Home Blog Pagina 157

NHL Entry Draft 2023 preview: 4 – 6

0

Aankomende nacht staat in de Bridgestone Arena in Nashville de 2023 NHL Entry Draft op het punt van beginnen. Niemand in de ijshockeywereld twijfelt aan het feit dat Connor Bedard als first overall het shirt van Chicago Blackhawks krijgt omgehangen. Het generationele talent wordt veelvuldig vergeleken met en in de categorie ‘Wayne Gretzky‘, ‘Mario Lemieux‘, ‘Connor McDavid‘ geplaatst. Toch kijken we bij SportAmerika graag verder dan onze neus lang is. Met wellicht de diepste Draft sinds de legendarische versie uit 2003, zullen flink wat franchises handenwrijvend vooruitkijken. Vandaag de laatste horde voor we de top drie met je doornemen. Met onder meer Matvei Michkov en de ‘Fresh Prince of Bel Air’ geen misselijk rijtje.

6 | MATVEI MICHKOV

2022 – 2023 TEAM: HK Sochi (KHL)
GEBOORTEPLAATS: Perm, Rusland
GEBOORTEDATUM: 09 december 2004
LENGTE/GEWICHT: 178cm / 67kg
SCHIET: Links
POSITIE: RW
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Een jaar geleden raakte men niet uitgepraat over het nieuwe Russische fenomeen, dat op reeds zestienjarige leeftijd zijn debuut maakte in de KHL. De hype werd dusdanig opgevoerd, dat de media hem zelfs op de bagagedrager van Connor Bedard plakten. Zijn naam? Matvei Michkov. Met nog één nacht slapen tot de Draft, is de potentiële first overall zelfs buiten de top vijf van de Draft beland. Hier liggen echter verschillende redenen aan ten grondslag.

Wellicht de belangrijkste reden van allemaal is het feit dat Michkov in 2021 een vijfjarig contract met SKA St. Petersburg tekende, wat hem tot minimaal het seizoen 2025 – 2026 in de KHL houdt. In datzelfde jaar maakte de forward de druiven voor menig franchise dubbel zuur, door met zestien punten in zeven wedstrijden het WK U18 aan gort te schieten. ‘MM’ voegde zich daarmee in een behoorlijk rijtje namen: Shane Wright, Connor Bedard, Mason McTavish, Fabian Lysell en Logan Stankoven. Inderdaad, vrijwel allemaal top vijf picks in de Draft(s) daaropvolgend. Zijn dominantie etaleerde hij eveneens in de KHL, maar in de Hlinka Gretzky Cup sloot hij het toernooi met dertien punten in vijf wedstrijden als leider af.

Dan is er nog het onverwachte overlijden van zijn vader een maand geleden. Om op zo’n jonge leeftijd met een gebeurtenis van die omvang te dealen, zal je mentaal ijzersterk in je schoenen moeten staan. Niet al te vreemd dat de Rus door menig franchise voor een diner werd uitgenodigd de voorbije dagen.

Wat Michkov zou goed maakt, is (logischerwijs) zijn aanvallende spel. In vrijwel iedere categorie tikt hij in de prognoses zelfs Mario Lemieux (!) aan. Zijn schot én release zijn van een ongekend niveau, laat de benen van blue-liners met zijn stickhandling wankelen als Bambi en heeft ook nog eens een waanzinnige visie en spelmakende kwaliteiten. De Rus blinkt niet persé uit in geweldige topsnelheid, maar heeft één van de kortste draaicirkels in de Draft.

Aan de puck straalt Michkov rust en gezonde agressie uit. Op de forecheck is hij daarentegen ook meer dan aanwezig, maar “vergeet” de winger wel eens zijn defensieve taken op te volgen. Bovendien kan een zelf opgezette aanval nogal stranden in schoonheid, daar de winger het idee heeft bij SKA Michkov te spelen.

UP NEXT

Ja. Matvei Michkov kunnen we qua talent met recht in het rijtje Alex Ovechkin, Ilya Kovalchuk, Kirill Kaprizov scharen. Geen twijfel mogelijk. Toch hebben we bij SportAmerika het gevoel dat diverse franchises — zéker in de Draft van dit jaar — voor zekerheid kiezen en het langdurige contract van Michkov in de KHL als een enorm blok aan het been zullen zien. Met daarbij opgeteld ook nog eens zijn (hoe spijtig ook) afkomst én recente privéproblemen, maken hem bij SportAmerika de nummer zes.

Om het feest compleet te maken, zou de Rus als zesde overall bij Arizona Coyotes belanden. Als er één franchise is die het risico met Michkov zou kunnen en durven nemen, zijn het de woestijnbewoners wel. In Tempe borrelt de relocation nog altijd in de wandelgangen en lijkt nu ook Gary Bettman het licht gezien te hebben. Laten we vooral voor Matvei Michkov hopen, dat hij zijn enorme talent jarenlang in de NHL mag laten zien.


5 | ZACH BENSON

2022 – 2023 TEAM: Winnipeg Ice (WHL)
GEBOORTEPLAATS: Langley, Canada
GEBOORTEDATUM: 12 mei 2005
LENGTE/GEWICHT: 178cm / 72kg
SCHIET: Links
POSITIE: Centre / LW
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Dat de 2023 Entry Draft uitpuilt van het talent, hebben we de afgelopen weken al veelvuldig kenbaar gemaakt. Zonder de aanwezigheid van Connor Bedard en Adam Fantilli zouden er prospects “met gemak” de first overall pick hebben kunnen opeisen. Eén van de prospects waar dan een case voor gebouwd had kunnen worden is Zach Benson. De laatste weken zakt de Canadees iets in de rankings, maar rond de jaarwisseling stond hij samen met Matvei Michkov op een solide derde plaats.

Zach Benson werd op 12 mei 2005 geboren in Langley, British Columbia. Onder de rook van Vancouver viel zijn talent voor ijshockey vroeg in de smaak bij de Yale Hockey Academy. Bij aanvang van het seizoen 2018 – 2019 voegde de multi-inzetbare forward zich bij de U15. Ondanks dat hij tegen twee jaar oudere (en fysiek sterkere) opponenten moest boksen, noteerde hij in zijn freshman year negentien punten in 28 duels. Direct het sein om Benson tot “A” te bombarderen, wat de ploeg uit de CSSHL geen windeieren legde. Tot aan de COVID-pandemie begin maart, stonden er reeds 86 (dertig goals, 56 assists) punten op het scorebord.

UNDER THE RADAR, MAAR O ZO GOED

In de 2020 WHL Bantam Draft pikte Winnipeg Ice de Canadees in de eerste ronde op. Ook in de Western Hockey League ging het gaspedaal volledig naar beneden. Met bijna een punt per wedstrijd gemiddeld sloot hij het verkorte 2020 – 2021 af, om het seizoen daarop met 63 punten in 58 wedstrijden nog een schepje bovenop te doen.

2022 – 2023 is de definitieve bevestiging van zijn upside en bovendien het beste argument om een first overall case te moeten bouwen voor de centre / winger. Achter Connor Bedard (143 punten) is het de prospect met de meeste punten in de gehele WHL. Chase Wheatcroft (Dallas Stars) staat er tussenin, maar met zijn 21 jaar reeds een “gevestigde” naam.

Zach Benson is — hands down — de meest ondergewaardeerde prospect in de komende Draft. Met longen als een paard is de forward een gevreesde opponent op de forecheck en is hij ook in de eigen zone niet te stoppen. Met een onwijs hoog ijshockey IQ en fenomenale passing — slagingspercentage van 96% (!) — is hij één van de meest intelligente spelers van de ‘Class of 2023’. Gecombineerd met een goede beweeglijkheid, acceleratie en snelheid één van de meest complete spelers van 2023. Als hij op termijn zijn schot kan bijschaven, is hij potentieel gezien ook een elite winger in wording.

UP NEXT

Zach Benson is een speler die qua spel heel erg in het straatje Mitch Marner geparkeerd kan worden. Net als de bevriende collegae uit Noord-Amerika scharen we Zach Benson in de top vijf van de Draft. Zijn geringe fysiek kan echter roet in de Draftplannen van menig franchise gooien.

In de rangen van SportAmerika zou Zach Benson als vijfde overall bij Montreal Canadiens belanden. Hoe goed de forward ook is en gaat worden, ligt het niet in de lijn der verwachting dat de Habs wederom een kleine forward (hallo Nick Suzuki en Cole Caufield) aan het arsenaal gaan toevoegen. Desalniettemin zou GM Kent Hughes met het draften van Benson een enorme spekkoper zijn.


4 | WILL SMITH

2022 – 2023 TEAM: USA U18 (USNTDP)
GEBOORTEPLAATS: Lexington, Verenigde Staten
GEBOORTEDATUM: 17 maart 2005
LENGTE/GEWICHT: 184cm / 78kg
SCHIET: Rechts
POSITIE: Centre
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

‘Now, this is a story all about how my life got flipped-turned upside down. And I’d like to take a minute just sit right there. I’ll tell you how I became the prince of a town called Bel-Air’. Het zal voor USNTDP U18 centre Will Smith zo langzamerhand een nachtmerrie zijn als er in zijn aanwezigheid wederom de intro van de TV-serie ‘Fresh Prince of Bel Air’ wordt ingestart. De Amerikaan geniet dezelfde naam als de beroemde acteur, maar staat allesbehalve om zijn acteertalenten als vierde overall in onze prognose.

Will Smith is één van de hoofdthema’s in de aankomende Entry Draft. Als first-liner van het U18 USNTDP gaat het Amerikaanse opleidingsinstituut na de geweldige editie van 2022 wederom een “klas vol” top prospects afleveren. Samen met maatjes Ryan Leonard en Gabriel Perreault schoot Smith het voorbije seizoen alles aan gort in de NTDP (127 punten in 60 wedstrijden). In de USHL namens het Juniors team liep de Amerikaan twee-op-één (!) Perreault (132 punten) en Smith (127 punten) schreven bovendien historie door de nieuwe nummer één en twee in het puntenklassement van het opleidingsprogramma te worden. Om het in perspectief te plaatsen: Hiermee passeerde Smith onder andere Auston Matthews, Jack Hughes, Cole Caufield en Matthew Tkachuk.. Goedemiddag.

DE AMERIKAANSE OOGAPPEL VAN 2023

De achttienjarige Smith is als centre de ideale two-way player. In de aanvallende zone is hij ontzettend dynamisch en heeft volgens vele ploeggenoten ogen in zijn rug zitten. Een bovengemiddelde beweeglijkheid en snelheid stelt hem in aanvallend opzicht (maar ook zeker in de neutrale en defensieve zone) in staat om met een simpele beweging de gehele blue-line open te gooien. Wat het spel van de centre vooral bijzonder maakt is zijn vermogen om zonder puck tegenstanders het bos in te sturen. Met zijn hoofd, ogen, schouders en schaatsen zegt hij “A”, maar doet hij “B”. One-of-a-kind.

Een rol als spelmaker past hem nog het beste. De media vergelijken de centre veelvuldig met Anaheim Ducks oogappel Trevor Zegras. Smith heeft de puck figuurlijk aan een touwtje en kan als geen ander het tempo van de wedstrijd bepalen. Als de situatie het nodig acht bewaart hij de kalmte en stelt hij zijn teamgenoten in staat om te herpositioneren. Gesteund door een ruim voldoende schot is hij bovendien een puntenmachine in wording.

UP NEXT

Smith is top vijf materiaal. Op een steenworp afstand van Columbus schrijft de media hem zelfs richting die derde stek (Columbus Blue Jackets) in de Draft. Bij SportAmerika krijgt hij de vierde plaats toebedeeld, wat tot een polonaise in huize Hans Mulder zal opleveren.

Mocht de Amerikaan ook daadwerkelijk als vierde overall opgepikt worden, belandt Smith bij San José Sharks. Nieuwbakken GM Mike Grier heeft zijn eerste maanden feilloos doorstaan in het zuiden van de VS. Na het vertrek van Timo Meier en aanstaand vertrek van Erik Karlsson naar bestemming onbekend, snakken de fans naar vers bloed. Bovendien zijn er slechtere duo’s dan Logan Couture – Tomas Hertl te bedenken als leermeester.

Coverfoto: Flyersinsider.com

NHL Entry Draft 2023 preview: 7 – 9

0

Over drie dagen staat in de Bridgestone Arena in Nashville de 2023 NHL Entry Draft op het punt van beginnen. Niemand in de ijshockeywereld twijfelt aan het feit dat Connor Bedard als first overall het shirt van Chicago Blackhawks krijgt omgehangen. Het generationele talent wordt veelvuldig vergeleken met en in de categorie ‘Wayne Gretzky‘, ‘Mario Lemieux‘, ‘Connor McDavid‘ geplaatst. Toch kijken we bij SportAmerika graag verder dan onze neus lang is. Met wellicht de diepste Draft sinds de legendarische versie uit 2003, zullen flink wat franchises handenwrijvend vooruitkijken. Vandaag kruipen we de top tien binnen, met daarbij een flinke scheut USNTDP saus.

9 | DAVID REINBACHER

2022 – 2023 TEAM: EHC Kloten (Swiss National League)
GEBOORTEPLAATS: Hohenems, Oostenrijk
GEBOORTEDATUM: 25 oktober 2004
LENGTE/GEWICHT: 189cm / 85kg
SCHIET: Rechts
POSITIE: Defense
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

David Reinbacher is de hoogste gerankte blue-liner in de prognose van SportAmerika. De achttienjarige Oostenrijker zag op 25 oktober 2004 het levenslicht in Hohenems, Oostenrijk. In het uiterste westen van het land bleek Reinbacher al snel te goed voor de academies van de plaatselijke clubs Rheintal en Bülach (ironisch beide gevestigd in Zwitserland) en maakte in 2018 de overstap naar de U15 van EHC Kloten.

Mede door de uitbraak van COVID-19, waren de “pandemiejaren” beperkt en kwam de blue-liner in ieder seizoen slechts dertig maal in actie. Reinbacher debuteerde halverwege het seizoen 2021 – 2022 in de hoofdmacht van EHC Kloten en haalde na een inhaalslag uiteindelijk de play-offs van de SNL. Met Reinbacher op de first-line won EHC Kloten niet alleen het reguliere seizoen, maar waren ze bovendien met afstand de beste ploeg in de play-offs. Op het hoogste niveau acteerde de talentvolle Oostenrijker in 46 optredens en haalde daarin 22 punten (drie goals, negentien assists). Het leverde hem bovendien tickets op voor het WJC U20 en het “grote mannen” WK van vorige maand.

Reinbacher heeft de aandacht van de scouts naast zijn fysieke gestalte vooral te danken aan zijn ijshockey IQ en uitmuntende inzicht. De Oostenrijker is altijd in staat de vrije man te vinden en de puck uit de ‘zone’ te spelen. Voor het eigen doel is de blue-liner niet te kloppen en beheerst hij het verdrijven van tegenstanders naar de zijkanten tot in de puntjes. Met een lange reach en goede poke check kan hij bovendien goed met zijn stick overweg.

Toch is Reinbacher niet de meest dynamische van het stel. Vooral in aanvallend opzicht kiest hij vaak voor de simpele, doch beste optie in de aanvallende zone. Zijn passing is daarentegen bovengemiddeld, met name op de powerplay. In de 5 v 4 situatie noteerde de Oostenrijker de meeste punten van het seizoen. Zijn snelheid en acceleratie zijn okayish, maar worden door zijn gevoel voor positionering goed gemaakt. Het stelt hem in staat om onder een forecheck vandaan te komen en een tegenaanval op te zetten.

UP NEXT

Reinbacher beschikt over alles wat een franchise in een blue-liner zoekt. Met zijn achttien lentes is zijn fysiek al NHL-prove en zit er nog meer in het vat. Als hij zijn snelheid en acceleratie nog kan verbeteren, hebben we een potentiële first-line kandidaat te pakken.

In Detroit zullen ze Reinbacher als negende overall in ieder geval met open armen ontvangen. De roodhemden hebben een prima Farm System en bovendien beschikken ze zo’n beetje over de beste leermeester (Nicklas Lidstrom) op het gebied van defense. En nog veel belangrijker: Wat te denken van een tandem Moritz Seider – David Reinbacher… 


8 | GABE PERREAULT

2022 – 2023 TEAM: USNTDP Juniors (USHL)
GEBOORTEPLAATS: Sherbrooke, Canada
GEBOORTEDATUM: 07 mei 2005
LENGTE/GEWICHT: 180cm / 75kg
SCHIET: Links
POSITIE: RW
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar (commitment aan Boston College) 

Je vindt ze bijna ieder jaar wel terug in de Entry Draft. Kinderen van voormalig NHL spelers. Gabe Perreault is er daar zo eentje van. De achttienjarige winger werd op 7 mei 2005 geboren als zoon van Yanic Perreault, die door de doorgewinterde kenner vooral aan zijn tijd bij Los Angeles Kings herinnerd wordt. De voormalig centre maakte samen met Wayne Gretzky midden jaren ‘90 de dienst uit in het zuiden van de VS en speelde achtereenvolgens nog voor Toronto Maple Leafs, Montreal Canadiens, Nashville Predators, Phoenix Coyotes en Chicago Blackhawks. In Chicago bleef de Canadees “plakken” en is sinds het seizoen 2013 – 2014 werkzaam als Development Coach in Windy City.

Het onmiskenbare talent van Gabe bleef niet lang onopgemerkt in Illinios. Bij aanvang van het seizoen 2018 – 2019 sloot de winger — in eerste instantie overigens als blue-liner — aan bij de jeugdacademie van Chicago Mission U13. Na drie seizoenen Chicago kon Perrault (in het bezit van zowel een Canadees als Amerikaans paspoort) de overstap maken naar het prestigieuze USNTDP. In het shirt van de nationale driekleur ging zijn ontwikkeling door het dak. Op de tweede lijn met Rutger McGroarty (Winnipeg Jets) en Cutter Gauthier (Philadelphia Flyers) én beide first-rounders in 2022, noteerde de pure winger in veertig wedstrijden 27 punten (tien goals, zeventien assists).

En met pure winger, bedoelen we ook echt pure winger. Perreault heeft een aanvallende mindset met een sublieme stickhandling. Zijn aanvallende vermogen stellen hem in staat om zowel als spelmaker, als afmaker te fungeren. Met een neusje voor het lezen van het spel en snelle beslissingen maken creëerde hij de meeste (!) high danger chances van het USNTDP Juniors roster. En met (all going well) veertien (!) spelers in de eerste ronde gedraft, kun je dit onder de noemer high end prospect scharen. Bovendien is hij speler nummer één op het powerplay formulier.

Ondanks dat hij kleiner en jonger is dan zijn medespelers, staat Perreault bekend om zijn sportiviteit. In zijn gehele USNTDP carrière was zijn maximaal aantal penalty minutes twaalf minuten. Toch behoeft zijn defensieve arbeidsethos nog de nodige aandacht. Over het algemeen is de winger op de turnover als laatste terug in zijn eigen zone en creëert hij met regelmaat een ondertalsituatie.

UP NEXT

Perreault heeft voor het seizoen 2023 – 2024 reeds zijn commitment aan Boston College gegeven. Bij de Eagles zal hij herenigd worden met zijn voormalig lijnmaatje Cutter Gauthier, die in de vorige Draft dezelfde weg bewandelde. In de NCAA kan Perreault in alle rust aan zijn verbeterpunten werken. Het prestigieuze College team staat bekend om zijn uitstekende faciliteiten en herbergt bovendien een aantal hedendaagse NHL toppers in zijn geschiedenisboeken (o.a. Johnny Gaudreau en Chris Kreider).

Als nummer acht in de Draft zou de winger aankomende donderdag het shirt van Washington Capitals aan mogen trekken. Een potentiële leermeester behoeft verder weinig uitleg: Alex Ovechkin.


7 | RYAN LEONARD

2022 – 2023 TEAM: USNTDP Juniors (USHL)
GEBOORTEPLAATS: Amherst, Verenigde Staten
GEBOORTEDATUM: 21 januari 2005
LENGTE/GEWICHT: 180cm / 82kg
SCHIET: Rechts
POSITIE: C
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar (commitment aan Boston College) 

Het verhaal van Ryan Leonard is in veel facetten gelijk aan die van nummer acht Gabe Perreault. De centre zag op 21 januari 2005 het levenslicht in Amherst, Massaschusetts. Op zo’n 150 kilometer ten westen van Boston viel het talent van Leonard vrij snel in de smaak van het Pope Francis Preparation Team. In een team dat te vergelijken is met een regionale selectie, klopte in het najaar van 2020 het USNTDP op de deur. Na een terughoudende reactie van beide ouders, koos de jonge centre uiteindelijk toch voor een avontuur bij het paradepaardje van de Verenigde Staten.

In de U17 (2021 – 2022) trof hij onder meer mede first-rounders Gabe Perreault, Will Smith, Gracyn Sawchyn en Oliver Moore aan. De progressie werd snel zichtbaar en in zijn debuutjaar speelde hij eveneens in de U18 en de Juniors. Zijn veelzijdigheid kenmerken hem, want in het opleidingsprogramma maakte hij kilometers als Left Winger, Centre en Right Winger. Het voorbije seizoen noteerde de Amerikaan gemiddeld bijna 1.5 PPG. Verdeeld over de U18 (94 punten) en Juniors (twintig punten) profileert Leonard zich tot één van de top prospects in de aankomende Entry Draft.

‘EL MAESTRO DE TWO-WAY’

Leonard is een alleskunner. Met zijn snelheid en beweeglijkheid zit het wel snor, zowel met als zonder puck genereert hij één van de hoogste snelheden gemeten tijdens de voorbije NHL Draft Combine. Gecombineerd met een ijzersterk schot — vooral zijn one-timer is finger lickin’ good — reeg hij in het USNTDP de doelpunten aaneen. De Amerikaan moet het overigens niet hebben van zijn accurate vuurpijlen. Als de centre iets meer tijd krijgt dan normaal, missen zijn schoten net dat beetje richting.

Als creatieveling hebben we met Leonard een “cliché” centre te pakken. Met zijn passing en hoge mate van inzicht is het de droom van iedere head coach. Leonard heeft in menig interview aangegeven zich heel erg in het KISS (Keep It Simple, St*pid) te herkennen en kiest daarom vaak voor de veiligste weg. Des te indrukwekkender zijn zijn passes als hij wél dat risico neemt.

Defensief staat de Amerikaan eveneens zijn mannetje. Ondanks zijn “gebrekkige” lengte van 1.80 meter, is hij sterk in de duels en heeft hij bovendien een uitstekende core stability. Qua positionering hoeven de geleerden de top prospect eveneens weinig bij te brengen. Leonard is niet de meest dynamische van het pak, maar kan als geen ander met een simpele move de gaten in de eigen zone dichten.

UP NEXT

Net als onze pick nummer acht Gabe Perreault heeft ook Ryan Leonard zijn commitment aan Boston College uitgesproken. Als homegrown zat dit logischerwijs in het vat en geeft de Amerikaan de kans om zijn spel in de NCAA bij te schaven. Verbaas je er echter niet over dat met de stormachtige ontwikkeling van Leonard hij zomaar voor zijn 21e verjaardag een gevestigde naam in de NHL is.

Mocht bovenstaande “prognose” uitkomen, hijst de Amerikaan zich aanstaande donderdag in het shirt van Philadelphia Flyers. Met nieuwbakken GM Daniel Briere aan het roer en legio moves de voorbije dagen en weken, lijkt het een ideale franchise (lees: rebuild/retool) voor Leonard om zich in alle rust tot een volwaardige top-six forward te ontwikkelen.

Coverfoto: Rena Laverty / USA Hockey’s NTDP

NHL Entry Draft 2023 preview: 10 – 12

0

Over vier dagen staat in de Bridgestone Arena in Nashville de 2023 NHL Entry Draft op het punt van beginnen. Niemand in de ijshockeywereld twijfelt aan het feit dat Connor Bedard als first overall het shirt van Chicago Blackhawks krijgt omgehangen. Het generationele talent wordt veelvuldig vergeleken met en in de categorie ‘Wayne Gretzky‘, ‘Mario Lemieux‘, ‘Connor McDavid‘ geplaatst. Toch kijken we bij SportAmerika graag verder dan onze neus lang is. Met wellicht de diepste Draft sinds de legendarische versie uit 2003, zullen flink wat franchises handenwrijvend vooruitkijken. Vandaag gaan we vrolijk verder met een nieuwe Slowaakse ‘Almighty God’ centraal. De prospects op plaats tien tot en met twaalf.

12 | QUINTIN MUSTY

2022 – 2023 TEAM: Sudbury Wolves (OHL)
GEBOORTEPLAATS: Hamburg (NY), Verenigde Staten
GEBOORTEDATUM: 06 juli 2005
LENGTE/GEWICHT: 188cm / 86kg
SCHIET: Links
POSITIE: Left Winger
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Quintin Musty is een parel. De Amerikaan werd op 6 juli 2005 letterlijk onder de rook van het KeyBank Center in Buffalo geboren. In de buitenwijk Hamburg (Buffalo) kreeg ook Musty het ijshockey (hoe cliché ook) met de paplepel ingegoten. Zijn vader was een verdienstelijk speler in College, maar moest vanwege een slepende knieblessure al vroegtijdig een punt achter zijn carrière zetten.

Het talent van de winger werd vrij snel door de scouts van Buffalo Sabres opgemerkt. In het seizoen 2018 – 2019 sloot de net dertien geworden Musty zich aan in Triple A U13. Na twee seizoenen Buffalo Sabres Jr., trok de Amerikaan richting North Jersey Avalanche. In de U16 speelde hij door een ernstige schouderblessure slechts vier duels, maar weerhield Sudbury Wolves er echter niet van de Amerikaan als first overall in de 2021 OHL Draft te kiezen.

De keuze legde de ploeg uit de OHL geen windeieren. Vanaf dag één — en inmiddels hersteld van zijn blessure — was de winger vertrokken en reeg hij de punten aaneen. Verspreid over zijn twee seizoenen (‘21-’22 en ‘22-’23) noteerde Musty gemiddeld 1.44 punten, waarvan maar liefst 78% (!) in 5 v 5. In de teamrankings duldde hij alleen David Goyette (Seattle Kraken) voor zich

Offensief is de left winger een monster op schaatsen. Door zijn fysiek, maar ook zeker zijn spel trekt men veelvuldig de vergelijking met Pavel Buchnevich. Als winger heeft hij een bovengemiddelde creativiteit en heeft hij vooral met ploeggenoot Goyette bij Sudbury Wolves bewezen een puntenmachine in wording te zijn. Niet alleen creëert de forward ruimte voor zichzelf, maar trekt hij zonder puck beslissende gaten voor zijn ploeggenoten. Gecombineerd met een hoge topsnelheid en power noemt men hem gekscherend ‘MGV’. Iets wat hem op de forecheck eveneens een angstaanjagende tegenstander maakt.

Toch heeft men lichte twijfels bij zijn stickhandling. Zijn inzicht en creativiteit kan de winger niet altijd overbrengen op zijn stick, wat puck verlies tot gevolg heeft. Heeft hij dit eenmaal onder de knie, dan is Musty een potentiële kandidaat om minimaal zeventig punten per seizoen te noteren.

UP NEXT

Quintin Musty wordt zonder twijfel een first-rounder. De rapporten van onze Noord-Amerikaanse collega’s lopen uiteen van potentieel top tien, tot mid tweede ronde. Bij SportAmerika zijn we overtuigd van de kwaliteiten van de Amerikaan en scharen we hem op een twaalfde overall positie. Wanneer hij zijn stickhandling (sterk) kan verbeteren, hebben we hier zelfs een franchise kapstok te pakken.

Binnen de prognose van SportAmerika, belandt de winger in Arizona. De Coyotes vergaarden de twaalfde overall pick in de Jakob Chycrun trade van afgelopen maart. Het is voor een speler van het potentiële kaliber Quintin Musty te hopen, dat men snel een nieuw en verbeterd onderkomen voor de Coyotes zal vinden.


11 | DMITRI SIMASHEV

2022 – 2023 TEAM: Loko Yaroslavl (MHL)
GEBOORTEPLAATS: Kostroma, Rusland
GEBOORTEDATUM: 04 februari 2005
LENGTE/GEWICHT: 194cm / 91kg
SCHIET: Links
POSITIE: Defense
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Dmitri Simashev is samen met David Reinbacher — later in onze preview-reeks centraal — wellicht de beste blue-liner van de ‘Class of 2023’. De Russische verdediger zag op 4 februari 2005 in Kostroma het levenslicht. Waar veel van zijn leeftijdsgenoten kozen voor voetbal, bond Simashev de schaatsen onder.

Nadat hij in thuisstad Kostroma een aantal jaren de pannen van het dak speelde, was het een kwestie van tijd voordat Lokomotiv Yaroslavl op de stoep zou staan. In het seizoen 2020 – 2021 verhuisde de vijftienjarige blue-liner 100 kilometer naar het westen en begon zijn carrière in de U16. Door zijn lengte en fysiek wierp Simashev zich vrijwel direct op als leider en kreeg vanaf minuut één de “C” op de borst geplakt.

Op reeds zestienjarige leeftijd debuteerde Samishev aan het begin van het seizoen 2022 – 2023 in de KHL. In achttien optredens voor de hoofdmacht noteerde de blue-liner weliswaar geen enkel punt, maar de scouts waren het er unaniem over eens: We hebben hier — naast Matvei Michkov — een nieuwe ijshockeyster gevonden.

Natuurlijk gaat alle aandacht uit naar Matvei Michkov, maar Simashev doet qua upside misschien zelfs nauwelijks onder aan de forward. Met zijn lengte en fysieke kracht is hij een nachtmerrie voor iedere forward en is behoorlijk lenig voor iemand met zijn lichaamsbouw. Simashev is geen blue-liner die à la Cale Makar de punten aan elkaar rijgt, maar heeft desondanks wel het vermogen en inzicht om ook aanvallend zijn meerwaarde te hebben.

In de eigen zone is de Rus een meester in het naar de zijkanten drijven van de tegenstander. Met een bovengemiddelde reach en dito pokecheck heeft Loko Yaroslavl — mét Simashev op het ijs — het minste aantal aanvallen door ‘de zone’ tegen gekregen. Samen met een uitmuntende controle over de puck en goede positionering maken hem een complete blue-liner.

UP NEXT

Dmitri Simashev is typisch een prospect, die door een gebrek aan punten “makkelijk” vergeten kan worden. Toch zijn we bij SportAmerika ervan overtuigd dat de Rus als elfde overall gekozen gaat worden. Er kleeft echter een behoorlijke last aan zijn persoon: Land van afkomst. Menig scout geeft niet de credits aan de Russische prospects die het meer dan verdienen.

Als elfde overall zou Samishev in onze Mock Draft bij Vancouver Canucks belanden. De Canadese franchise lijkt af te stevenen op een rebuild/retool en heeft niet bepaald een Farm System wat uitpuilt van het (high-end) talent. Een toekomstige core tandem Quinn Hughes – Dmitri Samishev zal echter als muziek in de oren klinken van GM Patrik Allvin.


10 | DALIBOR DVORSKY

2022 – 2023 TEAM: AIK (HockeyAllsvenskan)
GEBOORTEPLAATS: Zvolen, Slowakije
GEBOORTEDATUM: 15 juni 2005
LENGTE/GEWICHT: 185cm / 91kg
SCHIET: Links
POSITIE: Centre / RW
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Het was weer een Draft zoals we die in het verleden zo vaak voorbij zagen komen. Na twee jaar van pandemie en lockdowns, was het good old Gary Bettman die onder een striemend fluitconcert het podium van de Entry Draft betrad. Na een ode aan de eerder dat jaar overleden Guy LaFleur en Mike Bossy, kroop de spanning naar een hoogtepunt toen Canadiens head coach Martin St. Louis op het podium de aanwezige prospects lovende woorden toesprak.

De emoties in Montreal kwamen tot een hoogtepunt, toen Habs GM Kent Hughes Juraj Slafkovsky tot first overall pick uitriep. Het was geen fluitconcert, het was geen juichexplosie, het was een allesomvattende uitbarsting van emoties. 22 jaar na Marian Gaborik — third overall in 2000 — vestigde Juraj met zijn uitverkiezing een nieuw Slowaaks record in de Draft. Naar schatting vier (!) van de vijf miljoen Slowaakse inwoners zagen in het holst van de nacht een aantal minuten later het sprookje door Simon Nemec compleet gemaakt worden. Een officiële one-two voor Slowakije. De ‘cirkel van de remontada’ een krappe vijf jaar na dato volledig rond.

Dalibor Dvorsky gaat wederom voor een Slowaaks feestje zorgen. De achttienjarige centre debuteerde in februari 2021 al in de Slowaakse Extraliga en poetste direct een 24 jaar oud record uit de boeken. Met zijn vijftien (!) jaar, zeven maanden en achttien dagen werd de top prospect de jongste doelpuntenmaker ooit in de Slowaakse eredivisie. Zijn stormachtige ontwikkeling beleeft Dvorsky echter in Zweden, waar hij sinds 2018 zich gevestigd heeft. Bij AIK in de Hockey Allsvenskan kwam hij dit seizoen tot reeds 38 optredens (zes goals, acht assists) in de hoofdmacht.

‘DALIBOR DAVINCI’

Dvorsky is een uiterst creatieve forward met een waanzinnig schot in de armen. Zowel zijn wrister, als zijn slapshot hebben power én richting. Bovendien kan hij met zijn snelle schietbeweging blue-liners en goalies het bos in sturen. Ondanks dat het niet zijn prime positie is, beschikt de Slowaak over een flink arsenaal aan schoten. Zijn uitmuntende passing is (hands down) wellicht de beste in de aankomende Draft. De centre schroomt high danger passes niet en zet met regelmaat ploeggenoten vrij in de één op één. Het maakt hem dan ook naam nummer één op de powerplay en vervult daarin de “Elias Pettersson” rol, die zich in Vancouver tot een soortgelijke speler heeft ontwikkeld. In de Slowaakse pers komt vaak de term ‘Dalibor Davinci’ voorbij.

Defensief staat de Slowaak ook meer dan zijn mannetje. Maar weinig spelers van zijn leeftijd laten een dusdanige commitment en ijshockey inzicht zien. Het ontbreekt hem niet aan kracht en ook in de duels delft hij allesbehalve het onderspit. Menig head coach zou de handjes dicht knijpen met de defensieve arbeid die de centre verricht.

Is er dan helemaal geen “min”punt te ontdekken? Jawel. Zijn beweeglijkheid, met name acceleratie en topsnelheid, behoeven nog aandacht. Als hij hier specifiek op gaat trainen, ontwikkelt Dvorsky zich tot een elite speler in de NHL.

UP NEXT

Dalibor Dvorsky is een no-brainer voor wat betreft eerste ronde. Tijdens het voorbije World Junior Championship vestigde hij definitief zijn naam als toekomstig ster in de NHL. Het is onder aan de streep een speler, waar je je ploeg omheen wilt bouwen.

Die franchise zou op nummer tien St. Louis Blues moeten gaan worden. De ploeg uit de Central Division heeft met het vertrek van onder meer Vladimir Tarasenko en Ryan O’Reilly min of meer een streep gezet onder contender aspiraties. Samen met onder meer de vorig jaar gedrafte Jimmy Snuggerud en Zachary Bolduc in 2021 een mooi trio om als franchise weer naar een Stanley Cup contendership toe te werken. 

Coverfoto: The Liberty Line

Dutch Watch: Albies in een speeltuin, waardeloze week Profar

0

Wat later dan gebruikelijk, maar hier is alsnog de terugblik op de verrichtingen van onze landgenoten in de MLB. Waar het voor Jurickson Profar en Josh Palacios een week was om snel te vergeten, daar hoopt Ozzie Albies op veel meer van dit soort weken. In deze Dutch Watch lees je hoe ’t hen en de overige internationals is vergaan.


OZZIE ALBIES (2B, Atlanta Braves)

285 AB, 76 H, 36 R, 17 HR, 53 RBI, .267 BA, .318 OBP, .498 SLG, .818 OPS

Het gaat lekker met Ozzie Albies en de Atlanta Braves. In juni zijn ze bijna niet te verslaan en van de beoogde concurrenten uit Philadelphia en New York hebben ze nauwelijks nog iets te duchten. Alleen de Marlins weten in de NL East nog enigszins in het spoor van de Braves te blijven. Vorig weekend kreeg de koploper bezoek van de Colorado Rockies. En dat werd een serie die beide teams zich nog lang zullen heugen. Na dat drieluik vertrokken de Braves naar Philadelphia, waar zij begonnen aan hun road trip.

SPEELTUIN

Albies en consorten waanden zich vorige week in een speeltuin. De Braves scoorden in hun vier wedstrijden tegen Colorado niet minder dan 40 (!) runs. Een record is dat niet, maar een deja vu mogelijk wel. Tien jaar geleden lukte het de Braves namelijk ook al eens tegen de Rockies. In al dit slaggeweld liet ook Ozzie Albies zich niet onbetuigd. Aan het begin van de serie wees zijn slaggemiddelde .257 aan, maar met .269 stapte hij in het vliegtuig naar Philly. De oorzaak hiervan was zijn 8-for-18 in de vier duels.

Ht was Ozzie Albies die met een 3-run double in de tweede inning van de eerste wedstrijd het beslissende gat sloeg. De infielder was 3-for-4 in dat met 8-3 gewonnen duel en helaas voor de Rockies nog lang niet klaar. Vrijdag, in de tweede ontmoeting, bleef Albies 0-for-4 maar werd ruimschoots gecompenseerd door zijn teamgenoten. Met 8-1 ging ook deze wedstrijd naar Atlanta.

De Braves wonnen zaterdag met 10-2 en deden dat mede dankzij de zestiende homerun van Albies. Zijn klap in de tweede inning, z’n eerste van uiteindelijk 2 hits in 5 at-bats, betekende op dat moment al de 6-0. De meest productieve dag moest toen nog komen. Colorado nam zondag brutaal een 5-0 voorsprong, maar ook dat bleek voor deze Braves geen probleem. Met twee honken bezet en een 4-5 achterstand in de vierde inning zette Albies zijn team op het juiste spoor met een 3-run homerun. In de achtste inning voegde hij er nog een RBI-single aan toe om de eindstand op 14-6 te bepalen.

NOG EEN SWEEP

Met 17 homers en 52 RBIs begon Albies aan ’t drieluik in Philadelphia. Op zijn positie had op dat moment (dinsdag) alleen Marcus Semien meer runs binnengeslagen (54). In Philadelphia mocht Albies al snel een volgende RBI bijschrijven. Zijn Braves versloegen de divisierivaal in de eerste wedstrijd met 4-2 waarbij de tweedehonkman in de zevende inning de derde run over de thuisplaat sloeg.

Vanwege de regen werd een serie van drie een serie van twee wedstrijden. Na een verregende woensdag maakten de werpers donderdag de dienst uit. Een hit was zeldzaam en een run al helemaal, maar in de tiende inning sloegen de bezoekers keihard toe. Atlanta verliet Philly met een 5-1 overwinning en één van die zeldzame hits in de negen reguliere innings kwam van de knuppel van Albies. Hij kwam door met zijn veertiende double van 2023.


XANDER BOGAERTS (SS, San Diego Padres)

258 AB, 66 H, 37 R, 7 HR, 243 RBI, .256 BA, .342 OBP, .395 SLG, .726 OPS

Voor de San Diego Padres was het een even belangrijke als uitdagende week. Vorige week boekten ze tijdens hun homestand goede resultaten tegen de Cleveland Guardians door twee van de drie wedstrijden te winnen en die lijn hoopten ze door te trekken tegen ’t beste team in de majors. De Tampa Bay Rays dulden helemaal niemand in hun buurt, maar hadden ’t nodige te stellen met deze Padres. Na die serie trokken de Friars naar San Francisco voor vier belangrijke wedstrijden tegen de red hot Giants.

GOED TEGEN BESTE TEAM IN BASEBALL

Zijn twaalfde tweehonkslag van deze jaargang bracht Xander Bogaerts vorige week vrijdag zijn 24e RBI. Die run – gescoord door Fernando Tatis Jr. – was er één voor de statistieken, want de Rays hadden het duel al in een houdgreep: 6-2. In het tweede treffen nam starter Blake Snell de Padres aan de hand. Hij stond slechts 2 hits toe in 6 IP en zag zijn slagploeg 2 runs scoren in de vijfde inning. Bogaerts was weliswaar 0-for-3 met een walk, maar de 2-0 overwinning op deze sterke tegenstander vergoedde veel.

De kortestop was 1-for-3 met een walk in de series finale, maar zijn teamgenoten lieten hem twee keer achter op de honken. De Rays wisten dat niet af te straffen, want met 5-4 ging deze wedstrijd opnieuw naar de Padres. Zij boekte de tiende zege in deze maand en evenaarden daarmee al het aantal van de gehele maand mei. Nu was het zaak om ook in San Francisco voor wat winstpartijen te zorgen, want anders dreigt ook dat team al heel voorzichtig aan de horizon te verdwijnen in de NL West.

GIANTS TEAM IN VORM

De Padres troffen hun divisierivaal wel op een heel beroerd moment. San Francisco had al zeven wedstrijden op rij gewonnen toen ze de Padres verwelkomden en tijdens die winning streak was er onder meer een sweep van de Dodgers. Hoewel de wedstrijden close waren, verging het de Padres al niet veel beter. Met 0-for-4 en een walk begon Xander Bogaerts maandag aan deze serie van vier. Extra zuur werd het voor de kortestop dat het duel in extra innings naar de Giants ging.

Een hit in 5 AB’s was ervoor Bogaerts in de tweede ontmoeting. Weer ging het voor de Padres mis in de late innings, want bij een 3-3 stand in de negende en de honken vol gaf de doorgaans betrouwbare Josh Hader vier wijd weg. De closer leidde daarmee de 3-4 nederlaag in. Met Bogaerts 0-for-4 hadden de Giants aan één productieve inning (4 runs in de vijfde) genoeg om hun tiende overwinning op rij te boeken. San Diego werd met 4-2 verslagen en kon donderdag ternauwernood een sweep voorkomen. Zonder Bogaerts legden de Friars hun rivaal in de series finale met 10-0 op het rooster.


KENLEY JANSEN (RHP, Boston Red Sox)

24.2 IP, 15 SV, 2.92 ERA, 21 H, 12 BB, 29 K, 9 R, 8 ER, 1.286 WHIP

In een paar dagen tijd twee keer de stammenstrijd tussen de Red Sox en Yankees. Er gaan geluiden in de VS dat sommigen dat wat te vaak en te snel vinden, maar diep van binnen zullen ze er in Boston prima mee kunnen leven. Zij wonnen immers in het weekend van 9 juni al de serie in New York. Een week later kwamen de Bronx Bombers voor hun revanche naar Fenway Park, maar dat pakte toch wat anders uit voor de bezoekers. De Red Sox hebben, ondanks hun laatste plaats in de divisie, de smaak aardig te pakken en dat mochten ze in Minnesota daarna nog maar eens bewijzen.

Zo spannend en close de wedstrijden vorige week in Yankee Stadium waren, zo groot was het verschil vorige week vrijdag in de eerste wedstrijd. De Red Sox deelden met 15-5 een enorme klap uit aan de aartsrivaal, die eigenlijk het gehele weekend nadreunde. Slechts één keer kwam Kenley Jansen in actie en dat was tevens ook de enige keer dat het verschil klein genoeg was voor een save-situatie. Het tweede duel (en de eerste van een noodzakelijke doubleheader) ging met 6-2 naar Boston, dat zondag in deel twee een 4-1 voorsprong verdedigde in de negende.

Zeven pitches had Jansen maar nodig om Billy McKinney en Oswaldo Cabrera weg te zetten. Jose Trevino raakte hem voor een single en kon na een wild pitch opschuiven naar het tweede honk. Verder dan dit speldenprikje kwamen de Yankees niet, want de talentvolle Anthony Volpe werd de derde nul middels de 28e K voor Jansen van dit seizoen. Zo won Boston binnen een week vijf van de zes wedstrijden tegen NY en gebeurde dit in Beantown zelfs met een sweep.  

SPEEDY KENLEY

Met vier gewonnen wedstrijden op rij begonnen de Red Sox aan de klus in Minnesota. Ondanks een losing record bezetten de Twins de koppositie in de AL Central, maar de BoSox maakten aanvankelijk korte metten met die club. Met twee ruime overwinningen tilden Jansen en de zijnen de winning streak naar zes wedstrijden, maar pas in de derde maakte de closer voor het eerst zijn opwachting. Kans op zijn zestiende save maakte Jansen niet, maar hij moest er wel voor zorgen dat Minnesota bij een 4-4 tussenstand in de negende inning niet tot scoren kwam.

Waarschijnlijk neemt het schrijven van deze alinea meer tijd in beslag dan de tijd die Jansen nodig had voor zijn drie nullen. Slechts 9 pitches duurde zijn werkdag en 6 daarvan had Jansen nodig om van Max Kepler de eerste out te maken. Royce Lewis en Willi Castro liepen daarna snel in het mes, maar laatstgenoemde kon een inning later alsnog lachen. Hij begon voor de Twins op het tweede honk in de tiende inning en scoorde, met Kaleb Ort op de heuvel voor Boston, uiteindelijk de winnende run.


JOSH PALACIOS (OF, Pittsburgh Pirates)

63 AB, 16 H, 4 R, 1 HR, 8 RBI, .254 BA, .299 OBP, .397 SLG, .695 OPS

Eind mei, begin juni dachten de Pittsburgh Pirates de parachute gevonden te hebben om de vrije val te stoppen. Met juli in zicht kunnen we concluderen dat de val nog bepaald niet gebroken is. Waren de Buccos in april nog de verrassende koploper in de NL Central, nu twee maanden later bivakkeren ze op de derde stek. Wat natuurlijk ook te maken heeft met de indrukwekkende opmars van de Cincinnati Reds. Na de sweep tegen de Cubs hoopten Josh Palacios en de Pirates deze week op meer succes in Milwaukee. En later opnieuw tegen de Cubs, maar dit keer thuis.

De drie eerste AB’s van Josh Palacios vorige week vrijdag waren geen succes. Met na die in de zevende inning, met alle honken bezet, was een pijnlijke voor de outfielder. Pittsburgh keek op dat moment tegen een 2-5 achterstand aan, die nog wel werd teruggebracht tot 4-5. Palacios wilde zich in de negende inning revancheren en zette met zijn derde double de Brewers onder druk. Door twee walks kregen de Buccos opnieuw alle honken in handen, maar de trekker werd niet overgehaald. Voor de vierde keer op rij werd verloren en helaas voor Palacios en de zijnen bleef het niet bij die ene nederlaag.

Vanuit de dug-out zag Palacios zijn team zaterdag met 0-5 verliezen. Door die nederlaag viel Pittsburgh voor het eerst sinds 3 april buiten de top 2 in de divisie. De series finale ging zondag met 2-5 verloren, waardoor de losing streak de zes wedstrijden bereikte. Palacios speelde de eerste zeven innings en was 0-for-2 in zijn at-bats.

HET HOUDT MAAR NIET OP

Was de gifbeker voor de Pirates inmiddels leeg? Maandag gaven de Chicago Cubs het antwoord. Josh Palacios kwam pas in de zevende inning binnen de lijnen, maar ook voor hem viel er weinig eer te behalen. Met 0-8 verloor Pittsburgh ook voor de zevende keer op rij. En dinsdag zelfs voor de achtste keer. Palacios vond zichzelf terug in de starting line-up en net als de rest van de ploeg wist hij ook geen run of RBI te forceren. Voor de tweede dag op rij scoorden de Buccos niet: 0-4.

Woensdag was er een overwinning nodig om de negende nederlaag (en de derde sweep) op rij te voorkomen. Weer speelde Palacios de gehele wedstrijd en met een RBI-double naar het rechtsveld zette hij zijn club zowaar op voorsprong in de tweede inning. Zijn achtste RBI van deze jaargang was mooi voor de international, maar bij lange na niet genoeg voor Pittsburgh. Door de 3-8 nederlaag zakken de Pirates steeds verder weg in de NL Central. Na de Reds en Brewers zijn nu ook de Cubs hen voorbij.


JURICKSON PROFAR (OF, Colorado Rockies)

264 AB, 62 H, 32 R, 5 HR, 26 RBI, .235 BA, .311 OBP, .371 SLG, .682 OPS

Na de opleving in mei valt ’t bij de Colorado Rockies deze maand weer als een kaartenhuis in elkaar. Ze doen wel mee in de NL West, maar door de erbarmelijke resultaten toch ook weer niet. In de National League overleggen alleen de Washington Nationals een nog slechter record dat de werkgever van Jurickson Profar en Hensley Meulens. En dan wachtte hen deze week ook nog eens ontmoetingen met de Atlanta Braves en de plots red hot Cincinnati Reds.

Hoe het de Rockies verliep in Atlanta vertelden we al toen we Ozzie Albies behandelden. Zelden zal een team zich zo kansloos hebben gevoeld als dit Colorado tegen de veel te sterke Braves. Ook Jurickson Profar wist zich niet aan de malaise te onttrekken. In de tweede van vier wedstrijden tekende hij nog wel voor zijn zeventiende double van ’t jaar én de enige run namens de Rockies. Het bleef bij die ene hit, want Profar moest ’t in Atlanta doen met een 1-for-15. Zijn slaggemiddelde ging van .247 naar .236, maar de schade aan het ego van de Rockies, die zelf tot slechts 12 runs kwamen tegenover de 40 van Atlanta, was waarschijnlijk veel groter.

WEINIG VERBETERING

Colorado ging deze week van de regen in de drup. Ze verlieten Atlanta voor Cincinnati. Oftewel de ene ploeg in vorm voor dat andere team in topvorm. De Reds hebben een aardig blik aan talenten opengetrokken en daar maakten de Rockies deze week kennis mee. Zo kansloos als tegen de Braves waren ze niet, maar ook deze serie werd in een sweep verloren. Voor hen liep de losing streak daarmee op naar acht wedstrijden.

Jurickson Profar deed ’t aan slag ietsje beter, maar hij zag wel zijn slaggemiddelde nog verder onderuit gaan. De outfielder noteerde een single in de negende inning van de met 5-4 verloren eerste wedstrijd. Hetzelfde deed hij dinsdag in de tweede ontmoeting en dit keer kregen de Rockies hem ook over de thuisplaat. Met een RBI-double sloeg Nolan Jones zijn ploeggenoot binnen, maar baten deed ’t niet. Colorado verloor met 6-8 en moest de wedstrijd van woensdag met 3-5 aan de Reds laten. Profar kreeg in dat duel rust.


JONATHAN SCHOOP (INF, Detroit Tigers)

111 AB, 22 H, 12 R, 0 HR, 3 RBI, .198 BA, .276 OBP, .252 SLG, .529 OPS

In een divisie waarin geen enkel team een winning record lijkt te willen hebben, draaien de Detroit Tigers nog aardig mee. Nu het seizoen bijna halverwege is, maakt de club van Jonathan Schoop zelfs nog kans op de eerste plaats in die AL Central. Dat komt niet zozeer door de eigen prestaties, maar vooral aan het gebrek daaraan bij de overige teams. Met series tegen de Minnesota Twins en Kansas City Royals konden de Tigers deze week zelfs uitstekende zaken doen. En voor Schoop was ’t een weerzien met oude bekenden.

Jonathan Schoop speelde in 2019 één seizoen voor de Minnesota Twins. In 121 wedstrijden dat jaar kwam de tweedehonkman tot 23 homeruns. Een aardig aantal, maar toch deden zes regulars in Minnesota het dat jaar nog (veel) beter. Met een 101-61 record wonnen de Twins de AL Central dat jaar om vervolgens in de ALDS gesweept te worden door de Yankees. Het waren de laatste optredens van Schoop in het postseason. Hij trok daarna naar Detroit, waar hij heel, heel ver van de play-offs verwijderd bleef.

WEINIG SPEELTIJD

Met drie overwinningen in vier wedstrijden was het voor de Tigers een uitstekend bezoek aan de Twin Cities. Schoop had zich er mogelijk wat meer van voorgesteld, want zijn bijdrage bleef beperkt tot één wedstrijd. Hij zag alleen actie in de tweede ontmoeting, maar droeg daarin wel bij aan de 7-1 overwinning. Zijn RBI-single in de derde inning liet Matt Vierling de gelijkmakende 1-1 scoren en vanaf dat moment waren de Tigers vertrokken. Schoop zelf scoorde in die inning na een homerun van Javier Baez. Hij bleef 1-for-4 in het duel en z’n RBI was zijn derde van dit seizoen.

De Tigers openden de serie tegen Kansas City afgelopen maandag met een 6-4 overwinning en voor Jonathan Schoop was een belangrijke rol weggelegd. In de zevende inning tekende de derdehonkman voor zijn zesde double van het jaar en teamgenoot Jake Rogers hielp hem over de thuisplaat. Detroit begon met een 1-4 achterstand aan die inning, maar wist de wedstrijd dankzij een 3-run homerun van Kerry Carpenter helemaal te kantelen.

Die mooie overwinning kreeg dinsdag geen vervolg. Jonathan Schoop startte opnieuw, maar door zijn 0-for-3 door het slaggemiddelde van de infielder weer een stukje over de .200. Hij was overigens niet de enige Tiger zonder hit, want Detroit wist in totaal slechts 2 hits te produceren. Runs scoorden ze niet, dus had Kansas City er aan één genoeg. Met 9-4 ging de series finale weer naar de thuisspelende Tigers, maar Jonathan Schoop kwam niet uit de dug-out.

Cover photo: Mark J. Terrill /AP Photo

NHL Entry Draft 2023 preview: 13 – 15

0

Over vijf dagen staat in de Bridgestone Arena in Nashville de 2023 NHL Entry Draft op het punt van beginnen. Niemand in de ijshockeywereld twijfelt aan het feit dat Connor Bedard als first overall het shirt van Chicago Blackhawks krijgt omgehangen. Het generationele talent wordt veelvuldig vergeleken met en in de categorie ‘Wayne Gretzky‘, ‘Mario Lemieux‘, ‘Connor McDavid‘ geplaatst. Toch kijken we bij SportAmerika graag verder dan onze neus lang is. Met wellicht de diepste Draft sinds de legendarische versie uit 2003, zullen flink wat franchises handenwrijvend vooruitkijken. Vandaag openen we het bal met “onze” nummers vijftien tot en met dertien.

#15 | AXEL SANDIN PELLIKKA

2022 – 2023 TEAM: Skelleftea AIK J20 (J20 Nationell)
GEBOORTEPLAATS: Gällivare, Zweden
GEBOORTEDATUM: 11 maart 2005
LENGTE/GEWICHT: 180cm / 82kg
SCHIET: Rechts
POSITIE: Defense
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Axel Sandin Pellikka is dit jaar één van de meest getalenteerde blue-liners in de Draft. De zeventienjarige Zweed werd vooral tijdens de Hlinka Gretzky Cup in Red Deer definitief een first-rounder. De blue-liner gloreert in aanvallende impulsen en heeft van alle defensieve prospects de meeste minuten in de aanvallende zone achter zijn naam staan.

In de J20 van Skelleftea AIK noteerde ASP in totaal 36 punten in 31 wedstrijden en maakte bovendien veelvuldig zijn opwachting in de hoofdmacht. In 22 optredens in de SHL kwam de blue-liner tot slechts twee goals en drie assists, maar werd hij vooral geprezen door zijn moeiteloze aanpassing aan de intensiteit bij de “big boys”.

Vooral zijn beweeglijkheid en snelheid op de schaatsen compenseren grotendeels zijn “gebrek” aan kracht en body. Dat is ook direct hetgeen bij de scouts het enigste vraagteken in de rapporten is. Hij doet in duelkracht niet onder voor de tegenstander, maar moet het vooral hebben van het ontwijken van de duels en slim ijshockey. Iets wat de Zweed tot in de puntjes beheerst.

Op de powerplay is Pellikka bij Skelleftea én de Zweedse nationale ploeg de absolute leider. Gelijkenissen met mister powerplay John Klingberg worden veelvuldig gemaakt en bovendien beschikt ASP over een waanzinning inzicht en ijshockey IQ. Het vermogen om zichzelf met een paar kleine bewegingen dusdanig veel ruimte te bezorgen om zijn ploeggenoten in schietstelling te brengen, worden door de scouts met een 10(!) beoordeeld. Gesteund door magnifieke passing wordt hij in eigen land de “prospect opvolger” van Rasmus Dahlin genoemd.

UP NEXT

Axel Sandin Pellikka heft de potentie om een blue-liner op de eerste linie te worden in de NHL. Mede zijn aanvallende en powerplay kwaliteiten maken hem een interessante pick voor teams die naarstig op zoek zijn naar toekomstige defensieve core.

Binnen onze Draft prognose zal de Zweed als vijftiende overall in Nashville belanden. Met Roman Josi en Tyson Barrie hebben de Predators niet alleen twee ervaren krachten die ASP aan de hand kunnen nemen, maar ook nog eens twee spelers die qua speelwijze een voorbeeld zijn voor de Zweed.
Bovendien heeft GM Barry Trotz met onder meer Yaroslav Askarov (G), Joakim Kemell (RW), Fedor Svechkov (C) en Zachary L’Heureux (LW) een toekomstige core, maar ontbreekt die blue-liner nog. Zie daar, Axel Sandin Pellikka.


14 | CALUM RITCHIE

2022 – 2023 TEAM: Oshawa Generals (OHL)
GEBOORTEPLAATS: Brampton, Canada
GEBOORTEDATUM: 21 januari 2005
LENGTE/GEWICHT: 188cm / 85kg
SCHIET: Rechts
POSITIE: Centre
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

De prospect scouts beginnen vaak twee jaar voor de daadwerkelijke Entry Draft met het bekijken, verzamelen en verwerken van spelers en de daarbij horende data. Calum Ritchie is typisch een prospect die bij de allerbesten in de Draft hoort, maar als veertiende overall een absolute steal gaat zijn.

De achttienjarige Canadees werd op 21 januari 2005 geboren in Brampton, Ontario. IJshockey was binnen de familie Ritchie allesbehalve een vreemde eend in de bijt. Zowel vader als oom Ritchie waren een behoorlijk lange tijd actief in de American Hockey League. De lange centre speelt heden ten dage in de Ontario Hockey League bij Oshawa Generals en beschikt met een “A” op de borst bovendien ook over leiderschapskwaliteiten. Naast de positie van centre kan Ritchie ook prima uit de voeten op de vleugels (zowel links, als rechts).

Als creatieve spelmaker is Ritchie ontzettend puckvast en beschikt hij over één van de beste inzichten in de ‘Class of 2023’. Ondanks het feit dat hij over een kiezelhard schot beschikt, kiest hij over het algemeen voor het in stelling brengen van ploeggenoten. Toch is dit de grote valkuil voor de jonge Canadees. Regelmatig kiest de centre voor de “veilige” keuze en vergeet hij zijn “A” game op het ijs te leggen. In de OHL kwam Ritchie tot “slechts” 59 punten (24 goals, 35 assists). Een punt per wedstrijd tekent menigeen voor, maar met wat er bij de Canadees nog in het vat zit is het een mager aantal.

Toch compenseert de centre zijn gebrek aan daadkracht vooral defensief. Op de penalty kill is hij het afgelopen seizoen een onmisbare schakel geweest bij de Generals. In combinatie met zijn lengte, kracht en snelheid maakt het van Calum Ritchie een uimuntende two-way player.

UP NEXT

Calum Ritchie is een zekerheidje in de eerste ronde, alleen is de belangrijkste vraag waar hij exact ingeschaald zal worden. Bij SportAmerika zijn we ervan overtuigd dat de Canadees minimaal in de top vijftien gedraft wordt. Hij bezit tenslotte alles wat een franchise in een centre zoekt: snelheid, lengte, kracht, overzicht en bovenal ontzettend veel upside.

Als veertiende overall belandt Ritchie in Steel City. Met Sidney Crosby en Evgeni Malkin als leermeesters een walhalla om als “broekie” je eerste stappen in de NHL te zetten. Onderschat bovendien ook de nieuwe President of Hockey Operations Kyle Dubas niet, die ontzettend veel werk verzet om de prospects zichzelf zo goed mogelijk te laten ontwikkelen.


13 | GRACYN SAWCHYN

2022 – 2023 TEAM: Seattle Thunderbirds (WHL)
GEBOORTEPLAATS: Grand Prairie, Canada
GEBOORTEDATUM: 19 januari 2005
LENGTE/GEWICHT: 180cm / 75kg
SCHIET: Rechts
POSITIE: Centre
DRAFT ELIGIBILITY: Eerste jaar

Gracyn Sawchyn werd op 19 januari 2005 geboren in Grand Prairie, Alberta. Net als Calum Ritchie is binnen de familie Sawchyn ijshockey een rode draad in het leven. Nadat zijn ouders vanuit het noorden van Canada verhuisden naar Minneapolis, vestigde Sawchyn zich in de U14 van Shattuck St. Mary’s School.

Na twee uitstekende jaren — samen met onder meer eveneens potentieel first-rounder William Whitelaw — trok het spel van Sawchyn de aandacht van het gerenommeerde USNTDP. Na een aantal maanden rijpen in de U17, werd hij samen met onder meer top prospect Will Smith overgeheveld naar de Juniors.

Met onder meer Logan Cooley, Isaac Howard, Rutger McGroarty, Cutter Gauthier, Lane Hutson en Frank Nazar op het roster beschouwen de kenners dit nog altijd als één van de beste USNTDP rosters ooit. Met 22 punten in 35 optredens stond de jonge Sawchyn hier ook meer dan zijn mannetje.

VAN ALLE MARKTEN THUIS

Als een centre fungeert de jonge Canadees als een verbindingsschakel tussen blue-line en forwards. Hij staat in tegenstelling tot bijvoorbeeld Axel Sandin Pellikka en Conor Ritchie minder diep. Zijn sterkte ligt dan ook in zijn creativiteit maar bovenal zijn stickhandling. Het vermogen om uit de kleinste ruimtes te kunnen “ontsnappen” stelt hem veelvuldig in staat om — zijn eveneens puike passing — te etaleren. In zijn Junior jaar bij het USNTDP, was Sawchyn in de tandem met Frank Nazar — Chicago Blackhawks — niet te stoppen.

Grootste “zwakte” bij de Canadees is zijn matige beweeglijkheid, vooral voor iemand met zijn lengte. Op het gebied van acceleratie is hij bovengemiddeld, maar de echte topsnelheid ontbreekt.. Zijn stickhandling compenseert echter dit verbeterpunt met verve.

Bij puckbezit van de tegenstander, komen de uitzonderlijke kwaliteiten van Sawchyn pas echt boven drijven. Zijn positionering stelt hem in staat, om zo min mogelijk “vuile meters” te hoeven maken, wat hem de speler met de meeste ATOI maakt. Wanneer de puck herovert wordt, schroomt hij een liniepass niet en creëerde hij afgelopen seizoen bijna de meeste high danger chances in de League.

UP NEXT

Sawchyn is een pitbull op het ijs. Eentje die nooit opgeeft en zich — ondanks een gebrek aan body — in duels smijt. Samen met zijn vermogen als two-way player en creativiteit, maakt hem een toekomstig top six forward.

Binnen onze prognose komt Sawchyn als dertiende overall bij Buffalo Sabres terecht. De ploeg uit de staat New York heeft één van de beste Farm Systems uit de NHL en kan een high end centre altijd goed gebruiken. Met de (hopelijk) gloriejaren in Buffalo in het vooruitzicht, allesbehalve een straf om je eerste stappen in de NHL te mogen gaan zetten.

Coverfoto: NHL.com

2023 NBA Draft: San Antonio kiest Wembanyama

0

Victor Wembanyama is afgelopen nacht door de San Antonio Spurs als eerste gekozen in de NBA Draft. Het mocht geen verrassing zijn dat de Spurs voor de negentienjarige Fransman kozen. De 2 meter 24 lange Wembanyama werd zelfs al bestempeld tot “het grootste talent uit de geschiedenis van de teamsport”. De keuze voor Wembanyama was al ruim een jaar publiek geheim en het was enkel wachten tot Draft Night, maar de rest van de keuzes waren allerminst voorspelbaar. Hieronder een overzicht van de gehele eerste ronde van de 2023 NBA Draft.

1. SAN ANTONIO SPURS: VICTOR WEMBANYAMA | PF/C

Het feit dat Wemby als eerste gekozen zou worden afgelopen nacht, was al ruime tijd bekend. Sinds de video’s in 2020 dat de toenmalig zestienjarige Wembanyama het opnam tegen drievoudig Defensive Player of the Year Rudy Gobert, was het slechts een kwestie van tijd tot hij in de NBA zou komen. Drie jaar later, met een kampioenschap, MVP en DPOY-trofee op zak in de Franse LNB Pro A, maakt het megatalent de stap naar de NBA. De San Antonio Spurs waren de gelukkige in de NBA Lottery door de eerste pick te krijgen, waarmee ook direct de nieuwe bestemming voor Wembanyama bekend werd.

2. CHARLOTTE HORNETS: BRANDON MILLER | F

Nadat Wembanyama was gekozen, begon de spanning voor de draft pas echt. Na maanden vol speculatie voor de tweede pick, met name tussen Scoot Henderson en Brandon Miller. Uiteindelijk kozen de Hornets voor laatstgenoemde, een forward van de universiteit van Alabama. Met Miller krijgt LaMelo Ball als point guard van de Hornets een perfecte ontvanger voor zijn passes, zowel op de perimeter als rond de ring.

3. PORTLAND TRAIL BLAZERS: SCOOT HENDERSON | G

Met de eerste twee picks achter de rug, bleek ook de derde pick een uitgemaakte zaak. Scoot Henderson, afkomstig van de G-League Ignite, werd gekozen door de Portland Trail Blazers. Henderson geeft de Blazers een enorme atletische boost. Zijn schot is nog één van zijn verbeterpunten, maar met een enorme motor en onbegrensde wil om te winnen, is hij een perfecte partner-in-crime voor Damian Lillard, of misschien wel als nieuwe leider van de Blazers, mocht Lillard alsnog vertrekken.

4. HOUSTON ROCKETS: AMEN THOMPSON | G

Ook de Houston Rockets kozen voor één van de meest getalenteerde point guards van de draft class met Amen Thompson. Thompson is een ware atleet op het basketbalveld en zal voor de Rockets een direct een belangrijke rol in kunnen vullen. Met kersverse head coach Ime Udoka en het ontbreken van een echte point guard in een jonge, talentvolle selectie, zijn er heel veel mogelijkheden voor Amen Thompson bij de Rockets.

5. DETROIT PISTONS: AUSAR THOMPSON | G

Nadat Amen Thompson met de vierde pick werd gekozen, werd zijn tweelingbroer Ausar Thompson met de volgende pick gekozen door de Detroit Pistons. Vooral de defensieve potentie van Thompson zal de Pistons enthousiast gemaakt hebben. Met Cade Cunningham en Jaden Ivey als beoogd backcourt, passen de defensieve kwaliteiten van de Thompson perfect in de selectie van nieuwe head coach Monty Williams.

6. ORLANDO MAGIC: ANTHONY BLACK | PG

De keuze van de Orlando Magic voor Anthony Black werd niet door alle fans even enthousiast onthaald in Barclays Center. Desondanks hebben de Magic misschien wel de beste playmaker van de draft class gekozen. Black is een uitstekende spelverdeler die defensief ook regelmatig wist uit te blinken, maar nog wel zal moeten werken aan zijn schot. Dat laatste is iets dat geldt voor meerdere spelers van Orlando, waardoor het interessant wordt om te zien hoe Black zich kan ontwikkelen bij de Magic.

7. WASHINGTON WIZARDS (VIA IND): BILAL COULIBALY | F

De zevende pick was oorspronkelijk in handen van de Indiana Pacers, die daarmee verrassend Bilal Coulibaly kozen. Echter werd daarna snel duidelijk dat de ploeggenoot van Wembanyama bij Metropolitans 92 getrade zou worden naar de Washington Wizards, voor de achtste pick en twee toekomstige tweede ronde picks. Washington was al enorm actief de afgelopen dagen met de trades rondom Bradley Beal, Chris Paul en Jordan Poole en slaat nu opnieuw toe. Hoe Coulibaly zal passen in het spel en de selectie van de Wizards valt dus nog te bezien, maar Washington krijgt in ieder geval een jonge forward die vooral defensief weet uit te blinken.

8. INDIANA PACERS (VIA WAS): JARACE WALKER | F

De Indiana Pacers kozen daarna met hun vers verkregen achtste pick voor Jarace Walker. Daarmee werd Walker is de eerste top 10 pick van de universiteit van Houston sinds Hakeem Olajuwon in 1984. De forward past perfect in de ploeg van de Indiana Pacers, vanwege zijn fysieke kracht en defensieve kwaliteiten. Deze complementeren de aanvallende impulsen van Tyrese Haliburton, Buddy Hield en Bennedict Mathurin perfect, waardoor Walker een welkome versterking zal kunnen zijn voor Indiana.

9. UTAH JAZZ: TAYLOR HENDRICKS | F

Ook Taylor Hendricks schreef geschiedenis door gekozen te worden. Nooit eerder werd een speler van UCF gekozen in de eerste ronde van de draft. Hendricks is een ware 3-and-D specialist, die ook uit weet te blinken in de transition game. Utah was vorig jaar het elfde team qua pace, dus de speelstijl van Taylor Hendricks zal zeker passend zijn bij het beoogde spel van Utah Jazz en head coach Will Hardy.

10. OKLAHOMA CITY THUNDER (VIA DAL): CASON WALLACE | G

Vlak voor de tiende pick werd bekend dat deze pick niet bij de Dallas Mavericks zou blijven, maar naar Oklahoma City zou gaan, samen met Davis Bertans. In ruil ontvingen de Mavericks de twaalfde keuze van de draft én maakten ze extra ruimte vrij in hun salarishuishouding met een trade exception van 17 miljoen dollar.

De keuze van Oklahoma kwam uiteindelijk uit op Cason Wallace. Wallace is mogelijk de beste perimeter verdediger van deze draft class, iets wat perfect past naast één van de beste point guard uit de NBA, Shai Gilgeous-Alexander.

VERVOLG LOTTERY PICKS

11. Orlando Magic: Jett Howard | G
12. Dallas Mavericks (via OKC): Dereck Lively II | C
13. Toronto Raptors: Gradey Dick | G
14. New Orleans Pelicans: Jordan Hawkins | G

Nadat de Orlando Magic met hun eerste keuze kozen voor Anthony Black, werd Jett Howard gekozen met de tweede lottery pick. Howard beschikt over een sterk schot, iets dat Orlando goed gebruiken. De Dallas Mavericks kozen uiteindelijk center Dereck Lively II, mogelijk de positie waar het ze het meest aan ontbrak het afgelopen seizoen. Lively is de dertigste lottery selectie die uitkwam voor Duke sinds 1985, het meeste van alle scholen.

Na lang wachten kozen de Toronto Raptors uiteindelijk voor Gradey Dick. De scherpschutter van Kansas droeg misschien wel de meest opvallende outfit van iedereen in de Draft Room, maar het rode glitterpak sloot uiteindelijk perfect aan bij de pet van de Toronto Raptors. De lottery werd afgesloten met de keuze voor Jordan Hawkins door de New Orleans Pelicans. Hawkins is één van de betere schutters in deze draft class, iets dat de Pelicans goed kunnen gebruiken met het huidige roster.

PICKS 15 T/M 22

15. Atlanta Hawks: Kobe Bufkin | G
16. Utah Jazz: Keyonte George | G
17. Los Angeles Lakers: Jalen Hood-Schifino | G
18. Miami Heat: Jaime Jaquez Jr. | F
19. Golden State Warriors: Brandin Podziemski | G
20. Houston Rockets: Cam Whitmore | F
21. Brooklyn Nets: Noah Clowney | PF/C
22. Brooklyn Nets: Dariq Whitehead | G

Het eerste deel na de lottery picks werd vooral gekleurd door veel guards die werden gekozen. Echter was het grootste verhaal de keuze van de Houston Rockets voor Cam Whitmore. De forward van Villanova werd in de meeste mock drafts verwacht in de top 10, maar hij zakte uiteindelijk ver. Tegenvallende workouts en interviews met teams zouden hem parten gespeeld hebben, maar voor de Houston Rockets was dat geen reden om de atletische scorer nog verder te laten zakken op het draft board.

Ook de keuze van de Miami Heat voor Jaime Jaquez Jr. maakte de tongen los. Jaquez was de eerste senior die werd gekozen, na vier jaar voor UCLA gespeeld te hebben. De 22-jarige swingman werd in meerdere voorspellingen later in de eerste ronde verwacht, maar Miami besloot hem eerder dan in de mock drafts te kiezen.

PICKS 23 T/M 30

23. Portland Trail Blazers: Kris Murray | F
24. Dallas Mavericks (via SAC): Olivier-Maxence Prosper | F
25. Detroit Pistons (via BOS en MEM): Marcus Sasser | G
26. Indiana Pacers: Ben Sheppard | F
27. Charlotte Hornets: Nick Smith Jr. | G
28. Utah Jazz: Brice Sensabaugh | F
29. Denver Nuggets (via IND): Julian Strawther | F
30. Los Angeles Clippers: Kobe Brown | F

Het laatste deel van de eerste ronde werd gekleurd door een trade tussen de Sacramento Kings en Dallas Mavericks. De Kings ruilde de 24e pick en center Richaun Holmes voor enkel de trade exception van 17 miljoen dollar die de Mavericks eerder op Draft Day verkregen. De Mavericks kozen met de pick voor de Canadees Olivier-Maxence ‘O-Max’ Prosper.

Daarna volgde direct een andere trade. De Boston Celtics ruilde de 25e pick, die officieel gezien zelfs nog in bezit is van de Memphis Grizzlies, voor de 31e pick en een toekomstige 2nd round pick van de Detroit Pistons. De Grizzlies kozen uiteindelijk guard Marcus Sasser voor de Detroit Pistons.

De eerste ronde werd afgesloten met twee opvallende picks. De Denver Nuggets kozen voor forward Julian Strawther, een junior van Gonzaga, een typische 3-and-D wing is. De Los Angeles Clippers kozen forward Kobe Brown, een senior van Missouri, die het vooral van zijn inside scoring en playmaking moet hebben. Beiden werden halverwege de tweede ronde voorspeld, maar zowel de Nuggets als Clippers kozen ervoor een gok te wagen en ze al in de eerste ronde te kiezen.

TRADES RONDOM DRAFT NIGHT

Nog voor alle spektakel losbarstte op Draft Night, zaten de teams niet stil in de NBA. Zo werd Kristaps Porzingis door de Washington Wizards getrade naar de Boston Celtics. In eerste instantie was het een trade met drie teams, waarbij ook de Los Angeles Clippers betrokken waren. Zij zouden Malcolm Brogdon krijgen van de Celtics en zelf zorgen voor assets in de richting van Washington. Echter trok Los Angeles de stekker uit de trade, na zorgen over de elleboogblessure bij Brogdon.

Paar uur later ging de trade voor Porzingis alsnog door, maar toen met de Memphis Grizzlies. Niet Malcolm Brogdon vertrok uit Boston, maar Marcus Smart. De Defensive Player of the Year van 2022 wordt door de Celtics getrade naar de Memphis Grizzlies. Ook de 25e pick uit deze draft en een 2024 1st round pick van de Golden State Warriors sturen de Celtics naar de Grizzlies. Memphis stuurt op hun beurt Tyus Jones naar de Washington Wizards, die van de Celtics ook Danilo Gallinari, Mike Muscala en de 35e pick uit deze draft kregen.

CHRIS PAUL NAAR GOLDEN STATE WARRIORS

Ook Chris Paul vond op Draft Night opnieuw een nieuw thuis. De point guard werd enkele dagen geleden betrokken in de deal rondom Bradley Beal. Nu blijkt dat hij niet in Washington zal blijven, want de Wizards hebben hem alweer in een volgende trade betrokken met de Golden State Warriors. Jordan Poole maakt de omgekeerde beweging naar Washington, samen met een top 20 beschermde 1st Round Pick in 2030.

Voor de Warriors betekent het meer financiële speelruimte na het komende seizoen, met het contract van Paul dat korter loopt dan dat van Poole. De 24-jarige Poole tekende namelijk tijdens het afgelopen seizoen een vierjarige contractverlenging ter waarde van 128 miljoen dollar, die deze zomer ingaat. De guard kende tegenvallende play-offs met gemiddeld slechts tien punten per wedstrijd, maar scoorde er in het reguliere seizoen gemiddeld ruim twintig punten per wedstrijd. Uiteindelijk werd hij dus te licht bevonden door de Warriors, maar hopen de Wizards de carrière van Poole nieuw leven in te blazen.

OVERIGE TRADE

De 31e pick die de Boston Celtics verkregen in de trade met de Detroit Pistons werd ook snel weer verhandeld met de Charlotte Hornets. In ruil voor deze keuze kregen de Celtics de 34e en 39e pick van de draft.

De Milwaukee Bucks waren ook actief op draft night. Milwaukee had oorspronkelijk alleen de allerlaatste keuze in de draft, nadat ze hun eerste ronde pick voor dit seizoen in 2021 al ruilde voor PJ Tucker met de Houston Rockets, uiteindelijk een cruciale speler in het kampioenschap van de Bucks.

Wat de Milwaukee Bucks opgeven in ruil voor de pick, is op het moment van schrijven nog onbekend.

Ook de Minnesota Timberwolves hadden net als de Milwaukee Bucks enkel een late pick in de tweede ronde. Minnesota had enkel de 53e pick in bezit, maar wist via een trade met de San Antonio Spurs ook de 33e pick te bemachtigen. In ruil ontvingen de Spurs twee toekomstige 2nd round picks.

Coverfoto: Twitter/San Antonio Spurs (@spurs)

MLB Out Of The Park: oorwassing Dodgers, 16 K’s voor Lynn

0

Bijna is Major League Baseball alweer op de helft van het seizoen. Er kan gestemd worden voor de All-Star Game die op 11 juli plaatsvind, maar wat gebeurde er in de afgelopen week? De Dodgers verloren op historische wijze en Lance Lynn kwam op gelijke hoogte met geschiedenis in Chicago. Er gebeurde dus weer genoeg.

MAJOR LEAGUE BASEBALL

MLB TREKT NAAR ALABAMA

Birmingham, Alabama was het voormalige thuis van de Birmingham Black Barons. Onder andere Willie Mays was daar actief tijdens zijn tijd in de Negro Leagues. Nu zal Major League Baseball terugkeren naar Rickwood Field, het oudste professionele honkbalstadion van Amerika. Op 20 juni 2024 zullen de San Francisco Giants en St. Louis Cardinals één speciale wedstrijd spelen ter ere van de Negro Leagues en Willie Mays. Mays is de oudste nog levende Hall of Famer en is geboren in Birmingham. Daarnaast speelde hij in 1948 nog voor de Black Barons voor hij naar de Giants vertrok. Beide teams zullen ook speciale tenues dragen die in het teken staan van de Negro Leagues.


AMERICAN LEAGUE

LYNN STEELT DE SHOW

Na zijn derde plek in de Cy Young van 2021 is het voor Lance Lynn vooral achteruit gegaan in zijn carrière. Hij is dit seizoen leider in de American League als gaat het om hits incasseren en dat is niet wat je wilt als pitcher. Toch liet hij tegen de Seattle Mariners zijn oude ik weer even herleven en gooide hij zestien keer drieslag. Daarmee zette hij een nieuw persoonlijk record neer, want zijn hoogste aantal voor deze desbetreffende wedstrijd was twaalf. Ook kwam hij gelijk met het franchise record van de White Sox. Jack Harshman gooide op 25 juli 1954 ook zestien keer een strikeout en niemand was nog aan zijn record gekomen. Nu moet hij de eer dus delen met Lynn.

In totaal sloegen de slagmensen van de Seattle Mariners 33 keer mis. Dat was het hoogste aantal van alle pitchers dit seizoen. De 36-jarige rechtshandige werper maakte niet eens de wedstrijd volledig af, want na een stootslag hit werd hij in de achtste inning van de heuvel gehaald. 114 pitches stonden op de teller en toch kreeg hij vier hits, drie earned runs en twee vrije lopen tegen. Het was pas de zeventiende keer in de geschiedenis van MLB dat een pitcher zestien keer of meer een K gooide en pas de eerste keer dit seizoen dat een pitcher meer dan veertien strikeouts heeft. Ondanks de prestatie van hun startende werper wonnen de White Sox niet van de Mariners. Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt, want de laatste pitcher die zestien K’s gooide en verloor was Cliff Lee. Hij deed het in 2011 namens de Philadelphia Phillies.


ONVERGETELIJK DEBUT TAYLOR

Een walk-off hit slaan als je eerste hit uit je MLB carrière. Het is niet voor veel mensen weggelegd, maar Samad Taylor kreeg het voor elkaar bij de Kansas City Royals. Op 17 juni mocht hij debuteren tegen de Los Angeles Angels en voor hij zijn hit sloeg bereikte hij al twee keer het honk doormiddel van een vrije loop. Chris Devenski was de aangewezen man van de Angels om ervoor te zorgen dat er niet verloren werd, maar ter vergeefs. Taylor deponeerde de bal ver genoeg in het midveld over het hoofd van Mike Trout. Die probeerde niet eens meer een play te maken en slofte alvast richting de dugout.

Zoals gebruikelijk wordt de eerste bal die een rookie tot hit omtovert bewaard en uiteindelijk aan hem gegeven. Echter was het feestje zo groot bij de Royals dat bijna iedereen vergat de bal te halen. Gelukkig dacht Bobby Witt Jr. wel aan zijn teamgenoot en trok een sprint naar de plaats waar de bal lag. Onberoerd lag de bal nog op zijn plek en met een grote glimlach op zijn gezicht maakte Witt de toch terug. Taylor werd ondertussen nog altijd van alle kanten gefeliciteerd. Het is een debuut om nooit te vergeten.


ADELL SLAAT RECORD AAN GORT

De LA Angels hebben Shohei Ohtani. En ze hebben Mike Trout. Spelers die vrijwel dagelijks in de schijnwerpers staan, maar geen van hen is gelukt wat Jo Adell deze week wel voor elkaar kreeg. Voor de mensen die de Angels niet op de voet volgen zal de naam niet bekend in de oren klinken. Dat kan kloppen, want de 24-jarige outfielder slijt zijn dagen momenteel in Triple-A. De minor leagues dus. Daar, in Smith’s Ballpark van de Salt Lake Bees, deed Adell deze week iets heel bijzonders.

In de achtste inning jankte het Angels-talent dinsdagavond de bal het stadion uit. Dat had Adell al 19 keer eerder gedaan dit seizoen, dus dat die bal niet terugkwam was niets bijzonders. Het bijzondere zat ‘m in de lengte van de klap. Jo Adell sloeg de bal maar liefst 514 ft. ver. In meters is dat een slordige 157 meter. Anderhalf voetbalveld voor degene die visueel is ingesteld. Niet eerder sinds het gebruik van Statcast, een technologie die in 2015 geïntroduceerd werd, ging een homerun zo ver als deze van Adell. Niet in de minors, maar ook niet in de majors.

Het oude record stond op naam van Nomar Mazara en dateerde van 21 juni 2019. De toenmalige outfielder van de Rangers ramde de bal destijds tegen de White Sox 505 ft. het park uit. Vorig jaar op 9 september kwam C.J. Cron net tekort om het record over te nemen. De speler van de Rockies kwam tot 504 ft. zoals Giancarlo Stanton dat in augustus 2016 al deed. Stuk voor stuk grote namen, maar uiteindelijk komen ze niet in de buurt van de voormalig first-round pick. Adell heeft in de majors nog niet kunnen imponeren, maar mogelijk dat dit hem op het juiste spoor zet.

OOK SLECHT NIEUWS VOOR HALOS

Er kwam meer nieuws uit het rode deel van LA deze week, maar dat was minder positief van aard. Infielder Gio Urshela raakte vorige week geblesseerd bij een poging het eerste honk save te bereiken. De 31-jarige Colombiaan kwam ten val en na onderzoek bleek er een breuk in zijn bekken te zitten. Met een slaggemiddelde van .299 en 24 RBIs was de voormalig Yankee bezig aan een aardig seizoen, maar bij deze cijfers lijkt het te blijven. Hoewel een operatie niet nodig is, is de kans groot dat we hem niet terugzien dit seizoen. Hij gaat dan overigens als UFA de winter in.


NATIONAL LEAGUE

HISTORISCH PAK SLAAG DODGERS

De ruim 51.000 fans die zaterdag de moeite namen naar Dodgers Stadium te komen voor de burenruzie tegen de San Francisco Giants waren getuige van een stukje geschiedenis. Helaas voor het overgrote deel van de fans stonden zij echter niet aan de goede kant daarvan. Het sterrenensemble uit LA moest het doen met 6 hits en geen daarvan bleek goed voor een run. De Giants daarentegen kwamen maar liefst 17 keer door met een hit. Zij scoorden niet minder dan 15 runs.

Voor de Giants was het de grootste zege op de Dodgers in bijna tien jaar tijd. In september 2013 legden ze de rivaal met 19-3 over de knie. Het was tevens de tweede keer dit seizoen dat LA met meer dan 10 runs verschil verloor en zelf niet tot scoren kwam. Op 21 april waren het de Cubs die hen dat pak rammel gaven. Daardoor is de nederlaag van afgelopen zaterdag de eerste keer sinds 2012 dat de Dodgers twee 10-run shutout losses leden in één seizoen. En we zijn nog niet halverwege.

Geen van deze statistieken is echter genoeg voor de geschiedenisboeken. Dat ligt ‘m namelijk in de uitslag van dit duel. De 0-15 is de grootste thuisnederlaag voor deze franchise in 125 (!) jaar. De club ging toen nog als de Brooklyn Dodgers door het leven en verloren destijds van Pittsburgh. Sinds 1958 spelen ze in Los Angeles en daar zag de aanhang hun favorieten dus nog nooit zo ruim verliezen.

LaMonte Wade Jr. en J.D. Davis waren de grote mannen bij de Giants in dit duel. Wade Jr. kwam in de vijfde inning door met een 3-run homerun en verzamelde in totaal 5 RBIs. Hetzelfde aantal stond achter de naam van Davis, die in de zesde inning uithaalde voor een grandslam. Aangezien San Francisco de eerste wedstrijd ook al had gewonnen (7-5) stelden zij de winst in deze serie van drie alvast zeker. De Giants kwamen daardoor op 38 gewonnen wedstrijden en dat is er slechts één minder dan LA.

BESTE REEKS IN BIJNA 20 JAAR

Nadat ze ook de derde wedstrijd van de Dodgers wonnen, wipten de Giants over de rivaal heen. In de serie tegen San Diego tilden ze hun winning streak naar tien wedstrijden, maar tot een sweep kwam het dit keer niet. De Padres klopten hen in de vierde en laatste wedstrijd, maar door de langste streak in 19 jaar schoven de Giants op naar de tweede plaats in de NL West. Alleen de D-backs doen het nog net iets beter.


VOTTO LEIDT REDS NAAR KOPPOSITIE

De Cincinnati Reds blijven vriend, vijand maar ook zichzelf verbazen dit seizoen. Een aanstormend talent als Elly De La Cruz maakt van de Reds een attractie, maar voor de verandering was het maandag een veteraan die de show stal. Joey Votto, 39 lentes jong, speelde zijn eerste wedstrijd na een operatie aan bovenarm en schouder vorig jaar en die rentree bleef niet onopgemerkt. Met een homerun en 3 RBIs stond Votto aan de basis van de 5-4 overwinning op de Colorado Rockies.

Zijn eerste AB leverde Votto slechts een out op, maar daarna liet de routinier zien nog altijd met de knuppel overweg te kunnen. Zijn eerste homerun vinkte hij af in de vijfde inning, maar zijn single in de zesde was veel belangrijker. Bij een 3-4 achterstand en alle honken vol resulteerde die klap in 2 runs. Deze bleken aan het einde van de rit precies genoeg voor de nipte overwinning én op dat moment de eerste plek in de NL Central. Daar hadden ze wel de hulp van de D-backs bij nodig, want Arizona won afgelopen maandag van Milwaukee.

We schrijven nu zaterdag 24 juni en de Reds hebben 12 (!) duels op rij gewonnen. Mede dankzij de cycle van Elly De La Cruz werden de Braves, die hun laatste acht wedstrijden hadden gewonnen, met 11-10 aan de zegekar gebonden. Die cycle is de eerste van een Red in ruim dertig jaar. De huidige reeks aan gewonnen wedstrijden is de langste in meer dan 65 jaar. Cincinnati staat inmiddels op 41 gewonnen wedstrijden. Een aantal dat ze vorig jaar op 1 augustus pas bereikten…


HOE VIER JE EEN OVERWINNING HET BESTE?

Vaak staan wij in de Out of the Park stil bij opmerkelijke gebeurtenissen, maar in de afgelopen week liet Lourdes Gurriel Jr.zien dat er soms ook plezier gemaakt mag worden in MLB. Terwijl de Arizona Diamondbacks waren uitgelopen naar een 8-1 voorsprong in de achtste inning besloot de 29-jarige Cubaan is terug te denken aan thuis. Aan de rand van de dugout begon hij zandkastelen te bouwen en dat leverde vooral hilariteit op bij de commentatoren.


Coverfoto: Javier Rojas

Cubs en Cardinals vechten het uit in London

0

Voor de eerste keer sinds 2019 is het weer tijd voor de London Series. Nadat deze tweede wedstrijdenreeks op Britse bodem aanvankelijk al voor 13 en 14 juni 2020 op de kalender stond, zullen komend weekend dan eindelijk de St. Louis Cardinals en Chicago Cubs naar London trekken voor een tweedaagse series. Wat kan je verwachten?

VEEL UPS EN DOWNS VOOR DE CUBS

De Chicago Cubs hadden een mager 2022. De organisatie eindigde met een record van 74 winstpartijen en 88 verliespartijen op een derde plek in de National League Central. Het team wilde niet toegeven aan een rebuild. Door het vastleggen van verschillende veteranen en een interessante trade begonnen zij het seizoen met een roster vol vraagtekens. Nu het seizoen bijna op de helft is, kan men concluderen dat er bij de organisatie niet veel veranderd is ten opzichte van 2022. Na 71 wedstrijden gespeeld te hebben, hebben de Cubbies 33 overwinningen geboekt en 38 keer verloren. Daarmee bezet het team onder leiding van manager David Ross een vierde plek in de NL Central in handen.

Grote man bij de Cubs is rechtshandige werper Marcus Stroman. Hij startte vijftien wedstrijden en is daarmee leider van alle spelers in MLB. Hij boekte acht overwinningen en gooide ook al een complete wedstrijd zonder een run tegen te krijgen. Zijn acht overwinningen maken hem lijstaanvoerder binnen de National League. Ook is Stroman leider in de NL als het gaat om ERA (2.45), WHIP (1.036) en H/9 (6.1). Hij tekende in 2023 een contract voor twee jaar en $50 miljoen bij de Cubs. Als cadeautje kocht hij voor iedere teamgenoot bij de organisatie een Nintendo Switch. Vervelen hoeven de Cubs zich dus niet tijdens hun tocht over de plas.

RAMPJAAR CARDINALS

Waar het voor de Cubs dus een seizoen is zoals ze de afgelopen jaren gewend zijn, is het bij de St. Louis Cardinals helemaal mis dit seizoen. Vorig jaar werd de divisie nog gewonnen en ook dit jaar leken de RedBirds op voorhand een goeie kans te maken om er met de titel van de National League Central vandoor te gaan. Het grote talent Jordan Walker werd opgeroepen. Hij werd de eerste speler geboren in de jaren 2000 om te spelen in de majors. Het hielp niet, want een totale implosie ontstond. Slechts vier spelers van het roster hebben een slaggemiddelde van boven de .250 en geen enkele startende werper heeft een ERA lager dan 3.50.

Sterren Paul Goldschmidt en Nolan Arenado moeten het team dragen. Met slashlines van .287/.381/.493 (Goldschmidt) en .276/.322/.493 (Arenado) lukt dat aardig. Het grote probleem voor manager Oliver Marmol is zijn pitching. Miles Mikolas is de aangewezen ace dit seizoen en met een ERA van 4.36 lukt het hem nog niet om zijn vorm van 2022 terug te vinden. Vooral de nummers drie, vier en vijf van de startende rotatie krijgen het flink te verduren. Jack Flaherty, Steven Matz en Adam Wainwright gooiden gezamenlijk 174.2 innings en kregen daarin 100 earned runs in tegen. Daarnaast heeft Matz nog altijd geen enkele overwinning geboekt en staat zijn record op nul overwinningen en zeven verliespartijen.

HET STADION

Net als de afgelopen editie is het London Stadium de plek waar alles gaat gebeuren. Het stadion van de kersverse Conference League-winnaar West Ham United wordt dan voor korte tijd omgetoverd tot een honkbaltempel. In achttien dagen geven meer dan 400 mensen het gehele stadion een metamorfose. Alle spullen die gebruikt worden, worden na afloop gestald zodat ze volgend jaar ook weer gebruikt kunnen worden. Niet alles is hetzelfde als in 2019. Meerdere tribunes worden dichterbij het veld gebouwd en in en om het stadion worden tien nieuwe bars geopend. Dit alles om een zo authentieke Amerikaanse ervaring te krijgen.

DE RIVALITEIT

Het is niet zomaar een wedstrijd, want tussen beide franchises bestaat een verhitte rivaliteit. Ook wel de Route 66 rivalry of de I-55 rivalry genoemd naar de wegen die beide steden scheiden. In het boek ‘Before They Were Cardinals‘ van Jon David Cash speculeert de schrijver dat de voorloper van de Cardinals, de St. Louis Brown Stockings, zelfs vanwege een economische strijd tussen de twee steden is opgericht in 1875. Doordat beide steden zo dicht bij elkaar liggen vormen territoriale rechten de kern van het probleem en worden veel families, vrienden en collega’s beheerst door de onderlinge vijandigheden. Het is dan ook een van de meest bittere rivaliteiten in Major League Baseball en in de Noord-Amerikaanse sport in het algemeen. Buzz Bissinger schrijft in het boek ‘Three Nights in August‘: “The Red Sox and Yankees is a tabloid-filled soap opera about money and ego and sound bites. But the Cubs and Cardinals are about geography and territorial rights.”

De afgelopen decennia leefden de animositeit onder andere op tijdens de race tussen Mark McGwire en Sammy Sosa om het homerunrecord en was er in 2019 de Wrigley Field Sweep. De RedBirds kwamen op bezoek in de thuishaven van de Cubs met de kans om de divisie te winnen. Mede door homeruns van Yadier Molina en Paul DeJong wonnen de Cardinals de derde wedstrijd van de series en één dag later zouden zij de gehele series sweepen. Het was voor het eerst sinds 1921 dat de franchise dat voor elkaar had gekregen.

SERIES TUSSENSTAND

Dit jaar speelden beide teams pas één series tegen elkaar. De Cardinals wonnen toen twee van de drie wedstrijden en strijken daarom tot nu toe nog met de eer. Wel zorgden de Cubs ervoor dat zij niet gesweept werden door de laatste wedstrijd met 10-4 te winnen. Catcher Yan Gomes (HR, BB, 2 RBI) en Trey Mancini (HR, 3 BB, 3 R) zorgden voor de runs, terwijl Justin Steele zijn zesde overwinning van het seizoen boekte door 6.0 innings te gooien. Hij kreeg daarin zeven hits, drie earned runs en drie vrije lopen tegen. Wel gooide hij drie keer een strikeout. Vervolgens zouden Michael Fulmer, Brad Boxberger en Keegan Thompson het klusje afmaken en zo was er toch nog iets van vreugde bij de Cubs.

TERUGBLIK NAAR 2019

De vorige keer dat MLB naar Engeland trok, ontpopte zich een waar scoringsfestijn. Het was toen de beurt aan de New York Yankees en de Boston Red Sox. De Bronx Bombers mochten als eerste zichzelf aan slag bewijzen en na drie opeenvolgende doubles van Luke Voit, Didi Gregorius en Edwin Encarnacion stond er al een 4-0 voorsprong op het bord. Aaron Hicks sloeg vervolgens de eerste MLB-homerun aller tijden in Europa en daarmee was de score al 6-0. Uiteindelijk zou de wedstrijd 17-13 eindigen in het voordeel van de Yankees. Koninkrijksspeler Gregorius schoot zijn closer Aroldis Chapman te hulp met een fantastische play en daarmee viel de eerste wedstrijd ten prooi aan de mannen van Aaron Boone.

Uiteindelijk zouden de Yankees de Red Sox sweepen, want ook de tweede wedstrijd werd gewonnen. Dit keer werd er iets minder gescoord en scoorden de Yankees negen runs in de zevende inning om voorbij hun eeuwige rivaal te stormen. De 12-8 die aan het einde van negen innings op het scorebord stond betekende dat de Yankees met de volle buit terug konden naar New York. In totaal scoorden beide team vijftig runs en dat maakte het de series met de meeste runs aller tijden binnen de Yankees-Red Sox-rivaliteit.

TIJD VOOR HONKBAL

De teams, het stadion, de mensen: iedereen is er klaar voor. Op 24 juni zal om 19:10 Nederlandse tijd de eerste pitch gegooid worden. In Nederland zal de wedstrijd te zien zijn bij ESPN. Adam Wainwright is tijdens die eerste wedstrijd de startende werper voor de Cardinals. Bij de Cubs is het nog onduidelijk wie de eer krijgt. Laten we allemaal hopen dat het net als in 2019 een waar spektakel gaat worden.

Coverfoto: Armando L. Sanchez

Rookie Watch editie VI: Magistrale Abbott breekt record

0

Het blijft records regenen in MLB. Dit keer was het de beurt aan rookie Andrew Abbott. Sinds hij in de Majors speelt is hij unhittable en daardoor deed hij iets wat sinds 1893 niet was gedaan. Ook bleef Corbin Carroll en fuego met een slaggemiddelde van bijna .400. Verder nog vier andere rookies in willekeurige volgorde.

ANDREW ABBOTT (Cincinnati Reds)

Stats: 17.2 IP, 12 K’s, 0 ER, 10 H, 9 BB

Op 5 juni debuteerde Abbott op het hoogste niveau. Hij maakte zijn eerste start tegen de Milwaukee Brewers en gooide 6.0 innings en kreeg slechts één hit tegen. Hij zette dat door in zijn volgende start tegen de St. Louis Cardinals. Toen gooide hij 5.2 innings en kreeg hij vijf hits tegen, maar wederom werd er niet gescoord. In de eerste wedstrijd van de series tegen de Houston Astros maakte hij zijn derde start en ook de Astros konden niet scoren tegen de 24-jarige linkshandige werper. Hij werd na 6.0 innings van de heuvel gehaald en hij had vier hits tegen gekregen. Daarmee werd hij de eerste pitcher sinds 1893 (in dat jaar werd de heuvel naar de huidige afstand verplaatst), die zijn carrière begint met drie starts van 5.0+ innings waarin hij geen run tegen krijgt.

Niet alleen kon niemand scoren tegen Abbott, ook stuurde hij genoeg spelers terug naar de dugout met een strikeout. In totaal gooide hij twaalf keer drieslag. In zijn debuut tegen de Brewers gooide hij zijn hoogste aantal. De teller stopte toen na zes strikeouts. Tegen de Cardinals gooide hij vier keer drieslag en tegen de Astros noteerde hij twee keer een K. De 4-seam fastball blijkt zijn strikeout pitch, want zeven van de twaalf strikeouts kwamen aan de hand van die pitch. Met een gemiddelde snelheid van 93 mph is het niet de snelste fastball aller tijden, maar vooral de locatie maakt het raken moeilijk. Abbott houdt er van zijn strikeout pitch hoog in de slagzone te gooien en dat merkte men ook bij de Houston Astros.


CORBIN CARROLL (Arizona Diamondbacks)

Stats: .392 (20-uit-51), 6 HR, 5 2B, 2 3B, 3 BB, 14 RBI, 3 SB, 1.378 OPS

Het hele seizoen is Corbin Carroll al geweldig bezig. Hij is nog altijd een van de grootste kanshebbers om in de National League de Rookie of the Year te winnen en mede door de rookie staan de Diamondbacks bovenaan in de divisie. Tijdens de tweede wedstrijd van de series tegen de Cleveland Guardians sloeg Carroll zijn vijftiende homerun van het seizoen. Het was de zesde homerun van hem in de afgelopen twee weken en daarmee was hij leider in het rookie klassement. Vier heren schaarden zich achter hem op de tweede plek met vier homeruns. Francisco Alvarez, Gunnar Henderson, Jordan Walker en Joey Wiemer moesten genoegen nemen met een zilveren medaille.

Dat de 22-jarige een snelheidsmonster is, blijkt wel uit zijn gestolen honken. In de afgelopen twee weken stal hij drie honken en daarmee bracht hij zijn seizoenstotaal op negentien. Ook sloeg hij twee triples, waaronder een tegen de Philadelphia Phillies. In de vierde inning stonden de D-Backs met 5-4 achter toen hij aan slag kwam. Yunior Marte’s pitch toverde Carroll om tot een triple in het rechtsveld en daarmee bracht hij de stand weer gelijk. Het was de eerste hit in de series tegen de Phillies voor hem, want in de twee voorgaande slagbeurten tijdens de eerste wedstrijd van de series was hij geraakt. Dat leidde tot commotie en beide dugouts kwamen het veld op. Manager Torey Lovullo werd weggestuurd door de umpires, maar later maakte zijn jonge pupil dus veel goed. Uiteindelijk wonnen de Diamondbacks de wedstrijd met 9-8.


J.P. FRANCE (Houston Astros)

Stats: 20.1 IP, 12 K’s, 6 ER, 14 H, 8 BB

De Houston Astros moeten het dit jaar in hun rotatie hebben van de rookies. Afgelopen weken werd bekend dat Lance McCullers Jr. naar de 60-day IL moest en tot 2024 uitgeschakeld zal zijn. Daarmee is zijn plek binnen de rotation nu voor de rest van het seizoen open en de Astros zullen hopen dat J.P. France deze kan invullen. De afgelopen twee weken gaf hij een goed voorproefje door drie wedstrijden te starten. Daarin gooide hij 20.1 innings, het meeste van alle rookie pitchers. In elke wedstrijd gooide hij meer dan 6.0 innings en hij kreeg slechts zes earned runs tegen. Daarnaast gooide hij twaalf keer een strikeout, waaronder zes tegen de Cleveland Guardians. Die wedstrijd leverde hem ook zijn tweede overwinning van het seizoen op.

Zijn derde en laatste start gooide France tegen de Cincinnati Reds. Zijn dag was afgelopen na 6.2 innings aan werk. Daarin had hij vier hits, twee earned runs en één vrije loop tegen gekregen. Wel gooide hij drie keer een K. Uiteindelijk kreeg hij toch een verliespartij bijgeschreven, maar ondanks dat telde de start wel als een quality start. Hij had namelijk meer dan 6.0 innings gegooid en minder dan drie earned runs tegen gekregen. Daarmee werd de 28-jarige rookie de eerste Houston Astros-werper die drie quality starts achter elkaar gooide sinds 2007. Toen deed rechtshandige werper Chris Sampson het vijf keer.


JORDAN WALKER (St. Louis Cardinals)

Stats: .341 (15-uit-44), 4 HR, 3 2B, 6 BB, 8 RBI, 1 SB, 1.113 OPS

Jordan Walker is weer terug. Eind april stuurden de Red Birds hem terug naar Triple-A na een moeilijke periode. Zijn tijd in de minors duurde niet heel lang, want op 2 juni keerde hij terug in Major League Baseball. Sindsdien lijkt Walker zijn vorm van voor april geheel teruggevonden te hebben, want hij sloeg in de afgelopen twee weken vijftien hits in 44 slagbeurten. Vier hits eindigden in de tribune voor een homerun en hij sloeg drie doubles. Zijn homerun tegen de Texas Rangers was er eentje van groots formaat. Dane Dunning gooide een changeup die perfect op de knuppel van de rechtsvelder kwam. De bal vloog van zijn knuppel en eindigde in de tweede ring van het Globe Life Field in Arlington.

Aan het begin van het seizoen kwam Walker nog in het nieuws vanwege zijn geweldige hit streak. Iets wat hij tijdens die periode niet bereikte was een wedstrijd met drie hits. Dat lukte hem pas in de afgelopen weken tegen de Cincinnati Reds. In de tweede inning startte hij de inning met een knal door de bal 431 feet te laten vliegen voor een homerun. Twee singles in de vierde en achtste inning hielpen hem naar een drie-voor-vier dag. Het was pas de eerste keer in de nog prille carrière van Walker dat hij drie hits in één wedstrijd sloeg, maar het zal de Cardinals positief gestemd hebben. Sinds zijn periode in Triple-A lijkt hij weer geheel de oude te zijn en dat kan alleen maar veel goeds brengen voor de Red Birds.


BOBBY MILLER (Los Angeles Dodgers)

Stats: 17.2 IP, 19 K’s, 7 ER, 11 H, 8 BB

In de afgelopen Rookie Watch kwam Bobby Miller ook al voorbij. De vorm die hij toen toonde, is hij niet verloren, want ook in de drie starts die volgden, gooide hij uitstekend. In de vierde start uit zijn carrière gooide Miller 6.0 innings tegen de Philadelphia Phillies zonder een earned run tegen te krijgen. Hiermee verlaagde hij zijn ERA naar 0.78, maar werd hij ook pas de derde pitcher in de geschiedenis die meer dan 5.0 innings gooide in zijn eerste vier starts en niet meer dan één earned run tegen kreeg. De andere twee pitchers die hem voorgingen waren Kenta Maeda (Los Angeles Dodgers) in 2016 en Cody Anderson (Cleveland Guardians) in 2015.

In zijn drie starts gooide Miller 19 strikeouts. Tegen de New York Yankees kwam hij tot zeven, datzelfde aantal gooide hij ook tegen de Phillies en tegen de San Francisco Giants gooide hij vijf keer drieslag. Zijn curveball en changeup zijn allebei zeer moeilijk te raken voor tegenstanders, al lukte dat de Giants wel erg goed. Voor de eerste keer in zijn carrière kreeg hij meer dan één run tegen, want de Giants sloeg zeven earned runs over de plaat. Daarmee kwam zijn streak ten einde en steeg zijn ERA naar 2.83. De Dodgers zullen hopen dat dit slechts een incident was en dat Miller snel terugkeert naar zijn vorm van voor die desbetreffende wedstrijd.


WILL BRENNAN (Cleveland Guardians)

Stats: .327 (16-uit-49), HR, 5 2B, 2 BB, 5 RBI, 1 SB, .843 OPS

Wil Brennan verdiende door zijn goeie prestaties ook voor het eerst zijn plekje in de Rookie Watch. Hij had zestien hits in 49 slagbeurten, wat neerkwam op een slaggemiddelde van .327. Hij sloeg één homerun, vijf doubles en had twee vrije lopen. De enige homerun die Brennan sloeg, sloeg hij tegen de Minnesota Twins. In de zevende inning mepte hij een breaking pitch van Sonny Gray richting het rechtsveld en die bal eindigde in de tribunes. Daarmee bracht hij de Guardians weer op voorsprong en die zouden zij niet meer weggeven. Tijdens het ronden van de honken kon hij ook weer zijn eigen manier van juichen gebruiken. Met beide handen doet hij een vogel na, om zo de vogel die hij eerder raakte te eren.

Naast zijn cruciale homerun in de overwinning op de Minnesota Twins, was hij ook beslissend tegen de Houston Astros. De wedstrijd was al in een marathonpartij ontaard, toen de 25-jarige rechtsvelder voor een zesde keer aan slag kwam. Door de ‘extra innings’-regel begon een loper op het tweede honk en het lukte Brennan om de bal over het hoofd van Astros linkvelder Chas McCormick te slaan. Daarop kon Tyler Freeman over de plaat lopen voor de winnende run en maakte hij een einde aan de veertien inning durende partij.

Coverfoto: Katie Stratman

Bradley Beal getrade naar de Phoenix Suns

0

De trade zat er al een tijdje, en eigenlijk al jaren, aan te komen. Bradley Beal heeft zijn team naar een trade dat mee gaat strijden om een titel te pakken. De ervaren shooting guard gaat naar de Phoenix Suns om te spelen met Devin Booker en Kevin Durant.

De Sun sturen in ruil voor Beal meerdere second round picks, meerdere pick swaps, Chris Paul en Landry Shamet naar de Washington Wizards. De Wizards ontvangen dus geen first round pick voor de veelvoudige All-Star, die nog drie seizoenen contract heeft en tijdens die seizoenen 46.7 miljoen, 50,2 miljoen en 53.6 miljoen dollar gaat verdienen. Paul heeft nog contract voor twee seizoenen ter waarde van 30 miljoen dollar per jaar, maar dit is niet gegarandeerd. Shamet heeft nog drie jaar contract ter waarde van 11 miljoen dollar per jaar.

TEAM SUNS EN WIZARDS

De Suns lijken nu met een opstelling te gaan spelen die Beal, Booker in hun backcourt, Josh Okogie en Kevin Durant als forwards en Deandre Ayton voor nu als center. De vraag is of dit ook zo gaat blijven of dat hij nog getrade wordt om een op het oog niet zo sterke bank te gaan versterken. voor de Wizards lijkt dit de start van een rebuild te zijn, nadat het team jaren net wel of net niet goed genoeg was om de playoffs te halen met Beal maar nooit de volgende stap kon zetten.

Foto: Barry Gossage/Getty Images