De eerste nieuwe head coach voor 2022-23 is daar. Mike Brown zal bij de Sacramento Kings de opvolger worden van de vertrokken Alvin Gentry.
MIKE BROWN
Afgelopen seizoen kende de Kings weer een seizoen zoals de Kings die de laatste jaren ook hebben gekend: een 30-52 record was goed voor de 12de plaats in het westen. Voor het 16de seizoen achter elkaar geen playoffs dus voor de Kings. Mike Brown moet daar verandering in gaan brengen.
Brown is momenteel de assistent head coach van Steve Kerr bij de Golden State Warriors. Eerder was Brown al head coach van de Cavaliers en Lakers. Verder is hij sinds 2016 tot dit seizoen assistent head coach van de Warriors en was hij ook assistent bij de Wizards, Spurs en Pacers. Enorm veel ervaring dus.
The Sacramento Kings have agreed with Golden State assistant Mike Brown on a four-year contract to become the franchise’s next coach, sources tell ESPN.
De Kings hebben voor volgend seizoen flink wat spelers nog onder contract staan. Trey Lyles heeft een cluboptie, terwijl Donte DiVincenzo restricted free agent is. Na het seizoen 2022-23 loopt onder meer het contract van Harrison Barnes af. Voor de lange termijn liggen alleen Domantas Sabonis, Richaun Holmes en D’Aaron Fox vast na 2022-23. Genoeg werk aan de winkel dus voor Brown om te werken aan de toekomst van de Kings.
De spanning is weer terug in twee series die al op 2-0 stonden. De Bucks en Warriors kwamen gister pas op 2-1. De tweede ronde van de NBA Playoffs stelt niet teleur met genoeg spektakel. De vraag is alleen hoe het met Ja Morant gaat.
EASTERN CONFERENCE
CELTICS – BUCKS: 101-103
De Bucks kwamen tijdens game 3 nog maar net weg met de overwinning op de Celtics. Bij een stand van 100-103 probeerde DPOY Marcus Smart te schieten van achter de driepuntlijn met nog maar 4,6 seconde op de klok. Hij kreeg van de scheidsrechters, waar al veel kritiek op was deze wedstrijd, maar twee vrije worpen. Smart maakte de eerste, dus moest hij de tweede expres missen om ervoor te zorgen dat hij of een teamgenoot een rebound kon pakken om de bal er voor twee punten in te leggen. Smart kreeg na de misser de bal zelf weer in zijn handen, maar miste de putback. Na gerommel kreeg Al Horford de bal er in, maar het was niet op tijd.
Giannis Antetokounmpo speelde een hele goede wedstrijd. Hij eindigde met 42 punten, 12 rebounds en 8 assists. Jrue Holiday was verdedigend weer goed bezig, maar scoorde dit keer ook goed met 25 punten. Holiday had verder 7 rebounds en 3 assists.
De man die bijna voor de gelijkmaker zorgde, Al Horford, was één van de beste spelers aan de kant van Boston. Hij kwam uit op 22 punten, 16 rebounds en 5 assists. De topscorer van de Celtics was Jaylen Brown met 27 punten. Daarnaast had hij 12 rebounds en 4 assists. Bij Jayson Tatum ging het alleen niet zo best. Hij kwam uit op 10 punten in 41 minuten speeltijd. Hij schoot 0 uit 6 van achter de driepuntlijn. Tatum had wel 4 blocks en 1 steal.
DE ANDERE UITSLAG
HEAT – 76ERS: 79-99 (Jimmy Butler: 33 PTS., 9 REB) | HEAT 2-1 voor in de serie
VOLGENDE DUELS
Zondag naar maandag 02:00: HEAT – 76ERS (2-1)
Maandag naar dinsdag 01:30: CELTICS – BUCKS (1-2)
WESTERN CONFERENCE
GRIZZLIES – WARRIORS: 112-142
Het is tot nu toe een chaotische serie tussen de Grizzlies en de Warriors. Dillon Brooks blesseerde Gary Payton II. Steve Kerr sprak over ‘The Code’ en hoe die werd gebroken door Brooks. In het afgelopen duel valt er ook iets te zeggen over Jordan Poole die Ja Morant bij de knie greep, waardoor hij uitviel met een knieblessure. Dat is het nieuws waar het met name om gaat als we het over Game 3 hebben van de Grizzlies tegen de Warriors. Het was al geen spannende wedstrijd voordat de sterspeler van Memphis uitviel. Golden State won uiteindelijk ruim met een verschil van 30 punten: 112-142.
Steve Kerr had dus iets te zeggen over Dillon Brooks in Game 2. Maar in de recente geschiedenis hebben we spelers van de Warriors wel vaker controversiële dingen zien doen, waarover je kan zeggen dat ze ‘The Code’ braken. Draymond Green wel vaker dan eens. Een heel bekend voorbeeld is Zaza Pachulia bij Kawhi Leonard in de 2017 playoffs, wat de Spurs uiteindelijk de serie heeft gekost. Daarna zagen we Pachulia nog een paar keer instappen bij een jumpshot bij andere spelers.
Terug naar het basketbal. Ja Morant had 34 punten en 7 assists voor hij uitviel. Er is nog geen update over de ernst van zijn blessure. Steph Curry was de topscorer aan de kant van de Warriors met 30 punten. The Chef had 6 assists. Jordan Poole was aanvallend ook heel indrukwekkend met 27 punten. In totaal scoorden zes spelers van Golden State in dubbele cijfers.
DE ANDERE UITSLAG
SUNS – MAVERICKS: 94-103 (Jalen Brunson: 28 PTS, 4 REB, 5 AST) | SUNS met 2-1 voor in de serie
VOLGENDE DUELS
Vandaag 21:30: SUNS – MAVERICKS (2-1)
Maandag naar dinsdag 04:00: GRIZZLIES – WARRIORS (1-2)
Voor de NHL-fans is de mooiste tijd van het jaar eindelijk aangebroken. Zestien teams zijn zestien overwinningen verwijderd van die schitterende Stanley Cup. In de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei barstte het spektakel in alle hevigheid los en natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van alle ontwikkelingen!
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
EASTERN CONFERENCE RND 1
Waar de Capitals in Game 1 in het hol van de Panther verrassend zegevierden, leek de ploeg van Andrew Brunette in Game 2 aan te tonen dat de uitspatting van Washington eenmalig was. Met de eerste playoff goal van Alex Ovechkin werden de Panthers in Washington echter volledig van het ijs geblazen. Peter Laviolette gaf Ilya Samsonov het vertrouwen. Hij verving Vitek Vanecek, die de eerste twee duels onder de lat stond.
VLOEK VAN DE PLAYOFFS VOOR FLORIDA?
Zonder Tom Wilson hoopten de Capitals de voorsprong in deze serie terug te pakken. Het begin van de thuisploeg was ook niet verkeerd, maar de klasse van Jonathan Huberdeau zette Florida tegen de verhouding in op voorsprong. Het gewenste effect bleef uit na die goal. Washington hield de overhand, maar moest lang wachten op een beloning. Met nog 26 tellen op de klok schoot T.J. Oshie op de powerplay de Caps langszij.
Deze treffer gaf Washington vertrouwen. Deze Game 3 leek een herhaling van de eerste wedstrijd. Ook toen waren de Caps tegen alle verwachtingen in beter. Halverwege de tweede periode drukte Marcus Johansson het overwicht ook uit in de score. Trevor van Riemsdyk maakte het in de slotminuten zelfs nog mooier en stuurde de Caps met een 3-1 voorsprong de tweede pauze in. De naam van Alex Ovechkin stond in deze serie nog niet op het lijstje met doelpuntenmakers, maar daar bracht de Rus halverwege de derde periode verandering in. John Carlson en Garnet Hathaway zorgden in de slotminuten voor de kers op de taart.
UP NEXT:
De situatie begint nu toch precair te worden voor de Panthers. Florida was tijdens het reguliere seizoen bij vlagen oppermachtig, maar kan in deze serie nog niet imponeren. Dinsdag (01.00 uur Nederlandse tijd) kunnen de Capitals een grote stap naar de tweede ronde zetten. Zij begonnen als de grote underdog aan deze serie en de play-offs, maar zijn tot nu toe de bovenliggende partij. Andrew Brunette zal in Game 4 ook meer eisen van zijn special teams. De Capitals scoorden al vier keer op de PP en de Panthers zetten daar niets tegenover.
Tussenstand in de serie: Washington leidt met 2-1
Casey DeSmith zien we deze play-offs niet meer terug en Tristan Jarry is nog niet klaar voor actie. Jarry stond zaterdag weer even op het ijs, maar zijn rentree lijkt nog niet aanstaand. Daarmee komt de last op de schouders van Louis Domingue terecht. Ook Gerard Gallant kent zo zijn problemen. Barclay Goodrow hoeven we waarschijnlijk tijdens deze serie niet terug te verwachten. De voormalig speler van San Jose en Tampa Bay zou met een behoorlijk zware enkelblessure kampen.
SUPER START, SUPER FINISH
Twee keer schoten de Rangers uit de startblokken, maar de Penguins beheersen dat kunstje ook. Een ietwat curieuze treffer van Brock McGinn gaf de fans in de PPG Paints Arena nog net wat meer energie dan ze al hadden. Kaapo Kakko hoopte de mensen stil te krijgen met zijn eerste goal in ’t postseason, maar niets was minder waar. Met goals van Jeff Carter en twee van Evan Rodrigues denderden de Penguins in de eerste periode over de Rangers heen. Twee treffers kwamen op de powerplay.
In de tweede periode ging de storm uit Pittsburgh liggen en was het de beurt aan de Rangers. Igor Shesterkin was vervangen door Alexandar Georgiev en dit schudde de Blueshirts wakker. Frank Vatrano, Artemi Panarin en Andrew Copp kregen een puck voorbij Domingue. Waar de eerste periode voor Pittsburgh was, daar waren de tweede 20 minuten duidelijk voor de bezoekers.
Halverwege de derde periode trokken de Pens dit duel naar zich toe. We zagen al wat curieuze treffers en bij die van Danton Heinen ging Georgiev niet helemaal vrijuit. Jake Guentzel en Jeff Carter gooiden Game 3 definitief in het slot.
UP NEXT:
Uit de stand bleek het al, maar op het ijs wordt dit eens te meer duidelijk. Deze teams zijn ontzettend aan elkaar gewaagd. Mike Sullivan zal tevreden geconstateerd hebben dat er buiten Guentzel en Crosby nog andere spelers zijn die kunnen scoren. En dat de PP met 2-for-3 prima presteerde. Collega Gerard Gallant zag zijn Rangers knap een achterstand van drie goals wegpoetsen, maar ook dat Shesterkin in de eerste periode geen geweldige indruk maakte. Het moet echter raar lopen wil de goalie dinsdag (01.00 uur Nederlandse tijd) niet opnieuw onder de lat staan voor Game 4.
Tussenstand in de serie: Pittsburgh leidt met 2-1
WESTERN CONFERENCE RND 1
Nu de serie van Colorado richting Music City trok, was het de Avs er veel aan gelegen om het laatste sprankje hoop bij de Predators weg te nemen. Na een spannende tweede periode liep de ploeg van head coach Jared Bednar uit naar een soepele 7-3 overwinning.
NASHVILLE HOUDT LANG VOL
Gesteund door de fanatieke aanhang in Nashville was de start van de wedstrijd een lastige voor de bezoekers uit Colorado. Met veel pressie probeerde de ploeg van John Hynes het spel van de Avs te ontregelen. Een tripping penalty voor Eeli Tolvanen deed het spelbeeld kantelen. Op de powerplay opende Artturi Lehkonen halverwege de eerste periode de score, 0-1.
Na goals van Nathan MacKinnon en Matt Duchene was het uitvallen van Avalanche-goalie Darcy Kuemper hét moment van de eerste twintig minuten. De stick van Ryan Johansen ging op miraculeuze wijze door het masker van Kuemper heen, resulterend in een blessure aan het rechteroog. Vervanger Pavel Francouz kon in het restant meteen aan de bak, maar hield de tussenstand op 1-2.
COLORADO NEEMT AFSTAND
De tweede periode was er een van stuivertje wisselen. Een vroege gelijkmaker van Eeli Tolvanen werd beantwoord met een getergder en aanvallender Colorado. Nashville-goalie Connor Ingram had geen antwoord op een rebound van Gabriel Landeskog, 2-3. Roman Josi trok twee minuten later de stand weer in evenwicht, waarna andermaal Gabriel Landeskog de Avs weer op voorsprong bracht. Hiermee leek het verzet van Nashville definitief gebroken en vergrootte Nazem Kadri eigenhandig de voorsprong, 3-5.
De derde periode was het vuur van de wedstrijd enigszins gedoofd en speelden beide ploegen defensiever. Desondanks liep Colorado met solide spel via goals van Devon Toews en Valeri Nichushkin uit naar een 3-7 overwinning.
UP NEXT
Het ging in Game 3 lang gelijk op tussen de Avs en de Predators. Desondanks besliste Colorado op de lange adem de wedstrijd en hiermee ogenschijnlijk ook de serie. Met een 3-0 voorsprong kan Colorado zich in de nacht van maandag op dinsdag reeds plaatsen voor de tweede ronde van de playoffs. Word dit dan eindelijk het jaar van de Avalanche?
Tussenstand in de serie:Colorado leidt met 3-0
Calgary Flames en Dallas Stars trokken zuidwaarts voor Game 3 in de serie. Opnieuw werd het een spannende wedstrijd met teams die meer aan elkaar gewaagd zijn dan men van te voren dacht. Ditmaal hadden de Stars in eigen huis de langste adem.
VERRASSING IN DE MAAK?
De spelers van beide ploegen stonden koud op het ijs toen Matthew Tkachuk op de vuist ging met John Klingberg. Ook Game 3 werd weer een ouderwets potje knokken, met veel penalty’s gedurende de wedstrijd. In een 4 v 4 situatie opende Dallas de score. Radek Faksa won de face-off van Mikael Backlund en stelde Esa Lindell in staat op goal te schieten. Diezelfde Faksa toucheerde de puck net voldoende om Jacob Markstrom het nakijken te geven, 1-0. Nog geen vijf minuten later trok Trevor Lewis de stand weer in evenwicht na een scrimmage voor het doel van Jake Oettinger. De gelijkmaker deed flink wat stof opwaaien, maar ondanks een challenge van Dallas bleef de goal overeind staan.
De tweede periode kantelde het wedstrijdbeeld in het voordeel van de Flames. Met veel puckbezit in de aanvallende zone drukte het de ploeg van Rick Bowness in het defensief. De beloning kwam er in de persoon bvan Elias Lindholm, die na een pass van Johnny Gaudreau de Flames voor het eerst op voorsprong bracht, 1-2. Dallas rechtte andermaal de rug met een gelijkmaker van Joe Pavelski tot gevolg, die na een prachtige save van Markstrom het snelste reageerde op de rebound.
STARS PAKKEN DE ZEGE
De derde periode was het van beide kanten aftasten en speelde men vooral om niet te verliezen. Dallas trok brutaal de wedstrijd naar zich toe met een aanvallender strijdplan. Een slashing penalty voor Blake Coleman leidde op de powerplay tot andermaal een reboundtreffer voor Joe Pavelski, 3-2. Met een 6 v 5 situatie probeerde Darryl Sutter de gelijkmaker te forceren, maar maakte Roope Hintz met een empty-netter aan alle onzekerheid een einde, 4-2.
UP NEXT
Zo eensgezind men voorafgaand aan de serie was over de uitslag, zo twijfelachtig men nu naar de tussenstand kijkt. Met een 2-1 voorsprong op zak en daarbij een strijdplan waar de Flames nog altijd geen antwoord op hebben gevonden, zullen de Stars met vertrouwen richting Game 4 trekken. Maandag op dinsdag nacht staat om 03:30 uur (Nederlandse tijd) het vierde affiche op het programma.
Het was deze week goed zoeken naar een hoogtepunt van één van onze landgenoten. Xander Bogaerts verdubbelde zijn aantal homeruns en Kenley Jansen kon weer wat saves bijschrijven. Helaas kunnen we nog geen goed nieuws brengen over Andrelton Simmons. De infielder van de Cubs was op de weg terug, maar kreeg toch weer last van zijn schouder.
Soepeltjes gaat het nog niet bij de wereldkampioen in de eerste weken van het seizoen. Het lukte de Atlanta Braves nog maar één keer om een serie te winnen en de achterstand op de New York Mets loopt steeds verder op. Hoewel de long ball best goed werkt voor Ozzie Albies had hij zich ook een betere start gewenst. De infielder is productief, maar combineert dit niet met een goed slaggemiddelde. Deze week had hij tegen de Texas Rangers en de Mets de kans hier iets aan te doen. Met name die tweede serie was vroeg in het seizoen al erg belangrijk voor Atlanta.
Mogelijk zat Ozzie Albies met zijn hoofd al in New York, want in Texas bakte de tweedehonkman er niet veel van. Atlanta opende de serie vorige week vrijdag met een 6-3 overwinning. Albies dwong weliswaar drie keer vier wijd af, maar bleef zonder hit in 2 AB’s. Dit werd in de twee volgende wedstrijden niet beter. Dat gold ook voor de resultaten van de Braves, die tot twee keer toe als verliezer van het veld stapten. Zaterdag werd met 3-1 verloren en was Albies 0-for-3. Een dag later was hij 0-for-4 en ging het duel met 7-3 naar de Rangers.
MOEIZAAM AAN SLAG
Albies vertrok met een .228 batting average naar Texas en stapte met .205 uit het vliegtuig in New York. Hij wachtte inmiddels bijna een week op een hit en ook in de eerste wedstrijd tegen de Mets leek het er niet van te komen. Tot Albies in de zesde inning eindelijk weer eens van zich liet horen met een single. Hij zou even later de derde run namens Atlanta scoren en in de achtste nogmaals scoren na zijn tweede single. Met twee runs had Albies daarmee een belangrijk aandeel in de 5-3 overwinning.
De Braves en doubleheaders gingen vorig seizoen niet echt samen en deze week bleek daar geen verandering in te zijn gekomen. Ozzie Albies was dinsdag 2-for-9 in die twee wedstrijden en scoorde een run in deel 1. Een overwinning hield hij er niet aan over. Met 5-4 en 3-0 gingen beide duels naar de thuisploeg. Woensdag maakte de titelhouder dit echter enigszins goed door aanvallend eens flink uit te halen.
Lang was er niets aan de hand, maar in de zesde inning gingen de sluizen opeens open. Atlanta scoorde niet minder dan 7 runs en zagen 3 pitchers tegenover zich. Met het eerste en tweede honk bezet was Albies in die inning goed voor een single. Een RBI-double van Adam Duvall hielp hem over de thuisplaat. Met 3 hits in 14 AB’s tilde hij zijn slaggemiddelde naar een nog altijd niet fameus .217. Atlanta kwam ook niet dichterbij in de stand, maar de 9-2 van woensdag zal hen vertrouwen geven.
Met Xander Bogaerts gaat het aan slag crescendo. De kortestop kan een prima slaggemiddelde overleggen en zijn aantal hits mag er ook zijn. Helaas voor Bogaerts zijn z’n teamgenoten nog niet in gang geschoten. Mede daardoor blijft het aantal RBIs voorlopig nog even achter. Net als de zeges, want de Red Sox bivakkeren in de onderste regionen van de AL East. Afgelopen weekend stonden ze tegenover een team dat nog lager staat. Tegen de Baltimore Orioles lagen er kansen voor Boston, die daarna thuis de LA Angels ontvingen.
Tussen 16 april en 27 april sloeg Bogaerts de ene hit na de andere, maar tegen de Orioles zweeg de knuppel in de eerste wedstrijd. Verder dan vier wijd in zijn eerste slagbeurt kwam de kortestop niet. Daar stond echter wel tegenover dat de Red Sox dit duel met 3-1 naar zich toetrokken. In de tweede ontmoeting mocht Bogaerts al in de eerste inning zijn negende RBI bijschrijven. Zijn single liet Trevor Story scoren en lang leek dit de enige run van de wedstrijd te worden. De O’s sloegen in de achtste en tiende inning genadeloos toe en boorden de BoSox zo de zege door de neus: 1-2.
Zondag konden we weer een double noteren achter de naam van Xander Bogaerts en scoorde de infielder 2 runs. Die eerste run scoorde hij even na zijn tweehonkslag in de vijfde inning. Deze zette de Red Sox op dat moment op een 1-0 voorsprong. Na een HBP in de negende inning stond Xander Bogaerts ook op de honken toen J.D. Martinez een grand slam sloeg. Dit was echter maar een doekje voor het bloeden, want Baltimore zegevierde met 9-5. Defensief ging Bogaerts tijdens deze serie al voor de vierde keer dit seizoen in de fout. Voor zijn doen, is dat toch veel zo vroeg in het seizoen.
BOGAERTS KAN HET NOG!
Vroeger was het logisch dat een teams als de Red Sox won van de Angels, maar die tijden liggen achter ons. De Halos gaan aan kop in de AL West en Boston bivakkeert in de kelder van de AL East. Van dit verschil was dinsdag weinig te merken. Bogaerts was weliswaar 0-for-3 in zijn at-bats, maar de vier wijd die hij in de vierde inning kreeg, resulteerde wel in een run. Enrique Hernandez was degene die zijn kortestop vanaf het derde honk liet scoren en Noah Syndergaard keek opeens tegen een achter stand aan. Met 4-0 zouden de Red Sox het duel uiteindelijk winnen.
Zijn eerste en enige homerun dateerde nog altijd van 16 april. De kortestop heeft al drie seizoenen achter de rug met minimaal 21 homeruns en zelfs één met 33. Van dergelijke cijfers kan hij voorlopig alleen maar dromen. Woensdag joeg hij, bij een 3-3 stand in de achtste inning, pas voor de tweede keer dit seizoen een bal de tribunes in.
Onze landgenoot was 2-for-5 in dit duel, maar zag de Angels in de noodzakelijke tiende inning behoorlijk tekeer gaan. De bezoekers wonnen met 10-5. Xander Bogaerts sloot deze serie af met een single in de derde inning van de laatste wedstrijd. Veel zoden zette dit niet aan de dijk, want opnieuw ging de winst naar LA: 8-0.
Didi Gregorius was hersteld van zijn handblessure en sloeg er na zijn rentree direct vrolijk op los. Dit was echter wel tegen de Colorado Rockies. Deze week kregen Sir Didi en de zijnen in de New York Mets een tegenstander van een ander kaliber tegenover zich. Na die serie in The Big Apple keerden de Phillies weer huiswaarts om het tegen de Texas Rangers op te nemen.
Voor de Phillies verliep het drieluik in New York met wisselend succes. De Mets hadden inmiddels al een aardig gaatje geslagen in de NL East, maar het lukte de Phillies toch één duel van ze af te snoepen. Helaas verliep deze serie voor Didi Gregorius veel minder voorspoedig. Vorige week vrijdag werd met 3-0 verloren en was de Amsterdammer 0-for-2 met een walk in de vijfde inning. Zaterdag wonnen de bezoekers met 4-1, maar Gregorius leverde aanvallend geen bijdrage. Hij was 0-for-4. Dit was ook direct zijn laatste optreden tegen de Mets, want zondag (10-6 nederlaag) kwam Gregorius niet in actie.
HET BLIJFT BEHELPEN
Twee wedstrijden speelden de Phillies thuis tegen de Rangers, maar gewonnen werd er niet. Dinsdag keerde Gregorius terug in de line-up en liet zich al in de eerste inning gelden. Rhys Hoskins had Philadelphia zojuist op gelijke hoogte gebracht met een double. Met zijn zevende RBI van dit seizoen zette Gregorius met een RBI-single zijn ploeg op voorsprong. Helaas mocht dit niet baten, want Texas ging er met een 6-4 overwinning vandoor.
In ’t tweede deel van dit tweeluik moesten de fans lang wachten op runs. Pas in de tiende inning werd gescoord. In de derde kwam Didi Gregorius door met zijn enige hit van deze dag. Hij kreeg, met het tweede honk bezet, in de tiende inning nog wel een kans iets aan de opgelopen achter stand te doen, maar Joe Barlow zette hem met drie slag aan de kant. De Rangers trokken dit pitchers’ duel met 2-1 naar zich toe en Gregorius was 3-for- 8 in deze serie.
Na een stroeve start heeft Kenley Jansen zich prima herpakt in het shirt van de Atlanta Braves. De closer staat weer tussen de bekende namen wat saves betreft. Dit hadden er al meer kunnen zijn, maar door het wisselvallige presteren van de Braves dienen zich nog niet al te veel kansen aan. Deze week ging de aandacht vooral uit naar de serie tegen de Mets. Daar kon Atlanta weer wat terrein goedmaken en hadden ze de best mogelijke Kenley Jansen nodig.
In Arlington hoefde Kenley Jansen niet lang op zijn kans te wachten. Zijn ploeggenoten stelden hem al in de eerste wedstrijd tegen de Rangers in staat voor de zesde save te gaan. Met een 6-3 voorsprong op zak ging de closer in de negende inning aan het werk. Mitch Garver maakte het hem niet gemakkelijk, maar na 9 pitches en een groundout was hij wel de eerste nul. Daarna ging het sneller. Jansen trakteerde Brad Miller op een strikeout en Willie Calhoun werd middels een out in het rechtsveld de laatste nul van deze wedstrijd. De 6-3 zege was een feit en dat gold ook voor de zesde save.
BELANGRIJKE SAVE
Door de magere resultaten in Texas had Jansen het weekend vrijaf, maar maandag in New York moest de closer vol aan de bak. Jansen en de Braves verdedigden een 5-2 voorsprong en ruimte voor fouten was er dus nauwelijks. J.D. Davis werd als eerste weggezet door de closer, maar Starling Marte schudde de boel wakker met een single. De eerste hit die Jansen moest toestaan sinds 8 april.
— Bally Sports: Braves (@BravesOnBally) May 3, 2022
Voor Jeff McNeil moest Jansen 7 pitches reserveren, maar uiteindelijk moest ook hij er aan geloven. Dominic Smith werd de derde en laatste uit. Voor Jansen was dit zijn zevende save van dit seizoen, maar veel belangrijker was de overwinning voor de Braves. Woensdag zou er daar nog één van volgen en die was erg welkom na de verloren doubleheader een dag eerder. Tijdens die tweede zege was Jansen niet nodig, daarvoor was het verschil te groot. Hij heeft zijn ERA inmiddels naar een acceptabeler 2.70 weten te krijgen en staat met zijn 7 saves op een gedeelde vijfde plaats in de majors.
Jurickson Profar is een beetje het tegenovergestelde van Bogaerts. Waar de kortestop van de Red Sox een hoog slaggemiddelde en relatief weinig produceert, daar is de productie van Profar juist goed en het slaggemiddelde minder. Defensief lijkt hij zijn plek gevonden te hebben in het linksveld. Voor onze landgenoot is het wel eens lekker dat hij niet het hele veld over gestuurd wordt, maar zich nu kan richten op één positie. Deze week vervolgden de Padres hun road trip met series in Pittsburgh en Cleveland. Daar hoopte Profar de goede prestaties van de eerste weken een vervolg te geven.
Om in het spoor van de Dodgers te blijven, hadden de Padres wins nodig in Steel City. Die kwamen er ook. Twee stuks. De eerste (7-3) en de derde (5-2) wedstrijden werden een prooi voor de Friars. Zaterdag waren de Pirates in tien innings met 7-6 te sterk voor Profar en de zijnen. Onze landgenoot trok in deze serie 13 keer naar het slagperk, kreeg 12 AB’s achter zijn naam en kwam geen enkele keer tot een hit. Alleen in de zevende inning van de eerste ontmoeting bereikte Profar de honken na vier wijd. Deze 0-for-12 deed zijn slaggemiddelde logischerwijs geen goed. Dit zakte van .210 naar .176.
EINDELIJK!
In het tweeluik met de Cleveland Guardians, dat vanwege het weer op één dag werd afgewerkt, werd dit slaggemiddelde er aanvankelijk niet beter op. De Padres wonnen woensdag het eerste duel, maar met 0-for-3 en een walk zakte het slaggemiddelde van Profar naar .169. Een paar uur later kon de outfielder zich al revancheren en die kans greep hij met beide handen aan. Soort van dan.
Voor het eerst sinds 27 april kwam Jurickson Profar door met een hit en deze double leverde San Diego ook nog eens een run op. Manny Machado wist het tweede honk te stelen en vanaf daar kon hij scoren na de RBI-double van Profar. Onze landgenoot zette de Padres daarmee op een 4-2 voorsprong en zelf zou hij de vijfde run scoren. Dit bleek niet voldoende voor de overwinning, want in de tiende inning ging deze met 6-5 naar de Cleveland Guardians. Met zijn homeruns (5) en RBIs (nu 16) voerde hij de lijstjes in San Diego lang aan, maar na zijn periode van droogte is onder meer Manny Machado hem voorbij gestoken.
Eindelijk begon het slaggemiddelde van Jonathan Schoop vorige week aan de klim uit het dal. De international noteerde zelfs een bescheiden 4-game hitting streak. Deze week kregen Schoop en de Tigers het zwaar te verduren. Het gezelschap bracht een bezoek aan de LA Dodgers en daar mocht Jonathan Schoop proberen de lijn van vorige week door te trekken.
Helaas voor Jonathan Schoop werd ’t in Los Angeles geen serie om lang bij stil te staan. De tweedehonkman van de Tigers bewoog zich met 0-for-7 vrij anoniem door de eerste twee wedstrijden. Met z’n team verloor hij vorige week vrijdag met 5-1 van de Dodgers om een dag later met dezelfde cijfers te winnen. Aanvallend speelde Schoop geen rol van betekenis, maar defensief is hij nog altijd foutloos.
SCHOOP IS ALS HET WEER…
Op 1 mei werd de laatste van drie ontmoetingen gewonnen door de thuisploeg: 6-3. Schoop kwam in de tweede inning door met zijn eerste en enige hit. Zijn single vond het gat tussen het derde honk en de kortestop. Schoop belandde uiteindelijk op het derde honk, maar Dodgers-starter Walker Buehler redde zichzelf met drie slag voor Javier Baez.
Fans that had tickets to tonight’s Bark at the Park event will automatically have their tickets moved to the next scheduled Bark at the Park event, which is scheduled for August 31.
Zoals meer wedstrijden werd ook de eerste tussen Pittsburgh en Detroit deze week verplaatst. De Tigers en Pirates speelden daardoor woensdag een doubleheader. Beide teams verdeelden de overwinningen, maar voor Jonathan Schoop viel er aan slag opnieuw niets te juichen. Acht keer toog Schoop naar het slagperk en acht keer meldde hij zich onverrichter zake weer in de dug-out. Zijn Tigers wonnen deel 1 van de doubleheader met 3-2, waarna Pittsburgh met 7-2 beslag op deel 2 legde.
Onze landgenoot zal een blik op zijn slaggemiddelde even willen vermijden. Met .150 was dit al niet geweldig aan de vooravond van deze serie van twee wedstrijden, maar na dit tweeluik staat er .136 achter zijn naam.
Voor de NHL-fans is de mooiste tijd van het jaar eindelijk aangebroken. Zestien teams zijn zestien overwinningen verwijderd van die schitterende Stanley Cup. In de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei barstte het spektakel in alle hevigheid los en natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van alle ontwikkelingen!
EASTERN CONFERENCE RND 1
De meest eenzijdige serie in de Eastern Conference. Carolina won in Raleigh twee keer en zette daarmee de Boston Bruins met de rug tegen de muur voor Game 3. De B’s kunnen met name veel leren van de tweede ontmoeting, want veel ging daar niet goed voor Boston. In de eigen TD Garden moeten ze een weg voorbij Pyotr Kochetkov zien te vinden. De 22-jarige Rus verving in Game 2 de geblesseerde Antti Raanta en deed het verdienstelijk.
AAN DE HAND VAN MARCHAND
Bruce Cassidy deed in Game 3 een beroep op Jeremy Swayman. En daar kreeg de Bruins-coach geen spijt van. Boston wist wat het te doen stond. Met steun van het eigen publiek moest en zou deze wedstrijd gewonnen worden, maar de openingstreffer viel aan de andere kant. Vincent Trocheck verschalkte Swayman en zette Carolina op voorsprong. Bij Boston wil het 5-on-5 nog niet zo vlotten deze serie. Ook nu waren het de special teams die voor de gelijkmaker zorgden. Met zijn eerste van de serie en een man minder op het ijs was Charlie Coyle daar verantwoordelijk voor.
In tijden van nood moeten je beste spelers opstaan en Brad Marchand gaf deze avond gehoor aan die oproep. In de tweede periode zette hij de B’s op voorsprong. Met een assist op David Pastrnak was hij ook betrokken bij de 3-1. Net als de 4-1 viel deze op de powerplay. Taylor Hall rondde in de derde periode af en weer kwam de assist van Marchand. Met 4-1 leken de Bruins de schaapjes op het droge te hebben, maar Jaccob Slavin weigerde zich zomaar over te geven. Zijn 4-2 bracht nog iets van spanning terug, maar Swayman en de Bruins bleven fier overeind.
UP NEXT:
Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 2-1
Pyotr Kochetkov verdedigde namens de Canes het doel in Game 3, maar de jonge Rus viel weinig kwalijk te nemen. Bij de 3-1 van Pastrnak had de jongeling mogelijk meer kunnen doen, maar zijn defensie liet hier en daar ook wel steken vallen. Zondagavond (18.30 uur Nederlandse tijd) zullen we zien of deze nederlaag de Hurricanes aan het wankelen brengt. De kans is groot dat Raanta dan weer tussen de palen staat. Hij was immers als backup al beschikbaar voor Game 3. Cassidy zal waarschijnlijk vasthouden aan Swayman, die het prima deed.
De Toronto Maple Leafs zullen niet met een al te fijn gevoel naar Florida vliegen. Nog maar een paar weken geleden maakten ze die reis ook en kregen ze alle hoeken van de Amalie Arena te zien (8-1). Daar staat dan ook weer een 2-6 van 4 april tegenover. Die uitslagen geven de verhoudingen in deze serie mooi aan. Het kan echt alle kanten op. Toronto doet in dit duel overigens voor het eerst in deze serie een beroep op veteraan Jason Spezza.
UNUSUAL SUSPECTS
Als er al iets van twijfel in de benen van de Maple Leafs was gekropen, dan wisten ze dat in de openingsfase prima te verbergen. Binnen vijf minuten was het dankzij Morgan Rielly al raak voor de bezoekers uit Ontario. De eerste periode was nog niet halverwege of Ilya Lyubushkin trok de trukendoos even open. Zijn actie gaf Colin Blackwell de kans Toronto op 2-0 te zetten. Sheldon Keefe kreeg de start die hij zich wenste en de Leafs wisten dat deze Bolts opnieuw te pakken waren.
Dat werd in de tweede periode nog eens onderstreept door David Kampf, die er met zijn tweede van deze serie 3-0 van maakte. Onverdiend was het bepaald niet, want de Leafs waren opnieuw de bovenliggende partij. Zij bewezen dat de 5-0 in Game 1 geen toeval was. Toch lieten Ross Colton en Ondrej Palat de bezoekers wankelen. Tampa Bay leek in de tweede helft van het duel een versnelling hoger te schakelen en vond de aansluiting. Twee goals van Ilya Mikheyev in de slotminuten leidden de Leafs echter naar de veilige haven.
UP NEXT:
Tussenstand in de serie: Toronto leidt met 2-1
In Toronto zal het geloof alleen maar toenemen. Zij hebben nu al twee wedstrijden aangetoond daadwerkelijk beter te zijn dan de titelverdediger. Jon Cooper zal zich zo langzamerhand wat zorgen maken. Bij zijn Bolts lijkt er toch iets van verzadiging te zijn. In Game 3 begon de ploeg pas aan te zetten op het moment dat het eigenlijk al te laat was. Maandag (01.00 uur Nederlandse tijd) zullen de Lightning vanaf de start het gaspedaal in moeten drukken. En het zou wel lekker zijn als een speler als Steven Stamkos eens op gaat staan. De captain wacht nog altijd op zijn eerste goal en zijn plus/minus is ook niet om over naar huis te schrijven.
WESTERN CONFERENCE RND 1
Na een meer dan geslaagde Game 2, was het afgelopen nacht alweer tijd voor Game 3. Voor het eerst gesteund door het fanatieke thuispubliek kon St. Louis Blues wederom geen vuist maken tegen het formidabel spelende Minnesota Wild.
VLIEGENDE START MINNESOTA
Je hebt vliegende starts en je hebt vliegende starts. Na welgeteld twee minuten en achttien seconden stond de ploeg van Dean Evason met een comfortabele 2-0 voorsprong op het ijs. Jordan Greenway vond binnen de minuut met een kiezelhard schot al het net, na in stelling gebracht te zijn door Joel Eriksson Ek in een 2 v 1 situatie. Het spelen met een hoge blue-line bij St. Louis werd door Kirill Kaprizov genadeloos afgestraft door oog in oog met Ville Husso geen fout te maken, 2-0.
Met een hogere intensiteit en fysiek spel probeerde de ploeg van Craig Berube meer grip op het spel te krijgen in de tweede periode. Gesteund door het feit dat de Blues in het reguliere seizoen het beste +/- van de League hadden in de tweede periode (+51), was het echter Minnesota dat het net vond. Andermaal de hoge blue-line werd door Mats Zuccarello genadeloos afgestraft, 3-0.
Aan alle onzekerheid werd na 22 seconden in de derde periode vakkundig een einde gemaakt. De GREEF-line was ‘vintage’ en eindstation Joel Eriksson Ek bracht de score op aangeven van Marcus Foligno naar 4-0. Na een tegentreffer van Ryan O’Reilly, gingen de Blues met nog zeven (!) minuten zonder goalie op jacht naar aansluiting. Niet geheel verrassend scoorde Jonas Brodin een empty-netter en bepaalde de eindstand op 5-1.
UP NEXT:
De serie begint langzaamaan in het voordeel van Minnesota te vallen. Na een zeperd in de eerste wedstrijd zijn ze in zowel Game 2, als Game 3 niet in de problemen gekomen en begint ook het spel steeds beter te lopen.
Kijktip! Aanstaande zondag staan de twee teams tegenover elkaar voor Game 4. De wedstrijd wordt om 22:30 uur (Nederlandse tijd) in gang geschoten.
Tussenstand in de serie: Minnesota leidt met 2-1
Na een enigszins verrassende overwinning voor de Kings in Game 1, werden ze in Game 2 genadeloos naar de pijnbank geleid door de Oilers. Vannacht was voor het eerst Los Angeles het strijdtoneel voor Game 3. Gesteund door één van de sterkste prestaties van het seizoen, waren de Oilers andermaal gebrand op veel goals.
KANER ALL THE WAY
Jay Woodcroft liet er geen gras over groeien. Na de McDavid-line gevolgd door de Draisaitl-line, was het wederom de beurt aan McDavid en co. Vanaf de eerste seconde werd Los Angeles van het kastje naar de muur getikt. Na een kleine vier minuten in de eerste periode was het uitgerekend het duo Draisaitl – McDavid, dat het scorebord deed oplichten. In een 2 v 1 situatie was het voor Draisaitl een koud kunstje om de pass van McDavid om te zetten in de 1-0. Zach Hyman was kort daarna het eindstation van andermaal een heerlijke pass van de Canadees, 2-0.
Ook in de tweede periode hetzelfde spelbeeld, al kwamen de Kings gaandeweg beter onder de druk vandaan. Evander Kane tekende al vallend voor de 3-0, na een schot van Cody Ceci. Het begin van een trio aan goals. Zo tekenden Zach Hyman en andermaal Evander Kane voor de definitieve nekslag, 5-0. Geholpen door het langer op de bank houden van de sterren van Edmonton, kwamen de Kings nog in de tweede periode via goals van Anze Kopitar en Philip Danault terug tot 5-2.
De derde periode werd de periode van Ryan Nugent-Hopkins. De centre veroverde voor zijn eerste treffer zelf de puck en verraste iedereen door met een gebroken stick de puck langs Jonathan Quick te werken. Op aangeven van Josh Archibald maakte de 28-jarige forward ook zijn tweede treffer, 7-2. Met nog twintig seconden op de klok completeerde enfant terrible Evander Kane zijn hattrick op de powerplay, 8-2.
UP NEXT:
De Oilers zijn los. In de laatste 120 minuten ijshockey staat de teller op 14-2 in het voordeel van de Canadezen. 14-2. Als de Oilers dit spel vast kunnen houden en de serie over de streep trekken, wacht (normaal gesproken) een treffen met Calgary Flames. In de huidige flow wordt dat vuurwerk. Game 4 staat in de nacht van zondag op maandag gepland (04:00 uur Nederlandse tijd).
Voor de NHL-fans is de mooiste tijd van het jaar eindelijk aangebroken. Zestien teams zijn zestien overwinningen verwijderd van die schitterende Stanley Cup. In de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei barstte het spektakel in alle hevigheid los en natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van alle ontwikkelingen!
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
EASTERN CONFERENCE RND 1
Officieel was het donderdag Game 2, maar voor veel spelers zal het al voelen als een Game 3. De Rangers en Penguins vermaakten de volgers met een prachtige eerste wedstrijd, die pas in de derde verlenging werd beslist. Evgeni Malkin was weer eens het goudhaantje, maar de Rus zag zijn Penguins niet ongeschonden uit de strijd komen. Casey DeSmith haakte af en ook Rickard Rakell moest noodgedwongen in de kleedkamer blijven. Daar ook Tristan Jarry nog niet beschikbaar is, moest Louis Domingue in Game 2 het fort van Pittsburgh verdedigen.
RANGERS SLOPEN DOMINGUE
De Rangers probeerden hun tegenstander opnieuw te overrompelen en werden gesteund door de openingstreffer van Andrew Copp. De van Winnipeg overgekomen aanvaller moest hard werken voor die treffer, maar de beloning bleef dus niet uit. Jake Guentzel legde de fans in MSG ook al snel weer het zwijgen op. Voor de aanvaller was het al zijn derde goal in deze serie en voor de derde keer was Sidney Crosby bij de goal betrokken.
Op de powerplay gaf Ryan Strome in de tweede periode de Rangers hun voorsprong terug en Chris Kreider verschafte de mannen van Gerard Gallant wat meer lucht. Met zijn eerste van de play-offs deed Crosby iets terug namens de bezoekers, maar ook hij kon een nederlaag niet voorkomen. Domingue moest in de derde periode nog twee keer vissen. Eerst was er Artemi Panarin met zijn eerste van ’t postseason en nog geen twee minuten later had Frank Vatrano de eindstand op 5-2 bepaald.
UP NEXT:
Tussenstand in de serie: serie in evenwicht 1-1
Met een gelijke stand gaat het hele circus naar Steel City voor Game 3. Deze wordt zondag (01.00 uur Nederlandse tijd) gespeeld. Mike Sullivan zal vurig hopen dat Jarry of DeSmith beschikbaar is voor dit duel. Domingue deed het niet slecht, maar de goalie is niet voor niets vrijwel zijn gehele loopbaan ergens backup geweest. Gallant heeft die problemen niet. Zijn goalie is al twee wedstrijden erg solide bezig en kreeg in Game 2 ook nog eens de noodzakelijke steun van zijn aanval. De Rangers zullen, zoals dat zo mooi heet, genoeg aanknopingspunten zien.
Konden de Florida Panthers hun tegenvallende optreden uit Game 1 parkeren en voor zichzelf deze serie opnieuw beginnen? Gaat het in de koppies nog meespelen dat de club al meer dan een kwart eeuw geen serie in de play-offs heeft gewonnen? Vragen waar we donderdag in Game 2 een antwoord op mochten verwachten. Washington, de verrassende winnaar van Game 1, kon in elk geval niet beschikken over Tom Wilson. De sterkhouder raakte geblesseerd in de eerste wedstrijd.
OP VOLLE TOEREN
Net als in Game 1 kwamen de Capitals beter uit de startblokken. Heel voorzichtig begonnen ze in Sunrise die beruchte vloek van de Presidents’ Trophy al te vrezen, maar Aaron Ekblad zorgde voor iets van opluchting. In de slotminuten van de eerste periode schoot hij de Panthers op voorsprong. Die openingstreffer werd al snel gevolgd door de 2-0. Na een schitterende actie van Jonathan Huberdeau hoefde Aleksander Barkov alleen nog maar binnen te tikken. De man die in ’t reguliere seizoen zoveel assists verzorgde, had nu ook zijn eerste te pakken.
Washington kreeg in de tweede periode kansen op de powerplay en uit één van die kansen zorgde Nicklas Backstrom voor aansluiting. Mason Marchment kwam al snel met het antwoord namens de thuisploeg: 3-1. Waar Washington aanvankelijk nog redelijk mee kon met de Panthers, daar zag je in de tweede periode de thuisploeg het initiatief grijpen. Goals van Anton Lundell en Carter Verhaeghe betekenden het einde van Vitek Vanecek in deze wedstrijd. Ilya Samsonov nam het stokje over en hield, net als Sergei Bobrovsky aan de overkant, zijn doel schoon in de derde periode.
UP NEXT:
Tussenstand in de serie: serie in evenwicht 1-1
De laatste zinnen van het wedstrijdverslag geven een inkijk in de problemen waar de Capitals mee worstelen. Ze hebben twee goede goalies, maar noch Vanecek noch Samsonov kan een team tijdens een play-off run dragen. Vanecek presteerde goed in Game 1, maar kreeg ze donderdag aan alle kanten om zijn oren. Peter Laviolette staat met het oog op Game 3 (zaterdag 19.00 uur Nederlandse tijd) voor een belangrijke beslissing wat dat betreft. Andrew Brunette zal vooral tevreden zijn dat zijn team eindelijk op gang is gekomen.
WESTERN CONFERENCE RND 1
Afgelopen dinsdag hielden de Flames na een vroege voorsprong de fysiek ingestelde Stars onder controle, met als gevolg een 1-0 overwinning. Vannacht was het tijd voor de tweede ronde en waren de rollen omgekeerd.
DALLAS SCOORT VROEG EN HOUDT VOORSPRONG VAST
Toch was de openingsfase een kopie van Game 1. Met uitdagen en vervelen hielden de Flames en Stars elkaar flink bezig. Johnny Gaudreau schoot de puck langs Jake Oettinger, echter stond Matthew Tkachuk off-side, waardoor het hele feest niet doorging. Mede door een uitzinnige menigte ontging Gaudreau het fluitsignaal, met als gevolg een hoop consternatie en penalty’s verder. Geheel volgens de stijl van Game 1.
Halverwege de eerste periode kwam de ploeg van Rick Bowness op een 1-0 voorsprong. Jason Robertson onderschepte een pass van Flames blue-liner Noah Hanifin en vuurde een schot richting Jacob Markstrom. Joe Pavelski veranderde de puck van koers en opende hiermee de score. Calgary was enigszins uit het veld geslagen, daar er in de rest van de eerste periode geen enkel schot op doel werd gevuurd.
Wellicht dat een donderspeech van Darryl Sutter de Flames op scherp hadden gezet, want vanaf de faceoff gingen de Flames als een raket. Met aanvallend spel stapelden de kansen zich op, maar keer op keer was Jake Oettinger de sta-in-de-weg.
Ook in de derde periode bleef het spelbeeld hetzelfde, maar de Stars-defense hield (relatief eenvoudig) het hoofd koel en met nog 1:20 op de klok maakte Michael Raffl aan alle Flames-illusies een einde met een empty-netter.
UP NEXT:
Ondanks het feit dat de Flames in meerdere facetten de bovenliggende partij waren, hielden de Stars zich redelijk simpel staande. Met twee wedstrijden in Dallas in het vooruitzicht en het geslaagde wedstrijdplan in Game 2, zal Dallas met vertrouwen naar het zuiden afreizen.
Tussenstand in de serie: serie in evenwicht 1-1
Na de spectaculaire 7-2 in Game 1, lagen alle facetten klaar voor andermaal een hoge uitslag. Nashville Predators was er daarentegen alles aan gelegen om te laten zien dat ze niet voor niets zich een plaats in de playoffs hadden verschaft. Zo kansloos de eerste wedstrijd was, zo spannend werd de tweede.
CONNOR INGRAM HOUDT HET LANG SPANNEND
De wedstrijd begon voortvarender voor de ploeg van John Hynes dan afgelopen dinsdag. Met een meer gesloten defensie en fysieker spel van beide kanten waren de ploegen in het begin van de eerste periode aardig aan elkaar gewaagd. Toch kwamen de Av’s als een kopie van Game 1 op een vroege voorsprong. Wie anders dan Nathan MacKinnon zette het eerste de beste schot op goal om in de openingstreffer, 1-0.
Waar in de eerste wedstrijd Nashville volledig werd overlopen, rechtte het nu de rug. Nog voor het einde van de eerste periode trok centre Yakov Trenton de stand weer in evenwicht.
Het sein voor Colorado om het gaspedaal weer ouderwets in te drukken. De tweede periode bleef zonder doelpunten, maar met een schotenverhouding van 21:5 en daarbij drie power play kansen was het eenrichtingsverkeer. Bovendien werd een goal van Val Nichushkin afgekeurd na hinder van Artturi Lehkonen op goalie Connor Ingram.
De derde periode begon met een gouden kans voor de Predators. Na een high sticking penalty voor Nichushkin, kwam de ploeg uit Nashville in een 5 v 3 situatie terecht. Met een ijzersterke penalty kill hield Colorado het hoofd koel en werd ook de derde periode een schotenfestival (schotenratio 13:4). De uitblinkende Ingram leek een niet te passeren station vannacht en trok de wedstrijd in overtime. De pressie van de Av’s resulteerde na acht minuten in overtime in de game winning goal van Cale Makar. De blue-liner was het meest attent in de rebound en bepaalde niet onterecht de eindstand op 2-1.
UP NEXT:
De Predators gaven in Game 2 meer thuis dan in de eerste wedstrijd. Toch was het onder aan de streep andermaal Colorado wat de klok sloeg. Een uitblinkende Ingram hield de Av’s onder controle. Aankomende zaterdag staat Game 3 op het programma. Leuk voor de Europese fans, daar de wedstrijd al om 22:30 uur (Nederlandse tijd) in gang wordt geschoten.
Voor de NHL-fans is de mooiste tijd van het jaar eindelijk aangebroken. Zestien teams zijn zestien overwinningen verwijderd van die schitterende Stanley Cup. In de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei barstte het spektakel in alle hevigheid los en natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van alle ontwikkelingen!
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
EASTERN CONFERENCE RND 1
Op het oog boekten de Carolina Hurricanes in Game 1 een eenvoudige overwinning, maar de werkelijkheid was toch anders. De Boston Bruins sputterden behoorlijk tegen en waren ook de baas op de shot clock. Antti Raanta maakte namens de Canes het verschil met 35 saves. De Fin zal ook in Game 2 Frederik Andersen nog vervangen. Namens de B’s staat Linus Ullmark ondanks de vijf tegentreffers weer onder de lat.
AHO EN NIEDERREITER MAKEN HET VERSCHIL
Waar in Game 1 de Bruins furieus uit de startblokken kwamen, daar had Carolina dit keer wat meer controle. Helemaal van een leien dakje ging het echter niet voor de ploeg van Rod Brind’Amour. Al na ruim zeven minuten moest de coach ingrijpen. David Pastrnak knalde tegen Raanta op en de goalie kon niet verder. Het leek alsof de Canes na dat moment een versnelling hoger schakelde, want Jesper Fast en Sebastian Aho zorgden kort na elkaar voor een explosie van vreugde op de tribunes in Raleigh.
Diezelfde Aho was al vroeg in de tweede periode verantwoordelijk voor de derde goal. Op de powerplay maakte hij de opdracht voor de Bruins nog zwaarder. Eveneens op de PP verkleinde Patrice Bergeron het gat weer, maar Nino Niederreiter gaf de Canes nog in de tweede periode meer lucht. In de derde periode kwam de 4-2, gescoord door Bergeron, te laat om de zege van Carolina nog in gevaar te brengen. Nino Niederreiter bepaalde, met zijn tweede van de avond, de eindstand uiteindelijk op 5-2.
UP NEXT:
Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 2-0
De Canes hebben een gat geslagen, maar mogen zich nog zeker niet rijk rekenen. In Boston leggen de Bruins deze opponent het vuur ongetwijfeld aan de schenen. Wie er zaterdag (01.00 uur Nederlandse tijd) onder de lat staat bij de Hurricanes is even afwachten. Frederik Andersen zou beschikbaar kunnen zijn nu Antti Raanta geblesseerd is uitgevallen. Pyotr Kochetkov nam de honneurs in Game 2 prima waar, maar starten in de play-offs is mentaal toch weer een ander verhaal.
Hoe herstelden de Lightning zich van het pak slaag in Game 1? Tampa Bay leek in niets op een team dat voor een derde titel op rij ging. De Leafs daarentegen lieten een goede indruk achter. Zij konden daarbij ook nog eens weer beschikken over Michael Bunting in Game 2. De rookie moest de eerste wedstrijd laten schieten, maar maakte woensdag zijn debuut in de play-offs.
HEDMAN NEEMT BOLTS BIJ DE HAND
De Tampa Bay Lightning waren duidelijk niet van plan zich opnieuw naar de slachtbank te laten leiden. Het begin was beter, maar een barst in het pantser van de Leafs werd niet gevonden. Tot de allerlaatste seconde van de eerste periode. Op de powerplay schoot Victor Hedman de Bolts op voorsprong. Diezelfde Hedman was ook betrokken bij de tweede goal. Deze volgde al vrij vroeg in de tweede periode. De Zweed zette met een knappe pass Corey Perry aan het werk, die bekwaam afrondde.
De lijn van Bunting, Mitchell Marner en Auston Matthews deed iets terug namens de thuisploeg, maar Nikita Kucherov tilde het verschil weer naar twee goals. Weer op aangeven van Hedman. De Lightning maakten in Game 2 duidelijk dat die derde titel wel degelijk die stip aan de horizon is. Tampa Bay was veel scherper en werd in de derde periode beloond met goals van Brandon Hagel en Brayden Point. Goals van Marner en Kerfoot gaven de score een wat draaglijker aanblik, maar meer dan dat zat er voor de Leafs dit keer niet in.
UP NEXT:
Tussenstand in de serie: serie in evenwicht 1-1
De Toronto Maple Leafs zijn na de nederlaag in Game 2 hun thuisvoordeel kwijt. Ze maakten daarnaast ook kennis met de powerplay van de Tampa Bay Lightning. Zeven keer hadden de bezoekers een numeriek overwicht en drie keer straften de Bolts dit af. Sheldon Keefe zal zijn manschappen op het hart drukken om zaterdag (01.30 uur Nederlandse tijd) een trip naar de sin bin tot het minimum te beperken. Voor het gevoel van de Leafs zou het ook goed zijn om Game 3 te pakken. Anders komt ongetwijfeld het spook van een vroege exit weer om de hoek gluren.
WESTERN CONFERENCE RND 1
Maar weinig wedstrijden zullen de fans van Minnesota Wild meer een klap in het gezicht hebben gegeven dan Game 1 afgelopen maandag. Met het thuisvoordeel, het beste regular season record ooit en een ijzersterk roster na een ijzersterke Trade Deadline. Wellicht dat de 4-0 oorwassing de bepalende trigger voor de ploeg van Dean Evason was, want in Game 2 was het heter dan heet.
VINTAGE FLEURY EN HATTRICK KIRILL THE THRILL
Het publiek in Minnesota was na afloop van de eerste wedstrijd duidelijk. Met een striemend fluitconcert en boegeroep verlieten de manschappen van Evason het ijs maandag. Met andermaal Fleury onder de lat (enigszins verrassend) en Goligoski op de plaats van Kulikov gingen de Wild op zoek naar de eerste overwinning op de Blues sinds 1 mei 2021.
De rol van het thuispubliek was 180 graden omgekeerd en met een orkaan van geluid startte Minnesota aanvallend en agressief. Desondanks was het eerste wapenfeit voor de bezoekers te noteren, maar spatte het schot van Perron uiteen op de paal. De Blues kregen na een wervelende eerste paar minuten van de Wild meer grip op de wedstrijd en liet de thuisploeg tot halverwege de eerste periode schotloos.
ERIKSSON EK BREEKT HET IJS
De openingstreffer kwam enigszins met geluk tot stand. Na een gebroken stick aan de Blues-kant, was het Joel Eriksson Ek die het eerste de beste schot meteen achter Ville Husso knalde, 1-0. Een high-sticking penalty voor notabene homegrown Justin Faulk, liet Freddy Gaudreau op de power play de score verdubbelen, 2-0. Na een weergaloze redding van Marc-Andre Fleury in een 3 v 1 situatie, was het andermaal Justin Faulk – slashing — die de Wild in het zadel hielp. In een heuze ‘scrum’ voor de neus van Husso was het uiteindelijk Kirill ‘The Thrill’ Kaprizov, die het laatste zetje aan de puck gaf.
Nog geen minuut in de tweede periode noteerde Joel Eriksson Ek zijn tweede goal van de avond, na een prachtige toe drag om Husso heen. De Blues hielden de druk op het doel van Fleury hoog, maar in zowel de 5 v 5 als in de power play hield de 37-jarige Canadees zijn doel schoon. Uiteindelijk brak Jordan Kyrou het afweergeschut van Fleury en bracht de spanning in de wedstrijd terug, 4-1.
Met nog twintig minuten op de klok maakten de Blues jacht op de tweede treffer. Die kwam er uiteindelijk na vijf minuten, na een schot van Vladimir Tarasenko. Het Xcel Energy Center hield de adem in, nadat St. Louis op de power play het doel van Fleury als schietschijf gebruikte. Huidig Calder Trophy bezitter Kirill Kaprizov gooide de wedstrijd in een 2 v 1 situatie definitief in het slot, 5-2. De jonge Rus maakte zijn hattrick compleet met een empty-netter, 6-2.
UP NEXT
Ondanks het feit dat de uitslag anders doet vermoeden, was Minnesota zeker niet de bovenliggende partij. Na twee thuiswedstrijden zal de serie in St. Louis een voorzichtige pre-beslissing teweeg brengen. Mede een ontketende Fleury trok vannacht de overwinning naar zich toe. Samen met Eriksson Ek en Kaprizov de beslissende factoren. St. Louis zal erop gebrandt zijn om in eigen huis haar slag te slaan. Zeker gezien het spelbeeld in de eerste twee wedstrijden geen utopie.
Tussenstand in de serie: serie in evenwicht 1-1
Na de zeperd van goalie Mike Smith in Game 1, waren de Oilers tot op het bot gemotiveerd om de serie weer in evenwicht te trekken. Oilers head coach Jay Woodcroft behield het vertrouwen in zijn veteraan en ook bij de Kings was Jonathan Quick de startend goalie na een ijzersterke eerste wedstrijd.
OILERS VANAF MINUUT EEN BOVENLIGGENDE PARTIJ
Dat de Oilers gemotiveerd waren, werd vanaf de eerste seconde duidelijk. Met aanvallend spel werd de ploeg uit Los Angeles met de rug tegen de muur gezet. In de eerste periode golfde het spel op en neer en penalty’s voor onder meer Connor McDavid en Duncan Keith hielden de stand in evenwicht. Het 81.6% xGF na twintig minuten gaf aan, dat het een kwestie van tijd was voor de Oilers de score zouden openen en de Kings in de handen mochten knijpen met een 0-0 tussenstand.
De kwestie van tijd beperkte zich tot slechts 82 seconden in de tweede periode. Leon Draisaitl schoot vanaf “zijn” hoek de openingstreffer op het scorebord. Na een weergaloze penalty kill van de Oilers vond McDavid met een schitterende boardpass Darnell Nurse, die zijn schot via de stick van Arthur Kaliev achter Jonathan Quick zag verdwijnen, 2-0. Met nog een krappe vier minuten op de klok in de tweede periode tikte Ryan McLeod de derde treffer voor de ploeg uit Edmonton op het scoreformulier en viel de wedstrijd al zo goed als in de plooi.
Zeker gezien het feit dat good-old Duncan Keith met een prachtige pass enfant terrible Evander Kane in stelling bracht, die vervolgens het kunststukje vakkundig afwerkte, 4-0. Nog in diezelfde minuut werd het 5-0. Een gewonnen faceoff en pass van McDavid later, had Jesse Puljujarvi meer dan voldoende net om uit te kiezen, 5-0. Het slotakkoord was voor Evander Kane, die met een kiezelhard schot de eindstand op 6-0 bepaalde.
UP NEXT:
Na de dominante tweede wedstrijd van de Oilers is de stand in de serie weer in evenwicht. Met nog een minuut op de klok gaven de fans in Edmonton de ploeg van Woodcroft een staande ovatie en dit zal de motivatie niet doen verminderen. Met in het achterhoofd ook het prima spel in de eerste wedstrijd zullen de Oilers naar verwachting aan het langste eind gaan trekken. In de nacht van vrijdag op zaterdag staat Game 3 op het programma (04:00 uur Nederlandse tijd).
Weinig spektakel tijdens game 2 van de tweede ronde in de NBA Playoffs. De Heat en Suns kwamen vrij gemakkelijk op een 2-0 voorsprong, terwijl de Celtics in eigen huis niets heel lieten van de Bucks. De Grizzlies wonnen in een vermakelijk duel van de Warriors.
EASTERN CONFERENCE
BUCKS – CELTICS: 86-109
Het tweede duel tussen de Bucks en Celtics was alles behalve zo spectaculair en spannend als game 1. Daar waar de Bucks tijdens game 1 uiteindelijk in de tweede helft toesloegen, was het in game 2 Boston dat domineerde. Eigenlijk begon het al meteen in het eerste kwart, een kwart dat de Celtics met 21-32 wonnen na een fantastische start in de eerste minuten. De voorsprong werd in het tweede kwart (19-33) alleen maar groter, waardoor de Celtics met een voorsprong van meer dan 20 punten de rust in gingen.
Zonder Khris Middleton leek het voor de Bucks een onmogelijke opgave om dit gat nog goede te maken. Ondanks dat het derde kwart door Milwaukee gewonnen werd (26-18), sloegen de Celtics de aanval af. Het vierde kwart werd met 20-26 gewonnen door de Celtics en de zege kwam nooit in gevaar. Daardoor gaat de serie met een 1-1 tussenstand richting Milwaukee voor game 3 en game 4.
De Celtics schoten vooral veel beter van achter de driepuntlijn (17% om 47%) en hadden minder turnovers (16 om 11). Jaylen Brown (30 PTS, 5 REB, 6 AST) ging in zijn eentje 6-10 van achter de driepuntlijn. Ook Jayson Tatum speelde met 29 punten en 8 assists (5-10 3PT) een belangrijke rol. Bij de Bucks was Giannis Antetokounmpo (28 PTS, 9 REB, 7 AST) de topscorer.
OVERIGE UITSLAG
76ERS – HEAT: 103-119 (Tyrese Maxey: 34 PTS) | Heat 2-0 voor in de serie
VOLGENDE DUELS
Vrijdagnacht 01:00: Heat – 76ers (2-0)
Zaterdagavond: 09:30: Celtics – Bucks (1-1)
WESTERN CONFERENCE
WARRIORS – GRIZZLIES: 101-106
Nadat game 1 dankzij een missed lay-up van Ja Morant een prooi was voor de Warriors, bleek game 2 in deze serie weer net zo spectaculair te zijn. Het was eigenlijk meteen een must-win scenario voor de Grizzlies, die niet met een 2-0 achterstand naar Golden State wouden afreizen. Dit was ook te merken, want de thuisploeg schoot uit de startblokken en won het eerste kwart met 25-33. In het tweede kwart was er vervolgens een status quo, waardoor de Grizzlies met een voorsprong van vijf punten aan de tweede helft begonnen.
De Warriors sloegen terug in het derde kwart en stonden aan het einde van dit kwart plots op gelijke hoogte. Het vierde kwart was dit keer echter wel een prooi voor Ja Morant en de Grizzlies. Daar zorgde Morant hoogstpersoonlijk voor. De sterspeler van de Grizzlies scoorde 47 punten (8 REB, 8 AST) en schoot 5-12 van achter de driepuntlijn. Het is dan ook vooral dankzij hem dat de serie met een 1-1 stand richting San Francisco zal verhuizen.
Bij de Warriors was Stephen Curry met 27 punten, 9 rebounds en 8 assists de uitblinker. Curry ging echter maar 3-11 van achter de driepuntlijn. De Warriors als geheel schoten 18% 3PT, terwijl de Grizzlies het met 31% een stuk beter deden. Dit gaf uiteindelijk, samen met het aantal turnovers van de Warriors, de doorslag.
OVERIGE UITSLAG
Mavericks – Suns: 109-129 (35 PTS, 5 REB, 7 AST, 5-10 3PT) | Suns 2-0 voor in de serie
Voor de NHL-fans is de mooiste tijd van het jaar eindelijk aangebroken. Zestien teams zijn zestien overwinningen verwijderd van die schitterende Stanley Cup. In de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei barstte het spektakel in alle hevigheid los en natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van alle ontwikkelingen!
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
EASTERN CONFERENCE RND 1
Het is lang geleden dat er voor aanvang van de play-offs zo weinig werd verwacht van de Washington Capitals. Dit heeft te maken met het team zelf, maar toch ook vooral met de tegenstander in de eerste ronde. De Florida Panthers sloten het reguliere seizoen af als winnaar van de Presidents’ Trophy. Geen enkel team in de league pakte dus meer punten dan het keurkorps van Andrew Brunette, dat ook Aaron Ekblad nog eens terug heeft, Goed nieuws was er ook voor de Capitals, want Alex Ovechkin was good to go voor Game 1.
SOLIDE CAPS
Met The Great Eight op het ijs weet je dat je op je tellen moet passen en niet te vaak tegen straffen aan kan lopen. Dat is echter wel wat er gebeurde voor de Panthers. Washington kreeg al vroeg een 2-man advantage en profiteerde daar in de persoon van Tom Wilson van. De Panthers konden hun draai niet vinden en hadden het lastig met de afwachtende manier van spelen van de Caps. De 1-1 van Sam Bennett in de slotminuten van de eerste periode kwam dan ook als geroepen.
Al heel vroeg in de tweede periode sloegen de Panthers opnieuw toe. Claude Giroux bewees waarom hij naar Sunrise werd gehaald en zette zijn nieuwe werkgever op 2-1. Washington bleef echter volharden in de oerdegelijke manier van spelen en dwong Mackenzie Weegar in de fout. Op aangeven van Ovechkin strafte Evgeny Kuznetsov dit af. Een paar minuten later liet T.J. Oshie de Caps opnieuw juichen. Weer moest Florida in de achtervolging, maar dit keer was ook de klok een tegenstander. Dit werd de winnaar van de Presidents’ Trophy te machtig. Een empty-netter van Lars Eller velde definitief het vonnis: 2-4.
UP NEXT:
Tussenstand in de serie: Washington leidt met 1-0
De Florida Panthers weten het nu zeker. Het postseason lijkt in niets op het reguliere seizoen. Andrew Brunette zag dat zijn ploeg de grootst mogelijke moeite had met het oerdegelijke, maar oh zo efficiënte spel van de Capitals. Washington loerde op een uitbraak en sloeg een paar keer genadeloos toe. Vrijdag (01.30 uur Nederlandse tijd) zullen de Panthers de slordigheden uit het spel moeten halen. Ze weten dat ze in de breedte (veel) beter zijn, maar dit moet er op het ijs nog wel uitkomen.
Zeven punten zat er tussen de Rangers en de Penguins na 82 wedstrijden. Dit levert de Blueshirts het thuisvoordeel op in deze best-of-7, waarin Pittsburgh het aanvankelijk zonder Tristan Jarry moet stellen. De Penguins hebben natuurlijk nog wel altijd Sidney Crosby, Evgeni Malkin en Kris Letang. Veteranen die het klappen van de postseason-zweep als geen ander kennen. Over dergelijke krijgers beschikken ze in The Big Apple niet. Daar hebben ze dan weer Igor Shesterkin onder de lat. Eén van de beste goalies van het afgelopen reguliere seizoen.
PENGUINS WINNEN SLIJTAGESLAG
In Madison Square Garden waren ze er klaar voor. De fans gingen eens goed achter hun Rangers staan en werden halverwege de eerste periode op hun wenken bediend. Een schot van Adam Fox vond z’n weg naar het doel voor de eerste treffer in deze serie. Andrew Copp verdubbelde de marge al vroeg in de tweede periode, maar toen besloten de Penguins zich ook met dit duel te gaan bemoeien. En dan met name Sidney Crosby en Jake Guentzel. Dit duo was betrokken bij de twee volgende goals. Beide kwamen op naam van Guentzel en daarmee brachten de Pens het evenwicht terug.
Een schitterende uitbraak, met een man minder, hielp de Rangers weer aan een voorsprong. Mika Zibanejad bediende Chris Kreider, die bekwaam afrondde. Nog altijd in de tweede periode was het Bryan Rust met de gelijkmaker. Filip Chytil dacht de Blueshirts in de derde periode op 4-3 te zetten, maar zijn goal werd geannuleerd. Pas in 3OT viel uiteindelijk de beslissing van deze marathonpartij. Pittsburgh had de voorsprong nog niet gehad in deze wedstrijd, maar ging er wel met de zege vandoor. Evgeni Malkin was de man die een einde aan dit duel maakte: 3-4.
UP NEXT:
Tussenstand in de serie: Pittsburgh leidt met 1-0
Anderhalf uur was Casey DeSmith een vervelende sta-in-de-weg voor de New York Rangers. De backup van Tristan Jarry moest het laatste deel van Game 1 echter aan Louis Domingue laten. DeSmith had last van een lower-body injury. Geen nood, want Domingue bleek niet te passeren door de Blueshirts. De zege van de Pens was zeker niet onverdiend. Zij heersten op de shot clock en gaven de Rangers nauwelijks kans op de powerplay. Vrijdag (01.00 uur Nederlandse tijd) zal Gerard Gallant een zege eisen van zijn Rangers, want met een 2-0 achterstand naar Steel City reizen, lijkt al bij voorbaat kansloos.
WESTERN CONFERENCE RND 1
Het affiche tussen Calgary Flames en Dallas Stars in de eerste ronde van de playoffs is de tweede keer in drie jaar tijd. In de COVID-bubble in 2020 kruisten de twee franchises al de degens in de eerste ronde. Die serie werd uiteindelijk met 4-2 in het voordeel van Dallas Stars beslecht. In 2022 zullen de rollen naar alle waarschijnlijkheid omgedraaid zijn en stappen de Flames als winnaar van het ijs. Desondanks had de winnaar van de Pacific Division het knap lastig met de taaie Dallas Stars.
BLOED, ZWEET EN TRANEN
De wedstrijd kwam vroeg tot ontbranding. Calgary zette de toon met aanvallend spel en Dallas kwam er sporadisch uit. Toch werd de eerste periode vooral gekenmerkt door verschillende opstootjes. Na een beuk van Matthew Tkachuk aan het adres van Stars-verdediger John Klingberg, kwam Michael Raffl verhaal halen bij de Flames-ster. Een ouderwetse knokpartij volgde waarin beide spelers een fighting major toebedeeld kregen, met als “bonus” een bijkomende unsportsmanlike conduct voor Raffl.
Daarmee was de kous nog niet af, daar John Klingberg het tegelijkertijd aan de stok kreeg met Rasmus Andersson. Beide ontvingen als gevolg hiervan een game misconduct penalty, daar de spelregels van de NHL dit voorschrijven.
De enige goal van de wedstrijd viel ook in de eerste periode te noteren. Niet geheel verrassend was Elias Lindholm op de powerplay de uiteindelijke matchwinner. Goalie Jacob Markstrom noteerde zijn tiende shutout van zijn totale seizoen (16 saves). Mede door het wegvallen van John Klingberg – dirigent op de powerplay — konden de Stars geen vuist maken. Het restant van de wedstrijd was meer spannend dan goed.
UP NEXT:
Tussenstand in de serie: Calgary leidt met 1-0
Aankomende donderdag ontvangen de Flames de ploeg van Rick Bowness andermaal in eigen huis. De Stars-coach heeft flink wat (powerplay) huiswerk meegekregen voor wedstrijd nummer twee. Calgary was over zestig minuten de bovenliggende partij (schotenratio 26:16) en met een uitblinkende Markstrom onder de lat wordt de Dallaskluif alleen maar groter.
Het bereiken van de playoffs is voor Nashville Predators al meer dan een toetje. Dat ze na een zeperd tegen Arizona Coyotes (4-0 nederlaag, red.) uiteindelijk de degens zouden kruisen met topfavoriet Colorado Avalanche deed niets af aan de prestatie. Desondanks zullen de fans zich na de openingswedstrijd wellicht stevig achter de oren krabben. Na zestig minuten stond er een genadeloze 7-2 nederlaag op het scorebord en is er voor head coach John Hynes een flinke puzzel op te lossen. Met onder meer het gemis van Juuse Saros in de eerste twee wedstrijden in Denver, zal de puzzel er niet makkelijker op worden.
GOAL-ORADO
De Av’s lieten er vanaf de eerste seconde geen gras over groeien. Met goed, aanvallend spel werden de Predators van het kastje naar de muur getikt. Een vroege penalty voor Michael McCarron – high-sticking – was het startsignaal voor een storm aan Colorado goals. Nathan MacKinnon opende het bal op de powerplay en navolgend Devon Toews, Andrew Cogliano (shorthanded), Cale Makar en Artturi Lehkonen bepaalde de tussenstand na nog geen kwartier ijshockey op 5-0. Het betekende ook een vroegtijdige aftocht voor goalie David Rittich, die werd vervangen door jonkie Connor Ingram.
Colorado was niet alleen op spelgebied de bovenliggende partij, maar ook op fysiek gebied. Een categorie die over het algemeen in het straatje van Nashville past.
In de tweede periode hield de ploeg van Jared Bednar het gaspedaal flink ingedrukt en bleef het spelbeeld hetzelfde. Halverwege de tweede periode leek de ploeg uit Tennessee wakker geschud en trok het de wedstrijd iets meer in evenwicht. Desondanks werd het op een 5 v 3 situatie 6-0 voor Colorado. Een mooi uitgespeelde overtalsituatie werd uiteindelijk door notabene Preds-verdediger Mark Borowiecki achter Ingram getikt. Na een cross-check penalty voor Bowen Byram was het regular season uitblinker Matt Duchene die op de powerplay de “eretreffer” op de borden schoot.
In de derde periode vond de ploeg uit Colorado het wel welletjes en werden de voeten van het spreekwoordelijke gaspedaal af gehaald. Goals van andermaal Nathan MacKinnon en Matt Duchene bepaalden de eindstand op 7-2.
UP NEXT:
Tussenstand in de serie: Colorado leidt met 1-0
Het is voor Nashville te hopen dat dit een eenmalige inzinking was. Over zestig minuten hadden ze niets in de melk te brokkelen tegen het geweld van Colorado. Met ook de tweede wedstrijd (donderdag 5 mei) in de Ball Arena lijkt een herhaling van vannacht in de maak.
Wellicht ‘overreaction theater’, maar op deze manier gaat niemand de ploeg van Jared Bednar van de eerste titel sinds 2001 af houden.
Het is alweer even geleden dat de laatste SportAmerika NFL Power Rankings werden gepubliceerd. Op dat moment moesten de play-offs nog beginnen en hadden we uiteraard nog geen Super Bowl kampioen gekroond. Intussen weten we dat de Los Angeles Rams de oppergaai wonnen in eigen stadion tegen de Cincinnati Bengals. De rest van de NFL heeft sindsdien niet stilgezeten. Free Agency barste in alle hevigheid los en afgelopen weekend vond de 2022 NFL Draft plaats. Hoog tijd om een nieuwe balans op te maken van waar de teams staan in de eerste NFL Power Rankings van het nieuwe seizoen!
1. (7) Los Angeles Rams
De winnaar van de Super Bowl verdient de eerste plek in onze Power Rankings. Die eer hoort nu eenmaal bij het winnen van het kampioenschap. Objectief gezien, ziet het roster er echter zwakker uit dan drie maanden geleden, ondanks de komst van Allen Robinson en Bobby Wagner. Von Miller, Darious Williams, Robert Woods en Austin Corbett zochten andere oorden op. Odell Beckham Jr. is er ook niet meer en Andrew Whitworth ging met pensioen. In de Draft konden deze gaten niet meteen opgevuld worden, aangezien de Rams pas op plek 104 een eerste keer konden kiezen. Toch gebiedt het fatsoen ons om de regerende kampioen op #1 te zetten voor de eerste Power Rankings van het nieuwe seizoen.
2. (4) Buffalo Bills
Het project dat de Bills nu al een aantal jaar aan het neerzetten zijn in Buffalo, is niet minder dan indrukwekkend te noemen. Ook dit tussenseizoen zetten Brandon Beane en Sean McDermott schijnbaar een nieuwe stap richting die eerste Super Bowl-titel. Von Miller was de grote aanwinst in free agency, maar ook Jamison Crowder kwam erbij. In de Draft werd vervolgens de grootste nood, cornerback, voortreffelijk ingevuld met Kaiir Elam. Doe daar nog een running back bij die een bal kan vangen — James Cook, broer van — en de Bills zijn op papier misschien wel het meest complete team in de hele NFL.
New Bills CB Kaiir Elam wanted the playbook IMMEDIATELY after being drafted 😤
He also showed Buffalo his notes during his pre-draft meeting
De Bengals verrasten vriend en vijand door de Super Bowl te bereiken met een jonge en onervaren ploeg. Bovendien kampten de troepen van Zac Taylor nog met een aantal zwaktes, zoals de offensive line en de secondary. De O-line werd stevig opgesmukt tijdens free agency en de secondary kreeg in de Draft een kwaliteitsinjectie. Joe Burrow zal beter beschermd worden komend seizoen en de defensie lijkt versterkt. De Bengals gaan dus opnieuw meedoen om de knikkers.
4. (2) Kansas City Chiefs
De Chiefs zijn een uitstekend gerund team. Zelfs na het verlies van Tyreek Hill is er niemand die durft beweren dat Patrick Mahomes en co niet opnieuw zullen meestrijden om de prijzen. Dat komt vooral omdat de Chiefs er een goede Draft op hebben zitten. Zowel op cornerback, op de edge en op wide receiver vonden de Chiefs waardevolle picks die in principe een onmiddellijke impact zullen hebben. En ondanks zijn zwake tweede helft tegen de Bengals in de AFC Championship game, blijft Patrick Mahomes de beste quarterback in de NFL. Kansas City zal er opnieuw dichtbij zijn.
5. (3) Tampa Bay Buccaneers
Had het pensioen van Tom Brady definitief geweest, dan waren de Tampa Bay Buccaneers ongetwijfeld verder afgegleden op onze Power Rankings. Maar Brady is nu eenmaal Brady en ook vorig jaar speelde hij nog op MVP-niveau, ondanks zijn intussen gezegende leeftijd. De Draft was overigens ook een success voor Tampa Bay. Logan Hall kan meteen starten op de D-line en Luke Goedeke komt de O-line versterken. Met running back Rachaad White heeft Tom Brady misschien wel een nieuwe James White in het team.
6. (1) Green Bay Packers
Het tussenseizoen bracht goed nieuws en slecht nieuws voor Packersfans. Top-wide receiver Davante Adams verliet Green Bay voor Las Vegas, maar MVP Aaron Rodgers tekende bij en eindigde voor zijn doen al vroeg het potentiële offseason-drama. In de draft kozen de Packers voor onmiddellijk inzetbare spelers op zowel defense als offense. Quay Walker en Devonte Wyatt zijn in principe versterkingen in de front-seven. Ondanks dat de Packers opnieuw niet voor een wide receiver gingen in de eerste ronde, vonden ze alsnog een waardevol wapen voor Rodgers in de tweede ronde. Christian Watson zal zich meteen kunnen bewijzen als (primaire?) ballenvanger van de regerende MVP.
7. (11) San Francisco 49ers
De teerling is geworpen voor San Francisco. Trey Lance krijgt zijn kans en zal de troepen vanaf 2022 aanvoeren. Hoe dat zal uitpakken, moeten we afwachten, maar vast staat dat de supporting cast nu al van een hoog niveau is. Zelfs indien Deebo Samuel alsnog zou vertrekken, blijven er voldoende wapens over om Lance een degelijke kans van slagen te geven. De Draft van de 49ers was weinig spectaculair, al is linebacker Drake Johnson een uitstekende toevoeging.
8. (15) Los Angeles Chargers
Het missen van de play-offs was een enorme teleurstelling voor de Los Angeles Chargers. Op de laatste speeldag ging het in overtime mis tegen de Las Vegas Raiders. Geen tweede keer, moeten ze in LA gedacht hebben. In free agency trok GM Tom Telesco alle registers open. Khalil Mack en J.C. Jackson zijn een onmiskenbare kwaliteitsinjectie voor de verdediging. Ook de Draft verliep voorspoedig voor de Chargers. Zion Johnson is meteen inzetbaar als right guard en moet Justin Herbert nog meer tijd en ruimte bieden om zich verder te ontwikkelen. Omdat het de Chargers zijn, is een tegenvallend seizoen altijd een mogelijkheid, maar de sterren staan alvast gunstig voor head coach Brandon Staley.
9. (24) Denver Broncos
De grootste sprong voorwaarts in de Power Rankings is voor de Denver Broncos en dat komt eigenlijk vooral door het aantrekken van één man: quarterback Russell Wilson. Jarenlang werd van Denver gezegd dat ze een quarterback verwijderd waren van het meespelen om de knikkers. Dat kunnen ze dit seizoen gaan bewijzen. Wilson is een fantastische toevoeging en ook in de Draft hebben de Broncos zich degelijk versterkt. Nik Bonitto is een linebacker die meteen kan starten. Greg Dulcich moet dan weer de vervanger worden van de vertrokken tight end Noah Fant.
First look at Russell Wilson in a Broncos uniform 🔥 @brgridiron
Een winnaar aanduiden van het Draft-weekend is steeds risicovol. Toch durven we in dit geval met een gerust gemoed de Philadelphia Eagles als één van de grote winnaars van de 2022 NFL Draft te noemen. Niet alleen kozen ze met DT Jordan Davis één van de beste spelers van de volledige draft class, ze sloegen er bovendien in om A.J. Brown naar Philadelphia te halen. Een ware WR1 voor Philly, die een explosief duo moet gaan vormen met DeVonta Smith. Daar eindigde het verhaal zelfs niet voor de Eagles. Op de tweede dag kozen ze center Cameron Jurgens en linebacker Nakobe Dean, twee namen die nu en in de toekomst het team een kwaliteitsinjectie geven.
11. (13) Las Vegas Raiders
De Raiders haalden vorig seizoen enigszins verrassend de play-offs. Daar doofde de kaars uit tegen de Bengals. De Raiders kozen ervoor om een grote investering te maken in free agency en brachten superster Davante Adams naar Sin City. Hierdoor kwam de Silver and Black pas laat op de klok, maar wat ze daar deden, mocht wel gezien worden. Dylan Parham is een versterking op de O-line en ook de defensive line werd verdiept. In principe zijn de Raiders opnieuw een serieuze kandidaat voor de play-offs.
12. (19) Baltimore Ravens
Zelden op een fout te betrappen, de front office van de Baltimore Ravens. Ook nu weer behoren ze tot de winnaars van het Draft weekend. Met de 14e pick kozen de Ravens voor safety Kyle Hamilto; volgens vele analisten één van de grootste talenten in deze Draft. Later in de eerste ronde waren de Ravens opnieuw aan zet en werd de O-line opgesmukt met getalenteerde center Tyler Linderbaum. Met onder anderen ook nog David Ojabo en Travis Jones was deze draft een groot succes voor de Ravens. Ze namen dan wel afscheid van Marquise Brown, maar dat lossen ze wel op in Baltimore.
Over het offseason van de Cowboys vallen terechte vragen te stellen. Er verdween aardig wat talent met Amari Cooper, La’el Collins en Randy Gregory. Vooral die laatste was pijnlijk, want hij wees op het allerlaatste moment een contractverlenging bij Dallas af. De Draft van de Cowboys kon de grote fanbase nauwelijks bekoren en ook bij SportAmerika waren we maar matig onder de indruk. De ‘Boys zakten dus in de Power Rankings en zullen hun best mogen doen om ons te overtuigen dat dit effectief hun jaar wordt.
14. (9) Arizona Cardinals
De Cardinals vielen voornamelijk op door hun eerste ronde pick te ruilen met de Baltimore Ravens voor Hollywood Brown. De Eagles lieten de Cardinals echter zien dat je met zo’n trade nóg meer value op WR kan halen. Op dag twee waren de Cardinals het eerste team dat een tight end koos, in de vorm van Trey McBride. Of Arizona net als vorig seizoen als een raket uit de startblokken zal schieten, is vooralsnog erg twijfelachtig.
15. (6) Tennessee Titans
A.J. Brown naar de Eagles sturen en met die pick, de 18e, zijn vervanger Treylon Burks draften, is op zijn minst gezegd opmerkelijk. Of dit de juiste keuze is geweest, zal de toekomst uitwijzen. Op dit moment zien de Titans er echter uit als een verzwakt team. Desondanks hebben ze met Malik Willis wel hun quarterback van de toekomst gedraft en dat is geen — of juist wel — goed nieuws in een AFC die alleen maar sterker lijkt te worden.
16. (16) Indianapolis Colts
GM Chris Ballard gaf dit tussenseizoen grif toe dat zijn keuze voor quarterback Carson Wentz niet de juiste was. Wentz werd naar Washington verscheept en Matt Ryan werd ervoor in de plaats gehaald. Dat de Colts geloven in Ryan blijkt uit de Draft. De eerste drie keuzes van de Colts waren allemaal in het offensieve compartiment. Wide receiver Alec Pierce, tight end Jelani Woods en tackle Bernhard Raimann moeten helpen om Matty Ice een vliegende start te geven in Indianapolis.
17. (21) Cleveland Browns
Hét nieuws rondom de Cleveland Browns vond uiteraard al even voor de Draft plaats. Deshaun Watson kreeg een monstercontract en moet het nieuwe gezicht van de franchise worden (hoe bedenkelijk dat ook moge zijn). Aangezien het nog steeds niet zeker is of Watson überhaupt mag spelen dit seizoen, komen de Browns echter niet hoger dan de 17e plek op onze lijst.
18. (10) New England Patriots
Bill Belichick is een koppigaard, dat weet iedereen. Soms pakt die eigengereidheid goed uit, zoals met Mac Jones vorig seizoen. Soms gaat het helemaal de mist in. Dan denken we maar aan N’Keal Harry. De Patriots zien er hoe dan ook op papier minder goed uit dan enkele maanden geleden. J.C. Jackson, Ted Karras en Shaq Mason zochten allemaal andere oorden op. In de draft werd ingezet op snelheid en veelzijdigheid, maar zeker de keuzes voor Cole Strange (G) en Tyquan Thornton (WR) mogen gerust als een reach beschouwd worden.
19. (18) Miami Dolphins
De Miami Dolphins zetten vol in op Tua Tagovailoa. Dat bleek vooral in free agency, waar de Dolphins een grote trade uit de hoed toverden voor Tyreek Hill. Terron Armstead is een elite tackle die Tua de nodige bescherming moet bieden. Met ook nog talenten als Waddle en Gesicki aan boord, leek de Draft voor de Dolphins eerder een noodzakelijk kwaad dan een opportuniteit. Geen van de gekozen namen spreken echt aan.
20. (17) New Orleans Saints
Creatief zijn met cap space en goed draften, het zijn elementen die een kampioenschapsteam kunnen bouwen. Dat is alvast waar de Saints dit seizoen mee bezig zijn. Ze kozen tweemaal in de eerste ronde en gingen voor wide receiver Chris Olave en offensive tackle Trevor Penning. De kans dat dit voldoende is om de Buccaneers uit te dagen, is nog steeds klein, maar de play-offs halen in de NFC behoort wel tot de mogelijkheden.
21. (20) Minnesota Vikings
Kwesi Adofo-Mensah houdt van competitie. Zoveel zelfs dat hij zijn draft picks met de andere teams in de NFC North deelt. Safety Lewis Cine is een mooie keuze, maar met hun originele draft pick hadden ze even goed Kyle Hamilton kunnen kiezen. Die ging hier naar … de Detroit Lions. De Vikings zijn voorlopig moeilijk in te schatten en dus blijven ze schipperen in het middenveld.
22. (14) Pittsburgh Steelers
Soms gebeurt er exact wat iedereen verwacht en dat is prima. De Pittsburgh Steelers hadden een quarterback nodig en vonden die in de eerste ronde met Kenny Pickett. Pickett zal meteen de strijd aan gaan met Mitchell Trubisky in training camp. Hij zou de job zelfs kunnen winnen, als we head coach Mike Tomlin mogen geloven. Waar de Steelers nog werk hebben, is op de O-line. Die werd tijdens de Draft niet versterkt, zelfs niet verdiept. Dat plaatst Pittsburgh toch een niveautje onder de andere sterke teams in de AFC.
23. (22) Seattle Seahawks
Drew Lock als startende quarterback voor een NFL-team in 2022? Het wordt steeds waarschijnlijker. Dat is een overduidelijke downgrade ten opzichte van Russell Wilson. De Seahawks gebruikten het vrijgekomen kapitaal goed en gingen voor een offensive tackle op plek 9, Charles Cross. Verder valt ook de keuze voor running back Ken Walker III op. Rashaad Penny zal zijn kans krijgen als RB1 in Seattle, maar het verhaal van Chris Carson lijkt voorbij in de equipe van Pete Carroll. Het leven na Russell Wilson in Seattle zal hoe dan ook moeizaam zijn.
24. (29) New York Jets
Het gebeurt niet vaak, maar de Jets worden universeel geroemd voor hun uitstekende draft. Sauce Gardner (CB) en Garrett Wilson (WR) lijken op het eerste gezicht slam dunks. Ook edge rusher Jermaine Johnson II en running back Breece Hall kunnen meteen ingepast worden. De Jets hadden door hun jarenlange slechte prestaties al wel wat talent rondlopen in het team natuurlijk. Mogelijk wordt 2022 het eerste seizoen waarin de weg naar boven eindelijk is ingezet. De hoop keert terug in de Big Apple en dat op zich doet al veel voor Jetsfans.
De Commanders deden al wat wenkbrauwen fronsen in free agency, toen ze Carson Wentz wegplukten bij de Indianapolis Colts. De carrière van Wentz zit na het missen van de play-offs vorig seizoen nu echt wel in het slop. Dat hij die carrière nog nieuw leven in kan blazen bij Washington, is twijfelachtig. Met wide receiver Jahan Dotson krijgt Wentz er alvast een mooi wapen bij. Verder was de draft van de Commanders weinig spectaculair.
26. (30) Carolina Panthers
Vele Panthersfans waren doodsbang dat hun team met de zesde pick voor een quarterback zouden gaan, de zoveelste in de eeuwige QB-carrousel van Carolina. Groot was dan ook de opluchting toen de Panthers voor offensive tackle Ikem Ekwonu gingen in de eerste ronde. Daar kwam later nog quarterback Matt Corral bij, maar hij zal niet onder druk staan om meteen te presteren. De O-line is versterkt, dus wie weet krijgen we dit jaar een iets betere Sam Darnold te zien. Christian McCaffrey zal het hoe dan ook graag zien gebeuren.
27. (27) Detroit Lions
Aiden Hutchinson is een home run voor de Lions met de tweede pick in de draft. Ook de selectie van Jameson Williams, de wide receiver die als twaalfde van het bord ging, kan een groot succes genoemd worden. In Detroit beslisten ze om nog niet gek te doen wat betreft het halen van een nieuwe quarterback. Jared Goff krijgt nog een jaar de tijd om het team een paar wins te bezorgen, alvorens hij vermoedelijk het stokje zal doorgeven aan een quarterback uit de 2023 Draft. Het is in ieder geval moeilijk om niet optimistisch te worden van het project van de Detroit Lions.
28. (32) New York Giants
De Giants waren tweemaal aan zet in de eerste tien picks en ze stelden allerminst teleur. Kayvon Thibodeaux (DE) en Evan Neal (OT) zijn directe versterkingen op hun respectievelijke posities. De optie op een 5e jaar voor Daniel Jones werd niet gelicht, maar als Danny Dimes een goed seizoen draait, maakt hij alsnog kans op een verlenging. Er is sprake van enig optimisme bij de Giants, die met wat geluk zelfs mee kunnen spelen in de NFC East.
29. (25) Chicago Bears
Allen Robinson trok de deur in Chicago eindelijk achter zich dicht. Daardoor oogt het wapenarsenaal voor de jonge quarterback Justin Fields dunnetjes. Ook de defensie boette aan kwaliteit in, met het vertrek van Khalil Mack. Van de Draft kunnen we niet meteen zeggen dat hij tot de verbeelding spreekt. De rebuild in Chicago lijkt stroef te zullen starten.
30. (31) Jacksonville Jaguars
Met de tweede 1st overall pick in evenveel jaar, namen de Jaguars dit jaar een serieuze gok. Het front office van Jacksonville besloot om de upside van Travon Walker hoger te waarderen dan de bewezen kwaliteiten van Aiden Hutchinson. Voor de rest oogde het offseason van de Jags spectaculair, maar kwam er qua kwaliteit niet zo heel erg veel bij. De play-offs zitten er in deze sterke AFC vooralsnog niet in.
31. (28) Houston Texans
Het beste nieuws voor de Texans dit tussenseizoen, is dat ze van Deshaun Watson af zijn. Verder werden in de Draft een batterij nieuwe starters opgepikt. Cornerback Derek Stingley Jr. en wide receiver John Metchie III springen hierbij het meest in het oog. Verder was het opvallend dat de Texans resoluut kiezen voor het experiment Davis Mills. De tweedejaarsquarterback mag zonder noemenswaardige concurrentie bewijzen dat hij mogelijk een blijvertje is in Houston.
32. (23) Atlanta Falcons
Het afscheid van Matt Ryan was pijnlijk. De Falcons gingen all-in voor Deshaun Watson, maar grepen naast de beruchte quarterback. Schoorvoetend deden ze dan maar hun misnoegde huidige quarterback van de hand. Marcus Mariota zal starten in Atlanta en ziet voor zich twee jonge, getalenteerde wapens. Kyle Pitts liet vorig jaar al zien een toptalent te zijn. Wide receiver Drake London kwam erbij met de achtste pick van dit jaar. Deze Twin Towers moeten de Falcons wat vuurwerk bezorgen, maar op veel meer dan een handvol wins hoeven ze in Atlanta niet te rekenen.
Lees hier de laatste NFL Power Rankings van het vorige seizoen, die vlak voor de play-offs werden opgemaakt.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
