Home Blog Pagina 179

NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

Hans Mulder
-
0
NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

Met nog twee weken te gaan tot de trade deadline besloten de Kings en Red Wings sterkhouders langer vast te leggen. In Arizona en Columbus pakten ze het heel anders aan en werden Jakob Chychrun en Vladislav Gavrikov juist buiten de line-up gehouden. De Red Wings komen we vaker tegen, want de mannen van Derek Lalonde zijn de laatste tijd uitstekend bezig.

TRADES & CONTRACTS

ANDERSON EN MAATA HONKVAST

Mikey Anderson heeft zich in korte tijd opgewerkt tot één van de steunpilaren van de LA Kings. Deze week volgde voor de 23-jarige blueliner de waardering die hij verdiende. Anderson zette zijn krabbel onder een contract dat hem tot de zomer van 2031 in Los Angeles houdt en de verdediger gaat jaarlijks $ 4.1 miljoen verdienen.

Met deze zet leggen de Kings een defensief sterke speler voor jaren vast. Zijn 2 goals in 55 wedstrijden zeggen dat Anderson het niet van zijn offensieve kwaliteiten moet hebben, maar defensief is hij het cement tussen de stenen. Op termijn zou hij ook zomaar de “C” van Anze Kopitar over kunnen nemen.

Ook in Detroit roken ze de geur van verse inkt. Daar werd het contract met Olli Maata met twee seizoenen verlengd tot de zomer van 2025. De 28-jarige Fin was lang één van de gezichten van de blauwe lijn in Pittsburgh, maar na een jaartje Chicago streek Maata afgelopen zomer neer in Motown.

Financieel gaat de Fin er aardig op vooruit, want de Red Wings betalen hem de komende seizoenen $ 3 miljoen per jaar. Dit jaar moest hij het voor $ 2.2 miljoen doen. Net als Anderson is Maata ook geen speler die de punten aaneenrijgt, maar voornamelijk zijn defensieve taken prima uitvoert.

CHYCHRUN EN GAVRIKOV IN DE WACHTKAMER

De één wordt al ruim een jaar in verband gebracht met verschillende trades. De ander vloog aardig onder de radar, maar daar kwam deze week opeens verandering in. Jakob Chychrun is voor veel contenders een welkome versterking. Eigenlijk duikt de naam van de blueliner al sinds het offseason van 2021-2022 op in diverse geruchten.

Deze week leek er eindelijk schot in de zaak te komen toen de Arizona Coyotes hem uit de line-up hielden in verband met een mogelijk trade. De Kings werden genoemd als bestemming, maar voorlopig wacht Chychrun, die nog een doorlopend contract heeft, nog altijd op het verlossende telefoontje.

Vladislav Gavrikov speelde dit seizoen gewoon zijn wedstrijden voor de Columbus Blue Jackets. Dat hij dit goed deed, bleef niet onopgemerkt in de NHL. Het contract van de nummer 159 uit de draft van 2015 loopt deze zomer wel af, waardoor de defensief ingestelde Gavrikov erg interessant is voor clubs op zoek naar een goede verdediger.

Met 3 goals en 7 assists moet de Rus het niet van zijn aanvallende kwaliteiten hebben, maar defense wins tenslotte championships. Ook hij werd eerder deze week uit de line-up gehaald in afwachting van een trade. Die er overigens nog altijd niet is. Net als bij Chychrun behoren LA, Edmonton, Toronto, Buffalo en Washington tot de gegadigden. Zonder hun blueliner waren de Jackets donderdag overigens verrassend met 3-1 te sterk voor de Jets.

OFF-SIDE

WIFI LIGT ER VOORLOPIG UIT

Voor de Montreal Canadiens telt alleen nog de stand in de kelder van de NHL. Hun rol is al heel lang uitgespeeld als het gaat om de play-offs en een lage klassering kan de traditieclub zomaar een prachtige pick tijdens de draft in de schoot werpen. Dat ze het voorlopig zonder Arber Xhekaj moeten stellen, doet met het oog op de resultaten dan ook geen pijn. De 22-jarige rookie met Kosovaarse roots en de bijzondere bijnaam Wifi liep zondag tegen de Oilers een upper-body injury op en wordt niet snel terugverwacht.

Xhekaj greep naar zijn schouder in het door Montreal met 6-2 gewonnen duel. Pas een paar dagen later kwam de club met een update en die lijkt voor de jonge blueliner niet al te positief. Voor Xhekaj zelf is het een flinke tegenvaller. Hij begon als grote (undrafted) onbekende aan dit seizoen, maar naast zijn 5 goals en 13 punten is Xhekaj ook belangrijk vanwege zijn manier van spelen. De verdediger beschikt over een aanstekelijk fanatisme en schroomt niet voorop te gaan in de strijd. Na Cole Caufield en Juarj Slafkovsky is hij al wel de derde vaste waarde die wegvalt uit de line-up.

OVECHKIN VERLAAT WASHINGTON VANWEGE OVERLIJDEN VADER

Vanwege trieste familieomstandigheden zal Alex Ovechkin even niet in actie komen voor de Washington Capitals. Woensdag deelde de Rus mee dat zijn vader Mikhail op 71-jarige leeftijd is overleden. Een dag eerder had Alex Ovechkin zijn teamgenoten al even toegesproken. Mikhail Ovechkin, voormalig profvoetballer in de Sovjet-Unie, kampte al enige tijd met gezondheidsproblemen. Om die reden kon hij de laatste jaren ook geen wedstrijden van zijn zoon bezoeken in de VS.

De 37-jarige Alex Ovechkin krijgt van zijn club alle tijd om dit verlies te verwerken. Sportief betekent dit voor de Capitals een flinke aderlating, want in de strijd om de wildcards hebben ze hun topscorer hard nodig. Met 32 goals en 22 assists in 54 wedstrijden is de productie van The Gr8 Eight ook dit seizoen weer ongekend.

VRANA VERVANGT GEBLESSEERDE RAYMOND

Is het een serieuze kans op eerherstel of een noodzakelijk kwaad? Jakub Vrana is terug bij de hoofdmacht van de Detroit Red Wings nadat hij in januari via waivers bij de Grand Rapid Griffins terecht was gekomen. Dat de voormalig goalgetter een kans krijgt, kan bijna niet los worden gezien van de blessure van Lucas Raymond. De 20-jarige winger werd deze week op de IR gezet met een lower-body injury en Vrana was zijn logische vervanger. Het is nog niet duidelijk hoe lang Raymond (15G, 18A) uit de roulatie is.

Na een moeizame start in de AHL begon Vrana de laatste weken beter te draaien. Met 6 goals en 10 punten in de laatste 9 wedstrijden verdient hij een nieuwe kans in Detroit. De Tsjech was vorig seizoen nog goed voor 13 goals in 26 wedstrijden, maar door verschillende omstandigheden moest hij het deze jaargang doen met slechts 2 optredens in de NHL. Steve Yzerman zal hopen op een getergde Vrana. Niet alleen helpt dit de Red Wings in de strijd om een wildcard, maar mogelijk wordt de aanvaller dan ook weer interessant met het oog op de trade deadline op 3 maart.

DE EERSTE…

JARVIS LEIDT CANES MET HATTRICK VOORBIJ HABS

De Boston Bruins zijn de grens van 40 overwinningen inmiddels gepasseerd. Hun 5-0 zege op Nashville donderdag was alweer de 41e van dit seizoen. In de slipstream van de B’s zijn ook de Carolina Hurricanes onwaarschijnlijk sterk bezig. Zij hadden tegen de Montreal Canadiens aan een tussensprint in de derde periode genoeg om uiteindelijk met 6-2 te winnen. Niet voor het eerst speelde Seth Jarvis een belangrijke rol bij Carolina. Wel voor het eerst tekende de pas 21-jarige aanvaller voor een hattrick in de NHL. Hij had daar 122 wedstrijden voor nodig.

Na een moeizaam begin van het seizoen draait ’t team uit Raleigh inmiddels op volle toeren. Carolina verloor 11 van de eerste 21 wedstrijden, maar na 25 november leden ze nog maar 7 nederlagen. Hun goede prestaties hopen ze zaterdag in de openlucht een vervolg te geven. In het kader van de Stadium Series ontvangen ze in het Carter-Finley Stadium van de NC State Wolfpack de Washington Capitals. Voor Carolina is het de eerste outdoorgame in de historie.

STREAKS

RANGERS AAN DE MACHT?

Hebben Chris Drury en de New York Rangers na de komst van Vladimir Tarasenko het stuur in handen in de Eastern Conference? Het zou zomaar kunnen! De Blueshirts waren al aardig bezig voor Tarasenko aan het roster werd toegevoegd, maar sinds diens debuut lijkt ’t schier onmogelijk deze ploeg te kloppen. New York is momenteel bezig aan een knappe 6-game winning streak. Daarmee zijn ze nog één overwinning verwijderd van een evenaring van het seizoensrecord dat in december op zeven achtereenvolgende overwinningen werd gezet.

Afgelopen zaterdag maakten de Hurricanes al kennis met de kracht van dit New York en woensdag was het opnieuw de beurt aan de Canucks. Vorige week werd Vancouver in het eigen MSG al met 4-3 verslagen in wat achteraf de laatste wedstrijd zonder Tarasenko was. In het westen van Canada was het verschil tussen de teams veel groter. De Rangers wonnen met 6-3 en kruisen in de nacht van vrijdag op zaterdag (Nederlandse tijd) de degens met Edmonton.

Het was in Vancouver overigens ook de derde keer op rij dat de Rangers zes keer scoorden. Door het aantrekken van Tarasenko heeft GM Drury zijn coach misschien wel de diepste aanval in het oosten (of de NHL?) in handen gegeven.

BUFFALO WINT WEER EENS

In Buffalo hopen ze zich voor het eerst sinds 2011 weer eens te plaatsen voor het postseason, maar een voorwaarde daarvoor is dat er gewonnen moet worden. En daar hadden de Sabres de laatste tijd wat moeite mee. Waar ze in januari niet te kloppen leken en vijf wedstrijden op rij wonnen, daar werd die winning streak in februari teniet gedaan door er vier op rij te verliezen. Met name de nederlagen tegen Carolina (1-7) en Calgary (2-7) deden pijn. In Anaheim vonden ze echter een medicijn voor hun klachten.

De Ducks sputterden wat tegen in de tweede periode, maar de aanvallende kwaliteit van de Sabres gaf uiteindelijk de doorslag. Met 7-3 werd deze uitwedstrijd relatief eenvoudig gewonnen. Waar Buffalo een einde maakte aan de 4-game losing streak, daar betekende ’t voor Anaheim de derde nederlaag op rij.

RED HOT WINGS

In de Atlantic Division zijn er meer teams in vorm. Zo hebben de Detroit Red Wings een aardige inhaalslag gemaakt door de laatste vijf duels op rij te winnen. Dylan Larkin is daar één van de drijvende krachten. De captain van de Red Wings scoorde 6 keer in vier wedstrijden en zag donderdag in Calgary die streak eindigen. Met 3 assists was Larkin echter van grote waarde in de met 5-2 gewonnen ontmoeting. Tijdens deze 5-game winning streak staat de captain nu op 11 punten.

Detroit heeft de wildcards inmiddels in zicht, maar dat geldt ook voor de Panthers. Zij versloegen donderdag de Capitals, die hun derde nederlaag op rij leden. Mede dankzij een goal en 2 assists van Anton Lundell zegevierden The Cats met 6-3. Florida komt daarmee op gelijke hoogte met de Capitals in de strijd om de tweede wildcard in het oosten, maar heeft wel een wedstrijd meer gespeeld. Beide teams staan op 62 punten en worden op de voet gevolgd door de Islanders (61), Red Wings (60) en Sabres (58). Detroit en Buffalo hebben nog wat wedstrijden tegoed.

BLUES KUNNEN HET OOK ZONDER TARASENKO

De Vegas Golden Knights kregen met de nodige pijn en moeite de bezoekende Sharks met 2-1 op de knieën voor hun vierde zege op rij. Een knappe serie van de Knights, maar opmerkelijker is de reeks waar St. Louis momenteel mee bezig is. Zij verloren hun sterspeler aan de NY Rangers, maar aan de resultaten is dat niet te merken.

De Blues hebben na het vertrek van Tarasenko niet meer verloren. Zelfs de Devils – doorgaans goed in uitwedstrijden – slaagden er niet in het keurkorps van Craig Berube in St. Louis te verslaan. Met zijn 25e van ’t seizoen was Jordan Kyrou één van de aanjagers in de met 4-2 gewonnen wedstrijd.

Cover photo: Mark J. Rebilas/USA TODAY Sports

NHL At The Rink: De opkomst van de gouden Slowaakse generatie

Dennis Bakker
-
0
NHL At The Rink: De opkomst van de gouden Slowaakse generatie

Vanaf het seizoen 2022 – 2023 introduceert SportAmerika een nieuwe, vaste rubriek op woensdag: NHL At The Rink. Roemrijke jaargangen, prospects, Farm reports en nog veel meer onderwerpen zullen de revue uitgebreid passeren. Eerder las je al de rebuild van de Duitse bond en de schoonheid van het United States National Team Development Program. Vandaag — bij hoge uitzondering op de zondag — een kijkje in de keuken van het Slowaakse ijshockey. Na barre jaren brak de zon afgelopen zomer tijdens de NHL Entry Draft definitief door. ‘Dopredu Slovensko’.

Het management zat afgelopen zomer met elkaar in het hoofdkantoor van de Slowaakse bond aan de buis gekluisterd. Na een bronzen medaille op de Olympische Winterspelen van Beijing — de eerste in de geschiedenis van Slowakije –, keken alle ogen reikhalzend uit naar de 2022 NHL Entry Draft. Slowakije kon met een hoeveelheid eerste ronde picks geschiedenis gaan schrijven. Dat zowel de first overall, als de second overall uit Slowakije afkomstig zouden zijn, hield echter niemand voor mogelijk. Met een goed glas Borovicka en betraande ogen, gingen de gedachten ongetwijfeld vijf jaar terug de tijd in.

In 2017 werd op het WK het slechtste resultaat ooit geboekt en behoedden de Slowaken zich na openingswinst op Italië ternauwernood van degradatie. Met voor de rest louter nederlagen, voor de vierde keer op rij de kruisfinales missen en sporadisch een NHL prospect afleveren moest de bezem noodgedwongen door de kantoren van de Slowaakse bond. Een bond die menig tv-regisseur tot een soapserie zou doen verleiden.

KOUDE OORLOG BIJ DE BOND

Het was in die jaren allesbehalve rozengeur en maneschijn in Bratislava. De Slovakian Hockey Federation lag voortdurend met elkaar in de clinch en was inmiddels in twee kampen verdeeld. Het ene stond onder leiding van Igor Nemecek, die ondanks de vele kritieke geluiden aan zijn adres er niet over peinsde ook maar enigszins te moderniseren en zich wederom verkiesbaar te stellen. Opponent Richard Lintner vertegenwoordigde het nieuwe Slowaakse geluid. Gesteund door onder meer oud ploegmakkers Zdeno Chara, Marian Gaborik, Miroslav Satan en Michal Handzus had de voormalig Phoenix Coyotes draftee een hervormingsplan voor Slowakije klaar liggen.

Nemecek verlengde uiteindelijk zijn presidentschap met een verschil van dertien stemmen. Dat er twijfels bestonden over de uitslag van de verkiezingen zag men van te voren aankomen, maar dat er ook daadwerkelijk een aanklacht voor fraude op de deurmat van de rechtbank in Bratislava zou komen te liggen bleef tot dat moment een utopie. Een groot gedeelte van de stemmen vergaarde Nemecek uit eigen personeelskringen en leidde uiteindelijk tot een boycot van de nationale driekleur door ongeveer vijftig (!) spelers. Na een aantal maanden werd er door Nemecek een compromis gesloten en werd de boycot opgeheven.

START VAN DE HERVORMING

De tweede ronde werd in het voorjaar van 2016 georganiseerd. “Logischerwijs” viel de uitslag van de verkiezing ditmaal de andere kant van de medaille op. Martin Kohut — tot dan toe werkzaam als IT Manager — kreeg de steun van de fans en de spelers en benoemde vrijwel direct Miroslav Satan als nieuwe GM van de nationale selectie.

De vlieger ‘Rome is niet in één dag gebouwd’ ging ook voor de SHF op. Toch wakkerde het rebuildvuurtje reeds op de Olympische Spelen van 2018 aan. Het op papier veel sterker geachte Russisch comité werd na shootouts met 3-2 verslagen. Ondanks het feit dat dit de enige overwinning tijdens de Spelen werd, was het een gouden medaille voor het nieuwe elan.

Head coach Craig Ramsay werd een jaar eerder door nieuwbakken GM Satan aangesteld en liet vanaf dag één een andere wind waaien. Met een nieuwe stijl van coaching en tactiek implementeerde de geboren Canadees ‘Vollgass Hockey‘. Een actieve, positief agressieve en snelle manier van ijshockey werd door de fans al gauw positief opgepikt. Met vijf spelers in de aanvallende zone, maar ook vijf spelers in de defensieve zone transformeerden de Slowaken van boring naar booming. Vrijwel direct werd de filosofie in alle leeftijdscategorieën doorgevoerd en kreeg Slowakije eindelijk weer kleur op de wangen.

RAMSAY EN SLOWAKIJE EEN MATCH MADE IN HEAVEN

Craig Ramsay verdiende in de jaren voor zijn Slowaakse avontuur meer dan zijn sporen binnen de NHL. Als speler werd hij in 1971 als negentiende overall gedraft door Buffalo Sabres, waar hij zijn gehele carrière voor zou uitkomen. Tot op de dag van vandaag is hij de laatste speler geweest die in een volledig gespeeld seizoen (1973 – 1974) nul penalty minutes genoteerd zag worden.

Als head coach gaan de gedachtes vooral in Philadelphia down memory lane. Na twee seizoenen in een dienende rol te hebben gefungeerd, nam Ramsay in februari 2000 het stokje over van wijlen Roger Neilson. Onder zijn nieuwe manier van aanpak en speelstijl wonnen de Flyers met 105 punten met speels gemak de Atlantic Division. Pas in de Conference Finals werden de Philly´s door latere winnaar New Jersey Devils een halt toegeroepen. Na een vroegtijdig congé in het najaar van 2000 schoot hij als assistant coach ook bij Tampa Bay Lightning (Stanley Cup winst in 2004) en Boston Bruins (louter postseason appearances) in de bullseye.

INTERNATIONAAL SUCCES

Met het jongste Slowaakse roster ooit, trokken de manschappen van Craig Ramsay naar het — door COVID-19 geteisterde — WK van 2021. Na een sterke poulefase doorbraken de Slowaken eindelijk de vloek, door zich voor het eerst in acht jaar tijd te plaatsen voor de kwartfinales. Niemand klaagde over het feit dat de net zeventien geworden Juraj Slafkovsky en Simon Nemec onderdeel van het roster waren. Ondanks een 6-1 nederlaag tegen Team USA, trokken de Slowaken een aantal maanden later met veel vertrouwen naar de Olympische Spelen in Beijing. En niet onterecht.

Een eerste glimp van de sensatie Slafkovsky zag men reeds terug in de openingswedstrijd tegen latere winnaar Finland. Slowakije beet vooral in de eerste periode behoorlijk van zich af en kwamen via de — nog altijd slechts — zeventienjarige Juraj op een verrassende 0-1 voorsprong. Na zestig minuten stond er een enigszins geflatteerde 6-2 nederlaag op de borden, maar nadat Slafkovsky ook de tweede treffer voor zijn rekening nam wist men het 100% zeker. Slowakije heeft goud in handen.

In de kwartfinales werd in een ware thriller na shootouts Team USA naar huis gestuurd en kruiste Slowakije in de halve finale wederom de degens met Finland. Na een gelijk opgaande wedstrijd won uiteindelijk de ervaring van de natte oren (2-0). Ook die andere halve finale tussen het ROC en Zweden werd een feest voor de neutrale toeschouwer (2-1 ROC na shootouts). Het strijd om het brons leefde onder de Slowaken meer dan onder Tre Kronor en met een oorwassing (4-0) schreef de ploeg van Craig Ramsay geschiedenis door voor het eerst een medaille te veroveren op de Spelen. En passant veroverde Slafkovsky met zeven goals de titel van topscorer van het toernooi. Vol verwachting klopte ons Entry Draft hart.

HET GOUDEN KWINTET

Het was weer een Draft zoals we die in het verleden zo vaak voorbij zagen komen. Na twee jaar van pandemie en lockdowns, was het good old Gary Bettman die onder een striemend fluitconcert het podium van de Entry Draft betrad. Na een ode aan de eerder dat jaar overleden Guy LaFleur en Mike Bossy, kroop de spanning naar een hoogtepunt toen Canadiens head coach Martin St. Louis op het podium de aanwezige prospects lovende woorden toesprak.

En toen die first overall pick van 2022. In de aanloop naar de Draft raakte de media niet uitgesproken over de gedoodverfde favoriet Shane Wright. De Canadian native speelde de pannen van het dak bij Kingston Frontenacs en gaf van te voren reeds aan zichzelf wel in rood-wit-blauwe tenue van de Habs te zien spelen.

ORKAAN VAN GELUID

De emoties in Montreal kwamen tot een hoogtepunt, toen Habs GM Kent Hughes Juraj Slafkovsky tot first overall pick uitriep. Het was geen fluitconcert, het was geen juichexplosie, het was een allesomvattende uitbarsting van emoties. 22 jaar na Marian Gaborik — third overall in 2000 — vestigde Juraj met zijn uitverkiezing een nieuw Slowaaks record in de Draft. Naar schatting vier (!) van de vijf miljoen Slowaakse inwoners zagen in het holst van de nacht een aantal minuten later het sprookje door Simon Nemec compleet gemaakt worden. Op plaats twee ging de beste blue-liner van de Class of 2022 naar New Jersey Devils. Een officiële one-two voor Slowakije. De ‘cirkel van de remontada’ een krappe vijf jaar na dato volledig rond.

Achter het duo Slafkovsky – Nemec, kwam er zelfs een derde Slowaak in de eerste ronde uit de hoge hoed. Slafkovsky’s jeugd- en boezemvriend Filip Mesar werd als zesentwintigste overall eveneens door Montreal Canadiens gedraft. In de tweede ronde pikten de Rangers vervolgens het vierde onderdeel van de kapstok op: Adam Sykora. De multi-inzetbare forward blinkt dit namens HK Nitra uit in eigen land en completeert een potentiële monster first-line Slafkovsky – Sykora – Mesar.

DALIBOR DVORSKY MAAKT HET VIJFTAL COMPLEET

Afgelopen zomer was het al flink smullen met een uitpuilende Draft als het om upside talent gaat. Met een flinke saus USNTDP werd het één van de meest enerverende Drafts deze eeuw. De editie van 2023 is nog niet zover, maar staat nu al beschreven als de diepste Draft sinds de legendarische editie van 2003, waarin Marc-Andre Fleury uiteindelijk als first overall uit de hoge hoed van Pittsburgh Penguins kwam rollen.

Met Conor Bedard als onmiskenbare nummer één, hoeven we overigens niet ver te zoeken voordat we wederom een Slowaak tegenkomen. Dalibor Dvorsky gaat naar alle waarschijnlijkheid een Slowaakse first-round pick een vervolg geven met een prognose van positie zeven op dit moment. De zeventienjarige centre debuteerde in februari 2021 al in de Slowaakse Extraliga en poetste direct een 24 jaar oud record uit de boeken. Met zijn vijftien (!) jaar, zeven maanden en achttien dagen werd de top prospect de jongste doelpuntenmaker ooit in de Slowaakse eredivisie. Met een goed schot, goed overzicht en een waanzinnige stick handling de ultieme steal voor de op dit moment op positie zeven gevestigde Vancouver Canucks.

UP NEXT

Zelfs binnen de landsgrenzen werd de transformatie met de nodige vraagtekens ontvangen. Vijf jaar na dato schijnt de zon torenhoog boven het Slowaakse ijshockey met als ultieme lichtstraal de one-two van Juraj Slafkovsky en Simon Nemec.

Toch heeft men aankomende zomer eveneens weinig reden tot klagen. Naast parel Dalibor Dvorsky, herbergt Slowakije ook first-round kandidaten in Alex Ciernik, Ondrej Molnar, Martin Misiak, Samuel Honzek en Maxim Strbak. Het kwartje bij de profclubs in Slowakije lijkt sinds de wende in 2017 ook gevallen en de gemiddelde ijstijd voor de prospects is met vijf (!) minuten gestegen. Bovendien blijven ook steeds meer prospects in eigen land actief na de Draft en kiest men er steeds minder voor om in de College Leagues te rijpen. Met Olympisch brons, uitpuilende mailboxen voor aanmeldingen van nieuwe kinderen en een vijftal top prospects zit het Slowaakse ijshockey de komende jaren er warmpjes bij.

Coverfoto: Photo by Bruce Bennett

2023 NFL Prospect Watch: quarterbacks

Lars Leeftink
-
0
2023 NFL Prospect Watch: quarterbacks

De quarterback class van 2023 is, op zijn zachtst gezegd, een stuk beter dan die van 2022. Met drie quarterbacks die zeker de eerste ronde halen en nog een QB die dit op basis van potentie en skillset ook gaat halen. Dit zijn de grootste QB-talenten die tijdens de komende draft beschikbaar zijn.

YOUNG EN STROUD

Wat zeker is, is dat het duel om QB1 dit jaar gaat tussen Bryce Young van Alabama en CJ Stroud van Ohio State. Beide QB’s hebben twee seizoenen achter de rug als starter in college op het hoogst denkbare niveau. Ze hebben allebei daarnaast de CFB Playoffs meegemaakt. Beide QB’s zullen 22 jaar zijn als ze hun debuutseizoen meemaken in de NFL. De vraag is: wie wordt QB1 van deze draft class?

Young won in 2021 de Heisman Trophy en bracht Alabama naar de Championship Game, waarin hij verloor van Georgia. Toen had Young de beschikking over een sterk team. In 2022 was dit wel anders. Zonder echt goede WR’s (die vaak ballen lieten vallen) en een goede OL (die veel penalty’s en pressure weggaven) presteerde Young echter meer dan prima. Hij maakte indruk met zijn veelzijdigheid qua passes. Ook het presteren onder druk en tijdens beslissende momenten, zijn beslissing met de bal (weinig turnovers worthy plays en interceptions) en zijn ball placement viel op.

Toch zijn het vooral zijn kwaliteiten buiten het systeem waardoor hij bij veel mensen de #1 pick is. De voorgaande QB’s die vanuit Alabama kwamen (Tua Tagovailoa en Mac Jones) waren qua mobiliteit en hun spel buiten het systeem om nogal gelimiteerd. Young is dat alles behalve. Mede omdat de OL zo dramatisch presteerde moest hij vaak improviseren. Dit waren de momenten waarop hij, vooral buiten de pocket, op zijn best was. Zelfs op momenten dat hij lijkt te gaan rennen, kijkt hij alsnog om zich heen of hij kan passen. Young is wat dat betreft zelfs als runner een pass first QB. Ook het herkennen van pressure na de snap kan Young als geen ander. Het lezen van pressure voor de snap kan nog beter, maar dat geldt voor nagenoeg elke CFB QB.

TWIJFELS

Iedereen is het er echter ook over eens dat er een zwakke plek is bij Young. Het heeft niks met zijn spel zelf te maken. Young is namelijk 1.83 meter en weegt amper tot niks. Dit zorgt ervoor dat NFL-teams (en ook Alabama) hem niet in de run game kunnen gebruiken, ondanks zijn kwaliteiten als mobiele QB. Bij elke hit zal bij NFL-teams namelijk de hartslag dan omhoog gaan.

Daarnaast is er de vrees dat het midden van het veld een plek is waar Young niet succesvol gaat zijn, simpelweg omdat hij niet over zijn offensive line of de defensive line van de tegenstander kan kijken. Dit zou betekenen dat tegenstanders zich op de zijkanten kunnen focussen en weg kunnen komen met minder verdedigers in het midden. Daarnaast zijn er wat zorgen om zijn armkracht, iets wat ook bij Tua het geval was toen hij gedraft werd. Tot slot is er ook nog de factor van het Alabama-systeem. Young heeft eigenlijk alleen maar ervaring in shotgun-formatie en zal moeten wennen aan een NFL offense.

STROUD

Dan Stroud, die tijdens zijn twee seizoenen bij Ohio State constant te maken heeft gehad met fantastische receivers en een uitstekende OL. Daarnaast kon Stroud ook over twee a drie goede RB’s beschikken, iets wat vooral Young zeker in 2022 niet het geval was. In deze omgeving presteerde Stroud, zeker binnen het systeem, uitstekend. Zijn ball placement, armtalent en football IQ steken boven al zijn andere kwaliteiten uit. Stroud heeft daarnaast een prima lichaam en lengte voor een NFL QB en beschikt tevens over functionele mobiliteit en het maken van goede en juiste beslissing. Hij weet net zoals Young vaak wanneer hij de bal beter weg kan gooien of een sack kan nemen, en komt nauwelijks in situaties waarin hij iets probeert te forceren. Daarnaast is ook Stroud goed in het lezen en ontlopen van pressure in de pocket nadat de snap is genomen.

Ook bij Stroud zijn er echter vraagtekens. Hoe gaat Stroud presteren als hij, straks in de NFL, bij een team terechtkomt waar hij de beschikking heeft over minder goede wapens of een matige OL en hij zelf het spel (ook buiten het systeem) moet maken? Stroud had behoorlijk wat problemen met presteren onder druk, wanneer de OL pressure opgaf. Daarnaast hoefde Stroud ook niet zo vaak buiten het systeem om te presteren, omdat het systeem van Ohio State zo goed in elkaar zat en hij tevens fantastische receivers had die vrij konden komen. Dat gaat tijdens zijn rookie-seizoen hoogstwaarschijnlijk anders zijn. In de CFB Playoffs tegen Georgia liet hij beide kwaliteiten voor het eerst echt zien, maar in de BIG Ten ging dit allemaal een stuk lastiger. Het zal voor scouts dan ook lastig in te schatten zijn hoe dit in de NFL gaat zijn.

LEVIS

Dan de meest besproken QB van deze draft class: Will Levis. Veel experts en scouts hebben hem in de top 10 gaan deze draft, terwijl fans naar zijn statistieken zullen kijken en denken van: waarom? Tijdens zijn twee seizoenen bij Kentucky presteerde Levis niet per se heel bijzonder en zeker niet beter dan Stroud en Young. Wie langs de statistieken kijkt, kan echter begrijpen waarom Levis waarschijnlijk een top tien pick gaat zijn in april. Levis presteerde twee jaar, ongeacht zijn omgeving, stabiel bij Kentucky en speelde in een pro style offense zowel vanuit shotgun als under center/play action.

Zijn leercurve zal minder groot zijn dan die van Young en Stroud. Daarnaast heeft Levis een kanon van een arm en een enorm snelle release. Er bestaat verder geen pass die Levis niet kan gooien. Toch is wellicht zijn grootste voordeel ten opzichte van Stroud en Young zijn lichaamsbouw en rol in de run game. Levis is net zo lang als Stroud (6’3), maar weegt veel meer en is qua body veel meer NFL-ready. In de run game is Levis daarnaast enorm effectief, vergelijkbaar met Josh Allen bij de Bills. Snel, goed inzicht, atletisch en een fysiek sterke runner.

Er zijn echter ook wat mindere punten. Ten eerste zijn leeftijd. Levis is 24 jaar als hij aan zijn eerste NFL-seizoen gaat beginnen, twee jaar ouder dus dan Young en Stroud. Daarnaast waren Young en Stroud op het veld simpelweg consistenter in bijna alle categorieën en lieten ze groei zien in ball placement, herkennen van pressure, passen buiten de pocket en ga zo maar door. Levis presteerde daarnaast in belangrijke duels tegen goede tegenstanders zeker niet zo goed als Stroud en Young deden.

En dan is er nog het maken van beslissingen. Veel turnover worthy plays, 13 en 10 interceptions in 2021 en 2022 en het veroorzaken van sacks door de bal te lang in zijn handen te laten. Allemaal dingen die van 2021 naar 2022 niet beter werden in en de NFL echt beter moeten wil hij succes hebben. Al met al is Levis een ‘QB met tools’, maar wel iemand die nog behoorlijke stappen moet maken.

MCKEE EN RICHARDSON

Dan door naar twee wildcards in deze draft. Anthony Richardson heeft er anderhalf jaar als starter bij Florida opzitten, en presteerde wisselvallig. De voornaamste reden waarom Richardson als een first round en wellicht zelf lottery pick wordt gezien, is simpel. Vanwege zijn ruwe talenten. Fysiek en atletisch gezien kan Richardson in de categorie Trey Lance en Malik Willis van voorgaande jaren. Richardson is lang en vooral fysiek gezien sterk gebouwd, waardoor hij net zoals Levis een grote rol van betekenis in de run game kan spelen.

Daarnaast heeft Richardson ook een fantastische arm en is er geen pass die hij niet kan gooien. Verder is Richardson goed in het herkennen van pressure, iets waar hij bij Florida veel mee te maken kreeg. Het verlengen van plays met zijn atletische vermogen en inzicht is waarschijnlijk zijn grootste kwaliteit. Toch is er nog veel aan te merken op Richardson, die tijdens zijn eerste NFL-seizoen 21 jaar zal zijn.

Net zoals Lance en Willis heeft Richardson niet enorm veel ervaring als starter, waardoor hij waarschijnlijk niet een QB is die een NFL-team meteen kan starten komend seizoen. Dit komt echter niet alleen daardoor. Richardson is in zijn carrière als passser nog nooit boven de 60% completion percentage gekomen. Richardson gooit nog veel ballen inaccuraat, zowel on the move als in de pocket. Sowieso moet hij als pocket passer en het maken van beslissingen nog groeien.

Richardson heeft er een handje van vroeg uit de pocket te gaan en zijn benen te gebruiken. Dit terwijl hij ook de bal nog te lang in zijn handen houdt en te vaak twijfelt. Zijn prestaties tijdens duels tegen grote teams waren ook niet om naar huis te schrijven. Al met al is Richardson een project, zoals Jordan Love, Lance en Willis dat de afgelopen jaren voorafgaand aan de draft ook waren. belangrijk voor Richardson zal zijn dat hij bij een goede coaching staf terecht komen.

McKee gaat de eerste ronde waarschijnlijk niet halen, maar is een interessant talent zoals Davis Mills dat twee jaar geleden was. Toevalligerwijs kwam ook hij van Stanford. McKee heeft ervaring met pro style (en vooral West Coast) offense, heeft twee jaar ervaring als starter en speelde tegen goede teams. Achter Young en Stroud is McKee waarschijnlijk de beste pocket passer van deze clas, mede omdat hij 6’6 is en over veel armtalent beschikt als hij in de pocket zijn werk kan uitvoeren. Zijn precisie en beslissingen zijn meestal prima. Mobiliteit is echter niet de grootste kwaliteit van McKee, net zoals het herkennen van pressure. Het grootste probleem is echter het creëren van offense bij het systeem om. On the move is McKee gelimiteerd, en door zijn beperkte kwaliteiten om pressure te ontwijken is de pocket voornamelijk waar McKee excelleert.

OVERIGE QB CLASS

Hendon Hooker was op weg om een status als QB voor de eerste of tweede ronde te veroveren. Na een goed seizoen 2021 bracht hij Tennessee in 2022 met zijn fantastische spel weer terug naar de top van college football. Hooker liet zijn erg accuraat te zijn in de pocket, waar hij zijn ball placement en armtalent/kracht het werk kon laten doen. Hooker maakte gedurende zijn carrière in college amper tot geen grote fouten en maakte vaak de juiste beslissingen. Tel daarbij op dat hij een lange en atletische QB is die een factor is in de run game en scrambelen/verlengen van plays en de interesse begon steeds meer toe te nemen.

Aan het einde van 2022 sloeg het noodlot echter toe: torn ACL. Hij zou tijdens de hele voorbereiding op de draft zich niet kunnen laten zien. Deze blessure, plus hij feit dat hij 25 jaar oud is als hij aan zijn eerste NFL-seizoen begint, zorgde ervoor dat zijn stock al snel weer naar beneden ging. Hooker had daarnaast bij Tennessee de beschikking over fantastische receivers. Een goede OL en een offensief systeem dat niet veel in de NFL gebruikt wordt, waardoor de vraag ook is of Hooker nog zo goed blijft presteren als hij in de NFL buiten het systeem om en onder druk moet gooien. Tevens wordt zijn gewicht vaak genoemd als een verbeterpunt. Wie naar zijn highlights van 2022 kijkt, kan zien waarom veel teams richting het einde van 2022 steeds meer interesse begonnen te krijgen.

Jaren Hall heeft ook een goed seizoen bij BYU achter de rug. Hall heeft twee jaar aan ervaring en presteerde zeer consistent als opvolger van Zach Wilson. Hall is zowel in de pocket als daarbuiten een QB met prima ball placement en overzicht, maakt weinig grote fouten en neemt vaak de juiste beslissingen. Daarnaast is zijn atletisch vermogen een aanwinst, aangezien hij dit gebruikt tijdens zijn scrambles en in de running game. Hall is echter ook al 25 als hij naar de NFL gaat en is tevens maar 6’1.

Daarnaast weegt Hall heel weinig (meerdere concussions en blessures gehad in college), waardoor teams voorzichtig zullen zijn. We hebben hem dankzij een goede OL van BYU daarnaast niet per se onder druk zien presteren. Op de momenten dat dit wel zo was, maakte hij wel wat foutjes en gaat hij vaak ook achteruit hangen. Daarnaast heeft Hall niet de meeste armkracht en waren er afgelopen seizoen wel een paar ballen die underthrown waren. Duidelijk is dat hij beter is on the move dan in de pocket.

Dan zijn er nog QB’s als Stetson Bennett (Georgia), Max Duggan (TCU) en Jake Heaner (Fresno State). Allemaal QB’s op leeftijd maar met goede prestaties de afgelopen seizoenen. QB’s die richting het einde van de draft gekozen kunnen worden en voor een back-up rol gekozen kunnen worden. Ook Clayton Tune (Houston), Aidan O’Connell (Purdue) en Malik Cunningham (Lousiville) zijn QB’s om in de gaten te houden.

2023 SPORTAM QUARTERBACK CLASS

Het is voor ons duidelijk dat Young en Stroud boven iedereen uitstijgen, met Levis die de potentie heeft om hun niveau en stabiliteit te halen en zelfs te overtreffen. Richardson is de ruwe diamant van deze draft class, terwijl McKee een interessante systeem QB is om te ontwikkelen. Hooker, Tune en Hall vinden waarschijnlijk ook wel een team met potentie om te starten. Daarna heb je QB’s als O’Connell, Bennett, Duggan en Haener die mogen hopen op een late selectie.

Foto: AP Photo/Vasha Hunt

NHL High Five: hoogtepunten van het afgelopen weekend

Hans Mulder
-
0
NHL High Five: hoogtepunten van het afgelopen weekend

De All-Star Game ligt (gelukkig) achter ons, dus kunnen we ons weer richten op alles wat ijshockey zo mooi maakt! Er viel dit weekend veel te genieten in de National Hockey League, waar Vladimir Tarasenko direct indruk maakte, zijn Rangers de Hurricanes op hun plek zetten en Evgeni Malkin een mooie mijlpaal passeerde. Voor onze Save of the Week gaan we naar The State of Hockey waar Filip Gustavsson een beslissende rol speelde.

HIGH FIVE

VLADIMIR TARASENKO vs SEATTLE KRAKEN

Opeens was ‘ie daar. De trade van Vladimir Tarasenko naar de New York Rangers. Kwam ’t helemaal uit de lucht vallen? Nee, dat ook weer niet, want het was bekend dat ze in New York een aanvallende versterking zochten en dan was Tarasenko één van de beste opties. Ruim 24 uur na de trade kon de Rus zijn debuut maken voor de Blueshirts. Tegen de Seattle Kraken en in het eigen Madison Square Garden. Zijn nieuwe thuis.

Dat Vladimir Tarasenko zich op z’n gemak voelt in The Big Apple bleek al heel snel. Binnen drie minuten was het al raak voor de 31-jarige winger. Op aangeven van zijn maatje Artemi Panarin, ook dat nog eens! Zijn goal was een lekkere binnenkomer voor Tarasenko, maar zeker ook een opsteker. Hij stond sinds 23 december droog, maar miste bij St. Louis ook flink wat wedstrijden door een blessure.

Ruim twee minuten na die openingstreffer van Tarasenko kreeg ook het vertrouwen van Kaapo Kakko een flinke boost. De jonge Fin, deze avond ook weer lid van de befaamde KID-lijn, scoorde voor het laatst op 22 december en stond daarna 16 duels droog. De Rangers leefden zich aanvankelijk uit tegen de arme Kraken.

De PPG van Mika Zibanejad vroeg in de derde periode betekende de 5-1 en was tevens één van de mooiste goals van de avond. Seattle, waar Daniel Sprong 14.59 minuten aan speeltijd kreeg, kwam nog terug tot 5-3. Een empty-netter van Ryan Lindgren (zijn eerste goal van het jaar) velde definitief het vonnis: 6-3.

EVGENI MALKIN vs ANAHEIM DUCKS

Dino Ciccarelli kreeg vrijdagavond gezelschap op de all-time topscorerslijst van de NHL. De voormalig speler van onder meer de North Stars en Red Wings verzamelde tijdens zijn imposante loopbaan 1200 punten en had daarmee de vijftigste plaats in handen. Die plek moest hij na vrijdag delen met Evgeni Malkin. De geweldenaar van Pittsburgh begon met een totaal van 1198 punten aan het duel met de Ducks, maar zou in de zestig minuten die volgden die prachtige mijlpaal van 1200 punten ook bereiken.

Aan zijn aantal doelpunten veranderde niets in Orange County. Scoren deed Geno namelijk niet in de met 6-3 gewonnen wedstrijd. Malkin was wel als aangever bij 2 goals betrokken. In de tweede periode hielp de 36-jarige Rus zijn 13 jaar jongere ploeggenoot Pierre-Olivier Joseph aan z’n tweede van de avond. Een bijzonder moment voor het jongere broertje van Mathieu Joseph, want tot deze avond stond zijn seizoenstotaal op slechts 2 goals.

Met 2 goals en een assist zou Joseph op vrijwel elk ander moment de man van de avond zijn geweest. Nu was die eer voor Evgeni Malkin, die 1032 wedstrijden nodig had voor deze mijlpaal. Op 18 oktober 2006 opende een 20-jarige Geno zijn rekening in de NHL met een goal tegen de Devils.

Ruim 16 jaar later is de Rus nog altijd van grote klasse en een belangrijk radertje in de motor van de Pittsburgh Penguins. Zij konden deze 6-3 goed gebruiken in de race om de wildcards in de Eastern Conference. Pittsburgh zit momenteel nog aan de goede kant van de score, maar veel scheelt het allemaal niet.

GARNET HATHAWAY vs BOSTON BRUINS

De Boston Bruins denderden als een dolle stier door de NHL, maar de laatste wedstrijden is die stier wat kreupel gaan lopen. Afgelopen zaterdag namen zij het op tegen de man die z’n zinnen heeft gezet op het record van Wayne Gretzky. En als het even kan, hoopt Alex Ovechkin onderweg ook nog op wat mooie avonturen in de play-offs met zijn Capitals. Na een moeizame start is de ervaren Rus nu gebaat bij goede resultaten, want Washington is verwikkeld in een felle strijd om de wildcards.

Met 3 goals in zijn laatste 11 wedstrijden is Ovechkin niet overdreven productief. Zeker niet als je bedenkt dat hij tussen 29 december en 5 januari 7 keer scoorde in 4 duels. Ook tegen de B’s vonden we The Gr8 Eight niet terug op het scoreformulier. Voor coach Peter Laviolette was het lekker dat anderen opstonden en de hoofdrol opeisten. Nicklas Backstrom bijvoorbeeld. De generatiegenoot van Ovechkin werd lang geplaagd door een blessure, maar scoorde tegen Boston zijn tweede van ’t seizoen.

De gamewinner kwam op naam van een andere speler die niet aan de lopende band scoort. Garnet Hathaway verschafte de Capitals in de tweede periode wat lucht met de 2-0 en die lucht bleek geen overbodige luxe. Nick Foligno bracht later die periode de spanning terug, maar meer dan dat zat er voor Boston niet in. De Bruins, nog altijd ruimschoots aan kop in de Atlantic, verloren voor de vierde keer in vijf wedstrijden. Dit zal Jim Montgomery nog geen slapeloze nachten bezorgen. De 0-for-18 op de powerplay in de laatste wedstrijden doet dit mogelijk wel.

Dat er in 24 uur veel kan gebeuren in de hedendaagse NHL merkten de Capitals zondag wel. Nadat ze een dag eerder de beste ploeg in de NHL op pas hun tweede reguliere nederlaag in eigen huis hadden getrakteerd, gingen Ovechkin en consorten thuis hard onderuit tegen San Jose. Bij de Sharks was Erik Karlsson met een goal en 2 assists weer eens de grote man, De bezoekers wonnen met 4-1 en hielden Ovechkin van scoren.

KENT JOHNSON vs TORONTO MAPLE LEAFS

Een nederlaag van Boston dat betekent voor de Maple Leafs een kans om dichterbij te kruipen in de divisie. Dat ze deze zaterdag de Columbus Blue Jackets troffen, was dan ook mooi meegenomen. Columbus bivakkeert al het gehele seizoen in de kelder van de NHL en zou geen partij moeten zijn voor de sterren van Sheldon Keefe. Dat was het vrijdag immers ook niet. In Columbus legden de Leafs de Blue Jackets toen vrij eenvoudig met 3-0 op het rooster.

Hoe anders was het een dag later. De Maple Leafs leken ’t niet op te kunnen brengen om twee dagen achter elkaar af te rekenen met een zwakke tegenstander. In eerste instantie leek er niets aan de hand, want William Nylander en Michael Bunting bezorgden de fans in de Scotiabank Arena een prima eerste periode. Aan de hand van jonkies als Kirill Marchenko en Kent Johnson nam Columbus de regie echter over in de tweede periode.

De 22-jarige Marchenko gaf de assist op de aansluitingstreffer van Boone Jenner en zette zelf zijn krabbel onder de gelijkmaker. Kent Johnson, nog 2 jaar jonger dan Marchenko, hielp Sean Kuraly aan zijn tiende van het seizoen en de 3-2 voor de Blue Jackets. Diezelfde Johnson scoorde in de derde periode zijn elfde van deze jaargang. Daardoor bleek de 3-3 van Morgan Rielly niets waard en dat gold eveneens voor de 36 saves van Joseph Woll. Hij maakte zijn seizoensdebuut voor de Leafs, maar kreeg te weinig hulp om dit direct in winst om te zetten.

ALEX BELZILE vs EDMONTON OILERS

Een naam die zelfs bij de meest fanatieke volger niet direct een belletje laat rinkelen. Alex Belzile van de Montreal Canadiens. Een speler die zijn dagen voornamelijk slijt in de AHL en slechts sporadisch mag opdraven in de NHL. De inmiddels 31-jarige aanvaller is undrafted en vertoeft sinds 2019 in de organisatie van de Canadiens. Op 7 augustus 2020 debuteerde hij namens die franchise op het allerhoogste niveau. Op 28-jarige leeftijd. Tegen de Penguins. In de play-offs.

Een vaste waarde werd Belzile echter nooit. Wel captain van ’t AHL-filiaal, maar een doorbraak in de NHL bleef uit. Afgelopen zondag leefde hij echter een klein beetje zijn droom. Tegen de allerbeste speler van dit moment pakte uitgerekend Alex Belzile zijn moment. In de eerste periode zette de dertiger zijn Habs op voorsprong tegen de Oilers. Edmonton had een dag eerder de Senators nog met 6-3 verslagen, maar dit Montreal bleek deze middag (plaatselijke tijd) van andere orde.

Belzile was niet de enige die droomde. Rafael Harvey-Pinard is ook zo’n speler die pendelt tussen AHL en NHL, maar met zijn 24 jaar een stuk jonger. Met 5 goals in 8 NHL-wedstrijden liet de winger zich al goed zien en ook tegen de Oilers was hij weer trefzeker. Dat gold overigens ook voor Christian Dvorak, die in de tweede periode de eindstand alvast op 6-2 bepaalde en daarmee zijn 200e punt in de NHL noteerde. Connor McDavid werd door de Habs van het scoreformulier gehouden en zag daarmee zijn 15-game point streak eindigen.

SAVE OF THE WEEK

FILIP GUSTAVSSON (MINNESOTA WILD) VS NEW JERSEY DEVILS

Het is bij Minnesota Wild dit seizoen nog niet bepaald rozengeur en maneschijn ‘between the pipes’.

Marc-Andre Fleury kan na zes maanden nog altijd niet zijn ‘groove’ vinden en is het vooral aan backup goalie Filip Gustavsson te danken, dat de Wild nog altijd volop in de race voor een wildcard zijn. Blue-line technisch doen de Wild het redelijk — met een 12e overall ranking in de League – maar leunt de ploeg van head coach Dean Evason vooral op de 24-jarige Zweed.

Het lag dan ook in de lijn der verwachting, dat ‘FG’ aan het startsignaal tegen New Jerset Devils mocht verschijnen. Afgelopen donderdag was de goalie al tussentijds de vervanger van Fleury en noteerde een vlekkeloze wedstrijd – acht uit acht saves –. Dat de Zweed als de brandweer gaat, blijkt wel uit zijn cijfers. Na de gewonnen wedstrijd tegen de Devils staat de teller inmiddels op een 12-8-1 record en noteert hij bovendien een 2.25 GAA en een sv% van .923.

In de clash tegen de Devils werd de goalie wederom de gevierde man. Na een 2-2 stand trok de wedstrijd richting overtime, waar de Zweed met een weergaloze redding Yegor Sharangovich van scoren af hield. Uiteindelijk won de ‘Green Army’ in de shootout, waar de Zweed zijn doel schoon hield.

De Zweed werd in 2016 door Pittsburgh in de tweede ronde van de Draft opgepikt. Via Ottawa Senators kwam de Zweed uiteindelijk afgelopen zomer – In de Cam Talbot trade — in Minnesota terecht. Aan het einde van dit seizoen loopt Gustavsson RFA in en lijkt een contractverlenging een A- B- C’tje te worden.

GAME OF THE WEEK

NEW YORK RANGERS VS CAROLINA HURRICANES

New York Rangers en Carolina Hurricanes waren voorafgaand aan dit seizoen de twee topfavorieten voor het winnen van de Metropolitan Division. Waar de Canes het gehele seizoen al haar favorietenrol waarmaakt, zijn de Rangers na een trage start langzaamaan op weg naar die rol. Met de toevoeging van Vladimir Tarasenko aan het roster – afgelopen week dé blockbuster vanuit St. Louis – is er maar één ding wat telt in New York: De Stanley Cup (Final).

Het onderonsje tussen de twee kemphanen afgelopen weekend kwam als geroepen. Artemi Panarin werd het stralende middelpunt met vier (!) goals. In de eerste periode begon zijn magische avond met een assists op de powerplay goal van Mika Zibanejad. Carolina staat na de oorwassing (6-2 Rangers) echter nog altijd solide aan kop in de Metropolitan. New Jersey Devils haakt haar wagonnetje nog altijd aan, maar met drie wedstrijden minder gespeeld staan de Rangers op dit moment virtueel aan kop.

STAR OF THE WEEK

ADRIAN KEMPE (LOS ANGELES KINGS)

Afgelopen weekend was in vele opzichten een weekend van de mijlpalen. Zo kreeg Sidney Crosby in de wedstrijd tegen Los Angeles Kings voor het eerst in zijn carrière een game misconduct penalty, maar noteerde men ook twee hattricks op dezelfde avond (Artemi Panarin en Adrian Kempe). Het afgelopen decennium kwam dit slechts drie keer eerder voor. Jordan Eberle en Patrice Bergeron op 4 november 2021, Filip Forsberg en Mika Zibanejad op 27 februari 2016 en Martin St. Louis en Joe Pavelski op 18 januari 2014.

Met een uitgebreide ceremonie voor de pensionering van het rugnummer en bronzen beeld voor Dustin Brown, brak Kempe twee records op naam van de voormalig captain. Brown was de laatste King met vier goals in een wedstrijd én drie goals in één periode. De Kings waren tegen de Pengs in bloedvorm en wonnen uiteindelijk met 6-0. Anze Kopitar voegde drie assists aan zijn totaal toe en waren Rasmus Kupari, Kevin Fiala en Drew Doughty allen goed voor twee stuks. Gesteund door een éénjarige verlenging van zijn contract noteerde Kings-goalie Pheonix Copley (31) pas zijn tweede shutout uit zijn carrière.

CROSBY GEFRUSTREERD

Het was niet de avond van Sidney Crosby. De superster van de Penguins lag afgelopen week al in de clinch met enfant terrible Trevor Zegras en zag tegen Los Angeles zijn nine point streak uiteenspatten. Halverwege de derde periode kreeg de Penguin het aan de stok met Mikey Anderson, resulterend in de eerste game misconduct uit zijn omvangrijke carrière.

Cover photo: Fred Greenslade/Associated Press

Kansas City Chiefs winnen enerverende Super Bowl LVII

Seán van Zon
-
0
Kansas City Chiefs winnen enerverende Super Bowl LVII

Alweer vijf maanden geleden begon het NFL-seizoen van 2022, het voelt aan als de dag van gisteren. Ondertussen zijn we aanbeland bij de wedstrijd waar elke speler van droomt, de Super Bowl. De Philadelphia Eagles en de Kansas City Chiefs vochten als leeuwen in het State Farm Stadium om die felbegeerde Vince Lombardy Trophy.

De laatste wedstrijd van een lang seizoen, elke spelers loopt met pijntjes. Aan de ene kant speelt Patrick Mahomes met zijn geblesseerde enkel. Zijn collega van de Eagles, Jalen Hurts, moet het doen met een pijnlijke schouders. Iedereen zal de pijn moeten verbijten, Super Bowl LVII staat namelijk op het spel.

An immovable object vs an unstoppable force; dat is deze Super Bowl. De nummer 1 van de AFC tegen de nummer 1 van de NFC. Er bestaat geen twijfel over dat dit het beste is wat de NFL heeft te bieden. Om 15:44 trapten de Chiefs af en brak het spektakel los.

TEAMS IN BALANS NA EERSTE KWART

De Chiefs wonnen de toss, maar lieten de bal aan de Eagles. Geen team in de NFL is beter in hun eerste drive dan de Eagles. Dit lieten ze gelijk al zien door passend op de helft van Kansas City te komen. Na een goede catch-and-run van DeVonta Smith kwamen ze al snel op de 11-yardlijn van KC. Vier plays later scoorde Jalen Hurts de eerste touchdown van deze Super Bowl met de ondertussen klassieke Eagles QB-sneak.

Na de touchdown was het aan Mahomes en de zijnen om te laten zien waarom ze in deze wedstrijd mochten spelen. Zijn eerste pass was naar zijn favoriete doelwit, Travis Kelce. Door een sterke run van Isiah Pacheco stond KC al snel op de 20-yardlijn van Philly. Twee plays later was de stand weer gelijk. Een 18-yard pass van Mahomes viel perfect in de handen van Kelce voor de touchdown. Het was duidelijk dat de defensie van Kansas City wakker was na die matige eerste drive, ze forceerden namelijk een 3-and-out en dus een punt.

Na de punt kwamen de Chiefs wederom ver op de helft van de Eagles. De Eagles stopten de aanval van KC af, maar Harrison Butker had de kans om zijn team op voorsprong te schieten met een 42-yard field goal-poging. Zijn trapte eindigde op de paal waardoor de stand 7-7 bleef.

EAGLES MET VOORSPRONG DE RUST IN

Na de eerdere 3-and-out begon de Eagles-O weer te draaien. In de eerste play van het tweede kwart kwam de achilleshiel van de Chiefs aan het licht. Jalen Hurts had genoeg tijd in de pocket en gooide de bal diep. Ondanks dat er twee verdedigers om hem heen stonden kon A.J. Brown de bal vangen voor de 45-yard touchdown en de leiding in de Super Bowl. Philadelphia kreeg de bal ook weer razendsnel terug na een 3-and-out van KC.

Na de punt leek de aanval van de Eagles weer te gaan draaien op volle toeren. Dat veranderde volledig nadat Hurts de bal uit zijn handen liet vallen tijdens een third-down. Nick Bolton zag zijn kans. Bolton greep de bal van de grond en liep ermee naar de endzone voor zes punten. Deze keer maakte Butker geen fout, hij schoot het extra punt tussen de palen om de teams op gelijke hoogte te brengen.

Hurts had in de volgende drive het geluk wel aan zijn kant. Weer gooide hij de bal diep naar Brown, weer werd Brown verdedigd door twee Chiefs-spelers. Deze keer onderschepte de verdediger bijna de bal, maar het liep net goed af voor de Eagles. De aanval leek voor een honderdste van een seconden te eindigen met een onsuccesvolle fourth-down, maar Hurts ontweek een verdediger en bracht zijn aanval helemaal in de redzone. Een aantal plays later liep Hurts zijn tweede rushing-TD binnen van de wedstrijd. Zo nam Philadelphia weer een touchdown voorsprong met nog 2:20 op de klok in de eerste helft.

Het lukte de Chiefs niet om de stand gelijk te trekken. Sterker nog, ze moesten met nog 1:22 op de klok de bal laten aan de Eagles. Daarnaast verdraaide Mahomes tijdens de drive zijn geblesseerde enkel. Hij kon zelf het veld verlaten, al was het grimassend. Philadelphia rook bloed en wilde de voorsprong uitbreiden voordat Rihanna haar optreden startte. Zoals eerder in de eerste helft kwamen ze ver op de helft van KC. Deze keer waren de plays van Nick Sirianni wat conservatiever. Jake Elliott sloot de eerste helft dan ook af met een field goal.

CHIEFS HOUDEN HET SPANNEND

Na het spetterende optreden van Rihanna ontving Kansas City de aftrap van de tweede helft. De Chiefs begonnen het derde kwart goed. Ze brachten de bal goed vooruit en stonden in no-time op de helft van Philadelphia. Na een goede scramble van Mahomes bevond KC zich zelfs op de 4-yardlijn van de Eagles. Twee plays later liep Pacheco de bal binnen voor zes punten. Zo bracht hij de achterstand terug naar een field goal.

Direct daarna leek het compleet fout te gaan voor de Eagles. Bolton scoorde weer met een scoop-and-score. Maar, zo bleek uit de herhaling, maakte Miles Sanders geen football move. Hierdoor werd zijn fumble een incomplete pass. Dit haalde uiteraard de touchdown van het scorebord. Ook de eerste drive van de Eagles in de tweede zag er goed uit. Zo hield een knappe catch van Dallas Goedert de drive gaande. De drive die uiteindelijk zeventien plays duurde, een evenaring van het Super Bowl-record, haalde de endzone niet. Wel schoot Elliott een 33-yard field goal tussen de palen.

TEAMS OOK VROEG IN VIERDE KWART NEK-AAN-NEK

Pacheco sloot het derde kwart af met een ijzersterke 11-yard run. Het bracht KC weer op de helft van Philly en gaf het team de extra boost die het nodig had. De eerste play van het vierde kwart, een pass van Mahomes naar JuJu Smith-Schuster, bracht ze nog eens veertien yards dichter bij hun doel. De volgende twee plays belandde ook in de handen van JuJu en bracht de Chiefs op de drempel van de endzone. Daarna stond de gerenommeerde verdediging van de Eagles duidelijk niet goed op te letten, want ze lieten zich foppen door de formatie van de Chiefs. Kadarius Toney stond namelijk helemaal vrij. Hij ving de simpele pass en wandelde de endzone binnen voor de eerste voorsprong van Kansas City van deze Super Bowl. Het was ook de eerste achterstand van Philadelphia deze play-offs.

De Chiefs kregen de bal razendsnel terug na een 3-and-out van de Eagles. Toney had duidelijk vleugels gekregen na zijn TD. Zijn 65-yard return, een Super Bowl-record, strandde namelijk op de 5-yardlijn van de Eagles. KC gebruikte twee plays daarna dezelfde play die de touchdown van Toney opleverde. Deze keer mocht Skyy Moore de rol van Toney op zich nemen. De play had dezelfde uitkomst, Moore liep compleet alleen de endzone in. Hierdoor namen de Chiefs een 35-27 voorsprong met nog 9:22 op de klok.

De volgende aanvallende drive van Philly begon stukken beter. Ze behaalden een aantal first-downs. Toen liet Hurts zijn talent weer zien met een prachtige 46-yard pass op Smith. Smith ging out-of-bounds bij de 1-yardlijn, maar de sneak van Hurts een play later zorgde voor zes punten. De Eagles gingen daarna voor twee punten. Hurts beukte zichzelf, met gevaar voor eigen leven, de endzone binnen om de stand gelijk te trekken met nog een ruime vijf minuten op de klok.

MAKKELIJK GEGEVEN HOLDING-PENALTY KOST EAGLES DE KOP

De Chiefs kozen Pacheco in de zevende ronde van de draft en daar zullen ze geen moment spijt van hebben gehad. Eerst kreeg hij tijdens een run een keiharde tackle te verduren, vervolgens zat hij een play op de bank, maar pikte daarna met een outside-run de first-down en tien yards op. Een play later nam ook zijn quarterback de benen. Met een 26-yard run liep Mahomes de bal naar de 17-yardlijn van de Eagles.

Het leek er even op dat de Chiefs voor de field goal moesten gaan met nog 1:54 op de klok en een time-out in handen van de Eagles. Een makkelijk gegeven holding-penalty tegen James Bradberry gaf de Chiefs een nieuwe set downs. Hierdoor kon Harrison Butker de field goal binnentrappen. Philadelphia had slechts acht seconden om de achterstand goed te maken. Na een squib-kick waren het zelfs nog maar zes seconden. De Hail Mary van Hurts was zonder succes.

Het was een anticlimax na een geweldige Super Bowl. Desalniettemin daalde de confetti neer op het veld. Voor de derde keer in hun historie mogen de Kansas City Chiefs zich Super Bowl-kampioen worden. Na de wedstrijd mocht de MVP van het reguliere seizoen ook de Super Bowl-MVP in ontvangst nemen. De 27-jarige Mahomes is nu in het bezit van twee Super Bowl-MVP’s.

Wil je nagenieten van het afgelopen NFL-seizoen? Dat kan hier.

Coverfoto: Joe Camporeale/USA Today

NFL 4-on-4: De Super Bowl LVII editie

Luuk Dokter
-
0
NFL 4-on-4: De Super Bowl LVII editie

Vannacht strijden de Kansas City Chiefs en Philadelphia Eagles om de hoofdprijs. In State Farm Stadium in Glendale Arizona maken de winnaars van de AFC en NFC uit wie de Vince Lombardi Trophy mee naar huis neemt. Worden het de Chiefs die onder leiding van Andy Reid en Patrick Mahomes hun derde (1969, 2019) Super Bowl winnen? Of de Eagles die met Jalen Hurts, wederom een voormalig back-up van Carson Wentz, voor hun tweede (2017) hoofdprijs gaan? Lees hier de antwoorden op vijf prangende vragen over Super Bowl LVII.

1. Wie wint Super Bowl LVII? Waarom?

Marc Dorenbos: “Ik zet mijn geld op de Eagles. Ik zie bijna geen zwakke plekken in dit team, waar die wel degelijk aanwezig zijn bij de Chiefs. Ik denk dat ook de magie van Mahomes niet genoeg gaat zijn om de Chiefs aan een Super Bowl te helpen.”

Chris van Dijk: “Hoe kan ik hier iets anders zeggen dan de Eagles? Het is in mijn ogen de meest complete ploeg in de NFL. De verdediging moet met de pass rush in staat zijn Mahomes onder druk te zetten en zo zijn big plays te beheersen. Aanvallend liggen er zowel in de running game als via de pass wel kansen voor Philly. Het gaat een mooie wedstrijd worden. Dus ja, de Eagles winnen voor de tweede keer de Super Bowl.”

Toon Aerts: “Ik denk dat de Eagles hem gaan pakken omdat zij uiteindelijk het meer complete roster hebben. Bovendien zien ze er op papier fitter uit dan de Chiefs.”

Seán van Zon: “De Chiefs. De connectie van Mahomes met Kelce gaat doorslaggevend zijn. Daarnaast denk ik dat DC Steve Spagnuolo van de Chiefs een goed plan heeft om de Eagles af te stoppen.”

2. Wie pakt de Super Bowl LVII MVP-titel? Waarom?

Marc Dorenbos: “Het is een beetje makkelijk om nu Jalen Hurts te zeggen, dus ik ga voor Haason Reddick. Hij was tegen de 49ers al ongelooflijk dominant en dat gaat hij tegen de Chiefs wederom zijn. Mahomes mag net als tegen de Bucs weer gaan rennen voor zijn leven.”

Chris van Dijk: “Jalen Hurts. Het is heel voorspelbaar en saai, maar eigenlijk het enige mogelijke antwoord. Hij is in de run game en passend cruciaal. Wil je een dark horse horen? Dan zeg ik C.J. Gardner-Johnson. Tenminste, als hij in staat is meerdere ballen van Mahomes te onderscheppen.”

Toon Aerts: “Volgens mij gaat de defense van de Eagles het verschil maken in deze game, hoe gek dat ook mag klinken. Doe mij dan maar Haason Reddick als Super Bowl MVP. Hij was tegen de 49ers al een game changer en zal dat nu opnieuw zijn.”

Seán van Zon: “Travis Kelce. Ik zie de Chiefs best het hele playbook opentrekken. Dat betekent creative plays, plays waarin Kelce op alle manieren wordt betrokken in het spel. Dat levert hem de Super Bowl-MVP op.”

3. Beschrijf de allesbeslissende play

Marc Dorenbos: “De Eagles komen vlak voor tijd op 1 yard van de endzone bij een gelijke stand. Geheel in stijl gaat Philly voor de quarterback sneak achter de dominante OL, waarmee ze de beslissende score binnenhalen.”

Chris van Dijk: “Philly Special 2.0. De beslissende play zou je een sneak verwachten, maar dat doet ondertussen iedereen die tegen de Eagles speelt. Op 4th down besluit Nick Sirianni ervoor te gaan en het lijkt erop of ze weer gaan sneaken. Maar Hurts houdt de bal voor een pass op DeVonta Smith voor de winnende touchdown.”

Toon Aerts: “Er staan nog een 25-tal seconden op de klok en de Chiefs zijn aan zet. Het is 4th&4. De tussenstand is 20-17 voor de Eagles. De Chiefs moeten een eerste poging halen om op zijn minst Butker de kans te geven om de stand gelijk te trekken. Patrick Mahomes krijgt de bal en zijn pocket stort vrijwel meteen in. Zoals we hem kennen, slaagt hij er desondanks in om aan de eerste druk te ontsnappen. Net wanneer hij denkt dat de baan vrij is om al rennend de first down binnen te halen, is daar alsnog Haason Reddick die hem sackt en de game daar en dan beëindigd.”

Seán van Zon: “De Eagles spelen het grootste deel van de wedstrijd ijzersterk, maar de Chiefs houden ze bij. In het vierde kwart verzaakt de returner van de Eagles. Hierdoor krijgt de aanval van Kansas City balbezit diep op de helft van de tegenstander. Ze scoren snel en Philly komt deze klap niet meer te boven.”

4. Vaak is de Super Bowl de bekroning op een carrière. Wie gaat daarom op zijn hoogtepunt met pensioen?

Marc Dorenbos: “Ik denk dat Jason Kelce met pensioen gaat als hij nog een ring heeft. Hij is nog altijd één van de beste centers in de NFL maar gaat al een hele tijd mee. Hij zou niks meer te bewijzen hebben en rustig met pensioen kunnen.”

Chris van Dijk: “Ndamukong Suh moest tot november wachten voor hij weer een kans kreeg in de NFL. Met zijn tweede titel op zak vindt hij het op 36-jarige leeftijd mooi geweest en kondigt hij direct na de wedstrijd zijn pensioen aan.”

Toon Aerts: “De eerste naam die bij me opkomt, is die van Lane Johnson. Hij heeft al een ring behaald en nu op 32-jarige leeftijd een tweede titel halen, lijkt me een ideaal moment om het spelletje vaarwel te zeggen.”

Seán van Zon: “Chad Henne. Hij is al wat ouder (37), maar ook nu heeft hij nog steeds zijn waarde. De oud-QB van Michigan is al een goede 10 jaar een back-up, maar was op weg naar de Super Bowl belangrijk met zijn touchdown tegen de Jaguars. Ik hoop dat de wedstrijd het toelaat dat hij de wedstrijd uit mag knielen.”

BONUS: Het is de vierde keer dat Roc Nation van Jay-Z de halftime show produceert. Vorig jaar verblijdde 50 Cent ons met een verrassingsoptreden. Wie doet dat dit jaar?

Marc Dorenbos: “Misschien is er nog een klein gastoptreden van Drake in de maak.”

Chris van Dijk: “Eén van de nummers die ik wel verwacht is Run this Town met Kanye West en uiteraard Jay-Z zelf.”

Toon Aerts: “Zou Beyoncé het toestaan dat Jay-Z zelf het podium opkruipt? Er is daar wel een twijfelachtig verleden met Rihanna, als ik me niet vergis. Maar goed, je kan Umbrella niet brengen zonder Jay-Z denk ik dan, dus hopelijk knijpt Queen B een oogje dicht!”

Seán van Zon: “Zou de NFL het aandurven met Ye? Ik denk het niet, erg verstandig is het in ieder geval niet. Ik denk dat Jay-Z een superster uit zijn roster van artiesten heeft gevraagd. Dat kan dus zomaar J. Cole zijn.”

Lees hier alle artikelen over Super Bowl LVII!

Coverfoto: Kirby Lee/USA Today Sports

Siakam alsnog All-Star, Thomas nieuwe ster Nets?

Thijs Verkuil
-
0
Siakam alsnog All-Star, Thomas nieuwe ster Nets?

Het NBA-seizoen 2022-23 is in volle gang en er gaat bijna geen dag voorbij zonder ontwikkelingen in de grootste basketbalcompetitie ter wereld. Elke week brengt SportAmerika u twee wekelijkse overzichten: één van de Eastern Conference en één van de Western Conference. Deze overzichten bevatten de hoogtepunten, teleurstellingen, de speler van de week en een vooruitblik op de aankomende week.

5 FEBRUARI – 11 FEBRUARI

EASTERN CONFERENCE STAND
  1. Boston Celtics: 40-16
  2. Milwaukee Bucks: 39-17
  3. Philadelphia 76ers: 36-19
  4. Cleveland Cavaliers: 37-22
  5. Brooklyn Nets: 33-23
  6. Miami Heat: 32-25
  7. New York Knicks: 31-27
  8. Atlanta Hawks: 29-28
  9. Washington Wizards: 26-29
  10. Chicago Bulls: 26-30
  11. Toronto Raptors: 26-31
  12. Indiana Pacers: 25-33
  13. Orlando Magic: 23-34
  14. Detroit Pistons: 15-42
  15. Charlotte Hornets: 15-43

IN DE SPOTLIGHT

DRIE VERVANGERS VOOR ALL-STAR WEEKEND BEKEND

Pascal Siakam, Anthony Edwards en De’Aaron Fox zijn door de NBA benoemd tot All-Star Replacements voor de All-Star Game, komend weekend. De drie zijn de vervangers van Kevin Durant, Stephen Curry en Zion Williamson, die door blessures niet in actie zullen komen. Joel Embiid, Ja Morant en Lauri Markkanen zullen hun plaatsen innemen als starters, terwijl de eerste drie hun plaats bij de reserves innemen.

Voor Siakam is het zijn tweede All-Star selectie. De Kameroener was in 2019 al All-Star en leek de afgelopen twee jaar op weg naar een tweede selectie. Vorig jaar noteerde hij in veel categorieën betere statistieken, maar bleef de selectie uit. Dit jaar doet Siakam er nog een schepje bovenop met gemiddeld 25 punten, bijna acht rebounds en zes assists per wedstrijd. Via een omweg leverde het hem dus alsnog zijn tweede All-Star appearance op

Edwards en Fox zullen allebei hun debuut gaan maken als All-Star. Edwards, bezig aan zijn derde jaar in de NBA, weet zichzelf ieder jaar te verbeteren, mét toenemende schotpercentages. Zijn ontwikkeling wordt nu dus beloond door de NBA, waardoor hij zich op mag maken voor zijn eerste All-Star Game. Ook voor Fox is het een beloning voor zijn ontwikkeling het afgelopen jaar. Swipa speelt ondertussen al zes jaar in de NBA, maar ieder jaar toont hij duidelijke vooruitgang als point guard van de Sacramento Kings. De Kings zijn op hard weg om voor het eerst in zeventien jaar weer de play-offs te halen en het leiderschap van Fox speelt daarin een belangrijke rol, waarvoor hij nu wordt beloond.

WINSTREAKS IN CENTRAL DIVISION DUREN VOORT

De Milwaukee Bucks en Cleveland Cavaliers weten momenteel niet wat verliezen is. De twee beste teams uit de Central Division hebben momenteel tien en zes wedstrijden op rij gewonnen. Het bracht de Bucks op slechts één overwinning van de Boston Celtics en de Cleveland Cavaliers zijn opgeklommen naar de vierde plaats in de Eastern Conference.

De zegereeks van de Milwaukee Bucks valt parallel te trekken aan de terugkeer van Giannis Antetokounmpo na vijf wedstrijden afwezigheid. Sinds de rentree van de Greek Freak wonnen de Bucks tien keer op rij en scoorde hij 373 punten in 318 minuten, de beste ratio in de NBA over deze tien wedstrijden. Daarnaast hebben ze nu een top 10 offense en de op één na beste defense, terwijl ze zonder Antetokounmpo niet in de top 20 stonden van beide statistieken.

Voor de Cavaliers is er niet één speler die er zo duidelijk bovenuit stak tijdens hun winstreak. Zij hebben het juist van enorm sterke verdediging én brede ploeg. Cleveland heeft namelijk de beste defense in de NBA dit seizoen en toonde dat ook tijdens hun winstreak met de beste defensive rating van alle teams. Aanvallend viel het op dat maar liefst zes spelers double digits noteerde qua punten, waarbij Darius Garland de ploeg leidde met gemiddeld 21.8 punten per wedstrijd.

SPELER VAN DE WEEK

Cam Thomas is verkozen tot de SportAmerika Eastern Conference Speler van de Week. De sophomore van de Brooklyn Nets kreeg bij afwezigheid van Kyrie Irving en Kevin Durant de sleutels in handen na meerdere wedstrijden zonder speeltijd en haalde direct uit. In drie wedstrijden op rij scoorde hij namelijk minimaal 43 punten, iets dat nooit eerder was gedaan door een jongere speler dan Thomas.

De shooting guard is een echte scorer. Hij liet dat vooral zien in de comeback-zege tegen de Washington Wizards. De Nets stonden in de eerste helft met 23 punten achter, maar dankzij 30 punten van Thomas in de tweede helft wonnen de Nets alsnog. Thomas scoorde 44 punten wat een career-high voor hem was, maar één wedstrijd later tegen de Phoenix Suns scherpte hij het aan tot 47 punten.

VOORUITBLIK

Er staat een rustige NBA-week op ons te wachten, want komend weekend is het All-Star Weekend. Dat betekent dat er tot donderdag reguliere wedstrijden op de planning staan, maar dat daarna de ogen zullen gaan naar Salt Lake City waar de allerbeste spelers het tegen elkaar op zullen nemen. De All-Star Game is in de nacht van zondag op maandag, om 1:30 uur Nederlandse tijd.

Coverfoto: Cole Burston/Getty Images

NFL Previews: Super Bowl LVII

Marc Dorenbos
-
0
NFL Previews: Super Bowl LVII

Nog heel even geduld en dan staat de laatste, én belangrijkste, wedstrijd van het NFL-seizoen op het programma: De Super Bowl. Dit jaar zijn het de Kansas City Chiefs en de Philadelphia Eagles die het namens de AFC en NFC tegen elkaar op gaan nemen. Op voorhand belooft de wedstrijd een klassieker te worden tussen twee ijzersterke teams. Lees hier de voorbeschouwing van SportAmerika!

State Farm Stadium | Zondagnacht| 00:30

Deze Super Bowl kent geen torenhoge favoriet. Zowel de Chiefs als de Eagles zijn de #1 seed van hun conference en waren afgelopen jaar het beste team. De Chiefs, en met name Patrick Mahomes, kenden een uitstekend seizoen, waarin het vertrek van Tyreek Hill geruisloos werd opgevangen. Onder leiding van Mahomes en Travis Kelce bereikten de Chiefs voor het vijfde jaar op rij de AFC Championship Game en nu voor de derde keer in vijf jaar de Super Bowl. Mahomes, Kelce en Andy Reid gaan voor hun tweede eindoverwinning.

De Eagles waren dit jaar ongelooflijk dominant in de NFC. Het team van Nick Sirinanni bleek aan beide kanten van de bal niet te stoppen en rolde vrij moeiteloos door de play-offs heen. De Eagles hebben ook nog een aantal spelers onder contract staan die al eerder een ring wonnen met het team. De belangrijkste namen hiervan zijn Brandon Graham, Jason Kelce en Fletcher Cox.

KAN KC DE OL VAN DE EAGLES KRAKEN?

De offensive line van de Eagles is de sterkste unit van het team en misschien wel de sterkste unit in de NFL. Onder leiding van Kelce zijn mannen als Landon Dickerson en Jordan Mailata bijna niet te kloppen. Dankzij deze OL is zowel de passing game als de run game van de Eagles een wapen. De run game steunt niet alleen op Miles Sanders, ook Jalen Hurts heeft op het gebied van rushing een uitstekend jaar achter de rug. Dit mag voor een groot deel op het conto van de OL worden geschreven.

Aan de Chiefs de taak om deze offensive line te kraken. De front 7 van de Chiefs hebben een prima jaar achter de rug, waarin ze tweede eindigden in totaal aantal sacks (55) achter de Eagles (70 sacks). Chris Jones beleeft zijn beste jaar uit zijn loopbaan en zal deze Chiefs defensie moeten leiden om ervoor te zorgen dat de Eagles aanval niet kan doen en laten wat ze willen.

Wat de Eagles aanval zo sterk maakt, is het feit dat naast de run game ook de passing game uitstekend is. Met A.J. Brown en DeVonta Smith heeft Hurts twee topreceivers. Philly staat dan ook vierde in het klassement van rushing yards per game en 12e in het klassement voor passing yards per game. De secondary van de Chiefs kan nog wel eens moeite gaan hebben met de passing game van de Eagles. De aanval van de Eagles is hoe dan ook een tweekoppig monster.

DE EAGLES DEFENSE MOET MAHOMES IN TOOM HOUDEN

Het kwam al even kort voorbij toen het over sacks ging: De Eagles defensie is ijzersterk. De defensive line leunt op spelers als Haason Reddick en Graham. Tekenend voor de dominantie van de Eagles is het feit dat 4 verschillende spelers 10+ sacks hebben genoteerd dit seizoen. De secondary van de Eagles is daarnaast ook van een ontzettend hoog niveau, met cornerbacks Darius Slay en James Bradberry en safety C.J. Gardner-Johnson.

De Eagles kunnen deze ijzersterke defensie wel gebruiken. Ze komen namelijk te staan tegenover een Patrick Mahomes die dit jaar bij vlagen niet te stoppen is. Ondanks een enkelblessure wist Mahomes de Bengals te ontleden en ook tijdens het reguliere seizoen stond er geen maat op hem. Hij leidde de NFL in passing yards én touchdowns en er is eigenlijk niemand in KC die Hill mist.

De kansen voor Mahomes en de Chiefs liggen natuurlijk bij Travis Kelce. Kelce was dit jaar weer niet te stoppen en de Eagles gaan hun handen vol hebben aan hem. Het belangrijkste voor KC is dat hun offensive line lang genoeg stand weet te houden om Mahomes zijn ding te laten doen. Met mannen als Creed Humphrey en Joe Thuney is dit zeker geen onmogelijke opgave. De OL van de Eagles mag dan dominant zijn, die van de Chiefs doet daar niet veel voor onder.

SUPER BOWL LVII BELOOFT EEN KLASSIEKER TE WORDEN

Twee ijzersterke teams gaan elkaar treffen in wat op papier een absolute klassieker belooft te worden. De Chiefs hebben iets meer ervaring en de beste speler van de NFL in Mahomes. De Eagles hebben een allround sterker team waar bijna geen zwakke plekken in te vinden zijn. Qua blessures staan beide teams er goed voor. Alleen de Chiefs moeten zeer waarschijn Mecole Hardman missen. De mate waarin de Eagles als team extreem compleet zijn, gaat in deze strijd de doorslag geven. Voorspelling: Eagles.

Lees hier over de bijzondere verhaallijn van deze Super Bowl: Twee broers spelen tegen elkaar!

Coverfoto: Bill Streicher/USA Today Sports

NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

Hans Mulder
-
0
NHL Power Play Friday: binnen twee minuten alle ‘ins en outs’

Na de All-Star Game moest het allemaal nog even op gang komen, maar de St. Louis Blues en vooral de New York Rangers schudden de kussens behoorlijk op. Die trade ronde Vladimir Tarasenko komt voorbij in deze NHL Power Play Friday, waarin we ook heel even een uitstapje maken naar Tsjechië. Ga er maar even goed voor zitten, want na deze Power Play Friday van SportAmerika ben je weer helemaal op de hoogte van het reilen en zeilen in de NHL.

NEW YORK RANGERS HENGELEN ‘BIG FISH’ VLADIMIR TARASENKO BINNEN

Vier jaar na het winnen van de Stanley Cup met St. Louis Blues vertrekt Vladimir Tarasenko voor een avontuur bij New York Rangers. De franchise uit de ‘Big Apple’ maakte de trade donderdagavond wereldkundig. De 31-jarige Rus werd in 2010 als zestiende overall door St. Louis gedraft en diende reeds in 2021 een verzoek tot een trade in bij het Front Office. Samen met blue-liner Niko Mikkola gaat hij nu het avontuur aan bij de Rangers. De omgekeerde weg wordt bewandeld door oude bekende Sammy Blais, Hunter Skinner, een conditional first-round pick 2023 en een conditional fourth-round pick 2024.

Na de blockbuster move van Bo Horvat richting Long Island is het alweer de tweede ‘big fish’ die ruim voor het verstrijken van de Trade Deadline een nieuw onderkomen vindt. Horvat vertrok eerder deze week in ruil voor Anthony Beauvillier, Aatu Raty en een first-round pick richting de andere kant van New York. Koud op Long Island aangekomen tekende de centre een achtjarige verlenging van zijn contract ter waarde van $68 miljoen dollar — $8.5 miljoen dollar AAV –. Tarasenko zit in hetzelfde schuitje als Horvat. In 2015 tekende de winger een achtjarige deal ter waarde van $60 miljoen dollar — cap hit $7.5 miljoen dollar — , die na dit seizoen ten einde is.

GOALMACHINE PUR SANG

Tussen 2014 en 2019 was Tarasenko één van de meest scorende namen in de National Hockey League. Met 182 goals stond hij achter John Tavares en Alex Ovechkin derde in de rankings. Op het gebied van 5 vs 5 moest de Rus alleen landgenoot ‘Ovi’ voor zich dulden. Sinds het seizoen 2019 – 2020 werd de winger echter door blessureleed achtervolgd. Zijn COVID-seizoen bleef beperkt tot tien wedstrijden door een slepende schouderblessure en na een operatie in het offseason keerde hij pas in maart 2021 terug op het ijs.

Het Front Office zat met de handen in het haar of Tarasenko ooit zijn oude vorm weer te pakken zou krijgen en lieten hem zelfs onbeschermd in de Expansion Draft van Seattle Kraken — die op hun beurt Tarasenko passeerde voor Vince Dunn –. Deze move was voor ‘VT’ de druppel en diende op zijn beurt een tradeverzoek in bij het Front Office in St. Louis.

REUNIE MET BOEZEMVRIEND ARTEMI PANARIN

Of het huwelijk tussen de Rangers en Tarasenko goed gaat verlopen, is van veel factoren afhankelijk. Dat hij in Madison Square Garden herenigt wordt met boezemvriend Artemi Panarin is echter een behoorlijke plus. ‘VT’ gaf in zijn eerste seizoen in de NHL (2012 – 2013) al te kennen dat er in de KHL een deksels goede forward genaamd Artemi Panarin speelde. Met achttien punten in 43 optredens was hij echter nog niet de hoogvlieger waar de scouts uit St. Louis bokkig van werden. Ondanks het feit, dat ze aftastend het management van Panarin hadden aangesproken, verkaste de Rus als UFA uiteindelijk naar Chicago Blackhawks. Dat Tarasenko zijn woorden waarheid werden, werd vrij snel duidelijk. Panarin ging in zijn eerste NHL seizoen op voor het NHL All-Rookie Team en won en passant — ten koste van onder meer Connor McDavid — de Calder Trophy.

Terug naar 2023. Het ligt in de lijn der verwachting dat head coach Gerard Gallant Tarasenko in de Panarin-lijn gaat inpassen (Panarin – Zibanejad – Tarasenko). Met spelmaker Panarin — na McDavid en Draisaitl de meeste assists over de laatste vier jaar — en franchise leading topscorer Zibanejad moet het gek lopen wil de winger zijn oude vorm niet terug gaan vinden.

Naast Tarasenko komt de boomlange blue-liner Niko Mikkola naar Manhattan. Rangers GM Chris Drury was op zoek naar een kopie van K’Andre Miller en heeft deze in de Fin gevonden. In St. Louis stond Mikkola bovenaan het franchiseklassement in hits en was hij ook een dragende kracht in een penalty-kill. Met zijn aflopende contract en cap hit van slechts $1.9 miljoen dollar een ondergewaardeerd stukje van de Stanley Cup Quest puzzel.

BLAIS TERUG OP HET OUDE NEST

De meest in het oog springende naam uit het omgekeerde pakketje is zonder twijfel die van Sammy Blais. De forward was in Madison Square Garden een dieptespeler en keert terug naar de franchise die hem in de NHL Entry Draft van 2014 in de zesde ronde drafte. In 2021 stapte Blais juist het vliegtuig richting JFK Airport in, als belangrijke chip in de Pavel Buchnevich trade –.

Hunter Skinner is een 21-jarige blue-liner, die in 2019 door New York Rangers in de vierde ronde van de Entry Draft werd opgepikt. Dit seizoen was hij tot op heden in de AHL actief en wordt in St. Louis gezien als potentiële diepteversterking. Zijn carrière komt tot dusverre nog niet bepaald van de grond.

De twee conditional picks zijn echter een stuk interessanter. Zeker de first-round pick in de aankomende Draft wordt gezien als een flinke bonus. Met een op papier waanzinnig diepe Draft is het voor de Blues graaien, graaien, graaien aankomende zomer.

SABRES HOUDEN COZENS AAN BOORD

Met de stenen van nu blijft Kevyn Adams stoïcijns bouwen aan de Sabres van morgen. Zijn jonge team bonst nu al keihard op de deur, maar als de general manager eerlijk is, zal ook hij toegeven dat de Sabres een beetje voor op schema lopen. Adams verlengde onlangs het contract van Tage Thompson al tot de zomer van 2030 en deze week was het de beurt aan Dylan Cozens. De nu 22-jarige aanvaller is met 17 goals en 43 punten bezig aan een prima seizoen. Naast Cozens en Thompson liggen ook Jeff Skinner (2027) en Alex Tuch (2026) nog lang vast. Cozens gaat tijdens deze periode $ 7.1 miljoen per jaar verdienen.

Rasmus Dahlin wordt na 2023-2024 een RFA en er zal Adams veel aan gelegen zijn om ook de Zweedse blueliner tot in lengte van dagen in Buffalo te houden. Het wordt interessant om te volgen hoe de Sabres de komende trade deadline benaderen. Zeker van de play-offs zijn ze allerminst, maar kansloos ook zeker niet. Gaat Adams bijvoorbeeld leuren met een Tyson Jost in de hoop nog wat meer talent binnen te halen of probeert hij wat ervaring naar de Sabres te halen?

BLESSURES

 ALL-STARS HUGHES EN MAKAR UITGESCHAKELD

Jack Hughes maakt zijn status als voormalig first overall helemaal waar dit seizoen. De jonge Amerikaan scoorde maar liefst 35 goals in de eerste 50 wedstrijden en voegde daar ook nog eens 32 assists aan toe. Van die 35 treffers scoorde hij er 29 op even strenght en daarmee voert hij de NHL aan. Dat Hughes een belangrijke factor is in het succes van de Devils is dan ook een understatement. Helaas kan coach Lindy Ruff voorlopig niet over zijn sterkhouder beschikken. Jack Hughes verliet deze week de training en is week-to-week met een upper-body injury.

Waar de Devils nog wel een flinke buffer hebben wat betreft hun ticket voor het postseason, daar kan de titelverdediger zich niet veel misstappen veroorloven. De Avalanche werden bedolven door blessures, maar waren net aan de beterende hand. Het komt dan ook erg ongelegen dat Cale Makar kampt meteen upper-body injury.

De winnaar van de Norris Trophy werd eerder deze week hard geraakt door Jeff Carter van de Penguins. De hit werd niet bestraft, maar hield Cale Makar wel van het ijs. De Avalanche verloren dat duel in OT. Zonder Makar gingen de Avs donderdag kansloos met 5-0 onderuit bij de Tampa Bay Lightning.

GOALIES IN LAST

Met nog vier weken te gaan tot de trade deadline kijken de contenders naar versterkingen. Dat de Maple Leafs de play-offs gaan halen, lijkt wel zeker. Aan Kyle Dubas de taak om een zo sterk mogelijk Toronto het postseason in te sturen. Hoewel de general manager het vooralsnog ontkent, moet Dubas mogelijk zijn plannen wel aanpassen. Deze week hebben de Maple Leafs Matt Murray op de IR gezet met een enkelblessure. Dubas gaf aan de goalie pas op z’n vroegst over enkele weken terug te verwachten. Ilya Samsonov moet nu het leeuwendeel van de wedstrijden voor zijn rekening nemen.

Ook in Vegas zijn er zorgen over een sluitpost. Logan Thompson was vorige week nog present tijdens de All-Star Game en gezien zijn seizoen was dit ook meer dan terecht. Donderdag tegen de Minnesota Wild viel de sterkhouder van de Golden Knights in de slotfase uit met een lower-body injury. De komende dagen zal duidelijk worden hoe ernstig deze blessure is. Adin Hill maakte de wedstrijd, die met 5-1 door Vegas gewonnen werd, af. Voor de Wild was dit alweer de derde nederlaag op rij. Op het moment van schrijven hebben de Knights de koppositie in de Pacific weer overgenomen.

SLECHT NIEUWS VOOR BURAKOVSKY

Zonder Jack Hughes versloegen de Devils donderdagavond de bezoekende Seattle Kraken met 3-1. Het waren de blueliners die New Jersey voorbij de revelatie loodsten, want Dougie Hamilton (2) en John Marino waren de doelpuntenmakers. Bij de Kraken voelden ze het gemis van Andre Burakovsky. De topscorer van de ploeg (13 goals en 39 punten) raakte deze week geblesseerd in het duel met de Islanders en werd voor de wedstrijd in New Jersey op de IR gezet.

Dave Hakstol lijkt niet positief over een snelle terugkeer. Achter de naam van Burakovsky staat week-to-week en veel meer willen de Kraken er ook niet over kwijt. Voor Seattle komt de blessure van de topscorer wel erg ongelegen, want ’t team is verwikkeld in een felle strijd om een postseason-ticket in het westen. Na de nederlaag in New Jersey staan Daniel Sprong en de zijnen qua punten op gelijke hoogte met de LA Kings. Die club heeft momenteel de eerste wildcard in handen en staat vierde in de Pacific Division.

DE EERSTE…

HORVAT TREFZEKER

De trade, de contractverlenging, de eerste overwinning en toen was daar dinsdag ook nog de eerste goal in dienst van de New York Islanders. Met tussendoor ook nog de ASG (nog als vertegenwoordiger van Vancouver) was het een hectische tijd voor Bo Horvat. Maandag debuteerde hij voor zijn nieuwe ploeg met een 2-1 overwinning op de Flyers. Een dag later mocht Horvat zelf juichen. Lane Lambert stuurt zijn twee beste aanvaller telkens samen het ijs op in de hoop dat Horvat en Mathew Barzal zo snel mogelijk wat chemie ontwikkelen.

De fans steunden Bo Horvat in zijn eerste optreden in Long Island en hun beloning bleef niet uit. De arme Seattle Kraken waren al murw gebeukt in de eerste periode en wisten ook in de tweede periode niet waar ze het zoeken moesten. Bij een stand van 3-0 zocht en vond Barzal zijn nieuwe maatje. Bo Horvat bepaalde de eindstand op 4-0. De vierde overwinning op rij voor de Isles, die de aansluiting met Pittsburgh en Washington weer gevonden hebben.

JAGR PASSEERT GRETZKY

Dat Wayne Gretzky op die hielen wordt gezeten door Alex Ovechkin voor wat betreft zijn aantal goals in de NHL weten we allemaal. Het is best veel mensen ontgaan dat The Great One deze week één van zijn records is kwijtgeraakt aan Jaromir Jagr. Gretzky scoorde tijdens zijn gehele loopbaan in totaal 1.098 goals in professioneel verband. Dit zijn de goals in de NHL en de WHA, maar ook bijvoorbeeld voor Team Canada in de verschillende toernooien.

Afgelopen zondag, ruim een week voor zijn 51e verjaardag, scoorde Jagr zijn 1099e professionele goal. De Tsjechische legende scoorde tijdens zijn verblijf in de NHL in totaal (reguliere competitie en play-offs) in totaal 844 doelpunten, maar was ook in andere competities en voor zijn land bijzonder trefzeker. Het record van Gretzky brak hij in dienst van de Kladno Tigers in zijn vaderland Tsjechië. Jagr is eigenaar van dat team en wilde eigenlijk dit seizoen niet meer spelen. De nood kwam echter aan de man en vanwege te weinig spelers dreigden de Tigers in de problemen te komen. Jagr bond zijn schaatsen onder en liet zien nog steeds te kunnen scoren.

EINDELIJK DRIE OP EEN RIJ VOOR FLORIDA

Je werd erg raar aangekeken als je in oktober had gezegd dat de Florida Panthers pas in februari hun eerste 3-game winning streak zouden noteren. Toch is dit precies wat er gebeurde met de houder van de Presidents’ Trophy. Heel voorzichtig krijgen ze de vorm en de punten te pakken.

Vlak voor de ASG werd Boston verslagen en vervolgens bliezen The Cats eerder deze week Tampa Bay van het ijs. Donderdag volgde de derde overwinning op rij. In Sunrise werden de Sharks op een 4-1 nederlaag getrakteerd. Eric Staal was twee keer trefzeker, maar in beide gevallen betrof het een empty-netter. Sam Reinhart scoorde eveneens twee keer, maar in zijn geval stond er wel een goalie onder de lat.

STREAKS

CHYTIL LEKKER BEZIG

Vorig seizoen drukte Filip Chytil zijn neus aan het venster tijdens de play-offs. Waar de 22-jarige Tsjech 8 keer het doel vond tijdens 67 wedstrijden in het reguliere seizoen, daar ging het scoren hem in ’t postseason veel eenvoudiger af. Mede dankzij zijn 7 goals schopten de Rangers het tot de Conference Finals. Logischerwijs ligt hij dit seizoen wat meer onder een vergrootglas, maar van het bekende leien dakje ging het bepaald niet. Tot de kalender verschoof naar 2023.

New York heeft zich hersteld van een moeizame seizoenstart en ligt prima op koers voor de play-offs. Chytil is één van de spelers die het de laatste tijd op de heupen heeft. Woensdag tegen de Canucks was hij voor de vijfde wedstrijd op rij trefzeker. Het betekende zijn zevende treffer tijdens die reeks en zijn elfde goal in de laatste 13 wedstrijden. Zijn totaal? Dat staat na woensdag op 19 treffers. Teamgenoot K’Andre Miller was met 3 assists ook belangrijk in de met 4-3 gewonnen wedstrijd. Chris Kreider tekende voor zijn 250e goal als een Ranger (en in de NHL). Middels een assist mocht J.T. Miller van de Canucks zijn 500e NHL-punt vieren.

KAPRIZOV KAN NEDERLAAG NIET VOORKOMEN

De Dallas Stars zijn met overwinningen op Anaheim en Minnesota goed uit de All-Star break gekomen. Dat ze de Ducks (na een shootout weliswaar) op de knieën krijgen, mocht worden verwacht. Een betrekkelijk eenvoudige 4-1 overwinning op de Wild lag echter minder voor de hand. Het was voor de koploper in de Central alweer de zevende wedstrijd op rij waarin minimaal één punt werd gepakt. Binnen deze reeks moesten ze overigens ook drie keer op rij de 2 punten aan de tegenstander laten.

Het is een streak die Kirill Kaprizov bekend in de oren klinkt. De Russische ster van de Wild was betrokken bij de enige goal van zijn ploeg en breidde daarmee zijn point streak uit naar zeven wedstrijden (3G, 6A). Na zijn goal donderdag tegen de Knights staat The Thrill op 29 goals en 62 punten. Jamie Benn opende tegen Minnesota de score met zijn twintigste van dit seizoen. Voor de captain van de Stars maakt dit het tiende seizoen in zijn loopbaan met minimaal 20 treffers. Namens deze franchise werd dit kunstje alleen geflikt door Mike Modano (16 seizoenen) en Brian Bellows.

CANUCKS ZETTEN ISLES VOET DWARS

Bo Horvat loopt een beetje als een rode draad door deze rubriek. Donderdag speelde de aanvaller voor het eerst tegen zijn oude liefde en Horvat deed dit met wisselend succes. De Canucks zagen hun voormalig captain scoren namens de Isles, maar verlieten Long Island uiteindelijk wel met 2 punten. Bo Horvat nam, wederom op aangeven van Barzal, de 4-2 voor zijn rekening en op dat moment leken de Islanders op weg naar hun vijfde zege op rij.

Rick Tocchet is zeker niet foutloos nadat hij ’t overnam van Bruce Boudreau, maar de nieuwe coach heeft van de Canucks wel een vechtmachine gemaakt. Na de ASG hadden de Devils en Rangers hun handen al meer dan vol aan het gezelschap uit Vancouver en ook tegen de Islanders wilden ze van geen wijken weten. Waar New York de 2 punten heel goed kon gebruiken, moesten ze deze aan de bezoekers laten. Met 6-5 trokken de Canucks dit doelpuntrijke duel naar zich toe. De winnende? Die kwam op naam van Anthony Beauvillier. Hij scoorde zijn eerste goal voor Vancouver uitgerekend tegen de club waar hij tot voor kort nog onder contract stond.

Cover photo: Dilip Vishwanat

Koninkrijksteam begint zonder Jansen en Strop aan WBC

Sander Grasman
-
0
Koninkrijksteam begint zonder Jansen en Strop aan WBC

Vannacht werden op MLB Network de selecties voor de World Baseball Classic (WBC), het officieuze wereldkampioenschap honkbal, bekendgemaakt. Op het definitieve roster van het Koninkrijksteam viel vooral de afwezigheid van Major Leaguers Kenley Jansen en Pedro Strop op. Zij staan wel beiden op een reservelijst en zouden bij het behalen van de tweede ronde kunnen aansluiten.

JANSEN

In gesprek met SportAmerika gaf bondscoach Hensley Meulens eerder dit jaar nog aan blij te zijn met de aanwezigheid van Kenley Jansen, die toen toestemming leek te krijgen van zijn nieuwe club, de Boston Red Sox. Die vrijgeleide blijkt er nu echter niet te zijn. De Red Sox willen hun nieuwe reliever van dichtbij aan het werk zien tijdens Spring Training en dus zal hij in ieder geval tijdens de eerste ronde in Taiwan ontbreken.

Pedro Strop ontbreekt om persoonlijke redenen, maar net als Kenley Jansen staat hij op de ‘designated pitcher pool’ en zou hij dus bij het bereiken van de tweede ronde kunnen aansluiten bij het Koninkrijksteam.

UITGEBALANCEERDE SELECTIE

Net als Jansen en Strop ontbreekt ook de naam van major leaguer Ozzie Albies. De tweedehonkman van de Atlanta Braves herstelt nog van een blessure en dus laat ook hij dit toernooi aan zich voorbijgaan. Verder vinden we wel alle sterren uit de majors in de selectie van het Koninkrijksteam.

Xander Bogaerts slaat bijvoorbeeld de voorbereiding van zijn nieuwe team – de San Diego Padres, waarvoor hij deze winter een monstercontract tekende – over om met het Koninkrijksteam een gooi te doen naar succes op het WBC.

Het zal sowieso dringen worden voor de kortestoppositie, want ook de op dit moment nog clubloze Andrelton Simmons en Didi Gregorius reizen af naar Taiwan.

HOOFDKLASSE

Behalve de Major League is ook onze eigen Hoofdklasse goed vertegenwoordigd en dan vooral met werpers. Zo maken Lars Huijer, Shairon Martis en Tom de Blok een goede kans op een plekje in de rotatie, terwijl Kevin Kelly, Ryan Huntington, Dylan Farley en Juan Carlos Sulbaran waarschijnlijk in de bullpen mogen plaatsnemen.

DEFINITIEVE SELECTIE

Pitchers
Mike Bolsenbroek (Heidenheim, Duitsland), Tom de Blok, Ryan Huntington, Kevin Kelly, Shairon Martis (Neptunus), Jaydenn Estanista (Philadelphia Phillies), Dylan Farley (Amsterdam Pirates), Wendell Floranus (Gigantes del Cibao, Dominicaanse Republiek), Lars Huijer (HCAW), Antwone Kelly (Pittsburgh Pirates), Eric Mendez (Arizona Diamondbacks), Derek West (Houston Astros), Juan Carlos Sulbarán (Indios del Boér, Nicaragua)

Catchers
Chadwick Tromp (Atlanta Braves), Sicnarf Loopstok (Amsterdam Pirates), Ricardo Dashenko (Neptunus)

Infielders
Xander Bogaerts (San Diego Padres), Andrelton Simmons (geen club), Jonathan Schoop (Detroit Tigers), Sharlon Schoop (Amsterdam Pirates), Didi Gregorius (geen club), Juremi Profar (Bravos de Léon, Mexico), Alexander Wiel (High Point Rockers, VS)

Outfielders
Jurickson Profar (geen club), Joshua Palacios (Pittsburgh Pirates, opleiding), Wladimir Balentien (Gigantes del Cibao, Dom.), Roger Bernadina (Neptunus)

Utility players
Richie Palacios (Cleveland Guardians), Ray-Patrick Didder (geen club)

Coverfoto: Jayne Kamin-Oncea/Getty Images

1...178179180...803Pagina 179 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU