Home Blog Pagina 215

NFL op zondag: Knotsgekke comebacks van Jets en Dolphins

Toon Aerts
-
0
NFL op zondag: Knotsgekke comebacks van Jets en Dolphins

De vroege games afgelopen zondag begonnen eerder gezapig, maar het venijn zat ‘m in de staart. Zowel in Baltimore als in Cleveland kregen we een onwaarschijnlijke comeback te zien. Twee maal van het bezoekende team. De Miami Dolphins leken lang kansloos tegen de Ravens, maar kwamen in een knotsgekke tweede helft nog helemaal terug. De New York Jets stonden bij de two-minute warning nog twee scores achter, maar sleepten toch nog een spectaculaire zege uit de brand. Het relaas van alweer een topavond in de NFL.

Tua, Hill en Waddle voltooien comeback in het vierde kwart tegen de Ravens

Miami Dolphins @ Baltimore Ravens | 42-38

Beide teams waren het seizoen begonnen met overtuigende overwinningen. Lamar Jackson was uitstekend tegen de Jets en hij had er in de eerste helft tegen de Dolphins ook zin in. De wedstrijd begon met een kick-off return van Devin Duvernay en een touchdown van Jaylen Waddle. Via drie touchdown passes van Jackson op Rashod Bateman, Mark Andrews en Demarcus Robinson stond het bij rust 7-28 in het voordeel van de Ravens.

In de tweede helft leek er voor de Ravens lange tijd niks aan de hand te zijn. Via een touchdown van beide teams in het derde kwart begon het vierde kwart met een score 14-35. Toen kregen Tua Tagovailoa en met name zijn receivers Tyreek Hill en Jaylen Waddle het op hun heupen. Toen de kruitdampen van het offensieve geweld waren opgetrokken, had Tua 469 yards en zes(!) passing touchdowns, Hill stond op 190 yards en twee touchdowns en Waddle deed niet voor hem onder met 171 yards en twee touchdowns. Zo gingen de Dolphins naar 2-0 en staan de Ravens nu op 1-1.

Jets verrassen Browns dankzij onside kick en Joe Flacco

New York Jets @ Cleveland Browns | 31-30

De Browns en Jets gingen de eerste helft gelijk met elkaar op. Na rushing touchdowns van Nick Chubb en Breece Hall en receiving touchdowns van Garrett Wilson en Amari Cooper stond er bij rust een 14-14 gelijke stand op het bord in Cleveland, waar ‘Brownie the Elf’ zijn debuut maakte als veldlogo van het stadion.

In het vierde kwart ontbrandde de wedstrijd. Chubb rushte zijn tweede en derde touchdown van de wedstrijd binnen, waarna de Browns een comfortabele 17-30 voorsprong hadden. Met nog 1:22 te gaan in de wedstrijd gooide Joe Flacco een touchdown naar Corey Davis. De Jets veroverden vervolgens de onside kick. Flacco bracht de Jets richting de endzone, waar hij een tweede touchdown naar Garrett Wilson gooide. Nadat het extra punt raak was, stonden de Jets aan het einde van de wedstrijd ineens voor.

Buccaneers winnen nog eens van Saints

Tampa Bay Buccaneers @ New Orleans Saints | 20-10

Tom Brady heeft zijn revanche voor 2021 beet. Vorig seizoen werden Brady en de Bucs nog tweemaal geklopt door de divisierivalen uit New Orleans, maar dat zou de G.O.A.T. niet opnieuw toelaten. In een potige en weinig aantrekkelijke wedstrijd trokken de Buccaneers pas in de tweede helft het laken naar zich toe. In de eerste helft liep het namelijk voor geen meter bij het team van Todd Bowles. De Saints hielden de Buccaneers scoreloos in de eerste twee kwarten, terwijl het zelf weliswaar enkel een field goal wist te scoren in de opening drive.

De wedstrijd leek verder te kabbelen in de tweede helft, tot er een groot gevecht uitbrak tussen de spelers op het veld. De scheidsrechters wezen Mike Evans en Marshon Lattimore aan als aanstokers en stuurden beide mannen van het veld. Het leek enkel de Bucs te inspireren, want de Saints stortten in als een kaartenhuis. Jameis Winston wierp nog drie intercepties, waarvan één pick six. Winston kon nog een touchdown-pass werpen naar Michael Thomas, maar toen was het kalf reeds verdronken voor de Saints.

Lions pakken eerste zege van het seizoen tegen Commanders

Washington Commanders @ Detroit Lions | 27-36

De Detroit Lions hebben niet zo lang als vorig seizoen moeten wachten op hun eerste zege. De jongens van Dan Campbell lieten de thuisfans kirren van plezier met een offensieve topprestatie. Zeker in de eerste helft waren de Lions dominant -aan beide zijden van de bal- en stuurden ze de Commanders scoreloos en met een achterstand van 22 punten de kleedkamer in. De grote ster van de game was Amon-Ra St. Brown, die 170 scrimmage yards verzamelde en twee touchdowns scoorde. Er was zelfs een NFL record weggelegd voor St. Brown, die nu al voor de zesde opeenvolgende game een touchdown ving bovenop acht of meer catches. Geen leeuw -of andere receiver- die het hem ooit voordeed.

In de tweede helft was de wedstrijd meer in evenwicht en deden de Commanders er alles aan om terug te komen. Carson Wentz gooide nog drie touchdowns en ook Antonio Gibson rende nog een touchdown binnen. De Lions hadden echter telkens een antwoord klaar. Ze behielden steeds een voorsprong van minstens acht punten, waardoor ze eigenlijk nooit in de problemen kwamen. De Lions toonden zich gedurende de volledige game een scherp team en zullen nog veel mensen op hun hand krijgen als ze deze positieve manier van spelen kunnen aanhouden.

OVERIGE GAMES

Indianapolis Colts @ Jacksonville Jaguars | 0-24: De Colts en Jaguars waren het seizoen beiden niet overtuigend begonnen met een gelijkspel (Colts) en een nederlaag (Jags). In de afgelopen seizoenen hadden de Colts het altijd lastig tegen de Jaguars en ook gisteravond was dat niet anders. Matt Ryan (3 interceptions, 0 touchdowns) en Jonathan Taylor (54 yards, 0 touchdowns) konden de Colts aanval niet op gang brengen. Aan de andere kant speelde Trevor Lawrence misschien wel zijn beste NFL-wedstrijd tot nu toe. Hij completeerde 25 van zijn 30 passes voor 235 yards en 2 touchdowns. De Jaguars verdediging liet geen enkele touchdown toe, waardoor de shutout eindigde in 0-24.

Carolina Panthers @ New York Giants | 16-19: Beide teams kwamen niet verder dan één touchdown in deze moeizame wedstrijd. Voor de rest werden er alleen maar field goals gescoord. Giants kicker Graham Gano scoorde één field goal meer dan zijn collega aan de andere kant, Eddy Pineiro. Dit resulteerde in een eindscore van 16-19. De Giants zijn voor het eerst in zes jaar aan een seizoen begonnen met een 2-0 record.

New England Patriots @ Pittsburgh Steelers | 17-14: De Patriots hebben de kansloze nederlaag tegen de Miami Dolphins aardig verteerd. De troepen van Bill Belichick legden een defensieve topprestatie op de mat in Pittsburgh en beperkten de Steelers tot slechts 247 offensieve yards. Mac Jones speelde geen wereldpartij, maar kon rekenen op een herboren Nelson Agholor, die 110 receiving yards en een touchdown ving.

Lees hier de recap van TNF.

Coverfoto: Ron Schwane/AP

NFL op zondag: Historische comeback Cardinals, Packers herpakken zich

Seán van Zon
-
0
NFL op zondag: Historische comeback Cardinals, Packers herpakken zich

De late wedstrijden in week 2 van het NFL-seizoen waren weer smullen. Vrijwel alle wedstrijden die rond 22 uur begonnen waren spannend tot het einde. Ook Sunday Night Football was weer genieten. Een klassieke NFL-wedstrijd uit de NFC North. De Bears gingen op bezoek bij de Packers. Lees hier alle recaps.

Murray leidt comeback tegen Raiders

Arizona Cardinals @ Las Vegas Raiders | 29-23

De eerste drive van de wedstrijd begon met een sack van J.J. Watt, zijn eerste van dit seizoen. Toch liet Las Vegas zich niet afstoppen. Uiteindelijk leken de Raiders net voor de goalline te worden gestopt. Een defensive pass interference zorgde voor een nieuwe set downs. Kort daarna ving Davante Adams een korte TD-pass om Las Vegas op 7-0 te zetten. Arizona had veel moeite met de pass rush van Las Vegas, Kyler Murray kreeg zelfs een penalty aan zijn broek voor intentional grounding.

Bij de Raiders liep de aanval in de eerste helft een stuk beter. Een field goal van Daniel Carlson en TD-catch door Darren Waller zorgden ervoor dat LV op een 17-0 voorsprong kwam. Later bleek dat de verdediging van Las Vegas Kyler Murray echt in de zak had. Murray leek even los te komen met een scramble maar besloot te gooien, deze pass werd onderschept door Amik Robertson. Las Vegas profiteerde hier niet volledig van, wel scoorden de Raiders een field goal waardoor ze met een voorsprong van 20-0 de eerste helft afsloten.

De eerste drive van Arizona in de tweede helft begon veelbelovend. Het team pikte een aantal first-downs op. De drive werd afgerond na een 5-yard TD-pass van Murray naar Greg Dortch. Zo werd de achterstand verkleind naar 13 punten. In de drive daarna gooide Derek Carr de bal diep naar een receiver, die werd verkeerd verdedigd met een defensive pass interference-penalty tot gevolg. Het gaf de Raiders een goede positie in de redzone van de Cardinals. De verdediging van Arizona hield zich sterk en gaf uiteindelijk slechts een field goal weg. Daniel Carson trapte Las Vegas naar een score van 23-7. De daaropvolgende drive probeerde Arizona toch weer dichterbij te komen. De Cardinals haalden de redzone maar ook deze drive eindigde puntloos.

Een aantal drives later vond receiver Darrell Williams de endzone, hij verkleinde namens de Cardinals de achterstand naar 10 punten. De two point-try daarna was, na een lange scramble van Murray, succesvol. Zo bracht Arizona de achterstand naar 8 punten.

De Cardinals kregen de bal na een mislukte drive van de Raiders weer terug. De comeback van Arizona leek te eindigen, een pass van Murray tijdens 4th down was incomplete. Een holding-penalty voor Las Vegas gaf de Cardinals een 1st-and-goal op de 3-yardlijn met nog 16 seconden te spelen. Murray liep uiteindelijk tijdens 4th down, met nog 0 seconden op de klok, zelf de bal binnen. Arizona moest daarna voor twee punten gaan om de stand gelijk te trekken. Een delay of game-penalty betekende dat de Cards de two point-try moesten scoren vanaf de 7 yard-lijn. De pass van Murray tijdens de try werd door A.J. Green gevangen. Zo ging de wedstrijd naar overtime.

Arizona won de tos en koos ervoor om de bal te ontvangen. Een cruciale 4th-and-1 werd niet geconvert nadat een pass van Murray op Green incomplete was. Dit bracht de bal terug bij de Raiders die met een field goal die wedstrijd konden winnen. Hunter Renfroe probeerde nadat hij een bal ving nog te vechten voor extra yards. Tijdens het vechten voor extra yards sloeg een Cardinal de bal uit zijn handen. Deze werd opgepikt door Byron Murphy. Hij rende vervolgens 59-yards met de bal naar de endzone van de Raiders voor een touchdown. Zo maakte hij de comeback van Arizona compleet. Nog nooit wonnen de Cardinals nadat ze met 20-0 of meer achter stonden bij de rust.

Rodgers nog steeds de baas over de Bears

Chicago Bears @ Green Bay Packers | 10-27

Met een field goal opende Mason Crosby de score voor Green Bay in hun eerste thuiswedstrijd van dit seizoen. De Bears gaven antwoord met een touchdown-run van Justin Fields. Het zouden de laatste punten zijn die Chicago scoorde in de eerste helft. Aan het begin van het tweede kwart liep Aaron Jones een touchdown binnen om de Packers de voorsprong te geven. Jones speelde overigens een sterke eerste helft. Met een jet sweep registreerde Aaron Rodgers zijn eerste TD-pass van dit seizoen, Jones scoorde met deze play zijn tweede touchdown van de avond. Na de derde punt op een rij van Chicago bleef de aanval van Green Bay goed spelen. Rodgers eindigde de eerste helft met 164 passing yards, 13 van zijn 19 passes kwamen aan. De Packers brachten de score naar 24-7 nadat Allen Lazard een pass van Rodgers in de endzone ving.

De eerste drive van de Bears aan het begin van de tweede helft begon met een sack tijdens 2nd down van linebacker Rashan Gary. Uiteindelijk moesten de Bears, in lijn met hun spel in de eerste helft, punten. De defense van de Bears werd weggespeeld door de sterke aanval van Green Bay. Dit was het geval totdat running back AJ Dillon de bal losliet en de Bears het balbezit konden overnemen. De Bears haalden er geen touchdown uit maar scoorden met een field goal wel hun eerste punten sinds het eerste kwart. De Packers raakten daarna bijna weer de bal kwijt na een fumble, deze keer kon Rodgers erop springen. Wel moest de bal weggepunt worden.

De drive van de Bears die daarop volgde begon goed. Vooral de runs van David Montgomery brachten de Bears richting de endzone van Green Bay. Na een run waarin Justin Fields al zijn atletische kwaliteiten liet zien waren de Bears minder dan een yard verwijderd van de endzone. Met 4th down en enkele centimeters te gaan kreeg Chicago de bal niet over de lijn. Bears-coach Matt Eberflus vocht de call met een challenge aan. Na een lange review bleef de call staan.

Geen touchdown voor Chicago dus, wel een drive van de Packers die starte op de 1-yardlijn. Met een aantal runs gaf Green Bay zichzelf wat ruimte, ondertussen lieten ze de klok leeglopen. De Bears werden dan ook verrast toen Rodgers Lazard diep stuurde voor een pass van 55-yards. Uiteindelijk snoepte Green Bay 4,5 minuut af van de klok. De Packers eindigden de drive met een field goal waardoor de score 27-10 werd. Om de wedstrijd helemaal af te sluiten intercepte Jaire Alexander een pass van Justin Fields. De Bears hadden geen mogelijkheid meer om de klok te stoppen nadat ze al hun time-outs al hadden gebruikt. Door de winst van de Packers heeft Aaron Rodgers nu een record van 24-5 tegen de Bears.

OVERIGE GAMES

Atlanta Falcons @ Los Angeles Rams | 27-31: De Falcons hadden de kans om de score te openen met een field goal. De misser van Younghoe Koo gooide roet in het eten. Een TD-catch van Allen Robinson en een TD-run van Darrell Henderson Jr. zorgden voor een 14-0 voorsprong voor de Rams, die tot dat punt weinig tegenstand kregen van de Falcons. Aan het einde van de eerste helft kwam Atlanta enigszins in ritme na een field goal en een interception van CB Casey Hayward. De Rams hadden de bal snel terug na een interception door Decobie Durant. Niet lang daarna ving Cooper Kupp een touchdown om de voorsprong uit te breiden naar 21-3.

Aan het begin van de tweede helft herhaalde Kupp dit kunstje. Zo zette hij de Rams op een voorsprong van 28-3. Later zorgde een interception gegooid door Matthew Stafford ervoor dat de Falcons een goede startpositie hadden. Daarna gooide Marcus Mariota naar Drake London die zijn eerste NFL-touchdown uit zijn carrière ving en verkleinde zo de achterstand naar 28-10. De Rams vergrootten daarna hun voorsprong met een field goal. Toch waren de Falcons nog niet klaar met deze wedstrijd. Een TD-pass van Mariota zorgde voor een score van 31-17 met nog zo’n 8 minuten in het vierde kwart. Daarna blockten de Falcons een punt van de Rams, een Falcons-speler pikte de bal op en bracht die naar de endzone voor 6 punten. Ook de tweepunt-conversie was succesvol waardoor de score 31-25 was.

Een fumble van Kupp bracht de bal wederom in de handen van Mariota. Mariota gooide een aantal plays daarna de bal recht naar Rams-cornerback Jalen Ramsey die de bal intercepte. Zo stelde Ramsey de overwinning zo goed als veilig voor de Rams. De Rams gaven nog wel een safety weg, dit om extra tijd van de klok te laten lopen.

Seattle Seahawks @ San Francisco 49ers | 7-27: De 49ers begonnen de wedstrijd voortvarend met een field goal. Niet lang daarna raakte Trey Lance zwaar geblesseerd aan zijn rechterenkel. Hij wordt maandag geopereerd en speelt dit seizoen waarschijnlijk niet meer. Een field goal van Robbie Gould en een touchdown-pass, gegooid door Jimmy Garoppolo, zorgde voor een voorsprong van 13-0 voor San Francisco. Seattle zette het goede spel van afgelopen maandag niet door in de eerste helft. Er werden twee interceptions gegooid in de eerste helft, waaronder eentje door running back Deejay Dallas. Net voor het einde van de eerste helft zorgde fullback Kyle Juszczyk met een touchdown run ervoor dat de teams naar de kleedkamer gingen met een score van 20-0.

Na een paar minuten in het derde kwart leek San Francisco de score te vergroten naar 23-0, Seattle had andere plannen. De field goal werd geblockt en Seahawks CB Michael Jackson liep helemaal naar de andere kant om de achterstand te verkleinen naar 13 punten. De 49ers gaven vorige week een voorsprong weg, dat lieten ze deze week niet gebeuren. Met nog zo’n 2 minuten te spelen in de wedstrijd zorgde een QB-sneak van Garoppolo ervoor dat de voorsprong werd uitgebouwd naar 27-7. Tevens de eindstand van de wedstrijd.

Cincinnati Bengals @ Dallas Cowboys | 17-20: Cooper Rush, die het overnam van de geblesseerde Dak Prescott, had een sterke eerste helft. Hij had meerdere conversies tijdens 3rd en 4th down, ook gooide hij een TD-pass. Een antwoord op deze touchdown bleef Cincinnati schuldig, ze konden slechts een field goal op het bord zetten. Tony Pollard deed voor Dallas vervolgens een duit in het zakje en zorgde met zijn run voor een voorsprong van 14-3. Brett Maher breidde, net voor het einde van het tweede kwart, met een field goal de score uit naar 17-3.

De Bengals scoorden de eerste punten van de tweede helft. Een field goal van Evan McPherson bracht de score naar 17-6 in het voordeel van Dallas. Eindelijk leken de Bengals wat tractie te vinden, maar Burrow werd voor de zesde keer gesackt. Vervolgens maakte McPherson geen fout en verkleinde de achterstand naar 8 punten. Na een fumble recovery liet de Bengals-defense zien wakker te zijn, de offense deed vervolgens niks met het balbezit.

Een tijd later vonden de Bengals na een drive van meer dan 8 minuten eindelijk de endzone. Tee Higgins ving een pass van Joe Burrow, de two point-try daarna was succesvol. Op deze manier trokken de Bengals de stand gelijk, 17-17. Ook de defense van de Bengals liet zich daarna zien, ze stopten Dallas met nog 2:13 op de klok. Dallas stopte de aanval van de Bengals met als gevolg een punt. Een aantal plays brachten de Cowboys in field goal-range. Met nog 3 seconden op de klok trapte Maher de bal tussen de uprights om de Cowboys hun eerste winst van het jaar te geven.

Houston Texans @ Denver Broncos | 9-16: Beide teams hadden overduidelijk moeite met het wegzetten van goed aanvallend spel in de eerste helft. Daarnaast verloor Denver wide receiver Jerry Jeudy door een schouderblessure. Net zoals afgelopen maandag hadden de Broncos veel moeite met hun efficiëntie in de redzone. In de eerste helft had Denver zeven goal-to-go plays. De Broncos scoorden geen touchdowns, slechts twee field goals. Dit was voor Broncos-fans reden om hun team uit te joelen. Overigens was de aanval van Houston in de eerste helft ook niet om over naar huis te schrijven. Ook de Texans scoorden alleen twee field goals in de eerste helft.

Denver begon de tweede helft niet goed. Russell Wilson gooide nog geen anderhalve minuut na de start van het derde kwart een interception. Houston pakte het cadeautje niet helemaal uit, ze moesten genoegen nemen met een field goal. Denver probeerde daarna een goede drive op het bord te zetten. Slechte keuzes in de playcalling voorkwam dit. Een delay of game-penalty zorgde ervoor dat ze weer moesten punten. Met nog zo’n 13 minuten in het vierde kwart vond Denver dan eindelijk de endzone. De pass van Wilson vond tight end Eric Saubert en gaf zo de Broncos een voorsprong van 13-9. Deze voorsprong door een field goal uitgebreid naar 16-9. Dit bleek ook de eindstand te zijn.

Meer recaps lezen? Klik dan hier.

Coverfoto: Quinn Harris/Getty Images

NHL 32-in-32 | Buffalo Sabres: talentenfabriek zet de aanval in

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | Buffalo Sabres: talentenfabriek zet de aanval in

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Al op 7 oktober openen de San Jose Sharks en Nashville Predators in het kader van de Global Series het bal in Praag en op 11 oktober volgen de eerste wedstrijden in Noord-Amerika. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Colorado Avalanche. Vandaag is ’t de beurt aan een talentenfabriek aan de oostkust: Buffalo Sabres.

2021-2022: HET JAAR VAN DE TRADE

Er waren tijden dat ’t onvoorstelbaar leek dat de Buffalo Sabres de play-offs niet haalden. Nu is het eerder andersom. In 2011 meldde de ooit zo trotse franchise zich voor ’t laatst in het postseason en daarna volgden jaren van wanbeleid en slechte prestaties elkaar in rap tempo op. Het goede nieuws voor de fanbase is dat ze ’t grootste deel van de zure appel hebben gehad. De tijd dat ze met de borst vooruit, gehuld in hun shirtje, over straat kunnen, nadert met rasse schreden. Maar nu nog niet.

Vorig seizoen waren de eerste tekenen van herstel al zichtbaar. Dat de in de krochten van de NHL eindigden, werd één van de zekerheden in het leven. In 2021-2022 wisten ze dat enigszins te doorbreken. Met onder meer Tage Thompson en Rasmus Dahlin als jonge blikvangers sloten de Sabres het seizoen af op de vijfde plaats in de Atlantic. Met 38 goals en 68 punten beleefde Thompson zijn doorbraak. Dahlin, first overall in 2018, tekende als blueliner voor 13 goals en 53 punten.

Voor general manager Kevyn Adams draaide de vorige jaargang natuurlijk ook om De Trade. Op 4 november trok de ontevreden Jack Eichel de deur in Buffalo achter zich dicht en begon een nieuw leven in Las Vegas. De fanbase was ergens wel blij dat ze van die klagende grootverdiener ($ 10 miljoen AAV) waren verlost en in ruil voor Eichel kwamen Alex Tuch, Peyton Krebs en een first-round pick (Noah Ostlund) naar ’t oosten van de VS. Overigens werden Tuch (uit de staat New York) en Krebs tijdens hun drafts ook al in de eerste ronde gekozen.

ALLE TALENTEN VERZAMELEN!

Met die trade rond Eichel legden Adams en de Sabres de basis voor een nieuw team. Het was de organisatie deze zomer niet om de grote namen te doen, maar veel meer om de beschikbare talenten. Owen Power trok vorig jaar de aandacht en kreeg afgelopen seizoen een kans in de hoofdmacht. Door slim handelen hadden de Sabres in de afgelopen draft maar liefst drie picks in de eerste ronde.

Met onder meer Dahlin en Power was de defensie de laatste jaren al van vers en erg talentvol bloed voorzien. De ogen van Adams en zijn scouts waren dit keer gericht op aanvallers en Matthew Savoie (9th overall) was de eerste die uit de koker kwam. Met zijn 1.75 meter is de 18-jarige centre niet overdreven groot, maar dat hield hem vorig seizoen in de WHL ook niet tegen. Voor de Winnipeg Ice vond hij toen 35 keer het net en verzamelde in 66 wedstrijden in totaal 90 punten.

Eveneens in de eerste ronde werd Noah Ostlund aan de organisatie toegevoegd. De 18-jarige Zweed zal waarschijnlijk in zijn vaderland nog even wat ervaring op gaan doen, maar staat daar bekend als een prima passer. Ostlund begint in 2022 pas aan zijn eerste volledige seizoen in de hoogste Zweedse competitie, dus het zal nog even duren voor we hem in de NHL gaan zien. Als de voortekenen niet bedriegen, lijkt ook hij een mooi voorbeeld van het nieuwe beleid in Buffalo. Met “eigen” spelers probeert de organisatie de weg naar succes terug te vinden.

ALLES OP DE TOEKOMST

De rappe Jiri Kulich mag zich de rest van zijn leven ook een first-round draft pick noemen. De Tsjech werd als 28e  gekozen door de Sabres en heeft vergeleken met Ostlund al iets meer ervaring bij de senioren. Ook hier lijkt weer goed over nagedacht. Na een doelpuntenmaker en een passer kwamen de Sabres in Kulich met snelheid op de proppen. Het waren moeilijke tijden voor de fans, maar dankzij de laatste drafts kunnen zij hoopvol naar de toekomst kijken.

Deed Kevyn Adams nog iets buiten de entry draft om? Voor spannende trades moesten we deze zomer niet in Buffalo zijn, maar Adams wist wel Tage Thompson langer te binden. De topschutter van vorig seizoen speelt in 2022-2023 nog voor $ 1.4 miljoen per jaar, maar maakt daarna gaat de aanvaller flink cashen. Dankzij zijn nieuwe contract mag Thompson tot en met 2029-2030 jaarlijks ruim $ 7.1 miljoen gaan bijschrijven. Financieel gaat hij mooie tijden tegemoet en gezien het talent in Buffalo moet het sportief ook wel lukken in die periode.

NOG EVEN GEDULD

Het talent klotst in Buffalo zo langzamerhand tegen de plinten, maar ’t huidige team schiet daar nog niet al te veel mee op. Naast Dahlin en Power mag Jack Quinn zich mogelijk verheugen op een plekje in de line-up tijdens Opening Night. Veel van de genoemde en geroemde talenten worden echter langzaam gebracht. De nu 20-jarige Canadees is nog zo’n first-rounder in de organisatie en hij drukte vorig seizoen in de AHL (26G, 35A) zijn neus aan het venster. In zijn tweede wedstrijd in de NHL tekende Quinn tegen de Stars al voor een goal en een assist.

Voor goals zal Don Granato, beginnend aan zijn tweede volledige seizoen als head coach, voornamelijk kijken naar zijn top line. Naast de al genoemde Thompson verwachten we daar Jeff Skinner en Victor Olofsson. In dienst van de Hurricanes ontpopte Skinner zich als een ware goalgetter en in 2018-2019 deed hij er bij de Sabres nog een schepje bovenop. Voor het eerst in z’n loopbaan tikte Skinner de 40 goals aan. De aanvaller zette vrijwel direct daarna zijn krabbel onder een lucratief ($ 9 miljoen AAV tot medio 2027), maar in de coronajaren kon hij de verwachtingen niet waarmaken. Pas vorig seizoen brak Skinner weer eens door de grens van 30 goals.

Kyle Okposo is ook zo’n speler die vorig jaar weer eens boven kwam drijven. Hij kwam, na een aantal goede jaren bij de Isles, in de zomer van 2016 naar Buffalo, maar daar leken de goaltjes opeens veel kleiner. De inmiddels 34-jarige Okposo stelde tot vorig seizoen (21 goals ) erg teleur en waarschijnlijk zijn ze er in Buffalo niet zo rouwig om dat in 2023 zijn contract ($ 6 miljoen AAV) afloopt. De 13 jaar jongere Dylan Cozens wordt dan RFA. Cozens, in 2019 als zevende gedraft, hoopt dit seizoen zijn status te bevestigen. De jonge centre was in 2021-2022 goed voor 13 goals en 38 punten.

PIJNPUNT ONDER DE LAT

Over de defensie is al het nodige gezegd. Die is talentvol, maar dus ook erg jong. Dahlin zal waarschijnlijk samen met Mattias Samuelsson het eerste defensive pair gaan vormen. Beide spelers zijn 22 jaar, maar gemiddeld zijn ze daarmee nog een jaar ouder dan het tandem Power en Henri Jokiharju. Power is 19 en de Fin telt 23 lentes. Jacob Bryson en Ily Lyubushkin staan met potlood ingevuld als derde duo.

Met zes goalies was het vorig seizoen onder de lat enorm onoverzichtelijk. Craig Anderson en Dustin Tokarski namen het leeuwendeel van de wedstrijden voor hun rekening, maar kwamen samen niet verder dan een .898 sv% en 3.19 GAA. Met de komst van Eric Comrie, een voormalig second-round pick van de Winnipeg Jets, hopen de Sabres dit op te vangen. Of dit lukt, is een tweede. Comrie heeft in zes seizoenen NHL slechts 28 wedstrijden gespeeld en komt daarin uit op een .905 sv% en 3.06 GAA.

2022-2023: OVERGANGSJAAR

In Buffalo hopen ze niet op succes. Nee, ze smachten naar succes! Halverwege de jaren zeventig verloren ze de Stanley Cup Final en leek de eerste titel een formaliteit. De club was immers nog maar een paar jaar oud en het eerste lustrum vieren met een plek in de SCF moest wel een garantie voor succes zijn. Helaas voor de fans pakte het allemaal heel anders uit. Buffalo is nog altijd één van de franchises die wacht op de eerste Stanley Cup.

Die eerste Cup zal er ook dit seizoen niet komen, maar het wordt enorm interessant om de ontwikkelingen te volgen. We openden deze preview met een zin over wanbeleid, maar onder Kevyn Adams lijkt de organisatie eindelijk in rustiger vaarwater beland. Zowel het management als de achterban moet nu even geduld hebben. We mogen van de talentvolle groep in 2022-2023 nog niet al te veel wonderen verwachten, maar de talenten zullen af en toe ongetwijfeld voor spektakel zorgen. In de jaren daarna zal dit meer en meer gepaard gaan met prestaties.

Cover photo: Timothy T. Ludwig/USA TODAY Sports

NFL 4-on-4: Redzone-tips, Dak Prescott en play-off

Chris Van Dijk
-
0
NFL 4-on-4: Redzone-tips, Dak Prescott en play-off

Het NFL-seizoen is weer in volle gang. Toch is het na een week nog te vroeg om conclusies te trekken. In deze editie van de 4-on-4 blikken we terug op TNF, bespreken we de blessure van Dak Prescott en bekijken welke play-offteams nu al in de problemen zitten. We sluiten af met tips voor de wedstrijden van zondagavond tijdens Redzone.

1. De ontmoeting van donderdag tussen de Chiefs en Chargers was een heerlijk potje, waarbij de Chiefs net aan het langste eind trokken. Wat is voor jou de belangrijkste les van deze wedstrijd?

Marc Dorenbos: “Er waren mensen die voor dat dit seizoen begon voorspelden dat de Chiefs en Mahomes het lastig zouden krijgen zonder Tyreek Hill. We kunnen nu na twee wedstrijden wel concluderen dat dit meevalt. Mahomes is nog altijd een elite quarterback die dit jaar een mvp seizoen gaat draaien. Dit liet hij tegen de Chargers wel weer zien.”

Seán van Zon: “Ook zonder Keenan Allen liet Herbert tegen Kansas City zien een top quarterback te zijn. Zonder hem zijn de Chargers een stuk verder van huis.”

Toon Aerts: “Dat er nog een groot verschil zit tussen goed zijn en effectief winnen. De Chargers hadden deze game kunnen winnen en een statement maken, maar ze lieten zich de kaas van het brood eten door een team dat al jaren weet wat winnen is. Staley en co zullen toch nog stappen moeten zetten om Andy Reid en Pat Mahomes echt uit te kunnen dagen.”

Chris van Dijk: “Hoe dun de lijn in de NFL is tussen winnen en verliezen. Vlak voor de pick-6 leken de Chargers de overhand te hebben, waarna het momentum in een keer draaide. Het maakt hoe onvoorspelbaar de sport is en dat we zeker de eerste weken vooral naar het spel moeten kijken en niet direct naar de resultaten van de teams. Want kleine plays kunnen een groot verschil maken.”

2. Dak Prescott is geblesseerd geraakt en mist meerdere wedstrijden. Wat is het best-case scenario voor de Cowboys? En wat is meest realistische?

Marc Dorenbos: “Ik denk dat het best-case scenario is dat de Cowboys laag eindigen en met een hoge draft pick het team verder versterken. Met het huidige roster vallen de Cowboys al een beetje tussen wal en schip en zonder Prescott is het al helemaal niet best. Ik betwijfel ook of Ceedee Lamb in zijn eentje de offense draaiende kan houden. Het meest realistische scenario is denk ik dat de Cowboys net de play-offs missen en dat het seizoen als een nachtkaars uitgaat voordat het begonnen is.”

Seán van Zon: “Absolute best-case is dat de Cowboys de NFC East winnen. Dit kan pas wanneer andere teams in hun divisie het echt af laten weten. Vooral met de sterke Eagles in de NFC East zie ik dit niet gebeuren. Realistischer is het net wel/net niet halen van de wildcard-week. Het halen van de wildcard zal liggen aan hoe goed de running game van Dallas gaat zijn zonder Dak Prescott.”

Toon Aerts: “Als ze vier zeges uit de brand kunnen slepen tussen nu en de bye week, dan kan alles nog, vermoed ik. Tegen de Giants, Commanders, Lions en Bears kunnen ze zelfs zonder Dak winnen, maar dan moet alles wel meezitten. 2 tot 3 zeges tegen eind oktober acht ik gezien het schema iets waarschijnlijker.”

Chris van Dijk: “Zelfs hoelang Prescott eruit zal zijn is nog niet helemaal duidelijk. De Cowboys moeten hopen dat hij in een week of vijf terug is. Misschien dat ze dan nog voor een wildcard kunnen gaan. Maar eerlijk gezegd acht ik die kans niet zo groot. Meest realistische is dat het seizoen voorbij is voor het goed en wel begonnen is.”

3. Diverse ploegen die vorig jaar de play-offs haalden verloren in Week 1. Van welk verliezend team verwacht jij dat ze de play-offs niet gaan halen? En waarom?

Marc Dorenbos: “Hier zie ik wel meerdere kandidaten, ook weer de Cowboys bijvoorbeeld. Ik ga zelf voor de Cardinals. In de tweede helft van het vorige seizoen lieten ze al zien dat ze geen fantastisch roster hebben en zonder Deandre Hopkins zal dat dit jaar niet beter gaan. Ik zie ze niet 1,2,3 de play-offs halen dit jaar.”

Seán van Zon: “Arizona. Ze speelden afgelopen zondag tegen een top 3 team in de AFC maar zagen er heel zwak uit. Ik denk ook niet dat coach Kliff Kingsbury het einde haalt van het seizoen als coach van de Cardinals. Aan beide kanten van de bal lijkt Arizona gewoon niet goed genoeg om de play-offs te halen.”

Toon Aerts: “De Cowboys zullen het zoals gezegd moeilijk krijgen, maar wat mij betreft zagen de Patriots er pas echt beroerd uit. Offensief hebben ze veel weg van een dode mus. Zonder aanvallende vuurkracht red je het niet in de explosieve AFC. De Pats vallen dus helaas af.”

Chris van Dijk: “De usual suspects zijn hier al genoemd. Vandaar dat ik voor een verrassende naam ga. De Titans gaan het dit jaar ook niet redden. Het programma buiten de divisie is zwaar voor de nummer 1 seed van afgelopen jaar. Door de trade van A.J. Brown en de blessure van Harold Landry is de ploeg flink verzwakt. Alleen divisiewinst kan de Titans redden, en ik denk dat die titel naar de Colts zal gaan.”

4. Zondag tijdens Redzone komen 24 teams in actie. Welke wedstrijd is een tweede scherm waard en waarom?

Marc Dorenbos: “De leukste potjes zijn al gespeeld of worden maandagnacht pas gespeeld. Van de wedstrijden die zondag onder Redzone gespeeld worden denk ik dat Tampa Bay tegen de Saints een interessante wedstrijd gaat worden. Brady wint de laatste jaren niet veel van de Saints dus ik denk dat hij er op gebrand gaat zijn in zijn (waarschijnlijk) laatste seizoen hier verandering in te brengen.”

Seán van Zon: “Saints@Bucs. Ten eerste al spannend doordat het een NFC South-matchup is. Brady heeft het historisch lastig tegen de Saints. Hij won slechts 4 dan de 9 wedstrijden tegen het team uit New Orleans. Na een sterke start van Tampa Bay zullen ze in hun eerste thuiswedstrijd deze lijn door willen zetten.”

Toon Aerts: “De Ravens tegen de Dolphins zou in principe vuurwerk moeten opleveren. Maar ook naar de clash tussen de Saints en de Buccaneers kijk ik uit. Gaan de Saints Tom Brady opnieuw nachtmerries bezorgen? Of neemt hij eindelijk eens wraak?”

Chris van Dijk: “In principe is er voor elk duel wel iets te zeggen, zeker zo vroeg in het seizoen. Tijdens Redzone zou mijn vroege tip zijn Steelers – Pats en voor de late games 49ers – Seahawks. In beide wedstrijden heb je een ploeg die vorige week wat verrassend hun wedstrijd wist te winnen. Ze spelen tegen twee teams die vorig jaar de play-offs haalden en nu onderuit gingen. Waren de nederlagen een incident of zijn de vraagtekens die voor het seizoen werden beschreven (de aanval van de Patriots, Trey Lance als starter bij San Fran) serieuze problemen in de jacht op de play-offs? Vanavond wordt weer meer duidelijk. Dus ik let tijdens Redzone extra op deze potjes.”

Lees hier alle previews voor Week 2.

Coverfoto: Stephen Lew / USA Today Sports

NHL 32-in-32 | Detroit Red Wings: Al klaar voor de playoffs?

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | Detroit Red Wings: Al klaar voor de playoffs?

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Al op 7 oktober openen de San Jose Sharks en Nashville Predators in het kader van de Global Series het bal in Praag en op 11 oktober volgen de eerste wedstrijden in Noord-Amerika. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Colorado Avalanche. Vandaag de franchise die in het offseason alleen maar raak lijkt te hebben geschoten: Detroit Red Wings.

2021 – 2022: TEKENEN VAN HERSTEL EN BREAKOUT PARELS

Detroit Red Wings sloot afgelopen mei andermaal een seizoensboek, zonder zich te hebben geplaatst voor het postseason. De franchise uit het noorden van de Verenigde Staten miste hiermee alweer voor de zesde maal op rij het toetje van het seizoen. Debet aan dit verhaal is de transformatie waar de Wings zich middenin bevinden.

Toch waren in het seizoen 2021 – 2022 de eerste tekenen van herstel zichtbaar. Met een 32-42-10 record eindigde de ploeg uit Motown op de zesde plaats in de Atlantic Division, maar kenmerkte het herstel zich vooral in de ijzersterke optredens van onder meer Dylan Larkin en Tyler Bertuzzi. Captain Larkin heeft zich als echte leider ontwikkeld in de Little Caesars Arena. Met 69 punten (31 goals, 38 assists) eindigde de 25-jarige Amerikaan bovenaan het franchiseklassement. Ondanks het missen van een aantal series door de niet-gevaccineerde status, imponeerde ook Tyler Bertuzzi in het rood-witte tricot — 30 goals, 32 assists —.

Alle ogen in Detroit waren echter gericht op de rookieseasons van Lucas Raymond en Moritz Seider. De first-rounders van 2019 en 2020 waren vanaf dag één een bepalende factor en noteerden onder aan de streep respectievelijk 57 en 50 punten. Als klap op de vuurpijl won Moritz Seider op 22 juni de Calder Trophy. De 21-jarige blue-liner werd de eerste Red Wing sinds Roger Crozier in het seizoen 1964 – 1965, die de Calder Trophy in ontvangst nam. De Duitser eindigde op het hoogste schavot der rookies in aantal assists (43), powerplay punten (21) en average time on ice (23:03). In de final three rekende Seider af met kersvers NHL ’23 coverspeler Trevor Zegras en Michael Bunting.

NIEUWE COACH, NIEUWE ELAN

In menig nieuwsbulletin worden GM Steve Yzerman en rechterhand Nicklas Lidström geroemd om de keuzes die in de afgelopen jaren zijn gemaakt. Iedere beslissing wordt beschouwd als een logische en balanceert perfect tussen de statussen ’risky’ en ’safe’. De transitie in Michigan lijkt in een ware stroomversnelling te zijn geraakt, want het Front Office was één van de meest actieve in het offseason tot nu toe.

Te beginnen met de aanstelling van Derek Lalonde als vervanger voor de vertrokken Jeff Blashill. Het wordt voor de 50-jarige Amerikaan zijn eerste baan als head coach van een NHL franchise. Na stints als head coach in onder meer de ECHL, was de in Brasher Falls geboren Lalonde assistent bij Tampa Bay Lightning (2018 – 2022), waar de Amerikaan een belangrijke schakel was in de back-to-back Stanley Cup winsten.

Grappig detail: Jeff Blashill wordt vanaf komend seizoen assistent in.. Tampa Bay!

‘THE YZERPLAN’

Op de aanvalslijn schoot Yzerman driemaal in de roos. David Perron, Andrew Copp en Dominik Kubalik streken allen als Free Agent neer in Motown. Het Front Office speelt hiermee in op de eenzijdigheid van het voorbije seizoen (Bertuzzi-Larkin-Raymond). David Perron komt over vanuit St. Louis en neemt met zijn 34 lentes de nodige (Stanley Cup) ervaring mee. Vorig seizoen was de winger goed voor 57 punten (27 goals, 30 assists) en tekende een tweejarige deal — $4.75 miljoen AAV —. Andrew Copp ondertekende op zijn beurt een vijfjarig contract ter waarde van $28.125 miljoen dollar — $5.75 miljoen AAV —. De centre werd in 2013 door de Jets gedraft en werd tijdens de voorbije Trade Deadline naar de Rangers getrade. Naast zijn kwaliteiten op het ijs, is de local (geboren in Michigan) nu al geliefd bij de fans in Detroit.

Dominik Kubalik is wellicht de meest interessante, aanvallende signing dit het voorbije offseason. De 27-jarige winger komt over vanuit Chicago en is er alles aan gelegen om zijn vorm van het rookieseason 2019 – 2020 (Calder Trophy finalist) weer terug te vinden. Gedurende de COVID-seizoenen was zijn groove enigszins verdwenen, maar excelleert de Tsjech op de powerplay.

BROODNODIGE VERSTERKING OP DE BLUE-LINE

De blue-line van het voorbije seizoen is kort te beschrijven als ’Moritz Seider en de rest’. Met de komst van onder meer Ben Chiarot, Olli Maatta en Mark Pysyk versterkt Yzerman ook defensief meer dan behoorlijk het roster.

Ben Chiarot tekende voor vier jaar — $4.75 miljoen dollar AAV — en komt over vanuit Montreal. De 31-jarige blue-liner speelde een belangrijke rol in de Stanley Cup run van 2021, maar is over de statsbreedte niet meer de Chiarot van een aantal jaar geleden. Aan de linkerkant zijn de ogen gericht op aanwinst Olli Maatta. Met het vertrek van Danny DeKeyser heeft het er alle schijn van, dat de 28-jarige Fin de partner-in-crime van Seider wordt. Mark Pysyk komt over vanuit Buffalo, maar mist de eerste maanden door een gescheurde achillespees.

Onder de lat verwelkomt Derek Lalonde Ville Husso als nieuwe goalie. In het spoor van David Perron komt de Fin over vanuit St. Louis en tekende voor drie jaar — $4.75 miljoen AAV —. Samen met Alex Nedeljkovic vormt hij de Red Wings tandem het komende seizoen. De 26-jarige sluitpost was niet de goalie van zijn Calder Trophy seizoen, maar liet geregeld zijn klasse zien.

Naast Husso strijkt ook landgenoot Jussi Olkinuora neer in Detroit. De 31-jarige Fin tekent voor één jaar en werd tijdens het voorbije World Championship verkozen tot beste goalie van het toernooi. Niet zo gek met een .948 sv% en een 8-0-0 record.

2022 – 2023: STRIJDEN OM WILDCARD

De Red Wings zullen beter voor de dag komen dan het voorbije seizoen. Toch zullen er een aantal puzzelstukjes op de juiste plaats moeten vallen, om mee te kunnen doen om een plek in de playoffs. Zeker in de sterke Atlantic Division zijn een aantal concurrenten er niet op achteruit gegaan.

Wellicht is de wens de vader van de gedachte, maar de redactie van SportAmerika schaart ze toch in het rijtje wildcard outsiders het komende seizoen. Let vooral op de boomlange blue-liner Simon Edvinsson. De Zweed werd vorig jaar als zesde overall door Detroit gedraft en is een van de meest veelbelovende defensieve talenten ter wereld. Simon Edvinsson – Moritz Seider op een toekomstig eerste lijn: Finger lickin’ good.

Coverfoto: DAVID GURALNICK, DETROIT NEWS

NHL 32-in-32 | Ottawa Senators: in galop terug naar de top?

Hans Mulder
-
0
NHL 32-in-32 | Ottawa Senators: in galop terug naar de top?

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Al op 7 oktober openen de San Jose Sharks en Nashville Predators in het kader van de Global Series het bal in Praag en op 11 oktober volgen de eerste wedstrijden in Noord-Amerika. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Colorado Avalanche. Vandaag is ’t de beurt aan een mogelijke revelatie in 2022-2023: Ottawa Senators.

2021-2022: NOG ÉÉN KEER IN DE MARGE

De fans in Ottawa wisten dat ze nog een keer door de zure appel heen moesten bijten. Ze wisten dat hun ploeg talentvol was in 2021-2022, maar nog te jong om daadwerkelijk een rol van betekenis te spelen. Brady Tkacuk (30G, 37A), Tim Stutzle (22G, 36A) en Joshua Norris (35G, 20A) klopten heel hard op de deur, maar coach D.J. Smith wist ook maar al te goed dat al die diamantjes nog geslepen moesten worden. Jeugd is wisselvallig en dat gold zeker voor Ottawa. Op een goede dag wonnen ze van teams als de Maple Leafs, Hurricanes en zelfs de Avalanche, maar op een slechte dag werd met 1-5 verloren van de Blackhawks.

Je hoort het vaak. Een seizoen kun je niet winnen in de eerste weken, maar wel verliezen. Dit ging zeker op voor de 2021-2022 Ottawa Senators. Slechts 4 van de eerste 20 wedstrijden werden gewonnen en in de gehele maand november stapten de Senators slechts één keer als winnaar van het ijs. Het hielp ook niet dat starters Anton Forsberg en Matt Murray elk een GAA van boven de 4.00 noteerden. Overigens wist het coronavirus in die tijden de weg naar Ottawa ook aardig te vinden. Een aantal duels van de Sens moest verplaatst worden.

OVERLIJDEN EIGENAAR

Hoe betrekkelijk slechte resultaten zijn, werd duidelijk op 28 maart 2022. Op die dag overleed Eugene Melnyk. De Canadees was sinds 2003 eigenaar van de Senators en maakte in die hoedanigheid mee hoe de club in 2007 de Stanley Cup Final verloor van de Ducks. In 2015 onderging de zoon van Oekraïense ouders een levertransplantatie, maar het is onduidelijk waar de 62-jarige Melnyk aan gestorven is. Het team speelde de rest van het jaar met zijn initialen op ’t shirt.

DORION PAKT DOOR IN OFFSEASON

Pierre Dorion weet best dat hij niet de populairste man in Ottawa is. Toch zullen veel mensen hem na deze zomer een stuk sympathieker vinden. Natuurlijk moet het op ’t ijs allemaal nog waargemaakt worden, maar de general manager gaf coach D.J. Smith in elk geval een puike gereedschapskist om mee te werken. Dorion transformeerde deze zomer een team dat lang het lachertje in de NHL was in een ploeg die zomaar de play-offs kan gaan halen.

Al in de eerste week van juli maakte Dorion zijn eerste move. En daarbij legde hij al dan niet bewust de intenties van de Blackhawks bloot. Velen zagen in Alex DeBrincat een bouwsteen voor de toekomst in Chicago, maar op 7 juli vond de aanvaller zichzelf opeens terug op het roster van de Senators. In ruil voor een first-round pick in 2022, een second-round pick in datzelfde jaar en een third-rounder in 2024 deden de Blackhawks hun jonge aanvaller van de hand. Tegelijk verscheen er een glimlach op de lippen van de Sens-fans.

Een paar dagen voor free agence losbarstte, zwaaiden de Senators Matt Murray uit. De goalie kon niet echt imponeren in de Canadese hoofdstad, maar het was Dorion vooral om het salaris te doen. De in Minnesota ontevreden Cam Talbot werd gehaald als vervanger. Kwalitatief doen de twee elkaar niet veel, maar Talbot is een miljoen dollar goedkoper. Dat geld kwam (en dat uit de trade van Connor Brown naar Washington) goed van pas op 13 juli, de dag waarop de free agents vastgelegd konden worden.

GIROUX VERRAST

Tijdens de trade deadline dook zijn naam al om de haverklap op, maar dit keer was Claude Giroux snel van de markt. De voormalig captain van de Flyers zette zijn handtekening onder een contract dat hem de komende drie seizoenen speler van de Senators maakt. Hij gaat $ 6.5 miljoen per jaar verdienen en dat is bijna $ 2 miljoen minder dan in Philly. Van een afstand is dit misschien een opmerkelijke keuze, maar Giroux heeft goed opgelet. Hij weet ook dat de Senators over grote talenten niet te klagen hebben.

Die talenten waren de volgende zetten in het schaakspel van Dorion. Brady Tkachuk werd vorig jaar al langer vastgelegd en deze zomer was het de beurt aan Tim Stutzle en Joshua Norris. De 20-jarige Duitser, vorig jaar goed voor 22 goals en 58 punten, zette vorige week zijn krabbel onder een lucratief contract ter waarde van ruim $ 8.3 miljoen per jaar. Stutzle blijft daarmee tot medio 2031 in Ottawa zijn wedstrijden spelen. Norris, onderdeel van de Erik Karlsson-trade, scoorde 35 goals vorig seizoen en verbond ($ 7.9 AAV) zich eveneens voor acht seizoenen aan de Senators.

PUZZEL BIJNA COMPLEET

Een Stanley Cup op heel korte termijn zit er voor deze Senators niet in, maar we kunnen niet anders zeggen dan dat ’t lelijke eendje van weleer bezig is uit te groeien tot een prachtige zwaan. D.J. Smith zal zich de dagen nog wel herinneren dat hij met een oude, afgedankte auto het moest opnemen tegen de supercars van deze wereld. Die tijd lijkt definitief voorbij. Op een goede dag kunnen deze Senators het elk team in de league moeilijk maken, maar zoals voor meer teams in de onderste regionen geldt: talent is mooi, maar ook wisselvallig.

Met onder meer Stutzle, Norris, Giroux, Tkachuk en DeBrincat heeft Smith al veel aanvallende smaken. De 24-jarige Drake Batherson klopt de laatste seizoenen echter ook hard op de deur en dan hebben we het nog niet gehad over voormalig first-rounder Shane Pinto. De potentie is er zeker. Het is echter de vraag of de aanval diep genoeg is om serieus aanspraak te maken op een wildcard. In Giroux is er, naast een pak kwaliteit, in elk geval ook de broodnodige ervaring aan de offense toegevoegd.

DEFENSIEVE (ON)ZEKERHEID

Defensief behoorden de Senators vorig seizoen tot de grauwe middenmoot. In maart van dit jaar werd Travis Hamonic in ruil voor een third-round pick overgenomen van de Canucks. De degelijke blueliner begint nu aan zijn eerste volledige seizoen in de Canadese hoofdstad. Dorion hoopt dat de defensie een wat solider indruk maakt met Hamonic naast Thomas Chabot. De voormalig first-rounder uit Quebec wordt al jaren gezien als de natuurlijke opvolger van Erik Karlsson in Ottawa. Helaas lukt ’t Chabot nog niet om een volledig seizoen fit te blijven.

Cam Talbot speelt ook een belangrijke rol in de jacht op succes. Vorig seizoen gebruikte Smith vier goalies over het gehele seizoen en samen kwamen ze tot een .904 sv% en 3.04 GAA. Talbot heeft inmiddels negen jaar ervaring in de NHL en komt tot een gemiddeld save percentage van .915 en een 2.63 GAA. Samen met Anton Forsberg, wiens statistieken vorig seizoen in de buurt kwamen bij die van Talbot, moet hij een betrouwbaar tandem onder de lat gaan vormen.

2022-2023: AL KLAAR VOOR DE PLAY-OFFS?

Ottawa heeft de pech dat het zich in de sterke Atlantic Division bevindt. De Senators zijn nog niet opgewassen tegen de Panthers, Lightning of Maple Leafs. Ook de ervaren Bruins lijken nog een maatje te groot. Daarbij zaten ook de Red Wings niet stil dit offseason en beschikken ze in Buffalo en Montreal eveneens over interessante talenten. De verwachting is dan ook dat de Senators hun langste tijd in de kelder wel hebben gehad. Daarnaast is het bijna onmogelijk om in te schatten waar op de ladder de Senators zich momenteel bevinden.

Met ’t aantrekken van DeBrincat, Giroux en Talbot zijn de ambities in elk geval duidelijk. Dorion wil met zijn Ottawa Senators binnen afzienbare tijd weer een relevante rol spelen in de NHL. Of ze dit seizoen al tegen een wildcard aanschurken, hangt af van de verdere ontwikkeling van de talenten. En de fitheid van Chabot. De eerste stappen richting een mooie toekomst zijn in elk geval gezet en het is te hopen dat ze niet in paniek raken als het onverhoopt niet lukt om de play-offs te halen dit seizoen.

Cover photo: Marc DesRosiers/USA TODAY Sports

Dutch Watch: Bogaerts blijft hot, Jansen kwakkelt

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: Bogaerts blijft hot, Jansen kwakkelt

Jonathan Schoop keerde deze week terug in de line-up van de Detroit Tigers en ook de blessure van Xander Bogaerts bleek mee te vallen. Ozzie Albies maakt op zeer korte termijn zijn rentree bij de Atlanta Braves en dat is mooi op tijd voor het postseason. Teamgenoot Kenley Jansen had het lastiger deze week en ook bij Jurickson Profar ging het niet altijd vanzelf. In deze Dutch Watch, helaas nog altijd zonder de clubloze Simmons en Gregorius, lees je hoe het onze landgenoten verging in één van de laatste weken van het reguliere seizoen.

SEIZOENSSTATS: 504 AB, .317/.384/.474, .858 OPS, 81 R, 67 RBI, 37 2B, 14 HR, 8 SB, 137 OPS+

Ondanks die geweldige serie van Xander Bogaerts sloten we vorige week toch in mineur af. Na een historische reeks van negen wedstrijden waarin de kortestop telkens minimal 2 hits noteerde, speelde opeens zijn rug weer op. Veel tijd miste hij echter niet, want afgelopen weekend tegen Baltimore stond Bogaerts “gewoon” weer in de line-up. Na die serie vlogen de Red Sox terug naar Boston voor een ontmoeting met de New York Yankees.

Nadat hij op 6 september de wedstrijd in Tampa Bay vroegtijdig moest staken, zou Xander Bogaerts slechts één duel missen vanwege zijn rug. Op vrijdag 9 september keerde de kortestop terug en dit bleef niet onopgemerkt. Met 2 uit en Connor Wong op het derde honk sloeg Bogaerts in de derde inning zijn dertiende homerun van deze jaargang. Het hielp de Red Sox aan een 2-0 voorsprong, maar dit mocht aan het einde van de rit niet baten. Ondanks een opnieuw knappe 3-for-5 van onze landgenoot wonnen de Orioles met 3-2.

In ’t tweede treffen bereikte Bogaerts opnieuw drie keer de honken, maar dit keer slechts één keer middels een honkslag. Een HBP in de eerste inning resulteerde in een run dankzij een grand slam van Rafael Devers. Zijn single in de vierde inning leidde tot een 7-1 voorsprong, maar Boston was nog lang niet klaar. Zij zouden met maar liefst 17-4 deze wedstrijd winnen. Hoe anders verliep de series finale. Boston won opnieuw, maar dit keer met slechts 1-0. Die run kwam al in de eerste inning over de thuisplaat dankzij een sac fly van Xander Bogaerts. Hij was 1-for-2 met een walk in deze wedstrijd en 5-for-14 in deze serie. Met een .319 slaggemiddelde begon hij vervolgens aan de serie tegen NY.

WÉÉR EEN LONG BALL!

In de stand is het verschil tussen de aartsrivalen gigantisch, maar op het veld was daar deze week niet veel van terug te zien. In het eigen Fenway Park maakte Boston ’t de Yankees knap lastig afgelopen dinsdag en dat was mede te danken aan Xander Bogaerts. Bij een 3-3 stand in de zesde inning sloeg de kortestop zijn veertiende homerun van het seizoen en zijn vijfde sinds 21 augustus. Het was zijn enige hit in 5 AB’s en helaas mocht ’t voor de BoSox niet baten. In extra innings gingen de bezoekers er met een 7-6 overwinning vandoor.

Ook in de tweede ontmoeting kwam Bogaerts niet verder dan één hit. Na strikeouts in zijn eerste 3 at-bats was daar in de achtste inning dan eindelijk een single voor de infielder. Honklopers Verdugo en Pham konden daardoor opschuiven, maar een run bleef op dat moment nog achterwege. Opnieuw trokken de Yankees uiteindelijk aan het langste eind. Dit keer met 5-3. Mede door de 2-for-9 in dit tweeluik daalde het slaggemiddelde van Bogaerts naar .317. Daarmee staat hij nog altijd tweede in de AL (achter Luis Arraez van de Twins met .320). Freddie Freeman van de Dodgers voert op het moment van schrijven met een .329 slaggemiddelde de MLB aan.

SEIZOENSSTATS: 54.0 IP, 5-2 (33 SV), 3.83 ERA, 1.111 WHIP, 3.52 FIP, 24 R, 23 ER, 19 BB, 71 K, 109 ERA+

Kenley Jansen is bezig aan een opmerkelijk seizoen. Wat aantal saves betreft, voerde hij de MLB aan, maar aan de andere kant is hij als closer niet onbetwist in Atlanta. Voor aanvang van de serie tegen de Seattle Mariners stonden er al 6 blown saves achter zijn naam en bij tijd en wijle worstelt Jansen met zijn controle. Op een goede dag is Jansen echter de dominante werper zoals we ‘m kennen. Zijn outings tegen Seattle stonden wat dat aangaat symbool voor zijn seizoen. Na ’t drieluik tegen de M’s sloten de Braves hun lange road trip af in San Francisco.

De wereldkampioen leverde afgelopen vrijdag een prima wedstrijd af tegen de sterke Seattle Mariners. Met een 6-4 voorsprong stuurden de Braves hun closer de heuvel op in de negende inning. In Oakland zagen we een dominantie Jansen en die lijn trok hij door in Seattle. Adam Frazier en Cal Raleigh werden elk met een strikeout naar de dug-out gestuurd en J.P. Crawford werd zonder al te veel problemen de derde nul. Jansen had 15 pitches nodig voor zijn 33e save en leek het lek boven te hebben.

Leek. Helaas voor de closer en zijn Braves stond er zondag weer een wankele Kenley Jansen op de heuvel. Zijn team had een 6-2 achterstand omgezet in een 7-6 voorsprong en aan Jansen de eer om dit over de streep te trekken. Slechts 2 pitches had hij nodig voor de eerste nul, maar toen begonnen de problemen pas.

Julio Rodriguez liet nog maar eens zien waarom de Mariners zo blij met hem zijn. Met z’n tweede homerun van de dag trok hij de stand gelijk. Ty France werd vlot daarna de tweede out. Kenley Jansen had nog één nul nodig om uit de inning te komen, maar ’t was Eugenio Suarez die een einde aan dit spektakelstuk maakte. Zijn homerun was een dreun voor Jansen, die zijn tweede nederlaag leed.  

VERTROUWEN

Waar de morrende achterban vraagtekens bij de rol van Jansen begon te zetten, daar twijfelde Brian Snitker niet aan de closer. Afgelopen dinsdag liet hij Jansen, bij een 4-1 voorsprong, aan zijn warming-up beginnen. De Braves scoorden in de negende inning nog een run, waardoor Kenley Jansen met wat meer lucht aan de klus mocht beginnen. Een save zat er door de 5-1 voorsprong niet in, maar hij zal toch ook het vertrouwen hebben gevoeld.

Slechts vijf pitches had Jansen nodig om David Villar (met een strikeout) en Brandon Crawford aan de kant te zetten. Thairo Estrada wist de bal nog wel het infield uit te krijgen voor een single, maar Jansen bleef koel en trakteerde ook Wilmer Flores op drie slag. Met een wat ruimere voorsprong op zak lijkt er niets aan de hand voor Kenley Jansen.

HOE NU VERDER?

Als het wat spannender wordt, ontstaan er de laatste tijd wat problemen. Richting de play-offs is het te hopen dat hij daar nog aan kan werken. Inmiddels moet Jansen Emmanuel Clase (35) voor zich dulden op de lijst met saves, maar zijn 33 saves zijn nog altijd goed voor een gedeelde tweede plaats in de majors.

De Braves verloren twee van de drie wedstrijden in de Bay Area, maar zitten in de NL East de NY Mets nog altijd op de hielen. Met nog een paar weken te gaan in het reguliere seizoen bedraagt de achterstand slechts 0.5 wedstrijd. In het weekend van 1 oktober komen de Mets naar Atlanta voor wat waarschijnlijk de beslissende serie voor de koppositie in de divisie zal zijn.

SEIZOENSSTATS: 509 AB, .240/.333/.393, .726 OPS, 73 R, 56 RBI, 32 2B, 14 HR, 5 SB, 110 OPS+

 Jurickson Profar had het op zijn heupen tussen mei en augustus, maar heel voorzichtig moest hij daarna even pas op de plaats maken. Tot de laatste week van augustus was hij de zekere leadoff hitter voor de ploeg van Bob Melvin, maar de laatste weken zwerft Profar een beetje door de batting order. Deze week hoopte de outfielder van de Padres tegen de Dodgers en Mariners weer iets van zijn glans terug te vinden.

Als leadoff hitter opende Profar vrijdag de serie tegen de Dodgers, maar in 5 AB’s speelde de international niets klaar. Dat de Padres na tien innings met 5-4 wonnen, maakte echter veel goed. In de tweede wedstrijd kon Profar een RBI aan zijn totaal toevoegen. Onze landgenoot was 0-for-3 in zijn officiële at-bats, maar een sac fly in de negende inning bracht Josh Bell over de thuisplaat. Meer dan een druppeltje op de bekende gloeiende plaat was het niet, want LA ging er met een 8-4 overwinning vandoor.

Zijn eerste hit in deze serie kwam in de tweede inning van de series finale op zondag. Zijn ploeggenoten lieten Profar na die single achter op de honken en zouden uiteindelijk wederom diep moeten buigen voor de LA Dodgers. De koploper in de NL West stelde dankzij de 11-2 overwinning als eerste team in de MLB een plek in de play-offs veilig. De Padres hebben de divisie al lang en breed uit het hoofd gezet, maar het moet raar lopen willen zij niet via een wildcard naar het postseason gaan.

EEN VERKEERDE HATTRICK

Jurickson Profar zal zijn eerste at-bats in Seattle deze week snel willen vergeten. Mariners-starter Logan Gilbert had de outfielder volledig in de tang en stuurde Profar drie keer op rij met drie slag terug. In de negende inning, met Paul Sewald op de heuvel, kwam onze landgenoot alsnog door met een single. Door de 1-for-5 bleef het slaggemiddelde van Jurickson Profar hangen op .240, maar de 2-0 overwinning was voor de Friars vanzelfsprekend veel belangrijker.

In de afsluitende tweede ontmoeting werd het geduld van Profar niet lang op de proef gesteld. In de derde inning werd starter Luis Castillo geraakt voor een single. Voor Jurickson Profar bleef het bij deze ene hit waardoor zijn slaggemiddelde blijft steken op .240. De Seattle Mariners namen woensdag revanche voor hun nederlaag een dag eerder en klopten de Padres met 6-1. De achterstand van San Diego in de NL West is inmiddels zo groot dat de Dodgers nu al zeker zijn van hun negende divisietitel in de laatste tien jaar.

SEIZOENSSTATS:  435 AB, .200/.234/.313, .546 OPS, 41 R, 34 RBI, 20 2B, 9 HR, 5 SB, 58 OPS+

Op 20 augustus speelde Jonathan Schoop zijn laatste wedstrijd in de MLB. Op die dag raakte de infielder geblesseerd aan zijn enkel en via de minors moest hij zich weer omhoog werken. Vorige week vrijdag, op bezoek bij de Kansas City Royals, maakte Schoop zijn rentree voor de Tigers. In Detroit zullen ze vurig hopen dat die gedwongen pauze hem goed heeft gedaan. Schoop is bezig aan een erg matig seizoen, maar hoopte tegen de Royals en de Astros deze week op de ommekeer.

Schoop miste 15 wedstrijden van de Tigers. Tijdens zijn afwezigheid stapte Detroit zes keer met een overwinning van het veld. Vorige week vrijdag, bij de terugkeer van Schoop, wonnen de Tigers ook. Met 10-2 werden de Royals van het veld geblazen, maar aanvallend bleef de bijdrage van Schoop beperkt tot een walk, een run en 0-for-4. De tweede ontmoeting werd opnieuw een prooi voor de bezoekende Tigers. Jonathan Schoop bekeek de 8-4 zege dit keer echter vanuit de dug-out.

GEEN VASTE WAARDE

De serie hadden de Tigers inmiddels in de tas, maar een sweep zou voor de hekkensluiter in de divisie erg lekker zijn. Hoewel Schoop in de tweede inning, met het eerste honk bezet, doorkwam met zijn eerste en enige hit in deze serie, ging de overwinning met 4-0 naar de thuisploeg. Jonathan Schoop was 1-for-7 in zijn eerste serie terug van de IL. Daarmee kwam zijn slaggemiddelde op .201 te staan en daarmee bungelt hij onderaan het lijstje in Detroit.

Bij thuiskomst wachtten de Houston Astros op de Tigers, dus veel hoop op betere tijden was er ook niet direct. Dit kwam afgelopen maandag ook uit. In ’t eigen Comerica Park hadden de Tigers niets in te brengen en gingen ze met 0-7 de bietenbrug op. Schoop was in dit duel 0-for-3. De infielder was slechts toeschouwer bij de 6-3 nederlaag van dinsdag en ook tijdens de derde wedstrijd tegen de Astros deed A.J. Hinch geen beroep op de Oranje-international.

SportAmerika en de KNBSB zijn een mediapartnership aangegaan. Als onderdeel daarvan deelt Honkbalsoftbal.nl wekelijks de SportAmerika Pro Update en zullen we in de toekomst nog meer content tussen onze sites delen. Voor al het laatste nieuws over Major League Baseball kijk je op www.sportamerika.nl. De mooiste highlights van de Kingdom sterren zie je vanaf dit seizoen op www.honkbalsoftbal.tv.

Cover art: Bo Schalbroeck (BoGraphix)

TNF: Chiefs verslaan Chargers, zorgen om Herbert

Seán van Zon
-
0
TNF: Chiefs verslaan Chargers, zorgen om Herbert

Nadat vorige week de Bills en de Rams het seizoen aftrapten stond er afgelopen nacht weer een watertandend affiche op het programma. De Los Angeles Chargers gingen op bezoek bij een AFC West-rivaal, de Kansas City Chiefs. Vorig seizoen wonnen de Chargers uit bij de Chiefs en vice versa.

Kansas City start moeizaam

Kansas City begon de wedstrijd met de bal. Na een aantal first downs stopte de verdediging van Los Angeles de Chiefs en moesten ze punten. De eerste drive van de Chargers leek gestopt te worden, maar een defensive pass interference veranderde dit. Uiteindelijk profiteerden de Chargers hier niet volledig van. Coach Brandon Staley koos er niet voor om er voor te gaan bij een korte 4th down. Kicker Dustin Hopkins zette met een field goal vervolgens de eerste drie punten op het bord en dus de Chargers op een 3-0 voorsprong. Het antwoord van Kansas City bleef uit, vooral door een sack van Drue Tranquill die zorgde voor een lange 3rd down.

De Chargers begonnen hun volgende drive op hun eigen 42-yardlijn. Een conversie van 4th-and-inches legde de basis voor een drive die de eerste touchdown van de wedstrijd opleverde. Net voor de touchdown gooide Justin Herbert een bal diep naar receiver Mike Williams, het bezorgde de Chargers een 1st-and-goal op de 1-yardlijn. Rookie fullback Zandor Horvath ving daarna een 1-yard pass van Herbert en scoorde zo de eerste touchdown in zijn NFL-carrière. Daarmee zette hij zijn team op een 10-0 voorsprong.

Beide teams verdedigen sterk

De aanval van de Chiefs liet aan het begin van het tweede kwart eindelijk een teken van leven zien. Het had er even alle schijn van dat Patrick Mahomes zijn eerste interception van het seizoen gooide. Een penalty voor de Chargers zorgde in plaats daarvan voor een first down voor Kansas City die een snelle opmars maakte richting de redzone. Even leek de defensie Mahomes te sacken, in plaats daarvan ontsnapte hij zoals hij al zo vaak deed, Mahomes gooide vervolgens een touchdown pass naar Jerick McKinnon. Matt Ammendola, die de geblesseerde Harrison Butker verving, maakte met zijn eerste extra point-kick als een Chief geen fout en zette zo de score op 10-7, nog steeds in het voordeel van LA.

Voor beide teams leverden de volgende drives niks op. Uiteindelijk kregen de Chiefs de bal terug met nog 53 seconden te spelen in de eerste helft. Een offensive holding-penalty zorgde ervoor dat Kansas City een nog langere weg had af te leggen naar de endzone van de Chargers. Uiteindelijk kwamen ze niet eens tot een first down. Het zorgde ervoor dat de Kansas City Chiefs moesten punten. Nog niet eerder moesten de Chiefs vier keer in de eerste helft punten in een thuiswedstrijd met Mahomes als QB. Vervolgens knielde Herbert en beëindigde zo de eerste helft.

Een goede start van de tweede helft

De Los Angeles Chargers kwamen goed uit de kleedkamer. LA begon de tweede helft direct met een hoog tempo en een aantal first downs. Het bracht ze snel in de redzone. Eenmaal in de redzone converte Austin Ekeler een 4th-and-1 om de drive gaande te houden. De play erna gooide Herbert de football naar Williams. L’Jarius Sneed dekte Williams goed maar hij ving de bal knap en zette zo de Chargers op een 17-10 voorsprong.

Even leek de drive daarna tot tweemaal toe dramatisch te eindigen voor de Chiefs. Mahomes leek een interception te gooien, maar beide teams begingen een overtreding waardoor de first down opnieuw werd gespeeld. Vervolgens leek Mahomes opnieuw een interception te gooien, deze keer raakte de bal net de grond voor de Chargers verdediger controle had over de bal. Nadat de drive op niks uit leek te lopen gooide Mahomes een parel van een pass naar receiver Justin Watson. Die ving de bal en maakte er een 41-yard touchdown van. Zo verkleinde hij de achterstand naar drie punten.

Chiefs nemen de controle over

De verdediging van de Chiefs, geïnspireerd door de aanval, forceerde een 3-and-out om de bal binnen een minuut later weer terug te krijgen. Ook de Los Angeles verdediging forceerde daarna een 3-and-out en bracht de bal terug in de handen van Justin Herbert. Chris Jones zorgde bij de 3rd down bijna voor de eerste safety van dit seizoen, maar Herbert kon nog net uit de endzone stappen voor hij werd gesackt. Het gevolg daarvan was een korte punt waardoor de Kansas City Chiefs hun drive op de helft van LA mochten beginnen. Kansas City benutte deze goede startpositie niet zoals gehoopt. Een 1st-and-goal op de 1-yardlijn werd niet gepromoveerd tot een touchdown, wel werd gelijkmakende field goal gemaakt door Ammendola.

Los Angeles begon daarna met een betere startpositie door een overtreding van de Chiefs tijdens de kick-off. De Chargers leken met een sterke drive weer de voorsprong te nemen, maar de interception van rookie Jaylen Watson gooide roet in het eten. Watson rende daarna helemaal naar de andere kant van het veld voor een 99-yard pick-six en gaf zo de Chiefs hun eerste voorsprong van de avond.

Geblesseerde Herbert maakt het nog spannend

De aanval Los Angeles werd wederom geforceerd tot een 3-and-out door een steeds sterker wordend Kansas City. De offense kon vervolgens niet het goede voorbeeld van de defense volgen waardoor de bal snel weer terug werd gepunt naar de Chargers. Nadat de Chargers eindelijk een 3rd down wisten te converten leek Justin Herbert geblesseerd te raken na een hit van een Kansas City Chiefs verdediger. Herbert verliet voor een play het veld maar kwam daarna direct terug. De Los Angeles Chargers moesten de bal wel wegpunten. Clyde Edwards-Helaire brak daarna weg voor een run van 52-yards, een face mask-penalty voegde daar nog eens 15 yards aan toe. Een touchdown scoorden de Chiefs niet, maar wisten de voorsprong uit te breiden met een field goal naar 27-17.

Herbert was verre van fris na de tackle van eerder en dit was ook terug te zien in zijn spel. Hij had een run kunnen maken voor een first down maar durfde dit niet aan. Dit bleek een goeie keuze. Met 4th-and-1 gooide hij een strakke pass van 35-yards om de bal naar de 8-yardlijn van Kansas City te brengen. Met de wedstrijd op het spel en met duidelijk veel pijn gooide Herbert een touchdown naar Josh Palmer om de achterstand te verkleinen naar een field goal. Los Angeles moest met nog 1:11 en één time-out kiezen voor een onside kick. Deze werd gevangen door de Chiefs wat de wedstrijd in het slot gooide en het thuisteam de overwinning gaf.

Benieuwd naar de wedstrijden van komend weekend? Klik dan hier voor de previews van week 2.

Coverfoto: Jamie Squire/Getty Images

Wicked Wood SportAmerika Football Pool 2022/2023: Week 1

Luuk Dokter
-
0
Wicked Wood SportAmerika Football Pool 2022/2023: Week 1

Naar traditie was de eerste week in de NFL vrij onberekenbaar. Dat leidde ertoe dat de scores niet hoger uitvielen dan 11 goed voorspelde duels. Remco Theunissen leidt de Wicked Wood SportAmerika Football Pool na week 1. Hij voorspelde 11 duels goed, maar was daarin niet de enige. Hij zat met 35 echter het dichtst bij de totaalscore van MNF (33). Nick Willems was de enige die de totaalscore goed voorspelde, maar zijn vertrouwen in de Carolina Panthers kostte hem de weekwinst.

Wicked Wood SportAmerika Football Pool - Top 10 na week 1
Wicked Wood SportAmerika Football Pool – Top 10 na week 1

In week 1 was er één duel dat iedereen fout had. Niet geheel onverwacht was dat het gelijkspel tussen de Indianapolis Colts en de Houston Texans. Naast dat duel gingen ook velen de mist in bij nederlagen van de Panthers, Bengals, 49ers, Titans en Broncos. De verwachting was dat Cleveland zonder Deshaun Watson een relatief eenvoudige prooi zou zijn voor een quarterback op zoek naar revanche. Baker Mayfield kreeg dat echter niet voor elkaar. De Bengals, op hun beurt, kwamen aanvallend tekort tegen het defensieve geweld van de Steelers. Ja’Marr Chase liet zijn kwaliteit zien, maar verder liep het allemaal vrij stroef voor Cincy. Bij de 49ers stelde Trey Lance ietwat teleur in het moeras genaamd Soldier Field en de Titans visten door een late field goal achter het net tegen de Giants. Tenslotte was Russell Wilson de tweede quarterback die niet langs zijn voormalig werkgever kwam.

Naast deze verrassingen waren er ook een aantal solide locks die door de meesten goed voorspeld werden. De Bills, Ravens, Commanders, Dolphins, Saints, Eagles, Chiefs, Chargers en Buccaneers beschaamden het vertrouwen niet. Daardoor zakten slechts weinig deelnemers door de ondergrens. Het maakt week 1 daarmee een mooie opmaat voor dit nieuwe seizoen van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool.

Wicked Wood SportAmerika Football Pool - Top 10 picks van week 1
Wicked Wood SportAmerika Football Pool – Top 10 picks van week 1

VOORUITBLIK WEEK 2

Week 2 begint met een potentiële shootout tussen de Chargers en Chiefs. Hierin lijkt Kansas City in het voordeel, maar de LA defense is met Khalil Mack en Joey Bosa van een ander niveau dan die van Arizona. Het grootste vraagteken staat dit weekend achter de ontmoeting tussen Washington en Detroit. De Commanders wonnen in week 1 van de Jaguars en de Lions kwamen net tekort tegen de Eagles. Deze laagvliegers van 2021 lijken daarmee aan elkaar gewaagd. Tenslotte is het vooraf ook lastig om in te schatten wie als winnaar uit de strijd tussen de Vikings en Eagles komt. Minnesota won overtuigend van Green Bay en de Eagles deden net voldoende tegen de Lions. Beide teams worden hoog ingeschat, maar tegen elkaar wordt pas duidelijk waar ze echt staan.

Dan is er nog één van de oudste rivaliteiten in de NFL: de Bears tegen de Packers. Green Bay had een teleurstellend optreden in week 1, terwijl Chicago verrassend won van SF. Kunnen de Packers het tij keren? Of trekken de Bears onder leiding van Justin Fields hun goede start door?

Heel veel succes in de tweede week van de Wicked Wood SportAmerika Football Pool!

Lees hier alle artikelen over de Football Pool!

Coverfoto: Bo Schalbroeck/BoGraphix

NHL 32-in-32 | Chicago Blackhawks: Op naar de bodem en daar voorbij

Dennis Bakker
-
0
NHL 32-in-32 | Chicago Blackhawks: Op naar de bodem en daar voorbij

Het nieuwe NHL-seizoen staat weer voor de deur en bij SportAmerika laten we dat niet onopgemerkt voorbij gaan! Al op 7 oktober openen de San Jose Sharks en Nashville Predators in het kader van de Global Series het bal in Praag en op 11 oktober volgen de eerste wedstrijden in Noord-Amerika. De komende 32 dagen leggen wij alle teams langs de meetlat en besluiten natuurlijk met titelverdediger Colorado Avalanche. Vandaag de franchise die begonnen is aan een mega schoonmaak: Chicago Blackhawks.

2021 – 2022: KOMMER EN KWEL

De afgelopen seizoenen werd niet meteen duidelijk, dat GM Stan Bowman een andere wind wilde laten waaien in Chicago. Dat men in Chicago nog altijd niet in full rebuild modus zit, werd afgelopen zomer andermaal bewezen. Met de komst van onder meer Marc-Andre Fleury en Seth Jones werden er contender-achtige namen binnen gehaald. Vooral de trade van Jones hield de gemoederen flink bezig. 

In ruil voor 2018 first-rounder Adam Boqvist, de 2021 first- en second-round pick en de Hawks’ first-round pick in 2022 of 2023 verkaste de 26-jarige verdediger naar Chicago. Hiervoor in de plaats kwamen Tampa Bay’s first-round en een sixth-round pick, maar dat er een stevig jasje werd uit gedaan was duidelijk. Bovendien waren de namen Duncan Keith — trade naar Edmonton Oilers — en Brent Seabrook — contract naar Tampa Bay — definitief verleden tijd.

VAN KWAAD TOT ERGER

Nog in diezelfde week werd ook duidelijk dat stergoalie Marc-Andre Fleury niet erg stond te springen op zijn overgang naar de Blackhawks. Om wat ruimte te creëren in de cap space in Sin City werd Fleury van de hand gedaan. Dat zowel de Canadese goalie, als zijn agent het nieuws via Twitter moesten vernemen viel niet in goede aard. Nog diezelfde dag kondigde Fleury zijn afscheid van de sport aan. Dat hij binnen enkele dagen terug kwam op dit besluit deed echter niets af aan het feit, dat de eerste scheur in het huwelijk reeds zichtbaar was.

De start van het seizoen was er niet één voor de eeuwige herinneringen. Na zeven wedstrijden stond de ploeg uit Windy City met twee schamele OT-punten op de voorlaatste plaats in de divisie. Met 4.29 GA/GP en een totaal van 30 goals tegen, bezetten de Hawks de laatste plaats in NHL. Bovendien waren ze samen met divisiegenoot Arizona Coyotes nog de enige franchise zonder reguliere overwinning. Daarbovenop was de start van Fleury allerminst van het niveau van een Vezina Trophy winnaar. De goalie begon het seizoen al ongelukkig met twee fouten in de seizoensopener tegen Colorado Avalanche (4-2 nederlaag, red.). In totaal verdween de puck in de eerste vier wedstrijden achttien keer achter de 36-jarige veteraan in het net. Zijn 5.75 GAA en 179GA%- brachten hem in de top drie slechtste goalies van het seizoen.

BEERPUT OPEN

Blackhawks-eigenaar en CEO Rocky Wirtz kwam op woensdag 27 oktober 2021 met een verontrustend persbericht op de proppen. Na onafhankelijk onderzoek en de resultaten daarvan, stapte GM Stan Bowman op. De reden van dit vertrek moeten we zoeken in het kampioensjaar 2010. Kyle Beach — een voormalig Black Ace — stapte naar het management vanwege seksuele escapades van videocoach Brad Aldrich. In plaats van direct actie te ondernemen, werd de aantijging in de doofpot gestopt. Niet alleen Bowman pakte zijn biezen, maar ook Senior Vice President of Hockey Operations Al MacIsaac stapte naar aanleiding van de zaak op in Chicago.

Het onderzoek van assistent Officier van Justitie Reid Schar gooide de put echter verder open. Rick Westhead van The Sports Network schaarde Kevin Cheveldayoff en Joel Quenneville ook bij het rijtje namen. Zo zou Quenneville het kantoor binnen zijn gestormd, om te vragen de melding van Beach onder het tapijt te vegen. De ploeg uit Chicago zat in een ware flow en “randzaken” zouden het teamproces alleen maar verstoren in de jacht op de eerste Stanley Cup in 49 jaar. Als klap op de vuurpijl werd ook Kevin Cheveldayoff door NHL’s Gary Bettman aan de tand gevoeld. Naar aanleiding hiervan werd Quenneville van zijn werkzaamheden in Florida ontdaan. Cheveldayoff zijn inbreng werd te licht bevonden en mocht aanblijven als GM in Winnipeg.

VERTREK JEREMY COLLITON EN BEGIN VAN RESET

Waar Jurgen Klopp met zijn Gegenpressing fantastische prestaties levert in het voetbal bij Liverpool en voorheen Dortmund, zo anders liep het huwelijk tussen Colliton en Chicago. Met hoog druk zetten en een hoge blue-line behaalden de Hawks niet het gewenste effect. Met een abominabel 1-9-2 record was voor General Manager Kyle Davidson de maat vrij snel vol. Derek King werd, direct na het uitbrengen van het persbericht, als interim-coach aangesteld.

Tijdens de voorbije Trade Deadline in maart werden de intenties duidelijk: Control Alt Delete. Met al een verloren seizoen werd Marc-Andre Fleury naar Minnesota Wild getrade en zocht Brandon Hagel zijn heil op de offensieve lijn in Tampa Bay. Na meer dan vijf jaar (net) niet competitief te zijn geweest gaan ze nu vol gas de rebuild in.

WARE LEEGLOOP MET NIEUWE COACH AAN HET ROER

De Hawks begonnen het offseason met het aanstellen van Luke Richardson als nieuwe head coach. De voormalig blue-liner was het meest recent actief als assistent coach bij Montreal Canadiens en speelde in de playoff run van 2021 een belangrijke rol voor de Habs. In afwezigheid van head coach Dominique Ducharme leidde hij de recordkampioen in de Eastern Conference Finals langs Vegas Golden Knights.

Wellicht dat het tijdens de contractonderhandelingen al ter sprake was gebracht, maar het voorgeschotelde roster is sinds de aanstelling van Richardson flink in de steigers gezet. Als een stop die uit een gootsteen wordt getrokken, zogen diverse trades het roster helemaal leeg.

Tijdens de Entry Draft deden de Hawks totaal onverwachts Alex DeBrincat van de hand. De forward werd in ruil voor drie Draft picks — 2022 first-round, 2022 second-round en 2024 third-round — naar Ottawa Senators getrade. Menig fan plaatste behoorlijk wat vraagtekens bij de trade en schaarde de deal zelfs in het rijtje slechtste Chicago-trades aller tijden, zeker gezien het feit dat de Hawks er geen directe high-end prospects voor terug krijgen en DeBrincat als belangrijke pion in de rebuild werd gezien.
Een klein uur later werd ook voormalig third overall pick van 2019 Kirby Dach van de hand gedaan. In ruil voor twee 2022 picks verdedigt de centre vanaf het komende seizoen de clubkleuren van Montreal Canadiens.

Tegenover de komst van onder meer goalie Petr Mrazek en prospects Kevin Korchinski, Frank Nazar en Sam Rinzel stond het vrije vertrek van Dylan Strome, Dominik Kubalik en Kevin Lankinen. Kyle Davidson tekende forwards Max Domi en Andreas Athanasiou voor een jaar en lijkt hiermee voornamelijk munitie voor de Trade Deadline te hebben vergaard. Voormalig Sharks pick Colin Blackwell tekende voor twee jaar.

2022 – 2023: STRIJDEN VOOR CONNOR BEDARD OF MATVEI MICHKOV

Dat Chicago komend seizoen in de onderste regionen van de NHL zal bivakkeren is een understatement. De toekomst van supersterren Patrick Kane en Jonathan Toews is ook verre van zeker en houdt de gemoederen in Windy City flink bezig. Beide heren hebben laten doorschemeren met hun huidige leeftijd zich niet in een full rebuild modus te willen storten en wandelen na ‘22 – ‘23 uit hun contract. Waar Patrick Kane met 92 punten (26 goals, 66 assists) vorig seizoen een van de lichtpunten in het donkere seizoen was, bleef Toews ver achter. Mede ziekte en blessures hielden JT veelvuldig aan de kant en lijken zijn dagen in het rode shirt geteld.

Binnen de muren van het United Center wordt zelfs voorzichtig gesproken over het traden van Seth Jones. Met grote verwachtingen kwam de blue-liner over vanuit Columbus, maar lijkt zich niet in de toekomstplannen van het Front Office te kunnen vinden. Grootste struikelblok is ongetwijfeld zijn langdurige contract — $9.5 miljoen dollar AAV tot en met 2029 – 2030 –.

De NHL volgers lijken het over een ding eens te zijn: De Hawks stellen alles in het werk om een van de twee generatie talenten in de 2023 Entry Draft op te pikken. Connor Bedard en Matvei Michkov schieten alles aan flarden in de Junior Leagues en worden al vergeleken met Connor McDavid, Mario Lemieux en Wayne Gretzky.

Het komende seizoen wordt een pijnlijke, maar alle begin van een rebuild is moeilijk.

Coverfoto: Melissa Tamez/Icon Sp

1...214215216...804Pagina 215 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU