Het NBA-seizoen 2022-23 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week
3 NOVEMBER – 10 NOVEMBER
WESTERN CONFERENCE STAND
1: Utah Jazz: 10-3
2: Phoenix Suns: 8-3
3: Portland Trail Blazers: 8-3
4: Denver Nuggets: 8-3
5: Memphis Grizzlies: 8-4
6: Dallas Mavericks: 6-4
7: Los Angeles Clippers: 7-5
8: New Orleans Pelicans: 6-5
9: San Antonio Spurs: 5-7
10: Minnesota Timberwolves: 5-7
11: Sacramento Kings: 4-6
12: Golden State Warriors: 4-7
13: Oklahoma City Thunder: 4-7
14: Los Angeles Lakers: 2-9
15: Houston Rockets: 2-10
IN DE SPOTLIGHT
DALLAS MAVERICKS
De Mavericks hebben een goede week achter de rug. Zo werden drie van de vier gespeelde wedstrijden winnend afgesloten. Voornaamste reden voor die overwinningen is de verdediging die goed staat. Ze geven gemiddeld de minste punten op per wedstrijd. Maar daar staat ook tegenover dat ze laag staan in punten (20e), rebounds (30e) en assists (30e) per wedstrijd. Genoeg mogelijkheden tot verbetering. Wie geen verbetering nodig heeft, is Luka Doncic. In de eerste negen wedstrijden van het seizoen was de Sloveen goed voor minimaal 30 punten per wedstrijd. Iets wat alleen NBA legende Wilt Chamberlain heeft gedaan.
LOS ANGELES CLIPPERS
Vorige week de flop, deze week de top. Na een tegenvallend begin lijkt het er op of de Clippers beginnen te draaien. Met drie overwinningen en verlies tegen de Jazz, hebben ze de weg omhoog gevonden. Vooral de overwinning op de Cleveland Cavaliers was knap: 117-119. Terwijl Kawhi Leonard nog steeds niet zijn rentree heeft gemaakt na blessureleed is Paul George wel on fire. Met meer dan 30 punten per wedstrijd was hij de belangrijkste man voor de Clippers. Wat vooral opvalt is zijn efficientie. Hij schoot maar liefst 56,9% van zijn pogingen raak.
DE TEGENVALLERS
SAN ANTONIO SPURS
Afgelopen week schreven we dat de Spurs een pittig schema voor de boeg hadden, en dat hebben ze geweten ook. De laatste vijf wedstrijden gingen verloren. Tegen de Raptors (143-100) en Nuggets (101-126) gingen ze kansloos ten onder, terwijl ze in de andere drie wedstrijden de marge binnen de tien punten wisten te behouden. Tegen de Grizzlies was er zelf overtime nodig om de winnaar te beslissen: 124-122. Het grote probleem dit seizoen voor de Spurs is de verdediging. De tegenstander scoort gemiddeld 120,9 punten per wedstrijd, en daarmee staan ze laatste in de NBA. Het lijkt er ook niet op dat de losing streak snel voorbij zal zijn met wedstrijden tegen de Bucks, Warriors en Blazers.
OKLAHOMA CITY THUNDER
De Thunder doet alles met runs. De eerste drie wedstrijden werden verloren, de vier daarop volgende wonnen ze allemaal. De laatste vier gingen echter verloren. Met moeilijke wedstrijden tegen de Bucks en Nuggets is dat geen schande, maar toch hadden we meer gehoopt nadat ze hebben gewonnen van de Clippers en Mavs. ‘Dieptepunt’ deze week was wel het verlies tegen de Pistons. De Thunder stonden 16 punten voor, maar verloren toch. Naast Shai Gilgeous-Alexander (33) scoorde geen enkele starter meer dan 10 punten. Daar zit de verbetering in te vinden. Iemand die naast SGA stabiel punten scoort.
SPELER VAN DE WEEK
Deze week is Stephen Curry onze speler van de week. Hij was in twee wedstrijden gemiddeld goed voor maar liefst 43 punten, 5,5 rebounds en 8,5 assists. Hij schoot 65,2% van zijn schoten raak en daarnaast raakte hij 55,6% van zijn driepunters. In de wedstrijd tegen de Sacramento Kings was hij goed voor maar liefst 47 punten, 8 rebounds en 8 assists. In deze wedstrijd raakte hij maar liefst 70% (!) van zijn schoten.
VOORUITBLIK
Voor de Blazers breekt een belangrijke week aan. Met wedstrijden tegen de Pelicans, Mavericks, Spurs en Nets kunnen ze laten zien of ze écht mee draaien bovenin het westen. Verder is de wedstrijd tussen de Clippers en Mavericks op woensdagnacht om 02:30 uur de beste wedstrijd van de week.
De Eagles zetten met een matig optreden tegen de Texans de deur open voor de Bills om de nummer 1 over te nemen. Tot zij de Jets tegenkwamen. Hoe de stand er uitziet nu het seizoen officieel halverwege is, lees je in deze editie van de NFL Power Rankings.
1. (1) Philadelphia Eagles
Ook halverwege het seizoen zijn de Eagles nog altijd ongeslagen. Wel liet het duel met de Texans zien dat de ploeg een zwakke plek heeft. De verdediging tegen de run. Met in de tweede helft van het seizoen nog ontmoetingen met Derrick Henry, Saquon Barkley, Alvin Kamara en een rennende Justin Fields op het programma is 17-0 verre van zeker.
2. (3) Kansas City Chiefs
Patrick Mahomes was de eerste quarterback met 400 yards passing, een passing TD, 60 rushing yards en een rushing TD in dezelfde wedstrijd. Toch hadden de Chiefs het moeilijk met de Titans, ondanks een dominantie in aantal yards en plays. Het zal niet vaak gebeuren dat Mahomes dit soort wedstrijd spannend zal houden.
3. (2) Buffalo Bills
Josh Allen leek op weg naar de MVP en de nummer 1 seed in de AFC. Met zijn tweede slordige wedstrijd op rij zijn beide races weer open. Toch is dat niet de grootste zorg voor de Bills, want Allen heeft last van een elleboogblessure. Hij lijkt te kunnen spelen, maar in hoeverre gaat het invloed hebben op zijn spel?
4. (4) Minnesota Vikings
De zegereeks van de Vikings leek ten einde te komen tegen de Commanders, maar in het vierde kwart wist Kirk Cousins de zege toch weer uit het vuur te slepen. Het is alweer de zesde zege op rij. Toch blijven er vraagtekens rond de toekomstige winnaar van de NFC North. In de komende vier weken wordt de tegenstand echt zwaar en dan krijgen we echt een goed beeld van de ploeg.
5. (5) Dallas Cowboys
Odell Beckham Jr. is weer zo goed als fit. Nu nog een ploeg kiezen. De Cowboys flirten openlijk met de wide receiver, die precies de grote naam is die Jerry Jones wil. En er is ruimte voor een goede receiver. De concurrentie lijkt te komen van de Rams en de 49ers. OBJ kan dus weer een gamechanger in de NFC zijn.
6. (7) Baltimore Ravens
De Ravens gaven in hun drie nederlagen dit seizoen een voorsprong van tien punten of meer uit handen. Niet gek dat de Ravens het gevoel hebben dat ze de AFC in handen hadden kunnen hebben. Het belooft ook veel voor na de bye week. De Ravens vliegen nog onder de radar maar zijn zeker een kanshebber voor de divisietitel.
7. (6) New York Giants
De bye week is een ideale week voor spelers om weer fit te worden. Behalve bij de Giants. Safety Xavier McKinney ging even een paar dagen naar Mexico en brak hier tijdens een excursie zijn hand. De verdediger komt mogelijk dit jaar niet meer in actie. Geen lekker idee om zo de break uit te komen.
8. (8) Seattle Seahawks
Hoelang blijft het sprookje van de Seahawks nog duren? Niemand had verwacht dat ze halverwege de leiding in de NFC West zouden hebben. Met vier wedstrijden voor de boeg tegen ploegen die dit jaar enorm teleurstellen (Bucs, Raiders, Rams en Panthers) is het einde van de zegereeks nog niet in zicht.
9. (9) Miami Dolphins
Tua Tagovailoa leidt in veel lijstjes van de beste quarterbacks van het seizoen. Toch blijven ook veel volgers nog aan hem twijfelen. Dat is niet terecht. Als er iets is wat de Dolphins tegen gaat houden dit jaar is het de verdediging. De vraag is of Bradley Chubb hierin het verschil kan maken.
10. (11) San Francisco 49ers
Het optimisme is groot in de Bay Area. De ploeg wordt steeds fitter en heeft met CMC een flinke boost gekregen. Zal er ooit een Super Bowl-kanshebber zijn geweest met een beter gevoel over een 4-4 start van het jaar?
11. (12) Cincinnati Bengals
Joe Mixon stond op in een wedstrijd zonder Ja’Marr Chase. Het was meer dan voldoende voor de Bengals tegen de Panthers. Bij een 35-0 kon de voet van het gaspedaal. De Bengals staan nu in een vergelijkbare positie als halverwege vorig seizoen, dus de rest van de AFC moet oppassen.
12. (14) New York Jets
De beste grap van de week? Iemand at Buffalo Wings maar kon ze niet zien omdat ze helemaal bedekt waren met ‘Sauce’. Een goede verwijzing naar Sauce Gardner, de toekomstig DROY. De divisie is nu weer wijd open. Stel je voor dat de Jets vorige week niet als de oude Jets hadden gespeeld en gewoon van de Pats hadden gewonnen?
13. (10) Tennessee Titans
De Titans hadden de kans om de Chiefs in eigen huis te verrassen. Maar voor de zoveelste keer dit jaar stortte de aanval van Mike Vrabel na rust in. Dat kwam mede door rookie Malik Willis, maar omdat het eerder ook gebeurde mag de jonge quarterback hier niet de schuld van krijgen. Ook Derrick Henry was de tweede helft nergens meer te bekennen.
14. (13) Los Angeles Chargers
De Chargers zien er niet uit als een ploeg die 5-3 is en op een wildcardplaats staat. Dat kwam ook doordat de ploeg opnieuw zonder Keenan Allen moest opereren. Het besluit om hem voor de bye week terug te laten komen kan wel eens als een boomerang terugkomen.
15. (16) Tampa Bay Buccaneers
We zagen zondag eindelijk weer eens de oude Tom Brady. En dan bedoelen we niet de oude Tom Brady die de voorgaande weken op het veld stond, maar de TB12 die we de afgelopen decennia hebben gezien. Nadat de Rams de bal teruggaven met minder dan een minuut te gaan, wist je gewoon wat er zou gaan gebeuren.
16. (18) New England Patriots
De Patriots slagen er al een paar weken in om de tegenstander er dramatisch uit te laten zien. Het lijkt erop dat dit aan de tegenstander ligt, maar als we de Jets zien winnen van de Bills heeft dat toch ook te maken met de Pats D. Nu de offense nog, want Mac Jones zet, mede door blessures, niet de stappen die we hadden verwacht. En de tweede helft van het seizoen lijkt een stuk zwaarder.
17. (17) Atlanta Falcons
Het is niet zo erg als afgelopen jaren, maar de Falcons blijven in staat om wedstrijden te verliezen die ze horen te winnen. Zoals tegen de Chargers. De rungame liep uitstekend, zeker met de rentree van Cordarrelle Patterson. Juist toen besloot de ploeg voor het eerst dit jaar uitgebreid te gaan passen met Marcus Mariota.
18. (15) Los Angeles Rams
De frustraties lopen op bij de regerend kampioen. De verdediging kreeg de schuld van de nederlaag omdat ze de Bucs in de slotminuut over het veld lieten lopen. Daar was Jalen Ramsey het niet mee eens. “Na de vorige stop hadden we nooit meer op het veld moeten komen.” Het jaar is nog niet helemaal voorbij, maar de Rams moeten nu wel snel een serie overwinningen neer gaan zetten.
19. (20) New Orleans Saints
De Saints leken heel even de boel op de rit te hebben, maar dat was wel heel snel voorbij. De Saints waren volslagen kansloos in het thuisduel met de Ravens. In de NFC South zegt het nog niet alles, maar de verwachting was dat de ploeg er halverwege het seizoen beter voor zou staan.
20. (19) Green Bay Packers
Verliezen van de Lions. Dit moet een unicum zijn geweest voor Aaron Rodgers. De drie intercepties, waarvan twee in de redzone, waren dat in ieder geval wel. Theoretisch kan het allemaal nog wel, maar je moet wel een enorme optimist zijn om nog in deze Packers te geloven.
21. (21) Arizona Cardinals
Hij kreeg een flinke contractverlenging na het afgelopen seizoen, dus Kliff Kingsbury lijkt nog heel even de kans te krijgen om het seizoen om te draaien, maar het zal wel snel moeten gebeuren. De Cardinals zijn één van de (vele) kanshebbers voor de titel “meest teleurstellende team van het seizoen”.
22. (26) Chicago Bears
De resultaten maken voor de Bears niet meer zoveel uit. Dit seizoen is al geslaagd. Justin Fields laat namelijk al een paar weken zien de quarterback van de toekomst te zijn. Hij zette een record aan rushing yards voor een QB neer en gooide drie touchdowns. Zeges of niet, dit is meer waard voor Chicago, dat de middelen heeft om volgend jaar mee te doen om de divisietitel.
23. (23) Cleveland Browns
Cleveland gebruikte de bye week om te vertellen wat iedereen al wist. Deshaun Watson wordt zodra hij na zijn schorsing weer mag spelen de starter van de Browns. Aan Jacoby Brissett de taak om ondanks dit nieuws de motivatie te houden om de Browns in de play-offrace te houden. Een race waar ze al aan een zijden draadje hangen.
24. (24) Washington Commanders
De winning streak van de Commanders is over. De fans waren al grappen aan het maken over Kirk Cousins, hun oud-quarterback waartegen ze op voorsprong stonden. Toch kwamen de Vikings terug om de hoofdstedelingen weer terug op aarde te zetten.
25. (29) Jacksonville Jaguars
Geen team zo wisselvallig als de Jaguars, maar toch moeten de fans halverwege het jaar tevreden zijn over de ontwikkelingen onder Doug Pederson. Zeker door de overwinning op de Raiders waarin een vroege achterstand werd goedgemaakt. Geef de coach nog een jaar en er zit zeker potentie in deze groep.
26. (31) Detroit Lions
Dit had de ploeg hard nodig. Niemand had verwacht dat de Lions de play-offs zouden halen, maar na zeven weken zonder zege begon het gemor wel toe te nemen. Extra lekker voor de Lions: juist de defensie maakte met drie intercepties het verschil.
27. (27) Denver Broncos
Afgelopen week was waarschijnlijk de beste van het seizoen voor de Broncos-fans. Door de bye week geen frustraties en teleurstellingen. Helaas voor de fans: komende week moeten de Broncos weer gewoon spelen.
28. (22) Indianapolis Colts
Dit implodeerde snel. Nadat Matt Ryan naar de bank werd verwezen, werd Frank Reich het volgende slachtoffer. Maar pas toen de club zijn vervanger bekendmaakte, oud-speler Jeff Saturday, kwam de woede vanuit de hele league. Hoewel de eerste plek in de divisie nog niet helemaal uit zicht is, lijkt de kans groter dat de Colts straks de eerste pick in de draft zullen hebben.
29. (25) Las Vegas Raiders
Dit is de ploeg die halverwege het seizoen echt het meest teleurstellend is. De ploeg gaf voor de derde keer dit seizoen een voorsprong van zeventien punten uit handen. Laten we niet vergeten dat dit vorig seizoen een play-offteam was en Davante Adams heeft toegevoegd. Er zijn echt geen excuses voor deze wanprestatie.
30. (28) Pittsburgh Steelers
De trade van Chase Claypool naar de Bears geeft wel aan dat de Steelers zich neergelegd hebben bij het eerste losing season onder Mike Tomlin. De tweede helft van het seizoen draait dan ook volledig om de ontwikkeling van Kenny Pickett. Al kan het ook geen kwaad dat George Pickens wat meer kansen krijgt.
31. (30) Carolina Panthers
De verdediging was tot zondag het enige lichtpuntje voor de fans. En dan krijgt de ploeg 42 punten te slikken voor het ook maar iets terug kan doen. Veel tijd om de boel op de rails te krijgen is er niet, want donderdag wacht al het divisieduel met de Falcons.
32.(32) Houston Texans
De Texans maakten het duel tegen de Eagles interessanter dan de eindstand doet vermoeden. Aan Lovie Smith de taak om de boel ondanks de vele nederlagen op de rails te houden. Geen gemakkelijke taak, want Brandin Cooks liet na de trade deadline al via een tweetje weten dat hij niet meer in Houston wil zijn.
Vanaf het seizoen 2022 – 2023 introduceert SportAmerika een nieuwe, vaste rubriek op woensdag: NHL At The Rink. Roemrijke jaargangen, prospects, Farm reports en nog veel meer onderwerpen zullen de revue uitgebreid passeren. Waar vorige week de transitie van het Duitse ijshockey centraal stond, beginnen we vandaag met de ‘Dutchies’. Spelers met een vleugje Hollands bloed die hun sporen in de NHL hebben verdiend. We kunnen deze categorie natuurlijk niet beter beginnen dan met onze eigen Daniel Sprong.
Dankzij de hedendaagse media kunnen we hem elke wedstrijd in actie zien. Daniel Sprong werkt voor het tweede seizoen op rij zijn wedstrijden af voor de Seattle Kraken en eigenlijk vinden we dat allemaal heel normaal. Toch is het alles behalve normaal dat we een speler met de Nederlandse nationaliteit in de National Hockey League hebben. Op 14 mei 1986 was Eddy Beers de laatste landgenoot die een wedstrijd speelde. Met zijn St. Louis Blues verloor Beers dat jaar de Conference Finals van de Calgary Flames.
DE BEKENDE PAPLEPEL
Terug naar het heden. Alle ijshockeyfans in ons land kennen Daniel Sprong en veel sportliefhebbers zullen ook wel eens van hem gehoord hebben. Aanvaller. Van de Seattle Kraken dus. Sprong is inmiddels 25 jaar en bezig aan zijn zevende seizoen op het allerhoogste niveau. Gedraft door de Pittsburgh Penguins, gedebuteerd namens die club en via Anaheim en Washington kwam de Nederlander vervolgens bij de piepjonge franchise uit Seattle terecht. Hoe verliep deze reis en wat ging hier nog aan vooraf?
Op 17 maart 1997 werd in Amsterdam de kleine Daniel Sprong geboren. Gezegend met een groot talent voor ijshockey, zo bleek al snel. Helemaal verrassend was dat talent niet, want vader Hannie kwam aan het begin van de jaren negentig uit voor het toenmalige Mekon Amsterdam en Red Eagles ’s-Hertogenbosch.
With the 46th pick in the 2015 #NHLDraft, the Penguins select forward Daniel Sprong. Welcome to Pittsburgh!
Een grootse carriere was Hannie niet gegeven, maar zoon Daniel stak als heel jong ventje al met kop en schouders boven de rest uit. Figuurlijk dan, want letterlijk was de kleuter een paar koppen kleiner dan zijn vaak veel oudere medespelers en tegenstanders. Kleuter Daniel speelde met en tegen jongens die de lagere school al achter zich hadden gelaten. Jongens ook die geen schijn van kans hadden tegen de kleine Sprong.
EEN GEWAAGDE STAP
Hannie Sprong zag het talent van zijn zoon en vond dat hij daar meer uit kon halen. Uit moest halen ook! In 2004 hakte vader Sprong de knoop door. Het gezin, vader, moeder, Daniel en diens zus, liet de Amsterdamse Jordaan achter zich en vestigde zich in Canada. In de provincie Quebec om precies te zijn. Daar, in de buurt van Montreal, hoopten Hannie en Daniel de volgende stappen te zetten op het pad dat uiteindelijk moest leiden naar de National Hockey League.
Die stappen zette Daniel Sprong in de verschillende juniorencompetities in het ijshockeygekke Quebec. In de Jaap Edenhal in zijn geboorteplaats leerde Sprong schieten. Duizenden kilometers verderop plukte hij daar de vruchten van. Voor de Lac St-Louis Tigres in de QMEAA zette onze landgenoot in 2012-2013 duizelingwekkende cijfers neer. Hij speelde 30 wedstrijden dat jaar en verzamelde een onwaarschijnlijk aantal van 104 punten. Hij scoorde zelf 48 keer en was daarnaast 56 keer als aangever betrokken bij een treffer.
ONGELOOFLIJKE PRODUCTIE
Met zo’n productie kom je al snel op het lijstje van de scouts terecht en in 2013 wisten de Charlotte Islanders de trefzekere aanvaller te strikken in de draft van de Quebec Major Junior Hockey League. Supersterren als Mario Lemieux, Mike Bossy en Daniel Briere verdienden hun sporen in deze QMJHL en ook Sprong liet zich niet onbetuigd. Met 68 punten (30G, 38A) was hij de meest productieve speler van zijn team en verdiende Sprong een plek in ’t All-Rookie Team. In 2014-2015 wist hij zijn eerste seizoen nog te overtreffen door 88 punten te noteren.
Voor zowel Daniel als zijn vader kwam in 2015 de grote droom uit. Tijdens de beroemde draft van 2015, waarin Connor McDavid en Jack Eichel als eerste uit de koker kwamen, viel ook de naam van Daniel Sprong. Al in de tweede ronde werd de Amsterdammer opgepikt en niet door de minste franchise. Sidney Crosby en Evgeni Malkin zaten in de bloei van hun carriere, stonden op het punt twee Stanley Cups op rij te winnen én kregen nu binnen de organisatie gezelschap van een 18-jarige Nederlander. De Pittsburgh Penguins maakten van onze landgenoot de 46th pick overall dat jaar.
DROOM KOMT UIT!
Na een sterk Training Camp liet het debuut van Sprong in de NHL niet lang op zich wachten. Op 8 oktober 2015 was daar de beloning voor het harde werken. En de gewaagde stap die het gezin 11 jaar eerder had gezet door naar Canada te verhuizen. Op bezoek bij de Dallas Stars gaf coach Mike Johnston zijn Nederlandse winger bijna 8 minuten speeltijd. Of Nederlands. Na al die jaren in ’t buitenland vroeg Sprong een Canadees paspoort aan. Het was zijn volgende droom om namens dat land furore te maken op grote toernooien en bedankte dan ook voor Oranje.
Het bleef niet bij die ene wedstrijd in Dallas. De rookie behield zijn plek in de line-up en een week na zijn debuut was daar zijn eerste goal in de NHL. Pittsburgh was nog zonder overwinning na de eerste drie wedstrijden, maar mede dankzij Daniel Sprong kwam daar tegen Ottawa op 15 oktober verandering in.
Evgeni Malkin had al heel snel in de tweede periode de score geopend en na ruim twee minuten in die periode werd het 2-0 dankzij Daniel Sprong. Het bleek de eindstand, maar veel belangrijker was die goal. De rekening van goalgetter Sprong was geopend op het allerhoogste niveau. Die tiener uit de Jordaan leverde het bewijs thuis te horen in de National Hockey League.
Tegen de Senators stond Sprong ruim 13 minuten op het ijs. Het was ’t begin van een 6-game winning streak van de Penguins, maar naarmate het seizoen vorderde nam de speeltijd af. Op 6 november, in Edmonton, schoot Sprong opnieuw met scherp. In de met 2-1 gewonnen wedstrijd nam de winger de gamewinner voor zijn rekening.
STAP TERUG
Het zou zijn laatste goal in de NHL zijn dat seizoen. In december werd Johnston ontslagen en onder Mike Sullivan kwam Daniel Sprong er nauwelijks aan te pas. Op 16 december 2015 speelde hij nog 7.10 minuten, maar daarna verdween de Nederlander van het toneel dat seizoen. Een seizoen dat overigens werd afgesloten met een Pittsburgh dat de Stanley Cup won.
Dat de NHL een keiharde wereld is, merkte Daniel Sprong al snel. Pas op 31 december 2017 kreeg hij zijn volgende kans op het hoogste podium. Het gehele 2016-2017 bracht de Nederlander door bij de Charlotte Islanders, waar hij 59 punten (32 goals) scoorde in 31 duels. Een seizoen later liet Sprong in de AHL van zich horen (32G, 33A in 65 wedstrijden voor Wilkes-Barre/Scranton Penguins) en kreeg hij dus zijn kans van Mike Sullivan.
Na acht wedstrijden had de succescoach – Sullivan leidde Pittsburgh naar twee Stanley Cups op rij – genoeg gezien. Alleen op 5 januari tegen de Islanders vonden we de naam van Sprong terug op het scoreformulier. Dit was echter wel een historische wedstrijd, want voor het eerst in zijn carriere scoorde Daniel Sprong meer dan één goal in een NHL-wedstrijd. Met 2 goals en een assist had hij een belangrijk aandeel in de 4-0 zege. Sprong kon er Sullivan niet mee overtuigen. Na acht wedstrijden ging hij terug naar de AHL.
TRADE NAAR ANAHEIM
In Steel City speelde Sprong samen met wereldsterren als Crosby en Malkin, maar maakte hij ook kennis met de harde zakenwereld die de NHL ook is. In ruil voor Marcus Pettersson werd de Nederlander door de Penguins op het vliegtuig naar Anaheim gezet. Van een tweevoudig Stanley Cup-winnaar naar een club in verval. Of in opbouw, het is maar hoe je het bekijkt. In Orange County kende de Dutch Duck in elk geval een vliegende start met een goal in zijn eerste wedstrijd voor de club. Op 5 december werden de Blackhawks met 4-2 verslagen. De 2-0 kwam op naam van Daniel Sprong.
Na een redelijk succesvol eerste seizoen, met 14 goals in 47 wedstrijden voor de Ducks, volgde een teleurstellend 2019-2020. Al vanaf zijn debuut waren er twijfels over Sprong. Zijn schot werd en wordt door iedereen geroemd, maar telkens komt er die “maar”. Defensief is het niet altijd even stabiel. In de AHL behoort hij vaak tot de betere spelers en wordt dit wel geaccepteerd. Op het hoogste niveau kan Sprong zich dit niet permitteren. Onder de nieuwe coach Dallas Eakins, die de rebuild in Anaheim mag leiden, kwam Sprong in het afgebroken 2019-2020 niet verder dan 8 wedstrijden (1G, 1A).
OP HET IJS MET OVI!
Op 24 februari 2020, een paar weken voor de League op slot ging vanwege Covid, kwam er een einde aan het tijdperk Daniel Sprong in Anaheim. De club betrok de winger in een trade en deze deed hem op een zeer interessante bestemming belanden. Daniel Sprong vond zijn nieuwe thuis in Washington, waar hij ging spelen met The Great Eight. Voor het zover was, moest de Amsterdammer wel even geduld hebben. Hij kwam eerst in de AHL bij de Hersey Bears terecht en pas op 17 januari 2021 maakte Sprong zijn eerste minuten in de hoofdmacht. Uitgerekend in Pittsburgh, waar na eenSO verloren werd.
In de Amerikaanse hoofdstad maakte Sprong aan de hand van grootheden als Alex Ovechkin en John Carlson stappen. Peter Laviolette zag het wel zitten in die Amsterdammer en zette hem zelfs sporadisch op de eerste lijn naast Ovechkin. Sprong maakte in Pittsburgh al kennis met de top van de NHL en die ervaring kwam hem nu goed van pas. Hij zou het ingekorte 2020-2021 afsluiten met 13 goals in 42 wedstrijden.
POSTSEASON!!!
Daniel Sprong maakte in het voorjaar van 2021 ook voor het eerst kennis met de play-offs. De Capitals waren als tweede geëindigd in de tijdelijke East Division, maar hadden tegen de Boston Bruins weinig in de melk te brokkelen. Sprong was als aangever betrokken bij de eerste goal van Washington in ’t postseason, maar in de met 4-1 verloren eerste ronde speelde onze landgenoot slechts drie wedstrijden en stond hij in totaal 40 minuten op het ijs.
In zijn tweede seizoen in Washington was Sprong minder productief. Net als een seizoen eerder stond hij gemiddeld bijna 13 minuten op het ijs, maar in de 47 wedstrijden die hij speelde voor de Capitals moest Sprong het doen met 8 goals en 14 punten. Hij speelde het leeuwendeel van de wedstrijd, maar op 21 maart van dit jaar leek de geschiedenis zich te herhalen. Washington haalde Marcus Johansson terug en liet Sprong naar de piepjonge Seattle Kraken vertrekken. Weer ging de Nederlander van een contender naar een club in opbouw.
TERUG NAAR HET WESTEN
Een belangrijke fase brak aan, want aan het einde van 2021-2022 liep het contract af dat Sprong op 18 september 2020 in Washington had getekend. De winger speelde 16 wedstrijden voor de kersverse franchise, scoorde 6 goals, maar noteerde daarbij ook een -6 rating. In gesprek met De Volkskrant gaf Sprong in december vorig jaar aan dat hij onder de vleugels van Ovechkin defensief beter is geworden, maar dat aspect blijft nog altijd een zwakke plek.
Na 1 mei brak dan ook een onzekere periode aan. Met zijn club speelde Sprong die dag tegen de Winnipeg Jets en scoorde nog de 2-1 voor Seattle in de met 4-3 verloren ontmoeting. De Kraken namen op dat moment nog geen besluit over de Amsterdammer. De club wilde wat free agents strikken en zich eventueel via trades versterken. Er was nog altijd een plekje vrij in de aanval en tijdens Training Camp kreeg Sprong de kans die plek af te dwingen middels een zogenaamde PTO.
CRUCIALE FASE
Op 3 oktober kwam de witte rook en zette Sprong zijn krabbel onder een contract voor één seizoen. De Kraken hadden hiermee een relatief goedkope ($ 750.000) kracht met veel mogelijkheden en Sprong krijgt een jaar de tijd om te bewijzen dat het kwartje bij hem inmiddels is gevallen. Vooralsnog lijkt dit inderdaad het geval. Op 25 oktober veroverde Sprong zijn plek in de line-up door tegen de sterke Sabres één goal te scoren en twee assists te geven. Ook in de wedstrijden daarna bleef Sprong leveren in de minuten die hem gegeven waren.
Op het moment van schrijven zijn de Kraken bezig aan een knappe 5-game winning streak en staan ze tweede in de Pacific. Sprong, gebruikt op de derde of vierde lijn, maakt gemiddeld zo’n tien minuten per wedstrijd. Met een enkele uitschieter naar boven of beneden. Tijdens de huidige serie was Sprong in drie opeenvolgende wedstrijden goed voor minimaal een punt. Hij scoorde in Calgary en was in Minnesota en thuis tegen Pittsburgh verantwoordelijk voor assists.
Onze landgenoot lijkt momenteel op zijn plek in Seattle. Een team dat in de steigers staat en de nog altijd pas 25-jarige Sprong moet deze kans met beide handen aangrijpen. Met zijn schot behoort hij een vaste waarde te zijn in de National Hockey League, maar op dat niveau komt er nog wat meer bij kijken. Als de geboren Amsterdammer dit nog vlot weet te trekken, gaat hij nog mooie jaren in de sterkste ijshockeycompetitie ter wereld tegemoet!
Het was deze week NFC tegen AFC tijdens Monday Night Football. De New Orleans Saints ontvingen namelijk de Baltimore Ravens. Beide teams wonnen vorige week. NOLA stond geen punten toe tegen de Raiders, terwijl de Ravens de Bucs versloegen. Baltimore trok die lijn door.
RAVENS-D DOMINEERT SAINTS
Met zo’n anderhalve minuut op de klok in het eerste kwart scoorden de Ravens de eerste punten van de wedstrijd. Lamar Jackson vond met een pass zijn tight end, Isaiah Likely. Likely kon vervolgens onaangeraakt de endzone binnenlopen. Overigens was dit Jacksons honderdste TD-pass uit zijn loopbaan. De Saints begonnen de wedstrijd een stuk minder. Tijdens hun eerste drive behaalden ze wel een first down, maar dat zou hun enige first down van het eerste kwart blijken. Zeker over de grond was het bedroevend. New Orleans zette in de eerste vijftien minuten slechts zes rushing yards weg.
De offensieve problemen zetten zich voort in het tweede kwart voor New Orleans. Opvallend, zeker omdat het de afgelopen weken aanvallend goed liep bij het team. Bij de Ravens ging het een stuk beter, zij scoorden laat in het tweede kwart hun tweede touchdown van de avond. Deze keer liep Kenyan Drake de bal binnen na een korte rush. Wat vooral opviel bij beide TD-drives was de duur, de eerste drive duurde 7:02 en de tweede 7:05.
De Saints-aanval liet aan het einde van het eerste half uur toch tekenen van leven zien. Een snelle drive bracht ze in field goal range. New Orleans had een touchdown kunnen scoren, maar Andy Dalton gooide de bal over zijn wide receiver heen. Uiteindelijk zette Wil Lutz met een field goal de ruststand van 14-3 op het bord.
RAVENS KOMEN NIET MEER IN PROBLEMEN
De Ravens startten de tweede helft met wederom een lange drive. Geen touchdown deze keer, maat wel een field goal van Justin Tucker. Daarna vond de aanval van de Saints eindelijk wat tractie, vooral in de passing game. Toch had de drive niet het gewenste resultaat. Ze moesten wederom genoegen nemen met een field goal van Lutz en dit bracht de achterstand terug naar elf punten.
De defensie van New Orleans startte het vierde kwart goed. Er werd namelijk een 3-and-out geforceerd. De Baltimore-D deed vervolgens hetzelfde: Een sack tijdens 3rd down forceerde een punt. Vervolgens zetten de Ravens weer een methodische drive weg. Daarmee snoepten ze uiteindelijk 4:30 minuten van de klok af. Een field goal van Tucker rondde de drive af en zo was het verschil weer twee touchdowns. Twee plays later hadden de Ravens de bal weer in handen. Brent Urban tikte een pass van Dalton de lucht in waardoor mede-Raven Justin Houston de bal kon onderscheppen.
Drie plays later scoorde Drake zijn tweede rushing-TD van de avond. Zo breidde hij de voorsprong uit naar 21 punten met nog 6:55 minuten op de klok. Bijna drie minuten daarna kwamen de Saints weer dichterbij door hun eerste touchdown van de wedstrijd. Juwan Johnson scoorde na een 43-yard catch-and-run. De TD kwam voort uit een opvallende play. De Ravens dachten dat Johnson out-of-bounds was, dus stopten ze met spelen. Dit was niet het geval, zo bleek uit de replay. Na de touchdown snoepte Baltimore zoveel tijd van de klok af dat een comeback onmogelijk was. Hierdoor konden de Ravens hun zesde overwinning van het jaar bijschrijven.
In de serie ‘Excentriekelingen’ kijken we naar sporters van wie het achtergrondverhaal misschien nog wel specialer is dan de indrukwekkende resultaten die ze op de velden neerzetten. De Excentriekelingen zijn de spelers die mediatraining negeren, die gewoon zichzelf zijn en die hun eigen leven leiden. Aflevering 4 van deze serie wordt gewijd aan oud-NFL wide receiver Chad ‘Ochocinco’ Johnson.
Toen Chad Ochicinco gewoon nog Chad Johnson heette, verhuisde hij van college naar college. Na high school ging Johnson naar Langston University in Langston, Oklahoma. Een plaatsje van zo’n 1600 mensen. Vervolgens ging Johnson nog naar een community college in Californië. Uiteindelijk belandde hij bij Oregon State nadat hij was gescout door hun toenmalig coach, Dennis Erickson. Johnson excelleerde in zijn enige jaar als Oregon State Beaver. In 12 wedstrijden ving hij 806 yards en acht touchdowns bij elkaar. Ook verbrak hij het record voor langste TD-reception in de geschiedenis van de school. Na zijn enige jaar bij Oregon State kozen de Cincinnati Bengals hem met de 36e pick in de draft van 2001.
In zijn eerste jaar in de NFL blonk Johnson niet uit en kreeg hij niet veel speeltijd. Hij dompelde zich wel volledig onder in de NFL-wereld; meer dan welke speler dan ook. “Ik was een jong ventje, een kind”, vertelde Johnson later, “het stadion was mijn thuis”. ‘Thuis’ nam Johnson wel heel letterlijk. De eerste twee jaar in de league woonde hij in het stadion van de Bengals. “Het was cool om in het stadion te wonen, maar het voelde ook als noodzaak. Ik wilde beter worden, daar was dit een onderdeel van.”
Er moet niet gedacht worden dat Johnson oncomfortabel leefde. Hij sliep niet onder de tribunes of in de bezemkast. “We hadden een lounge room waar ik sliep. Ik had een tv, video games, een zachte bank… het was dope“, aldus Johnson.
HARD WERK WORDT BELOOND
Het harde werk van Johnson betaalde zich uit, want zijn statistieken zagen er steeds beter uit. In 2003, zijn derde seizoen in de NFL, kozen verslaggevers hem dan ook voor het Second-team All-Pro. Hij ving dat jaar 10 touchdowns, de meeste uit zijn carrière. Daarnaast scherpte hij ook het franchiserecord aan voor receiving yards in een seizoen met 1355 yards. Ook was 2003 het eerste jaar dat Johnson gekozen werd voor de Pro Bowl. Hij zou de vier jaar erna telkens een uitnodiging krijgen voor het evenement.
Voor het seizoen van 2005 maakte Johnson bekend een lijst te hebben gemaakt. Hij noemde de lijst ‘who Covered 85 in ’05?’. Het was een checklist. Eentje die bijhield of de cornerback van de tegenstander hem succesvol kon dekken. Het gaf Johnson de motivatie om nog beter te worden. In november van dat jaar maakte Marvin Lewis, Johnson’s coach, een lijst genaamd ‘Did 85 do everything he could to lead his team to victory?’. Hierop stonden vragen als ‘Maakt Johnson zijn teamgenoten beter?’ en ‘Studeerde Johnson wedstrijdfilm?’. De uitdaging, met een knipoog, van Lewis zou werken. Johnson haalde namelijk weer de Pro Bowl en het First-Team All-Pro. Zijn tweede van uiteindelijk drie selecties voor dit team.
Johnson zou uiteindelijk de franchise records bij de Bengals aaneen rijgen. Hij zou de onder andere de franchise records voor career receptions, reception yards en receiving touchdowns verbreken. Daarnaast had Johnson in 2006 de meeste receiving yards (1369) van de NFL.
MEER DAN ALLEEN FOOTBALL
Chad Johnson speelde zijn hele carrière met nummer 85 op zijn rug, daarnaast was hij erg in-touch met zijn afkomst. In 2006 veranderde hij zijn naam voor Hispanic Heritage Month naar Ochocinco, dit zou zijn rugnummer reflecteren. Het probleem is wel dat ‘Ochocinco’ vertaalt naar acht vijf, niet vijfentachtig. 85 in het Spaans is ochenta y cinco, Johnson zal het vast minder van de tong vinden rollen. Toch wilde hij vanaf dat moment zo genoemd worden. Bijna twee jaar later veranderde hij zijn naam officieel naar Chad Ochocinco. In 2012 draaide hij dit weer terug. De naam is altijd blijven plakken.
Na zijn officiële naamsverandering betrad Johnson de herfst van zijn carrière. In 2009 had hij nog wel 1000+ receving yards en een selectie voor de Pro Bowl, maar daarna duurde het niet lang voor hij klaar was in de NFL. De New England Patriots stuurden in de zomer van 2011 twee late-round draft picks naar de Bengals voor Johnson. Dat seizoen, wat zijn laatste zou zijn in de NFL, had hij slechts 15 catches voor 276 yards. Nadat de Patriots hem op non-actief zetten probeerde Johnson nog wel een contract te verdienen bij de Dolphins, maar was onsuccesvol. Hiermee kwam zijn NFL-carrière ten einde.
In de herfst van zijn carrière ontdekte Johnson dat er meer in het leven was dan alleen football. Tijdens de NFL Lockout van 2011 trainde hij even mee bij MLS-team Sporting Kansas City, ook zou hij zich mogen laten zien in een oefenwedstrijd van de reserves. Het team tekende hem uiteindelijk niet. Wel zou Johnson een aantal jaar later tekenen voor een andere voetbalclub, Boca Raton FC. De NFL Lockout was sowieso een drukke tijd voor hem, zo deed hij ook mee aan een Professional Bull Riders-event. Het was duidelijk dat stilzitten niet in het woordenboek van Chad ‘Ochocinco’ Johnson voorkomt.
EIGENAARDIGE VERHALEN
Na zijn carrière bleef Johnson in de spotlights staan, ook om de verkeerde redenen. Zo arresteerde de politie de vader van 9 kinderen in 2012 voor huiselijk geweld. De rechter veroordeelde hem tot een jaar voorwaardelijke celstraf. Nog geen jaar later verbrak hij de voorwaarden van deze uitspraak. Hij zou dertig dagen celstraf krijgen, daarnaast veroordeelde de rechter Johnson tot een taakstraf.
Gelukkig voor hem is een groot deel van zijn footballpensioen wel goed geweest. Zo verschijnt Johnson al jaren als ‘rating adjuster’ voor de NFL Madden-games. Hierin kondigt hij op een komische manier de updates van de spelersbeoordelingen aan.
Daarnaast geeft Johnson zo nu en dan interviews en zo komen we nog meer te weten over deze opvallende atleet. Een interview met opvallende uitspraken was bijvoorbeeld die met Barstool Sports. Hierin vertelde hij onder andere dat hij tijdens zijn carrière bijna alleen McDonalds at. In hetzelfde interview zei hij ook erg van zangeres Rihanna’s voeten te houden. Hij noemde het geen fetish, maar een “way of life”. Daarnaast zei hij ook naaktfoto’s naar haar te sturen.
De bizarste uitspraak die Johnson ooit deed was misschien wel tijdens een programma op ESPN. “Als ik een enkelblessure had, dan vroeg ik aan teamgenoten of ik hun urine mocht hebben om daarin te weken. Ik warm de urine op en doe er dan 30 minuten mijn voet in”, vertelde Johnson.
Uiteindelijk blijft Chad ‘Ochocinco’ Johnson een man met zelfspot, iemand die het leven niet al te serieus neemt. Wij kunnen in ieder geval niet wachten op meer verhalen over hem, mits hij de urineverhalen achterwege laat.
Er gebeurde een hoop de laatste dagen in de National Hockey League. Zoveel zelfs dat de goal van Claude Giroux tegen zijn oude liefde uit Philadelphia onze High Five niet heeft gehaald. De hatty’s van Jamie Benn en Sebastian Aho deden dat wel en ook in onze Game of the Week viel een hattrick te bewonderen. In de Save of the Week brengen we een ode aan Connor Hellebuyck, terwijl we voor onze wekelijkse Star naar Buffalo reizen.
Door Dennis Bakker en Hans Mulder
HIGH FIVE
SEBASTIAN AHO vs BUFFALO SABRES
Het zal geen verrassing zijn dat er deze week ook ruimte is voor een speler van Carolina Hurricanes. De huidige titelhouder van de Metropolitan Division geldt al sinds de start van het seizoen als één van de topfavorieten voor de Stanley Cup en heeft met een huidig 8-3-1 record allerminst reden tot klagen. Ondanks het feit dat er afgelopen nacht tegen de Leafs met 1-3 werd verloren, sloot de ploeg van head coach Rod Brind d’Amour een uitermate goede week af.
Vooral in de wedstrijd tegen de verrassend goed presterende Buffalo Sabres (5-3 overwinning, red.) liet de ploeg uit Raleigh zien dit seizoen uit het juiste hout te zijn gesneden. Onder aanvoering van Sebastian Aho, lieten de Canes geen spaan heel van de Sabres. Met de vijfde hattrick uit zijn nog jonge carrière, schoot de naamgenoot van de Islanders blue-liner (weliswaar een Zweed) de rood-zwarten naar de overwinning. In totaal noteerde Aho vier punten (drie goals, één assists) en staat daarmee op een totaal aantal van vijftien punten. Na twee goals in de eerste periode, noteerde de Fin een empty-netter vlak voor het eindsignaal.
When we say the whole arena gets in on the A-HO chants, we mean the WHOLE arena. 😂
Het is dit seizoen een rookie verademing in Raleigh. Naast Aho zijn ook Martin Necas, Andrei Svechnikov en Seth Jarvis op de brommer. Vooral Martin Necas schiet uit zijn slof. De first-rounder van 2017 staat op dit moment bovenaan het franchiseklassement met zeventien punten (zeven goals, tien assists).
JAMIE BENN vs EDMONTON OILERS
Dallas Stars is dé ploeg in vorm. Met een 8-3-1 record staat de ploeg van nieuwbakken head coach Peter DeBoer fier bovenaan de Central Division en vergaarde het na Vegas Golden Knights de meeste punten in de Western Conference. Na ruime overwinningen op Los Angeles Kings (5-2) en Arizona Coyotes (7-2) bond het afgelopen zaterdag ook Edmonton Oilers aan de zegekar.
That's career @Enterprise hat trick number seven for Jamie Benn! 🤭
Fun fact: only two players in Dallas Stars/North Stars history have recorded more. pic.twitter.com/63ifmGFjms
Toch was het niet Jason Robertson, Roope Hintz of Joe Pavelski die de show stal, maar Jamie Benn. De 33-jarige captain speelt zijn wedstrijden over het algemeen op de derde lijn, maar trok met een hattrick ouderwets alle aandacht naar zich toe. Met onder meer twee Powerplay goals noteerde de winger pas zijn zevende hattrick uit zijn carrière.
Met de ruime zege tegen de Oilers, laten de Stars zien dat er serieus rekening met ze gehouden dient te worden. In vrijwel ieder facet der statistieken staan de Stars in de top vijf: 3.83 GF/G (3e), 2.25 GA/G (2e), 29.27PP% (4e) en een 84,62 PK% (5e). Aankomende dinsdag staat de volgende wedstrijden tegen Winnipeg Jets op het programma. De Canadezen zijn eveneens in vorm en vuurwerk lijkt hiermee gegarandeerd.
AUSTON MATTHEWS vs BOSTON BRUINS
Toronto Maple Leafs is de afgelopen weken regelmatig in de nieuwsbulletins voorbij gekomen. Waar de prestaties nog redelijk te noemen waren, werd er onder meer verloren van Arizona Coyotes, Anaheim Ducks, San Jose Sharks en Montreal Canadiens. Bovendien werd er door het journaille en de fans behoorlijk aan de stoelpoten van head coach Sheldon Keefe gezaagd.
Na het verlies tegen de Coyotes werd de first-line van de Leafs (en Mitch Marner in het bijzonder) door Keefe kritisch onder de loep gelegd. Het kamp Marner reageerde getergd op de uitspraken van de head coach en lieten haarscheurtjes in de positie van Keefe ontstaan. In de ontmoeting tegen Anaheim Ducks, hield de 42-jarige Canadees zijn sterspeler zelfs een kleine zeven minuten aan de kant. Wat wederom voor een hoop wrijving zorgde en ultiem voer was voor speculaties over de positie Keefe. Ook in onze Power Play Podcast spraken we onze eerste zorgen uit over de situatie in Toronto.
De gemoederen zijn na een goede week enigszins gesust. Op papier keken de Leafs tegen een loodzwaar programma aan met drie teams in vorm – Philadelphia Flyers, Boston Bruins en Carolina Hurricanes –, maar stapte de ploeg uit Toronto driemaal als winnaar van het ijs. Tegen de Bruins (2-1 overwinning, red.) etaleerde Auston Matthews zijn kunsten als superster. Tot dusverre bleef de huidig houder van de Maurice Richard Trophy enigszins onder de radar, maar zagen de fans in Toronto de voorbije week weer ouderwets wat van zijn kunsten terug.
Waar ‘AM34´ in de tweede periode na een mooie assist van William Nylander de eindstand op 2-1 bracht, kreeg hij het thuispubliek in de eerste periode op de banken. Via een scrimmage met Michael Bunting, kreeg de centre aan de linkerkant van de Bruins goal de puck. Met een flitsende beweging deponeerde de 25-jarige Amerikaan de puck achter een verbouwereerde Linus Ullmark.
ALEX OVECHKIN vs ARIZONA COYOTES
Alex Ovechkin heeft andermaal een record aan zijn uitpuilende lijst toegevoegd. De 37-jarige winger passeerde in het 2-3 verlies tegen Arizona Coyotes afgelopen zaterdag Gordie Howe als speler met de meeste goals voor één franchise. In totaal heeft de ‘Great Eight’ nu 787 doelpunten in het shirt van de ploeg uit de hoofdstad van de Verenigde Staten gemaakt. Hiermee passeert de Rus wijlen Howe, die in 1971 op een totaal van 786 goals in het shirt van Detroit Red Wings maakte. Een record waar zowel Ovechkin, als de familie van Howe geen erg in hadden.
Dat het record uniek is met de NHL volop in transitie is een gegeven op zichzelf. De “oude garde” Sidney Crosby, Evgeni Malkin, Patrick Kane en Jonathan Toews speelden immers alleen voor de franchise die hen oppikte in de Entry Draft, maar met een veranderend salarisplafond en bijbehorende AAV salarissen kiezen spelers steeds vaker voor het (grote) geld.
Desalniettemin is het op dit moment dweilen met de kraan open in Washington. Na een week waarin er alleen van Ottawa Senators werd verloren, verloor men vier keer op rij. Na een shootout en overtime nederlaag tegen respectievelijk Carolina Hurricanes en Vegas Golden Knights, regen zowel Detroit Red Wings als Arizona Coyotes de Caps aan de zegeketting.
MIKA ZIBANEJAD vs DETROIT RED WINGS
In Madison Square Garden stonden zondagavond twee teams tegenover elkaar die voor veel franchises in de NHL een voorbeeld kunnen zijn. De New York Rangers stonden vorig seizoen al bijna in de Stanley Cup Final, maar riepen tegen iedereen die het maar horen wilde dat ze eigenlijk voor op schema liepen. Tegenstander Detroit is nog volop bezig met hun rebuild, maar hopen het voorbeeld van de Blueshirts te volgen. Steve Yzerman heeft immers een roster samengesteld dat ook zomaar kan verrassen.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) November 6, 2022
In de spannende Metropolitan draaien de Rangers redelijk mee, maar de ploeg krijgt toch ook de nodige nederlagen te verwerken. Tussen 20 oktober en 26 oktober gingen vier duels op rij verloren. Stuk voor stuk in eigen huis. Op 3 november bleek in MSG ook Boston te sterk, maar tegen de Red Wings ging het zondag gelukkig stukken beter! Een prima eerste periode, met goals van Kaapo Kakko en Mika Zibanejad schonken de Rangers een comfortabele 2-0 voorsprong. Voor de Zweed was dit zijn zevende van ’t seizoen. Zijn zesde op de powerplay.
KUBALIK! Dominik Kubalik stashes home Perron's terrific backdoor feed for the OT winner!
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) November 7, 2022
Na hun pak slaag tegen Buffalo (3-8) trok Derek Lalonde defensief de touwtjes wat strakker aan. Het legde de nieuwe coach geen windeieren, want de Capitals (3-1) en Islanders (3-0) werden aan de zegekar geknoopt. In de tweede periode vonden de Wings in MSG ook eindelijk een antwoord op het goede spel van Jaroslav Halak. De backup leek eindelijk op weg naar zijn eerste zege voor de Rangers, maar Matt Luff en Pius Suter beslisten anders. In OT schoot Dominik Kubalik de wens van Halak zelfs helemaal aan diggelen.
SAVE OF THE WEEK
CONNOR HELLEBUYCK vs CHICAGO BLACKHAWKS
De Winnipeg Jets begonnen met een missie aan dit seizoen. Of waarschijnlijk wel meer dan één. Ze wilde de nare smaak, die 2021-2022 had achtergelaten, zo snel mogelijk wegspoelen. Paul Maurice zag er geen heil meer in, er gingen geruchten over problemen in de kleedkamer en uiteindelijk sloot de ploeg het seizoen af op een kleurloze zesde plaats in de Central. Behoorlijk ver buiten het bereik van de play-offs.
Big ups to Connor Hellebuyck on securing the 30th @pepsi shutout of his career and his second in the last five games! 🙅♂️ pic.twitter.com/aus7UYtwUG
Rick Bowness is de nieuwe coach in Manitoba en hoewel hij door Covid-19 lang niet alle wedstrijden aanwezig was, gaat het stukken beter met de Jets. Met 7 overwinningen in 11 wedstrijden is de ploeg prima aan het seizoen begonnen. Een belangrijke reden van die voortreffelijke start staat tussen de palen. Connor Hellebuyck won in 2019-2020 de Vezina Trophy en deed dat met een .922 sv%. De seizoenen daarna was de goalie goed, maar niet spectaculair. Tot nu. Natuurlijk is het allemaal nog heel erg vroeg, maar Hellebuyck levert. Zijn .936 sv% en 2.09 GAA komt dan ook bepaald niet uit de lucht vallen.
Josh Morrissey's point shot finds its way through for his first of the year! 🛩 pic.twitter.com/B0lrell1AS
Die statistieken plaatsen hem weer tussen de absolute elite als het om goalies gaat. Een plek waar Hellebuyck ook thuishoort. Afgelopen zaterdag hield hij de Chicago Blackhawks van scoren. Dit was alweer zijn tweede shutout van deze nog prille jaargang en zijn tweede ook in de laatste vijf wedstrijden. Naast Hellebuyck was er in ’t duel met de Hawks nog iets dat liep als een trein. Josh Morrissey opende halverwege de score op de PP en goed voorbeeld doet goed volgen. Winnipeg won met 4-0 en elke goal werd gescoord door de special teams. Drie keer de PP en één shorthanded.
GAME OF THE WEEK
GLOBAL SERIES (COLORADO AVALANCHE – COLUMBUS BLUE JACKETS)
Deze week niet één, maar twee Games of the Week. In het Finse Tampere werd afgelopen weekend het tweede en laatste deel van de Global Series afgewerkt. Titelverdediger Colorado Avalanche nam het op tegen de zeer teleurstellende Columbus Blue Jackets. Johnny Gaudreau en consorten wonnen voor het laatst op 23 oktober (5-1 tegen NYR) en verloren daarna drie keer op rij vrij kansloos. Op Finse bodem ging het niet veel anders.
Patrik Laine scoorde voor de ogen van familie en vrienden Joonas Korpisalo maakte zijn rentree, maar het waren voornamelijk de Avs die de dienst uitmaakten. Ook bij hen werd het een Fins feestje en dan met name voor Mikko Rantanen. Op zo’n 2 uur rijden van “zijn” Nousiainen scoorde de Fin de vierde hattrick in zijn loopbaan. Hij werd daarmee pas de derde NHL-speler met een hattrick buiten Noord-Amerika. Tegenstander Laine presteerde dit als speler van de Jets in 2018 tegen de Panthers. Ook toen in Finland overigens.
Voor de Finnen werden het twee geweldige wedstrijden. Zij zagen al hun landgenoten scoren (naast Laine en Rantanen vrijdag vond ook Artturi Lehkonen het net op zaterdag) en Korpisalo maakte zijn eerste minuten van het seizoen. Het werd zeker ook voor de Avs een prima weekend, want zij vertrokken met 4 punten uit Tampere. Na de 6-3 op vrijdag volgde zaterdag een 5-1 overwinning voor de regerend kampioen.
STAR OF THE WEEK
TAGE THOMPSON(BUFFALO SABRES)
We hadden op deze plek ook kunnen kiezen voor Erik Karlsson, die namens de Sharks onwaarschijnlijk goed aan de campagne is begonnen. Ook met de keuze voor Jamie Benn, Nikita Kucherov of Jason Robertson had waarschijnlijk iedereen wel kunnen leven. Ons oog is echter gevallen op een speler die vorig seizoen zijn definitieve doorbraak beleefde. Tage Thompson scoorde toen 38 goals voor de Buffalo Sabres en is ook nu alweer prima onderweg. De vorige week 25 geworden centre was deze week goed voor 4 goals en 9 punten.
Eerlijk is eerlijk, Tage Thompson harkte die 9 punten bijna in één wedstrijd bij elkaar. Op 31 oktober, een dag na zijn 25e verjaardag, ontmantelde Thompson bijna in zijn eentje de Detroit Red Wings (8-3). In Buffalo mochten de fans maar liefst acht keer juichen voor een goal en zes keer was Tage Thompson betrokken. Drie keer als afmaker. Drie keer als aangever. Zo’n 6-point game is natuurlijk ongekend, maar helemaal out of the blue komt het niet. Thompson brak vorig seizoen door en nu lijkt het de beurt aan zijn club.
Buffalo was jarenlang het afvoerputje van de NHL. Zo is het al langer dan een decennium geleden dat de Sabres eens de play-offs haalden en foute keuzes stapelden zich op. Toch heeft de organisatie inmiddels de weg omhoog gevonden. De relatief jonge groep bulkt van het talent en in de eerste weken van dit seizoen drukken de Sabres hun neus al veelvuldig aan het venster. Tage Thompson laat zien dat z’n 38 goals vorig seizoen geen incident waren en hij maakt zijn nieuwe contract (vanaf volgend seizoen ruim $ 7 miljoen tot medio 2030) helemaal waar.
Doordat zes teams deze week een bye hadden, stonden er slechts twee late wedstrijden op het programma. De Los Angeles Rams gingen in Florida op bezoek bij de Tampa Bay Buccaneers, terwijl in Glendale de Arizona Cardinals de Seattle Seahawks ontvingen. Tijdens Sunday Night Football namen de Kansas City Chiefs het op tegen de Tennessee Titans.
BUCCANEERS REVANCHEREN ZICH
Los Angeles Rams @ Tampa Bay Buccaneers | 13-16
De Buccaneers zetten als eerste punten op het bord. Ze kwamen ver op de helft van de Rams, maar moesten genoegen nemen met een field goal van Ryan Succop. Het zouden de enige punten van het eerste kwart blijken. Vooral de Rams hadden moeite om aanvallend iets weg te zetten. Aan het einde van de eerste vijftien minuten had Los Angeles slechts 19 totale yards.
De start van het tweede kwart maakte veel goed voor de Rams. Matthew Stafford vond namelijk de diep lopende Cooper Kupp. Kupp was de verdedigers te snel af en liep de bal binnen voor een 69-yard touchdown. Beide teams hadden vervolgens weer moeite om aanvallend potten te breken, met een aantal punts tot gevolg. Een spectaculaire FG-block van Bobby Wagner was exemplarisch voor het gezapige aanvalsspel.
Bobby Wagner times the jump to block the field goal! 💪 @Bwagz
Na de block kregen de Bucs de bal weer terug na een 3-and-out van LA. Een defensive pass interference-penalty gaf ze vervolgens de grootste gain van de wedstrijd tot dan toe. De endzone vond Tampa Bay wederom niet, wel scoorde Succop zijn tweede field goal van de wedstrijd. Zijn trap zette tevens de ruststand op 7-6.
BRADY BEREIKT ONGEKENDE MIJLPAAL
Na bijna vijf minuten in het tweede kwart hadden de Rams bal op de helft van de Bucs. Dit was de eerste keer sinds de eerste helft van de wedstrijd van vorige week dat LA de bal in handen had op helft van de tegenstander. Een touchdown scoorden de Rams niet, maar Matt Gay bouwde wel de voorsprong uit met een field goal. Beide teams grossierden overigens in 3-and-outs, zowel TB als LA hadden er al vijf na tien minuten in het derde kwart. Na een mislukte 4th down-conversion kregen de Rams de bal weer terug. Stafford vond direct met een diepe pass Kupp. De goal-to-go situatie werd niet verzilverd. Wel vergrootte Gay met een field goal de voorsprong naar 13-6.
Na een aantal minuten in het vierde kwart vertoonde de aanval van de Bucs eindelijk wat tekenen van leven. Ze pikten een aantal 1st downs op, allemaal door passes van Tom Brady. Tijdens deze drive zette Brady ook een nieuwe mijlpaal neer. Hij werd namelijk de eerste speler in de historie van de NFL die 100.000 passing yards bij elkaar gooide. Toch sloot Tampa Bay de drive weer niet af met een TD, wel scoorde Succop wederom een field goal.
Na een sterke beurt van hun verdediging kreeg de Bucs-O snel de bal terug. Enkele minuten later bevonden zij zich in de redzone, maar weer stopte de Rams-defensie Brady en zijn aanval. Door een 3-and-out kreeg Tampa Bay de bal terug met nog 44 seconden op de klok. Een snelle pass bracht de Tampa-aanval gelijk op de 32-yardlijn van de Rams. Vrij snel daarna stonden de Buccaneers alweer op de 14-yardlijn van LA. Een defensive pass interference in de endzone tegen Derion Kendrick gaf TB de ultieme kans om de comeback af te ronden. Direct daarna ving Cade Otton een korte pass van Brady voor de touchdown en de voorsprong. Met nog negen seconden waren de Rams niet meer in staat om terug te komen.
Kansas City begon de wedstrijd met de bal. Na een sterke drive waar Patrick Mahomes vooral passte, stonden de Chiefs al snel in de redzone, maar Tennessee rechtte de rug en forceerde een field goal. Harrison Butker maakte geen fout en zette zijn team op een 3-0 voorsprong. Rookie-QB Malik Willis startte wederom voor de Titans. Zijn eerste pass zorgde gelijk voor een 48-yard catch-and-run van mede-rookie Chigoziem Okonkwo, maar uiteindelijk moest Tennessee toch punten. Een snelle drive, waar Mahomes ook zijn splinternieuwe wide receiver Kadarius Toney vond, bracht de Chiefs wederom in de redzone.
Net na de start vond Mahomes Mecole Hardman met een swing-pass. Hardman ontweek een verdediger en liep daarna de endzone in voor de touchdown. Butker miste overigens wel het extra punt. Ook Tennessee bevond zich vervolgens snel in de redzone, dit door sterke runs van zowel Willis als Derrick Henry. Diezelfde Henry ontving daarna een directe snap en liep met de bal de endzone binnen. Na een 3-and-out van Kansas City kreeg Tennessee de bal terug. Direct brak Henry los voor een 56-yard run. Drie plays later scoorden de Titans een touchdown, weer kwam ‘ie op naam van Henry. Zo zette hij de ruststand op 14-9
De verdediging van Tennessee zette Mahomes al de hele wedstrijd onder druk, maar de interception die hij aan het begin van de tweede helft gooide was niet zijn schuld. Travis Kelce liet een bal van zijn handen stuiteren waardoor Roger McCreary kon onderscheppen. Gelukkig voor Kelce hield zijn verdediging de Titans tot een field goal. Wel betekende het een voorsprong van acht punten voor Tennessee. Butker miste vervolgens namens de Chiefs een field goal-poging. Beide verdedigingen waren sterk in het derde kwart. Zowel de Chiefs als de Titans moesten voor elke yard vechten.
Ook het vierde kwart startte met meerdere 3-and-outs voor beide teams. Sterker nog, Tennessee hield Kansas City zeven drives achter elkaar puntloos. Met nog zeven minuten te spelen liet Mahomes dan eindelijk weer wat zien. Hij vond geen vrije receiver en rende zelf voor 20 yards. Het zou de basis leggen voor de eerste score van KC sinds de eerste helft. Mahomes vond wederom geen receiver en nam dus zelf de benen voor een 14-yard touchdown run. Ook de twee punten daarna werden gescoord door Mahomes. Zo trokken de Chiefs de stand gelijk met nog zo’n drie minuten op de klok.
Mahomes using his feet again to get in the end zone! @PatrickMahomes
De Titans stonden met de rug tegen de muur. Dit seizoen scoorden ze slechts negen punten in het vierde kwart. Een sack van Carlos Dunlap forceerde een 3-and-out en bracht de bal terug in de handen van Mahomes met nog twee minuten op de klok. Toch rechtte de verdediging van de Titans de rug en forceerden ze een punt. Vervolgens kreeg Willis de bal met nog 35 seconden. De Chiefs-D zorgde op hun beurt voor een 3-and-out. De Chiefs scoorden niet meer en dus gingen we naar overtime.
CHIEFS SLEPEN OVERWINNING UIT HET VUUR
Het gelijkspel na zestig minuten betekende de eerste overtime-wedstrijd voor beide teams dit seizoen. Chris Jones won namens de Chiefs de toss en daarom begon Kansas City met de bal. Even leek Mahomes neergehaald te worden, maar zoals zo vaak liet hij wat Mahomes-magic zien. Hij ontsnapte en gooide naar Kelce, die de bal overigens knap ving. Vanaf dat moment bewoog de aanval van KC gestaag, op zoek naar de overwinning. Vervolgens gooide Mahomes een diepe bal naar Noah Gray, die de bal op een fantastische manier ving. Ondertussen stonden de Chiefs op de 22-yardlijn van Tennessee. Daarna waren de Chiefs succesvol tijdens een cruciale 4th-and-1. Uiteindelijk moest KC toch genoegen nemen met een field goal, deze keer maakte Butker geen fout.
De aanval van de Titans zette in de tweede helft slechts een enkele 1st down weg, maar nu was het do-or-die. Een sack van Khalen Saunders tijdens 2nd down hielp niet mee en vervolgens sackte de Chiefs-D Willis voor een tweede maal op een rij. Dit zorgde voor een 4th-and-26. Een Chiefs-verdediger sloeg de pass van Willis naar de grond om de wedstrijd definitief af te sluiten.
Seattle Seahawks @ Arizona Cardinals | 31-21
Voor het eerst in veertien wedstrijden scoorde Arizona een touchdown in hun eerste drive van de wedstrijd. Het zouden uiteindelijk de enige punten van de Cardinals in de eerste helft blijken. De Seahawks deden het in de eerste helft wat beter, want ze scoorden in het eerste half uur namelijk een touchdown en een field goal. Overigens deden beide teams weinig voor elkaar onder in de eerste helft qua totale yards, 196 yards tegenover 178 yards in het voordeel van Seattle. De stand betekende ook dat de Seahawks voor de achtste keer in negen wedstrijden dit seizoen met een voorsprong de kleedkamers opzochten.
Voor deze wedstrijd scoorden de Cardinals vier defensieve touchdowns, na bijna zes minuten in de tweede helft kwam daar een vijfde bij. Zaven Collins onderschepte Geno Smith en rende met de bal de endzone in. Het antwoord van Seattle kwam in de vorm van een TD-catch van Tyler Lockett, zo namen de Seahawks het heft weer in handen. Rond het middelpunt van het vierde kwart breidde Kenneth Walker III met een rushing touchdown de voorsprong uit naar tien punten. Een touchdown van Zach Ertz met nog 3:30 minuten op de klok bracht het verschil terug naar drie. Het zou weinig uitmaken, want in de drive daarna liep Walker III zijn tweede touchdown van de wedstrijd binnen om de winst veilig te stellen.
De Lions en Jets die van de Packers en Bills winnen. Voorafgaand aan het seizoen had niemand hier rekening mee gehouden, maar in het verloop van dit seizoen is het niet eens zó vreemd. De sensationele zeges waren slechts twee van de meestal niet goede, maar wel vermakelijke vroege wedstrijden in de NFL op zondag.
NEW YORK JETS BEZORGEN BILLS ONVOORZIENE KATER
Buffalo Bills @ New York Jets | 17-20
Wie vooraf had ingezet op een overwinning van de New York Jets tegen de schijnbaar onverslaanbare Buffalo Bills, is op dit moment een hoop centjes rijker. Wie halverwege het tweede kwart nog het gokje had gewaagd, was helemaal gek verklaard. De Bills hadden op dat moment namelijk een voorsprong van 11 punten uitgebouwd na twee rushing touchdowns van Josh Allen. Allen herstelde zich op die manier van zijn interceptie in de eerste drive van de wedstrijd.
Het zou niet de laatste fout van de MVP-favoriet zijn op deze zondagnamiddag. En ook door zijn teammaats werd hij niet geholpen. Tyler Bass miste bijvoorbeeld een zeldzame field goal vlak voor de rust, waardoor de Jets de achterstand beperkt konden houden. De Jets hielden de explosieve Bills uitstekend in bedwang, terwijl running backs Michael Carter en James Robinson elk met een touchdown de geblesseerde Breece Hall even deden vergeten. Ondertussen had rookie Ahmad Gardner Josh Allen een nieuwe interceptie aangesmeerd. Het was opnieuw “Sauce” Gardner die helemaal op het einde de boeken toe deed voor de Bills, toen hij de pass van de laatste hoop van Josh Allen uit de lucht sloeg. Greg Zuerlein had een minuutje voordien de winnende field goal tussen de palen getrapt. Een ongelofelijke zege dus voor de J-E-T-S die op deze manier de AFC East razend spannend hebben gemaakt.
PACKERS VERLIEZEN VOOR VIJFDE WEEK OP RIJ
Green Bay Packers @ Detroit Lions | 9-16
De Packers hebben zondag voor de vijfde wedstrijd op rij verloren. Ook de Detroit Lions waren te sterk voor de ploeg van Matt LaFleur. In de Motor City werd het 16-9 voor de thuisploeg. De Lions leken juist de ideale tegenstander voor Aaron Rodgers en zijn aanval om weer in het ritme te komen. De Lions kregen tenslotte de meeste punten tegen tot nu toe.
De Packers wisten op zich wel over het veld te gaan, tot in de redzone. Rodgers gooide namelijk drie intercepties in de endzone. Dit had hij nog nooit vaker dan één keer in een wedstrijd gedaan. Tot zondag. De Lions leken nauwelijks van deze kansen te profiteren, want lang bleef de stand op 8-0 hangen. Rodgers deed eindelijk wat terug, maar miste de two-point conversion. De Lions sloegen direct terug door een touchdown te scoren. De Packers deden wanhopig moeite om terug in het duel te komen. Ze scoorden nog wel een field goal, maar in de laatste drive kon Rodgers geen medespeler in de endzone vinden, waardoor de Lions het divisieduel naar zich toetrokken.
VIKINGS KOMEN TERUG VAN ACHTERSTAND
Minnesota Vikings @ Washington Commanders | 20-17
Toen de Commanders in het begin van het vierde kwart een 17-7 voorsprong namen leken de Minnesota Vikings op weg naar de tweede nederlaag van het seizoen. Maar zover kwam het niet, want de bezoekers wisten de laatste dertien punten van het duel te scoren. Door de zege en de nederlaag van de Packers bedraagt de voorsprong van de Vikings nu vier wedstrijden in de NFC North.
Hier zag het lang niet naar uit. De Commanders domineerden het duel en Kirk Cousins moest ook even naar de kant met een blessure. Invaller Nick Mullens zou slechts één pass gooien voor de starter weer terug zou keren. Het leek de ploeg te motiveren, al profiteerde het ook van een kostbare interceptie van Taylor Heinicke. Hij gooide de bal in het vierde kwart naar Harrison Smith van de Vikings die de bal direct naar de redzone kon brengen. Het was de voorbode van de enige touchdown van de Vikings in de tweede helft. Die score was goed voor een gelijke stand, waarna twaalf seconden voor tijd ook nog de winnende field goal volgde.
LA CHARGERS OVERLEVEN SPANNENDE POT IN ATLANTA
Los Angels Chargers @ Atlanta Falcons | 20-17
De Los Angeles Chargers hebben hun bye week kennelijk goed verteerd. Op bezoek bij de Atlanta Falcons wonnen de troepen van coach Brandon Staley na een beslissende field goal in de slotseconden. Ondanks de bye week kwamen de Chargers gehavend aan de start. Keenan Allen en Mike Williams waren geblesseerd, net als kicker Dustin Hopkins. De Falcons hadden bloed geroken en begonnen sterk aan de wedstrijd. Cordarrelle Patterson vierde zijn terugkeer uit blessure met een rushing touchdown en Younghoe Koo zette de Falcons al snel op een voorsprong van tien punten. Het waren echter de Chargers die met een voorsprong de rust in gingen, nadat Austin Ekeler – wie anders – twee touchdowns voor zijn rekening nam. Voor Ekeler waren het de negende en tiende touchdown in zijn laatste vijf games.
Na de pauze namen de Falcons het over. Justin Herbert wierp een ongelukkige interceptie nadat Joshua Palmer de bal niet ving, maar het leer de lucht in katapulteerde, in de handen van Richie Grant. Atlanta profiteerde optimaal door de tweede touchdown van Cordarrelle Patterson. De Chargers leken te bezwijken, maar een gemiste field goal van Koo gaf de Bolts toch opnieuw hoop. Wat volgde was een bizar vierde kwart waarin een gekke touchdown van Ekeler werd teruggedraaid, maar waarin hij ook de bal verloor en die alsnog werd teruggewonnen door de Bolts na een fumble van Ta’Quon Graham. Uiteindelijk mocht Cameron Dicker, de vervanger van Dustin Hopkins, aanleggen om de game te winnen voor de Chargers. Dicker miste niet en bezorgde de gehavende LA Chargers een deugddoende overwinning.
OVERIGE GAMES
Miami Dolphins @ Chicago Bears | 35-32: Het was eigenlijk de wedstrijd van Justin Fields. De quarterback van de Bears was goed voor 178 rushing yards, een record in een wedstrijd in het reguliere seizoen. Daarnaast gooide hij ook nog eens drie touchdowns. Er was echter één probleem: Hij wist zijn ploeg de zege niet te bezorgen. Mede door het vertrek van Roquan Smith en Robert Quinn door trades is er van de verdediging van de Bears niets meer over. Tua Tagovailoa gooide eveneens voor drie touchdowns en trok het duel naar zich toe. De Bears kregen in het vierde kwart nog wel kansen, maar Fields kon zijn goede optreden niet belonen met een zege.
Indianapolis Colts @ New England Patriots | 3-26: Bill Belichick keek likkebaardend naar de wedstrijd tegen de Indianapolis Colts uit. Hij mocht immers weer een plannetje bedenken om een jonge quarterback nachtmerries te bezorgen. En dat lukte opnieuw wonderwel. Het duurde tot halverwege het tweede kwart tot Sam Ehlinger een eerste completion kon gooien. Hij zou de wedstrijd voltooien met een miezerige 103 yards en een interceptie. Niet dat Mac Jones bij de Patriots de sterren van de hemel speelde. Maar bij de Patriots is tegenwoordig de mengeling van een uitstekende defense, een flitsende Rhamondre Stevenson en een automatische Nick Folk voldoende om games te winnen.
Las Vegas Raiders @ Jacksonville Jaguars | 20-27: Het teleurstellende seizoen van de Raiders kreeg een vervolg in Jacksonville. Mede door twee touchdowns van Davante Adams namen de bezoekers nog wel een 17-0 voorsprong, maar daarna domineerden de Jaguars. De verdediging wist de Raiders de tweede helft van het scoren af te houden, waardoor de aanval het duel om wist te draaien. Vooral Travis Etienne viel op met meer dan honderd rushing yards en twee touchdowns. Het seizoen voor de Raiders lijkt over, de Jaguars mogen blijven hopen op een plekje in de play-offs.
Carolina Panthers @ Cincinnati Bengals | 21-42: De Cincinnati Bengals hebben de Carolina Panthers door de gehaktmolen gedraaid. Met name Joe Mixon deed wat hij wilde en speelde de game van zijn leven. Hij haalde 211 scrimmage yards en scoorde maar liefst vijf (!) touchdowns. Na de rust mocht bij de Panthers Baker Mayfield terugkeren als quarterback. Hij gooide zowaar nog twee touchdowns, maar de Bengals nog verontrusten, lukte uiteraard niet meer.
Lees hier de recap van de zege van de Eagles tijdens TNF.
Met het einde van de World Series is tegelijkertijd Free Agency in Major League Baseball begonnen. Maar liefst 131 spelers bereikten Free Agency, onder wie Aaron Judge, Jose Abreu, Kenley Jansen, Dansby Swanson, Willson Contreras, Clayton Kershaw, Craig Kimbrel, Trea Turner, Carlos Correa en Andrew Benintendi. De New York Mets waren gelijk actief met het verlengen (en afwijzen) van enkele contracten. Ook de White Sox en Twins lichtten opties en Carlos Rodon gebruikte zijn opt-out. Hieronder het laatste nieuws.
EDWIN DIAZ TOETERT DOOR IN QUEENS; BASSITT WEIGERT OPTIE
Supercloser Edwin Diaz trompeteert ook de komende vijf seizoenen vanuit de bullpen van de New York Mets. De club bond zijn sterreliever voor een recordbedrag aan zich: $102 miljoen. Na het derde seizoen kan Diaz een opt-out gebruiken. De 28-jarige Diaz is in één klap de dikstbetaalde reliever in baseball qua gemiddeld jaarsalaris, nu vóór White Sox-closer Liam Hendriks ($20,4 miljoen voor Diaz; $18 miljoen voor Hendriks).
Diaz was fantastisch in 2022 en voerde de Majors aan in reliever ERA, strikeoutratio en fWAR voor relievers. Zijn strikeoutratio was de op de twee na hoogste in de geschiedenis van de sport. Met het binnen-de-deur-houden van Diaz hebben de Mets in elk geval één onderdeel van de pitching staff veiliggesteld. Trevor Williams, Seth Lugo, Trevor May, Joely Rodriguez, Adam Ottavino en Tommy Hunter zijn allemaal al Free Agents. Daar kunnen Jacob deGrom, Taijuan Walker en Carlos Carrasco nog bijkomen.
Chris Bassitt weigerde al zijn contractoptie ter waarde van $19 miljoen te lichten. In plaats daarvan ontvangt hij een afkoopsom van $150.000 en mag hij zijn geluk op de open markt beproeven. De Mets zullen waarschijnlijk een Qualifying Offer aan Bassitt verbinden, wat de club een draftkeuze moet opleveren indien hij vertrekt.
De Mets lichtten ook nog de cluboptie voor Daniel Vogelbach, die dus nog een seizoen onder contract blijft staan. Vogelbach verdient komend jaar $1.5 miljoen.
WHITE SOX LICHTEN OPTIE TIM ANDERSON
Eén van de minst verrassende lichtingen van een contractoptie, was die van Tim Anderson door de Chicago White Sox. De tweevoudig All-Star verdient daardoor komend seizoen een jaarsalaris van $12,5 miljoen; onder normale omstandigheden een koopje. Anderson behoort al meerdere seizoenen tot de topkortestops in de Majors en de gemiddelde sterspeler op die positie vangt tussen de 20 en 30 miljoen dollar per jaar.
Daarnaast heeft Anderson de laatste seizoen redelijk veel tijd gemist. Zo kende hij in 2019, 2021 en 2022 dusdanig veel blessureleed dat hij slechts tot maximaal 123 wedstrijden kwam. Ook zijn er wat problemen op het thuisfront bij Anderson, waardoor zijn aandacht misschien niet altijd bij zijn spel was.
Fit en in vorm is Anderson één van de meest elektrische spelers in de Majors. Met het lichten van de contractoptie hopen de White Sox hun captain weer op zijn oude niveau terug te krijgen.
TWINS HOUDEN SONNY GRAY
Ook de Minnesota Twins hielden een belangrijke speler op het roster. Sonny Gray zag zijn contractoptie ter waarde van $12,7 miljoen ook gelicht worden. De werper was solide voor de Twins in 2022, hoewel zijn blessuredossier ook niet mals is. De Twins hopen met de grondbalspecialist een anker in de rotation te hebben.
KORT NIEUWS
Nelson Cruz’ optie voor 2023 is niet gelicht. De Washington Nationals betalen de 42-jarige in plaats daarvan een afkoopsom van $3 miljoen.
Sean Doolittle keert wel (weer) terug bij de Nationals. De lefty tekende een minor league-contract met uitnodiging voor Spring Training.
Carlos Rodon heeft zichzelf beloond voor zijn geweldige seizoen door zijn opt-out in te zetten. Hiermee is de lefty direct weer een Free Agent.
Het nieuwe college basketbal-seizoen gaat maandag van start, en dus is het hoog tijd om eens vooruit te gaan blikken. Hoeveel Nederlanders gaan we zien, wie zijn de favorieten en hoe ziet de 2023 NBA Draft eruit?
FAVORIETEN
Voor het merendeel zijn de teams die de afgelopen jaren favoriet waren, ook dit seizoen weer favoriet. In de ACC zullen North Carolina en Duke de grote favorieten zijn, met Virginia als grootste underdog.
In de BIG 12 zijn er meer kanshebbers. Baylor, Kansas en Texas zullen als favoriet aan het seizoen beginnen, maar TCU, Texas Tech en Oklahoma zullen ook teams zijn om in de gaten te houden.
In de BIG Ten gaan Indiana, Illinois, Michigan, Michigan State en Ohio State als grote favorieten het nieuwe seizoen in, maar er zijn veel teams in de conference die als outsiders gezien mogen worden. De BIG Ten ligt in ieder geval wijdopen.
In de BIG East openen Creigton en Villanova als favorieten. Beide universiteiten zijn al jaren lang sterke universiteiten in de conference. Precies om deze reden kunnen Seton Hall en Xavier niet onderschat worden.
The first Men’s CBB AP Poll of the season is here 🏀
In de PAC-12 gaan het UCLA, Arizona en Oregon zijn die net zoals vorig jaar om de titel gaan strijden. USC en Utah worden teams om eventueel in de gaten te houden als outsiders, maar UCLA, Arizona en Oregon lijken boven de rest uit te stijgen.
De SEC is net zoals elk seizoen wijdopen. Arkansas, Auburn, Alabama, Kentucky en Tennessee zijn de favorieten, maar ook LSU en Florida beschikken over prima teams.
Buiten de power five moeten vooral Houston en San Diego State in de gaten worden gehouden. Houston staat niet voor niks aan het begin van dit seizoen op #3 in de AP Poll en is de afgelopen jaren consistent succesvol gebleken, ook in March Madness.
NEDERLANDERS
Ook dit jaar brengen we elke maand weer een update met betrekking tot de Nederlandse basketballers in college basketbal, en ook dit seizoen zullen het er weer aardig wat zijn. Wie er precies en vooral hoeveel gaan spelen is nog afwachten. Toch mogen we van Rienk Mast (Bradley), Malevy Leons (Bradley) Jesse Edwards (Syracuse), Siem Uijtendaal (Canisius), Quiten Post (Boston College), Tyler Patterson (Montana State) en David N’Guessan (Kansas State) op basis van voorgaande seizoenen veel verwachten.
Met stip op de eerste plaats en de grote favoriet voor de #1 pick volgend jaar is de Fransman Victor Wembanyama. De 7’2 ‘center’ speelt als alles behalve een center. Veel mensen hebben nog nooit zo’n speler in zo’n lichaam langs zien komen. Wij zeggen: check de beelden en oordeel zelf.
Daarachter is voor nu point guard Scoot Henderson (G League) de best of the rest, gevolgd door PG/SG Nick Smith Jr (Arkansas), Dariq Whitehead (SF, Duke), Dillon Mitchell (SF, Texas) en Cam Whitmore (PF, Villanova). Ook de broertjes Thompson (Amen Thompson en Ausar Thompson) staan hoog op het lijstje bij veel scouts. Beide zullen hun minuten maken voor de Overtime Elite.
De draft mist echt dominante centers en point guards (op Henderson na), maar beschikt over veel scoring shooting guards en goede small en power forwards. Teams met een need op die posities zullen dus blij zijn met de aankomende draft class.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
