Home Blog Pagina 182

Koninkrijksteam heeft één missie: “We willen de WBC winnen”

0

Het Nederlandse Koninkrijksteam start op 8 maart met de World Baseball Classic (WBC), het officieuze wereldkampioenschap honkbal. Cuba is Kingdom’s openingstegenstander van het toernooi. Bondscoach Hensley Meulens, in het dagelijks leven werkzaam bij de Colorado Rockies, was afgelopen donderdag in het Topsportcentrum Ookmeer in Amsterdam om de pers te woord te staan. SportAmerika was bij de persconferentie en trof een gemotiveerde manager: “Wij gaan met maar één doel en dat is het toernooi winnen, al is dat wel een moeilijke opgave.”

Hensley Meulens in het Topsportcentrum Ookmeer in Amsterdam (foto: Seb Visser/KNBSB)

Hensley ‘Bam Bam’ Meulens is voor de derde keer bondscoach van het Koninkrijksteam tijdens de World Baseball Classic. De Curaçaoënaar, die zelf zeven jaar op het hoogste niveau in Amerika speelde bij onder andere de New York Yankees, Montreal Expos en Arizona Diamondbacks, kijkt uit naar het toernooi.

“We zitten in een heel interessante poule. Natuurlijk komen we de gebruikelijke namen tegen, zoals Italië, maar ik ben heel benieuwd hoe onze jongere jongens gaan reageren als wij tegen Chinese Taipei spelen. Onze groepswedstrijden worden gespeeld in Taiwan, zoals het land ook wel heet, dus het hele stadion zal tegen ons zijn. Kunnen de jongens hun adrenaline dan onder controle houden? Dat is de vraag”, aldus Meulens.

“Wat de WBC ook zo mooi maakt, is dat niet uitmaakt wáár we spelen; je komt altijd Nederlanders tegen. Wij worden altijd en overal gesteund en je ziet altijd oranje op de tribune. Soms denk ik dan bij mijzelf: hoe kan het dat zelfs hier Nederlanders zijn? Dat maakt de WBC ook speciaal. Het is het grootste en belangrijkste toernooi wat er is internationaal en wij kunnen er gewoon goed presteren.”

VORIGE EDITIES

De vorige twee edities van het WBC bereikte het Koninkrijksteam het belangrijkste doel, namelijk de halve finale. “Ons allereerste doel blijft altijd de halve finale halen. Dat is het minimale. De vorige twee edities bereikten wij dat doel ook, maar zat er meer in. Tegen Puerto Rico, vijf jaar geleden, hadden wij gewoon kunnen winnen als we iets slimmer en aandachtiger waren geweest. Beide fouten tijdens het honklopen ben ik zeker nog niet vergeten en ik zal graag daarvoor nog revanche willen halen. Als we die twee fouten namelijk niet hadden gemaakt, hadden we gewoon in de finaleronde gestaan.”

Meulens werd ook gevraagd om een vergelijking te maken tussen de voorselectie van het huidige Koninkrijksteam en de vorige twee teams die hij coachte. “Als je het mij vraagt, was het team dat we in 2017 meenamen het beste team dat wij ooit hebben gehad. Dat team had ervaring, maar ook veel jonge jongens die nu in de Majors spelen. Ook het team uit 2013, het team waar Andruw Jones nog in meespeelde, was geweldig. Ik zou niet per se zeggen dat dit jaar het team veel minder gaat zijn, maar een team zoals wij vijf jaar geleden hadden, dat gaan lang niet meer krijgen.”

FREE AGENTS

Begin februari zal Meulens zijn definitieve selectie bekend maken. De gebruikelijke grote namen zullen naar alle waarschijnlijkheid meegaan. “De jongens die contracten hebben getekend gaan sowieso mee. Kenley Jansen en Xander Bogaerts moesten wel even toestemming vragen, maar gelukkig kregen zij die van hun clubs. Het is natuurlijk fantastisch dat die jongens met ons mee willen spelen, maar wat zelfs nog mooier is, is de contracten die zij kunnen tekenen.”

Kenley Jansen, gooiend tegen Puerto Rico op de WBC van 2017 (Foto: Jayne Kamin-Oncea)

De bondscoach mist ook mogelijk nog wat bekende namen. “De enige vraagtekens die wij nog hebben, zijn de jongens zonder deal. Jurickson Profar bijvoorbeeld. Hij opteerde uit zijn contract (bij de Padres, red.), maar heeft nu nog altijd geen nieuwe club gevonden. Nu heb ik het gevoel dat dat nog wel gaat gebeuren voordat Spring Training begint, maar dat heeft ook weer gevolgen voor ons. Hij moet dan ook weer toestemming vragen aan de eigenaar. Stel, hij krijgt die toesteming niet, dan hebben wij een plekje op het roster dat niet meer ingevuld kan worden. Ik zit dus eigenlijk in een soort status quo. Aan de ene kant hoop ik heel erg dat hij een goed contract krijgt, maar dan moet hij wel meespelen”, lacht Meulens.

NIEUWE NAMEN

Het Koninkrijksteam zal ook een paar nieuwe gezichten bevatten, bevestigde de bondscoach. De broertjes Palacios (Josh en Richie Palacios, uitkomend in respectievelijk de Pirates en Guardians-organisaties), ex-Major Leaguer Pedro Strop (tegenwoordig Pedro Stroop) en groot talent Ceddanne Rafaela (Boston Red Sox) komen allemaal in aanmerking en dat stemde Meulens zeer gelukkig.

“Door de regelgeving van het toernooi mogen wij ook jongens selecteren die eigenlijk helemaal niet Nederlands zijn. Een vader of moeder met roots in het Koninkrijksgebied is genoeg en dan kan je dus jongens als de Palacios-broers selecteren. Die jongens zijn nog nooit in Nederland geweest, spreken geen woord Nederlands, maar willen wel graag voor ons honkballen. Ik denk ook dat dat de kracht is van ons team”, zo zei Meulens.

“Daarbij is het geweldig om een jongen die in 2022 uitgeroepen werd tot Minor League Player of the Year, namelijk Ceddanne Rafaela, erbij te hebben. Zo’n prijs krijg je niet zomaar en dan krijgen wij er ook nog de ervaren arm van Strop bij. Het grappige is dat wij voor 2017 ook al bezig waren met hem, maar toen zette de Dominicanen hem plots op hun roster (Pedro Strop heeft een Dominicaanse moeder en Curaçaose vader, red.). Kennelijk kunnen ze hem nu niet meer gebruiken. Daar hoor je mij echt niet over klagen. Hij mag dan wel wat ouder zijn, maar zijn ervaring en arm zijn fantastisch.”

COLORADO ROCKIES

Voor Meulens zelf staat er na de WBC ook een nieuwe uitdaging te wachten. Hij tekende een deal bij de Colorado Rockies om daar hitting coach te worden. Daarvoor verlaat hij zijn positie bij de New York Yankees, maar ‘Bam Bam’ kijkt uit naar zijn nieuwe uitdaging.

“Een uitdaging is het zeker, maar het is wel een uitdaging waar ik zeer naar uitkijk. De Rockies hebben toch een heel bijzonder speelveld met hun stadion dat op hoogte ligt. Dat brengt allerlei dingen met zich mee en het is nu aan mij om hun aanvallende productie over de gehele breedte, dus zowel uit als thuis, gelijker te trekken. Vorig seizoen sloegen de Rockies namelijk .200 OPS hoger in thuiswedstrijden en die scheefgroei moet gelijker willen wij de winnende weg bewandelen. Gelukkig heb ik al bij de San Francisco Giants laten zien dat dit dingen zijn waar ik echt goed mee aan de slag kan en dus kijk ik er naar uit.”

Het tekenen van Meulens bij de Rockies bracht voor het Koninkrijksteam ook nog een voordeel mee. “Wij mogen ons trainingskamp voorafgaand aan de WBC houden op het Spring Training-complex van de Rockies in Arizona. Die faciliteiten zijn echt geweldig en het is fantastisch dat wij ervan gebruik kunnen maken. Alleen niet iedereen kan erbij zijn, dus sommige jongens zullen hun trainingskamp hebben op Curaçao, anderen op Aruba en ook een groep in Amerika. Alleen dat is ook precies de kracht van ons team: samen zijn, juist terwijl wij allemaal zo anders zijn.”

TOEKOMST

Meulens kijkt ook vooruit naar de toekomst, nadat hij al meerdere keren solliciteerde voor vacante MLB-managersposities. “Ik heb nu iets van zeven interviews gehad als mogelijk manager bij een club. Wat ik alleen merk is dat het in MLB steeds analytischer wordt en daar ben ik niet zo van. Dat neemt het echte coachingswerk weg en dat is nou precies wat ik leuk vind. Het grappige is alleen dat de winnaar van de World Series, Dusty Baker, een manager is die er precies hetzelfde over denkt als ik. Bij de Astros werden de data-jongens ondanks de titel ontslagen. Het is altijd wachten, maar ik hoop wel ooit de kans te krijgen. Nu is het alleen volle focus op de WBC en daar heb ik heel veel zin in”, sloot Meulens af.

Coverfoto: Henk Seppen

Sterke verdediging leidt Chiefs naar de Super Bowl

0

In een kolkend en ijskoud Arrowhead streden de Kansas City Chiefs tegen de Cincinnati Bengals om de Lamar Hunt Trophy. De winnaar van deze wedstrijd zal het over twee weken als afgezant van de AFC opnemen tegen de Philadelphia Eagles in Super Bowl LVII.

Mahomes vs. Burrow: Deel 4. Joe Burrow won de eerdere drie ontmoetingen tussen de twee supersterren. Elke keer was het verschil slechts drie punten. Het was begin deze week nog maar de vraag of Patrick Mahomes zou spelen na zijn enkelblessure die hij opliep in de wedstrijd tegen de Jaguars. Gelukkig voor hem en de Chiefs bleek de kwetsuur minder ernstig dan gedacht. Daarnaast waren er nog vraagtekens rondom Mahomes’ favoriete target, Travis Kelce. Kelce was questionable door een rugblessure, maar ook hij kon spelen.

In Cincinnati scheelde het in aanloop naar deze ontmoeting in ieder geval niet aan zelfvertrouwen. Zo zei de burgemeester van de stad een test af te willen nemen bij Mahomes om te bepalen of Burrow zijn vader was. Dit omdat de Bengals de vorige drie wedstrijden, waaronder de AFC Championship van vorig jaar, wonnen van de Chiefs. Het gooide nog wat extra olie op het vuur voor een wedstrijd die toch al heetgebakerd zou zijn.

CHIEFS-D SPEELT STERKE EERSTE HELFT

De derde play van de wedstrijd leverde bijna een interception op, maar de Bengals kwamen goed weg. De volgende play had Cincinnati weer het geluk aan hun zijde. L’Jarius Sneed raakte namelijk geblesseerd aan zijn hoofd. Sneed, één van de pijlers van de Chiefs-D, keerde door de hersenschudding niet meer terug. Daarna was het over met het geluk voor de Bengals in hun openingsdrive. Door een sack van Frank Clark moest Cincy punten. Tijdens de eerste drive van de Chiefs was niks te merken van de zere enkel van Mahomes. De aanval bewoog gestaag richting de endzone van de Bengals. Toch eindigde de drive met een field goal, ondanks een challenge van Andy Reid. Het waren de eerste punten die de Bengals toestonden in het eerste kwart sinds week 15.

Na weer een goede beurt van de Chiefs-D, ze sackten tweemaal Burrow, kreeg Mahomes de bal weer in zijn handen. Wederom liep de drive goed, toch stopte de verdediging van Cincinnati de Chiefs weer af. Wel schoot Harrison Butker ook zijn tweede field goal tussen de palen. De volgende drive van de Bengals was stukken beter dan de eerste twee. Ze kwamen ver op de helft van Kansas City, maar ook Cincy moest genoegen nemen met een drie punten.

Ook in hun derde drive van de wedstrijd kwamen Mahomes en de aanval diep op de helft van de Bengals. Tijdens een 4th-and-1 koos Kansas City voor de pass en met succes. De worp van Mahomes bereikte Kelce in de endzone voor de touchdown. Zo zette KC de tussenstand op 13-3 met een kleine vier minuten op de klok in de eerste helft. De Chiefs kregen de bal daarna razendsnel terug. Burrow probeerde Tee Higgins te bereiken, maar zijn worp werd onderschept door Jaylen Watson. Hierdoor nam Kansas City de bal over op de 39-yardlijn van de Bengals. De kers op de taart van een sterke eerste helft van de verdediging van KC. Toch profiteerden ze er niet van. De Bengals-D zorgde voor een 3-and-out. Uiteindelijk sloot Cincinnati de helft af met een field goal. Hierdoor gingen de Chiefs met een 13-6 voorsprong de kleedkamers in.

BENGALS VECHTEN ZICH TERUG IN DE WEDSTRIJD

De Chiefs begonnen de tweede helft met de bal, maar moesten al snel punten. De Bengals scoorden wel als afsluiter van hun eerste drive van het derde kwart. Met een 27-yard TD-catch trok Tee Higgins de stand gelijk. In de daaropvolgende drive namen de Chiefs de voorsprong weer in handen. Eerder in de drive zagen we, voor het eerst in deze wedstrijd, dat Mahomes toch last bleek te hebben van zijn enkelblessure. Het weerhield hem er niet van om een TD-pass te gooien. Ondanks immense druk van meerdere pass-rushers gooide Mahomes een bal perfect naar Marquez Valdes-Scantling voor de touchdown en de 20-13 voorsprong.

Na een 3-and-out van Cincinnati kregen de Chiefs de bal weer terug. Kansas City leek een goede aanval weg te zetten, maar een fout van Mahomes gaf de Bengals de bal. De bal glipte uit zijn handen waardoor Sam Hubbard op de football kon springen om het balbezit over te nemen. Het bleef niet zonder gevolgen. Tijdens 4th-and-6 rond het middenveld gingen de Bengals ervoor en met succes. Een diepe pass werd gevangen door Ja’Marr Chase, ondanks de twee verdedigers om hem heen. Twee plays later beukte Samaje Perine zich de endzone binnen voor de touchdown. Het bracht zijn team weer op gelijke hoogte met nog 13:30 minuten te spelen in het vierde kwart.

Een vreemde reeks van gebeurtenissen voltrok zich in de volgende drive. De Chiefs leken veroordeeld tot een punt, maar de third-down had nooit moeten gebeuren volgens de referees. Hierdoor moest de third-down opnieuw gespeeld worden, tot verbijstering van Bengals-coach Zac Taylor. De volgende play leverde een sack op, maar een penalty tegen Cincinnati zorgde voor een nieuwe set downs. Het had uiteindelijk geen gevolgen; KC moest alsnog punten.

BUTKER TRAPT CHIEFS NAAR SUPER BOWL

De verdediging van de Chiefs speelde niet zo goed als in de eerste helft. Toch hadden ze ook in de tweede helft een grote play in huis. Burrow ging voor een grote play met een diepe bal naar Chase. Er stonden twee verdediger om de wide receiver heen. De ene verdediger, Bryan Cook, tikte de bal in de lucht aan. De andere verdediger, Joshua Williams, onderschepte de bal. Het leverde uiteindelijk geen punten op voor de Chiefs. Wel zorgde een goede punt van Tommy Townsend ervoor dat de Bengals op hun eigen 7-yardlijn de drive moesten beginnen.

Ondanks de slechte startpositie en een intentional grounding-penalty pikten de Bengals een aantal first-downs op. Toch kreeg Kansas City de bal terug op hun eigen 47-yardlijn na een goede return met nog 30 seconden te spelen. Cincinnati moest namelijk punten na een sack van Chris Jones tijdens third-down. Een goede run van Mahomes leverde daarna niet alleen de first-down, maar ook een unnecessary roughness-penalty op. Dit gaf Butker de kans om zijn team naar de Super Bowl te schieten. Zijn 45-yard field goal ging tussen de palen en gaf zijn team de voorsprong. Er stonden nog drie seconden op de klok, maar het bleek te weinig tijd voor de Bengals om nog terug te komen. Hierdoor kunnen de Chiefs hun tickets boeken naar Arizona voor een ontmoeting met de Philadelphia Eagles om de felbegeerde Vince Lombardi Trophy.


Hier lees je de recap van de wedstrijd tussen de Eagles en de 49ers.

Coverfoto: David Eulitt/Getty Images

Eagles na ruime zege op 49ers naar Super Bowl

0

De Philadelphia Eagles staan in de Super Bowl. In een eenzijdig duel met de San Francisco 49ers was de ploeg van coach Nick Sirianni te sterk. Mede door het uitvallen van beide quarterbacks hadden de bezoekers weinig in te brengen in Philly en werd het uiteindelijk 31-7 voor de als eerste geplaatste ploeg.

De Eagles kregen als eerste de bal en de ploeg ging onder leiding van Jalen Hurts direct goed van start. De ploeg ging het veld over, al was het wel steeds met kleine stappen. Op de rand van field goal range leek de ploeg te stranden, maar Sirianni zette direct de toon om ervoor te gaan. Hurts gooide op 4th&3 de bal naar DeVonta Smith, die de bal op spectaculaire wijze wist te vangen. Of leek te vangen, want in de herhaling leek het dat de bal de grond raakte. De Eagles gingen snel verder, zodat de 49ers geen kans hadden om de vangbal te challengen en Miles Sanders liep direct de touchdown binnen.

De 49ers gingen onder leiding van Brock Purdy de tegenaanval in. De rookie was in de weken voorafgaand aan het duel het verhaal van het seizoen. Als laatste gekozen in de draft en na zeven starts nog altijd ongeslagen. Met korte passes op George Kittle en Brandon Aiyuk wist hij het spel van de voorgaande weken te herhalen, maar daarna sloeg het noodlot toe. Haason Reddick, de beste verdediger van de Eagles, kwam tegenover een tight end te staan, waarna hij Purdy wist te bereiken op het moment dat die de bal wilde gooien.

CHALLENGE DOOR SIRIANNI

De bal werd door de scheidsrechters als incomplete pass gezien, maar Sirianni was het hier niet mee eens. Hij gooide zijn challengevlag en met succes. Het was een duidelijke fumble, waardoor de bal naar Philadelphia ging. Toch was dit niet het ergste voor de 49ers. Purdy raakte bij de play namelijk ook geblesseerd aan zijn elleboog. Hierdoor kon hij niet meer gooien en moest hij vervangen worden door Josh Johnson, de vierde quarterback van de 49ers.

Ondanks deze tegenslag wisten de 49ers nog een tijdje in de wedstrijd te blijven. De defensie van San Francisco stond als een huis en de Eagles kwamen aanvallend niet ver. Johnson had moeite bij zijn eerste drives, maar in het tweede kwart sloegen de 49ers toch terug. Het was vooral Christian McCaffrey die het hier op zijn heupen had en zelf de touchdown binnenliep na een knappe run.

HERSENSCHUDDING JOSH JOHNSON

De Eagles lieten zich niet uit het veld slaan en leken nog voor het einde van de eerste helft het duel te beslissen. De thuisploeg wist eindelijk de verdediging van de 49ers uit te putten en de running game begon op gang te komen. Sanders scoorde opnieuw een touchdown over de grond. Johnson verloor direct daarop de bal nadat een snap tegen zijn helm kwam, waarna Boston Scott ook een touchdown kon scoren voor een 21-7 ruststand.

Als het duel toen nog niet over was, dan was het dat wel in de eerste drive na rust. Niet dat de 49ers fouten maakte, maar opnieuw was de defensive line van de Eagles te sterk voor de offensive line van de 49ers. Ndamukong Suh wist Johnson te raken, die hierbij ongelukkig met zijn achterhoofd op het veld terechtkwam. Hierbij liep de reserve QB een hersenschudding op, waardoor ook hij het veld moest verlaten. Purdy kwam met de Super Bowl op het spel nog wel terug met zijn blessure, maar het was al snel duidelijk dat hij niet ver meer kon gooien.

JALEN HURTS SNEAK

Het stelde de Eagles in staat om alles op de rundefensie te zetten, waardoor de 49ers niet meer gevaarlijk zouden worden. Aanvallend ging de thuisploeg door over de grond, normaal de kracht van de defensie van de 49ers. Maar mede door overtredingen konden de Eagles opnieuw een lange drive neerzetten, die bijna acht minuten duurde. Met een nieuwe touchdown, dit keer een sneak van Hurts, was de stand bij de start van het vierde kwart 28-7.

In het vierde kwart liep de frustratie bij de 49ers steeds verder op, die door onnodige penalty’s de Eagles helemaal naar de finish hielpen. De thuisclub scoorde nog een field goal voordat een vechtpartijtje ervoor zorgde dat Trent Williams (San Francisco) en K’Von Wallace (Philadelphia) het veld uit werden gestuurd.

Voor het resultaat maakte het niet veel uit, want de Eagles kwamen niet meer in de problemen, waardoor de ploeg van Nick Sirianni naar de Super Bowl gaat. Hier zal het over twee weken aantreden tegen de Kansas City Chiefs, die later op de avond de Cincinnati Bengals met 23-20 versloegen.


Lees hier de preview van het duel tussen de Eagles en 49ers.

Coverfoto: Tim Nwachukwu/Getty Images

NFL Previews: Cincinnati Bengals – Kansas City Chiefs

0

De AFC Championship Game is een herhaling van vorig jaar geworden. Wederom nemen de Cincinnati Bengals het in Arrowhead op tegen de Kansas City Chiefs. De editie van vorig jaar werd een instant classic. Wat kunnen we dit weekend verwachten? Wie gaat gaat de AFC vertegenwoordigen in de Super Bowl? Lees het hier!

Arrowhead Stadium | Zondagnacht| 00:30

Drie keer eerder troffen Joe Burrow en Patrick Mahomes elkaar in een onderling duel. Mahomes, die voor velen de beste quarterback in de NFL is en dit jaar waarschijnlijk zijn tweede MVP-troffee gaat winnen, wist nog nooit van Burrow te winnen. Vorig jaar implodeerden de Chiefs na een ijzersterke eerste helft, waardoor de Bengals uiteindelijk in OT aan het langste eind trokken en naar de Super Bowl mochten. In week 13 van dit jaar wonnen de Bengals in eigen huis met 24-27. Na het wervelende optreden van de Bengals tegen de weerloze Buffalo Bills, lijkt er wederom een kraker van een wedstrijd in het verschiet te liggen.

IS MAHOMES FIT GENOEG OM DE BENGALS DEFENSE TE KRAKEN?

Het was het verhaal van de wedstrijd tussen de Jaguars en de Chiefs: de enkelblessure van Mahomes. Hij speelde, na een korte onderbreking, de wedstrijd wel uit, maar van harte ging het niet. Het ziet er naar uit dat Mahomes gewoon meedoet tegen de Bengals zondag, maar het lijkt zeer onwaarschijnlijk dat hij dan 100% fit is. Dat is een behoorlijke aderlating voor de Chiefs, want Mahomes en zijn offense komen te staan tegen een van de betere defensies in de NFL op het moment. Defensive coordinator Lou Anarumo is in staat zijn unit tijdens wedstrijden voortdurend aan te passen aan de tegenstander, waardoor deze soms nauwelijks vooruit komt. Tegen de Bills werd de rungame van Buffalo volledig gestopt door een ijzersterke defensive line onder leiding van DJ Reader en BJ Hill. De secondary met als uitblinker rookie Cam Taylor-Britt had Stefon Diggs volledig in bedwang. De Chiefs lijken hoe dan ook een zware kluif te gaan krijgen aan deze defensie. Ondanks de blessure van Mahomes is er natuurlijk wel hoop voor de Chiefs. Andy Reid laat Mahomes samen met onder andere Travis Kelce zo goed spelen dat Tyreek Hill nauwelijks gemist is in KC.

KAN DE BENGALS OL BURROW WEER BESCHERMEN?

Vorig jaar bereikten de Bengals de Super Bowl met een offensive line die al bijna uit elkaar viel als een edge rusher er naar keek. Dit jaar pasten de Bengals stevige upgrates op deze unit, met succes. Door blessures was Cincinnati echter genoodzaakt met 3 back-ups te beginnen tegen de Bills. Voor veel mensen was dit een reden om te vermoeden dat de Bengals er uit zouden gaan, maar niets bleek minder waar. Burrow kon doen en laten wat hij wilde, terwijl Joe Mixon zijn tweede 100-rushing yard game van het seizoen bij elkaar kon rennen. Zowel Alex Cappa als Jonah Williams zitten midden in hun herstel en er zij zullen zondag wederom niet spelen. Dan is het de vraag of de gehavende OL van de Bengals nog een keer stand weet te houden. Ze treffen een Chiefs defense die up front prima spel vertoond. Met name DT Chris Jones heeft een van zijn beste seizoenen achter de rug en kan voor veel problemen zorgen bij de Bengals aanval.

BENGALS EN CHIEFS LIGGEN DICHTER BIJ ELKAAR DAN VORIG JAAR

Vorig jaar waren de Bengals in de AFC Championship Game de absolute underdogs. Dit was eigenlijk de gehele playoffs het geval. Dit jaar is dat anders. Met een fitte Mahomes en in Arrowhead zouden de Chiefs weer favoriet zijn, maar zijn blessure verandert dit. Hoe dan ook, ook part four van Burrow vs. Mahomes heeft alles in zich om weer een klassieker te worden. We kunnen in ieder geval langzaam maar zeker gaan stellen dat er een nieuwe rivalry bij is in de AFC. Voorspelling: Bengals.


Lees hier en hier hoe de Bengals en de Chiefs in de AFCCG terecht kwamen!

Coverfoto: Bo Schalbroekx/BoGraphix

NFL Preview: Philadelphia Eagles – San Francisco 49ers

0

De ontmoeting tussen de Eagles en 49ers is de wedstrijd waar iedereen in de NFC al maanden naar uitkijkt. De twee beste ploegen van het reguliere seizoen treffen elkaar eindelijk, met als inzet een ticket voor de Super Bowl. Gaat het sprookje van Brock Purdy door? Of weet Jalen Hurts hier, in het zicht van de haven, een stokje voor te steken?

Lincoln Financial Field | Zondag| 21:00

De twee powerhouses in de NFC kwamen dit seizoen nog niet tegen elkaar uit, waardoor het lastig is om in te schatten hoe de teams zich tot elkaar verhouden. Wel is duidelijk dat het de twee meest complete selecties in de NFL zijn. Grote kans dan ook dat de winnaar van deze Championship Game over twee weken ook de favoriet in de Super Bowl is.

Na tien zeges op rij kwamen de 49ers afgelopen weekend voor het eerst een sterke aanval en verdediging tegen. Het was niet zo overtuigend als in de voorgaande weken, maar uiteindelijk waren het de 49ers die de Cowboys tot fouten dwongen zonder ze zelf te maken. Dat zal ook cruciaal worden in het duel tegen de Eagles, die zelf voor de derde keer dit seizoen weinig moeite hadden met de Giants. Hoe gaan de ploegen het komende zondag doen?

ALLE OGEN OP PURDY

Het grootste verhaal in het duel is natuurlijk die van Purdy. De rookie, Mr. Irrelevant, is na zeven starts nog altijd ongeslagen in de NFL. Ook tegen de pass rush van de Cowboys bleef hij op de been. Het was niet zo indrukwekkend als in voorgaande wedstrijden, maar toch vond hij George Kittle op de juiste momenten voor belangrijke first downs om drives te verlengen.

De pass rush van de Eagles is dit jaar van hoge kwaliteit. De ploeg heeft, op grote afstand, de meeste sacks van de league. De grootste uitdaging voor de aanval de 49ers wordt dan ook om hun jonge quarterback te beschermen. Trent Williams is de beste offensive lineman in de league, maar hij kan het niet alleen. Het thuisvoordeel van de Eagles gaat hierin belangrijk zijn. Kunnen Purdy en de aanval omgaan met het lawaai van de Eagles-fans? Kunnen ze hun aanval hierop laten reageren?

Wel heeft Purdy het voordeel dat hij genoeg spelers om zich heen heeft die hij snel de bal kan geven. Christian McCaffrey, Kittle en Deebo Samuel zijn stuk voor stuk spelers die voor een groot deel hun succes behalen door de yards na de catch. Purdy zal deze spelers veel gaan zoeken voor korte passes in het midden van het veld. De Cowboys wisten dit ook, maar ook zij konden Purdy hier niet in stoppen. Mocht dit de Eagles wel lukken, dan is het voor de 49ers cruciaal dat de running game beter loopt dan afgelopen zondag. Toen kwamen de 49ers wel tot 113 yards, maar hadden hier 32 rushes voor nodig.

PASS RUSH VAN DE EAGLES

In de rushing game ligt ook gelijk het zwakke punt in de verdediging van de Eagles. De defensive line is één van de sterkste, zo niet de sterkste, in de league en zal proberen om Purdy flink onder druk te zetten. Juist omdat hij nog jong en onervaren is, is het interessant om te zien of dit gaat lukken en zo ja, hoe de quarterback hiermee omgaat. Met McCaffrey hebben de 49ers dan ook een belangrijk wapen binnengehaald voor dit komende duel.

Aan de verdediging van de Eagles de taak om de grote plays uit het spel van de 49ers te halen. De beste manier om San Francisco tegen te houden, is door ze uit de endzone te houden. De 49ers zijn heel zuinig op de bal, vandaar ook dat Purdy zich zo makkelijk kon aanpassen. In het reguliere seizoen hadden de 49ers maar zeventien turnovers. Alleen de Lions en Giants hadden er minder. Daar staat tegenover dat San Francisco nog moeite heeft om drives af te maken met touchdowns. Tegen de Cowboys waren het ook vier field goals en maar één touchdown. Tegen de Eagles zullen er waarschijnlijk meer scores nodig zijn om naar Phoenix af te mogen reizen.

HOE FIT IS HURTS?

Aan de andere kant van de bal zijn er hele andere vragen. Jalen Hurts leek vorige week tegen de Giants hersteld van zijn schouderblessure, maar is hij dat ook onder druk? De verdediging van de 49ers is de beste in de league. Daarom gaat er heel wat meer worden gevraagd van Hurts en zijn aanval.

Kan de offensive line op tegen Joey Bosa? Bosa, waarschijnlijk de verdediger van het jaar, had dit seizoen de meeste sacks in de league. Hoe verhouden de Eagles zich tot zijn kwaliteiten? Een belangrijke rol is weggelegd voor right tackle Lane Johnson, die speelt met een scheurtje in een spier in zijn bovenbeen. Is hij fit genoeg om Hurts te beschermen en de running game op gang te helpen?

EAGLES RUNNING GAME

Die running game kan wel eens doorslaggevend zijn voor Philadelphia. De 49ers lieten in slechts zes duels meer dan 100 rushing yards toe. Dat gebeurde echter wel in alle vier de nederlagen van de ploeg. Een aantal dat de Eagles maar vijf keer niet hebben gehaald en ongeslagen zijn als ze dit wel halen. Hurts speelt hierin een cruciale rol als mobiele quarterback. Hebben de 49ers een plan voor Hurts en kunnen zij zijn rushing yards beperken?

De 49ers hebben een elitedefensie met in alle geledingen Pro Bowlers. Als er een zwakke plek ligt dan is het wel tegen de pass. Topreceivers krijgen hun kansen en zijn in staat om grote wedstrijden te hebben tegen deze verdediging. DK Metcalf (136 yards, 2 TD’s), Davante Adams (153 yards, 2 TD’s), CeeDee Lamb (113 yards) en Tyreek Hill (146 yards, 1 TD) hadden allemaal uitstekende wedstrijden. Overigens waren het wedstrijden die de 49ers uiteindelijk wel wisten te winnen, omdat de rest van de tegenstander lam werd gelegd.

De Eagles zullen dan ook regelmatig op zoek gaan naar de big play, want met A.J. Brown en DeVonta Smith heeft de ploeg twee receivers in de top tien aan yards over het afgelopen seizoen. Gaat het Hurts lukken om deze twee te vinden zonder in de fout te gaan? De 49ers zijn niet alleen zuinig op de bal, maar weten hem ook af te pakken. De dertig takeaways zijn goed voor een top drie notering. En daar waar Hurts en mede-aanvallers in het begin van het seizoen bijna foutloos waren, werd vooral op het einde van het seizoen de turnoverstrijd wel regelmatig verloren. Met soms ook nederlagen tot gevolg.

CONCLUSIE

Er staan zondag twee ploegen tegenover elkaar die op papier enorm aan elkaar gewaagd zijn. Het zijn twee formaties die op degelijke wijze zijn samengesteld en waarbij het zoeken is naar de zwakke plekken. Hoe kunnen de ploegen dit duel winnen? Voor de Eagles ligt de sleutel tot succes in de pass rush. De offensive line van de 49ers is niet meer zo sterk als vroeger en als het de Eagles lukt om de onervaren Purdy onder druk te zetten, moet het de verdediging lukken om van het veld te komen. Niet per se door intercepties, want die fouten zullen de 49ers niet toelaten. Het zal vooral van de korte drives en field goals moeten komen.

Voor de 49ers ligt een belangrijke sleutel van het succes in de turnover battle. De ploeg had dertien meer turnovers dan dat het weggaf in het reguliere seizoen en was daarmee koploper. We hebben het tegen de Cowboys gezien. De afgedwongen fouten waren cruciaal in een gelijk opgaand duel. Dit zal het ook zondag weer zijn.

Voorspelling: Eagles


Lees hier het verhaal over de jaren van de Colts na Andrew Luck.

Coverfoto: Bo Schalbroekx/BoGraphix

NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

0

Een blockbuster was het bepaald niet, maar al ver voor de trade deadline van 3 maart is de eerste deal beklonken. De hoofdrol was daarbij weggelegd voor titelverdediger Colorado. De Avalanche komen vaker voorbij in deze Power Play Friday, want ze beleefden tegen Washington een historische avond. Rick Tocchet beleefde zijn vuurdoop in Vancouver en de Islanders zakken steeds dieper weg in het moeras. Genoeg te beleven dus in deze editie, dus ga er maar eens lekker voor zitten!

Door Dennis Bakker en Hans Mulder

TRADES

ANDREI KUZMENKO TEKENT BIJ IN VANCOUVER

Het dondert en het bliksemt en het regent artikelen vanuit de westkust van Canada. Met de wisseling van de wacht tussen Bruce Boudreau en Rick Tocchet, is het zoeken naar lichtpunten in Vancouver.

Eén van die lichtpunten kwam er in de vorm van een contractverlenging voor Andrei Kuzmenko. De 26-jarige Rus tekent voor twee jaar bij en strijkt op jaarbasis $5.5 miljoen dollar op. Afgelopen zomer streek de winger vanuit de KHL (SKA Sint Petersburg) neer in Noord-Amerika en met 43 punten (21 goals en 22 assists) stelt hij allesbehalve teleur.

Toch werd ook mening wenkbrauw gefronst met de deal. Waar Vancouver Canucks op dit moment vooraan staat als het om het incasseren van klappen betreft, lag een eventuele trade meer voor de hand. Met een “karige” $950K contract overtreft de Rus alle verwachtingen in de NHL en was het op papier de ultieme trade chip in Vancouver. Bovendien moet men ook niet vergeten dat de Canadese franchise op een kruispunt zijn aanbelandt. Het droppen van cap, toevoegen van Draft picks en daaruit voortvloeiende prospects en bovendien een eerste stap in de retool/rebuild richting.

BLESSURES

MATTHEWS MOET EVEN TOEKIJKEN

De Toronto Maple Leafs moeten het voorlopig stellen zonder sterspeler Auston Matthews. Afgelopen woensdag raakte de Amerikaan geblesseerd in het duel met de New York Rangers. In OT trokken de Leafs die wedstrijd met 3-2 naar zich toe, maar naderhand bleek dat ze Matthews verloren met een knieblessure. Hoe ernstig de kwetsuur is, is niet helemaal duidelijk. De club laat wel weten dat Matthews minimaal drie weken uit de roulatie is. Geluk bij een ongeluk is wel dat de Maple Leafs na 1 februari anderhalve week vrij zijn. Onder meer vanwege de ASG in Florida.

MILESTONES

TOCCHET LACHT, TOCCHET HUILT

De Vancouver Canucks hebben wel eens rustiger weken gekend dan deze. Al hebben ze die onrust natuurlijk ook helemaal aan zichzelf te danken door Bruce Boudreau veel te lang aan het lijntje te houden. In het persbericht waarin het ontslag van Boudreau werd aangekondigd, werd Rick Tocchet al voorgesteld als nieuwe head coach. Een nieuwe kans voor de voormalig coach van Tampa Bay en Arizona, maar ook een rol waarin hij niet te benijden is. Dit merkte hij dinsdag al tijdens zijn eerste wedstrijd.

Hoewel alle chaos volledig buiten Rick Tocchet om ging, was lang niet iedereen even gelukkig met zijn komst. Of – meer waarschijnlijk – met de manier waarop de organisatie zich toont de laatste tijd. De fans konden wel gelukkig zijn met ’t resultaat tegen de Chicago Blackhawks. Niet voor het eerst dit seizoen toonde Andrei Kuzmenko zijn klasse in dit duel. De 26-jarige rookie was belangrijk met 2 goals. Naast de Rus vonden ook Dakota Joshua, Sheldon Dries en Bo Horvat ’t net in deze met 5-2 gewonnen wedstrijd. Lang konden ze niet genieten van die zege, want een dag later gingen de Canucks keihard met 6-1 onderuit in Seattle.

RENTREE LETANG GOUD WAARD VOOR PENS

Kris Letang miste door blessureleed en trieste privéomstandigheden elf wedstrijden voor de Pittsburgh Penguins, maar deze week keerde de routinier terug in de line-up. Dit ging niet onopgemerkt voorbij, zoals de ontmoeting tussen Pittburgh en de Florida Panthers in z’n geheel bepaald niet onopgemerkt bleef. De Penguins hebben op dit moment een wildcard en dat is iets wat de Panthers heel graag willen. Paul Maurice en zijn mannen konden de twee punten heel goed gebruiken, maar mede door een uitblinkende Letang gingen die naar de Penguins.

Met een assist en een goal liet Letang al in de eerste periode van zich horen. Pittsburgh poetste een 2-0 achterstand weg in die 20 minuten en dat wegpoetsen moesten ze vaker deze avond. De wedstrijd schoot alle kanten op, maar na 60 minuten hadden de Panthers en Penguins de 12 goals gelijk verdeeld. Letang had inmiddels 3 punten achter zijn naam, maar de belangrijkste zou diep in OT volgen. Op aangeven van Sidney Crosby en Evgeni Malkin besliste Letang dit spektakelstuk met zijn tweede goal in het voordeel van de Penguins: 7-6.

BRUINS TIKKEN DE 80 AAN

Even. Heel even mochten de Montreal Canadiens deze week dromen van een enorme stunt tegen de aartsrivaal uit Boston. Kirby Dach zette de Habs halverwege de eerste periode op voorsprong, maar met zijn eerste treffer sinds 17 december stelde Taylor Hall vlotjes orde op zaken. Montreal kon ’t beste team in de NHL best lang bijbenen, maar in de slotminuten van de derde periode liep Boston uiteindelijk uit naar een zakelijke 4-2 overwinning.

Die vierde, een empty-netter, kwam op naam van David Pastrnak. De Tsjech zette daarmee de kroon op een bijzondere avond, want hij was als aangever al bij de eerste drie treffers betrokken geweest. Met deze overwinning verdiende Boston wederom twee punten en daarmee kwam hun totaal al op 80 te staan. De Bruins hadden daar slechts 47 wedstrijden voor nodig. Niet eerder in de geschiedenis van de NHL had een team zo weinig wedstrijden nodig om aan 80 punten te komen. Dit was voor Boston overigens ook de zesde overwinning op rij.

HISTORISCHE AVOND IN DENVER

In tegenstelling tot vorig seizoen zijn de Colorado Avalanche bezig aan een vrij anoniem seizoen. Helemaal terecht is dat niet. Nee, de titelhouder is niet zo dominant als in 2021-2022, maar dat ze nog altijd met speels gemak op weg zijn naar de play-offs is knap. In Denver stroomde de ziekenboeg vol met sterren, maar de overgebleven spelers deden hun werk naar behoren. Nu de sterspelers (op de weg) terug zijn, kan de rest van de League de borst nat maken. Deze week versloegen ze de Washington Capitals met 3-2 in wat toch wel een historische wedstrijd was.

Voor Jared Bednar was dit zijn 500e als head coach van de Avalanche. Dankzij de goals van Artturi Lehkonen, Andrew Cogliano en Alex Newhook boekte Bednar zijn 266e overwinning. Hij is daarmee nu de man met de meeste zeges als coach in de historie van deze franchise. Bednar staat er vanaf 2016-2017 aan het roer. Dat was nog niet alles, want Nathan MacKinnon was als aangever betrokken bij de openingstreffer van Lehkonen. De superster van de Avs bereikte daarmee de mijlpaal van 700 punten. Tot slot was dit de zesde overwinning op rij. Een zevende kwam er niet, want donderdag werd thuis met 3-5 van de Ducks verloren.

STREAKS

ISLANDERS VERLIEZEN CONTACT

Vol goede moed begonnen de Islanders en coach Lane Lambert aan hun poging de schande van vorig seizoen uit te wissen. Vooraf werden de Isles gezien als contender, maar al heel snel kon dat etiket van de ploeg worden gehaald. Dit seizoen ging het aanvankelijk best aardig. Dominant was het allerminst, maar een ticket voor het postseason leek er wel in te zitten. Leek, want in 2023 gaat het opnieuw helemaal mis. Lambert zag zijn ploeg slechts één van de laatste elf wedstrijden winnen en de play-offs zijn opnieuw heel ver weg.

Met een 21-14-2 record begon New York aan 2023, maar na de jaarwisseling gaat het van kwaad tot erger. Aan het begin van deze maand hadden ze een wildcard in handen. Niet stevig, maar wel in handen. Inmiddels zijn ze behoorlijk weggezakt en moeten ze 5 punten goed zien te maken. In de huidige vorm kunnen ze dat vergeten. De Isles werkten 13 wedstrijden af in 2023 en wonnen slechts 2 keer.

Afgelopen woensdag leden ze in Ottawa alweer de zesde nederlaag op rij. De Senators wonnen thuis met 2-1. Dat gebrek aan scorend vermogen is niet nieuw. Lambert zag z’n ploeg slechts 18 keer scoren in de laatste 11 wedstrijden. De powerplay helpt ook al niet. Op 10 januari scoorden ze hun laatste PPG en daarna zijn de Isles 0-for-20.

SABRES HAKEN AAN

In 2011 stonden de Buffalo Sabres voor het laatst in de play-offs. Daarna volgden jaren van teleurstellingen en vooral wanbeleid. Het is niet gezegd dat de huidige Sabres zomaar even ’t postseason halen, maar de toekomst ziet er wel prachtig uit voor deze franchise. Don Granato beschikt over een enorm jonge en talentvolle groep. Jeugd wil ook zeggen dat het vaak wisselvallig is, maar de laatste weken gooien de Sabres dat stempel van zich af.

Donderdag bracht Buffalo een bezoek aan één van de topteams in het westen en troffen ze in Connor Hellebuyck één van de beste goalies in de NHL. Rasmus Dahlin en consorten lieten zien dat er een bepaalde mate van groei in deze groep zit. In Winnipeg werden de Jets bij tijd en wijle weggespeeld door de Sabres. Met name de 0-2 van Tage Thompson was van grote schoonheid. De thuisploeg deed in de slotfase wat terug, maar kon niet voorkomen dat Buffalo met 3-2 won. Het was voor hen de zesde overwinning op rij en ze zijn Pittsburgh, dat de tweede wildcard in handen heeft, tot op twee punten genaderd.

BLUE JACKETS ZETTEN OILERS DE VOET DWARS

Een zevende overwinning op rij leek deze week een formaliteit voor de Edmonton Oilers. Connor McDavid en de zijnen hadden de koppositie in de Pacific in zicht en een overwinning op de matige Blue Jackets zou ervoor zorgen dat de druk verder werd opgevoerd. Met 36 SOG bezorgden de Oilers Joonas Korpisalo ook genoeg werk, maar de Finse goalie stond zijn mannetje.

Met zijn elfde van het seizoen dwong Kirill Marchenko in de derde periode een OT af. Daarin greep Kent Johnson de hoofdrol. De fifth-overall van de draft in 2021 had al 2 assists op zijn naam, maar met zijn negende van deze campagne zette de 20-jarige Canadees de kroon op ’t werk. Connor McDavid tilde met een assist zijn point streak naar 11 wedstrijden en staat inmiddels op 89 punten. Na 49 wedstrijden.

Cover photo: Christian Murdock/The Gazette

NFL 4-on-4: Championship Round, Stefon Diggs

0

Het mooiste weekend in het NFL-seizoen zit erop. De Divisional Round ligt achter ons en daar blikken onze redacteuren nog één keer op terug. Maar ze blikken ook vooruit, naar de Championship Round. Wie zal doorstoten naar de Super Bowl en wie blijft met lege handen achter? Tot slot passeert ook de woede uitbarsting van Stefon Diggs de revue. Hoe zwaar moeten we hier aan tillen? Je leest het hier!

1. De Divisional Round zit erop. Wat was voor jullie de mooiste wedstrijd van afgelopen weekend?

Marc Dorenbos: “Hoe kan het ook anders dan dat ik de Bengals @ de Bills noem. De dominantie aan beide kanten van de bal was iets waar ik enorm van genoot en ook niet per se had verwacht. Als Cincy zo speelt als afgelopen weekend hoeven ze voor niemand onder te doen in de NFL.”

Chris van Dijk: “Uiteindelijk was de laatste wedstrijd wel de leukste. Misschien aanvallend niet zo hoogstaand als verwacht, maar beide verdedigingen stonden als een huis en deze wedstrijd bleef hierdoor tot het einde spannend. Iets wat ik in de overige duels wel een beetje heb gemist.”

Luuk Dokter: “Nou, ik heb het dus liever niet over Bengals – Bills. Wat was dat een oorwassing. Hopelijk leidt het tot verbetering. Overigens heb ik wel het meest genoten van Cincy, als ik mijn Bills-bril, met heel veel moeite, afzet. Qua wedstrijd was 49ers – Cowboys het meest spannend, dus die kies ik. Ook was ik wel onder de indruk van de gehavende Mahomes die toch de overwinning over de streep trok.”

Toon Aerts: “Beide duels op zondag waren voor mij persoonlijk een fantastische ervaring, want ik mocht ze alle twee van commentaar voorzien voor televisie. Als ik van die twee wedstrijden er dan toch één moet kiezen, dan ga ik voor 49ers-Cowboys, vanwege de spanning en het hoge niveau.”

2. Tijd voor voorspellingen dan. Wie zal de NFC vertegenwoordigen in de Super Bowl?

Marc Dorenbos: “Ik vind dit een hele lastige. Voor mijn gevoel hebben de Eagles ietwat de overhand, maar als er een defensie is die hun aanval kan ontregelen is het die van de 49ers. Toch zet ik mijn geld op Philly. Eén ding weet ik zeker: Het gaat hoe dan ook smullen worden tussen deze twee powerhouses.”

Chris van Dijk: “Dit wordt een soort rematch van afgelopen zondag. Maar dan zijn de Phillies aanvallend en verdedigend net wat beter dan de Cowboys. Het enige waar ik me zorgen om maak, zijn de turnovers van de aanval. Die kwamen in de laatste weken van het reguliere seizoen ineens op. Als het lukt om de turnover battle niet te verliezen, gaan de Eagles naar de Super Bowl.”

Luuk Dokter: “De Eagles. Het is leuk geweest met Brock Purdy. Op een gegeven moment is het klaar voor Mister Irrelevant, ondanks alle wapens om hem heen. Vooral als de Eagles, met hoge kwaliteit aan elke kant van de bal, de volgende tegenstander zijn.”

Toon Aerts: “Ik ga hier voor de 49ers. Zowel op offense als op defense spelen ze zo’n beetje als een traag vooruit rijdende bulldozer, die traag maar gestaag de tegenstander plat drukt. Ik denk dat dat ook met de Eagles zal gebeuren. Het wordt een superspannend duel, dat uiteindelijk helemaal op het einde de richting van San Francisco zal vallen.”

3. Ook een voorspelling voor de AFC mag niet ontbreken. Gaan de Chiefs door of is het opnieuw aan de Bengals?

Marc Dorenbos: “Ik had hier als fan sowieso de Bengals gezegd, maar na het spel tegen de Bills en het feit dat Patrick Mahomes niet topfit gaat zijn, voelt dit ook gerechtvaardigd. De Bengals hebben nog niet verloren van de Chiefs zolang Joe Burrow en Mahomes tegen elkaar spelen en in die keren was Mahomes wel fit. Dus ik heb er alle vertrouwen in dat de Bengals voor het tweede jaar op rij richting de Super Bowl gaan!”

Chris van Dijk: “De Bengals zijn de afgelopen twee jaar steeds de underdog geweest in de play-offs. Ook tegen de Bills werden zij als de outsider gezien, wat ervoor zorgt dat ze vrijuit konden spelen. Door de blessure van Mahomes zijn de rollen nu omgedraaid. Iedereen verwacht dat de Bengals opnieuw naar de Super Bowl gaan. Kunnen ze met deze druk omgaan? Of weet Mahomes opnieuw voor magie te zorgen? Ik denk dat de Bengals het gaan redden, maar het gaat spannender worden dan mensen nu denken.”

Luuk Dokter: “Cincy. Tegen de Bills was het absolute dominantie. De high ankle sprain van Mahomes gaat KC de winst kosten. Sterker nog, ik zie ze een zelfde oorwassing krijgen als Buffalo.”

Toon Aerts: “Het is niet origineel, maar ook ik ga hier de Bengals callen. De blessure van Mahomes lijkt me te zwaar om te overwinnen. Bovendien zijn de Bengals sowieso al het zwarte beest van Mahomes en co. Ik denk dat Joe Burrow het opnieuw zal flikken en naar zijn tweede Super Bowl op rij zal gaan.”

4. Stefon Diggs was duidelijk boos over hoe de wedstrijd tussen de Bills en de Bengals verliep. Een storm in een glas water, of is hier meer aan de hand?

Marc Dorenbos: “Storm in een glas water. Diggs is een emotionele jongen en als je op zo’n manier verliest mag je wat mij betreft prima hartstikke kwaad worden. Bovendien zijn hij en Josh Allen beste maatjes dus ik denk echt dat daar niet zoveel aan de hand is.”

Chris van Dijk: “Het tekent een sportman dat ze balen van een nederlaag. Zeker in deze sport, waar je als receiver toch afhankelijk bent van je quarterback in hoeverre jij een belangrijke rol kunt spelen in een duel als dit. Opnieuw uitgeschakeld worden in de play-offs en dan maar vier catches hebben. Het zou raar zijn als Diggs blij zou zijn geweest met zijn wedstrijd. Dus een storm in een glas water.”

Luuk Dokter: “Storm in een glas water, maar niet helemaal. Het is het vierde jaar op rij dat ‘het’, de Super Bowl winnen, niet lukt. De laatste twee jaar waren het fantastische gevechten, maar dit jaar was het compleet falen aan beide kanten van de bal. Dat begint bij coaching en het roster. In het reguliere seizoen houdt het stand, maar in een echte krachtmeting is het niet voldoende. In de trenches delven de Bills het onderspit, defensief is er in de play-offs geen clutch gene en aanvallend is het te eendimensionaal. Er is geen run game en dit seizoen, zeker in de play-offs, geen short passing game. De problemen in Buffalo zijn te groot voor een team dat gezien wordt als contender. Allen kan het niet alleen.”

Toon Aerts: “Het verbaasde me toch hoe sterk Diggs van leer trok tegen zijn “beste maatje”. Niet vergeten dat hij in Minnesota ook zijn vertrek forceerde destijds. Hij gaf zelfs toe dat hij een slechte teammaat was geworden op het einde. Ik zeg niet dat dit nu ook zal gebeuren, maar de manier waarop hij stond te fulmineren langs de kant zet toch aan tot nadenken. Ik hoop maar voor het team dat ze dit snel binnenskamers oplossen.”


Lees hier een neerslag van de donkere jaren van de Indianapolis Colts na het pensioen van Andrew Luck.

Coverfoto: Bryan M. Bennett/Getty Images

Nuggets domineren, Pelicans en Grizzlies uit vorm

0

Het NBA-seizoen 2022-23 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.


15 JANUARI – 25 JANUARI


WESTERN CONFERENCE STAND
  1. Denver Nuggets 34-14
  2. Memphis Grizzlies 31-16
  3. Sacramento Kings 27-19
  4. New Orleans Pelicans 26-22
  5. Los Angeles Clippers 26-24
  6. Dallas Mavericks 25-24
  7. Phoenix Suns 25-24
  8. Utah Jazz 25-25
  9. Minnesota Timberwolves 24-25
  10. Golden State Warriors 23-24
  11. Oklahoma City Thunder 23-24
  12. Portland Trail Blazers 22-25
  13. Los Angeles Lakers 22-26
  14. San Antonio Spurs 14-33
  15. Houston Rockets 11-36

IN DE SPOTLIGHT


NUGGETS DOMINEREN CONFERENCE

De Nuggets hebben zichzelf vier wedstrijden los weten te spelen in de Western Conference, en deels is dit door een 9-1 record tijdens de laatste tien duels. Alleen de Oklahoma City Thunder bleken net wat te sterk (99-101), maar daarvoor hadden de Nuggets negen duels op rij gewonnen. Nikola Jokic noteert gemiddeld bijna een triple double en staat hoog in de MVP-lijstjes. Het laatste duel, tegen de Pelicans, werd met 99-98 gewonnen

SUNS IN VORM

Achter de Nuggets is het echter al het gehele seizoen stuivertje wisselen, en de Phoenix Suns zijn nu weer het team dat in vorm is. Met de terugkeer van Cameron Johnson kreeg het team een belangrijke speler terug. De Suns zijn met een winning streak bezig van vier wedstrijden en stijgen zo snel in de standings. De Nets, Pacers, Grizzlies en Hornets werden allemaal in Phoenix verslagen, met het duel tegen de Grizzlies als meest spectaculaire (112-110).


DE TEGENVALLER


PELICANS STORTEN IN

De Pelicans, die deze week Brandon Ingram terug gaan krijgen van een blessure en Zion Williamson nog twee weken moeten missen, hielden lang zonder twee van hun sterspelers stand. De afgelopen week ging het echter mis. Het team uit New Orleans is de aansluiting met de Nuggets en de Grizzlies kwijt in het westen, en dit komt vooral door een losing stream van vijf duels. Er werd verloren van de Cavaliers, Heat, Magic, Heat en Nuggets. Vooral de nederlaag tegen de Magic zal pijn doen bij de Pelicans.

DRIE NEDERLAGEN OP RIJ VOOR GRIZZLIES

De Grizzlies zien de Nuggets echter ook aan de horizon verdwijnen. Dit komt, gecombineerd met de reeks aan zeges van de Nuggets, door een losing streak van de Grizzlies. Na een winning stream van elf duels zijn de Grizzlies nu bezig met een losing streak van drie duels. Er werd verloren van de Lakers, Suns en Kings. Daardoor hebben de Nuggets nu een voorsprong genomen en moeten de Grizzlies weer een beetje achter zich kijken.


SPELER VAN DE WEEK


De SportAmerika Speler van de week is geworden: LeBron James. De Lakers gingen 3-2 deze week, maar James was in uitstekende vorm. James scoorde 48 punten, 32 punten, 23 punten, 37 punten en 46 punten deze week en zorgde hoogstpersoonlijk voor de zege van de Lakers tegen de Rockets, Grizzlies en Trail Blazers. Er werd wel verloren van de Clippers en Kings.


VOORUITBLIK


De Mavericks en Suns komen elkaar deze week tegen, terwijl ook de Mavericks en Jazz elkaar deze week tegen gaan komen. De absolute kraker is echter het duel tussen de Nuggets en Pelicans van begin volgende week. Verder is het qua matchups niet erg indrukwekkend, deels ook omdat de teams zo dicht in de buurt van elkaar zitten.

Foto: Ethan Mito/Clarkson Creative/Getty Images

NHL At The Rink: Life after ‘Ovi’ in de Capital

0

Vanaf het seizoen 2022 – 2023 introduceert SportAmerika een nieuwe, vaste rubriek op woensdag: NHL At The Rink. Roemrijke jaargangen, prospects, Farm reports en nog veel meer onderwerpen zullen de revue uitgebreid passeren. Na de feestdagen en een drukke openingsweek van 2023, vanaf vandaag weer elke woensdag op SportAmerika te vinden. Voor de kerst las je over de Remontada in New York, waar een brief aan de fans alles veranderde. Vandaag belichten we Washington Capitals, die met het Farm System (de komende jaren) niet bepaald in de slappe was zitten. Is er leven na ‘Ovi’? Kun je dansen op de maan?

Het was een oerkreet, zoals een oerkreet in het woordenboek geschreven staat. Na jaren van kritiek, vraagtekens en twijfels vanuit de media (maar ook zeker de fanschare) werd de droom van Washington en Alex Ovechkin op 8 juni 2018 werkelijkheid. De first-overall pick van 2004 kreeg in de aanloop naar “zijn” moment behoorlijk wat te verduren.

Het openlijk sympathiseren van Vladimir Poetin werd de sterforward niet altijd in dank afgenomen – iets wat met de huidige situatie nog gevoeliger is geworden –, maar bovendien verloor de winger op tienjarige leeftijd zijn broer Sergei aan de gevolgen van een auto-ongeluk.

Het generationele talent werd in de jaren voor zijn glorieuze triomftocht veelvuldig vergeleken met Dan Marino (NFL), Ted Williams (MLB) en Karl Malone (NBA): Allen spelers met exceptionele kwaliteiten, maar zonder een felbegeerde titel achter hun naam. Ondanks het feit dat een titelloos bestaan niets af zou doen aan de status van Ovechkin, werd met de winst van de Cup het “maar” definitief vaarwel gezegd.

‘HET SEIZOEN VAN DE VERANDERINGEN’

Het seizoen 2017 – 2018 begon eigenlijk al op 22 juni 2016. Op het hoofkwartier van de NHL in New York werd definitief het akkoord gegeven voor de toevoeging van een nieuwe franchise in de National Hockey League. Onder leiding van Bill Foley stak een groep investeerders de hoofden bij elkaar en uit de talloze meetings die erop volgden werd op 22 november 2016 het stempel op ‘Vegas Golden Knights’ gedrukt.

Voor GM Brian MacLellan was het een drukke zomer in 2017. Met een behoorlijk aantal Free Agents op het roster was het zorgen voor een adequate besteding van de cap space. MacLellan liet er geen gras over groeien en hield eind juni reeds T.J. Oshie acht jaar langer aan boord. Een kleine week later volgde Evgeny Kutznetsov, die met $62.4 miljoen dollar — $7.8 miljoen AAV – achter ‘Ovi’ de best betaalde speler werd. Toch moesten de fans in Washington ook behoorlijk slikken, toen bleek dat zowel Karl Alzner (Montreal Canadiens), Kevin Shattenkirk (New York Rangers), als Justin Williams (Carolina Hurricanes) de deuren van de hernoemde Capital One Arena achter zich dicht trokken.

ALS EEN DIESEL OP GANG

De winnende campagne begon echter allesbehalve voortvarend. In het preseason won de ploeg van head coach Barry Trotz geen enkele wedstrijd in eigen huis en liep het ook in de openingsmaand oktober nog niet bepaald van een leien dakje in de ‘Capital’. Met een 5-6-1 record en slechts één thuisoverwinning bezetten de Caps een teleurstellende zesde plaats in de divisie.

Hoe anders hing de vlag er na de jaarwisseling voor. Met onder meer een ´ge-upspicete´ Andre Burakovsky en first-round pick Jakub Vrana kreeg Trotz vanaf november de puzzelstukjes op de juiste plaats. Na een 9-5-0 record in november, kwamen de Capitals in december pas echt op stoom. Met een perfect score in eigen huis (8-0-0) en een 10-2-2 record was de ploeg van Trotz plotseling de trotse koploper in de divisie en aan MacLellan de taak om tijdens de Trade Deadline het gaspedaal nog eens dieper in te drukken.

De toevoeging van onder andere Michael Kempny (Chicago Blackhawks) en Jakub Jerabek (Montreal Canadiens) én de verlenging van Lars Eller bleek het ontbrekende puzzelstukje voor Trotz en consorten. De hoofdstedelingen bleken in maart en april met een 13-5-0 record ongenaakbaar en met 105 punten wonnen ze — voor het derde jaar op rij — de ijzersterk gevulde Metropolitan Division.

SPROOKJE VEGAS INGERUILD VOOR JONGENSBOEK OVECHKIN

Het was voor de fans in Washington even slikken toen ze in de “playoff amuse” na 120 minuten ijshockey tegen Columbus Blue Jackets een 2-0 achterstand op de het scorebord zagen staan. Dat Lars Eller in Game 3 in 2OT de overwinning uit het vuur sleepte, was het startschot voor de winnende campagne. Onder leiding van het “magical trio” Evgeny Kuznetsov, Alex Ovechkin en Nicklas Backstrom werden achtereenvolgens Columbus (4-2), Pittsburgh (4-2) en Tampa Bay (4-3) verslagen.

Dat het op voorhand al een historische finale tussen Vegas Golden Knights en Washington Capitals ging zijn was duidelijk. De Caps drongen voor het eerst sinds 1998 weer eens door tot zowel de Conference Final, als de Stanley Cup Final. Newby Vegas Golden Knights drong voor het eerst sinds de NHL Expansion in 1967 direct in het openingsjaar door tot de finale.

Met het thuisvoordeel voor Vegas Golden Knights (109 om 105 punten) werd het publiek direct op spektakel getrakteerd (4-6). Of deze nederlaag het laatste stukje rode lap op de stier Washington was, weten zelfs de meest doorgevoerde Caps-fans niet. Feit is wel dat vanaf die openingswedstrijd er geen moment meer getwijfeld kon worden aan de verwezenlijking van de ultieme droom van ‘Ovi’. In de beslissende Game 5 trok de Rus met nog 0,6 seconden (face-off) zijn helm van zijn gezicht en hield zijn emoties niet meer onder controle. ‘The Dream of Red, White and Blue just came true’.

BACK ON EARTH

Het jaar van de ultieme glorie ligt inmiddels op een paar maanden na vijf jaar achter ons. In onze NHL PowerPlay Podcast waren we er al eens eerder vrij duidelijk over: De jaren beginnen voor ‘Ovi’ en consorten langzaamaan te tellen en met een (op zijn zachtst gezegd) meer dan eigenwijze GM in de persoon van Brian MacLellan zal er de komende jaren geen sprake zijn van de CTRL-ALT-REBUILD modus, waar collega Jeff Gorton in 2018 de fans in New York mee “verblijdde”. Sterker nog, het schoonvegen van het roster gaat volgens MacLellan pas gebeuren op het moment dat ‘Ovi’ zijn spullen aan de wilgen gaat hangen.

Toegegeven, de voorbije “window-jaren” waren de Capitals een vaste klant in de play-offs: Met uitzondering van het seizoen 2013 – 2014 behaalden de ‘Caps’ in iedere jaargang het seizoenstoetje. Hoe je het ook went of keert, die verandering zit er met zekerheid aan te komen. Op het moment van schrijven is de gehele (fitte) blue-line aan het einde van het seizoen 2022 – 2023 Free Agent, en gloreert ook de aanvalslinie in aflopende contracten. Ondanks het feit dat ook het Farm System niet gloreert in high-end prospects, zijn er toch een aantal namen die op termijn een vaste gast op het Washington roster zullen zijn.

NIET DIEP, WEL GEVARIEERD

De laatste speler die Washington Capitals in de top vijftien van de NHL Entry Draft binnenharkte dateert van 2014. Huidig Detroit Red Wing Jakub Vrana werd als dertiende overall door de hoofdstedelingen opgepikt. Niet alleen het feit dat Vrana inmiddels elders actief is, maar bovendien de “reality-check” voor fans: Laatste top vijftien pick in 2014. Jakub Vrana. Elders actief.

Aan de andere kant zijn er wel een aantal namen zich voorzichtig aan het settelen op het roster van head coach Peter Laviolette. Martin Fehervary en Connor McMichael hebben zich beide een plekje in de kleedkamer van de hoofdmacht verschaft en de naar Winnipeg Jets vertrokken Axel Jonsson-Fjällby (claimed waivers) was eveneens een gevestigde naam. Werpen we een blik op het huidige Farm System dan valt vooral de veelzijdigheid aan prospects op. In de top tien aan NHL-kanshebbers is er op iedere linie wel een speler te ontdekken.

Tussen de palen beschikt men de komende jaren normaal gesproken over de diensten van Darcy Kuemper. De 32-jarige Canadees tekende na zijn winstcampagne met Colorado Avalanche afgelopen zomer als Free Agent een vijfjarige deal — $26,5 miljoen –, die hem tot en met het seizoen 2026 – 2027 aan de oostkust van de VS houdt.

Naast huidig backup Charlie Lindgren is het goalie Clay Stevenson die kan gaan uitgroeien tot NHL-materiaal. De 23-jarige goalie van South Carolina Stingrays (ECHL) tekende afgelopen maart — mede door een ijzersterk seizoen in de NCAA (.922 sv% en 2.70 GAA) — als ongedrafte speler een tweejarig Entry-Level Contract.

BLUE-LINE MET EEN ABONNEMENT OP DE ZIEKENBOEG

Brent Jonhson, Ryan Chesley en Vincent Iorio zijn de prospects met de meeste upside op de blue-line. Johnson werd in 2021 na een breakout campagne in de USHL in de derde ronde van de Entry Draft opgepikt. Bijzonder knap na een heftige schouderoperatie die hem meer dan een jaar aan de kant hield. Nog zonder ELC op zak heeft de kleine blue-liner (1.77 meter) echter geen reden tot zorgen. Met zijn fysieke en defensief sterke spel is de Amerikaan op termijn een nuttige NHL speler.

Ryan Chesley is geen onbekende voor de trouwe SportAmerika volger. In aanloop naar de 2022 Entry Draft presenteerden we onze top 32 prospects, waar ook Ryan Chesley deel van uitmaakte. Uiteindelijk werd de protégé van het USNTDP in de tweede ronde door Washington Capitals gedraft en dit mag met recht een steal genoemd worden. Bij de University of Minnesota (NCAA) moet de Amerikaan nog zijn weg vinden, maar herbergt hij dusdanige kwaliteiten dat dit er vroeg of laat uit zal en gaan komen.

PLEISTERS OP WONDEN

Van de vier potentiële blue-liners is Ryan Chesley overigens de enige zonder fysieke ongemakken. Vincent Iorio en Alexander Alexeyev maken het kwartet compleet, maar gloreren ook in blessures en operaties. De 23-jarige Alexeyev werd in 2018 als 31e overall gedraft en werd afgelopen zomer net als Johnson geholpen aan de schouder en miste hierdoor vier tot vijf maanden van het seizoen. Bovendien werd ‘AA’ in de pikorde voorbij gestreeft door Fehervary en is het ook nog eens het laatste jaar van zijn ELC. Toch heeft hij voldoende upside om het (nog) te maken in de NHL, want feit blijft wel dat de Rus “al” 23 jaar is.

Ook Vincent Iorio heeft een abonnement op blessures. De Canadees dateert van de tweede ronde in de 2021 Entry Draft, maar mist geregeld wedstrijden door kleine pijntjes. Toch heeft men in Washington vertrouwen in de 20-jarige Canadees. Afgelopen seizoen noteerde de blue-liner namens Brandon Wheat Kings 44 punten (elf goals, 33 assists) in 60 wedstrijden en is vooral zijn aanvallende inbreng te spiegelen aan die van John Klingberg (Powerplay bingo!).

AANVALSLINIE MEESTE UPSIDE

Met de reeds aanwezige Connor McMichael zijn er echter nog een aantal noemenswaardige prospects in het Farm System terug te vinden. Na het vertrek van Brett Leason naar Anaheim Ducks (claimed waivers) zijn alle ogen gericht op Alexi Protas, Ivan Miroshnichenko en oogappel Hendrix Lapierre.

Of je Alexi Protas nog een prospect mag noemen is de grote vraag. Mede door de blessures van Tom Wilson, Nicklas Backstrom en Carl Hagelin zwierf de centre het voorbije seizoen tussen de AHL en de NHL en noteerde in 33 optredens voor de ‘Caps’ negen punten (drie goals, zes assists). De boomlange Protas (1.97 meter) werd in 2019 in de derde ronde van de Entry Draft naar Washington gehaald en groeide van “regular” uit tot een prospect met veel upside. Met zijn reeds opgedane ervaring een welkome toevoeging aan het verouderende roster.

Het verhaal Miroshnichenko kent een treurige stand van zaken. Hodgkin Lymfoom werd de diagnose in maart vorig jaar, toen de Rus op het punt stond de oversteek naar Noord-Amerika te maken. Desondanks pikten de ‘Caps’ hem als twintigste overall op. Als de 18-jarige winger ook maar in de buurt komt van zijn potentie, die hij voor de diagnose liet zien, blijft de status superster ook na het pensioen van Ovechkin aan een Rus kleven.

Toch is Hendrix Lapierre de beoogde oogappel in de hoofdstad van de VS. De 20-jarige centre maakte vorig seizoen al voor het eerst zijn opwachting in de NHL en noteerde direct zijn eerste treffer. De terugkeer naar de QMJHL liet qua performance wat te wensen over, maar desondanks eindigde de Canadees met 51 punten (21 goals, 30 assists) in 40 wedstrijden. Als je de skills van de centre moet spiegelen aan een gevestigde naam in de NHL, hebben ze een Jonathan Toews 2.0 te pakken in Washington.

FINGERS CROSSED

Met zijn 37 jaar is Ovechkin nog zo fit als een jonge god. Maar Vadertje tijd zal de Rus hoe dan ook een keer inhalen. Als dat moment arriveert, zullen de bovengenoemde prospects het gapende gat op moeten vullen. Of ze allen uit gaan groeien tot een volwaardig NHL speler is een utopie, dus de barre jaren in Washington zullen ongetwijfeld een keer voorbij gaan komen.

Hopelijk gaat bij Brian MacLellan het retool lampje snel een keer branden. Want ook het sprookje Ovechkin kent een einde.

Coverfoto: Stephen R. Sylvanie/USA Today Sports

They see him Rolen: Scott Rolen verkozen tot Hall of Fame

0

Slechts één speler van de ballot van 2023 haalde dit jaar genoeg stemmen om zichzelf vanaf nu een Hall of Famer te mogen noemen. Scott Rolen werd met 76.3% van de stemmen verkozen en is daarmee pas de achttiende derdehonkman in de geschiedenis die Cooperstown haalt. Rolen is de eerste derdehonkman sinds Chipper Jones in 2018 werd toegelaten.

Scott Bruce Rolen werd op 4 april, 1975 in Evansville, IN geboren. In de amateur draft van 1993 werd hij opgepikt door de Philadelphia Phillies en binnen drie jaar speelde hij in MLB. Hij won Rookie of the Year, acht Gold Gloves, één Silver Slugger, werd zeven keer uitgeroepen tot All Star en in 2006 won hij een World Series ring. Dit alles terwijl een statline had van .281/.364/.490 en 316 homeruns. 76.3% van de stemmen of 297 stemmen waren genoeg om toegelaten te worden tot Cooperstown.

EEN VAN DE BESTE VAN ZIJN GENERATIE

De statistieken liegen niet over Rolen. Hij is slechts één van zeven derdehonkmannen die in de moderne tijd van het honkballen 1200+ runs en 1200+ RBI’s behaalde. De andere namen zijn Adrian Beltre, George Brett, Chipper Jones, Eddie Mathews, Brooks Robinson en Mike Schmidt. Ook is hij in de geschiedenis van de sport de vierde derdehonkman als het gaat om gewonnen Gold Gloves. Alleen Brooks Robinson (16 GG), Nolan Arenado (10 GG) en Mike Schmidt (10 GG) deden het beter dan hij.

Rolen is pas de achttiende derdehonkman die toegelaten wordt tot de Hall of Fame. Hiermee is deze positie de laagst bezette positie in Cooperstown. Via de BBWAA-stemming is Rolen ook pas de negende speler die Cooperstown in gestemd is met genoeg stemmen. Sinds 2000 waren er slechts twee anderen succesvol vanaf het derde honk. Chipper Jones haalde in 2018 genoeg stemmen en Wade Boggs werd in 2005 verkozen tot Cooperstown.

ENORME GROEI

De selectie van Rolen komt niet geheel uit de lucht vallen. 2018 was het eerste jaar dat hij op het ballot verscheen en toen kreeg hij slechts 10.2% van de stemmen. Het jaar erna groeide dit enigszins naar 17.2% om in 2020 te verdubbelen naar 35.2%. Deze groei zou aanhouden, want in 2021 stond de teller op 52.9% en in 2022 op 63.2%.

Rolen maakte een drastische groei mee. Daarmee is hij pas de eerste speler in de geschiedenis van het stemmen van de BBWAA die minder dan 15% stemmen had op zijn eerste ballot en uiteindelijk toch de Hall ingestemd is.

CLOSE CALL

Naast Scott Rolen waren er ook nog een paar anderen dichtbij Cooperstown. Todd Helton kwam 2.8% van de stemmen tekort en bleef hangen op 72.2%. Billy Wagner haalde het ook net niet door te blijven hangen op 265 stemmen, ofwel 68.1%. Wel vlogen de beide spelers omhoog in de eindresultaten, wat hun toekomst rooskleurig kleurt.

Koninkrijksspeler Andruw Jones kwam wederom een stapje dichterbij. In zijn zesde jaar op het ballot kwam hij tot 226 stemmen, ofwel 58.1% van de stemmen. Op het ballot van 2022 behaalde de ‘Curaçao Kid’ nog 41.1% van de stemmen. Met nog drie jaar te gaan op het ballot van de Hall of Fame gaat het er toch naar uitzien dat een verkiezing voor Andruw niet onmogelijk is.

OP HERHALING

In 2024 mag een aardige lijst spelers zich opnieuw tot de genomineerden rekenen. Zij behaalden tenminste 5% van de stemmen en krijgen dus nog een kans. Gary Sheffield (55%), Carlos Beltran (46,5%), Alex Rodriguez (35,7%), Manny Ramirez (33,2%), Omar Vizquel (19,5%), Andy Pettitte (17%), Bobby Abreu (15,4%), Jimmy Rollins (12,9%), Mark Buehrle (10,8%), Francisco Rodriguez (10,8%) en Torii Hunter (6,9%) mogen volgend jaar op herhaling.

Van dit gezelschap lijdt alleen Gary Sheffield onder tijdsdruk. Hij staat volgend jaar voor de tiende en laatste keer op het stembiljet. Met nog 20% te gaan heeft hij een Larry Walkeriaanse sprong nodig om alsnog de Hall te halen. Walker steeg in zijn laatste jaar op de ballot van 54% naar 76%. Voor Sheffield lijkt dit, gezien zijn dopingverleden, lastiger.

Ook voor Alex Rodriguez en Manny Ramirez begint het een moeilijk verhaal te worden. Beide notoire steroïdengebruikers stegen marginaal ten opzichte van vorig jaar en blijven ver achter de benodigde percentages. Omar Vizquel’s vrije val zet keihard door. Sinds 2020 verloor de kortestop, die beschuldigd is van allerlei wangedrag, maar liefst 33% van de stemmen.

Het verhaal lijkt voor Andy Pettitte (van 10 naar 17%), Bobby Abreu (een verdubbeling naar 15,4%) en Mark Buehrle (van 5,8 naar 10,8%) veel positiever. Hoewel er natuurlijk grotere sprongen nodig zijn hebben de drie nog genoeg jaren over om stemmers voor zich te blijven winnen. Ook Carlos Beltran en Francisco Rodriguez debuteerden verdienstelijk genoeg om te monitoren voor volgend jaar. Jimmy Rollins boekte weinig winst, maar wie weet wat de komst van zijn maatje Chase Utley volgend seizoen doet.

KANS VERKEKEN

Voor slechts één man was het zijn tiende en laatste jaar op het ballot. Jeff Kent behaalde 46.5% van de stemmen en kwam daardoor te kort voor Cooperstown. De tweedehonkman die de meeste homeruns sloeg van iedereen op die positie (377) zag zijn stemtotaal wel groeien met 13.8% ten opzichte van vorig jaar. Toch bleek het niet genoeg en dus treedt de MVP van 2000 niet toe tot Cooperstown.

Naast Kent keren twaalf andere spelers niet terug na het niet behalen van de benodigde 5% om nog een jaar op de ballot te verschijnen. Bronson Arroyo, R.A. Dickey, John Lackey, Mike Napoli en Huston Street kregen alleen één stem. Matt Cain, Jacoby Ellsbury, Andre Ethier, J.J. Hardy, Jhonny Peralta, Jered Weaver en Jayson Werth deden het nog slechter en behaalden nul stemmen. Allen zullen op het ballot van 2024 niet meer terug te vinden zijn.

VERS BLOED

Op het ballot van volgend jaar kunnen zomaar meerdere kanshebbers toegevoegd worden. Naar alle waarschijnlijkheid zullen Adrian Beltre, Matt Holliday, Chase Utley en Joe Mauer op de lijst staan. Zij zullen niet alleen zijn, maar het is even wachten tot het echte ballot verschijnt voor de grootste kanshebbers eruit gepikt kunnen worden. Echter, het ziet er naar uit dat er mooie stemrondes aan zitten te komen.

Coverfoto: Elsa