Home Blog Pagina 160

Dutch Watch: wisselend succes voor Oranje-internationals

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: wisselend succes voor Oranje-internationals

Een week waarin grootse daden en mindere prestaties elkaar moeiteloos afwisselen. In deze Dutch Watch lees je hoe Ozzie Albies de slechtste ploeg in de majors op de knieën krijgt, Xander Bogaerts en de Padres nog altijd maar niet op gang komen en Jurickson Profar een sweep te slikken kreeg.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

215 AB, 54 H, 23 R, 11 HR, 36 RBI, .251 BA, .294 OBP, .465 SLG, .759 OPS

Met vier wedstrijden tegen de Philadelphia Phillies kwam er deze week een einde aan de lange homestand van de Atlanta Braves. Een serie tegen Seattle werd gewonnen, die tegen de Dodgers ging verloren en dus waren er eigenlijk goede resultaten tegen de divisierivaal nodig om te kunnen spreken van een succesvolle homestand. Met slechts 3 hits in zijn laatste zes wedstrijden begon Ozzie Albies aan de serie tegen de regerend kampioen van de National League. Het gezelschap stapte daarna op ’t vliegtuig voor misschien wel hun laatste bezoek aan ’t Coliseum in Oakland.

Met 2-for-4 en een run begon Albies goed aan ’t weekend. Die run kwam voor de Braves op het juiste moment. Nij een stand van 5-5 in de achtste inning was ’t Albies die middels een single op de honken kwam. Het was de aanzet voor een belangrijke fase voor Atlanta waarin RBIs van Travis d’Arnaud en Matt Olson de thuisclub een 8-5 overwinning opleverden. Noch de Braves, noch Albies konden die lijn doortrekken. De tweedehonkman was 0-for-6 in de twee volgende wedstrijden en Atlanta verloor in beide gevallen.

GOED OP BELANGRIJKE MOMENTEN

Het bevestigde nog maar eens dat de Braves het in eigen huis moeilijk hebben dit seizoen (14-14 record na de derde wedstrijd tegen de Phillies). Daar was zondag echter helemaal niets van te merken. Al in de eerste inning liepen ze weg van de Phillies en in die inning liet ook Ozzie Albies zich niet onbetuigd. Bij 3-0 voorsprong was een single voor hem genoeg om 2 runs binnen te brengen en de stand naar 5-0 te tillen. Atlanta sloot de serie af met een klinkende 11-4 zege en Albies was 2-for-4 in die wedstrijd.

Je zou verwachten dat als een topteam uit de NL op bezoek gaat bij ’t slechtste team in de majors dat topteam eenvoudig de serie wint. Dat ’t niet altijd zo werkt, bewezen de Oakland A’s en Atlanta Braves deze week. Afgelopen maandag, bij de rentree van Michael Soroka op de heuvel, tekende Albies weliswaar voor zijn elfde double van ’t seizoen, maar kon een 2-7 nederlaag niet worden voorkomen.

In de tweede ontmoeting waren de runs nog duurder voor de Braves. Weer waren de Athletics te sterk (2-1) in een wedstrijd waarin Ozzie Albies 0-for-3 was. Het hield dus niet over wat Atlanta liet zien, maar woensdag haalden ze enigszins hun gram. Met Ozzie Albies in een hoofdrol wonnen de bezoekers de derde wedstrijd met 4-2 en ’t was hun tweedehonkman die met zijn elfde homerun van ’t jaar het verschil maakte. Met Eddie Rosario aan boord timmerde Albies in de vijfde inning de bal het park uit voor 2 runs en zijn enige hit van dit duel.

XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

206 AB, 53 H, 31 R, 7 HR, 20 RBI, .257 BA, .345 OBP, .398 SLG, .743 OPS

Wie vooraf had gezegd dat de San Diego Padres – met al hun sterren – eind mei een losing record had, was waarschijnlijk vreemd aangekeken. Het principe van ’t geheel en de som der delen, gaat voorlopig nog niet op bij de nieuwe werkgever van Xander Bogaerts. Zelf kan de kortestop ook nog niet imponeren in z’n nieuwe uniform.

Vorige week sloeg hij tegen de Nationals pas zijn zevende homerun van deze jaargang. Dat zijn er weliswaar meer dan vorig jaar, maar in 2021 stond de teller na mei bijvoorbeeld al op 10 dingers. Wat RBIs betreft, stond Bogaerts dat jaar op 31 na de maand mei. Nu begon hij met 19 RBIs aan de serie tegen de Yankees.

In zijn tijd bij de Red Sox kwam Bogaerts de Yankees veelvuldig tegen. Om precies te zijn 154 keer. De kortestop kwam in al die duels tot een .259 batting average tegen de Bronx Bombers, 18 homeruns en 62 RBIs. In dienst van de Padres kwam Bogaerts afgelopen weekend niet in de buurt van mooie cijfers. Met 2 singles en een walk in 4 officiële at-bats opende hij nog best aardig. De Padres openden zelfs subliem dankzij een uitstekende 5-1 overwinning. Helaas voor de bezoekers uit Californië was dit niet het begin van een mooi weekend.

Voor Xander Bogaerts (0-for-1) was er zaterdag in de tweede wedstrijd slechts een rol als pinch hitter weggelegd in de absolute slotfase. De Yankees hadden extra innings nodig voor hun 3-2 overwinning. De series finale ging over de gebruikelijke negen innings. San Diego scoorde 7 runs, maar dat was niet genoeg tegen de 10 runs van de thuisploeg. Bogaerts was 0-for-4 met 2 strikeouts en zag zijn slaggemiddelde licht zakken naar .253.

HET BLIJFT BEHELPEN

In Miami greep Bogaerts de eerste de beste mogelijkheid aan om iets aan dat gemiddelde te doen. Zijn eerste slagbeurt resulteerde in een single, maar ’t was zijn vijfde AB die voor de Padres cruciaal was. Bij een 4-4 tussenstand in de negende inning en twee honken bezet kwam Bogaerts door met een RBI-single. Dit bleek het zetje dat de Friars nodig hadden, want mede dankzij een run van onze landgenoot liepen ze die inning uit naar een 9-4 overwinning.

Verder dan een single in de vierde inning kwam Xander Bogaerts woensdag niet, maar lang leek een solo homerun van Gary Sanchez genoeg voor de winst. Tot Jean Segura en Nick Fortes in de negende inning anders besloten en de Marlins alsnog een 2-1 overwinning bezorgden. Heel wat meer runs scoorden de Padres in de laatste wedstrijd tegen Miami. Om precies te zijn 10 en één daarvan kwam op het conto van onze landgenoot.

Tot de zesde inning was het best spannend donderdag, maar door onder meer een tweehonkslag van Bogaerts braken de Friars de wedstrijd in de zesde inning volledig open. Voor de international was ’t zijn achtste double van dit jaar en hij liep één van de zeven runs in die inning over de thuisplaat. Het resultaat mocht er ook zijn voor San Diego, want ze besloten deze lange road trip met een 10-1 zege.

KENLEY JANSEN (RHP, Boston Red Sox)

16.2 IP, 11 SV, 3.24 ERA, 14 H, 11 BB, 18 K, 7 R, 6 ER, 1.500 WHIP

Na tussenstops in San Diego en LA bereikten de Red Sox vorig weekend in Arizona de laatste halte van hun lange road trip. Na een goede prestatie tegen de Padres volgde een vervelende sweep tegen de Angels, maar op bezoek bij de Diamondbacks kon Boston nog het een en ander rechtzetten. Kenley Jansen hoopte aan de trip meer over te houden dan die ene save die hij op zaterdag 20 mei noteerde in San Diego. Eenmaal terug op Fenway Park begonnen de Red Sox afgelopen dinsdag aan een drieluik tegen de Cincinnati Reds.

Het bleef voor Jansen inderdaad niet bij die ene save, want vorige week zaterdag mocht hij er tegen de Dbacks weer één aan zijn totaal toevoegen. De druk stond er flink op dit keer, want met een 2-1 voorsprong besteeg de international in de negende inning de heuvel. Pavin Smith werd na 6 pitches de eerste nul na een flyball, maar met Ketel Marte was Jansen sneller klaar.

Corbin Carroll was de derde en laatste nul van de wedstrijd. Kenley Jansen stelde niet alleen de overwinning veilig, maar had zojuist ook zijn elfde save binnen geharkt. Daar had de closer slechts 13 pitches voor nodig.  

WEINIG SUCCES TEGEN DE REDS

Boston begon met een 8-game winning streak aan de maand mei, maar na die mooie reeks kwam de klad er toch behoorlijk in. Ook deze week tegen de Cincinnati Reds, waar vooraf toch niet veel van werd verwacht, lukte het de Red Sox niet te imponeren. Tot de achtste inning van de derde wedstrijd.

In de achtste inning schoten de BoSox bij een 2-2 tussenstand met 6 runs uit hun slof. Kenley Jansen mocht wat ritme opdoen met een 8-2 voorsprong op zak en de werper kwam eigenlijk geen moment in de problemen. Eén keer vier wijd gaf hij weg, maar na 13 pitches waren Jansen en de Red Sox klaar met de Reds.

JOSH PALACIOS (OF, Pittsburgh Pirates)

25 AB, 7 H, 2 R, 0 HR, 3 RBI, .280 BA, .357 OBP, .400 SLG, .757 OPS

Na een geweldige maand april, waarin de Pittsburgh Pirates 19 van hun 28 wedstrijden wonnen, vroegen volgers zich af waar dit sprookje zou eindigen. Al een maand later volgde het antwoord. In mei boeken de Buccos namelijk de prestaties die we van ze gewend zijn. Gewonnen wordt er nog zelden en in Steel City zoeken ze wanhopig naar de parachute die hun vrije val eindelijk eens breekt. Vorige week speelde Josh Palacios een belangrijke rol in de zege op de Diamondbacks en voor alle partijen zou het fijn zijn als de international bewijst dat dit geen incident was.

Zonder Palacios openden de Pirates hun serie tegen de Mariners met een klinkende 11-6 overwinning. Met de outfielder terug in de starting line-up verliep de tweede ontmoeting minder voorspoedig. De Pirates fabriceerden slechts 2 hits en gingen met 0-5 de bietenbrug op. Palacios speelde zeven innings en was 0-for-2. In de series finale was er slechts een bijrol voor hem weggelegd. Pas in de negende inning maakte hij zijn opwachting, was 0-for-1 en zag de Mariners met 6-3 winnen.

PRIMEUR

Op bezoek bij de Giants kwam Palacios in twee van de drie wedstrijden in actie. In de derde inning van de eerste wedstrijd, op 29 mei, kwam de outfielder door met zijn allereerste triple in de majors. Austin Hedges sloeg ‘m over de thuisplaat voor de eerste run namens Pittsburgh. Met 2-for-3 deed zijn slaggemiddelde prima zaken, maar over de uitslag willen ze het bij de Pirates liever niet hebben. De Giants trokken met maar liefst 14-4 aan het langste eind.

Met 0-for-2 en een walk was Josh Palacios aan slag minder succesvol in de tweede wedstrijd. Als team deden de Pirates het echter veel beter. Zij versloegen de Giants dinsdag met 2-1en gaven dit een vervolg in de series finale op woensdag. Met een 9-4 overwinning werd deze road trip afgesloten en met 3 zeges en 3 nederlagen waren de resultaten helemaal zo slecht nog niet. In de Central Division bezetten de Buccos na deze serie uitwedstrijden nog altijd de tweede plaats achter Milwaukee.

JURICKSON PROFAR (OF, Colorado Rockies)

193 AB, 46 H, 231 R, 5 HR, 22 RBI, .238 BA, .315 OBP, .389 SLG, .704 OPS

Na een waardeloze maand april met 7 overwinningen in 27 wedstrijden vertonen de Colorado Rockies in mei toch tekenen van beterschap. Goed, de World Series zullen ze niet winnen maar ze kunnen allicht proberen de kandidaten daarvoor het leven zo zuur mogelijk te maken. Deze week kregen Jurickson Profar en de zijnen daar een uitgelezen mogelijkheid voor, want de New York Mets kwamen naar Coors Field. Daarna trok de stoet vanuit Denver naar de woestijn voor een serie tegen de Arizona Diamondbacks.

Jurickson Profar had het op vrijdag 26 mei ontzettend lastig met de pitches van Max Scherzer. Zijn eerste twee AB’s eindigden in een strikeout, maar in de zesde inning was daar alsnog de eerste en enige hit voor de outfielder in deze wedstrijd. Helaas kon Profar een 2-5 nederlaag niet voorkomen, maar in de rest van dat weekend maakten de Rockies die nederlaag meer dan goed. Eén van de titelkandidaten in de NL East kreeg namelijk de ene run na de andere om de oren.

In de tweede inning van de tweede wedstrijd was een productieve out van Jurickson Profar voldoende om zijn team aan een 5-0 voorsprong te helpen. Daarmee waren de Rockies nog niet van de Mets af, want in de achtste inning kwam de eerste triple van onze landgenoot heel goed uit. Ezequiel Tovar kon scoren vanaf het eerste honk en daarmee voor wat zekerheid zorgen: 9-7. Profar zelf kon scoren na een RBI van Elias Diaz. De outfielder bepaalde daarmee de eindstand op 10-7.

Zondag waren het de Rockies die zich terug moesten knokken van een grote achterstand (2-6). Mede dankzij een single en een run van Profar poetsten ze die in één inning weg en haalde Colorado uiteindelijk opnieuw de dubbele cijfers. Net als de Mets overigens, maar die kwamen wel een run tekort. Colorado won met 11-10 en legde beslag op deze lastige serie.

MET BEIDE BENEN OP DE GROND

Goed gemutst kunden de Rockies naar Phoenix trekken voor een serie van vier wedstrijden tegen de Diamondbacks. De ploeg die het in de NL West verrassend goed doet, zette Profar en de rest van de Rockies keihard met beide benen op de grond. Onze landgenoot was nog wel 1-for-4 met een walk in de eerste ontmoeting, maar die ging wel met 7-5 naar de thuisploeg. Profar dwong ook in de tweede wedstrijd een keer vier wijd af, maar was verder 0-for-4 in zijn at-bats. Arizona toonde eens te meer aan dat de goede klassering geen toeval is. Met 5-1 trokken ze ook deze naar zich toe.

Het werd voor de Rockies een ware strafexpeditie in de woestijn van Arizona, want voor de bezoekers draaide ’t uit op een sweep. Zonder Profar werd de derde wedstrijd met 0-6 verloren, maar met de Oranje-international ging ook de vierde verloren. De outfielder was 0-for-4 in die met 4-5 verloren wedstrijd. Ondanks die sweep kan Colorado nog terugkijken op een redelijk succesvol verlopen mei. Ze wonnen namelijk meer wedstrijden (15) dan ze verloren (13).

JONATHAN SCHOOP (INF, Detroit Tigers)

84 AB, 18 H, 8 R, 0 HR, 2 RBI, .214 BA, .290 OBP, .274 SLG, .564 OPS

Vorige week sloeg Jonathan Schoop zijn eerste runs binnen en dat hoopte hij deze week een vervolg te geven. Met zijn Tigers keerde de infielder afgelopen weekend terug naar Detroit voor een lange serie tegen de White Sox. Een team waar weer veel van werd verwacht, maar wederom niet levert. Goede resultaten in Motown zou Chicago echter wel een eind op weg helpen. Later in de week kwam de koploper in de AL West naar Comerica Park. Verrassend genoeg zijn dat momenteel niet de Houston Astros, maar nog altijd de Texas Rangers.

Ondanks zijn double en eerste RBIs tegen de Royals bleef Jonathan Schoop de eerste twee wedstrijden tegen Chicago aan de kant. De Tigers begonnen met een 7-2 overwinning om vervolgens met 3-12 aan de kant gezet te worden. Op 27 mei was het dan eindelijk de beurt aan Schoop.

In de tweede inning kwam hij door met een single en even later zou Schoop vanaf het derde honk de tweede run namens Detroit scoren. Onze landgenoot tekende in de achtste inning voor z’n vijfde double van het jaar. Dankzij een homerun van Zack Short werd die even later omgezet in een run op weg naar de 7-3 overwinning.

SPEELTIJD…MAAR HELAAS NIET VEEL

Vanaf de vijfde inning maakte Schoop zijn opwachting in de laatste wedstrijd van deze serie. De international was 0-for-3 met een walk, maar de 6-5 overwinning na tien innings maakte veel goed. Detroit won drie van de vier wedstrijden en maakte daarmee het gat naar de White Sox weer wat groter.

Het goede nieuws is dat Jonathan Schoop tegen de Texas Rangers drie keer in actie kwam. Helaas gebeurde dit alleen afgelopen dinsdag, in de tweede wedstrijd van de drie, vanaf het begin. In de vijfde inning van dat duel wist Schoop middels vier wijd de honken te bereiken. Het was ’t enige wapenfeit van de international in dit drieluik. Hij kwam in totaal tot 6 at-bats, maar tot een hit kwam het niet. Voor de Tigers verliep deze serie evenmin voorspoedig. Alleen de derde en laatste wedstrijd werd door Detroit in winst (3-2) omgezet.

Cover photo: Mark J. Terrill /AP Photo

Suns stellen Vogel aan als nieuwe head coach

Lars Leeftink
-
0
Suns stellen Vogel aan als nieuwe head coach

Frank Vogel gaat de nieuwe head coach van de Phoenix Suns worden. Het team, dat werd uitgeschakeld door de Denver Nuggets in de Conference Semifinals, besloot Monty Williams na dit resultaat te ontslaan. Alleen de Toronto Raptors zijn nu nog op zoek naar een nieuwe head coach.

Vogel is inmiddels al een tijdje head coach. Hij begon in 2010, toen Vogel de head coach van de Indiana Pacers werd. Dit bleef hij tot het seizoen 2015-16, zes seizoenen dus. Vijf van die zes seizoenen zouden de Pacers de playoffs halen, waarbij alleen 2014-15 een seizoen zonder playoffs werd. Het resultaat in die vijf seizoenen was echter nooit een NBA Finals: twee keer uitgeschakeld in de eerste ronde (2011 en 2016), een keer in de Conference Semfinals (2012) en twee keer in de Conference Finals (2013 en 2014). Daarna kwam Vogel bij de Orlando Magic terecht voor twee seizoenen, zonder daar de playoffs te halen. In 2019 werd hij de head coach van de Los Angeles Lakers, iets wat hij drie seizoenen zou doen. Tijdens het coronaseizoen 2-19-20 werd hij kampioen met de Lakers, terwijl het seizoen daarna de eerste ronde het eindstation bleek. In 2022 kwam het niet verder dan 33-49 en zou het de playoffs niet halen.

VOGEL BIJ DE SUNS

Nu krijgt Vogel dus de kans om bij de Suns aan de slag te gaan. Hij krijgt een team tot zijn beschikking waarbij de verwachting zal zijn dat hij meteen gaat presteren. Toch moet er ook veel gebeuren, want er zijn maar vijf spelers die met zekerheid volgend seizoen in Phoenix spelen: Kevin Durant, Devin Booker, Deandre Ayton, Chris Paul, Landry Shamet en Cameron Payne. En van deze namen is Ayton al vaak in trade-geruchten terug te vinden. Het roster zal er dus anders uit gaan zien dan vorig jaar, zeker vanaf de bank.

Foto: AP Photos

NHL Update: Nieuwe head coaches in Nashville en Washington, Treliving naar Leafs en Dubas naar Steel City

Dennis Bakker
-
0
NHL Update: Nieuwe head coaches in Nashville en Washington, Treliving naar Leafs en Dubas naar Steel City

De Stanley Cup Final staat voor de deur. Florida Panthers en Vegas Golden Knights zullen in de nacht van zaterdag op zondag op het ijs verschijnen voor Game 1 in de Stanley Cup Final. Naast al het playoff geweld was er deze week ook buiten het postseason een hoop te melden bij diverse franchises. Zo hebben Nashville Predators en Washington Capitals vanaf komend seizoen een nieuwe head coach voor de groep. In Toronto werd Brad Treliving de opvolger van Kyle Dubas, die op zijn beurt weer richting Pittsburgh vertrekt.

HEAD COACH CARROUSEL

ANDREW BRUNETTE VERVANGT JOHN HYNES BIJ NASHVILLE PREDATORS

Nashville Predators bracht afgelopen week het nieuws naar buiten, dat zowel head coach John Hynes als assistent Dan Lambert uit hun functie zijn ontheven. Zowel Hynes als Lambert hadden nog een éénjarig contract in Nashville, maar hebben in een gezamenlijk gesprek met nieuwbakken GM Barry Trotz te horen gekregen dat er geen plek meer was behind the bench.

John Hynes nam in 2020 het stokje over van Peter Laviolette, die na zes jaar Predators — Conference titel in 2017 – 2018 — ontslagen werd door David Poile. In totaal leidde Hynes de geelhemden naar drie postseason optredens, maar vonden ze alle drie de keren haar Waterloo in de eerste ronde. Met 248 wedstrijden op zijn conto, neemt de 48-jarige Amerikaan afscheid met een 134-96-18 record.

BACK IN TOWN

“Verloren zoon” Andrew Brunette is geen onbekende in Tennessee. De 49-jarige Canadees was — gekozen in de Expansion Draft — één van de spelers, die in 1998 in de allereerste wedstrijd tegen Florida Panthers (cirkel) op het ijs stond. Als klap op de vuurpijl noteerde Brunette de allereerste Predators goal ooit, met inderdaad Barry Trotz als head coach (rond).

Het wordt voor de voormalig interim head coach van de Panthers zijn eerste echte klus als head coach in de NHL. In oktober 2021 nam Brunette tijdelijk de honneurs in Florida waar, nadat Joel Quenneville door het schandaal in Chicago op non-actief werd gesteld. Onder zijn leiding verbrak Florida meerdere franchiserecords en won het aan het einde van de rit de Presidents’ Trophy. Na een sweep in de tweede ronde tegen Tampa Bay Lightning werd besloten het contract van Brunette niet te verlengen en vertrok de voormalig winger naar New Jersey.

In de tandem met head coach Lindy Ruff werkte Brunette als associate coach en transformeerden ze de Devils in één van de meest groovy franchises van het huidige seizoen. Vooral zijn neusje voor de powerplay en aanvallende intenties hebben Trotz ervan overtuigd Brunette voor vier jaar aan de Predators te binden.

SPENCER CARBERY OP EIGEN BENEN BIJ WASHINGTON CAPITALS

Washington Capitals heeft na anderhalve maand een opvolger van Peter Laviolette gepresenteerd. Spencer Carbery mag voor het eerst op eigen benen in de NHL staan en werd als twintigste head coach uit de Washington geschiedenis aangesteld.

Net als het draadje Andrew Brunette – Nashville Predators, is ook Spencer Carbery geen onbekende naam binnen de burelen van de Capital One Arena. De 41-jarige Canadees had tussen 2018 en 2021 drie jaar lang Hershey Bears onder zijn hoede — AHL franchise van de Caps –. In zijn laatste seizoen leidde hij de Bears naar haar beste regular-season record ooit en won hij en passant de Louis A.R. Pieri Memorial Award voor AHL coach van het jaar.

Na drie seizoenen Washington verbond Carbery zich in de zomer van 2021 als assistant coach aan Toronto Maple Leafs. Met speciale focus op de powerplay, transformeerde de Canadees Toronto in één van de meest gevreesde powerplay machines in de League.

VISIE ZONDER VISIE

In Washington ligt een zware taak op Carbery te wachten. Alex Ovechkin, Nicklas Backstrom, T.J. Oshie en John Carlson zijn allen richting het einde van de carrières aan het werken. Bovendien puilt het Farm System in de hoofdstad van de Verenigde Staten ook niet bepaald uit van het talent. De meest noemenswaardige prospects — Connor McMichael, Aliksei Protas, Beck Malenstyn en Hendrix Lapierre — zijn op één hand te tellen en zullen de legacy van ‘Ovi’ niet gaan overnemen. Als klap op de vuurpijl gaf Brian MacLellan tijdens de persconferentie met Carbery aan competitief te willen blijven, met daarbij de recordjacht van Ovechkin in het achterhoofd.

Na het missen van de playoffs zullen komend seizoen veel ogen gericht zijn op de prestaties van Washington. Met een vierjarig contract op zak is het te hopen, dat het Front Office bij eventuele tegenvallende prestaties het vertrouwen in Carbery blijft uitspreken. Want getalenteerd is de voormalig winger zeker.

FRONT OFFICE CARROUSEL

BRAD TRELIVING VERVANGT KYLE DUBAS ALS GM BIJ TORONTO MAPLE LEAFS

Toronto Maple Leafs heeft een kleine week na het vertrek van Kyle Dubas in Brad Treliving een nieuwe GM gevonden. De 53-jarige Canadees was tot twee maanden geleden als GM in Calgary actief en wordt met zijn dienstverband in Toronto de achttiende GM uit de geschiedenis van de Leafs.

Voordat Treliving in 2014 bij de Flames het stokje van Brian Burke overnam, werkte hij als assistent GM bij Phoenix Coyotes. Onder de vleugels van Don Maloney leerde hij de kneepjes van het vak kennen en had vooral toenmalig head coach Wayne Gretzky een hoge pet op van de potentie van Treliving.

In negen jaar Calgary behaalden de Flames in totaal vijf keer het postseason en voegden ze twee Pacific Division titels aan haar palmares. Afgelopen zomer kreeg BT het zwaar, nadat zowel Johnny Gaudreau — Columbus Blue Jackets — als Matthew Tkachuk — Florida Panthers — hun heil elders zochten. Naast de komst van onder meer Jonathan Huberdeau en MacKenzie Weegar in de blockbuster met Florida, tekende Treliving ook Colorado centre Nazem Kadri. Met een shaky goaltandem en een kleedkamer die een loopje nam met de autoriteit van head coach Darryl Sutter misten de Flames uiteindelijk de playoffs en luidde dit het einde in van zowel Sutter als Treliving.

DOSSIER ‘THE CORE FOUR’

Bij Toronto Maple Leafs komt Treliving in een vergelijkbare situatie terecht als die die in Calgary achterlaat. Met Auston Matthews en William Nylander (Noah Hanifin en Mikael Backlund in Calgary) die in aanmerking gaan komen voor contractverlenging en een Mitch Marner met een vraagteken boven zijn hoofd, komt de Canadees niet bepaald in een gespreid bedje terecht. Tel daar ook nog de op de begroting drukkende John Tavares en je hebt je handen vol aan het dossier genaamd ‘The Core Four’.

En dan is er nog het vraagstuk Sheldon Keefe. De huidig head coach zit na het vertrek van Kyle Dubas op de wipstoel en het lijkt een kwestie van tijd, voordat Treliving een eigen koers wilt gaan varen.

KYLE DUBAS NIEUWE PRESIDENT OF HOCKEY OPERATIONS BIJ PITTSBURGH PENGUINS

Een week nadat Kyle Dubas en Toronto Maple Leafs uit elkaar gingen, heeft de Canadees een nieuw onderkomen gevonden. De aftredend Leafs GM is zoals de laatste dagen werd verwacht in Pittsburgh belandt. Echter niet als GM, maar Dubas is de komende jaren President of Hockey Operations bij de Penguins. De afgelopen weken — waaronder ons artikel op SportAmerika — is er reeds genoeg gezegd en geschreven over de situatie Kyle Dubas. In Pittsburgh vervangt hij Brian Burke, die een dag na het pijnlijk missen van de playoffs opstapte.

Op het gebied van regular season is er haast geen beter persoon in een Front Office te vinden dan Kyle Dubas. In vijf jaar Leafs kwamen de blauwhemden tot een 221-109-42 record en verbraken ze in drie seizoenen meerdere franchiserecords. Nadat hij Toronto Marlies in 2018 naar de Memorial Cup in de AHL leidde, werd hij op reeds 32-jarige leeftijd tot GM gebombardeerd.

Dubas kwam uiteindelijk op aanspraak van de Fenway Sports Group aan het roer in Pittsburgh. De Canadees staat echter wel voor een flinke uitdaging in Steel City. Met onder meer de ouder wordende Sidney Crosby en Evgeni Malkin, zal er op termijn een andere wind moeten gaan waaaien in Pittsburgh. Zeker als je bedenkt dat het Farm System ook niet bepaald van het talent overloopt.

Groot voordeel voor de Canadees is wel, dat hij wat meer in de luwte kan gaan opereren. Als hij dezelfde eenheid kan smeden als in zijn tijd bij Soo Greyhounds en Toronto Marlies, ziet de toekomst voor Pittsburgh er in ieder geval rooskleuriger uit dan onder het vorige bewind.

OVERIG NIEUWS

RON FRANCIS VERLENGT ALS GM IN SEATTLE

Afgelopen woensdag maakte het Front Office in Seattle de contractverlenging van GM Ron Francis wereldkundig. De Hall of Famer staat hiermee tot en met het seizoen 2026 – 2027 onder contract bij de jongste franchise uit de NHL.

Francis levert sinds zijn aanstelling in de zomer van 2019 puik werk aan de westkust van de Verenigde Staten. Na een mislukt inauguratiejaar — laatste in de Pacific Division — haalde de Canadees de voeten van het gaspedaal en besloot hij tot het bouwen aan een eigen identiteit. Na onder meer de komst van Philipp Grubauer, Andre Burakovsky, Oliver Bjorkstrand en onze eigen Daniel Sprong, werd de Pacific met exact 100 punten als vierde afgesloten. Hiermee verdienden de Kraken een ticket voor het postseason, waarin ze direct Colorado Avalanche over zeven wedstrijden opzij schoven. Dat Dallas in de tweede ronde het eindstation werd, deed niets af aan het feit dat Seattle op de goede weg is.

Sterker nog. Het talent in het Farm System klotst tegen de plinten bij de Kraken en bovendien heeft Francis aankomende zomer $20.3 miljoen dollar (!) aan cap space te besteden. Hiermee zullen ze (zo goed als zeker) RFA’s Vince Dunn en Morgan Geekie langer aan zich willen binden, maar de toekomst ziet er rooskleurig uit in ‘The City of Flowers’.

PATRICK KANE ONDERGAAT OPERATIE EN IS MINIMAAL EEN HALF JAAR UIT DE ROULATIE

Patrick Kane zal de komende vier tot zes maanden aan zich voorbij moeten laten gaan. De voormalig Blackhawk en meest recent New York Ranger heeft een heupoperatie ondergaan. De 34-jarige Amerikaan loopt over vier weken uit zijn contract en zal na hersteld te zijn als UFA te tekenen zijn.

Op 28 februari kwam de Blackhawks legende over vanuit Windy City, om de Rangers aan de eerste Stanley Cup winst sinds 1994 te helpen. Met slechts twaalf punten in het shirt van de New Yorkers en een eerste ronde exit tegen New Jersey Devils is het huwelijk tussen Kane en de Rangers niet een hele succesvolle geworden.

Coverfoto: George Walker IV

Nuggets winnen eerste wedstrijd NBA Finals 2023

Thijs Verkuil
-
0
Nuggets winnen eerste wedstrijd NBA Finals 2023

De 2023 NBA Finals zijn begonnen. In de Ball Arena in Denver, namen de Denver Nuggets en Miami Heat het tegen elkaar op. Voor de Nuggets is dit de eerste deelname aan de Finals, terwijl de Heat al zes keer eerder in de Finals stonden. Toch trok Denver aan het langste eind en won het de eerste wedstrijd.

#1 DENVER NUGGETS – #8 MIAMI HEAT: 104-93

Nikola Jokic en de Denver Nuggets zijn uitstekend begonnen aan de eerste NBA Finals in de geschiedenis van de franchise. De taak om het thuisvoordeel te verdedigen op weg naar het kampioenschap, werd in Game 1 met verve vervuld. Na een dominante eerste helft van Jokic, Aaron Gordon en Jamal Murray werd de voorsprong in de tweede helft niet meer uit handen gegeven.

Vanaf het begin waren direct de strijdplannen van beide teams duidelijk. Voor Miami betekende dat meerdere goede driepuntspogingen, maar het lukte hen niet genoeg om deze kansen te benutten. De Nuggets kwamen na negen dagen rust wel heel scherp uit de startblokken. Het zorgde ervoor dat Gordon door mismatches vaak door een kleinere verdediger werd verdedigd, die zijn fysieke spel niet aan kon. Het leidde tot twaalf punten voor de forward, gevoed met zes assists van Jokic en een 29-20 voorsprong voor de thuisploeg.

In het tweede kwart ging Denver sterk door. Driepunters van Murray en Michael Porter Jr. hielp de ploeg tegen de zoneverdediging van Miami. Bij de Heat waren het Bam Adebayo en Haywood Highsmith die een groot deel van het scoren op zich namen. Toen beiden naar de bank gingen, liep de thuisploeg verder uit naar een voorsprong van vijftien punten. Vlak voor rust voltooide Jokic al zijn double-double met tien punten en tien assists. Met een hook shot bracht hij de ruststand op 59-42 in het voordeel van zijn ploeg.

TWEEDE HELFT

Na de rust bleef Miami op dezelfde voet doorgaan. Caleb Martin en Max Strus schoten in de eerste helft gezamenlijk geen van hun twaalf pogingen raak. Ook na de rust bleef het lastig gaan. Even na de rust kwamen ze terug tot tien punten verschil, maar Denver reageerde direct. Driepunters van Kentavious Caldwell-Pope, Nikola Jokic en Bruce Brown bracht de Nuggets meerdere keren op een voorsprong van negentien punten.

Met een comfortabele voorsprong van 21 punten begon de thuisploeg aan het vierde kwart. Toch leek het nog even spannend te worden door een 11-0 run van de Heat, mede dankzij twee driepunters van Kyle Lowry. Miami kwam met minder dan drie minuten te spelen zelfs terug tot op negen punten van Denver. Echter gaf Jokic de Nuggets weer wat extra lucht, door twaalf punten te scoren in het vierde kwart en daarmee de zege binnen te slepen.

UITBLINKERS

Met een 27 punten, 10 rebounds en 14 assists triple-double was Nikola Jokic weer de absolute uitblinker voor de Nuggets. Het was zijn negende triple-double deze playoffs en hij schaarde zich naast Jason Kidd, als de tweede speler in de NBA geschiedenis met een triple-double bij zijn Finals-debuut. Ook Jamal Murray was belangrijk voor Denver met 26 punten (18 in de eerste helft), 6 rebounds en 10 assists. Aaron Gordon (16 punten), Michael Porter Jr. (14 punten) en Bruce Brown (10 punten) scoorden ook allen double digits voor de thuisploeg.

Bij de Miami Heat was Bam Adebayo de uitblinker. Vooral aanvallend was hij sterk, met 26 punten, 13 rebounds en 5 assists. Haywood Highsmith scoorde vanaf de bank 18 punten in 23 minuten, een evenaring van zijn career high. Jimmy Butler bleef steken op 13 punten, 7 rebounds en 7 assists en nam ook maar 14 schotpogingen. Max Strus, Duncan Robinson en Caleb Martin schoten gecombineerd slechts twee van hun drieëntwintig schoten raak, iets wat ook niet hielp om de sterke defensie van de Nuggets te slechten.

Game 2 van de NBA Finals staat op de planning voor de nacht van zondag op maandag. Dan nemen de teams het tegen elkaar op om 2 uur Nederlandse tijd.

Foto: Andy Cross/The Denver Post

MLB Out Of The Park: Kimbrel in illuster rijtje, Hendriks keert terug en meer

Hans Mulder
-
0
MLB Out Of The Park: Kimbrel in illuster rijtje, Hendriks keert terug en meer

Het was de week van de closers en hun mijlpalen in MLB. Craig Kimbrel trad in de voetsporen van Kenley Jansen, Will Smith werd een centurion en Liam Hendriks keerde terug na genezen te zijn van Non-Hodgkin.

AMERICAN LEAGUE

EMOTIONELE RENTREE LIAM HENDRIKS

Op 3 oktober 2022 tekende Liam Hendriks voor zijn 37e save in 2022. Een teleurstellend jaar voor zijn Chicago White Sox, dat ondanks een tweede plaats in de AL Central buiten de boot viel voor de play-offs. Die teleurstelling viel echter volkomen in ’t niet met het nieuws dat zo’n drie maanden later naar buiten kwam. Liam Hendriks kampte met non-Hodgkin, een vorm van lymfeklierkanker. Begin januari meldde hij op social media te starten met de behandelingen en natuurlijk had hij de hoop en het vertrouwen snel en volledig te herstellen.

Afgelopen maandag, nog geen half jaar na dat vreselijke bericht, stond Liam Hendriks weer op de heuvel voor de Chicago White Sox. In april sloot hij de chemotherapie af en kreeg hij ’t prachtige bericht genezen te zijn. Op de momenten dat hij zich goed voelde, gooide hij al wat sessies tijdens Spring Training, wedstrijden in Triple-A had hij ook al afgevinkt en deze week was het tijd voor de langverwachte terugkeer op het allerhoogste niveau.  

Maandag 29 mei zal voor altijd een bijzondere dag blijven in huize Hendriks. Die avond, in de achtste inning tegen de Angels, maakte Liam Hendriks zijn comeback bij een 3-4 achterstand. De emoties waren zichtbaar en voelbaar in het stadion, maar uiteindelijk moesten alle partijen ook “gewoon” hun werk doen.

RBI-singles van Zach Neto en Mike Trout kostten Hendriks 2 runs op 3 hits. Hij had 27 pitches nodig om uit de inning te komen. De Angels wonnen op deze gedenkwaardige avond met 6-4, maar de wedstrijd die Liam Hendriks won, was vele malen groter en belangrijker.

NUMMER 100 VOOR SMITH

Tijdens zijn eerste save wist Will Smith helemaal niet eens dat hij een save achter zijn naam schreef. Op 13 april 2014 speelde hij nog voor de Milwaukee Brewers en starter Kyle Lohse gooide 8.2 innings tegen de Pittsburgh Pirates. Slechts één nul zette Smith neer, maar omdat het scorebord 4-1 las betekende het de eerste save uit de carrière van de linkshandige relief pitcher. Na afloop kreeg hij de line-up kaart en de bal uitgereikt om mee naar huis te nemen en vier jaar lang bleef het ook zijn enige save. Tot hij Bruce Bochy tegenkwam bij de San Francisco Giants en onder zijn leiding full-time closer werd bij de Giants in 2018.

Nu vijf jaar en drie teams later kwam hij Bochy wederom tegen. Smith tekende voor de Texas Rangers van Bochy, omdat hij de stijl van de manager erg apprecieert. De cirkel werd rond toen hij door zijn manager uit de bullpen werd gehaald in een situatie die echt moest. Niet alleen schreef Smith als zeventiende actieve MLB pitcher zijn honderdste save op zijn naam, hij deed het ook nog eens tegen de Pittsburgh Pirates.

BIJZONDERE COMEBACK BIJ DE TWINS

Soms lijkt het wel of dingen moeten gebeuren. Royce Lewis is de nummer twee prospect van de Minnesota Twins en op 29 mei 2022 scheurde hij zijn kruisband. Het was de tweede keer dat hij die banden scheurde in zijn rechter knie in anderhalf jaar tijd. Precies één jaar later activeerde de Twins hem weer van de Injured List en kon hij zijn rentree in de Majors maken. Zijn eerste slagbeurt eindigde nog in een flyout naar het linksveld, maar de tweede keer eindigde de bal wel in de tribunes. Precies twaalf maanden nadat hij het veld verliet met een verschrikkelijke blessure keerde hij terug met een knal.

FIRST TO 40

De prijzen worden pas in het najaar verdeeld, maar de Tampa Bay Rays lieten in het voorjaar zien dat er met hen niet te spotten valt. Op de laatste dag van de meteorologische lente bereikten zij als eerste team in de MLB de 40 overwinningen. Ze bereikten die kleine mijlpaal woensdag door in Chicago de Cubs met 4-3 te kloppen. Met overwinningen in hun eerste 13 wedstrijden kenden de Rays een pikstart dit seizoen. Zo eenvoudig als in die periode gaat ’t nu niet meer, maar hun .690 winstpercentage is ruim voldoende om de beste in baseball te zijn.

NATIONAL LEAGUE

KIMBREL IN VOETSPOREN JANSEN

Een paar weken geleden schreven we op deze plek over de vierhonderdste save in de carrière van Kenley Jansen. Onze landgenoot was de zevende closer in de geschiedenis die dit voor elkaar kreeg. Sinds afgelopen weekend heeft dit selecte groepje gezelschap gekregen van een nummer acht. Dit keer was het Craig Kimbrel die deze mooie mijlpaal bereikte en net als in het geval van Jansen waren de Atlanta Braves de tegenstander. Ook voor Kimbrel was dit speciaal, want hij begon zijn imposante loopbaan natuurlijk in het uniform van de Braves.

Voor Kimbrel via de Padres, Red Sox, Cubs, White Sox en Dodgers in Philadelphia belandde, was hij in Atlanta tussen 2011 en 2014 de beste closer in de majors. In 2013 tikte de achtvoudig All-Star zelfs de 50 saves aan. Alleen in Boston kwam Kimbrel nog enigszins in de buurt van die aantallen. In 2018 noteerde de closer daar 42 saves en won hij de World Series met de Red Sox. Craig Kimbrel vierde deze week zijn 35e verjaardag en hij is niet meer de dominante closer van weleer. Hij verdient het echter wel om tussen de groten der aarde te staan, want dat is de plek waar hij zich sinds afgelopen vrijdag ophoudt.

Tegen een andere voormalig werkgever, de Cubs, tilde Kimbrel op 21 mei zijn totaal naar 399 saves. Vijf dagen later was het uitgerekend tegen zijn eerste liefde raak voor nummer 400. Met een 6-4 voorsprong op zak ging Kimbrel op jacht naar zijn mijlpaal, maar Ozzie Albies (8 pitches) wenste daar niet zomaar aan mee te werken. Ook Michael Harris II en Ronald Acuna Jr. lieten Kimbrel werken voor zijn plekje in de geschiedenisboeken, maar geen van hen kon de 400e save bedreigen.

ILLUSTER RIJTJE

In zijn 730e wedstrijd in de majors wierp Craig Kimbrel zich in het rijtje met Mariano Rivera (652 saves), Trevor Hoffman (601 saves), Lee Smith (478 saves), Francisco Rodriguez (437 saves), John Franco (424 saves), Billy Wagner (422 saves) en dus Kenley Jansen (402 saves). Alleen Rivera (697) en Hoffman (706) hadden er minder wedstrijden voor nodig. Kenley Jansen bereikte de mijlpaal na 787 wedstrijden.  

STRIDER WINT DE RACE

Spencer Strider werd vorig jaar tweede in de Rookie of the Year verkiezing, maar gaat dit jaar vrolijk verder met zijn spel. Hij eindigde vorig seizoen met 202 strikeouts in 131.2 innings. Dit seizoen ligt zijn tempo echter iets hoger. Hij gooide in vier van zijn starts al meer dan tien keer drieslag en heeft een K/9 ratio van 15.0. In zijn laatste start tegen de Philadelphia Phillies stokte de teller op negen K’s, maar hij werd wel de eerste MLB pitcher dit jaar waarbij de teller drie getallen las. De 24-jarige gooide zijn honderdste strikeout van het seizoen.

Daarmee is Strider leider onder alle pitcher van MLB en houdt onder andere Shohei Ohtani achter zich. De snelheid waarmee hij nummer honderd haalde was ook nog eens historisch. Sinds 1893 gooide niemand sneller honderd strikeouts in een seizoen dan hij. Het vorige record stond op naam van Jacob deGrom in 2021. Hij deed het in 61.2 innings. Naast lijstaanvoerder van de gehele MLB in drieslag is Strider ook leider van de National League in WHIP (0.990) en H/9 (5.8). Het is dan ook niet raar dat de Braves al 4.5 wedstrijden voorstaan in de divisie op de Miami Marlins.

SOROKA NA BIJNA DRIE JAAR TERUG IN MAJORS

We blijven nog even bij de Braves, want afgelopen maandag maakte Michael Soroka daar zijn rentree. Vanaf zijn debuut in 2018 veroverde de jonge Canadees de harten van de Braves-fans. In 2019 was hij starter op Opening Day, was hij All-Star, tweede in de Rookie of the Year-verkiezing (achter Pete Alonso en voor Fernando Tatis Jr.) en eindigde Soroka als zesde in de Cy Young Award. Een geweldige toekomst lag in het verschiet. Tot 3 augustus 2020. Tegen de New York Mets ging het helemaal fout voor de werper, scheurde hij zijn achillespees en lag er lang uit. Heel lang.

In 2021 was Soroka op de weg terug, maar ging het opnieuw mis met zijn achillespees. Dit keer namen de partijen geen enkel risico en zo kwam het dat hij pas afgelopen maandag, 1030 dagen na zijn laatste optreden in de majors, zijn rentree maakte. In de minors ging het tijdens de revalidatie lang niet altijd crescendo, maar stukje bij beetje ging het beter. Goed genoeg om tegen de Oakland Athletics zijn langverwachte rentree te maken. Met Max Fried en Kyle Wright in de lappenmand konden de Braves ook wel wat goed nieuws gebruiken!

ÉÉN SLECHTE INNING

Van een leien dakje ging het zeker niet voor de nu 25-jarige Canadees. Toch zag je bij vlagen de oude Soroka terug, maar helaas kon hij zijn comeback niet vieren met een overwinning. Vier innings lang hield hij de A’s van het bord, maar een 3-run homerun van Ryan Noda leidde de nederlaag (2-7 en een einde van een 11-game losing streak voor de A’s) in.

Manager Brian Snitker liep zijn starter zes innings staan, waarin Soroka 4 runs opgaf, 2 keer vier wijd gooide en 3 strikeouts noteerde in 83 pitches. Subliem was het niet, maar na bijna drie jaar afwezigheid is Soroka al lang blij terug op het hoogste niveau te zijn.

Coverfoto: Brett Davis

Monty Williams wordt nieuwe head coach Pistons

Lars Leeftink
-
0
Monty Williams wordt nieuwe head coach Pistons

Monty Williams leek een jaar rust te nemen na zijn ontslag bij de Phoenix Suns, maar heeft zich toch door een NBA-team weten te overtuigen. De Detroit Pistons, samen met de Toronto Raptors en Phoenix Suns nog op zoek naar een head coach, hebben Williams voor een flink geldbedrag aangesteld als nieuwe head coach.

Het zal even wennen zijn voor Williams, die van een kampioenschapsteam naar een team gaat dat aan het rebuilden is en beschikt over enorm veel jong talent om te ontwikkelen. Williams begon natuurlijk bij de New Orleans Pelicans, waar hij vanaf het seizoen 2010-11 tot en met 2014-15 de head coach was. Erg succesvol was deze periode niet, want na een redelijk eerste seizoen (uitgeschakeld in de eerste ronde van de playoffs) werden zijn teams in de vier seizoenen daarna vier keer vijfde in de Southwest division. Alleen in 2014-15 haalde hij de playoffs met de Pelicans, maar was het wederom in de eerste ronde al klaar.

Vervolgens was Williams een paar jaar assistent, totdat hij in 2019-20 bij de Phoenix Suns de kans kreeg. De vier seizoenen die zouden volgen waren voor het merendeel een groot succes. Alleen in 2019-20 werden de playoffs niet gehaald. In het seizoen daarna, 2020-21, haalde de Suns de NBA Finals en verloren ze van de Milwaukee Bucks. In de twee seizoenen daarna bleek de conference semifinals het eindstation te zijn. Het afgelopen seizoen was het doel een NBA-kampioenschap, zeker na het halen van Kevin Durant. De Denver Nuggets, nu in de NBA Finals tegen de Miami Heat, bleken te sterk te zijn.

WILLIAMS BIJ DE PISTONS

De Pistons, het nieuwe team van Monty Williams, zit dus in een compleet andere situatie. Het team is al jaren aan het rebuilden en zal met Williams eindelijk een stap willen maken richting het play-in toernooi of meer. Van het huidige team vertrekken alleen Hamidou Diallo, Cory Joseph en Rodney McGruder, niet echt sterkhouders van het team. Met talenten als Jaden Ivey, James Wiseman, Cade Cunningham, Killian Hayes, Isaiah Stewart, Jalen Duren, RJ Hampton en Marvin Bagley III al in de selectie heeft Williams veel om mee te werken.

Daarnaast heeft het team ervaren spelers als Bojan Bogdanovic en Alec Burks (cluboptie van 10 miljoen dollar) en beschikt het over de vijfde pick in de 2023 NBA Draft. Voor Eugene Omoruyi en Isaiah Livers geldt dat zij moeten afwachten op de Pistons hun cluboptie nemen of dat ze free agents worden. Genoeg om mee verder te bouwen dus voor Williams.

Foto: Quinn Harris/Getty Images

NHL Play-Offs: Vegas Golden Knights ‘vintage’ en completeert Stanley Cup Final

Dennis Bakker
-
0
NHL Play-Offs: Vegas Golden Knights ‘vintage’ en completeert Stanley Cup Final

Het is zover! De Stanley Cup finalisten zijn bekend. Nadat Florida Panthers zich van de week met een heuze sweep Carolina Hurricanes aan de kant zette, wierp Vegas Golden Knights zich afgelopen nacht als tegenstander in de SCF op. De woestijnbewoners waren in Game 6 een klasse apart en veegde de vloer aan met Dallas Stars, 0-6.

WESTERN CONFERENCE FINAL

GAME 6: DALLAS STARS – VEGAS GOLDEN KNIGHTS

Het hing al een tijd in de lucht, maar Vegas Golden Knights heeft zich afgelopen nacht dan eindelijk geplaatst voor de tweede Stanley Cup Final uit haar nog altijd jonge bestaan. De in 2017 opgerichte franchise rekende — met enige vertraging — over zes wedstrijden af met Dallas Stars. De wijze waarop de Conference titel werkelijk werd, overtrof zelfs de verwachtingen van de fans uit Sin City.

De frustratie aan de kant van de ‘goudhelmen’ moet groot geweest zijn, toen Dallas Stars zowel Game 4 als Game 5 aan de zegekar bonden. Voorafgaand aan de zesde ontmoeting met de Texanen werd er dan ook in de kleedkamer een hartig woord met elkaar gesproken. Game 6 begon Vollgass met kansen over en weer. Vegas kwam via William Carrier reeds na krap vier minuten op voorsprong. De forward was goalie Jake Oettinger te snel af en luidde het “Vegas kwartiertje” in. De ploeg van head coach Peter DeBoer stond met de rug tegen de muur en mocht niet klagen dat het na goals van William Karlsson en Keegan Kolesar “slechts” 0-3 stond.

Net als in Game 3 bleek ook deze on the road in het voordeel van de Knights uit te gaan vallen. Bruce Cassidy had zijn zaken wederom uitstekend voor elkaar en de Pacific Division winnaar kwam nimmer meer in de problemen. Jonathan Marchessault, William Karlsson en Michael Amadio bepaalden uiteindelijk de eindstand op 0-6.

UP NEXT

De NHL mag aan het einde van het seizoen één van beide franchises haar eerste Stanley Cup in de historie uitreiken. Beide teams staan logischerwijs nog altijd op de zo gehate nul. De Panthers verloren in 1996 van Colorado Avalanche en de Golden Knights in haar inauguratiejaar (2018) van Washington Capitals.

Na afloop kreeg Vegas uiteraard de Clarence S. Campbell Bowl — winnaar Western Conference — uitgereikt. Ieder jaar is er discussie over de “vloek” die op het aanraken van de trofeeën van de Western en Eastern Conference zou rusten. Florida Panthers poseerde er van de week trots mee, de Golden Knights niet. Game 1 staat aankomende zaterdag 3 juni gepland, met Vegas in het thuisvoordeel.

Wie het ook moge worden, de Stanley Cup Final is nu al historisch.

Coverfoto: Gareth Patterson

Heat winnen game 7, gaan naar NBA Finals

Thijs Verkuil
-
0
Heat winnen game 7, gaan naar NBA Finals

Het is de Miami Heat toch gelukt om de Eastern Conference te winnen. Nadat ze eenvoudig op een 3-0 voorsprong kwamen, gaven ze deze bijna uit handen tegen de Celtics. Echter ontsnapten ze aan de blamage en komen ze de Denver Nuggets tegen in de NBA Finals.

#2 BOSTON CELTICS – #8 MIAMI HEAT: 84-103

De Miami Heat hebben zich alsnog weten te kronen tot de kampioen van de Eastern Conference. De ploeg van coach Erik Spoelstra kende een fenomenaal begin aan de playoff-serie tegen de Boston Celtics, waarna het allemaal ineens leek in te storten. Een 3-0 voorsprong werd uit handen gegeven en de Celtics leken de eerste ploeg in de geschiedenis te worden die een 3-0 achterstand zou ombuigen in een 3-4 overwinning. Echter trapte Miami precies op tijd weer op de rem en werd die felbegeerde vierde overwinning geboekt, waardoor de Heat zich op mag maken voor een trip naar de NBA Finals tegen de Denver Nuggets.

Dat de spanning er goed op zat, was duidelijk te zien in de wedstrijd. Het duurde twee minuten voordat de eerste field goal werd gemaakt voor de Celtics en pas één minuut later, bij een 7-0 voorsprong van Boston, scoorde Miami voor het eerst. Daarna namen de bezoekers het heft in handen. Het eerste kwart werd gewonnen door de Heat met 15-22 en in het tweede kwart liepen ze snel uit. De voorsprong liep op tot maximaal zeventien punten. Bij de rust was er nog altijd een comfortabele buffer van elf punten in het voordeel van Miami: 41-52

TWEEDE HELFT

Na de pauze kwam Boston nog even dicht, dankzij dertien punten van Derrick White in het derde kwart. De achterstand bedroeg nog maar zeven punten, maar Miami reageerde direct op haar beurt. Mede door driepunters van uitblinkers Caleb Martin en Jimmy Butler was de voorsprong aan het einde van het kwart weer tien punten. In het vierde kwart drukten de bezoekers opnieuw het gaspedaal in. Een 10-2 run met vooral scores van Martin en Butler bracht Miami opnieuw op een comfortabele voorsprong. Deze voorsprong zou geen enkel moment meer in gevaar komen.

Door deze overwinning zijn de Miami Heat de tweede ploeg uit de geschiedenis van de NBA, die zich als achtste seed weet te plaatsen voor de NBA Finals. Enkel de New York Knicks gingen hen voor in 1999. Jimmy Butler werd beloond voor zijn spel met de Larry Bird Trophy, voor de MVP van de Eastern Conference Finals. Echter scheelde het niet veel, want zijn ploeggenoot Caleb Martin kwam maar één stem te kort.

UITBLINKERS

Als MVP van de series, was ook ditmaal Jimmy Butler de beste man op het veld. Met 28 punten, 7 rebounds, 6 assists en 3 steals leidde hij zijn team naar de zege. Echter waren ook de 26 punten, 10 rebounds en 4 driepunters van Caleb Martin heel belangrijk. Hij dat deed tegen een heel efficiënt schotpercentage van 68.7 procent. Bij de Celtics was Jaylen Brown topscorer met maar 19 punten, gevolgd door 18 punten van Derrick White. Na zijn legendarische wedstrijd in Game 7 tegen de Philaldelphia 76ers, lukte het Jayson Tatum ditmaal niet om tot grootste hoogtes te stijgen. Hij bleef steken op 14 punten dankzij een blessure die hij gedurende wedstrijd opliep, een blessure waar hij de rest van het duel mee speelde. Mede daardoor gingen de Celtics uiteindelijk ten onder.

De Miami Heat zullen het in de NBA Finals opnemen tegen de Denver Nuggets. Game 1 van de Finals wordt gespeeld in Denver, in de nacht van donderdag op vrijdag, om 2:30 uur Nederlandse tijd.

OVERIG NIEUWS

NICK NURSE NAAR PHILADELPHIA 76ERS

Waar de ogen gericht waren op Boston voor een belangrijke Game 7, trok een andere grootmacht uit de Eastern Conference een nieuwe head coach aan. Nick Nurse, voormalig head coach bij de Toronto Raptors, gaat tekenen bij de Philadelphia 76ers. Hij volgt daar Doc Rivers op die na de play-offs werd ontslagen. Nurse werd in 2019 kampioen met de Toronto Raptors. Eén jaar later werd hij uitgeroepen tot NBA Coach of the Year. Echter werd hij deze zomer ontslagen na het missen van de playoffs. Lang zat hij niet zonder ploeg, want hij vond binnen twee maanden een nieuwe werkgever.

Foto: Adam Glanzman/Getty Images

2023 NBA Prospect Watch: guards

Lars Leeftink
-
0
2023 NBA Prospect Watch: guards

Over een maand staat de 2023 NFL Draft alweer op het programma, waardoor het bij SportAmerika tijd is om de vijf posities in het basketbal maar eens onder de loep te nemen. Welke positie is het best bezet richting de 2023 NBA Draft? We openen met de point guards, waarvan er dit jaar niet al te veel zijn. Zeker niet als je kijkt naar pure point guards.

POINT GUARDS

SCOOT HENDERSON

De met afstand beste point guard van deze draft class is Scoot Henderson, ook wel gezien als de beste speler in deze draft achter Victor Wembanyama. Henderson speelde afgelopen seizoen in de GLeague namens de Ignite en was de beste speler van dat team en de competitie. Henderson is een atleet die uitblinkt in transition en de pick & roll. Vanuit deze situaties kan hij naar de basket voor lay-ups of dunks, zijn dodelijke midrange gebruiken of als playmaker andere spelers in stelling brengen. Daarnaast zal Henderson verdedigend gezien ook een steal machine zijn op het hoogste niveau, de NBA.

Aan deze kant van de bal valt echter wel de meeste winst te halen voor Henderson. Zeker op het gebied van consistentie en positionering valt er nog wel flink wat te verbeteren voor de jonge point guard. Aanvallend gezien wordt het belangrijk om te zien of Henderson een 35% 3PT shooter kan zijn in de NBA. Op deze plek had Henderson afgelopen seizoen wel wat problemen, ondanks dat het beter ging dan voorgaande jaren. Dit is, samen met het forceren van overtredingen (en dus free throws), waar hij aanvallend gezien nog kan groeien. Blessures zijn tevens een probleem geweest voor Henderson, die daardoor wat duels moest wissen en uit zijn ritme ging. Ook shot selection, consistentie, gemaakte fouls en het aantal turnovers kunnen verbetering gebruiken, maar over het algemeen is dit ook onderdeel van het spel van een jonge speler op zo’n belangrijke positie als ball handler.

Al met al heeft de 19-jarige Henderson de upside om een All-Star point guard te worden in de NBA.

AMEN EN AUSAR THOMPSON

Als we het hebben over point guards in deze draft class, dan gaat het ook al snel om de gebroeders Thompson. Een echte positie aanwijzen voor deze twee spelers is lastig, maar gezien hun huidige skill set en speelstijl passen ze hier het beste. Amen Thompson is op zijn best als driver, in transition en als spelmaker in de pick & roll en mag gezien worden als een bizarre atleet. Ausar Thompson is misschien wel de beste verdediger in deze draft class met veel potentie als playmaker.

Beide spelers hebben echter ook te maken met een vraagteken omtrent hun kwaliteiten achter de driepuntlijn. Beide spelers kwamen ongeveer in de buurt van 32% 3PT vanaf NBA-range, wat niet bepaald een fantastisch gemiddelde is. Daarnaast hadden beide spelers ook problemen met hun free throw-percentage en het aantal turnovers. Amen Thompson kan en moet daarnaast nog een betere verdediger worden, terwijl bij Ausar Thompson qua driving en het zelf creëren van schoten nog stappen te zetten heeft. De grootste vraag is echter de tegenstanders waar ze met Overtime Elite tegen speelden. Dit niveau was niet bepaald hoog. Ook dit zijn vraagtekens die meegenomen moeten worden.

CASON WALLACE

Cason Wallace lijkt eigenlijk op veel gebieden erg op Henderson, alleen dan op een wat lager pitje. Wallace heeft prima atletisch vermogen, is vanwege zijn lengte een fantastische driver naar de basket en beschikt over een prima midrange. Wallace werd gedurende het seizoen bij Kentucky een betere passer en playmaker en heeft upside om hierin op hetzelfde niveau te komen als Henderson in de pick & roll, en doet dit met heel weinig fouten en turnovers. Daarnaast heeft Wallace al meer dan Henderson laten zien de driepunter prima boven de 35% te kunnen schieten. Zijn grootste kwaliteit is echter verdedigend gezien. Wallace zat boven de 2.0 steals per game, noteerde ook veel blocks bij Kentucky en kan van point guard tot small forwards verdedigen vanwege zijn lengte. Wallace is wellicht de beste perimeter defender in deze draft.

Toch zijn er wat vraagtekens. Consistentie is daar de grootste van, eigenlijk op bijna elk aanvallend gebied. Er waren wedstrijden dat hij meer dan twintig punten scoorde, maar ook duels dat hij amper aan vijf punten kwam en eigenlijk compleet onzichtbaar was. Dit moet, samen met het aantal free throws dat hij afdwingt, verbeteren wil hij in de NBA een starter worden. Ook Wallace heeft met blessures te maken gehad het afgelopen seizoen, terwijl zijn gewicht en tengere lichaam zeker op fysiek gebied richting de basket en verdedigend gezien problemen kan gaan opleveren.

Al met al heeft Wallace de potentie om een solide starter te worden, waarbij de grootste vraag is of hij aanvallend consistent kan scoren en wedstrijden kan voorkomen dat hij compleet afwezig is.

JALEN HOOD-SCHIFINO

Samen met Wallace zal Jalen Hood-Schifino van Indiana strijden om een rol als de nummer vier point guard in deze draft class. Hood-Schifino is een fantastische passer met enorm goede visie, zeker als hij in de pick & roll kan exceleren. Vanuit daar kan hij ook zelf goed naar de basket gaan of een schot voor zichzelf creëren dankzji zijn finishing rondom de basket. Voor de positie heeft Hood-Schifino ook prima lengte en mede daardoor ook prima kwaliteiten als rebounder. Aan de andere kant van de bal mag Hood-Schifino gezien worden als prima on-ball verdediger die wellicht in zone of in de pick & roll nog wat kan verbeteren.

Verbeteren kan hij ook op het gebied van zijn kwaliteiten als schutter. Daar waar het er wel degelijk in zit om een goede 3-and-D speler te zijn met kwaliteiten als fantastische spelmaker, kwam dit er bij Indiana nog niet altijd uit. Zeker qua consistentie kan het op dat gebied nog beter, wat ook geldt voor zijn turnovers en free throws (zowel afdwingen als maken), maar dit zal met zijn andere rol in de NBA al bijna automatisch gaan verbeteren. Al met al is de 20-jarige (als hij in de NBA begint) Hood-Schifino net zoals Wallace een prima optie tussen pick 10 en pick 20 voor teams die een point guard nodig hebben (basis of vanaf de bank) met upside in bijna alle belangrijke categorieën.

OVERIGE POINT GUARDS

Achter deze vijf namen zijn er geen pure point guards die de top 15 gaan halen, en wellicht niet eens de eerste ronde. Reece Beekman (Virginia) en Marquis Nowell (Kansas State) zijn twee opties die later in de eerste ronde of in de tweede ronde overwogen zullen worden. Beekman heeft in college echter niet al te veel productie laten zien, terwijl Nowell al 23 jaar is als hij zijn debuut gaat maken en tevens fysiek gezien (klein en licht) niet per se gebouwd is voor een grote rol in de NBA.

Beide hebben echter wel laten zien spelmakers te kunnen zijn en de rol als point guard goed in te kunnen vullen met goed pick & roll play, fantastische passes en inzicht, waarbij Nowell ook nog eens wat scorend vermogen/shooting brengt en Beekman meer een belangrijke rol kan spelen verdedigend gezien. Verder is het qua pure spelmakers niet echt een sterke draft class.

Beekman heeft besloten niet de draft in te gaan en terug te keren naar Virginia voor 2023-24.

SPORTAM POINT GUARD RANKINGS

Henderson gaat hoogstwaarschijnlijk de tweede pick van de draft zijn en is ook de tweede speler van deze draft in het algemeen. Wallace en de gebroeders Thompson halen ook de eerste ronde met gemak, maar verder hoeven we geen echte pure point guards in de eerste ronde te verwachten. Spelers als Beekman, Nowell en Jackson Jr zullen, als ze al gekozen worden, waarschijnlijk in de tweede ronde pas aan bod komen.

SHOOTING GUARDS

BUFKIN EN GEORGE

Op shooting guard steekt er niet per se iemand bovenuit, maar zijn er echter nog tal van opties over. De shooting guard class van 2023 zit namelijk vol met getalenteerde spelers die de top 20 wel gaan halen. Keyonte George en Kobe Bufkin ook namen die de lottery waarschijnlijk wel als realistisch doel mogen zien.

Eerst George, die ook nog maar 19 zal zijn als hij zijn debuut in de NBA gaat maken. Ook van George kan gezegd worden dat hij een getalenteerde scorer is die geen moeite heeft om vanuit welke plek dan ook te scoren. Zijn schietpercentages is college waren vanaf elke plek vrij matig, maar daarbij moet wel genoteerd worden dat hij high volume had en vaak lastige schoten moest nemen. Grote vraagteken is of hij consistenter in zijn schotselectie kan worden, of hij zijn teamgenoten meer als ball handler en spelmaker in het spel kan betrekken en vooral of zijn defense kan verbeteren. Vooral op dat vlak valt er nog veel winst te behalen.

Dan Bufkin. Bufkin is pas 19 jaar bij zijn debuut in de NBA, maar liet bij Michigan al zien te beschikken over goede schotselectie en kwaliteiten als driepuntschutter. Tevens is Bufkin een goede verdediger, waardoor het profiel van 3-and-D meteen naar boven komt. Daar waar dit vroeg in zijn carrière het geval zijn zijn, is er potentie voor meer. Zeker als spelmaker en het zelf creëren van schoten kan Bufkin nu al veel, maar zit daar nog rek in.

SMITH

Smith is een getalenteerde schutter met enorm veel scorend vermogen en potentie, maar met nog weinig consistentie en wisselvallige schotselectie (matige schotpercentages in college). Daarnaast heeft hij tot nu toe nog niet echt kunnen laten zien dat hij iets anders kan dan scoren (spelmaker zijn, verdedigen) en is hij tevens vaak geblesseerd geweest. Vraagtekens dus genoeg, maar ook potentie genoeg. Smith is namelijk pas net 19 jaar oud als hij zijn debuut in de NBA maakt.

OVERIGE SHOOTING GUARDS

Dan de groep achter George en Smith, met namen als Jordan Hawkins en Terquavion Smith. Hawkins is 21 jaar als hij zijn debuut maakt in de NBA en liet in college namens UCONN zien een goede scorer en fantastische driepuntschutter te zijn. Ook bij Hawkins zijn er vraagtekens over zijn schotconsistentie, terwijl ook defense iets is waar Hawkins nog beter kan worden. Hawkins zal daarnaast geen speler zijn waarvan je veel assists of rebounds hoeft te verwachten al shooting guard, alhoewel dat laatste met zijn lengte nog wel kan komen.

Dan nog Smith, die alles behalve een goede schutter was afgelopen seizoen en qua schotselectie ook veel moeite had. Daarnaast was en is hij geen goede verdediger, maar heeft hij al wel laten zien te kunnen rebounden en te kunnen fungeren als spelmaker. Zijn upside qua scorend vermogen is echter vergelijkbaar met die van George en Nick Smith Jr.

SPORTAM SHOOTING GUARD RANKINGS

Van George, Bufkin en Smith kan met zekerheid gezegd worden dat ze de de top 20 gaan halen, iets wat hetzelfde geldt voor Hood-Schifino en Hawkins qua eerste ronde. Daarachter is het de vraag of bijvoorbeeld Jones of Rupert interessant genoeg zijn en of iemand een gok durft te wagen met Smith.

Foto: AP Photo/John Locher

Buzzer-beater White zorgt voor game 7 vs Heat

Thijs Verkuil
-
1
Buzzer-beater White zorgt voor game 7 vs Heat

De Boston Celtics hebben afgelopen nacht weer een stap gezet richting een historische 3-0 comeback door game 6 dankzij een buzzer-beater van Derrick White met 104-103 te winnen. Hierdoor gaat de serie naar Boston voor een beslissende game 7.

#8 MIAMI HEAT – #2 BOSTON CELTICS: 103-104

Derrick White heeft de Boston Celtics namelijk op één wedstrijd gebracht van NBA-geschiedenis. Met een buzzer-beater in Game 6, bracht hij de Boston Celtics op een 3-3 gelijke stand in de playoff-serie tegen de Miami Heat. De Celtics stonden na een zwak begin met 3-0 achter, maar na drie knappe zeges op rij staat de stand weer gelijk. Nog nooit wist een team een playoff-serie te winnen na een 3-0 achterstand, maar dankzij White houden de Celtics nog altijd uitzicht op NBA-historie.

In de eerste drie kwarten waren de vooral de Celtics dominant. Op bezoek in Miami liepen ze meerdere keren uit naar voorsprongen van meer dan tien punten, maar iedere keer reageerden de Heat. Zo scoorde Jayson Tatum zestien punten in het tweede kwart van Boston, maar was het Gabe Vincent die met drie driepunters Miami in de race hield. Bij aanvang van het vierde kwart was het hierdoor nog altijd spannend. Boston leidde met 72-79.

VIERDE KWART

In het vierde kwart kwam Jimmy Butler tot leven. Na een dramatisch begin, 2 van zijn 16 schoten raak, scoorde hij in het vierde kwart vijftien punten. Bij de Celtics ging het juist tegenovergesteld, want Tatum, Jaylen Brown en Marcus Smart schoten drie van hun dertien pogingen in het vierde kwart raak. Mede hierdoor voor het eerst sinds het eerste kwart even aan de leiding.

Met drie seconden te gaan en een 100-102 stand in het voordeel van Boston, leek de beslissing te vallen. Een fout van Al Horford op een driepuntspoging bracht Jimmy Butler aan de vrije worp-lijn. Butler scoorde alle drie de vrije worpen om Miami op voorsprong te zetten. In een wanhoopspoging probeerde Marcus Smart de wedstrijd voor Boston nog te winnen, maar het schot miste. Echter was daar Derrick White, die met een aanvallende rebound en putback wist te scoren. Na review van de videobeelden bleek hij de val bal op 0.1 seconden te gaan los te laten en hield hij daarmee de droom van de Boston Celtics in leven.

UITBLINKERS

Ondanks zijn elf punten, was Derrick White de belangrijkste man voor de Celtics. Met acht punten in het vierde kwart en zijn buzzer-beater was hij daar op het belangrijkste moment. Jayson Tatum was met 31 punten en 12 rebounds ook ouderwets op niveau. Jaylen Brown en Marcus Smart scoorden op hun beurt ook nog 26 en 21 punten. Voor de Miami Heat was Jimmy Butler topscorer met 24 punten. Wel scoorde hij maar 5 van zijn 21 schotpogingen. Caleb Martin was opnieuw goed, ditmaal met 21 punten en 15 rebounds. Bam Adebayo bleef steken op 11 punten en 13 rebounds.

De allesbeslissende Game 7 wordt gespeeld in de nacht van maandag op dinsdag, om 2:30 uur Nederlandse tijd.

BUCKS VINDEN HEAD COACH

Terwijl dit gebeurde besloten de Milwaukee Bucks voor game 6 in de Eastern Conference de knoop door te hakken over hun nieuwe head coach. Na het ontslag van Mike Budenholzer wordt Raptors-assistent Adrian Griffin de nieuwe head coach van het team dat de afgelopen jaren bovenin te vinden is in de Eastern Conferenc en de komende jaren daar waarschijnlijk ook te vinden zal zijn. Hierdoor moeten alleen de Toronto Raptors en Phoenix Suns nog een nieuwe head coach vinden.

Foto: David Dow/NBAE via Getty Images

1...159160161...803Pagina 160 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU