitzonderlijk explosief en heeft geen hoge topsnelheid. Samen met Elijah Molden en Kristian Fulton vormt McReary straks een sterk CB-trio. Een goede terugkeer van de blessuregevoelige Caleb Farley maakt deze groep alleen maar beter.

#36: NEW YORK JETS: BREECE HALL | RB

Hall is één van de jongste, maar ook beste running backs in deze Draft. De New York Jets versterken met hem hun backfield dat ook al bestaat uit Michael Carter. Naast zijn kwaliteiten als receiver, liet hij in zijn laatste 24 collegewedstrijden een flinke consistentie zien: in iedere wedstrijd scoorde hij een rushing touchdown. Hall wordt naar alle waarschijnlijkheid de voornaamste running back bij de Jets.

#37: HOUSTON TEXANS: JALEN PITRE | DB

Het is natuurlijk veel te vroeg om een dergelijke vergelijking te maken, maar Jalen Pitre is een zelfde soort speler als Tyrann Mathieu en Budda Baker. Hij is een safety, maar ook een nickel corner en hij heeft geen problemen met het verdedigen van de run. De Texans geven in deze Draft hun secondary de prioriteit in hun heropbouw. De keuze voor Pitre past daarin.

#38: ATLANTA FALCONS: ARNOLD EBIKETIE | EDGE

Ebiketie moet het vooral hebben van een heel sterk seizoen bij Penn State. Hij leidde het team met 18 tackles for a loss en 9,5 sacks. Die cijfers leverden hem een plekje op in het All-Big Ten first team. Voor zijn positie is Ebiketie relatief klein en licht, maar in het juiste systeem geldt deze pick als een eerste ronde talent voor een tweede ronde prijs.

#39: CHICAGO BEARS: KYLER GORDON | CB

Statistisch gezien is Gordon misschien wel de beste cornerback in deze Draft. In 2021 was zijn man-coverage grade het beste over de voorgaande vier seizoenen. In 2021 en 2020 wisten opponenten geen enkele keer een touchdown te scoren tegen Gordon. Fysiek scoort hij ook erg goed, maar zijn explosiviteit en behendigheid in de kleine ruimte hebben verbetering nodig.

#40: SEATTLE SEAHAWKS: BOYE MAFE | EDGE

De college-carrière van Mafe wordt gekenmerkt door één woord: inconsistentie. Hij was nooit een onbetwiste starter, maar richting de Draft was hij een nachtmerrie voor tegenstanders in de Senior Bowl week. Het maakte hem de Senior Bowl’s National Player of the Game. Bij de Seahawks kan hij de consistente pass rusher worden, maar dat vereist wel een breuk met zijn neiging tot inconsistentie in college.

#41: SEATTLE SEAHAWKS: KENNETH WALKER III | RB

De Seahawks hebben natuurlijk al Chris Carson en Rashaad Penny als running backs. Geen slecht duo, maar wel erg blessuregevoelig. Walker is jong (21) en kende een zeer sterk 2021, maar moet als receiver nog wat groeien. De verwachting is dat hij het seizoen in ieder geval achter Carson begint.

#42: MINNESOTA VIKINGS: ANDREW BOOTH JR. | CB

Door een blessure was Booth niet in staat om zich tijdens de Combine te laten zien bij de individuele teams. Daarom is zijn beoordeling puur gebaseerd op wat hij in zijn college-carrière heeft laten zien. Booth heeft een uitgebreide blessuregeschiedenis en dat heeft iets gedaan met zijn draftpositie. Gezond geldt hij echter als een eerste ronde talent en dat maakt dit een sterke pick.

#43: NEW YORK GIANTS: WAN’DALE ROBINSON | WR

De receivergroep ziet er vrij goed uit bij de Giants, maar helaas hebben ze allemaal een hoge blessuregevoeligheid. Dat maakt de keuze voor Robinson in de tweede ronde een logische. Met zijn explosiviteit en veelzijdigheid is de kans groot dat Robinson niet alleen als receiver, maar ook als rusher gebruikt zal worden in New York.

#44: HOUSTON TEXANS: JOHN METCHIE III | WR

De enige receiver van naam op het roster van de Texans was Brandin Cooks. De komst van Metchie is belangrijk in het streven om tegenover Cooks ook een sterke WR neer te zetten. Metchie onderscheidt zich als route runner, want hij is niet groot en ook niet al te snel. Momenteel herstelt hij van een gescheurde kruisband, maar zodra hersteld zal hij direct een grote rol op zich nemen.

#45: BALTIMORE RAVENS: DAVID OJABO | EDGE

Het rookiejaar van Ojabo zal waarschijnlijker korter zijn dan gehoopt door een achillesblessure. Desondanks is hij dit risico wel waard, omdat Ojabo geldt als een dynamische rusher met een imposant fysiek. Indien hij goed herstelt van zijn blessure zal hij direct waarde toevoegen voor de Ravens.

#46: DETROIT LIONS: JOSHUA PASCHAL | DE

Paschal komt van Kentucky en maakte daar grote indruk op zijn coaches. Head coach Mark Stoops zei over hem dat hij iedere dag de tank leeg speelt en daarmee één van de meest speciale spelers is die hij ooit coachte. Paschal is vergelijkbaar met de Lions pick in de eerste ronde, Aidan Hutchinson, en sluit daarmee goed aan bij de mentaliteit van head coach Dan Campbell.

#47: WASHINGTON COMMANDERS: PHIDARIAN MATHIS | DT

Mathis is sterk tegen de run en staat niet per se bekend om zijn pass rush vaardigheden. Bij Alabama was hij echter een team captain en dat kan wellicht helpen in het verbeteren van de chemie op de D-Line. Door het vertrek van Tim Settle en Matt Ioannidis is zijn komst nodig.

#48: CHICAGO BEARS: JAQUAN BRISKER | S

Op #39 kozen de Bears een cornerback en met deze pick gaan ze wederom voor defense. Brisker kan direct starten naast Eddie Jackson. Zijn veelzijdigheid stelt hem in staat om als strong en free safety uit de voeten te kunnen. Het blijft echter opmerkelijk dat de Bears geen offensieve versterking voor Justin Fields binnenhaalden in de tweede ronde.

#49: NEW ORLEANS SAINTS: ALONTAE TAYLOR | CB

De cornerbackgroep van New Orleans is met Marshon Lattimore, Bradley Roby en Paulson Adebo al erg diep. Taylor kan echter ook uit de voeten als safety en heeft de vaardigheden om op meerdere plekken op het veld te spelen. Taylor staat voor veelzijdigheid. Immers, hij begon in college als receiver en kan ook een rol spelen in special teams.

#50: NEW ENGLAND PATRIOTS: TYQUAN THORNTON | WR

Thornton is klein en snel. De Patriots hebben die snelheid nodig en het zijn precies de kwaliteiten die Bill Belichick waardeert in een slot receiver. Thornton werd werd gezien als een prospect voor de latere rondes, maar New England vond zijn waarde zo groot dat ze er een pick uit de vijfde ronde voor over hadden om met de Chiefs van plek te ruilen in de tweede ronde.

#51: PHILADELPHIA EAGLES: CAM JURGENS | C

Met de keuze voor center Cam Jurgens zetten de Eagle een sterke draft door. Jurgens wordt gezien als de vervanger van Jason Kelce en geldt net als hem als bovengemiddeld atletisch voor de positie. Dat komt door zijn high school jaren waarin hij als running back en linebacker speelde. Jurgens is wat klein, maar ook dat gold voor Kelce.

#52: PITTSBURGH STEELERS: GEORGE PICKENS | WR

JuJu Smith-Schuster, Ray-Ray McCloud en James Washington vertrokken allemaal uit Pittsburgh. Daarom hadden de Steelers vervanging nodiig. Die vonden ze in de tweede ronde in de person van Pickens. De lange receiver is een diep target voor quarterback Mitchell Trubisky of eerste ronde pick Kenny Pickett.

#53: INDIANAPOLIS COLTS: ALEC PIERCE | WR

Na het vertrek van Zach Pascal en door de onzekerheid rondom T.Y. Hilton hebben de Colts receivers nodig achter Michael Pittman Jr. Pierce helpt met het vullen van dat gat en zal daarom direct kunnen bijdragen.

#54: KANSAS CITY CHIEFS: SKYY MOORE | WR

Ook in Kansas City vertrok een belangrijke receiver: Tyreek Hill tekende in Miami. Daarnaast trokken Demarcus Robinson en Byron Pringle de deur achter zich dicht. Moore is kleiner van stuk dan de in free agency aangetrokken Smith-Schuster en Valdes-Scantling en biedt Patrick Mahomes daarmee een ander soort target.

#55: ARIZONA CARDINALS: TREY MCBRIDE | TE

De Cardinals hadden in een latere ronde wellicht ook een TE kunnen kiezen, maar McBride is een goede toevoeging aan een TE-groep met ook al Zach Ertz en Maxx Williams. McBride won de Mackey Award voor beste tight end en werd een first-team All-American. Afhankelijk van de status van de knieblessure van Williams kan McBride direct op speeltijd rekenen.

#56: DALLAS COWBOYS: SAM WILLIAMS | DE

Williams zal komend seizoen direct onderdeel zijn van de rotatie met DeMarcus Lawrence, Dorance Armstrong en Dante Fowler Jr. Naarmate de tijd vordert, is de verwachting dat hij een grotere rol kan krijgen. Williams werd verkozen als first-team All-SEC, maar kende wel problemen buiten het veld. De aanklacht tegen hem (seksueel geweld) werd ingetrokken.

#57: TAMPA BAY BUCCANEERS: LUKE GOEDEKE | OG

In high school was Goedeke een defensive lineman, waarna hij als tight end bij Wisconsin Stevens-Point (DIII) speelde. Bij Central Michigan werd hij offensive lineman en de verwachting is dat hij gezien zijn armlengte (80 centimeter) als guard speelt in Tampa. Door het pensioen van Ali Marpet hadden de Bucs daar een gat.

#58: ATLANTA FALCONS: TROY ANDERSEN | LB

Andersen is een veelzijdige linebacker die ook ervaring heeft als running back en quarterback. Nakobe Dean was ook nog beschikbaar, maar gezien de voorliefde van de Falcons om veelzijdige spelers te kiezen, is dit geen vreemde aanwinst.

#59: MINNESOTA VIKINGS: ED INGRAM | OG

Guard was één van de posities waar de Vikings echt een upgrade nodig hadden. Ingram is die upgrade, want hij is groot en ervaren. Daarom zou hij komend seizoen zomaar de starter kunnen zijn. Zijn problemen buiten het veld waren echter groot. In 2018 werd hij twee keer beschuldigd van zwaar seksueel geweld, maar beide aanlachten werden uiteindelijk ingetrokken.

#60: CINCINNATI BENGALS: CAM TAYLOR-BRITT | CB

Taylor-Britt is een cornerback met een neusje voor de bal. In 12 wedstrijden wist hij 11 keer een pass op te breken. Die kwaliteit kunnen de Bengals goed gebruiken. Met Eli Apple en Chidobe Awuzie als cornerbacks kan Taylor-Britt snel onderdeel worden van de rotatie.

#61: SAN FRANCISCO 49ERS: DRAKE JACKSON | EDGE

Jackson moet de pass rusher zijn die de komende jaren een duo vormt met Nick Bosa. De USC alumnus kenmerkt zich door zijn snelheid en atletisch vermogen, maar zijn productie in college bleef iets achter. Het voordeel is dat Jackson rustig kan wennen, aangezien het talent op de D-Line van de 49ers erg groot is.

#62: KANSAS CITY CHIEFS: BRYAN COOK | S

In de Draft gaan de Chiefs door met het aanpakken van hun secondary. Eerder kozen ze Trent McDuffie en in free agency haalden ze Justin Reid binnen. Cook voegt zich bij het duo Reid en Juan Thornhill. Daarmee hebben ze hun top drie safeties binnen.

#63: BUFFALO BILLS: JAMES COOK | RB

In veel mock drafts werd verwacht dat de Bills voor running back Breece Hall zouden gaan, wellicht zelfs al in de eerste ronde. Het verliep echter anders en in de tweede ronde kozen ze hun voornaamste kandidaat. Cook is het broertje van Vikings RB Dalvin Cook en geldt als een balvaste rusher die ook sterk is in de passing game. Een welkome aanvulling in een RB-groep met Zack Moss en Devin Singletary.

#64: DENVER BRONCOS: NIK BONITTO | EDGE

Het duurde tot de laatste pick van de tweede ronde voordat de Broncos hun eerste keuze van de NFL Draft 2022 maakten. Denver zocht versterking voor de flanken van hun defensie en vond dat in Bonitto.

NFL DRAFT 2022: RONDE 3

#65: JACKSONVILLE JAGUARS: LUKE FORTNER | CENTER

Na het pensioen van Brandon Linder vullen de Jaguars de vrijgekomen plek in het centrum van de OL met Luke Fortner. Fortner speelde twee jaar als right guard bij Kentucky voordat hij in 2021 naar de center positie verhuisde. Hij zal de OL rondom Trevor Lawrence een boost moeten geven.

#66: MINNESOTA VIKINGS: BRIAN ASAMOAH | LB

Met een pick die ze via de Lions verkregen draften de Vikings een linebacker van Oklahoma. Asamoah is een uitstekende tackle en kan de Vikings defensie een dienst bewijzen. De Vikings lieten afgelopen seizoen de meeste rushing yards per game toe sinds 2003, dus Asamoah is nodig.

#67: NEW YORK GIANTS: JOSHUA EZEUDU | OG

Met Ezeudu vullen de Giants een need in de OL. Bij North Carolina startte hij voornamelijk als left guard, maar hij heeft ook op beide tackles gespeeld. Ezeudu zal samen met Evan Neal bescherming moeten gaan bieden aan Daniel Jones.

#68: CLEVELAND BROWNS: MARTIN EMERSON | CB

Martin Emerson is een ondergewaardeerde cornerback. Ondanks dat hij bij Mississippi State maar één interceptie had, is hij een getalenteerde en fysieke speler die naast Denzel Ward veel toe kan voegen aan de secondary van de Browns.

#69: TENNESSEE TITANS: NICHOLAS PETIT-FRERE | OT

De OL van de Titans heeft een zwaar jaar achter de rug, dus versterking is welkom. Met een via de Giants verkregen pick hebben de Titans daarom gekozen voor een tackle met één van de mooiste namen in de draft. Petit-Frere heeft bij Ohio State zowel op right als left tackle gespeeld.

#70: JACKSONVILLE JAGUARS: CHAD MUMA | LB

De Jaguars hebben hun tweede pick van deze ronde verkregen via de Panthers. Na het toevoegen van Travon Walker en Devin Lloyd aan de defensie, is Muma ook een waardevolle toevoeging voor de toekomst. Muma spendeerde zijn college-jaren bij Wyoming.

#71: CHICAGO BEARS: VELUS JONES JR. | WR

Jones is met zijn 25 jaar één van de oudste spelers in deze draft. Naast wide receiver heeft hij bij Tennessee ook als punt en kick returner gespeeld. Jones is een beetje een reach van de Bears, aangezien een receiver als Jalen Tolbert ook nog beschikbaar was op het moment van kiezen.

#72: SEATTLE SEAHAWKS: ABRAHAM LUCAS | OT

De Seahawks hadden broodnodig versterking nodig in hun OL. Na het draften van Charles Cross voegen ze nu ook Abraham Lucas van Washington State toe. Lucas is voornamelijk effectief als zone blocker.

#73: INDIANAPOLIS COLTS: JELANI WOODS | TE

De Colts hebben buiten Michael Pittman Jr. niet heel veel bewezen receivers tot hun beschikking, dus Woods vult een broodnodig gat voor de nieuwe quarterback Matt Ryan. Woods viel bij Virginia op door zijn snelheid in combinatie met zijn fysieke kracht.

#74: ATLANTA FALCONS: DESMOND RIDDER | QB

Ridder is de tweede gekozen quarterback na Kenny Pickett. Hij liet bij Cincinnati bij vlagen zien waar hij toe in staat was. Met Marcus Mariota naast hem, is het niet per se nodig dat Ridder meteen gaat spelen bij de Falcons.

#75: HOUSTON TEXANS: CHRISTIAN HARRIS | LB

Christian Harris op dit punt in de draft krijgen, is een uitstekende pick voor de Texans. Bij Alabama liet Harris al zien wat hij in huis had. Met deze via de Broncos verkregen pick hebben de Texans een starter in huis gehaald op de linebacker positie.

#76: BALTIMORE RAVENS: TRAVIS JONES | DT

De Ravens hebben tot nu toe een uitstekende draft achter de rug. Met Travis Jones van UConn kiezen ze één van de betere defensive tackles in de draft. Jones heeft soms problemen met timing, maar hij compenseert daarvoor met zijn enorme fysieke kracht.

#77: INDIANAPOLIS COLTS: BERNHARD RAIMANN | OT

Raimann is een voormalig tight end uit Oostenrijk die bij Central Michigan op de tackle positie is neergezet. Raimann werd gezien als één van de betere spelers die nog beschikbaar waren op dag 2 van de draft en is een potentiele starter op left tackle voor de Colts. De pick die voor Raimann is gebruikt, komt van de Vikings.

#78: CLEVELAND BROWNS: ALEX WRIGHT | EDGE

Jadeveon Clowney is (nog) niet opnieuw vastgelegd door de Browns, dus moet er worden geinvesteerd op de pass rush naast Myles Garrett. Alex Wright van UAB moet aan deze plek invulling gaan geven.

#79: LOS ANGELES CHARGERS: JT WOODS | S

Aangezien de AFC West vol zit met extreem getalenteerde quarterbacks en receivers, kiezen de Chargers ervoor om hun secondary een boost te geven. JT Woods heeft negen intercepties bij Baylor sinds 2020 en laat dus zien dat hij deze plek kan opvullen.

#80: DENVER BRONCOS: GREG DULCICH | TE

Na het vertrek van Noah Fant naar de Seahaws gebruiken de Broncos hun via de Saints verkregen pick voor een tight end. Greg Dulcich liet bij UCLA zien dat hij in staat is tot big plays, maar ook dat hij niet goed is als run blocker.

#81: NEW YORK GIANTS: CORDALE FLOTT | CB

Cordale Flott is niet zo getalenteerd als de andere cornerback van LSU, Derek Stingley Jr. Met het mogelijke vertrek van James Bradberry heeft hij echter wel potentie als starter voor de Giants, die hem kozen met een via de Dolphins verkregen pick.

#82: ATLANTA FALCONS: DEANGELO MALONE | LB

Na Ridder gaan de Falcons nu voor een defensieve pick. Malone heeft bij Western Kentucky laten zien dat hij goed kan zijn in de pass rush, iets waar de Falcons veel behoefte aan hebben. Malone is goed in de bal los krijgen, hij had dan ook vier forced fumbles in 2021. Hij is alleen niet groot en sterk genoeg om de run game van een tegenstander te stoppen.

#83: PHILADELPHIA EAGLES: NAKOBE DEAN | LB

Deze pick mag gerust één van de steals van de draft worden genoemd. Nakobe Dean was een uitstekende linebacker in een Georgia defensie die als één van de beste defensies van de laatste jaren geldt. De Eagles hadden veel behoefte aan een linebacker en Dean is de perfecte pick voor het team.

#84: PITTSBURGH STEELERS: DEMARVIN LEAL | EDGE

In een draft vol met getalenteerde edge rushers, is Leal van Texas A&M een beetje ondergesneeuwd. Hij zal echter een goede toevoeging zijn aan een toch al uitstekende Steelers defensie.

#85: NEW ENGLAND PATRIOTS: MARCUS JONES | CB

Jones liet bij Houston zien dat hij naast een bal kan onderscheppen (vijf intercepties) ook een bal kan terug kan brengen (drie kickoff en zes punt return touchdowns). Hij is wel aan de kleine kant en heeft daarom moeite om uit blocks te komen.

#86: TENNESSEE TITANS: MALIK WILLIS | QB

Daar is hij dan eindelijk. Malik Willis werd in aardig wat mock drafts in de top 10 neergezet, maar viel uiteindelijk tot halverwege de derde ronde. Willis zal waarschijnlijk eerst achter Ryan Tannehill komen om het uiteindelijk van hem over te kunnen nemen.

#87: ARIZONA CARDINALS: CAMERON THOMAS | EDGE

Met het verlies van Chandler Jones en de blessuregevoeligheid van J.J. Watt investeren de Cardinals in de pass rush. Cameron Thomas van San Diego State is op dit punt in de draft een uitstekende value pick.

#88: DALLAS COWBOYS: JALEN TOLBERT | WR

De Cowboys moeten een gat invullen dat is achtergelaten door Amari Cooper en Cedrick Wilson Jr. Met Jalen Tolbert van South Alabama op dit punt in de draft is ze dat uitstekend gelukt. Hij leidde de FBS in catches (29) en yards (1102) van 2020 tot 2021.

#89: BUFFALO BILLS: TERREL BERNARD | LB

Bernard is een degelijke linebacker, die zich waarschijnlijk via special teams omhoog moet werken tot een starterplek in de defensie. De Bills voegen met hem met name meer diepte toe aan de linebacker room. De bekendmaking van deze pick is de moeite waard om even terug te kijken.

#90: LAS VEGAS RAIDERS: DYLAN PARHAM | OG

De Raiders verplaatsten Alex Leatherwood van right tackle naar right guard in 2021. Zelfs als Leatherwood daar blijft staan, moeten ze de guards nog steeds versterken. Met Parham van Memphis is dat op dit punt in de draft prima gelukt.

#91: TAMPA BAY BUCCANEERS: RACHAAD WHITE | RB

De Bucs beschikken aankomend jaar ook over Leonard Fournette. Dit zal betekenen dat Rachaad White van Arizona State voornamelijk gaat fungeren als backup.

#92: GREEN BAY PACKERS: SEAN RHYAN | OG

Rhyan heeft vooral als tackle gespeeld bij UCLA, maar kan ook als guard uit de voeten. De verwachting is dat de Packers hem op right tackle zullen plaatsen.

#93: SAN FRANCISCO 49ERS: TYRION DAVIS-PRICE | RB

De 49ers kozen vorig jaar met Elijah Mitchell een uitstekende running back in de zesde ronde. Mitchell miste echter ook zes wedstrijden. Dat en het mogelijke vertrek van Deebo Samuel hebben er voor gezorgd dat de 49ers met Davis-Price van LSU een running back kozen in de derde ronde.

#94: CAROLINA PANTHERS: MATT CORRAL | QB

Veel mensen verwachtten (en vreesden) dat de Panthers hun eerste pick zouden spenderen aan een quarterback. Dit gebeurde echter niet en Corral is op dit punt een goede value pick. Er kan van hem ook worden verwacht dat hij met Sam Darnold concurreert om de plek als starter.

#95: CINCINNATI BENGALS: ZACHARY CARTER | DT

Bij Florida speelde Taylor vooral als edge rusher, maar de verwachting is dat hij naar binnen zal schuiven bij de Bengals. Hij voegt de nodige diepte toe en heeft al laten zien dat hij een goede run verdediger is.

#96: INDIANAPOLIS COLTS: NICK CROSS | S

De Colts lieten vorig jaar te veel passing touchdowns toe, dus de secondary heeft versterking nodig. De Colts hebben Stephon Gilmore al toegevoegd en met Nick Cross voegen ze de snelste safety van de draft toe. Nadeel van Cross is dat hij moeite heeft met zijn positionering.

#97: DETROIT LIONS: KERBY JOSEPH | S

Joseph viel bij Illinois op met vijf intercepties en drie forced fumbles. In een Lions secondary die vol in rebuild is, gaat hij zeer waarschijnlijk starten.

#98: WASHINGTON COMMANDERS: BRIAN ROBINSON JR. | RB

Robinson leidde bij Alabama de SEC met 14 rushing touchdowns en 84 broken tackles. Alleen is hij niet de beste route runner en niet de snelste. Toch kan hij met zijn no-nonsense speelstijl veel toevoegen voor de Commanders, die hem selecteren met een pick die ze via de Saints verkregen.

#99: CLEVELAND BROWNS: DAVID BELL | WR

De Browns raakten afgelopen jaar Odell Beckham en Jarvis Landry kwijt, maar haalden Amari Cooper daar voor terug. David Bell is niet de beste receiver in de draft, maar zijn route running is van een NFL-ready niveau.

#100: ARIZONA CARDINALS: MYJAI SANDERS | EDGE

Met een pick van de Ravens selecteren de Cardinals in Sanders een snelle edge rusher. Bij Cincinnati had hij moeite met een goed gewicht houden, dit is iets wat hij zal moeten onderhouden om een starter te kunnen worden.

#101: NEW YORK JETS: JEREMY RUCKERT | TE

De Jets voegen na C.J. Uzomah en Tyler Conklin nog een tight end toe. Het is afwachten hoeveel passes Ruckert gaat vangen bij de Jets, maar hij heeft bij Ohio State laten zien dat hij het ook uitstekend doet als blocker.

#102: MIAMI DOLPHINS: CHANNING TINDALL | LB

Afgelopen jaar lieten de Dolphins two yards after contact per rush toe. Dat was te veel. Tindall liet bij Georgia zien dat hij een oplossing kan zijn voor dit probleem met zijn kracht. De Dolphins draften hem met een pick die ze via de 49ers hebben.

#103: KANSAS CITY CHIEFS: LEO CHENAL | LB

De Chiefs laten weer zien hoe goed ze zijn in de latere rondes en draften met Leo Chenal een uitstekende linebacker. Met zijn fysieke kwaliteiten kan hij zich doorontwikkelen bij de Chiefs.

#104: LOS ANGELES RAMS: LOGAN BRUSS | OG

Bruss speelde bij Wisconsin zowel als guard als tackle en voegt voor de Rams dus ook veel toe in de OL. Bruss is een goede run blocker maar als pass protector moet hij nog stappen maken.

#105: SAN FRANSISCO 49ERS: DANNY GRAY | WR

Danny Gray is een razendsnelle receiver van SMU. Wat hij niet heeft, is de lengte en kracht om 50/50 ballen te vangen. De 49ers waren afgelopen jaar 30e in het aantal verticaal gerende routes in de NFL. Gray kan hier met zijn snelheid iets in toevoegen.

Lees hier de analyse van de eerste ronde van de NFL Draft 2022

Coverfoto: Douglas DeFelice/USA Today Sports

Dutch Watch: Bogaerts en Profar delen rake klappen uit

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: Bogaerts en Profar delen rake klappen uit

Nog altijd geen Andelton Simmons en ook Carter Kieboom is nog niet hersteld van zijn blessure. Didi Gregorius keerde deze week wel terug in de line-up van de Phillies en deed dit bepaald niet onverdienstelijk. Jurickson Profar staat ze in San Diego nog altijd aardig te raken, maar dit kan ook gezegd worden van Xander Bogaerts. Hun prestaties en die van de overige Koninkrijk-spelers vind je terug in deze derde Dutch Watch van het seizoen.

SEIZOENSSTATS: 79 AB, .272/.324/.478, .802 OPS, 10 R, 11 RBI, 4 2B, 6 HR, 1 SB, 128 OPS+

Ozzie Albies en de Atlanta Braves keerden vorige week terug na een road trip door Californië en kregen bezoek van de Miami Marlins. Voor de wereldkampioen de vijfde serie van het seizoen en nog altijd hadden ze er geen gewonnen. Aan Albies lag dit niet. De kleine tweedehonkman had na twee weken al vijf homeruns achter zijn naam staan. Daar had hij vorig jaar de gehele maand april voor nodig. Deze week kreeg hij tegen de Marlins en de Cubs kans om voor het einde van deze maand nog wat long balls aan zijn totaal toe te voegen.

Het was vorige week vrijdag met name de wedstrijd van de twee starters. Kyle Wright namens de Braves en Trevor Rogers voor de bezoekers. Atlanta noteerde slechts 6 hits (tegen 5 voor de Marlins) en dat bleek voldoende voor een 3-0 zege. Albies nam, met singles in de eerste en de vijfde inning, 2 hits voor zijn rekening. Zaterdag stokte de teller bij één officiële hit, maar deze was wel een stuk productiever.

Nadat collega Jazz Chisholm Jr. de allereerste bal van de wedstrijd in de tribunes sloeg, besloot Albies dat te doen met de eerste bal uit handen van Marlins-starter Elieser Hernandez. Met een sac fly in de derde zorgde Albies ook voor de tweede run namens de Braves, maar het waren uiteindelijk de Marlins die dit duel met 9-7 naar zich toe trokken.

Nog altijd hadden de Braves dus hun eerste series win niet te pakken. En die zou er ook nu niet komen. De teams hielden elkaar zondag lang in evenwicht, maar na vier innings zonder runs pakten de Marlins in de volgende drie uit met 5 runs. Met vier wijd en twee honken bezet zorgde Albies in de vijfde inning voor wat druk, maar pas in de negende beten de Braves serieus van zich af. Na z’n vierde double van ’t seizoen liep Albies één van de 3 runs in de negende over de thuisplaat, maar verder dan 4-5 kwam de thuisploeg niet.

EINDELIJK!

Ook de serie tegen de Marlins werd dus niet gewonnen. Dan moest het tegen de Cubs maar gebeuren. Chicago kwam naar Atlanta in de wetenschap dat het vijf van de laatste zes verloren had en tijdens die ene zege niet minder dan 21 runs scoorde. Dat lieten de Braves dinsdag niet toe. Slechts één runs produceerden de bezoekers en daar stonden er 3 van de thuisploeg tegenover. Albies, die 2-for-4 was, speelde een rol in de derde run. Zijn single bracht Dansby Swanson binnen, maar dit kwam vooral door defensief geblunder van de Cubs.

In de tweede ontmoeting vond Albies het geluk niet aan zijn zijde. De tweedehonkman was bezig aan een 4-game hitting streak, maar deze liep woensdag spaak. Naast de 0-for-5 was het ook voor z’n team een teleurstellende avond. Na tien innings ging de zege met 6-3 naar de Cubs.

Donderdag moest er gewonnen worden om eindelijk eens die eerste serie af te vinken. Voor dit duel verwelkomden de Braves de herstelde Ronald Acuna Jr. terug. De outfielder kwam tot één single en dat was er precies één meer dan Albies. Onze landgenoot was 0-for-4 en zag zijn slaggemiddelde zakken naar .228. Dit was donderdag even van ondergeschikt belang. Atlanta won met 5-1 en had eindelijk die eerste serie te pakken.

SEIZOENSSTATS: 74 AB, .392/.416/.527, .943 OPS, 12 R, 8 RBI, 7 2B, 1 HR, 1 SB, 172 OPS+

Met het slaggemiddelde van Xander Bogaerts is niets mis na twee weken. Al te productief is de kortestop echter niet met slechts één homerun en 6 RBIs. In ’t weekend van 22 april begonnen de Red Sox aan hun tweede road trip van 2022. Eerst naar het zuiden voor een serie tegen de Rays. Vervolgens naar het noorden voor een ontmoeting met de sterke Blue Jays.

Xander Bogaerts sloot de home stand af met een 3-hit game tegen de Blue Jays. Zo begon hij ook aan de road trip. Na vijf innings stonden er al 3 hits achter zijn naam. Na een single in de eerste inning volgde zijn zesde double in de derde om in de vijfde weer door te komen met een single. Twee keer leverde dit een run op. Daarmee was Bogaerts verantwoordelijk voor de helft van de productie van zijn ploeg deze vrijdag. Met 3-for-4 en 2 runs hielp de kortestop Boston aan een knappe 4-3 overwinning.

Spannend was het ook in de tweede ontmoeting. Zo spannend dat de teams zaterdag extra innings nodig hadden. De Red Sox gingen na tien innings met 3-2 onderuit en met 0-for-4 kende Bogaerts een slechte dag aan slag. Met 1-for-4 ging het zondag weliswaar ietsje beter, maar z’n single in de eerste inning leverde niets op. Na het hoopvolle begin sloot Boston dit drieluik af met een 5-2 nederlaag. Xander Bogaerts was 4-for-12 in Florida en vertrok met een .350 batting average naar Canada.

Bogaerts had er op dat moment nog geen idee van dat die gemiddelde tegen de Blue Jays omhoog zou schieten. Niet na de eerste ontmoeting, want tijdens die met 6-2 verloren wedstrijd was de kortestop slechts 1-for-4. In de twee duels die volgden, was Xander Bogaerts een plaag voor de Toronto Blue Jays, maar helaas voor hem en de Red Sox leverden al die hits niet overdreven veel op.

BOGEY BLIJFT LEVEREN

Toronto had dinsdag tien innings nodig om er een 6-5 zege uit te slepen. Na een strikeout in de eerste inning revancheerde Bogaerts zich met singles in de vierde en de zesde inning. De kortestop kwam in de achtste inning door met een RBI-double voor een 4-2 voorsprong en Bogaerts zou even later zelf de 5-2 scoren. Dit bleek niet voldoende, want in de negende en tiende inning sloeg de thuisploeg keihard toe. Xander Bogaerts liet zijn 3-for-5 van dinsdag volgen door een 4-for-4 (en een walk) op woensdag.

Zijn koninklijke optreden bracht Bogaerts runs in de eerste en zesde inning. In de negende hielp een single hem aan z’n achtste RBI van dit seizoen. Na zes nederlagen in hun laatste zeven wedstrijden kwam deze 7-1 overwinning op de Blue Jays als geroepen. De vierde en laatste ontmoeting bekeek Bogaerts voornamelijk vanuit de dug-out. Pas in de achtste inning maakte hij zijn opwachting en door z’n 0-for-1 daalde zijn slaggemiddelde naar .392. De infielder kon ook niet voorkomen dat Boston met 1-0 verloor.

SEIZOENSSTATS: 45 AB, .311/.360/.400, .7603 OPS, 7 R, 6 RBI, 4 2B, 0 HR, 0 SB, 126 OPS+

Vorige week maakten we al melding van de pitch die Didi Gregorius op z’n hand kreeg. Deze HBP leek in eerste instantie vrij onschuldig, maar de kortestop van de Philadelphia Phillies had toch te veel last van zijn hand en miste afgelopen weekend de serie tegen de Milwaukee Brewers. Zijn team verloor twee van de drie wedstrijden en ziet in de NL East de Mets al uit het zicht verdwijnen.

Maandag 25 april begonnen de Phillies aan een serie thuiswedstrijden tegen de Colorado Rockies. Hun Amsterdamse infielder pakte zondag wat batting practice mee, maar bleek niet voldoende hersteld om te spelen in de eerste wedstrijd. Afgelopen dinsdag maakte hij echter zijn rentree. Precies een week nadat hij, eveneens tegen de Rockies, die pitch op zijn hand kreeg.

WELCOME BACK!

Sir Didi miste vijf wedstrijden van zijn team, maar liet zich direct gelden. Dankzij zijn infield single kon Kyle Schwarber vanaf het derde honk de score openen in de tweede inning. Gregorius zelf kon na wat defensief gepruts even later de 3-0 over de thuisplaat lopen. De infielder was 2-for-3 met een walk in dit duel en die vier wijd werd in de zesde inning afgestraft met een volgende run. Het was de negende namens de Phillies, die Colorado met 10-3 versloegen.

Met 2-for-3, een run en 2 RBIs was Gregorius ook op de verjaardag van de koning productief voor de Phillies. Alec Bohm kon scoren na een RBI-double en Nicholas Castellanos passeerde de thuisplaat na een sac fly van Didi Gregorius. Zo verdubbelde hij in twee dagen zijn aantal RBIs. Hij had tien dagen nodig voor zijn eerste drie. Met 7-3 ging ook dit duel overigens naar de ploeg uit Philadelphia.

Gregorius was 4-for-8 in de eerste wedstrijden na zijn rentree, maar donderdag wilde het niet vlotten. Een hit noteerde hij niet, maar een run wel. Didi Gregorius kon na een error de honken bereiken en die fout straften de Phillies in de zevende meedogenloos af. Met 4 runs werd de basis gelegd voor de 7-1 overwinning.

SEIZOENSSTATS: 8.0 IP, 0-0 (5 SV), 3.38 ERA, 0.625 WHIP, 1.07 FIP, 3 R, 3 ER, 2 BB, 11 K, 124 ERA+

Als het over Kenley Jansen gaat, moeten we het telkens over zijn Braves-debuut hebben. Die ene matige inning tegen de Cincinnati Reds is namelijk de reden dat zijn ERA niet op 0.00 staat. De closer sloot vorige week een voor hem beladen road trip af met 3 saves. Tijdens die trip maakte hij ook voor het eerst zijn opwachting tégen de Dodgers. Heeft hij dat ook maar vast gehad. Deze week trof hij in Atlanta de Marlins en de Cubs.

Jansen hoefde niet lang op zijn eerste optreden te wachten. Brian Snitker zette zijn closer al in de eerste wedstrijd tegen Miami aan het werk. Hij verdedigde daarin een 3-0 voorsprong en dus een shutout. Jansen opende de inning met een strikeout, maar moest vervolgens toestaan dat Brian Anderson met vier wijd het eerste honk bereikte. Het was voor het eerst sinds 8 april dat Jansen een honkloper tegenover zich zag. Het deerde de closer niet, want de twee volgende slagmensen werden zonder al te veel problemen weggezet. Jansen stelde daarmee de overwinning veilig, maar pikte ook zijn vierde save mee. Zijn ERA liep terug naar 4.50.

EEN HAND VOL

De goede lijn trok Jansen door in de volgende serie. In het verleden deed Jansen het altijd goed tegen de Cubs en ook afgelopen dinsdag gaf de closer niets weg. De Braves verdedigden een 3-1 voorsprong en met 2 K’s en een fly ball maakte Jansen korte metten met de tegenstander. Hij had 14 pitches nodig voor zijn vijfde save van 2022.

In de met 6-3 verloren tweede wedstrijd maakte de closer eveneens zijn opwachting. Dit keer om de stand op 3-3 te houden. Ook dit was Kenley Jansen wel toevertrouwd. Na 14 pitches, een strikeout en twee fly outs was de inning over. Helaas ging het voor de ploeg mis in de tiende inning, maar toen zat de werkdag van Jansen er al op. Zijn ERA heeft hij inmiddels teruggebracht naar 3.38 en de laatste hit tegen hem dateert van 8 april, zijn debuut voor de Braves tegen de Reds.

SEIZOENSSTATS: 62 AB, .210/.342/.516, .858 OPS, 12 R, 15 RBI, 4 2B, 5 HR, 1 SB, 160 OPS+

Zo zag Jurickson Profar het graag. Het seizoen was twee weken onderweg en zijn naam prijkte bovenaan wat lijstjes in het clubhuis van de Padres. De meeste homeruns (4) en de meeste RBIs (11). Knap werk van de veelzijdige international, die dit seizoen voornamelijk in het linksveld te bewonderen is. San Diego is een club met ambitie en dan wil je je meten met de beste teams. Die kans kregen ze vorig weekend, want de LA Dodgers brachten een bezoek aan Petco Park.

Niet voor het eerst dit seizoen was Jurickson Profar betrokken bij een run van de Friars. Hij slaat ze regelmatig zelf binnen, maar dit keer werd de man uit Willemstad door Wil Myers over de thuisplaat geholpen. Profar dwong aan slag vier wijd af en Myers straft dit af met een RBI. Het was de eerste run van de wedstrijd en helaas voor San Diego ook meteen hun laatste. De Dodgers zouden nog 6 runs produceren en dit eerste duel met 6-1 winnen.

De Padres hadden inmiddels tien keer op rij verloren van de Dodgers en wilden die streak wel eens een halt toe roepen. Profar gaf in elk geval het goede voorbeeld door op 23 april al snel door te komen met zijn derde double van het jaar. Weer was het Myers die hem even later binnenbracht, dit keer met een sac fly. Ondanks een 2-0 voorsprong leek het in de achtste toch weer mis te gaan voor de Friars. Met twee uit kwam Trea Turner door met een double die het evenwicht terug bracht. Met een sac fly in de tiende maakte Austin Nola echter alles goed. Eindelijk was daar een overwinning op de rivaal: 3-2.

Erg lang mochten ze in San Diego niet genieten van deze prestatie, want zondag kregen de Padres alle hoeken van het eigen stadion te zien. Jurickson Profar bleef voor de tweede keer in deze serie zonder hit (0-for-3 met een walk) en Los Angeles vertrok met een 10-2 overwinning. Het slaggemiddelde van onze landgenoot zakte naar .224, maar met zijn .891 OPS doet van de regulars alleen Manny Machado het met .987 beter.

PROFAR BLIJFT BELANGRIJK

Na een behoorlijk lange home stand mochten de Padres deze week op pad. De Friars legden aan in Cincinnati en daar hadden ze dinsdag aan één inning genoeg om de Reds te kloppen. Bij een 1-1 tussenstand scoorden de Padres maar liefst 8 runs in de vierde inning. Niemand minder dan Jurickson Profar gaf de aanzet. Jake Cronenworth kon scoren na de RBI-single van de international en daarmee was het hek van de dam. Met 1-for-5 hield het niet over aan slag voor Profar, maar die ene hit was wel belangrijk.

Belangrijk was ook zijn enige hit in de tweede ontmoeting. Met Machado en Cronenworth op de honken joeg Profar voor de vijfde keer dit seizoen de bal het stadion uit. Opeens hadden de Padres een mooie 5-0 voorsprong en dat bleek achteraf geen overbodige luxe. Ook de Reds zouden 5 runs scoren, maar San Diego won: 8-5. Het laatste duel in Cincy werd ook een prooi voor de bezoekers, maar de knuppel van Profar zweeg in alle talen. Door deze 0-for-5 deed zijn slaggemiddelde een stapje terug naar .210 voor het seizoen. Met zijn 5 homeruns en 15 RBIs voert Profar de Padres nog wel aan.

SEIZOENSSTATS: 69 AB, .159/.205/.232, .437 OPS, 5 R, 5 RBI, 2 2B, 1 HR, 12 SB, 34 OPS+

Waar de meeste landgenoten aardig of zelfs goed aan het seizoen begonnen, daar wilde het met Jonathan Schoop maar niet lukken. Na vier series stond er een schamele .111 aan slaggemiddelde achter de naam van Schoop en had hij slechts 5 hits en 3 RBIs. Net als vorige week zullen we maar de conclusie trekken dat het met de infielder alleen maar beter kan gaan. Dit mocht hij als eerste tegen de Colorado Rockies gaan bewijzen.

Al zes wedstrijden was Schoop niet tot een hit gekomen, maar al in zijn eerste AB tegen de Rockies kwam daar verandering in. Een RBI-single van Schoop liet Austin Meadows scoren vanaf het derde honk. Deze spelers zouden zich in de zevende inning opnieuw laten zien. Weer kwam Schoop door met een RBI-single en wederom was het Meadows die de thuisplaat kon oversteken. Spannend was het toen al lang niet meer, want het betrof de laatste van uiteindelijk 13 runs. Met 2-for-5 en 2 RBIs kon Jonathan Schoop eindelijk eens tevreden zijn over zijn prestaties aan slag.

De Tigers leefden zich uit in het slagperk, maar het tweede deel van de doubleheader verliep minder succesvol. Misschien zat ’t team nog met de gedachten bij de 3000e hit van Miguel Cabrera, maar in de tweede wedstrijd deelden de Rockies de lakens uit. Ondanks een single van Schoop in de eerste inning ging dit duel met 2-3 naar Colorado.

Zondag stonden de teams voor de derde keer tegenover elkaar. Schoop kwam opnieuw door met een single, maar moest daarvoor wel geduld hebben. Pas in de achtste inning kreeg hij zijn knuppel goed tegen de bal. Aan de stand veranderde echter niets meer. De Rockies hadden in de eerste vijf innings al toegeslagen en namen een 6-2 overwinning mee naar Denver.

GOEDE GEVOEL BLIJFT WEG

Nu zouden we op deze plek graag roepen dat het lek boven was bij Jonathan Schoop. Helaas is dat nog niet het geval. In 2019 speelde hij een seizoen voor de Minnesota Twins, dus keerde de infielder deze week terug op bekend terrein. Dit kon zijn bat niet tot grootse daden inspireren. En de Tigers konden die juist zo goed gebruiken.

Dinsdag opende de teams deze serie van drie wedstrijden met een spannend duel. Met 2 uit in de zevende inning tekende Schoop voor zijn eerste en enige hit van de dag. Het was zijn vierde wedstrijd op rij met een hit, maar een 5-4 nederlaag kon Schoop niet voorkomen. De twee overige wedstrijden werden eenrichtingsverkeer. Het veel sterkere Minnesota was woensdag met 5-0 te sterk voor Schoop (0-for-3) en de zijnen.

Donderdag volgde een 1-7 nederlaag voor de Tigers.De bezoekers noteerden 11 hits, maar ook 4 errors. De enige run kwam op naam van Schoop. Na een single en een balk werd hij vanaf het tweede honk binnengeslagen door Derek Hill. Het slaggemiddelde van .159 is nog altijd niet iets om trots op te zijn. Dat geldt ook voor de 5-game losing streak van de Tigers momenteel.

Cover art: Bo Schalbroeck (BoGraphix)

1...238239240...804Pagina 239 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU