Home Blog Pagina 158

Dutch Watch: Xander Bogaerts keert terug, Schoop wint weer eens

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: Xander Bogaerts keert terug, Schoop wint weer eens

De pijnlijke pols hield Xander Bogaerts slechts een paar dagen uit de line-up van de Padres, want deze week stond hij alweer op het veld. En niet zonder succes! De maand juni is Jonathan Schoop en zijn Tigers nog niet gunstig gezind, maar uitgerekend op het moment waarop niemand ’t verwachtte, boekten ze de eerste zege. In deze Dutch Watch natuurlijk weer alles over hen én de overige Koninkrijk-spelers in de majors.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

257 AB, 66 H, 33 R, 15 HR, 44 RBI, .257 BA, .312 OBP, .486 SLG, .798 OPS

Nadat de New York Mets vakkundig met een sweep huiswaarts werden gestuurd, moest het tegen de Washington Nationals toch ook lukken voor Ozzie Albies en zijn Braves? Vooraf hielden ze in Atlanta rekening met de Mets en Phillies als het gaat om de titel in de NL East, maar het zijn de verrassende Marlins die hen nog ’t meest het vuur aan de schenen leggen. De beste manier om ook hen op afstand te houden, is gewoon blijven winnen. Met tegenstanders als de Nationals en Tigers hadden de Braves daar alle mogelijkheden toe.

De Braves hadden vijf wedstrijden op rij gewonnen toen ze vorig weekend begonnen aan hun drieluik tegen de Washington Nationals. Voor de ploeg in vorm in de NL zou deze hekkensluiter in de divisie eigenlijk geen problemen mogen opleveren. Toch ging het zeker niet vanzelf voor de Braves. Ozzie Albies (1-for-3) opende op vrijdag de score in de tweede inning, nadat hij middels vier wijd op de honken was gekomen. Om een nederlaag te voorkomen, hadden de Braves de 2 runs die ze in de achtste scoorden hard nodig voor de 3-2 overwinning.

Zaterdag in de tweede ontmoeting kwam er een einde aan de 5-game hitting streak van Albies, maar ondanks zijn 0-for-4 sleepten de Braves voor de zevende keer op rij een overwinning uit het vuur: 6-4. Een sweep in deze serie bleef echter uit, want zondag kwamen de Nationals terug van een 2-0 achterstand. Onze landgenoot tekende voor een single in de vierde inning, maar moest het hoofd buigen toen Washington in de vijfde inning met 5 runs de basis legde voor de 6-2 overwinning.

MOEITE MET DE TIGERS

Op bezoek bij een andere laagvlieger liep Atlanta maandag tegen een totaal onverwachte tweede nederlaag op rij aan. Met een sac fly zette Albies zijn ploeg nog op voorsprong, maar de tweede honkman (1-for-2 met een run en een walk) zag de Braves in extra innings – ondanks een ruime voorsprong – buigen voor de Tigers. Detroit maakte daarmee een einde aan een 9-game losing streak.

Pluvius liet zich gelden op dinsdag waardoor een doubleheader nodig was op woensdag. Albies moest met een hit, een run en twee walks nog even warmdraaien in de met 10-7 gewonnen eerste wedstrijd. Een paar uur later was het al in zijn eerste AB raak. Zijn solo homerun naar het rechtsveld zette de Braves op 2-0 en zijn double en run in de vierde hielp Atlanta aan een 5-1 voorsprong.

Detroit kwam nog knap terug, maar Albies en de zijnen zouden Motown verlaten met een 6-5 overwinning. Die homerun was overigens alweer zijn vijftiende van dit seizoen. Dat zijn er al zeven meer dan in heel 2022, maar in dat seizoen werd de tweedehonkman veelvuldig geplaagd door blessureleed.

XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

236 AB, 63 H, 36 R, 7 HR, 23 RBI, .267 BA, .349 OBP, .403 SLG, .752 OPS

De polsblessure van Xander Bogaerts bleek gelukkig mee te vallen, want de kortestop miste uiteindelijk slechts vier wedstrijden van zijn San Diego Padres. Voor manager Bob Melvin prima nieuws, want hij is met de Friars nog altijd zoekende. Logischerwijs lag de lat hoog voor de Padres, maar met de helft van het seizoen in zicht valt het sterrenensemble zelfs buiten een wildcard. De achterstand op die plekken is echter klein en met een hopelijk fitte Bogaerts in de gelederen is voor deze Padres nog altijd alles mogelijk.

In Denver keerde Xander Bogaerts vorige week vrijdag terug in de line-up en dat hebben de Rockies geweten. De korte pauze had hem goed gedaan, want de eerste bal die hij zag, werd in de eerste inning weggeslagen voor een double. Runs leverde dit nog niet op, want Manny Machado had even daarvoor met een 2-run homerun de honken schoon geveegd. Toch zou Bogaerts wel degelijk de derde run scoren. Jake Cronenworth mocht een RBI bijschrijven na zijn single, die zijn kortestop over de thuisplaat hielp.

DOUBLES FOR DOUGH

In de vijfde inning noteerde Bogaerts zijn volgende hit. En tweede run. Hij was uiteindelijk 2-for-5 bij zijn rentree en de 9-6 overwinning maakte de dag compleet. In elk van de twee volgende wedstrijden kwam Bogaerts opnieuw door met een honkslag. Zijn tiende double van 2023 sloeg hij op zondag 11 juni en dat was tevens de enige nederlaag die de Padres leden in Denver. Nadat San Diego zaterdag de winst in de serie al had veiliggesteld met een 3-2 zege waren het de Rockies die er middels een 5-4 winstpartij met de series finale vandoor gingen.

Ze hadden drie van de laatste vier gewonnen toen de Padres de Guardians in San Diego verwelkomden. Met een sac fly in de eerste inning opende Xander Bogaerts de score, maar het bleef niet bij die ene RBI. Zijn elfde double van ’t seizoen maakte er in de vijfde inning 6-2 van en hadden de Padres het verschil gemaakt. San Diego won met 6-3 en met 2 RBIs had Bogaerts daarin een belangrijk aandeel.

Het slaggemiddelde van de kortestop deed goede zaken in de tweede wedstrijd. Woensdag was Xander Bogaerts 2-for-3 met een walk, maar de thuisplaat stak hij dit keer niet over. De Padres wonnen wel weer. Voor de vijfde keer in zes wedstrijden en dit keer met 5-0. Een sweep voor de Friars bleef uit donderdag. Met 2-for-5 liet Bogaerts zich aan slag opnieuw goed zien, maar zijn run in de derde inning kon niet voorkomen dat Cleveland met 8-6 als winnaar van het veld stapte.

KENLEY JANSEN (RHP, Boston Red Sox)

22.2 IP, 14 SV, 3.18 ERA, 20 H, 12 BB, 26 K, 9 R, 8 ER, 1.412 WHIP

De Boston Red Sox hadden vijf van hun laatste zes wedstrijden verloren en zelfs twaalf van de laatste zeventien. Het is dan geen fijn vooruitzicht als je dan ook nog op bezoek moet bij de aartsrivaal. De New York Yankees wilden hun opponent ongetwijfeld graag een volgende tik uitdelen, maar zo eenvoudig zou dat nog niet worden. Voor Kenley Jansen was ’t zijn eerste bezoek aan Yankee Stadium als speler van de Red Sox. De closer zou daar een druk weekend tegemoet gaan. Bij thuiskomst wachtten deze week de Colorado Rockies.

De Bronx Bombers kunnen dit seizoen ook nog niet op tegen de Rays en zelfs de Baltimore Orioles zijn momenteel nog te hoog gegrepen voor het ensemble uit NY. Zoals dat zo mooi heet, staat een wedstrijd tussen de Yankees en Red Sox altijd op zich en de eerste was geen uitzondering. Brutaal begon Boston met een 3-2 voorsprong aan de negende inning en het was dus aan Jansen om dit over de streep te trekken.

De closer begon erg voortvarend, want na 5 pitches stonden er al twee nullen op het bord. Die derde en laatste bleek nog een hele onderneming, want Billy McKinney en Gleyber Torres maakten dat de thuisploeg de gelijkmakende run op het tweede honk had staan. Anthony Volpe maakte er vervolgens een lange AB van, maar na 7 pitches was het de ervaren Jansen die deze eerste wedstrijd in de schoot van Boston wierp: 3-2.

WINST OP AARTSRIVAAL

De Yankees wonnen de tweede wedstrijd met 3-1, waardoor de winst in deze serie werd beslist in de derde ontmoeting. Jansen had op vrijdag zijn veertiende save bijgeschreven, maar een kans op de vijftiende kreeg hij in NY niet. Bij een stand van 2-2 hield hij de Yankees knap van de honken in de negende inning. Slechts 10 pitches had Jansen nodig en een beloning bleef niet uit. De Red Sox scoorden in de tiende de beslissende 3-2, waardoor Kenley Jansen de winnende werper werd en Boston deze serie naar zich toetrok.

Terug in Boston bewezen de Red Sox het ongelijk van Frank Sinatra. Old Blue Eyes beweerde dat als je ’t in New York kon maken, dat het overal wel lukte. Dit gold echter niet voor de Boston Red Sox deze week. Ze ontvingen de Colorado Rockies, een team met minder talent dan de Yankees, maar legden het af in twee van de drie wedstrijden. Na een druk weekend in New York kwam Kenley Jansen alleen op maandag, in de eerste wedstrijd, in actie.

Bij een stand van 2-2 moest hij de bezoekers van scoren houden. Voor zijn vierde outing op rij stond Jansen geen run toe, maar zijn tijd op de heuvel bleef ook beperkt tot slechts 10 pitches. Na een strikeout, groundout en popfly droeg Jansen de wedstrijd weer over aan de slagploeg, maar die schoten tekort deze avond. Colorado sloeg toe in de tiende inning en won met 4-3.

JOSH PALACIOS (OF, Pittsburgh Pirates)

47 AB, 13 H, 4 R, 1 HR, 7 RBI, .277 BA, .333 OBP, .426 SLG, .759 OPS

Josh Palacios mocht al aardig wat vinkjes zetten de laatste weken en zijn eerste homerun vorige week zal één van de mooiste zijn geweest. Hoewel de outfielder zich goed staande houdt tussen de grote jongens is hij voor manager Derek Shelton nog altijd geen zekerheidje. Dit werd afgelopen weekend eens te eer duidelijk in de serie tegen de NY Mets. Shelton was vooral opgelucht dat de kalender juni aanwees, want zijn Buccos lijken opeens weer op de ploeg die in april de MLB verbaasde.

Pittsburgh begon op 9 juni meer dan uitstekend aan het drieluik tegen de Mets. Met Tyler Megill op de heuvel hoopte die club zich te herstellen van de sweep in Atlanta, maar niets was minder waar. In de derde inning maakte Palacios zich al op voor zijn tweede AB en met een klap naar het rechtsveld maakte zijn RBI-single er al 7-2 van in het voordeel van de Pirates. Het werd in de zesde inning nog mooier voor de international. Met wederom een single naar het rechtsveld tekende hij voor zijn tweede RBI en een 12-2 voorsprong. NY deed nog wel iets terug, maar de 14-7 zege stond als een huis.

HELAAS GEEN VERVOLG

Voor Palacios bleef het bij die ene wedstrijd, want pas afgelopen dinsdag mocht hij zich opnieuw melden in de line-up. Pittsburgh won twee van de drie wedstrijden tegen NY, maar opende met een ruime nederlaag tegen de Cubs. Het duel begon voor Palacios nog zo mooi met een double en een run in de tweede inning, maar in de late innings nam Chicago definitief afstand op weg naar een 11-3 overwinning.

Een dag later maakte Palacios pas zijn opwachting in de negende inning. Als leadoff hitter in die inning opende hij met een single, maar voor Pittsburgh was het leed al geleden. Ze kregen hun outfielder niet over de thuisplaat en ’t bleef dan ook bij 10-6 in het voordeel van de Cubs. Palacios was inmiddels bezig aan zijn eigen 3-game hitting streak. Dat was voor hem de eerste dit seizoen, maar verder dan drie kwam hij niet. Donderdag maakten de Cubs dankzij een 7-2 zege hun sweep compleet en bleef Palacios 0-for-2 in de zeven innings die hij speelde.

JURICKSON PROFAR (OF, Colorado Rockies)

239 AB, 59 H, 29 R, 5 HR, 26 RBI, .243 BA, .319 OBP, .387 SLG, .706 OPS

Wat gaat ’t deze maand worden? In april zagen we een belabberd Colorado, maar een maand later overlegden de Rockies opeens een winning record (15-13). Ze begonnen aan juni met slechts twee overwinningen in de eerste zeven wedstrijden en met 4-game losing streak openden ze op 9 juni de serie tegen San Diego. Voor Jurickson Profar betekent dat een weerzien met oude bekenden, maar dat is eigenlijk alleen leuk als de prestaties goed zijn. Na die drie duels met de Friars pakten de Rockies het vliegtuig voor een vlucht naar Boston.

Veel plezier beleefde Profar afgelopen weekend inderdaad niet aan de serie tegen zijn oude club. Een single in de vierde inning van de eerste wedstrijd. Meer dan dat zat er voor de outfielder niet in. Eén hit en twee keer vier wijd en verder zweeg de knuppel in alle talen. Voor Colorado als team ging het al niet veel beter. Ze verloren de eerste (6-9) en tweede (2-3) wedstrijd en breidden daarmee de losing streak uit naar zes. Pas op zondag, aan de hand van de debuterende Coco Montes (1 HR, 2RBIs), wisten ze weer eens te winnen (5-4).

STEENGOED

Het was hun laatste thuiswedstrijd in lange tijd, want de Rockies begonnen in Boston deze week aan een road trip van in totaal tien wedstrijden. Jurickson Profar had duidelijk zin in de trip, want hij begon maandag furieus. Zijn double en een run hielpen de Rockies in de achtste inning langszij, maar de outfielder was buiten die klap om ook prima bezig getuige zijn 3-for-5. Dat Colorado voor de tweede wedstrijd op rij won, maakte het plaatje compleet. De Rockies hadden maandag tien innings nodig en dinsdag was dit opnieuw het geval.

Met 1-for-5 en een run was Profar wat minder aanwezig dan in de eerste ontmoeting, maar belangrijk was hij wel. Een diepe sac fly in de tiende inning liet Randal Grichuk de zevende run scoren en dat bleek uiteindelijk net genoeg om de Red Sox met 7-6 te verslaan. De series finale werd woensdag afgewerkt zonder Profar en door de 3-6 nederlaag kwam daar een einde aan de bescheiden 3-game winning streak van de Rockies.

JONATHAN SCHOOP (INF, Detroit Tigers)

100 AB, 20 H, 10 R, 0 HR, 2 RBI, .200 BA, .286 OBP, .250 SLG, .536 OPS

Lezers die dachten dat de Rockies slecht aan de eerste zomermaand waren begonnen, moeten toch echt even de resultaten van de Detroit Tigers checken. Jonathan Schoop en de zijnen openden juni met een 6-game losing streak en kregen afgelopen weekend een serie tegen de goed presterende Arizona Diamondbacks voor de kiezen. Dat ze, ondanks de slechte resultaten, aan die reeks begonnen als de nummer drie in de AL Central zegt ook veel over die divisie. Eenvoudiger werd het overigens niet na het weekeinde, want de Atlanta Braves brachten deze week een bezoek aan Comerica Park.

Met Schoop de gehele wedstrijd in de dug-out lieten de Tigers de openingswedstrijd tegen de D-Backs met 6-11 aan de tegenstander. Zaterdag, in de tweede ontmoeting, maakte hij pas in de achtste inning zijn opwachting op het derde honk. Zijn eerste en enige AB liep op niets uit, maar gezien de 0-5 nederlaag hadden meer Tigers daar last van. De teller voor de losing streak stond inmiddels op acht.

Zondag kwam daar een negende bij. Jonathan Schoop mocht starten als derdehonkman, bereikte twee keer de honken na vier wijd, maar door zijn 0-for-2 daalde z’n slaggemiddelde naar .189. Het was alweer zijn negende wedstrijd op rij zonder hit. Zijn laatste noteerde hij op 27 mei tegen de White Sox (7-3 overwinning).

LOSING STREAK IS DONE

Op maandag 12 juni kwam er een einde aan die droogte. Schoop en de Tigers produceerden die dag een knappe comeback tegen de Braves. Na zes innings leidden zij met 4-0, maar vervolgens trok Detroit de regie naar zich toe. Jonathan Schoop kwam pas in de zevende inning binnen de lijnen, maar kwam in de negende wel door met een erg belangrijke single. Hij scoorde na een homerun van Spencer Torkelson en zag de Tigers later die inning langszij komen. In de tiende was diezelde Torkelson verantwoordelijk voor de winning run voor Detroit: 6-5.

Na de regen op dinsdag volgde voor deze teams een doubleheader op woensdag. Jonathan Schoop kwam in beide wedstrijden in actie, maar een volledige wedstrijd speelde hij niet. De international was 0-for-1 in zijn enige AB in deel 1 (10-7 Braves) en 1-for-1 met een walk in deel 2. Schoop noteerde zijn hit in een voor de Tigers productieve vierde inning. Ze maakten een 1-5 achterstand goed, maar gingen alsnog met 5-6 de bietenbrug op. Detroit staat daardoor in juni nog altijd op slechts één gewonnen wedstrijd in twaalf pogingen.

Cover photo: Denis Poroy

NHL Update: nieuwe coaches voor Rangers en Flames, Spezza volgt Dubas

Hans Mulder
-
0
NHL Update: nieuwe coaches voor Rangers en Flames, Spezza volgt Dubas

Mark Stone ontving deze week de Stanley Cup uit handen van Gary Bettman, waardoor een einde is gekomen aan het seizoen 2022-2023. Sportief gezien dan, want achter de schermen speelt er zich nog het nodige af in de NHL. Zo legden de Rangers en Flames een nieuwe head coach vast, haalde Kyle Dubas een oude bekende naar Pittsburgh en was er ook nog nieuws over Matthew Tkachuk. Bij SportAm zetten we alles voor je op een rijtje, zodat je helemaal op de hoogte bent (en blijft) van de National Hockey League.

LAVIOLETTE VINDT ONDERDAK IN MSG

Deze week maakten de New York Rangers bekend dat Peter Laviolette de 37e head coach in de historie van de franchise. De 58-jarige Amerikaan volgt Gerard Gallant op, die in de play-offs de Blueshirts niet voorbij de eerste ronde kon krijgen afgelopen seizoen. Laviolette zelf stond de laatste drie seizoenen in Washington aan het roer. Met de Capitals wist hij ’t postseason niet te bereiken waarna de partijen besloten uit elkaar te gaan.

Laviolette begon zijn loopbaan als coach aan het begin van deze eeuw op Long Island, waar hij twee jaar de hoofdverantwoordelijke bij de Islanders was. Vervolgens vertrok hij naar Raleigh om coach van de Carolina Hurricanes te worden. In 2006 vierde Laviolette daar zijn grootste succes door de Stanley Cup te winnen. Met de Flyers en Predators haalde hij in de jaren daarna nog de Stanley Cup Final.

BEKEND TERREIN

Bij de Rangers begint Laviolette aan zijn zevende klus in de NHL en keert hij terug op bekend terrein. Soort van dan, want Peter Laviolette heeft in een grijs verleden nog wat wedstrijden voor de traditieclub gespeeld. Twaalf stuks om precies te zijn aan het einde van de jaren tachtig. Wat de huidige Rangers betreft, geeft GM Chris Drury zijn head coach aardig gereedschap in handen. Verreweg de meeste spelers komen terug, maar bijvoorbeeld een Patrick Kane (geblesseerd en maanden uitgeschakeld), Vladimir Tarasenko en Tyler Motte zijn UFA. K’Andre Miller is RFA en hem zullen de Rangers waarschijnlijk langer willen binden.

De franchise zet alles op alles om de eerste Cup sinds 1994 te winnen en Laviolette heeft de ervaring om met dit roster iets moois te doen. Hij won in totaal 752 wedstrijden als coach in de NHL en is daarmee de beste Amerikaan op het lijstje. Slechts tien coaches in de historie van de league hebben meer wedstrijden achter hun naam staan dan de 1430 van Peter Laviolette.

FLAMES ZOEKEN HET INTERN

De nieuwe GM haalden ze uit de eigen organisatie en nu plukten ze ook de nieuwe head coach intern weg. In Calgary passeerden de nodige gevestigde namen de revue, maar het antwoord op al hun vragen bevond zich recht onder de neus. Ryan Huska is al jaren werkzaam binnen de organisatie van de Flames en werd op 12 juni officieel aangesteld als opvolger van Daryl Sutter. Een jaar eerder leidde de ervaren head coach zijn Flames nog naar de titel in de Pacific, maar in 2022-2023 verloor Sutter alle grip op de kleedkamer.

Huska zat hierbij op de eerste rij, want hij was onder Sutter verantwoordelijk voor de defensie en PK. Dat laatste was één van de zeldzame hoogtepuntjes in het seizoen van Calgary, dat niet eens de play-offs haalde. Met een penalty-kill van 82,59% duldden de Flames maar vier teams voor zich. Het was een visitekaartje dat Huska uiteindelijk zijn nieuwe baan zou opleveren. Het wordt de eerste keer dat Ryan Huska op eigen benen komt te staan in de NHL, maar een rookie in het vak is hij zeker niet.

VEEL ERVARING

De nu 47-jarige coach zit al sinds 2002 in het vak. Hij was jarenlang assistent in de WHL voordat hij in 2007 de hoofdverantwoordelijke werd bij de Kelowna Rockets in die League. Huska was in 2010 en 2011 assistent tijdens het WJC en had in dat laatste jaar onder meer Jonathan Huberdeau onder zijn hoede. Team Canada legde tijdens die toernooi beslag op het zilver en brons. Dat deze coach zijn vak verstaat, blijkt ook wel uit het feit dat hij tot drie keer toe in de ASG van de WHL werkzaam was.

De laatste vijf seizoenen was Huska assistent bij de hoofdmacht van de Flames. Na het ontslag van Geoff Ward in 2021 was hij twee wedstrijden (0-1-1) interim voordat Sutter de touwtjes in handen nam. Ryan Huska kwam als speler slechts één wedstrijd uit in de NHL. Hij deed dat in het shirt van de Chicago Blackhawks. Dit gebrek aan ervaring zit hem niet in de weg, want de eerste geluiden uit het kamp van de Flames zijn louter positief. Spelers die onder Sutter niet meer wilden spelen, verwachten dat Huska het tij zal keren.

IGINLA TERUG

Er veranderde deze week nog meer op kantoor in Calgary. De club deelde mee dat Jarome Iginla adviseur wordt van general manager Craig Conroy. De twee hebben een verleden samen als speler in Calgary en gaan dus nu samenwerken in een andere rol. Hall of Famer Jarome Iginla speelde zestien seizoenen voor de Flames. Hij heeft het record van de meeste wedstrijden (1219), meeste goals (525) en meeste punten (1095) voor de franchise in handen.

JASON SPEZZA ONDER DE PANNEN IN PITTSBURGH

De move waarvan je wist dat ‘ie ging komen. Op het moment dat Kyle Dubas door de Maple Leafs de deur gewezen werd, ruimde ook Jason Spezza daar zijn kantoor leeg. We zijn nu een paar weken verder, Dubas is inmiddels werkzaam voor de Pittsburgh Penguins en één van zijn eerste daden? Jason Spezza assistent GM in Steel City maken. Een general manager heeft de club nog niet na het vertrek van Ron Hextall, maar in zijn functie als director of hockey operations doet Dubas dat er voorlopig bij.

De 40-jarige Spezza was 19 jaar actief in de NHL, speelde voor Ottawa, Dallas en Toronto en ging in 2022 met pensioen. Vrijwel direct ging hij voor Dubas aan de slag in Ontario en liet een goede indruk achter op de toenmalige GM van de Maple Leafs. De onderlinge band werd zo goed dat Spezza zijn conclusies trok na het curieuze ontslag van Dubas. De tweevoudig All-Star bedacht zich geen moment en trok eveneens de deur van het Air Canada Center achter zich dicht.

Spezza hield zich bij de Leafs met allerlei zaken bezig. Van ’t ontwikkelen van spelers tot hockey research en de verwachting is dat hij dit in Pittsburgh opnieuw gaat doen. Het is nog even de vraag wie op termijn zijn “baas” zal worden, maar het valt niet uit te sluiten dat Dubas dit nog wel een tijdje blijft. De man die in Toronto de gehele organisatie naar zijn hand zette, heeft nu de gelegenheid dit ook in Pittsburgh te doen. Vanuit een stabiele organisatie moet het product op het ijs zich uiteindelijk ook weer gaan verbeteren.

MATTHEW TKACHUK VERBEET DE PIJN, BRATT LANGER IN NJ

Voor velen was het een verrassing dat Matthew Tkachuk niet op het ijs stond in Game 5, maar de grootste verrassing van allemaal is dat hij speelde in Game 4 van de Stanley Cup Final. De superster van de Florida Panthers, goed voor 11 goals en 24 punten in de play-offs, bleek een breukje in zijn borstbeen te hebben. Hij liep deze op na een enorme hit in Game 3. Tkachuk verdween van het ijs in dat duel, keerde even later nog wel terug maar was geen moment zichzelf meer in deze door Vegas gewonnen Stanley Cup Final.

Veel beter nieuws komt er uit New Jersey, want daar zette Jesper Bratt deze week zijn krabbel onder een nieuw contract. De 24-jarige Zweed gaat de komende acht seizoenen jaarlijks $ 7.875 miljoen verdienen bij de Devils en is nu één van de zeven spelers die vastligt tot na 2026. Bratt werd in 2016 pas als 162e gekozen in de draft, maar maakt een stormachtige ontwikkeling door. Afgelopen seizoen was hij bijvoorbeeld goed voor 32 goals en 73 punten in 82 wedstrijden. In de play-offs stokte de productie een beetje getuige de ene goal en 6 punten die hij noteerde.

Het zal waarschijnlijk niet het laatste contractnieuws zijn wat we horen uit New Jersey, want general manager Tom Fitzgerald krijgt het druk de komende tijd. Zo zijn Miles Wood, Erik Haula, Tomas Tatar en Ryan Graves deze zomer UFA, maar de lijst aan RFA’s is vele malen groter. Op die lijst staan onder meer Timo Meier, Yegor Sharangovich, Jesper Boqvist, Nathan Bastian en goalie Mackenzie Blackwood.

Cover photo: Isaiah J. Downing/USA TODAY Sports

MLB Out Of The Park: McCutchen naar 2000, protesten in Oakland en meer

Hans Mulder
-
0
MLB Out Of The Park: McCutchen naar 2000, protesten in Oakland en meer

Een bijzonder moment voor Andrew McCutchen afgelopen zondag tegen de Mets. Hij sloeg zichzelf naar een nieuwe mijlpaal. Ook behaalde Shane McClanahan als eerste pitcher dit seizoen de dubbele cijfers en er waren protesten in Oakland tegen de geplande verhuizing.

AMERICAN LEAGUE

MCCLANAHAN ALS EERSTE BIJ DE TIEN

In een clash tussen de teams met de beste records in de major league toonden de Tampa Bay Rays zich afgelopen weekend de beste. Zij versloegen voor eigen publiek de Texas Rangers in twee van de drie wedstrijden en met name achter de zege van zondag plaatsen we een asterisk. De Rays wonnen voor de 48e keer dit seizoen door de Rangers met 7-3 over de knie te leggen. Grote man bij de thuisploeg was starter Shane McClanahan, die alweer zijn tiende overwinning van dit lopende seizoen boekte.

De 26-jarige southpaw is de eerste starter die op dat vlak de dubbele cijfers bereikt. Tegen de Rangers gaf hij 3 runs op, stond hij zeven innings op de heuvel en hield hij ’t bij slechts 1 walk en 4 hits. McClanahan is bezig aan zijn derde seizoen in de MLB en net als vorig jaar lijkt hij ’n zekerheidje voor de All-Star Game in Seattle. Dat jaar won de lefty in totaal 12 wedstrijden voor de Rays, maar dat persoonlijke record lijkt er in 2023 al dik aan te gaan.

SPECIALE BOYCOT IN OAKLAND

Dat de Oakland Athletics dit jaar het lelijke eendje zijn binnen Major League Baseball is al een tijdje bekend. De stap richting Las Vegas kwam weer een stap dichterbij nadat de plannen voor het stadion door de senaat van Nevada waren goed gekeurd. Nu moeten de plannen alleen nog goedgekeurd worden door de Assembly van Nevada, de gouverneur en de andere 29 MLB eigenaren. Uit protest kondigden de fans van de A’s een ‘reverse boycott’ aan en 27.759 mensen kwamen naar het Coliseum. Naast verschillende spreekkoren was het gehele stadion stil tijdens de eerste slagman van de vijfde inning om de 55 jaar die de Athletics in Oakland waren te eren.

Met het hele publiek achter zich kwamen de A’s terug tegen de Tampa Bay Rays. Met een 1-0 achterstand in de zevende inning sloeg Brent Rooker een RBI-double om de gelijkmaker op het scorebord te zetten. Carlos Perez sloeg vervolgens in de achtste inning een streep richting derdehonkman Isaac Paredes die de bal niet verwerkte. Het bleek de winnende hit en daarmee boekten de Athletics hun zevende overwinning op een rij.

Voor het eerst sinds 1885 won een team met een winst percentage onder de .200 zeven wedstrijden op een rij als er al 25 wedstrijden in het seizoen gespeeld zijn. Het winst percentage voor de streak van de A’s lag op .194 en alle wedstrijden die werden gewonnen waren tegen teams die boven .500 honkbal speelden. De andere twee teams die het voor elkaar kregen waren de Louisville Colonels in 1895 (.192 winst percentage) en de Detroit Wolverines in 1885 (.190 winst percentage)

RAMIREZ NAAR 200

Het was goed raak voor Jose Ramirez tegen de Boston Red Sox. Hij sloeg nummer 200 de tribune in tijdens de derde en laatste wedstrijd van de series tegen de BoSox. Zijn eerste homerun van de wedstrijd sloeg hij al in de eerste inning en tijdens zijn tweede slagbeurt verdubbelde hij zijn aantal. Daarmee was zijn mijlpaal bereikt en tekende hij ook meteen voor zijn 21ste multi-homerun wedstrijd. Met dat aantal kwam hij op de vijfde plaats binnen de Cleveland Guardians, op gelijke hoogte met Joe Carter.

Ramirez hield het niet bij twee homeruns, want in de zesde inning sloeg de derdehonkman zijn derde homerun van de dag. Dit keer was Corey Kluber het slachtoffer die de homerun moest incasseren. Het betekende zijn 201ste homerun en een negende plek in het all-time klassement van de Guardians. Jim Thome is nog altijd leider in dat klassement met 337 homeruns. Wel was het de eerste keer dat een Guardians speler een hattrick aan homeruns had in een wedstrijd sinds 2018. Toen was de eer aan Edwin Encarnacion tegen de Texas Rangers.

NIETS STOPT JOHN STERLING

Soms gaat het leven van een commentator niet van een leien dakje. Dat ondervond ook New York Yankees-commentator John Sterling. Al sinds 1989 becommentarieert hij de wedstrijden van de Bronx Bombers en afgelopen week deed hij net als altijd gewoon zijn werk. De aloude rivaliteit tussen de Boston Red Sox en New York Yankees was bezig aan zijn tweede wedstrijd van de series, toen in de laatste inning Justin Turner aan slag kwam. Reliever Clay Holmes stond op de heuvel en was op zoek naar een strikeout om de wedstrijd te beëindigen. Turner sloeg een foutbal en die kwam wel op een hele bijzondere plek terecht…

Gelukkig is er binnen de rivaliteit altijd nog plaats voor sportiviteit. De volgende dag zette de derdehonkman van de Red Sox zijn handtekening op de bal en schreef een bericht aan de commentator. “Aan John, het maakt niet uit waar je tijdens een wedstrijd zit, je bent nooit veilig!” De commentator zelf had het moeten bekopen met wat wonden en zat onder de pleisters, maar kon door niets gestopt worden en zat gewoon weer in de booth. Om de pijn te verzachten had de bal ook maar een pleister gekregen.

LANCE MCCULLERS JR. PAS IN 2024 TERUG

De blessure van Lance McCullers Jr. is toch een heel stuk ernstiger dan ’t zich aanvankelijk liet aanzien. In februari leek ’t om een kleine verrekking in zijn rechteronderarm te gaan, maar nu we bijna een half jaar verder zijn, is de voormalig All-Star en tweevoudig winnaar van de World Series nog altijd niet in actie gekomen voor de Houston Astros. Dit zal ook zeker nog niet gebeuren in de nabije toekomst, want de werper is dinsdag geopereerd en uitgeschakeld voor de rest van dit seizoen.

Het is niet de eerste keer dat Lance McCullers Jr. te maken krijgt met een zware blessure. In 2018 onderging hij de zo beruchte Tommy John-operatie en miste daardoor het gehele seizoen in 2019. Hij miste een groot deel van de play-offs in 2021, het jaar waarin de Astros de titel grepen in de American League en zich stukbeten op de Braves in de World Series. Dat was overigens ook het jaar waarin McCullers Jr. een vijfjarig contract tekende in Houston ter waarde van $ 85 miljoen.

NATIONAL LEAGUE

CUTCH CITY JUICHT VOOR CLUBICOON

Andrew McCutchen hield de fans in zijn geliefde Pittsburgh lang in spanning. Afgelopen vrijdag tekende hij in de derde inning tegen de New York Mets voor zijn 1.999e hit in de majors. Het wachten was daarna op de volgende, die direct een mijlpaal betekende. Vrijdag kwam die klap niet en ook zaterdag bleef de 36-jarige veteraan verstoken van een hit. De verlossende single zou komen in de laatste wedstrijd van deze homestand. De derde pitch van Carlos Carrasco ging naar het linksveld en voor de ogen van zijn familie, teamgenoten en fans had Andrew McCutchen nummer 2000 te pakken.

De vijfvoudig All-Star, winnaar van vier Silver Sluggers en een Gold Glove is de vijfde nog actieve speler die deze mooie milestone bereikt. Miguel Cabrera, Joey Votto, Nelson Cruz en Elvis Andrus deden ’t hem al voor. In de historie van de MLB is McCutchen de 291e speler die de 2000 hits haalt. De outfielder, die voornamelijk nog dienst doet als aangewezen slagman, begon zijn loopbaan in Steel City en na omzwervingen die hem langs San Francisco, New York, Philadelphia en Milwaukee leidden, streek hij dit seizoen weer neer in Pittsburgh.

De veteraan had waarschijnlijk zelf niet verwacht dat hij in een succesvol team terecht zou komen. Pittsburgh was de laatste jaren regelmatig het lelijke eendje van de NL, maar de 2-1 zege op de Mets betekende alweer de 34e van deze jaargang. Vorig jaar bereikten de Buccos dat aantal pas op 7 juli.

CYCLE VOOR REALMUTO

Sinds 2004 was het al niet meer gebeurd in een Philadelphia Phillies tenue, tot J.T. Realmuto tegen de Arizona Diamondbacks in de negende inning juichend op het tweede honk stond. Zijn double tekende namelijk voor de cycle. In zijn eerste slagbeurt sloeg hij een homerun en in zijn tweede slagbeurt eindigde hij op het derde honk met een triple. Toen hij tijdens slagbeurt drie een single naar het linksveld stuurde kwam de mijlpaal wel heel dichtbij. Het was de eerste keer in zijn carrière dat Realmuto een cycle sloeg en hij was slechts de 17de catcher sinds 1901. De laatste catcher die een cycle sloeg was George Kottaras in 2011 en David Bell was de laatste Phillies speler die het voor elkaar kreeg. Toen speelden de Phillies thuis in het eigen Citizens Bank Park tegen de Montreal Expos, een team wat nu niet meer bestaat.

CINCINNATI RED HOT

Vorige week hadden we het al over Elly De La Cruz en zijn ongelooflijke debuut en ook deze week verdienen de Cincinnati Reds onze aandacht. De ploeg van manager David Bell is de laatste twee weken namelijk uitstekend bezig met acht overwinningen in de laatste tien wedstrijden. Ze momenteel zelfs bezig aan een 5-game winning streak en zijn daarmee hét team in vorm in de major league. Ze zijn de Pirates, koploper in de NL Central, tot op 1.5 gewonnen wedstrijd genaderd.

Hun laatste drie zeges werden geboekt op de Kansas City Royals, die juist ijs- en ijskoud zijn de laatste weken. De hekkensluiter in de AL Central verloor de laatste negen duels op rij en zijn nu in het bezit van ’t slechtste record in de majors. Dit behoorde lang toe aan de Oakland A’s, maar tussen alle perikelen rond de verhuizing door wonnen de Athletics deze week wel zeven keer op rij. Woensdag moesten de Tampa Bay Rays er aan te pas komen om die winning streak een halt toe te roepen.

Coverfoto: Charles LeClaire

NHL Play-Offs: Golden Knights brengen Cup naar The Strip

Hans Mulder
-
2
NHL Play-Offs: Golden Knights brengen Cup naar The Strip

De Vegas Golden Knights zijn de nieuwe kampioen in de NHL. Afgelopen nacht onderstreepten zij in Game 5 van de Stanley Cup Final nog maar eens hun suprematie tegen de Florida Panthers. Een knappe prestatie van Bruce Cassidy en zijn team, die al in het zesde jaar van ’t bestaan de Cup naar deze franchise brachten. In deze recap lees je hoe dit alles in z’n werk ging!

STANLEY CUP FINAL

GAME 5: VEGAS GOLDEN KNIGHTS – FLORIDA PANTHERS

Er waren vooraf twijfels over het meespelen van Matthew Tkachuk. De sterspeler van de Panthers leek in Game 4 zichzelf niet en tijdens de trainingen ontbrak Tkachuk nogal eens de laatste dagen. Helaas voor de Cats ontbrak hun sterspeler in deze cruciale Game 5, maar zonder hem kreeg Florida wel de eerste grote kans van de wedstrijd. Niet voor het eerst in deze play-offs bleek Adin Hill (.934 sv%) de redder in nood op de inzet van Anton Lundell.

Een dure misser voor de bezoekers, zo bleek even later. Met de Panthers op de powerplay, was het Mark Stone die short-handed zijn Golden Knights op voorsprong zette. Een paar keer knipperen met de ogen en het was al 2-0 dankzij een wat curieuze treffer van Nicolas Hague. Kansloos waren de Panthers niet, maar de opdracht werd wel loodzwaar zo. Toch keerde al vroeg in de tweede periode iets van hoop terug. Met pas zijn tweede in het postseason verschalkte Aaron Ekblad de bijna niet te passeren Hill voor de 2-1.

Die goal was voor Vegas het teken om weer een versnelling hoger te schakelen. Halverwege de wedstrijd resulteerde een razendsnelle omschakeling van de thuisploeg in de 3-1 van Alec Martinez. Toen Reilly Smith een paar minuten later ook nog voor de 4-1 zorgde, leek het doek definitief gevallen voor Florida. Deze Golden Knights waren simpelweg een maatje te groot voor de Cats in deze Stanley Cup Final. En als ze al een kans toestonden, was daar altijd nog Hill.

Het werd voor de Panthers pijnlijker en pijnlijker, want nog voor het einde van de tweede periode werd het door de tweede goal van Stone ook nog 5-1 en zelfs 6-1 dankzij Michael Amadio. Florida geloofde al lang niet meer in een Game 6. Voor hen kon deze finale niet snel genoeg afgelopen zijn, maar eerst kregen ze nog de 7-1 van Ivan Barbashev te slikken. Goals van Sam Reinhart en Sam Bennett waren voor de murw gebeukte Panthers slechts een doekje voor het bloeden. De derde van Stone en de eerste van Nicolas Roy bepaalden de eindstand uiteindelijk op een zeer, zeer duidelijke 9-3.

UP NEXT:

Toen zijn Vegas Golden Knights in 2017 het levenslicht zagen, stelde eigenaar Bill Foley zijn doelen. Binnen drie jaar moesten de play-offs gehaald worden en in zes jaar moest de Cup in Vegas staan. Er kon al een vinkje achter de eerste doelstelling en na vannacht mag de zakenman ook de tweede afvinken. Een bijzonder knappe prestatie van deze nog jonge franchise, die vanaf de eerste dag een contender bleek te zijn en onder Bruce Cassidy de laatste stap zette naar de Stanley Cup.

Vooraf waren er twijfels over de goalies, maar in deze play-offs nam een sublieme Adin Hill alle twijfels weg. Daarnaast leek iedereen op dit roster te kunnen scoren, waardoor Cassidy niet afhankelijk was van één of twee supersterren. Zoals bijvoorbeeld de Oilers die door de Knights op weg naar de Cup verslagen werden.

Niet minder dan achttien spelers vonden het net in dit postseason namens de Golden Knights. Jonathan Marchessault, voormalig Panther, scoorde ’t vaakst (13x) en werd verkozen tot MVP van deze play-offs. Eén van de originele Knights besloot deze play-offs met een 10-game point streak.

Voor de Panthers zijn de druiven zuur. Zij hadden misstappen van de Penguins nodig om überhaupt de play-offs te halen, maar begonnen toen aan een geweldige serie. Of de anderhalve week tussen de Conference Final en de Stanley Cup Final hen opbrak, zullen we nooit weten. Sergei Bobrovsky leek bijvoorbeeld net iets minder scherp, maar dat kan ook door de klasse van VGK gekomen zijn. Nadat ze zelf Boston, Toronto en Carolina elimineerden, moesten de Panthers in hun tweede Stanley Cup Final al na vijf wedstrijden buigen voor Vegas.

Eindstand in de serie: Vegas wint met 4-1

Cover photo: Bruce Bennett

Nuggets verslaan Heat en claimen eerste NBA-titel

Lars Leeftink
-
0
Nuggets verslaan Heat en claimen eerste NBA-titel

De Denver Nuggets hebben afgelopen nacht hun eerste NBA-titel in de historie van de club opgeëist door in eigen huis met 94-89 de Miami Heat in game 5 te verslaan. De Nuggets winnen de serie daardoor met 4-1, met Nikola Jokic als MVP.

DENVER NUGGETS – MIAMI HEAT: 94-89

De Nuggets gingen als favoriet de serie in en maakte dit tijdens de eerste vier duels ook helemaal waar. Alleen game 2 bleek een uitzondering te zijn, maar het team herstelde daar prima van door twee duels in Miami te winnen. Daardoor konden de Nuggets het afgelopen nacht in Denver afmaken. Na een gelijkopgaand eerste kwart bleek de eerste helft echter niet volgens plan te gaan. De Heat wonnen het tweede kwart met 27-22 en sloten met een voorsprong van zeven punten de eerste helft af.

Na rust namen de Nuggets het heft in handen, tot blijdschap van de aanwezige fans. Het derde kwart werd de achterstand bijna helemaal goedgemaakt (20-26), waarna de thuisploeg in het vierde kwart door zou gaan (18-24). De slotfase zou mede daardoor nog spectaculair worden. Met nog drie minuten te gaan hadden de Nuggets nog maar een punt voorsprong toen Jimmy Butler de Heat op een 87-86 voorsprong schoot. Deze voorsprong stond met twee minuten te gaan ook nog op het bord, in een periode waar Butler niet te stoppen was. Het bleek uiteindelijk, mede dankzij wat turnovers en offensive rebounds van de Nuggets, niet voldoende om een game 6 af te dwingen. Het feest kon vervolgens beginnen in Denver.

UITBLINKERS

Als we naar de uitblinkers kijken, komen we snel uit bij Jokic, Butler en Jamal Murray. Butler scoorde 21 punten, waarvan het merendeel in het vierde kwart. Bam Adebayo voegde er 20 punten en 12 rebounds aan toe, maar de rest van het team had het lastig. Bij de Nuggets noteerde Jokic 28 punten, 16 rebounds en 4 assists. Vier andere spelers kwamen boven de tien punten uit, wat genoeg bleek voor de zege en de titel. Jokic werd dus gekozen als MVP van de NBA Finals. De focus van alle NBA-teams kan nu op de NBA Draft, die volgende week donderdag plaats zal vinden.

Foto: Ron Chenoy / USA TODAY Sports

2023 NBA Prospect Watch: forwards

Lars Leeftink
-
0
2023 NBA Prospect Watch: forwards

Na de guards te hebben besproken voor de 2023 NBA Draft is het nu tijd om te kijken naar de forwards van deze draft. Het is met afstand de best bezette positie van dit jaar, met een stuk of tien a vijftien spelers die de eerste ronde kunnen halen en wel tien spelers die de top vijftien kunnen halen.

BRANDON MILLER

Brandon Miller zal bijna 21 jaar zijn wanneer hij zijn debuut maakt in de NBA, maar gedurende het afgelopen seizoen maakte hij veel indruk bij veel mensen. Zoveel zelfs, dat hij zich tussen het duo Victor Wembanyama en Scoot Henderson kon voegen. Sommige mensen kiezen hem in hun mock draft zelfs voor Henderson op #2.

Miller is een fantastische scorer die met behoorlijk hoge usage al heeft laten zien ook effectief en gecontroleerd te kunnen zijn. Zijn percentages van bijna overal op het veld zijn goed. Daarnaast voegt hij ook wat toe als rebounder, verdediger en maakt hij amper slordige foutjes als hij de bal heeft. Hij speelt voor zijn leeftijd erg volwassen.

Wat beter kan, is het zijn van een spelmaker en zijn rol in de pick & roll. Het aantal assists ligt bij Miller niet erg hoog en echt andere teamgenoten, terwijl andere in stelling brengen wel degelijk tot zijn potentie behoort. Zelfs als hij dit in de NBA echter niet kan, is hij dankzij zijn scorend vermogen, kwaliteiten als schutter en verdediger een meer dan goede aanwinst voor elk team. De vraag is of hij qua ball handling goed genoeg is om seperation te creëren en hij goed genoeg kan finishen vanwege het ontbreken van pure kracht.

WALKER

Achter Miller zijn er vier forwards waar veel over gesproken wordt. Te beginnen met Jarace Walker, misschien wel de beste verdediger van deze draft. Walker is dankzij zijn kracht en atletisch vermogen in staat om vier van de vijf posities en misschien zelfs alle vijf de posities te verdedigen. Walker is een goede rebounder, forceert turnovers en kan vanuit de post ook andere spelers in stelling brengen. Daarnaast is hij nog geen 20 wanneer hij in de NBA zijn debuut maakt.

Verbeteren moet hij nog als aanvaller. Hij is niet per se een spelmaker en zal eerder power forward dan small forward spelen. Daarnaast heeft hij wel laten zien een jumpshot en driepunter te hebben, maar zal consistentie hierin belangrijk gaan worden. De vraag is ook of Walker in de NBA zijn eigen schot kan creëren en meer kan zijn dan een verdedigende speler die aardig kan schieten. Tot slot zal ook zijn finishing rondom de basket en het forceren en maken van free throws een aandachtspuntje zijn.

WHITMORE

Cam Whitmore is misschien wel de jongste speler in deze draft en zal net negentien jaar zijn als hij zijn debuut in de NBA maakt. De speler van Villanova maakte, nadat hij het seizoen geblesseerd begon, echter meteen indruk bij de universiteit. Whitmore is een fantastische atleet die vooral goed is als hij zijn atletisch vermogen, explosiviteit en zijn ball handling kan gebruiken om naar de basket te gaan. Whitmore is erg goed en effectief rondom de basket en in de midrange en zal zich vooral als driepuntschutter in de NBA moeten gaan bewijzen. De kans is vrij groot dat hij een scorer gaat zijn die vanaf elke plan kan scoren.

Zijn grootste verbeterpunten zijn echter verdedigende consistentie, het forceren en maken van meer free throws, zijn onervarenheid en het spel kunnen maken voor andere spelers. Voor nu is Whitmore namelijk niet veel meer dan een speler met enorm veel scorend vermogen, iets wat zal moeten veranderen wil hij op meerdere manieren impact hebben in de NBA

HENDRICKS

De forward waarom misschien wel de meeste hype is, is Taylor Hendricks. Voor zijn lengte heeft Hendricks goede balbehandeling en atletisch vermogen, waardoor hij met zijn lange armen lastig te verdedigen is. Wat hem echter vooral bijzonder maakt, is zijn driepuntschot. Hij schoot 40% van achter de driepuntlijn afgelopen seizoen en is nog maar net 19 jaar geworden. Kortom: zowel aanvallend als verdedigend gezien beschikt Hendricks over enorm veel upside, want vanwege zijn lengte is hij ook verdedigend al iemand die zijn mannetje staat, turnovers creëert en meerdere posities kan verdedigen.

Hendricks zal echter wel ervaring op moeten doen, is geen spelmaker en zal tevens qua gewicht wat moeten verbeteren wil hij in de NBA niet door sterkere power fowards of centers opgezocht worden en duels om rebounds kunnen winnen. Er is echter vrij weinig wat Hendricks niet kan, waardoor de sky de limit is voor hem.

BLACK

Dan is er nog Anthony Black, een bijzondere speler in deze lijst. Hij heeft namelijk de lengte, het atletisch vermogen en de tools van een small forward, maar de speelstijl van een point guard. Black kan in de pick en & roll goed zijn eigen schot creëren of andere spelers in stelling brengen, waardoor hij dus ook als extra ball handler gezien mag worden. Black is wat scorend vermogen betreft vooral goed naar de basket en in de midrange en kan daarnaast ook prima rebounden. Daarnaast mag Black gezien worden als een goede verdediger die turnovers forceert en drie a vier posities kan verdedigen.

Verbeteren kan hij echter ook nog flink. Zo is het aantal turnovers wat aan de hoge kant en mag zijn free throw-percentage wel omhoog (gaat wel veel naar de lijn). Toch is het belangrijkste wellicht zijn driepuntschot. Kan hij van een 30% driepuntschutter gaan naar 35% of zelfs beter? Het zal een belangrijk onderdeel zijn van de ontwikkeling van Black, die net negentien jaar is geworden.

OVERIGE FORWARDS

Na deze vijf spelers hebben we echter nog lang niet iedereen gehad. Wat te denken van Brice Sensabaugh, Gradey Dick en Jet Howard. Sensabaugh is een uitstekende allround scorer die al 41% schoot van achter de driepuntlijn, maar heeft vooral op verdedigend gebied en qua turnovers ruimte voor verbetering. Dick is nog maar net 19 jaar en is eigenlijk een net zo’n goede schutter en scorer als Sensabaugh, zei het iets meer verfijnt en wat minder fysiek. Ook voor Dick geldt dat zijn defense flink moet gaan verbeteren.

Howard schoot niet zo goed als Sensabaugh en Dick afgelopen seizoen en is waarschijnlijk niet zo allround scorer als deze twee, maar desondanks is hij nog steedsd meer dan goed genoeg voor iemand die negentien jaar is. Ook voor hem geldt echter dat zijn verdediging niet zijn grootste kwaliteiten is. Drie spelers die vooral aanvallend dus iets toevoegen.

Ook namen als GG Jackson, Dariq Whitehead, Leonard Miller, Maxwell Lewis en Europeaan Bilal Coulibaly namen die de eerste ronde waarschijnlijk wel gaan halen.

SPORTAM FORWARDS RANKINGS

Miller wordt waarschijnlijk de #3 pick in deze draft, terwijl Walker, Whitmore, Hendricks en Black de top 15 wel gaan halen. Daarachter zullen Sensabaugh, Dick, Howard, Whitehead en Jackson vanwege hun aanvallende kwaliteiten ook de eerste ronde wel halen, terwijl Miller en Lewis kans maken, net zoals Coulibaly.

Jeffrey Brown/Icon Sportswire/Getty Images/File

NHL Play-Offs: Golden Knights op matchpoint na zenuwslopende Game 4

Dennis Bakker
-
0
NHL Play-Offs: Golden Knights op matchpoint na zenuwslopende Game 4

Wat een wedstrijd tussen Vegas Golden Knights en Florida Panthers. Afgelopen nacht stond Game 4 in de Stanley Cup Final op het programma en was het nagelbijten geblazen. Met andermaal een fantastische Adin Hill en Chandler Stephenson staat de ploeg uit Sin City op matchpoint.

STANLEY CUP FINAL

GAME 4: FLORIDA PANTHERS – VEGAS GOLDEN KNIGHTS

Vegas Golden Knights heeft afgelopen nacht met hangen en wurgen de derde overwinning in de Stanley Cup Final uit het vuur gesleept. Met een comfortabele 0-3 voorsprong leek de wedstrijd al vroeg in het slot gevallen, maar voltooiden de Panthers bijna de ‘remontada’.

De wedstrijd was koud onderweg toen Chandler Stephenson al de 0-1 op het scorebord zette. Een gapend gat in de blue-line van Florida werd direct afgestraft. Vegas bepaalde het spel en dwong de ploeg van head coach Paul Maurice in het defensief. Op wat speldenprikjes na controleerden de woestijnbewoners.

In de tweede periode eenzelfde spelbeeld. De Golden Knights dicteerden en de 0-2 hing dan ook in de lucht. Die kwam uiteindelijk andermaal op naam van Chandler Stephenson, die met een wrister Sergei Bobrovsky het nakijken gaf. Toen een paar minuten later William Karlsson er 0-3 van maakte, leek de wedstrijd gespeeld.

Als een geschenk van bovenaf kwamen de Panthers terug in de wedstrijd. Brandon Montour schoot via twee (!) schaatsen van de Knights de puck achter andermaal ‘vintage’ Adin Hill, die van achter zijn masker een glimlach niet kon onderdrukken. Nadat Aleksander Barkov er aan het begin van de derde er 2-3 van maakte, veerde het thuispubliek op en kregen we een bloedstollend kwartier voor de kiezen.

Florida in de aanval, Vegas in het defensief. Een spervuur aan schoten volgde, maar keer op keer was het Adin Hill die zijn ploeg op de been hield. Met nog één seconde op de klok had Matthew Tkachuk de ultieme comeback op zijn stick. De forward was in the slot het meest attent in de chaotische situatie, waarna Adin Hill met een katachtige save zijn been in de weg wierp.

UP NEXT

De Golden Knights kropen in de absolute slotfase een aantal keer door het oog van de naald. Het geluk van een Stanley Cup winnaar? Eerlijkheidshalve kun je niet echt van geluk spreken met een fabelachtige Adin Hill.

Met een 3-1 voorsprong voor Vegas reist het circus weer richting Sin City af. In de nacht van dinsdag op woensdag kunnen de Golden Knights zich voor het eerst in de franchise geschiedenis verzekeren van de Stanley Cup. Florida heeft echter al vaker met het varkentje genaamd 3-1 achterstand gewassen — Boston Bruins R1 –.. Een cliché van jewelste, maar o zo waar: It ain’t over till the fat Lady sings’

Tussenstand: Vegas leidt de finale, 3-1

Coverfoto: Sam Navarro-USA TODAY Sports

Raptors kiezen voor Rajakovic als nieuwe head coach

Lars Leeftink
-
0
Raptors kiezen voor Rajakovic als nieuwe head coach

Als laatste team hebben de Toronto Raptors hun head coach voor volgend seizoen gevonden. Memphis Grizzlies-assistent Darko Rajakovic zal vanaf 2023-24 de ontslagen Nick Nurse gaan opvolgen bij de Canadese ploeg.

Onder Nurse haalde de Raptors bijna elk seizoen de playoffs en wonnen ze zelfs hun eerste NBA-titel in hun historie. Afgelopen seizoen haalde de Raptors wel het play-in toernooi, maar niet de playoffs. Dit bleek voor Nurse geen goed nieuws, want daarna werd hij ontslagen. Van alle teams namen de Raptors het langst de tijd om een nieuwe head coach te vinden.

Rajakovic is zelf al coach geweest bij de Tulsa 66ers in de NBA Development League. Vervolgens was Rajakovic assistent in de NBA vanaf het seizoen 2014-15. Eerste was dit bij de Oklahoma City Thunder, daarna bij de Phoenix Suns van 2019 tot 2020 en daarna bij de Memphis Grizzlies. Hij zou onder meer veel teams coachen tijdens de NBA Summer League. Het is echter wel zijn eerste echte baan als head coach.

TOEKOMST RAPTORS

Nu de Raptors hun head coach hebben, kunnen ze naar het team gaan kijken. De Raptors zullen Fred van Vleet, Jakob Poetl en Garry Trent Jr naar free agency zien gaan, waardoor de need op point guard, een scoring shootin guard vanaf de bank en een center hoog is. Daarnaast zijn er veel trade-geruchten omtren OG Anunoby en Pascal Siakam, iets waar de Raptors ook een beslissing over moeten nemen. Werk aan de winkel dus voor het front office en voor Rajakovic.

Foto: Petre Thomas/USA TODAY Sports

Historische titel Nuggets lonkt na zege in game 4

Thijs Verkuil
-
0
Historische titel Nuggets lonkt na zege in game 4

De Denver Nuggets zijn zeer dicht bij het eerste kampioenschap in de geschiedenis van de club. Na een tweede overwinning op rij in Miami, kan de ploeg van coach Michael Malone het kampioenschap bijna ruiken.

#8 MIAMI HEAT – #1 DENVER NUGGETS: 95-108

Nikola Jokic heeft ‘zijn’ Denver Nuggets binnen handbereik van het kampioenschap gebracht. In de vierde wedstrijd van de NBA Finals leidde hij de bezoekers naar een zeer belangrijke overwinning. De tweevoudig MVP deed dat met een statline van 23 punten, 12 rebounds en 4 assists. Met een 3-1 voorsprong gaan de Nuggets weer naar huis, waar ze in de nacht van maandag op dinsdag het kampioenschap willen binnenslepen.

Beide teams begonnen wat weifelend aan de wedstrijd met gemiste schoten en turnovers. In een kwart met fysiek spel en weinig onderbrekingen, trok Miami uiteindelijk aan het langste eind. Een driepunter in de buzzer van Jimmy Butler gaf de thuisploeg een 21-20 voorsprong. Echter was dat niet de belangrijkste gebeurtenis uit de eerste twaalf minuten. Halverwege het kwart verzwikte Jokic zijn enkel. Hij speelde het eerste kwart ‘gewoon’ uit, maar bleef in het tweede kwart ruim vijf minuten aan de kant voor hij pas terug keerde. Uiteindelijk leek hij er ogenschijnlijk geen last aan te ondervinden.

Maar ook zonder Jokic bleven de Nuggets scoren. 15 punten van Aaron Gordon in het tweede kwart, waaronder twee rake driepunters, gaven de Nuggets een maximale voorsprong van zeven punten. Echter reageerde Miami goed met scores van Kyle Lowry en twee sterke dunks van Bam Adebayo. Hierdoor werd de voorsprong van Denver ingedamd tot vier punten bij rust: 51-55.

TWEEDE HELFT

Net als in de eerste helft begonnen beide teams weer matig. Nu waren het de Nuggets die het als eerste op de rit kregen en uitliepen naar een voorsprong van tien punten: 55-65. Met negen punten van Kevin Love probeerde Miami terug te kruipen in de wedstrijd, maar dat bleek ijdele hoop. Denver, geleid door de two man game van Jokic en Jamal Murray, eindigde het kwart ook weer sterk en ging met een 73-86 voorsprong het vierde kwart in.

Echter verdween de glimlach bij de Nuggets snel voor angst. Nikola Jokic liep in de eerste drie minuten tegen zijn vierde en vijfde persoonlijke fout aan, waardoor hij snel naar de bank verdween. Zonder de tweevoudig MVP op de vloer rook Miami bloed. Een snelle 5-0 run voor de thuisploeg, maar het was opnieuw Murray die met een diepe driepunter de run een halt toeriep.

Toen de Serviër terugkeerde met 4:09 te gaan, leidde Denver nog altijd met negen punten. De thuisploeg probeerde opnieuw een comeback af te dwingen, maar opnieuw was daar een ijzersterke reactie van de Nuggets. Bruce Brown scoorde acht punten op rij voor de Nuggets en Kentavious Caldwell-Pope besliste de wedstrijd met 1:49 te gaan door een driepunter te raken en de voorsprong naar veertien punten te brengen. Deze voorsprong kwam niet meer in gevaar, waardoor Denver met veel vertrouwen terug naar huis zal gaan.

UITBLINKERS

Voor de Nuggets waren er vier uitgesproken uitblinkers. Aaron Gordon was de topscorer met 27 punten tegen een sterk schotpercentage van 73.3 procent. Nikola Jokic kwam in 36 minuten tot 23 punten en 12 rebounds, terwijl Jamal Murray eindigde met 15 punten en 12 assists. Daarmee is hij de eerste spelers sinds Michael Jordan in de Finals 1991 en 1992. Bruce Brown scoorde maar liefst 11 punten in het vierde kwart en kwam in totaal uit op 21 punten.

Bij de Heat was Jimmy Butler de belangrijkste man met 25 punten, 7 rebounds en 7 assists. Bam Adebayo bleef ondanks de foul trouble van Jokic steken op 20 punten en 11 rebounds. Daarnaast had hij ook nog eens 8 turnovers, een negatief persoonlijk record.

Game 5 wordt gespeeld in de nacht van maandag op dinsdag, opnieuw om 2:30 uur Nederlandse tijd. De Denver Nuggets hebben dan de kans om in eigen huis het kampioenschap over de streep te trekken.

Foto: D.A. VARELA / MIAMI HERALD

Dutch Watch: Ozzie de held, Xander geblesseerd en de eerste van Palacios

Hans Mulder
-
0
Dutch Watch: Ozzie de held, Xander geblesseerd en de eerste van Palacios

Met het nieuws dat Didi Gregorius bij de Seattle Mariners mogelijk terugkeert in de majors beginnen we deze Dutch Watch. De kortestop viel op in Mexico en krijgt nu een kans in de organisatie van Seattle. Minder goed nieuws was er voor Xander Bogaerts, want een polsblessure hield hem deze week aan de kant. Vanzelfsprekend lees je in deze editie ook hoe ’t de overige internationals verging de afgelopen week.

OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

238 AB, 61 H, 28 R, 14 HR, 42 RBI, .256 BA, .306 OBP, .472 SLG, .794 OPS

Een toch al niet geweldige maand mei werd door de Atlanta Braves afgesloten met een verloren serie in Oakland. Lang konden Ozzie Albies en de zijnen daar niet bij stilstaan, want de volgende zware klus wachtte hen in de woestijn bij Phoenix. De Arizona Diamondbacks zijn bezig aan een goed seizoen en wilden dit nog even onderstrepen door de Braves op wat nederlagen te trakteren. Na dit drieluik trokken de Braves terug naar Atlanta om het op te nemen tegen divisierivaal New York Mets.

De serie in de woestijn begon met een volgende nederlaag, maar na de 2-3 van vrijdag richtten de Braves zich op in het weekend dat volgde. Ozzie Albies kende een iets slechtere start van juni. In de eerste twee duels bereikte hij weliswaar de honken, maar telkens gebeurde dit na vier wijd. Hoewel de Braves de tweede ontmoeting met 5-2 wonnen, wachtte onze landgenoot nog altijd op zijn eerst hit in deze serie en dus ook in deze maand.

Zondag maakte Albies dit alles in de zogenaamde rubber game allemaal goed. De infielder was met 4-for-5 een plaag voor de vijandelijke werpers en met name zijn klap in de vierde inning deed pijn in Arizona. Met één honk bezet sloeg Albies zijn twaalfde homerun van ’t seizoen. Diamondbacks-starter Zac Gallen had tot deze zondag nog maar 3 runs toegestaan in zijn thuiswedstrijden dit seizoen, maar nu was dit aantal na vier innings al bereikt. Gallen was al van de heuvel verdwenen toen Eddie Rosario in de negende inning de D-backs de genadeklap gaf. Zijn grand slam hielp Atlanta aan de 8-5 zege.

OZZIE ENDS IT!!!

Na een rustdag op maandag konden de Braves vanaf dinsdag een divisierivaal flink pijn doen. Ozzie Albies was de eerste die zijn spierballen aan de Mets liet zien. Voor de tweede wedstrijd op rij timmerde hij de bal het stadion uit voor wat op dat moment een 1-0 voorsprong was. New York leek de wedstrijd nog te kantelen, maar een 4-1 voorsprong was aan hen niet besteed. De Braves kwamen terug en wonnen met 6-4.

De tweede wedstrijd was bijna een kopie van de eerste, maar dan zonder een homerun van Albies. Hij was 1-for-4, zag de Mets opnieuw met 4-1 voor komen, maar weer lachten de Braves het laatst: 7-5. Met Justin Verlander en Spencer Strider op de heuvel werden dergelijke scores niet verwacht in de laatste wedstrijd. Dat klopte ook wel. De Mets en Braves maakte er een onverwacht slugfest van met aan het einde een prachtige hoofdrol voor Ozzie Albies.

Voor de derde keer in drie dagen wisten de Mets zich geen raad met een 3-run voorsprong. Na zes innings leidden de bezoekers met 10-7, maar in de late innings was ’t weer Atlanta dat langszij kwam. Met twee lopers op de honken trok Ozzie Albies in de tiende inning alle aandacht naar zich toe.

Zijn veertiende homerun van ’t seizoen gaf de Braves niet alleen een 13-10 overwinning, maar ook een sweep tegen één van de grootste rivalen in de National League. Het 38-24 record van Atlanta is ’t beste in de NL en 8.5 gewonnen wedstrijden beter dan de Mets, die vierde staan in de NL East.

XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

214 AB, 54 H, 31 R, 7 HR, 21 RBI, .252 BA, .337 OBP, .388 SLG, .811 OPS

Na een road trip van negen wedstrijden keerden de San Diego Padres vorig weekend terug in het eigen Petco Park. Ze hoopten daar de nare smaak van een bijzonder matige mei (10 overwinningen in 26 wedstrijden) weg te spoelen, maar in plaats daarvan begon deze homestand met slecht nieuws. Xander Bogaerts kampte al enige tijd met een polsblessure en ’t leek alle partijen beter dat hij even wat rust pakte.

Met een RBI-single in de zesde inning van de eerste wedstrijd begon Xander Bogaerts nog best aardig aan de serie tegen de Cubs. Helaas voor de Padres was die run, gescoord door Rougned Odor, de enige die San Diego op het bord zette. Chicago zette er daar 2 tegenover en won dus met 2-1. De Padres revancheerden zich vorige week zaterdag met een 6-0 overwinning, maar hun kortestop verdween met 0-for-4 na acht innings uit de wedstrijd. Zijn pols zat ‘m dwars en in San Diego besloten ze Bogaerts de rest van de week uit de line-up te houden.

Ook zonder de Oranje-international waren de Padres deze week niet op enige regelmaat te betrappen. Ze wonnen nog één keer ruim van de Cubs, maar leden ook een zware nederlaag. Tegen de Mariners was het daarna niet anders. Een 1-4 nederlaag liet San Diego volgen door een 10-3 overwinning.

KENLEY JANSEN (RHP, Boston Red Sox)

19.2 IP, 13 SV, 3.66 ERA, 18 H, 12 BB, 23 K, 9 R, 8 ER, 1.530 WHIP

 Met zeven nederlagen in hun laatste negen wedstrijden sloten de Red Sox de maand mei beroerd af. Van het mooie 26-20 record dat ze ooit bezaten, wat op 31 mei nog 28-27 van over. Met een serie tegen de ontzettend sterke Tampa Bay Rays op komst. Kenley Jansen had de dubbele cijfers wat betreft het aantal saves al even bereikt en hoopte tegen de Rays en later de Guardians die cijfers nog wat op te vijzelen.

Boston en Tampa Bay openden het weekend met een doubleheader op zaterdag. Kenley Jansen maakte in beide wedstrijden zijn opwachting, maar wel met wisselend succes. Mede dankzij 6 runs voor de BoSox in de zesde inning mocht Jansen in deel 1 op jacht naar zijn twaalfde save. Zijn team had een 8-5 voorsprong, maar Yandy Diaz wilde daar met een leadoff double iets aan veranderen. Die klap bleek ’t enige smetje op een voor Jansen verder uitstekende inning. Achtereenvolgens werden Wander Franco, Brandon Lowe en Randy Arozarena met een strikeout opzij gezet. Dit alles kostte Jansen slechts 13 pitches.

LUCKY 13?

De closer was zo fris genoeg voor een inning in deel 2 van die doubleheader. Dit keer begon Jansen niet met een voorsprong, maar verdedigde hij een 2-2 tussenstand. Singles van Francisco Mejia en Yandy Diaz zetten Jansen direct onder druk, maar Lowe werd de eerste nul voor de international. Harold Ramirez haalde vervolgens uit voor een tweehonkslag, die de Rays aan 2 runs én de voorsprong hielp. Jansen herpakte zich daarna, maar het leed was al geleden. Boston kon in de gelijkmakende negende niets terugdoen, waardoor Kenley Jansen tegen zijn eerste nederlaag aan liep.

Jansen kreeg een paar dagen de tijd om bij te komen van die nederlaag, maar afgelopen dinsdag werd weer een beroep op hem gedaan. Tegen de Cleveland Guardians verdedigden de Red Sox een 5-4 voorsprong in de gelijkmakende negende inning en konden de beste versie van Kenley Jansen dus goed gebruiken. De closer stelde niet teleur. Slechts 13 pitches had Jansen nodig om zijn drie opponenten terug naar hun dug-out te sturen en zijn dertiende save veilig te stellen.

Voor Jansen was dat ’t laatste optreden in deze serie, want de Guardians overklasten ze in de tweede volgende duels. Met name de 10-3 van afgelopen donderdag was bijzonder. Met 3 homeruns in zijn eerste drie AB’s was dit de wedstrijd van Jose Ramirez. De derdehonkman van de Guardians sloeg in totaal 5 runs over de thuisplaat.

JOSH PALACIOS (OF, Pittsburgh Pirates)

36 AB, 9 H, 3 R, 1 HR, 5 RBI, .250 BA, .325 OBP, .417 SLG, .742 OPS

Met twee overwinningen op de Giants kregen de Pirates eind mei weer wat kleur op de wangen. De Buccos openden de meteorologische zomer met een homestand en een serie van drie tegen divisierivaal St. Louis. Voor Josh Palacios zou dat drieluik er één worden om niet snel te vergeten. De outfielder is nog altijd geen vaste waarde in de line-up van de Pirates, maar drukt zijn neus wel steeds vaker tegen het venster.

Vorige week vrijdag mocht Palacios starten in de eerste wedstrijd tegen de Cardinals. Nadat de bezoekers 5 runs scoorden in de derde inning leek ’t voor de Pirates uit te draaien op een nederlaag. Zij kwamen echter in de zevende met een big inning op de proppen en ook Palacios liet zich niet onbetuigd. Hij was 0-for-2 met een HBP toen hij de tweede bal van reliever Giovanny Gallegos heel hard op zijn knuppel nam. Zijn homerun naar het rechtsveld betekende zijn eerste in de MLB.

Palacios moest er 55 wedstrijden op wachten, maar het resultaat moest er zijn. Die klap hielp Pittsburgh aan een 7-5 voorsprong, wat later ook de eindstand bleek te zijn. Zonder hun Oranje-international wonnen de Pirates ook de tweede ontmoeting (4-3). Een 2-1 zege op zondag maakte de sweep compleet. Josh Palacios speelde de eerste zes innings en was 0-for-2 in zijn slagbeurten.

MATIG VERVOLG

Zonder Palacios wonnen de Buccos maandag met 5-4 van de A’s. Mét de international in de gelederen ging het dinsdag een stuk minder voortvarend. Een single in de achtste inning leverde Palacios nog wel een RBI op, maar met een eindstand als 2-11 was dit een heel klein doekje voor het bloeden.

Palacios kwam in de series finale pas in de zesde inning binnen de lijnen, maar met 0-for-2 (2 K’s) was dit geen succes. Dat kon evenmin gezegd worden van deze serie voor de Pirates, want de stuntploeg van april verloor twee van de drie duels met de erg matige Athletics deze week.

JURICKSON PROFAR (OF, Colorado Rockies)

219 AB, 54 H, 27 R, 5 HR, 25 RBI, .247 BA, .323 OBP, .397 SLG, .720 OPS

Het was afgelopen weekend niet direct een serie waar de liefhebber eens goed voor ging zitten. Tijdens hun road trip bezochten de Colorado Rockies van Jurickson Profar de Royals uit Kansas City. Oftewel de hekkensluiter in de NL West op bezoek bij de nummer laatst in de AL Central. De Rockies keerden na dat drieluik terug naar Coors Field waar hen een serie tegen de divisierivaal uit San Francisco wachtte.

Tot een officiële hit kwam het niet voor Profar in de eerste wedstrijd, maar bij een 1-2 achterstand in de achtste inning was hij wel heel belangrijk voor de Rockies. Hij liet reliever Carlos Hernandez maar liefst 10 pitches gooien en na een fielder’s choice liep Brenton Doyle de gelijkmakende run over de thuisplaat. Het was de aanzet tot een big inning van Colorado, die uiteindelijk tot een 7-2 voorsprong (en eindstand) zou leidden. Eén van die runs werd gescoord door Profar zelf.

In de tweede ontmoeting zou de international opnieuw een run scoren. Dit keer al in de eerste inning nadat hij weer via een FC op de honken was gekomen. Nog voor Kansas City ook maar één at-bat had gezien, namen de Rockies al een 5-0 voorsprong. Profar (0-for-3 met 2 walks) en consorten zegevierden die zaterdag met 6-4. De Royals wisten dankzij een 2-0 overwinning zondag een sweep te voorkomen. Jurickson Profar was 1-for-4 met een single al in de eerste inning.

BIJNA….

Dinsdag 6 juni ging bijna als historische dag voor Profar de boeken in. Zijn Rockies verloren die dag dik (4-10) van de Giants, maar de outfielder was 4-for-5 met een single in de eerste inning, een double in de vijfde en een triple in de zevende. In de negende inning kon hij met een homerun zijn cycle compleet maken, maar helaas voor Profar moest hij zich tevreden stellen met een single. Al dit geweld aan slag leverde hem nog wel 2 RBIs op, wat zijn totaal op 25 bracht.

Daar kwam in de overige twee wedstrijden geen verandering in. Profar sloeg woensdag nog wel zijn veertiende double, maar zijn teamgenoten lieten ‘m achter op de honken. De Rockies waren opnieuw goed voor 4 runs, maar weer was dit niet genoeg voor een zege (4-5). Hetzelfde gold voor de series finale van donderdag. Met Profar 2-for-5 aan slag waren 4 runs opnieuw niet voldoende. Jurickson Profar scoorde één van die runs, maar kon een 4-6 nederlaag en dus een sweep voor San Francisco niet voorkomen.

JONATHAN SCHOOP (INF, Detroit Tigers)

92 AB, 18 H, 8 R, 0 HR, 2 RBI, .196 BA, .267 OBP, .250 SLG, .517 OPS

Bijna hadden de Detroit Tigers aan het einde van mei een .500 record te pakken. Bijna. Ze wonnen 16 van hun 27 wedstrijden vorige maand, klommen zelfs naar de tweede plaats in de AL Central, maar nu was het zaak om die lijn door te trekken. Helaas komt Jonathan Schoop nog altijd te weinig voor in de plannen van manager A.J. Hinch. Het lukt de infielder maar niet een vaste plek in de line-up af te dwingen. Deze week mocht Schoop in de series tegen de White Sox en Phillies opnieuw een poging wagen.

Tegen de White Sox zag Schoop alleen actie in het tweede duel. Hij stond geposteerd op het derde honk, maakte vier keer de gang naar het slagperk en kwam even zo vaak onverrichter zake terug. Drie keer gebeurde dit na een strikeout. Zijn team zat het evenmin mee, want na extra innings wonnen de Sox met 2-1. Helaas voor de Tigers bleef het niet bij die ene nederlaag. Chicago pakte de bezem voor deze serie, want elk van de drie duels verdween in de win-kolom van de White Sox.

IJSKOUD

In Chicago maakte Schoop slechts één keer zijn opwachting, maar tegen de Phillies mocht hij vaker opdraven. Op 6 juni bleef ’t beperkt tot één at-bat, die eindigde in een lineout. Donderdag, in de derde en laatste ontmoeting, vond Schoop zichzelf terug in de starting line-up, maar kon hij in 3 AB’s niet imponeren, al hielpen de Phillies hem defensief nog wel een handje. Het maakt dat de infielder nu al sinds 27 mei droog staat wat hits betreft. Hij speelde in de periode daarna zeven wedstrijden (en 15 at-bats).

Detroit gaf de titelhouder in de National League goed partij in de laatste twee wedstrijden, maar de Phillies trokken wel telkens aan het langste eind. Gevolg hiervan was dat de Tigers deze 6-game road trip afsloten zonder ook maar één wedstrijd te winnen.

Cover photo: Todd Kirkland

1...157158159...803Pagina 158 van 803

SportAmerika.nl bestaat al sinds 1 december 2010. Vanaf dat moment is deze site dé Nederlandstalige plek voor Amerikaanse sporten.

©SportAmerika 2021 | Developed by CSSdsign

Laatste nieuws

MeNU