Home Blog Pagina 189

World Junior Championship ‘23 preview: Poule B

Dennis Bakker
-
0
World Junior Championship ‘23 preview: Poule B

Vandaag is het eindelijk zover. Om 20:00 uur Nederlandse tijd zal het World Junior Championship 2023 met de wedstrijd Finland – Zwitserland officieel in gang worden geschoten. Op eerste Kerstdag trakteerde SportAmerika je al met een uitgebreide terugblik op de anderhalve editie van 2022 en een vooruitblik op Poule A. Op Opening Day is het de beurt aan Poule B. De poule waarin Team USA allesbehalve de gedoodverfde favoriet is.

POULE B

TEAM USA

Na een golden run op het 2021 WJC — waar in de finale met 2-0 werd gewonnen van topfavoriet Team Canada –, verschijnen de Amerikanen deze editie niet als favoriet aan de start. Na de deceptie van 2022 tegen Tsjechië in de kwartfinale, zullen de ’Stars and Stripes’ echter uit zijn op revanche. In een “poule des doods” met onder meer Finland en Slowakije, zal Team USA uit een goed vaatje moeten tappen om als groepswinnaar de kruisfinales te halen. Aan het roster ligt het in ieder geval niet.

FINGER LICKIN’ BLUE-LINE, GOALIES HMM..

Voor het tweede jaar op rij is de positie onder de lat het grootste vraagteken aan de kant van Team USA. Beoogd eerste goalie Kaidan Mbereko speelde in augustus eveneens als starter en na vier solide optredens in de poulefase, zakte hij tegen Tsjechië (net als de rest) door het ijs. Tot dusverre draait hij een prima seizoen in het shirt van Colorado College en is het een A-B-C’tje, dat hij aankomende nacht tegen Letland aan de face-off verschijnt.

Achter Mbereko is het knokken geblazen. Andrew Oke noteerde in augustus nog een shutout tegen Oostenrijk en is samen met maatje Tristan Lennox één van de betere tandems in de OHL dit seizoen. Met zijn achttien jaar is hij bovendien ook in de editie van 2024 op te roepen. Derde goalie Trey Augustine heeft van de drie wel de meeste upside. Als protégé van het USNTDP draaide hij een perfect record in de U18 en wordt in dezelfde categorie als Florida Panthers goalie Spencer Knight geschaard. Een gouden toekomst ligt voor hem, maar dit toernooi komt nog net te vroeg.

Dan die blue-line. Holy smokes. Waar we het gisteren uitgebreid hadden over de aanvallende power van Team Canada, zo kun je een eigen artikel opstellen over de blue-line power van Team USA.

HUGHES X3

Luke Hughes (New Jersey Devils) is de absolute nummer één op de defensieve lijn. Het jongere broertje van Quinn en Jack mag zich opmaken voor zijn tweede WJC, na zes punten in vijf wedstrijden te hebben genoteerd in augustus. Vorig seizoen draaide ‘LH’ één van de beste seizoenen ooit in de NCAA en staat ook in het huidige op bijna een punt per wedstrijd. Met finesse, kracht en een flinke dosis inzicht een absolute leider.

Aan zijn rechterzijde vindt Hughes één van de absolute breakouts dit seizoen. Boston University’s blue-liner Lane Hutson (Montreal Canadiens) spot als ’freshman’ met de NCAA wetten, door in zestien wedstrijden reeds achttien punten te noteren. Zijn aanvallende spel toont veel gelijkenissen met die van Cale Makar en heeft bovendien de powerplay inzichten van een John Klingberg.

Met onder meer Seamus Casey, Ryan Chesley, Jack Peart, Ryan Ufko en Luke Mittelstadt daarachter, maakt het weinig uit welke combinatie er op het ijs verschijnt. Vuurwerk gegarandeerd.

KEEP IT COOL(EY)

2022 third overall pick Logan Cooley (Arizona Coyotes) vangt op tweede Kerstdag het WJC aan als één van de grootste sterren van het toernooi. De centre verkeerd in een ongekende bloedvorm in de NCAA namens de University of Minnesota — 25 punten in negentien wedstrijden —. Bovendien speelde ’LC’ het voorbije seizoen in de U18 en U20 de pannen van het dak en gaat op voor een first-line met USNTDP maatjes Jimmy Snuggerud (eveneens Minnesota University) en Cutter Gauthier. Het trio veegde in het opleidingsinstituut menig tegenstander van het ijs en alledrie steken ze in gigantische vorm.

Rutger McGroarty (Winnipeg Jets) is op de tweede lijn ook zeker geen straf. De forward is op ieder vlak op de brommer en loopt zowel in de nationale driekleur, als in de NCAA één op één. Franchise maatje Chaz Lucius en Lightning prospect Dylan Duke completeren de second-line.

De aanvallende polonaise wordt compleet gemaakt door onder meer Jackson Blake, Tyler Boucher, Redmond Savage en Kenny Connors. Canada, eat your heart out.

VERWACHTINGEN

In principe kun je de hooggespannen verwachtingen van noorderbuur Canada naadloos kopiëren naar de Stars and Stripes. Ook deze jaargang strijden de Amerikanen weer om de gouden medaille. Het goalie vraagteken wordt moeiteloos opgevangen door de powerhouses genaamd blue-line en offense.

Toch zullen de fans en spelers na de poulefase nog eens badend in het zweet wakker worden van de deceptie tegen Tsjechië afgelopen zomer. De ideale brandstof voor een potje revanche.

TEAM FINLAND

Twee centimeter. Twee centimeter scheidde Finland afgelopen augustus van de WJC titel van 2022. Met een uiterste stick move van Mason McTavish werd de finale uiteindelijk in overtime verloren.

Met één van de meest gerenomeerde jeugdopleidingen ter wereld staan de Finnen op de eerste plaats in de World Rankings (WJC wordt niet meegerekend). Okay, Team Canada en Team USA reizen vrijwel nooit met de sterkste formaties naar de toernooien af, maar dit doet echter niets af aan de ijshockey grootmacht die Suomi is en blijft.

HELLO GOALIE TANDEM

De Finnen zijn het enige land, waarin de tandem louter uit NHL drafties bestaat. Voor zowel Niklas Kokko (Seattle Kraken), als Aku Koskenvuo (Vancouver Canucks) ligt een gouden NHL toekomst in het verschiet en hebben ze allebei de potentie om als nummer één het komende WJC aan te vangen.

Kokko speelt zijn wedstrijden nog in thuisland Finland (Hermes), maar staat met zijn jonge leeftijd als beste goalie in de League te boeken. Concullega Koskenvuo speelde een gouden rol in het U20 toernooi van afgelopen november, maar gloreert de laatste weken vooral in het gebrek aan speeltijd (Harvard, NCAA). Het trio goalies wordt compleet gemaakt door Jari Lampinen.

TOEKOMSTIG POTENTIEEL FIRST OVERALL PICK OP DE BLUE-LINE

Finland is blue-line technisch met veel vertrouwen naar Canada afgereist. Met vier bovengemiddelde NHL prospects en bovendien een potentiële first-overall pick in 2024 scharen de kenners de blue-line op dezelfde voet als die van Team Canada en Team USA.

De nummer één bij de Finnen is Aleksi Heimosalmi. De second-rounder van 2021 (Carolina Hurricanes) speelt zijn wedstrijden nog altijd in de Finse Liiga namens Assat, maar vertoont op alle fronten top six NHL skills. Partner in Crime voor Heimosalmi is Otto Salin (Los Angeles Kings), die dit jaar reeds acht wedstrijden in de U20 speelde. Namens HIFK is hij een solide blue-liner in de Liiga en ontwikkelt hij zich langzaamaan tot een leider.

Naast Aleksi Malinen gaat de meeste aandacht toch vooral uit naar Aron Kiviharju. De zestienjarige blue-liner wordt in menig scoutrapport naar voren geschoven als toekomstig first-overall pick in 2024 en domineerde tot dusverre in iedere leeftijdscategorie de defenseklassementen. Met een inzicht om U tegen te zeggen en daarbij poke, deke en transition skills van een volwaardig NHL speler, is de piepjonge Fin qua spel reeds een gearriveerde ster.

GEBALANCEERDE OFFENSE

Suomi beschikt in de editie van 2023 over een mooi uitgebalanceerde aanvallende lineup. Één van de meest in het oog springende namen is die van Jani Nyman (Seattle Kraken). De Finse sniper sloeg in de Liiga reeds zeven keer toe in 21 wedstrijden en was de topscorer voor de Finnen in het WK U18 van vorig jaar.

Naast hem op de eerste lijn vindt men Oliver Kapanen (Montreal Canadiens) en Ville Koivunen (Carolina Hurricanes). Kapanen is de spelmaker van het drietal en wordt geroemd om zijn riskante saucer passes. Tot aan het schrijven van deze preview loopt de Fin één op één in de U20 in aantal punten en met op de flanken twee snipers in de personen Nyman en Koivunen, wordt het aanvallend smullen geblazen.

Achter dit drietal allesbehalve reden tot zorgen voor de Finse fans. Met onder meer Joakim Kemell als derde sniper, schieten de blauw-witten met scherp. Ook Brad Lambert (neefje van Lane, red.) is geen onbekende voor de doorgewinterde fan. Afgelopen zomer door Winnipeg Jets opgepikt in de Entry Draft, speelt de winger met een ELC op zak de pannen van het dak bij Manitoba Moose. De derde lijn bestaat overigens ook niet uit koekenbakkers: Topi Rönni (Calgary Flames), Niko Huuhtanen en Jere Lassila.

VERWACHTINGEN

Zoals ieder jaar scharen de previews de Finnen samen met Canada en Team USA op de bovenste trede van het WJC, zelfs zonder een aanwezige superster. Met een flinke dosis moed en bovendien inzet zijn ze zeker niet minder dan de teams aan de andere kant van de oceaan.

Toch zijn we van mening dat Finland het onderspit zal delven in de halve finales en uiteindelijk de bronzen medaille om de nek mag hangen. Veel zal duidelijk worden in de poulewedstrijd tegen USA.

TEAM SLOWAKIJE

Het jaar 2022 zal in het Slowaakse ijshockey de boeken in gaan als meest succesvolle ooit. Allereerst was daar die bronzen medaille op de Olympische Spelen van Beijing, de eerste uit de rijke geschiedenis.Als klap op de vuurpijl kwamen in de Entry Draft van afgelopen juli zowel de first overall als de second overall uit Slowakije.

Toch enigszins onverwacht ging Montreal Canadiens niet voor topfavoriet Shane Wright, maar werd Juraj Slafkovsky het goudhaantje. De boomlange forward was in februari al de grote man in de bronzen race van de Slowaken. New Jersey Devils ging vervolgens voor blue-liner Simon Nemec, die het Slowaakse feestje daarmee helemaal compleet maakte.

En dan is daar nog de zilveren medaille op de Hlinka Gretzky Cup van vorig jaar. Tel daarbij nog een aantal top prospects op voor de Draft van 2023 en je kunt maar één conclusie trekken: Het Slowaakse ijshockey zit gigantisch in de lift.

PRIMA STARTER EN NEMEC ABSOLUTE EYE-CATCHER OP BLUE-LINE

Er zijn in de College Leagues weinig goalies die na zestig minuten een ongeslagen status kunnen voorleggen. Met Matej Marinov (Fargo) als absolute nummer één hebben de Slowaken er echter één aan boord die in de USHL nog geen wedstrijd in reguliere speeltijd verloor. De negentienjarige goalie heeft al de nodige ervaring in de nationale driekleur, maar trok nog nooit het U20 tenue over zijn schouders.

Achter Marinov vechten Jan Korec en Patrik Andrisik uit wie als backup zal fungeren. Korec sprak zijn commitment aan Boston College uit, maar heeft dit seizoen in de USHL nog niet bepaald de vorm te pakken (.879 sv%, 3.43 GAA). Andrisik speelt zijn wedstrijden nog op Europees grondgebied in de tweede divisie in Tsjechië (HK Brenzo). Vooral zijn spel in de oefenwedstrijd tegen de Tsjechen van de zomer en daarbij zijn ervaring geen verkeerde om erbij te hebben.

Op de blue-line gaat alle aandacht uit naar second overall pick Simon Nemec. De Slowaakse bond zal enigszins opgelucht adem hebben gehaald dat Nemec mag afreizen, want in de AHL spot hij met de rookie cijfers. Namens Utica Comets staat de Slowaak op twaalf punten in 24 wedstrijden en won hij bovendien in de maand november de ’AHL Rookie of the Month’ verkiezing. Net als Slafkovsky was Nemec een bepalende factor in Beijing en staat hij symbool voor de opkomst van Slowakije.

Blue-line partner Viliam Kmec is wellicht een naam die nog niet direct een belletje doet rinkelen. Als ongedrafte speler staat de beer van een defender (1.91 m) niet bekend om zijn aanvallende impulsen, maar is hij in de eigen zone de schrik van menig forward. De defensieve linies worden door David Natny (kijktip!), Maxim Strbak, Simon Groch, Marian Mosko gecompleteerd.

SLAFKOVSKY NIET, MAAR WEINIG REDEN TOT KLAGEN

Met de afwezigheid van Juraj Slafkovsky heeft de neutrale fan aanvallend gezien nog altijd genoeg om naar uit te kijken. Centraal in het aanvallende middelpunt staat Slafkovsky zijn boezemvriend Filip Mesar. De twee groeiden samen op in Slowakije en om de cirkel rond te maken werden de twee allebei door Montreal Canadiens gedraft. Na een kleine kennismaking met de AHL, sloopt Mesar op dit moment de OHL namens Kitchener Rangers (tien goals, twaalf assists).

Naast zijn zijde vindt Mesar onder andere Servac Petrovsky (Minnesota Wild), Adam Sykora (New York Rangers) en Adam Zlnka (Arizona Coyotes). Sykora zal van het trio de meeste belletjes doen rinkelen. Een aantal maanden geleden was de Slowaak al bij de ‘grote jongens’ actief op het WK en noteerde daar bovendien vier punten in drie wedstrijden.

Dat het Slowaakse ijshockey de weg omhoog heeft ingezet, blijkt wel uit het feit dat er een drietal noemenswaardige prospects aan het roster zijn toegevoegd. Dalibor Dvorsky, Alex Ciernik en Samuel Honzek maken allen kans op een (hoge) first-round pick en Dvorsky wordt met zijn huidige ontwikkeling een top tien positie toebedeeld.

Flinke aderlating is wel dat Ondrej Molnar niet actief zal zijn in Canada. De forward van Errie Otters (OHL) heeft tijdens een Floorball wedstrijd een blessure opgelopen en zal zodoende het WJC aan zich voorbij moeten laten gaan. Als zijn herstel voorspoedig verloopt, hebben de Slowaken ook de komende Draft minimaal twee landgenoten in de top tien.

VERWACHTINGEN

Slowakije is de laatste jaren uitgegroeid tot een prospectmachine die zijn weerga niet kent. Ook deze jaargang herbergt het roster weer een aantal toekomstige sterren en ondanks het feit dat ze zonder Slafkovsky zullen aantreden, is Slowakije wederom weer de ultieme outsider voor een finaleplaats.

TEAM ZWITSERLAND

Zwitserland en het WJC hebben een intrigerende geschiedenis met elkaar opgebouwd. Nadat de Zwitsers in 2009 goud pakten op het WJC Division I, wonnen ze het jaar daarop — met een excellerende Nino Niederreiter — de bronzen medaille in de hoogste afdeling. Daarna kwam de klad er enigszins in en buiten een vierde plaats in 2019, werd de kwartfinale altijd het eindstation voor de rood-witten.

GOALIES OKAYISH EN TOP PROSPECT BICHSEL IS ERBIJ

Kevin Pasche zal ook vanavond tegen Finland de startend goalie zijn bij de Zwitsers. De goalie mag zich na een teleurstellende zomereditie afgelopen augustus (0-3-0, .900 sv%) opmaken voor andermaal een pittig toernooi. In de USHL (Omaha Lancers) vliegen de pucks de Zwitser om de oren en staat de ploeg troosteloos onderaan in de League.

Achter Pasche gaat de strijd tussen Alessio Beglieri en Mathieu Croce. Beglieri (Mississauga Steelheads) zal men vooral kennen van zijn goede prestaties tijdens het WJC U18 van 2022 en Croce (Davos) heeft al regelmatig het U20 shirt om de schouders gehangen.

Op de blue-line is het Lian Bichsel (Dallas Stars) wat de klok slaat. De boomlange defender (1.96 m) is één van de beste prospects van de afgelopen jaren en ontwikkelt zich dit seizoen met grote sprongen in de Swedish Hockey League. Van alle spelers op het roster heeft de Zwitser de meeste (senioren)ervaring en zal de druk vooral op zijn schouders terecht komen.

Naast de first-rounder van Dallas vindt men Brian Zanetti terug. De fourth-rounder van Philadelphia Flyers is van de twee de meer aanvallend ingestelde, maar draait tot dusverre een matig seizoen in Peterborough. Met Dario Sidler en Maximilian Streule op de tweede lijn snijdt je direct het pijnpunt van de Zwitsers aan. Het ontbreekt de Europeanen aan een adequate derde lijn en met het aanvallende geweld der groep B, wordt het tegenhouden.

MATIGE AANVALSLINIE

Zonder een echte topper op de aanvalslinies is het zoeken naar lichtpunten op het Zwitserse roster. Één van de namen die dan naar voren komt is die van Attilio Biasca. De captain van Halifax Mooseheads was afgelopen zomer de topscorer met vier treffers loopt één op één in de QMJHL (acht goals, zeventien assists) in 27 wedstrijden.

Met Jonas Taibel en Louis Robin aan zijn zijde heeft Biasca twee wingers met scorend vermogen. Taibel speelt op dit moment zijn tweede seizoen bij Moncton Wildcats (QMJHL) en zal notabene voor eigen publiek er alles aan willen doen om zijn goede vorm mee te nemen naar het WJC. Robin begon dit seizoen bij Shawinigan Cataractes, maar is ondertussen onder de pannen bij Val-d’Or Foreurs.

De tweede lijn wordt gevuld door het trio Joel Henry – Livio Curdin Truog – Nicolas Baechler. Van de drie is Henry zonder twijfel de bekendste naam. De afgelopen jaren was de kleine centre een bepalende factor in het rood-wit op de internationale toernooien en is reeds dit seizoen van de U20 Swiss League naar de senioren overgeheveld.

VERWACHTINGEN

Het toverwoord voor Zwitserland de komende twee weken is het gebrek aan diepte. Buiten de reeds gedrafte Lian Bichsel herbergt het roster geen andere noemenswaardige prospect. De kraker tegen Letland op 27 december zal als een finale aanvoelen voor de spelers en fans. Het degradatiespook hangt in ieder geval meer in de lucht dan een eventuele run.

TEAM LETLAND

Het zijn roerige jaren geweest voor het Letse ijshockey. In 2021 organiseerde het land nog het WK en verbaasde het op Opening Night vriend en vijand door Canada te verslaan. Één van de dragende krachten van dat team — Matiss Kivlenieks — verloor niet veel later zijn leven door een vuurwerkongeluk. Er werd voor het eerst kwalificatie voor de Olympische Spelen bewerkstelligt en bovendien behaalde het voor het eerst de kwartfinale van het WJC.

Dan het ontbreken van Rusland. Sinds de inval in Oekraïne is Letland als plaatsvervangend land in de hoogste afdeling van het IIHF U20 terecht gekomen en speelt bij gebrek aan degradatie een bijrol.

GOALIES STERKSTE LINIE

Patriks Berzins is de goalie waar Letland op zal moeten gaan bouwen. Ondanks het feit dat de Let een 1-9-2 record noteert bij Danbury Jr., trekt de goalie volgend seizoen toch naar de University of Maine. Met slechts één Junior wedstrijd achter de kiezen is het nog maar de vraag hoe hij zich staande zal houden tegen de powerhouses van USA en Finland, maar een breakout zit er zeker in.

Backup Deivs Rolovs was de startend goalie tijdens het voorbije WK U18 en is nu de tweede viool bij de U20, mits het voor Berzins tegenzit zal Rolovs zeker speeltijd tegemoet kunnen zien. In de Letse eredivisie (Zemgale) laat de jonge goalie genoeg potentie zien om een scout uit Noord-Amerika te verleiden tot een gesprek.

De blue-line gloreert in de afwezigheid van NHL prospects. De spelers die nog het meest bij een NHL Draft in de buurt komen zijn Niks Fenenko en Bogdans Hodass. Fenenko (Baie-Comeau Drakkar, QMJHL) is een two-way defender met zowel penaltykill, als powerplay skills in zijn repertoire. Desondanks bleef de verdedigende leider ‘Draftloos’ in 2022 en zal ook zijn WJC een kans op een uitverkiezing in de NHL afhangen van een eventuele breakout op het WJC.

Bogdans Hodass speelde afgelopen zomer een sterk toernooi en door de Central Scouting van de NHL werd de Let een derde/vierde in 2022 toebedeeld. Met een goed fysiek en bovendien een goed schot een interessante naam (jokes aside) om in de gaten te houden. De blue-line wordt compleet gemaakt door onder meer Dario Mackevics, Gustavs Ozolins en Rihards Simanovics.

FINALLY SOME NHL GUNS

De aanvalslinies herbergen daarentegen wel NHL prospects. Ondanks het feit dat de Letten de ”topfavoriet” zijn voor degradatie, heeft men met het trio Sandis Vilmanis (Florida Panthers), Klavs Veinbergs (Tampa Bay Lightning), Dans Locmelis (Boston Bruins) leuk vuurwerk in het verschiet.

Veinbergs en Locmelis zijn de interessantste van de drie. Veinbergs is sinds dit seizoen woonachtig in de Verenigde Staten en ontwikkelt zich gestaag in de USHL namens Lincoln Stars. Vanaf het seizoen 2023 – 2024 verdedigt hij bovendien de clubkleuren van Minnesota State University. Op het voorbije WK mocht de jonge forward reeds proeven reeds proeven aan het ’grote mannen werk’.

Boston Bruin prospect Locmelis rijgt de punten aaneen in Zweden. De fourth-round pick staat in de U20 op 33 punten in 27 wedstrijden, wat hem een vierde plaats in het NHL prospect U19 klassement oplevert. Mede een goed WJC zal zijn commitment aan de University of Massachusetts kracht bijzetten.

Naast Martin Lavins is Emils Veckaktins wat ons betreft de naam die het meest onder de radar ligt op dit moment. Na uitstekende prestaties op het voorbije WK U18 staat hij op het moment van schrijven op 29 punten in 27 wedstrijden in de Zwitserse U20 League en met een goed fysiek, puike beweeglijkheid en een schotenarsenaal waar je u tegen zegt ‘the man to watch’.

VERWACHTINGEN

Het wordt voor Letland — net als de Oostenrijkers in poule A — een zware dobber. In een onderlinge strijd tegen Zwitserland hebben de Letten normaal gesproken de meeste kans, maar de gelijkopgaande wedstrijden tegen Canada (5-2) — augustus jongstleden — zal de burger moed geven.

Desalniettemin zijn ze wat ons betreft het land met de meeste kans op degradatie.

Coverfoto: SportsNet Canada

NFL op zondag: Packers houden zicht op play-offs, Bucs winnen in overtime

Marc Dorenbos
-
0
NFL op zondag: Packers houden zicht op play-offs, Bucs winnen in overtime

Vanwege kerst waren er afgelopen zondag minder wedstrijden dan we gewend zijn. De drie potjes die wel op het schema stonden zorgden voor meer dan genoeg vermaak. De Dolphins verloren alweer, nu van de Packers, de Rams vernederden de Broncos en de Buccaneers wonnen van de Cardinals in OT.

PACKERS VERSLAAN DOLPHINS EN HOUDEN PLAYOFF-HOOP LEVEND

Green Bay Packers @ Miami Dolphins | 26-20

De Dolphins begonnen rennend aan de wedstrijd. Tijdens de eerste drive was het voornamelijk Raheem Mostert die de Dolphins in field goal range bracht. Jason Sanders miste niet en bracht Miami op voorsprong. In hun openingsdrive reageerden de Packers meteen door zelf ook een field goal te scoren via Mason Crosby. De Dolphins kwamen vervolgens razendsnel weer op het scorebord. In de eerste play van de drive bereikte Tua Tagavailoa Jaylen Waddle, die een touchdown van 84 yards scoorde.

MIAMI MET VOORSPRONG DE RUST IN

De Packers leken niet onder de indruk van deze razendsnelle score en antwoordden wederom direct. Op een 4th down posession wist Aaron Rodgers Marcedes Lewis te vinden voor een touchdown. In het tweede kwart kwam Miami weer op voorsprong. Tijdens een sterke drive wist Tua Tyreek Hill te vinden met een pass over 52 yards. Aan het einde van de drive wist Jeff Wilson een touchdown binnen te lopen. Voor rust scoorde Green Bay nog twee field goals, waarmee de ruststand 13-20 in het voordeel van Miami was.

TUA DRAMATISCH IN DE TWEEDE HELFT

Halverwege het derde kwart kwam Green Bay op gelijke hoogte via een touchdown run van AJ Dillon. Hier voegden de Packers alleen nog twee field goals in het vierde kwart aan toe, maar dit bleek genoeg. Tua gooide namelijk drie intercepties achter elkaar in het vierde kwart, waardoor Miami aanvallend gezien weinig meer voor elkaar kreeg. Door de 26-20 overwinning blijven de Packers hoop houden op de playoffs, terwijl de Dolphins serieus moeten vrezen voor deelname.

RAMS VERPULVEREN BRONCOS

Denver Broncos @ Los Angeles Rams | 14-51

De Denver Broncos hebben opnieuw een verdrietig hoofdstuk toegevoegd aan een toch al verdrietig seizoen. Op bezoek bij de al even matige Rams bleef er niets over van de ploeg van Nathaniel Hackett. De Rams openden de wedstrijd met een field goal. Tijdens de openingsdrive gooide Russell Wilson zijn eerste interceptie van de wedstrijd in de handen van Cobie Durant. Dit bracht de Rams meteen in de buurt van de endzone van de Broncos. Baker Mayfield wist Tyler Higbee te bereiken voor diens eerste touchdown van de wedstrijd.

WEDSTRIJD VOOR RUST BESLIST

Ook in zijn tweede drive van de dag gooide Wilson een interceptie. Ditmaal bereikte de bal de armen van voormalig ploeggenoot Bobby Wagner. Uit de daaropvolgende Rams-drive scoorde Cam Akers een touchdown. Dit kunstje wist Akers voor rust nog een keer te herhalen terwijl ook Higbee nog een toucdown ving, waardoor de ruststand al op een bijna onoverbrugbare 6-31 stond.

RAMS STORMEN DOOR, BRONCOS BLIJVEN AANMODDEREN

In de tweede helft gingen beide teams verder waar ze gebleven waren. In de eerste drive na rust gooide Wilson zijn derde interceptie van de dag. Aan de andere kant was het Akers die aan het begin van het vierde kwart zijn derde touchdown van de dag scoorde. De Broncos zetten hier één touchdown tegenover. Greg Dulcich ving de bal van Wilson. Dit was Wilson’s laatste wapenfeit Bij de daaropvolgende drive startte Brett Rypien als quarterback. Dit leverde weinig succes op. Tijdens deze drive onderschepte Durant nog een keer de bal, om het leer vervolgens ook nog binnen te lopen voor een touchdown. Toen de rookwolken opgetrokken waren was de eindstand 14-51 in het voordeel van de Rams.

BUCCANEERS VERSLAAN CARDINALS IN OVERTIME

Tampa Bay Buccaneers @ Arizona Cardinals | 19-16

Het is Trace McSorley niet gelukt om veteraan Tom Brady te verslaan bij zijn eerstet NFL start. De Cardinals en de Buccaneers troffen elkaar in een weinig spectaculaire wedstrijd. Het lukte beide teams niet om voor rust een touchdown te scoren. Door vier field goals was de gelijke stand bij rust 6-6. Brady gooide tijdens de eerste helft een interceptie in de handen van Marco Wilson, iets wat TB12 de laatste weken steeds vaker lijkt te overkomen.

WEDSTRIJD NA RUST NIET VEEL BETER

In de tweede helft wisten beide teams gelukkig wel een touchdown op papier te zetten. Voor de Cardinals wist James Conner de bal binnen te lopen. Hetzelfde deed Rachaad White voor de Bucs. Omdat de Cardinals eerder al een field goal hadden gescoord, was de stand op dat moment 16-13 in het voordeel van Arizona. Tampa Bay kreeg de kans om de stand gelijk te trekken na een fumble van McSorley. Dit lukte via een field goal. Omdat er voor het eindsignaal niks meer gebeurde, gingen de ploegen naar overtime.

BUCS WINNEN DANKZIJ FIELD GOAL

Gedurende overtime was er ook weinig te genieten. De Cardinals mochten als eerste proberen te scoren, maar dit lukte de ploeg van Kliff Kingsbury niet. In de daaropvolgende drive wist Tampa Bay ook geen touchdown te scoren, maar wel een field goal. Dit was genoeg voor de overwinning. Als de Buccaneers volgende week weten te winnen, zijn ze verzekerd van de playoffs.

Lees hier de recaps van de wedstrijden van zaterdag

Coverfoto: Eric Espada /Getty Images

World Junior Championship ‘23 preview: Poule A

Dennis Bakker
-
0
World Junior Championship ‘23 preview: Poule A

De jeugd heeft de toekomst. Een veelgehoorde uitspraak die louter waarheden bevat. Het is weer december. Bij menig ijshockeyliefhebber gaat er dan vrijwel direct een lampje branden. Het World Junior Championship staat weer voor de deur. De uitgelezen kans, om de sterren van de toekomst aan het werk te zien. SportAmerika neemt je mee in een rondje langs de deelnemende landen. Wie zijn er (top)favoriet? Wie moet je met speciale aandacht volgen? Poule A bijt vandaag het spits af.

Het eerste WJC werd reeds in 1977 georganiseerd. 45 jaar later heeft het toernooi enorm in aanzien gewonnen en is het voor de gemiddelde Noord-Amerikaan bovendien een vaste traditie tijdens de kerstvakantie. Deze editie zal na twee edities vol tegenslagen en annuleringen weer als vertrouwd aanvoelen voor de spelers, coaches en bovenal de fans. Vooral de tweede editie van 2022 voelde voor het IIHF als een grote tegenslag en bleven de fans ver weg van de tribunes.

Ook de editie van 2023 kent in mindere mate een ‘valse start’. Het IIHF wees reeds in 2019 het toernooi aan Novosibirsk en Omsk in Rusland toe. Door de situatie in Oekraïne zijn vanaf tweede Kerstdag Halifax en Moncton (Canada) de gaststeden voor hopelijk weer een ouderwets World Junior Championship.

BUMPY RIDE 2022

Het was een flinke kluif om uiteindelijk Canada tot winnaar van de editie van 2022 uit te roepen. Op 14 maart 2019 maakte de IIHF namelijk bekend dat het Zweedse Gotenburg als gaststad van de zesenveertigste editie van het WJC mocht fungeren. Hoe anders hing de vlag er een klein jaar later voor.

Door de uitbraak van COVID-19, werd het toernooi van Zweden naar Canada verplaatst. In een “bubble” werd Part I van 2022 afgewerkt in Red Deer en Edmonton. Na een rommelige aanloop naar de openingsdag — meerdere uitbraken bij diverse landen — werd reeds na speeldag vier een streep door het restant gezet. Na uitvoerig beraad werd het toernooi niet volledig gecanceld, maar voorlopig in de koelkast gezet.

ZOMEREDITIE IN EDMONTON

Met Letland op de plaats van het uitgesloten Rusland, schoten op 9 augustus Tsjechië en Slowakije Part II van 2022 in gang. Na een foutloze poulefase voor zowel Canada als Team USA, leek niets of niemand de gedroomde finale tussen de twee kemphanen in de weg te staan.

Toch kwamen de ’Stars en Stripes’ in de kwartfinale van een koude kermis thuis. Na zestig minuten lang de boventoon gevoerd te hebben tegen Tsjechië, wonnen de Europeanen uiteindelijk met 4-2. In de halve finale was Canada uiteindelijk het Waterloo voor de verrassend sterke Tsjechen. De andere halve finale werd een burenruzie tussen Zweden en Finland die in een miniem verschil in het voordeel van Suomi werd beslist (0-1).

Na anderhalve week vol spektakel stonden op 20 augustus topfavoriet Canada en outsider Finland tegenover elkaar in de finale. Na een verlies tegen USA in de editie van 2021, was de rood-zwarte equipe erop gebrandt om haar negentiende WJC-titel aan de prijzenkast toe te voegen. De Finnen roken op Canadees grondgebied daarentegen bloed. In 2019 wonnen ’The Young Lions’ in uitgerekend de Rogers Arena de gouden medaille, door Team USA met 2-3 aan de kant te zetten.

Onder leiding van een excellerende Mason McTavish — Anaheim Ducks —, Olen Zellweger, Logan Stankoven en Connor Bedard won ’Equipe Canada’ uiteindelijk na overtime met 3-2 van de Europeanen. Columbus Blue Jackets centre Kent Johnson (fifth overall, 2021) werd het goudhaantje voor de Canadezen door op aangeven van Logan Stankoven de puck achter Finse goalie Juha Jatkola te deponeren.

Toch leek het vlak voor tijd de kant van Finland op te vallen. Een schier onmogelijk save van McTavish voorkwam echter de zeker lijkende treffer van de Finnen:

EDITIE 2023: POULE A

TEAM CANADA

De verwachtingen in Canada op het WJC zijn altijd hooggespannen, soms zelfs op het randje van overspannen. Als bakermat van het ijshockey en een gigantische historie aan kleppers voelt voor de fans alles behalve de titel ongetwijfeld als een mislukking. Na de gouden plak in de unieke zomereditie van 2022, mogen de rood-zwarten haar titel voor eigen publiek verdedigen.

Met een aantal terugkerende sleutelspelers, een gouden (toekomstige) Draft generatie en ”gehuurde” NHL-ers is dit (voer voor discussie) het sterkste Canadese team van de afgelopen tien jaar. Ondanks alle perikelen binnen Hockey Canada, zal er met nieuwe head coach Dennis Williams alles aan gedaan worden om de titel met verve te verdedigen.

FLINKE SCHEUT CHICAGO BLACKHAWKS SAUS

De positie onder de lat is ieder jaar opnieuw een lastig vraagstuk. Met Benjamin Gaudreau en Thomas Milic heeft Team Canada echter twee volwaardige goalies binnenboord. Ondanks het feit dat de statistieken van Gaudreau dit seizoen bij Sarnia Sting — OHL — niet over naar huis te schrijven zijn (3.83 GAA, .868 sv%), is de San Jose Sharks ’Drafty’ een stabiele factor bij de nationale ploeg.

Concurrent Milic heeft daarentegen een fabelachtig seizoen bij Seattle Thunderbirds — WHL —. Met een 11-2-1 record, een .919 sv% en een 2.35 GAA reist de 19-jarige goalie vol vertrouwen richting Halifax en Moncton. Kijk je puur naar vorm, dan is de keuze snel gemaakt en verdedigt Milic op 26 december tegen Tsjechië het net.

De blue-line puilt letterlijk en figuurlijk uit. Toch gaat de meeste aandacht uit naar de kleinste van het verdedigende stel. Anaheim Duck Olen Zellweger (second round, 2021) domineerde in augustus en eindigde als beste blue-liner van het toernooi op een eindtotaal van elf punten. Bovendien was hij met 78 punten de beste defenderin het reguliere WHL seizoen en won hij en passant de Top Defender Trophy.

Naast Zellweger is het uitkijken naar LA King Brandt Clarke, maar vooral naar het Blackhawks trio Nolan Allan, Ethan Del Mastro en Kevin Korchinski. Seventh overall pick van 2022 Kevin Korchinski liet in het preseason zien uit het juiste hout te zijn gesneden en legde ”Orriaanse” aspecten op het ijs. Aankomende maandag maakt hij zijn debuut in het shirt van de U20.

POWERHOUSE DER POWERHOUSES

De aanvallende power van Team Canada is van buitenaardse kracht deze jaargang. De linies voor head coach Dennis Williams zijn dusdanig diep, dat het zich kan permitteren om Jordan Dumais — topscorer QMJHL met 54 punten in 25 wedstrijden — van het trainingskamp terug naar huis te sturen.

Werpen we een blik op het aanvallende geweld, weten we haast niet waar te beginnen. Shane Wright kreeg van Seattle Kraken toestemming om de nationale trots te verdedigen tijdens het WJC en zal met voormalig Don Mills lijngenoot Brennan Ohtmann (New York Rangers) en Dylan Guenther (Arizona Coyotes) zich geen seconde hoeven te vervelen. En passant werd de fourth overall van 2022 tot captain gebombardeerd. Het trio was buitenaards tijdens het WK U18 in 2021 en met NHL ervaring is de motor met de beste olie gesmeerd.

Naast onder meer Logan Stankoven, Colton Dach, Nathan Gaucher en Joshua Roy, zijn alle ogen gericht op Adam Fantilli en Connor Bedard. Beide prospects zijn gegarandeerde top drie picks in de aankomende Entry Draft van 2023 en hebben het allebei in zich om dit Canada naar goud te schieten. Connor (McDavid Jr.) Bedard was afgelopen zomer tijdens Part II van 2022 al een dragende kracht en in de media trekt men reeds jaren de vergelijkingen met naamgenoot McDavid.

VERWACHTINGEN

Het is niet gek dat bij de bekendmaking van het Canadese WJC-roster de media de Canadezen automatisch de rol van topfavoriet toeschrijven. Deze jaargang van het prestigieuze jeugdtoernooi is dit niet anders dan anders, maar met twee absolute toptalenten, een trio aan NHL-ers en legio ”regular” toptalenten is dit roster zonder discussie het beste van de afgelopen tien jaar. In eigen land, voor eigen publiek gaat Canada haar titel prolongeren.

TEAM ZWEDEN

Het afgelopen decennium schreef Tre Kronor geschiedenis op het WJC, door 54 round-robin wedstrijden op een rij in winst om te zetten. Desondanks dateert haar laatste gouden medaille van het jaar 2012 en hapert de Zweedse motor regelmatig op het moment supreme.

Toch zullen de verwachtingen dit jaar andermaal hoog zijn. Met onder meer Fabian Lysell, Isak Rosen en Jonathan Lekkerimaki hebben de Scandinaviërs een gebalanceerd en ijzersterk roster, die serieus mee kan doen om de medailles.

BLUE-LINE OUDERWETS IJZERSTERK

Onder de lat zal naar alle waarschijnlijkheid Carl Linbom de eerste goalie worden. Afgelopen augustus fungeerde de Vegas Golden Knights ‘Drafty’ (2021) als derde man achter de uitblinkende Jesper Wallstedt, maar is hij naderhand niet bij de pakken neer gaan zitten. In de Allsvenskan is de 19-jarige goalie één van de betere — en de enige tiener in de top tien — met een sv% van .912 en 2.67 GAA. Ian Blomqvist en Marcus Brannman vechten onderling uit wie de rol van backup mag gaan invullen.

Grootste aandacht gaat ook dit toernooi uit naar de ”ouderwets” sterke blue-line. Ondanks het feit dat zomersensaties Simon Edvinsson, Elias Salomonsson, Mattias Havelid en Anton Olsson niet meer in actie kunnen komen, heeft Tre Kronor niets te klagen. New York Islanders prospects Calle Odelius is één van de logische opvolgers. De second-rounder van 2022 speelt weliswaar nog bij Djurgardens IF, maar zal met zijn leiderschap en spel menig fan doen denken aan Detroit Red Wing Moritz Seider.

Naast hem op de eerste lijn fungeert Adam Engstrom normaal gesproken als zijn defensieve partner. De third-rounder van 2022 (Montreal Canadiens) speelt zijn wedstrijden reeds in de SHL namens Rogle en laat er geen twijfel over bestaan dat hij uit gaat groeien tot een meer dan behoorlijke NHL blue-liner. Verdere namen om defensief in de gaten te houden: Ludvig Jansson (Florida Panthers), Victor Sjoholm en Elias Pettersson (Vancouver Canucks). Inderdaad, zelfde naam zelfde franchise.

THEY SEE ME B R O L L IN’

De Zweedse media raakt niet uitgesproken over het aanvallende geweld wat de blauw-gelen mee naar Canada nemen. Leggen we de aanvallende linies naast de meetlat Canada, leggen ze het op alle aspecten af. Desondanks beschikt head coach Magnus Havelid aanvallend over wellicht het diepste roster sinds de gouden run in 2012.

De absolute protagonist in Halifax en Moncton zal Filip Bystedt worden. De 2022 first-rounder (San Jose Sharks) is van een andere planeet in het blauw-gele tricot — dertien punten in zes wedstrijden — en speelt in de SHL namens Linkoping HC de pannen van het dak. Naast Bystedt zullen ook Isak Rosen (Buffalo Sabres), Fabian Lysell (Boston Bruins) en Liam Ohgren (Minnesota Wild) de Zweedse equipe dragen. Vooral Rosen moet men in de gaten houden. De 19-jarige centre/winger was met vier goals in augustus al bepalend, maar laat er in de AHL namens Rochester Americans ook geen gras over groeien — drie goals, twaalf assists —.

Jonathan Lekkerimaki miste de voorbije weken door een upper-body injury behoorlijk wat wedstrijden, maar de Vancouver Canucks prospect zal op tijd fit zijn voor de openingswedstrijd tegen Oostenrijk op 26 december. Als pure doelpuntenmaker zijn er mindere prospects om mee te nemen naar het WJC. Vergeet ook zeker Noah Ostlund (Buffalo Sabres), Oskar Pettersson (Ottawa Senators), Simon Robertsson (St. Louis Blues) en Fabian Wagner (Winnipeg Jets) niet.

VERWACHTINGEN

Aankomend oogappel Leo Carlsson verdient een eigen plekje in deze preview. De carrière van de jonge Zweed gaat binnen zeer korte tijd door het dak en staat na Bystedt op een tweede plaats in de scorelijst van de U20. In de Draft reporten van 2023 prijkt zijn naam met regelmaat in de top vijf en zullen zijn prestaties op het komende WJC wellicht het zetje naar een top drie (?) geven.

Desondanks moeten alle puzzelstukjes op haar plaats vallen wil Team Zweden Canada van haar troon stoten. Bovendien zal de bijna deceptie tegen notabene Letland afgelopen augustus nog in het achterhoofd zitten en valt en staat alles met de prestaties in de knockout fase. Toch doet Zweden dit jaar serieuzer dan normaal mee om de (gouden) medailles.

TEAM TSJECHIE

Speaking about decepties. Tijdens de zomereditie van het 2022 WJC trad Team Tsjechie in de poulefase aan tegen notabene plaatsvervangend Letland. Met de staart tussen de benen werden de Tsjechen met 5-2 op de pijnbank gelegd en kwamen de rayonhoofden van de Tsjechische bond nog diezelfde avond in het spelershotel bij elkaar.

Wat er die avond aan woorden is gevallen zal voor altijd een raadsel blijven, maar drie dagen later werd Team USA verrassenderwijs met 4-2 naar huis gestuurd en eindigde men — mede door een uitblinkende Tomas Suchanek — op een vierde plaats. Ook het komende WJC zijn er wederom serieuze namen op het Tsjechische roster te ontdekken.

STATUS QUO IN DE EIGEN ZONE

Diezelfde uitblinkende Tomas Suchanek verdedigt deze editie wederom het doel van de Tsjechen. Afgelopen zomer leek Detroit Red Wings prospect Jan Bednar de aangewezen eerste goalie, maar werd in de voorbereiding voorbij gestreeft door Suchanek. Ondanks het feit dat zijn stats geen uitschieters bevatten, bouwt men het roster weer om de 19-jarige goalie heen.

Over tandems niets te klagen in kamp Tsjechie, want backup Oliver Satny is niet de minste van het stel. De 19-jarige goalie speelde afgelopen seizoen bij Charlottetown Islanders de pannen van het dak met een 21-3-4 record en heeft bovendien van alle goalies de meeste shutouts in de Tsjechische driekleur (drie).

Op de blue-line maar liefst vijf terugkerende namen. David Jiricek is zonder twijfel de bekendste van het stel. De prospect van Columbus Blue Jackets was in ’21 – ‘22 één van de beste blue-liners in de gehele AHL en ondanks dat hij nog altijd de kleuren van Cleveland Monsters verdedigt, is het een kwestie van tijd voordat hij definitief door de poorten van de NHL wandelt. ’Partner in crime’ Tomas Hamara is ook geen onbekende. De Ottawa Senators prospect speelt dit seizoen voor het eerst in Noord-Amerika namens Kitchener Rangers (OHL) en heeft behoorlijk wat upside.

Op de tweede lijn het duo Stanislav Svozil en David Spacek. Vooral Spacek zal menig prospectvolger een lampje doen laten branden. De eveneens door Columbus Blue Jackets gedrafte blue-liner is hard op weg naar de 80 punten in het shirt van Regina Pats (inderdaad de ploeg van Connor Bedard) en is in alle facetten een kopie van ’mister powerplay’ John Klingberg.

NHL BOPPE IN DE AANVALLENDE ZONE

Aanvallend zijn de meeste ogen gericht op Jiri Kulich. De 2022 first-rounder (Buffalo Sabres) domineerde het U18 vorig jaar met negen goals in zes wedstrijden en was afgelopen zomer tijdens WJC ’22 Part II goed voor acht punten. In het shirt van Rochester Americans bouwen de Sabres in de luwte aan de ontwikkeling van de doelpuntenmachine.

Naast Kulich zal ook New York Ranger Jaroslav Chmelar een belangrijke rol gaan spelen. De boomlange freshman van Providence College heeft ondanks zijn lengte geen enkele moeite met zijn beweeglijkheid en snelheid. Bovendien miste de Tsjech afgelopen zomer drie wedstrijden door een polsblessure en zal hij uit zijn op revanche.

Vegas Golden Knights duo Jakub Brabenec en Matys Sapovaliv zijn de belangrijkste klanten voor op de tweede lijn, maar de scouts kijken reikhalzend uit naar de verrichtingen van Eduard Sale. De in 2005 geboren forward wordt in één adem met de top vijf projectie van de aankomende Entry Draft genoemd en speelt nu al mee bij de grote mannen van HC Kometa Brno (zes punten). O ja, Marcel Marcel staat ook op het roster.

VERWACHTINGEN

De status van Team Tsjechië zal ook in de editie van 2023 niet anders dan anders zijn: Een taaie opponent. Op iedere linie puilt het roster niet uit van de buitencategorie prospects, maar met voldoende lengte en kracht op je blue-line en bovendien solide prestaties onder de lat is het op papier de ultieme reuzendoder in een knockout wedstrijd.

TEAM DUITSLAND

Een aantal weken geleden stond de Duitse DEB nog centraal in onze rubriek NHL At The Rink. Na jaren van aanmodderen ging het jeugdsysteem op de schop en bouwen de Duitsers gestaag aan een gouden generatie spelers.

Op het WJC wilt het nog niet bepaald vlotten voor onze Oosterburen. Ondanks het feit dat die Mannschaft geroemd wordt om haar doorzettingsvermogen en vasthoudendheid, zal er met de herintroductie van de degradatie alle zeilen bijgezet moeten worden om een plek in de topdivisie te behouden.

TOEFJE ORANJE OP DE BLUE-LINE

Onder de lat bevindt zich wellicht het meest interessante vraagstuk voor head coach Ernst Höfner. Carolina Hurricanes prospect Nikita Quapp lijkt na zijn sterke optredens in augustus tegen Zweden en Team USA de meest voor de hand liggende keuze.

Toch moet men niet gek opkijken als de Duitsers met Simon Wolf als startend goalie de degens kruisen met titelverdediger Canada. Onder de Oostenrijkse lat van Red Bull noteert hij namelijk een duizelingwekkend 9-1-0 record (.932 sv%, 1.97 GAA) en bezit hij met een bovengemiddelde lengte en hand-oog coördinatie alle facetten van een volwaardige goalie. Op het WK U18 vorig jaar was hij de absolute houvast voor die Mannschaft. ’Kopfschmerzen’ voor de Bundestrainer.

Op de blue-line zal het gemis van Luca Munzenberger en Maximilian Szuber voelbaar zijn. Desondanks beschikt men met Philipp Bidoul en Leon van der Linde over een meer dan behoorlijk stand-in duo. Van Der Linde was al eens eerder actief en met een Nederlandse opa hebben wij Nederlanders toch een klein toefje Oranje actief in Canada. Let naast dit duo vooral ook op onder meer Adrian Klein, Nils Elten en Rayan Bettahar.

OFFENSIEF EEN PIERENBADJE

Het voorbije WJC was er slechts één gedrafte Duitser actief. Washington Capital Hakon Hanelt (fifth round, 2021) is er ook deze editie weer bij en zal met zijn spelmakende kwaliteiten als leider in de aanvallende zone gaan fungeren. Gesteund door Arizona Coyotes prospect Julian Lutz en Bennet Roßmy aan zijn zijde beschikken de Duitsers over een meer dan behoorlijke first-line.

Daar houdt het aanvallend echter wel zo’n beetje op. Luca Hauf heeft na een goed eerste half jaar in Noord-Amerika de laatste weken die zo geprezen bloedvorm niet bepaald te pakken, maar kan met zijn goals tijdens het voorbije WK U18 teren op zijn goede prestaties in de nationale ploeg. Yannick Proske en Veit Oswald spelen beide reeds in de DEL, maar wachten nog op hun eerste goal van het seizoen.

VERWACHTINGEN

Het wordt voor de Duitsers een zware dobber om in de hoogste afdeling van de U20 te blijven acteren. Met een op het oog leuke tandem onder de lat en individuele kwaliteiten in de aanvallende zone, kunnen ze her en der voor een stuntje zorgen.

Toch zal men alles in het werk moeten stellen om Zuiderbuur Oostenrijk onder zich te houden en zo haar verblijf bij de elite te verlengen.

TEAM OOSTENRIJK

De promotie naar de hoogste afdeling in 2021 werd als een wereldtitel gevierd in Wenen. Toch is men bij de Oostenrijkse bond realistisch en is het grotendeels aan de uitbraak van COVID-19 te danken dat het verblijf nagenoeg nu twee jaar duurt.

In de voorbije edities hebben we genoeg moois gezien van de Oostenrijkers. Van fabelachtige goalie prestaties tot de doorbraak van een aantal noemenswaardige prospects. Helaas voor de (neutrale) fan is nou juist één van de lichtpuntjes niet actief in Canada. Detroit Red Wings prospect Marco Kasper verkiest de Swedish Hockey League boven het WJC, om zich onder meer voor te bereiden op het WK van de grote mannen.

KARIGE TANDEM, KARIGE BLUE-LINE

Natuurlijk worden we de komende twee weken verwend met het geweld van onder meer de Canadezen, maar bij Team Oostenrijk is het zowel onder de lat, als op de blue-line zoeken naar lichtpuntjes. En die lichtpuntjes zijn lichtjaren weg.

Thomas Pfarrmaier zal naar alle waarschijnlijkheid de ”legacy” van Sebastian Wraneschitz in 2021 willen evenaren. In augustus was hij er als derde goalie al bij en liet in de Oostenrijkse AlpsHL reeds zien zich tegen de ’big guns’ te kunnen meten. Achter hem zullen Benedikt Oschgan en Michael Sicher onderling uitvechten wie er tweede goalie wordt. Vooral Sicher wordt door de Oostenrijkse media een veelbelovende toekomst voorspelt.

Op de blue-line klinkt de naam Lorenz Lindner wellicht het bekendst in de oren. Tijdens Part II van 2022 stond hij op de eerste lijn en dat zal op tweede Kerstdag niet anders zijn. Met drukke defensieve tijden voor de boeg is het voor de Oostenrijkers lekker dat ze met Lindner een fysiek sterke en daadkrachtige blue-liner in huis hebben. Voor de aanvallende impulsen zal het defense-technisch vooral van David Reinbacher, Lukas Hörl en Christoph Tialler moeten komen.

ALLE DRUK OP DE SCHOUDERS VAN VINZENZ ROHRER

Met het gemis van Marco Kasper, verschuift de aandacht naar Montreal Canadiens prospect Vinzenz Rohrer. De pijlsnelle forward legt namens Ottawa 67’s (OHL) fenomenaal spel op het ijs — elf goals, 21 assists — en is met zijn energieke, two-way spel een nachtmerrie voor menig blue-liner.

Niet alleen Rohrer krijgt de nodige aandacht. 2023 Entry Draft prospect Ian Scherzer is eveneens een naam om te onthouden. Ondanks het feit dat hij in augustus één van de jongste spelers van het toernooi was, noteerde de forward een goal en drie punten. In Zweden wilt het in het tricot van Rogle nog niet bepaald vlotten, maar is wel de potentiële parel van het Oostenrijkse ijshockey.

Vlak naast deze twee ook vooral Jonas Dobnig, Finn van Ee en Luca Auer niet uit.

VERWACHTINGEN

Met het uitblijven van de degradatieregel de voorbije twee jaar, schoof men in Wenen het spook der degradatie moeiteloos voor zich uit. Ditmaal is dat ”vangnet” er echter niet meer en met Zweden, Tsjechië en Canada als openingsrondje zal de laatste poulewedstrijd tegen Duitsland als een echte finale gezien worden.

Hoe je het ook wendt of keert, de Oostenrijkse dobber is loodzwaar.

Coverfoto: Hockey Canada

NFL op zaterdag: Cowboys verslaan Eagles, 49ers blijven winnen

Seán van Zon
-
0
NFL op zaterdag: Cowboys verslaan Eagles, 49ers blijven winnen

Winterstorm Elliott teistert de Verenigde Staten, maar uiteraard gingen de wedstrijden op kerstavond gewoon door. Met het gesloten dak van het AT&T Stadium hadden NFC East-rivalen Cowboys en Eagles weinig last van het koude weer. Daarnaast ontvingen de 49ers in het relatief warme Santa Clara de Commanders. In Pittsburgh zaten laat op de zaterdagavond (lokale tijd) de Steelers en Raiders er minder warmpjes bij.

DALLAS VERSLAAT NFC EAST-RIVAAL PHILLY

Philadelphia Eagles @ Dallas Cowboys | 34-40

De Eagles moesten het stellen zonder de geblesseerde Jalen Hurts, maar daar was tijdens de eerste drive weinig van te merken. De tweede pass van zijn vervanger, Gardner Minshew, leverde gelijk een 48-yard gain op. Uiteindelijk zou de drive eindigen met een field goal van Jake Elliott. De eerste touchdown van de wedstrijd kwam op naam van de verdediging van Philadelphia. Een korte pass van Dak Prescott was te laag. Hierdoor kon Josh Sweat de worp onderscheppen en ermee naar de endzone lopen voor een 42-yard pick-six. De daaropvolgende drive van Dallas was stukken beter. Uiteindelijk rondde Ezekiel Elliott de 75-yard drive af met een 1-yard TD-run.

Het tweede kwart startte met een interception van Minshew. Hij probeerde Quez Watkins te bereiken, maar Jayron Kearse onderschepte knap de bal. Het leek geen gevolgen te hebben. Dat veranderde na een illegal contact-penalty tegen de Eagles tijdens een 4th-and-8. CeeDee Lamb strafte de penalty een paar plays later af door een diepe pass van Prescott te vangen voor de touchdown. Philadelphia nam vervolgens weer de voorsprong. Minshew scoorde een touchdown door middel van een QB-sneak. Dallas maakte ruim vijf minuten later weer gelijk door een field goal van Brett Maher. Ondanks dat er minder dan twee minuten op de klok stonden in de eerste helft namen de Eagles toch weer de voorsprong. Met een field goal bepaalde Elliott de ruststand op 20-17.

TURNOVERS MAKEN HET VERSCHIL

De eerste score van de tweede helft kwam ook op naam van de Eagles. Tijdens een 4th-and-3 op de 14-yardlijn besloot de Dallas-D om niet DeVonta Smith te dekken. Met een boogbal bereikte Minshew zijn compleet vrijstaande receiver in de endzone voor zes punten. Met het extra punt erbij breidde Philly de voorsprong uit naar 27-17. Dallas verkleinde de achterstand vervolgens naar een touchdown met een field goal. De Cowboys namen daarna snel weer de bal over. Na een mislukte hand-off pikte Kearse, die eerder al een INT had, de fumble op. Het gaf zijn aanval een goede startpositie. Dallas maakte ruim een minuut later gelijk door een knappe TD-catch van Michael Gallup.

Na vijf minuten in het vierde kwart namen de Eagles weer de voorsprong. Weer vond Minshew Smith voor een touchdown. Het leek daarna compleet fout te gaan voor de Cowboys. Na een fumble moest Dallas een 3rd-and-30 goedmaken. Een mooie 52-yard pass op T.Y. Hilton overbrugde deze lastige situatie. Kort daarna maakte Dallas gelijk door een touchdown van Lamb. De aanval van de Eagles leek daarna op stoom te komen. Dit kwam abrupt ten einde toen Daron Bland een vangbal uit de handen trok van Quez Watkins en zo de bal overnam namens Dallas. Een touchdown scoorden ze niet. Wel scoorde Maher 48-yard field goal om de Cowboys de voorsprong te geven met nog 2:19 minuten op de klok.

Dallas nam daarna tijdens de eerste de beste play-from-scrimmage de bal weer over na een fumble van Miles Sanders, zijn eerste van dit seizoen. Een field goal breidde de voorsprong uit naar zes punten, maar Philly had nog 1:41 om de wedstrijd te winnen. Ondanks een uiterste poging van de aanval van de Eagles scoorden ze niet meer. Zonder time-outs kon Philadelphia de klok niet meer stoppen waardoor Dallas hun elfde overwinning van het seizoen kon bijschrijven.

49ERS BLIJKEN TE STERK VOOR COMMANDERS

Washington Commanders @ San Francisco 49ers | 20-37

De Commanders begonnen de wedstrijd met een 3-and-out. San Francisco kwam ver tijdens hun eerste drive, maar de Washington-D hield zich sterk tijdens een 4th-and-1. Beide teams hadden het in het eerste kwart moeite om aanvallend wat weg te zetten. Washington had slechts 32 totale yards. SF deed het iets ‘beter’ met 48 yards.

De beste verdediging van de NFL liet zich een paar minuten na de start van het tweede kwart zich van hun beste kant zien. De Commanders bevonden zich op een goal-to-go-situatie op de 1-yardlijn van de Niners, maar door de sterke verdediging van SF eindigden ze de drive zonder een score. De 49ers scoorden daarna wel. Na een end-around vond Ray-Ray McCloud een gaatje in de defensie. Met zijn 71-yard run rondde hij de 99-yard drive af met een touchdown om San Francisco op voorsprong te zetten.

Mr. Relevant Brock Purdy gooide in de eerste helft een aantal inaccurate passes. Toch was de interception van Darrick Forrest niet zijn schuld. Jauan Jennings liet een pass van Purdy van zijn handen springen waardoor Forrest de bal kon onderscheppen. Een aantal plays later trokken de Commanders de stand gelijk. Met een mooie pass vond Taylor Heinicke een vrijstaande Jahan Dotson in de endzone. Hierdoor gingen de teams met een 7-7 tussenstand de rust in.

KITTLE BLINKT UIT IN TWEEDE HELFT

Na ruim vijf minuten in de tweede helft namen de 49ers de voorsprong weer in handen. George Kittle werd niet gedekt. Hierdoor kon Purdy hem makkelijk bereiken met een diepe worp voor een 34-yard touchdown. Het was de zevende touchdown van Kittle dit seizoen, een career-high. Ook de volgende score kwam op naam van Kittle. Wederom dekte niemand Kittle. Deze keer had hij nog een korte afstand af te leggen naar de endzone, maar hij liep de touchdown binnen met niemand om zich heen. Het antwoord van Washington kwam nog geen twee minuten later. Een aantal plays na een 51-yard pass van Heinicke op Terry McLaurin ving diezelfde McLaurin een korte pass van zijn QB voor de TD.

De Niners kwamen na de touchdown ver op de helft van Washington, maar moesten genoegen nemen met een field goal. Robbie Gould maakte geen fout en zette de tussenstand op 24-14. Nick Bosa forceerde niet lang daarna een fumble bij Heinicke waardoor de aanval mocht starten op de 11-yardlijn van de Commanders. De schade bleef beperkt. SF haalde er slechts een field goal uit. Kort daarop namen de Niners weer de bal over diep op de helft van de Commanders. Deze keer onderschepte Charvarius Ward een pass van Heinicke. Wederom scoorden ze slechts drie punten.

Na de INT had Ron Rivera genoeg gezien. Carson Wentz verving Heinicke. Wentz maakte de achterstand weer wat dragelijker met een TD-pass op Curtis Samuel. Washington ging voor twee punten, maar door een sack bleef de achterstand tien punten. De Commanders probeerden daarna een onside-kick, maar zonder succes. Hierdoor startte de aanval van SF op de 33-yardlijn van Washington. Deze keer werd de goede startpositie wel benut. Christian McCaffrey beukte de endzone binnen voor de touchdown en stelde zo de overwinning veilig.

TOUCHDOWN LAAT IN HET VIERDE KWART BESLIST DE WEDSTRIJD

Las Vegas Raiders @ Pittsburgh Steelers | 10-13

Afgelopen week overleed Steelers-legende Franco Harris. Het was dan ook meer dan passend dat de eerste Steeler play-from-scrimmage een run van Najee Harris was. Toch kwam in het winterse Pittsburgh de eerste score van de Raiders. Hunter Renfrow ving een pass van Derek Carr voor de touchdown. De kou en sneeuwval kwam het aanvallende spel uiteraard niet ten goede. Pittsburgh scoorde in de eerste helft slechts een field goal. Dat hadden er twee kunnen zijn, maar Chris Boswell schoot zijn eerste poging mis. De Raiders deden het beter. Naast de touchdown scoorde Las Vegas in het eerste half uur ook een field goal.

Interceptions kenmerkten het derde kwart. Carr gooide er twee terwijl Kenny Pickett er één gooide. Daarnaast schoot Boswell weer een field goal mis. Boswell zou na vijf minuten in het vierde kwart wel drie punten scoren. Het zou cruciaal blijken. Met nog 46 seconden op de klok vond Pickett George Pickens in de endzone. De touchdown gaf de Steelers hun eerste voorsprong van de avond. De interception van Cameron Sutton twee plays later stelde de overwinning veilig voor Pittsburgh.

Hier lees je de andere recaps van de wedstrijden tijdens het kerstweekend in de NFL.

Coverfoto: Kevin Jairaj/USA TODAY Sports

NFL op zaterdag: Panthers en Ravens blijven in race voor divisie

Chris Van Dijk
-
0
NFL op zaterdag: Panthers en Ravens blijven in race voor divisie

Het was ijskoud in de NFL, op zaterdag deze week. Temperaturen ver onder het vriespunt hadden behoorlijk invloed op de duels. Voor de Ravens pakte het goed uit. Die ploeg won zelf en zag de concurrentie verliezen, waardoor het terug is in de race om de play-offs. De Panthers en Saints kunnen na hun zeges zelfs hun divisie nog winnen. Lees hier alle recaps van de NFL op kerstavond.

PANTHERS LATEN NIETS HEEL VAN DE LIONS

Detroit Lions @ Carolina Panthers | 23-37

De Carolina Panthers mogen blijven hopen op de play-offs. In een cruciaal duel werd er niets heel gelaten van de Detroit Lions. De ploeg uit Detroit kwam in grootse vorm naar Charlotte. Toch had het niets in te brengen tegen de running game van de Panthers. D’Onta Foreman en Chubba Hubbard waren allebei goed voor meer dan 125 yards over de grond. Foreman scoorde hierbij ook een touchdown. Quarterback Sam Darnold voegde hier ook nog een rushing TD aan toe, net als Raheem Blackshear.

Door de vele scores stonden de Panthers bij rust al met 24-7 voor. De Lions scoorden zelf drie touchdowns, allemaal passes van Jared Goff naar voor deze wedstrijd onbekende tight end Shane Zylstra. Dichterbij dan tot veertien punten kwamen de Lions echter niet, waardoor de ploeg een belangrijke nederlaag opliep in de race om de play-offs. Bij een zege had de ploeg (tijdelijk) op die zevende plaats gestaan, nu moet het blijven winnen en hopen op foutjes van de concurrentie. Dat hopen hoeven de Panthers niet meer. Ondanks hun mindere record (6-9) winnen de Panthers de divisie als ze de laatste twee wedstrijden winnen.

RAVENS NAAR PLAY-OFFS NA ZEGE OP FALCONS

Atlanta Falcons @ Baltimore Ravens | 9-17

Na een jaar afwezigheid zijn de Baltimore Ravens terug in de play-offs. Overtuigend was het niet tegen de Falcons, maar daar zal niemand in Baltimore echt wakker van liggen. De Ravens moesten het opnieuw doen zonder Lamar Jackson, die met een knieblessure langs de kant staat en nu de play-offs binnen zijn waarschijnlijk nog wel wat langer rust zal krijgen.

Bij de Ravens kwam het grootste gedeelte van de punten van Justin Tucker. De kicker, die wel een field goal geblokt zag worden, was goed voor drie field goals. Tyler Huntley, de vervanger van Jackson, gooide een touchdown en liep een 2pt conversie binnen. Die acht punten waren uiteindelijk het verschil in het duel. De Falcons kwamen onder leiding van rookie Desmond Ridder niet verder dan drie field goals. Met de zege behaalden de Ravens de play-offs. Daarnaast heeft de ploeg nog de kans om de divisie te winnen. Dan zal er op de slotdag gewonnen moeten worden van de Bengals. Door de nederlaag zijn de Falcons uitgeschakeld. Zelfs in de matige NFC South kunnen zij de divisie nu niet meer winnen.

VIKINGS WINNEN OPNIEUW SPANNEND DUEL

New York Giants @ Minnesota Vikings | 24-27

Voor de elfde keer dit seizoen wisten de Vikings een spannende wedstrijd naar zich toe te trekken. Een week na de miraculeuze ontsnapping tegen de Colts waren het nu de Giants die het onderspit dolven. Lange tijd leek er niets aan de hand voor de Vikings en leek de ploeg af te stevenen op een ‘normale’ zege. Kirk Cousins wist Justin Jefferson en T.J. Hockenson constant te vinden. Het duo was goed voor drie touchdowns, waardoor de Vikings in de slotfase een 24-16 voorsprong hadden.

Toch was er opnieuw ruimte voor een onverwachts einde bij een wedstrijd van de Vikings. De Giants persten er nog een laatste drive uit van 75 yards. Saquon Barkley beloonde deze met een run van 27 yards. Daniel Jones gooide vervolgens ook de 2pt conversie binnen, waardoor beide ploegen ineens weer op gelijke hoogte stonden. Er waren alleen nog twee minuten te spelen. De drive van de Vikings leek niet heel succesvol te zijn, tot Jefferson de bal ving met minder dan twintig seconden te spelen. Het gaf Greg Joseph een kans voor een field goal van 61 yards. Het was de langste van zijn loopbaan, maar hij maakte hem zonder problemen en bezorgde zo de Vikings de zege. Alleen de eerste wedstrijd tegen de Packers won de ploeg ruim, de volgende elf zeges zijn allemaal met een score verschil.

TEXANS BOEKEN TWEEDE ZEGE VAN HET SEIZOEN

Houston Texans @ Tennessee Titans | 19-14

De Texans hebben voor het eerst sinds begin oktober weer eens een wedstrijd gewonnen. In Nashville was de ploeg te sterk voor de leider in de divisie, de Tennessee Titans. Al zag het er in het begin niet naar uit dat de Texans voor de tweede keer dit jaar een potje zouden winnen. Opnieuw kreeg de defensie geen grip op Derrick Henry. De runningback was de afgelopen wedstrijden tegen de Texans steeds goed voor minimaal 200 yards en begon opnieuw sterk. Zo had hij in het eerste kwart een run van 48 yards voor een touchdown. Toch zouden de Texans daarna snel meer grip krijgen op Henry, want hij werd dit keer gehouden op ‘slechts’ 125 yards.

Het zorgde ervoor dat de Texans terug in het duel konden komen, daarbij gebruikmakend van de fouten van Malik Willis. De rookie verving de nog altijd geblesseerde Ryan Tannehill, maar maakte geen goede indruk. Hij was wel goed voor een touchdown over de grond, maar gooide ook twee intercepties. Toch keken de Texans tot in het vierde kwart tegen een achterstand aan, tot Brandin Cooks een touchdownpass van Davis Mills ving. De tweede interceptie van Willis besliste niet veel later het duel. Door de nederlaag zagen de Titans de Jaguars, die donderdag van de Jets wonnen, de leiding in AFC South overnemen. Het resultaat komende week zal voor beide ploegen weinig uitmaken, want de winnaar van het onderlinge slotduel wint de divisie. De Texans maakten een einde aan een serie van negen nederlagen op rij, maar hebben nog steeds de nummer 1 pick in de komende draft in handen.

OVERIGE GAMES

Cincinnati Bengals @ New England Patriots | 22-18: De Bengals leken tegen de Patriots op weg naar een eenvoudige zege. De ploeg domineerde onder leiding van Joe Burrow de gehele eerste helft en nam een 22-0 voorsprong. De Patriots gaven niet op en kwamen terug in het duel, onder meer door een pick-6 en een bizarre touchdown van Jakobi Meyers. Mac Jones slingerde de bal in een wanhoopspoging naar de endzone, waar de bal in de handen van Meyers werd getikt die de score zo binnen kon lopen. De Patriots kregen daarna zelfs nog kansen om de wedstrijd te winnen, maar een fumble van Rhamondre Stevenson en een turnover on downs bezorgden de Bengals alsnog de zege. Hierdoor blijft Cincy aan kop in de divisie en moeten de Patriots hopen op een wonder om de play-offs nog te halen.

Buffalo Bills @ Chicago Bears | 35-13: De Bears konden het de Bills een helft moeilijk maken, maar na rust gaf het kwaliteitsverschil uiteindelijk de doorslag. Mede door een interceptie van Josh Allen en een gemiste field goal stond de thuisploeg in de vrieskou en flinke wind van Chicago bij rust nog met 10-7 voor. De tweede helft zetten de Bills echter aan door snel twee touchdowns te scoren. De Bills verloren wel nog twee keer de bal door een tweede interceptie en een fumble, maar de Bears konden hier niet van profiteren en gingen uiteindelijk met ruime cijfers onderuit.

Door de zege van de Texans hebben de Bears nu de langste serie nederlagen, want het was al het achtste duel op rij dat verloren ging. Met de zege wonnen de Bills definitief hun divisie. Daarnaast blijft de winnaar van de AFC East koploper in hun Conference en daarmee op weg naar de bye in de eerste ronde.

Seattle Seahawks @ Kansas City Chiefs | 10-24: De Seahawks verloren tegen de Chiefs voor de vijfde keer in zes wedstrijden en zagen hun kansen op het halen van de play-offs verder slinken. De ploeg van Geno Smith was niet opgewassen tegen de jonge defensie van de Chiefs. Een interceptie en twee stops op fourth down gaven de doorslag voor de Chiefs. Kansas City kwam nooit echt in de problemen, mede door twee touchdowns van Patrick Mahomes. Zonder echt goed te spelen boekten de Chiefs wel hun twaalfde zege van het seizoen en blijven ze gelijk opgaan met de Bills in de race om de eerste plek in de AFC.

New Orleans Saints @ Cleveland Browns | 17-10: Het was een winters weekend in de NFL, maar in Cleveland waren de omstandigheden het slechtst met een gevoelstemperatuur van ongeveer -40 graden Celsius. Zeker voor de Saints, gewend aan hun eigen overdekte dome, een uitdaging. Onder leiding van Alvin Kamara en Taysom Hill werd de vrieskou echter overwonnen. In de eerste helft zag het er niet naar uit dat de bezoekers zouden winnen, maar de Browns scoorden na rust geen punt meer. Hierdoor gingen de Saints er met een nipte zege vandoor. Door de zege blijven de Saints in de race om de divisie, al zal er dan wel gewonnen moeten worden bij de Eagles en van de Panthers.

Lees hier de previews van de wedstrijden van week 16, inclusief de wedstrijden van zondag.

Coverfoto: Tommy Gilligan/USA Today Sports

Nets blijven winnen, game-winners Bulls

Thijs Verkuil
-
0
Nets blijven winnen, game-winners Bulls

Het NBA-seizoen 2022-23 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.

18 DECEMBER – 24 DECEMBER

EASTERN CONFERENCE STAND
  1. Boston Celtics: 23-10
  2. Milwaukee Bucks: 22-10
  3. Cleveland Cavaliers: 22-12
  4. Brooklyn Nets: 21-12
  5. Philadelphia 76ers: 19-12
  6. New York Knicks: 18-15
  7. Atlanta Hawks: 17-16
  8. Indiana Pacers: 17-16
  9. Miami Heat: 16-17
  10. Toronto Raptors: 15-18
  11. Chicago Bulls: 14-18
  12. Washington Wizards: 13-21
  13. Orlando Magic: 13-21
  14. Charlotte Hornets: 9-24
  15. Detroit Pistons: 8-27

IN DE SPOTLIGHT

BROOKLYN NETS ACHT WEDSTRIJDEN ONGESLAGEN

De Brooklyn Nets zijn the hottest team in basketball. De ploeg van coach Jacque Vaughn heeft haar laatste acht wedstrijden op rij gewonnen en verloren maar één maal in de laatste dertien wedstrijden. Onder aanvoering van Kevin Durant en Kyrie Irving zijn de Nets niet te stoppen, iets wat de Milwaukee Bucks afgelopen nacht ook ondervonden. De Nets wonnen ruim: 100-118.

Tegen de kampioenen uit 2021 begonnen de Nets meteen sterk, door een voorsprong van zeven punten te nemen na het eerste kwart. Nog voor de rust werd deze voorsprong uitgebouwd naar dertien punten: 47-60. In de tweede helft liep de thuisploeg zelfs uit naar een voorsprong van 23 punten, maar kwamen de Bucks toch nog sterk terug tot op tien punten. Echter blonken de Nets door Ben Simmons en Nic Claxton vooral defensief uit, door Giannis Antetokounmpo tot 0 punten te houden in het vierde kwart, waardoor er door 14 punten van Kyrie Irving in de laatste twaalf minuten alsnog ruim werd gewonnen.

Eerder in de week was het juist de aanval van de Nets dat indruk maakte. Tegen de Golden State Warriors, die wel zonder Stephen Curry, Klay Thompson en Andrew Wiggins speelden, scoorden de Nets maar liefst 91 punten in de eerste helft. Slechts tweemaal in de geschiedenis wist een team meer te scoren in een eerste helft. Uiteindelijk wonnen de Nets met 113-143 en eerder in de week wonnen ze ook al van de Detroit Pistons. Hierdoor hebben de Nets nu achtmaal op rij gewonnen en staan ze vierde in de Eastern Conference, slechts anderhalve wedstrijd achter de koplopers: de Boston Celtics.

CAREER-HIGH ASSISTS VOOR JAMES HARDEN

Ook de Philadelphia 76ers zijn bezig aan een sterke reeks. In de wedstrijd tegen de LA Clippers, waarin James Harden een career-high van 21 assists noteerde, wonnen de 76ers hun zevende wedstrijd op rij. De ploeg van Doc Rivers stond een ruime maand geleden nog buiten de playoffs, maar staan nu stabiel op de vijfde plaats.

Tegen de Clippers begon Harden matig aan de wedstrijd, met maar één raak schot uit zijn eerste vijf pogingen. Mede daarom werd de focus al snel verlegd in het creëren van kansen voor ploeggenoten, waardoor hij bij rust al tien assists op zijn naam had staan. Zeven van de tien assists werden benut door Joel Embiid, die na vierentwintig minuten ook al 23 punten had gescoord. Wel keken de Sixers tegen een achterstand van twaalf punten.

In het derde kwart kwamen de Sixers sterk terug: zes assists voor Harden en elf punten voor Embiid, maar werden de Clippers ook tot maar 22 punten gehouden. Met een gelijke stand gingen de ploegen het vierde kwart in, waarin Harden opnieuw vijf assists noteerde en Embiid andermaal double-digits in punten wist te noteren: tien punten voor de Kameroener. Harden eindigde de wedstrijd met 20 punten, 10 rebounds en 21 assists. Embiid was goed voor 44 punten en 7 rebounds. Uiteindelijk wonnen de Sixers met 114-119 van de Clippers.

NAGELBIJTERS EN SPEKTAKEL BIJ DE BULLS

“It’s the season of giving”, dus deze week alleen maar positieve onderwerpen in de recap van de Eastern Conference. Zo verdienen de Chicago Bulls in een toch wat minder seizoen, deze week volle lof na drie zeges op rij, waarvan twee met heuse game-winners.

De eerste overwinning deze week kwam tegen de Miami Heat. Nikola Vucevic (29 punten), DeMar DeRozan (24 punten) en Zach LaVine (21 punten) scoorden er alle drie op los in een 103-113 overwinning. Eén dag later werden de Atlanta Hawks verslagen door een buzzer-beater van Ayo Dosunmu. Een schot van DeMar DeRozan voor de overwinning raakte ring noch bord, maar daar schrok John Collins van Atlanta zo van, dat de bal door zijn handen schoot, waarna Dosunmu razendsnel handelde, de bal direct oppikte en in de buzzer wist te raken: 110-108 Bulls.

Twee dagen later was het opnieuw spannend, nu tegen de New York Knicks. RJ Barrett scoorde 44 punten voor de Knicks, maar de grote drie van de Bulls, LaVine (33 punten), DeRozan (23 punten) en Vucevic (21 punten) hielden de Knicks tot de laatste seconden in de wedstrijd. Met zes seconden te gaan had DeRozan de bal in handen. “The King of the 4th Quarter”, zoals één van de bijnamen van DeRozan luidt, nam revanche voor zijn airball tegen de Hawks en raakte nu met nog maar vier tienden te gaan een mid-range jumper, bracht daarmee zijn totaal voor de wedstrijd op 25 punten en leidde de Bulls naar een derde zege op rij.

SPELER VAN DE WEEK

Pascal Siakam is verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De forward van de Toronto Raptors volgt daarmee zijn landgenoot Joel Embiid op, maar doet dat met ijzersterke statistieken. Siakam noteerde namelijk gemiddeldes van 35.8 punten, 9 rebounds én 6.8 assists. Daarnaast schoot hij meer dan 50% van zijn schoten raak en was ook meer dan 40% van achter driepuntslijn raak.

De absolute topwedstrijd van Siakam kwam tegen de New York Knicks, die op dat moment zeven wedstrijden op rij hadden gewonnen. In Madison Square Garden scoorde Siakam een career-high van 52 punten, pakte hij 9 rebounds, gaf hij 7 assists en schoot hij 16 van maar liefst 18 vrije worp pogingen raak. Met zeventien punten in het derde kwart, nam Siakam het heft in handen en leidde hij de Raptors naar een 113-106 overwinning.

VOORUITBLIK

De vooruitblik gaat deze week op NBA Christmas Day. Morgenavond, zondag, staan er vijf prachtige wedstrijden op de agenda, op ook nog eens schappelijke tijden voor de Nederlandse fan.

18:00 uur: Philadelphia 76ers – New York Knicks
20:30 uur: Los Angeles Lakers – Dallas Mavericks
23:00 uur: Milwaukee Bucks – Boston Celtics
02:00 uur: Memphis Grizzlies – Golden State Warriors
04:30 uur: Phoenix Suns – Denver Nuggets

We kijken dus één keer in Eastern Conference Recap vooruit naar wedstrijden tussen teams uit de Western Conference, maar de absolute kraker blijft toch een ontmoeting tussen de nummer 2 en nummer 1 uit de Eastern Conference: de Milwaukee Bucks en Boston Celtics. Het belooft een spektakelstuk te worden op één van de mooiste dagen uit het reguliere NBA seizoen!

Coverfoto: Hakim Wright Sr. / Associated Press

Alex Ovechkin passeert Howe en gaat op jacht naar Gretzky

Hans Mulder
-
0
Alex Ovechkin passeert Howe en gaat op jacht naar Gretzky

Vlak voor Kerst werd het wachten dan eindelijk beloond. Met 2 goals tegen de Winnipeg Jets passeerde Alex Ovechkin de legendarische Gordie Howe op de all-time topscorerslijst van de National Hockey League. De Rus is nu tweede op die lijst, maar ook het record van Wayne Gretzky is niet veilig voor de doelpuntenmachine uit Moskou. Dat is voor The Gr8 Eight  het volgende punt aan de horizon.

HIËRARCHIE

Bijna 30 jaar was de hiërarchie in de National Hockey League heel duidelijk. Wayne Gretzky steekt er met kop en schouders bovenuit en op de topscorerslijst volgde Gordie Howe op respectabele afstand. Mr. Hockey brak in het begin van de tachtiger jaren als eerste door de grens van 800 goals. De vijftiger bleef destijds steken op 801 treffers.

In 1994 klapte Gretzky er dik overheen en zou zelfs bijna de 900 bereiken. Duizelingwekkende getallen die nooit meer verbroken zouden worden. Een paar weken voordat The Great One aan zijn beste seizoen (1985-1986 met 215 punten) zou beginnen, werd in Moskou een jongetje geboren die daar heel anders over dacht.

Over Alex Ovechkin, want over hem hebben we het natuurlijk, is al veel gezegd en geschreven. De Rus debuteerde in 2005-2006 met 52 goals (en 106 punten) in de NHL. Dat dit geen incident was, bleek wel in de jaren daarna. De first overall van de 2004 draft draaide zijn hand niet om voor seizoenen met minimaal 50 treffers.

Zelfs de grens van 60 bleek voor hem niet veilig, want daar ging hij in 2007-2008 (65 goals) doorheen. Naast een doelpuntenmachine bleek de Rus ook nog eens akelig fit. En had hij in Washington een team om zich heen dat hem keer op keer uitstekend in stelling bracht.

EEN BEGRIP

Ovi’s office werd een begrip in de NHL. Vanuit één van de face-off-cirkels wacht Ovechkin rustig af, zorgt dat hij aanspeelbaar is en haalt vervolgens verwoestend uit. Toen bleek dat de winger keer op keer beslag legde op de topscorerstitel én dus praktisch nooit geblesseerd was, pakten ze in Noord-Amerika de geschiedenisboeken er maar eens bij. De Capitals legden hem in 2008 voor 13 seizoenen vast in de hoop dat Ovi bleef scoren. En uiteindelijk de Stanley Cup naar de hoofdstad zou brengen. Dit laatste gebeurde in 2018. In de finale werden de Vegas Golden Knights verslagen.

In zijn derde seizoen had hij de 100 goals al te pakken, de 200e volgde al in 2008-2009 en toen begon het afvinken. Een lock-out en Covid-19 zorgden voor vertraging, maar duidelijk was wel dat Ovechkin zijn zinnen had gezet op het doelpuntenrecord van Wayne Gretzky. De Capitals gaven hun Russische sniper op 27 juli 2021 een contract tot de zomer van 2026. Een eenvoudige rekensom leerde dat binnen die periode Ovechkin die 894 goals zou bereiken. Maar eerst maar eens die 801 van Gordie Howe.

KOUDE START

Dit seizoen begon niet overdreven productief voor Ovechkin met “slechts” 3 goals in de eerste acht wedstrijden. Daarnaast waren er twijfels over de kracht van de Capitals. En de blessuregolf hielp ook niet mee. De laatste weken pakken zowel Ovechkin als de Caps de draad weer op. Eerder deze maand scoorde de Rus zeven keer in vier wedstrijden. Vanaf daar ging het opeens hard. In Chicago bereikte Ovechkin als derde speler ooit de grens van 800 goals. Het wachten was toen op de volgende. Daarmee zou The Gr8 Eight de legendarische Gordie Howe evenaren.

Na het bezoek aan Chicago op 13 december volgden vier wedstrijden zonder een goal. Op de laatste speeldag voor de Christmas Break viel er echter een last van de Russische schouders. En dan ook nog eens voor eigen publiek. Tegen de Winnipeg Jets opende Ovechkin laat in de eerste periode de score. Voor Washington een fijne voorsprong, voor de winger een historische goal. Hij kwam daarmee op gelijke hoogte met Mr. Hockey.

HISTORIE

Dankzij goals van Sonny Milano en Nic Dowd stelden de Capitals hun negende overwinning in de laatste tien wedstrijden veilig. Jets-coach Rick Bowness zag Kevin Stenlund de eer redden, maar Winnipeg hoopte op meer. Goalie David Rittich werd naar de kant gehaald voor een extra skater, maar dit slotoffensief liep op niets uit. Sterker nog, het gaf Washington de mogelijkheid nog een keer te scoren. Niemand minder dan Ovechkin bepaalde de eindstand op 4-1. Als empty-netter werd 802 misschien niet de heroïsche goal waar iedereen op hoopte, maar ’t zal Ovi een zorg zijn.

Op het videoscherm in de Capital One Arena verscheen daarna een opgenomen boodschap van Mark Howe, een zoon van de in 2016 overleden Gordie. Hij feliciteerde Ovechkin met de prestatie en blikte vooruit op dat wat nog komen gaat. Mark Howe, zelf goed voor 16 seizoenen NHL en sinds 2011 Hall of Famer, is er van overtuigd dat ook het record van Gretzky niet veilig is voor de man die zijn vader naar de derde plaats op de topscorerslijst verwees.

JACHT OP GRETZKY

Vanaf 23 december 2022 is hij achter Wayne Gretzky tweede op de all-time topscorerslijst. Nog 92 goals is Ovechkin verwijderd van The Great One. In Washington hebben ze afgesproken er alles aan te doen om hun superster aan het record te helpen. Met zijn huidige gemiddelde zal dit ergens in het seizoen 2024-2025 moeten gebeuren. Als hem groot onheil bespaard blijft, zal The Gr8 Eight dan The Great One verdringen aan de kop van de topschutterslijst. Wat aantal punten betreft, hoeft Gretzky zich geen zorgen te maken. Met zijn 2857 staat hij daarmee nog altijd op eenzame hoogte.

Cover photo: Randy Litzinger

NFL 4-on-4: Play-offs, OPOY en de Cowboys

Seán van Zon
-
0
NFL 4-on-4: Play-offs, OPOY en de Cowboys

Het is weer bijna Kerst en dat betekent dat het reguliere NFL-seizoen zijn climax nadert. Teams zijn in een onverminderde strijd verwikkeld om die felbegeerde play-offplekken te bemachtigen. Daarnaast staat het einde van het seizoen ook altijd in het teken van persoonlijke prijzen. Hoe kijkt onze redactie naar deze onderwerpen? Wij vroegen vier van onze redacteuren naar hun mening in deze NFL 4-on-4.

1. In zowel de AFC als de NFC strijden nog een hoop teams om die felbegeerde wildcards. Welk team zie je het liefst terug in de play-offs?

Marc Dorenbos: In de AFC zie ik uiteraard het liefst de Bengals terugkomen in de playoffs, maar het ziet er naar uit dat Cincy zo goed als zeker de play-offs wel haalt. Als ik dan verder kijk ga ik af op de gunfactor die ik voel bij teams. Dan kom ik uit op de Jaguars en de Lions. Voor beide teams is het nog een pittige opgave om de play-offs te halen, maar als je kijkt naar de ontwikkeling die ze hebben doorgemaakt sinds vorig jaar verdienen ze voor mij wel een plekje in de play-offs.

Chris van Dijk: De Jaguars en de Chargers. De snelle transformatie van de Jaguars onder leiding van Doug Pederson is mooi om te zien. Uiteindelijk gun ik het hen meer dan de toch wat tegenvallende Titans. Daarnaast blijft Justin Herbert altijd leuk om naar te kijken en ik hoop dat we hem ook in de play-offs mogen bewonderen.

Luuk Dokter: De AFC heeft drie teams die er met kop en schouders bovenuit steken: Bengals, Bills en Chiefs. Daarnaast heb ik een zwak voor de Chargers en zou ik het ook wel erg leuk vinden als de Jaguars nog een push maken. Als Bills-fan moet ik zeggen dat ik de Jets toch stiekem wel een leuke ploeg vind. De rest hoeft er van mij niet in. In de NFC zijn er ook drie uitblinkers: Eagles, Vikings en 49ers. Die zie ik allemaal graag terug in de playoffs. Evenals de Cowboys omdat het een goed team is en de Giants omdat mijn schoonfamilie er blij van wordt. Tenslotte mogen de Lions ook door, dat lijkt me fantastisch.

Seán van Zon: Naast de teams die een lock zijn voor de play-offs zie ik graag teams terug die we al een tijdje niet meer hebben gezien in de postseason. Laten daar nou net ‘mijn’ Giants onder vallen. Daarnaast ben ik het eens met mijn collega’s. Na jaren van kommer en kwel verdienen teams als de Lions en Jaguars een plek in de play-offs. Zeker met het spel wat ze de afgelopen tijd hebben laten zien.

2. De MVP lijkt tegenwoordig alleen nog door QB’s gewonnen te worden. Bij de Offensive Player of the Year (OPOY) ligt dat heel anders. Wie is jouw OPOY?

Marc Dorenbos: Justin Jefferson. Hij laat zich het hele seizoen, maar zeker de laatste weken, zien als de #1 wide receiver. Hij heeft zelfs nog een behoorlijke kans om een 2k receiving yards seizoen te behalen. JJ verdient zijn prijs.

Chris van Dijk: Jefferson lijkt mij van de niet-quarterbacks de grootste kanshebber, al ligt dat ook aan hoe de Vikings het jaar eindigen. Toch denk ik dat de prijs wel eens naar een quarterback zou kunnen gaan. Patrick Mahomes en Jalen Hurts lijken de twee grootste kanshebbers voor de MVP-titel te zijn. Zeker als de prijs naar Mahomes gaat verdient Hurts deze ’troostprijs’.

Luuk Dokter: Jefferson lijkt mij ook de meest logische kandidaat, maar ik zie misschien ook de quarterback-optie van Chris wel gebeuren. Dark horse is Josh Jacobs. Die heeft stiekem een extreem goed seizoen.

Seán van Zon: Jefferson heeft inderdaad een geweldig seizoen, maar toch zie ik de prijs liever naar Jacobs gaan. Hij was eigenlijk al afgeschreven door de Raiders, maar zet nu een vreselijk goed seizoen weg. Tuurlijk, er zijn tekenen dat de Raiders hem helemaal opbranden, maar Jacobs gebruikt zijn hernieuwde kans op ongekende wijze. Ik hoop dat hij in de laatste wedstrijde nog een extra tandje bijzet en daarom de OPOY pakt. Daarnaast zou het mij stiekem erg goed uitkomen met de fantasy play-offs in het achterhoofd.

3. De NFC South begint hilarische vormen aan te nemen. De kans zit er dik in dat een team met een losing record de divisie wint. Zou de NFL regels moeten invoeren dat zo’n team geen automatische thuiswedstrijd krijgt in de play-offs?

Marc Dorenbos: Het niveau tussen de divisies is behoorlijk verschillend. Als je de play-offs haalt als winnaar van de NFC East zegt dat dit jaar een stuk meer dan als je de NFC South wint. Een regel zoals hier wordt voorgesteld is geen slecht idee als je het mij vraagt.

Chris van Dijk: Je hebt als ploeg in een zwakke divisie al het voordeel dat je een garandeerde play-off plek hebt en zes wedstrijden tegen zwakke tegenstanders hebt. Dat lijkt me meer dan voldoende. Dus ik hoop dat de seeds worden vastgesteld op record en die dan ook bepalen of je thuis speelt of niet. De Cowboys kunnen als de Vikings nog een keer verliezen straks het tweede record in de NFC hebben, maar geen enkele thuiswedstrijd spelen omdat ze toevallig bij de Eagles in de divisie zitten. Dat kan beter.

Luuk Dokter: Ja, het lijkt me een goed idee dat record hier een factor speelt. Het is überhaupt al gênant dat je met een negatief record de play-offs in kan, dus misschien moeten ze daar zelfs over na gaan denken. Een regel waarbij je alleen een play-off plek krijgt als je als divisiewinnaar een winnend record hebt. Alhoewel het natuurlijk ook gek is als een team hun divisie niet kan vertegenwoordigen in de play-offs als het wel het beste onderlinge record in de eigen divisie heeft. Misschien toch maar simpel houden.

Seán van Zon: Een team wat onder .500 staat hoort niet thuis in de play-offs. Het is in mijn opinie een beschamend iets dat teams met een veel beter record de postseason niet halen, maar een divisiewinnaar onder .500 wel. Wat Chris ook al stelde, de NFL moet net zoals de NBA eerst kijken naar record voor de seeding. Dan pas moet er gekeken worden naar wie een divisie heeft gewonnen.

4. Nadat ze het vorige week lastig hadden tegen de vreselijke Texans, verloren de Cowboys afgelopen weekend tegen de Jaguars. Moeten ze zich in Dallas zorgen gaan maken om hun team?

Marc Dorenbos: Dat denk ik niet. De Cowboys zijn echt een sterk team en het niveau van de weken voor de genoemde wedstrijden komt wel weer. Toch betwijfel ik heel erg of het genoeg is om te kunnen bolwerken tegen de Eagles.

Chris van Dijk: Dat ligt een beetje aan de doelstellingen. De Cowboys gaan de play-offs zeker halen. Maar de laatste weken laten wel zien dat de Eagles en 49ers op dit moment verder zijn. Dat gevoel had je een paar weken geleden niet. Dus als het doel is het halen van de SB, dan zou ik mij toch wel zorgen gaan maken.

Luuk Dokter: Misschien wel. Ieder team krijgt een keer te maken met een dip. Hoelang die duurt en wanneer het gebeurt, is altijd de vraag. Daarmee denk ik overigens dat ook de Eagles zich zorgen moeten maken. De Cowboys hebben in die zin misschien wel een goede timing, zolang het bij het eerste play-off-duel maar verholpen is.

Seán van Zon: Elk jaar heeft Dallas het doel om de Super Bowl te winnen. Ik heb slecht nieuws voor Cowboys-fans: dat gaat dit jaar wederom niet lukken. Ten eerste is de coaching staff niet goed genoeg, Mike McCarthy is in mijn opinie geen goede coach. Daarnaast lijken spelers op key-posities net niet de edge te hebben om die Lombardi Trophy binnen te halen. Zo is Dak Prescott geen slechte QB, maar is hij dit seizoen te wisselvallig om Dallas naar het beloofde land te brengen.

Meer lezen over de NFL? Dat kan hier.

Coverfoto: Sarah Stier/Getty Images

NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

Hans Mulder
-
0
NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

Met het kerstreces voor de deur haalden ze in de National Hockey League de voet nog niet van het gaspedaal. Spelers vonden een nieuw contract onder de boom, terwijl Roman Josi op eenzame hoogte kwam te staan en Daniel Sprong weer trefzeker was. De Bruins blijven daarnaast een klasse apart in Boston, terwijl de Hurricanes momenteel bezig zijn aan een knappe serie. Dit alles en nog veel meer in deze NHL Power Play Friday van SportAmerika.

TRADES EN CONTRACTS

ARTEM ZUB BLIJFT SENATOR

Artem Zub hoeft voorlopig niet op zoek naar een nieuwe club. De 27-jarige Rus zou komende zomer UFA worden, maar daar hebben de Ottawa Senators een stokje voor gestoken. Zub kwam in 2020 vanuit de KHL naar Ottawa en ontwikkelde zich daar tot een betrouwbare kracht op de blauwe lijn.

Hoewel hij eerder deze maand, in het duel met de Rangers, zijn kaak brak, kwam er toch nog goed nieuws voor Zub. Hij blijft tot medio 2026 behouden voor de Senators en zal jaarlijks $ 4.6 miljoen gaan verdienen. Artem Zub speelde dit seizoen 14 wedstrijden en verzamelde daarin 2 goals en 4 punten.

HAMBURGLAR ZET ER EEN PUNT ACHTER

Het is bijna kerst, dus tijd voor een soort van feel-good story op het ijs. Deze week werd bekend dat Andrew Hammond op 34-jarige leeftijd een punt achter zijn loopbaan zet. De goalie liep vorig jaar een enkelblessure op die maar niet volledig wil herstellen. Een vervelend slot van een carriere die in 2014-2015 zo’n prachtig hoofdstuk kende. Bij de Ottawa Senators was de spoeling onder de lat wel erg dun, waardoor ze een beroep moesten doen op Andrew Hammond. Een goalie die in de AHL bepaald niet groots presteerde.

Dat ze zich in Ottawa al opmaakten voor een keuze tussen Connor McDavid en Jack Eichel was dan ook niet raar. Zij waren de twee toptalenten tijdens de naderende draft. Niemand kon vermoeden dat die onbekende goalie de Sens met een .941 sv% en 1.79 GAA vanuit verloren positie naar de play-offs loodste. Zo goed als toen werd het daarna nooit meer voor The Hamburglar, die ook nog voor Colorado, Montreal en New Jersey speelde. Deze week kondigde hij, na slechts 67 wedstrijden, zijn afscheid aan.

OILERS HOUDEN VAST AAN SKINNER

Waar één goalie de pads in de wilgen hangt, daar begint het voor een ander nog maar net. Stuart Skinner presteert dit seizoen naar behoren voor de Edmonton Oilers en werd beloond met een nieuw contract. De 24-jarige sluitpost uit Edmonton werd in 2017 gedraft door de club uit zijn woonplaats. Voorlopig blijft hij daar ook nog wel even, want Skinner zette zijn krabbel onder een contract tot medio 2026. Dit levert hem jaarlijks $ 2.6 miljoen op. Jack Campbell ($ 5 miljoen per jaar) ligt nog een jaar langer vast.

TITELVERDEDIGER HAALT MALGIN OP

De lijst met afwezigen in Denver is er nog altijd één om u tegen te zeggen, dus probeerden de Avalanche deze week hun aanval te versterken met een trade. Denis Malgin vervolgt het seizoen in Colorado, terwijl de titelverdediger Dryden Hunt naar Toronto laat gaan. Met 2 goals in de eerste wedstrijden begon Malgin goed bij de Leafs, maar de productie van de Zwitser stagneerde al snel. De laatste jaren liet hij bij Lausanne en ZSC in zijn vaderland zien wel degelijk te kunnen scoren. Bij de Avs zullen ze ongetwijfeld hopen op die vorm.

Winger Dryden Hunt is nu al toe aan zijn derde werkgever dit seizoen. Hij begon deze jaargang in het blauw van de Rangers, verkaste vervolgens dus naar Denver om nu voor zijn kans te gaan bij de Maple Leafs. In de AHL en WHL bewees Hunt over scorend vermogen te beschikken, maar in de NHL komt dit er nog niet uit. Hij zal in Toronto voornamelijk op de derde of vierde lijk gebruikt worden.

BLESSURELEED

ATKINSON NIET IN ACTIE DIT SEIZOEN

Slecht nieuws uit The City of Brotherly Love. Cam Atkinson zal dit seizoen niet meer in actie komen voor de Philadelphia Flyers. De 33-jarige winger kwam in juli 2021 over van de Blue Jackets, terwijl Jakub Voracek de route andersom nam. In zijn eerste seizoen was Atkinson goed voor 23 goals en 50 punten in 73 wedstrijden, maar helaas krijgt het nog geen vervolg. Vlak voor aanvang van dit seizoen liep Atkinson een nekblessure op. Aan het begin van deze maand leek zijn rentree dichtbij, maar niets is minder waar. Cam Atkinson wordt geopereerd aan zijn nek en zal de rest van dit seizoen moeten toekijken.

JETS MISSEN WHEELER EN SCHMIDT

In Winnipeg doen ze het al een tijdje zonder Nikolaj Ehlers, maar deze week viel er nog een aanvaller weg voor coach Rick Bowness. Blake Wheeler, goed voor 9 goals en 26 punten dit seizoen, moest geopereerd worden aan zijn lies. Vorig week donderdag trof een schot van teamgenoot Josh Morrissey hem in die regio. In het duel met de Predators liet Wheeler een paar shifts schieten, keerde terug, maar de blessure bleek achteraf toch ernstiger dan gedacht. De 36-jarige Amerikaan is zeker een maand uit de roulatie.

Die wedstrijd tegen Nashville werd vorige week weliswaar met 2-1 gewonnen, maar de Jets betaalden een hoge prijs voor die punten. Naast Wheeler raakte namelijk ook verdediger Nate Schmidt geblesseerd. De voormalig speler van Washington en Vegas staat zo’n vier tot zes weken buitenspel. Winnipeg pikte deze week Karson Kuhlman op van waivers, waar hij door de Kraken op werd gezet, om de aanval te versterken.

BLUE JACKETS ZIEN OOK JENNER WEGVALLEN

Deze week is ook Boone Jenner toegevoegd aan de toch al indrukwekkende waslijst aan blessure van Columbus. Op de blauwe lijn waren ze Zach Werenski, Jake Bean, Nick Blankenburg en Adam Boqvist al kwijt. Jenner, met 11 goals en 22 punten bezig aan een redelijk seizoen, moest geholpen worden aan een gebroken duim. De verwachting is dat de centre zich in de loop van januari weer meldt in de line-up. Of dat ook voor de eveneens geblesseerde Cole Sillinger geldt, is nog maar de vraag. De 19-jarige Amerikaan is voorlopig out met een upper-body injury.

DE EERSTE…

OVI HEEFT WEER EEN RECORD TE PAKKEN

Wat goals betreft, staat Alex Ovechkin nu vier wedstrijden droog. De Russische goalgetter wacht daardoor nog altijd op het moment dat hij Gordie Howe evenaart op de all-time topscorerslijst van de NHL. Zijn teller mag dan nog altijd op 800 goals staan, maar The Great Eight laat de laatste dagen zien ook met assists van grote waarde te zijn voor de Capitals. Washington was donderdag na OT met 3-2 te sterk voor de Senators en Ovi was als aangever bij twee van de drie treffers betrokken.

Scoren deed Ovechkin dan wel niet tegen de Senators, maar de Rus nam wel 6 keer het vijandelijke doel onder vuur. De schietgrage dertiger kan daarmee weer een nieuw record aan zijn totaal toevoegen. Ovechkin is nu de speler met de meeste SOG sinds 1959-1960. Dat was het seizoen waarin deze statistiek voor het eerst werd bijgehouden. Bezig aan zijn achttiende seizoen verdringt Ovechkin de legendarische Ray Bourque van de eerste plaats. De voormalig blueliner schoot in 22 jaar een slordige 6209 keer op goal.

EEN RICHARD SCOORT VOOR HABS

Anthony Richard speelde zijn wedstrijden vooral in de AHL. Nashville plukte hem in de vierde ronde van de draft in 2015 weg, maar tot een doorbraak kwam het nooit. Na een kortstondig verblijf in Tampa Bay kwam hij deze zomer in Montreal terecht. Uitgerekend Montreal. Daar waar naamgenoten Maurice en Henri Richard uitgroeiden tot iconen en Maurice één van de allerbeste afmakers in de historie van de NHL werd. Zo goed dat de topscorerstitel zijn naam draagt.

Een flinke last voor Anthony, die niet direct gelinkt kan worden aan de broers Maurice en Henri. Helaas is deze Richard ook niet gezegend met het talent van zijn naamgenoten. Bij lange na niet zelfs. Anthony speelde woensdag, als 26-jarige, pas zijn vierde wedstrijd in de NHL. Tegen de Colorado Avalanche nam Athony Richard de enige goal van Montreal voor zijn rekening.

Natuurlijk werd er vergeleken, maar de speler zelf weet nog het best dat deze mank gaan. Toch heeft hij maar mooi gescoord op het hoogste niveau, maar helaas voor Richard en de Habs was het niet genoeg. Mikko Rantanen bewees weer eens zijn waarde door de Avs in OT naar de 2-1 zege te schieten.

JOSI OP DE TROON IN NASHVILLE

Roman Josi en de Nashville Predators. Het is een match made in heaven. De Zwitserse blueliner had al een Norris Trophy, uitnodigingen voor de ASG én een titel in de Western Conference. Na afgelopen woensdag is Roman Josi ook de all-time topscorer van zijn zo geliefde franchise. Nashville versloeg de Chicago Blackhawks met 4-2 en met een goal en een assist had Josi een belangrijk aandeel in deze overwinning. Voor de Hawks was het overigens de achtste nederlaag op rij.

Met deze punten kwam het totaal van Josi op 567 punten in 791 wedstrijden te staan. Daarmee is de 32-jarige Zwitser David Legwand nu voorbij. Zijn voormalig ploeggenoot, die in 15 seizoenen Nashville 956 wedstrijden speelde, besloot met 566. Josi zal dit record de komende jaren verder gaan aanscherpen. Zijn contract loopt nog tot de zomer van 2028. Roman Josi is na Ray Bourque (Boston) de tweede blueliner die all-time topscorer van een franchise is.

STREAKS

WILD LOPEN ZICH STUK OP KARLSSON

De Minnesota Wild waren bezig aan een indrukwekkende serie. Dean Evason zag zijn team de laatste zes wedstrijden winnen en tien van hun laatste twaalf. Aan die 6-game winning streak kwam donderdag een einde. Op bezoek in San Jose liepen de Wild tegen een ontketende Erik Karlsson aan.

De Zweedse blueliner was goed voor 4 punten in de door zijn Sharks met 5-2 gewonnen wedstrijd. Met zijn goal en 3 assists blijft Karlsson de meest productieve verdediger in de NHL op dit moment. Met deze toch wel verrassende zege maakten de Sharks een einde aan hun 3-game losing streak.

BRUINS ONGENAAKBAAR

Voor tegenstanders van de Boston Bruins blijft TD Garden dit seizoen een onneembare vesting. Donderdag brachten de Winnipeg Jets een bezoek aan Beantown en zaten 20 minuten op rozen. De twintigste van Mark Scheifele en de derde van Jansen Harkins bezorgden Winnipeg een 2-0 voorsprong. Josh Morrissey was voor de elfde wedstrijd op rij als aangever betrokken bij een goal. Genoeg voor een resultaat was het echter niet.

David Pastrnak bracht, met zijn 22e, de spanning terug. Jake DeBrusk trok de stand gelijk in de tweede periode, waarna Nick Foligno halverwege de derde Boston op voorsprong zette. Die 3-2 werd niet meer uit handen gegeven, waardoor de Bruins nu in elk van hun eerste twintig thuiswedstrijden minimaal een punt hebben gepakt. Maar liefst 18 van die 20 duels werden gewonnen. Deze Bruins zijn pas ’t tiende team in de historie van de NHL die een dergelijke reeks weten neer te zetten. Niet voor niets gaan zij aan de leiding in de Atlantic.

CANES NEMEN KOPPOSITIE OVER VAN DEVILS

Na de 13-game winning streak leek de Metropolitan Division een prooi voor de New Jersey Devils te worden. Jack Hughes en consorten verloren daarna echter hun momentum en leden 6 nederlagen op rij. Deze week werd die losing streak beëindigd dankzij een 4-2 overwinning in Sunrise op de Panthers, maar de Devils konden daarmee niet voorkomen dat Carolina de nieuwe koploper in de divisie is.

De Hurricanes denderden momenteel door de NHL. Donderdag werd in Pittsburgh na OT met 3-2 gewonnen. Dit was voor de ploeg van Rod Brind’Amour de zevende overwinning op rij en de elfde in de laatste twaalf wedstrijden. Met zijn tweede van dit seizoen was Jaccob Slavin de matchwinner in Steel City. Brent Burns kreeg daarbij een assist op zijn naam en daarmee bereikte de voormalig speler van Minnesota en San Jose een mooie mijlpaal.

Met zijn negentiende van dit seizoen opende Sidney Crosby de score nog, maar zijn goal kon niet voorkomen dat de Penguins hun tweede nederlaag in de laatste tien wedstrijden leden. Na een moeizame start is Pittsburgh goed onderweg. Net als de Rangers hebben ze aansluiting gevonden bij de Devils en Hurricanes in de sterke Metropolitan Division.

SABRES MET GOED GEVOEL AAN KERSTDINER

Het is voor de Buffalo Sabres voorlopig een seizoen van uitersten. Na een goed begin volgde een 8-game losing streak. Aan de hand van een geweldige Tage Thompson hebben de jonge Sabres op de drempel van de Christmas Break het goede gevoel weer te pakken gekregen. Mede dankzij de 26e goal van de 25-jarige Amerikaan werd deze week in Vegas met 3-2 van de Golden Knights gewonnen. Voor Buffalo was dit de vierde overwinning op rij.

Deze serie houdt zeker tot na kerst stand, want vanwege het ijskoude winterweer ging er een streep door het duel met de Tampa Bay Lightning. Om diezelfde reden is ook de wedstrijd tussen de Senators en Red Wings in Ottawa verplaatst. De Senators beginnen daardoor met een 3-game losing streak aan de korte pauze. Detroit daarentegen beëindigde deze week juist een streak van zes nederlagen op rij. Mede dankzij twee goals van Michael Rasmussen werd deze week thuis met 7-4 van Tampa Bay gewonnen.

WEER SPEKTAKEL BIJ SEATTLE

Voor goals en spektakel moet je dit seizoen bij de Seattle Kraken zijn. Op 29 november wonnen ze met 9-8 van de LA Kings en in de nacht van donderdag op vrijdag deden ze het tegen de Canucks nog eens dunnetjes over. Daniel Sprong was twee keer trefzeker en staat nu op tien goals dit seizoen. De Amsterdammer kon echter niet tippen aan Elias Pettersson. De jonge Zweed was goed voor 2 goals en 3 assists. Zijn Canucks wonnen na een SO met 6-5.

Cover photo: John Russell

TNF: Jaguars nemen play-off-lot in eigen handen

Toon Aerts
-
0
TNF: Jaguars nemen play-off-lot in eigen handen

In een regenachtig en winderig MetLife Stadium boekten de Jacksonville Jaguars tijdens Thursday Night Football een eenvoudige zege tegen de New York Jets. De Jets kwamen er de gehele game niet aan te pas, vooral omdat ze offensief onmondig waren. De fans in East Rutherford waren erg duidelijk. De offense kreeg bijna de vier kwarten lang een fluitconcert over zich heen. De Jaguars zetten zich met deze zege in polepositie om de AFC South te winnen en hebben tegelijk ook de Cincinnati Bengals een play-off-ticket bezorgd. En er waren nog meer implicaties. De Indianapolis Colts zijn nu officieel uitgeschakeld in de play-off-race.

Het begon nochtans niet slecht voor de thuisspelende Jets. Quinnen Williams, de fantastische defensive tackle van de Jets, wierp zich bij de eerste drive van de Jags op quarterback Trevor Lawrence, die daarbij de controle over de bal verloor. De Jets veroverden de bal en in de daaropvolgende drive schoot Greg Zuerlein de eerste punten van de wedstrijd tussen de palen. Wat de spelers en de fans van New York op dat moment niet wisten, is dat die field goal ook hun laatste score van de wedstrijd zou zijn.

Zach Wilson wordt weggehoond

De Jaguars beantwoordden de field goal van de Jets met een drive die zelf een field goal opleverde. Het was niet makkelijk schieten in de wind, maar Riley Patterson trok de bordjes gelijk. Daarna stortte de groene New Yorkse pudding helemaal in elkaar. De Jets moesten nog drie keer punten in de eerste helft. De running game werkte voor geen meter en Zach Wilson vond zijn receivers niet. Het boegeroep, net als de regen, daalde alsmaar steviger neer. In totaal verzamelden de Jets een miezerige 66 rushing yards, waarvan de meeste dan nog in de tweede helft, toen het kalf eigenlijk al verdronken was. Zach Wilson, die voltooide slechts negen passes voor 92 yards. Hij wierp ook nog een interceptie om de eerste helft af te sluiten.

Ondertussen werkte de aanval van de Jaguars een stuk beter. Na de gelukte field goal kwamen de Jags nog drie keer in scoringspositie in de eerste helft. Een nieuwe field goal bracht Jacksonville op voorsprong en met een rushing touchdown -nu ja, eigenlijk een mooie springende quarterback sneak- van Trevor Lawrence diepten ze de voorsprong nog verder uit. Lawrence speelde erg solide en maakte meer dan eens het verschil met zijn benen. Hij rende zeven keer voor 51 yards. Ook de eigenlijke running back van de Jaguars, Travis Etienne, had een degelijke wedstrijd. Etienne liep voor 83 yards en werd de vijfde Jaguar ooit die 1000 rushing yards in één seizoen kon verzamelen. Na nog een gemiste field goal van Riley Patterson gingen de Jags met een 13-3 stand de kleedkamers in.

Wilson vervangen door Streveler

Tot de verbazing -en frustratie- van de fans in MetLife Stadium, mocht Zach Wilson ook in het derde kwart terug opdraven. Hij kreeg nog één kans, maar verkwanselde die opnieuw. Met nog een drietal minuten te gaan in het derde kwart had ook Robert Saleh er eindelijk genoeg van. Enter Chris Streveler. De niet-gedrafte quarterback bracht zowaar wat leven terug in de offense en in het stadion. Vooral met zijn benen deed hij de Jaguars pijn. Streveler liep nog 54 yards bij mekaar en werd daarmee met grote voorsprong de beste renner van zijn team op donderdag. Het mocht echter allemaal niet baten. De redzone bleek eerder een no fly zone voor de Jets en er konden geen punten meer gesprokkeld worden.

De Jaguars konden intussen rustig de boel controleren. Trevor Lawrence hoefde geen grote plays meer te maken om de wedstrijd uit te spelen. Daarbij mogen we ook niet vergeten om tight end Evan Engram een eervolle vermelding te geven. Engram, die ooit het MetLife Stadium zijn thuisbasis mocht noemen als New York Giant, had een topgame met zeven recepties voor 113 yards. Een leuke homecoming dus voor de steeds belangrijker wordende tight end van de Jags. Toen de wedstrijd eindelijk over was, waren de meeste New Yorkers al terug naar huis gekeerd. De spelers van Jacksonville wilden wél nog even blijven, want zij hadden redenen om een feestje te bouwen. De Jaguars hebben zichzelf namelijk een realistische kans op de divisiewinst in de AFC South geschonken. Er komt nog een rechtstreeks duel met de Tennessee Titans aan, wat betekent dat Doug Pederson en co hun lot in eigen handen hebben. Dat op zich is al een gigantisch succes in noord-Florida.

De previews van alle andere wedstrijden van dit Kerstweekend, die vind je hier!

Coverfoto: Cooper Neill/Getty Images

1...188189190...804Pagina 189 van 804

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU