Werper Mike Clevinger is onderwerp van het volgende onderzoek in Major League Baseball onder de Joint Domestic Violence, Sexual Assault & Child Abuse policy. De 32-jarige werper wordt beschuldigd van het mishandelen van de beide moeders van zijn drie kinderen én de kinderen zelf. De pitcher, goed bevriend met de eerder van mishandeling beschuldigde en langdurige geschorsteTrevor Bauer, ontkent alles.
De mishandeling kwam aan het licht nadat Olivia Finestead, de 24-jarige moeder van Clevinger’s babydochter, foto’s van de mishandeling op social media plaatste en de werper openlijk beschuldigde. Finestead claimt onder meer dat de langharige pitcher haar in juni vorig jaar gewurgd heeft en twee weken erna geslagen zou hebben tijdens een verblijf in Los Angeles. Daarnaast zou Clevinger ook gebruikt pruimtabak op hun 10-maanden oude dochter hebben gegooid.
Volgens Finestead zou de mishandeling door Clevinger niet alleen haarzelf en hun kind betreffen. Ook Clevinger’s ex en hun twee kinderen zouden slachtoffer zijn van stelselmatige fysieke en geestelijke mishandeling. Zo zou Clevinger de vrouwen en kinderen onder druk zetten door het achterhouden van zaken als een geboortecertificaat en andere benodigdheden die de vrouwen nodig hebben om een zelfstandig bestaan op te bouwen.
Finestead benaderde MLB afgelopen zomer met de beschuldigingen, waarna het orgaan een onderzoek startte. Dit onderzoek loopt momenteel nog steeds. Clevinger’s vorige club, de San Diego Padres, hield zich op de vlakte.
“We are aware of MLB’s investigation and completely support their efforts under the Joint Domestic Violence, Sexual Assault and Child Abuse policy. Due to the ongoing investigative process, we cannot comment any further at this time.” — Persverklaring San Diego Padres
Clevinger’s nieuwe club, de Chicago White Sox, was volgens MLB niet op de hoogte van het onderzoek toen de organisatie de werper eerder deze winter voor één seizoen contractueel vastlegde, aangezien de onderzoeken overwegend geheim zijn. De club heeft aangegeven hangende het onderzoek geen uitspraken te doen over Clevinger’s toekomst in Chicago.
“Major League Baseball and the Chicago White Sox take any and all allegations very seriously, and the White Sox are completely supportive of the Joint Domestic Violence, Sexual Assault and Child Abuse policy shared by MLB and the MLBPA. MLB opened an investigation after learning of these allegations. The White Sox were not aware of the allegations or the investigation at the time of his signing. The White Sox will refrain from comment until MLB’s investigative process has reached its conclusion.” — Persverklaring Chicago White Sox
WEERWOORD
Enkele uren nadat gerenommeerde journalisten Britt Ghiroli en Katie Strang het nieuws van het onderzoek wereldkundig maakten, reageerde Clevinger’s kamp met een persverklaring. Via advocaat Jay Reisinger werd medegedeeld dat Clevinger “mevrouw Finestead of zijn dochter nooit iets heeft aangedaan” en dat het tegendeel waar is; het zou Finestead zijn die al maanden een campagne van ellende tegen de pitcher voert.
“We will not comment on Ms. Finestead’s motive for bringing these false allegations. Her baseless threats and accusations over the last few months have regrettably escalated, culminating most recently in deeply disturbing threats toward Mike and Mike’s family. Her threats and her pattern of abusive behavior are well documented. The simple truth is that Mike has done nothing wrong. He is a loving and caring father.” — Persverklaring Jay Reisinger, advocaat van Mike Clevinger
OPSPRAAK
Het is niet voor het eerst dat Mike Clevinger in opspraak raakt. Tijdens het COVID-seizoen in 2020 brak de werper als lid van de Cleveland Guardians, samen met zijn maatje Zach Plesac, de COVID-regels door het hotel te verlaten toen dat niet mocht. Daarna loog hij tegen de club over zijn activiteiten, wat een stevige ruzie in het team tot gevolg had. Tenminste één speler dreigde zijn opt-out mogelijkheid te gebruiken als Clevinger en Plesac niet geschorst werden.
Het afgelopen seizoen was wederom teleurstellend voor de Indianapolis Colts. Ze wonnen slechts vier wedstrijden, een nieuwe franchisequarterback werd niet gevonden en de play-offs leken vanaf Week 1 al onhaalbaar. De franchise zat de afgelopen seizoenen in het vagevuur. Er waren ups, maar ook zeker de nodige downs. Wat bracht de Colts in deze situatie?
In 2011 moesten de Colts het doen zonder de vertrokken Peyton Manning. Het leverde een loodzwaar seizoen op waarin Indianapolis slechts twee wedstrijden won. Wat het ook opleverde, was de eerste pick in de draft van 2012. Met die pick kozen ze Andrew Luck. Een zeer getalenteerde quarterback die in zijn drie jaar als signal-caller van Stanford 82 touchdowns tegenover slechts 22 interceptions gooide. Het eerste jaar met Luck under-center wonnen de Colts elf wedstrijden. In zijn derde seizoen haalden Andrew Luck en de Indianapolis Colts zelfs de AFC Championship Game, maar daar verloren ze kansloos tegen de New England Patriots.
Het bleek het hoogtepunt te zijn in het huwelijk tussen Luck en de Colts. Het seizoen daarna begonnen de blessures. Hij miste meer dan de helft van de wedstrijden in 2015 door verschillende kwetsuren. In 2016 ging het beter. Toen miste Luck slechts één wedstrijd, maar het seizoen strandde in het reguliere seizoen. Het jaar daarna speelde Luck niet door een ernstige schouderblessure.
Toch was er in 2018 hoop. Luck speelde als vanouds en loodste zijn team naar de tweede ronde van de play-offs. Ook won Luck toen de Comeback Player of the Year award. Fans en media hadden dan ook hoge verwachtingen voor het aankomende seizoen van de Colts. Dat was echter wel met Luck als QB in gedachten. Op 24 augustus 2019, twee weken voor de start van het seizoen, kondigde hij zijn pensioen aan. “Er is voor mij geen mogelijkheid geweest om mijn leven te leven op de manier dat ik dat wil”, zei de toen 29-jarige Luck tijdens zijn afscheidspersconferentie, doelend op de meerdere blessures die hij opliep als quarterback. Later bleek dat zijn carrière ook spanningen bracht tussen Luck en zijn vrouw Nicole. Luck koos voor zijn huwelijk. Voor de Colts bleek het de start van een donkere periode.
Andrew Luck bij zijn afscheidspersconferentie. Foto: Michael Conroy/Associated Press
OVERGANGSSEIZOEN
Tweedejaarscoach Frank Reich zat bij aanvang van het seizoen van 2019 met de gebakken peren. Zijn voormalige Pro Bowl-QB stopte ermee en Reichs taak was om het team toch competitief te houden. Jacoby Brissett, voormalig back-up van Luck, nam het over als quarterback van de Colts. Hij speelde geen onaardig seizoen, maar bleek tekort te komen om het team naar de top te leiden. Daarnaast hadden de Colts last van blessures. Zo speelde T.Y. Hilton slechts tien wedstrijden en ving hij veruit de minste receiving yards sinds zijn rookie-seizoen. Een andere streep door de rekening was de blessure van Devin Funchess. Funchess werd tijdens free-agency aangetrokken voor 10 miljoen dollar, maar hij zou slechts een enkele wedstrijd voor de Colts spelen. Hij brak in de eerste wedstrijd namelijk zijn sleutelbeen en zou de rest van het seizoen niet meer spelen.
De Colts begonnen het seizoen hoopgevend. Van de eerste zeven wedstrijden wonnen ze er vijf. Onder andere tegen sterke tegenstanders als de Kansas City Chiefs en Houston Texans. Van hun laatste negen wedstrijden wonnen de Colts er slechts twee. De verdediging gaf te veel punten weg en de aanval scoorde zelf meestal te weinig punten om mee te kunnen blijven doen. Indy zou het seizoen eindigen met een 7-9 record. Genoeg reden voor GM Chris Ballard om in te grijpen. Hij zag het verval en wilde een top-QB tekenen.
EEN TIJDELIJKE WEDEROPSTANDING
De Colts vonden hun quarterback in free-agency. Philip Rivers tekende na zestien seizoenen bij de San Diego, en later Los Angeles, Chargers een contract voor een jaar bij Indy. Het was duidelijk geen oplossing voor de langere termijn. Rivers was immers al 38 toen hij zijn één-jarig contract ter waarde van 25 miljoen dollar tekende. Daarnaast haalden de Colts met de 41e pick in de draft running back Jonathan Taylor binnen. Er was weer hoop binnen de franchise.
Niet zonder reden. Wederom wonnen de Colts van hun eerste zeven wedstrijden er vijf en deze keer hielden ze de goede vorm vast. Taylor bleek een schot in de roos. RB2 Nyheim Hines pakte hier en daar ook zijn touchdowns mee. Hetzelfde was het geval voor de receivers, want ook zij produceerden gestaag touchdowns. Rivers gooide in het seizoen 24 TD’s tegenover 11 INT’s.
Philip Rivers in zijn laatste wedstrijd in de NFL. Foto: Mark Konezny/USA TODAY Sports
Het seizoen van 2020 was misschien de vreemdste in de historie van de NFL. Dit viel allemaal te wijten aan de uitbraak van COVID-19. Toch bleven veel van de sterkhouders van de Colts buiten schot. Indy had het geluk dat zij geen COVID-19 opliepen. Het leverde een seizoen op waarin de Colts een record van 11-5 bij elkaar speelden. Indy leverde zes All-Pro-spelers af, waarvan vier first-teamers. In een sterke AFC leverde het slechts de #7 seed op. Indianapolis had geluk. Dit was namelijk het eerste seizoen waarin er zeven teams per conference naar de play-offs zouden gaan. In de eerste ronde van het postseason speelden de Colts tegen de Buffalo Bills. Ze verloren nipt in de uitwedstrijd tegen de #2 seed. Het was een seizoen waarin Indy geen oplossing op de lange termijn vond op de QB-positie, maar wel eentje die de fans weer hoop bezorgde.
VERGOOIDE KANSEN
Die beoogde franchise-QB dachten de Colts in het off-season van 2021 gevonden te hebben. Voor een first en third round pick nam Indianapolis de in Philadelphia verguisde Carson Wentz over. Wentz speelde in 2020 zijn slechtste seizoen uit zijn carrière, maar coach Frank Reich had vertrouwen in hem en gaf Wentz de spreekwoordelijke sleutels van de franchise. Met Jonathan Taylor die zijn tweede jaar in ging, een sterke defensie en een immer sterke O-line waren er hoge verwachtingen voor de Colts in 2021.
Na drie wedstrijden stonden de Colts op een 0-3 record, maar er was nog geen paniek in de tent. De teams waartegen ze verloren waren sterk. Wentz gooide in die wedstrijden geen INT’s en er werd zeker niet kansloos verloren. De Colts begonnen dan ook snel wedstrijden te winnen. Wentz gooide zijn touchdowns, maar was zeker niet de beste speler van de Colts. Dat was Jonathan Taylor. Die liet zijn talenten aan de NFL zien. Taylor had in 2021 2171 yards-from-scrimmage en 20 touchdowns. Hij werd dan ook verkozen als RB1 in het All-Pro-team.
Hieronder zie je drie interactieve slides met verschillende gemiddelde statistieken. Die gemiddeldes zijn berekend met een seizoen van 17 wedstrijden als uitgangspunt.
Wentz deed het ook niet onaardig. Hij gooide 27 touchdowns tegenover zeven intercepties. Acht minder INT’s dan in het seizoen daarvoor. Na een 0-3 start wonnen de Colts negen van hun volgende twaalf wedstrijden. In week 17 kon een play-off-plek veiliggesteld worden, maar er werd met 23-20 verloren tegen de Las Vegas Raiders. Gelukkig voor Indy speelden ze in week 18 tegen de Jacksonville Jaguars. Een team dat slechts twee wedstrijden had weten te winnen. De laatste overwinning dateerde van Week 9.
Het liep uit op een complete farce voor de Indianapolis Colts. Fans van de Jaguars kwamen als clowns naar het stadion, maar het was Carson Wentz die zichzelf voor joker zette. Een interceptie van Wentz in het derde kwart zorgde niet lang daarna voor een 26-3 achterstand tegen een team dat de #1 pick in de draft al in de zak had. Het was illustratief voor een ineenstorting van een team dat een grote kans had om de play-offs te halen. De Colts zouden in het vierde kwart nog wel een touchdown scoren, maar konden fronsende wenkbrauwen in de NFL niet voorkomen. Eén ding was zeker: Een franchise-QB hadden de Colts niet gevonden in Wentz.
QUARTERBACK CARROUSEL
Dat brengt ons naar het afgelopen seizoen. In de draft konden de Colts weinig uithalen. Hun first-round pick was immers in handen van de Eagles na de trade voor Wentz. Daarom haalde GM Chris Ballard het Philip Rivers-concept maar weer eens uit de kast. Indianapolis stuurde een third-round pick naar de Atlanta Falcons voor een seasoned vet. Voormalig-MVP Matt Ryan kwam naar de Colts om ze terug te brengen naar de play-offs.
De eerste wedstrijd eindigde direct in een blamage. De Colts speelden gelijk tegen de Houston Texans. Een team dat grotendeels bestond uit spelers die men elders op practice squads zou vinden. Na zes weken stonden de Colts toch op een 3-2-1 record, maar toen begon de vrije val. Ze zouden nog slechts één wedstrijd winnen. Dit gebeurde in Week 10, de week waarin Frank Reich werd ontslagen en vervolgens vervangen door voormalig-high school coach en ESPN-analyst Jeff Saturday.
Dat was overigens niet de eerste sleutelpositie die veranderde. In Week 7 verving Reich quarterback Matt Ryan namelijk na een schouderblessure. Sam Ehlinger, sixth round pick uit de 2021 draft, was zijn vervanger. Personele problemen limiteerden zich echter niet tot slecht functioneren. De ziekenboeg van Indy was dit seizoen eigenlijk nooit leeg. Jonathan Taylor kon door blessures zijn oude vorm niet herpakken en ook aan de defensieve kant van de bal vielen er meerdere sterkhouders weg.
Colts-RB Jonathan Taylor krijgt een harde tackle te verduren. Foto: Marc Lebryk/USA TODAY Sports
Dan was er nog het O-linemysterie van de Colts. Het was de ruggengraat die het team jaren overeind hield, maar in 2022 was de unit ondermaats. Zo was er Quenton Nelson. Voor dit seizoen beschouwde vriend en vijand hem als één van de beste guards in de NFL. Hij speelde alle zeventien wedstrijden in 2022, maar de viermalig All-Pro was vrijwel het hele seizoen geen schim van zichzelf.
De quarterback carrousel draaide desondanks vrolijk door in Indianapolis. Na de aanstelling van Saturday speelde Ryan weer, maar Saturday verving ook hem na de verloren wedstrijd tegen de Minnesota Vikings. In dat duel hadden de Colts tijdens de rust een voorsprong van 33 punten. Nick Foles startte daarna, maar ook hij was niet het antwoord. Om de cirkel van het seizoen rond te maken, speelden de Colts hun laatste wedstrijd tegen de Texans met Ehlinger als QB. De Texans speelden nergens meer voor. Ze konden alleen hun #1 pick in de draft van 2023 verliezen. De Texans wonnen de wedstrijd en verloren de pick. De zoveelste dolk in het hart van Colts-fans. Fans die van weinig geluk hebben mogen genieten sinds het vertrek van Andrew Luck. Veel fans vragen zich dan ook af of de toekomstige keuzes van Colts-eigenaar Jim Irsay enige Luck gaan toelaten.
Het NBA-seizoen 2022-23 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.
15 JANUARI – 21 JANUARI
EASTERN CONFERENCE STAND
Boston Celtics: 35-12
Philadelphia 76ers: 30-16
Milwaukee Bucks: 29-17
Brooklyn Nets: 29-17
Cleveland Cavaliers: 29-19
Miami Heat: 26-22
New York Knicks: 25-23
Atlanta Hawks: 24-23
Indiana Pacers: 23-25
Chicago Bulls: 21-24
Toronto Raptors: 21-27
Washington Wizards: 20-26
Orlando Magic: 17-29
Charlotte Hornets: 13-34
Detroit Pistons: 12-36
IN DE SPOTLIGHT
EMBIID LOODST PHILADELPHIA 76ERS NAAR ZEGES
Met tien zeges in de laatste twaalf wedstrijden, hebben de Philadelphia 76ers weer de aansluiting gevonden met de top van de Eastern Conference. Deze week wonnen ze van de Los Angeles Lakers, Los Angeles Clippers, Portland Trail Blazers en Sacramento Kings. Door deze overwinningen in Californië zijn de Sixers nu opgeklommen naar de tweede plaats van de conference.
Het zal geen verrassing zijn dat Joel Embiid de uitblinker was aan de kant van de Sixers over deze gehele stretch. In de negen wedstrijden die hij speelde, scoorde hij gemiddeld 33.2 punten per wedstrijd, het meeste uit de gehele Eastern Conference. Dat combineerde hij met 9.9 rebounds en schurkte hij dicht tegen de ‘50-40-90 Club‘ aan. Hij schoot namelijk 55.6% vanuit het veld, 39.1% van achter de driepuntslijn en 86.6% vanaf de vrijeworplijn.
Met name in de wedstrijd tegen de LA Clippers haalde Embiid uit. Het lukte Ivica Zubac niet om Embiid af te remmen. De van oorsprong Kameroense center, die ook over een Amerikaans én Frans paspoort beschikt, kwam tot 41 punten, waarvan 15 vanaf de vrijeworplijn en 9 rebounds. De 76ers wonnen uiteindelijk: 120-110
ATLANTA HAWKS TERUG BOVEN .500
De Atlanta Hawks hebben zich voor het eerst sinds midden december ‘boven .500’ gespeeld. Door vijf overwinningen op rij hebben de Hawks nu 24 keer gewonnen en 22 keer verloren. Hierdoor staan ze op de achtste plaats in de Eastern Confernce, iets dat ze aan het eind van het seizoen recht geeft op een play-in-wedstrijd.
Verrassend genoeg was het niet Trae Young die topscorer was voor de Hawks over deze stretch. Young scoort dit seizoen gemiddeld ruim 27 punten per wedstrijd, maar noteerde deze week iets minder dan 25 punten per wedstrijd. Het was zijn partner in crime in de backcourt, Dejounte Murray, die met 26.4 punten per wedstrijd de topscorer was. De ploeggenoten waren echter ook van belang, want DeAndre Hunter, John Collins, Onyeka Okongwu én Clint Capela scoorden allen meer dan tien punten per wedstrijd gemiddeld.
De beste overwinning van de Hawks kwam deze week op bezoek bij de Dallas Mavericks. Luka Doncic werd onder al zijn seizoensgemiddeldes gehouden, terwijl Dejounte Murray juist met 30 punten, 7 rebounds en 4 rake driepunters uitblonk en boven zijn gemiddeldes presteerde. Ook Trae Young deed nog zijn duit in het zakje met 18 punten en 12 assists, waardoor de Hawks uiteindelijk knap wonnen: 130-122.
DE TEGENVALLER
VRIJE VAL VOOR INDIANA PACERS
Het gegeven dat Tyrese Hailburton van groot belang is voor de Indiana Pacers, kan na deze week wel tot een understatement gebombardeerd worden. De point guard van de Pacers viel uit in de verloren wedstrijd tegen de New York Knicks, waarna de Pacers zes wedstrijden op rij verloren, waarvan vier met minimaal dertien punten verschil.
Haliburton viel in het derde kwart tegen de Knicks uit met een knieblessure en zal zeker nog een week toekijken, voordat zijn knie opnieuw onderzocht zal worden. Sindsdien verloren de Pacers van de Atlanta Hawks, Memphis Grizzlies, Milwaukee Bucks, Oklahoma City Thunder, Denver Nuggets en Phoenix Suns. Over deze vijf wedstrijden hebben de Pacers de 29e offensive rating en de 25e defensive rating.
Daarnaast heeft de ploeg van Rick Carlisle het grootst negatieve verschil tussen deze ratings. Dat wil zeggen dat ze de slechtst presterende ploeg zijn uit de gehele NBA de laatste zes wedstrijden. Mét Haliburton hadden de Pacers de 15e offensive rating en de 21e defensive rating. Dit bracht ze naar een 23-18 record en de zesde plaats in de Eastern Conference. Na deze zeven nederlagen, waarvan zes zonder Reese, ziet het er allemaal wat minder rooskleurig uit voor Indiana met een 23-25 record en de negende plaats.
SPELER VAN DE WEEK
Jayson Tatum is opnieuw verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De forward van de Boston Celtics kende een enorm sterke week met hoge gemiddeldes: 42.5 punten, 14 rebounds én ook nog eens 5 assists. Daarnaast was hij foutloos met ‘zijn’ Boston Celtics en versloegen ze de Charlotte Hornets en de Golden State Warriors.
De wedstrijd tegen Golden State was een absolute kraker. De Celtics wonnen na overtime dankzij 34 punten en 19 rebounds, een career-high, van Tatum. Tegen de Hornets haalde hij echter scorend uit door in slechts 23 schotpogingen maar liefst 51 punten te scoren. Hij was foutloos in 14 pogingen vanaf de vrijeworplijn en voegde daar 9 rebounds en 6 assists aan toe.
VOORUITBLIK
Er zijn zeker drie wedstrijden die komende week het kijken waard zijn in de Eastern Conference. In de nacht van dinsdag op woensdag om 01:30 uur, nemen de Boston Celtics het namelijk op tegen de Miami Heat, een rematch van de Eastern Conference Finals van 2020 en 2022. Eén dag later gaat Ben Simmons weer op bezoek met de Nets bij de Philadelphia 76ers. Zaterdagavond om 23:30 uur krijgen de Nets bezoek van de New York Knicks. Een warm welkom in Philadelphia zal het niet worden en later in de week zet Simmons zijn 15-0 record tegen de Knicks op het spel in Brooklyn.
Connor McDavid speelde zijn veertigste symfonie, terwijl Sebastian Aho uithaalde namens de Carolina Hurricanes. Onze Game of the Week is dit keer een ware klassieker. Gespeeld in Montreal. Jake Oettinger wordt dankzij twee shutouts in het zonnetje gezet en Trevor Zegras is dit keer onze Star of the Week.
HIGH FIVE
JAKE GUENTZEL vs OTTAWA SENATORS
Sidney Crosby en Alex Ovechkin behoren al bijna twee decennia tot de absolute top in de NHL. Wat betreft een volgende Cup begint voor de twee supersterren van hun generatie de tijd te dringen. Toegegeven, we hadden onze twijfels bij hun teams. Met een wederom enorm trefzekere Ovechkin in de hoofdrol hebben de Capitals die twijfels al wel weggenomen. Een kandidaat voor de hoofdprijs? Mwah, waarschijnlijk niet, maar de play-offs zijn zeker haalbaar. Of dit voor Crosby en de Pens ook geldt, zal de komende weken duidelijk worden.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) January 21, 2023
Binnen de sport wordt al snel de vergelijking getrokken met een achtbaan om een seizoen te typeren. Bij de Penguins zal dit niet anders zijn. Daar worden knappe overwinningen heel gemakkelijk ingewisseld voor zeer teleurstellende nederlagen. Afgelopen vrijdag bereikten ze weer eens een piek. Thuis werd met 4-1 gewonnen van de Ottawa Senators, een tegenstander die twee dagen eerder na OT nog met 5-4 te sterk bleek. Toen in Canada. Die 4-1 was niet de enige winst, want ook Tristan Jarry keerde terug. De goalie raakte tijdens de Winter Classic geblesseerd en miste zeven wedstrijden.
Jason Zucker gets to the loose puck and beats Talbot on his backhand for the second Pittsburgh goal in 43 seconds!#LetsGoPenspic.twitter.com/923BG0y2L1
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) January 21, 2023
In de jacht op een postseason-ticket komt Jarry als geroepen. De Penguins zijn momenteel in gevecht met de Islanders om de tweede wildcard en dan komt het ook goed uit als Jake Guentzel het net weet te vinden. Met twee goals hielp de 28-jarige forward zijn team voorbij de Sens. Guentzel kwam daarmee op een totaal van 20 goals en is daarmee de tweede speler op het roster die dit aantal bereikt. Sidney Crosby, met 21 treffers en 53 punten, was die denkbeeldige grens al eerder gepasseerd.
SEBASTIAN AHO vs NEW YORK ISLANDERS
Het moest voor de New York Islanders het seizoen van de revanche worden, maar voorlopig komt het daar nog niet van. Een jaar of twee geleden door velen getipt als Cup-contender, maar ook onder Lane Lambert moet de ploeg alle zeilen bijzetten om überhaupt de play-offs te halen. Afgelopen zaterdag stonden er 2 belangrijke punten op het spel tegen de Carolina Hurricanes. Na Boston op dit moment waarschijnlijk de sterkste ploeg in het oosten.
Dat is al geen gemakkelijke opdracht en als dan ook Sebastian Aho het nog eens op z’n heupen heeft, wordt het er voor de Isles niet beter op. De Sebastian Aho van Carolina bedoelen we in dit geval, want NY beschikt eveneens over een Sebastian Aho. Het toeval wil dat de één ook nog eens betrokken was bij een goal van de ander. Carolina wilde in The Big Apple snel zaken doen en stond al binnen vier minuten op een 2-0 voorsprong. Nog voor het einde van de eerste periode hadden de Islanders die achterstand weggepoetst dankzij Simon Holmstrom en Brock Nelson.
Brock Nelson dangles into position to finish off the gorgeous wraparound tally, tying it up for the Islanders!#Islespic.twitter.com/0otho5erHA
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) January 22, 2023
Helaas voor de thuisploeg moest toen de show van de Canes-Aho nog beginnen. Carolina ontbeert vooralsnog een échte goalgetter, maar mogelijk dat Sebastian Aho deze rol nu op zich neemt. Met zijn tweede hattrick van deze jaargang leidde hij de koploper in de Metropolitan naar een 5-2 overwinning in New York. Het was een opsteker in een vervelende week voor de Hurricanes, want Max Pacioretty bleek eerder deze week opnieuw zijn achillespees te hebben gescheurd. De routinier ligt er dus wederom geruime tijd uit.
CONNOR MCDAVID vs VANCOUVER CANUCKS
Een bij voorbaat al beladen wedstrijd. Niet zozeer vanwege het affiche, want Edmonton bevindt zich momenteel op een totaal andere planeet dan het geplaagde Vancouver. Beladen was ’t omdat vrijwel alle volgers overtuigd waren van het feit dat Canucks-coach Bruce Boudreau na dit duel zijn langverwachte congé zou krijgen. De fans probeerden hun coach een hart onder de riem te steken en de spelers wilden dit misschien ook wel. Zij beten de tanden echter stuk tegen een ontketend Edmonton met een Connor McDavid wederom in grootse doen.
🗣 McDAVID MAKES IT 40
Connor McDavid's 40th goal of the season extends his point streak to 10 games for the 10th time in his career on @scotiabank#HockeyDay in Canada.
Edmonton is de laatste tijd bezig aan een indrukwekkende opmars. Er wordt gescoord alsof het een lieve lust is en defensief ziet het er ook beter uit. Voor het aangeschoten wild uit Vancouver was ’t dan ook onbegonnen werk. Al heel vroeg in de wedstrijd was het raak. Zach Hyman zette McDavid aan het werk, die na 86 seconden al zijn veertigste van het seizoen kon scoren. Geen onbekend terrein voor de superster, want die barriere slechtte hij al vaker. Tot nu toe gebeurde dit echter altijd later in het seizoen en niet al na 48 wedstrijd.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) January 22, 2023
Wat doelpunten betreft, zou McDavid met zijn huidige gemiddelde rond de 68 goals uitkomen. Alex Ovechkin scoorde deze eeuw (2007-2008) eens 65 keer in een seizoen, maar daar zou McDavid dus nog overheen gaan. De captain van de Oilers liet zich tegen de Canucks overigens nog een keer zien. Hij stelde Hyman in staat op de PP voor 2-0 te zorgen en daarmee voor een vroegtijdige beslissing. De Oilers zouden uiteindelijk met 4-2 winnen en de winning streak uitbreiden naar zes wedstrijden. Zij hebben inmiddels de kop van de Pacific in zicht, waar Vancouver afdaalt naar de kelder. Aan Rick Tocchet de zware taak hen daar weg te loodsen.
EETU LUOSTARINEN vs MINNESOTA WILD
Onder Paul Maurice hadden de Florida Panthers waarschijnlijk op een ander en vooral veel beter seizoen gerekend. Geweldig gaat het zeker nog niet in Sunrise, maar ze hebben inmiddels wel zeven van de laatste tien wedstrijden gewonnen. Daar staat dan ook weer tegenover dat de club dit seizoen nog wacht op de eerste 3-game winning streak. Maandagavond is die kans er weer als The Cats op bezoek gaan bij de Rangers. Ze zullen met een goed gevoel afreizen, want zaterdag werd in eigen huis met 5-3 van de Minnesota Wild gewonnen.
Eetu Luostarinen steals the puck and tallies his career-high 10th goal of the year, doubling Florida's lead to 2!#TimeToHuntpic.twitter.com/GFQktAdOpu
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) January 22, 2023
De komst van Matthew Tkachuk lijkt een schot in de roos, maar ook Carter Verhaeghe laat vaak van zich horen. De 27-jarige centre scoorde tegen Minnesota alweer zijn 22e van deze jaargang en ligt op koers voor zijn beste seizoen ooit. Hetzelfde kan gezegd worden van Eetu Luostarinen. Voor het eerst in zijn nog prille loopbaan haalt de 24-jarige Fin de dubbele cijfers. Hij nam tegen de Wild, dat Matt Bolde met een PPG zijn nieuwe contract zag vieren, de 2-0 voor zijn rekening.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) January 22, 2023
Dankzij hun goede reeks staan de Panthers inmiddels vierde in de Atlantic Division. Voldoende voor ’t postseason is dat niet, want de rivaal uit Tampa Bay heeft 8 punten meer en staat derde. Ook voor een wildcard komt de winnaar van de laatste Presidents’ Trophy nog niet in aanmerking. Wat betreft de tweede WC staat het dicht bij elkaar, maar wil Florida een serieuze kans maken, dan zal vooral Bobrovsky beter moeten gaan presteren. Met een .897 sv% en 3.24 GAA stelt de grootverdiener opnieuw teleur. Het zal helpen dat Spencer Knight weer fit is, maar de 363 GA zullen Maurice zorgen baren. Daarmee bivakkeren de Panthers in de kelder van de NHL.
CLAYTON KELLER vs VEGAS GOLDEN KNIGHTS
We komen de Arizona Coyotes in deze rubriek niet overdreven vaak tegen, maar dit keer hebben we er een goede reden voor. Aan de hand van sterspeler Clayton Keller legden de Desert Dogs deze zondag namelijk de Vegas Golden Knights over de knie. Voor de Coyotes was ’t pas de tweede overwinning in dertien wedstrijden. Tussen 31 december en 15 januari verloren ze er zelfs 9 op rij. Het gaat ook even wat minder met Knights, want coach Bruce Cassidy zag zijn team de vierde nederlaag in vijf wedstrijden lijden.
Keller was met zijn hattrick dus de grote man, zoals hij dat eigenlijk al het gehele seizoen is in Tempe. Met zijn 41 punten heeft Keller een straatlengte voorsprong op de nummer 2 van de topscorerslijst. Shayne Gostisbehere moet het doen met 9 goals en 29 punten. Hij heeft dan nog wel het excuus dat verdedigend werk bovenaan staat in z’n taakomschrijving. Noch Keller, noch Gostisbehere was echter betrokken bij de openingsgoal. Deze kwam namelijk op naam van Dylan Guenther, die zijn zesde van het seizoen liet noteren.
— Hockey Daily 365 l NHL Highlights (@HockeyDaily365) January 23, 2023
Schudde dit de favoriete Knights wakker? Niet echt. Met z’n eerste van de avond maakte Keller het al vroeg in de tweede periode een stukje erger voor de bezoekers. Voormalig Coyote Phil Kessel zorgde voor aansluiting, maar kon niet voorkomen dat Clayton Keller de ster van de avond werd. Het was voor Clayton Keller zijn tweede hattrick van ’t seizoen én van zijn carrière. Voor zijn eerste hoeven we niet al te ver terug, want die was vorige maand tegen de Flyers.
SAVE OF THE WEEK
JAKE OETTINGER vs ARIZONA COYOTES
Het grote publiek leerde Jake Oettinger vorig jaar in de play-offs kennen. Bijna in zijn eentje leidde hij underdog Dallas voorbij de huizenhoog favoriete Flames. Daarna begon het voor de in december 24 jaar geworden goalie pas. Oettinger moest gaan bewijzen dat ‘t .954 sv% over zeven wedstrijden tegen Calgary geen toeval was. Het is niet te doen om over een volledig seizoen dergelijke cijfers te noteren, maar voorlopig laat Oettinger ook in de eerste seizoenshelft zien tot de elite onder de goalies te behoren.
Elite was Oettinger deze week zeker. De Stars openden de week met een zeer indrukwekkende 4-0 overwinning in Vegas op de Golden Knights. Oettinger kreeg in dat duel 27 SOG te verwerken en had telkens weer een passend antwoord. Een paar dagen later volgde weliswaar een even teleurstellende als onnodige 3-5 nederlaag in San Jose, waar de Stars een comfortabele 3-0 voorsprong uit handen gaven en alsnog de bietenbrug op gingen.
Het herstel van Oettinger en de Stars mocht er zijn. Scott Wedgewood hield de nul in de met 4-0 gewonnen wedstrijd tegen de Kings. Jake Oettinger volgde zijn voorbeeld zaterdag in eigen huis tegen de Coyotes. De bezoekers noteerden 33 SOG, maar geen enkele puck vond een gaatje in het pantser van Oettinger. Voor de derde keer in vier wedstrijden hield Dallas de nul en Oettinger deed dit voor de tweede keer in drie starts. De goalie staat daarmee nu op 4 shutouts. Alleen Darcy Kuemper (5) heeft er meer.
In de Eredivisie werd dit weekend De Klassieker afgewerkt, maar in de NHL stond ook een ware klassieker op het programma. In Montreal ontvingen de laagvliegende Canadiens de aartsrivaal uit Toronto. De Canadiens kregen deze week slecht nieuws over Cole Caufield, die de rest van het seizoen is uitgeschakeld. Daarnaast keken ze ook nog eens binnen de kortste keren aan tegen een 2-0 achterstand. Het keurkorps van Martin St. Louis bewees echter dat de stand er in dergelijke wedstrijden niet toe doet. In OT wonnen de Habs alsnog.
STAR OF THE WEEK
TREVOR ZEGRAS (ANAHEIM DUCKS)
We pakken deze week niet de man met de meeste punten. Dat was namelijk Zach Hyman. De aanvaller van de Oilers tekende voor 4 goals en 5 assists in 3 wedstrijden. Geen sinecure, maar Hyman heeft natuurlijk wel teamgenoten die ’t spelletje best aardig onder de knie hebben. Die luxe heeft Trevor Zegras, onze Star deze week, niet. De Anaheim Ducks zijn bezig aan een zeer teleurstellend seizoen, maar hun 21-jarige voormalig first-rounder is een zeldzaam lichtpuntje.
Zegras kwam tot nu toe 47 keer in actie voor de laagvlieger uit Anaheim en passeerde afgelopen week voor het tweede achtereenvolgende jaar de grens van 40 punten. Natuurlijk mag je dat ook verwachten van een speler met zijn kwaliteiten, maar onder de huidige omstandigheden moet je ’t nog wel doen. Zegras is momenteel bezig aan een 5-game point streak en was met name tegen de Buffalo Sabres erg goed. Dat zijn inspanningen uiteindelijk niet beloond werden, was jammer. De Sabres wonnen thuis namelijk met 6-3.
With an assist on this play plus his two goals earlier, Trevor Zegras now has a career best five-game point streak (5-4=9). https://t.co/26B5tPRU62
Buffalo kijkt nog altijd stiekem naar een wildcard, maar voor hen kon ’t optreden van Zegras onmogelijk als een verrassing komen. Donderdag was Zegras immers al goed voor een goal en een assist in de kelderkraker tegen Columbus. Ook in de duels daarvoor verzamelde Zegras punten alsof het rijpe appelen waren. Het bracht zijn totaal deze week op 4 goals en 4 assists. Cijfers waarmee je thuis kunt komen. Zeker gezien de matige prestaties van de Ducks dit seizoen.
Cowboys – Niners is een klassieker voor een plek in de NFC Championship Game. Voor deze ontmoeting kwamen de teams elkaar al acht keer tegen in de play-offs. Deze keer ontvingen de San Francisco 49ers de Dallas Cowboys voor de kans om zich volgende week te mogen meten met de Philadelphia Eagles.
Beide teams hadden vorige week weinig moeite met hun tegenstander. Na een trage start versloegen de 49ers uiteindelijk gemakkelijk de Seahawks. De Cowboys verging het nog beter. Zij maakten gehakt van de Buccaneers. Dak Prescott blonk uit in die wedstrijd. Waar hij dit seizoen nog weleens een interception gooide, deed hij dat niet tegen Tampa Bay. Wel gooide hij vier touchdowns. Vorig jaar clashten de teams, voor het eerst sinds 1994, ook in de play-offs. Toen was San Francisco de sterkere van de twee.
DEFENSIEVE EERSTE HELFT
De Dallas-D begon goed aan de wedstrijd door een 3-and-out te forceren. Helaas voor de Cowboys kon de aanval de verdediging niet bedanken. Ook zij moesten al snel punten. De volgende drive van de Niners was beter, maar eindigde ook met een punt. Toch kregen ze al snel de bal terug. Deommodore Lenoir onderschepte vorig week al een pass en deed dat deze week ook. Door zijn interceptie kreeg SF de bal op de 21-yardlijn van Dallas. Een goede bal van Brock Purdy op Brandon Aiyuk bracht de 49ers een 1st-and-goal op de 10-yardlijn. Een touchdown scoorden ze niet, wel brak Robbie Gould de ban met een field goal.
De volgende drive van de Cowboys verliep een stuk beter. Zo waren ze succesvol tijdens een 4th-and-1 om de drive draaiende te houden. Een goede 11-yard run van Prescott bracht Dallas op de drempel van de endzone. Een play later gooide Prescott een korte pass naar Dalton Schultz voor de touchdown en de voorsprong. Vorige week miste Brett Maher viermaal het extra punt en ook deze ging mis. Deze keer door een block van Samson Ebukam. Zijn misser gaf San Francisco de kans om in de daaropvolgende drive de stand gelijk te trekken met een 47-yard field goal van Gould.
In hun laatste aanvallende drive van de eerste helft verloren de Cowboys Tony Pollard door een enkelblessure. Tot overmaat van ramp gooide Prescott in de eerste de beste play na de blessure van zijn running back een INT. Zijn pass werd onderschept door Fred Warner. Het was illustratief voor een helft waarin beide defenses goed speelden. Beide offensieve powerhouses werden in het eerste half uur goed in toom gehouden. Een snelle drive gaf San Francisco de kans om te scoren voor het einde van het tweede kwart. Gould maakte wederom geen fout. Hierdoor zochten de 49ers de kleedkamers op met een 9-6 voorsprong.
49ERS GEVEN VOORSPRONG NIET MEER UIT HANDEN
De eerste drive van het derde kwart eindigde met een punt, maar de Cowboys kregen de bal direct terug. Dallas forceerde een fumble tijdens de return waardoor ze de bal overnamen op de 21-yardlijn van San Francisco. De Cowboys profiteerden er slechts minimaal van. Maher schoot een 25-yard field goal tussen de palen en bracht zo de stand gelijk. De volgende return van Ray-Ray McCloud bracht de 49ers geen windeieren. Hij kreeg wat blocks, vond een gaatje en liep de return helemaal tot de 47-yardlijn van Dallas. Vervolgens liet de Cowboys-D zich van hun sterkste kant zien. De drive leverde niets meer dan een 3-and-out op.
Christian McCaffrey werd goed in toom gehouden, maar na een goede tien minuten in het derde kwart kwam hij eindelijk los. CMC zette een aantal goede runs weg en die bleken, samen met twee holding-penalty’s en een geweldige catch van George Kittle, uiteindelijk cruciaal. De eerste play van het vierde kwart leverde namelijk een touchdown op voor San Francisco. CMC liep recht door het midden voor een 2-yard touchdown en de 16-9 voorsprong.
Na de TD van de Niners had KaVontae Turpin een mooie return in huis. Door een tackle van Gould haalde hij niet de endzone, maar zijn aanval startte wel op hun eigen 44-yardlijn. De aanval benutte de goede startpositie niet optimaal, wel schoot Maher een 43-yard field goal tussen de palen. Na de score van de Cowboys kwamen de 49ers met een antwoord. Ook zij scoorden een field goal. Nog belangrijker, de drive duurde precies acht minuten. Daardoor had Dallas zo’n drie minuten om de achterstand van zeven punten goed te maken. Het was do-or-die voor de Cowboys tegen de beste defensie in de NFL. Het werd die, de Niners-D zorgde namelijk voor een three-and-out.
Toch waren de Cowboys nog niet dood en begraven. SF kreeg de bal terug voor de two-minute warning. Daarnaast had Dallas nog drie time-outs. Elijah Mitchell behaalde een first-down, maar stapte out-of-bounds waardoor de klok stopte met tikken. Hierdoor kregen de Cowboys de bal terug met nog 45 seconden op de klok en 94 yards te gaan tot de endzone. Zonder time-outs lukte het Dallas niet meer om een touchdown te scoren. Hierdoor kunnen de 49ers hun tickets naar Philadelphia boeken voor de strijd om de NFC.
Hier lees je de recaps van de andere wedstrijden in de Divisional Round.
Het was de rematch van een wedstrijd die nooit werd uitgespeeld. Het verhaal van die ontmoeting tussen de Cincinnati Bengals en Buffalo Bills in Week 17 is alom bekend. Deze keer waren de Bills de gastheer en was de inzet vele malen hoger. Een wedstrijd tegen de Kansas City Chiefs in de AFC Championship Game stond op het spel.
Buffalo werd voor deze wedstrijd als favoriet aangewezen en dat was niet heel gek. Zo had de offensive line van de Bengals te maken met meerdere blessures. Een situatie die deed denken aan degene waarin de Bengals zich vorig jaar tijdens de play-offs in bevonden. Overigens hadden beide teams deze wedstrijd nog een tegenstander. Het sneeuwde namelijk flink in Buffalo. Het zorgde er ieder geval voor dat Bills Mafia nog luider was dan normaal.
BENGALS STERKER IN EERSTE HELFT
De Bengals startten deze wedstrijd ijzersterk. Ondanks het slechte weer was Joe Burrow niet bang om de bal te gooien. Hij rondde de drive dan ook af met een 28-yard TD-pass naar Ja’Marr Chase. Chase stond vogelvrij, kon de bal makkelijk vangen en liep daarna de endzone in voor de voorsprong. Na een snelle 3-and-out van Buffalo zette Cincy weer een goede drive weg. Bijna elke play van de Bengals leverde flink wat yards op. Het kwam dan ook niet als verrassing dat Hayden Hurst een pass op maat in de endzone ving voor de 14-0 voorsprong na ruim elf minuten in het eerste kwart.
Het dominerende eerste kwart van Cincinnati zette zich voort nadat ze weer voor een Bills 3-and-out zorgden. Toch scoorden de Bengals deze keer niet. Na een sack tijdens third-down moest Cincy de bal punten. De Bills zouden uiteindelijk het eerste kwart eindigen zonder first-down en slechts acht yards. Het tweede kwart begon een stuk beter. Zo gingen de Bills ervoor tijdens 4th-and-inches en met succes. Ze rondden de drive uiteindelijk dan ook af met een touchdown. Josh Allen zorgde voor de zes punten met een QB-sneak. Ondanks het slechte weer vloog ook de derde extra punt-poging van de wedstrijd tussen de palen.
Er stond in de eerste helft geen maat op Burrow en de zijnen. Nadat zijn defense een touchdown had weggegeven, legden hij en zijn aanval wederom een goede drive op de besneeuwde kunstgrasmat. Uiteindelijk scoorden de Bengals geen touchdown. Na een vangbal had Ja’Marr Chase geen controle over de bal in de endzone waardoor de zes punten van het scorebord werden gehaald. Wel scoorde Evan McPherson een field goal en bracht zo de tussenstand naar 17-7. Dit bleek ook de ruststand.
CINCINATTI DOMINEERT OOK IN TWEEDE HELFT
De Bills begonnen de tweede helft met de bal en een drive van 65 yards. De drive eindigde niet met de gehoopte zes punten, maar wel met een field goal. Tyler Bass maakte geen fout en verkleinde de achterstand naar een touchdown. De eerste drive van Cincinnati was nog beter dan die van Buffalo. De Bengals vonden telkens weer yards op het juiste moment. Ze bevonden zich op den duur op enkele inches van de goal line. Joe Mixon rondde de drive, die ruim zes minuten duurde, af met een korte run om zijn team weer een voorsprong van veertien punten te geven.
Na een 3-and-out van Buffalo speelde Cincy het spelletje slim na de start van het vierde kwart. Met de ruime voorsprong in handen kozen ze vooral voor de run. Ondanks dat de O-line gehavend was, speelden ze een sterke wedstrijd. De aanval leek te eindigen op de 30-yardlijn van Buffalo, maar een defensive pass interference-penalty zorgde ervoor dat de Bengals een nieuwe set downs op de 4-yardlijn. De Bengals profiteerden hier niet volledig van, maar scoorden wel een field goal.
Met nog ruim elf minuten op de klok moesten de Bills zich haasten als ze nog iets van deze wedstrijd wilden maken. De drive eindigde na een onsuccesvolle 4th-and-6. Hiermee vervloog enige hoop op een comeback voor Buffalo. De Bills probeerden het nog wel, maar een interception was uiteindelijk de ultieme dolk in het hart. Door deze 27-10 overwinning mogen de Bengals zich opmaken voor de strijd om de AFC Championship tegen de Chiefs. Een rematch van de AFC Championship Game van vorig seizoen.
Hier lees je de recaps van de andere wedstrijden in de Divisional Round in de NFL play-offs.
Vorig seizoen kreeg Bruce Boudreau na 25 wedstrijden het stuur in handen bij de Canucks. Een hopeloze situatie wist hij om te draaien en Vancouver miste op een haar na de play-offs. We zijn nu zo’n 14 maanden verder en de wonderdokter van toen is ontslagen door Jim Rutherford en Patrik Allvin. Over een ontslag dat iedereen zag aankomen en bepaald niet de schoonheidsprijs verdient.
WONDERDOKTER
Na ruim vier seizoenen Travis Green heette Bruce Boudreau een verademing te zijn. De zakelijke Green werd opgevolgd door de ervaren knuffelbeer met een Jack Adams Award op zijn schoorsteenmantel. Met een record van 8-15-2 kwam de coach zeker niet in een gespreid bedje terecht. De Canucks vertoefden in de kelder van de Pacific en aan “oom Bruce” de taak om weer wat leven in de franchise te blazen.
Op het ijs lukte dit heel aardig. Boudreau stapte in en prompt knoopten de Canucks een 7-game winning streak aan elkaar. Vanuit de kelder mocht de club zelfs gaan dromen van de play-offs, maar aan het einde van de rit kwamen ze daarvoor net tekort. Dit bijna-sprookje op ’t ijs verbloemde de puinhoop die de mensen op kantoor er van hadden gemaakt. Of van maken. In december 2021 wenste de organisatie schoon schip te maken, maar in werkelijkheid liep dat schip volledig vast en lijkt ’t op korte termijn niet te redden.
Congrats to new @Canucks Head Coach Bruce Boudreau & his staff on closing out 2021 by taking the December #NHLCA Coaching Staff of the Month award! During his first 7 #Canucks games, Coach Boudreau tied the #NHL record for the longest win streak to begin a tenure with a new team! pic.twitter.com/GEytWyReH5
— NHL Coaches’ Association (@NHLCoachesAssoc) January 3, 2022
RISE AND FALL
Tussen 2006 en 2013 was Vancouver onder coach Alain Vigneault een vaste klant in de play-offs. Niet zelden schopten de Canucks het best ver met de verloren Stanley Cup Final in 2011 als “hoogtepunt”. Met de Sedins op het ijs en Vigneault achter de bank zat ’t wel goed in ’t westen van Canada. Met de kennis van nu kunnen we echter stellen dat die verloren Cup Final de laatste stuiptrekking was van een trotse franchise. Tegenwoordig schaam je je als fan namelijk kapot hoe ’t er op de burelen aan toe gaat…
De aanstelling van Boudreau viel in december 2021 samen met het ontslag van Greene en Jim Benning. De general manager zwaaide sinds 2014 de scepter, maar kon het succes van voorganger Mike Gillis niet herhalen. Stan Smyl werd vervolgens heel even verantwoordelijk voor het technische beleid, maar de Canucks beloofden een grondige zoektocht naar een nieuwe sterke man. Die zoektocht duurde drie dagen, want toen werd Jim Rutherford naar voren geschoven als de zogenaamde head of hockey operations. De rol van GM deed hij er aanvankelijk even bij.
Introducing our new President, Hockey Operations: Jim Rutherford. Welcome to Vancouver, Jim.
Rutherford was in januari 2021 opgestapt bij de Penguins, waar hij zijn sporen meer dan verdiende. Deze kans werd de Canucks min of meer op een presenteerblaadje aangeboden, maar al vrij snel bleek dat de communicatie hier en daar te wensen over liet. De inhoud van het contract van Boudreau was niet helemaal bekend bij Rutherford, die dacht dat de geroutineerde coach voor slechts een paar maanden was vastgelegd. In werkelijkheid liep dit door tot medio 2023. Tussendoor werd Patrik Allvin overigens benoemd als de nieuwe GM.
BELEID….WELK BELEID?
De play-offs werden dus in 2022 gemist, maar voor de fans in Vancouver was het beroerder dat er niet echt een lijn in het beleid viel te ontdekken. Het nieuwe seizoen was koud onderweg toen er al geruchten kwamen over een vertrek van Bo Horvat en ook Brock Boeser mocht op zoek naar een nieuwe club. Laatstgenoemde zette in juli nog een krabbel onder een driejarig contract.
Dat de club de eerste zeven wedstrijden verloor, maakte het er ook niet rustiger op. Met de woorden van Rutherford over het contract van Boudreau nog vers in het geheugen werden toen al vraagtekens gezet bij de houdbaarheidsdatum van de coach.
Met ruim 600 overwinningen in de NHL, bijna 1100 wedstrijden, een Jack Adams Award en een schat aan ervaring kent Boudreau het klappen van de zweep als geen ander. De 68-jarige coach weet als geen ander dat je baan na elke nederlaag bij wijze van spreken op het spel kan staan.
Dit is ’t risico van het vak en de coaches weten dat maar al te goed. En ze worden ook goed betaald, zo eerlijk moeten we ook zijn. Doorgaans hoef je geen medelijden te hebben met coaches, maar de manier waarop dit proces verliep, is wel meelijwekkend. De club heeft deze coach onnodig lang aan een draadje laten bungelen.
Onlangs besprak Jim Rutherford tijdens een persmoment over de staat van de franchise. Daar is niks mis mee. Dat de president of hockey operations daar meedeelde al te spreken met vervangers voor Boudreau is dat wel. Het maakt de positie van de door tegenvallende resultaten toch al aangeslagen coach alleen maar zwakker. Het is de pers daarna ook niet kwalijk te nemen dat ze na vrijwel elke training of wedstrijd met Boudreau over die positie beginnen.
TELEURSTELLEND
De Canucks hoopten dit seizoen stiekem een rol van betekenis te spelen in de Pacific. Niet de sterkste divisie binnen de NHL en met spelers als Elias Pettersson, Bo Horvat of Quinn Hughes op het roster was de gedachte niet eens zo gek. Vanaf de eerste wedstrijd loopt het al niet. Waarschijnlijk ook gevoed door de onrust binnen de organisatie.
Dit kalenderjaar wist Vancouver maar 2 van de 10 wedstrijden te winnen en de kelder van de Pacific komt steeds dichterbij. Niemand binnen de club die echter de spreekwoordelijke trekker overhaalde en Bruce Boudreau uit zijn lijden verloste. Tot zondag 22 januari 2023.
Een dag eerder werd thuis met 4-2 verloren van de Oilers en al voor dat duel wist de pers te melden dat het de laatste wedstrijd van Boudreau zou zijn. Fans en spelers mochten dan achter de sympathieke coach staan, maar op kantoor kon hij op weinig sympathie rekenen.
Het onvermijdelijke ontslag volgde bijna een etmaal na die nederlaag. Waarschijnlijk zal ’t voor Boudreau voelen als een opluchting, want op deze manier ga je niet met mensen om. En al helemaal niet met mensen van 68 die hun sporen meer dan verdiend hebben binnen de League.
Boudreau was in totaal 103 wedstrijden coach van de Canucks en won 50 van zijn wedstrijden. Geen geweldige cijfers, maar wat vooral blijft hangen, is de bedenkelijke manier waarom de Canucks dit hebben afgehandeld. Rutherford gaf een tijdje terug al toe te praten met andere coaches en Rick Tocchet maakte blijkbaar de beste indruk. De voormalig coach van Tampa Bay (2008-2010) en Arizona (2017-2021) was werkzaam voor TNT als analist, maar neemt de honneurs waar van Boudreau. Ook dit was al geen geheim meer in Vancouver…
De Giants beleefden in 2022 een ware hergeboorte onder hun nieuwe head coach Brian Daboll. Hij leidde het team naar de play-offs — en zelfs een play-off win — door alles uit Daniel Jones te halen. In de Divisonal Round waren de Philadelphia Eagles echter een paar maten te groot. In Week 14 (48-22) en Week 18 (22-16) won Philly al, maar de blowout werd voor de play-offs bewaard: 38-7. Het verstevigt de positie van de Eagles als #1 seed in de NFC.
De grootste vraag was of Jalen Hurts zijn vorm van voor zijn blessure had hervonden. De quarterback had dat antwoord al na zeven passes gegeven. Immers, iedere pass kwam aan en er zaten twee touchdown passes tussen. Overigens waren zijn statistieken (16/24, 154 yards, 2 TD, 34 rushing yards, rushing TD) niet van de buitencategorie, maar het was voldoende om de Giants nog voor rust in een kansloze positie te brengen.
De ruststand werd namelijk op 28-0 bepaald, want de Eagles defense stond het Daniel Jones (15/27, 135 yards, INT, 24 rushing yards) absoluut niet toe om hetzelfde te doen als Hurts. De Giants vonden de endzone slechts één keer en ze waren maar vier van de 12 keer in staat om een third down om te zetten in een first. Philadelphia liet zich richting Danny Dimes ook niet fysiek onbetuigd. De quarterback kreeg twee sacks te verduren in zijn opening drive en vijf over de hele wedstrijd. Voor James Bradberry was het tijd om zijn voormalig werkgever terug te betalen. Dat deed hij met een interceptie. De eerste voor Jones na zeven wedstrijden zonder.
New York keek al snel tegen een 14-0 achterstand aan en dat kwam toch een beetje op het conto van hun wondercoach. Daboll heeft de Giants dit jaar agressief laten spelen en zo ook in de Divisional Round. Bij een 7-0 achterstand liet hij Jones toch passen op 4th-and-8. Een groot risico dat zich niet uitbetaalde. De quarterback kreeg een sack te verwerken en de Eagles koersten moeiteloos naar hun tweede touchdown. Het tegenovergestelde gebeurde later in de wedstrijd. Aan het begin van het vierde kwart vond New York zich in een 4th-and-6 situatie bij een 28-7 stand. Ditmaal werd er echter gepunt.
Voor dit Giants team was het een jaar waarin verwachtingen werden overtroffen. Dat maakt het optreden in de play-offs een mooie bonus, ondanks de oorwassing tegen hun divisierivaal. De overwinning brengt Philadelphia een stap dichterbij de Super Bowl. Vannacht wordt duidelijk of zij het daarin opnemen tegen de Cowboys of 49ers.
Lees hier de recap van het duel tussen de Chiefs en Jaguars.
De Kansas City Chiefs staan voor het vijfde jaar op rij in de AFC Championship Game. De 27-20 overwinning op de Jacksonville Jaguars kwam wel met een zwart randje. Quarterback Patrick Mahomes liep een forse enkelblessure op. Hobbelend maakte hij het duel wel af, maar de vraag is hoe snel hij hiervan kan herstellen.
In het eerste kwart liet Mahomes zien waar hij in topvorm allemaal toe in staat is. Met een paar schitterende passjes leidde hij de thuisploeg in hun eerste drive direct over het veld. Dit leidde uiteindelijk tot een touchdown en deze werd, niet onverwacht, gevangen door Travis Kelce. De Jaguars waren het slechtste team in het reguliere seizoen tegen tight ends en toevallig is Kelce de beste van de league.
Toch leken de Jaguars niet onder de indruk van de achterstand. Gewend om terug te komen, ging Trevor Lawrence aan de slag. De quarterback, die tot deze wedstrijd nooit op zaterdag had verloren, wist een stuk sneller te scoren. Dat kwam ook dankzij Jamal Agnew, die de aftrap voor zestig yards terug wist te rennen. Christian Kirk ving vervolgens de touchdown die beide ploegen weer op gelijke hoogte bracht.
BLESSURE PATRICK MAHOMES
Na die drive leek de wedstrijd helemaal in het voordeel van de Jaguars te keren. Onder druk in de pocket probeerde Mahomes te ontsnappen, maar hij werd naar de grond gebracht waarop een verdediger op zijn onderbeen viel. Het was duidelijk dat de quarterback zijn enkel verdraaide en in de plays erna hobbelde hij ook op het veld op weg naar een field goal.
Patrick Mahomes went down with an ankle injury, stayed in the game for a bit, but is now heading back to the locker room pic.twitter.com/AewEuoO19C
Omdat Mahomes er niet goed uitzag, werd hij naar de kleedkamer gestuurd, tot zijn eigen grote frustratie. Chad Henne nam het van hem over. De tactiek zonder Mahomes was duidelijk. Rennen over de grond met Isiah Pacheco en gooien naar Kelce. Dat leverde een drive van 99 yards op, de langste in de geschiedenis van de Chiefs in de play-offs. En de tweede touchdown van Kelce.
FIELD GOAL JAGUARS
Voor de rust deden de Jaguars wel nog iets terug via een field goal, waardoor de stand halverwege 17-10 in voordeel van de thuisploeg was. Die mochten de tweede helft ook nog eens beginnen. Tot grote vreugde van het thuispubliek kwam Mahomes weer de kleedkamer uit en nam hij zijn plek in de aanval weer in. Toch was het duidelijk dat hij, de waarschijnlijke MVP van dit seizoen, last had van zijn blessure. Hij was niet explosief en rende nauwelijks met de bal.
De eerste twee drives van de Chiefs leverden dan ook punts op, maar de Jaguars kwamen niet veel verder. Na een field goal van Kansas City kwamen de Jaguars in het vierde kwart toch weer sterk terug. Lawrence leidde zijn ploeg naar de redzone, waar Travis Etienne de bal kreeg voor een touchdown run.
RECORD VOOR TRAVIS KELCE
Het antwoord van de Chiefs was indrukwekkend. Uiteraard onder aanvoering van Kelce, die in totaal veertien ballen zou vangen. Dit is een record voor een tight end in de play-offs. Wel mocht een ander de touchdown vangen. Dit keer ging de bal naar Marquez Valdes-Scantling na een jumppass van Mahomes: 17-27.
De Jaguars hadden nog zeven minuten de tijd om de tien punten achterstand goed te maken. De ploeg van Doug Pederson leek hier een flinke hap van te nemen toen Agnew een bal ving op een paar yards van de endzone. Maar helaas voor de Jaguars verloor hij de bal en wisten de Chiefs als eerste op de bal te duiken.
WATSON INTERCEPTIE MET EEN HAND
De Jaguars waren nog niet helemaal uitgeschakeld, omdat de verdediging de Chiefs snel af wist te stoppen. Onder druk van de tijd ging Lawrence in de fout. De pass rush zorgde ervoor dat hij iets te kort gooide en Jaylen Watson ving de bal op een spectaculaire manier met een hand voor de interceptie.
De Chiefs wisten hierna een groot deel van de tijd uit te spelen. De Jaguars kregen nog een keer de bal, waarna Lawrence zijn ploeg naar een field goal leidde. De onside kick werd vervolgens echter door de Chiefs gepakt, waardoor zij het duel naar zich toe wisten te trekken en zondag mogen kijken of de Bills of de Bengals hun laatste horde richting de Super Bowl worden.
De vraag komende week zal vooral zijn hoe het met de enkel van Mahomes is. Waarschijnlijk is het een flinke verstuiking. Hier staat normaal al snel een hersteltijd van twee tot zes weken voor, maar na afloop liet de quarterback in ieder geval een ding weten: “Ze hebben nog geen diagnose gesteld, maar ik zal er klaar voor zijn om te spelen.”
Lees hier de preview van het duel tussen de Chiefs en de Jaguars.
De NFC Divisional Round matchup tussen de Cowboys en de 49ers is een herhaling van de Wild Card game van vorig jaar. De Cowboys willen voor het eerst in jaren weer eens een diepe play-off run maken. De 49ers zijn ervan overtuigd dat ze ook met Brock Purdy een Super Bowl kunnen winnen. Lees snel verder voor de voorbeschouwing en voorspelling!
Vorig jaar kwamen beide ploegen elkaar ook al tegen in de play-offs, toen in de Wild Card ronde. Toen won San Francisco relatief makkelijk en bleek dit een opmaat te zijn voor een run tot de Conference Championship game. Daarin kwam de ploeg van Kyle Shanahan net tekort tegen de Rams. De Cowboys wachten al jaren op zo’n wedstrijd. De laatste keer dat Dallas in de Conference Championship stond, was tijdens het seizoen 1995/1996. Dat is tevens de laatste keer dat een Super Bowl werd gewonnen door de Cowboys.
HOE GOED ZIJN DE COWBOYS?
Het is een jaarlijks terugkerende vraag: Hoe goed zijn de Cowboys nu echt? Dallas komt redelijk gemakkelijk door het reguliere seizoen, maar vervolgens wordt er in de play-offs weinig gepresteerd. Ondanks dat de ploeg van Mike McCarthy nu een ronde verder is gekomen, zegt dat nog niet zoveel. De Tampa Bay Buccaneers kunnen namelijk moeilijk als goede tegenstander worden omschreven. Dallas leunt in ieder geval op een zeer getalenteerde defensie, aangevoerd door spelers als Micah Parsons en Demarcus Lawrence. Zij zullen het verschil moeten gaan maken tegen de 49ers. De aanval met Dak Prescott en Ezekiel Elliott is dit jaar wisselvallig. Positieve lichtpunten zijn in ieder geval CeeDee Lamb en Tony Pollard, die beide een uitstekend seizoen hebben gedraaid.
De San Francisco 49ers hebben zich de afgelopen weken opgeworpen als dé uitdager van de Philadelphia Eagles. De aanval loopt als een trein met Christian McCaffrey, Deebo Samuel, George Kittle en Brandon Aiyuk. Met zoveel vuurkracht is het voor een rookie quarterback als Brock Purdy lekker invallen. Purdy liet tegen de Seattle Seahawks bij vlagen zien dat hij meer in zijn mars heeft dan alleen een systeem quarterback zijn in de aanval van Kyle Shanahan. In San Francisco is in ieder geval niemand meer onzeker over de vraag of Purdy genoeg is voor een Super Bowl run. Dan komt daar bovenop nog eens dat de 49ers een uitstekende defensie hebben. Nick Bosa lijkt een lock voor Defensive Player of the Year, maar ook linebacker Fred Warner is van levensbelang.
De Cowboys verloren dit jaar niet veel, maar de wedstrijden die ze verloren, waren afgetekend. Zo maakte Dallas bijvoorbeeld geen schijn van kans tegen de Eagles. Het is aan Prescott en de zijnen om tegen de 49ers te laten zien dat ze meer zijn dan pretenders en dat ze serieus mee kunnen doen in de NFC. Waarschijnlijk hangt de baan van Mike McCarthy ervan af. Toch zullen de 49ers moeilijk buigen voor de wil van Dallas. Voorspelling: 49ers.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
