Na game 6 in de tweede ronde van de NBA Playoffs weten we dat de Heat en Warriors door zijn naar de conference finals. Wie daar de tegenstander wordt, is nog niet duidelijk. Zondagavond en nacht wordt er twee keer een game 7 gespeeld, afgedwongen door de Bucks en Mavericks.
EASTERN CONFERENCE
CELTICS – BUCKS: 108-95
Dankzij een knappe zege van de Celtics in Milwaukee gaat er komend weekend twee keer een game 7 gespeeld worden. De Bucks hadden in eigen huis een kans om de serie te beslissen, maar keken tijdens game 6 eigenlijk constant tegen een achterstand aan. In het eerste kwart namen de Celtics al een 28-26 leiding, maar in het tweede kwart sloeg de uitploeg helemaal toe. Een 25-17 tweede kwart zorgde ervoor dat de voorsprong ineens 10 punten was.
Gedurende het derde (29-27 Celtics) en vierde kwart (26-25 Celtics) probeerden de Bucks nog wel het gat dicht te krijgen, maar constant was daar het antwoord van de Celtics. Het gat was even vier punten, maar Jayson Tatum besloot tijdens het vierde kwart zowat in zijn eentje dat er een game 7 zou komen. Tatum scoorde 46 punten (7-15 3PT) en voegde daar negen rebounds en vier assists aan toe. Hij zorgde ervoor dat de Celtics met 108-95 wonnen en er zo een game 7 in Boston komt.
De Bucks, wederom zonder Khris Middleton, zagen wederom Giannis Antetokounmpo domineren. De Griek scoorde 44 punten met 20 rebounds en 6 assists. Het was niet voldoende om de serie te winnen en een game 7 te voorkomen.
De Golden State Warriors hebben tijdens game 6 een einde gemaakt aan de serie met de Grizzlies. Sinds de blessure van Ja Morant wonnen de Warriors drie van de vier duels tegen Memphis. Hier valt de zege tijdens game 6 onder, een wedstrijd waaraan de Warriors goed begonnen. Met een 26-30 eerste kwart nam de thuisploeg meteen de leiding. De Grizzlie sloegen een beetje terug in kwart twee (25-23) en kwart drie (26-25), waardoor het gat met ingang van het vierde kwart nog maar een punt was.
In het vierde kwart stonden Stephen Curry en Klay Thompson op en maakte de Warriors definitief een einde aan de serie. Het vierde kwart werd met 19-32 overtuigend gewonnen door de thuisploeg, waardoor de Warriors met 96-110 wonnen en de serie met 4-2 winnen. Thompson scoorde 30 punten en schoot acht driepunters raak. Curry scoorde 29 punten (zes driepunters) en voegde daar zeven rebounds en vijf assists aan toe. Bij de Grizzlies blonk Dillon Brooks (30 PTS) uit, maar hij was ook zo’n beetje de enige.
Na de serie tegen de Mets werd het er voor de Braves niet eenvoudiger op. Afgelopen weekend ontvingen ze in het eigen Truist Park de Milwaukee Brewers, de koploper in de NL Central. Ozzie Albies begon aan die serie van drie wedstrijden met in zijn achterhoofd dat hij 5 hits had in die vier wedstrijden tegen New York. Na de wedstrijden tegen de Brew Crew volgde een ontmoeting met Xander Bogaerts en de Boston Red Sox.
De eerste wedstrijd tegen Milwaukee werd er voor Albies één met gemengde gevoelend. Positief was dat hij zijn eerste RBI sinds 23 april mocht noteren. Daar stond echter tegenover dat de Braves met 6-3 onderuit gingen en Albies tevens een derde error aan zijn broek kreeg. In de tweede ontmoeting was het opnieuw raak voor de infielder.
Max Fried en Corbin Burnes maakten er een mooi duel van, dat door de Braves uiteindelijk over de streep getrokken werd. Met 2-for-4 ging het voor Albies crescendo aan slag. Met Marcell Ozuna op het derde honk was een single in de zesde inning genoeg om de Braves op een 2-0 voorsprong te zetten. De titelverdediger won het duel uiteindelijk met 3-2.
EINDE HITTING STREAK
Spannend was het zondag bepaald niet. De Braves staan niet bekend om hun goede prestaties bij daglicht, maar voor Moederdag maakten ze een uitzondering. Milwaukee werd met 9-2 aan de kant gezet. Ozzie Albies zette het in de tweede inning in gang door de eerste run te scoren. Hij bereikte de honken middels een single naar het rechtsveld en kon de thuisplaat passeren nadat William Contreras, met de honken vol, vier wijd kreeg van Aaron Ashby. Voor Albies was het de enige hit deze middag.
In de eerste wedstrijd tegen de Red Sox liep de 5-game hitting streak van Albies spaak. De Braves konden de goede prestatie tegen Milwaukee geen vervolg geven en lieten dinsdag de eerste wedstrijd met 9-4 aan Boston. Ozzie Albies was 0-for-4 in het slagperk en zag zijn slaggemiddelde dalen naar .223. De tweede wedstrijd dreigde ook een klein sportief drama te worden voor onze landgenoot. Hij was 0-for-3 toen hij in de negende inning, met een 3-3 tussenstand, doorkwam met een single. Orlando Arcia joeg de bal even later het stadion uit, waardoor Albies nog een belangrijk aandeel in de 5-3 overwinning had.
Het moet pijn doen in Boston. Zelf staan ze onderaan in de divisie en de grote aartsrivaal gaat aan kop in de AL East. Aan de hits of het slaggemiddelde van Xander Bogaerts kan het niet liggen. Daarmee behoort de kortestop tot de betere spelers in de MLB. Veel levert het hem echter nog niet op. De long ball werkt nog niet en ook het aantal RBIs blijft (ver) achter bij wat we van onze landgenoot gewend zijn. Deze week konden Bogaerts en de Red Sox hun borst nat maken. Eerst was er een serie van drie tegen de White Sox om vervolgens naar Atlanta te vliegen voor een tweeluik tegen de Braves.
Weinig spelers in de majors noteerden een beter slaggemiddelde in de eerste maand van het seizoen dan Xander Bogaerts. Dit slaggemiddelde (.354) zakte vorige week vrijdag echter wel wat weg toen Bogaerts in het eerste duel met de White Sox 0-for-3 met een walk noteerde. Daar zijn teamgenoten dit niet wisten te compenseren, verloren de Red Sox met 4-2. Alweer hun vierde nederlaag in vijf wedstrijden in de maand mei.
Wat resultaten betreft, werd het er ook niet beter op tegen Chicago. Zaterdag kwam Xander Bogaerts in de achtste inning nog wel door met een single, maar in extra innings was de winst opnieuw voor de White Sox (1-3). Zijn 1-for-5 liet de kortestop zondag volgen door een 2-for-4. Bij een 3-0 achterstand in de zesde inning zette Bogaerts, met al één honk bezet, de tegenstander onder druk met een single. Hij zou even later de tweede run nams Boston scoren, maar verder dan dat kwam de thuisploeg niet: 2-3.
WISSELEND SUCCES
De mars van Bogaerts zette zich dinsdag voort. Na een wedstrijd met 1 hit en daarna één met 2 volgde dinsdag tegen de Braves een duel met 3 hits. Met 3-for-5 een goede dag aan slag, maar alleen in de negende inning wist één van zijn ploeggenoten de kortestop over de thuisplaat te slaan. De single van Trevor Story leverde 2 runs op en bepaalde de eindstand op 9-4. Afgelopen woensdag deed ’t slaggemiddelde weer een stapje terug. Atlanta won het duel met 5-3 en Bogaerts kwam alleen middels vier wijd op de honken. Door zijn 0-for-3 ging het slaggemiddelde terug naar .345. Daarmee staat hij overigens nog steeds bij de beste vijf in de MLB.
De Philadelphia Phillies speelden vorig weekend drie wedstrijden, waarvan twee op één dag, tegen de New York Mets. Eén keer stapten de Phillies als winnaar van het veld, maar tot die groep gelukkigen behoorde Didi Gregorius niet. De geboren Amsterdammer kampte vorige maand al met een handblessure na een HBP en nu speelt zijn knie hem parten. Zijn werkgever plaatste Gregorius op de 10-day injured list en dat ging op 5 mei in. Of Gregorius vanaf 15 mei weer beschikbaar is, is echter nog maar zeer de vraag.
Waar de Braves nog maar zelden kunnen overtuigen dit seizoen, daar laat Kenley Jansen zien dat hij nog altijd tot de betere closers in de MLB behoort. Vorige week sleepte hij een belangrijke zege op de Mets uit het vuur en deze week mocht hij tegen de Brewers aan de bak. Daar hebben ze in Josh Hader dan weer een closer die nog net wat indrukwekkender cijfers kan overleggen.
Kenley Jansen zal ongetwijfeld iets van spanning gevoeld hebben. Zijn starter Max Fried leverde een dijk van een wedstrijd af en nu was het aan de Oranje-international om tegen deze sterke tegenstander de zege veilig te stellen. Na acht wedstrijden zonder hit moest Jansen tegen de Mets er weer één toestaan. Ook tegen de Brewers kwam hij niet zonder kleerscheuren door de inning.
— Bally Sports: Braves (@BravesOnBally) May 12, 2022
Christian Yelich sloeg een double naar het linksveld, maar Hunter Renfroe werd met een K vervolgens de eerste out. Een RBI-single van Tyrone Taylor liet Yelich scoren, waardoor Jansen voor het eerst sinds 8 april een run opgaf. Voor de laatste out kreeg Jansen met een dubbelspel assistentie van zijn goed functionerende defensie. Z’n ERA steeg dan wel iets, maar de winst en de save waren net iets belangrijker.
PRIMEUR
Een save zat er voor Jansen tegen de Red Sox niet in. De closer mocht echter wel zijn eerste overwinning als Brave bijschrijven. Na het pak slaag in de eerste wedstrijd (4-9) moest Kenley Jansen woensdag de tegenstander uit Boston van scoren houden. Bij een 3-3 stand werd Franchy Cordero met drie slag weggezet, maar Christian Vazquez kreeg vier wijd van onze landgenoot. Jackie Bradley Jr. kon na een strikeout weer richting de dug-out en Enrique Hernandez was na één pitch en een flyout al klaar. Jansen had 16 pitches nodig, trok zijn ERA naar 3.00 en kreeg even later dankzij Orlando Arcia de winst in de schoot geworpen.
In april sloeg Jurickson Profar de ene na de andere run binnen voor de San Diego Padres. Daarmee lijkt hij zijn kruit voorlopig even verschoten te hebben, want in mei houdt het voorlopig niet over. De resultaten van de Padres lijden er niet onder. Zij houden zich keurig staande in de NL West en kregen deze week bezoek van de Marlins en de Cubs.
In het outfield is er niets aan te merken op het spel van Jurickson Profar, maar aan slag zit hij even in een dipje. Ook tegen de Marlins slaagde hij er niet in zijn slaggemiddelde op te krikken. Drie van de vier wedstrijden werden door de Friars gewonnen, maar de aanvallende bijdrage van Jurickson Profar bleef beperkt tot 2 hits. Hij opende de serie met 0-for-3 in elk van de eerste twee wedstrijden. In die duels dwong hij nog wel 2 wijd af, maar dit hielp zijn slaggemiddelde niet. En runs leverde het ook niet op.
Met twee honken bezet kreeg Profar ook vier wijd in de eerste inning van de derde ontmoeting. Hier blaften de Padres wel even, maar bijten deden ze niet. De gehele wedstrijd niet. Na twee nipte zeges werd de thuisploeg nu met 8-0 van het veld geslagen. Daar veranderde ook de single van Profar in de vierde inning niets aan. Bij een 2-0 achterstand in de negende inning van de laatste wedstrijd gaf Jurickson Profar zijn geloof. Zelf sneuvelde hij onderweg door een fielder’s choice, maar een 3-run homerun van Jorge Alfaro bezorgde San Diego alsnog de overwinning.
BELANGRIJKE RUN
Voor de tweede keer in drie wedstrijden bleven de Padres maandag verstoken van een run. De bezoekende Cubs maakten korte metten met Profar en de zijnen. De Padres kwamen tot slechts 3 hits in dit met 6-0 verloren duel en Profar was 0-for-4. Met 2-for-5 en een run ging het dinsdag al veel beter. Die run kwam tot stand na een single in de zesde inning. Eric Hosmer sloeg de outfielder binnen, voor wat op dat moment een 5-3 voorsprong betekende. Chicago zou nog een vierde run scoren, maar die run van Jurickson Profar betekende de winst voor San Diego: 5-4.
Vijf runs scoorden de Friars ook in de derde en laatste ontmoeting, maar dit keer was het niet genoeg. De thuisploeg was 1-for-8 met RISP en liet 11 honklopers achter. Chicago strafte dit af door met 7-5 te winnen. Aan Profar lag het niet. De international kwam in de eerste inning door met zijn eerste triple van het seizoen. Hosmer sloeg ‘m binnen voor de eerste run namens San Diego. In de achtste inning noteerde de outfielder zijn zesde tweehonkslag van deze jaargang. Het tweede honk was hier ook zijn eindstation. Met 2-for-4 en een walk tilde Profar zijn slaggemiddelde weer iets omhoog: .187.
We schreven zojuist al over de dip van Jurickson Profar, maar daar kan Jonathan Schoop zeker over meepraten. De tweedehonkman van de Detroit Tigers komt maar niet op gang in de eerste maand van het seizoen en helaas voor de fans geldt dat voor veel van zijn ploeggenoten ook. Deze week ging Schoop tegen de Astros en Athletics op zoek naar eerherstel, vertrouwen en overwinningen.
In Houston opende Schoop met vier wijd in de tweede inning. Het was pas zijn vierde walk van het seizoen, maar het vervolg was bijna uit te tekenen. De vier wijd werd niet afgestraft, Schoop was 0-for-2 in zijn volgende AB’s en de Tigers verloren. Nipt met 3-2 weliswaar, maar wel weer een nederlaag. Deze cijfers stonden ook na afloop van de tweede wedstrijd op het bord. Dit keer geen walk voor Schoop en ook geen hit. Zijn laatste dateerde inmiddels alweer van 1 mei, toen hij met de Tigers tegen de Dodgers speelde.
Afgelopen zondag gaf zijn knuppel zowaar een teken van leven. In de tweede inning, met 2 uit, raakte hij starter Jake Odorizzi met een double naar het rechtsveld. Voor Schoop zijn derde tweehonkslag van deze jaargang en voor de Astros achteraf een kostbare hit. Niet omdat het leidde tot een nederlaag, maar wel omdat deze double van Schoop de enige hit van de Tigers was. Een no-hitter werd het dus niet, maar een overwinning voor de Astros wel: 5-0.
A "home run" occurs when a batter hits a fair ball and scores on the play without being put out or without the benefit of an error. pic.twitter.com/qgEUAslJ6k
Dat de Tigers aanvallend onmachtig zijn, bleek ook tijdens de serie tegen de Oakland A’s. Tegen deze toch ook bepaald niet sterke tegenstander wist Detroit afgelopen maandag opnieuw geen enkele run te scoren en slechts 4 hits te noteren. Eén daarvan kwam in de zevende inning op naam van Jonathan Schoop. Het bleek een voorbode op wat komen ging op dinsdag. Soort van dan.
EIN-DE-LIJK!!!
Op 10 mei werkten de twee teams een doubleheader af. Nu is dat niet zo bijzonder, maar opmerkelijk was wel dat zowel Detroit als Oakland een keer als thuisspelend team optrad. Dit vanwege de lockout en de verplaatste wedstrijden dit deze nog met zich meebrengt. Tijdens deel 1 speelden de A’s “thuis” en liet Schoop eindelijk weer eens zien wat hij in zijn mars heeft. Na een single in de tweede inning volgde vier wijd in de vijfde. In de zesde inning mocht Schoop voor het eerst sinds 13 april een rondje over de honken maken. Zijn tweede homerun zette de Tigers op een 3-0 voorsprong. Detroit zou uiteindelijk met 6-0 winnen.
De opleving was van korte duur, want in deel 2 ging de winst met 4-1 naar de nu wel bezoekende Athletics. Schoop kwam voor de vierde wedstrijd op rij door met een hit, maar zijn single in de tweede inning leverde niets op. Ook de twee laatste ontmoetingen in deze lange serie van vijf ging naar de A’s. Die 4-game hitting streak eindigde woensdag voor Schoop, die 0-for-4 bleef. Detroit kwam nog wel tot 7 hits, maar gescoord werd er niet: 0-9. In het laatste duel was Jonathan Schoop opnieuw 0-for-4. Hoewel de Tigers meer hits hadden dan de A’s (6 om 5) won Oakland met 5-3. Het slaggemiddelde van onze landgenoot duikelde naar .147.
SportAmerika en de KNBSB zijn een mediapartnership aangegaan. Als onderdeel daarvan deelt Honkbalsoftbal.nl wekelijks de SportAmerika Pro Update en zullen we in de toekomst nog meer content tussen onze sites delen. Voor al het laatste nieuws over Major League Baseball kijk je op www.sportamerika.nl.De mooiste highlights van de Kingdom sterren zie je vanaf dit seizoen op www.honkbalsoftbal.tv.
Voor de NHL-fans is de mooiste tijd van het jaar eindelijk aangebroken. Zestien teams zijn zestien overwinningen verwijderd van die schitterende Stanley Cup. In de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei barstte het spektakel in alle hevigheid los en natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van alle ontwikkelingen!
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
EASTERN CONFERENCE RND 1
Een 2-0 voorsprong uit handen geven in een wedstrijd waarin je de bovenliggende partij bent. Zou dit de Lightning vorig jaar ook zijn overkomen? Jon Cooper wenste er niet veel over te zeggen, maar feit is wel dat de Bolts de laatste jaren bijna nooit in deze positie zaten. Eén keer dreigde uitschakeling vorig jaar. Dat was in Game 7 tegen de Islanders. Een wedstrijd waarin Tampa Bay uiteindelijk oppermachtig was. Dat zijn ze nu slechts bij vlagen. En Andrei Vasilevskiy lijkt ook net een tandje minder. Voor Game 6 zal alles op zijn plek moeten vallen, want anders plaatsen de Leafs zich eindelijk weer eens voor de tweede ronde.
EINDELIJK POINT!
De eerste periode van Game 6 leek op die van Game 5. Tampa Bay de bovenliggende partij en de Maple Leafs werden teruggedrongen. Pas in de slotfase van de eerste periode viel de eerste goal. Met zijn derde van het postseason zorgde Ondrej Palat voor een orkaan van geluid in Florida. Met een man minder deed Anthony Cirelli ook een duit in het zakje halverwege de tweede periode. Weer hadden de Lightning een 2-0 voorsprong en nu zouden ze het wel over de streep trekken. Toch?
Heel snel na de 2-0 was het Auston Matthews met de 2-1. In een hectische slotminuut knipperden de fans een paar keer met de ogen en zagen ze opeens 2-3 op het bord staan. Twee keer was het John Tavares die Vasilevskiy verschalkte. Op een dubieuze powerplay trok Nikita Kucherov, met pas zijn tweede van de play-offs, de stand weer gelijk. Van Brayden Point was nog niet veel vernomen deze serie, maar de aanvaller kwam op het juiste moment door. Laat in de eerste OT was hij het met de gamewinner, waardoor deze prachtige serie een geweldige climax krijgt in Ontario.
UP NEXT:
Een curieuze powerplay en een goal laat in OT. Het zat de Maple Leafs niet mee in Game 6. Sheldon Keefe en zijn mannen kunnen hier niet te lang bij stilstaan. Waar zij een mentale dreun moeten verwerken, daar krijgt het keurkorps van Jon Cooper juist een boost. Toch moeten de statistieken de Leafs wat rust geven. Negen keer speelde de franchise een Game 7 in eigen huis en zeven keer stapten ze als winnaar van het ijs. Zondag (01.00 uur Nederlandse tijd) weten we wat die cijfers waard zijn.
Tussenstand in de serie: serie in evenwicht 3-3
De eigen TD Garden moet de Boston Bruins boven zichzelf doen uitstijgen. Twee keer waren de B’s thuis te sterk voor de in Raleigh oppermachtige Carolina Hurricanes. Om uitschakeling te voorkomen, zullen de fans voor de derde keer een rol van betekenis moeten spelen. Carolina is 5-on-5 veel te sterk in deze serie en in Game 5 gaf ook de powerplay een teken van leven. Bruce Cassidy zal dus met een goede list moeten komen om deze serie voor een Game 7 terug naar Raleigh te krijgen.
MARCHAND GEEFT HET GOEDE VOORBEELD
Het belang van deze wedstrijd was duidelijk en in de eerste periode hielden de twee teams de gelederen gesloten. Dat gaf de Bruins zichtbaar vertrouwen. Zij werden immers in Game 5 weggespeeld, maar hielden nu gelijke tred met de Canes. Dit duurde niet lang, want in de tweede periode was het al na 46 seconden raak. Brad Marchand zette, met zijn vierde van het postseason, de B’s op 1-0. Het antwoord van de Hurricanes bleef uit. Laat in deze periode werd het zelfs 2-0 toen Charlie Coyle op de PP scoorde.
Andrei Svechnikov hielp de bezoekers terug in de wedstrijd, maar het inspireerde de Canes maar matig. Goals van Erik Haula en Derek Forbort brachten de Bruins al enigszins in veilige haven. Voor beide spelers was het hun eerste goal van dit postseason. Eveneens met zijn eerste maakte Curtis Lazar er zelfs 5-1 van. Svechnikov mocht nog wel een tweede scoren, maar dat was slechts een heel klein doekje voor het bloeden.
UP NEXT:
Een serie waarin ’t thuisteam alle wedstrijden heeft gewonnen. Donderdag was het weer de beurt aan de Bruins, die in de eigen TD Garden een volledig ander team zijn dan in Raleigh. Dit kan ook over de manschappen van Rod Brind’Amour worden gezegd. Zij spelen zaterdagavond (22.30 uur Nederlandse tijd) Game 7 voor eigen publiek. Dit deden ze twee keer eerder in de clubhistorie en twee keer trokken de Canes aan het langste eind. De Bruins speelden vijf keer een Game 7 op vreemd terrein en wonnen slechts één keer.
Tussenstand in de serie: serie in evenwicht 3-3
WESTERN CONFERENCE RND 1
Afgelopen nacht was het do-or-die voor de ploeg van Dean Evason. Met een 3-2 achterstand in de serie en een uitwedstrijd in St. Louis, moest Minnesota alle zeilen bijzetten om een allesbeslissende Game 7 uit het vuur te slepen. Vanaf de eerste minuut werd echter duidelijk, dat dit niet de avond van de Wild ging worden.
ST. LOUIS WINT VERDIEND DE SERIE
Vanaf de face-off viel het kwartje iedere keer de kant van St. Louis op. In het eerste kwartier van de eerste periode kreeg de ploeg van Dean Evason echter twee reuzekansen om de score te openen. Ondanks veel pressie in de zone van St. Louis en een aantal powerplay mogelijkheden, bleven de Blues relatief eenvoudig op de been.
Uitgerekend blue-liner Nick Leddy opende met nog vijf minuten op de klok in de eerste periode de score. Onaangepakt kon de weer herstelde Leddy de puck achter de eveneens teluerstellende Cam Talbot tot openingstreffer verwerken. Talbot was trouwens de vervangend startend goalie ten faveure van Marc-Andre Fleury.
Ook in de tweede periode was Minnesota geen schim van de ploeg die in het regular season menig tegenstander van het ijs veegde. Met veel fouten in iedere zone verdubbelde Ryan O’Reilly op de powerplay de score, 2-0. Een kleine vier minuten na de 2-0, werd het lot van de Wild reeds beslecht. Tyler Bozak was het meest attent voor de goal van Talbot en Vladimir Tarasenko gooide nog voor de thee de wedstrijd definitief in het slot, 4-0.
In de derde periode ging Minnesota naarstig op zoek naar enige vorm van aansluiting. Alle energie was echter uit de ploeg van Dean Evason gestroomd en verder dan een enkele treffer van Matt Dumba kwam men niet. Colton Parayko bepaalde de eindstand met een empty-netter op 5-1.
UP NEXT:
Minnesota zal de wonden moeten gaan likken. Met hoge verwachtingen begon men aan de playoffs na een recordaantal punten in het reguliere seizoen. Men heeft echter in geen enkele wedstrijd echt kunnen overtuigen, grotendeels ook te wijten aan de uitblinkende St. Louis Blues.
Voor de Blues wacht nu een tweede ronde tegen Colorado Avalanche. Vuurwerk gegarandeerd!
Eindstand serie: St. Louis wint met 4-2
Ook in Edmonton was het afgelopen nacht do-or-die. De ploeg van Jay Woodcroft ging met een 3-2 achterstand Game 6 in en slaagde met verve voor het in leven houden van de tweede ronde.
USUAL SUSPECTS LEVEREN ANDERMAAL
Vanaf de startende face-off liet de ploeg van Jay Woodcroft er geen gras over groeien. Een krappe twee minuten onderweg opende Connor McDavid de score met een prachtige wrap-around om Jonathan Quick, 0-1. De eerste periode werd gekenmerkt door aftastend ijshockey van beide kanten met ‘slechts’ een handvol schoten op doel.
Ook in de tweede periode begonnen de Oilers voortvarend. Met veel puckbezit in de zone van de Kings drongen ze de ploeg uit Los Angeles terug. Evander Kane verdubbelde een krappe twee minuten onderweg de score, na een tip-in op een schot van Brett Kulak. Een twijfelachtige, afgekeurde goal — goalie-interference — van andermaal Evander Kane liet de wedstrijd enigszins kantelen. De Kings kropen iets meer uit haar schulp en dit resulteerde in de aansluitingstreffer. Na een cross-checking penalty voor Ryan Nugent-Hopkins bracht Sean Durzi de spanning terug op de powerplay, 1-2.
Het gaf de ploeg van Todd McLellan vleugels, want na dertig seconden in de derde periode was het Carl Grundstrom die de stand weer in evenwicht bracht, 2-2. Vanaf de gelijkmaker werd het nagelbijten voor beide kampen en ging men vol voor de overwinning. Met nog iets meer dan vijf minuten op de klok viel het kwartje de kant van Edmonton op. Tyson Barrie vond een gaatje en schoot zijn eerste playoff goal achter Quick, 2-3. Mike Smith hield de Canadezen in de slotfase op de been en uiteindelijk schoot Evander Kane de serie met een empty-netter naar een allesbepalende Game 7.
UP NEXT:
Edmonton heeft een zware kluif aan de ploeg uit Los Angeles. Met Game 7 in eigen huis zal het thuisvoordeel naar alle waarschijnlijkheid de doorslag gaan geven en wacht een eventuele clash tegen Calgary Flames (3-2 voorsprong tegen Dallas). Op basis van regular season zouden de Oilers ook de verdiende winnaar zijn. In de categorie Ziggo-uitspraken: De puck is rond, vijf tegen vijf..
Voor de NHL-fans is de mooiste tijd van het jaar eindelijk aangebroken. Zestien teams zijn zestien overwinningen verwijderd van die schitterende Stanley Cup. In de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei barstte het spektakel in alle hevigheid los en natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van alle ontwikkelingen!
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
EASTERN CONFERENCE RND 1
Een matige Igor Shesterkin, een groot probleem! Dat is in een notendop deze serie voor de New York Rangers. De goalie hield in het reguliere seizoen ontzettend veel tegen en is niet voor niets één van de drie finalisten voor de Vezina Trophy. In de play-offs lijkt zijn broer echter op doel te staan en leggen de Pittsburgh Penguins de zwakke plekken van de Rangers moeiteloos bloot. Aanvallend niet diep genoeg en defensief erg afhankelijk van Shesterkin.
RANGERS TEGEN GUENTZEL
Jake Guentzel is deze gehele serie al een doorn in het oog van de New York Rangers. Hij scoorde in elk van de eerste vier wedstrijden en ook in de vijfde was het raak. Halverwege de eerste periode legde Guentzel MSG het zwijgen op. Kris Letang deed er nog een schepje bovenop in de tweede periode. De Penguins hadden de tweede ronde voor het grijpen, maar de Rangers weigerden op te geven. Adam Fox, Alexis Lafreniere en Jacob Trouba scoorden binnen drie minuten van elkaar en zetten Game 5 volledig op z’n kop.
Aan het einde van de tweede periode was het weer Guentzel die het feest in NY verpestte. Zijn goal moest het momentum breken, maar in de derde periode gingen de Blueshirts vrolijk verder met scoren. Op de powerplay was het Filip Chytil die de fans in MSG voor de vierde keer liet juichen. De 5-3 van Ryan Lindgren maakte vlak voor tijd aan alle onzekerheid een einde.
UP NEXT:
Kan het nog voor de Rangers? Het is een open deur, maar komende zaterdag (01.00 uur Nederlandse tijd) moeten ze minimaal hetzelfde brengen als nu in Game 5. Daarnaast zouden de Blueshirts het zichzelf gemakkelijker maken als ze Guentzel eindelijk eens van het scoreformulier weten te houden. Igor Shesterkin kreeg in Game 5 weer het vertrouwen van Gerard Gallant en leek bij vlagen op de goalie van het reguliere seizoen. Voor Game 6 zal ook hij nog een versnelling hoger moeten schakelen. De ervaren Penguins zullen na deze nederlaag niet in paniek raken en weten ook dat ze voor eigen publiek de kans krijgen dit af te maken.
Tussenstand in de serie: Pittsburgh leidt met 3-2
Voor veel volgers stond de winnaar van deze serie al vast. Na een wedstrijd of vijf zouden de Panthers hun ticket voor de tweede ronde al wel geboekt hebben. And here we are. Na vier wedstrijden zit er geen enkele ruimte tussen de teams. Washington blijkt toch veel taaier dan gedacht. Of de Panthers zijn minder goed dan vooraf ingeschat. Voor Game 5 keren de teams terug naar Sunrise en daar waren de Panthers praktisch onverslaanbaar, maar Washington lukte het al één keer in deze serie.
ECHTE PANTHERS STAAN OP
Niet voor het eerst in deze best-of-7 kwamen de Capitals beter uit de startblokken. Carter Verhaeghe begint na een minuut of zeven een overtreding op Alex Ovechkin en T.J. Oshie straft dit vervolgens af op de powerplay. Naarmate de periode vorderde, draaiden de Panthers de duimschroeven aan. Andrew Brunette kon tevreden zijn met het spel van zijn ploeg, maar Ilya Samsonov bleek een lastige noot om te kraken. De opdracht werd er voor Florida niet eenvoudiger op toen Justin Schultz en T.J. Oshie, met zijn vijfde van het postseason, al vroeg in de tweede periode de 2-0 en 3-0 maakten.
Het gaf de verhoudingen op het ijs echter niet weer. De Panthers waren beter en wanhoopten dan ook niet. Terecht, zo zou blijken. De Capitals maakten kennis met de klasse van Florida en de ene aanvalsgolf na de andere kwam op Samsonov af. Verhaeghe was de eerste die een gaatje vond en vervolgens ging het rap. Patric Hornqvist zorgde voor aansluiting en Sam Reinhart voor de gelijkmaker. Al vroeg in de derde zette Verhaeghe zijn Cats op 4-3 en Claude Giroux bepaalde de eindstand op 5-3.
UP NEXT:
Voor het eerst in deze serie heeft Florida de voorsprong en voor het eerst maakten ze ook daadwerkelijk indruk. Met name in de tweede periode kreeg je de indruk de winnaar van de Presidents’ Trophy aan het werk te zien. Niet op de powerplay, want dat zal Brunette nog altijd zorgen baren. Met een abominabele 0-for-16 beginnen de Panthers zaterdag (01.30 uur Nederlandse tijd) in Washington aan Game 6. De thuisploeg vestigt de hoop op Ovechkin. Hij was nog maar één keer trefzeker in deze serie en de Caps hebben hem hard nodig om een Game 7 af te dwingen.
Tussenstand in de serie: Florida leidt met 3-2
WESTERN CONFERENCE RND 1
Na een behoorlijke oorwassing van de Flames in Game 4, trokken beide ploegen voor Game 5 weer richting Calgary. Dallas had op elke linie moeite om het geweld van de ploeg van Darryl Sutter onder controle te krijgen. Rick Bowness had flink wat huiswerk voor de o zo belangrijke vijfde wedstrijd.
CALGARY PAKT DE CONTROLE OVER DE SERIE
De eerste periode was het vooral afwachten van beide kanten. Dallas probeerde een vuist te maken, maar kreeg na een daverende eerste vijf minuten geen grip op de wedstrijd. Met veel puckbezit voor de Flames in de aanvallende zone was het wederom aan Stars-goalie Jake Oettinger te danken dat de twee teams na twintig minuten met de brilstand richting de kleedkamer trokken. Ondanks het overwicht van de Flames, was de schotenverhouding licht in het voordeel van Dallas (7:6).
Na een hooking penalty voor Rasmus Andersson opende Dallas de tweede periode agressief. Desondanks zette ze ook deze niet om in een goal, resulterend in een erbarmelijke powerplay successie van twee om 19. Bovendien hadden de Flames ook shorthanded de wedstrijd onder controle. Ook de tweede periode was het vooral aftasten en afwachten van beide kanten. Desondanks opende Jason Robertson met nog zeven minuten op de klok de score. Na een goede onderschepping van Jamie Benn, opende Jason Robertson in een 2 v 1 situatie de score, 0-1.
FLAMES STELLEN ORDE OP ZAKEN IN DE DERDE PERIODED
De Flames kwamen furieus uit de kleedkamer en Jake Oettinger kreeg binnen de minuut al een spervuur aan schoten om de oren. De pressie bleef aanhouden en uiteindelijk was het Mikael Backlund — die na goed voorwerk van Blake Coleman en Andrew Mangiapane — de puck achter Oettinger kreeg, 1-1.
Calgary rook spreekwoordelijk bloed en bleef met het strijdplan aanhouden. Net over de helft van de derde periode kwamen de Flames op voorsprong. Andrew Mangiapane was ditmaal het eindstation op aangeven van Backlund, 2-1.
Na andermaal een mislukte powerplay zonder enige vorm van gevaar van Dallas, viel de wedstrijd in het slot aan de andere kant. Trevor Lewis pikte een weggewerkte puck op en schoof de empty-netter om de wedstrijd definitief in het slot te gooien, 3-1.
UP NEXT:
Met het gebrek aan aanvallend vermogen lijken de Flames met deze cruciale overwinning in Game 5 een voorbode op de zege in de serie te hebben genomen. Dat de Stars ook in deze wedstrijd op de been bleven, is andermaal te danken aan goalie Jake Oettinger. De goalie zit in het laatste jaar van zijn Entry Level Contract en er is nog altijd geen witte rook voor een nieuwe verbintenis. Time will tell..
Middenin het playoff geweld van de NHL vond SportAmerika het tijd voor een korte update over een aantal opvallende zaken die spelen in de NHL. Zo werd enigszins verrassend Barry Trotz de deur gewezen in New York, zwaaide Patrick Marleau na 23 seizoenen NHL af en won Montreal Canadiens de NHL Draft Lottery. Je leest er alles over in de NHL Update op deze zonnige woensdag.
BARRY TROTZ COACH AF BIJ NEW YORK ISLANDERS
Na een aantal seizoenen veelvuldig vriend en vijand te verbazen door ver door door te stoten in het postseason, besloot het Front Office na een teleurstellend seizoen head coach Barry Trotz op straat te zetten. De 59-jarige Trotz nam het stokje in juli 2018 over van de ontslagen Doug Weight. Al in zijn eerste jaar op Long Island stootten de Islanders door naar de tweede ronde van de playoffs, waarin ze genadeloos met 4-0 naar huis werden gestuurd door Carolina Hurricanes. In de voorbije twee seizoenen bereikte Trotz met de ploeg uit New York de Conference Final en komt het ontslag – na een teleurstellend seizoen – enigszins uit de lucht vallen.
Met meer dan twee decennia en 1800 wedstriiden als head coach zal menig franchise in de rij staan om de handtekening van de Canadees. Maar liefst veertien maal behaalde hij verdeeld over Nashville Predators en Washington Capitals het postseason, met de Stanley Cup winst in 2018 (Washington Capitas, red.) als kroon op het werk.
Hiring Barry Trotz was the single greatest decision that the #Isles franchise has ever made in my lifetime. I’m in shock right now. Thank you for everything Barry. pic.twitter.com/XvR3pmbCZx
Een franchise die al voorzichtig naar de diensten van de Canadees hengelde is Detroit Red Wings. Met een rooskleurige toekomst voor de boeg in Detroit en de verstandig gemaakte keuzes door de tandem Steve Yzerman – Nicklas Lidstrom past Trotz als gegoten in het profiel van de opvolger van de ontslagen Jeff Blashill. Verder worden onder andere Philadelphia Flyers en Winnipeg Jets in de wandelgangen gelinkt aan de head coach. Geboren in Winnipeg zou de denkbeeldige cirkel rond zijn, mocht Trotz daadwerkelijk bij de Jets tekenen.
PATRICK MARLEAU KONDIGT OFFICIEEL AFSCHEID AAN
Het afscheid hing al een tijd in de lucht, maar afgelopen week werd de definitieve kogel dan daadwerkelijk door de kerk geschoten. Patrick Marleau zwaait na 23 seizoenen af als speler in de NHL. Zijn laatste wedstrijd dateerde alweer van het seizoen 2020 – 2021.
Mister Shark werd in 1997 als tweede overall door San Jose Sharks opgepikt in de NHL Entry Draft en groeide uit tot het gezicht van de franchise. In 21 seizoenen San Jose kwam de forward tot een totaal van 1607 goals, 522 goals en 1111 punten. In alle drie de categorieën voert de Canadees het franchiseklassement aan. Na Joe Thornton (804) staat hij tevens op een tweede plaats in het assistklassement. Bovendien plaatste de ploeg uit Californië zich in zeventien van de 21 seizoenen met Marleau op het roster voor het postseason. Ook in aantal playoff wedstrijden, goals en punten prijkt de naam van Marleau bovenaan de franchiselijsten. Op 19 april 2021 passeerde hij met wedstrijd nummer 1768 all-time leader Gordie Howe voor meeste wedstrijden in de NHL.
STANLEY CUP DROOGTE
Toch heeft de 42-jarige multi-inzetbare forward ook een “negatief” record achter zijn naam staan. Met een totaal van 1779 wedstrijden in de NHL is hij de speler met de meeste wedstrijden in de NHL, zonder een Stanley Cup op het palmares.
Na twintig jaar San Jose Sharks en korte avonturen bij Toronto Maple Leafs, andermaal San Jose Sharks, Pittsburgh Penguins en Sharks ronde nummer drie is het boek Marleau nu definitief verleden tijd.
MONTREAL CANADIENS WINNEN NHL DRAFT LOTTERY
Montreal Canadiens heeft officieel de first overall pick in de NHL Entry Draft gewonnen. Nadat de ploeg uit Canada het reguliere seizoen op de laatste plaats in de League eindigde, maakte ze als gevolg de grootste kans op de Nr.1 Pick. Het is bovendien voor het eerst sinds Toronto Maple Leafs in 1985, dat de host city ook de eerste keuze in de Draft toegewezen krijgt. Het is tevens voor het eerst sinds 1980 (Doug Wickenheiser, red.) dat men in Montreal als eerste de keuze bekend mag maken.
Voor het tweede jaar op rij wint de ploeg met de grootste kans ook daadwerkelijk de first overall pick. Vorig jaar was het Buffalo Sabres, dat met blue-liner Owen Power aan de haal ging.
Grote winnaar van de avond was New Jersey Devils, dat als “vijfde” de Lottery in ging, maar getrakteerd werd op de second overall pick. Het is na 2019 (Jack Hughes, red.) al de tweede keer dat de Devils in de top twee haar keuze mag maken.
Voor de NHL-fans is de mooiste tijd van het jaar eindelijk aangebroken. Zestien teams zijn zestien overwinningen verwijderd van die schitterende Stanley Cup. In de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei barstte het spektakel in alle hevigheid los en natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van alle ontwikkelingen!
EASTERN CONFERENCE RND 1
De Boston Bruins hingen na twee verloren wedstrijden in Raleigh in de touwen. In de eigen TD Garden wisten ze zich onder de druk van de Canes uit te spelen en wonnen de B’s hun twee thuiswedstrijden. Waar de tweede ronde voor Carolina een paar dagen geleden nog een kwestie van tijd leek, daar moet Rod Brind’Amour nu het beste van zichzelf en zijn team naar boven zien te krijgen. Wat meer succes op de powerplay zou al veel helpen. Boston was 4-for-14 in de laatste twee wedstrijden en Carolina zette daar 0-for-10 tegenover.
HURRICANES WERVELEN
Met de teruggekeerde Charlie McAvoy, maar nog altijd zonder Hampus Lindholm begonnen de Bruins aan die belangrijke Game 5. De favoriete Hurricanes hadden geen mededogen, want Jaccob Slavin zette hen al na zes minuten op 1-0. Op de powerplay hadden de Canes nog niet veel laten zien in deze serie, maar in de persoon van Anthony DeAngelo gaven de special teams een teken van leven: 2-0. Carolina bleef de bovenliggende partij en mocht na een kwartier in de tweede periode opnieuw juichen. Met zijn tweede van het postseason schoot Seth Jarvis de 3-0 achter Jeremy Swayman.
Diezelfde Jarvis tekende ook voor de 4-0. Na twee wedstrijden waarin de PP een tandeloze tijger bleek, was het nu twee keer raak voor ze. Boston probeerde Antti Raanta daar waar mogelijk onder vuur te nemen en slaagde halverwege de derde periode in die opzet. Connor Clifton was van de hatelijke nul met de 4-1. Vincent Trocheck was als aangever al betrokken bij twee goals, maar nam zelf de laatste voor zijn rekening: 5-1.
UP NEXT:
Als we de wetten van de logica volgen, zal deze serie na Game 6 weer in evenwicht zijn. Voorlopig zijn alle wedstrijden in deze eerste ronde gewonnen door de thuisploeg en de Bruins hopen die traditie nog één wedstrijd aan te houden. Zij staan vrijdag (01.00 uur Nederlandse tijd) met de rug tegen de muur. In 2019 en 2020 versloegen de B’s deze tegenstander in het postseason, maar de Hurricanes zijn gegroeid. In Game 5 toonden ze bij vlagen hun klasse en dus weet Boston dat hen een loodzware opdracht wacht.
Tussenstand in de serie: Carolina leidt met 3-2
Een vijfde wedstrijd in een best-of-7 is altijd enorm belangrijk, maar voor de Toronto Maple Leafs heeft het nog net wat meer lading. Na de overtuigende zege in Game 3 volgde een kansloze nederlaag in Game 4. De Tampa Bay Lightning leken daarin meer en meer op een team dat voor een derde titel op rij gaat. De Maple Leafs dragen nog altijd die last van de geschiedenis op hun schouders en kunnen zich daarom een nederlaag in Game 5 niet veroorloven.
LEAFS TONEN MENTALE WEERBAARHEID
Steven Stamkos liet even op zich wachten in deze serie, maar in Game 4 arriveerde de captain op het juiste moment. Zijn goal in dat duel inspireerde de Lightning en in Game 5 was het opnieuw snel raak. Nog geen minuut later stond het al 2-0 voor de bezoekers uit Florida. Op de powerplay scoorde Victor Hedman zijn tweede van deze play-offs. Op de tribunes voelden de Leafs-fans de bui alweer hangen, maar op het ijs schudden de spelers deze tegenslagen van zich af.
In de tweede periode verscheen de naam van John Tavares voor het eerst in de serie op het scoreformulier. Morgan Rielly en William Nylander bezorgden de Leafs in de derde periode zelfs de voorsprong. Bij de fans was het gevoel volledig omgeslagen, maar dit veranderde na de gelijkmaker van Ryan McDonagh. Wie anders dan Auston Matthews stuurde de achterban dolgelukkig huiswaarts. Zijn goal zes minuten voor tijd betekende de gamewinner en een 3-2 voorsprong in de serie.
UP NEXT:
De emoties schoten in deze wedstrijd alle kanten op. Tampa Bay dacht bij 2-0 het duel mogelijk al in de zak te hebben, maar de Leafs toonden zich weerbaar. Verrassend weerbaar misschien wel. Zij staan (weer) op de drempel van de tweede ronde en kunnen vrijdag (01.30 uur Nederlandse tijd) de titelverdediger elimineren.
Tussenstand in de serie: Toronto leidt met 3-2
WESTERN CONFERENCE RND 1
Na twee ruime nederlagen tegen de Minnesota Wild greep Craig Berube voor Game 4 terug op een beproefd recept. Met Jordan Binnington onder de lat wonnen de Blues in 2019 de Stanley Cup en hij was het die de voorkeur kreeg boven Ville Husso. Het recept sloeg aan, de Blues wonnen Game 4 en vertrokken met een gelijke stand in de serie weer naar The State of Hockey. Voor de vijfde wedstrijd stond Berube nu voor een interessante keuze. Doet hij weer een beroep op Binnington of geeft hij Husso, die in het reguliere seizoen overtuigde, het voordeel van de twijfel?
TARASENKO HET MANNETJE VOOR DE BLUES
Craig Berube koos voor Binnington en de goalie kreeg al binnen vijf minuten een welkom steuntje in de rug. De powerplay van de Blues scoorde in elke wedstrijd en trok die lijn door in Game 5. Met alweer zijn vierde van het postseason opende Ryan O’Reilly het bal. Eveneens in de eerste periode blies Karill Kaprizov de PP van de Wild leven in. Zij waren 2-for-17 in de eerste vier duels en konden deze goal dus goed gebruiken. Diezelfde Kaprizov herhaalde dit kunstje in de slotminuten van de eerste periode. Weer op de PP schoot hij zijn zevende tegen de touwen.
Toch was het niet Kaprizov die na afloop in de schijnwerpers stond. Die eer was weggelegd voor een landgenoot van hem. Brandon Saad schoot in de tweede periode de Blues langszij en legde daarmee de rode loper uit voor Vladimir Tarasenko. De sterspeler van St. Louis ging in de laatste 20 minuten voorop in de strijd en hielp zijn club met een knappe hattrick aan een 5-2 overwinning en een 3-2 voorsprong in de serie.
UP NEXT:
Een serie die het verdient om over zeven wedstrijden te gaan, maar daar zullen ze in St. Louis ongetwijfeld anders over denken. Vladimir Tarasenko leidde zijn team naar een overwinning in Game 5, maar daarvoor moesten ze wel eerst een stormachtige eerste periode overleven. Zo’n storm kunnen ze waarschijnlijk ook in Game 6 verwachten. Minnesota heeft de zinnen gezet op de Stanley Cup, maar moet vrijdag (03.30 uur Nederlandse tijd) eerst deze serie in leven zien te houden.
Tussenstand in de serie: St. Louis leidt met 3-2
De cijfers waren keihard na de derde wedstrijd: 14-2. Twee keer hadden de Oilers geen spaan heel gelaten van de LA Kings en ze keken dan ook al stiekem vooruit naar de volgende ronde. Dit was echter buiten de standvastige Kings gerekend. Zij hielden niet alleen de supersterren van Edmonton van scoren, maar ook al hun adjudanten. Jonathan Quick kreeg in Game 3 vier goals om zijn oren, maar herpakte zich met een shutout.
OILERS IN ZWAAR WEER
In Game 5 was het aan de Oilers om weer van zich af te bijten. Zij die een furieus Edmonton hadden verwacht, kwamen bedrogen uit. Het waren de Kings die heersten in de eerste periode en dankzij Troy Stecher al vroeg op voorsprong kwamen. De 28-jarige blueliner speelde in Game 4 pas voor het eerst in deze serie en scoorde ook toen al. Zijn treffer werd in de tweede periode ongedaan gemaakt door Zack Kassian, die enigszins vanuit het niets de 1-1 scoorde.
Adrian Kempe en andreas Athanasiou herstelden nog in diezelfde periode de voorsprong voor de bezoekers. In de derde periode namen de supersterren van Edmonton het heft in handen. Een goal van Connor McDavid en twee van Leon Draisaitl hielden de Oilers in de wedstrijd. Tussendoor had Phillip Danault de Kings nog op 4-2 gezet. Al deze treffers werden gescoord door de special teams van de betreffende teams en na 60 minuten stond er een 4-4 op het bord. De noodzakelijke OT duurde slechts 72 seconden. Met zijn tweede van de avond én de play-offs stuurde Kempe de Kings met een voorsprong terug naar LA.
UP NEXT:
Voor aanvang van het seizoen hadden niet veel mensen de Kings in de play-offs verwacht. Dat hebben de mannen van Todd McLellan alvast bereikt en ze staan zelfs op de drempel van de tweede ronde. Voor de Oilers is het een geruststelling dat de Kings in eigen huis bepaald niet onverslaanbaar zijn. Vrijdag (04.00 uur Nederlandse tijd) in Game 6 zullen McDavid en Draisaitl hun team voor de zoveelste keer aan de hand moeten nemen, want anders eindigt het seizoen opnieuw in tranen.
Toptalent Reid Detmers kende nog geen geweldige start van het seizoen, maar daar kon vannacht een dikke streep onder. De talentvolle 22-jarige werper gooide namelijk een no-hitter tegen de Tampa Bay Rays. Het was de 12e no-hitter uit de historie van de Los Angeles Angels en de eerste sinds de memorabele combined no-hitter van Taylor Cole en Felix Peña in de eerste thuiswedstrijd na de plotselinge dood van Tyler Skaggs.
Terwijl het dit seizoen nog niet zo wilde vlotten met de optredens van Detmers, liet hij vannacht zien waarom hij door MLB Pipeline wordt gerangschikt als meest talentvolle linkshandige prospect. Hij startte de avond nog met een matig ERA van 5.32, maar in deze wedstrijd stond er geen maat op hem.
De eerste vijf inning was Detmers zelfs vlekkeloos, maar die slagbeurt begon hij met vier wijd voor Taylor Walls nadat zijn curveball bij 3 om 2 net iets over de slagzone vloog. Een keurige vangbal van Anthony Rendon op een linedrive van Vidal Brujan en een heads up double play van Jared Walsh later was hij echter ook die inning zonder kleerscheuren doorgekomen.
FOUTJE, BEDANKT!
Even sloeg de mensen in Angel Stadium de schrik om het hart, toen in de zevende inning diezelfde Walsh die eerder defensief nog zo’n grote steun was geweest, nu een klap van Brett Phillips niet onder controle kreeg. Zijn gegoochel met de bal zorgde ervoor dat er geen uit mogelijk was op het eerste honk. Een zucht van verlichting ging door het publiek, toen bleek dat de scorers de eerstehonkman een fout hadden aangerekend en daarmee de no-hitter in stand bleef gehouden. Niemand zal zo blij zijn geweest met die beslissing als Walsh, die tevreden in zijn handschoen sloeg.
Op dat moment was de verdere spanning al uit de wedstrijd. De Angels liepen vroeg uit naar een 8-0 voorsprong, onder meer dankzij homeruns van Mike Trout en Chad Wallach op het gooien van Corey Kluber, die er ongenadig hard van langs kreeg. De ervaren righty stond slechts drie innings op de heuvel, maar kreeg daarin wel al die acht vroege punten tegen. Later in de wedstrijd stuurde manager Kevin Cash nog enkele veldspelers naar de heuvel, waarop de Angels hun marge verder konden uitbouwen.
Anthony Rendon bats left-handed for the first time in his career and he hits a home run! pic.twitter.com/pXcE8GhrVW
— Talkin’ Baseball (@TalkinBaseball_) May 11, 2022
Trout tikte een tweede over de hekken, maar vooral de tweede van Rendon was opmerkelijk. Tegenover Phillips stapte hij voor het eerst in zijn carrière linkshandig de batter’s box in, maar sloeg de bal alsnog de tribunes achter het buitenveld in.
ROOKIE MET 2 K’S
Detmers is de 25e rookie die erin slaagt om een no-hitter te volbrengen. Hij volgt daarmee Arizona Diamondback Tyler Gilbert op, die het zelfs in zijn eerste start presteerde om de San Diego Padres zonder honkslag te houden. Opmerkelijk is dat Detmers slechts twee strikeouts gooide en eenmaal vier wijd. Hij had zijn no-hitter dus vooral te danken aan groundouts (11) en flyouts (8). In de laatste 42 seizoenen was er slechts één andere pitcher in geslaagd om een tegenstander hitloos te houden met maar twee of minder strikeouts, dat was Francisco Liriano in 2011.
Nog nooit gooide Detmers zoveel ballen in de Majors als vannacht. Hij had in totaal 108 pitches nodig om zich door de negen innings te manoeuvreren. Tot nu toe was zijn maximum 97 pitches geweest. Bovendien was hij nog nooit voorbij de zesde inning gekomen.
NO-HIT-HISTORY
Het was de 12e no-hitter van de Los Angeles Angels en dus de eerste sinds de combined no-hitter tegen de Mariners in de eerste wedstrijd in Angel Stadium na de plotselinge dood van Tyler Skaggs. De laatste individuele no-hitter van een speler uit de organisatie kwam op naam van Jered Weaver, die presteerde het op 2 mei 2012 tegen de Twins.
Vorig seizoen regende het enige tijd no-hitters en ook dit seizoen staat de teller hiermee al op twee. Detmers is de eerste individuele pitcher die er dit seizoen in is geslaagd om een no-hitter te gooien, maar wel hielden vijf pitchers van de New York Mets een kleine twee weken geleden de krachtige lineup van de Philadelphia Phillies op 0 honkslagen.
Voor de NHL-fans is de mooiste tijd van het jaar eindelijk aangebroken. Zestien teams zijn zestien overwinningen verwijderd van die schitterende Stanley Cup. In de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei barstte het spektakel in alle hevigheid los en natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van alle ontwikkelingen!
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
EASTERN CONFERENCE RND 1
Wanneer staan de echte Florida Panthers op? De winnaar van de Presidents’ Trophy maakte maar zelden indruk in de eerste drie wedstrijden en heeft maar geen antwoord op het degelijke spel van de Capitals. De problemen worden mooi weergegeven door de special teams. De powerplay, bepaald niet misselijk tijdens het reguliere seizoen, is 0-for-9 in de serie. Daar staan dan 4 goals op de PP van Washington tegenover. Alex Ovechkin en consorten lijken op het juiste moment te pieken en kunnen zomaar een reuzendoder worden.
CATS ZETTEN TANDEN IN CAPS
De Panthers zullen vast met goede bedoelingen aan Game 4 zijn begonnen, maar het waren de Capitals die beter uit de startblokken kwamen. Niet voor het eerst deze play-offs deden de Caps de tegenstander pijn op de powerplay. Met zijn derde van ’t postseason opende T.J. Oshie de score. Een tegenvaller voor de Cats, maar ze trokken wel langzaam maar zeker het initiatief naar zich toe. Na een kwartier betaalde dit zich uit in de gelijkmaker van Carter Verhaeghe.
Florida was daarna de bovenliggende partij, maar Ilya Samsonov bleek een vervelende sta-in-de-weg. Halverwege de derde periode beloonde Evgeny Kuznetsov zijn landgenoot door de 2-1 te scoren. Dit leek de gamewinner te zijn, maar dat was buiten Sam Reinhart gerekend. De voormalig speler van de Sabres heeft vast mooiere goals gescoord, maar zelden zo’n belangrijke als deze 2-2. Voor het eerst in deze serie moest er een OT aan te pas komen. Daarin was het opnieuw Verhaeghe die Samsonov klopte en daarmee het evenwicht in de serie terugbracht.
UP NEXT:
Is dit het kantelpunt in de play-offs voor de Florida Panthers? Andrew Brunette zag zijn team heersen op de shot clock (32-16) en Game 4 controleren. Toch had het niet veel gescheeld of Washington was met een 3-1 voorsprong naar Florida vertrokken. De goal van Reinhart geeft aan dat het allemaal niet mooi hoeft te zijn. Alleen de winst telt in de play-offs. Opvallend is wel dat Florida, ondanks het surplus aan offensief talent, nog altijd wacht op de eerste PPG in deze serie.
Tussenstand in de serie: serie in evenwicht 2-2
Hebben de Rangers een probleem nu Igor Shesterkin niet helemaal de topvorm lijkt te hebben? De Rus noteerde in het reguliere seizoen een 2.07 GAA, maar zit daar in de play-offs bijna anderhalf punt boven (3.53). Dit zal Gerard Galland zorgen baren richting Game 4. Louis Domingue weet die zorgen voorlopig weg te nemen bij de Penguins. De goalie krijgt daarbij hulp van Jake Guentzel, die in elk van de eerste drie wedstrijden van de serie wist te scoren.
WAAR IS IGOR?!
De Rangers wisten wat hen te doen stond. Winnen in Pittsburgh en met een gelijke stand in de serie terugkeren naar MSG. Het begin van de Blueshirts mocht er zijn, want met zijn eerste van de play-offs zette Alexis Lafreniere de bezoekers op voorsprong. De Penguins scoorden in Game 3 al twee keer op de PP en zo kwam ook de gelijkmaker van Sidney Crosby tot stand. Halverwege de eerste periode zette de superster zijn team naast de Rangers, maar veel was er na 20 minuten nog niet aan de hand.
Hoe anders was dit na 40 minuten. Mike Matheson nam de 2-1 voor zijn rekening en vervolgens vergaten de Rangers Jake Guentzel te verdedigen. De aanvaller scoorde zijn vijfde in deze serie en voor de derde keer deze avond was Crosby betrokken bij een goal. Mark Friedman maakte het nog erger voor New York, dat in de persoon van Adam Fox nog wel iets terug zou doen. Er was voor de Rangers echter geen houden aan. Voor de tweede wedstrijd op rij zouden de Penguins zeven keer scoren en weer haalde Shesterkin de 60 minuten niet.
UP NEXT:
Vier wedstrijden gespeeld en 20 goals tegen. Dit geeft de problemen van de New York Rangers aan. Op het moment suprême geeft Igor Shesterkin niet thuis en kan de defensie Jake Guentzel en Sidney Crosby niet afstoppen. Donderdag (01.00 uur Nederlandse tijd) wordt Game 5 in MSG gespeeld en zal Gerard Gallant met een meesterzet moeten komen om het seizoen in leven te houden. Zijn team delft in vrijwel alle statistieken het onderspit, dus de Rangers-coach hoeft zich niet te vervelen.
Tussenstand in de serie: Pittsburgh leidt met 3-1
WESTERN CONFERENCE RND 1
Afgelopen nacht kon Colorado Avalanche zich als eerste franchise plaatsen voor de tweede ronde van de playoffs. Met een 3-0 tussenstand in de serie op zak werd de jacht op de tweede sweep in de eerste ronde op rij ingezet.
PREDATORS HOUDEN LANG STAND
De wedstrijd ontbrandde direct vanaf de face-off. Met nog geen twee minuten op de klok opende Andre Burakovsky de score namens Colorado, 0-1. Beide teams maakten er een aantrekkelijke eerste periode van met veel powerplay mogelijkheden. Ondanks een een 13:6 schotenverhouding in het voordeel van de Avs, kwam Nashville met nog een minuut op de klok langszij. Een verloren face-off en turnover werd door Yakov Trenin vakkundig tot goal verwerkt, 1-1.
De tweede periode was net als bij Calgary – Dallas een kopie van de eerste. Net op het moment dat Nashville enigszins grip op de periode leek te krijgen met puckbezit in de zone van Colorado, kwamen de Avs andermaal op voorsprong. Cale Makar joeg de puck met een kiezelhard schot in het dak van het doel, 1-2. De ploeg van John Hynes toonde andermaal karakter en kwam via opnieuw Yakov Trenin op gelijke hoogte. Met nog iets meer dan drie minuten op de klok maakte de 25-jarige Rus op aangeven van Colton Sissons de 2-2.
COLORADO TOONT VOLDOENDE VEERKRACHT
Hoe attractief het spelbeeld in de eerste twee periodes was, zo aftastend waren beide ploegen in de laatste twintig minuten. Aankomend free agent Filip Forsberg maakte gebruik van een zwakke liniewissel aan de kant van Colorado en zette de ploeg uit Tennessee brutaal op voorsprong, 3-2. De manschappen van Jared Bednar lieten er geen gras over groeien en toonden middels een gelijkmaker van Devon Toews over voldoende karakter te beschikken, 3-3. Uitblinker Cale Makar bracht vervolgens Valeri Nichushkin met een prachtige cross-ice pass in stelling, die de Avs voor de derde keer op voorsprong bracht. De empty-netter van Nathan MacKinnon (3-5) was de definitieve nekslag voor Nashville en hiermee werd de eindstand in de serie op een genadeloze 4-0 bepaald.
UP NEXT:
Het postseason toetje van Nashville bleef beperkt tot de eerste ronde. Colorado plaatst zich daarentegen met speels gemak voor de tweede ronde, waar een serie tegen St. Louis Blues of Minnesota Wild wacht. De ploeg uit Denver kan zich in alle rust voorbereiden en zal hopen dat het bij de replay van de Winter Classic zal uitdraaien op een best-of-7 en veel overtime.
Eindstand in de serie: Colorado Avalanche 4 – 0 Nashville Predators
Vannacht was het alweer tijd voor Game 4 tussen Pacific Division winnaar Calgary Flames en Dallas Stars. Na brutaal op een 2-1 voorsprong in de serie te zijn gekomen, kregen de fans in Texas vooral hoop op een stiekeme overwinning. Die hoop zal na de laatste zestig minuten behoorlijk zijn gedaald.
CALGARY DE BAAS IN HET AMERICAN AIRLINES CENTER
Vanaf de eerste seconde liet de ploeg van Darryl Sutter er geen gras over groeien. Met aanvallend spel werd Dallas meteen onder druk gezet. Na anderhalve minuut moest Johnny Gaudreau — na een check tegen het hoofd van Vladislav Namestnikov — tijdig het strijdtoneel verlaten en werd direct duidelijk dat beide ploegen het fysieke aspect niet zouden schuwen. Dat men na twintig minuten met een 0-0 tussenstand van het ijs stapte, was volledig aan Stars-goalie Jake Oettinger te danken. Met wellicht de redding van het seizoen hield hij Tyler Toffoli van een zeker lijkende 0-1 voorsprong af. Op alle facetten werd Dallas van het kastje naar de muur gespeeld en gaf de schotenverhouding dit feilloos weer, 19:8.
De tweede periode werd qua spelbeeld een kopie van de eerste twintig minuten. Calgary met veel puckbezit in de aanvallende zone en Dallas dat vaak noodgedwongen aan de noodrem moest trekken. Na penalty’s voor Jani Hakanpaa en Radek Faksa was het een kwestie van tijd, alvorens Calgary in de 5 v 3 situatie de score opende. Rasmus Andersson was het eindstation van de aanval die zelfs Oettinger teveel werd, 0-1. Voor de gehele tweede twintig minuten kwam Dallas niet uit de eigen zone vandaan, resulterend in monsterachtige shifts.
CALGARY NEEMT DEFINITIEF AFSTAND IN DE DERDE
De lange shifts aan de kant van Dallas brak de ploeg van Rick Bowness op in de derde periode. Toch kwam Dallas bijna op gelijke hoogte, ware het niet dat Namestnikov echter Jacob Markstrom op zijn weg vond. Na andermaal een weergaloze redding van Oettinger in een 3 v 1 situatie, verdubbelde Johnny Gaudreau de score. John Klingberg pakte een hooking penalty op een doorgebroken Gaudreau en het cadeautje in de vorm van een penalty shot werd vakkundig uitgepakt, 0-2. Elias Lindholm gooide op aangeven van Johnny Gaudreau de wedstrijd definitief in het slot, 0-3. Met nog iets meer dan vijf minuten op de klok bracht Tyler Seguin de spanning in de wedstrijd terug met een powerplay goal — inclusief empty-net –, 1-3. Mikael Backlund maakte met een empty-netter echter aan alle Dallas-illusies een einde en bepaalde de eindstand op 1-4.
UP NEXT:
Zonder de uitblinkende Jake Oettinger had dit een monsterzege voor de Flames kunnen worden. Met vijftig saves vestigde de jonge goalie een franchise record voor reddingen in de playoffs. Over zestig minuten gaf Game 4 de daadwerkelijke krachtsverhoudingen tussen beide teams het beste weer. Game 5 staat voor woensdag- op donderdagnacht weer in Canada op het programma en lijkt het kwartje de kant van de Flames op te gaan vallen.
De Bucks, Mavericks en 76ers hebben na game 4 de stand in hun serie op 2-2 gebracht, terwijl de Warriors op 3-1 zijn gekomen tegen de Grizzlies.
EASTERN CONFERENCE
CELTICS – BUCKS: 116-108
In de serie tussen de Bucks en de Celtics hebben beide teams na vier duels een uitduel en een thuisduel gewonnen. De Bucks, nog steeds zonder Khris Middleton, kregen in eigen huis de kans om een 3-1 voorsprong te pakken en begonnen goed aan game 4. Dankzij een 18-25 eerste kwart werd de voorsprong gelijk gepakt. Het antwoord van de Celtics in het tweede kwart was prima (29-23), waardoor de Bucks maar met een voorsprong van een punt de rust in gingen.
In het derde kwart sloegen de Bucks weer terug (26-32), waardoor ze met een voorsprong van zeven punten begonnen aan het vierde en beslissende kwart. Dit kwart bleek niet in het voordeel van de Bucks te zijn. Eerst zorgden de Celtics ervoor dat er met nog vijf minuten te gaan een gelijke stand op het scorebord stond. Daarna werd in de laatste vijf minuten een run gemaakt, waardoor het kwart met 43-28 overtuigend werd gewonnen en de Celtics met een 116-108 comeback zege terug naar Boston gaan.
Deze zege is vooral ontstaan door Jayson Tatum en Al Horford. Tatum scoorde 30 punten en veroverde 13 rebounds. Horford scoorde een playoff career-high 30 punten en noteerde ook 8 assists. De Bucks zagen eigenlijk alleen Giannis Antetokounmpo (34 PTS, 18 REB, 5 AST) presteren op niveau. De Celtics schoten betere van achter de driepuntlijn en hadden meer assists. Met een 2-2 stand gaat de serie terug naar Boston.
Met grootste moeite hebben de Warriors in eigen huis een 3-1 voorsprong gepakt. De Grizzlies, zonder Ja Morant, maakte het de thuisploeg gedurende de wedstrijd behoorlijk lastig. Memphis schoot uit de startblokken en eindigde het eerste kwart met een 24-20 voorsprong. In het tweede kwart groeide deze voorsprong zelfs even naar bijna tien punten. De slotfase van de eerste helft was dan weer voor de Warriors. Het gat werd daardoor verkleind naar drie punten met rust.
In het derde kwart waren de Grizzlies weer iets beter en namen ze een voorsprong van vijf punten mee richting het vierde kwart. Het bleek niet genoeg. Met nog vijf minuten te gaan in dit vierde kwart stonden de Grizzlies nog steeds voor, maar de Warriors besloten toen dat het wel genoeg was. Dankzij een 29-39 vierde kwart en een block van Draymond Green in een hectische slotfase, wonnen de Warriors met 98-101 en gaan ze met een 3-1 voorsprong richting Memphis.
Stephen Curry was met 32 punten, 5 rebounds, 8 assists en vier driepunters de topscorer van het duel. Curry schoot tevens zijn 500ste postseason driepunter raak. Bij de Grizzlies was Jaren Jackson Jr (21 PTS, 5 REB en 5 BLK) de uitblinker. Het was ondanks een prima wedstrijd niet voldoende voor een knappe en verrassende overwinning. De Warriors rebounden beter, en hadden vier turnovers minder. Dit gaf, samen met het block van Green, de doorslag.
Voor de NHL-fans is de mooiste tijd van het jaar eindelijk aangebroken. Zestien teams zijn zestien overwinningen verwijderd van die schitterende Stanley Cup. In de nacht van maandag 2 mei op dinsdag 3 mei barstte het spektakel in alle hevigheid los en natuurlijk houden we je bij SportAmerika op de hoogte van alle ontwikkelingen!
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
EASTERN CONFERENCE RND 1
Is Jeremy Swayman de talisman voor de Boston Bruins? Met de jonge goalie tussen de palen wonnen de B’s Game 3 in deze serie en Bruce Cassidy zag voor Game 4 geen reden dit te veranderen. Voor Hampus Lindholm kwam deze wedstrijd te vroeg. De verdediger hoopt in Game 5 weer van de partij te zijn. Rod Brind’Amour kreeg goed nieuws uit de ziekenboeg. Hij kan voor de vierde wedstrijd weer beschikken over Antti Raanta, waardoor Pyotr Kochetkov terugvalt in zijn rol als backup.
GEFRUSTREERDE CANES
De Bruins kregen vlak voor de wedstrijd een flinke domper te verwerker. Charlie McAvoy werd in het Covid-protocol geplaatst en moest Game 4 laten schieten. Zonder hun sterspeler hadden de Bruins niet al te veel in de melk te brokkelen. Carolina had het overwicht en Brett Pesce was degene die namens de Canes de score opende. Lang mochten ze niet van die voorsprong genieten. Met zijn derde van de play-offs tikte Patrice Bergeron de puck voorbij Antti Raanta.
De man van de assist op Pesce nam al vroeg in de tweede periode de 1-2 voor zijn rekening. Jordan Staal liet de Canes juichen, maar Brind’Amour zag zijn spelers daarna in polonaise naar de sin bin gaan. Lang ging het goed, maar in de slotminuten van de periode was het alsnog Jake DeBrusk die hen dit betaald zette.
De derde was koud onderweg toen Brad Marchand, nog altijd op de PP, de Bruins voor het eerst op voorsprong zette. De Canes zaten op deze zondagmiddag (Amerikaanse tijd) niet lekker in hun vel, want de frustraties namen toe en de achterstand liep verder op. David Pastrnak tilde de marge naar twee en in de laatste minuut bepaalde Marchand met een empty-netter de eindstand op 5-2.
UP NEXT:
Niet verwacht, maar wel gekregen. In Raleigh hadden de Bruins aanvallend niet overdreven veel in te brengen, maar in de eigen TD Garden knokten ze zich volledig terug in deze serie. In Game 4 liep de emmer bij een aantal Canes behoorlijk over en daar zal Brind’Amour zijn mannen ook op wijzen als Game 5 zich straks aandient. Woensdag (01.00 uur Nederlandse tijd) wordt deze in Raleigh gespeeld en daar is het voor de Hurricanes zaak uit de strafbank te blijven. De eigen powerplay is niet fameus in deze serie, maar het is niet de bedoeling die van de Bruins te vaak een kans te geven.
Tussenstand in de serie: serie in evenwicht 2-2
Een achtbaan. Zo kun je de eerste drie wedstrijden in deze best-of-7 wel typeren. Het vliegt alle kanten op tussen de Maple Leafs en Lightning en door de winst in Game 3 heeft Toronto de titelverdediger al enigszins het mes op de keel gezet. Voor Sheldon Keefe moet het een hele geruststelling zijn dat de goals niet alleen komen van de grote namen, maar bijvoorbeeld ook een David Kampf de weg naar de goal vindt. Jon Cooper zal van zijn mannen vooral veel meer scherpte verlangen in Game 4.
LIGHTNING STRIKES
Of de Bolts scherp waren? Binnen de kortste keren had de Lightning de voorsprong te pakken. Van captain Steven Stamkos hadden we nog niet veel vernomen, maar hij schoot de openingstreffer binnen. Pierre-Edouard Bellemare liet deze al snel volgen door de 2-0 en nog voor de periode halverwege was, tekende Pat Maroon al voor 3-0. De Maple Leafs kregen wel wat kansen op de PP, maar de volgende goal was toch weer voor de Lightning. Ross Colton verschalkte Jonathan Quick voor de 4-0.
Voor de Leafs dreigde een monsterscore toen Corey Perry, op de powerplay, de 5-0 achter Quick schoot. De Bolts leken daarmee hun statement gemaakt te hebben, want daarna ging de voet wat van het gaspedaal. Het stelde de Leafs in de derde periode zelfs in staat wat terug te doen. William Nylander scoorde zijn eerste goals van de serie en Jake Muzzin schoot een derde goal voor Toronto tegen de touwen. Het laatste woord was echter voor de Lightning. Met zijn tweede van de avond bepaalde Colton de eindstand op 7-3.
UP NEXT:
We moeten al meer dan 50 wedstrijden in het postseason terug willen we een reeks van twee nederlagen op rij van de Lightning tegenkomen. Ook nu hadden ze een nederlaag in Game 3 nodig om “aan” te staan voor Game 4. De oneven wedstrijden in deze serie zijn tot nu toe voor Toronto, die dan de Bolts keihard zien terugslaan in de even duels. Om de tweede ronde te bereiken, zal Tampa Bay die gewoonte moeten doorbreken. Die kans krijgen ze woensdag (01.30 uur Nederlandse tijd). Cooper zal dan van zijn mannen opnieuw scherpte eisen. En een betere powerplay, want met 1-for-8 hield dat in Game 4 niet over.
Tussenstand in de serie: serie in evenwicht 2-2
WESTERN CONFERENCE RND 1
Na overwinningen in Game 2 en 3 was Minnesota er veel aan gelegen om met een overwinning in Game 4 de serie zo goed als in het voordeel van de Wild te beslissen. Met de staart tussen de benen belandde de ploeg van Dean Evason weer terug op aarde.
ST. LOUIS MAAKT GEBRUIK VAN ZWAKTES MINNESOTA
Het was een zware avond voor de Wild. De over het algemeen zo solide linies gaven gisteravond niet thuis en hielpen de Blues veelvuldig in het zadel. De gevreesde GREEF line – Joel Eriksson Ek, Marcus Foligno, Jordan Greenway – speelde matig, Kevin Fiala komt nog altijd niet los dit postseason en Marc-Andre Fleury was geen schim van de goalie die in Game 2 ‘vintage’ was. Dit doet echter niets af aan het feit dat St. Louis Blues de zaken goed voor elkaar met een excellerende Jordan Kyrou voorop.
De winger reageerde in de eerste periode het meest attent op een chaotische situatie voor de neus van Fleury, 1-0. Na een twijfelachtige high-sticking penalty voor Kevin Fiala, liet Minnesota toch zien dat het geheel terecht in de playoffs actief is. De Wild killden een vier minuten durende powerplay van St. Louis met speels gemak en voorkwam Jonas Brodin bovendien een zeker lijkende tweede treffer.
Tegen het einde van de eerste periode was het plotseling toch 1-1. Wie anders dan Kirill Kaprizov maakte voorbereidend werk van Jared Spurgeon feilloos af.
BLUES PAKKEN DE CONTROLE
In de tweede periode was het duidelijk dat St. Louis vol voor de overwinning ging. Met veel pressie werden de Blues door goals van Nick Foligno en andermaal Jordan Kyrou rijkelijk beloond, 3-1. Gedurende de tweede periode behielden de Blues de controle over de wedstrijd en viel de wedstrijd zo goed als in het slot.
Matt Boldy deed aan het begin van de derde periode iets terug met de eerste playoff goal van zijn carrière. De 21-jarige winger overtreft al het gehele seizoen de verwachtingen en is de komende jaren meer dan een stabiele factor voor Dean Evason. Met nog een paar minuten op de klok probeerde Minnesota de gelijkmaker te forceren, maar empty-netters bepaalden de eindstand op 5-2 in het voordeel van de Blues.
UP NEXT:
Het spel van Minnesota stelde over zestig minuten behoorlijk teleur. Ondanks een goede Kirill Kaprizov was de uitslag allesbehalve geflatteerd. Bij St. Louis zijn er vooral defensieve zorgen. Marco Scandella verliet het ijs al in de eerste periode en Berube moet nu een beroep doen op namen die zich nog dienen te bewijzen (Mikkola). Bovendien plegen ze noodgedwongen roofbouw op blue-liners als Justin Faulk – 31 minuten speeltijd –.
Nog altijd zijn de Wild favoriet over zeven wedstrijden, maar de twijfel zal toch toegeslagen zijn bij de fans.
Met veel vertrouwen (en goals) stond de ploeg van Jay Woodcroft vannacht aan de start van Game 4. Met nagenoeg hetzelfde roster – alleen Derek Ryan voor Derrick Brassard – kwamen ze echter van een behoorlijk koude kermis thuis.
SHUTOUT JONATHAN QUICK IN PECHWEDSTRIJD OILERS
Na een stroperige start in de eigen zone, keken de Oilers al vroeg tegen een achterstand aan. Een prachtige pass van Danault bracht Trevor Moore in stelling, die met een open net geen fout maakte, 1-0. In een 4 v 4 situatie vonden de Kings andermaal het net. Een schot van Troy Stetcher vond onderweg de stick van Duncan Keith, die de puck precies genoeg toucheerde om de puck tussen de benen van Mike Smith door te laten vliegen, 2-0. De Kings voerden de boventoon en de schotenverhouding na twintig minuten gaf 20:10 aan.
In de tweede periode hetzelfde spelbeeld met een beter Los Angeles en een uitblinkende Jonathan Quick. Toch werd het gedurende de tweede periode er niet vriendelijker op met over en weer geduw en getouwtrek bij een fluitsignaal. Mikey Anderson en Ryan Nugent-Hopkins voorop.
De laatste twintig minuten een aanvallender Edmonton, dat meer pressie liet zien dan in de eerste twee periodes bij elkaar. In een poging de aansluitingstreffer te forceren, resulteerde een turnover in een (discutabele) goal van Carl Grundstrom. Met puck en al schoof de 24-jarige Zweed richting Mike Smith, waarna de puck uiteindelijk in het doel belandde. Een challenge van Jay Woodcroft haalde echter niets uit, 3-0.
Een empty-netter van andermaal Grundstrom bepaalde eindstand op 4-0.
UP NEXT:
Het spel tussen Game 3 en Game 4 was een verschil van dag en nacht bij Edmonton. Daarbovenop een flinke dosis pech deed echter niets af aan de goede prestatie van Los Angeles Kings. Met een 2-2 tussenstand in de serie zal Game 5 belangrijker worden dan van te voren gedacht.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
