Inter Miami verraste deze week vriend en vijand door te stunten op de transfermarkt. Niemand minder dan zevenvoudig Ballon d’Or winnaar Lionel Messi zal de club van mede-eigenaar David Beckham gaan versterken. Vorige week werd duidelijk dat de 32-jarige Messi na twee seizoenen zou vertrekken bij PSG. Bij de club uit Parijs verkeerde hij nooit in grootse vorm en in de laatste weken werd hij er zelfs uitgefloten. Vervolgens begon het speculeren over de volgende bestemming van de Argentijnse grootheid.
ANDERE OPTIES
Hoewel de transfer naar Miami op enkele details na rond is, leek het er in eerste instantie niet op dat Messi de stap naar de MLS zou gaan maken. Volgens de geruchten lag een terugkeer bij zijn geliefde FC Barcelona zeer voor de hand. Een andere optie was het Saoedische Al-Hilal, waar hij naar het schijnt tussen de 400 en 500 miljoen euro(!) per jaar zou kunnen gaan verdienen. Uiteindelijk koos hij dus voor een transfer naar Inter Miami. Opvallend genoeg gaf de club in 2018 al aan de ambitie te hebben om Messi vóór 2025 te contracteren.
In een uitgebreid statement vertelde de 35-jarige Messi dat hij eigenlijk graag terug wilde naar Barcelona. De omstandigheden waren echter niet ideaal: “Ik heb gehoord dat ze spelers moesten verkopen of spelerssalarissen moesten verlagen en daar wil ik niks mee te maken hebben.” Daarnaast gaf hij aan dat het hem niet om het geld te doen is en dat hij daarom niet graag naar Saoedi-Arabië vertrekt. Voor nu kiest Messi voor een avontuur in de Verenigde Staten en in de toekomst zou hij alsnog graag terugkeren bij FC Barcelona, in welke rol dan ook.
ENORM PRIJSKAARTJE
Uiteraard hangt er een enorm prijskaartje aan een van de grootste voetballers aller tijden en Inter Miami krijgt van commerciële bedrijven Apple en Adidas financiële steun om de deal rond te maken. Beide bedrijven zien vanzelfsprekend wel brood in de komst van Messi naar de Amerikaanse voetbalcompetitie. Zodoende staat het vast dat Messi Toronto-aanvaller Lorenzo Insigne snel zal aflossen als bestbetaalde speler van de MLS. Insigne heeft momenteel een jaarloon van ongeveer 14 miljoen euro.
"I'm so excited for the city of Miami, to be able to have a player of that caliber here."
De komst van Messi kan Inter Miami een welkome boost geven. Sportief presteert Miami dit seizoen namelijk ver ondermaats. De club uit Florida bezet de laatste plaats in de Eastern Conference met slechts 15 punten. Bij Miami wordt Messi ploeggenoot van de Nederlandse keeper Nick Marsman. Opvallenderwijs gaf de doelman deze week twijfels te hebben bij de komst van Messi: “Ik denk zelf dat onze club er nog niet klaar voor is als hij komt.”
Florida Panthers en Vegas Golden Knights stonden afgelopen nacht tegenover elkaar voor Game 3 van de Stanley Cup Final. Waar de eerste wedstrijd spektakel opleverde, kregen we met Game 2 enigszins mosterd na de maaltijd. Head coach Paul Maurice had in ieder geval genoeg huiswerk voor de kiezen gekregen en kwam met een strijdplan dat dit keer wel een schot in de roos bleek. Al werden de Panthers door een ‘vintage’ Sergei Bobrovsky andermaal op de been gehouden.
STANLEY CUP FINAL
GAME 3: FLORIDA PANTHERS – VEGAS GOLDEN KNIGHTS
Het was afgelopen nacht in Game 3 reeds erop of eronder voor Florida Panthers. De ploeg uit Sunrise keek in de Final tegen Vegas tegen een 2-0 achterstand aan en was er alles aan gelegen om in eigen huis de serie terug te brengen tot 2-1. Mede aan de hand van een ijzersterke Sergei Bobrovsky zegevierde de ploeg van head coach Paul Maurice uiteindelijk na overtime met 3-2. Het betekende bovendien de allereerste winst in een Stanley Cup Final ooit voor de in 1993 opgerichte Panthers.
Ten opzichte van Game 2 stond er ditmaal een compleet ander Florida aan de start. Vanaf minuut één grepen de Panthers het initiatief en heersten ze niet alleen in puckbezit, maar ook in percentage puckbezit aanvallende zone (68%) en overrompelden ze de Golden Knights met een hoge forecheck. De openingstreffer na vier minuten van Brandon Montour kwam dan ook niet als een verrassing uit de lucht vallen. Nadat de Panthers storm wat was gaan liggen, sloegen de Golden Knights ook direct toe. In een 4 v 3 situatie werd Mark Stone letterlijk een sta-in-de-weg voor Bobrovsky en veranderde het schot van Jonathan Marchessault vakkundig van richting, 1-1.
De tweede periode was duidelijk voor de Golden Knights. De ploeg uit Sin City kreeg meer grip op de wedstrijd en creëerde een aantal high danger chances, maar redde Bobrovsky keer op keer de meubelen voor de Panthers. Toch kwamen de Golden Knights met nog vijf minuten op de klok op voorsprong. Jonathan Marchessault schoot — andermaal op de powerplay — de goudhelmen op 2-1.
Taak aan Florida om een gat in de gesloten blue-line van de Knights te vinden. De gehele derde periode bleek dit een brug te ver, maar een ultieme 6 v 5 poging resulteerde met nog twee minuten op de klok in de 2-2. De eerder neergemaaide Matthew Tkachuk werd de held door de puck achter de wederom uitblinkende Adin Hill in het net de deponeren. In overtime schoot Carter Verhaeghe krap vier minuten onderweg het BB&T Center in extase en verzekerde Florida hiermee van haar eerste winst in een Stanley Cup Final ooit.
UP NEXT
Over zestig minuten is Florida wellicht niet de ploeg die de overwinning het meest verdiende, maar het resultaat mag men grotendeels toeschrijven aan Sergei Bobrovsky. De Russische goalie maakt eindelijk zijn verwachtingen waar en sleept Game 3 hiermee uit het vuur. Aanstaande zaterdag aan de Panthers de taak om met een gelijke stand het vliegtuig naar Las Vegas in te stappen. In de nacht van zaterdag op zondag (02:00 uur Nederlandse tijd) gaat deze afgewerkt worden, voor de nachtbrakers die na de Champions League finale nog een toetje willen.. Must see TV!
Vorige week keerde Liam Hendriks terug in de majors. Hij had Non-Hodgkin verslagen en gooide zijn eerste pitches. Deze week pakte hij op wel een hele bijzondere dag zijn eerste overwinning van het seizoen. Ook overleed Roger Craig, een legende voor de San Francisco Giants, op 93-jarige leeftijd.
AMERICAN LEAGUE
BIJZONDERE OVERWINNING VOOR HENDRIKS
De laatste wedstrijd van de series tegen de Detroit Tigers speelde zich in een lekker zonnetje af voor de Chicago White Sox. De White Sox waren van een 2-0 achterstand teruggekomen tot 2-2. Daarom werd in de negende inning een beroep gedaan op closer Liam Hendriks. Het was pas zijn derde relief-beurt, maar hij deed wat hij moest doen. De Australiër deelde twee keer drieslag uit en kreeg niets tegen.
In de gelijkmakende negende inning sloeg Jake Burger de eerste grandslam walkoff-homerun uit zijn carrière. De 6-2 overwinning betekende dat Hendriks zijn eerste overwinning mocht bijschrijven. Echter maakte de dag waarop dit alles gebeurde de winstpartij extra speciaal. 4 juni staat in Amerika bekend als ‘National Cancer Survivors Day’, toepasselijker kan het niet worden.
De Texas Rangers presteren tot nu toe beter dan verwacht. De franchise onder leiding van manager Bruce Bochy heeft nog altijd de touwtjes in handen in de American League West en blijft de Houston Astros 3.5 wedstrijden voor. De Seattle Mariners werden gesweept en de derde wedstrijd van de series ging met 12-3 gewonnen. Dat leverde de 68-jarige manager een promotie op.
De in Frankrijk geboren Amerikaan boekte zijn 2041ste overwinning als manager en steeg daarmee op de all-time lijst. Hij passeerde Walter Alston en heeft Joe McCarthy in zicht. Echter moet hij op deze lijst wel iemand van de Houston Astros voor zich dulden. Dusty Baker staat op dit moment op de achtste plaats en is daarmee de actieve manager met de meeste overwinningen.
Het dienstverband van Jacob DeGrom in Arlington pakt nog niet uit zoals gehoopt. Waar de organisatie verder juist boven verwachting presteert, hebben de ambities van de tweevoudige Cy Young-winnaar een flinke knauw gekregen. De pitcher moet namelijk onder het mes om een blessure aan zijn elleboog te verhelpen. Speler en club willen nog niet naar buiten brengen of het gaat om een Tommy John-ingreep, maar duidelijk is wel dat DeGrom dit jaar niet meer op de heuvel zal verschijnen.
Feel so bad for Jacob deGrom. Imagine knowing that you’re the best pitcher of your generation, but injuries keep preventing you from showcasing your elite talent. Awful. pic.twitter.com/cDnI5vaNcp
“Het is altijd pittig om te horen dat je een tijdje je een tijdje niet het veld in kan”, bekent een zichtbaar geëmotioneerde DeGrom. “Maar ik heb dit al eens doorstaan, dus weet wat er nodig is om op niveau terug te keren.” In 2010 moest de nu 34-jarige werper al eens een Tommy John-operatie ondergaan. De pitcher startte pas zes wedstrijden voor zijn nieuwe werkgever, al was hij daarin wel goed voor een 2.67 ERA en 45 strikeouts.
NATIONAL LEAGUE
ROGER CRAIG OVERLEDEN
Bij de San Francisco Giants overleed er afgelopen week een grootheid. Op zondagavond werd bekend dat Roger Craig op 93-jarige leeftijd was overleden. Als speler won hij drie World Series (1955, 1959 en 1964) en als manager won hij een National League pennant. Hij coachte de Giants tussen 1985 en 1992. In 1989 pakte hij voor het eerst sinds 1962 de pennant en in al zijn vijf eerste jaren had de club een record boven .500.
In totaal won hij 586 wedstrijden en verloor er 566. Ook was hij voor hij coach werd van de Giants twee jaar manager bij de San Diego Padres. Als pitcher gooide hij zelf twaalf jaar lang in de majors en kwam hij uit voor zes verschillende clubs, waaronder zowel de Brooklyn als de Los Angeles Dodgers.
We are deeply saddened to learn of the passing of former #SFGiants Manager Roger Craig.
The “Humm Baby” skippered the Giants for eight seasons. His 586 wins are sixth-most in Giants history and third-most in the San Francisco era. pic.twitter.com/Rjnp7t9QeI
AJ Smith-Shawver gaat als een komeet. En dat is misschien zelfs nog wat zwak uitgedrukt. In 2020 pitchte hij zijn eerste wedstrijden, een jaar later pikten de Braves hem op in de zevende ronde van de draft en vanaf dat moment rijst z’n ster onwaarschijnlijk snel. Hij begon 2023 met drie starts in High-A, toen een paar in Double-A en na twee optredens in Triple-A hadden ze genoeg gezien. Mede ook door de nodige blessures werd de pas 20-jarige werper opgeroepen door de hoofdmacht en zondag tegen de Arizona Diamondbacks was daar al zijn debuut.
Bij een achterstand van 3-5 in de zesde inning maakte de jongeling zijn debuut in de majors. Hij was de jongste debuterende werper voor Atlanta sinds Julio Teheran in 2011. Zenuwen leek de 20-jarige niet te kennen, want zijn eerste twee innings waren foutloos. Corbin Carroll, nog zo’n jonkie, werd zijn eerste strikeout en in de achtste inning was ’t Jake McCarthy die als eerste opponent de honken wist te bereiken tegen Smith-Swawver.
Zijn optreden van 2.1 IP, 39 pitches, 3 K’s en 1 BB smaakte naar meer. Zo dacht de organisatie er ook over, want deze week werd Michael Soroka “gedegradeerd” naar de minors om in de starting rotation plaats te maken voor het nieuwe wonderkind.
ALONSO PAKT CITI FIELD RECORD
Pete Alonso sloeg zijn 21ste homerun van het seizoen tegen de Toronto Blue Jays. Daarmee verstevigde hij zijn voorsprong in het klassement, maar het was tevens ook zijn 72ste homerun in Citi Field. Daarmee haalde hij Lucas Duda in als speler met de meeste homeruns in de thuisbasis van de New York Mets. Het stadion opende in 2009 en tussen 2010 en 2016 sloeg Duda zijn homeruns.
Überhaupt behoort Alonso al bij een beperkt gezelschap Mets spelers, want alleen Michael Conforto heeft ook meer dan vijftig homeruns in Citi Field als Mets-speler. Tegenwoordig is hij speler van de San Francisco Giants, maar tussen 2015 en 2021 sloeg hij 66 ballen de tribunes van Citi Field in. Na Alonso is er een hele lange tijd niets en dan komen andere actieve Mets. Brandon Nimmo staat op nummer twee met 29 en Francisco Lindor staat op drie met 28.
Naast het trieste nieuws van het overlijden van Craig was er ook nog leuk nieuws te melden in San Francisco. McCovey Cove staat al sinds jaar en dag bekend om de zogenaamde ‘Splash Hits’. Afgelopen week was het de eer aan LaMonte Wade Jr. om de honderdste uit de geschiedenis te slaan. De eerste pitch die Dean Kremer in de wedstrijd gooide toverde Wade Jr. om tot homerun. Recordhouder en grootaandeelhouder in het aantal ‘Splash Hits’ is nog altijd Barry Bonds. Hij sloeg in zijn tijd bij de Giants veertig homeruns in de Mission Creekrivier. Voor Wade Jr. was het de vijfde uit zijn carrière.
ABBOTT EN DE LA CRUZ BELEVEN DEBUUT OM VAN TE DROMEN
In Atlanta hadden ze een bijzondere debutant, maar in Cincinnati ging Andrew Abbott nog een paar stapjes verder. Met zijn 24 jaar is Abbott wat minder groen dan Smith-Shawver, maar zijn entree in de majors was afgelopen maandag zo mogelijk nog indrukwekkender. Met een 4-game losing streak in ’t achterhoofd en met een tegenstander als de Brewers was het heel logisch geweest als de Reds met een nederlaag van het veld waren gestapt. Hun 24-jarige debutant besliste echter anders en was praktisch niet te raken door de Brew Crew.
Milwaukee heeft ’t moeilijk tegen linkshandige werpers, maar dat doet helemaal niks af aan de prestatie van Abbott. Zijn cijfers? In 6.0 IP en 105 pitches gaf hij welgeteld één hit op en noteerde Abbott zes K’s. Het zijn statistieken die niet eerder op het bord zijn gezet door een debuterende lefty. Dankzij solo homeruns van Stuart Fairchild en Tyler Stephenson kon Andrew Abbott ook direct een vinkje achter zijn eerste winst zetten. De Reds wonnen namelijk met 2-0.
Dat de Reds over nog meer talent beschikken, bleek dinsdagavond tegen de Dodgers. Cincinnati klopte de grootmacht uit LA na een walk-off in de negende met 9-8, maar het was Elly De La Cruz die de aandacht trok. De razendsnelle infielder had al naam gemaakt in de minors met een sprint van 10.97 seconden vanaf de thuisplaat naar het derde honk, maar kan ook onnoemelijk hard gooien.
Bij zijn debuut stelde de 21-jarige De La Cruz niet teleur. Hij scoorde een run, was 1-for-3 met 2 walks en hielp de Reds dus ook nog aan een verrassende overwinning na een 8-3 achterstand. Woensdag bewezen de jonge Reds dat ’t geen incident was, want opnieuw gingen de Dodgers het schip in. Dit keer met 8-6 dankzij een walk-off homerun van Will Benson, die daarmee zijn eerste in de majors sloeg. Dit vinkje had De La Cruz al in de eerste inning gezet!
LUIS ARRAEZ KAN NIET MEER MISSEN
Het is zelden vertoond wat Luis Arraez momenteel aan het doen is voor de Miami Marlins. De infielder kwam alleen al in zijn laatste 21 at-bats 14 keer door met een hit. Dat alleen al is een prestatie van formaat, maar toeval is het zeker niet. Het slaggemiddelde van Arraez na 63 wedstrijden zit namelijk ten noorden van de .400. Hoe bijzonder dat is, blijkt wel uit het feit dat Arraez de eerste speler sinds Chipper Jones in 2008 is die dit voor elkaar krijgt.
Luis Arraez is het hele seizoen al ongelooflijk hot aan slag. In de laatste week van mei stond zijn slaggemiddelde even op .371 en dat is ’t laagste dit seizoen. Daarna begon de infielder aan zijn opmars met de 5-for-5, 3 doubles en 5 RBIs tegen Oakland (12-1 winst) afgelopen weekend als voorlopig hoogtepunt. Arraez is overigens niet de enige Marlin die het op de heupen heeft.
Miami won de laatste zes wedstrijden en houdt in de NL East de Mets en Phillies voorlopig (ruim) achter zich. Alleen Atlanta doet ’t drie gewonnen wedstrijden beter dan de Fish. Voor de huidige Marlins is het een historisch goede start. Met hun 35-28 record na 63 wedstrijden evenaren ze de start uit 2004. Alleen in 1997 knalden de Marlins nog beter uit de startblokken met 37 zeges in de eerste 63 duels. Dat team bezorgde de franchise destijds de eerste wereldtitel.
Tussen het geweld, soms zelfs letterlijk, van de Stanley Cup Final door is er ook nog ander nieuws te melden uit de NHL. Zo zochten deze week de Columbus Blue Jackets de spotlights op met de benoeming van een nieuwe coach en een trade. In Anaheim kwamen ze ook met een nieuwe head coach en de Ducks zochten het eens buiten ’t bekende vijvertje! In deze NHL Update praat SportAmerika je bij over alle ontwikkelingen.
‘BLUE JACKETS LEGGEN LOT IN HANDEN VAN BABCOCK‘
Officieel is het allemaal nog niet, maar het lijkt er binnenkort toch echt van te komen. De rentree van Mike Babcock in de NHL. De 60-jarige Canadees werd in 2019-2020 al na 23 wedstrijden ontslagen als coach van de Toronto Maple Leafs en verdween daarna uit publiciteit. Uit de positieve dan welteverstaan, want Babcock kreeg nogal wat over zich heen na zijn ontslag. Grotendeels aan zichzelf te danken, dat dan weer wel.
Nadat Babcock in 2008 de Red Wings naar de Stanley Cup leidde en met die club tien jaar op rij de play-offs haalde, verkaste de succescoach in 2015 naar Toronto. Het leek een match made in heaven, maar niets was minder waar. In drie van zijn eerste vier seizoenen leidde Babcock zijn Canadese werkgever naar het postseason, maar telkens was daar die inmiddels zo bekende uitschakeling in de eerste ronde.
NEGATIEF IN HET NIEUWS
Aan het einde van ’t vorige decennium doken verhalen op over bedenkelijke werkwijzes van verschillende coaches. Bill Peters werd, mede vanwege racistische uitlatingen, ontslagen in Calgary en in Toronto legde men Babcocks werkwijze onder het vergrootglas. De coach bleek zijn spelers af en toe verbaal en emotioneel te mishandelen. Zo moest Mitch Marner als rookie eens een lijst voor de coach maken waarop hij de spelers met de meeste en minste inzet rangschikte. Die lijst werd later door Mike Babcock in de kleedkamer gebruikt.
Speculation around the Memorial Cup is Mike Babcock will return to the NHL as @BlueJacketsNHL new coach and the delay in announcing coincides with his existing contract with the Maple Leafs expiring the end of this month. https://t.co/OUlxBRS8bq
Johan Franzen, die in Detroit voor Babcock speelde, noemde hem in de Zweedse media een uitstekende coach, maar “een vreselijk persoon”. Helaas voor Babcock staan die geluiden niet op zich en durfde ook niemand het aan hem aan te stellen de laatste jaren. Dat had overigens nog een reden, want tot het einde van deze maand staat de coach nog op de loonlijst van Toronto. Het is precies de reden waarom Columbus hem nog niet officieel heeft aangesteld, want de Blue Jackets kunnen geen overeenstemming bereiken met de Maple Leafs over een eventuele buy-out.
TOEKOMST
Het is even afwachten hoe Babcock onthaalt wordt bij de achterban. Een deel zal het niet eens zijn met de aanstelling, maar aan de andere kant haalt de franchise wel een door de wol geverfde coach binnen. Eentje die zich meer dan bewezen heeft op het hoogste niveau. Mike Babcock is echter wel een tijdje van het toneel verdwenen en de vraag is dan ook of zijn manier (zonder het schelden en schreeuwen) van coachen inmiddels niet achterhaald is.
GREG CRONIN MOET DUCKS NAAR SUCCESSEN LEIDEN
Waar ze in Columbus voor een grote naam gaan kiezen, daar wijken ze in Anaheim juist af van de geijkte paden. Dallas Eakins werd daar na een teleurstellend seizoen bedankt voor bewezen diensten en general manager Pat Verbeek kon beginnen aan de zoektocht naar een nieuwe coach. Die tocht leidde hem uiteindelijk naar Loveland in Colorado. Daar speelt ’t AHL-filiaal van de Avalanche, de Colorado Eagles.
Greg Cronin stond daar sinds 2018 aan het roer nadat hij in de NHL werkzaam was geweest als assistent bij de Islanders en Maple Leafs. Voor de inmiddels 60-jarige Cronin leek een baan als head coach in de NHL niet weggelegd. Tot de Ducks op zijn stoep stonden. Verbeek en Cronin spraken uren over het spel, de visie van de coach en de mogelijke systemen die hij de Ducks kan laten spelen. Die gesprekken leidden er uiteindelijk toe dat Cronin de voorkeur kreeg boven coaches als Travis Green, Kirk Muller en Mike Vellucci.
Op latere leeftijd krijgt Cronin nog de kans op het allerhoogste niveau, waar hij als speler overigens nooit uitkwam. Verbeek verwacht van zijn nieuwe coach dat hij goed communiceert met ’t jonge roster. Met spelers als Trevor Zegras, Mason McTavish en Jamie Drysdale heeft Anaheim geweldige talenten in huis en in de aanstaande draft kunnen ze er nog een supertalent (second-overall) aan toevoegen. Aan Cronin nu de taak om deze groeibriljantjes te slijpen.
PROVOROV OP WEG NAAR COLUMBUS
Drie teams waren deze week betrokken bij de trade die Ivan Provorov speler van de Columbus Blue Jackets maakte. De 26-jarige blueliner was dit seizoen in Philadelphia een gewaardeerde kracht getuige zijn 23.01 ATOI. Provorov speelde 82 wedstrijden voor het keurkorps van John Tortorella en kwam daarin tot 27 punten (6G, 21A). De Rus heeft nog een contract tot de zomer van 2025 en verdient jaarlijks $ 6.75 miljoen.
In deze deal zijn ook de LA Kings betrokken. Zij ontvangen Kevin Connauton en Hayden Hodgson van de Flyers, terwijl de club uit Philadelphia Cal Petersen en diens contract van $ 5 miljoen AAV overneemt. Sean Walker, Helge Grans en een second-round pick in de draft van volgend jaar verkassen eveneens naar The City of Brotherly Love. Van de Blue Jackets ontvangen de Flyers nog een first-round pick van dit jaar (die oorspronkelijk van LA was op nummer 22) en een voorwaardelijke second-round pick volgend jaar.
— Columbus Blue Jackets (@BlueJacketsNHL) June 6, 2023
Deze trade geeft de Kings (veel) meer ruimte in het salarishuis, terwijl de Blue Jackets in Provorov een prima blueliner aanschaffen. In Philadelphia is onder de nieuwe GM Danny Briere eindelijk doorgedrongen dat de franchise vrijwel vanaf de grond moet worden opgebouwd en daar kunnen ze mooie draft picks goed bij gebruiken.
GAVRIKOV LANGER EEN KING
Rob Blake legde zijn kaarten al snel na de trade rond Provorov op tafel. Zoals gemeld, was er na het vertrek van Petersen ruimte in ’t salarishuis en de general manager maakte daar direct dankbaar gebruik van. Rond de trade deadline plukten de Kings Vladislav Gavrikov en Joonas Korpisalo weg bij Columbus en met name de eerste deed het prima in de maanden als King.
GAVY'S CALLING 📞
We've signed defenseman Vladislav Gavrikov to a two-year contract extension.
Beide partijen bleken zo tevreden met elkaar dat Gavrikov zijn handtekening zette onder een nieuw, tweejarig contract. De 27-jarige blueliner gaat ’t merken op zijn loonstrookje, want van de $ 2.8 miljoen die hij tot en met dit seizoen verdiende, gaat hij naar een jaarsalaris van $ 5.875 miljoen.
CANADIENS HOUDEN CAUFIELD AAN BOORD
In Montreal kan de vlag uit, want GM Kent Hughes is er in geslaagd sterkhouder Cole Caufield tot in lengte van dagen voor de club te behouden. De nummer 15 uit de draft van 2019 zette deze week zijn krabbel onder een contract dat hem tot de zomer van 2031 in Montreal houdt. De nu altijd nog maar 22-jarige Caufield gaat tot die tijd jaarlijks $ 7.850 miljoen per jaar verdienen. Om de hiërarchie op het roster niet aan te tasten, is dat een fractie onder de $ 7.875 die captain Nick Suzuki verdient.
A perfectly fair contract for Cole Caufield that he should grow into nicely as he enters his prime pic.twitter.com/JBRRFcdTzZ
Voor beide partijen lijkt dit een uitstekende deal. Caufield, die in januari vanwege een schouderblessure zijn seizoen al moest beëindigen, heeft de zekerheid dat hij voor een goed salaris bij een mooie club mag spelen. De Canadiens op hun beurt hebben nog jaren de beschikking over een groeibriljant die zijn plafond nog niet bereikt heeft. Vorig seizoen scoorde hij 23 keer in 67 wedstrijden. Nu haakte hij na 46 duels af, maar had hij al wel 26 goals in het netje liggen.
De tweede maand van Major League Baseball is ook weer voorbij gevlogen. Dat betekent dat het tijd is voor de maandelijkse awards. Slechts één speler pakte ook in de tweede maand dezelfde award. Aaron Judge en Freddie Freeman werden in hun respectievelijke divisies uitgeroepen tot Player of the Month. Verder nog drie awards en het team van de maand.
PLAYER OF THE MONTH AMERICAN LEAGUE: AARON JUDGE
Met een slashline van .342/.474/.882 knalde Aaron Judge zijn weg naar zijn eerste Player of the Month van dit seizoen. Het is de zesde uit zijn carrière, maar het zal voor menig New York Yankee-fan een opluchting zijn dat de captain zijn vorm weer heeft gevonden. De eerste maand van het seizoen bleek een roestige opstartperiode voor de rechtsvelder. Hij sloeg in de maand april: .250/.346/.477 met slechts vijf homeruns en twaalf RBI. Dat aantal verdubbelde zich in mei naar twaalf homeruns en 25 RBI. In totaal sloeg Judge 26 hits en dat betekent dan weer dat 46.2% van zijn hits in de tribunes verdween voor een homerun. Daarmee is hij ook weer helemaal terug in de strijd voor het homerunkampioenschap. Pete Alonso voert nog altijd het pak aan met 21 homeruns, maar de 31-jarige sloeg zich terug naar de tweede plek met negentien.
PLAYER OF THE MONTH NATIONAL LEAGUE: FREDDIE FREEMAN
Waar Judge in de American League met de Player of the Month aan de haal ging, was het in de National League tijd voor Freddie Freeman. Hij tekende voor zijn vierde Player of the Month en het was zijn tweede in dienst van de Los Angeles Dodgers. De derdehonkman speelde 28 wedstrijden in de maand mei en sloot de maand zelfs af met een hitting streak die twintig wedstrijden duurde. Tijdens zijn fantastische maand sloeg hij 46 hits, waarvan zeventien doubles, één triple en zes homeruns. Hij sloeg 26 RBI en stal vier honken. Door zijn zeventien tweehonkslagen is Freeman nu leider van de Major League in die categorie. Hij leidt de dans met 23 en ziet Matt Chapman, de AL Player of the Month van april, op zijn hielen zitten met 22.
PITCHER OF THE MONTH AMERICAN LEAGUE: NATHAN EOVALDI
‘Nasty’ Nate was echt geweldig in mei. De Texas Rangers staan nog altijd fier bovenaan in de American League West en met Jacob deGrom nog altijd in de lappenmand moeten de Rangers het vooral van Nathan Eovaldi hebben. Hij startte deze maand vijf keer en kon vier overwinningen bijschrijven. Slechts vier earned runs werden er tegen de 33-jarige rechtshandige werper gescoord, waarbij het grootste aandeel kwam van de Atlanta Braves. Zij scoorden drie keer een earned run. Ook gooide hij zijn tweede complete wedstrijd. Dit keer waren de Pittsburgh Pirates het slachtoffer, maar in tegenstelling tot de New York Yankees scoorden zij wel één keer. Eovaldi is met zijn twee complete wedstrijden wel alleenheerser op de ranglijst. Daarnaast heeft hij ook de meeste innings van alle MLB-pitchers gegooid.
PITCHER OF THE MONTH NATIONAL LEAGUE: MICHAEL WACHA
‘Nasty’ Nate ging er dus met de American League Pitcher of the Month vandoor, maar Michael Wacha pakte de award in de National League. Hij startte net als Eovaldi in vijf wedstrijden en tekende in elk van die wedstrijden voor een quality start. Dat wil zeggen dat hij minimaal 6.0 innings gooide en minder dan drie earned runs tegen kreeg. Hij won drie wedstrijden en gooide 26 strikeouts. Zijn beste wedstrijd gooide hij tegen de Kansas City Royals. Slechts één hit kreeg hij tegen en hij deelde daarin elf keer drieslag uit. Ook kreeg hij in die wedstrijd maar één vrije loop tegen. Daarnaast waren slechts drie van de zestien hits die hij in deze maand incasseerde goed voor een extra base hit. De San Diego Padres kunnen niets anders dan gelukkig zijn met de comeback die ‘Wachamole’ maakte, want in april had hij nog een 6.75 ERA.
Het werd back-to-back voor Josh Jung. De derdehonkman van de Texas Rangers ging vrolijk verder met zijn goede spel en werd wederom verkozen tot Rookie of the Month. In 26 wedstrijden had hij een slashline van .318/.357/.561 en zes homeruns. In de laatste veertien wedstrijden van mei bereikte Jung ook telkens veilig het honk door middel van een hit. Met al twee Rookie of the Months op zak staat de 25-jarige rechtshandige slagman er goed voor om aan het einde ook zichzelf tot Rookie of the Year te kronen. De laatste keer dat een speler van de Texas Rangers zichzelf bekroonde met die award was in 2010. Toen won pitcher Neftali Feliz als tweede Ranger ooit de award. In 1974 was eerstehonkman Mike Hargrove de eerste.
— Bally Sports Southwest (@BallySportsSW) June 2, 2023
ROOKIE OF THE MONTH NATIONAL LEAGUE: SPENCER STEER
Hij mag dan wel zijn snor hebben afgeschoren, Spencer Steer was en fuego in mei. Steer volgde zijn eerste stroeve maand in de majors op met een geweldige tweede maand. De eerstehonkman sloeg 25 hits in 64 slagbeurten, wat goed is voor een slaggemiddelde van .391. Ook sloeg hij negentien RBI, wat meer dan het dubbele is van het aantal dat hij aan het einde van april had.
Slechts één keer eerder in de geschiedenis won een Detroit Tigers-reliever de award Reliever of the Month. Shane Greene behaalde de award voor het eerst in 2019, maar Alex Lange voegt zich nu in zijn gezelschap. Hij kreeg in de afgelopen maand zeven keer de kans op een save en verzilverde deze allemaal. Daarbij stuurde hij zeventien tegenstanders terug naar de dugout met een strikeout en dat terwijl hij slechts 41 slagmensen tegen zich kreeg. Vooral zijn curveball lijkt niet te raken. 27 van zijn 35 K’s kwamen aan de hand van die offspeed pitch en slechts één run scoorde. Dat leverde hem een ERA van 0.84 op in 10.2 gegooide innings.
RELIEVER OF THE MONTH NATIONAL LEAGUE: CAMILO DOVAL
Waar het de eerste keer was dat Lange er met de award vandoor ging, werd het al de derde Reliever of the Month Award voor Camilo Doval. De 25-jarige verzamelde er tot nu toe één in elk jaar dat hij in de majors gooide. Hij was ook perfect tijdens de maand mei, want alle elf save-kansen die hij kreeg benutte hij. Tegenstanders hadden slechts een slaggemiddelde van .143 tegen de Dominicaan en dat is ook niet gek, want de closer van de Giants gooit heel hard. Zijn cutter kan een snelheid van 102 mph halen en zit gemiddeld rond de 100 mph. Daarnaast heeft hij in zijn repertoire ook nog een sinker van 98 mph en een slider van 88 mph. Die drie pitches helpen Doval met het verslaan van zijn tegenstanders en dat lukt nog goed ook. Naast het lage slaggemiddelde gooide hij namelijk ook 23 strikeouts.
Alleen Alex Lange en Spencer Steer behaalde naast hun award geen plekje in het team van de maand. Achter de plaat mag Salvador Perez plaatsnemen. De 33-jarige Venezolaan sloeg negen homeruns in de maand mei en had een slaggemiddelde boven de .300. Als designated hitter werd Jorge Soler verkozen. Ook hij kende een rustige opstartperiode, maar sloeg net als Aaron Judge tijdens de tweede maand twaalf homeruns. Daar houdt het kopieergedrag van de Cubaan nog niet op, want ook hij had 25 RBI.
Daarnaast verdiende Juan Soto een plaatsje in het team van de maand. Het aantal vrije lopen dat hij afdwong was er slechts eentje minder dan in april. Toen stond de teller op 26, dit keer bleef het bij 25. Daarmee is hij wel de speler die veruit het vaakst gratis naar het eerste honk mag lopen. Nummer twee Matt Olson staat op 43, terwijl Soto al op 56 staat.
Dan zijn er ook nog twee namen die wat meer opvallen. Lourdes Gurriel Jr. is dit seizoen een van de sterkhouders bij de Arizona Diamondbacka en neemt de franchise dit jaar op sleeptouw. In 91 slagbeurten sloeg hij 32 hits en had hij een slashline van .352/.416/.714. Op het tweede honk kreeg Owen Miller zijn eerste verkiezing. De ‘utility man’ van de Milwaukee Brewers kan op bijna alle posities spelen en was uitermate goed in vorm. Net als Gurriel had hij een slaggemiddelde boven de .350 (.363) en dat in 80 slagbeurten.
In Cincinnati is het een groot rookie-feest. De franchise speelde in de afgelopen twee weken dertien wedstrijden en er werd zeven keer gewonnen. Voor een groot gedeelte dankt de franchise dat succes aan Spencer Steer en Matt McLain. Verder nog vier andere rookies in willekeurige volgorde.
De 25-jarige Spencer Steer stond al sinds Opening Day op het roster bij de Cincinnati Reds. Echter vond hij pas in de afgelopen maand zijn draai en helemaal in de afgelopen twee weken. Met een slaggemiddelde van .380 in vijftig slagbeurten was hij leider onder alle rookies en tevens sloeg hij drie homeruns. Eén van die homeruns sloeg hij op bezoek bij de Boston Red Sox. Josh Winckowski gooide een fastball aan de binnenkant van de slagzone, maar deze kwam geweldig op de knuppel van Steer. De bal vloog naar het linksveld en op Fenway Park betekent dat bijna per definitie dat de bal niet de tribune invliegt. Bij de eerstehonkman was dat toch net even anders, want hij sloeg de bal over het groene monster heen. Een geweldig staaltje kracht.
— Talkin’ Baseball (@TalkinBaseball_) June 1, 2023
Honkbal is een sport van gewoontes en rituelen, daarom was het bijzonder dat hij zijn snor afschoor. In een interview met de lokale zender gaf hij toe dat het toch wel een beetje bijgeloof was. De Reds wonnen namelijk vijf wedstrijden op rij toen hij de snor had en daarom wachtte hij toch nog even met het afscheren. Na het interview speelden de Reds hun tweede wedstrijd van de series tegen de Milwaukee Brewers en in die wedstrijd had Steer twee hits, twee vrije lopen, twee RBI en twee gestolen honken. Daarmee lijkt het afscheren geen gevolgen te hebben gehad voor zijn prestaties op het veld.
— Bally Sports Cincinnati (@BallySportsCIN) June 3, 2023
BOBBY MILLER (Los Angeles Dodgers)
Stats: 17.0 IP, 16 K’s, 2 ER, 9 H, 4 BB
Op 23 mei werd Bobby Miller pas door de Los Angeles Dodgers opgeroepen uit Triple-A. Toch presteerde hij zo goed dat hij zijn plekje in de Rookie Watch heeft verdiend. Hij startte drie wedstrijden en deed dat uitstekend. Slechts twee earned runs kreeg hij tegen en hij gooide zestien keer drieslag. Dit alles terwijl hij in de eerste maand van het seizoen nog langs de kant stond met een schouderblessure. Zijn herstel verliep voorspoedig en door de blessures binnen de Dodgers-organisatie werd er een beroep op hem gedaan. Niet zonder succes, want hij verloor geen wedstrijd en kon ook twee overwinningen bijschrijven (Atlanta Braves en Washington Nationals)
De wedstrijd waarbij hij geen overwinning kreeg toegewezen, maar een ‘no decision’ was zijn laatste start tegen de New York Yankees. Hij gooide 6.0 innings en kreeg daarin slechts één hit tegen. Mede-rookie Anthony Volpe sloeg een single naar het midveld en doorbrak daarmee de no-hitter in de vijfde inning. Wel verliet Miller voor het eerst in zijn Major League Baseball carrière de heuvel zonder een earned run tegen te krijgen. Daarnaast gooide hij ook zeven keer een strikeout. Daarmee verbrak hij wederom zijn eigen record van de wedstrijd daarvoor. Het ziet ernaar uit dat de Dodgers een volgend pitching talent hebben gevonden dat het ook in de Majors kan laten zien.
Eerder in de Rookie Watch stond Spencer Steer al centraal, maar ook teamgenoot Matt McLain was en fuego. McLain deed het zelfs zo goed dat hij werd uitgeroepen tot speler van de week en dat pas na twee weken op het hoogste niveau. De 23-jarige kortestop werd namelijk pas opgeroepen uit Triple-A op 15 mei. In de afgelopen twee weken kon hij geen bal missen en had een slaggemiddelde van .383 in zestig slagbeurten. Daarnaast sloeg hij twee homeruns, vier doubles, één triple en had hij vier vrije lopen. In totaal speelde hij achttien wedstrijden in de Majors. In negen van deze wedstrijden sloeg hij twee hits of meer, wat neerkomt op de helft. In de helft van zijn wedstrijden sloeg McLain zichzelf twee of meer keer op de honken.
Winning NL Player of the Week in just your second week in the bigs? Yup, Matt McLain is special. pic.twitter.com/Gp08MAc4Ne
Niet alleen aanvallend maakt hij indruk. In de derde wedstrijd van de series tegen de Milwaukee Brewers liet hij zijn defensieve kwaliteiten zien. Midvelder Joey Wiemer dacht een slecht gegooide curveball om te zetten tot een hit, tot de bal bij McLain kwam. Met een acrobatische duik ving hij de bal en gooide de catcher van de Brewers uit op het eerste honk. Aan de hand van zijn eerste weken lijkt het erop dat Reds supporters van hem kunnen gaan genieten de komende jaren.
— Bally Sports Cincinnati (@BallySportsCIN) June 4, 2023
TAJ BRADLEY (Tampa Bay Rays)
Stats: 14.2 IP, 21 K’s, 6 ER, 18 H, 4 BB
De Tampa Bay Rays hebben een vrij goed gemiddelde als het gaat om rookie pitchers. Taj Bradley is het volgende talent en hij staat als nummer één rookie genoteerd binnen de franchise. Hij gooide 14.2 innings verdeeld over drie starts in de afgelopen twee weken. Zijn beste prestatie zette hij neer tegen de Chicago Cubs. Toen gooide hij 5.2 innings en kreeg hij drie hits tegen. Daarnaast stond hij slechts één vrije loop en één run toe. Wel stuurde hij acht keer een Cubs-speler terug naar de dugout met een strikeout. Het was niet de eerste keer dat Bradley’s teller stokte op acht. Op 18 april deed hij hetzelfde tegen de Boston Red Sox. De meeste gooide hij echter in zijn tweede start ooit in MLB. Met de Cincinnati Reds als tegenstander gooide hij negen keer drieslag.
Het is ook niet gek dat Bradley de afgelopen twee weken leider was van alle rookies als het gaat om K’s. Hij eindigde met 21. Twee meer dan de nummer twee, Houston Astros werper J.P. France. Zijn derde en laatste start gooide hij wederom tegen de Boston Red Sox. Dit keer stokte de strikeout teller al na zes keer drieslag. Daarmee bracht hij zijn totaal toch naar 48 K’s in 35.0 innings en dat komt neer op een 12.3 K/9.
Taj Bradley is up to 48 strikeouts through 35 MLB innings 🔥
Voor de tweede keer op rij won Texas Rangers rookie Josh Jung de Rookie of the Month in de American League. Met een slaggemiddelde van bijna .500 in 47 slagbeurten is dat ook niet gek. Hij is net als de Texas Rangers geweldig in vorm en laat dat zien. De derdehonkman sloeg drie homeruns, waaronder eentje tegen de Detroit Tigers en twee tegen de Pittsburgh Pirates. Zijn laatste homerun kwam tegen de Tigers. Pitcher Tyler Holton gooide een cutter van 87 mph en daar zat Jung op te wachten. De bal vertrok met ruim 106 mph van zijn knuppel en eindigde 429 feet later in het linksveld. Die homerun is echter niet zijn verste homerun van het seizoen. Hij sloeg een curveball van Pirates’ pitcher Duane Underwood Jr. 444 feet naar het linksveld.
— Bally Sports Southwest (@BallySportsSW) May 31, 2023
Niet alleen onder de rookies doet Jung het goed. Kijkend naar de statistieken van alle derdehonkmannen in de Major League draait de 25-jarige bijna in alles mee bovenaan. Zo is hij leider in de klassementen: hits (64), runs (42) en slaggemiddelde (.294). In sommige klassementen staat hij wel op het podium, maar is hij niet de leider in de majors. Wel is Jung leider in slugging (.518) en OPS (.862) binnen de American League. Mocht zijn huidige vorm doorzetten, kan Jung in een illuster rijtje komen. Slechts acht keer eerder won een speler drie of meer Rookie of the Month awards. Viervoudige winnaars zijn: Ichiro Suzuki (2001, AL), Mike Trout (2012, AL) en Aaron Judge (2017, AL). Daarbij waren er vijf spelers die de award drie keer wonnen: Jason Bay (2004, NL), José Abreu (2014, AL), Juan Soto (2018 NL), Pete Alonso (2019, NL) en Yordan Alvarez (2019, AL).
Josh Jung's ranks among MLB 3B
H: 1st (64) R: 1st (42) HR: T-4th (12)…T-2nd in AL RBI: T-3rd (38)…T-2nd in AL BA: 1st (.294) OBP: 4th (.343)…3rd in AL SLG: 2nd (.518)…1st in AL OPS: 2nd (.862)…1st in AL
Er zou geen Rookie Watch voorbij kunnen gaan zonder een historische prestatie. Dit keer was het de beurt aan Logan Allen. Hij gooide in zijn tweede start van de afgelopen twee weken tien keer drieslag. Dat deed hij tegen de Baltimore Orioles. Daarmee behaalde hij zijn eerste wedstrijd met 10+ strikeout binnen zijn eerste zeven wedstrijden. Tel nog eens twee wedstrijden daarbij op waarin hij acht strikeouts gooide (Miami Marlins en Boston Red Sox) en je hebt historie binnen de Cleveland Guardians organisatie. Alleen Herb Score gooide ook binnen zeven wedstrijden een wedstrijd met tien keer drieslag en drie wedstrijden met meer dan acht K’s.
— Bally Sports Cleveland (@BallySportsCLE) May 30, 2023
Een pitch die vooral moeilijkheden oplevert binnen het slagperk is zijn sweeper. Een sweeper, een soort slider die meer horizontale break heeft, gooide hij in 48 slagbeurten. Met vijftien strikeouts is de pitch goed voor 31.9% van zijn K’s. Hij incasseerde nog geen enkele homerun op deze pitch en slechts elf hits kreeg hij ermee tegen. Zes keer eindigde de slagman op het eerste honk en vijf keer op het tweede honk. Ook gooide hij vijf keer aan de hand van zijn sweeper een vrije loop. Het slaggemiddelde tegen de pitch is .229, niet geweldig goed, maar als hij de pitch goed gooit is deze unhittable.
De eerste slag was afgelopen zaterdag voor de Vegas Golden Knights, maar een garantie op de Cup is dat allerminst. Adin Hill was in bloedvorm, Sergei Bobrovsky trok zijn vorm van de laatste weken door en de Knights namen pas in de laatste periode afstand van de bezoekers uit Florida. De Panthers verloren pas voor de tweede keer buitenshuis dit postseason en willen wat rechtzetten in Game 2.In deze recap wordt duidelijk dat de werkelijkheid wat anders verliep.
STANLEY CUP FINAL
VEGAS GOLDEN KNIGHTS – FLORIDA PANTHERS
De Vegas Golden Knights grepen het momentum in de derde periode van Game 1 en waren niet van plan dit snel af te staan. Gesteund door de eigen fans voerden ze al snel de druk op en de beloning kwam in de vorm van een PPG van Jonathan Marchessault. Deze powerplay was vrijwel het gehele seizoen een zorgenkindje, maar was nu al voor de tweede wedstrijd op rij trefzeker. Juist op het moment dat Florida voelde terug in de wedstrijd te komen, sloegen de Knights opnieuw toe. Alec Martinez klopte Sergei Bobrovsky met een geplaatst schot: 2-0.
Paul Maurice stuurde zijn team in de tweede periode vast met goede adviezen het ijs op, maar al snel kon hij z’n script wijzigen. Een zeer geduldige Nicolas Hague maakte er 3-0 van. Nog voor de wedstrijd halverwege was, kwam er een einde aan de werkdag van Bobrovsky. Zijn teamgenoten lieten ‘m min of meer in de steek en na de 4-0 vond Maurice het welletjes. Alex Lyon mocht Game 2 van deze Final vervolgen.
Aan het einde van die tweede periode liepen de gemoederen wederom hoog op. Niet voor het eerst stak Matthew Tkachuk de lont in het kruitvat met een harde, maar op het oog faire, hit op Jack Eichel. De ster van Vegas leek geblesseerd en moest van het ijs. Die van Florida werd door de arbitrage even weggestuurd. Eichel zou in de derde periode terugkeren. En niet zonder succes.
De laatste 20 minuten begonnen met een mazzeltje voor Florida. Tot zijn eigen verbazing zag Anton Lundell zijn inzet achter Adin Hill belanden, maar de vreugde was van korte duur. Een prima aanval van Vegas, met Eichel in een hoofdrol, liet Marchessault de vijfde scoren. Michael Amadio maakte het halverwege de derde periode nog erger met de 6-1. Tkachuk, die nog een tweede misconduct zou krijgen, verzachtte de pijn met de 6-2, maar Brett Howden, met zijn tweede van de avond, had ’t laatste woord: 7-2.
UP NEXT:
De Golden Knights blijven doen wat ze het hele seizoen al zo goed doen. Ze kruipen onder de huid van de tegenstander, maar belemmeren vooral de weg naar de goal. De Panthers hadden weliswaar meer SOG, maar écht moeilijk maakten ze het Hill maar zelden. Hoe anders was dat bij de thuisploeg. Al in het gehele postseason lijkt iedereen daar te kunnen scoren en die lijn trekken ze door in de Stanley Cup Final. Zelfs de ooit zo wankele powerplay werpt z’n vruchten af!
In de nacht van donderdag op vrijdag (02.00 uur Nederlandse tijd) wordt in Sunrise de derde wedstrijd gespeeld. Paul Maurice zal zijn mannen op het hart drukken om bezig te zijn met de wedstrijd en niet met de tegenstander. Hij heeft namelijk niks aan Tkachuk als die om de haverklap tegen een misconduct aanloopt. De Knights vinden dit allemaal prima, zij gaan net wat volwassener met de situatie om en laten de Panthers de fouten en overtredingen begaan.
De Miami Heat hebben hun benodigde uitoverwinning in de NBA Finals al geboekt tijdens game 2 van de serie tegen de Denver Nuggets. Dit deden ze dankzij een ijzersterk vierde kwart, waardoor ze het heft in de serie nu in handen hebben.
DENVER NUGGETS – MIAMI HEAT GAME 2: 108-111
De Heat hadden game 1 in Denver redelijk kansloos verloren, een duel waarin de Nuggets drie kwarten lang de Heat geen kans gaven. In game 2 begon het duel met een openingskwart dat gelijk op zou gaan (26-23 Heat). In het tweede kwart namen de Nuggets echter de controle over de wedstrijd door met 25-24 dat kwart te winnen en met een voorsprong van zes punten de rust in te gaan.
Deze voorsprong werd na rust in een kwart waarin de verschillen wederom klein waren (24-26 Nuggets) uitgebreid naar acht punten. Een redelijk comfortabele voorsprong richting het vierde kwart, zou je denken. De Nuggets gaven het in dit beslissende kwart echter compleet uit handen. De Heat wonnen dat kwart met 36-25 en zouden uiteindelijk aan het langste eind trekken. Met nog vier minuten te gaan hadden de Heat zelfs als een voorsprong van elf punten opgebouwd. Dankzij een paar driepunters van Jamal Murray werd het echter met een minuut te gaan nog een verschil van drie punten en bleef het spannend. Murray kreeg vervolgens in de slotseconde met een driepunter de kans om overtime af te dwingen, maar schoot niet raak: 111-108 Heat.
UITBLINKERS
Bij de Nuggets speelde Nikola Jokic als enige een fantastische wedstrijd. De center scoorde 41 punten en noteerde daarnaast 11 rebounds en 4 assists. Hij was echter de enige die boven de twintig punten uit zou komen. Murray scoorde 18 punten met 10 assist en 4 rebounds.
Bij de Miami Heat kwam niemand boven de 25 punten uit. Drie spelers hadden echter meer dan twintig punten. Gabe Vincent scoorde 23 punten (4-6 3PT), Jimmy Butler voegde 21 punten en 9 assists toe en Bam Adebayo had 21 punten met 9 rebounds. Al met al genoeg om game 2 te winnen en met een 1-1 stand voor het eerst af te reizen naar Miami.
Here we are! De Stanley Cup Final is eindelijk in gang geschoten. Vegas Golden Knights en Florida Panthers stelden geen moment teleur en schotelden het publiek een prachtige pot ijshockey voor. Zoals vaker dit postseason, namen de Golden Knights in de derde periode afstand en pakken hiermee de voorsprong in de serie.
STANLEY CUP FINAL
GAME 1: VEGAS GOLDEN KNIGHTS – FLORIDA PANTHERS
Vegas Golden Knights heeft haar eerste slag in de Stanley Cup Final geslagen. In eigen huis bleef het lang in evenwicht, maar namen de goudhelmen in de derde periode afstand van de Panthers. Met een uitblinkende Adin Hill en een “Oranje” treffer aan de kant van Florida schotelden beide ploegen een waanzinnige pot ijshockey voor.
Blue-liner Eric Staal opende halverwege de eerste periode het Stanley Cup bal met een knappe wraparound – shorthanded! –. Geleerd van de fouten was het een paar minuten later op de powerplay wel raak voor Sin City. Chandler Stephenson trok twee blue-liners naar zich toe, die de geheel vrijstaande Jonathan Marchessault over het hoofd zagen, 1-1.
De tweede periode werd gekenmerkt door een fabelachtige redding van Adin Hill. De Golden Knights goalie hield een zo goed als zekere treffer van Nick Cousins uit zijn doel:
Aan de andere kant van het ijs viel er even later wel een treffer te noteren. Shea Theodore haalde met een wrister verwoestend uit en verraste hier de tot nu toe ‘vintage’ Sergei Bobrovsky mee, 2-1. Anthony Duclair bracht met nog luttele seconden op de klok de stand echter weer in evenwicht. Vanaf de face-off schoot de winger door de five-hole van Hill de 2-2 op de borden.
Zoals reeds vaker deze play-offs het geval is geweest, namen de Golden Knights in de derde periode afstand. Zach Whitecloud zag zijn enigszins houdbare schot – mede door een gebrek aan zicht bij Bobrovsky – in het doel verdwijnen. Mark Stone bracht het thuispubliek in extase met een knappe onderschepping en dito schot, 4-2. Reilly Smith maakte in de slotfase met een empty-netter aan alle Florida illusies een einde, 5-2.
UP NEXT
De comeback van Vegas is alweer de negende wedstrijd dit postseason, waarin ze terug zijn gekomen van een achterstand. Hiermee staan ze tweede in de all-time NHL geschiedenis achter Pittsburgh (2009) en Colorado (2022), die ieder tien wedstrijden omdraaiden.
Over de wedstrijd zelf raken we niet uitgepraat. Florida en Vegas maakten er een prachtige Game 1 van en met wat geluk hadden de Panthers de wedstrijd zomaar naar zich toe kunnen trekken. Game 2 staat in de nacht van maandag op dinsdag op de planning. Met de eerste zestig minuten in het achterhoofd is het aftellen geblazen..
In het najaar van 2022 begonnen 32 teams aan hun gevecht om Lord Stanley’s Cup. We zijn nu acht maanden verder en nog 2 teams staan fier overeind. Vanaf zondag (02.00 uur Nederlandse tijd) gaan de Vegas Golden Knights en Florida Panthers de strijd met elkaar aan in een best-of-7. Beide clubs stonden al eens in de Stanley Cup Final, maar gewonnen hebben ze die prachtige trofee nog niet. Voor één van hen komt daar komende weken dus verandering in!
KAMPIOEN EASTERN CONFERENCE: FLORIDA PANTHERS
Je kunt er van vinden wat je wilt, maar feit is dat de Florida Panthers gaan strijden om de Stanley Cup. Voor de tweede keer in hun nog relatief korte bestaan. Ontstaan in 1993 verloren de Panthers twee jaar later de finale van de zojuist verplaatste Colorado Avalanche. Onlangs schreven we in een This Year in Hockey al eens over de eerste stappen van deze franchise in de NHL. Voor een hele generatie Panthers-getrouwen was dat ook direct het hoogtepunt. Na ’96 doken ze sporadisch nog wel eens op in ’t postseason, maar het is pas van de laatste jaren dat de Cats weer een factor van belang zijn.
Critici wezen in de moeilijke jaren al snel naar de opkomst van de fans. Of eigenlijk het gebrek daaraan. Tegen de Original Six ging het doorgaans nog wel, maar vaak zag de tv-kijker voornamelijk de rode stoeltjes en weinig mensen. Met name in de tweede helft van ’t vorige decennium was dat niet helemaal terecht. Stapje voor stapje werkten de Panthers aan een beter roster en met spelers als Aleksander Barkov, Aaron Ekblad en toen nog Jonathan Huberdeau hadden ze goud in handen. De kaarten gingen op tafel toen ze voor onnoemelijk veel geld ($ 10 miljoen AAV) Sergei Bobrovsky strikten. De Panthers hadden een doel en dat doel was Lord Stanley’s Cup.
CATS HALEN HUN GRAM
Vorig jaar gingen ze er eens goed voor zitten in Sunrise. Alles leek samen te vallen, want aanvallend stond er geen maat op de Panthers en defensief konden ze leunen op een goalie als Spencer Knight. Wacht, wie!? Spencer Knight inderdaad. Sergei Bobrovsky was sinds zijn komst naar Florida maar af en toe de goalie die hij was in Columbus, maar de jonge Knight was de redder in nood voor de winnaar van de Presidents’ Trophy vorig jaar. Tot de play-off, want daar ging het al in de tweede ronde mis. Iets met vloek van die vermaledijde Trophy?
Met een nieuwe coach, Paul Maurice in plaats van Andrew Brunette, en een nieuwe superster in Matthew Tkachuk moest worden gebouwd op het fundament van vorig jaar. Met de kennis van nu kun je zeggen dat ’t succesvol was. Toch stonden de Panthers in de play-offs bij de gratie van de Pittsburgh Penguins. Sidney Crosby en de zijnen verknoeiden in de laatste wedstrijden een zekere plek in het postseason door te verliezen van Chicago en Columbus. De rest, zoals ze dat zo mooi kunnen zeggen in de VS, is history. Boston, Toronto en Carolina werden verslagen en de Panthers verdienden meer dan ooit hun stek in deze Stanley Cup Final.
MEN OF STAAL
Het succesverhaal heeft een klein oranje tintje. Twee van de drie broertjes Staal spelen dit seizoen een belangrijke rol bij de Panthers. De 36-jarige Marc Staal probeert op de blauwe lijn de boel in goede banen te leiden, terwijl zijn twee jaar oudere broer Eric aantoont nog altijd productief te kunnen zijn. Eric won al eens een Cup als speler van de Hurricanes in 2006. Broer Jordan, nu speler van diezelfde Hurricanes, won in Pittsburgh een Cup. Marc is de enige zonder Stanley Cup en hoe mooi zou het zijn als hij, aan de zijde van zijn oudste broer, in de late herfst van zijn loopbaan alsnog met die gigantische Cup aan de haal gaat!
Eenvoudig zal dit niet worden, want ze treffen een tegenstander die in de breedte ijzersterk is. De Panthers hebben in deze play-offs echter al bewezen daar niet van in de war te raken. Drie van de vier beste teams uit de Eastern Conference werden opzij gezet en dat was vooral te danken aan een uitmuntende Bobrovsky, een geweldige Matthew Tkachuk en een zeer aanwezige Sam Bennett. Voor Paul Maurice valt alles op het juiste moment samen, maar ’t is voor de Panthers te hopen dat de relatief lange periode van rust die topvorm niet heeft aangetast.
KAMPIOEN WESTERN CONFERENCE: VEGAS GOLDEN KNIGHTS
De romantici onder de NHL-fans die niet zo blij zijn met de Panthers in de Stanley Cup Final zullen helemaal gruwen bij de gedachte dat Mark Stone van de Vegas Golden Knights mogelijk de Cup in ontvangst mag nemen. Nóg minder historie dan de Cats in een markt waar ijshockey een ver-van-mijn-bed-show is. Of was eigenlijk. Toen de franchise in 2017 het levenslicht zag, werd het vrijwel vanaf het eerste moment omarmt door een flinke schare fans. Dat de Golden Knights direct succes kenden en in hun eerste jaar pas in de Stanley Cup Final verloren van de Capitals hielp ook wel een handje of twee.
De twee franchises in deze finale zijn ook wel met elkaar te vergelijken. Beide clubs kenden een vliegende start in de NHL, maar waar de Panthers na een jaar of drie ver wegzakten, daar lijken de Golden Knights niet uit de top weg te slaan. Ja, vorig seizoen zat het tegen toen ze voor het eerst in hun bestaan de play-offs misten. Een kijkje in de uitpuilende ziekenboeg was echter genoeg om daar een verklaring voor te vinden. Nu zijn de Knights terug. En helaas voor de concurrentie zijn ze sterker dan ooit.
ALS EEN SPROOKJE…
Hun eerste seizoen las als een sprookje. Misfits noemden ze zichzelf. In de expansion draft kregen ze van hun werkgever niet de beschermde status, zoals de echte toppers die wel kregen. Slim scouten bracht hen samen in Sin City en daar bloeiden die zogenaamde buitenbeentjes op. Het maakte de Golden Knights vanaf het allereerste begin een club om rekening mee te houden in het westen. En het leidde er tevens toe dat de NHL de regels voor de expansion draft wat aanpaste. Zo moesten ze bij de Seattle Kraken heel wat beter hun best doen om een goed roster op papier te krijgen.
Het is knap dat de Knights vanaf dag één tot de top in de Western Conference behoren. En daar ook weten te blijven. Het management schroomt niet om grote namen naar Vegas te halen. Via trades werden onder meer Jack Eichel, Mark Stone, Ivan Barbashev en Shea Theodore naar The Strip gehaald. Net als veel toeristen in Vegas gaat ook de club all-in. Een beleid dat gericht is op de toekomst is nog niet nodig, de Knights willen in het hier en nu presteren. En zo snel mogelijk die Cup naar Sin City halen. Vijf jaar geleden ging het hen mis tegen Alex Ovechkin en consorten, maar met Bruce Cassidy aan het roer kunnen de Knights iedereen aan.
GOLDEN OPPORTUNITY
Twijfels waren er over de goalies. Robin Lehner was de beoogde starter, maar speelde geen minuut dit seizoen. Logan Thompson moest als jongeling een zware last dragen, maar ook hij haakte af. Laurent Brossoit? Zelfde verhaal. In de play-offs meldde zich een nieuwe held. Om toch maar een goalie met wat NHL-ervaring te hebben, werd Adin Hill aangetrokken. We vermelden hier alleen even zijn save percentage, want de .937 na elf wedstrijden vertelt het hele verhaal.
Als we hier één of twee sterkhouders van de Knights zouden uitlichten, doen we hun teamgenoten tekort. Jack Eichel is met 6 goals en 12 assists topscorer dit postseason, maar tussen hem en Chandler Stephenson, de nummer zes op de lijst, zit maar een verschil van 4 punten. Om even een vergelijk met Florida te trekken, daar zit al 6 punten verschil tussen Matthew Tkachuk (21 punten) en Carter Verhaeghe (15 punten) op de tweede plaats. In Vegas hebben ze zeven spelers in de dubbele cijfers, in Florida zijn dat er vijf. Heel voorzichtig zou je de conclusie kunnen trekken dat het depth scoring in Vegas wat beter is verzorgd.
TALE OF THE TAPE
Dwarsverbanden zijn er ook te vinden in deze Stanley Cup Final. Zo hebben Jonathan Marchessault en Reilly Smith een verleden in Florida, maar geldt dat andersom weer voor Nick Cousins. Voor grote verschillen hoef je ook niet ver te zoeken. Een blik op de eindstand van het reguliere seizoen zegt al genoeg. De Panthers slopen via een achtste plaats in het oosten stiekem de play-offs binnen, terwijl de Knights het beste record in de Western Conference hadden. Dat dit niets zegt, daar weten de Bruins, Maple Leafs en Hurricanes inmiddels alles van.
— z – Vegas Golden Knights (@GoldenKnights) June 1, 2023
Veel, zo niet alles, hangt de komende dagen af van de goalies. Kunnen Hill en Bobrovsky hun momentum behouden? Profiteren de Golden Knights van het ritme waar ze nog in zitten of worden ze geklopt door een uitgerust Florida? Matthew Tkachuk leek bijna in zijn eentje (3 gamewinners tegen Carolina) de Panthers naar de SCF te loodsen. Krijgt hij assistentie of moet Tkachuk buigen voor het collectief van Vegas? De finale tussen deze relatief jonge franchises wordt hoe dan ook interessant. Er zijn een hoop vragen te stellen, maar vanaf zondag (02.00 uur Nederlandse tijd) mogen we antwoorden verwachten.
PROGNOSE REDACTIE
DENNIS BAKKER
Vegas Golden Knights in zes:
Vegas gaat de titanenstrijd om de Stanley Cup winnen. Ondanks dat ik het niet hoop, ben ik bang dat de lange rustperiode aan de kant van de Panthers (anderhalve week) ze gaat opbreken.
De sleutel tot de overwinning ligt naar alle waarschijnlijkheid in het feit dat de Knights 5 v 5 de tegenstand verpulveren — goalratio van 48:23 –. Bovendien heeft de ploeg van head coach Bruce Cassidy één van de meest stabiele blue-lines in de NHL. Florida is blue-line technisch average (top tien slechtste blue-line van het regular season).
Enig minpunt aan de kant van goudhelmen is de shaky situatie onder de lat. Adin Hill is de laatste wedstrijden ‘vintage’, maar onder aan de streep blijft hij een twijfelgeval. Als de Panthers daarbij de matige penalty-kill van de Knights kunnen uitbuiten, zijn ze spekkoper.
Taak aan Paul Maurice om een weg door het centrum van de aanvallende zone te vinden. De ploeg uit Sin City heeft het hoogste percentage puckbezit tegenstander aan de zijkanten van de zone.
HANS MULDER
Vegas Golden Knights in zeven:
Ik verwacht de spannendste SCF in jaren,maar net als Dennis vrees ik een beetje dat die anderhalve week rust de Panthers gaat opbreken. We kunnen niet ontkennen dat ze in een heerlijke flow zaten en dat ritme lijkt me toch een beetje gebroken nu. Vervelend tegen elke tegenstander, maar zeker tegen de geslepen Golden Knights. Bruce Cassidy heeft daar onwaarschijnlijk knap werk geleverd, want na een teleurstellend 2021-2022 leken de magere jaren nabij voor de franchise.
Cruciaal zal zijn of de Knights de lijn van de laatste series door kunnen trekken. Ze legden Roope Hintz (topscorer bij de Stars) aan banden, gunden Connor McDavid en Leon Draisaitl hun goals, maar legden de overige Oilers aan de ketting. Het vizier zal nu gericht zijn op Matthew Tkachuk. In zijn tijd bij Calgary speelde Tkachuk 14 keer tegen de Knights en noteerde hij 18 punten (9G en 9A). Dat gemiddelde (meer dan een punt per wedstrijd) zal Vegas graag naar beneden halen. Of ze moeten veelvuldig hun weg voorbij de muur Bobrovsky vinden.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we er vanuit dat je ermee instemt.
